1den1e

Saat 9’u 5 dakika 3 saniye geçe! - Yılmaz Özdil

noreply@blogger.com (stAnLEy) — Tue, 10 Nov 2009 20:19:00 +0000

Matem günü değildir...

Doğru.

*

Yeniden doğduğu gündür...

Her sene yeniden.

*

Malum şahıs, ABD ziyaretinde Obama’yla sohbet ederken, laf dönmüş dolaşmış, genetiği değiştirilmiş organizma teknolojisine gelmiş; Obama gururla, “Bu konuda öyle ilerledik ki, neredeyse ölüyü bile diriltebilecek hale geldik” demiş... Bizimki altta kalır mı, “Bizim çalışmalarımız da müspet neticeler vermeye başladı” demiş, “Biz de DNA’larında oynayarak, 100 metreyi 3 saniyede koşan sporcular yetiştirebiliyoruz artık!”

*

Gel zaman git zaman, Obama iadeyi ziyarete gelmiş, “100 metreyi 3 saniyede koşanları” görmek istemiş... Bizimkini ter basmış tabii, “N’apacağız, rezil olduk” demeye başlamış... Ki, o sırada cingöz bir danışman devreye girmiş, “Sıkmayın canınızı efendim” demiş, “Hazır bugün
10 Kasım... Obama’yı Anıtkabir’e götürelim, Atatürk’ü diriltmesini isteyelim... Diriltemezse dünyaya rezil
olur, diriltirse, siz zaten 100 metreyi 3 saniyede koşarsınız!”

*

Atatürk’ü 29 Ekim’de pastadan çıkarmıştı bu arkadaşlar... İster misin bugün de mozoleden çıksın!

Efes seriyi bozmadı | Efes Pilsen 80 - 67 Fenerbahçe

noreply@blogger.com (stAnLEy) — Sun, 08 Nov 2009 20:17:00 +0000

Efes seriyi bozmadı: 80-67 - Basketbol- NTVSpor

GDO Aldatmacası

noreply@blogger.com (stAnLEy) — Tue, 03 Nov 2009 18:05:00 +0000

GDO: Genetiği değiştirilmiş organizmalar (gıdalar) dünyadaki açlığa çare olarak üretiliyormuş..

muhahah zuhaha puahah..

buna ancak moron zamerikan halkı inanır..

unicef te aç çocukları besliyor..

hangi aç çocukları?

unicefin bağlı olduğu birleşmiş milletlerin altınını, incisini, gümüşünü, petrolünü, madenlerini sömürdüğü ülkelerin çocuklarını..

olay bu kadar basit..

Cumhuriyetine Sahip Çık

noreply@blogger.com (stAnLEy) — Thu, 29 Oct 2009 14:23:00 +0000

Cumhuriyetimizin 86’ncı kuruluş yıldönümüdür.

Cumhuriyetimizin 86’ncı yıldönümünü kutlarken her şeyden önce büyük bir tehlike içinde bulunduğumuzu da vurgulamak zorundayız.

Cumhuriyet sözcüğü tek başına bir şey ifade etmez; yeryüzünde çeşitli cumhuriyetler vardır.

En yakın örnek, şeriata dayalı düzenle yönetilen komşumuz İran Cumhuriyeti’dir.

Uygarlığa yakışır, insan haklarını içerir, kadın-erkek eşitliğine dayalı ve bağımsız demokratik cumhuriyetin temeli laikliktir.

86’ncı yılını kutlayan Cumhuriyetimizde laiklik tehlikededir.

Ayrıca 1923 Cumhuriyeti’ni ikiye bölmek isteyen iç ve dış güçlerin de ittifak içinde bulundukları, çok kanıtlı bir gerçeğe dönüşüyor.

Cumhuriyetimizin laiklik ve bölünmezliğini tehdit eden güçlerin büyük çapta dış güçlere dayandıkları gün geçtikçe daha aşikâr ve çarpıcı biçimde görülüyor.

20’nci yüzyılın sonunda, oldukça güç kazanmış anti-laik güçler iktidardan uzaklaştırılmışlardı.

21’inci yüzyılın başında İslamcı siyaset “stratejik müttefikimiz” ile anlaştıktan sonra büyük bir sandık desteğiyle iktidara gelebilmiştir.

Bunun yanı sıra Amerikan işgali altında bulunan Kuzey Irak’ta üslenip yuvalanan bölücülük de dış desteklerine dayanıp epey mesafe alabilmiştir.

Ne yazık ki ‘Cumhuriyet Bayramı’mızı yeteri kadar sevinçle, güvenle, gönül rahatlığıyla kutlayamıyoruz; Tevfik Fikret’in ünlü ‘Sis’ şiirindeki dizeleri yinelemekten kendimizi alamıyoruz:

“Sarmış yine âfâkını bir dud-i muannid / Bir zulmet-i beyzâ ki peyâpey mütezâyid”. 86’ncı yıldönümünde Atatürk’ün Türkiye Cumhuriyeti, “olmak ya da olmamak” sorunuyla karşı karşıya gelmiştir.

Bu konuda kendi kendimizi bayram törenlerinin ‘resmi’ havası içinde aldatmaya kalkmak, aymazlığın en büyüğü olacaktır.

Gerçekten de Türkiye Cumhuriyeti, neresinden bakarsanız bakın, tehlikenin ortasında bulunmakta; dış ve iç tehditlerin trafiğinde şaşkınlaşan politikacıların ellerinde sürüklenmekte; bağımsızlığını yitirmiş bir ülke manzarası sergilemektedir.

1915 olayları Batı ülkelerinin güdümlü siyasetleriyle güncelleştirilmiştir; terör Anadolu’nun Güneydoğu haritasında somut bir tehdit unsuruna dönüşmüş, sınır dışından sarkan ve müttefikimiz sayılan Amerika’yı da arkasına alan bir niteliğe bürünmüştür.

Laik Cumhuriyet bizzat iktidar tarafından yönetilen bir siyasetle rizikoya sürüklenmiştir.

Ekonomi tam bir borçlanma ve yüksek faiz batağında dışarıya bağlanmış; Türkiye Cumhuriyeti mali açıdan bağımsızlığını yitirmiştir.

Halk meydanlardadır, Türkiye ayaktadır; teröre karşı protestolar şehit cenazelerinde doruğa tırmanmakta, ellerindeki Türk bayraklarıyla toplanan ve yürüyen kitleler, Atatürk’ün kurduğu Cumhuriyeti korumak içgüdüsünün itici gücünü dile getirmektedirler.

İç ve dış kimi güçlerin ikinci bir Sevr hayalinde Türkiye’yi ortaklaşa kuşattıkları açık seçik ortadadır.

Cumhuriyetin 86’ncı yılı işte bu “ahval ve şerait” içinde kutlanıyor.

Akıl, denge, serinkanlılık, sağduyu ve güven duygusuna her zamankinden daha çok ihtiyacımız var.

Bu nedenle Cumhuriyetimizin 86’ncı yılını kutlarken büyük bir sınav karşısında bulunduğumuzu vurgulamak zorundayız.

20’nci yüzyılın başında büyük bir sınav vererek laik Atatürk Cumhuriyeti’ni kurabilen Türk ulusu, Atatürk’e layık olabildiğini ve uygarlığa yakıştığını laik, demokratik ve bağımsız Cumhuriyetini savunmak ve korumakla ispatlayacaktır.

Kaynak: Cumhuriyet

Prison Break Türk Versiyonu

noreply@blogger.com (stAnLEy) — Tue, 27 Oct 2009 17:48:00 +0000

En Az 3 Kere Bölünün !!!

noreply@blogger.com (stAnLEy) — Tue, 27 Oct 2009 17:46:00 +0000

Gossip Girl - The Grandfather Part II Preview

noreply@blogger.com (stAnLEy) — Tue, 27 Oct 2009 17:17:00 +0000

Sevr' den BOP' a Türkiye - Banu Avar

noreply@blogger.com (stAnLEy) — Mon, 26 Oct 2009 19:54:00 +0000

Kurtlar Vadisi "Pussy"

noreply@blogger.com (stAnLEy) — Mon, 26 Oct 2009 17:07:00 +0000

Anlamlı - Bobiler.örg

noreply@blogger.com (stAnLEy) — Sun, 25 Oct 2009 11:05:00 +0000

Nostradamus Türk Olsaydı

noreply@blogger.com (stAnLEy) — Sun, 25 Oct 2009 11:02:00 +0000

Sabri ve Aut

noreply@blogger.com (stAnLEy) — Sun, 25 Oct 2009 10:58:00 +0000

Sabri'nin Tsubasa Versiyonu

noreply@blogger.com (stAnLEy) — Sun, 25 Oct 2009 10:56:00 +0000

Sertab Erener - Painted on Water - USA Tour

noreply@blogger.com (stAnLEy) — Fri, 23 Oct 2009 16:11:00 +0000

Gossip Girl - How To Succeed in Bassness Preview

noreply@blogger.com (stAnLEy) — Tue, 20 Oct 2009 18:27:00 +0000

1974 Cannes Film Festivali "En İyi Kısa Film Ödülü". Issız Adaya Düşmekten Daha Kötüsü Kapitalizm'in Seni Bulmasıdır...

noreply@blogger.com (stAnLEy) — Mon, 19 Oct 2009 18:50:00 +0000

Hocalı Katliamı

noreply@blogger.com (stAnLEy) — Sun, 18 Oct 2009 17:57:00 +0000

Ermeniler, Azerbaycan' ın Hocalı kentinde 25-26 Şubat 1992 tarihinde, resmi rakamlara göre 613 Müslüman Azerbaycan Türkünü katletti.

1991 yılında Azerbaycan Parlamentosu’nun halktan gelen baskılar karşısında Dağlık Karabağ’ın özerk bölge statüsünü ilga etmesine, Dağlık Karabağ Parlamentosu bir referandum düzenleyerek cevap vermiştir. Çoğunluğu Ermenilerin oluşturduğu bölgede, referandum sonucunda Dağlık Karabağ Parlamentosu bağımsızlığını ilan etmiş, 1992’de Sovyet birlikleri de bölgeden çekilmiştir.

Hocalı’da gerçekleştirilen katliama giden süreçte, Ermenileri Rusların desteklediği yönünde ciddi bulgular bulunmaktadır. Ermeni gönüllülerden oluşan silahlı gruplar Karabağ’a yerleştirilmiştir. Ardından Gorbaçov, 25 Temmuz 1990’da yayımladığı bir kanun ile SSR (Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti) kanunları dahilinde olmayan silahlı grupların kurulmasını yasaklamış ve kanunsuz olarak saklanan silahlara el konulmasını sağlamıştır. Bu kanunla birlikte Azerbaycan’ın bütün bölgelerinde av silahları da dahil olmak üzere silahlar toplanmış, Dağlık Karabağ’da ise bu görev, Rus askerleri tarafından yerine getirilmiştir. 1990 yılının Ağustos ve Eylül aylarında Ermeniler, saldırılarını doğrudan Azerilere yöneltmeye başlamışlar, otobüs baskınları, yol kesme gibi terör eylemlerine kalkışmışlardır. 1990 yılı başlarında yaklaşık 186 bin Azeri, Ermenistan’dan Azerbaycan’a gitmeye zorlanmıştır. Ekim 1991’de ilk Azeri köyü Ermenilerce ele geçirilmiştir. Hocalı Katliamı; 25 Şubat 1992'de Azerbaycan'ın Dağlık Karabağ bölgesindeki Hocalı kentinde çok sayıda Azeri sivilin, Ermeniler tarafından öldürülmesi olayıdır. Azeri kaynaklarına ve Memorial Human Rights Center, Human Rights Watch ve diğer bazı uluslararası insan hakları kuruluşlarının bildirdiklerine göre katliam, Rus 366. Motorize Alayı'nın desteğindeki Ermeni silahlı kuvvetleri tarafından gerçekleştirilmiştir. Rusya olaylarla ilgisinin olmadığını iddia etse de, Rus ordusuna ait 366. alayın 1991’in Sonbaharından beri Ermenilerin safında savaştığı, alaydan kaçan dört askerce doğrulanmıştır.

10 bin nüfuslu Hocalı’da olaylar sırasında yaklaşık 3 bin Azeri bulunmaktaydı. Saldırıda ölenler hakkında verilen resmi rakam 613 kişi olmakla birlikte, katledilen toplam Azeri sayısının bin 300 kişi olduğu söylenmektedir. Saldırılar sırasında Hocalı’da yaşayan Ahıska Türkleri de evlerinde yakılarak öldürülmüştür. Kadın, çocuk ve yaşlılar da dahil olmak üzere siviller katledilmiştir. Katliamın ilk gecesinde sekiz aile bütün fertleriyle öldürülmüş, 700’den fazla çocuk anne ya da babasını kaybetmiştir. Yaralılar ise binin üzerindedir.

“Dağlık Karabağ’ın Hocalı kentinin düşüşünü bir gün boyunca yaşadım. Görüntülerle belgeledim ve video çekimleriyle bir günde bin 300 Azerbaycan Türk’ünün Ermeni çetecilerce öldürülüşünü bütün dünyaya duyurdum. Hocalı katliamı anlatılamaz bir vahşetti. Azerbaycan yönetimi ve Cumhurbaşkanı Ayaz Mütellibov, olayı dört gün boyunca kamuoyundan gizlemeye çalıştılar. Bütün Azerbaycan şok olmuştu. Ermeni bıçaklarından, kurşunlarından kurtulmayı başaranlar; kadınlar, çocuklar, ihtiyarlar karlı dağlarda tipi altında Agdam’a gelmeyi başardıklarında çoğunun ayakları donmuştu. Bazılarının ayakları ise kangrenden dolayı kesilmişti. Ermeniler vahşetin her türlüsünü sanki ibret olsun, örnek olsun diye yapmışlardı. hocalikatliami1İhtiyar dedelerin, yaşlı anaların yüzleri jiletlerle doğranmış, genç kadınların göğüsleri peynir gibi kesilmiş, bebeklerin kafa derileri yüzülmüştü. Hocalı ile Agdam arasındaki 12 kilometrelik orman boyunca cesetler dizilmişti.”

Gelişmelere seyirci kalan BM ve Batılı devletler, Ermenilerin yaptıkları katliamlara ve işgal hareketlerine ciddi bir tepki göstermemişlerdir. Ermenilerin Mayıs 1992’de Nahçıvan’a saldırmalarından sonra Türkiye 1921 Kars Anlaşması çerçevesinde bölgeyi korumak için askerî müdahalede bulunabileceğini açıklamıştır. Uluslararası toplum, ancak Ermenilerin nüfusu 60 binden fazla olan Kelbecer’e saldırmasıyla harekete geçti. BMGK, 822 sayılı kararı ile Ermeni kuvvetlerinin işgal altındaki topraklardan çekilmesini istedi, ancak bu sonuç vermedi. Kararın ardından AGİT bünyesinde arabuluculuk çalışmaları başlatıldı.

1994 yılında iki taraf arasında ateşkes ilan edilmiştir. Savaş sonrası çözüme kavuşturulamayan bir diğer sorun da, ülke içinde yerinden edilen ya da sığınmacı durumuna düşen bir milyon civarı Azeri’dir. Bunların büyük bir çoğunluğu Azerbaycan sınırları dahilinde yaşamaktadırlar. Azerbaycan nüfusunun yüzde 10’undan fazlası ülke içinde yerinden edilmiş sığınmacılardan oluşmaktadır ki bu, kişi başına dünyada yerinden edilmiş en büyük nüfus hareketlerinden biri anlamına gelmektedir. Bu insanlar hâlâ Ermenilerce işgal edilen topraklarda bulunan evlerine geri dönmeyi beklemektedirler.

Azerbaycan Cumhuriyeti’nde yaşadığı yeri terketmek zorunda kalan veya başka ülkelerden Azerbaycan’a gelen Azerbaycan vatandaşları, Azerbaycan hükümeti tarafından “göçkün” olarak adlandırılmaktadır. Sorunlarına hâlâ kalıcı çözümler bulunamayan göçkünler; mesken, iş, yiyecek, sağlık, eğitim ve can güvenliği gibi birçok sorunla karşı karşıyadırlar. Bu kişiler Bakü ve çevresinde, zor koşullar altında çadırlarda, barakalarda, okul ve yurtlarda, pansiyonlarda, dükkanlarda, yük vagonlarında, hatta yol kenarlarında yaşam mücadelesi vermektedirler.

Kaynak: PalHaber

Edward Maya Feat. Alicia - Stereo Love

noreply@blogger.com (stAnLEy) — Sun, 18 Oct 2009 17:32:00 +0000

Bir Kısım Taksici Neden Yağışlı Havalarda Müşteri Almazlar veya Müşteri Seçerler? (Meslek Etiği)

noreply@blogger.com (stAnLEy) — Sun, 18 Oct 2009 17:30:00 +0000

Bir insan sevdiği mesleği mi yapmalıdır yoksa yaptığı mesleğini mi sevmelidir veya hiçbiri midir?

Bence en ideali ve ütopik olanı insan sevdiği mesleği yapmalıdır ancak günümüz dünya ve hele hele ülkemiz koşullarında bu imkansıza yakın olmakla beraber bir hayalden ibaret. E o zaman ikinci şıkka geldik. Yaptığın mesleği seveceksin veya sevmiyorsan da saygı duyacaksın. Saygın da yoksa o işi Y-A-P-M-A-Y-A-C-A-K-S-I-N !!! Bu kadar basit ...

Yazının bir bölümünü kapsayacak olan meslek grubu taksicilik ama burdan yola çıkarak her meslek grubu için aynı şeylerin geçerli olduğunu belirtmek isterim.

Çok karşılaştığım ve karşılaştığınızdan emin olduğum bir olay olduğu için taksicileri konu olarak seçtim. İstanbulda yaşıyorum ve tüm yaşayanlarda bunu adları gibi bilirler. Normal günlerde hiç taksiye binmeyecek bile olsanız ve kaldırımda sakin sakin yürüyor bile olsanız bu taksici arkadaşlar korna çalıp yavaşlarlar buyrun binin diye ve hatta hatta bazen camı açıp gitceğiniz yere götüriyim pazarlıklarının yaşandığı da olmuştur.

Ancak hava yağmurlu veya karlı (yılda bir veya iki gün sadece) ise bu yanımıza korna çalarak ve yavaşlayarak yaklaşan taksici arkadaşlar (bir kısımdır bunlar çünkü mesleğini layıkı ile yapan adam gibi adam taksiciler de azımsanmayacak kadar vardır) sizi görmezler, görmemezlikten gelirler, işaret edersin durmazlar, önüne atlarsın camını açtırtırsın yok almıyorum derler. Hele hele elinde pazar eşyası olanları ve çocuklu anneleri hiç almazlar.

Peki bu insanlığa yaraşıyor mu? Sen o işten para kazanıyorsun değil mi? Kimse sana silah zoruyla o mesleği yaptırmıyor dimi? O zaman bu yaptıkların insanlığa asla ve asla sığmıyor. Eğer sen o mesleği yapıyorsan ne yağmur ne çamur ne çocuklu anne ne de pazar eşyalı adamı almamazlık edemezsin veya yakın mesafe almıyorum lüksüne sahip olamazsın.

Taksiye binerken henüz daha kapıyı açarken gideceğin yeri söylemeye korkuyoruz yahu !!! Laf işiteceğiz diye... Sanki meslek kurallarında 3 km' den yakın mesafelerde yolcu alınmaz diye bir kanun maddesi var. Var mı? Varsa söyleyin !! Veya taksinin üzerinde yazın bu taksi 3km' den uzak mesafelere çalışır diye ...

Geçenlerde 13 saat süren bir şehirler arası yolculugun ardından taksiye bindik ailecek. İneceğimiz yeri de söyledik. Sonra taksici dedi ki şu ışıklarda bıraksam da ordan dönsem olur mu dedi. Bizde de 4-5 valiz vardı ve o kadar yol yürüyemezdik ve hava yağmurlu idi. Ve bunu kibarca gayet medenice söyledik. Gelen cevaplar nasıl olsun istersiniz. Şu 200 meter için şimdi 5 kim ilerden döneceğim de öfffff püüüffffffffffff offffffffffffff şurdan dönmek vardı da öffffff ppöfffffffffffff hufffffffffffffffff !!! Yani medenice konuşmalara verilen hanzoca yanıtlar ... Paranla rezil olmak üstüne laf işitmek bu olsa gerek ... Sakın bitti sanmayın daha devamı da var. Babam cebinden parayı çıkardı ve çok büyük bir banknot olmayan 10 YTL' yi taksiciye verdi. Ama taksiciden bir homurdanma daha geldi. Bozuk yok tam verin diye. Yahu sana 50 YTL veya 100 YTL mi verdik kardeşim? Taksimetre zaten 6,50 YTL tutmuş. Bizde gayet normal olan 10 YTL verdik. Ne demek bozuk yok ya !! Ya bozuğun yoksa o işi yapma kardeşim !! Her gece evde biriktirirsin veya süper marketler katrilyonlarca bozuk para kaynıyor gidersin ordan alırsın. Her gün belli bir miktar örneğin 50 YTL' lik bozuk para ile yola çıkarsın. İstersen gel sana bir de araba sürmesini öğretiyim be dostum ??

Bir taksiye bindik 13 saatlik yolculuktan çok ta stresli ve yorucu geldi. Lanet olsun sen ve senin gibi mesleğine ihanet eden ve KURUNUN YANINDA YAŞIN DA YANMASINA sebebiyet veren tiplere !!

Dip Not : Yazımın başında da söylediğim gibi bu mesleği layıkı ile yapan adam gibi adam, insan gibi insan, ahlaklı çok kişi de var. Lütfen onlara ve bu mesleğe saygısızlık etmeyelim. Ve bu yazı tüm meslekler için geçerlidir. Hem meslektaşların hem de bireylerin görevi bu tip mesleğine ihanet eden yüz karası mahlukatları dışlamak ve o meslekten ayırmak olmalıdır.

Nereden Nereye

noreply@blogger.com (stAnLEy) — Sun, 18 Oct 2009 12:02:00 +0000

Dünyanın En Pahalı Reklamı

noreply@blogger.com (stAnLEy) — Sun, 18 Oct 2009 11:30:00 +0000

Yenilenebilir Enerji Kaynakları Animasyonu

noreply@blogger.com (stAnLEy) — Sun, 18 Oct 2009 11:18:00 +0000

Son Yemek

noreply@blogger.com (stAnLEy) — Fri, 16 Oct 2009 20:10:00 +0000

Zombi

noreply@blogger.com (stAnLEy) — Fri, 16 Oct 2009 20:06:00 +0000

TMMOB GMO: Dünya Gıda Günü 2009 Basın Açıklaması

noreply@blogger.com (stAnLEy) — Fri, 16 Oct 2009 19:50:00 +0000

Açlık ve yetersiz beslenmenin önüne geçmek için Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütü (FAO) 1979 yılında aldığı bir kararla, kuruluş yıldönümü olan 16 Ekim tarihini Dünya Gıda Günü olarak belirlemiştir. Bu amaçla Dünya Gıda Haftası çerçevesinde her yıl bir dizi etkinlik gerçekleştirilmektedir.

Açlık ve yetersiz beslenme insanlığın en önemli sorunlarından biridir. Gerek gelir dağılımındaki adaletsizlikler, gerekse doğal afetler sonucu oluşan çevresel faktörler açlığın en büyük nedenleri arasındadır.

Yaşanmakta olan yoksulluk ve açlığı, 2008 yılında başlayan küresel ekonomik kriz de önemli ölçüde tetiklemiştir. Bu krizden en büyük payı, ne yazık ki, üçüncü dünya ülkeleri almıştır. Birleşmiş Milletler verilerine göre, az gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerdeki açlık ve yoksulluk çok ciddi boyutlara ulaşmış durumdadır. Dünyada yaklaşık bir milyar kişi açlık ve aşırı yoksulluk koşullarında ölüm-yaşam savaşımı verirken, 2009 yılında da, sürmekte olan küresel ekonomik kriz nedeniyle, 100 milyon insanın daha açlıkla karşı karşıya kaldığı belirtilmektedir. Yetersiz beslenme ve açlığa bağlı olarak günde binlerce insan, özellikle çocuk yaşamını yitirmektedir. Oysa, silahlanma ve savaşlara ayrılan bütçelerin çok az bir kısmıyla dünyadaki tüm açlığın önüne rahatlıkla geçilebileceği bilinen bir gerçektir.

Küresel krizin aşılmasına yönelik atılan en büyük adım, gelişmiş ülkelerin krize karşı hazırladığı önlem paketleri olmuştur. Ancak bu yardım paketleri, ne yazık ki yoksulluk ve açlığın önlenmesi adına değil, krize giren küresel dev şirketlerin kurtarılması için olmuştur.

Gelinen aşamada, açlığın ve yoksulluğun giderilmesi konusunda atılan cılız adımların pek bir inandırıcılığı kalmamıştır. Bugüne kadar gıda güvencesi konusunda verdikleri sözlerin hiç birini yerine getirmeyen ve kimi büyük şirket ve bankaları kurtarmak için trilyonlarca dolar bütçe ayırmaktan çekinmeyen küresel egemenlerin, açlık ve yoksullukla mücadele için az gelişmiş ülkelere 15 milyar dolarlık yardım yapma sözünün ciddiye alınacak bir yanı yoktur. Oysa, FAO’ ya göre yapılacak 30-40 milyar dolarlık yardımla dünyadaki açlığın önüne geçilebileceği belirtilmektedir.

Yaklaşık bir yıldır dünyada yaşanan küresel ekonomik krizin en büyük faturalarından birini Türkiye ödemektedir. Bu nedenle, % 10 düzeyine ulaşan ekonomik küçülme yaşanmıştır. Gıda sanayinde yaklaşık % 26 lık bir istihdam kaybının olduğu belirlenmiştir.

İstihdam ve işsizlik sorunlarının, işyerlerinin kapanmasına bağlı olarak daha da artması, halkın alım gücünün düşmesi, gelir dağılımındaki adaletsizlikler sektörü olumsuz yönde etkilemeyi sürdürmektedir. Olumsuz ekonomik koşullar merdiven altı ve kayıt dışı üretimi arttırmakta, bu durum, gıda güvenliğini ve dolayısıyla halk sağlığını ciddi biçimde tehdit etmektedir. Türkiye’de 40 bini aşkın gıda üretim yerinin azımsanmayacak bir kısmının kayıt dışı olduğu bilinmektedir. Bu konuda yetkili kurum olan Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, yaklaşık 15 yıldır gıda güvenliğinin sağlanması adına önemli sayılabilecek adımlar atamamıştır.

Özellikle, merdiven altı diye tanımlanan kayıt dışı üretimin yüksek düzeyde olması, gıda maddeleri üretiminin büyük bir çoğunluğunun uygun olmayan koşullarda gerçekleştirilmesi, üretimde teknik personelin çalıştırılmaması, yeterli ve istenen düzeyde denetimlerin yapılmaması gibi sorunlar, bugün ülkemizde gıda güvenliği konusunda yaşanan en büyük sıkıntıdır. Bununla birlikte, kayıt altında olan üretim yerlerini bile denetlemekte yetersiz kalan Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, üretim yerlerinde gerekli teknik ve hijyenik koşulların sağlanmasında oto kontrol anlamında önemli işlevler üstlenen “Sorumlu Yönetici” uygulamasını kaldırmayı planlamaktadır. Sorumlu yöneticilik uygulamasının kaldırılması, gıda güvenliği alanında yaşanmakta olan sıkıntıları daha da arttıracağı gibi, sosyal yaşamda da büyük sorunlara neden olabilecektir.

İnsanların yeterli ve güvenilir gıdaya ulaşma hakkının sağlanması ve buna göre adım atılması, sadece ülkemizde değil tüm dünyada yaşamsal öneme sahiptir. Açlık ve yoksullukla mücadele ve tüketicinin bilinçlendirilmesi adına, resmi kurumlarla birlikte meslek örgütleri, sivil toplum örgütleri ve basına büyük görev ve sorumluluk düşmektedir.

Basına ve Kamuoyuna saygıyla duyurulur.

TMMOB Gıda Mühendisleri Odası