Sallo.Mé

საყვარელი ფილმები

noreply@blogger.com (სალლო.მე .) — Sat, 25 Feb 2012 17:23:00 +0000

ადრე წავაწყდი სხვათა პოსტებს ამ საკითხთან დაკავშირებით. ზოგი წიგნს განიხილავს. მე ფილმები მომინდა გამერჩია. გადავავლე ინტერნეტს თვალი. გადავიკითხე რამოდენიმე სტატია თემაზე "50/100 ფილმი, რომელიც უნდა ნახო სიკვდილამდე". ჩამომიყალიბდა ჩემი ჩამონათვალი. ამ ჩამონათვალში сугубо სუბიექტური ხედვაა, თუ რომელი ფილმი უნდა ვნახო, სანამ გაღმა არ გავალ :)

ზოგი ფილმი ნანახი მაქვს და ძალიან მომწონს მისი ღირებულებების გამო. ზოგიც არ მაქვს ნანახი, მაგრამ ვიცი, რომ ძალიან ძლიერი ფილმია და ოდესმე უნდა ჩავუჯდე. ამიტომაც დავყოფ ჩემს ჩამონათვალს სამ კატეგორიად, სადაც მინდოდა ჯერ 10-10 ფილმი შემეყვანა, მაგრამ სია აშკარად შოგადაშიგ განახლებას მოითხოვს, ამიტომ იყოს ისე როგორც არის.

პირველი კატეგორია: ფილმები რომლებიც უკვე ვნახე და ვთვლი, რომ ძალიან ~~ღირებული ნაწარმოებია კინო ინდუსტრიაში.~~ მომწონს.

1. გაქცევა შაუშენკოდან .

2. Knocking on heavens door. — Стоишь на берегу и чувствуешь солёный запах ветра, что веет с моря. И веришь, что свободен ты, и жизнь лишь началась. И губы жжет подруги поцелуй, пропитанный слезой.

3. Some like it hot (1959) Sugar: I don't care how rich he is, as long as he has a yacht, his own private railroad car, and his own toothpaste.

4. Pulp Fiction (1994) Quote it: "That's when you know you've found somebody special. When you can just shut the fuck up for a minute and comfortably enjoy the silence."

5. The Godfather Trilogy (1972) Don Corleone: I'm gonna make him an offer he won't refuse. Okay? I want you to leave it all to me. Go on, go back to the party.

6. ჯარისკაცის მამა.

მეორე სია: ფილმები, რომლებიც ჯერ არ მინახავს, მაგრამ ვიცი რომ ეს არის შედევრები.
1. შინდლერის სია.
2. მწვანე მილი (დავიწყე კითხვა)
3. лицо со шрамом. Quote it: "You wanna fuck with me? Okay. You wanna play rough? Okay. Say hello to my little friend!".
4.Chinatown (1974) Quote it: "You're dumber than you think I think you are."
6. Casablanca (1942)

7. One Flew Over The Cuckoo's Nest Quote it: " Which one of you nuts has got any guts?

და მესამე ნაწილში ჩავყრი ჩემთვის უცნობ ფილმებს, რომლებიც შევიდნენ სხვადასხვა ჩამონათვალში, მაგრამ მე მათ შესახებ პირველად გავიგე და დამაინტერესა, რომ ვნახო

1. Raising Arizona (1987)

2. Heavenly Creatures (1994)

3. Pink Flamingos (1972)

4. Citizen Kane Quote it: "You know, Mr. Bernstein, if I hadn't been very rich, I might have been a really great man".

თქვენთვის რომელია შედევრი

და "ყველაზე-ყველაზე" ფილმი?

ისე, ვისაც მოგინდებათ კარგი საჩუქარი გაუკეთოთ ვინმეს,

შეგიძლიათ ეს წიგნი შეიძინოთ

100 All-Time Favorite Movies (25th Anniversary Special Edtn) [Hardcover].

p.s. რავიცი, დრაფტებში ეგდო, დაუმთავრეველიასავით,
მაგრამ გამოვაქვეყნებთქო, ვიფიქრე...

რა ლამაზი დღეა...

noreply@blogger.com (სალლო.მე .) — Sun, 12 Feb 2012 07:15:00 +0000

თუ არ ცეკვავთ ან სკამიდან "ლაფათქით" ხართ ასაძრობი, რომ იცეკვოთ საკუთარი კომპლექსებიდან გამომდინარე - ეს ადგილი თქვენთვისაა ზედგამოჭრილი.

თუ ცეკვა უბრალოდ გიყვართ, მიუხედავად იმისა კარგად გეხერხებათ ეს, ცუდათ, თუ პროფესიონალურად - ეს ადგილი თქვენთვისაა ზედგამოჭრილი.

სანთლის საძებარია თბილისში ადგილი, სადაც მომსახურე პერსონალი მეგობრულად გესალმებოდეს და იუმორის ნოცრმალური გრძნობა გააჩნდეს. გამწოვი ნორმალურად მუშაობდეს და ბოლით არ იხრჩობოდე.

700-მა კაცმა უკვე გაიცნო ისინი. მეც.
და თქვენ იცნობთ ფიდელს??...

...არაჩვეულებრივი საღამო გავატარე მეგობრებთან დაბადების დღის წინასწარ აღსანიშნავად. პარასკევი იმიტომ ავარჩიე, რომ ლაივი უნდა ყოფილიყო ბარში. რომ კვირის ბოლო სამუშაო დღეს ყველანი უფრო მოვდუნდებოდით და განვიტვირთებოდით, ვიდრე ორშაბათს საღამოს. ძალიან მიქო რამოდენიმე ადამიანმა ეს ბარი. და მოლოდინმაც გაამართლა.

ჩემთვის კარგი დროის გატარების განმსაზღვრელია თუ ვისთან ერთად ვატარებ დროს, ანუ აუცილებლად ახლო მეგობრები უნდა იყვნენ, და რამდენს ვცეკვავ, ანუ აუცილებლად ისეთი მუსიკა უნდა იყოს, რომელიც შიგნიდანვე უკვე გიღიტინებს და ტაკო თავისთავად რომ იწყებს მოძრაობას :)

ბოლო პერიოდის განმალობაში ჩემი ახლო მეგობრების, ყველასი ერთად შეკრება რაღაც საოცარ სირთულეს წარმოადგენდა. ყოველთვის ვიღაც ერთი თუ ორი დაგვაკლდებოდა. სამსახური, ოჯახი, ბავშვი ავად გახდა და 1000 მიზეზი. გუშინ კი ყველანი ავიკრიბეთ. ძალიან მიხაროდა.

არც მუსიკამ დააყოვნა პეპლების აფრიალება. ბარის ორი მოცეკვავე არაჩვეულებრივად ერეოდა ქართული კომპლექსების დაძლევის საქმეს და სტუმრებს უბრალოდ ჯდომისა და ყურების საშუალებას არ აძლევდა. რაც ძალიან მომეწონა და რამაც გაახალისა კიდევაც ჩემი საღამო.

კოქტეილიც მივიღე საჩუქრად <3

მოკლედ, ეს შეგრძნებები და მოგონებები კიდევ დიდხანს გამყვება ამ ცივ ზამთარსა და ნაცრისფერ სამუშაო დღეებში. როგორც კი კიდევ მექნება შანსი და არჩევანის საშუალება, თუ სად გავატარო საღამო, განვიტვირთო და გავერთო, უთუოდ პირველივე თავში რაც მომივა არის ქიაჩელის 8 ნომერი, ბარი ფიდელი :)

შეიგრძენით სურნელი

პ.ს. ფასები - მისაღებად საშუალო.

მე განვსაზღვრავ ხოლმე ცეზარის (12 და რაღაც),

მარტინისა (6და რაღაც) და

ცხელი კერძების (საშუალოდ 16 ლარი) ფასით.

ჭადრაკი

noreply@blogger.com (სალლო.მე .) — Wed, 08 Feb 2012 05:00:00 +0000

არასოდეს დავინტერესებულვარ ჭადრაკის თამაშის შესწავლით. ძალიან ჭკვიანური თამაშია, რომელიც გონების დაძაბვას ითხოვს. ყოველთვის მეგონა, რომ ვერ დავძლევდი. მარტივი "შაშკები" მირჩევნია. რომელშიაც კი დიდი გამჭრიახობით ვერ გამოვირჩევი, თუმცა შიგადაშიგ მეც კი ვიგებ ხოლმე.

თურმე ცხოვრებაშიც არანაკლებ საჭიროა "ჭადრაკის თამაში. წესებისა და სვლების, ანუ სიტყვებისა და ქვეცის წინასწარი გათვლა და შედეგებზე ფიქრი...

აქამდე მარტივად და კომფორტულად "გავდიოდი ფონს" საკუთარი "მე"-თი. ვიყავი ის ვინც ვარ. ვამბობდი, რასაც ვფიქრობდი და ვცდოვრობდი დღევანდელი დღის სიამოვნებისათვის. თურმე ასე მარტივად არ ყოფილა ყველაფერი.

... არ ვიცი, ვისწავლი კი მე ამ ცხოვრებისეულ ჭარდაკს? ან რაც მთავარია, მექნება კი ამის სურვილი?

how to test

noreply@blogger.com (სალლო.მე .) — Sat, 04 Feb 2012 18:30:00 +0000

testing "how to automatically post new blogposts from blogger to google+"

thx to the source: http://goo.gl/0EkpT

random thoughts...

noreply@blogger.com (სალლო.მე .) — Fri, 03 Feb 2012 08:34:00 +0000

...რა არის ეს, ქველმოქმდების ჭიის მოფხანა? საკუთარ თავთან გამართლება, ჩემი რა მიდის, გავაზიარებ და (ვითომ) კაი საქმეს ვიზამო?...

....არ იხდის ფეისბუქი გაზიარებაში 3 ცენტს. არ აქვს მსგავსი განცხადება გაკეთებული ოფიციალურ გვერდზე.

გუგლში მარტივი დასერჩვით, აღმოაჩენთ, რომ გაზიარებული სურათები აღებულია სხვადასხვა სამეცნიერო ნაშრომელბიდან სხვადასხვა სახის დაავადებებზე.

თუ მაინცდამაინც, შეიძლება გაყვე დაშეარების ბმულს და აღმოაჩინო, რომ პირველწყარო სურათის დამდების არის რაღაც გვერდი, რომელსაც არანაირი ოფიციალური კავშირი არ გააჩნია ფეისბუქთან (გარდა იმისა, რომ გვერდი აქვს შემქნილი) და რეიტინგის მომატებისა თუ სხვა მიზნისათვის სჭირდება ეს ამდენი შეარი და თოქებაუთი...

***

p.s. როცა რეალურად სჭირდება ადამიანს დახმარება და ანგარიშის ნომერი და ლამის სამედიცინო ისტორია არის დადებული, რატომღაც ერთხელ, ჰა ორჯერ მხვდება ნიუსფიდში.

ცხოვრებისეული დაკვირვებანი

noreply@blogger.com (სალლო.მე .) — Fri, 27 Jan 2012 17:06:00 +0000

კლიენტ ვსეგდა პრავ. კიარადა, ის მინდოდა მეთქვა, რომ მშობლების უმრავლესობას თავი მართალი და სწორი გონია. რომ მათ უკეთ იციან შვილის ამბავი და საქმე, ვიდრე თავად შვილმა. იციან რა არის ან იქნება მისთვის უკეთესი და ა.შ. არ გავაგრძელებ, იშვიათად ადამიანს რომ მშობელმა ტვინი არ გაუღონოს საკუთარი სიმართლის ქონით, რომელიც ერთადერთი და უპირობოა. იმის იქეთ რომ სიმართლე არ არსებობს.

ბევრს აღარ გავარძელებ და ვიტყვი, რომ მივხვდი ეს თავდაჯერებულობა საიდან მოდის...

თუმცა მანამდე აღსანიშნავია, რომ მეც მივეკუთვნები ან მივეკუთვნებოდი იმ "შვილებს", რომლებიც იძახიან, რომ ისინი თავიანთ შვილებს სულ სხვანაირად მოექცევიან.

...ჰოდა, საიდან მოდის ეს ასეთი უპირობო თავდაჯერებულობა მშობლის. ბავშვის აი სულ სულ პატარაობიდან, როდესაც ბავშვი ახლა ახლა მოდის ცხოვრების მუღამსა და აზრზე და უყალიბდება საკუთარი ხასიათი და ამ მომენტში რომ უნდა ფეხშიშველმა გაიაროს იატაკზე ახალი შეგრძნებებისა და საკუთარი გამოცდილების მისაღებად, დედა დასდევს მას წინდებით, ძალით აცმევს და 100% დარწმუნებულია, რომ ამას მისი შვილის სიკეთისთვის აკეთებს, თუნდაც ძალის გამოყენების ფასად.

ჰო...

ჰოდა ჰო. ჯასთ, მივედი ამ დასკვნამდე.

გაარჩიეთ ყალბი ნაღდისაგნ - Beats by Dr. Dre

noreply@blogger.com (სალლო.მე .) — Sun, 15 Jan 2012 08:17:00 +0000

კარგი. კი გამიკვირდა, ელიტ ელექტრონიქსი 180 დოლარიან ბითსებს როგორ ჩუქნის 500+ ლარიან მობილურის შეძენაზე-თქო, თუმცა მაინც გამიხარდა, რა თქმა უნდა, უფასო ყურსასმენები.

გამეცინა. პირველივე ცდაზე მომესმინა მუსიკა, რომელიც წუოდა ყურებში და კომპოზიციის მთელს მუღამს უკარგავდა. აღარაფერ ვამბობ ბასების არ აღქმაზე.

მართალია, ნაჩუქარ ცხენს კბილებში არ უყურებენო, მაგრამ მე მაინც გადავწყვიტე შემეხედა ამ ვაი საჩუქრისთვის უფრო დეტალურად და შემედარებინა ორიგინალი ბითსებისათვის.

უი, ჰო, საუბარია Dr. Dre-ს წარმოების ყურსასმენებზე Beats. კონკრეტულად კი

როგორ გავარჩიოთ "ნაღდი" Beats by Dr. Dre ყურსასმენი ყალბისაგან:

ჯერ ხომ ყუთზეც ეტყობა, თუნცად Dr.Dre-ს სურათის ხარისხზე:

ყურსასმენს, წესით, სადენი უნდა ეხსნებოდეს

რაც ნაჩუქარში არ შეინიშნება

ასევე, შეპირებული "Built-in Mic for Hands-Free Calls and Online Chats" არ აღინიშნება. სურათზეც ჩანს მიკროფონის მაგივრად მცირე ზომის წითელი პლასტმასა.

ყურსასმენებზე ერთი შეხედვითაც შეიმჩნევა აშკარა განსხვავება:

კერძოდ კი, წარწერების არ არსებობა.

ეს ძალიან მოკლე და ნათელი მიმოხილვა, თუ როგორ გაარჩიოთ ნამდვილი Beats ყალბისაგან. დანარჩენი ინფორმაცია შეგიძლიათ ოფიციალურ საიტზეც იხილოთ.

ფსევდომორალი:

არ დახამდეთ უფასო საჩქურებს

ბლოგერები და სიმღერა

noreply@blogger.com (სალლო.მე .) — Mon, 09 Jan 2012 08:30:00 +0000

რედჰედ სნეგურაჩკები:
http://bunbunland.blogspot.com/ და http://sallo.me/
:D

noreply@blogger.com (სალლო.მე .) — Sun, 01 Jan 2012 05:46:00 +0000

ამ ახალ წელს გულით გისურვებთ,

რომ ნებისმიერ სიტუაციაში ყოველთვის

გეძებნოთ და გეპოვოთ

(: პოზიტივი :)

მე და სანი სიცხიანები ვართ დილიდან :(...

სამაგიეროდ, სახლში ვიქნებით! yay! :)))))

(: გილოცავთ ახალ 2012 წელს :)

საახალწლო საჩუქრები

noreply@blogger.com (სალლო.მე .) — Sat, 31 Dec 2011 07:03:00 +0000

გუშინდელი პოსტის აფდეითი :)

ჩემი სნეგუროჩკა - მარიამ Sweet <3
საჩუქარი - vintage & rare Cosmopolitan magazine <3

Yes, It's That OLD :)

Have a nice Read!

<3 შოკში ვარ <3 ძალიან ორიგინალური და სიმბოლური საჩუქარია. განსაკუთრებით მიხვდებიან ისინი, ვინც იცის თუ როგორ მიყვარს ჟურნალი კოსმო <3

***
ჩემი სასაჩუქრე იყო მეგი პაწუ. უსაყვარლესი და ულამაზესი გოგოშკა, რომელსაც სამწუხაროდ რეალში არ ვიცნობდი და როგორც კი ამომივიდა, სახე მქონდა:

ჩავუჯექი მის ბლოგსა და პროფილს და საბოლოო პროდუქტი გამოვიდა ასეთი:

კოლაჟის გაკეთება გავაწყვიტე, პროფილზე განთავსებული ფავორიტი სურათებისაგან, რომლებიც მეც ძალიან მომეწონა და დაბეჭდილი გამოვიდა ძალიან სიმპათიური და ფერადი. კარტის იდეა მისი ბლოგიდან ავიღე და ჩავაქსოვე აზრი "ტუზი გული დაგცემოდეს" თქო :დ ბლოგის მისამართი სტიკერზე. კალენდარი მცირე პრაქტიკულობისთვის.

სოხუმის სურათი სულ ბოლოს დავურთე, არ ვიცოდი როგორ აღიქვამდა, იქნებოდა თუ არა ეს სურათი მისთვისაც ისეთივე მნიშვნელოვანი, როგორიც ჩემთვისაა. აღმოვაჩინე, რომ ჩვენ ერთი კუთხის შვილები ვართ :) :პათოსი: ))

***
აქვე დავურთავ ახალი წლის პონტში უკვე მიღებულ საჩუქრებს:
ქინდლი <3

საათი <3 (გზაშია)

მშრალი პოსტი განოვიდა მგონი, მაგრამ გუშინ დავღვარე ყველა ემოცია, რაც კი გამაჩნდა ამ საახალწლოდ და ახლა უბრალოდ გაღიმებული ვზივარ :)

(: გისურვებთ, ახალ წელს ისე გაგხარებოდეთ და მოგწონებოდეთ ყველა მიღებული საჩუქარი,

როგორც მე გამიხარდა და დავიმუხტე იმდენი დადებითი ემოციით, რომელიც მთელი მომდევნო წელი გამყვება :)

I Am Your Secret Santa

noreply@blogger.com (სალლო.მე .) — Fri, 30 Dec 2011 08:55:00 +0000

ერთ საინტერესო ფბ ჯგუფში ვარ, სადაც ჯგუფის წევრებმა გადავწყვიტეთ საახალწლოდ გვეთამაშა "Secret Santa". თამაშის პირობები მარტივია: რამოდენიმე ადამიანი, შემთხვევითი არჩევის წესით მიიღებს თანამოთამაშის სახელს, არ ახმაურებს მას და ახალი წლის საჩუქარს უმზადებს.

ორი თუ სამი კვირის წინ გავიგე ჩემი "დასასაჩუქრებელი" პიროვნების სახელი, რომელიც უნდა ვაღიარო, არ მიფიქრია თუ შემხვდებოდა. უფრო სწორედ, ვფიქრობდი რომ თუ შემხვებოდა "ლალი", ვაჩუქებდი წიგნს, თუ შემხვებოდა "დალი", ვაჩუქებდი 10 ლარიანს და ა.შ. ანუ რამოდენიმე ადამიანს ზუსტად ვიცოდი რასაც ვაჩუქებდი. და ზოგადად, ასე მგონია, რომ არ მიჭირს ხოლმე საჩუქრის არჩევა. მიყვარს კიდევაც შერჩევის პროცესი და მგონი ჩუქების მომენტი უფრო მსიამოვნებს, ვიდრე საჩუქრის მიღების.

ამ ადამიანზე კი რატომღაც არ მიფიქრია. მაგრამ ეს უფრო დამაინტრიგებელი აღმოჩნდა. როგორ უნდა შეურჩიო მეტნაკლებად ნაცნობ ადამიანს საჩუქარი? არ მინდოდა სტანდარტული საჩუქრებით შემოვფარგლულიყავი, მაღაზია "სუპერის" ჭიქა თუ ჩარჩო. ჩავუსაფრდი მის ბლოგს, facebook პროფილს, თითქოს ხელმოსაჭიდი არაფერი იყო. ძალიან ვღელავდი. საბოლოოდ მოვიფიქრე რაღაც, რასაც ამ წამს ვერ დავწერ, რადგან საჩუქრების გახსნის დრო 30 დეკემბრის, ანუ დღევანდელი დღის ღამის 12 საათია. და ჩემმა გოგოშკამ თვითონ უდნა გამოიცნოს ვინ არის მისი სიქრეთ სანტა ;)

მოგვიანებით კი დავააფდეითებ პოსტს,

საჩუქრის სურათით :)

მოკლედ,

ჩემო დასასაჩუქრებელოვ:

ძალიან ვღელავ, მაქსიმალურად ვეცდები და

იმედს ვიტოვებ, რომ ჩემი საჩუქარი მოგეწონება,

შენი სიქრეთ სნეგუროჩკა :)

ასევე, მეც მყავს ჩემი სიქრეთ სანტა. მის მიერ ნაჩუქარი ჩემი საჩუქრის შეფუთვა ასე გამოიყურება

ბანტისა და ბარათის ფერების შეხამებით მეგონა პერწკლი იქნებოდა, მაგრამ როგორც კი ამანათი ხელში ჩავიგდე, გარეგანი დათვალიერების შედეგად :დ ეგრევე მივხვდი ვინაა ჩემი სიქრეთ სანტა :) და ვფიქრობ რომ არ ვცდები.

ამასაც დღეს გვიან გავარკვევ :) და დავააფდეითებ პოსტს.

სულმოუთმენლად ველოდები დღის დასრულებას.

გეგმები, გეგმები, გეგმები...

noreply@blogger.com (სალლო.მე .) — Sat, 24 Dec 2011 12:43:00 +0000

ყოველი წლის ბოლოს თითოეული ჩვენგანი რაღაც შემაჯამებელ "პოსტს" "წერს" თავისთვის. ზოგიც მართლა პოსტს წერს და ბლოგზე აფაბლიშებს, ზოგიც თავისთვის ფიქრობს თუ როგორ ჩაიარა წელმა და რა მოლოდინი აქვს ახალი წლისაგან. ყველანი დადებითად და იმედის თვალით ვუყურებთ ხოლმე მომავალ წელს. ვაწყობთ გეგმებს უკეთესი მომავლისათვის.

შარშან სიამოვნებით ვკითხულობდი ბლოგერების შემაჯამებელ პოსტებსა და სამომავლო მიზებს. იმედია მაქვს, რომ უმრავლესობა მათი სურვილების აუსრულდათ. მეც მინდოდა დამეწერა ერთი ესეთი პოსტი, მაგრამ ვერ წავრისკე წინასწარ ჩამომეყალიბებინა მიზნები დიდი იმედებით და წლის ბოლოს საკუთარ თავთან ავღმოჩენილიყავი ლუზერი მათი შეუსრულებლობის გამო.

დაახლოებით მახსოვს რა იყო ეს მიზნები:
1. გამომეცვალა სამსახური, გამეუმჯობესებინა ფინანსური მდგომარეობა ამით და ასევე ახალ და საინტერესო სფეროში მოვხვედრილიყავი.
2. მინდოდა დამეკლო რამოდენიმე კილო, გავმხდარიყავი და ჩავმდგარიყავი ფორმაში.
კიდევ რა მინდოდა? ალბათ რაღაც წვრილმანები. ხოლო ამ ორიდან, მხოლოდ პირველი მოვახერხე.

შარშანდელი, იანვრის პოსტებში მოვქექე

ვნახოთ 2012-ში რას დავიბედებ და ვიზამ :)

ამ ეტაპზე თითქოს დიადი გეგმები არ გამაჩნია 2012 წელზე. ვისურვებდი უბრალოდ ჯანმრთელობასა და უფრო მეტ და ხანგრძლივ პერიოდიან "თეთრ ზოლებს", ვიდრე "შავებს"

(: ასევე თქვენც, ჩემი ბლოგის ჩემო მკითხველებო :)

ახალი ქინდლი 4

noreply@blogger.com (სალლო.მე .) — Sat, 24 Dec 2011 12:28:00 +0000

რატომ ქინდლიო, ზაფხულში დავუსვი საკუთარ თავს შეკითხვა და ამ საახალწლოდ კიდევ ერთხელ ვუპასუხებ და დავრწმუნდები, რომ არაჩვეულებრივი გამოგონებაა <3 ერთი ხომ უკვე შევიძინეთ ოჯახში, რამაც გამოიწვია ის, რომ ორივე მოზრდილ ადამიანს გვსურდა სულ თან გვქონოდა წიგნი. ვერ ვიყოფდით. და საახალწლო საჩუქრად მოვისურვე ჩემი პერსონალური ქინდლი მქონოდა. აბა ვის გაუგია ერთი წიგნის გაყოფა? :)

სწორედ ამ პერიოდში გამოვიდა კიდევაც ახალი ქინდლი, გაუმჯობესებულიო, როგორც ამბობენ. ჰოდა შევუკვეთეთ:

ჯერ ჯერობით მხოლოდ ის შევამჩნიე, რომ "გადაფურცვლისას" ცოტათი უფრო სწრაფად იფურცლება გვერდი და არ შავდება, როგორც ეს ქიბორდიან ქინდლზე ხდება. ეკრანი ერთი და იგივე ზომისაა.

ახალ ქინდლი უფრო მსუბუქია და ქიბორდის არქონის ხარჯზე, მცირე ზომისაა. ხელში ისევე გემრიელად იდება. თუმცა ჩემი საკუთარი შეგრძნებებით, ქიბორდიანი თითქოს მირჩევნია სიდიდის ხარჯზე, თითქოს უფრო მტკიცედ გიჭირავს ხელში, მაგრამ ვფიქრობ ყდა როგორც კი ჩამოვა, ეს მცირე დისკომფორტიც გამიქრება.

კვლავაც ვარჩიე ამეღო ქინდლი "თაჩის" გარეშე. ნუ, ვერ ვეგუე და რა ვუყო, არ მომწონს თაჩი მობილურზეც კი. good, old "კნოპკები" მირჩევნია შევიგრძნო თითებით.

აღწერილობაში უწერია "Fits in your pocket"-ო და
და რატომ უდნა ჩაიდო ჯიბეში არ ვიცი, ვაიდა დაგავიწყდა და დაჯექი, ხომ გადავარდი 79 დოლარში :დ ძალიან სათუთია, ამიტომაც ჯერ ვერ ვატარებ თან, სანამ ყდა არ ჩამომივა.

ყდა აუცილებელი ატრიბუტია ქინდლისთვის, ამიტომ ჯობია თავიდანვე შეუკვეთოთ, რომ უფრო გემრიელად მოიხმაროთ საკითხავი თავიდანვე. ავიხირე და ეს ფერი შევუკვეთე, მე პირადად

წვრილმანებიდან აღსანიშნავია, რომ არ მოყვება Power Adapter. მაგის გაყიდვაზეც ფულს აკეთებს ამაზონი :) მაგრამ მე პირადად არც მჭირდება, რადგან ერთი უკვე გვაქვს და + USB-ზეც ხომ იტენება კომპზე მიერთებისას. ვფიქრობ, შევიძინო "შუქიც" იბეიდან ალბათ. ეს პატარა მოწყობილობა, ქიბორდის არქონის გამო, სავარაუდოდ მოუხერხებელია ნეტში საძრომიალოდ, რაც არც კი მიცდია, იმიტომ რომ წიგნები უკვე შევყარე და არც ვფიქრობ ნეტისთვის გამოვიყენო ქინდლი. თუმცა ვირტუალური ქიბორდი გააჩნია, რა თქმა უნდა. მზეზე რომ მარტივად იკითხება, ეს უკვე გეცოდინებათ. ბატარეაც დამაკმაყოფილებლად დიდხანს ძლებს. მოკლედ, მე დიდი პრეტენზიები არ მქონია ქინდლის მიმართ, გარდა იმისა, რომ თვალები არ უნდა დამეძაბა კითხვისას და მსუბუქი ყოფილიყო. ანუ გამომდგომოდა უფრო როგორც "წიგნი", ვიდრე კიდევ დამტებითი ფუნქციებით დატვირთული დივაისი. ასე რომ, მე კმაყოფილი დავრჩი ქინდლით და დარწმუენბული ვარ კიდევ დიდიხანს ვიქნები.

p.s. იმის გათვალისწინებით, რომ ქინდლი თურმე ნომერ პირველი საახალწლო საჩუქარი ყოფილა გაყიდვებით, არ იქნება ურიგო თქვენც მიიღოთ მხედველობაში ეს ფაქტი :)

ენის შემსწავლელი მეთოდები

noreply@blogger.com (სალლო.მე .) — Thu, 22 Dec 2011 17:07:00 +0000

ინგლისურის შემსწავლელი კურსები - რომელი ჯობია? როგორც უცხოენადამთავრებულს, თარჯიმანსა და ინგლისური ენის "სპეციალისტს", ხშირად მეკითხებიან ხოლმე. არც კი მახსოვს, მე როგორ ავითვისე ენა.

თითქოს ბავშვობიდან მომყვებოდა. ბაღში მახსოვს წითელქუდას ვთამაშობდი, ინგლისურ ენაზე დადგმულს. მერე სულ მასწავლებლებთან დავდიოდი. ძალიან ბევრთან. მაგრამ მხოლოდ სამი ჩამრჩა გულსა და გონებაში:
<3 გივი - აბიტურიენტობის დროს - რომელმაც გარამატიკაში ისე მარტივად გამარკვია, რომ ჩაბარებიდან ორი წელი თავს არ ვიწუხებდი ლექციებზე სიარულით, ისე თავისუფლად ვაკეთებდი დავალებებს.
<3 თამრიკო მასწ - სტუდენტობისას - ყველაზე საყვარელი ლექტორი, ნიჭიერი ადამიანი და არაჩვეულებრივი პიროვნება.
<3 გოგა - გეპეის შემდეგ - რომელმაც მიმახვედრა, რომ სინქრონი და ზეპირი თარგმნა ჩემი არ არის. ასევე არც მასწავლებლობა. :)

სად წავედი. იმის დაწერა მინდოდა, რომ ყველა მეტნაკლებად გარეკლამებული კურსი კარგია. თუ გაწყობთ ფასი და განრიგი, მიდით. მთავარია დაიწყოთ, მოკიდო ხელი ენის შესწავლას და რა მეთოდით ისწავლი, დიდი მნიშვნელობა არ აქვს.

ნუ, თუ მეგრელთან მიხვალ და ინგლისურის მაგივრად

მეგრულს გასწავლის, მასეთ რაღაცაში თავი არ უნდა გაყო :)

მთავარია რა - მონდომება. ამ გაწერილი პროგრამების მინუსად შეიძლება ჩაითვალოს ის, რომ შენ შეიძლება უფრო მეტი პონეტციალი გაქვს, ვიდრე ვთქვათ ერთ გაკვეთილში/კურსშია მოცემული. მაგრამ ეგეც ხომ შენზეა დამოკიდებული? მეტი შეგიძლია? გადახვალ გაძლიერებულ ჯგუფში.

ჩემი აზრით მაინც ყველაზე კარგია ინდივიდუალური მასწავლებლის პოვნა, რომელიც შენი ათვიზსების და მიხედვით დაგტვირთავს. მეტი შეგიძლია? - მეტს მოგცემს . და ეს ეფექტურია ენის სწრაფად ათვისებაში.

არ გაქვს ფული არც კურსებისათვის და არც მასწავლებლისთვის? გამოსავალს ყოველტვის იპოვი, მთავარია რა? როგორც უკვე ვთქვი - მონდომება. ინტერნეტი და კომპიუტერი დღეს ყველას აქვს. გადმოიწერე შენთვის საინტერესო ფილმი. ან გაიმეტე ბოლო ბოლო ის 15 ლარი (თუ რა ჯდება ლიცენზირებული დისკები?) ჩართე გახმოვანების გარეშე, ქვემოთ რომ მოყვებოდეს ტიტრები ინგლისურადვე და ჩაუჯექი. თან ისმენ და ყურს აჩვევ, თან კითხულობ. კი, ძნელია რთულია. მაგრამ ისევ და ისევ რა? მონ-დო-მე-ბა! :)

ვერ მიხვდები წაკითხულ სიტყვას? დააპაუზე ფილმი, ამოიწერე სიტყვა, მოქექე ლექსიკონში, ჩაინიშნე. მეორეჯერ შეგხვდება, ჩაიხედავ უკვე ამოწერილს. მესამეჯერ შეგხვდება და უკვე გეცოდინება სიტყვა. ძალიან ეფექტურია.

დროთა განმავლობაში თუ მოინდომებ და ამ ფილმების ყურებას არ მიატოვებ, მიხვდები რომ უკვე ტიტრებს აღარ კითხულობ და ყველაფერი გესმის :)

ფილმი შეგიძლია შეცვალო საყვარელი მუსიკოსის სიმღერის ტექსტის მოძიებითა და აყოლით. ჩემთვის ინგლისურის ცოდნის მწვერვალი იყო რეპის რეჩიტატივებს თუ ტექსტის გარეშე გავიგებდი როგორც ყურით, ასევე აზრობრივად :))

საკაბელო ხომ გაქვს? მოძებნე რამე ინგლისურენოვანი არხი და სახლის საქმეებით თუ ხარ დაკავებული, ფონად იყოს ჩართული.

ეს მეთოდი, ცოტათი რომ გრამატიკაში ერკვევა, მათთვისაა ზედგამოჭრილი. ლექსიკის მარაგის გასამდიდრებლად და ყურის მისაჩვევად.

მოკლედ, მთავარია მონდომება და გამოსავალს ყოველთვის იპოვი.

პ.ს. მე ვის ვეუბნები რა, ვერ ჩავუჯექი ჩემს უსაყვარლეს ესპანურს <3

დილის აბდაუბდა ყავამდე

noreply@blogger.com (სალლო.მე .) — Tue, 20 Dec 2011 05:08:00 +0000

როგორც და დას, როგორც მეგობარი მეგობარს, როგორც მეგრელი მეგრელს და ქართველი ქართველს რომ უნდა ამოვუდგეთ ხოლმე მხარში ერთმანეთს და გავიზიაროთ ჭირი თუ ლხინი, ასევე ქალებმა ერთმანეთს ხათრი უნდა გავუწიოთ და გავუგოთ. სოლიდარობა სიტყვა ტყუილად კი არ მოუფიქრებიათ.

რამხელა პათოსით დავიწყე, არადა ერთი სტანდარტულ-მარშუტკული სიტუაციით ვარ ინსპირირებული:

მერე რა, რომ განსხვავებაა ასაკში, ყველანი ქალები ვართ და სანამ ზრდილობასა და კულტურაზე ლანძღვას მოვყვებოდეთ, იქნებ დავფიქრდეთ, რა მიზეზით შეიძლება ქალმა ქალს არ დაუთმოს ადგილი. და განა ცოტა მიზეზი გვაქვს?

იქნებ ციკლის პირველი დღეები გვაქვს და ვკვდებით ტკივილისგან / იქნებ 1-4 თვის ორსული ვარ და არ მეტყობა / იქნებ დილით საუზმობა ვერ მოვასწარი / იქნებ რა ოპერაცია მაქვს გადატანილი / ეტც... და ქალაქის ერთი ბოლოდან მეორე ბოლოში ერთსაათიანი მგზავრობისას გული უნდა წამივიდეს, რომ დარწმუნდე ფეხზე დგომა არ შემიძლია ფიზიკურად?

არა, არ გვინდა ერთმანეთის გვესმოდეს. გვირჩევნია მაღალ მორალისტური რეჩი მოვარტყათ თაობათა უზრდელობაზე.

და იქნებ ცოტა გვერდით გავიხედოთ, ჩვენივე ხნის მამაკაცი რომ წამოსკუპებულა და ფანჯარაში იყურება. მაგრამ არა, ის ხომ მანდილოსნის სადღეგრძელოს ფეხზე ამდგარი, განსხვავებული სასმისით მიირთმევს. გამოყავხარ ყელამდე ფქვილში მყოფი სამზარეულოდან და გაქებს და გადიდებს ძმაკაცების წინ. მერე ისევ უკან შებრუნდები და განაგრძობ იმაზე ზრუნვას, რომ სუფრას არაფერი მოაკლდეს...

არა, ჯობია ისევ დილის აგრესია რეჩების მორტყმაში ამოიღო და განიტვირთო for the rest of the day.

პ.ს. არა, რა თქმა უნდა,

მამაკაცებსაც შეიძლება ქონდეთ პრობლემები,

მაგრამ მაინტერესებს ახლა ეს მე? :)

წავედი, ჩემი დილის აგრესია ყავაში ჩავახშო

pps შესაფერისი სურათი ვერ ვიპოვე, რომ დამერთო ტექსტისთვის.

ყველგან სინდისზე ფეხის დამჭერი ბებია და ბავშვის ფოტოები იჩითებოდა :დ

Track ID

noreply@blogger.com (სალლო.მე .) — Sat, 03 Dec 2011 18:38:00 +0000

Track ID არაჩვეულებრივი აპლიკაციაა, რომელიც მოყვება სონი ერიქსონის ტელეფონებს. რამდენჯერ გამომადგა: უცებ რადიოში საინტერესო მელოდიას რომ წააწყდები და გესიკვდილება, ისე გინდა გაიგო ვინ ასრულებს, რომ მერე დატკბე მრავალჯერ. <3 მოკლედ: რამოდენიმე კომპოზიცია, რომლის აღმოჩენასა და ამოჩემებაში დამეხმარა ჩემი საყვარელი Track ID

მმმმ

new opportunities ahead

noreply@blogger.com (სალლო.მე .) — Mon, 28 Nov 2011 12:04:00 +0000

ხუთი ძალიან კარგი წელი გავატარე ამერიკან ექსპრესის ტურისტულ მომსახურებაში... უი, არასოდეს მიხსენებია თუ სად ვმუშაობდი კონკრეტულად, ხომ? 2006 წლის პირველი ნოემბრიდან ვარ VIP&BTC LTD / American Express Travel Services თანამშრომელი - ერთ ერთ საუკეთესო ტურისტულ სააგენტოსი მთელს თბილისში (ამიტომაც არასოდეს გამირეკლამებია ის ;)).

ხუთი ძალიან ნაყოფიერი წელი გავატარე ამექსში. ბევრი რამ ვისწავლე, შევიძინე ახალი უნარ-ჩვევები და ცოდნა, ძალიან გავიზარდე პროფესიონალურად. ბევრი რამ მომცა ამექსმა და ახლა, როდესაც ვტოვებ მას, ცოტათი გული მწყდება. აქ მყავდა არაჩვეულებრივი უფროსი, მეგობრული კოლექტივი, იდეალური სამუშაო პირობები.

მაგრამ ყველას ცხოვრებაში დგება დრო, როდესაც ხვდები, რომ ერთ ადგილზე ხარ გაჩერებული, წინ არ და ვერ მიდიხარ. რუტინულ სამუშაოს ასრულებ დღიდან დღემდე, მიუხედავად იმისა, რომ ამ რუტინულ სამუშაოში, კონკრეტულად კი ტურისტულ სფეროში ვფიქრობ, რომ ვიპოვე თავი, და ვიპოვე საქმე რომლის გაკეთებაც მომწონს.

ამიტომაც, ღმერთის, გამართლებისა და არანაკლები დოზით მჯერა, რომ საკუთარი თავის წყალობითა და დახმარებით ვიპოვე ახალი სამსახური, რომელშიც ჩემთვის ორი უმნიშვნელოვანესი ფაქტორი ერთიანდება: ახალი საქმის შესწავლა (დამატებით უკვე მიღებულ გამოცდილებასთან დუეტში), ახალი უნარჩვევების გამომუშავება, ზოგადად სიახლე და მომატებული ანაზღაურება.

იმედი მაქვს რომ გავამართლებ ჩემზე დამყარებულ იმედებს როგორც კომპანიისათვის, რომელმაც ამიყვანა, ასევე საკუთარ თავთანაც. ძალიან ვღელავ კი. თუმცა, ეს უკვე სხვა პოსტის თემაა :)

ამ ეტაპზე კი მადლობა მინდა ვუთხრა ჩემს ამექსს და დავემშვიდობო მას სუკეთესო სურვილებით. ჩემი ცხოვრების მორიგი თავი დავასრულე და მოუთმენლად ველი შემდეგი თავის დაწყებას, რომელიც ვიმედოვნებ, რომ არანაკლებ წარმატებული იქნება ჩემთვის.

wish me luck :)

CV DOs and DON'Ts

noreply@blogger.com (სალლო.მე .) — Thu, 24 Nov 2011 09:36:00 +0000

ცხოვრებაში რამოდენიმეჯერ მომიწია რეზიუმეების/CV-ების მიღება, ახალი კადრის შერჩევა, დაბარება, გასაუბრება. არ ვარ HR, თუმცა ყოველთვის მომწონდა ეს სფერო და არ ვიტყოდი უარს ერთ კარგ ტრეინინგსა და სამუშაო გამოცდილებაზეც. ეს ის ერთ-ერთი საქმიანობაა, რომელიც მაინტერესებს, მიზიდავს. ამიტომაც, ერთი ორჯერ ჩავყავი ცხვირი. მაგრამ რა თქმა უნდა, ძალიან შორს ვარ პროფესიონალიზმისაგან.

რისი თქმა მინდა: მიუხედავად იმისა, რომ არ გამაჩნია ცოდნა ამ სფეროში, მეც კი ვამჩნევდი იმ უპატიებელ და დიდ ლაფსუსებს, რომელსაც უშვებდნენ სამსახურის მაძიებლები.

გემრიელ ლუკმად, ბოლოსთვის შემოვინახავ უნიკალურ ტექსტს, გამოგზავნილს თარჯიმანის ვაკანსიაზე. მანამდე მოვიყვან რამოდენიმე მაგალითს, თუ რას უნდა მოერიდოთ საკუთარი CV-ს გაგზავნისას და რა შეცდომებს უშვებენ ხშირად.

მოგთხოვეს სურათიანი CV? გააგზავნე საპასპორტო სურათიანი რეზიუმე. და რეკმენდირებულია ფოტო იყოს ჩასმული თავად word-ის ფაილში და არ იყოს ცალკე მიბმული 10gb-იანი იმიჯი.

"CV-Eng" "CV" "My CV" - Seriously? Is it YOURS? :D and who the ... are you? დარწმუნებული ვარ ბევრ HR-ს მოსდის თავში მსგავსი კითხვები ასეთი დასახელების მქონდე ფაილის ნახვისას. ამიტომაც, დაარქვით CV-ს დოკუმენტს მარტივად: თქვენი "სახელი, გვარი". მცირე ვარიაციები ვფიქრობ დასაშვებია "Elene Shakurashvili CV" "Elene Shakurashvili Eng CV" "Elene Shakurashvili CV w/ Photo" ა.შ. მსგავსად.

თავიდანვე, როგორც კი შექმნით რეზიუმეს, კარგად გადაიკითხეთ, მეორე დილითაც გადავლეთ თვალი მას, რომ არ გამოგეპაროთ გრამატიკული თუ სხვა შეცდომები. ძალიან ეჭვი შემეპარება ამ ადამიანის ინგლისურის ცოდნაში, როდესაც მსგავს წარწერას დავინახავ

Spell-check, please

ცოტა არ იყოს, გასაკვირია ცარიელი წერილის მირება, რომელსაც უბრალოდ ფაილი აქვს მიბმული. შეიძლება მიმღებმა ჩათვალოს, რომ ეს უბრალო სპამია. რეკომენდირებულია წერილში როგორც მინიმუმ მოუწოდოთ მიმღებს გახსნას მიმაგრებული ფაილი.

ბოლო დროს მესმის კამათი HR_ის გურუებს შორის, საჭიროა თუ არა სკოლის, ოჯახური მდგომარეობის, წლოვანების, ზუსტი მისამართის მითითება. ზოგ HR-ს ურჩევნია დეტალურად წაიკითხოს, თუ რას საქმიანობდა კანდიდატი ამა თუ იმ პოზიციაზე. რეკომენდირებულია რეზიუმეს გაგზავნა PDF ფორმატში და ა.შ. პირადად ჩემთვის მოუხერხებელი და ქაღალდის ხარჯი იყო 3-5 გვერდზე, მხოლოდ ფონტისა და დაშორებების ხარჯზე გაწელილი CV.

ჰობი - მდედრობითი სქესი: კითხვა, ცეკვა - ყველაზე ხშირად. მამრობითი სქესი - მუსიკა, ფეხბურთი. და რას მეუბნება მე ეს ჰობი თქვენზე დამატებითს ბუღალტერის თანამდებობისთვის რომ აგზავნით რეზიუმეს? მოკლედ, თუ ბლოგერის ვაკანსიაზე არ აგზავნით CV-ს, სჯობს ჰობიში არ ჩაწეროთ საკუთარი ბლოგი. ნუ, თუ რა თქმა უნდა, ამით უნიკ.მომხმარებლების გაზრდას არ გეგმავთ по ходу дела :)

ვფიქრობ, სხვადასხვაგვარი ფონტებით თამაშიც დიდად რეკომენრიდებული არ უნდა იყოს.

ელ.ფოსტების დასახელებებისა და არასაპასპორტო სურათების თემაზე ანეგდოტები მგონი ყველამ იცით, და არამგონია საჭირო იყოს, კიდევ ერთხელ ამაზე ყურადღების გამახვილება.

ალბათ 100% ვერ მოერგები ყველა HR-ის სურვილებს, მაგრამ ვფიქრობ, გასათვალისწინებელია CV-ს შედგენისას, რომ ის იყოს მაქსიმალურად ინფორმატიული, ამავე დროს ლაკონური, მორგებული კონკრეტულ ვაკანსიაზე. არ დაგავიწყდეთ "წერილის სათაურში/Subject line:"-ის გრაფაში შესაბამისი პოზიციის დასახელების ჩაწერა და ნამდვილად არ გავნებთ წერილში ორი სიტყვის დაწერა, როგორიცაა მისალმება, როგორც მინიმუმ მოწოდება მიმღებმა იხილოს თანდართული ფაილი, ან განიხილოს თქვენი კანდიდატურა ამ კონკრეტულ პოზიციაზე, მაქსიმუმ "სამოტივაციო წერილი" და დამშვიდობება სახელის, გვარის, საკონტქატო ნომრის მითითებით.

წარმატებები.

p.s. გამოხმაურება Freelance თარჯიმნის ვაკანსიაზე:

დააწკაპუნეთ გადიდებისათვის.

ვინიცობაა ვერ გაერკვია მიმღებს რაზეა საუბარი, მოაყოლა:

noreply@blogger.com (სალლო.მე .) — Fri, 11 Nov 2011 11:52:00 +0000

გაეშვა ისევ Blogroll.Ge
(: Cool :)

სერიალები ჩვენი არსობისა

noreply@blogger.com (სალლო.მე .) — Mon, 07 Nov 2011 11:19:00 +0000

ჩვენ ყველანი სერიალებზე გავიზარდეთ. "რაბინია იზაურა" (ენა არ მომიბრუნდება "მონა იზაურად" ვახსენო :)) ვისაც გახსოვთ, ესე იგი თქვენც დაბერდით ჩემსავით :)

"კამისარ კატანიო" ? - აჰ <3 ვისაც ბოლო სერიაზე არ გიტირიათ, ესე იგი ბავშვობა არ გქონიათ :დ

"ბაგატიე ტოჟე პლაჩუტ", "ველური გული", სადაც ცეცხლოვანი ჰაიმე ყოველთვის უფრო მომწონდა, ვიდრე ცხვარი მონიკა. "ძიკაია როზა". "კასანდრა" "სიმპლემენტე მარია"...

მერე იყო ბრაზილია და გაურკვეველი დამოკიდებულება, ჩუმჩუმად რომ უყურებდი სერიალებს, არადა დასცინოდი მათ. ახლა რა გადის მსგავსი ტელენოველებიდან საერთოდ წარმოდგენა არ მაქვს და არც მაინტერესებს.

სამაგიეროდ, ჩვენს ცხოვრებაში შემოვიდა უფრო დახვეწილი სერიალები. ნუ, მეტ-ნაკლებად დახვეწილი. გემოვნებაზე ხომ არ დაობენ. "ლოსთი" "ჰაუსი" "4400" "სასოწარკვეთილი დიასახლისები" "სექსი დიდ ქალაქში" "family guy" "lie to me" "ოფისი" და ა.შ. ეს ჩამოვთვალე მხოლოდ რაც მე მომწონდა (ლოსთი, 4400) ან/და მომწონს, თორემ კარგ სერიალებს რა გამოლევს.

btw, და თქვენ რომელს უყურებთ ახლა?

ჰოდა, მოკლედ, ჩავიციკლე ახალ სერიალზე, რომელიც არის აი იუმორისა და ცხოვრებისეული მომენტების ფეიერვერკი!

Modern Family @ siries.me

არაჩვეულებრივად შერჩეული მსახიობები, კარგი შესრულება, სცენარი უმაღლესი ქების ღირსია. მოკლედ, ხომ ხედავთ როგორი აღფრთოვანებული ვარ :)

ჩემი საყვარელი პერსონაჟი so far, არის გლორია.

Sofia Vergara

გარეგნობა ( რა თქმა უდნა), ხასიათი, დამოკიდებულება - ოჰ <3

და გეი წყვილი არის იდეალური ურთიერთობების ნათელი მაგალითი. მართალია, ძალიან მესიმპათიურება მიტჩელი, მაგრამ მისი პარტნიორი ქემერონი, ზოგჯერ ისეთ საყვარლობას მოხევს, რომ გაღიმებული ვრჩები, awwww

ორ დღეში უკვე მეორე სეზონზე ვარ. ძალიან გირჩევთ უყუროთ. რაღაცით "ოფისს" მაგონებს.

იმედი მაქვს რომ სეზონიდან სეზონამდე სულ უფრო და უფრო უკეთესი იქნება <3

საახალწლო სამზადისი

noreply@blogger.com (სალლო.მე .) — Wed, 02 Nov 2011 09:35:00 +0000

მგონი დავაგვიანე კიდევაც ამ პოსტის გამოქვეყნება, რადგან საახალწლო დასვენების/შვებულების/გართობის დაგეგმვა/დაჯავშნა/შეძენა უკვე წინა თვეში უნდა დაგეწყოთ, თუ ამ დღესასწაულის საზღვარგარეთ გატარებას გეგმავთ, რადგან საახალწლო ტურების სეზონი ყველაზე ძვირადღირებულია ყველა სეზონს შორის და ერთადერთი გზა იაფად (და იროღად) გამოხვიდეთ ამ ორომტრიალში არის:
1.) ან დაჯავშნოთ და შეიძინოთ ყველაფერი ორი-სამი თვით ადრე,
ბ.) ან დაელოდოთ "ბოლო წუთის" შემოთავაზებებს, რომლებიც სიმართლე უნდა ითქვას არც ისე ხშირად არის საქართველოში და ისიც, ხომ ხვდებით "ახლობლებისთვის" შემონახვითაა დახლს ქვეშ.

არჩევანი, თუ სად გაატაროთ საახალწლო ღამე, მხოლოდ ორია. ეს ისე ზოგადად ორი, თორემ ქვეპუნქტებს თუ განვიხილავთ, თავბრუ დაგეხვევათ არჩევანის მრავალფეროვნებისა და ფასებისაგან :)

ესე იგი ორი:
1. ) გავერიდოთ თბილისის თოვლჭყაპს, უაზრო ქარებსა და ასფურცელა თანსაცმლიდან ამოვძვრეთ.

2.) გავემგზავროთ ნამდვილი თოვლისა და თბილის ბუხრის წინ გლინტვეინის წრუპვის სამეფოში.

ანუ ან ცხელ ან ცივ ქვეყნებში წავიდეთ.

საახალწლოდ ცხელი ქვეყნებია ეგვიპტე, ემირატები, ტაილანდი, მექსიკა, გოა, ბალი, ბევრი ფული და კაი ცხოვრება... (ფასები ზრდადი)

გოა

ცივი ქვეყნები, საშობაო საჩუქრები და თოვლის ფანტელები: ფინეთი, ავსტრია, შვეიცარია, საფრანგეთის კურშეველი და შამონი, ჩვენი გუდაური და ბაკურიანი თუ მაინცდამაინც. (ფასები კლებადი)

ოქროს შუალედს ვერ დავარქმევ, მაგრამ კულტურულ-საშოპინგო ტურის მოწყობა ამ დროს შესაძლებელია ნიუ-იორკში, პრაღასა და პარიზში. ამ დროს ეს სამი ქალაქი ულამაზესია.

სავიზო სიმარტივისა და ფასი მიხედვით შეგიძლიათ აირჩიოთ ეგვიპტე, ემირატები. ერთკვირიანი ტურის ფასი ორ ადამიანზე, გადაფრენით იწყება 1400 დოლარიდან.

შენგენის ვიზის მიღება დაგჭირდებათ საფრანგეთი, ჩეხეთი, შვეიცარიისა და ავსტრიისათვის, რაც თბილისში მოგვარებადია. ერთკვირიანი ტურის ღირებულება ორ ადამიანზე გადაფრენით 2300 ევროდან.

არც ამერიკაში, ტაილანდში, მექსიკაში, ინდოეთსა და ინდონეზიაში შეგიშვებენ უვიზოდ, რაც არც თუ ისე მარტივი მისაღებია. ერთი კვირა/ორი ადამიანი/ფრენით = ბევრი-ბევრი დოლარები.

სად გაატარებდით თქვენ ახალ წელს?

შოპინგ ფესტივალი დუბაიში

noreply@blogger.com (სალლო.მე .) — Mon, 31 Oct 2011 12:38:00 +0000

ოცნება ნებისმიერი შოპოჰოლიკისათვის

უკვე 15 წელია, ყოველი წლის დასაწყისში დუბაი მართავს შოპინგის ფესტივალს, სადაც როგორც უდიდესი ბრენდ მოლები, ასევე ადგილობრივი ბაზარი აწყობს უპრეცენდენტო (თავში ჩამიჯდა ეს სიტყვა ჩვენი რეკლამების გადამკიდე) ფასდაკლებებს ამა თუ იმ საქონელზე.; დაწყებული ტანსაცმლიდან დამთავრებული მსხვილი ტექნიკით. ხშირ შემთხვევაში ფასდაკლებები 70%მდე ადის. ფესტივალი მოიცავს 6000-მდე მარაზიასა და სავაჭრო წერტილს, ასევე 50 სავაჭრო ცენტრს.

2012 წელს ფესტივალი ჩატარდება 20 იანვრიდან 20 თებემრვლამდე. პროგრამა მრავალფეროვანი და საინტერესოა: მოდების ჩვენება, კულინარიული ფესტივალი, ფერადი საკარნავალო შოუ, მსოფლიო დონის მომღერალთა კონცერტები, სპორტული შეჯიბრებანი, ლატარეაში მანქანების, ფულადი პრიზებისა და ოქროს ნაკეთობათა გათამაშებები.

ზოგადად, ემირატები ძალიან მრავალფეროვანია და აკმაყოფილებს ნებისმიერი ტურისტის გემოვნებას: როგორც მრავალშივილიანი ოჯახის, ასევე აქტიური ახალგაზრდების. მომხიბვლელია ბიზნეს ხალხისა და VIP ტურისტებისათვის. აქ არის როგორც ჭკუიდან შემშლელი აკვაპარკები, ასევე მრავალი ტურისტული, დასათვალიერებელი წერტილი.

სასტუმროები აქ გაცილებით მაღალი ხარისხით გამოირჩევა, ფასთან მიმართებაში. მომსახურების ხარისხიც კარგია.

სავაჭრო ცენტრების ჩამონათვალს ინტერნეტშიც მოძებნით. გამოვყოფ რამოდენიმეს თავისი უნიკალურობის და გამო:

Mall of Emirates - 400 ტანსაცმლის მაღაზიის გვერდით განთავსებულია სათხილამურო "კურორტი". გარეთ რომ 30+ გრადუსია, აქ -10 გრადუსით შეგიძლიათ ისიამოვნოთ. გარდა ამისა, არც ბავშვები დარჩებიან უკმაყოფილო ატრაქციონების, კინოთეატრის Cinestar Cinema-ს 14 დარბაზისა და უამრავი სათამაშო ავტომატის წყალობით.

Bur - Juman - Dior და Chanel-იდან დაწყებული, Tod's და Zara-თი სამთავრებული, დილის 10დან საღამოს 10მდე... მტავარია ფული იყოს :)
Wafi City Mall და Ibn Batutta Mall ხასიათდება ორიგინალური არქიტექტურით, გასართობი დარბაზებით, გაფორმებული სხვადასხვა თემატიკით.
კიდევ Mercato Shopping Mall, Emirates Towers, Deira City Centre და ა.შ.

აღსანიშნავია ასევე ტრადიციული არაბული ბაზარი "სუკი" (souk - გახსოვთ, ქერიმ 20 დოლარად რომ ფეხსაცმელები შეიძინა, SATC მეორე ფილმში?) და ასევე "ოქროს სუკი", რომელიც საუველირო ნაწარმის უმსხვილესი ბაზარია მსოფლიოში. ეჭვს გარეშეა, ამდენი სამაჯური, ბეჭედი, ბროში, ყელსაბამი, საყურე თუ სხვა სამკაული ერთად არასოდეს გინახავთ და ვერც ნახავთ ცხოვრებაში. როგორც ამბობენ, ფასი საკმაოდ მისაღებია ოქროს მაღალ ხარისხთან შედარებით. ასე რომ, შანსი არაა ხელცარიელი გამოხვიდეთ ამ ბაზრიდან.

მე ალბათ გავიჭედებოდი "სუნელების ბაზარში". ეს ეგზოტიკური ადგილი არავის დატოვებს გულგრილს და თუნდაც არაფერი შეიძინოთ, მისი სურნელი დიდხანს გამოგყვებათ.

ბოლოსთვის, რამოდენიმე რეკომენდაცია, გასათვალისინებელი დუბაიში საშოპინგოდ:

არ დაგავიწყდეთ დუბაის აეროპორტის, მსოფლიოში უდიდესი Duty Free მაღაზია
დუბაის მუზეუმის სუვენირების კიოსკი - საუკეთესო ადგილია სუვენირების შესაძენად
ევაჭრეთ, ევაჭრეთ ევაჭრთ. და თუ გინდათ კარგი ფასდაკლების მიღება, თან იქონიეთ ნაღდი ფული (და არა ბარათი).
მიუხედავად იმისა, რომ აქ ნაკლებად თაღლითობენ, მაინც ყოველთვის შეამოწმეთ ზუსტად ის საქონელი ჩაგიდეს პარკში, რომელიც აარჩიეთ თუ არა.

მოიწყვეთ დაუვიწყარი შვებულება. "სასიამოვნო და სასარგებლო დასვენება" სწორედ რომ დუბაიზეა ნათქვამი.

p.s. Fly Dubai

Tax Free
Duty Free

ჩემი კალენდარი

noreply@blogger.com (სალლო.მე .) — Sat, 29 Oct 2011 11:35:00 +0000

ხომ არის, რომ რომელიღაც თვე არ გევასება. და პირიქით, ვთქვათ საკუთარი დაბადების თვე გიყვარს.

უაზრო ფიქრების ფიქრის დროს ამაზეც დავფიქრდი და ჩამოვყალიბდი, თუ რომელი თვე მიყვარს და რომელი არა.

თავიდანვე ვიტყვი, არ მიყვარს ნოემბერი, იანვარი და მარტი. ამ სამ თვეს "ზამთარს" დავარქმევდი და ამოვაგდებდი კალენდრიდან. სუსხი, ქარი და ცივი წვიმები, ვიტამნიების ნაკლებობა და ბნელი დღეები - შორს.

აი თებერვალს, აპრილს, მაისსა და ივნის გავაერთიანებდი "გაზაფხულში", როდესაც რომ სული იღვიძებს და თბება სიმწვანისა და სუფთა ჰაერის სურნელით.

დეკემბერი ასოცირდება ჩემთვის შობა-ახალ წელთან, ბუხართან, მორთულ და განათებულ ნაძვის ხესთან, დარიჩინისა და მანდარინის სურნელთან, სითბოსა და თოვლთან. მიყვარს და ვტოვებ კალენდარში :)

ივლისი და აგვისტოც იყოს. არ მიყვარს, მაგრამ იყოს. არ მიყვარს სიცხე და კალიები :დ მაგრამ მიყვარს ზღვა და ზღვისპირა "ვეჩერინკები", საკურორტო რომანისაგან აპეპლებული მუცელი, ბევრი სურათი და ტკბილი მოგონებები.

თქვენი დაბადების თვე რომელია?

ჩემი კომფორტის ზონა

noreply@blogger.com (სალლო.მე .) — Wed, 19 Oct 2011 12:05:00 +0000

Cinnamon Home Rainy Dayz by sunny-salo featuring a shawl collar coat

На донышке кофе остатки, с пьянящей корицей…

Морозное утро, поют свиристели в окне.

И запах из чашки напомнил мне вновь о тебе,

Играет зима свою песнь, рвут снегов вереницы.

Мне так одиноко когда тебя рядом не чую,

Все вроде нормально, но ты как всегда далеко…

Разводом на пенке, в осадок ушло молоко…

/Твои мармеладные губы я крепко целую/.

Смотрю я на снег…, Ты знаешь, мне грустно зимой.

Несчастная чашка, лишь все, что слегка согревает.

Как будто меня самого организм отторгает…

И жить остается лишь нашей весенней мечтой.

Упала корица на дно сладострастным изъяном…

Зеленый твой взгляд в подсознанье засел глубоко.

Тебя рядом нет… хоть ты и не так далеко,

Последний глоток растворился молочным туманом…

სულაც არ მიყვარს ლექსები, მით უმეტეს ასეთი ჟღვინტლიანი, მაგრამ ახლა მცივა, კითხვა მინდა, ჩაი მინდა, ჩათბობა მინდა, სახლში მინდა...

განწყობისათვის

noreply@blogger.com (სალლო.მე .) — Mon, 17 Oct 2011 08:01:00 +0000

ორშაბათის მძიმე დილის შემდეგ, ამ რგოლმა ხასიათი საგრძნობლად ამიმაღლა :) არ შემეძლო არ გამეზიარებინა :)

წარმატებულ სამუშაო კვირას გისურვებთ:)