$2.99

Abi en azından sayfa açık kalsın,mükemmel bir bilgi bankası burası, keşke devam etsen ama

2012-01-24T10:52:00.001+02:00

Tabi tabi, sayfayı açık tutacağız bu tembellikle. yedekleyecek enerjim ne yazık ki mevcut değil.

Lise yıllarında nasıl bir öğrenciydin? Dersler nasıldı?

2011-12-21T17:36:00.001+02:00

Nerd sayılabilecek bir öğrenciydim; yaşıtlarım değişik sosyal aktiviteler peşinde koşarken ben ders aralarında çizgi roman okuyup, nestle crunch yiyordum. Bir eşit ağırlık öğrencisi olarak matematik ve fen bilimleri ile aram korkunçtu, şimdi şimdi bu dallara kainati anlamanın birer yolu olarak değer vermeye başladım.

1900 soruya cevap vermişiz, artık görüyorum ki Formspring sayfamız görevini tamamladı. Bugüne dek soru soran tüm arkadaşlara teşekkürler, umarım yardımcı olabilmişizdir.

Ask me anything

Perşembe Sıkıntısı

2011-12-15T12:28:00.000+02:00

İlk başlarda ilginç geliyordu belki ama, Marvel'ın önümüzdeki aylarda yayınlanacak çizgi romanların içeriklerine ilişkin ipuçları vererek mevcut hikayeleri rezil bir şekilde spoil etmesi korkunç bir hal aldı.
Aquaman çok klas, bu tempoda devam ettirilirse Justice League'in en Cool karakteri haline bile getirilebilir. Hal Jordan'ın ise feci şekilde rezil edileceğine dair bir his var içimde niyeyse.
Fantomex ne kadar ilginç bir karakter haline geldi değil mi? Umarım böyle düşünen tek kişi değilimdir.
Bu arada Uncanny X-Force Dark Angel Saga ile Marvel'ın açık ara en iyi dergisi halini aldı. Nokta.
Yine de ilk başlıkta söylediğimi ufaktan tenzih etmem gerekekebilir, UXF'da çekilen trick oldukça başarılıydı.
Formspring üzerinden gerçekleştirdiğimiz iletişimin artık miadını doldurduğunu düşünüyorum, geride kalan 1800 küsür soru ve cevap harcanan eforun karşılıksız kalmadığının güzel bir işareti gibi. Tabii gerçekten bir karşılık varsa.
Cable'ın gerçekte "meğersem" ölmemiş oluşu işe Human Torch'un ölüp ölüp dirilmiş oluşu, gerçekten son yılların en "kabak tadı" veren hareketleri bence. Marvel'ı bir kaç title dışında sadece takip edebilmek için okuyorum, bu çok acı bir şey.
DC'nin üstünlüğü ise göz yaşartıcı. Yeni 52 içerisinde filler sayılar da mevcut tabii , ama Animal Man gibi, Justice League Dark gibi, Aquaman gibi, Green Lantern gibi, Action Comics gibi, Batman gibi, Detective Comics gibi, Stormwatch gibi, Swamp Thing gibi çok kaliteli dergiler de mevcut. İşin ilginci, arada Grifter gibi işe yarayabilecek plaseler de çıkmakta.
Blog'da sayı hakkında bir yazı yazmadan çizgi roman okumak, gerçekten çok keyifli bir durum. Değerlendirme yazacağın zaman, ister istemez kronolojik gitmek; eğer yazmamışsan önce bir önceki sayının değerlendirmesini yazmak zorunda kalabiliyorsun. Sadece okuyorsan, böyle problemler yok. Mesela dün, uzun süredir beklettiğim -Yeni 52'nin tüm ilk sayılarının değerlendirmesini yazmaya çalışıyorum bir süredir- Swamp Thing'in yayınlanmış tüm yeni sayılarını okudum, çok keyifliydi.
Bülent Başkan'ı bir dönem blog yazarlığından uzaklaştıran problemin bir benzerini ben de yaşıyorum zaman zaman, bu işi periyodik bir şekilde yapmaya çalışmak kesinlikle hevesinizin kırılmasına yol açıyor. Bu sebepten iyice uzaklaşmamak için zaman içerisinde ara vermeyi planlıyorum, eğer ciddi anlamda takip eden insanlar varsa panik yapmayınız, buralardayım.
John Constantine sigara içmeyi bırakırsa büyük ayıp olur.
Wolverine ile Cyclops arasındaki kim daha büyük attention-seeking-whore mücadelesini büyük bir keyifle izliyorum, sanırım Wolvie yarışı kazanacak gibi.
Neden Ultimate Fantastic Four gibi bir hikaye daha yazılmıyor?
Geceleri Point One'daki genç Nova'nın bundan sonra bildiğimiz Nova'nın yerini alacağını düşünerek sıçrıyorum uykularımdan, kan ter içerisinde. Böyle bir şey olursa hayat damarlarımdan biri kopabilir.
Atıp tutuyoruz ama, Cable gerçekten tek tek tüm Avengers ekibini alaşağı edebilirse çok görkemli olur. Gerçi etmesi çok mümkün, çünkü hikayeyi Jeph Loeb yazıyor.
Önceki sıkıntı yazısında yazmış mıydım hatırlamıyorum, ama ben burada böyle boş otururken Rob Liefeld'in hala iş yapabiliyor olmasına çok canım sıkılıyor.
Kısacası , canım sıkılıyor. Gayet net görülebiliyor herhalde bu durum.

Anket Sonucu

2011-12-14T15:05:00.000+02:00

Nihayet dev anketimiz sonuçlandı, bugüne dek aldığımız en iyi feedback'i aldığımız ankete katılım için tüm okuyucularımıza teşekkür ediyoruz. Sonuçlar şu şekilde;

Birinci sırayı %40 ile Batman alıyor, Bat ailesinin amiral gemisi Türk okuyuculardan hakettiği ilgiyi görmüş gibi.

İkinci sırada ise %28 ile Deadpool var, tabii hangi seri olabileceğini belirtmediğimiz için Batman'e nazaran daha genel bir tanımlama oldu gibi.

Üçüncü sıra ise -bana göre çok ilginç bir şekilde- Flash'a ait. Flash Türkiye'de nasıl bu kadar popüler olabildi, hiç anlayabilmiş değilim.

Star Wars title'larının dört ve beşinci sırayı paylaşması, Wolverine and the X-Men ve Uncanny X-Force'un Uncanny X-Men'i dövmesi ve Justice League ve Avengers dergilerinin herşeye rağmen popüler kalmaya devam etmesi diğer ilginç noktalar.

Yeni 52'de neler oluyor! - Deathstroke #1

2011-12-02T16:55:00.001+02:00

Adınızın Marv Wolfman olduğunu düşünün, ve çizgi roman endüstrisinde işlerin ciddiye bindiği günlerden itibaren çalışmaktasınız. Blade, Bullseye, Nova, Terrax, Doctor Light ve Tim Drake gibi Çizgi romanın altın çağının sonrasında ortaya çıkmasına rağmen bugün kendisini ispatlayabilmiş karakterler yaratmış; insanların sadece klasikleşmiş kahramanları değil, iyi tasarlanmış kahramanları da takip ettiğini ispat etmişsiniz. DC Comics için George Perez ile birlikte Crisis on Infinite Earths hikayesini yazıp, evrenlerini toparlamalarına yardımcı olmuşsunuz. Marvel ile daha sonraları Blade filmi üzerinden mahkemelik olmuşsunuz ama, sektörde hala çok iyi durumda olan bir itibara sahipsiniz.

Bir gün, bir karakter daha yaratıyorsunuz, DC Comics'in çok iş yapan dergisi Teen Titans'ın 2.sayısında kötü adam olarak görülen bu paralı asker öylesine tutuyor ki, kısa süre içerisinde daha sık görünmeye başlıyor. Büyük kötü adamlar içine girdikten sonra 1991'de kendi dergisine kavuşuyor, bu dergide de 60 sayı içerisinde zaman zaman anti hero'ya uzanan performanslar sergiliyor, DC Comics'in hemen hemen tüm eventlerinde boy gösterip, büyükbaşlar dahil olmak üzere bir çok kahramana kafa tutuyor. Herşey çok güzel.

Fakat siz bu karakterin kendi dergisinin hazırlıklarını yaparken, Rob Liefeld isminde bir dangalak çıkıyor; Fabien Nicenza ile birlikte New Mutants dergisinde çalışan bu arkadaş sizin karakterinizin -neredeyse- birebir aynısını çizerek, onun bir parodisini yaratıyor. İsmini çalıyor, görünüşünü çalıyor, özelliklerini çalıyor, bunun üzerine karakterin parodi haline gelmesini garantilemek için asla stabil olmayan bir ruh hali ekliyor, ortaya Deadpool çıkıyor. Ve Deadpool, Rob Liefeld'in ayak çizebildiği belki de ilk karakter olarak, sizin yarattığınız ve aslında tüm bu tantananın başlangıç noktası olan Deathstoke'un popülerlik anlamında üzerine çıkıyor.

"Tüm dangalaklıkları bir yana, bir de böyle bir tipi var bunun.."

Siz, Deathstoke adlı harika karakterin yaratıcısı olan Marv Wolfman olsaydınız, Rob Liefeld'e ne yapardınız?

Bu konuda muhtelif cevaplar verilebilir herhalde ama Wolfman efendi adammış, konunun pek üzerinde durmamış. Herhalde Liefeld çok canını sıkarsa onu herhangi bir tıp fakültesinin Anatomy-101 dersine kilitleyip kurtulabileceğini düşünmüştür.

DC Comics, Yeni 52 ile birlikte Wolfman'ın harikulade karakteri Slade Wade'e tekrar kendine ait bir dergiye sahip olma şansı veriyor. Deathstoke #1, çizgi roman dünyasnın yeni çocuklarından Kyle Higgins'in hikayesiyle 52 ve Amazing Spider Man'de yaptığı işlerden tanıdığımız Joe Bennett'e emanet olarak denize açılıyor. Denize açılıyor; biraz geç bir tanımlama olmuş olabilir; çünkü Deathstoke DC'nin evren değiştiren event'i Flashpoint'te bir korsan olarak tasvir edilmişti.

Çok da büyük bir sapma sayılmaz, yaptığı işte başarılı bir askerken kullandığı bir serum neticesinde insan üstü meziyetler kazanan bu arkadaşımız, paralı askerlik yaparken yaşadığı talihsiz bir aile meselesi neticesinde tek gözünü kaybetmiş; böylelikle kostüm giyip Nick Fury eye-patch'i takan bir Captain America eskisi gibi görünmekten renkli bir kıyafet ile kurtulmuştu. Abartıyorum, serde Nick Fury'lik yoksa bile korsanlık var; bu kesin.

Zaten Wade'in ilk sayıdaki aksiyonları da, herhangi bir ahlaki güdü doğrultusunda davrandığı yönünde içaçıcı değil. Aksiyon ve altmetin belki biraz zayıf, ama bir sayı için şans vermek böylesine görkemli ve rol çalıcı -bildiğiniz bir çok karakteri madara etmişliği mevcut kendisinin, böyle büyük anlarından biri için Identity Crisis okunabilir- bir karakter için bu çok da zorlayıcı bir tahammül olmaz. Kesinlikle takip edilmeli. En azından Deadpool kadar.

Yeni 52'de neler oluyor! - Detective Comics #1

2011-12-02T14:43:00.001+02:00

Batman Çizgi Romanları hakkında bir önceki postta atladığım bir nokta olduğunu düşünenleriniz olabilir; "Bir Batman dergisinde görmek isteyeceğiniz şeyler nelerdir?" kısmını okuduktan sonra bir çoğunuzun "Ee, Joker?" dediğini biliyorum. Merak etmeyin, favori blog yazarınız bunamadı, Yeni 52'yi tamamen review edebilmek için ciddi mesai harcıyor ama Joker'i kafamdan çıkaracak kadar da formdan düşmüş değil.

Joker'den önceki Batman dergilerinde pek bahsetmedik, çünkü Detective Comics #1'e baktığımızda , DC evrenine Joker'i sunma ayrıcalığına Tony Daniel'in sahip olduğunu görüyoruz. Daha önceki volume'ü tam 881 sayı sürmüş olan Detective Comics, yeni 52 içerisindeki koşusuna bir Joker macerası ile başlıyor. Belli ki, dergiyi hem yazan hem de çizen Tony Daniel, işini sağlama almak istemiş.

Hem tarz, hem de kariyeri itibariyle bir Image çizeri olan Tony Daniel, daha önce #670-712 aralığında bol bol Batman yazma ve çizme fırsatı bulmuş bir çizer, genel ortalamaya göre biraz daha hantal, kırçıllı -ne demekse- ve Frank Miller tarzı bir Batman'i var, aşağıda meşhur Batman #703 kapağını görebilirsiniz.

Evet, açılış hikayesi olarak elindeki Joker'i kullanmakta aceleci davranan Daniel, hikayenin içerisine serpiştirdiği diyaloglar ve iç seslerden anlaşıldığı üzere bu Batman klişesini, "I am Gotham" ve "I own the Night" şeklinde Batman klişeleriyle destekleyip dengeliyor. Tüm bu öğelerin tek bir sayı içerisinde kullanımı belki ilk başlarda rahatsız edici görünebilir, ama karşınızda Tim Burton tarafından çekilmiş ilk film ayarında bir Batman daha olduğunu düşünürseniz, ve sanat tasarımını Frank Miller'ın yaptığını, ve hafifleştirilmiş bir Vertigo çizgi romanı olarak çıkarıldığını da eklerseniz ortaya çıkan fikir ilk başta bulunduğumuz noktaya göre daha etkileyici olacaktır. Tüm bu sağlamcılık, ortaya herkesin merak edeceği yeni bir kötü adam bırakılmasıyla hafiftten elini de gösteriyor tabii, son sayfada Penguin'i görsek Tony Daniel'in artık kolaycılığa kaçmış olduğunu söyleyebilirdik.

Daha önce bahsetmiştik sanırım, hikaye ilk girişi itibariyle biraz "hardcore" , bu da zaten ana DC evreninin gününüzde şiddetin daha da meşru hale gelmesine paralel görünebilecek bir refleksle daha Vertigo bir hal almasının sonucu olabilir. Joker her zaman şiddet eğilimi konusunda sınır tanımayan bir karakter olmuştu; fakat DC Comics'in yeni 52'sinin "süper kahramanlara kuşkuyla bakılan" periyodunda gerçekleşen bir macerada onu durdurmaya çalışan polisleri kasklarını kıracak kadar haşin döven bir Batman, daha önce çok sık görülmemiş bir manzaraydı.

Ben ne dersem diyeyim, ilk sayısı itibariyle olaya on sayfalık fist-to-fist bir Joker-Batman mücadelesiyle giren çizgi romanı siz her türlü alacaksınız, olaya bir de ikinci sayı ve sonrasında bakmakta fayda var. Action Packed der ya gavurlar, aynen öyle, o kadar ki Batman'i kostümsüz hiç görmüyorsunuz bile. Ben, böylesini tercih ederim. En azından Detective Comics etiketi altında.

Yeni 52'de neler oluyor! - Batman #1

2011-12-02T11:57:00.000+02:00

Klasik bir Batman dergisinden beklentileriniz nedir, ben sizin yerinize sıralayayım isterseniz;

Karanlık, postmodern olduğu kadar da grotesk bir şehir.

Akıl sağlığı yerinde olmaktan son derece uzak, varlığını bir şekilde Batman'in varlığına borçlu Kötü adamlar,

Ed McGuiness'in çizgi film estetiğine yakın çizimleri ile Kelley Jones'un hastalıklı vampirimsi çizimlerinin arası bir batman tasarımı.

Komplo, ve cinayet mahallerinin havalandırma boşluklarında sigara eşliğinde konuşulan ipuçlarını takip etmek.

Bana göre Batman bunların birleşiminin üzerine iyi hazırlanmış dedektiflik maceralarının serpilmesiyle oluşan bir kahramandır, ben bunları okumaktan keyif alıyorum. Ve inanın bana, Scott Snyder ile Greg Capullo'nun Batman'i tam da bunların karşılığı.

Yeni 52'de bir çok Batman dergisi mevcut, ve fanboy'lar hangilerini takip edebilecekleri konusunda hala endişeliler. Batman, görüldüğü üzere kahramanımızın amiral dergisi olduğu için DC'nin en çok asıldığı çizgi roman olmuş. Klasik gibi görülen bir giriş sergiliyor, Arkham'da bir vakaya karışan Batman'in çok ilginç bir destekçisi olduğunu görüyoruz; Joker ve Batman team-up'ı hiç de beklenmeyen bir sonla neticeleniyor.Arkasından günümüz bir cinayet, ve bu cinayetin hiç mi hiç beklenmeyen zanlısı ile şenleniyor.

Yeni Batman'ın en büyük avantajı -bana göre- Scott Snyder değil, Greg Capullo. Capullo gerçekten 52'nin ilk sayıları içerisinde en iyi iş çıkaran çizerlerden birisi .Her sayfada, her aksiyonda bunu hissediyorsunuz; Snyder'ın Bruce Wayne'i ise The Dark Knight ve Detective Comics versiyonlarına göre çok daha "aydınlık" , daha "casual" bir karakter olmuş. Papyon takan bir Bruce Wayne düşünün, işte o papyon en çok Snyder'ın Batman'ine yakışıyor. Genç yazarın kariyerinin henüz çok başlarında böyle sağlam bir ongoing seri yazabiliyor olmasını da -çünkü çok geniş bir portföye sahip değil kendileri- bir Stephen King uyarlaması olan American Vampire ile 2011 En iyi yeni Seri Eisner'ı almış olmasına bağlıyorum. Bu şansı kullanır veya kullanmaz -keza Swamp Thing'de çok iyi bir iş çıkartıyor hali hazırda- önemli değil, eğer derginin ruhu bu şekilde oturabilirse devamında da diğer sayılara nazaran farklı bir Batman görebiliriz, dört ayrı dergide aynı adamı izlemek çok keyifli olmuyor vesselam.

Hangi Batman dergisi, hangi Batman dergisi diyenler, aradığınız sayı bu olabilir. Hele bir Capullo'nun Batman'ine bakın, sonra karar verin. Pişman olmazsınız.

Yeni Anket - Hangi yayını Türkçe görmeyi tercih edersiniz?

2011-12-01T16:59:00.000+02:00

Uzun süredir anket yapmıyorduk, artık tekrardan tüm etkinliğimiz ve gücümüzle (hahah) piyasaya geri döndüğümüze göre Türk Çizgi Roman altkültürünün nabzını tutmaya devam edebiliriz.

Bu haftaki anketimiz, Türkiye'de hangi çizgi romanı türkçe görmek isteyeceğiniz üzere. Seçenekleri geniş tutmaya çalıştım, ama listede yer almayan bir tercihiniz olursa yorum yazabilirsiniz, eklerim.

Ayrıca işaretleyenler başlığın altına neden böyle bir tercihleri olduğunu da iki cümle ile özetleyebilirlerse süper olur. Unutmayın, blogumuzu Çizgi Roman yayın dünyası da takip etmekte!

Kahramanlar Burada!

2011-12-01T16:29:00.000+02:00

Efendim, sağolsun Kahramanlar burada isimli sitenin kurucusu arkadaşlar diğer tüm Çizgi Roman blogger'larıyla birlikte bize de Bülten göndermişler, sizlerle paylaşmak istedik.

“KAHRAMANLAR BURADA” İLE KAHRAMANLAR BİR TIK UZAĞINIZDA!

Çizgi karakterler çocukluğumuzdan itibaren hayatımızın içerisinde yer almaktadırlar. Çok farklı ürünler ile karşımıza çıkan çizgi kahramanlar artık “Kahramanlar Burada” online satış platformunda sizleri bekliyor.

“Kahramanlar Burada” sayfası altı ay süren ön hazırlık sürecinden sonra Kasım 2011’de internet dünyasına “Merhaba” dedi. İnternet ve yazılım sektörlerinden Kahramanlar Sinemada sayfası ve AB Yazılım Hizmetleri’nin ortak çalışması olan “Kahramanlar Burada” sayfasının ürün yelpazesini sadece çizgi karakter ürünleri oluşturmaktadır. Giyim, çizgi roman, film, oyuncak ve aksesuar gibi çok farklı kategoriler altında lisanslı ürünler kahramanlarburada.com adresinde bir araya geliyor.

“Kahramanlar Burada” sayfası, ziyaretçilerinin çok sayıda kategoride kolay ürün araması yapabileği bir tasarıma sahiptir. İsterseniz ürün bazında, isterseniz çizgi karakter bazında aradığınız ürüne kolayca ulaşabilirsiniz.

Her yaştan çizgi karakter sevenlerin ilk adresi olmayı amaçlayan “Kahramanlar Burada” sayfası Türkiye çapında tüm illere kargo hizmeti vermektedir. 12 aya kadar taksitli alışveriş imkanı ile artık sevdiğiniz kahramanın tshirtüne, çizgi romanına veya oyuncağına tek bir alışverişte kavuşabileceksiniz.

Örümcek Adam, Superman ve Batman artık aynı adreste buluştular...

Facebook sayfası: http://www.facebook.com/KahramanlarBurada
Twitter adresi: http://twitter.com/kahramanmerkezi

İletişim:
AB Yazılım Hizmetleri
0212 225 00 33http://www.kahramanlarburada.com

Skandal - Üç Saniyede Saç Çıkaran Mucize Formül!

2011-12-01T10:23:00.001+02:00

Aşağıdaki sayfalar Schism #5'ten alındı. Quantum mekaniği uzmanlarımızla 4 sayfada toplam on ya da on beş saniye kadar geçmiş olabileceğini hesapladık.

Wolverine'in kafatası seviyesinden on beş saniyede komple favori de dahil saç çıkaran mucizevi formülü, yakında tüm eczanelerde, ve Weapon X kliniklerinde!

Hala bu sayıyı okuyabilirim diyorsanız;

Wolverine and the X-Men #2 - "Frankenstein Monsters with Flamethrovers. Okay, You Got me."

2011-11-30T12:13:00.000+02:00

Cyclops'un takımı ile Wolverine'in takımının birleşmesiyle aramızda kalan süre, bir sayı daha azalmış durumda. Ne zamanını bilemiyorum, neredesini de bilemiyorum ama olacağını biliyorum, ve Regenesis kapsamında çıkan her dergi bizi bu hedefe biraz daha yaklaştırıyor.

Wolverine'in ekibini ilk sayının sonunda bıraktığımızda yeni okul ilk 23.sayfayı tamamlamadan başına bir sürü bela sarmış durumdaydı; okulun açılışı için New York Eğitim departmanından gelen -aslen mutant düşmanı olan- kontrolörlerin kaotik bir ilk gün ile karşılaşmaları; Beast dahil olmak üzere kimsenin gününde olmaması; tüm bunlar Wolverine'in boynundaki kravattan daha fazla canını sıkarken bir de olaylara yeniden doğmuş -yaş ortalamarı sebebiyle bunu rahatlıkla söyleyebiliriz herhalde- Hellfire Club'ın da dahil olmasıyla herşey tamamen bir panayır havası almış, okul amiyane tabirle -yıkılmaya- başlamıştı.

Bu sayı, ilk sayıya nazaran daha ilginç gelişmelere gebe. Hellfire'ın katılımıyla tam bir fiyaskoya dönen ilk gün, ilginç silahlarla daha da tuhaf bir hal alıyor; gökten yağan Frankenstein'lar'ın flamethrover'ları arasında hiç beklenmedik bir kahraman yükseliyor; bugüne kadar hemen hemen herkesin "en işe yaramaz X-Men" olarak nitelediği, orjinal takımda ne aradığı bir türlü anlaşılmayan, Wolverine'in "Artık bir adım olsun öne çıkıp etkileyici bir şeyler yapmalısın" dediği eski dostumuz Bobby Drake. Bu sayı itibariyle, Bobby'nin X-Men'in son yirmi yılındaki en büyük anını yaşadığını söylememiz abartı olmayacaktır herhalde. Ayrıca bu yükselmenin Uncanny X-Force hikayesi olan The Dark Angel Saga'ya da bir selam çaktığı gözlerimizden kaçmadı.

Selam derken, hikaye de zaten X-Men tarihinin karanlık dönemlerinden birine selam çakarak sonlanıyor; el freni çekilmiş bir araba gibi etrafınızda dönüyorsunuz.

Wolverine and the X-Men, 2.sayısı itibariyle umut verici bir seri olabileceğini ispatlama yolunda ilerliyor. Yeter ki herşey Wolverine üzerine kurulmasın, tüm sorumluluk Logan'ın omuzlarına yüklenmesin. X-Men, karakter açısından çok zengin bir havuz; Beast, Rachel, Bobby ve Kitty gibi "street-smart" ya da daha yere yakın karakterler kullanılırsa X-Factor'un dedektiflik sıkıcılığında olmayan bir versiyonuna sahip olabiliriz.

Son olarak şunu söyleyeyim; Chris Bachalo'nun tarzına alışmamın mümkün olmadığını artık kabul etmiş durumdayım. Ne Wolverine'i ilk dönem Bilbo illüstrasyonları gibi çizişine alışabiliyorum, ne de iç içe kullandığı panellerine. Hemen hemen herkesi "dikenli" çiziyor olması ise en büyük kabusum herhalde. Wolverine and the X-Men'i okurken bu yüzden çok zorlanıyorum, ve ilk sayıya göre daha hareketli olan 2.sayıyı okurken belki de bu yüzden seriden çok hoşlanmadığıma emin oldum. I hate Chris Bachalo, kendisinin büyük bir "Superstar" olduğu için bu dergiyi bir kaç ay çizerek başkasına bırakmasını diliyorum.

Yeni 52'de neler oluyor! - Red Lanterns #1

2011-11-29T16:15:00.002+02:00

Sinestro Corps War'ın sonlanmasına yakın günlerde Ganthet diğer duyguları temsil eden güçlerin de mevcut olduğunu söylediği an, ne kadar heyecanlandığınızı hatırlıyor musunuz?

Hatırlamayanlar, Green Lantern v3 #25'e doğru uzanıp bu anı tekrardan yaşayabilir, biz ise Ganthet'in kırmızı yüzük taşıyıcılar için söylediklerini tekrar edelim :

Evet, taşıyıcının öfkesi tabii ki kontrolsüz olacak, allah aşkına; siz olsanız Atrocitus'un yerinde ne yapardınız?

Kainata kendilerine göre verecekleri düzen ile bir çeşit nizam-ı alem anlayışını takip eden ölümsüz Guardians of the Universe tayfası, namı diğer şirinler; vaktiyle Green Lantern Corps'u yaratmadan önce işlerini Manhunter adı verilen ve yine irade enerjisi ile çalışan robotlarla yapmaktaydılar. Bu robotların yazılımındaki ufak bir hata Sector 666'da bulunan birliklerin kafayı küllüm sıyırması, ve Atrocitus kardeşimizin memleketi olan Ysmaul gezegeni de dahil olmak üzere tüm 666.Sektördeki yaşamı yoketmeleri sonucunu doğuruyor. Herşey bununla bitse yine iyi, bu herzeyi yiyenler Atrocitus ve onunla birlikte sağ kalan diğer dört varlığı Ysmaul gezegenine hapsedince; bu arkadaşlar sinirden kendi kendilerine tecavüz edebilecek raddeye geldiklerinde kainatın ilk Kırmızı bataryası varolmuş oluyor. Ve Atrocitus, böyle bir güce sahip oluyor.

Bu adamın yerinde siz olsanız ne yaparsınız, tekrar soruyorum? O cüceleri tek tek bulup , kafa derilerini yüzmez misiniz? İşte Atrocitus ve kedisi de, temel olarak bu motivasyonla hareket ediyorlar. Evrende hayat bulan bitmek bilmez öfkeden beslenerek, ve acı ve öfke yaratan tüm varlıkları cezalandırarak. Ve araştırarak, Evrende bu kadar acı varken, güçlerinin neden bu kadar azaldığını öğrenmeye çalışarak.

Evet, kendi dergilerine kavuşmaları Red Lantern Corps için iyi bir gelişme olabilir, fakat aynısını Atrocitus için söyleyemiyoruz : kendisi tüm zamanların en düşük skorlarından birini sergilemekte, ve bu bir avuç katilden başka bir şey olmayan kuvvetleri içerisinde de hissedilmiş durumda. Krona'nın ölümüyle kendisinden çalınan intikamını tekrardan ele geçirebilmek için yola koyulduğunda, geride bıraktığı kuvvetlerini kimin yöneteceğinin belirsiz olduğunu da bilmiyor.

Güzel, değil mi? Evet, Red Lanterns Peter Milligan'ın Justice League Dark'tan sonra ikinci başarılı title'ı olacak gibi görünüyor. Eh, Ed Benes bu seri için biraz tecrübesiz bir çizer olabilir, ama başarı geldikten sonra onun replacement'ı zor olmayacaktır.

Atrocitus, ilk göründüğü andan itibaren daima fanların bayıldığı bir karakter oldu. O ve ona sadık kedisi Dex-Starr kainatın derinliklerinde yapacakları kıpkırmızı yolculuğa bizi de sürükleyecekler, en azından Peter Milligan yazdığı sürece bu böyle olacak gibi görünüyor.

Yeni 52'de neler oluyor! - Grifter #1

2011-11-29T15:36:00.002+02:00

Wildstorm evrenini kapsamlı bir şekilde takip edememiş olmak en büyük ayıplarımdan biri herhalde. Image evreninden ayrıldıktan sonra kendi başına yayın hayatına devam eden Wildstorm evreninin bir kısmı , 52 ile de DC Comics'in Multiverse'indeki paralel evrenlerden biri olarak gösterilmişti.

Artık bu iş fenalık vermişti herhalde ki, DC yeni 52'siyle birlikte Wildstorm evreninden bazı öğeleri de ana DC evrenine dahil edeceğini belirtti. Flashpoint'te de kendisini gösteren Grifter, bu evrenden gelip DC'de kendi dergisine kavuşan kahramanlardan biri. Diğeri ise Stormwatch.

Grifter, Wildstorm evreninin Weapon X'leri (ya da mutantları) sayılabilecek Gen-Factor sahibi kahramanlardan bir tanesi, ileri derecede Black Ops yeteneklerine sahip olmasının yanı sıra Telekinesis ve Telepati yeteneklerine de sahip. Ve kendisinin WildC.A.T.S günlerinden bugüne bildiğimiz üzere, silahlarla arası çok iyi. En azından bildiğimiz durumda böyleydi.

Grifter #1 ise, hikayeyi daha gerilerden ele alacakmış gibi görünüyor, Cole Cash'i eyaletler arasında dolaşarak insanları kandıran bir "Grifter" olarak görüyoruz, sonra olaylar birden öylesine karışıyor ki daha ilk sayının sonunu getiremeden bir iki defa anlamadığınız için bırakmaya bile niyetlenebiliyorsunuz. Güzel haber şu ki, ilk sayı itibariyle Wildstorm evreninin Skrull'ları sayabileceğimiz Daemonite'lar olayın içerisinde, ve Grifter'ı yakın zaman içerisinde kostümüyle görebileceğiz.

Kötü haber ise hikayenin oldukça dağınık, ve insanların ilgisini toplamasını zorlaştıracak şekilde anlatılmış olması. Bunu ilk sayı rehavetine verecek olursak, Grifter 2.sayısı itibariyle bir kontrol edilmeyi hak ediyor. Ama daha fazlasını, bunu ne yazık ki şimdiden söyleyemiyoruz. Bana kalırsa Nathan Edmondson DC Comics'in yeni bir serisinin ilk sayısından itibaren sürücü koltuğund olmak için biraz tecrübesiz kalmış, bu tempoda devam ederse serinin yazar değişikliğine gideceğine kesin gözüyle bakabiliriz. Arkasında oldukça ilginç maceralar barındıran Grifter basit bir the Event karakteri gibi tınlamamalı bence. Neyse ki Cafu çizimleriyle bu açığı biraz olsun toparlıyor ki, okuyabiliyorsunuz.

Oysa ilk başta uçakta yaşanan aksiyon, çok umut vericiydi.

Yeni 52'de neler oluyor! - Green Lantern : New Guardians #1

2011-11-29T14:46:00.001+02:00

Ortadoğu'da petrol biter, Avrasya havzasında doğalgaz biter, Kaddafi rejimi bile bitti ama DC Comics'in birbirinden ilginç karakterleri bir türlü bitmiyor. Bunlardan biri de Kyle Rayner isimli arkadaşımız, bahtsız mı desek, şanslı mı desek, kendisi hakkında nasıl bir tanımlama yapmamız gerekli bir türlü bulamadık.

Hal Jordan'ın aklını kaçırıp tüm Green Lantern Corps'u ve Guardians of the Universe'ün neredeyse tamamını yoketmesinin ardından kalan tek Guardian olan Ganthet taa dünyaya kadar gelip ressam Kyle Rayner'ı bulmuş , kendisini korkusuz olduğu için değil; korkuyu tanımlayıp altedebildiği için yeni Green Lantern olarak seçmişti. İşte bu noktanın ardından Kyle'ın başına gelenler, bişmiş tavuğun başına gelmedi desek yeridir:

İlk olarak kendisine süper kahraman olma konusunda ciddi anlamda yardımcı olan kız arkadaşı, Major Force tarafından öldürülerek buzdolabına konuldu. Bu olay Green Lantern v3 #54'te yayınlandığında öyle büyük olay oldu ki, çizgi roman dünyasında Gail Simone etrafında toplaşan bir Womens in Refrigerators insiyatifi bile kuruldu. İnsiyatif, o günden bugüne çizgi roman dünyasında kadın istismarını ifşa etmekte. (heh, son yıllarda biraz ağırdan alıyorlar tabii.)

Ardından Oblivion adlı dünya dışı bir varlık Kyle'ı kendisine host olarak seçti, tam bu geçti derken Ion oldu, ardından Green Lantern'ların meşale taşıyıcısı, bayrak taşıyıcısı oldu, Hal Jordan geri dönünce tenzil-i rütbeye uğramış gibi oldu. Son zamanlarda bir defa Parallax oldu, artık daha da bir şey olmaz diyorduk ki önünü alamadık; Honor Guard oldu .

Green Lantern : New Guardians da Kyle'ın ilk versiyondakiyle -neredeyse- aynı origin hikayesiyle açılıyor, tek fark daha önceki sefer Kyle'ı GL olmak zorunda olduğuna ikna eden Ganthet'in yeni GL'ye beklemediği çabuklukla kavuşması neticesinde "It would seem I choose well" demesi oluyor. Daha sonra günümüze geliyoruz, Farklı sektörlerde bulunan bir Sinestro Corps üyesinin , bir Red Lantern'ın ve bir Star Sapphire'in yüzüklerinin yeni bir kullanıcı tercih etmek için onları terk ettiğini görüyoruz; tüm yüzükler aynı sektöre doğru uzanıyor : 2814. sektöre. Bu da güzide dünyamızın bulunduğu sektör oluyor. Biraz sonra anlıyoruz ki, Duygu Spektrumunda yer alan tüm yüzüklerden birer adet kullanıcısını terkederek bu sektöre yönlenmiş.

"Acaba kime yönlenmişler?" diyecek okuyucularımı ilk paragrafı tekrar okumaya davet ediyorum. Bugüne kadar yaşamış en talihsiz Green Lantern kimse, tabii ki ona. Kyle Rayner'ın tüm yüzükleri karşısında gördüğü an yüz ifadesini görmelisiniz, ve tabii ardından yüzüklerin orjinal sahiplerini öfke krizleri içerisinde karşısında gördüğü an sahip olduğu yüz ifadesini de! Dergi, hem size ikinci sayısı itibariyle yüzüklere ulaşmaya çalışan acaip acaip uzaylıların yağlı kazık benzeri mücadelesini vaadediyor; hem de Kyle Rayner'ın aşağıda bir benzerini görebileceğiniz kimsenin aklına gelmeyen tasarımlarını takip etme şansını.

"Bir insan, hayalgücü neticesinde böyle kaslı inşaat işçileri yaratmaya utanır herhalde, sende hiç mi utanma yok Ey Kyle!"

Açık konuşmak gerekirse, Rayner hiçbir zaman favori Green Lantern'ım olmadı, hatta Grant Morrison'un JLA'sındaki tuhaf halleri, Wonder Woman'a "hanımefendi" diye hitap etmesi filan oldukça komik gelmişti. Ama New Guardians, Kyle'a -önceki versiyon- Green Lantern Corps gibi sıkıcı olmayan bir dergide fırsat vermesi için önemli. Açılın biraz, açılın, adam hava alsın, eminim biraz kendine geldiğinde hepimizin ağzının payını verecektir!

Yeni 52'de neler oluyor! - Batman and Robin #1

2011-11-29T13:45:00.001+02:00

Batman and Robin, yola çıkış anı itibariyle Grant Morrison'un Bruce Wayne dışında kimsenin gerçekten Batman olamayacağını farketmesiyle başlamış bir seriydi. Morrison bunun ardından "Acaba birini bunu denerken görsek bu eğlenceli olmaz mıydı?" diye geçirdi, ve Dick Grayson'u hedef tahtasına oturtarak 2009'un en iyi serilerinden biri olan Batman and Robin vol.1'i başlattı.

Frank Quitely, Philip Tan, Cameron Steward ve Andy Clarke gibi çizerlerden Grant Morrison üslubunca Batman hikayeleri dinledik, açıkçası ben serinin yazarlığı Paul Cornell'e devredildikten sonra dikkat dağınıklığı sebebiyle devam edemedim. Ama Batman and Robin, sadece Damian Wayne gibi bir pain in the ass'in varlığı sebebiyle bile takip edilebilir bir seriydi.

Yeni 52 başlangıcı sebebiyle sıfırlandıktan sonra, görüyoruz ki Bruce Wayne'in dönüşüyle birlikte olaylar daha da ilginç bir hal almış. Ve evet, Damian hala pain in the ass olmaya devam ediyor.

Bildiğiniz üzere Bruce Wayne dünyada müteveffa olarak değerlendirildiği bir süre zarfında alemlerden alemlere koşmuş, değişik zaman dilimlerinde yarasa mitosunu güçlendirerek günümüze dönmesini sağlayacak yolu er geç bulmuştu. Yeni DC evreni, kendisinde neleri sabit bırakıp neleri değiştirecek diye düşünmekten gözümüze uyku girmiyordu; şimdi cevapları tek tek almaktayız.

Batman and Robin'in Batman'i , artık geçmişindeki ölüm ve kan perdesini örtmek istiyor; bunu yapmak için ilk adım olarak da Anne ve Babasının ölüm yıldönümlerini anmak yerine evlilik yıldönümlerini kutlamayı tercih ediyor. Yıllardır kendisini tanıyan biz sadık okurları için çok cesur bir tercih olduğunu söylemeliyim, tepesinde Demokles'in kılıcı gibi sallanan bir çift ebeveyn cesedi olmaksızın Bruce Wayne nasıl bir hal alacak, şimdiden merak etmekteyim. İki jenerasyon arasındaki farkı görmek için çok faydalı muhabbetler de dönmekte, oğlunun babasına göre ne derece farklı olduğunu bir iki diyalogla özetlemişler : Bruce Wayne daha sorumluluk sahibi, ağırbaşlı, ve korkudan beslenip stratejik davranma taraftarıyken Damian hiç ona çekmemiş; fevri, anlık karar verip bu kararlara göre hareket eden, derinlemesine düşünme ihtiyacı duymayan, ve saygısız bir genç. Serinin temel dinamiği bu; bir kuşak çatışması izleyeceğimiz çok belli. Zaten daha önce Batman and Robin vol.1'de #20-22 arasını da yazmış olan Peter Tomasi, bu yeni dönem için sekiz yaşındaki oğluyla arasındaki ilişkiden bolca faydalandığından bahsediyor.

Yine de düşüncesi bile kulağa hoş geliyor : asabiliği ile, aksiliği ile hepimize rol modeli olmuş Bruce Wayne'i bir gün oğlunu azarlarken görebileceğimiz hiç aklınıza gelir miydi? Yeni 52'de Batman dergileri açısından çok büyük success story'ler yazılmıyor, eğer siz de Batman fanıysanız Batman and Robin ile ilgilenebilirsiniz. Patrick Gleason zaten serinin son çizeriydi, kendisi bu konuda rüştünü yeterince ispatlamış durumda. Pull List'e konulmasında fayda var.

Yeni 52'de neler oluyor! - Batwoman #1

2011-11-28T16:30:00.001+02:00

Bir karakter düşünün; sırf başka bir karakter eşcinsellik suçlamasıyla karşı karşıya kalmasın diye ona eş olarak yaratılmış, bahtsızlık konusunda çığır açan tüm çizgi roman kahramanlarından daha zor durumlarda kalmış, daha sonraları bu suçlamalar güncelliğini yitirince tarihin çöp tenekesine gönderilmiş. Daha sonra yıllarca hatırlanmamış,
kırk küsür sene sonra ana karakterin yokluğunda tekrardan kendisine sahnede yer bulma şansını edinmiş. Daha sonra, herşey yolunda giderken, serisi birden bire iptal edilip, farklı bir karakter olarak tekrar başlatılmış.

Bir karakter düşünün, tahammülsüzlüğün zorlayıcı sınırlamalarına karşı kaypakça bir savunma olarak yaratılmış, fakat sonradan eşcinsel bir kimlik kazanarak hem bu tahammülsüzlüğe en büyük küfür haline gelmiş, hem de oportünist bir şekilde çağın ruhunun yakalanabilmesi için yaratıcılarına önemli bir koz sağlamış.

Ve bu karakterin makus talihinin bir gün tersine döndüğünü düşünün, DC Comics adlı zalim firmanın birdenbire tüm evrenlerini yenilemeye karar verdiğini , Batwoman adlı bu mezalim altında inleyen karakterin sorumluluğunu daha önce Greg Rucka gibi bir efsane ile Batwoman çizme şansına kavuşmuş J.H.Williams III'e teslim ettiğini, bu zor isimli iyi yazar arkadaşımızın yanına sağlam durması için Star Wars evreninde harikalar yaratmış W.Haden Blackman'ı eklediğini düşünün. Ortaya ne çıkar?

Evet, künyesini okumanın çok çok zor olduğu bir çizgi roman çıkar. Bunun dışında ne çıkar?

Batwoman #1'de gördüğümüz üzere, sizi içinde yaşamak isteyebileceğiniz kadar çeken bir çizgi roman çıkar. Yola yeni başlamış , ve gittiği yere kadar yanında koşmak istediğiniz bir şimendifer çıkar. Batwoman #1 ile size bir çizgi roman vaadedilmiyor, Edgar Allan Poe'nun duvarlarını boyadığı bir Kafka romanında yaratılmış, ve günümüzde yaşayan insanlar tarafından canlandırılan bir Gotham tecrübesi vaadediliyor.

1930'ların ucuz polisiyelerinden fırlamışcasına grotesk ve gotik olan Kate Kane, ailesinden kendisine kalan ve Wayne servetiyle yarışabilecek tüm mal varlığına rağmen bir türlü mutlu olamayan genç bir kadındır; şehrin Batman dışında başka bir savunucuya daha ihtiyacı olduğuna karar verdiğinde, geceleri üzerine çizgi roman alemlerinde en güzel şekilde tasvir edilmiş kostümlerden birini giyerek dışarı çıkar. Bu durum ve beklenmeyen başarısı, hem kötü adamların, hem de iyilerin dikkatini çekecektir. Bu nasıl olacak derseniz, aşağıda gördüğünüz bir panel sistemiyle olacak, derginin 16 sayfası bu şekildeki 8 splash-page'den oluşmakta;

Paranormal öğelerle bezenmiş Batman hikayeleri sevenler (ki hiç de az sayıda değilsiniz, biliyorum) , Oldschool çatı güreşlerinden ve Müfettiş Gordon'un ceberrut suratı dışında GCPD mensuplarını takip etmekten hoşlananlar; Batwoman tam sizin kaleminiz. Geç kalmayın, üzülürsünüz.

Ek olarak, serinin yeni hikayeyle birlikte Çizer olarak Madame Xanadu'daki hastalıklı tarzıyla renk cümbüşünde boğulan DC Comics'e yeni bir soluk getirmiş olan Amy Reeder Haldley'e teslim edileceğini de ekleyeyim. İlk Volume'ü kaçırırsanız, ikinci hikayeden başlamak için başka bir motivasyon kaynağınız daha var kısacası.

Fantastic Four #600 -"Bir çok giden memnun ki yerinden.."

2011-11-28T12:25:00.001+02:00

Jonathan Hickman ilginç bir yazar, bir konu üzerinde yıllarca çalışıyor, uğraşıyor, ince ince ipliklerden dev gibi heykeller inşa ediyor; bunların tümünün ortaya serildiği zirve noktasında ise aslında o ana kadar gerçekleşen herşeyin büyük bir hazırlıktan ibaret olduğunu görüyorsunuz. 28.sayısı ile müthiş bir final yaparak sonlanan Secret Warriors'da da bu vardı, özetle sürekli bir paranteze alma durumu var Hickman'ın hikayelerinde, okuduğunuz her hikayenin daha büyük bir hikayenin parçası olduğunu hissederek devam ediyorsunuz.

Ama devam ediyorsunuz işte, kilit nokta da bu herhalde : yıllardır kimsenin eline almadığı Fantastic Four şu an için çok ilginç bir noktada.

Jonathan Hickman'ın Fantastic Four #570'de Reed Richards'ın kainattaki tüm sorunları çözme takıntısıyla başlattığı hikayede yeni bir zirve noktasına daha ulaşmış bulunmaktayız. Human Torch'un Negative Zone'da mahsur kalıp ölü olarak kabul edilmesinin üzerinden bir seneye yakın zaman geçti; Marvel Comics'in en meşhur ailesi artık -zorlama bir Spider Man takviyesiyle- yine dört kişi olarak yoluna devam etmekte, ama ciddi sorunlar hala varlığını hissettiriyor. Reed yaptığı araştırmalar neticesinde kainattaki problemleri biraz kaba bir yolla ortadan kaldıran Reed'ler Konsülünü dünyanın başına sardığı için kendisini suçlu hissetmekte; Susan Richards yeni Atlantis'in hükümdarı olarak Atlantis'liler ve Universel Inhuman'lar arasında iktidar savaşlarıyla parçalanıyor. Ben Grimm Johnny'nin ölümünü henüz tam olarak atlatabilmiş değil. Ve ardından neler oluyor?

Reed'ler Konsülü kendi şemalarını uygulayabilmek için dünyaya karşı gizli bir savaş başlatıyor, Yeni Atlantis ve Universal Inhuman'lara karşı Moleman'ın ordularını harekete geçiriyorlar.

Ronan'ın tokmağındaki Seed ile yarattığı Supreme Intelligence kendisini yokedeceği kehanetlerle iddia edilmiş Black Bolt'u yok edebilmek için evrende kalan son 5 Inhuman ırkının yuvası konumundaki dünyaya tüm cephelerden bir Kree saldırısı başlatıyor. Doğuda ve batıda bir çok efsanede rastladığımız "kendisini öldürecek kişiyi ortadan kaldırmak için yığınları yok etme" hikayesi, burada da varlık gösterme.

Annihilus, Reed'ler konsülünden aldığı gizli destek ile dünyayı işgal hareketine başlamak üzere.

Ve Black Bolt, bir şeylerin peşinde. Tüm bu dört hikaye, eski bir dostun muhteşem dönüşüyle Fantastic Four #600'de vites büyütüyor, tekrar aramıza katılan Fantastic Four #601 ve -biraz daha Young Fantastic Four gibi görünen- FF #12 olayların yeni mecraları olacaklar.

Spoiler vermek istemiyorum, bu konuda dikkatliyimdir ama artık Marvel dahilinde bu tarz olayların ucu kaçtığı için rahat rahat söyleyebiliyorum; Human Torch'un geri dönüşü her ne kadar çok iyi kotarılmış da olsa biraz Planet Hulk havası estirmiyor değil. Gladiator'lük ve bir nevi Warbound teşkil edilmesi, daha üzerinden bir kaç yıl geçen Hulk event'ini ciddi ciddi hatırlatıyor. Sözkonusu hikayenin son sayfası da zaten Human Torch'ta benzer değişimler yaşanabileceğine işaret ediyor. Neyse ki ben, Cosmic Control Rod'u ile donatılmış bir Johnny Storm'u izlemek için çok hevesliyim. O yüzden iki dergiyi de takip ediyor olacağım.

En son , -daha fazla spiler yok, alın okuyun- Galactus'un göründüğü kısımla ilgili bir şey söylemek istiyorum; eğer burada Galactus'un ima ettiği olay gerçekleşirse Earth X hikayesi, Marvel evreninin geleceğini inşa etmeye devam ediyor demektir, bunu söylemek isterim. Okuduğunuzda anlayacaksınız.

Fantastic Four #600, tek başına event olabilecek bir dergi. Tercih ediniz.

Şemsiye Akademisi - Kıyamet Senfonisi - "Her şey uçan bir atomik dirsek darbesi ile başladı."

2011-11-25T11:39:00.000+02:00

Nihayet, aylardır burada cart curt ediyoruz, ara sıra "Olsa ne güzel olurdu yea" diye hayıflanıyoruz; kısmette bugünleri de görmek varmış!

Gerard Way'in yayınlandığı 2008 senesinde çizgi roman alemlerini karıştıran, En iyi Limited Seri dalında 2008 Eisner Ödülünü kazanan hikayesi Umbrella Academy, nihayet Türkçe olarak son derece kaliteli bir baskıyla yayınlandı, biz de bir ay kadar önce sabır ve sükunetle yaptığımız ön siparişimizin meyvesi olarak hem dergiyi, hem de JBC yayıncılığın ön sipariş hediyesi olan posteri adresimize kadar teslim aldık. Eşimin de approval'ını alan posteri asacak yer seçmeye çalışıyorum şu sıralar, bu tarz nazik hareketleri Türk Çizgi Roman yayıncılığında daha sık görmek istiyoruz, hemen buradan konuyu dürtelim.

Şemsiye Akademisi, atomik bir dirsek hamlesiyle eşzamanlı olarak dünyaya gelen çocuklar içerisinden seçilen yedi tanesinin maceralarını anlatıyor; kendisini dünyaya iyiliksever bir milyoner olarak tanıtan Monokl tarafından evlatlık edinilen bu çocuklar; dünyayı kurtarmak gibi ulvi bir amaçla daha kundaktayken karşı karşıya geliyorlar.

Kimden? Bunu, bir solukta okuyacağınız Kıyamet Senfonisinin en büyük gizemi olarak görmeniz bence çok büyük bir hata olur; çünkü aslında olayın dokuz kat gofret gibi damağınızda tat bırakan kısmı küçük ayrıntılarda, arkada sürekli sizi dürtmekte olan kasvetli post-steampunk atmosferde ve Gabriel Ba'nın çizimiyle küçük sevimli adamlar olarak yansıtılan tüm hikaye kahramanlarında gizli. Ağız tadınızı kaçırmadan ufak bir ipucu verelim, uzaya gönderilen maymunlar, mekanik uzay gemilerine sahip zombiler, dünyada kılık değiştirmiş vaziyette dolaşan maymunlar; Umbrella Academy sizi öylesine tuhaf bir dünyanın içerisine sokup, bu dünyanın içerisinde geçirdiğiniz zamanın farkına varmadan dolaşmanızı sağlıyor ki, kitabı elinizden bırakırken bu keyfin devam edip etmeyeceğini sorgulamaya başlıyorsunuz.

Merak etmeyin, Gerard Way sattığı mamule fabrika güvencesi veriyor; Umbrella Academy'nin 2.volume'i sayılan The Umbrella Academy : Dallas çoktan yayınlandı, ve Kıyamet Senfonisinin satış rakamlarıyla ilgili kulağıma çalınanlar onun da türkçeye çevrilmesinin çok gecikmeyeceğini söylüyor. Onu da okuduktan sonra, eminim siz de dünyadaki tüm UA fanları gibi The Umbrella Academy : Hotel Oblivion'un bir an önce yayınlanması için sabırsızlanmaya başlayacaksınız.

İlk başta bahsettiğimiz baskı konusuna tekrar değinerek bitirelim özet yazımızı, Şemsiye Akademisi'nin baskısı Türkiye'de çizgi roman anlamında yapılmış en incelikli işlerden biri, yukarıdaki sayfada gördüğünüz Yerel Gazete başlıklarını ve çevirisini incelemek, kitabı elinize aldığınızda ağırlığını hissetmek bile size neden bahsettiğimi açıklayacaktır. Artık bize düşen, okuduktan sonra arkamıza yaslanıp tadını çıkarmaya devam etmek; ve JBC'nin bundan sonra çıkaracağı çizgi romanlarda aynı kaliteyi devam ettirmesini ummak. Dünya, böyle olduğu müddetçe daha güzel bir yer olacaktır.

Yeni 52'de neler oluyor! - Batman - The Dark Knight #1

2011-11-24T11:27:00.001+02:00

İlginçtir, DC Comics'in en çok iş yapan ve en bilinen markası olmasına rağmen, insanların yaptığı yorumlar yeni 52'deki Batman çizgi romanlarının çok da başarılı olmadığı yönünde ilerliyor. Bence, çok yüksek beklentiler sonucunda ortaya çıkıyor bu durum.

Şimdiye kadar okuduğum Batman çizgi romanlarının, değişik problemlerden muzdarip olsalar da genel itibariyle başarılı olmaya kötü olmaktan daha yakın olduklarını söyleyebilirim. Bu konuda konuşmaya da, gençlik yıllarımın Süperstar çizgi roman çizeri David Finch'in eseri Batman The Dark Knight ile başlamak isabet olacaktır herhalde.

Gençlik yıllarımın Superstar'ı dedim, çünkü günümüzde David Finch aşırı derecede kan kaybetmiş ve kendisini tekrarlamak gibi bir problemden muzdarip bir çizer; burada bahsetmiştik; yüz çizimleri o kadar karakteristik bir hal aldı ki artık herkesi aynı çiziyormuş gibi geliyor. Batman'de böyle bir problemle karşılaşır mı, Gotham egzantrik karakter bolluğu çeken bir şehir olduğu için Brightest Day'deki kadar sorun olacağını sanmıyorum. Ne olursa olsun, karanlık ve bol gölgeli/taramalı tarzıyla kendisi en iyi "Gotham" çizerlerinden biri, bunu The Dark Knight'ın ilk sayısında da farkedebiliyorsunuz. Buraya kadar bir problem yok.

Sıkıntı, -bana göre- anlatılan hikayede ve hikayenin anlatılış tarzında. Zengin ve Çapkın Milyoner Bruce Wayne, Batman'i desteklediğini ve bundan korkmadığını açıkladığı bir partide GCPD'nin içindeki adamını söylemesi için onu sıkıştıran İçişleri görevlisini henüz kafasından atamamışken; Arkham Akıl Hastanesinde bir kalkışma gerçekleştiği haberini alır. Yola koyulur, polislerle birlikte olaya müdahale eder.

DC'nin büyük umutlarla yeniden başlattığı yeni evrenindeki ilk Batman : The Dark Knight hikayesi böyle başlıyor. David Finch'in Batman hikayesi yazma konusunda bir takım sıkıntılar yaşadığını zaten The Dark Knight'ın önceki volume'ünden biliyoruz, relaunch sonrasında kendisine göz kulak olması maksadıyla ortak yazar olarak seriye atanan Paul Jenkins olayı bu kadar toparlayabilmiş gibi görünüyor. Sonuç olarak iki yaratıcı sanatçı ve bir harika karakterden meydana gelen Finch-Jenkins-Batman teslisi elini bu kadar düşük bir kağıtla açmamalıydı. Batman Inc. ile gerçekleşen gelişmelerden tam olarak haberdar değilseniz, olayları yerine oturtmakta zorlanabilirsiniz.

Ben seri hakkında ilk karşılaşmada aşk yaşadığımı söyleyemem, ( Major Spoilers'dan Stephen Schleicher hikayeye üç yıldız vermiş) ama yukarıda belirttiğim sebeplerden ötürü ilk hikayenin sonunu görene kadar Batman : The Dark Knight'a şans verilmesi gerektiğini düşünüyorum. Henüz ilk sayıdayız, ve öğreneceğimiz çok şey var. Mesela birden karşımıza beklenmedik bir şekilde çıkan Harvey Dent'e ne olduğu gibi.

Yeni 52'de neler oluyor! - All Star Western #1

2011-11-23T15:35:00.001+02:00

Kimler Western seviyor? Kimlerin çocukken aşık olduklari Winchester tüfekleri oldu? Kimler plastik at ve kovboy oyuncaklarıyla ters çevirilmiş küçük kovalardan oluşan kaleleri işgal etti?

En azından benim gibi 80'lerde doğup 90'larda kafası basmaya çalışan jenerasyon ve ondan önceki tüm televizyon kuşakları için "Hepimiz!" cevabını içeren bir soruydu bu, her cumartesi çizgi film izlemek için uyandığımız gibi, her pazar da Trt'nin Western kuşağını kaçırmamak için evdeki herkesten erken kalkar, henüz yakılmamış sobanın soğuk aurasında kavurucu bir çöl sıcağını resmeden filmlerde oradan oraya koştururduk. Belki de bu yüzden bu kadar çok Western temalı çizgi roman satıldı ve satılıyor Türkiye'de.

Şimdi Western'ler o kadar da popüler değil, en azından işin içine zombiler ya da uzaylılar, belki de vampirler dahil olmadığı müddetçe de öyle olmaya devam edecekmiş gibi görünüyor. Kovboy filmlerinin kötü adamları kızılderililere sempati besleyip; aslında kötü olmadıkları sonucuna ulaşabilen bir kuşağın çocukları olarak; yeni büyüyenler bu durumdan bizden daha fazla zarar görecekler, buna eminim.

Biz ki, Yul Brynner'larla büyümüş, İyi, Kötü ve Çirkin'i bu denli popüler olmadan önce sevmiş bir nesliz, DC Comics'in sevimsiz karakteri Jonah Hex'in başrolünde yer aldığı yeni projesi (Aslında yeni demek çok da doğru değil, bu All-Star Western dergisinin 3.volume'ü.) All Star Western'e tabii ki bayılacaktık. Bayıldık da netekim! Çaresizlikten Warren Ellis'in Ignition City'sini Western niyetine okuduğumuz günler oldu, bunu mu okumayacağız!

Sevimsiz dememize bakmayın, içinin çirkinliğinin yüzüne vurması gibi bir problemi var sadece Jonah Hex'in, ve kendisinden yardım istenmesi neticesinde bir seri cinayet olayı ile ilgili Gotham'a geliyor. Evet, buhar devrimi günlerinin Gotham'ında geçiyor macera, bugünkü kadar postmodern ev endüstriyalist değil belki ama Hex gibi bir bayır çocuğu için inanılmaz derecede klostrofobik bir şehir Gotham. Zaten ruh hali pek sağlıklı bir arkadaşımız değil kendisi, böyle bir ortamda olunca etrafına ateşten bir çember çizilmiş akrep gibi sürekli iğnesi havada dolaşıyor. Yıllar önce kaybedilmiş bir savaşı pek de takmadan Güney üniformasıyla dolaşan Hex'in bu macerada ayağına dolaşan Gotham eşrafı da pek renkli; Waynegillerden Alan, Cobblepotoğullarından Belediye başkanı Cobblepot, ve Arkhamlılardan doktor Amadeus. Tüm bu isimlerin, şehri sonsuza dek suçla lanetleyebilecek bir suç örgütü kurmuş olmaları mümkün mü? Bunu öğrenmemize yardımcı olabilecek tek adamın yüzünün yarısı mevcut değil!

Toza, ve endüstri devriminin taze isine bulanmış bir macera bekliyor sizleri, altıpatlar gördüğünüz zaman hala heyecanlanabilen cinsten bir insan evladıysanız olan biteni kaçırmamalısınız. Zira son sayfada görüyoruz ki, işler daha da karışacak.

Not : Bu değerlendirme yazısını, Formspring üzerinden bana All Star Western hakkında soru soran okuyucumuza adıyorum. Kendisinin sorusunu profilde gezinirken sığır gibi sildiğim için özür dilerim.

Avenging Spider Man - "When I Say Run, You Ask "How Far?"

2011-11-23T11:43:00.001+02:00

Kim derdi ki, bir gün gelecek de okurlarımızla paylaşmak istediğimiz, takip etmelerinin eğlenceli olabileceğini düşündüğümüz bir Spider Man dergisi çıkacak karşımıza. Hayat sürprizlerle dolu sevgili dostlarım, ve bu sürprizler nadiren de olsa Peter Parker'ı da içerebiliyor.

Spider Man, Deadpool ve Wolverine ile birlikte Marvel Comics'in en büyük silahları sayılıyor, her ay adlarına bağımsız hikayeler, saçma sapan 23 sayfalık kovalamacalar ya da eski hikayelerin modern çizimlerle basılmış halleri dahi One Shot olarak çıkartılsa satıyorlar, böyle olunca etlerinden, sütlerinden faydalanılması da normal bir davranış halini alıyor. Böyle olunca özellikle bu kahramanların dahil oldukları hikayelerde özellikle seçici davranmak zorunda kalıyoruz, mesela geçtiğimiz yıl içerisinde çıkan Avengers and the Infinity Gauntlet (her ne kadar önümüzdeki Avengers filmi için bir hazırlık mahiyeti taşıyor da olsa) neredeyse tüm büyük Marvel isimlerini barındırıyor da olsa bana göre çöp sayılabilecek bir yayındı; tamamen sömürü maksadı taşıdığını hissettiğim için sizlerle paylaşma ihtiyacı hissetmedim.

Aynı duygularla yaklaştığım Avenging Spider Man ise ilk sayısıyla beklediğimden daha iyi, hatta daha ilginç bir performans sergiledi. Klasik Team Up dergisi mantığıyla ilerleyecek de olsa -ki bu benim çok da haz ettiğim bir olay değildir- standartlarınızı biraz aşağı çekip sadece eğlenmeye odaklanırsanız Avenging Spider Man sizin derginizdir, bu çok açık. Aynı anda hem Avenger, hem FF üyesi olan, New Avengers takımına da destek çıkan, boş zamanlarında da tam zamanlı bir işle uğraşıp para kazanmaya çalışan Peter Parker, bu sayı için yanına yılların sinir hastası Red Hulk Ross'u almış, J.Jonah Jameson'un şehrini bir Moloid işgalinden kurtarmaya çalışıyorlar. Tekrar ediyorum; hiç susmayan Spider Man ve boş konuşulmasından nefret eden Red Hulk ikisinden de nefret eden JJ Jameson'u kurtarmaya çalışıyorlar. Ve eminim ki, "Keşke Moloid'ler kadim dostumuz Mole Man'ın kontrolünde olsaydı" diye yakınacaklardır.

Bir çizgi roman size nasıl daha fazla eğlence vaadedebilir? Eh, bir de benim gibi Ultimates v3'ün harikalar yaratan çizeri Joe Madureira'yı uzun süredir hiçbir seride görmeyip özleyen bir okuyucuysanız son çıkan bu Spider Man serisinin kıymetini daha iyi bileceksiniz.

Son bir not olarak Avenging Spider Man'in iptal edilen Sensational Spider Man ve Friendly Neigborhood Spider Man serilerinden sonra yayınlanmaya başlayan ilk düzenli Spider Man serisi olduğunu ekleyelim, dışarıdaki örümcek fanları bu fırsatı kaçırmamalı bence. Marvel Comics'ten abonelik talebinde bulunan okuyucularımız bu seriyi de 6-aylık ya da 12-aylık olarak düşünebilirler bence, bu mantıkta bir seride hikayeler 2 sayıyı geçmeden tamamlanır, çok nadiren 3.sayıyı görürler.

Captain America #1 - "Old Friends, Old Habits."

2011-11-22T11:49:00.000+02:00

Bazı şeylerden aldığımız haz, gerçekten hiç değişmiyor değil mi? Güzel bir kitabı tekrar okumak, sevdiğimiz yönetmenin yeni filmini -eleştiri yağmuruna tutulmuş olsa da- keyif alarak izlemek, herkes "Bu herif adam olmayacak" dese de ailenizin en favori tutunamayan üyesiyle koyu bir sohbete girmek gibi; bazı şeylerden alınan keyif hem nitelikten, hem de orjinallikten kaynaklanmıyor.

Bildiğiniz sularda yüzdüğünüz için keyif alıyorsunuz. Etrafınızı kuşatan ormanın içerisinde yürümek çok basit bir şekilde hoşunuza gittiği için keyif alıyorsunuz.

Sadece o işi yaptığınız için keyif alıyorsunuz.

Ed Brubaker'ın yazdığı bir Captain America macerası okuyor olmak da aynen böyle bir his işte, bir önceki seride çıkardığı iş öylesine iyiydi ki Steve Rogers'ı yaratan insanlardan daha çok sahiplenmiş olduğunu düşünmeye başladım. 65 sayı kadar süren seride hikayenin yarısından fazlasını Steve Rogers başrolde olmadan yürütmeyi başaran Brubaker, hem Winter Soldier hikayesi ile Bucky'ye sığınacak yeni bir hayat verdi; hem de elli yıldan fazla süredir buz altında donmuş bir şekilde ikamet etmiş bir adam olan Steve Rogers'ı "Englishmen in New York" vari bir estetikle günlük hayata taşıdı. Adeta bir film gibi; ne zaman Crossbones'un mental olarak zayıf düşmüş Steve Rogers'a doğru otobanda ateş ederek ilerlediği sahneyi gözümün önüne getirsem bunu düşünüyorum, herşey bir blockbuster gibi tasarlanmış.

Tanrıya şükür ki Fear Itself bitmiş, Bucky'nin Captain America dergisinin son on beş sayısını kaplayan problemleri de çözüme kavuşmuş, Steve Rogers artık ortalama CHP seçmeni gibi "rahaaat" bir nefes alır diye düşünüyorsunuz ama kazın ayağı ne yazık ki öyle olmuyor. McNiven'ın çizimleriyle 1944'te buluyoruz kendimizi, hiç anlatılmayan hikayeler anlatılacak, ve günümüze dönülerek en favori Brubaker aksiyonum olan şehir içerisinde yaşanan gayri nizami harp tekniklerine sık sık rastlanacak. Hakkında hiç bir şey okumadım henüz, genellikle değerlendirme yapmadan önce yargımı gölgelemek istemiyorum ama Captain America'nın yeni volume'ü bu ilk sayıyla harika bir şekilde başlıyor. Yukarıda bahsettiğim gibi , yeni bir şey yok, ama zaten beklentileriniz yeni bir şey olmaması yönündeyse bu sizin için bir sorun teşkil etmiyor. Eski bir düşman tekrar yüzünü gösteriyor, beklenmedik bir ittifak kuruluyo, Steve Rogers'ın yanında ise Nick Fury, Sharon Carter ve Dum Dum Dugan var.

Ed Brubaker'ın Captain America hikayeleri, daima "büyük" olmak için tasarlanıp hazırlanıyor. Civil War ve Old Man Logan'dan beri sadece Nemesis isimli Mark Millar hikayesinde izleme şansını yakaladığımız büyük çizer Steve McNiven'ın çzidiği bir Brubaker hikayesi ise, aklı biraz çalışan Marvel editörlerinin ikiliyi uzun yıllar boyunca yetebilecek iaşe malzemeleriyle birlikte bir bodrum katına kilitlemesiyle sonlanmalı, en azından normal bir evrende böyle olurdu. Seri, bu kıtlık günlerinde Marvel Comics katalogu içerisinde "Bana abone ol" şeklinde bir çığlıkla parlıyor. Bence sesine kulak vermelisiniz.

Yeni 52'de neler oluyor! - Stormwatch #1

2011-11-22T10:42:00.002+02:00

Yeni 52'de Superman/Batman döngüsünü kırmaya çalışıyorum, yayın politikaları da buna imkan verecek şekile geniş olduğu için okuyabilecek/inceleyebilecek ilginç dergilere rastlıyoruz : Stormwatch da bunlardan biri.

İlk olarak Image Comics bünyesinde Wildstorm etiketiyle yer alan Stormwatch, Birleşmiş Milletler sponsorluğunda dünyayı dış tehditlere karşı savunan bir örgütün hikayesini anlatıyor; yeni 52 kadrosu biraz daha revize edilmiş halde, mesela milyonların sevgilisi yeşil marslımız J'onn J'ozz artık bu ekipte de mücadele ediyor.

Peki bu arkadaşlar, yüzlerce yıldır dünyayı uzaylılara karşı koruyorlarsa, Superman nasıl dünyanın ilk Süper kahramanı oluyor diyorsanız, aşağıdaki cevap yeterli olacaktır herhalde;

Peki hikaye ne durumda derseniz, klasik bir dünya dışı tehdit noktasından hareket ediyor olsa da, olayı beklenmedik ölçüde renklendirebilecek karakterler mevcut ; -henüz bu kimliği tam olarak kabul etmemiş de olsa- Authority'nin Superman'a cevabı olan Apollo'nun DC evrenine dahil edilmiş olması bir çok okurun uzun süredir beklediği "Peki ya Superman ilham kaynağı olduğu karakterlerden biriyle -Sentry, Plutonian ya da Hyperion gibi- karşı karşıya gelirse ne olur? sorusunu daha da heyecanla yinelemesine sebep olacak. Manipülasyon marifetiyle yaratılmış da olsa, aşağıdaki kareyi görmek isteyecek çok insan vardır;

Hikayeye Authority tayfasından Midnighter'ın da dahil olmasıyla şenlik büyüyor.

Marvel'ın geçtiğimiz yıllarda denediği S.H.I.E.L.D ve S.W.O.R.D gibi hikayelere ilham kaynağı olduğunu düşündüğüm Stormwatch serisi, DC evreniyle bütünleşebilmek için favori süper kahramanlarımızdan bazılarına oldukça sert çarpacak gibi görünüyor. Bence siz de bu kaynaşmayı gözlerinizle görmek için orada olmalısınız. Seriyi şimdilik Doctor Who yazarı olarak tnaınan Paul Cornell yazıyor, Thanos Imperative'in çizeri Miguel Sepulveda çiziyor. Uyarmadı demeyin, Sepulveda'nın anatomiyi komik bir açıdan ele alan perspektifi, bazı okurlarda yer yer sıkıntı ve tıkanma yaratabilir. Evrensel komplolardan ve tüm ağırlığın perde arkasından dünyayı korumaya çalışan bir avuç insanın üzerine yıkılmasını izlemekten keyif alıyorsanız bunu gözardı edebilirsiniz bence.

Nabız 666 - En Heyecan Verici Çizgi Roman Anları 14 - "Too Fuckin' Bad."

2011-11-21T18:15:00.000+02:00

Mikrofonlarımız "gizli servis" çizgi romanlarına yeni bir soluk getiren başarılı Jonathan Hickman serisi Secret Warriors'un sondan bir önceki sayısı Secret Warriors #27'de; uyarıyorum, aşağıdaki içerik ağır spoiler ihtiva etmektedir. Ama Nick Fury'nin aşağıda yer alan 24 ayar ayarını okumayı çok istiyorsanız, Secret Warriors serisine geç kalmış sayılmazsınız;

Olaylar geride kalmış, Nick Fury HYDRA'nın kalan üslerini yoketmekle de yetinmemiş, Baron Von Strucker'ı ele geçirmiştir.

Her sayfada yükselen adrenalin seviyesi, ders niteliğinde. Böyle anları çoğu zaman büyük bütçeli filmlerde bile yaşayamıyoruz.

Wolverine and the X-Men #1 - "So What in the Hell Am i Doing Here?"

2011-11-21T15:08:00.001+02:00

Schism sonrasında Regenesis adı altında yeniden doğan X-men dergilerinden ikincisi Wolverine and the X-Men , aynı isimle 2009 Ocak ayında başlayan 26 bölümlük bir animasyon da bulunması manidar; Wolverine'in "highlight" edildiği bir X-men dergisi editörlerin hayallerini uzun süredir süslüyor olsa gerek. Wolverine, Wolverine : Origins, Wolverine : The Best There Is, X-Force, Uncanny X-Force, emin olun Logan'ı bir çubuğa takıp Hot dog standlarında sergileyerek bile amerikalılara satabilirsiniz. Tabii biraz dip sosla birlikte. (George Carlin'e de buradan rahmet dileyelim tekrardan)

Bilmeyenler için kısacık bir özet geçelim, efendim Schism sonrasında ten uyumları olmadığı gerekçesiyle ayrılan Wolverine ve Cyclops, kendi küçük denizlerinin kralları olmak için ayrı ekipler kurdular. Daha doğrusu bu olay büyükbaş sayılabilecek herkesin Cyclops ile kalması, Wolverine'in de bir avuç çocukla birlikte iki üç eski X-Men'i yanına alarak Utopia'dan ayrılması şeklinde vuku buldu. Kim kimle takılıyor derseniz;

Dergi kapsamındaki takımda kimler yer alıyor Wolverine'in yanında, onu ayrıca ele alalım; zaten Scott'un temsil ettiği proaktif ve yeni X-Men zihniyetinden ölesiye tiskinmiş olan Beast, ne yaptığını ve neden yaptığını asla anlayamayacağınız adam Gambit, Wolverine'in himayesine aldığı ilk kadın karakter olan Kitty Pride , Cyclops tarafından tüm egosu paramparça edilmiş Professor X ve ciddiyetsiz insan Iceman ve dünyaya yeni inmiş Rachel Grey. Bunun dışında X-Men ailesi himayesindeki neredeyse tüm öğrenciler ve çocuklar.

Wolverine bir okul dolusu çocuğun bakımından sorumlu, ve yeniden inşa etme mücadelesi verdikleri X-Mansion onlara yeteri kadar problem çıkarmak üzereyken başetmek zorunda oldukları yepyeni bir düşmanla karşı karşıyalar; New York Eyaleti Eğitim Departmanı. Ve unutmadan; Kade Kilgore, Hellfire Club'ın yeni Siyah Kral'ı da yeni ekibe tebelleş olmakta.

Tüm bu bileşimin okuması keyifli bir dergi yaratması beklenebilir; Jason Aaron'un için içinde olması bunun için yeterli aslına bakarsanız; zira uzun süredir Wolverine adına okuduğumuz -hemen hemen- herşey Aaron tarafından üretilmekte. Karakteri şu an bulunduğu noktaya getiren yolculuğa kendisi çıkardı; bu sebeple aniden direksiyon kırarak yılların birikimlerini aniden harcamak gibi hatalar yapmaktan uzak duracaktır. Ama insanlar böyle sağduyulu, korumacı ve Messiah Complex öncesi Cyclops'una benzeyen bir Wolverine'e ne kadar daha tahammül edecekler; bu sorunun cevabını vermek kolay değil. Bugün gelen bir soru tam da buna işaret etmekteydi;

Wolverine'in geldiği nokta son derece doğal, ve planlanmış bir nokta. Cehennemden döndükten sonra vahşi doğada herşeyden izole bir şekilde yaşamayı da reddettiğine göre, tekrar Scott Summers ve ekibiyle birleşene kadar neler yaşayacağını gözucuyla izleyebiliriz herhalde. Dergi kesinlikle çok ilginç değil; belki ilk sayı itibariyle böyle bir beklenti içine girmek de hata olur. Benim için olay Chris Bachalo'nun çizimlerine alışmaya çalışmak konusunda yaşadığım sıkıntıda takılıp kalmakta; bunun ilerisine geçmek için çok çaba sarfediyorum.

Okuyucular genellikle "İki dergiden birini tercih etmek durumundaysak ne yapmalıyız?" diye soruyorlar; ben de size soruyorum : Magneto'nun, Cyclops'un, Namor'un, Emma Frost'un, Colossus'un olduğu bir ekip mi daha çok gürültü çıkarır, Wolverine ve dadaşlarının olduğu bir ekip mi? İkinci takım daha "ayağı yere basan" maceralar yaşayacakken, Cyclops'un takımı daha ilk sayıdan Celestials ve Mr.Sinister kartını kullandı bile.

Bir yıl, belki daha fazla sürecektir X-men dergilerinin tekrar birleşmesi, o güne kadar iyi bir koşu olmasını diliyorum.