0kruch's crumbs

Boho Bella

noreply@blogger.com (0kruch) — Thu, 24 May 2018 12:18:00 +0000

Znowu zdecydowałam się na test!

Zupełnie nie wiem, czemu właściwie lubię testować wzory. Stresuje mnie presja czasu i konieczność zrobienia zdjęć w terminie, czasami we wzorze jest błąd (wszak to test, ma na celu odnalezienie ich i wyeliminowanie) i trzeba czekać na poprawki... Więc w sumie nie powinnam chyba testować. A jednak, kiedy któraś z lubiamych przeze mnie projektantek planuje testować nowy wzór, nie mogę się powstrzymać.

Tym razem testowałam sweter autorstwa Pauli Wiśniewskiej. Wcześniej jakoś nie przemówił do mnie żaden z jej swetrowych wzorów, ale tym razem byłam na tak. Problem pojawił sie jednak przy wyborze wełny. Kupiłam sobie pięknego ciapatego singla od Cosmic Strings z zamiarem użycia go do tego swetra, zanim jeszcze Paula pokazała prototyp. Włóczka fantastyczna, bardzo przyjemne kolory, ale... Wydziergałam karczek i byłam coraz mniej przekonana, że włóczka i wzór do siebie pasują... Sami zobaczcie:

Niby fajnie, ale to jednak nie to. Więc wersja pierwsza poszła do sprucia a ja zastanawiałam się, czy kupić inną wełnę, czy wykorzystać coś z zapasów.

Zdecydowałam się na Jilly od Dream in Color w kolorze Chili. Wełnę kupiłam bardzo dawno temu od Chmurki, z przeznaczeniem na zupełnie inny sweter...(trudno, będę go musiała zrobić z czegoś innego). Po pracy nad Bellą żałuję, że nie mam więcej Jilly w zapasach. Mimo tego, że to singiel, nie filcowala się w trakcie pracy, mam nadzieję, że na swetrze również nieprędko pojawią się znamiona użytkowania, takie jak kulki i zmechacenie. Nie pojawiają się na mocno eksploatowanej chuście, więc jestem pełna optymizmu.

Do testu wybrałam rozmiar 4, sweter o rozmiar mniejszy miałabym mocno dopasowany. Myślę, że też wyglądałby korzystnie, ale obecnie czuję się bardziej komfortowo w luźniejszych udziergach. Być może kiedyś zdecyduję się wydziergać Bellę w mniejszym rozmiarze, bo to przepiekny sweter, który sam się robi, gdyby nie prucie dałabym radę zrobić go w dwa tygodnie!

Zapraszam do oglądania zdjęć i dziergania:

Zbliżenie na koronkę, prezentuje sie pięknie!

Dane techniczne:

Wzór: Boho Bella by Paula Wiśniewska

Włóczka: Jilly od Dream in Color w kolorze Chili

Druty: 3,5mm, 3,25mm

Dream cardigan

noreply@blogger.com (0kruch) — Sun, 22 Apr 2018 18:58:00 +0000

W przerwie między różnymi testami udało mi się ukonczyć kardigan, o którym od dawna marzyłam, z dawno zakupionej i zalegającej wełny oraz udalo mi się zdobyć zdjęcia. Jest to o tyle ważne, że preferuję nie nosić nowych udziergów przed sesją zdjęciową, a temu swetrowi trudno się oprzeć.

Wzór spodobał mi się od razu, dodatkowo zachwyciło mnie wykonanie Aaire, które miałam okazję podziwiać na żywo. Oczywiście nie mogłam zdecydować się na kolor ani wełnę, wydawało mi się, że wygląda dobrze tylko w oryginale, tak jak zrobiła projektantka, w kolorze białym, w jednolitym kolorze. Prawdopodobnie wzór kupiłam sobie przy okazji jakiejś promocji i tak sobie leżakował.

Pewnego dnia doszłam do wniosku, że natychmiast potrzebuję wydziergać sobie żółty sweter, najlepiej dość obszerny, do sukienek do pracy. Zajrzałam więc do mojego magazynu włóczkowego. Znalazłam Smooshy od Dream in Color, kupione wieki temu z myślą o kardiganie własnego projektu. Niestety wełna czekała długo, bo nie wiedziałam, jak właściwie ma wyglądać kardigan, który chcę zaprojektować.

Szybko podjęłam decyzję, że ta wełna czeka na właśnie ten projekt, nieważne, że jest cieńsza niż zalecana we wzorze i mialam problem z podjęciem decyzji, który dziergać rozmiar, żeby osiągnąć oczekiwany efekt - idealną ilość luzu, właściwe dopasowanie rękawów oraz właściwą szerokość dekoltu. Nie wyszło do końca tak jak chciałam, ale i tak jest to obecnie mój ulubiony sweter. Aż szkoda, że przyszła wiosna i nie bardzo mogę w nim chodzić na codzień.

Jednym z powodów do zadowolenia z tego swetra, oprócz jego urody, jest wykończenie całości do jakiego się zmobilizowałam i jakie zrealizowałam dość szybko, nie pozwalając, żeby wisiał do jesieni w szafie bez guzików. Podszyłam listwę guzikową tasiemką, w podobny sposób udało mi się zabezpieczyć listwę po stronie dziurek. Jestem zachwycona efektem, planuję zrobić to samo w kardiganach wydzierganych dawno temu, w których listwa guzikowa nieustannie mnie irytuje, bo nie trzyma fasonu.

Myślę o wydzierganiu tego swetra ponownie, tym razem z wełny o zalecanej grubości. Świetnie wygląda, świetnie leży, jest super wygodny w użytkowaniu.

Dane techniczne:

Wzór: Rhilea by Suvi Simola, do nabycia na Ravelry

Włóczka: Smooshy, Dream in Color, nabyta wieki temu u Chmurki, niestety już niedostępna. :(

Druty: 3,5 mm

Crystalized turquoise

noreply@blogger.com (0kruch) — Tue, 27 Mar 2018 10:49:00 +0000

Idąc za ciosem postanowiłam na szybko do dać kolejną notkę, z kolejnym ukończonym udziergiem.

Zamiast dziergać moje #makenine2018 co i rusz znajduję sobie jakiś KAL albo test w którym koniecznie muszę wziąć udział. Test opisałam w poprzednim poście, teraz czas na KAL :)

Całkiem niedawno Paula opublikowała nowy wzór, na zimową chustę. Bardz mi się spodobał i postanowiłam go wydziergać, ale nie od razu zabrałam się do roboty, raz, że ciągle jeszcze dziergałam Twill&Plain, dwa, na drutach mam Dohne, z mojego #makenine2018, tym razem dla siebie, no i po trzecie, nie mogłam w ogóle się zdecydować na kolor ani jakiej użyć włóczki. Raz chciałam coś bardzo ciemnego, potem zaraz coś białego... Przeglądanie włóczek przez internet zamiast przynieść jakieś szybkie rozwiązanie, tylko mąciło mi w głowie.

Rozwiązanie przyszło samo, przy okazji Marcowego spotkania dziewiarek i dziewiarzy w e-dziewiarce. Miałam okazję obejrzeć kilka kolorów Limy Dropsa w realu, przyłożyć motki do twarzy i wybrać kolor. Dzierganie było szybkie, w przerwach od kardignana, który postanowiłam zblokować w trakcie roboty, żeby sie upewnić, że wychodzi mi właściwy rozmiar. :)

Nie mam żadnych zdjęć na sobie i przed sesją muszę dokładnie przestudiować instrukcję Stephena o noszeniu chust :)

Diagonal pullover

noreply@blogger.com (0kruch) — Tue, 20 Mar 2018 21:28:00 +0000

Jak zwykle przy okazji testowania wzoru odkurzam bloga, który stał się już niestety raczej archiwum niż pamiętnikiem mojego codziennego robótkowania. Robię dużo, głównie dziergam, chociaż niedawno wróciłam do haftu, ale nic nie trafia tutaj. Czasami nawet udaje mi się zdobyć dobre zdjęcia, nie tylko pstryknięte komórką w pośpiechu przy sztucznym świetle, ale jakoś nie stają się ilustracją dla żadnego wpisu. Trochę żałuję, a trochę zastanawiam się, czy nie dokumentować twórczości na innej platformie...

Testując wzór swetra, co jest dużym przedsięwzięciem, poczułam się nieco zobligowana do napisania tu kilku słów (przepraszam tu inne projektantki, których mniejsze projekty testowałam ostatnio, nie było ani słowa...ale przynajmniej testy zakończyłam w terminie). Może ten wpis stanie się dobrym początkiem do powrotu do blogowania i pojawią się wpisy dokumentujące niedawne testy...

W styczniu Marzena pokazała mi swój najnowszy projekt. Byłam nastawiona sceptycznie, chociaż podobał mi się, nie byłam pewna czy chcę testować ani z czego miałabym zrobić ten sweter. Ale ponieważ już dawno chciałam przetestować wełnę Goat on the Boat z Marzenowego sklepiku i nawet miałam na oku parę kolorów, szybko postanowiłam, że to idealna okazja na szybki zakup i szybkie zużycie wełny, tak aby nie chodować magazynu. Bardzo cieszę się z tego wyboru, dzięki temu nie miałam problemu z uzyskaniem prawidłowej próbki, co w tym projekcie, z uwagi na konstrukcję swetra, jest bardzo ważne. Jestem tym bardziej zadowolona, że dziergam luźno i moje próbki przeważnie nie są zbyt trafione, co powoduje różne problemy z dopasowaniem rozmiaru.

Zapraszam do podziwiania zdjęć, to zdecydowanie mój najładniejszy, najstaranniej wykonany i najbardziej pracochłonny sweter, z najbardziej luksusowej mieszanki włókien, który dziergałam aż 5 tygodni, mimo wielu dni wolnych od pracy, które poświęciłam na dzierganie. Marzeno, dziękuję, że namówiłaś mnie na test, gdyby nie to, nie porwałabym się na nic tak wyszukanego!

Dane techniczne:

Wzór: Twill&Plain by Marzena Kolaczek, do nabycia na ravelry

Włóczka: Goat on the Boat od Chmurki

Druty: 2.5, 3.0, 4.0

An easterly wind in Lyme Regis

noreply@blogger.com (0kruch) — Tue, 15 Aug 2017 22:05:00 +0000

To już chyba stało się tradycją, że podczas wakacji, z dala od domu, testuję piękne nowe swetry dla Marzeny.

Takie wyjazdowe testowanie ma plusy (chyba nie aż tak wiele) ale niestety też wiele minusów (albo ja widzę ciągle utrudnienia, zamiast cieszyć się nowym swetrem).

Zacznę od minusów, bo te małe przeszkody tak mnie wkurzają, że łatwiej je opisać. Wydaje się, że najbanalniejsze zadania urastają do rangi nierozwiązywalnych problemów...

Wyjeżdżając trzeba zabrać wszystkie akcesoria niezbędne do skończenia robótki i jej zblokowania (nie wzięłam maty do blokowania ani drutów...chociaż nie obraziłabym się, gdybym je miała ze sobą). Tuż przed wyjazdem szukałam wytrwale małej buteleczki z Eucalanem, na próżno (o rozwiązaniu tego problemu poniżej, wśród plusów). Zaczęłam border dzień przed wyjazdem...na miejscu okazało się, że mam tyle pracy, że robiłam go ponad trzy tygodnie, jak nie dłużej - jak tylko brałam druty do ręki, zasypiałam ze zmęczenia. Jak już skończyłam, musiałam szybko wykombinować jak ją namoczyć nie mając do dyspozycji miski... (udało mi się znaleźć plastikowy pojemnik z wyposażenia lodówki...nadał się...) i wpaść na to, gdzie ją rozłożyć do zblokowania, mieszkając w szkole z internatem (wykładzina w pokoju to chyba kiepski pomysł w takim miejscu). Niestety, nie udało mi się zważyć tego, co mi zostało po dzierganiu, więc nie wiem na 100% czy przekroczyłam 3 motki SoSoft Singles czy nie...Ale zamierzam mojej Majuli zafundować poprawkę, spruć border, skrócić ją i wydziergać go na cieńszych drutach - więc jeśli chodzi o zużycie wełny, spodziewam się zmian. Zdjęcia...najtrudniejsze było znalezienie osoby, która nie będąc fotografem ani nie interesując się fotografią, zrobi mi zdjęcia moim aparatem...Również, ponieważ moja Majula wymaga malej poprawki, skomponowanie całej stylizacji tak, aby efekt końcowy był pozytywny, mając do wyboru ograniczone zasoby garderoby było wyzwaniem.

A teraz kilka plusów, aby zakończyć pozytywnym akcentem, bo wydaje mi się, że efekty końcowy zasługuje na wydźwięk pozytywny, a nie marudzenie.

Ponieważ nie miałam Eucalanu, zmuszona byłam dokonać zakupów - wybrałam płyny, których nie używam na codzień w domu i jestem zachwycona. Odkryłam Eucalan o zapachu jaśminowym, inaczej niż w przypadku eukaliptusowego, jego zapach utrzymuje się po wyschnięciu swetra. Kupiłam sobie też Soak'a o zapachu lacey. Nie pachnie tak ładnie jak jaśminowy Eucalan, ale to przyjemna odmiana od eukaliptusa (którego i tak nie czuć na udziergach). Zabawa ze zdjęciami, jeśli się uda i znajdzie się właściwą osobę i właściwe miejsce...To jest to! Takich plenerów nie znalazłabym nigdzie w Polsce. Zapraszam do Lyme Regis w wietrzny dzień:

Dane techniczne:

Wzór: Majula by Marzena Kolaczek, do nabycia na ravelry

Włóczka: SoSoft Signles od 7oczek

Druty: 3,75

Elephantino

noreply@blogger.com (0kruch) — Tue, 30 May 2017 17:13:00 +0000

Znowu skusiłam się na testowanie sekretnego projektu Marzeny, tym razem na szczęście testowanie nie kolidowało mi z żadnym rozpoczetym projektem do wydziergania na za 5 minut :) Co prawda na drutach siedziały już dwie chusty, ale tym razem, mimo dziergania więcej niż jednej rzeczy na raz, test skończylam w terminie.

Projekt zainteresował mnie, jak tylko Marzena pokazała kawałeczek falbanki...na początku myślałam, że to będzie kardigan...prawie zrezygnowałam, kiedy okazało się, że jednak pulower...Ale w końcu zdecydowałam się testować, również dlatego, że w szufladzie czekały 3 motki Fino od Julie Asselin, które nie były przeznaczone na żaden konkretny projekt, a żaden istniejący już wcześniej wzór nie mógł do mnie przemówić i przekonać mnie, że akurat to powinnam wydziergać z pięknego koloru Elephant.

Oczywiście prawie na samym początku było pewne, że 3 motki, to za mało, żeby wydziergać sweterek i falbanki....Ale Marzena przyszła z pomocą i dobrałyśmy do Elephanta Fino w kolorze Parchemin. Moim zdaniem sweterek zdecydowanie na tym zyskał, jasne falbanki rozweselają nieco posępnego Elephanta.

Fino to zdecydowanie luksusowa włóczka, bardzo bym chciała jeszcze kiedyś z niej coś wydziergać, jest mięsista, miękka...mimo tego, że gotowy sweter bardzo się rozciągnął po namoczeniu, to później, po wyschnięciu, wrócił do swoich właściwych wymiarów, zgodnie z próbką. Cały czas dziergając miałam wrażenie, że dzianina jest zbyt luźna i lejąca, bałam się, że mimo sprawdzenia próbki, efekt końcowy nie będzie zadowalający. Myślę, że ta włóczka wiele wybacza i po pewnym czasie po blokowaniu dzianina wróciła do swoich naturalnych wymiarów, zgodnych ze wzorem. Gdybym miała ponownie dziergać z Fino, wybrałabym jednak cieńsze druty i trochę bardziej gęstą próbkę, myślę, że to da lepszy efekt końcowy z uwagi na moje luźne dzierganie.

Sealky jest prostym sweterkiem z nietypowym dodatkiem w postaci falbanek. Z noszeniem go czekałam do sesji zdjęciowej z Marzeną. Nie wiem jeszcze, czy stanie się moim ulubionym swetrem na codzień, chociaż zdecydowanie polubiłam sie z kolorem Elephant :)

Oto moje Elephantino:

Dane techniczne:

Wzór: Sealky by Marzena Kołaczek, do nabycia na ravelry

Włóczka: Julie Asselin Fino w kolorze Elephant i Parchemin

Druty: 3,75 i 3,25

Abyss

noreply@blogger.com (0kruch) — Tue, 28 Mar 2017 17:01:00 +0000

Moje plany dziewiarskie zmieniają się w kalejdoskopie. Marzę o zrobieniu czegoś, kupuję nową włóczkę (a jakże, przecież nie można za bardzo uszczuplać zapasów), głowię się nad rozmiarem, zaczynam.... I nagle widzę coś, co natychmiast muszę mieć! :)

Nie zdążam zrobić tego co zaplanowałam, a zmieniam zdanie. Zaczynam kolejne projekty, a te zaczęte pokutują w nieskończoność jako UFO-ki. Oczywiście nie nadążam z opisywaniem czegokolwiek na blogu... Na szczęście od czasu do czasu udaje mi się jakiś projekt zacząć i skończyć w rozsądnym czasie...

Nie ukrywam, że testowanie wzorów to doskonały sposób na dyscyplinowanie się do szybszej i bardziej systematycznej pracy. I czasami, jak na przykład w przypadku tego projektu, pozwala na zużycie zapasów włóczkowych z zamierzchłej przeszłości.

Historia tej robótki całkiem nietypowa...Pewnego dnia Marzena pokazała mi swój nowy, sekretny sweter i zapytała, czy chcę testować. To było mniej więcej tydzień, po tym jak zaczęłam drugi sweter, bo jeden na drutach to mało... Pokazałam sweter koleżance, zapytałam czy chce taki....bo uznałam, że ten sweter to zupełnie nie dla mnie, nie mój styl, nie będę nosić, itp. Koleżanka była zainteresowana, zaczęłyśmy wybierać włóczkę, napisałam Marzenie, że będę testować....

No ale jak to w życiu, nie może być idealnie. Ostatecznie nic nie wyszło z dziergania dla koleżanki, a ja zdecydowałam się wydziergać sweter dla siebie, zużywając Alpakę Dropsową, zakupioną kilka promocji temu z myślą o Still Light.

Mimo długiego terminu na skończenie testu, było ciężko, otchłań oczek w ciemnym kolorze. Udało się, udało się nawet zrobić zdjęcia, więc udało się też coś na blogu wysmarować. Zapraszam do oglądania zdjęć.

Zmodyfikowałam nieco oryginalny projekt Marzeny, wykończenie dekoltu zrobiłam po swojemu. Moja próbka zgadzała się, jeśli chodzi o ilość oczek na 10 cm, ale z rzędami sprawa miała się już zupełnie inaczej, więc wymiary nie są idealne jak w projekcie. Mimo początkowych obaw, że to nie mój styl i nie będę go nosić, jestem zadowolona, sweter noszę, chyba się nie rozstaniemy :)

Dane techniczne:

Wzór: Understory by Marzena Kołaczek

Włóczka: Alpaca Drops w kolorze 6834

Druty: 3,5 (oraz 3,25 i 3,00 do dekoltu i mankietów)

Candy u Violi

noreply@blogger.com (0kruch) — Sun, 08 Jan 2017 20:21:00 +0000

Nie mogłam się oprzeć temu pięknemu kolorowi i postanowiłam wziąć udział w candy u Violi.

Niezmiennie fascynują mnie czerwone włóczki i jak tylko zobaczę jakąś piękną czerwień to chcę ją kupować i coś dla siebie z niej dziergać :)

Very Cosy Wifey

noreply@blogger.com (0kruch) — Sat, 22 Oct 2016 20:14:00 +0000

Wreszcie udało mi się skończyć, obfotografować i opisać ten zaległy test. Jest mi bardzo wstyd, bo mimo nieskomplikowanej formy testowanie wzoru dla Marzeny zajęło mi wieki, a jak już skończyłam, to nie mogłam go porządnie zblokować, więc nie bardzo mogłam zmierzyć jakie ma końcowe wymiary, ani zważyć, żeby podać zużycie włóczki. Poprawię się, obiecuję!

A wszystko przez to, że chciałam skończyć jak najszybciej, najlepiej przed wakacyjnym wyjazdem...A jak się człowiek spieszy to....

Dziergałam sobie w najlepsze nieposzerzaną wersję, do której dodałam oczywiście kilka rzędów skróconych na biust, żeby się ładnie układał. Przyszło mi zaczynać kołnierz dwa dni przed wyjazdem....I jakoś doszłam do wniosku, że brzydko oczka nabrałam na ten kołnierz....No to prucie i od nowa...W środku nocy, dzień przed wyjazdem...Ale nic, oczka nabrane, robótka spakowana....Potem, w przerwach między pracą, w pociągu...dziergałam sobie ten kołnierz powolutku...Ale byłam już poza domem...jednocześnie kombinowałam na czym by tu ten sweter zblokować....Wymyśliłam...Zblokowałam....I wtedy dopiero zauważyłam, że moje piękne zaszewki na biust są na plecach...Kołnierz wydziergany tyłem na przód....A tu zero dostępu do kuchni, żeby wełnę naparować i naprostować....No nic, sprułam wilgotną wełnę, i zwinęłam mocno, żeby się trochę naprostowała i dziergałam kołnierz od nowa...Ale tym czasem test dawno się skończył.

Ostatecznie kołnierz zblokowałam drugi raz w domu, po 2 miesiącach od pierwszego skończenia kołnierza :)

A żeby miał zdjęcia w pięknej scenerii to zabrałam go na wakacje...Pogoda była bardzo letnia, udało mi się przeżyć sesję, mimo panujących temperatur.

Dane techniczne:
Wzór: Cosy Wifey by Marzena Kołaczek
Włóczka: Leizu Fingering w kolorze Meet Me by the River od Chmurki
Druty: 3,5.

Cosy Wifey doskonale sprawdza się na polską niezbyt złotą jesień, ale niestety nie mogę go nosić do pracy, gdzie jest zwyczajnie zbyt ciepło po rozpoczęciu sezonu grzewczego.
Czym prędzej muszę więc wydziergać kilka kardiganików na tę okoliczność, jeden już czeka na zdjęcia....

Londyńska mgła

noreply@blogger.com (0kruch) — Sun, 04 Sep 2016 17:57:00 +0000

Zaraz po ukończeniu mojego "piórkowego" zabrałam się za podobny dla koleżanki. Nauczona doświadczeniem, nabrałam mniej oczek na początek (dekolt w moim za bardzo się "rozjeżdzał") oraz postanowiłam tym razem kształtowanie dekoltu zrobić za pomocą rzędów skróconych. To był pomysł trafiony w dziesiątkę, dekolt układał się od samego początku dużo lepiej, właściwie mogłam zostawić go całkiem bez wykończenia, ale nowa właścicielka zażyczyła sobie wykończenia podobnego jak w moim.

Zrobiłam też trochę dłuższe rękawy, aby można było w chłodne dni ukryć w nich dłonie...Cała reszta taka sama...Za to udało nam się zrobić sesję zdjęciową jeszcze lepszą niż poprzednio, bo w Londynie :)

Kolejne piórkowe będą się dziergać...ale myślę, że wg. innego wzoru.

Dane techniczne:

Wzór: z głowy

Włóczka: Kid-Silk Drops, kolor 10 Gray.
Druty: 4,0 i 3,5.

/strɔˌbɛr i ˈʃɜr bɪt/

noreply@blogger.com (0kruch) — Fri, 05 Aug 2016 21:33:00 +0000

Nie pisałam na blogu od wieków...Na szczęście nie oznacza to, że przez ten cały czas niczego nie zrobiłam. Wręcz przeciwnie, udało mi się ukończyć kilka ciekawych projektów, niektóre nawet doczekały się zdjęć. Niestety nie doczekały się wpisu na blogu, ale jeszcze nic straconego, planuję dobry miesiąc wakacji we wrześniu, na pewno skończę jakieś ciekawe projekty, a i tutaj coś na pewno napiszę :)

Jakiś czas temu natknęłam się na ten post na blogu knitolog w podróży, jednocześnie natknęłam się na promocję Dropsa na mohery i alpaki :) Początkowo myślałam, że piórkowe sweterki nie są dla mnie. Nie mogłam się zdecydować ani na kolor ani na włóczkę (Alpaka Brushed Silk czy Mohair Kid-Silk) ani co chcę z nich ewentualnie wydziergać (i czy będę chciała w tym chodzić). Zakupoholizm włóczkowy zwyciężył, dokonałam zakupu, obmyśliłam co chcę (to było co innego, niż ostatecznie wyszło :) ) i skusiłam się na akcję CPDPS (Cała Polska Dzierga Piórkowe Sweterki).

Oczywiście, ponieważ dziergałam bez wzoru a nie mam w tym wprawy, prułam, zmieniałam rozmiar drutów, zmieniałam koncepcję w trakcie, a następnie nie polubiłam efektu końcowego. Miał być drugi workowaty sweter, z szerokim dekoltem prawie bez wykończenia, ewentualnie z dwoma-trzema rzędami gartera, który będzie się delikatnie rolował. Okazało się, że denerwuje mnie, że sweter zsuwa się z ramion, a rolujące się wykończenie nie układa się tak, jak bym chciała. Jeszcze w trakcie pracy koleżanka namówiła mnie na wersję kończącą się na wysokości talii....Potem tylko musiałam powalczyć z dekoltem, żeby jednak trzymał się na ramionach. Niełatwo wprowadzać poprawki dziergając z Kid-Silk Dropsa, włoski nie ułatwiają prucia, oj nie.

Na szczęście efekt końcowy jest więcej niż zadowalający. Zapraszam na sesję (Devon, UK):

Lato angielskie, za gorąco było mi tylko po drodze na plażę, i muszę powiedzieć, że miałam wyjątkowe szczęście, że udało mi się zrobić sesję zdjęciową w słoneczny dzień, których w tym roku jak na lekarstwo.

Dane techniczne:

Wzór: z głowy

Włóczka: Kid-Silk Drops, kolor 14 Rouge

Druty: 4,0 i 3,0 do wykończenia dekoltu.

12 (?) czapek w jeden rok - podsumowanie wyzwania

noreply@blogger.com (0kruch) — Fri, 06 Nov 2015 19:06:00 +0000

Mam wrażenie, że wyzwanie 12 czapek w 1 rok skończyło się, ledwo się dobrze zaczęło. Robienie czapki co miesiąc (mniej więcej) tylko mi przyspieszyło upływ czasu, naprawdę zupełnie nie zauważyłam, że minął już rok przeznaczony na wyzwanie i spokojnie planowałam kolejne czapki (i kupowanie włóczek na nie...)

Nie udało mi się zrobić dokładnie jednej czapki miesięcznie...były takie miesiące, kiedy zmieściły się dwie, w lipcu, sierpniu i wrześniu, wstyd powiedzieć, nie zrobiłam czapek, mimo tego, że wiedziałam co chcę zrobić i miałam naszykowaną włóczkę. Mam nadzieję wrócić jeszcze do czapek wybranych na te miesiące. Ciągle oglądam czapki na Ravelry, wybieram i zapisuję wzory, które mi się podobają, oglądam i kupuję włóczki z przeznaczeniem na czapki. Planuję obdarowywanie czapkami rodziny i znajomych, mam nadzieję, że nie mają jeszcze tego dość. Ostatnio dowiedziałam się, że te dziergane prezenty to forma przekupstwa...

Nie zrobiłam żadnej czapki żakardowej, chociaż prace moich koleżanek z wykorzystaniem tej techniki robią na mnie wielkie wrażenie. Muszę dojrzeć do tej decyzji, wybrać wzór i włóczkę...

Dla przypomnienia mały collage z niektórymi moimi czapkami:

Bardzo fajnie dziergało mi się czapki z "grubasków", wizualnie uwielbiam moją własną czapkę z Malabrigo Mechy:

Jeszcze trochę za nią za ciepło, ale zdarza mi się ją zakładać. I planuję zrobić więcej czapek z Mechy, bardzo podoba mi się niesamowity wygląd singla w tej grubości.

Najczęściej noszę tę czapkę, zrobiłam ją jeszcze przed przyłączeniem się do wyzwania, nie jest gruba i mocno grzejąca, dobrze sprawdza się na rower.

Polecam dzierganie czapek - zrobienie czapki nie zajmuje wiele czasu, a jaka satysfakcja!

12 czapek w 1 rok - październik (w zestawie)

noreply@blogger.com (0kruch) — Sun, 25 Oct 2015 10:23:00 +0000

Siedzę sobie i planuję kolejne czapki, a tu Korespondentka Wojenna przypomina, że wyzwanie nam się kończy...

Gdzieś po drodze zdarzyło mi się ominąć niektóre miesiące, ale czapka październikowa powstała zgodnie z planem, jako dodatek do urodzinowego sweterka.

Całe wyzwanie podsumuję w kolejnym poście (jeszcze mam parę dni, może wydziergam którąś z zaległych czapek, a jak będę miała szczęście, to nikt nie doniesie na mnie, że lipcową czapkę robiłam w październiku).

Moja październikowa praca na modelce:

Zbliżenie:

I widok z przodu:

A tutaj sam sweterek:

Bardzo podoba mi się dzierganie dla dzieci, dwa-trzy dni spokojnego dziergania bez pośpiechu i dwie rzeczy gotowe, a w dodatku trzy motki wystarczyły na sweterek i czapeczkę :)

Dane techniczne:

Czapeczka:

Wzór: Lilacs for Lila by knittedblissJC

Włoczka: Campolmi Trilli kolor 11

Druty: 3,5

To już druga czapeczka wydziergana przeze mnie wg tego wzoru, pierwsza była czapką czerwcową, ale niestety nie doczekała się zdjęcia na modelce. Mam w planie jeszcze jedną (ciągle mam szansę zrobić brakujące czapki przed końcem października) :)

Sweterek:

Wzór: Granny's favourite by Georgie Hallam

Włóczka: Campolmi Trilli kolor 11

Druty: 3,5

English summer socks

noreply@blogger.com (0kruch) — Fri, 16 Oct 2015 18:46:00 +0000

Znów próbuję nadrabiać zaległości zdjęciowe. Jeszcze parę robótek czeka w kolejce i ciągle powstają nowe, ale przynajmniej udaje mi się pisać coś przynajmniej raz w tygodniu, jest nadzieja, że pozbędę się zaległości, bo jednak nie dziergam w takim tempie!

W tym roku w lecie podczas pobytu w Anglii doświadczyłam angielskiego lata, i nawet byłam na dobrej drodze, żeby się obronić przed nim.

Zaraz na początku lipca miał miejsce domniemany najgorętszy dzień lata (jakieś 28 stopni). Potem zaczęło padać, ale było nadal ciepło. Natychmiast pognałam do sklepu z włóczką po coś na skarpety. Zaczęłam dziergać...nie spodobało mi się to co wyszło, sprułam to co zrobiłam i nowo nabytą włóczkę rzuciłam w kąt.

Potem, jeszcze w pełni lata, Amanita zaprosiła nas do akcji Uwolnij skrzata!

To idealne wyzwanie dla mnie. Po pierwsze, bardzo lubię dziergać skarpetki, mam upatrzone całe mnóstwo wzorów oraz spore zapasy pięknych włoczek na skarpety. Po drugie zrobiło się naprawdę zimno (raz w nocy było chyba tylko 12 stopni, brrr). Skończyłam je całkiem szybko i.... nie zrobiłam zdjęć, nic nie napisałam na blogu.

Amanita postanowiła dać nam jeszcze jedną szansę, akcja Uwolnij skrzata została przedłużona! Przemogłam się dziś, żeby zrobić zdjęcia, bo wkrótce będzie trzeba podlinkować swoje skarpety :) To byłby już prawdziwy wstyd, gdybym nie dała rady tylko przez fotograficzne lenistwo.

Oto moje "Perfect English summer socks":

I jeszcze prezentacja na mnie:

Niestety Monika ma rację, nie jest łatwo zrobić zdjęcia własnych skarpetek na własnych stopach. ;) Nie jestem pewna czy zdjęcia wiernie oddają kolor włóczki, jest piękna, bardzo melanżowa...zostało mi jeszcze trochę, mam plan na kolejną parę skarpetek. Co prawda miałam dziergać skarpety co miesiąc, ale większe projekty za bardzo mnie pochłaniają, mam nadzieję, że uda mi się chociaż jedną parę jeszcze wydziergać w tym roku.

Dane techniczne:

Wzór: z głowy

Włóczka: Wendy Roam 4ply w kolorze Grasmere.

Druty: 2,75

Wsiąść do pociągu...

noreply@blogger.com (0kruch) — Wed, 07 Oct 2015 16:46:00 +0000

W tym roku wyjątkowo ciężko przychodzi mi jesienny powrót do pracy, normalnych codziennych obowiązków...i normalności w ogóle. Za to coraz częściej zdarza mi się myśleć, że wolę być gdzie indziej i robić coś innego. Albo nic w ogóle...

W ramach terapii fotografuję ostatnie udziergi i planuję nowe.

Street Chic powstał już bardzo dawno temu, ale przyszło lato i nie doczekał się sesji.

Trochę napsuł mi krwi, bo najpierw miałam problem z wyobrażeniem sobie co mam robić na początku i bałam się zacząć...potem w złym miejscu mieszałam motki i musiałam spruć cały karczek aż do oddzielenia rękawów, bo było to zbyt widoczne...Przez cały czas drżałam, czy wystarczy mi włóczki, bo motki kurczyły się w zastraszającym tempie. Ostatecznie włóczki starczyło, zostały mi dwa mikroskopijne kłębuszki...

Obawiam się, że w przyszłości będę jednak stawiać na kupowanie za dużej ilości włóczki, niż na styk.

Sesja Street Chic'a odbyła się w podróżniczej scenerii, kto wie, dokąd bym się wybrała, gdyby podjechał jakiś bardziej dalekobieżny lub luksusowy pociąg...

Mimo długiej, wyczerpującej sesji zdjęciowej, miałam problem z wyborem zdjęć z przodu. Za to jeszcze kilka zbliżeń na detale.

Dane techniczne:

Wzór: Street Chic by Asja Janeczek

Włóczka: Dream in Color Everlasting Sock w kolorze Passion

Druty: 2,75.

Dodałam sobie trochę miejsca na biust za pomocą rzędów skróconych, jestem bardzo zadowolona z tej modyfikacji. To jeszcze stara baza Everlasting Socka, nie taka sprężysta.

Włóczka bardzo przyjemna w noszeniu, ale nie robiło mi się z niej bardzo dobrze, trochę mi się rozwarstwiała. Chciałam, żeby mój Street Chic był w kolorze bardziej intensywnej czerwieni, ale teraz jestem zadowolona, że jest trochę stonowany.

Mam jeszcze zapasy Everlasting Sock'a, szykuje się kolejny projekt z tej wełny, w bliżej nieokreślonej przyszłości. Przymierzam się też do kolejnego projektu wg. wzoru Asji.

Odkurzanie bloga

noreply@blogger.com (0kruch) — Mon, 28 Sep 2015 13:23:00 +0000

Jesień to dla mnie zawsze nowy początek, a nie koniec wakacji, w związku z tym postanowiłam trochę odkurzyć bloga, no i pokazać kilka ostatnio ukończonych projektów...

Od czerwca nie zrobiłam żadnych nowych zdjęć, a swetry były w tak intensywnym użytkowaniu przez całe lato, że bałam się, że zdążą się zmechacić, zanim doczekają się sesji zdjęciowej. Ale udało się, ja, mój fotograf, swetry i pogoda pozwalająca je nosić znaleźliśmy się w końcu w tej samej czasoprzestrzeni. Na razie jeden doczekał się sesji, reszta czeka w kolejce.

Mój Stormwind kolorystycznie przypomina raczej lawinę błotną, ale w żadnym wypadku mi to nie przeszkadza, ma w sobie w końcu wiele z mojej ulubionej "zgniłej" zieleni...

Kolor zresztą zmienia się w zależności od oświetlenia, raz jest brązowy i słoneczny, innym razem ziemisty i zimny, jak to u Julii.

Kończyłam go w czerwcu, jeszcze przed wakacjami, ale wtedy nie udało mi się urządzić mu sesji fotograficznej. Za to w czasie wakacji wzbogaciłam się w ciekawe ciuchy, do których wydaje się nieźle pasować :) Równie dobrze wygląda do spodni, wychodzi na to, że muszę przeprosić się z oversizami :)

Wybrałam do niego niebieskie guziki, kawałek czystego niebieskiego nieba w błocie :)

Dane techniczne:

Wzór: Stormwind by Marzena Krzewińska

Włóczka: Milis by Julie Asselin w kolorze Poivre

Druty: 2,75

And the winner (almost) is...

noreply@blogger.com (0kruch) — Thu, 04 Jun 2015 13:54:00 +0000

Jeszcze podczas pracy nad Cloud Bay dla koleżanki stwierdziłam, że ja też chcę takiego! W dodatku kolor, który dla mniej wybrałam bardzo mi się spodobał i kiedy go dziergałam, zżerała mnie zazdrość, że nie mój ci on. Ale ponieważ postanowiłam twardo zmniejszać ilość zapasów włóczkowych a nie je powiększać, to nie mogłam dokupić tej samej włóczki i wydziergać taki sam dla siebie, musiałam wymyślić jak wykorzystać do tego coś, co zalega w szafach.

Z zapasów wybrałam Justę, której kupiłam dość dużo, kiedy robiłam kołowca. Podobnie jak poprzednio, przyciemniłam i pogrubiłam ją za pomocą alpaki. Mój Cloud Bay był bardziej pracochłonny, bo postanowiłam, korzystając z tego, że włóczka jest cieniowana i ma łagodne przejścia między kolorami, stworzyć wersję ombré. Poprzewijałam wszystkie motki, które chciałam wykorzystać na kolory i zabrałam się do roboty. Akurat w tym samym czasie w grupie Justyny na Ravelry rozpoczął się AwsomeSauce Sweater KAL, więc ochoczo się przyłączyłam.

Wydziergałam go bardzo szybko, zaczęłam 6 lutego, skończyłam 1 marca, cieszyłam się, że nie będę miała problemu z ukończeniem swetra w terminie i wtedy utknęłam ze zdjęciami. Była jeszcze w sumie zima i niezbyt ciepła wiosna, więc cały czas w nim chodziłam, ale sesji zdjęciowej nie udawało się zorganizować. Zmotywował mnie dopiero ostateczny termin dodawania zdjęć do wątków konkursowych KAL-u, co należało zrobić, aby mieć szansę na wygranie nagrody. Robiłam zdjęcia dosłownie dzień przed końcem i dodawałam w nocy, tuż przed zamknięciem wątków konkursowych. Ale opłacało się, ponieważ wygrałam przepiękną nagrodę pocieszenia, która kusiła mnie najbardziej. Justyno, dziękuję bardzo!

A tak prezentuje się mój Green Bay:

Dane techniczne:

Wzór: Cloud Bay by Justyna Lorkowska

Włóczka: Justa 14 w połączeniu z alpaką Campolmi w kolorze 404

Druty: 4,0

12 czapek w 1 rok - maj

noreply@blogger.com (0kruch) — Sun, 31 May 2015 17:27:00 +0000

Znów wydziergałam czapkę na ostatnią chwilę, chociaż tym razem udało mi się majową faktycznie w maju skończyć i sfotografować.

Kiedy zobaczyłam Róisín, wiedziałam że koniecznie chcę taką czapkę. A ponieważ zalecana wełna na nią to Malabrigo Mecha, natychmiast zaczęłam przeszukiwać sklepy internetowe w poszukiwaniu odpowiedniego koloru. No i oczywiście nie mogłam się zdecydować jaki kolor podoba mi się najbardziej, więc kupiłam dwa motki. Róisín powstała z Cerezy, a drugi motek powędrował do szuflady na zaś.

Majowa czapka miała być zupełnie inna, z cieniutkiej wełenki, na chłodne wieczory. Niestety, nie mogłam się zdecydować na kolor, po czym stwierdziłam, że takiej włóczki jak chcę nie ma...Moja upatrzona czapka letnia na pewno powstanie, zwłaszcza, że szykują się nowe dostawy u Chmurki i Niebieskiego Szopa, a tymczasem wyjęłam mój samotny motek Mechy i szybko wydziergałam majową czapkę. I powiem Wam, że nawet dziś w czasie sesji fotograficznej nie zrobiło mi się za ciepło nawet przez chwilę...Zimny ten maj jakiś...

A więc tak prezentuje się czapka na wyjątkowo zimny maj:

Dane techniczne:

Wzór: Xacobeo Hat by Trelly Hernández

Włóczka: Malabrigo Mecha w kolorze Prussia Blue

Druty: 4,5 i 5,0

12 czapek w 1 rok - kwiecień

noreply@blogger.com (0kruch) — Sun, 03 May 2015 12:46:00 +0000

W marcu bardzo się sprężyłam i czapkę wydziergałam już 3 marca. W kwietniu jakoś brakowało mi pomysłu. Potem Paula opublikowała wzór na Lira Hat i chociaż jej własna czapka bardzo mi się spodobała (zwłaszcza kolor) to nie mogłam się zdecydować. Podglądałam czapki testowe i zobaczyłam czapkę Wioli i już wiedziałam, że koniecznie, natychmiast, muszę mieć czapkę w tym kolorze. Udało mi się upolować motek Cascade 220 w kolorze Straw i znów utknęłam, Lira Hat podobał mi się, ale...

Aż w końcu nadszedł ostatni weekend kwietnia, ostatnia szansa na szybkie wydzierganie czapki...Długi ściągacz z przekręconymi oczkami wygrał i zaczęłam dziergać...I znów schody...Tubular cast on to jednak nie jest metoda nabierania oczek dla ludzi o słabej koordynacji wzrokowo-ruchowej. Poddałam się i postanowiłam użyć German cast on. Nabrałam oczka, zrobiłam ściągacz i odłożyłam...Następnego dnia sprułam, uznałam, że to nie to, musi być tubular cast on, bez tego nie będzie efektu.

Dwa kolejne dni zbierałam się, żeby ponownie spróbować. Jak już udało się nabrać oczka, nie zgubić niczego łącząc je w okrążenie i nie przekręcić oczek jakieś 3 razy przy tej czynności, to poszło szybko, ale i tak skończyłam dopiero 1 maja.

Ale za to udało mi się wybrać na sesję zdjęciową, zdjęcia nadają się do pokazania publicznego, więc jest nieźle. Udało się nawet obfocić więcej niż jedną rzecz, więc uda mi się opublikować wkrótce coś więcej, niż comiesięczny raport z frontu czapkowego.

A oto mój Lira Hat (Wiola - sorry za zmałpowanie Twojego projektu):

Dane techniczne:

Wzór: Lira Hat by Paula Wiśniewska

Włóczka: Cascade 220 Heathers w kolorze Straw

Druty: 3,0, 4,0 i 4,5, zupełnie wyjątkowo zgodnie z zaleceniami.

Wspólne dzierganie i czytanie 7

noreply@blogger.com (0kruch) — Fri, 17 Apr 2015 09:41:00 +0000

Znów zaczął się nadmiar zajęć w pracy i przestałam pisać cokolwiek na blogu. Kiedy mam dzień wolnego, albo pół dnia wolnego, nie wychodzę z domu i nie ma mowy o robieniu zdjęć. Kilka udziergów czeka na sesję, fotografowanie ich wydaje mi się wyzwaniem nie do pokonania.

Dziś udało mi się wyciągnąć aparat, żeby pstryknąć to, czym zajmuję się ostatnio. Biała książka obok brązowego i czerwonego swetra trochę mnie przerosła, ale najważniejsze, że tytuł widać :)

Nie chciałam mieć dwóch dużych robótek na drutach jednocześnie, ale zostałam pokonana. Zaczęłam wreszcie Street Chic'a od Asji, ale dołączyłam drugi kłębek w niewłaściwym miejscu i było to zbyt widoczne, musiałam go spruć prawie do zera. Trochę się na niego obraziłam i wyjęłam brązowe motki dla odprężenia. I tak mam na drutach dwa swetry, co gorsza na tych samych drutach, więc muszę kombinować ze zmienianiem drutów między swetrami, jak chcę przymierzyć, bo mam tylko jedną długą żyłkę.

Książkę wypatrzyłam u kogoś na FB, zainteresowała mnie, poczytałam o niej i pobiegłam do księgarni. Na razi bardzo mi się podoba, chociaż przeczytałam tylko kilka pierwszych stron. Jak zwykle u mnie tematyka przygnębiająca, tym razem uzależnienia :)

12 czapek w 1 rok - marzec

noreply@blogger.com (0kruch) — Fri, 27 Mar 2015 11:50:00 +0000

Właśnie dostałam kopa od Korespondentki wojennej za brak posta o czapce marcowej, więc czym prędzej, korzystając z 2 godzin wolnego w dniu dzisiejszym, nadrabiam zaległość.

Dopadło mnie chyba przesilenie wiosenne, bo chodzę spać natychmiast po przyjściu z pracy, a w tym tygodniu, po tym jak w tempie ekspresowym skończyłam sweter, nawet nie wyciągnęłam drutów z torby. I nie noszę ze sobą torby robótkowej :(

Czapkę marcową zaczęłam 1 marca, skończyłam 3 marca, nawet zdjęcia zrobione mam już z dwa tygodnie. Moja niemoc nie pozwoliła mi ich nawet przegrać z pendriva na komputer...

Ale dość tych narzekań, oto efekty sesji zdjęciowej z 14 marca, pierwszego ciepłego dnia po zimie. Był to pierwszy dzień, kiedy czapka tak naprawdę nie była potrzebna:

Dane techniczne:

Wzór: Róisín by Justyna Lorkowska

Włóczka: Malabrigo Mecha w kolorze Cereza

Druty: 4,5 i 5,5 (za nic nie chciała mi wyjść sensowna próbka na zalecanych drutach na szerokość, a wzór musiałam powtórzyć więcej razy, aby czapka osiągnęła odpowiednią długość).

To była prawdziwa wiosenna niedziela, tydzień przed faktycznym nadejściem wiosny:

Po ciepłej niedzieli zima jeszcze postraszyła, nastąpił cały zimny tydzień, więc czapka jeszcze się przydała. Teraz już chyba muszę przesiąść się na czapkę rowerową z Socka, albo myśleć o kwietniowej... :)

12 czapek w 1 rok - luty

noreply@blogger.com (0kruch) — Sat, 28 Feb 2015 17:34:00 +0000

Właśnie stwierdziłam - muszę dać lutową czapkę na bloga bo dziś ostatni dzień!

Czapkę lutową wydziergałam wieki temu, mój post na facebooku z jej zdjęciem widnieje pod datą 3 lutego. Tak się wtedy prezentowała:

Wydziergałam ją w jeden dzień, zaczęłam w pracy... a skończyłam tego samego dnia wieczorem.

Potem podjęłam nieudane próby zrobienia zdjęcia samej sobie, z użyciem więcej niż jednej lampy błyskowej w ciemnym pomieszczeniu, w czapce...
Hmmm, to najlepsze co mi wyszło:

Czarne dzianiny nie są wdzięcznym obiektem do fotografowania, jeszcze gorzej, jeśli jedyne tło jakie masz pod ręką jest białe, a w domu jest ciemno... No i ciężko trafić obiektywem w fotografowany obiekt, jak się nie patrzy w wizjer, tylko próbuje się nie robić głupiej miny na zdjęciu.

A tak ostatecznie prezentuje się na modelce-właścicielce :)

Dane techniczne:
Wzór: Lanvad hat by Justyna Lorkowska

Włóczka: Alpaka firmy Albin Promotion, zużycie 1 motek

Druty: chyba 3,5.

Miałam problem z uzyskaniem próbki bo włóczkę kupiłam już dawno i szukałam właściwego wzoru. Kiedy pojawił się wzór Lanvad Hat, od razu zdecydowałam, że to będzie ta czapka, ale początkowo włóczka odmawiała współpracy. Ostatecznie, jak widzicie, udało się. :)

Pink Cloud

noreply@blogger.com (0kruch) — Tue, 17 Feb 2015 13:08:00 +0000

Moje postanowienie, żeby zdziergać trochę zapasów, zanim kupię kolejne włóczki ma się całkiem nieźle. W styczniu udało mi się ukończyć nowy projekt w ekspresowym tempie.

Dane techniczne:
Wzór: Cloud Bay by Justyna Lorkowska
Włóczka: Justa 11 w połączeniu z alpaką Dropsa dla przyciemnienia kolorów
Druty: 4,0

Justę kupiłam dość dawno, chyba wtedy jak robiłam sweter z koła i właściwie od początku chciałam z niej zrobić sweter dla koleżanki. Najpierw nie miałam pomysłu wg. jakiego wzoru, jak ten sweter ma właściwie wyglądać. Kiedy Justyna opublikowała Cloud Bay, już wiedziałam, że to będzie ten sweter, musiałam tylko wymyślić, jak sprawić, żeby nadała się do tego projektu Justa i żeby efekt wizualny odpowiadał moim wyobrażeniom.

Wzór jest super prosty, mimo tego, że są tam techniki, których wcześniej nie używałam, wszystko okazało się łatwe, właściwie nie wiem czemu bałam się zamykać oczka i-cordem, coś łatwiejszego trudno sobie wyobrazić. Trochę mi żal, że sweter nie dla mnie, ale myślę, że niedługo będę już miała własny egzemplarz :) Ten zdecydowanie lepiej prezentuje się na właścicielce:

Justa ma fantastyczne kolory, nic tylko wybierać i dziergać, niestety nie jest to milusia wełna merino... Kiedy zaczęłam dziergać Cloud Bay obawiałam się, że nie będzie się odpowiednio układał przez to, że Justa jest dość sztywna. Na szczęście układa się fantastycznie i nie gryzie bardzo mocno.

Czary-mary

noreply@blogger.com (0kruch) — Mon, 09 Feb 2015 17:37:00 +0000

Wszystkie moje ostatnie wyroby doczekały się sesji zdjęciowej, niektóre nawet miały modelkę, która nie robi dziwnych min. Jak patrzę na swoje zdjęcia, to wychodzi na to, że powinnam poznać kogoś, kto ma podobną figurę do mojej i pokazywać wszystkie moje wyroby dla siebie na innej modelce. Pozowanie do zdjęć to dla mnie męczarnia, a efekt przeważnie taki sobie...

Dzisiaj pokażę właśnie siebie i moją Cabeladabrę, którą skończyłam tuż po Nowym Roku.

Próbowałam zrobić jej zdjęcia na fotelu i na sofie, ale wyglądała nędznie, co mnie naprawdę zaskoczyło, bo wełna z której ją zrobiła jest fantastyczna, mięciutka, ma piękny kolor i fantastycznie pasuje do wzoru. Jedyne fajne zdjęcia sweterka na płasko, to te z etapu blokowania:

Podczas sesji zdjęciowej dowiedziałam się, że mam detektor spustu migawki i przewiduję, kiedy nastąpi zdjęcie, na co reaguję zamknięciem oczu. Coś w tym jest, nie znalazłam żadnego fajnego zdjęcia, na którym mam otwarte oczy. :) No i oczywiście na większości mam minę "Rób żeż to zdjęcie" :)

A oto moja magiczna Cabeladabra:

Dane techniczne:

Wzór: Cabeladabra by Hanna Maciejewska

Włóczka: Merino Ulubione z Zagrody

Zużycie: 3 motki (nie sugerujcie się, to jest naprawdę bardzo mało, nie wiem jak to możliwe, bałam się nie nie starczy mi 5 motków)

Druty: 3,75 (ściągacze) i 4,0.

Inwazja skarpet

noreply@blogger.com (0kruch) — Sun, 01 Feb 2015 21:06:00 +0000

Po tym jak wydziergałam moje pierwsze skarpety klik, już wiedziałam, że się polubimy. Wkrótce powstała kolejna para wg. tego samego wzoru,na prezent świąteczny.

Oczywiście natychmiast znalazłam milion wzorów, które mi się podobają i z których zamierzam skorzystać dziergając kolejne skarpety. Mam nadzieję, że nie zasilą one kolekcji wzorów, których nigdy nie zrobię, o jakiej pisała ostatnio Korespondentka wojenna!

Na dowód, że dzierganie skarpet traktuję bardzo poważnie, pokazuję pierwszą parę w wyzwaniu 52 projekty w 2015. Co prawda nie sądzę, żebym dała radę wydziergać nowy projekt co tydzień i tym samym stworzyć 52 w rok, ale ochoczo deklaruję, że dam radę skarpety co miesiąc :)

Oto gotowy projekt styczniowy:

I kilka zbliżeń, moim zdaniem wyglądają świetnie:

Te skarpety wydziergałam dla mojej drugiej połowy i już nie mogę się doczekać, aż wreszcie wydziergam jakieś dla siebie. Takie ręcznie dziergane, wełniane skarpety są idealne dla kogoś wiecznie zmarzniętego, jak ja.

Dane techniczne:

Wzór: Hermione's everyday socks

Włóczka: Trekking XXL w kolorze 488