1.64

2008-03-25T14:44:00.000-07:00

Hoi!

Check (of niet) deze maar, die zijn iets actueler.

marijkeroskam.wordpress.com

www.twitter.com/marijkeroskam

marijkeroskam.hyves.nl

Op dit moment ben ik eindredacteur van

www.fynst.nl

En verslaggever voor

www.omropfryslan.nl

2007-05-22T05:16:00.000-07:00

Persbericht: nieuwe blog

Het kan Friezen

Heus. Zonder dooien.

Vorige week heb ik een reportage gemaakt over 3 jonge creatieve Friezen, die samenwerken onder 1 nieuw dak: Eewal 86 in Leeuwarden. We hebben gesproken over ambities in Friesland en over hoe lastig het soms is om geld en ruimte (zowel in mensen hun hoofd als op podia of in de plannen van de provincie) te vinden voor die ambities.

De aanleiding voor de reportage was zowel de opening van Eewal 86, maar ook de uitkomst van een onderzoek van een tijdje geleden:

Armoede Friezen ligt aan Friese cultuur

De armoede in Friesland is niet een economische kwestie, maar wordt bepaald door de cultuur van de Friezen. ''De Friese cultuur is dé oorzaak van hun achterstand'', zo beweren medewerkers van het onderzoeks- en adviesbureau SGBO in een rpport dat afgelopen week verscheen. Volgens Kees Verhaar en Yvonne van Westering van SGBO, dat verbonden is aan de Vereniging Nederlandse Gemeenten, worden werkloosheid en gebrek aan maatschappelijk succes in Friesland beschouwd als normaal.

Het SGBO-rapport constateert dat de inwoners van Friesland al snel tevreden zijn. Ze hebben te weinig ambitie, ouders stimuleren hun kinderen niet om door te leren. Slechts 5% van de ouders zou het belangrijk vinden dat hun kinderen iets bereiken in de maatschappij. Fantasie, creativiteit en doorzettingsvermogen worden al helemaal niet belangrijk gevonden.

Ik werd er een beetje opstandig van, dat negatieve en behoudende geneuzel. Omdat het me tof leek om eens te inventariseren wat voor grote plannen en jonge ambitieuze mensen er in Friesland wel zijn EN een verzameling te maken van alles wat hier maar creatief en leuk bezig is, heb ik een nieuwe blog.

hetkanfriezen.blogspot.com

Daarop komen interviewtjes, links en filmpjes van leuke jonge ambitieuze Friezen. Het kunnen muzikanten, schrijvers, kunstenaars maar ook idealistische mensen zijn. Als ze maar ergens mee bezig zijn en plannen maken. Leek me wel zo inspirerend na zo een deprimerend onderzoek :-)

Tips?

2007-04-16T13:38:00.000-07:00

Dáhag

1.64 schopt de slippers uit en gaat languit in het gras liggen. Niks geen bureaustoel, schermstaarderij en up to date willen blijven. Het is tijd voor kladblokjes volschrijven, boeken lezen, wolken kijken, nieuwe muziek luisteren, mooie radioreportages maken en mensen ontmoeten. Er komt vast wel weer iets nieuws, maar geen weblog meer. Tijd voor andere zaken!

Als een soort van dipsausgarde met een veertje eraan en een kaartje met 'bedankt dat je er was, je hebt mijn weblog onvergetelijk gemaakt' - hierbij speciaal het mooiste gedicht en het mooiste liedje van mijn laptop. Mag jij hebben. Dáhag *ik vouw hierbij mijn armen onder mijn hoofd en kauw op een grasspriet*

Poète Bénit - Ingmar Heytze

Het gaat te goed! Doe daar wat aan!
Timmer gaten in mijn muren,
smijt een dreigbrief door het raam
en jaag de schimmel in mijn boeken,
laat de buurt mijn kop vervloeken,
sluit het gas af, doof het licht
en laat een ouderwetse winter
door de waterleiding gaan.

Boek mij voor een habbekrats
in godverlaten oorden, waar
mijn woorden in het schuim verzuipen
van de bierpomp op het plein.
Laat mij spreken voor holle zalen
en zet daar espressomachines bij aan,
laat mij 's nachts op weg naar huis
bij opgeheven haltes staan.

Laat honderd slechte epigonen
mijn hagelwit blazoen besmeuren,
laat mijn werk niet leven maar gebeuren
in een voetnoot van een slecht geschreven
doctoraal. O, laat alleen journaille
en het zwaarbelegen recensentendom
mijn werk waarderen. Geef mij nul
op het rekest, dat zal mij leren!

Tragically Hip - A...

2007-04-12T14:07:00.000-07:00

Frysk blog tsjoch op

Een feestje. Waarom ook niet? In de Prinsentuin bijvoorbeeld. Met voordrachten van Henk en een gitaarsolo van Botte. Gryts maakt foto's, Nynke deelt steken onder water en prijzen uit, Betty doet een stukje, Arjanne checkt de gastenlijst, Wieke geeft een workshop feesthoed en maaltijd maken, Asing speeddate iedereen aan elkaar, Douwe Gerlof regelt de drank, Johan doet iets Stellingwerfs, Sito idemdito, Willem zorgt voor gespreksstof, Cornelis stelt iedereen aan elkaar voor, Behehe zorgt voor het vlees, Huub stookt het vuur op, en ál die andere webloggers mogen zich rond het kampvuur verschansen met Beerenburg en hynsteljirre mei aai. Neem je Friese gebreide trui mee, je wordt niet thuisgebracht. Kan iedereen in juli?

2007-04-11T08:08:00.000-07:00

Anita?!

Daarbij dacht ik eerst aan...

Middeleeuwse Nike Air Max' onder een opengeknipte spijkerbroek, stijlvol gecombineerd met een ketting in gouden letters, met daarboven een half kaalgeschoren hoofd
Onze gedeputeerde A. Andriessen, tijdens de laatste provinciale verkiezingen gebombardeerd tot 'ús Anita'
Mijn hoofd weer op je schouder (in dit geval het hoofd van A. Meijer)

Maarrrr neen, de volgende keer moet ik gewoon denken aan Aníta. Dé Anita.

2007-04-11T03:48:00.000-07:00

Het nieuwe televisie kijken:

Dat is gedurende een middag en avond volgen hoe Sjoerd van een leeg Photoshopscherm en wat plaatjes een mooie poster maakte van een paar heersers, piemels en gitaren.

Attaturk en Napoleon stonden eerst nog wat onwennig naast elkaar op een streepjesachtergrond, maar elke keer als ik wakker werd uit mijn koortige slaap, zag ik weer wat nieuws. Een wolk, een rad, een ster. Het deed me denken aan een Delftsblauwe tegel, maar dan wel een hippe. Met op de achtergrond een relaxed Afrikaans muziekje en het geratel en geklik van muis en toetsenbord, sliep ik weer in.

Toen ik wakker werd, was 'ie klaar. Pijltjes weg, kleurtje erbij, lettertype anders, Attaturk met rode knoopjes en een uitgelijnde Napoleon. Sjoerd vroeg zich nog even af of de poster wel opgehangen zou worden in de stad, met die Attaturken en piemels (voor Knobsticker) enzo.

Ik zeg: halfnaakte vrouw. Ik zeg: krappe gouden bikini. Ik zeg: 200 vierkante meter. Dan mag dit ook. Al was het maar voor de vrouwen. Koortsachtige dromen over piemels op een paard en de kop van Napoleon in een rad zijn me in ieder geval bespaard gebleven. Ik stem vóór. Ik vind 'm mooi.

2007-04-11T03:05:00.001-07:00

2007-04-11T02:52:00.000-07:00

De Ljip

Hjir krij ik in goed sin fan. En ek Frysk-nasjonale vibes. Do the ljip.

2007-04-11T01:30:00.000-07:00

Debutantenbal

En links... en rechts... je hoofd fier omhoog. Niet naar je voeten kijken, maar naar je partner. En 1,2, 3 en 1,2,3 en in een zwierige wals naar de microfoon. Denk om je tweede termijn, interruptie wordt afgestraft. 1,2 tsja tsja tsja... dat was niet een fantastische vraag.

Vanonder een dekbed heb ik met een kloppend hoofd en een grieperig lijf naar het vragenuurtje van de Tweede Kamer gekeken. Dat was best grappig. Rita Verdonk wist niet hoe je de oppositie-microfoontjes aan moest doen, "het is even wennen hé", boermetkiespijnde ze. Minister Plasterk reageerde op alle vragen met de mededeling dat men op pagina 18 in het regeerakkoord moest kijken. Femke Halsema begon wéér met een hatelijke opmerking over een ander partijlid voordat ze haar vraag stelde (probeert ze dat elk jaar ofzo?) en Rita Verdonk -"dan mag ik mij toch wel even verdedigen"?- kreeg een sneer van de Kamervoorzitster: "Nee, mevrouw Verdonk dat mag nu niet. Ik zal u vanmiddag allemaal nog eens uitleggen hoe het zit".

Daarbij kwam dat íedereen stotterde. Het was een beetje alsof de Kamervoorzitster lachgas op de mooie draaistoelen had gespoten in de lunchpauze, waardoor iedereen moest giechelen of niet meer uit de zo fraai op papier geformuleerde zinnen kon komen. Rita Verdonk stelde een vraag aan de minister waarop Tofik Dibi antwoord wilde geven, Femke Halsema kreeg een asociale opmerking van Verdonk achter de rug van de Kamervoorzitster om en de sfeer leek op die in in klaslokaal met drukke leerlingen die voor het eerst 'met zonder jas' naar buiten konden.

Het mooiste was Tofik Dibi. Niet om zijn hippe blouse en de manier waarop hij onwennig maar stoer achter de microfoon stond, maar om zijn laatste vraag. Het was iets met heel vaak achter elkaar "bent u bereid, hoe gaat u, bent u bereid en hoe wilt u.." Omdat minister Plasterk alleen maar op rijm en uit het Regeerakkoord wilde voordragen, vroeg de Kamervoorzitster aan wie de vraag gesteld zou worden; de minister of de staatssecretaris. Dibi hief zijn hand op, alsof hij een soort rapper was. "Het maakt mij niet uit wie! Als ik maar antwoord krijg". Ik moest een beetje giechelen vanonder mijn zakdoek.

Het is een beetje de breakdancer onder de schuifelaars, maar hij is wel fris en cool. Ik denk dat Dibi over 4 jaar wel mag afdansen. Maakt me niet uit met wie, ik ben zelf nog een beetje te grieperig en zwak. Daar doet zo'n slap Vragenuurtje weinig aan.

2007-04-10T03:12:00.000-07:00

Lieve Libelle,

Wanneer ik telkens harder door mijn neus uitblaas, klinkt het als een fluitketel die steeds luider gaat fluiten. Ben ik nu raar?

Vriendelijke groeten,

M. Roskam

2007-04-10T02:56:00.000-07:00

Ziek

Met groene thee, groene snot en een groene pyamabroek. Ik ga maar weer even liggen.

2007-04-04T12:03:00.000-07:00

1.64 tussen de schuifdeuren

Als kind van vijf doe je ongelimiteerd mislukte koprollen voor de zondagmiddagvisite en roep je om het uur 'weet je wel dat ik tot tien kan tellen in het Engels?'

Als je elf bent, kun je ongestoord dansjes doen in de kamer, of playbacken in het dorpshuis tijdens 'club'. Je beste vriendin is dan die man van Roxette, terwijl jij 'she's got the look' murmelt en heen en weer stapt met een haarlakbus in je hand. En public een legging dragen kan dan nog, net als doorschijnende witte t-shirts in een knoop leggen en je ene verse okselhaar ongegeneerd laten wapperen bij een ingestudeerde dansje.

Wanneer je zestien bent doe je knalpaarse lippenstift op, knip je de binnenkant van je spijkerbroek open en ga je giechelig backstage bij een onbekende top 40- band waarbij je dan merkstifthandtekeningen op je buik krijgt. Daarna leef je je zodanig uit bij datzelfde tentfeest dat mensen meewarig in een kringetje om je heen gaan staan en de vrijwilligers achter de bar een foto van je ophangen met de tekst: dit meisje mag alleen nog maar Roosvicee.

Maar wat is er voor de mensen van 24? Helegaar niks. Je mag hopen dat de glasvezelbehang - en hypotheekgesprekken die je tegenwoordig met vrienden voert overgaan in trouwerij-alfabetten, zodat je toch nog eens een podium mag betreden met een Slayer-pruik en een bloemetjesjurk.

Daarom nu, voor alle publieksgeile en toneelstukjesminnende mensen: het open podium, georganiseerd door Kunstenmaker - en Windesheimdichtkennis Johan. Tussen de schuifdeuren, met enkel een paar podiumelementen, karig licht en bier uit een beugelflesje. Dat alles in een krakerscafé in Zwolle, waar je kunt eten voor 5 euro en je de koffie in een beker zoals thuis krijgt. Jeuj!

De vorige keer speelde Rudy fantastische liedjes, was er een gesjeesde dichter en deden twee Friese mannen iets moois met een radio,gitaar, projector en mooie teksten, dus we gaan maandag 24 april gewoon weer. Met wat 1.64 stukjes en misschien wel een gek liedje, een mislukte koprol of de beste playbackact ooit van Hepie en Hepie. Heeft iemand nog een legging, lege haarlakbus, wit t-shirt of kussen waar ik stil op kan liggen dromen? Put your hands together for da one and only.....

2007-04-03T01:40:00.000-07:00

Niet-Friezen: just keep on walkin', there is nothing to see here!

Lês earst efkes dit. En dit.

Okeej, omdasto it bist Nynke:
Foar ús wie it gewoan in miel Blauwe jonges-nasi mei nútsjesmoarsaus en dêrnei yn deselde panne fansels in grauwe flats giele fla. Dat it jo meie bekomme.

No, by dizze meld ik my oan foar de Fryske Bloggies. Mar at dat betsjut dat ik oer hingtieten en en it miel fan juster prate moat: dêr betankje ik foar. Dan mar in dis-gedicht.

Dis �?? kalkulaasje

Ik hie oars rekkene,
sei de discalcula
Op in hiel wat grutter miel.
It wie dochs nûmer fiifentweintich?
No is in loempia myn diel.

Ik fiel my hjir krekt in sifer,
krij nea wat ik bestel.
En opnimme ho mar�?�
Ik hear in �?? piep - at ik jimme bel.

Dan bestel ik no wol nûmer alve,
sei de man ferheard.
Dan wit ik seker dat myn waarme dis
no ris goed wurdt kalkuleard.

Fraach 32 fan 164: Wat hasto fretten juster?

2007-03-27T12:52:00.000-07:00

Radio met plaatjes

Dit is eigenlijk zoals je soms radio zou willen maken: een geluid, een stem en een plaatje. Heel mooi, deze reportage van Diederik Meijer.

2007-03-27T00:33:00.000-07:00

Festival der Vergankelijkheid

Als je je zonnebril ' s ochtends in de stad ophoudt omdat je er anders verfromfraaid en verkreukeld uitziet, ben je dan oud? En als je na een weekend rondtoeren en walsbeuken (samen rondjes zwieren in de pit bij een geweldige goeie band) panisch onder je autostoel naar dagcreme zoekt, ben je dan nog ouder? Als er een afwateringsdelta tussen je neus en mond ontstaat wanneer je lacht, kun je dan helemaal wel gaan overwinteren in Portugal en je aanmelden bij een koersbalvereniging of kantkloswedstrijd?

Misschien wel. Tijdens een van de lange autoritten van dit weekend constateerden we dat ik 'ouwe ogen' had. Na een korte nacht met veel drank en gedans waren mijn oogkassen zo'n beetje gerimpeld als dat oude vrouwtje uit The Blue Lagoon. Best vergankelijk allemaal, het ging sneller dan ik dacht.

Sjoerd had ook rimpels. Om zijn ogen. Met boogjes en kleine kringetjes. Lachrimpels. Daar waren dit weekend weer drie bij gekomen, eentje omdat we 'Yo mamma is so fat - grappen' hadden gemaakt (yo mamma is so big and fat dat ze de eettafel als snijplank gebruikt), eentje omdat het allemaal zo leuk was en eentje omdat we getuige waren van een raar soort bandtoernee - incident in het 'hotel' van het poppodium waar we waren, waarbij het ene bandlid agressief en vloekend geld uit de bandkas zocht in de bilnaad van een slapend medebandlid.

Goeie rimpels, slechte rimpels. Lachrimpels, jankrimpels. Je krijgt ze niet zomaar. Daar moet je eerst fantastische weekenden voor hebben beleefd, flink hebben gedanst, eens een potje hardop hebben staan huilen of genietend ergens buiten in de felle zon hebben gestaan. Zodat je over honderd jaar verhalen kunt vertellen in je schommelstoel, het Festival der Vergankelijkheid telkens groter en mooier wordt en je een indrukwekkende line-up van artiesten en verhalen in je hoofd hebt. "Zie je die rimpel? Die komt uit 2007. Toen gingen we mee met de Monotones en dansten we de de hele nacht. En dat litteken op mijn hoofd komt...."

Vraag 31 van 164: Wat is jouw mooiste rimpelverhaal?

2007-03-20T08:16:00.000-07:00

Irritatie

Het was zo´n avond waarop ik my ´it swit op it gebit´ gewerkt en gesport had. Er begonnen zich namelijk twintigers-dingen te vormen rond mijn heupen en al was de documentaire 'Beperkt houdbaar' van Sunny Bergman briljant, er zijn grenzen. Na tien buikspieroefeningen en drie hysterische dansjes met gewichtjes vond ik het wel weer genoeg. Er moesten boodschappen komen, maar in dat ellenlange kwartier waren de winkels intussen al gesloten. Voor koffiemelk, make-up reinigingsdoekjes en brood ging ik dus even naar het tankstation.

Meestal staat daar een chagrijnige moeder of een schreeuwende haarlak-kuif (Proset met witte stukjes in het haar) te wachten totdat ik klaar ben met afrekenen en zij weer verder kan roken en kletsen met de broodjebal-mannen.

Deze keer stond de Immer Grijnzende Jongeman achter de kassa. Zo eentje waar niets op aan te merken is en die dus heel vervelend voor weblogs is. Hij vraagt altijd hoe het gaat, doet alles in een tasje en heeft geen bruine stukken Javaanse Jongens 3/4 tussen zijn tanden. Dit is een jongen die weet hoe het hoort. Dacht ik.

Want toen ik mijn make up-removerdoekjes in de vorm van Zwitsaldoekjes had gevonden en ze meewerkend voor de scanner hield, zei de Immer Grijnzende Jongeman iets heeeel vervelends. Iets wat ik mij mijn hele sportende leven bij me zal dragen, samen met de twintigersdingen rond mijn heupen. Dit deed auw:

"Ah, heeft de kleine last van irritatie bij de billetjes? Dat heb je he, als ze nog maar net geboren zijn". Stomverbaasd keek ik de IGJ aan. Daarna keek ik eventjes achterom, om na te gaan of hij het niet tegen een moederfiguur achter mij had. Behalve twee broodjebalmannen - die waarschijnlijk radeloos op het Proset-meisje wachtten -was er niemand te zien.

"Euh, het is handig dat jullie vanalles verkopen", stotterde ik rood aangelopen. Wat moest ik zeggen? Als ik zou vertellen dat het voor mijn make-up was, zou hij denken dat ik in een rare postnatale ontkenningsfase zat. Daarbij kwam dat hij al zo meewarig en ouderschapsachtig naar me keek. Ik kon met geen mogelijkheid zeggen dat ik zo'n carrierebitch was die pas op haar zestigste zwanger wilde worden.

Zwijgend rekende ik af, terwijl de jongen mij overdreven aardig toesprak. Hij zei nog net geen mevrouwtje, maar deed alles wel overdreven zorgzaam in de tas. De doekjes als laatste, want die moest ik natuurlijk gebruiken voor 1.64-junior die op dit late uur niet wilde slapen.

Het geloofwaardig weglopen uit het tankstation was nog het lastigst. Ik heb maar een beetje gewaggeld.

2007-03-16T15:34:00.000-07:00

Flying Doctors is weer op tv

Qua ´zerozerofoxtrotstandbyerisietsergsaandehandgezicht´ had ik best naast Geoff kunnen zitten...

2007-03-11T14:29:00.000-07:00

Vanavond in de Tros TV-show...

Volgende week zijn m'n beide ouders weg. Ze zijn niet op visite bij de buren of naar een ouderavond van de middelbare school. Dat laatste was altijd erg vervelend. Dan was ik alleen thuis en wilde eigenlijk op de tafel dansen zoals dat meisje uit de 'Did you have your choc today' -reclame . Maar ik zat er alleen maar over in dat mijn bebrilde en gesandaalde mentor dingen zei als: "ik vrees dat Marijke nog wat te speels is", of "Marijke zou eens wat minder vaak moeten zoenen in het park met vriendjes uit de klas, dan is er misschien nog wel een toekomst voor haar".

Lamgeslagen zat ik dan te wachten in de gebloemde draaistoel, met een blik alsof me was gevraagd wat voor lekkers ik wilde eten voordat ik ter dood veroordeeld werd en dan juist geen honger had. Waarom eten mensen eigenlijk dan nog? Om je beul te pesten door tergend langzaam met een theelepeltje Ben en Jerreys te eten totdat zijn kap begint te jeuken of moet plassen maar bijna niets kan zien? Of kun je dan eindelijk een flinke walnotenschuimtaart met je handen naar binnen werken zonder dat Sonja Bakker op je rechterschouder met een Noord-Hollandse schelheid in je oor schreeuwt dat "elk pondje door het mondje gaat" en dat je toch echt haar nieuwe boek 'Dunne mensen zijn betere mensen' moet lezen?

Op andere avonden alleen thuis zijn kon ik eigenlijk ook niet zo goed. Nog net zo braaf deed ik de chips gewoon in het Tupperware-bakje (alleen nu zo veel mogelijk) en keek ik nog steeds naar Ivo Niehe die ergens op een witte bank zijn terlenkabroek-benen eens genoeglijk over elkaar sloeg en in het Oost-Slavisch-Italiaans zei dat de Beroemde Persoon toch zo gewoon gebleven was omdat hij/zij zelf nog elke dag de hond uitliet. Rond tien uur begaf ik mij dan naar boven, waar ik mijn muziek iets luider zette dan normaal en onguur hard meezong met Nirvana en andere pubermuziek. Als het dan te koud begon te worden en de chips op was, ging ik maar weer naar beneden. Iets stiekum doen of nog eens het Tupperware-bakje vullen was riskant, want ik kon soms ineens autobanden op het grindpad horen.

Dat zal nu niet gebeuren. Vanaf volgende week heb ik het rijk alleen. Papa is jaren geleden al vertrokken naar Australie en nu gaat mem daar ook naartoe. Op vakantie weliswaar, met haar leuke nieuwe meneer. Mijn beide ouders zitten dus aan de andere kant van de wereld en ik verwacht ze niet vroeg thuis! *Ontkurkt een blikje chocolademelk en doet alsnog een wilde paringsdans op de salontafel* Ik ga een maand lang dronken in bad slapen, elke dag pizza eten, sekslijnen bellen met een mannenstem, de afwas laten staan, wilde feesten geven, papjes van banaan maken en in mijn haar smeren, tot na twaalven met de lokale patserjongens bij een bushokje omhangen en snorren tekenen op de TrosKompas!

2007-03-09T15:53:00.000-08:00

Muziekplug : Willy Mason

2007-03-03T13:25:00.000-08:00

Ottova marzo: Mogli Giorno!

8 maart is het Internationale Vrouwendag. Het leek me daarom aardig om een serie korte radioreportages te maken over buitenlandse vrouwen in Fryslan en ze te vragen naar vrouwelijke zaken in hun cultuur. Zo was ik zaterdagmiddag bij een lieve Italiaanse mevrouw. We dronken espresso uit een elegant klein kopje, de zon scheen door de glas - in loodramen en nergens hing een klok.

Het beeld van een Bertollisaus-roerende Mama D'Italia met enorme spierballen, zoals velen van ons dat hebben (dat vooroordeel dan, die spierballen zijn slechts enkelen en mij gegeven), was volgens de Italiaanse mevrouw behoorlijk achterhaald. De emancipatie is in de meeste Italiaanse regio's namelijk allang een feit. De vrouwen werken gewoon buitenshuis en maken naast pasta ook carriere. Het komt enkel door de zonen die heel lang thuis blijven wonen (een studiebeurs of huursubsidie wordt namelijk niet gegeven), waardoor de jongens mama's kindje blijven en het lijkt alsof de moeders met mattenkloppers, harde spaghetti en rotte tomaten de dienst uitmaken en achter een pan staan. Nee dus. Pais, vree en emancipatie in Italië.

De Italiaanse mevrouw vertelde ook over de verschillen tussen Italiaanse en Fryske vrouwen: "Wij leren om rechtop te lopen, alsof we aan een touwtje hangen. Hoofd omhoog, schouders naar achteren en borst naar voren! Hier lopen ze bijna allemaal ingezakt en kijken ze naar de grond. Ze mogen wel wat trotser zijn. Wij zijn als vrouwen ook wat closer met elkaar, lopen gearmd over straat en praten sneller over persoonlijke zaken. Hier kijken de meeste vrouwen eerst de kat uit de boom en houden ze altijd wat afstand tot elkaar".

Internationale Vrouwendag wordt in Italië behoorlijk gevierd. "Ik kan me herinneren dat mijn moeder samen met haar zusje en nichten feestelijk uit eten ging op die dag. Er zijn symposia, activiteiten op straat en de vrouwen maken er een leuke dag of avond van".

Daarom, ingezakt en afstandelijk vrouwelijk Nederland: Drink hete espresso uit een elegant kopje en laat wat Italiaans temperament door je koude Nederlandse bloed stromen. Ik verwacht op 8 maart grote groepen vrouwen die feestelijk aan een touwtje converserend door de straten paraderen en katten in bomen negeren. La vita da mogli est bella!

Ter uwer inspiratie: een lofdicht op de vrouw, van Dante.

Zo ingetogen en bekoorlijk blijken

Zo ingetogen en bekoorlijk blijken
de blikken van mijn dame als ze groet
dat ze elkeen, die haar ziet, verstommen doet
en elke oogopslag bedeesd doet wijken

Waneer loftuitingen haar oor bereiken,
gaat zij schroomvallig voort, door tact behoed;
En haar verschijning lieftallig en zoet
doet haar op een droom van een vrouw gelijken

Zij beroert bij elkeen die haar gadeslaat.
het hart dat vol zoete verukking zucht,
wat hij die het niet meemaakt niet verstaat:

Alsof er langs haar lippen een geest ontvlucht,
die louter lust en liefde achterlaat
en zachtjes prevelt tot de ziel: ' Zucht, o zucht!'

Roy Orbison - Pret...

2007-02-27T05:11:00.000-08:00

Het is soms lastig om out of the box te denken...

2007-02-26T14:28:00.000-08:00

Explosions in my mind

Nostalgische muziek is niet per definitie muziek met een kraakje. Het hoeft dus niet het liedje met de fluitende vogels te zijn, dat thuis weleens werd gedraaid en waarbij er af en toe een hand langzaam naar een wang werd gebracht, om een traan weg te vegen. Hetzelfde geldt voor Duitse zendermuziek of ´Something stupid´, dat in mijn hoofd gelijk opgaat met warme chocolademelk en zondagmiddagen in het Grote huis. Verstilde huislijkheid en woordenloze communicatie van rinkelende theelepeltjes en het bladeren van de krant vulden de ruimte, het maakte mijn pubermeisjeshoofd warm en nevelig. Die muziek is van toen, ik heb het niet meer nodig. De herinneringen aan het Grote Huis en mijn gedachtenwereld komen vanzelf eens terug.

De rust en tegelijk onrust die zich op zo´n middag in mijn lichaam nestelde, ervoer ik namelijk gisteravond opnieuw. In het midden van de zaal in Paradiso was het net zo stil als in de huiskamer van het Grote huis. De suizende kachel en het gerinkel van theelepeltjes hadden plaats gemaakt voor mooie gitaren en onverwachte knallen. Explosions In the Sky trad op. Een onophoudelijke melodieuze stroom bracht iedereen in vervoering en terug naar eerder beleefde momenten.

Doordenderende drums zetten me terug achter de apparaten in de fabriekshal van de wasserette waar ik ooit mijn jeugdminimumloon verdiende. Doorgaan en niet nadenken, moest ik. Vooral niet nadenken. Ik telde dus niet de lakens, maar verloor me in het ritme. Ingetogen en zo nu en dan slepende gitaren namen me mee naar zachte kussens, zomer in het dorp en wolken kijken in het gras. Herhalingen in de muziek leidden mijn gedachten naar de telkens terugkerende fouten die ik gemaakt had en nog steeds maakte. Zo gauw de gitaren een nieuw loopje maakten, stapte mijn hoofd over op weer nieuwe overdenkingen.

Postrock? Het half uur - of eigenlijk dus de 24 jaar - dat ik Explosions in the Sky nog kon horen spelen, was meer dan dat. Memorabele Mindtour-muziek was het, waarbij iedereen na het laatste nummer en duizenden voorbijgesnelde fragmenten in het hoofd bedacht dat hij of zij eigenlijk intens gelukkig was. Nieuwe nostalgie was het. Zonder kraakje.

2007-02-26T12:53:00.000-08:00

Afrikaanse olifant bedreigd

Ik wed dat de Witte er achter zit.

2007-02-23T13:35:00.000-08:00

Leemzeer

Ik ga 'm weer fietsen. Ondertussen doe ik telefonisch verslag voor de radio. Dat is best lastig, maar het is ook een goede stok achter de deur om veel te sporten en fit en getraind in wapperende zomeroutfits te passen. Het is namelijk vervelend om te vragen om twéé wikkelrokken, omdat eentje niet toereikend is.

Het ontbreekt echter nog aan een mental coach of iets dergelijks.

Nu denk ik dat Henk van der Veer wel met een kopje bouillon in Sneek wil wachten en dat mijn pake wel weer in Workum boven op een steen op de uitkijk zal staan, maar hoe meer hulp hoe beter.

Sowieso heb ik een stuk of tien oneliners nodig die ik in mezelf kan herhalen, waardoor ik het Reade Klif (daar waar ik vorig jaar eenzaam en alleen en half luidop zingend en huilend de dijk over fietste) zonder moeite kan bestijgen.

"Marijke, je haalt de Elfstedentocht heus wel, want ....."

"Marijke, je moet nog even doorzetten, want ...."

"Je bent niet alleen goed in ....., maar ook in fietsen!" (aanvullen naar eigen inzicht).

De meest opbeurende inzender krijgt een bijzonder zeemleer, met een weinig reinigend vermogen.

2007-02-17T14:57:00.000-08:00

Ha je ma un fak motte lere

Vijf richtlijnen voor als je elke zaterdagochtend live radioverslag doet bij activiteiten in Fryslân:

1. Pas op voor hulpvaardige doch ietwat te aanrakerige oude mannen die je even 'een kontje' willen geven als je als een soort van Adriaan de Acrobaat boven op de uitzendwagen aan het klimmen bent om een antenne te verwisselen. Houd altijd geïnterviewden en toeschouwers vóór je microfoon en nooit áchter je.

2. Stel geen vragen over analoge lijnen. Men denkt dat het iets langs met poep en afvallen is, in plaats van een telefoon-plug voor een verbinding om verslag te doen.

3. Vergeet niet de hoofdschakelaar te checken. Dat scheelt twintig minuten langs de deuren leuren met een analoge lijn, omdat die bij nood ergens in gestopt moet worden. Nee ik wil alleen uw ingang even gebruiken, ehm ik bedoel...

4. Radio is géén anoniem medium zonder plaatjes meer. Kam dus wél gewoon je haren en maak Bram Moszkowicz of een andere arme mislukte sloeber (ik heb gehoord dat hij zich nu samen met een aantal boerenjongens en spuitbussen slagroom gaat verhuren voor feestjes in bejaardentehuizen) blij met je Zak van Max-trui, want stijlloos en als een verwaarloosde verzorgpony op pad gaan is niet meer verantwoord. Homevideocamera's en fototoestellen van trotse familieleden van de geïnterviewde staan namelijk klaar om jou als (normaliter hippe maar op zaterdag niet) radioverslaggeefster voor eeuwig vast te leggen. Er wordt stevig ingezoomd op die donkerblauwe kring onder mijn oog en mijn vette haar dat nog ruikt naar het café van gisteren. "Marieke Roskamp was het toch hè? Ja, uw naam komt me vaag bekend voor, maar misschien wordt u nog wel eens beroemder. Even lachen naar het vogeltje"...

5. Schaf zo'n handige Nasa-Tena- doe het maar lekker in de ruimte waar je bent - Lady aan. Hoef je je niet meer in te houden als je drie minuten voor de uitzending eigenlijk moet plassen, maar ook een blokfluitworkshop gaat volgen, in de roos moet schieten met een luchtbuks of een hossende menigte tegelijkertijd 'Alaaf' moet laten roepen.

Attentie, nog 1 minuut...