هاست ما، تقریباً بعد از ۲-۳ ماه تلاش و کار تیمی شروع به کار کرد. یک سرویس هاستینگ که هاستینگ رایگان، هاستینگ لینوکس و هاستینگ ویندوز ارائه میده و تمامی دامنه (Domain – دامین) های متداول بین المللی و ایرانی رو هم ثبت می کنه. با یک تیم ترکیبی که بعضی از اعضا خارج از ایران هستن، پشتیبانی ۲۴/۷ برآورده شده. یعنی هفت روز هفته و ۲۴ ساعته. شاید بهترین قسمت قضیه واسه مشتری، قیمت ها باشه. قیمت سرویس های هاست ما، واقعاً کمه! ما با انجام یه سری تمهیدات، هزینه های تیم رو کم کردیم، تا بتونیم هاستینگ لینوکس و ویندوز رو با بهترین قیمت ارائه بدیم. دیگه خیلی توضیح نمیدم. یه سر بزنید به http://hostema.com ، همه چی دستگیرتون میشه :P

از اینجا وارد سایت هاست ما شوید

پی نوشت : کسانی که از طریق این سایت، سینا .نت، میرن به سایت هاست ما و سفارش میدن، میتونن با استفاده از کد تخفیف ۳۰na10off برای سرویس های هاستینگ لینوکس و ویندوز، از ۱۰% تخفیف ویژه استفاده کنن :)

گاهی فکر میکنم، خیلی وقتا، خیلی چیزا ما رو به سمت خودشون میکشونن، نه به خاطر ماهیتشون، بلکه به خاطر اینکه ما فکر میکنیم و “امیدواریم” که وضعیت بهتری نصیبمون بشه. در واقع بیشتر اوقات ما خودمون رو به دردسر میندازیم، به خاطر یه امید واهی. یه چیزی که اصلاً حقیقت نداره، یا اصلاً وجود نداره. یه سری کارایی که ما میکنیم، شاید اصلاً هیچ “نجات” ای توش نباشه. شاید هیچ “راحت” تر شدنی هم توش نباشه. ولی میریم دنبالش چون امیدواریم که باشه!

شاید بزرگترین مشکل اکثر آدما این باشه که نمیدونن دنبال چی هستن.

پی نوشت : امیدوار باشید!

دروغ چرا؟! هوس کردم همین الان با یه اُور و یه کلاه سیاه (!)، بریم بام تهران، رو اون نیمکت ها بشینیم و سیب زمینی بزنیم! با کلی سس … هوس قلیون دو سیب کردم … البته که من از قلیون خوشم نمیاد … اما دوسیب، عااالیه :) … قلیون دو سیب، کنار آتیش! … هوس کردم تو خیابونا آب گرفتگی شه … انقدر که راه بندون بشه و ما هم گیر کنیم تو راه بندون! … هوس کردم بادبادک های مردم رو تماشا کنیم … و به این فکر کنیم که هر کدوم از اینایی که از جلومون رد میشن، چه چیزی و چه شرایطی در انتظارشونه … هوس کردم تمام خیابون های شهر رو ثبت کنم …

پی نوشت : این بارووون لعنتی :)

امسال خیلی چیزا یاد گرفتم … که واقعاً بهشون احتیاج داشتم … یاد گرفتم که قدر چیزایی که دارم رو بدونم … بعضی از دست دادن ها، یه جور بدست آوردن هستن! یاد گرفتم که زود قضاوت نکنم … یاد گرفتم که آرامش خریدنی نیست … دزدیدنی نیست … آرامش فقط میتونه به وسیله خودمون ایجاد بشه … یاد گرفتم که عجله نکنم … که آدم خیلی از اشتباه ها رو وقتی می کنه که عجله داره … یاد گرفتم که بعضی ها لایق کمک و لطف هستن … و هر کاری که واسشون بکنی، هیچوقت فراموش نخواهند کرد … و یاد گرفتم مواظب کسانی که دوستشون دارم باشم … تا جایی که میشه، تا جایی که می تونم.

یاد گرفتم که منتظر اتفاق های خوب باشم :)

پی نوشت ۱ : احتمالاً به زودی اینجا رو هم یه کم زیر و رو کنم. قالبش رو باید تغییر بدم … و سرعت بالا اومدن سایت رو بهتر کنم.

پی نوشت ۲ : امیدوارم امسال منظم تر بنویسم …

بر روی عکس کلیک کنید تا در ابعاد بزرگ ببینید

پی نوشت : ظاهراً این نرخ تورم مربوط به سال ۲۰۱۰ است.

منبع : ویکی پدیا

+ آدم گاهی انقدر از “خودش” دور میشه که وقتی خودشو به یاد میاره، انگار داره زندگینامه ی یه نفر دیگه رو میخونه…خیلی وقتا، همینقدر از خودم دورم…

+ من هیچوقت نتونستم با قلیون ارتباط برقرار کنم … نه که نخواما! نتونستم! بعضی وقتا واقعا نمیشه خب!

+ یه عطری داشتم، خیلی خوب بود … یه بوی مریضی داشت! آدمو میگرفت .. چندماه پیش دزد بردش! از تو داشبرد ماشین..امروز همش یاد اون عطره بودم! یاد اون بوی مریضش … :(

+ ذهنم پر شده از کلی “چرا؟”، کلی “چطور؟” و کلی “کجا؟” …

+ بام تهرانم گاهی وقتا خیلی میچسبه … یادش بخیر اونشب سرد و آتش و چای …

+ دوستام دارن دونه دونه (هر کدوم به یه دلیلی) دور میشن … کاری نمیشه کرد … آدم مجبوره وایسته و با لبخند (احتمالا زورکی) فقط نگاه کنه … و آرزوی موفقیت و خوشبختی و اینا …

+ خواب از سرم پریده …