2 KÓŁKA czyli ROWERMANIA

Lustereczko powiedz przecie... jak jeździć bezpieczniej

2012-07-26T14:44:00.000+02:00

Dwadzieścia lat temu lustarka przy rowerach były widokiem powszechnym. Dosiadając Wigry-3 mało kto przejmował się tym, czy lusterko pasuje do linii roweru. Liczyła się funkcjonalność oraz bezpieczeństwo, a lusterka przy kierownicy spełniają oba kryteria.

Z takiego lusterka korzystam i z czystym sumieniem mogę je polecić innym rowerzystom.

Na pytanie o to, czy jeździć z lusterkiem czy bez, zawsze odpowiadam - a gdzie masz zamiar pedałować?. Jeśli wybierasz się na przejażdżkę po lesie to lusterko potrzebne jest Ci tak samo jak koszyk na zakupy albo elektroniczny dzwonek z 16 rodzjami sygnału. Nie wyobrażam sobie jednak dłuższej wyprawy szosowej bez możliwości spoglądania, co dzieje się za mną.
Niestety, polscy kierowcy do szczególnie rozmyślnych nie należą i kilkukrotnie zdarzyło mi się wylądować w rowie, bo ktoś zapomniał o zachowaniu odpowiedniego odstępu przy omijaniu. Zerkając co jakiś czas w lusterko przy kierownicy zawsze mogę "przytulić się" do prawej krawędzi jezdni lub nawet uciec na chodnik, jeśli widzę coś niebezpiecznie dużego za sobą.
Problem w tym, że lusterko lusterku nierówne. Sam testowałem kilka wariantów - od najtańszych za 8 zł, aż po takie kosztujące 70 zł. Ostatecznie w moim rowerze (Merida Urban 7.5) najlepiej sprawdziło się Cateye BM-300G, za które zapłaciłem około 20 zł. Trochę trzeba było pokombinować z mocowaniem, które nie pasowało do przekroju rury drążka kierownicy, ale praktycznie każdy domorosły majsterkowicz powinien sobie z tym poradzić.
Naturalnie zarówno wybór jak i umiejscowienie lusterka zależne są od indywidualnych preferencji. Przy moim wzroście (184 cm) najlepiej sprawdza się opcja "do góry nogami", czyli lusterko umieszczone pod lewą rękojeścią kierownicy. Rzecz jasna trzeba też przyzwyczaić się do drgań (to nie jest lusterko samochodowe!) i stosunkowo ograniczonego pola widzenia, ale i tak uważam, że gra warta jest świeczki. Za niewielkie pieniądze można uniknąć naprawdę przykrych wypdaków.

Karlik - mój pierwszy rower

2012-07-23T14:22:00.001+02:00

Po rozmowie z latoroślą zebrało mi się dziś na wspominki o pierwszym rowerze, na jakim uczyłem się jazdy jednośladem. Maszyną mojego dzieciństwa był niebieski Karlik - współwłasność moja, brata, a następnie siostry. Rower, który zaliczył więcej wyścigów (rzecz jasna podwórkowych) niż niejedna profesjonalna kolarka i któremu nie były straszne brud czy rdza.

Dziwnym trafem żadne zdjęcie mojego Karlika nie dotrwało naszych czasów. Poglądową fotkę znalazłem w jednym z serwisów ogłoszeniowych.

Ciężki i powolny, ale nie do zdarcia. Karlik nie był pierwszym rowerem w moim życiu (jak przez mgłę pamiętam jeszcze pomarańczowego trzykołowca), ale pierwszym, którego tak naprawdę zapamiętałem. To na nim uczyłem się jeździć. Początkowo jak większość - ze sztylem od łopaty za siodełkiem, ale mama szybko uznała, że jestem przypadkiem beznadziejnym.
Karlik był bardziej cierpliwy. Stanęliśmy na górce, odbicie z pedała i jazda... Moja pierwsza na dwóch kółkach, zakończona boleśnie na fiacie 126p sąsiada (panie Andrzeju, przepraszam za tę rysę wzdłuż drzwi!).
A potem były najpiękniejsze rowerowe lata mojego dzieciństwa. Mimo małej przedniej zębatki Karlik dzielnie dotrzymywał kroku Pelikanom, Wigry-3, a nawet Jubilatom, choć tylko ja wiem, ile musiałem się przy tym nakręcić. Tego roweru jednak nie dało się nie kochać... Radził sobie z każdą dziurą w asfalcie, a w razie potrzeby na masywnym siodełku można było wygodnie kogoś przewieźć. Do tego jeszcze te szałowe opony z białym paskiem.
Żałuję, że mój Karlik nie dotrwał naszych czasów. Rodzie stwierdzili, że nie ma miejsca, by przechowywać go w piwnicy dla następnych pokoleń. Ostatecznie oddali go komuś z rodziny i ślad po nim zaginął. Łudzę się, że nie trafił na złom i wciąż wiernie komuś służy.

Tanie pedały rowerowe - przestroga dla miłośników dwóch kółek

2012-07-22T00:14:00.000+02:00

Przysłowie mówi, że chytry traci dwa razy. Cóż, przekonałem się o tym na własnym rowerze. A wszystko przez tanie padały... Okazuje się, że za kilkanaście złotych przejechać można zaledwie kilkaset kilometrów! Tyle bowiem wytrzymują łożyska. Jeszcze gorzej, jeśli awaria przytrafi się z dala od cywilizacji.

Sprzedaż takiego badziewia powinna być karalna.

A miało być tak pięknie. Sprzedawca nie mógł się nachwalić. "Świetne są, sam na takich jeżdżę od dwóch sezonów". Pomyślałem - ekstra, na nowe pedały planowałem wydać 50-60 zł, ale jak można 15 zł, to dlaczego mam przepłacać. Z początku nic też nie zapowiadało ich rychłej śmierci. Kręciły się bez oporów, co zresztą mam w zwyczaju regularnie sprawdzać.
Niestety dzisiaj, na trasie poczułem nagłe i zupełnie niespodziewane szarpnięcie pod stopą. Najpierw pojedyncze, potem całą serią. Ale gdzie w środku lasu znaleźć sklep rowerowy, a jakoś do głowy mi nie przyszło, żeby ze sobą zapasowe pedały wozić. Nic, postanowiłem jakoś dokończyć trasę (i tak byłem w połowie). Kilka kilometrów dalej pedał uspokoił się... i niemal natychmiast zaczął odzywać się drugi. Zaraźliwe to cholerstwo, czy jak?
Niestety, im dalej tym było gorzej... Moje głośne - zgrzyt, zgrzyt, zgrzyt było słychać na kilometr przede mną. Miałem ze sobą smar teflonowy do łańcucha, ale stwierdziłem, że w tym przypadku raczej i tak na nic się nie zda.
Dojazd do cywilizacji zajął mi dwie godziny. Jakie było moje zdziwienie, kiedy po zdjęciu platikowych osłonek okazało się, że we wnętrzu pedałów jest zaledwie kilka drobniutkich kulek (na oko powinno być ich około 20 w jednym łożysku), nie ma nawet wianka, a wszystko mocowane jest zaledwie na jedną śrubę.
Mimo pożyczonego od dobrych ludzi smaru (który zastąpił kulki i przynajmniej ograniczył nieprzyjemne odgłosy ocierania metalu o metal), dojazd do domu okazał się katorgą.
W poniedziałek z rana pójdę pochwalić się "szmelcem" sprzedawcy i kupić prawdziwe pedały, które posłużą wiernie przez ładnych kilka lat.

Północny wschód Koszalina - szybka trasa rekreacyjna

2012-07-18T11:21:00.001+02:00

Pogoda za oknem nie rozpieszcza i trudno, by w takich warunkach porywać się na dłuższą wyprawę. Zamiast tego proponuję więc krótką, bo liczącą ok. 25 km trasę na północnym wschodzie Koszalina. Teren nie jest zbyt wymagający, dlatego można wybrać się całą rodziną, a przejadżka powinna zająć najwyżej półtorej godziny.

Trasa na północny wschód od Koszalina

Wyprawy na północ Koszalina zwykle kojarzą się z wypadami nad morze. Tym razem jednak nie będzie pluskania się w Bałtyku. Zależnie od miejsca startu kierujemy się w stronę ul. Władysława IV. Od skrzyżowania z ul. Wańkowicza prowadzi wygodna ścieżka rowerowa, więc jedzie się tym łatwiej. Jeśli ktoś koniecznie potrzebuje zapasów żywności i wody na taką przejażdżkę, to proponuję zahaczyć o Emkę, bo na trasie znaleźć można jedynie kilka małych sklepików (które niekoniecznie muszą być otwarte).

Kierujemy się cały czas na północ - w stronę Jamna i Łabusza, czyli nowych dzielnic miasta. Po przyjemnym zjeździe ścieżką rowerową czeka nas dosyć długi, ale na szczęście niezbyt męczący podjazd. W Jamnie delikatnie odbijamy w prawo - w ul. Północną. Jakość jezdni jest, delikatnie mówiąc, kiepska, więc radzę uważać - zwłaszcza na brukowanych fragmentach.
W Łabuszu skręcamy w prawo - w ul. Róży Wiatrów. Ten fragment trasy jest szczególnie niekomfortowy z racji betonowych płyt, z których zbudowana jest droga na odcinku ok. 2 km. Na szczęście rekompensują to widoki wysokich trzcin i Jeziora Jamno. Trzymamy się cały czas drogi, przejeżdżamy nad kanałem rzecznym (szlak kajakowy) i dojeżdżamy do szosy. Tutaj można skręcić w lewo, by dojechać nad morze (przez Osieki do Łaz) lub w prawo (na południe) w stronę miejscowości Sucha Koszalińska. Wybieramy drugą opcję. Przejeżdżamy przez wieś Kleszcze. Nawierzchnia drogi jest dobrze utrzymana, więc można nabrać trochę prędkości i odpocząć po "wytrzęsawce" nad Jamnem ;-). W okresie wakacyjnym panuje nieco większy ruch, więc jeśli w wyprawie uczestniczą dzieci, trzeba na nie uważać.
W Suchej Koszalińskiej wjeżdżamy na drogę nr 203 (cały czas prosto, na południowy-wschód), którą dojedziemy do miejscowości Gorzebądz, skąd jest już dosłownie tylko kilka kilometrów do Koszalina. Warto jednak na chwilę przystanąć w Suchej i zwiedzić XIV-wieczny kościółek pw. Podwyższenia Krzyża Świętego. Drogą 203 z Gorzebądza wyjedziemy na ul. Gdańską, która do spokojnych nie należy, zatem należy zachować szczególną ostrożność.

Z trasy korzystam głównie wtedy, kiedy nie mogę za bardzo oddalać się od miasta, a jednocześnie chciałbym chociaż chwilę odpocząć od widoku koszalińskich blokowisk.

69. Tour de Pologne - zanim opadnie kurz (podsumowanie)

2012-07-17T21:33:00.000+02:00

Wczoraj zakończył sie 69. Wyścig Dookoła Polski. Aż prosi się więc o krótkie podsumowanie największej kolarskiej imprezy w naszym kraju. Mimo dużego zainteresowania i jeszcze większego szumu medialnego, nie mogę oprzeć się wrażeniu, że nie było idealnie, a sportowy wymiar Tour de Pologne zszedł nieco na drugi plan.

Kibicuję Tour de Pologne od lat. Trzymam kciuki nie tylko za kolarzy, ale także za organizatorów na czele z Czesławem Langiem. Cieszyłem się jak dziecko, gdy kilka lat temu Wyścig Dookoła Polski zakwalifikowany został do prestiżowego cyklu World Tour, a światowej klasy zawodnicy zaczęli pojawiać się na starcie.
W tym roku oczekiwania były jeszcze większe, bo Polacy startujący w niedawnym Giro d'Italia - w tym Michał Gołaś i Michał Kwiatkowski - zaprezentowali się naprawdę z dobrej strony. Liczyłem więc, że jadąc "u siebie" spiszą się jeszcze lepiej.
Tak właśnie było. Nie pamiętam kiedy po raz ostatni w Tour de Pologne nasi kolarze szturmem bili się o koszulki - różową, biało-czerwoną, czerwoną i wreszcie najważniejszą - żółtą. Kwiatkowski, Rutkiewicz, Huzarski, Kurek, Marycz, Bodnar... praktycznie w każdej ucieczce był ktoś naszych, na każdej premii któryś z Polaków walczył o punkty.
Niestety, niewiele z tego zobaczyliśmy. TVP kolejny raz udowodniła, że nie potrafi relacjonować wyścigów kolarskich. Oglądanie startu i mety etapu to zdecydowanie za mało. Ja wiem, że trudno jest w ciekawy sposób pokazać kilka godzin pedałowania, ale skoro Francuzi czy Włosi potrafią, to dlaczego nie wzorować się na nich? Zamiast zawodów kolarskich najwyższego szczebla mieliśmy więc prześną imprezę z muzyką biesiadną w tle i banerami reklamowymi na pierwszym planie. A chyba nie o to chodziło.

Tour de Pologne 2012 - plusy i minusy w oczach wiernego kibica

Plusy:
+ świetna jazda Polaków, najlepsza od lat
+ kilku kolarzy z najwyższej światowej półki (Tom Bonnen, Thor Hushovd i inni) na starcie
+ publiczność żywiołowo dopingująca kolarzy
+ imprezy towarzyszące - Tour de Pologne Amatorów, Nutella Tour de Pologne i inne
+ Czesław Lang i legendy polskiego kolarstwa

Minusy:
- trasa; południe Polski to świetny teren do rozgrywania wyścigów kolarskich, ale po co te wszystkie pętle? Zamiast X razy okrążać centrum Katowic, Krakowa czy Zakopanego, może lepiej byłoby pokazać inne, mniejsze miejscowości. Sądzę, że większość miast chętnie zgodziłaby się na przejazd kolarzy w TdP
- schematyczność, powtarzalność scenariusza (finisze z grupy) - taka jest specyfika współczesnego, zawodowego kolarstwa, ale też w dużej mierze wiąże się z trasą;
- fatalna transmisja telewizyjna - kompromitacja TVP i kropka
- reklamowa sztampa na trasach - dmuchane baloniki, żadnych świeżych pomysłów; wiem, że o sponsorów jest dzisiaj bardzo trudno, ale też trzeba jakoś zachęcić ich do kreatywności.

Za rok jubileuszowy, 70. Tour de Pologne.

Już teraz mówi się, że będzie wyjątkowy. Są plany rozegrania pierwszych etapów we Włoszech. Jest cicha nadzieja, że UCI zgodzi się nieco wydłużyć cały wyścig.Pytanie, co z tego wszystkiego wyjdzie. Czego spodziewam się po przyszłorocznym TdP?

Moje oczekiwania:
= światowa czołówka na starcie 70. TdP (trzeba dobrze zgrać terminy, bo niewątpliwie wydarzeniem sezonu będzie 100. Tour de France i chyba wszyscy będą przygotowywać się właśnie do tej imprezy)
= wyścig naprawdę dookoła Polski, a nie dookoła Katowic, Zakopanego czy Krakowa (innymi słowy - więcej miast, mniej pętli)
= transmisja zrealizowana z pomocą Francuzów lub Włochów, a więc ludzi, którzy się na tym znają; co najmniej dwa pełne wyścigi na antenie ogólnodostępnej telewizji (żadne TVP Sport!)

Rower dla 8-latka, czyli ból głowy rodzica

2012-07-17T15:05:00.002+02:00

Jeżeli nigdy jeszcze nie kupowaliście "prawdziwego" roweru dla swojej pociechy, to stoicie właśnie przed poważnym problemem. Wiek 7-9 lat jest chyba najtrudniejszy, jeśli chodzi o wybór optymalnego, dwukołowego wehikułu. Z jednej strony chcielibyśmy, żeby młodzian miał frajdę z jazdy, z drugiej większości z nas zależy, by przynajmniej na kilka lat mieć z głowy problem pt. "kiedy kupicie mi rower?".

Znalezienie kompromisu jest jednak bardzo trudne. Opcja pierwsza to kupno roweru "w sam raz", który za maksymalnie dwa sezony trzeba będzie wymienić. Takie rozwiazanie, choć teoretycznie najlepsze dla dziecka, jest kosztowne dla rodzica.
Wiele osób decyduje się na rower "na zapas", co najlepiej widać w maju, tuż po komuniach. Niestety, zbyt duży rower dla dziecka to tylko męczarnia, w dodatku bardzo niebezpieczna. Rama 15 cali może i delikatnie wygląda, ale jest za wysoka, a koła w rozmiarze 26-28'' zbyt ciężko jest rozkręcić do odpowiedniej szybkości. Trzy-cztery bolesne upadki i dzieciak może na całe życie zrazić się do jazdy na rowerze. W końcu siedzeniem przed komputerem nie grozi zdartymi kolanami czy obitą brodą.

Jakiś czas temu sam miałem podobny "rodzicielski" dylemat i wiem, że na opiniach sprzedawców lepiej nie polegać. Jedni będą nam wmawiać, że dla dziecka w tym wieku to tylko małe rowery, bo akurat 8-latek mieści się w górnym przedziale kategorii zalecanej przez producenta. Drudzy, spróbują wcisnąć młodzieżowy sprzęt, w modnych kolorach i z drogim osprzętem. Coż, szanse, że maluch będzie w stanie w pełni wykorzystać jego możliwości są iluzoryczne. Zanim bowiem dorośnie do roweru, minie 5-6 lat, a retro wehikuł stanie się powodem do kpin ze strony szkolnych kolegów.
Dokonując wyboru, przyjąłem więc, że rower jaki kupuję ma posłużyć 3-4 lata, po czym zastąpi go coś bardziej "gimnazjalnego". Na starcie odpuściłem sobie rowery na kołach mniejszych niż 20 cali. Dzieciak 1,5 m (a pewnie tyle za 2 lata osiągnie), śmiesznie będzie wyglądał na czymś takim. Ponadto jak prędko można czymś takim jeździć, 8-10 km/h? Jak szybko musiałby pedałować młody rowerzysta, żeby dobić do 15-20 km/h, co stanowi prędkość typowej rodzinnej wycieczki za miasto. Do tego dochodzi jeszcze kwestia osprzętu. W rowerach dla dzieci montowane są zwykle najprostsze przekładnie. Trzy biegi to jednak zdecydowanie za mało w tym wieku.

Żeby nie zanudzać już dalej, opiszę krótko, co i dlaczego wybrałem. Zdecydowałem się na rower Giant MTX. Konstrukcja ramy jest na tyle nietypowa, że nie stwarza zagrożenia dla podtrzymania rodu. Innymi słowy, rama jest dosyć nisko i nawet przy gwałtownym zeskoku z siodełka, maluch nie powinien się poobijać. Poza tym pozycja na rowerze jest bardzo komfortowa. Kierownica umieszczona wyżej niż siodełko, czyli bez garbienia się.
Rower nie jest specjalnie lekki, waży 13 kg, ale wystarczająco, by dzieciak mógł go podnieść z ziemi lub nawet wprowadzić do domu. Zamontowany osprzęt to Shimano TX-18, chyba najprostsza przerzutka w ofercie tej firmy. Trzy przełożenia z przodu i sześć z tyłu to jednak wystarczająco. Poza tym stawiam na edukację. Założyłem więc, że z czasem maluch sam wypracuje sobie jakie "biegi" najbardziej mu odpowiadają (na razie korzysta z trzech).
Koła w rowerze są rozmiaru 24''. Być może jeszcze ciut za duże, ale w przeciwieństwie do 26-28 cali łatwo je rozpędzić. Szeroki bieżnik dobrze sprawdza się w terenie.
Amortyzator przedni - jest. Cudów nie oczekiwałem, ale działa i nie buja rowerem w czasie jazdy. Siodełko komfortowe, dosyć szerokie. Do tego ładnie prezentujące się, masywne błotniki (każdy rodzic wie, że to podstawa). Hamulce - v-break. Proste i skuteczne. Żadnych quasi tarczówek, które albo zatrzymają rower albo nie.
Efekt? Za niespełna 800 zł kupiłem fajny rower, który na pewno posłuży najbliższe 3 sezony (jeden już za nim). Dzieciak jest zachwycony, a ja nie muszę się bać, że zrobi sobie krzywdę.

Siodełko rowerowe, czyli jak wygodnie przewieźć własne cztery litery

2012-07-17T14:02:00.000+02:00

Na komfort jazdy rowerem wpływa wiele elementów jego budowy, ale jednym z najważniejszych jest siodełko. Opinię tę podziela chyba każdy, kto choć raz nabawił się otarć lub odparzeń na wrażliwej skądinąd części swego ciała. Co trzeba wiedzieć o rowerowych siodełkach, aby wygodnie przewieźć własne cztery litery nawet na długich dystansach?

Siodełko "kanapa

Przede wszystkim siodełka rowerowe podzielić należy na trzy kategorie. Pierwsza grupa to tzw. kanapy, czyli siedziska montowane przede wszystkim w rowerach miejskich. Są one szrokie, miękko wyściełane i często z dodatkową amortyzacja w postaci sprężyn lub gąbki. Sprawdzają się świetnie w krótkiej jeździe na obszarze zabudowanym, gdzie często trzeba pokonywać krawężniki lub inne niewielkie nierówności terenu. Niestety, ich największa zaleta, czyli duże, wygodne podparcie dla pośladków, może okazać się katorgą podczas dłuższych wypraw. Powodem jest powierzchnia kontaktu z ciałem i brak możliwości odprowadzania potu, co skutkuje nie tylko dyskomfortem, ale także odparzeniami i podrażenianiami skóry.

Siodełko "deseczka"

Na przeciwnym biegunie znajdują się tzw. deseczki. To siodełka stworzone z myślą o jeździe szosowej na długich dystansach. Wykonane są zwykle z bardzo lekkich komponentów i dobrze tłumią drgania. Korzystanie z nich wymaga jednak odpowiedniego ubioru - spodenek kolarskich z wszytą podkładką. W innym przypadku są po prostu zbyt twarde.

Siodełko "uniwersalne"

Ostatni i chyba najbardziej popularny rodzaj siodełek to kompromis pomiędzy komfortem a funkcjonalnością. Siodełka uniwersalne stosowane są obecnie w większości amatorskich rowerów ATB, MTB i trekkingowych. Są zdecydowanie węższe i twardsze od miejskich kanap, ale w przeciwieństwie do deseczek posiadają wyściółkę. Ich budowa bywa bardzo różna - od zupełnie prostych wykonanych z kawałka plastiku obszytego skóropodobnym materiałem, aż po wyprofilowane anatomicznie z wkładkami amortyzującymi i tkaniną zapewniającą lepszą wentylację.

Wybór właściwego siodełka podyktowany jest więc konstrukcją roweru. Nie bez znaczenia pozostają jednak indywidualne preferencje i budowa ciała. Dlatego warto przed zakupem sprawdzić na własnych czterech literach dopasowanie siodełka (inaczej, trzeba po prostu na nim usiąść). Niestety, naprawdę komfort jazdy można zweryfikować dopiero po przejechaniu kilkuset kilometrów.

69. TdP - Triumf Moreno Mosera, Michał Kwiatkowski drugi w generalce

2012-07-16T19:13:00.002+02:00

Wszystko jest już jasne. Moreno Moser z grupy Liquigas-Cannondale zwyciężył w 69. Tour de Pologne. Michał Kwiatkowski z Omega Pharma - Quick Step musiał zadowolić się drugim miejscem w klasyfikacji generalnej.

W rzęsistych strugach deszczu kolarze ukończyli ostatni, VII etap tegorocznego Tour de Pologne. Na metę w Krakowie jako pierwszy wjechał John Degenkolb z drużyny Shimano Argos. Liderzy wyścigu - Moreno Moser oraz Michał Kwiatkowski przyjechali w środku peletonu.

Takiego scenariusza można było się spodziewać. Grupy Liquigas-Cannondale, Omega Pharma - Quick Step oraz Sky wzajemnie pilnowały sie przez cały, 130-kilometrowy etap ulicami Krakowa. Padający deszcz także nie nastrajał do podejmowania ryzyka i ucieczki któregoś z faworytów. W strugach deszczu najszybszym finiszem popisał się Niemiec John Degenkolb z Shimano Argos. Tym samym w czołówce klasyfikacji generalnej 69. Wyścigu Dookoła Polski utrzymano status quo.

Klasyfikacja generalna 69. TdP

1	Moreno Moser (ITA)	Liquigas	30:15:49
2	Michal Kwiatkowski (POL)	Omega Pharma - Quick-Step	+5
3	Sergio Henao (COL)	Team Sky	+16
4	Alexandr Kolobnev (RUS)	Katyusha	+25
5	Linus Gerdemann (GER)	RadioShack	+28
6	Rinaldo Nocentini (ITA)	AG2R	+29
7	Jon Izagirre (ESP)	Euskaltel	+29
8	Tiago Machado (POR)	RadioShack	+29
9	Alexandre Geniez (FRA)	Argos	+29
10	Rigoberto Urán (COL)	Team Sky	+29

Klasyfikacja górska 69. TdP

1	Tomasz Marczynski (POL)	Vacansoleil	85
2	Daniel Teklehaymanot (ERI)	Orica	46
3	Bartosz Huzarski (POL)	Polska	43
4	Sergio Henao (COL)	Team Sky	30
5	Tom-Jelte Slagter (NED)	Rabobank	28
6	Ian Stannard (ENG)	Team Sky	27
7	Mikhail Ignatiev (RUS)	Katyusha	25
8	Bartlomiej Matysiak (POL)	Polska	24
9	Mickaël Delage (FRA)	FDJ	22
10	Gabriele Bosisio (ITA)	Utensilnord	20

Klasyfikacja najaktywniejszych kolarzy 69. TdP

1	Adrian Kurek (POL)	Utensilnord	11
2	Lukasz Bodnar (POL)	Polska	9	+
3	Michal Kwiatkowski (POL)	Omega Pharma - Quick-Step	7	+
4	Mikhail Ignatiev (RUS)	Katyusha	5	+
5	Fabian Wegmann (GER)	Garmin	4	+
6	Juan Antonio Flecha (ESP)	Team Sky	4	+
7	Gabriele Bosisio (ITA)	Utensilnord	4	+
8	Bartosz Huzarski (POL)	Polska	3	+
9	Sylvain Georges (FRA)	AG2R	3	+
10	Bert-Jan Lindeman (NED)	Vacansoleil	3	+

Klasyfikacja punktowa 69. TdP

1	Ben Swift (ENG)	Team Sky	77
2	Michal Kwiatkowski (POL)	Omega Pharma - Quick-Step	69
3	Moreno Moser (ITA)	Liquigas	59
4	Sergio Henao (COL)	Team Sky	52
5	Theo Bos (NED)	Rabobank	47
6	Rinaldo Nocentini (ITA)	AG2R	46
7	Elia Viviani (ITA)	Liquigas	44
8	Jacopo Guarnieri (ITA)	Astana	42
9	Daniele Bennati (ITA)	RadioShack	41
10	John Degenkolb (GER)	Argos	38

Szczyt głupoty i fair play w trakcie Tour de France

2012-07-16T13:57:00.000+02:00

W życiu rowerzysty liczba przebitych opon na ogół świadczy o udanym sezonie (choć w historii zdarzali się zawodowcy, którzy nigdy nie złapali gumy). To nic strasznego... o ile nie pędzi się 50-60 km/h, jak robią to kolarze startujący w Tour de France. I właśnie podczas tego prestiżowego wyścigu ktoś z publiczności wpadł na pomysł, by "zaistnieć" rozrzucając na trasie gwoździe. Skandal? Mało powiedziane. Po prostu szczyt głupoty i chamstwa.

W tym roku Australijczyk Cadel Evans napotkał równego sobie przeciwnika i o zwycięstwo w TdF zawzięcie rywalizuje z Brytyjczykiem Bradley'em Wigginsem. Rywalizacja jest naprawdę ostra, ale w sportowym duchu. Nieznani sprawcy jednak zdecydowali się dodać jej nieco przypadkowości. Rozrzucone na 38. kilometrze przed metą wczorajszego etapu z Limoux do Foix nieznani sprawcy rozrzucili gwoździe przebiły około 30 opon w rowerach kolarzy.

Evans miał chyba największego pecha, bo koła musiał zmieniać trzykrotnie - raz tuż przed wjazdem na szczyt Mur de Peguere i dwukrotnie zjeżdżając. Stracił przy tym kilka minut czekając na pomoc swoich mechaników. Jego przeciwnik pokazał wielką klasę, godną prawdziwego sportowca. Wiggins wraz całą grupą Sky Pro Cycling Team spowolnił tempo peletonu, by Australijczyk zdołał dogonić stawkę. Postawa fair play w tym przypadku naprawdę zasługuje na uznanie, ale kolarze jednoznacznie dali też do zrozumienia, że w profesjonalnych wyścigach World Tour nie ma miejsca na takie chuligańskie wybryki. Zresztą, przy mniej doświadczonych zawodnikach mogłoby się to skończyć fatalnie.
Kilka lat temu byłem świadkiem takiej sytuacji podczas kryterium ulicznego w jednym ze śląskich miast. Na niebezpiecznym zakręcie ktoś rozsypał specjalnie spreparowane pinezki. W efekcie kilkunastu kolarzy musiało skorzystać z pomocy medycznej. Sprawca nie został ujęty, ale z pewnością przyglądał się gdzieś w tłumie widzów. Szkoda, że nie udało się go złapać na gorącym uczynku, bo osobiście wpakowałbym mu kilka takich kolców w przysłowiowe cztery litery.

69. TdP - Kraków na finał

2012-07-16T11:34:00.000+02:00

To już ostatni etap tegorocznego Tour de Pologne, który wzorem poprzednich edycji rozegrany zostanie na ulicach Krakowa. Krótka trasa liczy zaledwie 131,4 km pozbawiona jest większych wzniesień, dlatego będzie predysponować sprinterów. Liderzy klasyfikacji - Moreno Moser z Liquigas-Cannondale oraz tracący do niego zaledwie 5 sekund w klasyfikacji generalnej Michał Kwiatkowski, z pewnością powalczą o premie czasowe, które mogą dać upragnione zwycięstwo w całym TdP.

Chyba nikt nie spodziewał się, że o wyniku tegorocznego Wyścigu Dookoła Polski decydować będą sekundy. Po sześciu etapach w czołówce klasyfikacji generalnej jest bardzo ciasno. Dość powiedzieć, że pierwszych 11 kolarzy dzieli niespełna pół minuty. Jedna udana ucieczka może więc zaważyć ostatecznym zwycięstwie.
Peleton zapewne będzie dziś mocno pracował od samego startu, który przewidziany jest o godzinie 15:25 z krakowskiego rynku. Najpierw kolarze pojadą w kierunku Wieliczki. Umiejscowiono tu trzy premie - specjalną (16,9 km), lotną (18,7 km) i górską (25,3 km).
Peleton wykona dwie pętle wokół Wieliczki, po czym wróci do Krakowa. Teraz do wykręcenia będzie siedem okrążeń. Na piątym wyznaczona została kolejna lotna premia, tym razem na krakowskim rynku (101 km). Do mety kolarze powinni dotrzeć około godz. 18:20. Wtedy też poznamy zwycięzcę tegorocznego Tour de Pologne.

69. TdP - Moser wygrał VI etap i zabrał żółtą koszulkę Kwiatkowskiemu

2012-07-15T19:54:00.001+02:00

Pajonująca była walka głównych rywali o zwycięstwo w tegorocznym Tour de Pologne na szóstym etapie wyścigu. Pierwszy na metę w Bukowinie Tatrzańskiej wjechał Moreno Moser z grupy Liquigas-Cannondale, który wyprzedził Luisa Sergio Henao Montoyę i Michała Kwiatkowskiego. Włoch odzyskał także żółtą koszulkę lidera i przed jutrzejszym, ostatnim etapem TdP ma 5 sekund przewagi w klasyfikacji generalnej.

Dzisiaj (15.07.2012) kolarze wspinali się na stromych drogach wokół Bukowiny Tatrzańskiej. Trasa VI etapu TdP liczyła 5 pętli po 38,4 km. Łącznie do przejechania było 198,1 km.
Etap wyraźnie sprzyjał "góralom", którzy mieli okazję pokazać swoje umiejętności na podjazdach pod Ząb i Gliczarów. Najbardziej aktywny był Tomasz Marczyński z Reprezentacji Polski. Dzięki zdobytym punktom na premiach górskich zdobył on różową koszulkę (najlepszego górala).
Niestety, Michałowi Kwiatkowskiemu z zespołu Omega Pharma Quick-Step nie udało się obronić 1-sekndowej przewagi, jaką miał nad drugim w klasyfikacji generalnej Moreno Moserem. Włoch znakomicie pojechał końcówkę i wygrał etap. Polak zameldował się na mecie trzeci. Na osłodę pozostała mu koszulka dla najaktywniejszego kolarza.
Jutrzejszy etap ulicami Krakowa zapowiada się więc jako bitwa o wszystko. Przewaga Moreno nad Kwiatkowskim wynosi zaledwie 5 sekund. Zawodnik Omegi nie ma więc nic dostracenia i musi zaatakować.

Pierwsza 10-tka VI etapu Wyścigu Dookoła Polski

1	Moser Moreno	6	Liquigas - Cannondale	05h 16' 32''
2	Henao Montoya Sergio Luis	133	Sky ProCycling	+ 00' 00''
3	Kwiatkowski Michał	14	Omega Pharma-Quick-Step	+ 00' 00''
4	Van Avermaet Greg	23	BMC Racing Team	+ 00' 03''
5	Niemiec Przemyslaw	36	Lampre - ISD	+ 00' 03''
6	Kolobnev Alexandr	47	Team Katusha	+ 00' 03''
7	Nocentini Rinaldo	141	Ag2r - La Mondiale	+ 00' 07''
8	Gerdemann Linus	94	RadioShack-Nissan	+ 00' 07''
9	Izagirre Insausti Ion	173	Euskaltel-Euskadi	+ 00' 07''
10	Pinto Machado Tiago Jose	95	RadioShack-Nissan	+ 00' 07''

69. TdP - VI etap i morderczy podjazd pod Gliczarów

2012-07-15T12:29:00.000+02:00

To już przedostatnia odsłona zmagań w tegorocznym Tour de Pologne. Tym razem przed kolarzami szczególnie trudne wyzwanie. VI etap Wyścigu Dookoła Polski to pięć pętli na trasie: Bukowina Tatrzańska - Poronin - Sierockie - Leszczyny i Biały Dunajec z modreczymi podjazdami pod Gliczarów i Ząb.

O tym jak ciężką pracę będą dziś musieli wykonać kolarze najlepiej świadczy fakt, że czeka ich aż 10 górskich premii I kategorii, a maksymalny kąt nachylenia podjazdów miejscami przekracza 21 stopni. Jedyna premia sprinterska wyznaczona została na 143,6 km trasy, tuż przed początkiem zjazdu z Wierchu Olczańskiego. Czy jadącemu w żółtej koszulce lidera Michałowi Kwiatkowskiemu z zespołu Omega Pharma Quick-Step uda się zdobyć premię czasową?
Jedno wydaje się pewne. Dzisiaj nie powinno być finiszu z peletonu. Ktoś z pewnością ucieknie. Może Marek Rutkiewicz, który od początku wyścigu przekonuje, że wszystko rozstrzygnie się na podjazdach pod Gliczarów?

69. TdP - Swift znów wygrał etap, Kwiatkowski zachował żółtą koszulkę

2012-07-14T20:39:00.000+02:00

Pierwszy, prawdziwy górski etap za kolarzami startującymi w Tour de Pologne. Nadal nie wiemy kto wygra tegoroczny wyścig. Metę w Zakopanem jako pierwszy minął Brytyjczyk Ben Swift z grupy Sky ProCycling Team, jednak koszulkę lidera wciąż dzierży Michał Kwiatkowski z Omega Pharma - Quick Step, który w klasyfikacji generalnej ma zaledwie sekundę przewagi nad Włochem Moreno Moserem z Liquigas-Cannondale.

Piąty etap TdP i piąty finisz z peletonu. Można więc powiedzieć, że tradycji stała się zadość. Mimo kilkukrotnie podejmowanych prób ucieczki żadnemu kolarzowi nie udało się wysforować z peletonu, w którym czujnie jechały dziś zwłaszcza grupy Omega Pharma - Quick Step, Sky Procycling Team, Liquigas-Cannondale i Euskatel. Najwięcej sił na ostatniej prostej zachował Ben Swift, dla którego było to już drugie etapowe zwycięstwo w tegorocznym Wyścigu dookoła Polski.

Sześć premii górskich, w tym dwa bardzo strome podjazdy na Głodówkę dały się jednak kolarzom mocno we znaki i jutro można spodziewać się, że nie wszyscy wytrzymają trudy wspinaczki na Gliczarów.

V etap 69. Tour de Pologne - pierwsza 10-tka na mecie

1	Swift Ben	137	Sky ProCycling		04h 01' 22''
2	Viviani Elia	8	Liquigas - Cannondale		+ 00' 00''
3	Ligthart Pim	74	Vacansoleil-DCM Pro Cycling Team		+ 00' 00''
4	Visconti Giovanni	161	Movistar Team		+ 00' 00''
5	Matthews Michael	88	Rabobank Cycling Team		+ 00' 00''
6	Kwiatkowski Michał	14	Omega Pharma-Quick-Step	- 1s	+ 00' 00''
7	De Negri Pierpaolo	211	Farnese Vini – Selle Italia		+ 00' 00''
8	Bauer Jack	121	Garmin – Sharp		+ 00' 00''
9	Henao Montoya Sergio Luis	133	Sky ProCycling		+ 00' 00''
10	Kocjan Jure	235	Team Type 1		+ 00' 00''

Żółta koszulka lidera - skąd to się wzięło?

2012-07-14T16:52:00.000+02:00

Podczas dzisiejszego etapu Tour de Pologne Michał Kwiatkowski z ekipy Omega Pharma - Quick Step jako pierwszy Polak w historii założył żółtą koszulkę lidera wyścigu zaliczanego do prestiżowego cyklu World Tour. Mało kto wie jednak, skąd wziął się ten zwyczaj i dlaczego koszulka najlepszego kolarza w stawce jest żółta.

Historia żółtej koszulki sięga początków XX wieku i pierwszych edycji wyścigu kolarskiego znanego dzisiaj jako Tour de France. W tamtym czasie lidera wyścigu wyróżniała skromna, zielona opaska na ramieniu. Niestety, w tłumie kolarzy trudno było dostrzec ten symbol, co znacznie utrudniało pracę komentatorom i sprawozdawcom sportowym.

Henri Desgrange, organizator wyścigu i jednocześnie wydawca sponsorującej go gazety L'Auto, wpadł na pomysł, by najlepszy kolarz w stawce ubrany był w widoczną z daleka koszulkę. Żółty kolor nie tylko był wyrazisty, ale także odpowiadał barwie papieru, na którym drukowano gazetę, więc wybór okazał się oczywisty.
Po raz pierwszy żółta koszulka pojawiła się na trasach TdF w roku 1913 lub 1919 (rozbieżność źródeł). Pomysł bardzo szybko się przyjął, a z czasem pojawiły się także inne kolorowe koszulki - np. dla najlepszego kolarza w klasyfikacji górskiej czy sprinterskiej.
Co ciekawe, choć koszulka lidera ma najczęściej żółty kolor (Tour de France, Tour de Pologne) to jednak w niektórych wyścigach kolarskich zdarzają się także odstępstwa od tej zasady (np. w Giro d'Italia najbardziej prestiżowa koszulka ma kolor różowy).

69. TdP - V etap i zaczynają się góry

2012-07-14T12:09:00.000+02:00

Tegoroczny Tour de Pologne wkracza w decydującą fazę. Po wytchnieniu, jakim był wczorajszy etap ulicami Będzina i Katowic, dzisiaj kolarze wracają w góry. Tym razem do pokonania mają dystans 163,1 km z Rabki Zdrój do Zakopanego. Po raz pierwszy w historii cyklu World Tour w żółtej koszulce lidera pojedzie Polak - Michał Kwiatkowski z zespołu Omega Pharma - Quick Step.

V etap Wyścigu dookoła Polski to przede wszystkim szansa dla "górali", a nachylenie trasy miejscami sięga nawet 20 stopni. Fachowcy od jazdy pod górkę będą mogli zdobyć aż sześć górskich premii - trzy I kategorii (Wierch Olczański i dwukrotnie Głodówka) oraz trzy II kategorii (trzy razy Droga do Olczy). Na najaktywniejszych czekają z kolei dwie premie lotne Fiata - Nowy Targ i Cyhrla.
Warto dodać, że kolarze rozpoczną zmagania o godzinie 14.40. Do mety w Zakopanem powinni dotrzeć przed 19.00.

69. TdP - Kwiatkowski nowym liderem, Kroupis najszybszy w Katowicach

2012-07-13T17:04:00.001+02:00

Litwin Aidis Kroupis z zespołu Orica GreenEdge zwyciężył w IV etapie tegorocznego Wyscigu dookoła Polski (Tour de Pologne). Michał Kwiatkowski z Omega Pharma Quick Step został liderem wyścigu dzięki bonifikacie czasowej zdobytej na jednej z lotnych premii.
To miał być etap dla sprinterów i rzeczywiście tak było. Liczącą 127,8 km trasę wytyczoną na obszarze miast Górnego Śląska i Zagłębia (Będzin, Sosnowiec, Dąbrowa Górnicza, Siemianowice Śląskie i Katowice) najszybciej pokonał 25-letni Litwin Aidis Kropis, który na mecie w Katowicach o pół koła wyprzedził Brytyjczyka Bena Swifta z Sky ProCycling oraz Belga Toma Boonena z Omega Pharma Quick Step.

Radość polskich kibiców to jednak historyczny sukces Michała Kwiatkowskiego. 22-latek jeżdżacy w barwach Omegi jest pierwszym Polakiem, któremu udało się zdobyć żółtą koszulkę lidera w wyścigu zaliczanym do prestiżowego cyklu World Tour. Na pierwszej lotnej premii Kwiatkowski, który do liderującego Moreno Mosera (Liquigas-Cannondale) tracił tylko sekundę w klasyfikacji generalnej, wyskoczył przed rywali i zgarnął bonifikatę czasową.
Jutro wystartuje on w żółtej koszulce lidera Tour de Pologne, mając 2 sekundy przewagi nad Moserem i 8 sekund nad Fabianem Wegmannem (Garmin - Sharp).

Pierwsza 10-tka na mecie IV etapu Tour de Pologne (Będzin - Katowice)

1	Kruopis Aidis	104	Orica-GreenEDGE Cycling Team	02h 43' 04''
2	Swift Ben	137	Sky ProCycling	+ 00' 00''
3	Bos Theo	83	Rabobank Cycling Team	+ 00' 00''
4	Bennati Daniele	92	RadioShack-Nissan	+ 00' 00''
5	Porsev Alexander	44	Team Katusha	+ 00' 00''
6	Guarnieri Jacopo	54	Pro Team Astana	+ 00' 00''
7	Haussler Heinrich	123	Garmin – Sharp	+ 00' 00''
8	Kristoff Alexander	43	Team Katusha	+ 00' 00''
9	Hayman Mathew	134	Sky ProCycling	+ 00' 00''
10	Lucas Haedo Sebastian	64	Team Saxo Bank - Tinkoff Bank	+ 00' 00''

Na jagody, na maliny... 40km rekreacji wokół Koszalina

2012-07-13T14:02:00.002+02:00

Ostatnio nie było czasu wrzucać opisów nowych tras, co nie oznacza, że rowery leżą bezużyteczne. W niedzielę zafundowaliśmy sobie rekreacyjną, rodzinną przejażdżkę. 40 km wokół Koszalina... w sam raz, żeby się zrelaksować i nacieszyć okolicznymi lasami.

Trasa nie należy do wymagających, więc z jej pokonaniem nie powinni mieć większych problemów seniorzy, dzieci czy rowerzyści z niewielką kondycją. Zależnie od tempa i liczby postojów przejażdżka powinna zająć od 2 do 3 h (spokojne tempo).
Zaczynamy w centrum Koszalina, skąd zmierzamy w stronę Rokosowa (ul. Zwycięstwa). Dalej kierujemy się na Lubiatowo. Droga jest tu mało uczęszczana, w dużej części zalesiona. Brak większych podjazdów. Słowem, sama przyjemność z jazdy...

Szlak do Lubiatowa kończy się rozwidleniem. Skręcając w prawą stronę dojedziemy do jeziora (jest to rezerwat, więc brak kąpieliska czy przystani). Wybieramy jednak kierunek na Wyszebórz, czyli szlak zielony. Z asfaltu zjeżdżamy na drogę gruntową. Czeka nas około 5 km odcinek, nieco trudniejszy, bo z kilkoma ostrzejszymi podjazdami. Nawierzchnia także jest bardziej wymagająca - uwaga na sypki żwir i dziury.
Po dotarciu do Wyszeborza jedziemy w stronę Manowa. Droga jest jedna, więc raczej nikt nie pobłądzi. Drogowcy trochę rozgrzebali asfalt, więc trzeba się liczyć z drobnymi niedogodnościami.
Po ok. 3 km dojeżdżamy do skrzyżowania z Drogą Krajową nr 6. Na szczęście musimy nią pokonać niewielki kawałek. Skręcamy w prawo i po około 200 m, tuż przed szkołą w lewo.

Trasa rekreacyjna na południe od Koszalina. Długość ok. 40 km.

Dalej trasa prowadzi nas w stronę Świeszyna (oddalonego o 9 km). Jedziemy cały czas prosto, przez las. Droga jest asfaltowa, o całkiem niezłej nawierzchni. Na odcinku czeka nas kilka niewielkich podjazdów. Nadwątlone siły można jednak zregenrować jagodami i malinami, których jest po drodze w bród.
Chętni mogą odbić w lewo i kierując się na punkt czerpania wody dojechać do Jeziora Hańcza. My jedziemy prosto - w stronę Strzekęcina. Trasa kończy się wyjazdem na drogę pomiędzy Strzekęcinem i Niedalinem. Zamiast jednak pchać się między samochody warto skorzystać z ukrytej w cieniu ścieżki rowerowej. 2 km dalej jest już Strzekęcin. Skręcamy w lewo wspinając się na podjazd pod Bursztynowy Pałac. Omijamy go z lewej strony, kierując się na Dunowo. Ponownie jest tylko jedna nitka drogi, której się trzymamy. Przejeżdżamy przez niewielki lasek, a dalej wzdłóż pól. 3km za Strzekęcinem natkniemy się na skrzyżowanie.
Wybieramy drogę w prawo, którą dojedziemy do Koszalina. Mijamy kolejno Jarzyce, Giezkowo i Niekłonice. Czeka nas kilka dosyć mozolnych, ale łagodnych podjazdów.
Ostatecznie powinniśmy wjechać do Koszalina od przejazdu kolejowego na ul. Lechickiej.

69. TdP - zapętlony IV etap na Śląsku

2012-07-13T11:09:00.000+02:00

Po wczorajszej wspinaczce na Kubalonkę i strome ulice Cieszyna, dzisiaj kolarze startujący w tegorocznym Tour de Pologne odpoczną nieco od gór. Etap Będzin-Katowice liczy jedynie 127,8 km, przy czym zawodnicy będą mieli do wykręcenia aż 9 pętli (3 w Będzienie i 6 w Katowicach).

Start IV etapu TdP zaplanowano o godz. 13.30 na ul. 11-listopada w Będzinie. Po przejechaniu niespełna 15 km kolarze powalczą o premię górską Taurona (III kat.). Dalej trasa wiedzie przez Dąbrowę Górniczą, gdzie zlokalizowano lotną premię Fiata (27,9 km). Spowrotem do Będzina po premię specjalną (32,8 km). Następnie peleton zahaczy o Sosnowiec, gdzie umiejscowiono drugą premię specjalną (51,7 km) i Siemianowice Śląskie z kolejną lotną permią Fiata (62,3 km).

W drugiej części etapu zawodnicy wykonają sześć kółek w Katowicach, zaliczając dwie premie - lotną Fiata (105 km) i górkską Taurona (114,3 km; III kat.).
Meta wyznaczona została na al. Roździeńskiego w Katowicach, gdzie kolarze powinni dotrzeć pomiędzy 16.30 a 16.45.

69. TdP - Stybar przed liderami na mecie III etapu

2012-07-12T19:16:00.000+02:00

Do trzech razy sztuka i znowu to samo. O zwycięstwie w trzecim etapie tegorocznego Tour de Pologne ponownie zadecydował sprinterski finisz. Tym razem na metę pierwszy wpadł Czech - Zdenek Stybar z zespołu Omega Pharma Quickstep, który wyprzedził Włochów - Francesco Gavazziego z Astany i Sachę Modolo z Colnago - CSF Inox. Liderzy wyścigu - Moreno Moser i Michał Kwiatkowski zajęli odpowiednio 5 i 4 miejsce.

Gwiazdami trzeciego etapu 69. TdP była trójka kolarzy: Włoch Gabriele Bosisio (Utensilnord Named), Japończyk Fumiyuki Beppu (Radioshack-Nissan) i Mateusz Taciak z Reprezentacji Polski. Przez ponad 150 km uciekali oni przed resztą stawki, a ich przewaga przekroczyła w pewnym momencie nawet 17 minut. Niestety, peleton ponownie wykazał się umiejętnościami chłodnej kalkulacji. Ucieczka została zlikwidowana kilkanaście kilometrów przed metą w Cieszynie.

Na atak zdecydował się także Marek Rutkiewicz z reprezentacji Polski, ale sił zabrakło dosłownie na kilkadziesiąt metrów przed "kreską". Niepodziewanie z peletonu najlepiej finiszował Zdenek Stybar. 26-letni wicemistrz Czech, jeżdżący w barwach drużyny Omega Pharma Quickstep pokrzyżował plany liderów - Moreno Mosera i Michała Kwiatkowskiego, którzy mieli ochotę zgarnąć premię czasową za zwycięstwo etapowe. Status quo w klasyfikacji generalnej został więc utrzymany.

Najlepsza 10-tka III etapu Tour de Pologne

1	Stybar Zdenek	16	Omega Pharma-Quick-Step	05h 01' 51''
2	Gavazzi Francesco	53	Pro Team Astana	+ 00' 00''
3	Modolo Sacha	202	CSF Colnago Inox	+ 00' 00''
4	Kwiatkowski Michał	14	Omega Pharma-Quick-Step	+ 00' 00''
5	Moser Moreno	6	Liquigas - Cannondale	+ 00' 00''
6	Nocentini Rinaldo	141	Ag2r - La Mondiale	+ 00' 00''
7	Rutkiewicz Marek	241	Reprezentacja Polski	+ 00' 00''
8	Boom Lars	82	Rabobank Cycling Team	+ 00' 00''
9	Henao Montoya Sergio Luis	133	Sky ProCycling	+ 00' 00''
10	Leukemans Björn	73	Vacansoleil-DCM Pro Cycling Team	+ 00' 00''

69. TdP - przed kolarzami trzeci etap

2012-07-12T10:37:00.000+02:00

Trzeci dzień tegorocznego Wyścigu dookoła Polski (Tour do Pologne) i trzeci etap przed kolarzami. Tym razem do pokonania jest 201,7 km z Kędzierzyna Koźla do Cieszyna. Na trasie zaplanowano trzy premie lotne (w tym dwie I kategorii), trzy górskie i jedną specjalną.

Wczorajszy etap TdP to przede wszystkim emocjonująca, choć zakończona niepowodzeniem ucieczka "polskiej" grupki. Dzisiaj może być podobnie, bo trasa obfituje w podjazdy, na których można spróbować odskoczyć peletonowi. Kolarze będą mieli także kilka okazji, by zyskać punkty do klasyfikacji górali i najbardziej aktywnych.

Na nieco ponad 200-kilometrowej trasie wyznaczono aż 7 premii. Pierwsza umiejscowiona została już na 16 kilometrze (16,4 km) w miejscowości Polska Cerkiew, gdzie czeka premia specjalna. Później w Skoczowie (101 km) - lotna premia Fiata, a dalej na Kubalonce (130,4 km) - górska premia Tauron (I kat.). Na Kubalonkę kolarzom przyjdzie wspinać się dwukrotnie. Za drugim razem (147,6 km) również mogą liczyć na premię górską I kat.
Później zjazd do Ustronia, gdzie wyznaczono drugą lotną premia Fiata (164,8 km) i wreszcie do czeskiego Cieszyna po trzecią (181,4 km). Zaraz potem jeszcze jedna górska premia, tym razem III kat. - na ul. Kossak-Szatkowskiej (184,9).
Uff... jeszcze kilkanaście kilometrów i meta.

TdP - Swift najszybszy na finiszu II etapu

2012-07-11T19:41:00.000+02:00

Ben Swift, zawodnik drużyny Sku ProCycling wygrał drugi etap tegorocznego Tour de Pologne. 21-letni Brytyjczyk na finiszu wyprzedził Włocha, Elię Vivaniego z Liquigas-Cannondale oraz Belga, Toma Boonena z Omega Pharma-Quick-Step. Najlepszy z Polaków - Jacek Morajko, startujący w barwach Vacansoleil-DCM Pro Cycling zameldował się na mecie na 20 miejscu.

Kolejny raz kolarze startujący w wyścigach Pro Touru wykazali się niezwykłą precyzją. Już na 5 kilometrze etapu z Wałbrzycha do Opola (239,4 km) na ucieczkę zdecydwała się czwórka śmiałków - Łukasz Bodnar, Damian Walczak (obaj Reprezentacja Polski), Włoch Diego Caccia (Farnese Vini - Selle Italia) i Adrian Kurek (Utensilnord Named). Ten pierwszy atakował premie punktowe, by zdobyć koszulką najbardziej aktywnego zawodnika w Tour de Pologne i kiedy tylko osiągnął swój cel wrócił do peletonu. Pozostała trójka długo jechała na czele trzymając się razem. Na górskiej premii Tauron zaatkował Caccia. Polacy zaczęli słabnąć. Tymczasem Włoch starał się dojechać do mety przed peletonem.
Niestety, na ostatnich kilometrach wyraźnie opadł z sił. Kolejny raz oglądaliśmy więc sprinterski finisz, w którym najlepszy okazał się Ben Swift.
Koszulkę lidera Wyścigu dookoła Polski utrzymał jednak zwycięzca wczorajszego etapu - Moreno Moser z Liquigas-Cannondale.

Najlepsza 10-tka na mecie II etapu

1	Swift Ben	137	Sky ProCycling	05h 49' 57''
2	Viviani Elia	8	Liquigas - Cannondale	+ 00' 00''
3	Boonen Tom	11	Omega Pharma-Quick-Step	+ 00' 00''
4	Degenkolb John	191	Argos Shimano	+ 00' 00''
5	Modolo Sacha	202	CSF Colnago Inox	+ 00' 00''
6	Bennati Daniele	92	RadioShack-Nissan	+ 00' 00''
7	Bos Theo	83	Rabobank Cycling Team	+ 00' 00''
8	Belletti Manuel	143	Ag2r - La Mondiale	+ 00' 00''
9	Gerdemann Linus	94	RadioShack-Nissan	+ 00' 00''
10	Serebryakov Alexander	231	Team Type 1	+ 00' 00''

69. TdP - na starcie drugiego etapu

2012-07-11T11:02:00.000+02:00

Za niespełna dwie godziny rozpocznie się drugi etap tegorocznego Tour de Pologne. Po wczorajszej dobrej jeździe Polaków (Michał Kwiatkowski z Omega Pharma-Quickstep był drugi) czuć głód zwycięstwa. Dzisiaj kolarze mają do przejechania 239,4 km z Wałbrzycha do Opola.

Na trasie II etapu TdP czekają trzy lotne premie i jedna górska (III kategoria). Podobnie jak wczoraj meta znajduje się na lekkim wzniesieniu. Z racji tego, że przewyższeń nie brakuje można spodziewać się ciekawej rywalizacji. Po cichu liczę, że wreszcie pojawi się jakaś mocna ucieczka, która nie da się na ostatnich kilometrach połknąć peletonowi, co już niestety w profesjonalnym kolarstwie staje się powoli normą. Być może znajdą się w niej Polacy. Wczoraj dwójka naszych naprawdę nieźle sobie radziła w takiej akcji.

Jeszcze jedna uwaga. Wszystkich zaniepokojonych stanem zdrowia Ryszarda Szurkowskiego można uspokoić. Wbrew wczorajszym doniesieniom mediów, wielokrotny triumfator Wyścigu Pokoju nie miał nic wspólnego z wypadkiem, do jakiego doszło podczas Tour de Pologne Amatorów. Jest cały i zdrowy.

Liczba na dziś - 400. Przez tyle miast i miejscowości przejeżdża TdP w tym roku.

69. TdP - Moser zwycięzcą pierwszego etapu

2012-07-10T19:39:00.001+02:00

Moreno Moser, zawodnik grupy Liquigas - Cannondale został zwycięzcą I etapu wyścigu Tour de Pologne. 22-letni Włoch popisał się fantastycznym finiszem na ostatniej prostej i objął prowadzenie w całym tourze.

To pierwsze takie osiągnięcie w karierze młodego kolarza, który na zawodowstwo przeszedł w ubiegłym roku. Wcześniej jednak udało mu się stanąć na podium mistrzostw Włoch, stąd jego trium w pierwszym etapie TdP nie jest całkowitym zaskoczeniem.
Końcówka wyścigu była naprawdę emocjonująca. Jeszcze 500 metrów przed metą na czele jechał Rosjanin - Aleksander Kołobniew z Katiuszy. Peleton doszedł samotnego kolarza tuż przed linią mety. Ostro finiszowali m.in. Michał Kwiatkowski z Omegi Pharma - Quickstep i Lars Boom z Rabobanku, ale to Moser okazał się najszybszy. Gratulacje!

Pierwsza dziesiątka I etapu 69. TdP:

1	Moser Moreno	6	Liquigas - Cannondale	04h 32' 53''
2	Kwiatkowski Michał	14	Omega Pharma-Quick-Step	+ 00' 00''
3	Boom Lars	82	Rabobank Cycling Team	+ 00' 00''
4	Wegmann Fabian	128	Garmin – Sharp	+ 00' 00''
5	Malori Adriano	37	Lampre - ISD	+ 00' 00''
6	Bakelants Jan	91	RadioShack-Nissan	+ 00' 00''
7	Bruseghin Marzio	161	Movistar Team	+ 00' 00''
8	Breschel Matti	84	Rabobank Cycling Team	+ 00' 00''
9	Gołaś Michał	13	Omega Pharma-Quick-Step	+ 00' 00''
10	Berard Julien	144	Ag2r - La Mondiale	+ 00' 00''

Komentarz: Znakomity początek wyścigu. Stosunkowo wymagająca trasa wokół Karpacza i Jeleniej Góry sprawiła wielu kolarzom niemałe problemy. Bardzo długo kilkuminutową przewagę utrzymywała pięcioosobowa ucieczka, w której brało udział dwóch Polaków - Jarosław Marycz z Saxo Bank-Tinkoff Bank i Bartłomiej Matysiak z Reprezentacji Polski. Później uciekać próbowali m.in. Marek Rutkiewicz i Rutkiewicz, ale bez powodzenia. Finisz to prawdziwa walka, z której zwycięsko wyszedł Moreno Moser, ale tuż za nim linię mety przejechał Michał Kwiatkowski z Omega Pharma-Quick-Step. Nie mamy więc zwycięstwa etapowego, ale Polak stanął na podium.

Tour de Pologne po raz 69

2012-07-10T13:20:00.004+02:00

Dzisiaj (10.07.2012) rozpoczyna się kolejny Tour de Pologne. Po raz 69 kolarze staną na starcie wyścigu dookoła Polski. Niestety, trasa wiedzie tym razem tylko przez południe kraju. Nie zobaczymy więc kolorowego peletonu przejeżdżającego przez Koszalin (jak było np. w 2002 roku), ale nawet obserwując zmagania za pośrednictwem telewizji, emocji nie zabraknie.

Na oficjalnej stronie touru można już znaleźć sporo informacji. Mnie najbardziej zaciekawiło zestawienie liczbowe. Czy wiedzieliście np. o tym, że podczas całego wyścigu kolarze zjedzą 700 kg spaghetti i opróżnią 14 tys. bidonów? Polecam zapoznać się z pełną listą, a i sam w trakcie trwania TdP postaram się co jakiś czas podrzucić jedną czy dwie ciekawostki z tego zestawienia.

Na razie szykujmy się na pierwszy etap, czyli 4 pętle wokół Karpacza i Jeleniej Góry o łącznej długości prawie 180 km. Są górki, więc będzie ciekawie. Kto wygra? Pewnie jak większość kibiców chciałbym, żeby to był Polak. Może Michał Gołaś z Omega Pharma - Quickstep?

Bez szans z 4x4

2010-03-27T11:47:00.000+01:00

Od dawna mam na pieńku z kierowcami terenówek. Zwłaszcza tymi, którym wydaje się, że jeśli mają samochód z napędem na cztery koła to wolno im jeździć dosłownie wszędzie.
To im zawdzięczam dewastację jednego z najciekwaszych tras rowerowych w regionie. Niebieski szlak na odcinku Kleszcze - Pietraszonka (na obrzeżach Koszalina). O ile jeszcze ścieżki wśród pól są w nienajlepszym ale używalnym stanie (korzystają z nich głównie wędkarze), o tyle zapuszczenie się w las to wyzwanie dla miłośników błotnych kąpieli.
Trasa jest kompletnie rozjeżdżona przez samochody terenowe i większość drogi rower trzeba nieść na plecach. O jeździe przez las nie ma mowy, bo wokół bagna. Pozostaje więc marsz w błocie powyżej kostek. Chyba nikomu nie muszę wyjaśniać, że po takiej wyprawie rower nadaje się tylko do gruntownego mycia, podobnie jak odzież i obuwie rowerzysty.
Z kilkoma zjamomymi mamy już pomysły jak uprzykrzyć życie pseudo miłośnikom jazdy w terenie. Musimy tylko dostać na to zgodę od nadleśnictwa, co pewnie nie będzie już takie łatwe.