شازده‌ایلیا

سلام چهارسالگی

noreply@blogger.com (ایلیا) — Sun, 06 Feb 2011 12:29:00 +0000

سَبک و کلاس

noreply@blogger.com (ایلیا) — Thu, 09 Dec 2010 11:55:00 +0000

بابا و مامان فهمیدند که من تو مهدکودک شیر رو با نی و از تو قوطی‌اش می‌خورم. گیر دادند که چرا تو مهد شیر رو اون طوری می‌خورم ولی تو خونه فقط و فقط شیر رو باید با شیشه محبوب و عزیزم بخورم. خب چیزی که ممکنه خبر نداشته باشند، و یا این‌که خبر دارند و فکر می‌کنند فقط خودشون می‌دونند و من خبر ندارم و بلد نیستم اینه که هر کاری رو باید با روش خاصّ خودش انجام داد. تو مهدکودک شیر رو باید با نی خورد و تو خونه باید از تو شیشه شیر. به همین سادگی، به همین خوشمزگی.

مهدکودک آماده باش که دارم میام

noreply@blogger.com (ایلیا) — Fri, 05 Nov 2010 18:07:00 +0000

بعد از یک هفته بیماری فردا صبح می‌خوام برم مهدکودک. دلم برای بچّه‌ها و دوست‌هام تنگ شده‌بود. اون‌قدر که دیروز صبح وقتی از خواب بیدار شدم رفتم کفش‌های تازه‌ام رو پوشیدم و کیفم رو برداشتم و به مامان گیر دادم که من رو ببره مهدکودک! الان هم دارم آهنگ “مثل خودت” رو گوش می‌دم. این کامران و هومن خیلی باحالن. ولی به تتلو نمی رسند. “امیر تتلو” و آهنگ “جیگیلی”اش یه چیز دیگه‌اس.

del.icio.us Tags: مهدکودک,بیماری

شروع

noreply@blogger.com (ایلیا) — Sat, 16 Oct 2010 18:31:00 +0000

خب. ما هم وبلاگ دار شدیم. به نظر می‌اد وقتی بابای یه نفر هزارساله که وبلاگ می‌نویسه خودش هم چاره‌ای نداره و بالاخره باید یه روزی سروکارش به وبلاگ و وبلاگ نویسی بیافته. بابام همیشه در مورد من به مامانم می‌گه:”پسر کو ندارد نشان از پدر” که یکی نیست بهش بگه آخه مرد حسابی اجازه بده بزرگ بشم اون‌وقت می‌بینی کی از کی چه نشانی داره. ولی به هرحال مثل این‌که خیلی عجله داره تا وبلاگ نویس شدن من رو ببینه. خودش می‌گه که من ازش خواهش کردم. می‌گه با امروز دقیقن سه ماه و بیست و هفت روزی می‌شه که ازش خواهش کردم این وبلاگ رو برام راه بندازه (البته خودش این طور می‌گه. من که چیزی در مورد این خواهش یادم نمی‌آد!). این وبلاگ رو هم خودش برام درست کرده. از اون‌جایی که وقتی من به دنیا اومدم بابام یه پست گذاشته‌بود تو وبلاگش با عنوان روزی خوش برای من که تو اون نوشته بود “به سلامتی و مبارکی شازده‌کوچولوی ما ایلیا به سیّاره زمین رسید.” اسم اینجا رو هم گذاشته “شازده ایلیا”. البته از شما چه پنهان مثل این‌که خودش خیلی دوست داره به جای من تو این وبلاگ بنویسه. باید برای جلوگیری از این کار یه فکری بکنم. بابام خودش یه وبلاگ داره که از دست بابام هم شاکیه که چرا کم می‌نویسه. من مطمئنم اگر یه وقت اضافه پیدا کرد کلّی کار انجام نشده داره که باید انجام بده (امیدوارم با این وبلاگ کار نداشته‌باشه و خودم بمونم و بلاگم و صدالبته شماها). خب. بریم ببینیم چیکار می‌تونیم بکنیم.