شب ۱۷ ربیع الاول ۱۴۳۳ مصادف با ۲۰ بهمن ۱۳۹۰ بماند در ذهن تاریخ … در قلب من … در قلب او … تا یادمان نرود بهترین شب عمرمان …

یه جور خاصی‌‌ام این روزا، نمی‌دونم چه‌جوری ولی شبیه هیچ‌کدوم از روزهای تکراری گذشته‌م نیستم. حس‌هایی رو تجربه می‌کنم که برام تازگی دارن، کارایی انجام می‌دم که تا حالا انجام ندادم.

این روزها برای همه‌ی جاهای خالی عبارات ذهن‌م کلمه‌ی مناسب پیدا کردم… برای همه‌ی جاهای خالی روزهای زندگیم …

مهم‌ترین چیز برا تو روزای تولدم اینه که بدونم کیا به یادم بودن، اصلن برام مهم نیست گرفتن هدیه و جشن تولد و اینا، با یه اس‌ام‌اس تبریک هم شاد میشم. ممنونم از همه‌ی دوستانی که به یادم بودن و با تبریک‌هاشون خوش‌حالم کردن. دوستای خیلی خوبی دارم.

پ.ن: برام دعا کنید سال آینده اینجا فقط حرفای خوب بزنم، واقعن شاد باشم و نترسم از رسیدن روز تولدم.

میان انبوه اس‌ام‌اس‌های تبلیغاتی بانک‌ها و نمایشگاه‌ها و اپراتور‌های تلفن همراه، تنها شاید یه همچین اس‌ام‌اس‌ی یه آرامش و نشاط خاصی به آدم بده.

طرحِ خیلی جالب‌ی‌ که لابه‌لای وب گردی‌هام بهش برخوردم. روز و ماه تولدتون رو با فرمت روز به صورت عددی و ماه به صورت حروفی (برای من: ۲۳ آبان) به شماره ۳۰۰۰۸۱۳۰۰۰۸۱۳۰ بفرستید تا یک شهید که روز و ماهِ تاریخ شهادت‌ش با روز و ماهِ تاریخ تولد شما یکی‌ه به عنوان دوست آسمانی بهتون معرفی بشه. نمی‌دونم سیستم پاسخ‌گویی‌شون چجوری‌ه ولی یکی دو روز طول می‌کشه تا جواب اس‌ام‌اس‌تون بیاد. ولی یه دوست شهید داشتن ارزشش رو داره به نظرم. نداره؟

به قول اون شعره: خدا کارش درست است این و آن را خوب میسازد…

«شما ببینید چقدر ازدواج این دو بزرگوار ساده بود. خوب است که جوانان ما هم الگو بگیرند از این عزیزان»

«مهریه‌ی حضرت زهرا (س) ۵۰۰ درهم بود، جهیزیه‌ی بانو یک پیراهن به ارزش ۷ درهم، یک روسری به ارزش ۱ درهم، یک حصیر و … بود»

«چقدر پسندیده است که جوان‌های ما که ازدواج می‌کنند این چیزها را در نظر بگیرند و از تشریفات دوری کنند»

این‌ها نمونه‌ای از هزاران حرف و حدیث‌ه که سال‌هاست تو گوش من و شمای جوون خونده می‌شه و همیشه و در هر موقعی تکرار می‌شه. مخاطب همه‌ی این حرفا جوونا هستن. جوون! ازدواج رو ساده بگیر، جوون! از تشریفات دوری کن، جوون! زود ازدواج کن و …

درسته، شاید خیلی از جوون‌ها یه همچین مشکلاتی رو خودشون برای ازدواج خودشون درست کنن. ولی شده یک‌بار هم یکی بگه: «پدران و مادرانی که دختر دم بخت دارید، پدران و مادرانی که پسر در سن ازدواج دارید، رسول خدا (ص) رو الگوی خودتون قرار بدید تو سهل و آسون گرفتن ازدواج فرزندتون؟ پدران و مادران از تشریفات دوری کنید، شرایط سخت برای ازدواج دختر و پسرتون نذارید. به قول خودمونی‌تر سنگ نندازید سر راه‌شون. هیشکی اول زندگی همه چی تموم نیست، هیشکی اول زندگی تو رفاه نیست. خودتون مگه چطوری بودید؟» شده کسی یه همچین حرفی بزنه تو این‌جور مواقع؟ به نظرم آمار جوونایی که درگیر این مسائل و مشکلات برای شروع زندگی‌شون هستن خیلی بیشتر از مورد اولی‌ه که گفتم.

این روز‌ا از یه طرف برای آینده‌ای که تو ذهن‌ت برا خودت ساختی تلاش می‌کنی و به خودت می‌گی عیبی نداره، شیرینی روزهای آینده‌ای که قراره بیاد تلخ‌ی این روزها رو از بین می‌بره. اما از طرف دیگه یه ترس‌ی هم ته دل‌ت هست که نمی‌ذاره مطمئن بشی به اومدن اون روزا. می‌ترسی از این‌که مبادا نشه، مبادا هم این روزا رو از دست بدی و هم آینده اونی نشه که می‌خوای. همیشه این انرژی مثبت و منفی افکارت با هم سر جنگ دارن، یه موج سینوسیِ امیدواری و نا امیدی تو وجودت هست. گاهی اون‌قدر موج‌ش زیاده که انرژی ۲۴ ساعت کارمداوم تو وجودت هست و گاهی هم اونقد این موج کم‌ه که دست از همه کار می‌کشی و مشغول نوشتن میشی تا شاید کمی آروم بشی. تا شاید تمرکز داشته باشی برای ادامه‌ی کارهات. برای خودت نگرانی که با این افکار، بهترین روزهای عمرت رو می‌گذرونی یا در واقع از دست می‌دی.

به نظرم روزای جوونی هرچند از نظر اونایی که سنی ازشون گذشته روزای خوش و خرم و خوبی هستن اما برای ماها روزهایی هستن که همه شون طعم گس‌ی دارن.

«هرکه مرا بخواهد، می‌جویدم و هرکه مرا یافت، می‌شناسدم وهرکه مرا شناخت، دوست‌م می‌دارد و هر که دوست‌م داشت، عاشق‌م می شود و هرکه عاشق‌م شود، من عاشق‌ش می‌شوم و هر که را من عاشق‌ش شوم، می‌کُشم و هرکه را من بکُشم، خون‌بهایش بر من است و هر که خون‌بهایش بر من باشد، پس من خود خونبهای او هستم»…

پ.ن: سکانسی از مدار صفر درجه