Jeff Loomis Nisan’da çıkacak ikinci albümünden ağzımıza bir parmak bal çalıyor. Ben de 29 Şubat’ı boş geçmemiş oluyorum böylece.

4 yıl sonra görüşürüz.

Myrath oryantal metal olayını biraz daha özele çekiyor. Arabic Metal denebilir sanırım bu adamların müziğine uluslararası ligde. Orphaned Land muamelesinden olabildiğince uzağa kaçmak için böyle bir yola sapılabilir tabii ama adamlar zaten Tunuslu. Zorlamanın manası yok.

Şaka bir yana albüm gayet leziz. Doğu’nun hamuruna döşenen metal müziği seviyorsanız zaten beğenmeniz lazım, Myrath suyundan da koydurmuş; artık parmaklarınızı yersiniz heralde.

Klavyeciye kıl oldum yalnız. Özellikle Requiem for a Goodbye ile içindeki canavar şantör tam olarak ortaya çıkmış. Bir sonraki albüme, Terminatör Umut Açıkgöz konuk olursa şaşırmayın.

Videonun sonunu bekleyemeyenleri bu ızdıraptan kurtaralım, aradığınız isim: Clementine Delauney.

Bu arada Zaher Zorgati, Selçuk İnan’a benzemiyor mu yahu?

_____

Zaher Zorgat, : Vokal
Malek Ben Arbia: Gitar
Elyes Bouchoucha: Klavye / Geri vokal
Anis Jouini: Bass gitar
Piwee Desfray : Davul

Grup iyi, şarkı çok güzel ama Norveççe ile bir sorunum var. Müzikle tamamen ters orantılı benim için. Dur şimdi; Al Norveççe’yi vur İsveççe’ye… Yetiş hanım sanırım İskandinavlarda kusur buldum.

Bir zombi furyasıdır gidiyor. İki zombi alana bir Milla Jovovich mi veriyorlar nedir.

Abiler Amerikadan.

bu arada tekrar merbaha haha.

Telaşa mahal yok, yeni Opeth albümü belli ki yine pek güzel olacak.

Ağlayıp zırlarken, Satyricon çalmaya başlayınca yavaş yavaş uykusu gelen bebek, ulan şu dünyada görmediğimiz daha neler var triplerine soktu beni. İnsan beyni gizemliyse, bebek beyni tam muamma. Gerçi, bu Satyricon – bebek karşılaşmasında, deli deliyi görünce çomağını saklarmış kokusu alıyorum ama…

Daha önce benzer sakinleşme hadiselerini maymun ve kurtlarda görmüştük.

İlk albümüyle bir hayli patırtı kopardı Norveçli grup Kvelertak. Nasıl koparmasın, müzik mükemmel, kartonet efsane, çekilen ilk klip ise şahane. Güzel bir albüm yapma işini biraz daha ileri taşıyıp 3′te 3 yaptı bu adamlar.

Black Metal destekli Punk. Yaptıkları müzik böyle. Black Metal ülkesi Norveç’ten, Darkthrone‘un yolunu izleyen bir grup da diyebiliriz. Satyricon tarzında başlayan bir şarkı akla hayale sığmaz yerlere gidiyor. Fakat böyle coşkulu bir müzik daha yok. Catchy şarkı hadisesini de yalayıp yutmuşlar. Çok yetenekli ve eğlenceli adamlar. Geçen sene çıkan albümleriyle Norveç’in en iyi çıkış yapan grubu oldular. Daha yeni başlıyorlar yani.

Şimdi gelelim ikinci olaya: Bazıları için ayrıntı olabilir, geri planda olabilir, çok önemli olmayabilir ama benim gibi bazıları için albüm kapağı önemlidir! Kitap kapağı da öyledir. Hayır, tencere kapağı konu dışı.

Yukarıda görmüş olduğunuz görsel, bir başka, çok yönlü ve yetenekli adam, John Dyer Baizley, tarafından yapılmış. Kendisini Baroness grubundan hatırlıyorsunuz veya yaptığı diğer arıza görsellerden. Leziz işler yapıyor. Sanatçı kelimesinin içini dolduranlardan.

Click here to view the embedded video.

Son olarak klibimiz: Fredrik Hana imzalı, kısa film tadında bir iş. Müziğin belki de en piyasa yanı bu klip kısmı. Gerçi, ekstrem müzikle piyasa kelimesi yan yana gelince komik bir ikili oluşturuyorlar.

Kapak veya klip tabii ki müzik kadar önemli konular değil ama grubun kalitesini ve işine duyduğu saygıyı anlamakta katalizör etkisi yaptıkları kesin.

Kvelertak – Offernatt

Kvelertak – Nekroskop