(Electrical Learning) ไฟฟ้ากำลัง

ประวัติความเป็นมาของการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค (PEA) ตอนที่ 2

noreply@blogger.com (thawat00@gmail.com) — Sun, 16 Oct 2016 17:09:00 +0700

ต่อมาในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 กิจการไฟฟ้าในส่วนของภูมิภาคต้องหยุดชะงักลง เนื่องจากโรงไฟฟ้าเกิดการขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิง และ อะไหล่ของเครื่องจักรที่ชำรุด ระบบการผลิตไฟฟ้าเกิดการชำรุดทรุดโทรม...จนเมื่อปี พ.ศ. 2490 เศรษฐกิจในประเทศไทยเริ่มดีขึ้น ประเทศไทยจึงได้มีการเริ่มพัฒนาระบบไฟฟ้าที่มีอยู่เดิมให้มีให้มีสภาพดีขึ้น และรัฐบาลได้เห็นชอบให้มีการก่อสร้างขยายกิจการไฟฟ้าในส่วนภูมิภาคเพิ่มขึ้นใหม่อีก ดังนั้นภารกิจของกองไฟฟ้าส่วนภูมิภาค จึงมีมากขึ้น จึงได้มีการจัดตั้ง "องค์การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค" ขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2497 เพื่อรับผิดชอบดำเนินการกิจการไฟฟ้าในส่วนภูมิภาค

องค์การไฟฟ้าส่วนภูมิภาคได้รับการก่อตั้งขึ้นเป็นองค์การเอกเทศตามพระราชกฤษฎีกา เมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2497 และ ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2497 โดยมีการแต่งตั้งคณะกรรมการควบคุมการบริหารงาน ภายใต้การควบคุมของกรมโยธาเทศบาล กระทรวงมหาดไทยและรัฐบาล โดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยมีอำนาจกำกับดูแลโดยทั่วไป

องค์การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค มีทุนประเดิมตามกฏหมายจำนวน 5 ล้านบาท มีการไฟฟ้าอยู่ในความดูแล 117 แห่ง เมื่อเริ่มกิจการ คณะกรรมการองค์การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค ได้กำหนดโครงการและแผนงาน ไว้ ดั้งนี้

1. ให้ตั้งสำนักงานชั่วคราวไว้ที่ตึกกรมโยธาเทศบาล (กรมโยธาธิการ)เชิงสะพานผ่านฟ้าลีลาศ

2. ให้ก่อสร้าง การไฟฟ้าทุกอำเภอที่ยังไม่มีไฟฟ้าใช้ ซึ่งขณะนั้นมีอยู่ 227 อำเภอ ในขั้นแรกให้ดำเนินการก่อสร้างเฉพาะอำเภอที่ดำเนินการแล้วไม่ขาดทุน 87 แห่ง ให้แล้วเสร็จภายใน 2 ปี และให้ดำเนินการในรูปบริษัท เรียกว่า บริษัทไฟฟ้าอำเภอ....แต่ละอำเภอ องค์การไฟฟ้าส่วนภูมิภาคถือหุ้นร้อยละ 51 เปอร์เซนต์ อีก 49 เปอร์เซนต์ ขายให้เอกชน โดยกำหนดมูลค่าหุ้นละ 100 บาท ชำระครั้งแรก หุ้นละ 25 บาท

3. ให้ซื้อเครื่องกำเนิดไฟฟ้าและอุปกรณ์ติดตั้ง ช่วยการไฟฟ้าของเอกชนที่ไม่มีทุนทรัพท์จะขยายกิจการได้ โดยให้คิดเป็นราคาหุ้นที่ร่วมลงทุน

4. ให้ซื้อเครื่องกำเนิดไฟฟ้าและอุปกรณ์ติดตั้งและบูรณะการไฟฟ้าของเทศบาลที่ไม่มีงบประมาณเพียงพอ โดยให้เทศบาลผ่อนชำระและให้คิดค่าส่วนแบ่งเป็นรายหน่วยที่ผลิตได้ในระหว่างที่ยังชำระไม่หมด

5. ให้รับซื้อกิจการไฟฟ้าของเอกชนที่มิอาจดำเนินการได้มาดำเนินการต่อไป เป็นรูปบริษัท เพื่อรังับความเดือดร้อนของประชาชน ถ้าเป็นการไฟฟ้าประจำจังหวัด ให้เรียกว่า "บริษัทไฟฟ้าจังหวัด"

6. พนังานที่ดำเนินงานในองค์การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค ถ้าไม่จำเป็นให้ยืมตัวจากกรมโยธาเทศบาลก่อน โดยจ่ายเงินเพิ่มพิเศษให้ ซึ่งรวมไปถึงตัวผู้อำนวยการด้วย..

การควบคุมความเร็วของมอเตอร์ไฟฟ้ากระแสสลับ (AC)

noreply@blogger.com (thawat00@gmail.com) — Wed, 6 Jul 2016 00:16:00 +0700

การควบคุมความเร็วมอเตอร์ AC ทำได้ 2 วิธีคือ

1. แบบเลือกความเร็ว
การควบคุมความเร็วมอเตอร์แบบนี้ สามารถเลือกได้ ว่าจะให้มอเตอร์หมุนด้วยความเร็วต่ำ หรือ ความเร็วสูง โดยการกำหนดการทำงานของเมกเนติกคอนแทคเตอร์ และ ตัวมอเตอร์เองต้องมีคุณสมบัติที่สามารถจะรองรับการปรับความเร็วได้ด้วย จึงจะสามารถกำหนดการทำงานของเมกเนติกคอนแทคเตอร์ ว่าจะให้ K1 หรือ K2 ทำงาน ลักษณะของการทำงานนั้น ถ้ามอเตอร์หมุนที่ความเร็วต่ำก่อนจะสามารถเปลี่ยนไปที่ความเร็วสูงได้เลย แต่ถ้าหมุนที่ความเร็วสูงอยู่แล้วต้องการเปลี่ยนเป็นความเร็วต่ำ จะต้องกดสวิตช์หยุดการทำงานเสียก่อน เพื่อชลอความเร็วแล้วจึงกดสวิตช์เริ่มทำงานใหม่เพื่อให้คอนแทคเตอร์ของความเร็วต่ำทำงาน

****** วงจรนี้เหมาะสำหรับใช้เมื่อมี โหลดน้อยๆ ที่เพลาของมอเตอร์

2.แบบควบคุมให้หมุนเรียงตามลำดับความเร็ว
การควบคุมความเร็วมอเตอร์แบบนี้ มอเตอร์จะต้องหมุนที่ความเร็วต่ำก่อนเสมอแล้วจึงไปหมุนที่ความเร็วสูงได้โดยใช้รีเลย์ช่วย (K3A)ช่วยในการควบคุม การลดความเร็วจากสูงมาต่ำต้องหยุดก่อนแล้วจึงเริ่มใหม่ที่ความเร็วต่ำ

****** วงจรนี้เหมาะสมกับงานที่มีโหลดที่เพลาของมอเตอร์มาก

การควบคุมให้มอเตอร์หมุนเรียงตามลำดับความเร็ว(Selective speed control)

อุุปกรณ์ที่ใช้ในการควบคุม

1.สวิตช์ปุ่มกดสีแดงปกติปิด 1 ตัว = S1 (Push Button switch N.C. )

2.สวิตช์ปุ่มกดสีเขียวปกติเปิด 1 ตัว =S2 (Push Button switch N.O. )

3.สวิตช์ปุ่มกดสีเหลืองปกติเิปิด 1 ตัว =S3 (Push Button switch N.O. )

4.คาร์ทริคฟิวส์ วงจรกำลัง 3 ตัว = F1 (Power Fuse)

5.คาร์ทริคฟิวส์วง จรควบคุม1 ตัว = F2 (Control Fuse)

6.โอเวอร์โหลกรีเลย์ 2 ตัว = F3,F4

7.แมคเนติคคอนแทคเตอร์2ตัว = K1,K2

8. มอเตอร์3เฟสแบบสองความเร็ว ( 3 Phase Induction Motor 2 Speed)

ความหมายสัญญลักษณ์อักษรกำกับวงจร

สัญญลักษณ์	ความหมาย
S1	สวิตช์ปุ่มกดหยุดเดินมอเตอร์ (Push Button Stop)
S2	สวิตช์ปุ่มกดเดินมอเตอร์ความเร็วตํ่า(Push Button Low Speed)
S3	สวิตช์ปุ่มกดเดินมอเตอร์ความเร็วสูง(Push Button Hing Speed)
F1	ฟิวส์ป้องกันวงจรกำลัง(Power Fuse)
F2	ฟิวส์ป้องกันวงจรควบคุม(Control Fuse)
F3	ส่วนป้องกันมอเตอร์ทำงานที่ความเร็วตํ่า(Overload Relay)
F4	ส่วนป้องกันมอเตอร์ทำงานที่ความเร็วสูง(Overload Relay)
K1	แมคเนติคคอนแทคเตอร์ต่อความเร็วตํ่า์ ( Low Speed Contactor)
K2	แมคเนติคคอนแทคเตอร์ต่อความเร็วสูง (Hing Speed Contactor)
K3A	รีเลย์ช่วย (Auxiliary relay)
M1	มอเตอร์3เฟสแบบสองความเร็ว ( 3 Phase Induction Motor 2 Speed)

วงจรการควบคุมมอเตอร์หมุนเรียงลำดับความเร็ว(Selective speed control)

วงจรกำลัง

วงจรกำลัง Y นี้เป็นวงจรกำลังมอเตอร์ 2 ความเร็วแบบมีขดลวดสเตเตอร์ 2 ชุดแยกกัน ถ้า 1U, 1V, 1Wต่อเข้ากับสายเมนมอเตอร์ มอเตอร์จะเป็นแบบ8 ขั้วหมุน 750รอบ/นาที และถ้า 2U,2V, 2Wต่อเข้าสายเมนมอเตอร์ จะเป็นแบบ 2ขั้วหมุน300รอบ/นาที
ลักกษณะการควบคุมคล้ายกลับการกลับทางหมุนมอเตอร์คือให้คอนแทคเตอร์ K1 และ K2สลับกันทำงาน
ดังนั้นคอนแทคเตอร์ทั้งสองต้องมี Interlok contacซึ่งกันและกันด้วยลักษณะ ของขั้วจะไม่เป็นอัตราสส่วน 2 : 1 เช่น 8/2P , 6/4P และ 6/2 P เป็นต้น

วงจรควบคุม

ลำดับขั้นการทำงานการควบคุมให้มอเตอร์หมุนตามลำดับความเร็ว

1. กดสวิตช์ปุ่มกด S3 (ความเร็วสูง)ถ้ากดสวิตช์ S3 เพื่อต้องการให้มอเตอร์หมุน ที่ความเร็วสูงเลย คอนแทคเตอร์ K2 จะไม่ทำงานต้องรอให้รีเลย์ช่วย K3A ทำงานก่อน

2. การทำงานที่ความเร็วต่ำ กดสวิตช์ปุ่มกด S2มอเตอร์เริ่มหมุนที่ความเร็วต่ำ,คอนแทคช่วยปกติปิดของ K1ในแถวที่ 2 กำลังจะล๊อกตัวเองและคอนแทคช่วยปกติปิดในแถวที่3 ตัดวงจรคอนแทคเตอร์ K2ไม่ให้ทำงานและคอนแทคช่วย ปกติเปิดของคอนแทคเตอร์ K1 ในแถวที่5 จะต่อให้ K3A ทำงาน

3. ขณะความเร็วต่ำ หลังจากที่คอนแทคเตอร์K1ทำงานแล้วคอนแทคช่วย K3A ในแถวที่ 3 จะต่อวงจรเพื่อเตรียมให้คอนแทคเตอร์K2ทำงาน

4. เปลี่ยนการทำงานไปที่ความเร็วสูง เมื่อกดสวิตช์ปุ่มกดS3 คอนแทคเตอร์ K2 จะหยุดการทำงาน แต่คอนเทคเตอร์ K2 ทำงานแทนมอเตอร์หมุนที่ความเร็วสูง

5. ขณะทำงานที่ความเร็วสูง เมื่อคอนแทคเตอร์ K2ทำงานคอนแทคเตอร์K1จะถูกInterlock ด้วยคอนแทคปกติปิด ของ K2 ในแถวที่1ดังนั้นถ้าเรากดS2อีกครั้งหนึ่งคอนแทคเตอร์K1ไม่สามารถทำงานได้

การควบคุมความเร็วของมอเตอร์ไฟฟ้ากระแสตรง (DC)

noreply@blogger.com (thawat00@gmail.com) — Wed, 6 Jul 2016 00:14:00 +0700

มอเตอร์ไฟฟ้ากระแสตรงมี 3 ชนิด คือมอเตอร์แบบอนุกรม แบบขนาน และแบบผสม ในการควบคุมความเร็ว ต้องมีวิธีการที่ควบคุมแตกต่างกันไปตามชนิดของมอเตอร ดังนี้

การควบคุมความเร็วมอเตอร์ไฟฟ้ากระแสตรงแบบอนุกรม

มอเตอร์ไฟฟ้าแบบอนุกรมนี้จะมีความเร็วสูงมาก จึงจำเป็นต้องมีการควบคุม ให้เหมาะสมกับงานที่ต้องการ ในที่นี้จะกล่าวถึงการควบคุมอยู่ 2 วิธี

1. ใช้การต่ออนุกรมกับขดลวดเพื่อลดแรงดันไฟฟ้า และ ลดกระแสได้อาร์มาเจอร์ ตัวต้านทานที่นิยมใช้ก็คือลวดนิโคม (Nichrome Wire) และแผ่นคาร์บอน (Carbon Plate) แบบที่นิยมใช้ในมอเตอร์จักรเย็บผ้า

รูปที่ 1. การควบคุมความเร็วมอเตอร์โดยใช้ความต้านทาน

2. ใช้การแบ่งที่ขดลวดขั้วแม่เหล็ก (Tapped Field)

โดยการนำขดลวดขั้วแม่เหล็กที่ 1 มาแบ่งออกตามลักษณะดังรูปจากนั้นก็ต่อเข้ากับสวิตซ์เลือกเพื่อปรับให้อยู่ในจุด ที่ทำการแบ่งเพื่อให้ความเร็ว ของมอเตอร์เป็นไปตามต้องการ ดังรูป

รูปที่ 2. การควคุมความเร็วโดยการแบ่งขดลวด

สำหรับมอเตอร์ขนาดใหญ่มีกระแสสูง การควบคุมโดยความเร็วการต่อความต้านทาน และ การปรับค่าความต้านทานและการเลื่อนปุ่มจะทำให้เกิดประกายไฟ (Arc) และ เกิดความร้อนสูง จึงใช้วิธีแบ่งแยกกระแสในขดลวดขั้วแม่เหล็ก (Field Divertor) โดยนำความต้านทานปรับค่าได้ต่อขนานกับขดลวดสนามแม่เหล็ก ใช้ปรับความเร็ว เมื่อต้องการความเร็วสูง กว่าความเร็วปกติ

รูปที่ 3. การควบคุมความเร็วมอเตอร์อนุกรมให้สูงกว่าความเร็วปกติ

และเมื่อต้องการความเร็วต่ำกว่าความเร็วปกติใช้ความต้านทานปรับค่าได้ (Rheostat) ต่อขนานกับขดลวดอาร์มาเจอร์ ดังรูป

รูปที่ 4. การควบคุมความเร็วมอเตอร์ให้ตํ่ากว่าความเร็วปกติ

การควบคุมความเร็วมอเตอร์กระแสตรงแบบชั้นต์ (Shunt Motor)

มอเตอร์กระแสตรงแบบขนานนี้ต่อขดลวดขั้วแม่เหล็ก (Field Coil) ขนานกับขดลวดชุดอาร์มาเจอร์ จึงเรียกว่าแบบขนานหรือชั้นต์มอเตอร์ มอเตอร์แบบนี้มีความเร็วปกติคงที่

1. ถ้าจะทำให้ความเร็วมอเตอร์แบบชันต์นี้สูงกว่าปกติใช้รีโอสตาท (Rheostat) ต่ออนุกรมกับขดลวดขั้วแม่เหล็ก เพื่อทำให้ค่ากระแสในขดลวดขั้วแม่เหล็กลดลง เป็นการเพิ่มความเร็วของมอเตอร์แบบชันต์นี้ได้

การปรับความเร็วชั้นท์มอเตอร์ให้มีความเร็วสูงกว่าปกติโดยใช้รีโอสตาท

2. ถ้าจะให้ความเร็วของมอเตอร์แบบชันต์มีความเร็วต่ำกว่าปกติโดยการต่อรีโอสตาทอนุกรมกับขดลวดวงจรอาร์มา เจอร์ของมอเตอร์

การปรับความเร็วชั้นท์มอเตอร์ให้มีความต่ำกว่าปกติ โดยใช้รีโอสตาท

ประวัติความเป็นมาของ การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค (PEA) ตอนที่ 1

noreply@blogger.com (thawat00@gmail.com) — Tue, 5 Jul 2016 19:09:00 +0700

ในทุกวันนี้ เรามีไฟฟ้าใช้อย่างสะดวกสบาย ไม่ว่าจะเป็น แสงสว่าง แอร์ พัดลม การทำอาหาร รวมไปถึง การประกอบอาชีพต่างๆ ล้วนแล้วแต่มีไฟฟ้าเข้าไปเกี่ยวข้อง หลายคนอาจมีความสงสัย ว่าประเทศไทย เริ่มมีไฟฟ้าใช้กันมานานเท่าไรแล้ว ถ้าอย่างนั้นเรามาดูกันว่า ไฟฟ้าเข้ามาในประเทศไทย ตั้งแต่เมื่อไร

เมื่อสมัยรัชการที่ 5 รัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในปี พ.ศ. 2427 ได้มีการเริ่มนำไฟฟ้าเข้ามาใช้ในประเทศสยาม เป็นครั้งแรก โดยผู้ที่นำเข้ามาก็คือ จอมพลเจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรี (เจิม แสงชูโต) ซึ่งขณะนั้น มีบรรดาศักดิ์เป็น เจ้าหมื่นไวยวรนาถ

ในครั้งแรก ท่านได้ทำการติดตั้งเครื่องกำเนิดไฟฟ้า ทำการเดินระบบสายไฟฟ้า พร้อมทั้งติดตั้งดวงโคมไฟฟ้าให้กับกรมทหารหน้าซึ่งเป็นที่ตั้งของกระทรวงกลาโหมในปัจุบัน ในการทดลองเปิดใช้งานในครั้งแรก มีผู้คนทั้งข้าราชการและรวมไปถึงประชาชน ต่างพากันมาดูแสงไฟฟ้าที่เกิดขึ้นของประเทศไทย เป็นครั้งแรกอย่างมากมาย เมื่อความทรงทราบถึงฝ่าละอองธุรีพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 พระองค์จึงทรงโปรดเกล้าฯให้มีการติดตั้งไฟฟ้าแสงสว่างขึ้นในวังหลวงทันที จากนั้นไฟฟ้าก็เริ่มแพร่หลายออกไปตามวังของเจ้านายทั้งหลาย

กิจการไฟฟ้าในประเทศไทยเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง เมื่อบริษัทจากประเทศเดนมาร์กขอสัมปทานผลิตกระแสไฟฟ้า เพื่อใช้ในการเดินรถราง จากบางคอแหลมถึงพระบรมมหาราชวัง เป็นครั้งแรก ต่อมามีการขยายการผลิตไฟฟ้าเพื่อแสงสว่าง โดยได้ทำการติดตั้งระบบการผลิตไฟฟ้าที่มีความมั่นคงถาวรขึ้นที่ วัดเลียบ ( ที่ตั้งการไฟฟ้านครหลวงในปัจจุบัน )

ต่อมาในปี พ.ศ. 2457 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้จัดตั้งโรงไฟฟ้าขึ้นอีก 1 แห่ง เรียกว่า " โรงไฟฟ้าหลวงสามเสน " ซึ่งต่อมามีฐานะเป็นกองหนึ่งของกรมโยธาเทศบาล กระทรวงมหาดไทย จนในที่สุดได้มีการรวมเข้ากับกิจการการไฟฟ้ากรุงเทพฯ (วัดเลียบ) และได้กลายมาเป็นการไฟฟ้านครหลวง ในปัจจุบัน ซึ่งมีหน้าที่รับผิดชอบดูแลพื้นที่รวม 3 จังหวัด ได้แก่ กรุงเทพมหารนคร นนทบุรี และสมุทรปราการ

สำหรับกิจการไฟฟ้าในส่วนภูมิภาคเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ เมื่อทางราชการได้จัดตั้งแผนกไฟฟ้าขึ้นในกองบุราภิบาล กรมสาธารณสุข กระทรวงมหาดไทย และได้ก่อสร้างไฟฟ้าเทศบาลเมืองนครปฐมขึ้น เพื่อจำหน่ายกระแสไฟฟ้าให้แก่ประชาชนเป็นแห่งแรก เมื่อปี พ.ศ. 2473 จากนั้นไฟฟ้าจึงได้แพร่หลายไปสู่หัวเมืองต่างๆ ในขณะเดียวกัน ได้มีเอกชนขอสัมปทานจัดตั้งการไฟฟ้าขึ้นหลายแห่ง

ต่อมาในปี พ.ศ. 2477 ได้มีการปรับปรุงแผนกไฟฟ้าเป็นกองไฟฟ้า สังกัดกรมโยธาเทศบาล กระทรวงมหาดไทย และในภายหลังได้เปลี่ยนชื่อเป็น " การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค " หลังจากก่อสร้างไฟฟ้าเทศบาลเมืองนครปฐมเป็นแห่งแรกแล้ว ก็ได้มีการทยอยก่อส้างไฟฟ้าให้ชุมชนขนาดใหญ่ระดับจังหวัดและระดับอำเภอต่างๆเพิ่มขึ้น

แต่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2

อุปกรณ์ในสถานีไฟฟ้าย่อย ( Substation Equipment )

noreply@blogger.com (thawat00@gmail.com) — Thu, 6 Aug 2015 20:42:00 +0700

อุปกรณ์ไฟฟ้าที่สำคัญในลานไก สถานีไฟฟ้า

1. Circuit Breaker (CB)

เซอร์กิตเบรคเกอร์ (Circuit Breaker) คือ อุปกรณ์ตัดตอนที่ใช้ตัดกระแส load หรือกระแสที่มีค่าสูงที่เกิดจากการลัดวงจรได้ในเวลาที่เหมาะสมและทันเวลาก่อนที่จะเกิดผลเสียหายตามมาจนเป็นอันตรายกับคน หรือ อุปกรณ์อื่นๆ ที่อยู่ใกล้เคียง อุปกรณ์นี้จึงเป็นอุปกรณ์ที่สำคัญมากอย่างหนึ่งในสถานี

1.1 หน้าที่และการใช้งาน

เซอร์กิตเบรคเกอร์เป็นอุปกรณ์ที่ใช้กลไกเคลื่อนที่ตัดต่อวงจรไฟฟ้า (Mechanical Switching Device) สามารถต่อ(Making) และให้กระแสไหลผ่าน (Carrying) ในเวลาที่กำหนด และตัดกระแส (Breaking) ในขณะที่เกิดสิ่งผิดปกติ เช่น เกิดลัดวงจร ฉะนั้นจึงกำหนดหน้าที่ของเซอร์กิตเบรคเกอร์ในสภาพที่กระแสที่ไหลผ่านทั้งในขณะที่ระบบมีสภาพปกติและเกิดผิดปกติการทำงานของ เซอร์กิตเบรคเกอร์ในขณะระบบมีลัดวงจรเกิดขึ้นเป็นหน้าที่หลัก

1.2 หลักการป้องกันของระบบไฟฟ้าแรงสูง

จะต้องประกอบด้วยส่วนประกอบหลักสำคัญๆ 4 ส่วน ดังนี้ คือ

1. Sensing Device ได้แก่ Instrument Transformer คือ C.T., P.T. ซึ่งจะทำหน้าที่เป็นยามระวังเหตุ เมื่อเกิดผิดปกติเกิดขึ้นในระบบก็จะส่งสัญญาณบอกเหตุมายังรีเลย์

2. Control Relay ได้แก่ รีเลย์ต่างๆ ซึ่งจะทำหน้าที่รับสัญญาณบอกเหตุจาก C.T., P.T. มาพิจารณาดูว่าสัญญาณนั้นเป็นเหตุผิดปกติร้ายแรงหรือไม่ร้ายแรงก็จะได้สั่งการให้ตัดวงจรหรือเพียงแต่ Alarm ตามแต่ชนิดของเหตุผิดปกติที่เกิดขึ้น โดยรีเลย์จะทำงานทันทีใดหรือหน่วงเวลา

3. Mechanism ได้แก่อุปกรณ์และกลไกต่างๆ ที่ส่งความเคลื่อนไหวไปยังชุด Interrupter ให้ทำงานเปิด-ปิดวงจรไฟฟ้าแรงสูง

4. Interrupter ได้แก่ส่วนที่ทำหน้าที่เปิด-ปิดวงจรไฟฟ้าแรงสูงและดับอาร์คที่เกิดขึ้นจากการเคลื่อนที่แยกออกจากกันของหน้า Contactของเซอร์กิตเบรคเกอร์ ซึ่งประกอบด้วยส่วนประกอบต่างๆ ดังนี้

- คอนแทคอยู่กับที่ (Fix Contact)

- คอนแทคเคลื่อนที่ (Moving Contact)

- ห้องดับอาร์ค (Arc Chamber)

- ตัวกลางดับอาร์ค (Arc Extinction Media) ซึ่งได้แก่ น้ำมัน, อากาศ (ลมอัด), ก๊าซ SF₆ และสูญญากาศ (Vacuum) เป็นต้น

ภาพที่ 3.1 แสดงการควบคุมการทำงานของเบรคเกอร์

อ่านเพิ่มเติม >>

สถานีไฟฟ้าย่อย (Substation)

noreply@blogger.com (thawat00@gmail.com) — Thu, 6 Aug 2015 19:54:00 +0700

ความสำคัญของสถานีไฟฟ้าย่อยในระบบไฟฟ้ากำลัง (Importance of Substation)

1. สถานีไฟฟ้า

สถานีไฟฟ้า (Substation) คือสถานที่ที่ติดตั้งอุปกรณ์ที่ใช้ควบคุมการไหลของพลังงานไฟฟ้าในระบบและอุปกรณ์ปรับเปลี่ยนแรงดันไฟฟ้าให้สูงขึ้นหรือต่ำลง มีสายส่งหรือโรงไฟฟ้าต่อเชื่อมเข้าและมีอุปกรณ์ระบบควบคุมและป้องกันติดตั้งเพื่อตัดอุปกรณ์หลักออกขณะเกิดการลัดวงจรในสายส่ง หรือในระบบจำหน่าย หรืออุปกรณ์ภายในสถานีเกิดความเสียหาย เป็นต้น

รูปสถานีไฟฟ้า 22 kV Outdoor Type

2. หน้าที่และวัตถุประสงค์ของสถานีไฟฟ้า

เป็นจุดเปลี่ยนระดับแรงดันไฟฟ้า
เป็นจุดปรับระดับแรงดันในระบบให้คงที่ก่อนส่งไปยังระบบอื่น
เป็นจุดเชื่อมระหว่างระบบสายส่ง กับ ระบบจำหน่ายไฟฟ้าเข้าด้วยกัน และ นำพลังงานเข้าหรือ ออกจากระบบ เช่นระบบสายส่ง(ระบบ 115 เควี.) กับระบบจำหน่ายแรงสูง (ระบบ 22 , 33 kV ) เป็นต้น
เป็นจุดติดตั้งเครื่องมือวัด เพื่อวัดปริมาณทางไฟฟ้า
เป็นจุดติดตั้งอุปกรณ์ตัดตอน, อุปกรณ์ควบคุมและอุปกรณ์ป้องกัน
เป็นจุดเชื่อมโยงระบบสื่อสาร

อ่านเพิ่มเติม >>

เทคโนโลยีพลังงานแสงอาทิตย์

noreply@blogger.com (thawat00@gmail.com) — Fri, 17 Oct 2014 15:32:00 +0700

2.เทคโนโลยีพลังงานแสงอาทิตย์
เทคโนโลยีพลังงานแสงอาทิตย์อาจจำแนกเป็น 2 รูปแบบ โดยคำนึงถึงประโยชน์ที่จะได้รับ กล่าวคือ รูปแบบที่ 1 คือเทคโนโลยี พลังงานแสงอาทิตย์เพื่อผลิตกระแสไฟฟ้า และรูปแบบที่ 2 เทคโนโลยีพลังงานแสงอาทิตย์เพื่อผลิตความร้อน

2.1 เทคโนโลยีพลังงานแสงอาทิตย์ผลิตกระแสไฟฟ้า สามารถจำแนกเป็น 2 แบบ คือ เทคโนโลยีผลิตไฟฟ้าด้วยเซลล์แสงอาทิตย์ และเทคโนโลยีผลิตไฟฟ้าด้วยระบบรวมแสงอาทิตย์

2.1.1 เทคโนโลยีผลิตไฟฟ้าด้วยเซลล์แสงอาทิตย์ (Solar Cell) แบ่งออกเป็น 3 แบบ คือ
- ระบบผลิตไฟฟ้าด้วยเซลล์แสงอาทิตย์แบบอิสระ (PV Stand alone system) ระบบผลิตไฟฟ้าด้วยเซลล์แสงอาทิตย์แบบอิสระ ได้รับการออกแบบสำหรับใช้งานในพื้นที่ชนบทที่ไม่มีระบบจำหน่ายไฟฟ้าจาก National Grid โดยมีหลักการทำงานแบ่งได้เป็น 2 ช่วงเวลา กล่าวคือ ช่วงเวลากลางวัน เซลล์แสงอาทิตย์ได้รับแสงแดดสามารถผลิตไฟฟ้าจ่ายให้แก่โหลดพร้อมทั้งประจุพลังงานไฟฟ้าส่วนเกินไว้ในแบตเตอรี่พร้อมๆ กัน ส่วนในช่วงกลางคืน เซลล์แสงอาทิตย์ไม่ได้รับแสงแดดจึงไม่สามารถผลิตไฟฟ้าได้ ดังนั้น พลังงานจากแบตเตอรี่ที่เก็บประจุไว้ในช่วงกลางวันจะถูกจ่ายให้แก่โหลดจึงสามารถกล่าวได้ว่า ระบบผลิตไฟฟ้าด้วยเซลล์แสงอาทิตย์แบบอิสระสามารถจ่ายกระแสไฟฟ้าให้โหลดได้ทั้งกลางวันและกลางคืน อุปกรณ์ระบบที่สำคัญประกอบด้วยแผงเซลล์แสงอาทิตย์ อุปกรณ์ควบคุมการประจุแบตเตอรี่ แบตเตอรี่และอุปกรณ์เปลี่ยนระบบไฟฟ้ากระแสตรงเป็นไฟฟ้ากระแสสลับชนิด Stand alone เป็นต้น

อ่านเพิ่มเติม >>