ή ΤΑΝ ή ΕΠΙ ΤΑΣ

ATHENS PRIDE (Heterophobia Nervosa)

2016-06-10T22:29:00.000+03:00

Αγαπητοί gay που θα πάρετε μέρος στο καρναβάλι με τίτλο "Athens Pride":

ΕΙΣΤΕ ΗΛΙΘΙΟΙ. Έτσι απλά. Η συγκεκριμένη εκδήλωση είχε κάποτε συγκεκριμένο σκοπό και σεις τον ρίξατε στα όρνεα του lifestyle και του χιπστερισμού.

ΗΛΙΘΙΟΙ. Αρκεί κανείς να ρίξει μια ματιά στους χορηγούς της εκδήλωσης για να καταλάβει ότι το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι. Γιατί αν άξιζε πραγματικά, δεν θα τη διαλαλούσε η Lifo, ο Καμίνης, το Mad και εκείνος ο λαδέμπορας, ο Κορτώ.

ΗΛΙΘΙΟΙ. Ενώ το ζητούμενο είναι ο σεβασμός και το δικαίωμα στη διαφορετικότητα, με τέτοιες εκδηλώσεις μόνοι σας μπαίνετε στο μαντρί του περιθωρίου. Γιατί βλέπεις, από το "διεκδικώ το σεβασμό" μέχρι το "γίνομαι σούργελο" τα όρια γίνονται θολές γραμμές από τη χρυσόσκονη και το glitter.
(Αλήθεια...Πώς θα φαινόταν άραγε ένα ανάλογο φεστιβάλ "υπερηφάνειας" με 'στρέιτ' τριχωτούς άντρες να γκαρίζουν "είμαι άντρας και το κέφι μου θα κάνω"; Θα έπεφτε -και όχι άδικα- το λαχανικό και η ντομάτα σύννεφο ή όχι;

Αν θέλετε πραγματικά να διακδικήσετε μια ισότιμη θέση στο κοινωνικό σύνολο, φτύστε πρώτα τον πούστη στο πρόσωπο του άλλου. Κάθε μέρα. Κάθε στιγμή.
Πάψτε επιτέλους να συμπεριφέρεστε σαν αγάμητες γεροντοκόρες, πάψτε να κρύβεστε πίσω από το δάχτυλό σας και να ενεργείτε σαν κομπλεξικά κακομαθημένα 12χρονα. Γιατί όσο ζείτε κρυπτικά, καταλαμβάνετε θέσεις σε τηλεοπτικά πάνελ και παίρνετε μέρος σε τέτοιες εκδηλώσεις, τόσο πιο ένοχοι και γελοίοι δείχνετε.

Και στην τελική, ΗΛΙΘΙΟΙ, τι διάολο σημαίνει αυτό το "pride" στον τίτλο της εκδήλωσης; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ;
Από πού και ως πού είστε υπερήφανοι για ένα ΤΥXAIO γεγονός;
Από πότε η υπερηφάνεια ταυτίζεται με τη σεξουαλικότητα;

Περήφανοι να νιώσετε όταν θα καταφέρετε με τους αγώνες σας να υπάρξει νομοθετικό πλαίσιο ώστε να μπορείτε και εσείς δημιουργείτε οικογένεια όπως οι 'στρέιτ'. Όχι τώρα που σας πετάνε δυο κόκκαλα με 'σύμφωνα συμβίωσης', 'pride', φύκια για μεταξωτές κορδέλλες και σεις κάνετε τούμπες χαχανίζοντας. Κυριολεκτικά.

Επίλογος: Τιμή και δόξα στον Γιώργο Μαρίνο. Στην πιο cool, ακομπλεξάριστη και τίμια αδερφή της ελληνικής show biz.

ΟΒΕΛΙΑΣ ΣΚΥΛΟΣ

2015-04-07T16:25:00.001+03:00

Αυτό το Πάσχα θα πρωτοτυπήσω. Δηλαδή...όχι εγώ ακριβώς. Ο Θεός μου το θέλει. Και ο γιος του. Και οι Άγιοι. Από τον Άγιο Δημήτριο (μεγάλη η χάρη του) μέχρι τον Άγιο Σπυρίδωνα (μεγάλη η χάρη του επίσης).

Ναι, θα πρωτοτυπήσω. Δεν θα σουβλίσω αρνί ή κατσίκι. Θα σουβλίσω ΣΚΥΛΟ.
Λέω να βρω έναν εκτροφείου, με pedigree και παράσημα. Και θα τον ονομάσω Οβελίξ.
Οβελίξ, ο οβελίας σκύλος. Γαμάτο ονοματάκι, έτσι; Γιατί εμείς οι χριστιανοί έχουμε ΚΑΙ χιούμορ. Θα τον παχύνω λοιπόν μια χαρά και τη Μεγάλη Πέμπτη θα τον σφάξω. Θα προσέξω μάλιστα το κόψιμο στο λαιμό να είναι βαθύ. Από τη σφαγίτιδα έως την τραχεία -και τούμπαλιν.

Γιατί όπως προανέφερα, αυτό θέλει ο Θεός μου. Και ο γιος του. Και οι Άγιοι. Μεγαλύτερες τομές αφαίμαξης. Περισσότερο αίμα. Ο σκύλος συμβολίζει Εκείνον (προσοχή στο κεφαλαίο 'Ε') που έχυσε το αίμα του στον Σταυρό. Για να σωθούμε. Από τι, δεν ξέρω, θα σε γελάσω.

Η ουσία είναι πως σωθήκαμε. Βέβαια έχουν περάσει δυο χιλιάδες χρόνια από τότε...Τρισεκατομμύρια τετράποδα βρέθηκαν με σκισμένους λαιμούς και το αίμα έχει χυθεί άφθονο. Ο Θεός μου όμως είναι απαιτητικός. Του αρέσουν οι συμβολισμοί. Τον λόγο δεν τον γνωρίζω, δεν έχει ίσως και σημασία.
Γιατί άλλωστε να έχει περισσότερη σημασία ο σφαγμένος μου σκύλος; Και μάλιστα περισσότερη σημασία από το σφαγμένο αρνί;

Α, ναι. Σωστά. Ο γιος του Θεού αναφέρεται ως "αμνός". Πουθενά δεν γράφει ότι είναι ο "σκύλος" του Θεού. Ίσως λίγο άδικο βέβαια για το σκυλίσιο είδος, καθώς ένας σκύλος είναι εξ ορισμού πιστός. Και με νοημοσύνη. 'Ασε που έρευνες έχουν αποδείξει ότι μπορεί να σου κάνει μέχρι και διάγνωση καρκίνου. Γιατί να είναι λοιπόν ο γιος του Θεού ένα συνηθισμένο χαζοβιόλικο πρόβατο μέσα σε κοπάδι χαζοβιόλικων προβάτων;

Γι αυτό σου λέω, αδερφέ εν Χριστώ που διαβάζεις αυτές τις γραμμές: Πρέπει να ξεκινήσουμε να σουβλίζουμε σκύλους το Πάσχα. Να στροβιλίζεται το πεκινουά δίπλα από το χάσκι. Και πιο πέρα, οι μερακλήδες της πίστης να ψήνουν παϊδάκια από Τσόου Τσόου και Αγίου Βερνάρδου.

Είδες κάτι πράγματα; Το παράκανα τώρα και θα με πεις "βάρβαρο"! Σίγουρα δεν θα ήθελες αδερφέ μου να δεις τον Μπούμπι, την Ίρμα και τη Σούζι να παθαίνουν κάτι τέτοιο, ε; Μόνο βάρβαροι λαοί τα κάνουν αυτά! Λαοί που ΔΕΝ είναι ΚΑΝ χριστιανοί άλλωστε!

Όμως σκέψου και απάντησέ μου: Τι διαφορά έχει ο σφαγμένος οβελίας-Οβελίξ σκύλος μου, ο ξεκοιλιασμένος Μπούμπι, οι ακρωτηριασμένες Ίρμα και Σούζι, με τα δεκάδες χιλιάδες αιγοπρόβατα που περιμένουν τη σειρά τους στη σούβλα;

Σε έφερα σε δύσκολη θέση εν Χριστώ αδερφέ μου; Δεν θα 'πρεπε, γιατί γνωρίζουμε και οι δύο καλά, ότι ο Θεός μας θεωρεί ότι μόνο τα ανθρωποειδή έχουν ψυχή. Δηλαδή ΕΜΕΙΣ. Ο Χριστός για ΕΜΑΣ πέθανε, όχι για τα ζώα. Για την ΔΙΚΗ ΜΑΣ σωτηρία. Το ξέχασες;

Οπότε, άσε με να κάνω το χρέος μου στον Ύψιστο όπως εγώ νομίζω.
Αν έχω δίκιο, ο Θεός μας θα κάνει εσένα στήλη άλατος για να αλατίσω τον σκύλο μου.
Αν έχεις εσύ δίκιο, ο οβελίας-Οβελίξ σκύλος θα έχει σφαχτεί άδικα. Και εγώ θα περιμένω σεμνά και ταπεινά να μου πέσει ο ουρανός στο κεφάλι.
Σύμφωνοι;

ΚΑΚΟΣ ΨΟΦΟΣ: Λουόμενοι εμπόδισαν την εγκατάσταση συστήματος αυτόνομης πρόσβασης στη θάλασσα για άτομα με αναπηρία!

2014-07-18T20:02:00.002+03:00

ΝΑΙ, ΚΑΛΑ ΔΙΑΒΑΣΕΣ. ΣΙΧΑΜΕΝΟΙ, ΑΜΟΡΦΩΤΟΙ ΚΑΙ ΣΚΑΤΟΨΥΧΟΙ ΕΛΛΗΝΑΡΑΔΕΣ, ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ "ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΟΙ" ΚΟΥΡΑΔΟΜΑΓΚΕΣ, ΑΓΑΜΗΤΟΙ ΚΑΙ ΚΑΚΟΓΑΜΗΜΕΝΟΙ ΣΚΑΤΟΒΛΑΧΟΙ ΜΕ 5000 ΣΥΜΠΛΕΓΜΑΤΑ ΚΑΤΩΤΕΡΟΤΗΤΑΣ ΠΟΥ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗΣ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΣΩΖΟΥΝ, ΑΥΤΗ Η ΑΘΛΙΑ, ΕΜΕΤΙΚΗ ΦΑΡΑ ΚΑΝΕΙ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΗ ΖΩΗ ΔΥΣΚΟΛΗ ΣΕ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΑΣ ΜΕ ΚΙΝΗΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ.

ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ, ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΕΙΔΙΚΕΣ ΡΑΜΠΕΣ ΚΑΙ ΑΝΕΛΚΥΣΤΗΡΕΣ ΤΩΝ ΑΜΕΑ ΣΕ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΚΤΙΡΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΡΟ, ΚΑΘΩΣ Η ΚΑΛΟΜΑΘΗΜΕΝΗ ΤΟΥΣ ΚΩΛΑΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΜΕΝΗ ΣΤΟ ΝΑ ΔΕΧΕΤΑΙ ΜΟΝΟ FISTING ΑΠΟ ΔΝΤ ΚΑΙ ΚΡΑΤΟΥΝΤΕΣ, ΑΛΛΑ ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΙΑΝΥΣΕΙ ΠΕΝΤΕ ΜΕΤΡΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΜΗΝ ΤΥΧΟΝ ΚΑΙ ΚΑΨΕΙ ΤΟ ΛΙΠΟΣ ΠΟΥ ΠΗΡΑΝ ΣΕ ΤΙΜΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ ΑΠΟ ΤΑ LIDL.

ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΑΥΤΑ ΤΑ ΜΟΥΝΙΑ ΤΗΣ ΛΑΣΠΗΣ ΒΡΕΘΟΥΝ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΕΝΟΣ ΑΜΕΑ, ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΝΙΩΣΟΥΝ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΛΑΣΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΘΕΟ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΘΑ ΣΤΡΩΣΟΥΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ.
ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ.

ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΕΔΩ

ΚΑΛΟ ΜΑΡΜΑΡΟ (παππού)

2014-06-08T14:20:00.001+03:00

Σοβαρά παππού; Αυτά έχεις δει εσύ;
Εγώ πάλι, έχω δει την Εθνική ομάδα να τρώει πεντάρα από τη Σοβιετική Ένωση. ΕΝΤΟΣ έδρας.
Να τρώει εξάρα από τους Δανούς.
Να παίζουν μοσχοαναθρεμμένοι, απροπόνητοι, μαραμένοι κλωτσοσκούφηδες στην πρώτη της συμμετοχή σε μουντιάλ, με προπονητή τον...Παναγούλια.
Την έχω δει εκεί να τρώει τεσσάρα από την Αργεντινή, τεσσάρα από την Βουλγαρία και δυο τεμάχια σε ρυθμό ρελαντί από τους μπέμπηδες της Νιγηρίας.
Την έχω δει τότε να χαρακτηρίζεται ως "η χειρότερη συμμετοχή σε Μουντιάλ".
(Νομίζω κρατάει ακόμα αυτόν τον τίτλο).

Την έχω δει να σηκώνει το κύπελλο Ευρώπης χωρίς να το αξίζει, με τους καννίβαλους ελληναράδες οπαδούς της να γιουχάρουν τους Πορτογάλους αντιπάλους της.

Τη βλέπω τώρα να αλληθωρίζει και να σφυρίζει αδιάφορα μπροστά στις εικόνες εξόντωσης των ανθρώπων που ζουν στις φαβέλες τις Βραζιλίας, συντηρώντας έτσι τις νεοφιλελεύθερες, νεοναζιστικές πολιτικές.

Αυτά τα έχεις δει παππού;
Τη σύνταξη που σου πετσοκόβουν μήπως την έχεις δει;
Άντε ψόφα λοιπόν παππού. Εσύ, η "εθνική μας ομάδα" και οι μαλάκες, υποανάπτυκτοι, εθνικά κομπλεξικοί ελληναράδες οπαδοί.

"Die, die JAMES HETFIELD!"

2014-06-08T13:23:00.003+03:00

Παραφράζοντας τον τίτλο από το γνωστό τραγουδάκι των Misfits, καταλήγω: Όσοι δεν έχουν ξεγράψει -ακόμα- τους θλιβερούς Metallica, ας τους βάλουν την ταφόπλακα τώρα.

Φανατικός κυνηγός, ομοφοβικός κρετίνος, redneck τσουτσουνόμπεης, κλώνος του εμετικού Ted Nugent, ένας βλάκας και μισός. Τώρα και σε έκδοση αφηγητή κυνηγετικού ντοκιμαντέρ.

(κλικ ΕΔΩ για λεπτομέρειες)

Και μη διαβάσω μαλακίες για την καλλιτεχνική του πορεία. Ακόμα και ένας μετριότατος τραγουδιάρης μπορεί μέσα σε τριάντα χρόνια να γράψει 5-6 τραγούδια της προκοπής...

ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΒΥΖΙΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

2014-05-13T23:00:00.000+03:00

Εμφάνιση: Εμετός. Διεμφυλική με μούσι hipster; ΕΜΕΤΟΣ.

Πολιτική στάση; Ακτιβίστρια. Για τον πούτσο. Με σαράντα μάστορες και εξήντα μαθητάδες υπερπαραγωγή από πίσω, ΔΕΝ είσαι "ακτιβίστρια". Είσαι ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΥΤΣΟ.
Και φυσικά, άλλη μια κοτρώνα στην κούτρα της "απολίτιστης" Ρωσίας. Η "πολιτισμένη" Ευρώπη βλέπεις, μάχεται για το δικαίωμα στη διαφορετικότητα.

Λίγες μέρες πριν, είδαμε πανηγύρια για τους σαράντα καμμένους από τους ευρωπαίους νεοναζί, μέχρι και βυζάκια έξω από χαζογκόμενες fan των Pussy Riot. Όχι παίζουμε.

Βυζιά, μούσια και αίμα σύντροφοι. Ρόδα, τσάντα και κοπάνα. Τρία πουλάκια κάθονταν. Αχταρμάς, τοπίο δυσδιάκριτο, ο εκκολαπτόμενος νεοναζισμός στην πιο μπουρλέσκ εκδοχή του.

Τραγούδι; Μουσική; Έλα μωρέ, ποιος τα γαμεί αυτά;

ΠΙΤΣΙΡΙΚΟ, ΜΟΥΝΙ ΤΗΣ ΛΑΣΠΗΣ...

2013-10-20T21:31:00.000+03:00

("Έχω καταλάβει εδώ και χρόνια πως το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι οι δεξιοί αλλά οι αριστεροί". Επειδή θέλει η πουτάνα να κρυφτεί αλλά ο Αλαφούζος δεν την αφήνει, αναδημοσιεύω κάτι παλιό που είχα αναρτήσει στο 'Bukowski Reloaded' για τον ξόφλα της μισητής κοινότητας των μισθοφόρων μπλογκατζήδων).

Μόλις διάβασα αυτό το κείμενο από τον "Πιτσιρίκο":

Σήμερα το απόγευμα, καθώς έγραφα ένα τεράστιο κομμάτι, με παίρνουν πάλι τηλέφωνο από μια εταιρεία κινητής τηλεφωνίας…ήταν μια κοπέλα…με τρελαίνουν κάθε φορά που με καλούνε αυτά τα τρελόμουνα…είχα και όρεξη για βαθιά συζήτηση…κλασσικά, δεν πρόλαβα ούτε καλησπέρα να πω…το πήρε μονοκοπανιά 9 λεπτά σερί χωρίς ανάσα…λέω θα σκάσει αυτή…μετά από 9 λεπτά και αφού μου έχει πει όλη την ιστορία:
-Τι πιστεύετε; Πώς σας φαίνεται το πακέτο μας;
Της απαντώ αμέσως με την εκπληκτική φωνή μου:
-Θέλω να σου γλείψω το μουνί.

Παύση για λίγα δεύτερα.

-Ορίστε κύριε;
-Πιστεύω όταν δεν αφήνουμε τις αισθήσεις ελεύθερες αντιλαμβανόμαστε περιοριστικά κι έτσι χάνουμε εντούτελα την επαφή μας με τις διαδικασίες της ζωής και την κατανόηση των λειτουργιών της.

Παύση μεγαλύτερη.

-Δεν σας καταλαβαίνω κύριε, γίνετε πιο σαφής.

Λέω να γίνω πιο σαφής και της ξαναλέω με σταθερή φωνή:
-Θέλω να σου γλείψω την κλειτορίδα τελικά.
-Σας ενημερώνω ότι η κλήση καταγράφεται.

Α, λέω, δεν πρόκειται να το κλείσει ποτέ αυτή, παραμένω όμως ήρεμος.

-Άκου να σου πω παλιοανώμαλη…με καλείς με αυτή την καυλοφωνάρα και μου έχεις κάνει το πουλί σαν φρατζόλα με τις ιστορίες για τις χαμηλές χρεώσεις σου και μου λες ότι με καταγράφεις κιόλας και με καυλώνεις πιο πολύ…πες μου ότι θα το δείξεις και στις φίλες σου, πες το μου αυτό και σου υπόσχομαι να χτυπήσω τώρα το πουλί μου με το κινητό.

Μου το έκλεισε στα μούτρα η παλιοανώμαλη και έτσι συνέχισα να γράφω…θα μου λείψει και αυτό το κορίτσι…μόλις φτερνίστηκα…αυτή θα με σκέφτεται.

Ε, λοιπόν πιτσιρίκο, είσαι ένας γελοίος. Είσαι ένας μαλακοπίτουρας, ένα μουνί της λάσπης, ένας υπερτιμημένος γραφιάς που πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

Για μια ακόμη φορά τερμάτισες το βλακόμετρο. Αν είναι μούφα αυτό το κείμενο, απλά απαλάσσεσαι λόγω της συνηθισμένης μαλακίας που σε βαράει. Αν όμως όχι, πρέπει να σε αντιμετωπίζουμε σαν άτομο με σοβαρά συμπτώματα σκατοψυχίας και εγωπάθειας, σε βαθμό ψυχασθένειας.

Πώς είναι εκείνη η κουράδα ο Κασιδιάρης; Κάτι τέτοιο, μόνο που εσύ είσαι κουράδα επιχρυσωμένη. Γι αυτό και δεν γίνεσαι άμεσα αντιληπτός.

Δηλαδή μας λες ότι σου τηλεφώνησε μια "ενοχλητική" κοπέλα για να σου πουλήσει υπηρεσίες κινητής τηλεφωνίας και για εννέα ολόκληρα λεπτά σου χάλασε την έμπνευση. Οπότε έκρινες ότι πρέπει να την χλευάσεις για να της δώσεις να καταλάβει της ρουφιάνας. Και στο καπάκι, έγραψες και μια ασυνάρτητη παπαριά εξιστορώντας πώς το πουλάκι σου έγινε "φραντζόλα" από την "καυλοφωνή" της "ενοχλητικής".

Τς, τς, τς...Τι λε ρε Ντοστογιέφσκι...

Ε, λοιπόν, μουνί της λάσπης, μάθε ότι αν για σένα είναι απλώς εννέα χαμένα λεπτά από τη νέα σου ανάρτηση, για εκείνη μεταφράζονται σε χαμένα χρήματα. Σε λειψό μεροκάματο. Πιθανότατα η συγκεκριμένη κοπέλα εργάζεται με τρεις κι εξήντα, με απλήρωτες υπερωρίες και κουτσουρεμένα ένσημα, έχοντας δυο-τρεις μαλάκες supervisor πάνω από το κεφάλι της να την πρεσάρουν σε σημείο εγκεφαλικού.

Βλέπεις, πιτσιρίκο μου, υπάρχουν και εκείνοι που θέλουν να έχουν το κούτελό τους καθαρό. Εκείνοι που δε γουστάρουν να κωλογλείφουν το αφεντικό ή τον εκάστοτε μεγαλοεκδότη (βλέπε Αλαφούζο και Τσαγκαρουσιάνο) για μια θεσούλα.

Περίεργο, ε;

Και στην τελική, αν όντως σε ενόχλησε η συγκεκριμένα κοπέλα, ένα "όχι ευχαριστώ" θα ήταν αρκετό. Εκείνη θα συνέχιζε την κωλοβάρδια της και συ θα φαινόσουν κύριος. Όμως προτίμησες να κάνεις χοντρή σεξιστική πλάκα. Τίγκα στην εφηβική ορμόνη και στα καυλόσπυρα.

(Τι διάολο, το 'American Pie' έβλεπες εκείνη τη στιγμή; Ή τα άπαντα της Jenna Haze; )

Αλλά δυστυχώς το πρόβλημα δεν είσαι μόνο εσύ λιπόσαρκε λαχανοντολμά.

Είναι και κάποια "alternative" τσόλια που ξεροχύνουν με το 'Unfollow' και σε ακολουθούν σαν τα πρόβατα. Αυτά τα τυπάκια σίγουρα θεώρησαν "εμπνευσμένο" και "καυστικό" το κείμενο και το 'share' στα κοινωνικά δίκτυα πήγε σύννεφο. Και, το χειρότερο, να δεις που θα βρήκε σίγουρα μιμητές.

Εμείς οι υπόλοιποι πάλι, περιμένουμε με αγωνία το επόμενο "καυστικό" σου άρθρο-γροθιά ενάντια στο κατεστημένο των χαμηλοσυνταξιούχων, των ΑΜΕΑ ή των αστέγων. Oh wait: http://pitsirikos.net/2011/12/homeless-chic/

ΥΓ: Μουνί της λάσπης σε είπα;

* * * * * U P D A T E * * * * *

Το επίμαχο κείμενο ανήκει στη σειρά δημοσιεύσεων "Το ημερολόγιο του Yosebu". Κατά τον "πιτσιρίκο", ο Yosebu είναι μουσικός με "απίστευτο λόγο" και δηλώνει θαυμαστής του.(Πηγή)

Εγώ προσωπικά, πιστεύω ότι είναι το σαχλό alter ego του, προκειμένου να ξεφύγει από τον ψευτοαντιδραστικό μονόδρομο που έχει επιλέξει εδώ και χρόνια. Με τη στήριξη του 'ΣΚΑΪ', του Τσαγκαρουσιάνου και του 'Unfollow'.

Όπως και να 'χει, το γεγονός ότι δημοσίευσε μια τέτοια χοντρή μπαρούφα σε εποχή που όλα καταρρέουν, μου αρκεί για να παραμείνω σταθερός στην άποψή μου για τον υπερτιμημένο γραφιά και το σινάφι του: ΜΟΥΝΙΑ ΤΗΣ ΛΑΣΠΗΣ!!!

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ: ΔΕΝ πάμε Jumbo

2013-10-11T20:59:00.001+03:00

Το Κείμενο μοιράστηκε κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας έξω από το JUMBO:

Η νέα Jumbo-βιτρίνα φούλαρε: Με μπλούζες, παντελόνια και ζακέτες για παιδιά και εφήβους, σχολικά είδη και τζάμπα εργαζόμενους, έτοιμους να σε εξυπηρετήσουν, μόλις με 200 ευρώ το μήνα!

Τρέξε να προλάβεις! Ο θαυμαστός κόσμος των JUMBO σε περιμένει! Έχει τις χειρότερες συνθήκες εργασίας, εκδικητικές απολύσεις και ωράρια που παραβιάζονται προκλητικά και αυθαίρετα από τους εργοδότες.

Τρέξε τώρα στα JUMBO! Για να προλάβεις 70% εκπτώσεις στους…μισθούς, την ίδια ώρα που η εταιρεία παρουσιάζει ρεκόρ τζίρου, ξεπερνώντας τα 500 εκατ. ευρώ, στην ετήσια χρήση Ιούνιος 2012 – Ιούνιος 2013.

Τρέξε στα JUMBO! Για να τραγουδήσεις χαρούμενος στους εργαζόμενους “δουλέψτε JUMBO – δουλέψτε τζάμπα”. Γιατί είναι αλήθεια ότι -αν είσαι τυχερός και πιάσεις δουλειά στο θαυμαστό βασίλειο των παιχνιδιών- με τα JUMBO να ζήσεις, δεν μπορείς ούτε ώρα.

Γιατί η εταιρεία πρότεινε στους εργαζόμενους της να δουλεύουν με συμβάσεις 4ωρης απασχόλησης, οι οποίες φυσικά και παραβιάζονται, με μισθό 200 ευρώ, που δεν φτάνει στους εργαζόμενους ούτε για να αγοράσουν μαρκαδόρους για τα παιδιά τους.

Αν λοιπόν το παιδί σου ξεκινά το νηπιαγωγείο, το Δημοτικό ή το Γυμνάσιο κι εσύ τρέχεις να του πάρεις όλα τα σχολικά, τρέξε στο θαυμαστό κόσμο…
Ή μήπως να το ξανασκεφτείς; Μήπως να ψάξουμε μαζί τι κρύβεται πίσω από το θαυμαστό κόσμο της εταιρείας;

Αν είσαι άνεργος γονιός και θες να πάει το παιδί σου στο σχολείο με τα σχολικά του είδη, μάλλον δεν συναντάς την συμπάθεια ή την ανοχή της εταιρείας. Γιατί λίγες μέρες πριν, η “αγαπημένη εταιρεία για μικρούς και μεγάλους” έστειλε στο δικαστήριο έναν άνεργο πατέρα από το Βόλο για 12 ευρώ.

Φαίνεται τελικά, πως στο ”παιχνίδι” του κέρδους δεν χωράνε συναισθηματισμοί.
Θυμάσαι το τελευταίο διαφημιστικό μήνυμα τη εταιρείας, που προσπαθεί να προσελκύσει το καταναλωτικό κοινό δείχνοντας τον ήρωα Jumbo να “εκτελεί” τις υψηλές τιμές των απαραίτητων για τους μαθητές προϊόντων και να “απελευθερώνει” τους “αλυσοδεμένους” γονείς; Ο ήρωας της εταιρείας ήταν “ο Jumbo, ο τιμωρός των υψηλών τιμών”.

Όμως στην πραγματική ζωή, έξω από τις κάμερες και το μάρκετινγκ, ο Jumbo όχι μόνο δεν έσπασε την…αλυσίδα που έσερνε μαζί του ο άνεργος πατέρας στο Βόλο μαζί με μια λίστα σχολικών ειδών, στην οποία αδυνατούσε να ανταποκριθεί οικονομικά, αλλά αντίθετα του πέρασε χειροπέδες για κλοπή μαρκαδόρων αξίας 12 ευρώ.

Ε ΡΕ, DJANGO ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΧΡΕΙΑΖEΤΑΙ!

Κέρδη στα ύψη, εργαζόμενοι στο σκλαβοπάζαρο, γονείς στο δικαστήριο.

Αφελή επιχειρηματία, ο DJANGO, ο κινηματογραφικός ήρωας που γελοιοποιείς στη διαφήμιση σου, δεν είναι δικός σου ήρωας. Είναι δικός μας. Γιατί έγινε σύμβολο της αξιοπρέπειας των δούλων. Γιατί, από άκρη σε άκρη στον κόσμο, όποιος τον είδε, κατάλαβε ότι έγινε σύμβολο της απελευθέρωσης των φτωχών από τα βασανιστήρια, τα δικαστήρια και τα σκλαβοπάζαρα που τους έσερναν κάτι τύποι σαν εσένα.

Σ” ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΡΤΥ ΔΕΝ ΧΩΡΑΜΕ ΟΛΟΙ! Στους καιρούς της κρίσης, το δίλημμα έχει γίνει πια ξεκάθαρο: Ή εμείς και η αξιοπρέπειά μας, ή αυτοί και τα ατέλειωτα κέρδη τους.
ΜΙΛΑ! ΔΡΑΣΕ! ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ!

ΖΕΙΑ, το “υπερδημητριακό” των αρχαίων Ελλήνων…που το έδιναν στα ζώα

2013-10-10T20:49:00.001+03:00

Μετά τη δήλωση Κίσιγκερ και τους αεροψεκασμούς, άλλη μια διαδικτυακή μπούρδα τείνει να πάρει διαστάσεις χιονοστιβάδας.
Ο μέγιστος Νίκος Σαραντάκος όμως βάζει τα πράγματα στη θέση τους.

Πήρα ένα απελπισμένο τηλεμήνυμα από μια φίλη μου, μαθηματικό, που είναι καθηγήτρια σε λύκειο μεγάλης επαρχιακής πόλης της Βόρειας Ελλάδας. Έκαναν κάποια εργασία, ή πρότζεκτ, για την παραδοσιακή διατροφή, και πετάχτηκε μια άριστη μαθήτρια, ένα “αστέρι” που παίρνει όλο εικοσάρια, και πρότεινε:
– Να μελετήσουμε, κυρία, και τη ζεια, το “υπερδημητριακό” των αρχαίων Ελλήνων, που μας το σταμάτησαν οι ξένοι και μας επιβάλανε να τρώμε σιτάρι για να μας κάνουν κατώτερούς τους.

Η φίλη μου ξέφυγε τον σκόπελο με τη δικαιολογία ότι δεν θα εξετάσουν αρχαία τρόφιμα αλλά μόνο παραδοσιακά (όχι και πολύ καλή, αλλά εκείνη την ώρα δεν βρήκε άλλην), αλλά το παραμύθι με τη ζεια κυκλοφορεί εδώ και κάμποσο καιρό στο ελληνικό Διαδίκτυο, οπότε σκέφτηκα πως δεν θα είναι περιττό ένα άρθρο.

Σύμφωνα με το παραμύθι, στο οποίο είχα αναφερθεί επιτροχάδην πέρσι: Οι αρχαίοι δεν έτρωγαν ψωμί από σιτάρι. Το σιτάρι το είχαν ως τροφή των ζώων και το ονόμαζαν πυρρό. Έτρωγαν μόνον ψωμί από Ζειά ή Κριθάρι και εν ανάγκη μόνον από κριθάρι ανάμεικτο με Σιτάρι. Ο Μέγας Αλέξανδρος έτρεφε την στρατιάν του μόνο με Ζειά, διά να είναι οι άνδρες του υγιείς και πνευματικά ανεπτυγμένοι. Αν οι αρχαίοι Έλληνες έτρωγαν ψωμί από σιτάρι δεν θα είχαν τόσο υψηλήν πνευματικήν ανάπτυξιν. Μόλις οι κοσμοκράτορες εδιάβασαν αυτήν την έκθεσιν της επιτροπής, δίδουν εντολή το 1928 να αναιρεθεί αμέσως η καλλιέργεια Ζειά στην Ελλάδα και μόνον στην Ελλάδα.

Αυτές τις πρωτοφανείς μπαρούφες τις πήρα από εδώ, αλλά κυκλοφορούν και αλλού. Όπως βλέπετε, είναι απόσπασμα από το βιβλίο “Ο ιστορικός εμπαιγμός” του κ. Γ. Αϋφαντή. Δεν ήξερα τον συγγραφέα, αλλά γκουγκλίζοντας βρίσκω ότι είναι στρατηγός με συνωμοσιολογικά ενδιαφέροντα (π.χ. εδώ). (Υπάρχει και άλλος Γ. Αϋφαντής, διπλωμάτης, που λέγεται ότι ήταν ή είναι και σύμβουλος του Αλέξη Τσίπρα, να μην τους μπερδεύουμε).

Ποια έκθεση όμως διάβασαν οι “κοσμοκράτορες” και έδωσαν εντολή να… αναιρεθεί η καλλιέργεια Ζειας στην Ελλάδα; Αυτή η αποκάλυψη υπάρχει στην αρχή του άρθρου, πρόκειται (τάχαμου) για μια έρευνα που έγινε περί το 1922-23 στη Θεσσαλονίκη, η οποία μελέτησε τη διατροφή των Ελλήνων, που είχε ως βασικό στοιχείο το ψωμί, το οποίο όμως ψωμί (τάχαμου) φτιαχνόταν, το 1922 επαναλαμβάνω, στην Ελλάδα, από Ζεια και όχι από σιτάρι. Μόλις διαβασαν οι διεθνείς εξουσιαστές την έκθεση, τι νομίζετε ότι έκαναν;

Διά να μειώσουν με το σιτάρι την πνευματικήν ανάπτυξιν των Ελλήνων, μειώνοντας την αντίληψίν τους και οργανώνοντας ταπεινήν εκπαίδευσιν των παιδιών τους και διδάσκοντας τις πολιτικές τους εις τα σχολεία και πολιτικοποιούντες τα εις τα κόμματα που αυτοί ελέγχουν απόλυτα, για να ποδηγετήσουν πλήρως εις πρώτον χρόνον τους Έλληνας. Ενώ τώρα αναμειγνύοντάς τους με αλλοδαπούς, θέλουν να τους εξαφανίσουν τελείως. Ναι αλλά πώς θα το επιτύχουν αυτό;

Αμέσως δίδουν εντολήν εις το τέκνον των, τον Βενιζέλο να επιστρέψει στην Ελλάδα και να εξαφανίσει την Ζειά. Οπότε βλέπουμε τον Βενιζέλο να επιστρέφει στην Ελλάδα μετά από 8 χρόνια αυτοεξορίας του, να ανασκουμπώνεται και να ορμά σαν λέων κατά της Ζειάς.

Μέσα σε 60 χρόνια μόνον αλλοίωσαν την πνευματικήν υπεροχήν του σκέπτεσθαι των Ελλήνων, τους έκαναν αδιάφορους, άβουλους, με μετρίαν αντίληψιν και φιλάσθενους και τώρα με τους αλλοδαπούς επιδιώκουν τον πλήρη εξαφανισμό της φυλής των, ενώ συγχρόνως ξοδεύουν δισεκατομμύρια δολλάρια οι φιλεύσπλαχνοι διά να μην εξαφανισθούν οι οχιές, κόμπρες, πάντα και άλλα ζώα και ερπετά.

[...]

Προς το τέλος του 1928 ο “Εθνάρχης” μας Βενιζέλος, προφανώς μετά από κάποια εντολή, με της Αμύνης τα Παιδιά, τυφλά εις τον νουν και την κρίσιν, και διψασμένα το πώς να ευχαριστήσουν καλλίτερα τον αρχηγόν των εκήρυξαν τον πόλεμον κατά της Ζειάς και εφορμήσαντες ακαταμάχητοι, ενίκησαν νίκην λαμπράν και εις βραχύτατον χρόνον 4 ετών δεν υπήρχε εις την Ελλάδα ούτε ένα σπυρί Ζειάς για σπόρο. Είπαν εις τον λαό ότι η Ζειά είναι ζωοτροφή, δι’ αυτό τα λεξικά την γράφουν έκτοτε ζωοτροφή και ότι είναι βλαβερή στην υγεία. Αυτό το πρόβαλαν έντονα τα ΜΜΕ και σε 4 χρόνια εξηφανίσθη η Ζειά.

Ο συγγραφέας αυτής της μεγαμπαρούφας ισχυρίζεται ότι ο Βενιζέλος, εκτελώντας άνωθεν εντολές, εξαφάνισε τη Ζεια και από τότε, από το 1928 και μετά, άρχισαν οι Έλληνες να καλλιεργούν σιτάρι και να φτιάξουν ψωμί από σιτάρι, με αποτέλεσμα σιγά-σιγά να αποβλακωθούν και να πιστεύουν τέτοιες ανοησίες.

Αν έχετε την αντοχή να διαβάσετε όλο το άρθρο, θα δείτε ότι σε κανένα σημείο ο συγγραφέας δεν τεκμηριώνει τους εξωφρενικούς ισχυρισμούς του. Κι όμως, το βάρος της αποδείξεως, ιδίως όταν κάποιος ισχυρίζεται κάτι που ανατρέπει τα έως τώρα παραδεδεγμένα, το έχει αυτός που προβάλλει τον ισχυρισμό. Αν οι αρχαίοι έφτιαχναν ψωμί από ζεια, θα αρκούσαν μερικές παραπομπές σε αρχαίους συγγραφείς. Αν ο Μεγαλέξαντρος έτρεφε με ζεια τη στρατιά του, σε κάποια πρωτογενή πηγή θα πρέπει να είναι καταγραμμένο. Και βέβαια, αν ο Βενιζέλος εν έτει 1928, παναπεί τότε που ζούσαν οι πατεράδες πολλών από εμάς, ή έστω οι παππούδες μας, έκανε τόσο μεγάλη εκστρατεία, να ξεριζώσει μια καλλιέργεια που βέβαια θα πρέπει να καλλιεργιόταν σε χιλιάδες και χιλιάδες στρέμματα (αφού υποτίθεται πως όλο το ελληνικό ψωμί φτιαχνόταν από ζεια!) και να την αντικαταστήσει με μιαν άλλη, αυτή η κοσμογονική αλλαγή δεν θα έπρεπε να καταγραφτεί κάπου; Δόξα το Θεό, στην εποχή μας υπάρχουν ονλάιν δυο-τρεις εφημερίδες του 1928, γιατί δεν μας δείχνουν οι υποστηρικτές της απίθανης αυτής θεωρίας, έστω ένα άρθρο από την “έντονη εκστρατεία” των ΜΜΕ εναντίον της Ζειας;

Η απάντηση είναι απλή: διότι δεν υπάρχει άρθρο. Και δεν υπάρχει άρθρο διότι δεν υπήρξε εκστρατεία. Και δεν υπήρξε εκστρατεία, επειδή όλο αυτό το παραμύθι ελάχιστους κόκκους αλήθειας περιέχει. Και για την ανασκευή του, αρκούν πολύ λίγα πράγματα.
Καταρχάς, ένας-δυο ομηρικοί στίχοι από την Οδύσσεια:
οἱ δ΄ ἵππους μὲν λῦσαν ὑπὸ ζυγοῦ ἱδρώοντας· καὶ τοὺς μὲν κατέδησαν ἐφ΄ ἱππείῃσι κάπῃσι͵ πὰρ δ΄ ἔβαλον ζειάς (Οδύσσεια δ 41)
(Στα αρχαία κείμενα, συνήθως η λέξη εμφανίζεται στον πληθυντικό).
Στη μετάφραση του Εφταλιώτη:
και τα δρωμένα τ΄ άλογα ξεζέψαν απ΄ τ΄ αμάξι,
και στ΄ αλογήσα τα παχνιά τα δέσαν, και τους βάλαν
να φάνε ζειά ανακατευτή με κάτασπρο κριθάρι.

Τη ζεια λοιπόν οι αρχαίοι δεν την έτρωγαν αλλά την έδιναν στα ζώα! Και για να μην υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι αυτή η τακτική συνεχίστηκε και στα επόμενα χρόνια, διαβάζουμε στον Θεόφραστο (Φυτών ιστορία 8.9.2.5) ότι η ζεια, που την εξετάζει μαζί με άλλα φυτά που χρησιμοποιούνται για ζωοτροφές, είναι “προσφιλής πάσι τοις ζώοις”. Τοις ζώοις, όχι τοις ανθρώποις.
Ο συγγραφέας της μεγαμπαρούφας, επειδή ψυχανεμίζεται ότι κάποιος θα κοιτάξει στα αρχαία συγγράμματα, λέει (προς το τέλος του άρθρου) ότι κάποιοι… δωροδόκησαν τους μεταφραστές των αρχαίων για να μεταφράζουν τη ζεια έτσι που να φαίνεται ότι είναι ζωοτροφή! Αυτά βέβαια είναι γελοιότητες, που άλλωστε καταρρέουν όταν κοιτάξουμε τα πρωτότυπα αρχαία κείμενα.

Η δεύτερη πτυχή του παραμυθιού, ότι τάχα το 1928 οι Έλληνες έφτιαχναν ψωμί από ζεια και μόνο μετά την… άγρια καταστολή της ζειας από τον Βενιζέλο άλλαξαν γνώμη είναι πολύ εύκολο να ανασκευαστεί. Αρκεί να ανοίξουμε ένα οποιοδήποτε βιβλίο γραμμένο πριν από το 1928, για να δούμε πώς έφτιαχναν το ψωμί. Για παράδειγμα, στη Γεωργική και οικιακή οικονομία του πρωτοπόρου Γρηγ. Παλαιολόγου, γραμμένη γύρω στα 1830, βλέπουμε ποιες ποικιλίες σιταριού καλλιεργούνταν τότε στην Ελλάδα και τι ψωμί έδινε η καθεμιά. Ή, στην Συνέκδημο υγιεινή του Πύρλα (1864) στη σελ. 115: ο εκ σίτου άρτος είναι η προτιμοτέρα φυτική τροφή. Καταντάει κωμικό, να πρέπει να επικαλείσαι πηγές για τα αυτονόητα, ότι 1+1=2 ή ότι ψωμί φτιάχναν από σιτάρι.

Θα παραδεχτώ όμως ότι δεν είμαστε απολύτως βέβαιοι ποιο σημερινό δημητριακό είναι η αρχαία ζεια. Αυτό συμβαίνει πολύ συχνά με τα φυτά της αρχαιότητας, διότι μπορεί η ίδια λέξη να δηλώνει κατά περιόδους διαφορετικό φυτό. Όσοι πάντως πλασάρουν ζεια (παράδειγμα), διότι βέβαια μέσα στον όλο θόρυβο βρέθηκαν και αρκετοί που φτιάχνουν προϊόντα από “ζεια”, υποστηρίζουν ότι η αρχαία ζεια είναι το δίκοκκο σιτάρι (Triticum dicoccum). Ωστόσο, αυτό το σιτάρι έχει και παραέχει γλουτένη, επομένως δεν μπορεί να έχει τις… μαγικές ιδιότητες που αναφέρονται στο αρχικό παραμυθοάρθρο που είδαμε, και αφετέρου είναι μάλλον βέβαιο ότι η αρχαία ζεια, που δινόταν για ζωοτροφές, δεν ήταν σιτάρι, διότι το σιτάρι δεν είναι κατάλληλο για ζωοτροφή (προκαλεί τυμπανισμό στα ζώα) εκτός αν το δώσουν βρασμένο. Ο Γ. Γεννάδιος, στο μνημειώδες Φυτολογικό λεξικό του, γραμμένο το 1914, καταλήγει (σελ. 401) ότι η Ζεια των αρχαίων ήταν μια ποικιλία σόργου, και ότι η Όλυρα, που επίσης αναφέρεται συχνά σε αρχαίες πηγές, και που ο Θεόφραστος τη διαχωρίζει από τη Ζεια, αν και άλλοι συγγραφείς τα θεωρούν συνώνυμα, ήταν άλλη ποικιλία σόργου.
Ωστόσο, η αβεβαιότητα αυτή δεν προσθέτει καθόλου κύρος στον μύθο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η αρχαία Ζεια χρησιμοποιήθηκε μόνο για ζωοτροφή. Για να αντιγράψω την κατακλείδα της εξαιρετικής έρευνας που έκανε κάποιος στην ελληνική Βικιπαίδεια (αντικαθιστώντας το αρχικό άρθρο που το είχε γράψει ένας Ζειομανής -βέβαια, υπάρχει πιθανότητα το άρθρο να τροποποιηθεί): Συμπερασματικά, η ζειά, καλλιεργήθηκε κύρια για ζωοτροφή στην αρχαία Ελλάδα. Άρχισε να χάνεται σταδιακά από τη βιβλιογραφία από τον 3ο αιώνα π.Χ. και επανεμφανίστηκε σ’ αυτή τον 1ο αιώνα μ.Χ., οπότε και άρχισε η ατέρμονη συζήτηση για την ταυτότητά της. Επομένως αποσύρθηκε από την ελληνική γεωργία πολύ πριν από το 1ο αιώνα μ.Χ., όταν είχαν γίνει πλέον γνωστά σε όλους τα γυμνόσπερμα σιτάρια, τα οποία απαιτούσαν πολύ λιγότερη μετασυλλεκτική κατεργασία από τα ντυμένα. Όσον αφορά την αμφιλεγόμενη ταυτότητά της, σύμφωνα πάντα με τις καταγεγραμμένες αναφορές, η ζειά θα μπορούσε να είναι η όλυρα, η τίφη, το μονόκοκκο σιτάρι, το δίκοκκο σιτάρι, το σιτάρι σπέλτα, το κριθάρι, η βρίζα (σίκαλη), το σόργο ή και κάτι άλλο.

Απορώ πάντως ποιο λόγο είχε ο εμπνευστής της μεγαμπαρούφας, όποιος κι αν είναι, να σκαρφιστεί αυτή την απίστευτη και τόσο εύκολα ανασκευάσιμη σαχλαμάρα. Μπορεί βέβαια ο άνθρωπος να είχε απλώς κάνει εισαγωγή καμιά μεγάλη παρτίδα “Ζειας” (βάζω σε εισαγωγικά, γιατί στην πραγματικότητα είναι δίκοκκο σιτάρι) και να θέλει να τη διαθέσει. Αν κάποιοι θέλουν να τρώνε ψωμί από δίκοκκο σιτάρι (στα γερμανικά Dinkel) που το αλεύρι του εισάγεται από τη Γερμανία και κοστίζει έναν σκασμό λεφτά, και μάλιστα να το διαφημίζουν σε ιστοτόπους μεγάλης εμβέλειας, κακό του κεφαλιού τους και των ιστοτόπων τους, αλλά ας μη μπλέκουν στη μέση τον Βενιζέλο και ας μη διαστρεβλώνουν την ιστορία. Οι Έλληνες δεν έφτιαχναν ποτέ ψωμί από ζεια, η αρχαία ζεια χρησιμοποιόταν για ζωοτροφή, το 1928 οι Έλληνες έφτιαχναν ψωμί από σιτάρι και συνέχισαν και μετά, η εκστρατεία του Βενιζέλου κατά της ζειας δεν συνέβη ποτέ -κι όποιος έχει αντίθετη άποψη ας φέρει επιτέλους αποδείξεις. (Σκάνδαλο αλεύρων συνέβη επί Βενιζέλου, αλλά αφορούσε την τιμή του ψωμιού, όχι την αντικατάσταση του αλευριού ζειας από σιτάλευρο!)

Περισσότερο απορώ όμως με όσους τόσο εύκολα πείθονται από έναν τερατώδη μύθο, ότι κάποιοι (προφανώς οι Εβραίοι, αν και δεν λέγεται καθαρά) εφάρμοσαν το 1928 ένα σχέδιο για να… αποβλακώσουν τους Έλληνες. Από την άποψη αυτή, ο μύθος της Ζειας έρχεται να ενταχθεί σε όλη την συνωμοσιολογική μυθολογία, από την ψεύτικη δήλωση Κίσινγκερ (όπου οι δυνατοί του κόσμου έχουν και πάλι στο στόχαστρο την Ελλάδα και τον λαό της) έως τους ψεκασμούς! Το λυπηρό βέβαια είναι ότι με τις αηδίες αυτές γαλουχούνται παιδιά και καίγονται λαμπρά μυαλά, όπως της μαθήτριας της φίλης μου.

Όσο για εκείνους που πιστεύουν τον μύθο, αναρωτιέμαι: δεν έχουν ίχνος περηφάνειας; πώς δέχονται τόσο εύκολα ότι είναι ηλίθιοι -έστω κι αν η ηλιθιότητά τους οφείλεται σε σχέδιο σκοτεινών κύκλων;
Αλλά θα μου πείτε, πώς αλλιώς να εξηγηθεί ότι εκλέξαμε, με άνετη πλειοψηφία μάλιστα, και διαδοχικά, πρώτα τον κ. Κ. Καραμανλή και μετά τον κ. Γ. Παπανδρέου;

Ο CHE ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙ...

2013-10-09T19:50:00.004+03:00

(κλικ στην εικόνα)

Επιτέλους ΚΑΛΑ ΝΕΑ εν Χριστώ αδελφέ μου...

2013-10-06T20:15:00.002+03:00

Σου έχω ευχάριστα νέα εν Χριστώ αδελφέ μου:

Περίπου 20 εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν στον κόσμο ετησίως πριν μπουν στην εφηβεία.

Παραθέτω μερικά παραδείγματα και θα καταλάβεις τι εννοώ πιο κάτω:

Το παιδί που πέθανε από νεογνικό τέτανο είναι ΚΑΛΟ ΝΕΟ.

Το παιδί που πέθανε από συνεχείς μολύνσεις λόγω ακατάλληλων συνθηκών γέννησης, είναι ΚΑΛΟ ΝΕΟ.

Το παιδί που πέθανε από ιλαρά ή ελονοσία, είναι ΚΑΛΟ ΝΕΟ.

Το παιδί που πέθανε από AIDS είναι ΚΑΛΟ ΝΕΟ.

Το παιδί που πέθανε από παιδικό καρκίνο είναι ΚΑΛΟ ΝΕΟ.

Το παιδί που πολτοποιήθηκε σε τροχαίο δυστύχημα είναι ΚΑΛΟ ΝΕΟ.

Το παιδί που πέθανε στη φάμπρικα της Nike/Adidas ή στη φυτεία με τα κακαόδεντρα, είναι ΚΑΛΟ ΝΕΟ.

Το παιδί που πέθανε από σεξουαλική κακοποίηση είναι ΚΑΛΟ ΝΕΟ.

Το παιδί που σκοτώθηκε στον πόλεμο των μεγάλων είναι ΚΑΛΟ ΝΕΟ.

Τα 15 εκατομμύρια παιδιά στον κόσμο που είναι μολυσμένα με τον ιό του AIDS είναι ΚΑΛΟΥΤΣΙΚΟ ΝΕΟ, καθώς δεν έχουν πεθάνει ακόμα. Ομοίως και για εκείνα τα καραφλά που υποβάλλονται σε χημειοθεραπείες, ακτινοβολίες κλπ.

Όταν πεθαίνει λοιπόν ένα παιδί να ΓΕΛΑΣ εν Χριστώ αδελφέ μου. Να ευφραίνεται η ψυχή σου με εικόνες όπως αυτή

ή αυτή

Γιατί ποιος ξέρει εν Χριστώ αδελφέ μου, σε τι ΚΑΘΑΡΜΑ θα εξελισσόταν αυτό το παιδί...Βιαστής; Σωματέμπορας; Βαρώνος της κοκαΐνης; Ή μήπως ακόμα χειρότερα (συγχίζομαι και μόνο που το σκέφτομαι) κ-ο-μ-μ-ο-υ-ν-ι-σ-τ-ή-ς;

Όμως ο πανάγαθος Θεός φροντίζει και καθαρίζει έγκαιρα τον πλανήτη από αυτά τα μιάσματα.

Πρέπει λοιπόν να είμαστε ευγνώμονες για το έργο Του. Γι αυτό και γω έχω σκοπό μια μέρα να ντυθώ επίσημα όπως στην κυριακάτικη λειτουργία, φορώντας τον καλό μου σταυρό (όχι τον αγκυλωτό, τον άλλον, τον χρυσό) και να πάω στο "Μεταξά", στην πτέρυγα με τα ετοιμοθάνατα καραφλά. Να τα παρηγορήσω αδερφέ μου. Να τους πω "μη στενοχωριέστε, είναι θέλημα Θεού που πεθαίνετε, καθώς υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να εξελιχθείτε σε αποβράσματα της κοινωνίας". Θα τους τονίσω μάλιστα, ότι τους καλούς ανθρώπους ο Θεός τους έχει υγιείς και δυνατούς μέχρι τα εκατό τους. Και θα τους αναφέρω το παράδειγμα του Μητσοτάκη.

Ίσως βέβαια αντιμετωπίσω την οργή των γονέων, αλλά θα δείξω κατανόηση γιατί δεν γνωρίζουν ποια είναι η αλήθεια. Με πίστη, ταπεινότητα και σεβασμό, θα τους μοιράσω τις διδαχές του γέροντα Παϊσίου που εκτύπωσα από αυτό το άξιο ιστολόγιο.

Και σε σένα εν Χριστώ αδελφέ μου που βιάστηκες να με κρίνεις, παραθέτω αυτούσιο ένα μικρό απόσπασμα:

"Βλέπεις, πεθαίνει ένα παιδάκι, το παίρνει αγγελούδι ο Χριστός, και κλαίνε και οδύρονται οι γονείς, ενώ έπρεπε να χαίρωνται, γιατί που ξέρουν τι θα γινόταν, αν μεγάλωνε;"

Τα ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ στη ζωή, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ!

2013-09-22T22:58:00.002+03:00

Εν τω μεταξύ, σε ένα παράλληλο -και μη ξεχαρβαλωμένο- Σύμπαν...

(κλικ στην εικόνα)

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΚΡΩΝ

2013-09-19T20:30:00.001+03:00

(κλικ στην εικόνα)

ΓΙΩΡΓΟΣ ΡΟΥΠΑΚΙΑΣ

2013-09-19T20:23:00.000+03:00

(κλικ στην εικόνα)

ΧΙΠΣΤΕΡΙΣΜΟΣ, το ανώτατο στάδιο του μεταμοντερνισμού

2013-09-17T20:40:00.002+03:00

Τα άθλια alternative νεοευαίσθητα, νεοαριστερά (αλλά όχι-και-πολύ-αριστερά-γιατί-δεν-είμαστε-και-ταγάρια), χαζοχαρούμενα τυπάκια, με τα ηλίθια τεράστια γυαλιά τους και την γενικότερη τάση να αντιγράφουν αισθητικές άλλων εποχών αποπολιτικοποιώντας τες, αυτά τα κινούμενα μεταμονέρνα ξερατά, έχουν όνομα: ΧΙΠΣΤΕΡΣ. Ένα εξαιρετικό κείμενο από το agkarra.com βάζει τα πράγματα στη θέση τους:

”Όχι τυχαία και τα δυο μεγάλα έργα της ωριμότητας του Μαρξ, που επιχειρούν να παρουσιάσουν την καπιταλιστική κοινωνία στο σύνολο της και να δείξουν το βαθύτερο χαρακτήρα της, αρχίζουν με την ανάλυση του εμπορεύματος. Πράγματι, δεν υπάρχει πρόβλημα σ’αυτή τη βαθμίδα ανάπτυξης της ανθρωπότητας που να μην παραπέμπει, σε τελευταία ανάλυση, σ’αυτό το ζήτημα και η λύση του να μην πρέπει να αναζητηθεί στη λύση του αινίγματος της δομής του εμπορεύματος.[...] πράγματι, μπορεί να ανακαλυφθεί στη δομή της εμπορευματικής σχέσης το μοντέλο όλων των μορφών αντικειμενοποίησης και όλων των αντίστοιχων σ’αυτές μορφών της υποκειμενικότητας στην αστική κοινωνία”.

Γκ. Λούκατς, Ιστορία και ταξική συνείδηση

Εκ πρώτης όψεως, κοιτώντας και τον τίτλο, είναι πιθανόν κάποιος να θεωρήσει πως το κείμενο είναι μια μεγάλη τρολλιά απέναντι σε κάτι που λατρεύουμε να μισούμε. Αλλά όχι! Δεν είναι τρολλιά, είναι μια διαλεκτικο-υλιστική ανάλυση αυτού που το αναγνωρίζουμε όταν το δούμε, το αντιπαθούμε, αλλά μας είναι αρκετά δύσκολο να περιγράψουμε και να συγκεκριμενοποιήσουμε τι ακριβώς είναι. Αλλά αυτή μας η αντιπάθεια δεν μπορεί να είναι αδικαιολόγητη. Είμαστε σίγουροι ότι κάτι δεν πάει καλά, κάτι είναι σάπιο, κάτι μας βρωμάει και μας προκαλεί ενστικτωδώς μια αποστροφή. Αυτό δεν έχει να κάνει με διαφορετικά αισθητικά γούστα (αντιθέτως, ενίοτε μπορεί και να συμβαδίζουν) αλλά με κάτι βαθύτερο το οποίο μας ταλανίζει. Ας προσπαθήσουμε να ξορκίσουμε λοιπόν αυτό το φάντασμα που πλανιέται γύρω μας. Τα φαντάσματα φεύγουν όταν μάθεις τι θέλουν. Τι θέλει λοιπόν το Χίπστερ; Che vuoi; Ποιο είναι το νόημα του, το περιεχόμενο του; Ο γρίφος του Χιπστερ, είναι ο γρίφος του εμπορεύματος.

Το παλαιστινιακό φουλάρι, κάποτε σύμβολο αντι-ιμπεριαλιστικού αγώνα

Αυτό που μπορούμε εύκολα να παρατηρήσουμε είναι ότι το Χίπστερ δεν έχει δικό του περιεχόμενο. Όλη του η αισθητική καταβροχθίζει αισθητικά στοιχεία από κουλτούρες άλλου χρόνου και τόπου. Μουσική, ντύσιμο, τέχνη, αποχρώσεις φωτογραφιών, σύμβολα κινημάτων και ιδεολογίες από όλες τις δεκαετίες του 20ου αλλα και του 19ου αιώνα συνθέτουν την συνεχώς κινούμενη αισθητική αυτή εμπειρία. Μπορεί να οικειοποιηθεί, να κάνει δικό του, οτιδήποτε. Τιποτα δεν είναι ταμπού, τίποτα δεν μπορεί να ξεφύγει από το χίπστερ, τίποτα δεν υπάρχει από το οποίο να μην μπορεί να αντληθεί αισθητική απόλαυση και διασκέδαση. Μέχρι και το σύμβολο του κομμουνισμού, τον οποίο συνήθως οι χίπστερ απεχθάνονται σαν ο διάολος το λιβάνι, δεν γλίτωσε από το να γίνει ένα από τα πιο must t-shirt την δεκαετία 2000 (για να μην αναφέρθουμε και στην λατρεία του σοβιετικού agit-prop, ίσως του πιο ευρέως χρησιμοποιημένου είδους γραφικού σχεδιασμού απο τους Χίπστερ).

Ας μην εκλάβουμε εδώ τον χιπστερισμό μόνο σαν κάποια παιδιά με μεγάλα γυαλιά και instagram αλλά σαν κάτι πολύ ευρύτερο: μια κουλτούρα, μια κυρίαρχη πολιτισμική ”λογική” που στην Ελλάδα έχει σαν βασικούς φορείς, μεταξύ άλλων: την Athens voice, την lifo, την Καθημερινή, το αξιαγάπητο Protagon, το ”Βερολίνο” και την ”Βαρκελώνη” (σαν σημαίνοντα-κλειδιά μέσα στο φαντασιακό του Έλληνα χίπστερ), την Δημουλά και τους Ατενίστας, τον φιλελεύθερο ή την ”υπεύθυνη αριστερά” και τον Καμίνη. Επίδοξοι αντιγραφείς αυτών στην Κύπρο είναι τα free-press όπως ”Avant-Garde”, ”City”, ”Cyprus Dossier” (οι οργανικοί διανοούμενοι), ”Infonistas”.

Αυτή η μορφή συνείδησης μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με βάση τις αντιφάσεις της υλικης της βάσης. Είναι η ανώτερη έκφραση της μεταμοντέρνας κουλτούρας, και ως τέτοια πηγάζει μέσα από την βαθύτερη ουσία του προτσές του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και έχει την αντιστοιχία του στο ανάλογο βαθμό της ”πραγματικής υπαγωγής” των κοινωνικών σχέσεων στο κεφάλαιο. Είναι η υλοποιημένη ιδεολογία των κυρίαρχων κοινωνικών μορφών: του εμπορεύματος και του χρήματος. [1]

Το Χίπστερ, μέρος του θεάματος, "αν γίνει κατανοητό στην ολότητα του, είναι το αποτέλεσμα και συνάμα το σχέδιο του υπάρχοντος τρόπου παραγωγής…..είναι η πανταχού παρούσα επιβεβαίωση της επιλογής που ήδη έγινε μες την παραγωγή, και η κατανάλωση που της αντιστοιχεί." (Κοινωνία του θεάματος)

Δεν μπορούμε λοιπόν παρά να βασιστούμε στο εμπόρευμα. Το εμπόρευμα, όπως αναλυτικά εξήγησε ο Μαρξ, διάγει μια διπλή ζωή, έχει μια εγγενώς αντιφατική φύση. Είναι παράλληλα αξία χρήσης και αξία ανταλλαγής. Αξία χρήσης έχουν όλα τα παραγόμενα αγαθά. Είναι η ‘ουσία’ τους, ο λόγος για τον οποίο έχουν φτιαχτεί. Δεν είναι μια ποσοτική αξία (πόσο κοστίζει) αλλά ποιοτική: η αξία χρήσης ενός παπουτσιού είναι το ότι φοριέται, το μαχαίρι χρησιμεύει για να κόβεις κ.ο.κ. Αν ένα αγαθό πουλιέται τότε αποκτάει και μια αξία-ανταλλαγής. Αυτή η αξία είναι ποσοτική και είναι κάτι σαν την τιμή, πόσο κοστίζει ένα αντικέιμενο για να ανταλλαχθεί, να αγοραστεί. Π.χ. Η αξία ανταλλαγής ενός παντελονιού ισοδυναμεί με 5 ψωμιά και βασίζεται στην ποσότητα κοινωνικά αναγκαίας εργασίας που περιέχει ένα εμπόρευμα. Στον καπιταλισμό, η αξία-ανταλλαγής είναι κυρίαρχη και παραμερίζει σε δεύτερη μοίρα την αξία-χρήσης. Αυτό που ενδιαφέρει την αγορά είναι το πόσο κέρδος θα βγάλει από το αγαθό και όχι για το τι θα χρησιμεύσει και οι άνθρωποι συναντούν ο ένας τον άλλο σαν ανταλλαγείς εμπορευμάτων. Το χρήμα είναι το εμπόρευμα-μεσολαβητής (που έχει μόνο αξία-ανταλλαγής και όχι αξία-χρήσης) που εκφράζει την αξία ανάμεσα στα εμπορεύματα. Ο κύκλος του εμπορεύματος είναι Χ-Ε-Χ’. Χρήμα-εμπόρευμα-χρήμα με κέρδος. Ο καπιταλιστής βάζει χρήμα για να πάρει εμπόρευμα, πουλάει το εμπορεύμα με στόχο να πάρει πιο πολύ χρήμα από όσο έδωσε. Ο κύκλος ξεκινάει από το χρήμα και καταλήγει στο περισσότερο χρήμα. Ο καπιταλιστής θέλει να πουλήσει και να βγάλει π.χ. 1 εκατ. Ευρώ. Δεν τον ενδιαφέρει εάν αυτό θα γίνει με παπούτσια, όπλα ή μαραπέλλες (το ”συγκεκριμένο”), τον ενδιαφέρει η ”αφαίρεση”’, ο αριθμός των ευρώ.

Το χρήμα (εμπόρευμα κι αυτό) διάγει έναν ασταμάτητο κύκλο επιστρέφοντας αυξανόμενο (Χ-Χ’). Έίναι ένα εμπόρευμα που δεν έχει συγκεκριμένο περιεχόμενο (ενώ π.χ. το εμπόρευμα-παπούτσι διατηρεί έστω και σαν δυνατότητα την αξία χρήσης του, το συγκεκριμένο του περιεχόμενο, το πρωταρχικό του νόημα, δηλαδή: το να φορεθεί) γιατί αντιπροσωπεύει μόνο αφηρημένη εργασία και χρησιμεύει στο να μετατρέπει τα αντικείμενα στην δική του αφαίρεση. Δηλαδή στο να ποσοτικοποιηθούν οι διαφορετικές ποιότητες των αντικειμένων, μετατρέποντας τα στον εαυτό του για να εκφραστούν σε αφηρημένους αριθμούς (π.χ. 10 ευρώ) ούτως ώστε να μπορέσουν να ανταλλαχθούν. Διάγει έναν κύκλο ξεκινώντας από τον εαυτό του σαν κάτι αφηρημένο (Χ-10 ευρώ) παίρνει κάτι συγκεκριμένο (Ε-παπούτσια) με σκοπό να έρθει ξανά πίσω και πάλι σαν χρήμα (Χ’-15 ευρώ). Το χρήμα είναι μια απόλυτη αφαίρεση που είναι αυτοσκοπός γιατί δεν έχει σκοπό άλλο από την αέναη επιστροφή στον εαυτό του μέσω μιας κυκλικής διαδικασίας που σκλαβώνει τα πάντα. ‘Είναι η αυτόνομη κίνηση του μη-ζωντανού”, της νεκρής, συσσωρευμένης δηλαδή, εργασίας.

Αυτή η διαδικασία οδηγεί στην κυριαρχία της αξίας ανταλλαγής επί της αξίας χρήσης, την κυριαρχία ενός αφηρημένου αριθμού (χ Ευρώ) επί του συγκεκριμένου αποτελέσματος που φτιάχνει η συγκεκριμένη εργασία, την κυριαρχία της νεκρής εργασίας (κεφάλαιο) πάνω στην ζωντανή εργασία (εργάτες). Έτσι παράγει τον περίφημο ”φετιχισμό του εμπορεύματος” που συγκαλύπτει όχι μόνο τον αλλοτριωμένο χαρακτήρα της εργασίας (το εμπόρευμα ανήκει στον καπιταλιστή ενώ είναι ο εργάτης αυτός που το παράγει) αλλά πολλές φορές και την εργασία την ίδια (τόσο χαρακτηριστικό στην χιπστεροκουλτούρα που αδυνατεί και αδιαφορεί να δει την εργασία, τον μόχθο που φτιάχνει τον κόσμο της), πραγμοποιεί το κεφάλαιο (και τον ”Επιχειρηματία”) κάνοντας το να φαίνεται σαν αντικείμενο με αυτούσιες δημιουργικές ικανότητες, μια ανεξάρτητη πηγή πλούτου υποκρύπτωντας το γεγονός ότι είναι μια κοινωνική σχέση με περιεχόμενο την εργασία αυτό που παράγει τον πλούτο.

Η εμπορευματική μορφή έχει γίνει η καθολική μορφή ανθρώπινης διάδρασης. Τα πάντα εμπορευματικοποιούνται: οι άνθρωποι, η παιδεία, οι ιδέες, η τέχνη. Ο καπιταλισμός μετατρέπει σχεδόν τα πάντα σε εμπορεύματα για να βγάλει κέρδος. Πόσα ρεύματα τέχνης ξεκίνησαν ριζοσπαστικά και ενσωματώθηκαν και αυτά στην αγορά; Το σύστημα πλέον παράγει τους ανθρώπους, την παιδεία, την τέχνη με στόχο να είναι εξαρχής ελκυστικά εμπορεύματα.

Αυτός ο υλικός και πνευματικός μεταβολισμός, η ασταμάτητα επεκτεινόμενη διαδικασία της χρηματικής-εμπορευματικής σχέσης πλέον, όχι απλώς κατακυριεύει την κουλτούρα, αλλά την παράγει.

Ο εθνικός ποιητής Κ. Μπογδάνος με ΕΣΣΔ φανελάκι

Το Χιπστερ είναι πολιτιστικό παιδί του νεοφιλελευθερισμού (όπως και με τον νεοφιλελευθερισμό, πολύ σπάνια κάποιος παραδεχέται ότι είναι τέτοιος ή ότι υπάρχει κάν κάτι τέτοιο). Όλα τα σοβαρά counter-cultures πέρασαν από την δαιμονοποίηση τους και την σχέση τους με κάποια κοινωνικά κινήματα στην ενσωμάτωσή τους και την κατάκτηση τους από τις δυνάμεις της αγοράς και μετατράπηκαν σε εμπορεύματα. Αλλά ο χιπστερισμός δεν ήταν ποτέ ενα counter-culture. Αυτή η μοναδική ικανότητα του καπιταλισμού --να υπαγάγει, να ”αγκαλιάζει” δηλαδή τα πάντα, να τα γδύνει από την αξία-χρήσης τους (το αυθεντικό τους νόημα), να τα μετατρέπει σε μια αφαίρεση και να τους προσδίδει αξία-ανταλλαγής-- αυτό είναι το Χίπστερ. Είναι αυτή η ίδια η τρομερή ικανότητα αφαίρεσης και ποσοτικοποίησης που έφτασε σε τέτοιο βάθμο συσσώρευσης που έγινε κουλτούρα από μόνη της, ένα αυτούσιο life-style. Παίρνει το υλικό της από εναλλακτικές κουλτούρες διαφορετικού χρόνου και χώρου και τα γδύνει από το νόημα τους για την δική του απόλαυση-no strings attached (όπως προστάζει ο νεοφιλελευθερισμός/μεταμοντερνισμός). Είναι ένα κενό, δεν έχει κανένα νόημα εκτός από το να επιτελεί αυτή την διαδικασία: ”Ότι είναι στέρεο, λιώνει στον αέρα”. Μπορεί να πάρει τα πάντα: από παλαιστινιακά φουλάρια μέχρι σφυροδρέπανα και σοβιετικό agit-prop. Με το να αφαιρεί το νόημα, το περιεχόμενο, αφήνει σε αυτά μόνο την αισθητική. Αποπολιτικοποιεί τα πάντα με το να αισθητικοποιεί τα πάντα. Έχει την κατεξοχήν ιδιότητα που έχει το χρήμα: μετατρέπει τα πάντα στην δική του αφαίρεση. Το Χίπστερ είναι μια κουλτούρα και μια αισθητική με συγκεκριμένο περιεχόμενο το μηδέν, και επειδή είναι μηδέν μπορεί να ”πιάσει” οτιδήποτε.


Αφίσα για πάρτι στην Κύπρο. Σοβιετικό design και η υψωμένη γροθιά, σύμβολο του εργατικού κινήματος και των αιματηρών του αγώνων

Ούτε το ίδιο το βίβλιο-ανάλυση αυτής της κατάστασης μπόρεσε να ξεφύγει. Το ότι δεν μπορεί κάποιος να καταλάβει κάτι από την ”Κοινωνία του θεάματος” του Ντεμπόρ αν δεν έχει βαθιά γνώση του μαρξισμού, και η ρητή μες το κείμενο προλεταριακή του στράτευση δεν φαίνεται να ενοχλεί ιδιαίτερα τους χιπστεροδιανοούμενους που έχουν ανάγει αυτόν και το βιβλίο του σε ένα χιπστερ-φετίχ.

Έιναι η νεκρή κουλτούρα που κυριεύει την ζωντανή. (Είναι σχετικό ότι η φωτογραφία, μια αφαίρεση, έχει γίνει το κατεξοχήν αισθητό, το αγαπημένο φετίχ των Χίπστερ)

Είδαμε λοιπόν ότι το Χίπστερ ειναι η θεμελιώδης οικονομική διαδικασία του καπιταλισμού που εχει αντικειμενοποιηθεί σε κουλτούρα. Ενός τρόπου παραγωγής που βασιζεται στην αφηρημένη-αλλοτριωμένη εργασία.

Αφίσα φεστιβάλ στη Θεσσαλονίκη: Tanz Macht Frei

Η αφέλεια του Χίπστερ είναι πραγματική και όπως και το χρήμα δεν έχει νόρμα. Όντως, όταν φοράει το CCCP δεν σκέφτεται την ιστορική του σημασία, όταν παίζει με το Αουσβιτς δεν είναι τόσο συνειδητά ναζιστικό. Το νόημα που φέρουν αυτά τα σύμβολα, το σημασιολογικό τους βάρος, η ιστοριά που κουβαλούν, το αυθεντικό τους είναι, η "αξία χρήσης" τους δηλαδή, έχει αφαιρεθεί. Το Χίπστερ είναι η γλώσσα-έκφραση της πλήρης κυριαρχίας της αξίας ανταλλαγής, μια αφαίρεση που είναι αυτοσκοπός γιατί δεν έχει σκοπό άλλο από την αέναη επιστροφή και την αέναη αναφορά στον εαυτό της. Αφού έχουν αποστερηθεί το περιεχόμενο τους, αυτό που μένει σε αυτά τα πολιτισμικά προιόντα είναι το φαίνεσθαι τους, μια ”καθαρή” αισθητική αξία που μπορεί πλέον άφοβα να καταναλωθεί χωρίς τύψεις. Η ουσία που θα βάρυνε την ανάλαφρη, την απαθή και ”χαρούμενη συνείδηση” του Χίπστερ, έχει πλεόν αφαιρεθεί. Χωρίς τύψεις μπορεί πλεόν και να στηρίξει τις πιο άγριες και απάνθρωπες πολιτικές εναντίον της εργατικής τάξης (βλ. Athens Voice, Protagon), τους πολέμους των πιο απροκάλυπτα ιμπεριαλιστικών συμφερόντων (βλ. Συρία, Ιράκ κτλ).

To Tanz Macht Frei δεν είναι καθόλου ένα αντίθετο του ναζιστικού Arbeit Macht Frei. Αν οι χιπστερομπουρζουάδες αναλάμβαναν μεταμοντέρνα στρατόπεδα εξολόθρευσης θα επέβαλλαν στα θύματα να χορεύουν μέχρι θανάτου στους ήχους του Yann Tiersen. Το παλιό εξέφραζε μια περίοδο του καπιταλισμού όπου επιβαλλότανε στους εργαζόμενους μια πιο "προτεσταντική ηθική", της ταπεινότητας και της σκληρής δουλειάς. Στην σημερινή όμως νεοφιλελεύθερη ηθική του καπιταλισμού η προσταγή είναι "απόλαυσε". Ουσιαστικά για αυτό παραπονιούνται οι αστοί ιδεολόγοι π.χ. του Protagon: "μα γιατί δεν απολαμβάνετε; γιατί δεν αποδέχεστε με θετική ενέργεια την αθωότητα του γίγνεσθαι; (Νίτσε κανείς; δικαίως ο αγαπημένος φιλόσοφος του Χίπστερ) γιατί τόση κατσούφια, τόση μιζέρια; πολύ νταουνίλα οι απεργίες", κ.ο.κ. Και όσο η κρίση στην Ελλάδα σκλήραινε, μαζί της και η εξουσία, τόσο ο ”ευγενής” χίπστερ προσαρμοζόταν στις ανάγκες των καιρών: Οι χιπστεροφασίστες είναι πλέον καθημερινότητα στις στήλες του Πρόταγκον και της Athens Voice, και κάποιων ανερχόμενων αρθρογράφων στο Cyprusnews.

Οπως και το χρήμα δεν έχει δικές του απόψεις για το τίποτα, ακολουθεί τον μεγαλύτερο πλειοδότη. Οπως και ο καπιταλισμός που θέλει να πουλάει τα εμπορεύματα παντού, δεν του αρέσουν οι ”ιδεολογικές αγκυλώσεις”, ”παρωπίδες”. Αποδέχεται θετικά την ”αθωότητα του γίγνεσθαι” αδιαφορώντας για το βάσανο και τους από κάτω. Έχει μια ευδιαθεσία απέναντι σε ότι συμβεί (Troika Macht Frei), θέλει μόνο μια θετικότητα, θετική ενέργεια. Το θετικό είναι κατάφαση, αποδοχή. Το αντίθετο είναι αυτοί που θέλουν την αλλαγή, που ψάχνουν το αρνητικό μέσα στον κόσμο.

Αυτή η ιδεολογία ”ανήκει σε ένα τύπο κοινωνικής οργάνωσης όπου η διαδικασία της παραγωγής είναι ο κύριος της ανθρωπότητας, και στην οποία η ανθρωπότητα δεν έχει ακόμη γίνει ο κύριος της παραγωγής” (Κεφάλαιο).

Δεν είναι ότι το χίπστερ υποτάσσει τα πάντα στην κερδοφορία (μάλιστα πολλές φορές μπορεί και να αδιαφορεί για το κέρδος), ούτε ότι μετατρέπει τα πάντα σε εμπόρευμα. Είναι αυτή η ίδια η λογική της διαδικασίας του κύκλου του εμπορεύματος και του χρήματος, που αντικειμενοποιήθηκε σε κουλτούρα. Μια κουλτούρα που, όπως και το χρήμα, η ζωή της είναι ναρκισσιστική και αδιαφορεί για ό,τι άλλο πέρα από τον εαυτό της: το χρήμα για το χρήμα, η αισθητική για την αισθητική, η τέχνη για την τέχνη.

Τι κι αν η κοινωνία τα τελευταία χρόνια βιώνει μια τεράστια καταστροφή; "Η αλλοτροίωση της έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που την κάνει να βιώνει την καταστροφή της σαν αισθητική απόλαυση πρώτου μεγέθους. Έτσι έχουν τα πράματα με την αισθητικοποίηση της πολιτικής που καλλιεργεί ο φασισμός. Ο κομμουνισμός του απαντά με την πολιτικοποίηση της τέχνης". W. Benjamin

[1] ”Στην ουσιώδη αυτή κίνηση του θεάματος, στο ότι ξαναπαίρνει μέσα του όλα όσα υπήρχαν στην ανθρώπινη δραστηριότητα σε ρευστή κατάσταση προκειμένου να τα κατέχει σε κατάσταση πήγματος, σαν πράγματα που έγιναν η αποκλειστική αξία διαμέσου της διαμόρφωσης τους σε αρνητικό της βιωμένης αξίας, αναγνωρίζουμε τον παλιό μας εχθρό, που ξέρει τόσο καλά να παρουσιάζεται σε πρώτη ματιά σαν κάτι κοινότοπο κι αυτονόητο, ενώ απεναντίας είναι τόσο πολύπλοκο και τόσο γεμάτο από μεταφυσικές λεπτομέρειες: το εμπόρευμα.” (Κοινωνία του Θεάματος)

ΑΓΑΠΑΜΕ τα ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ! ! !

2013-09-16T21:53:00.000+03:00

Κυνηγός τη φτέρη έσειε, κακό της κεφαλής του: Κάποιος άλλος κυνηγός βλέπει το θάμνο να κουνιέται και είναι σίγουρος ότι πρόκειται για θήραμα. Μην είναι ο αέρας που περνά, μην είναι άνθρωπος...μπα, ΟΧΙ, ΕΙΝΑΙ ΘΗΡΑΜΑ σου λέω! ΜΠΑΜ ρε γαμημένο! ΜΠΑΜ για να μάθεις!

Σαρανταπέντε κυνηγοί ενός κοκόρου γνώση: Ναι, το ομολογώ, χωρίς φόβο, αλλά με πολύ πάθος: Μου φτιάχνουν τη μέρα τα κυνηγετικά ατυχήματα. Και τι δε θα 'δινα να έβλεπα τη φάτσα του κυνηγού που ανακαλύπτει ότι πίσω από τον θάμνο βρίσκεται ένας άλλος κυνηγός ο οποίος αργοπεθαίνει από τα δικά του βόλια! Εκείνη η στιγμή που το θριαμβευτικό χαμόγελο παγώνει και αλλάζει σε μια γκριμάτσα τρόμου, αγωνίας και απόγνωσης, σε συνδυασμό με τον κρύο ιδρώτα στην ραχοκοκκαλιά...είναι πράγματι ανεκτίμητη.

Πήγε για κυνήγι και βγήκε κουρεμένος: Δεν περνάει χρονιά που να μη διαβάσουμε τέτοιες ειδήσεις: "Τραγωδία" λένε όλοι. "Στιγμές γνήσιου μαύρου χιούμορ" λέω εγώ. Τουλάχιστον είμαι ειλικρινής και δε μοιρολογώ διαδικτυακά τον κάθε παπάρα ταμπουρωμένος πίσω από τον υπολογιστή μου.

Εσύ στο χώμα κι αυτός στη φυλακή: Επιπλέον, ο θάνατος κυνηγού από κυνηγό είναι μια ελάχιστη απόδοση δικαιοσύνης. Σε νούμερα, σημαίνει ότι ένας κυνηγός μέσα σε ένα χρόνο εξολοθρεύει 100 (το λιγότερο) ζώα και πουλιά και σε είκοσι χρόνια 2000. Δύο κατεστραμμένες ζωές κυνηγών (ο ένας νεκρός, ο άλλος στα σίδερα) ισούνται με 4000 χιλιάδες ζώα που θα επιζήσουν.

ΔΥΟ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΖΩΕΣ λοιπόν σώζονται με το θάνατο μόλις μιας. Αν αυτό δεν είναι καρμική ισορροπία, δεν ξέρω τι άλλο είναι! Και μάλιστα με λίγη δόση από μαύρο σουρεάλ χιούμορ α λα Monty Python!

(Για την ιστορία, νόμιζε ότι ο ξάδερφος ήταν...αγριογούρουνο και τον σκότωσε. Τι να του πεις τώρα του μαλάκα, αλλά και στους μαλάκες που κλαίνε για τον μακαρίτη στο διαδίκτυο; Σταματάω την ανάρτηση απότομα εδώ σε ένδειξη διαμαρτυρίας για να πάω να ξαναψοφήσω στο γέλιο).

ΕΛΛΑΣ ΠΑΠΑΔΩΝ ΝΑΖΙΣΤΩΝ

2013-09-15T08:16:00.002+03:00

Ένα περίεργο πράγμα ρε παιδί μου...Να έχουν όλα τα καθάρματα την ίδια παραμορφωμένη σκατόφατσα, που νομίζεις ότι υποφέρουν από υπερβολική έκκριση χολικών οξέων...Και αυτό πάει για ΚΑΘΕ πρόσωπο που εμφανίζεται στη φωτογραφία.

ΠΙΟ ΤΖΗΜΕΡΟΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ

2013-09-14T19:59:00.001+03:00

Πιο κρετίνος πεθαίνεις. Το νεοφιλελεύθερο σκουπίδι με το όνομα Τζήμερος κάνει απελπισμένα σαματά, μήπως και τον ανεβάσουν στην σκουπιδιάρα του νεοφιλελευθερισμού που οδεύει ντουγρού προς την χωματερή.

Κάποιος βέβαια να εξηγήσει στον παπάρα ότι ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ. ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΚΡΙΣΗ.

Όμως επειδή πρόκειται για έναν ανύπαρκτο και θλιβερό κλόουν, καλό θα ήταν να μην ασχοληθεί κανείς ξανά μαζί του και να τον αφήσουμε να σβήσει ήρεμα πνιγμένος στα σκατά της ανυπαρξίας του.

"ΠΑΡΤΑ" μωρή "JESUS CHRIST SUPERSTAR" ! ! !

2013-09-08T06:44:00.001+03:00

"Πώς κουνιέται έτσι;"

"Ε, ρε μια αδερφή του ελέους..."
"Τι τσιρίδες είναι αυτές;"
"Μα καλά, χαζό είναι; Τι τον ρώτησε ο δημοσιογράφος; Δεν ξέρει να μιλάει;"
"Εμ βέβαια, αφού είναι με την άλλη την ξεφωνημένη, τι περίμενες;"
Θυμόμαστε όλοι, νομίζω, το κράξιμο που έτρωγε ο Ρουβάς στο ξεκίνημα της καριέρας του: Για τον προκλητικό -για τα τότε δεδομένα της ελληνικής πραγματικότητας- τρόπο που χόρευε. Για τα αδιόρθωτα φάλτσα του, για την "περίεργη" σχέση του με τον Ψινάκη και για την ανικανότητά του να αρθρώσει μια σωστή πρόταση στις συνεντεύξεις.

Τον θυμόμαστε επίσης (οι άνω των 35 κυρίως) χαζοχαρούμενο και ηλίθιο, να προσπαθεί να απολογηθεί σε νεανικές εκπομπές για το βαθιάς έμπνευσης άσμα, "ΠΑΡΤΑ". Να τραγουδάει το ένα σκουπίδι μετά το άλλο, με αποκορύφωμα τη συνεργασία του με την κουραδομηχανή που ονομάζεται Νίκος Καρβέλας.

Και λίγο καιρό αργότερα, να λούζει με το αίμα των Ισαάκ και Σολωμού την 'Σούπερ Κατερίνα' στην πράσινη γραμμή της Κύπρου τραγουδώντας με Τούρκο ομόσταυλό του, ανήμερα μάλιστα της επετείου της γενοκτονίας των Ποντίων.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει άραγε, το show που στήθηκε γύρω από τη στρατιωτική του θητεία; Ή τις φήμες γύρω από την απόπειρα αυτοκτονίας του, με το τηλεοπτικό συνεργείο της εκπομπής της Βίσση σε αποκλεστικά ρεπορτάζ κατευθείαν μέσα από τη μονάδα;

Κι όμως. Παρά το κράξιμο και τα συνεχή στραβοπατήματα (ήταν ΚΑΙ στο κότερο του Λυμπέρη τρομάρα του), δεκαπέντε χρόνια αργότερα ο αγώνας του Ρουβά δικαιώνεται: Επαγγελματικό "διαζύγιο" με τον Ψινάκη, η Ντόρα Μπακογιάννη και η Νάνα Μούσχουρη δηλώνουν "ρουβίτσες", η Φωτεινή Πιπιλή τον αποκαλεί "θεό", ο "ποιοτικός" Φασουλής δηλώνει ανοιχτά ότι τον εκτιμά, ενώ συμμετέχει και σε δουλειά του Κραουνάκη.

Στη δε προσωπική του ζωή προκύπτει γάμος, παιδί, προφίλ "σωστού οικογενειάρχη" και "οικογενειακή" διαφήμιση για γιαούρτι. Οτιδήποτε δηλαδή απαιτείται για να εξιλεωθεί κανείς στη συνείδηση του νεοέλληνα και να ευθυγραμμιστεί απόλυτα με τα δεδομένα της νεοελληνικής νοοτροπίας -και με το παραπάνω.

Από την άλλη, ο Ρουβάς χωρίς το αστραφτερό marketing που στήνεται γύρω από το όνομά του, ίσως να είναι κατά βάθος ο παρατρίχα φουκαράς που, για κάποιο ανεξήγητο λόγο, μένει συνεχώς στην επιφάνεια χωρίς να μπορεί να δείξει τίποτα το αξιόλογο. Έχει μηδενική ευφράδεια -κι όμως παρουσιάζει τηλεοπτικές εκπομπές. Διαθέτει άθλια φωνή (ειδικά στις υψηλές νότες) -κι όμως τραγουδάει. Δεν διαθέτει ίχνος υποκριτικού ταλέντου -κι όμως πρωταγωνιστεί σε ταινίες, ακόμα και σε αρχαία τραγωδία (βλέπε "Βάκχες").

Με τέτοια προσόντα μπορεί κανείς να προορίζεται μόνο για εγχώρια κατανάλωση. Δεν είναι καθόλου τυχαίο λοιπόν ότι ένα τέτοιο άτομο δεν κατόρθωσε ποτέ να κάνει διεθνή καριέρα. Τζάμπα δηλαδή τα μαθήματα υποκριτικής και ορθοφωνίας στο Χόλιγουντ...

Ας μην έχουν λοιπόν μερικοί αυταπάτες ότι ο 'Sakis' θα πάει κάποια στιγμή στον πάτο της λίμνης όπου νομοτελειακά ανήκει. Σε δέκα χρόνια από τώρα θα έχει τσιφλίκι του το Ηρώδειο τραγουδώντας Χατζιδάκι και Sinatra με χορηγό το Mega Channel και το Υπουργείο Πολιτισμού.

Αντί επιλόγου, θεωρώ λογικό να παραθέσω τον επόμενο στόχο του Ρουβά. Μετά τον Ευριπίδη, σειρά έχει ο Andrew Lloyd Webber να υποστεί το βουντού του παράφωνου pop αοιδού. Φανταστείτε απλά τον 'Sakis' στη θέση του μεγάλου Ted Neeley να τραγουδάει το 'Gethsemane' (οπότε βλέπουμε σίγουρα τον Χριστό φαντάρο) καθώς -όπως έλεγε και ο Bukowski- το θράσος πάει πάντα παρέα με τον ατάλαντο.

ΠΑΜΨΗΦΕΙ ΑΘΩΟΙ οι ΣΑΒΒΑΣ ΜΙΧΑΗΛ & ΚΩΝ/ΝΟΣ ΜΟΥΤΖΟΥΡΗΣ

2013-09-04T21:50:00.002+03:00

Παρουσία πλήθος κόσμου και αλληλέγγυων ολοκληρώθηκε νωρίς το πρωί της Τρίτης η δίκη του μαρξιστή διανοούμενου, Σάββα Μιχαήλ και του πρώην πρύτανη του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, Κώστα Μουτζούρη, με τις απολογίες τους. Παμψηφθεί αθώοι και οι δύο από τις έωλες κατηγορίες των χρυσαυγιτών κατηγόρων τους. Βίντεο και φωτογραφίες από τον φακό του Left.gr.

11.45 π.μ.: Αθώοι κρίθηκαν ο μαρξιστής διανοούμενος, Σάββας Μιχαήλ και το πρώην πρύτανης του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, Κώστας Μουτζούρης, καθώς δεν προέκυψε η τέλεση αδικημάτων και αξιόποινων πράξεων. Στο άκουσμα της απόφασης ο κόσμος ξέσπασε σε χειροκροτήματα. Η δίκη ολοκληρώθηκε προ ολίγου, σε μια κατάμεστη αίθουσα, με πλήθος διαμαρτυρόμενων και αλληλέγγυων να βρίσκονται συγκεντρωμένοι στον χώρο. Να σημειώσουμε την παρουσία ελάχιστων εκπροσώπων των ελληνικών ΜΜΕ.

Ολοκληρώθηκαν οι απολογίες Μιχαήλ-Μουτζούρη με θερμό χειροκρότημα

Ο Κώστας Μουτζούρης είπε ότι διαφωνεί μεν με όσα γράφονται στο indymedia, αλλά δήλωσε "χαρούμενος που εξέπεμπε από το ίδρυμά μας ως χώρος αντιπληροφόρησης".
Στην απολογία του, η οποία ξεσήκωσε το θερμό χειροκρότημα των παρευρισκομένων, ο Σάββας Μιχαήλ κατέληξε λέγοντας πως "το δίλημμα της σημερινής διαδικασίας και το μήνυμα που θα στείλει η απόφαση είναι: Ή εξαφάνιση του ανθρώπου στον άνθρωπο ή ανθρώπινη χειραγώγηση και πανανθρώπινος ελευθεριακός κομουνισμός".
Μετά τη λήξη και των απολογιών, αναμένεται η εισαγγελική πρόταση.

Κατατέθηκε η πρόταση του εισαγγελέα, η οποία καλεί να αθωωθούν οι δύο κατηγορούμενοι, καθώς δεν προέκυψε η τέλεση αδικημάτων και αξιόποινων πράξεων.

Αυτή τη στιγμή, αγορεύουν οι συνήγοροι και θα ακολουθήσει η απόφαση.
- See more at: http://left.gr/news/pampsifei-athooi-oi-savvas-mihail-kai-kon-moytzoyris#sthash.ElZO2fWh.dpuf

Ο συγγραφέας και γραμματέας του Εργατικού Επαναστατικού Κόμματος (ΕΕΚ) Σάββας Μιχαήλ βρέθηκε την Τρίτη 3/9, στο εδώλιο του κατηγορουμένου, μαζί με τον πρώην πρύτανη του ΕΜΠ Σάββα Μουτζούρη, μετά από μήνυση της Χρυσής Αβγής, που τους κατηγορεί για «συκοφαντική δυσφήμηση, διέγερση σε βιαιοπραγίες και αμοιβαία διχόνοια, αλλά και διατάραξη της κοινής ειρήνης». Συγκέντρωση συμπαράστασης στους δύο διωκόμενους πραγματοποιήθηκε στα Δικαστήρια της Ευελπίδων (δείτε τη συνεχή ενημέρωση με φωτογραφίες εδώ και εδώ).

Στο φακό του left.gr μίλησε η βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Α΄Αθήνας, Μαρία Μπόλαρη και ο βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ,Θοδωρής Δρίτσας:

Δείτε στο: http://left.gr

Σχόλιο itaniepitas.blogspot: Ε, χρυσαύγουλα...ΞΥΔΑΚΙ!!!

EEK: Να απορριφθεί η μήνυση των ναζιστών

2013-09-02T20:00:00.000+03:00

Η Ναζιστική «Χρυσή Αυγή» κατέθεσε το 2009, μετά τα βίαια επεισόδια που προκάλεσε στον Άγιο Παντελεήμονα Αθηνών, μηνυτήρια αναφορά εναντίον όλης της ελληνικής Αριστεράς, διαφόρων συλλογικοτήτων και μεμονωμένων προσωπικοτήτων, μαζί και κατά του Σάββα Μιχαήλ-Μάτσα, γενικού γραμματέα του ΕΕΚ, κατηγορώντας τον για μια προκήρυξη του ΕΕΚ που δημοσιεύτηκε στη Νέα Προοπτική και η οποία, σύμφωνα με τους Ναζί, ενέχονταν για «συκοφαντική δυσφήμιση», «διέγερση σε βιαιοπραγίες και αμοιβαία διχόνοια» και «διατάραξη της κοινής ειρήνης».

Αργότερα, τον Δεκέμβριο του 2012, μετά από μια σειρά ομιλιών του Σάββα Μιχαήλ σε αντιφασιστικές εκδηλώσεις, οι Ναζί κυκλοφορούν στο διαδίκτυο ένα κατάπτυστο λίβελλο με φωτογραφίες του γραμματέα του ΕΕΚ και με το δολοφονικό αντισημιτικό κάλεσμα «Λιώστε το Εβραϊκό σκουλήκι». Λίγο πριν, τον Νοέμβριο του 2012, οι ελληνικές κρατικές εισαγγελικές αρχές δέχτηκαν την μήνυση της ΧΑ του 2009 και διέταξαν ανακρίσεις από την ΓΑΔΑ. Τώρα, τον Ιούνιο του 2013, παραπέμπουν σε δίκη, από όλο τον μακρύ κατάλογο των μηνυομένων, κατ’ επιλογή, τον Σάββα Μιχαήλ και τον πρώην Πρύτανη του Εθνικού Μετσοβείου Πολυτεχνείου κ. Kωνσταντίνο Μουτζούρη, τον οποίον κατηγορούν ότι επέτρεπε την λειτουργία του εναλλακτικού ιστότοπου Athens Indymedia από τον χώρο του Πολυτεχνείου. Η δίκη θα διεξαχθεί στο Πρώτο Mονομελές Πλημ/κείο Αθηνών στις 3 Σεπτεμβρίου 2013, στις 9 π.μ.  

Καταγγέλλουμε αποφασιστικά το κυνήγι μαγισσών που οργανώνουν οι Ναζί με τη σύμπραξη των Ελληνικών αρχών και απαιτούμε την παύση της δίωξης του Σάββα Μιχαήλ, του πρώην πρύτανη κ. Μουτζούρη και όλων των αντιφασιστών.

Περισσότερα ΕΔΩ
Συλλογή υπογραφών ΕΔΩ

ΜΠΑΣΙΝΑΣ ΚΩΣΤΑΣ: Ένας αφανής ΗΡΩΑΣ

2013-09-01T11:39:00.000+03:00

Μιλάμε για γενναιότητα, όχι μαλακίες. Άξιος απόγονος του Λεωνίδα και των Σαλαμινομάχων. Ένας εναντίον πενήντα. Άδικο φυσικά. Αλλά πότε σε αυτόν τον κόσμο νίκησε το δίκιο;

Στην φωτογραφία βλέπουμε τον πολέμαρχο να ποζάρει αγέρωχος με τα θύματά του. Ταπεινός, όπως όλοι οι ήρωες, τα αράδιασε στο πεζοδρόμιο για να δώσει το καλό παράδειγμα και να υπάρξουν συνεχιστές του θεάρεστου έργου του.

Να σημειωθεί ότι τη στιγμή της φωτογράφισης η ψωλή του έχει σκληρύνει και έτσι δεν θα χρειαστεί viagra για να τρυγήσει την ξανθιά βλάχα χαζογκόμενα με την τσίχλα στον εγκέφαλο.

Κρίμα που η πράξη αυτού του ηρωικού ανθρώπου δε θα γραφτεί με χρυσά γράμματα από τους ιστορικούς του μέλλοντος. Ευτυχώς όμως που υπάρχουν ιστολόγια σαν και αυτό για να τιμούν τέτοιες πράξεις.
Το όνομά του: ΜΠΑΣΙΝΑΣ ΚΩΣΤΑΣ. Είναι καλός χριστιανός, εθνικιστής και θαυμάζει τον Ράμπο.
To προφίλ του στο Facebook ΕΔΩ.

ΔΟΞΑΣΤΕ ΤΟΝ.

SYRIA KILLER

2013-08-31T10:29:00.001+03:00

"Πρέπει να υπάρξει μια διεθνής απάντηση στο όνομα της ειρήνης, της νομιμότητας και στο όνομα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων" βροντοφώναξε ο Βενιζέλος.

Δηλαδή πώς είναι μια επίπονη αφόδευση; Έτσι και χειρότερα.

Δύσβατη διαδρομή λεπτό-παχύ έντερο και πρήξιμο στο δωδεκαδάκτυλο. Ακολουθεί ηχηρή κένωση με ηρωική έξοδο από τον πρωκτό. Και κατά πάσα πιθανότητα, με συνοδεία ΜΠΟΧΑΣ.

"Επιτακτική αφόδευση" το λένε οι γιατροί. Αφού δε μπορείς να ξεστουμπώσεις φυσιολογικά, σφίξε τα δόντια, έλα με την όπισθεν και ό,τι βγει.

Αυτό λοιπόν έκανε και ο Μπένυ. Έσφιξε τα δόντια και πέταξε την κοτρώνα στο όνομα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Παράλληλα, βρήκε τον ομόσταυλο Αβραμόπουλο να σιγοντάρει, ενώ και οι δυο μαζί περιμένουν τον Σαμαρά.

Ο οποίος περίμενε ένα χάδι στη μουσούδα από τον Κάμερον, του οποίου δεν του 'κατσε ο φραπές γιατί το βρετανικό κοινοβούλιο του γύρισε την πλάτη.

Ναι, ο μαλάκας. Ρώτησε το κοινοβούλιο για να μπουκάρει στη Δαμασκό, αντί να πάρει δημοκρατικά μια απόφαση μόνος του.

Τα δυο καλά κουτάβια τώρα έχουν στρέψει το βλέμμα στον αφέντη Ομπάμα, ο οποίος με τη σειρά του τα έχει βρει σκούρα. Βλέπεις, αν το 65% του αμερικάνικου λαού σε περιμένει στη στροφή, μάλλον την έχεις βάψει.
Από την άλλη, είναι στη μέση και οι καλοί πελάτες Ισραηλινοί και Τούρκοι που βλέπουν Συρία και ξερογλείφονται.

Μην έχετε αυταπάτες. Ο πελάτης έχει πάντα δίκιο.
Άσχετα αν το Νόμπελ Ειρήνης θα αποκτήσει ρόλο παλουκώστρας. Άλλωστε πονάνε ωρέ τα παλικάρια;

Εμείς πάλι, (οι Αίλλυνες μωρέ) έχουμε έτοιμες τις βάσεις Σούδα και Άκτιο. Με φρεγάτες stand by να περιπολούν νύχτα μέρα.
Βλέπεις, αυτά είναι στάνταρ στο ειρηνευτικό πακέτο.

Το ΤΙ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ θα κερδίσουμε αν τελικά χώσουμε τη μύτη μας, είναι άλλο θέμα.

(Δηλαδή κάποτε στο Βιετνάμ τι κάναμε; Στην Κορέα; Στον Κόλπο; Στη Σομαλία; Στο Αφγανιστάν; )

Στέλνουμε και στρατά στο Περού, στη Μαδαγασκάρη και στη Γη του Πυρός άμα λάχει. Γουστάρουμε τόσο πολύ την ειρήνη και τα αθρώπινα δικαιώματα, που τρέχουμε στου διαόλου τη μάνα γι αυτήν.

(Άσχετα αν εσύ, κορόιδο, βιώνεις κρατική βία καθημερινά, μέσω της σταδιακής φτωχοποίησης. Γίνεται και αυτή "στο όνομα της νομιμότητας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων" όπως λέει και ο Βενιζέλος).

Η πλάκα είναι, ότι στα νεοφιλελεύθερα διαδικτυακά στέκια κυκλοφορούν καταδίκες για τη στοχοποίηση δημοσιογράφων που τάσσονται υπέρ της επέμβασης στη Συρία, όπως ο Πορτοσάλτε.

Απαντώ:

1. ΧΑ-ΧΑ.

2. Είναι στο όνομα των "ανθρωπίνων δικαιωμάτων".

3. ΣΤΗ ΔΑΜΑΣΚΟ ΑΔΕΡΦΕΣ ΜΟΥ, ΣΤΗ ΔΑΜΑΣΚΟ.

ΠΕΘΑΝΕ Ο ΑΣΛΑΝΗΣ (και δε μου καίγεται ΚΑΡΦΙ)

2013-08-28T17:58:00.000+03:00

Εντάξει, κάποιοι το έχουν παραχέσει το θέμα. Δεν πρόλαβε να πεθάνει ο Ασλάνης και αμέσως ανέλαβαν βάρδια οι μοιρολογίστρες στα social media:

"Ο Μιχάλης στη γειτονιά των αγγέλων". (Τελικά κάθε καρυδιάς καρύδι μαζεύεται σε αυτή τη γειτονιά).
"Καλό ταξίδι Μιχάλη μας". (Προσέξτε το κτητικό: Μιχάλη ΜΑΣ).

"Αφήνει πίσω του μεγάλο κενό". (Το μόνο κενό είναι στην κεφάλα εκείνου που το λέει).
"Αγαπημένε Μιχάλη, καλό ταξίδι". (Και να μας γράφεις).
Ρε πούστη μου, τι ΓΙΔΙΑ κυκλοφορούν...

Πλίνθοι του Stonehenge, γνωρίζατε και από χθες τον μακαρίτη; ΟΧΙ.
Είσαστε φίλοι του, συγγενείς ή έστω, ήπιατε κάποτε ένα ποτήρι κρασί μαζί; ΟΧΙ!
Τότε πώς στον πούτσο κάνετε λόγο για "ευγενική ψυχή", "καλό άνθρωπο" κλπ;
Από το γλυκανάλατο χαμόγελό του στα celebrity περιοδικά;
Ο Ασλάνης ήταν ένας μόδιστρος, μια κοπτοραπτού πολυτελείας που πούλαγε φύκια για μεταξωτές κορδέλλες σε νεόπλουτες και μη, βιζιτούδες, ανώνυμες και επώνυμες. Υπηρέτησε πιστά τη μόδα, ακολούθησε τους κανόνες του lifestyle και τα τσέπωσε χοντρά από τα πρόβατα που ακολουθούν τον συγκεκριμένο τρόπο ζωής.
Γιατί πρέπει οπωσδήποτε να δούμε με συμπάθεια ένα τέτοιο άτομο;
Αν πάλι κάπου πίσω από αυτά τα βοθρολύματα υπήρξε ένας "ευαίσθητος άνθρωπος", αυτό είναι ένα άλλο θέμα.
Η ουσία είναι ότι οι περισσότεροι δεν θα το μάθουν ποτέ.
(Και προσωπικά, δηλώνω με απόλυτη ειλικρίνεια ότι ΔΕΝ ΜΟΥ ΚΑΙΓΕΤΑΙ ΚΑΡΦΙ).

Αντίθετα, προβλέπεται να ενταθεί το ρεσιτάλ μοιρολογιού στα social media στα επόμενα 24ωρα.
Για τον Μιχάλη Ασλάνη. Όχι για καμιά τυχαία προσωπικότητα. Για τον ΜΙΧΑΛΗ ΑΣΛΑΝΗ.
Λοιπόν, επειδή γράφοντας αυτές τις γραμμές κινδυνεύω να πνιγώ από τον εμετό που μου προκαλεί η υποκρισία σας: Ανεγκέφαλα αιγοπρόβατα, προτείνω να κρατήσετε και κανένα δάκρυ καβάτζα για τους καθημερινούς, ανώνυμους θανάτους. Αν σας πέφτει μακριά η Συρία, υπάρχουν και τα θύματα του Μνημονίου. Εντός και εκτός των τειχών.

ΑΡΧΙΣΕ Η ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ

2013-08-27T16:37:00.002+03:00

Εύλογο το ερώτημα: Είναι οι κυνηγοί οικολόγοι; Με βαθειά, έκδηλη, ολοφάνερη και αποδεδειγμένη οικολογική συνείδηση απαντάμε κατηγορηματικά: ΝΑΙ!!! Οι κυνηγοί είναι οικολόγοι και όχι απλά αυτό αλλά είναι και οι ΜΟΝΟΙ οικολόγοι.

Την στιγμή που το δάχτυλο σφίγγει την σκανδάλη της καραμπίνας ένα έντονο οικολογικό ρίγος διαπερνά τον φίλο μας κυνηγό. Την αμέσως επόμενη στιγμή που την πατά, (την σκανδάλη), ένα οικολογικό τρέμουλο συνταράσσει το κορμί του, ενώ όταν τα σκάγια βρίσκουν το στόχο και διαμελίζουν οικολογικά το πτηνό μιά οικολογική κραυγή χαράς βγαίνει από τα χείλη του : "Το γάμησα το πούστικο !!!"

Ο κυνηγός είναι ο προστάτης της φύσης. Το κατάλαβα όταν μικρός σε μιά μάζωξη όλου του σογιού γιά περισυλλογή ελιών, τα σκάγια τους περνούσαν λίγα εκατοστά πάνω από τα κεφάλια εμού και των ξαδερφιών μου από οικολόγους κυνηγούς οι οποίοι υπέθεσα δεν τους άρεσε που ρίχναμε τις ελιές στο έδαφος διαπράττοντας ένα φριχτό οικολογικό έγκλημα.

Ο κυνηγός σαν ακραίος οικολόγος θεωρεί επίσης όλη τη γη κοινόχρηστη. Έχει δίκιο, η φύση ανήκει σε όλους μας. Μπουκάρει έτσι σε οποιαδήποτε περιφραγμένη ιδιοκτησία θεωρεί ότι έχει καλό οικολογικό κυνήγι και με αυτό τον τρόπο αποτρέπει τα αιγοπρόβατα που τυχόν βρίσκονται εκεί να φάνε το χόρτο και το πράσινο που αποτελούν είδη ύπο εξαφάνιση. Οι ιδιοκτήτες των εκτάσεων και βοσκοτόπων γνωρίζοντας το ύψιστο οικολογικό έργο που επιτελούν δεν τους ενοχλούν καθόλου και αυτά που λένε ότι τρέμουν μην τους μπουμπουνίσουν καμιά στη μάπα είναι συκοφαντίες.

Μόνο μία φορά κάποιος άξεστος αντιοικολόγος αγρινιώτης αντέδρασε που μπήκαν στα χωράφια του και τα βοσκοτόπια του και πήρε μιά καραμπίνα και έφαγε πέντε ήρωες οικολόγους κυνηγούς. Πριν ξεψυχήσουν τον ευχαρίστησαν όλοι τους γιά τη μοναδική εμπειρία που τους πρόσφερε να νοιώσουν δηλαδή ότι και ένα πουλάκι την ώρα που τα οικολογικά σκάγια διαπερνούν το σώμα του προσφέροντας του έτσι έναν γλυκό οικολογικό θάνατο.

Οι οικολόγοι κυνηγοί να συμπληρώσουμε, μας προστατεύουν από κάποια πολύ ενοχλητικά, βλαβερά και βρωμερά ζώα. Αναφέρομαι στα ελάφια, στις αρκούδες, στις γάτες, τα ζαρκάδια, τους λαγούς, τα αγριογούρουνα, τις πονηρές αλεπούδες, τα περιστέρια και τις δεκαοχτούρες. Αν δεν ήταν οι κυνηγοί τώρα θα είχε γεμίσει ο τόπος από αυτα τα σιχαμερά πλάσματα.

Μικρός μάλωνα συνέχεια με αντιοικολόγους και αντικυνηγούς. Όταν κάποιος συμμαθητής στο Δημοτικό πήρε την καραμπίνα του πατέρα του σημαδεύοντας την αδερφή του νομίζοντας ότι ήταν άδεια και της κόλλησε τα μυαλά στον τοίχο όλοι έβριζαν αυτόν τον πατέρα που άφησε το όπλο έτσι. Εγώ ήμουν ο μόνος που τον υπερασπιζόμουν υποστηρίζοντας ότι απλά ο άνθρωπος ήθελε να βάψει με οικολογικά χρώματα τον τοίχο.

Κυνηγεσία λοιπόν και οικολογία είναι έννοιες αλληλένδετες. Έτσι δικαίως οι φίλοι μας κυνηγοί μπορούν να διεκδικήσουν την είσπραξη κοινοτικών κονδυλίων μέσω των συλλόγων τους με μικρές αλλαγούλες στα καταστατικά τους. Γιά να γίνουν και περιβαλλοντικές οργανώσεις. Οι ψευτοοικολόγοι να αφήσουν τις επιθέσεις και να αφήσουν τους πραγματικούς οικολόγους τους κυνηγούς δηλαδή να αναλάβουν την προστασία της φύσεως των πτηνών και όλων των ζωντανών πλασμάτων της γης.

Ο κυνηγός, είναι κατ’ εξοχήν λάτρης της φύσης. Βγαίνοντας στο κυνήγι, επιδιώκει να είναι κοντά της, να αναπνέει καθαρό αέρα, μακριά από τα καυσαέρια, να πίνει δροσερό νερό από πηγή, να εγκαταλείπει τους αστικούς θορύβους και να απολαμβάνει τα κελαηδήματα των πουλιών πριν τα εκτελέσει οικολογικά.

Θέλετε δηλαδή τον κυνηγό κλεισμένο μέσα στο σπίτι να του την σβουρήξει από την κλεισούρα να βουτήξει την μπερέτα και να κάνει την γυναίκα του κόσκινο; Και μετά να καθαρίσει και τα παιδιά και να αυτοκτονήσει; Αυτό θέλετε; Εεεεεε;

(πηγή)