tag:blogger.com,1999:blog-91069580258342872842026-04-24T02:26:09.145-07:00&gt; နေမာတႆ ဘဂဝေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ &gt; ၃=ရတနာသံုးပါး၊ ၄=သစၥာေလးပါး၊ ၈=မဂၢင္ရွစ္ပါးMg Chan Nyein Winhttp://www.blogger.com/profile/09880225481208324750noreply@blogger.comBlogger144125tag:blogger.com,1999:blog-9106958025834287284.post-45383542902369094782013-05-22T06:38:00.000-07:002013-05-22T06:38:20.933-07:00<div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgMNbdph3unDE0DAGRLYnPA07b8498QB5T5pnzYxEHLBY_JAC_BvZNkoovqf5sPKSeN6UeqRqZsc2luneqKYmuTxlJGo0etJrqAIp_gIMljA18TNqSotdu5Xrt6tO852WMtDfIVIIS0Cwk/s1600/untitled.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgMNbdph3unDE0DAGRLYnPA07b8498QB5T5pnzYxEHLBY_JAC_BvZNkoovqf5sPKSeN6UeqRqZsc2luneqKYmuTxlJGo0etJrqAIp_gIMljA18TNqSotdu5Xrt6tO852WMtDfIVIIS0Cwk/s640/untitled.JPG" width="408" /></a></div> <br /> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: &quot;;"><span style="color: #cc0000;">ကဆုန္လ</span>။<span> </span>။ ကဆုန္ဟု ယခုအေရးအေခၚ ျပဳေနေသာလ၏ အမည္ကုိ ပုဂံေခတ္ထုိး ေက်ာက္စာတုိ႔တြင္ ကုဆုန္ဟု အေရးမ်ားသည္။ ပုဂံေခတ္၌ အသုံးတြင္က်ယ္ေသာ ကုဆုန္၊ ကဆုန္ဟူေသာ အေရးႏွစ္မ်ဳိးတြင္ ကုဆုန္သည္မူလျဖစ္၍ ယင္းမွ ကဆုန္သုိ႔ ေရြ့ေလ်ာသည္ဟု ယူဆရေပသည္။</span></div> <div style="text-align: justify;"> </div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: &quot;;">ကု၊ က၏အနက္သည္ ေရျဖစ္၍၊ ဆုန္၏ အနက္မွာ သြန္းေလာင္းသည္ဟု ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ကဆုန္လကုိ ေရသြန္းလ၊ ေရေလာင္းလဟုေကာက္ယူရသည္။ ကုဆုန္၊ ကဆုန္ဟူေသာ လ၏အေခၚမွာ အလြန္ေရွးက် သည္ကုိေထာက္ေသာ္ ျမန္မာနုိင္ငံသုိ႔ သာသနာေရာက္သည့္ အခါမွစ၍ ေညာင္ေရသြန္းပြဲေတာ္ က်င္းပျခင္း အေလ့လည္းတစ္ျပဳိင္တည္း ျဖစ္ေပၚလာသည္ဟု ထင္မွတ္ရေလသည္။</span></div> <div style="text-align: justify;"> </div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: &quot;;">တန္ခူး၊ ကဆုန္စေသာ ဆယ္ႏွစ္လတုိ႔တြင္ ကဆုန္၊ ဝါဆုိ၊ ဝါေခါင္၊ သီးတင္းက်ြတ္၊တန္ေဆာင္မုန္း၊ နတ္ေတာ္ ဟူ၍ ေျခာက္မ်ဳိးေသာ အေခၚတုိ႔မွာ သာသနာေရးကုိးကြယ္ ယုံၾကည္ေရးႏွင့္သက္ဆုိင္ေလသည္။ ဤကဆုန္လ ရာသီတြင္ ေနအရွိန္အျပင္းထန္ဆုံး ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေရမ်ားပင္ခန္းေျခာက္ေလ့ရွိရကား၊ ျမတ္စြာဘုရား ပြင့္ေတာ္မူရာ ေဗာဓိပင္ကုိ ရည္မွတ္ကာ ေဗာဓိပင္အပြားေတာ္မ်ားကုိ တေပ်ာ္တပါး ေရစင္သြန္းေလာင္းျခင္းမ်ား ျပဳခဲ့ၾကသျဖင့္ လျပည့္ေန႔၌ က်င္းပေသာပြဲေတာ္ အခါၾကီးကုိ ကဆုန္ ေညာင္ေရသြန္းပြဲေတာ္ဟုလည္း ေခၚစမွတ္ျပဳခဲ့ၾကသည္။ ထုိမ်ွမက ခန္းေျခာက္ေသာ အင္းအုိင္ ၊ ေရကန္တုိ႔မွ ငါးမ်ားကုိပင္ ေရမ်ားရာေဒသသုိ႔ ေရႊ႕ေျပာင္းေပးျခင္းအားျဖင့္လည္း ဇီဝိတဒါန ငါးလႊတ္ပြဲမ်ားကုိ ယခုထက္တုိင္ ျပဳလုပ္လ်က္ရွိၾကသည္။</span></div> <div style="text-align: justify;"> </div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: &quot;;">ကဆုန္လသည္ ျမန္မာ့တစ္ဆယ့္ႏွစ္လတြင္ ဒုတိယလျဖစ္၍ ျပိႆရာသီႏွင့္တူညီသည္။ မုိးဦးက်ခါနီး ျဖစ္သည့္ အေလ်ာက္မုိးသံေလသံမ်ား စတင္ၾကားရေလသည္။</span></div> <div style="text-align: justify;"> </div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: &quot;;"><span style="color: #cc0000;">ကဆုန္လျပည့္</span>။<span> </span>။ ကဆုန္လျပည့္ေန႔သည္ ဗုဒၶသာသနာဝင္တုိ႔၏ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ၾကီးျဖစ္ေပသည္။ ထုိေန႔၏ ထူးျခားခ်က္မ်ားကား</span></div> <div style="text-align: justify;"> </div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: &quot;;">၁။ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ သုေမဓာရွင္ရေသ့သည္ ဤဘဒၵကမာၻ၌ ေလးဆူေျမာက္ျဖစ္ေသာ ေဂါတမအမည္ျဖင့္ ဘုရားစင္စစ္ ဧကန္ျဖစ္လိမ့္မည္ဟု ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရားထံမွ နိယတဗ်ာဓိတ္ကုိ ကဆုန္လျပည့္ေန႔တြင္ ခံယူျခင္း။</span></div> <div style="text-align: justify;"> </div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: &quot;;">၂။မဟာသကၠရာဇ္ (၆၈) ကဆုန္လျပည့္ေန႔တြင္ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားအေလာင္းေတာ္ သိဒၶတၳမင္းသားအား ဖြားျမင္ေတာ္မူျခင္း။</span></div> <div style="text-align: justify;"> </div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: &quot;;">၃။ မဟာသကၠရာဇ္ (၁၀၃) ခု ကဆုန္လျပည့္ေန႔ အရုဏ္တက္ခ်ိန္တြင္ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားအေလာင္းေတာ္ သည္ သဗၺညဳတဥာဏ္ေတာ္ကုိ ရရွိေတာ္မူျခင္း။</span></div> <div style="text-align: justify;"> </div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: &quot;;">၄။မဟာသကၠရာဇ္ (၁၄၈)ခု ကဆုန္လျပည့္ေန႔တြင္ မလႅာမင္းတုိ႔၏ အင္ၾကင္းဥယ်ာဥ္၌ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္စံဝင္ေတာ္မူျခင္းတုိ႔ျဖစ္သည္။</span></div> <div style="text-align: justify;"> </div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: &quot;;">ထုိကဲ့သုိ႔ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ အျဖစ္ေတာ္စဥ္တြင္ ထူးျခားမွတ္သားထုိက္ေသာ ဤကဆုန္လျပည့္ေန႔အား ဘုရားေန႔(ဗုဒၶေန႔) ဟု ဗုဒၶသာသနာဝင္ အေပါင္းတုိ႔က အထြက္အျမတ္ ထားၾကလ်က္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ ဤေန႔ဤအခါ၌ သဗၺညဳတ ေရႊဥာဏ္ေတာ္ကုိ ရေတာ္မူရန္ အားထုတ္ရာတြင္ အမွီျပဳေတာ္မူေသာ ေဗာဓိပင္ အား ေရသြန္းေလာင္းျခင္းစေသာ ကုသုိလ္ေကာင္းမွဳတုိ႔ကုိ ျပဳၾကကုန္သည္။ ေရသြန္းေလာင္းၾကသည္မွာ ကဆုန္လတြင္ ေရရွားျပတ္လပ္၍ ညွဳိးေလ်ာ္အံ့ေသာ ေဗာဓိပင္ကုိလန္းဆန္းစုိျပည္ေစရန္အတြက္ ျဖစ္ေပသည္။</span></div> <div style="text-align: justify;"> </div> <div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"> <span style="font-family: &quot;;">ထုိအေလ့အထသည္ ဗုဒၶသာသနာဝင္တုိ႔တြင္ ေပ်ာက္ကြယ္ျခင္းမရွိဘဲ ယခုထက္တုိင္ ႏွစ္စဥ္အျမဲ ကဆုန္လျပည့္ေန႔တြင္ ေညာင္ေရသြန္းေလာင္းပြဲမ်ားျပဳလုပ္လ်က္ ရွိၾကေလသည္ဟု (ဗုဒၶေန႔ အမွတ္တရ) အျဖစ္ ဓမၼဒါနျပဳလုိက္ရပါသည္။</span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="color: red;"><span style="font-family: &quot;;">ကုိးကား။<span> </span>။ ျမန္မာ့စြယ္စုံက်မ္း။</span></span></div> <span style="color: red;"> </span><div class="MsoNormal"> <span style="color: red;"><span style="font-family: &quot;;">စာဖတ္သူအားလုံးသက္ရွည္က်န္းမာစိတ္ခ်မ္းသာ၍ လုိရာဆႏၵမ်ားျပည့္ဝၾကပါေစ။</span></span></div> <span style="color: red;"> <span style="font-family: &quot;;">အရွင္ဝိမလဝံသ(နာလႏၵာတကၠသုိလ္ အိႏၵိယနုိင္ငံ)</span></span><br /> <br /> <h2 class="post_title"> </h2> <div class="post_meta"> <span class="meta_date"><em></em></span><span class="meta_comments"><a href="http://lokachantha.mahasiusa.org/?p=2781#respond" title="Comment on ကဆုန္လျပည့္ ဗုဒၶေန႔"></a></span> </div> <span style="color: red;">ေမး</span>။ ။ ဗုဒၶျဖစ္ဖြယ္၊ ေန႔၌ဝယ္၊ ဘယ္သူ ဆြမ္းေတာ္ကပ္သနည္း။<br /> <span style="color: blue;">ေျဖ</span>။ ။ ဗုဒၶေန႔မွာ၊ သုဇာတာလွ်င္၊ ဃနာႏို႔ဆြမ္း၊ ခြက္ပါကမ္း၊ လႉဒါန္း ဆက္ကပ္ပါသတည္း။<br /> ဥ႐ုေဝဠေတာ၏ အနီး ‘ေသနာ’မည္ေသာ နိဂံုး ရွိ၏။ ထိုနိဂံုးသေဌး၏ သမီးသည္ ‘သုဇာတာ’ မည္၏။ ထိုသတို႔သမီးသည္ အပ်ိဳဘဝတုန္းက ေညာင္ပင္ႀကီးသို႔ ခ်ဥ္းကပ္၍ ‘အမ်ိဳးတူ သေဌးသားႏွင့္ လက္ထပ္ရေအာင္, သားဦးရတနာရေအာင္ ေစာင္မပါ။ ေတာင့္တတိုင္း ျပည့္စံုလွ်င္ ႏွစ္စဥ္ ပူေဇာ္ပါမည္’ဟု နတ္ကို ေတာင္းပန္ဖူး၏။<br /> ထို ေတာင့္တတိုင္း ျပည့္စံုေသာေၾကာင့္ ကဆုန္လျပည့္ေန႔၌ ႐ုကၡစိုးနတ္မင္းကို ႏွစ္စဥ္ ပူေဇာ္ၿမဲ ျဖစ္၏။<br /> ထိုေန႔၌ကား ကၽြန္မတစ္ေယာက္ႏွင့္အတူ နံနက္ေစာေစာ အပူေဇာ္လာေသာအခါ ေညာင္ပင္ေအာက္၌ ထိုင္ေနေတာ္မူေသာ အလြန္သပၸာယ္လွပေသာ ဘုရားအေလာင္းကိုပင္ သူ႔ကို ေစာင္မေသာ နတ္ဟု ထင္မွတ္၍ အလြန္ၾကည္ညိဳရကား ႏို႔ဃနာဆြမ္းကို ေ႐ႊခြက္ပါ လႉဒါန္း ဆက္ကပ္ေလသည္။<br /> (ႏို႔ထမင္းပ်စ္ပ်စ္ကို ‘ဃနာႏို႔ထမင္း’ဟု ေခၚ၏။ ဃန = ပ်စ္ေသာ။)<br /> <span style="color: red;">ေမး</span>။ ။ ႏို႔ဆြမ္းဃနာ၊ ဘုဥ္းေပးကာ၊ ခြက္မွာ ဘယ္သို႔သံုးသနည္း။<br /> <span style="color: blue;">ေျဖ</span>။ ။ ေနရၪၨရာ၊ ျမစ္ကမ္းသာဝယ္၊ ေလာင္းလ်ာ ရပ္နား၊ ဆြမ္းကို စား၍၊ ဘုရားျဖစ္ရန္၊ ယေန႔မွန္လွ်င္၊ ဆန္ေစ ျမစ္ညာ၊ ဓိ႒ာန္ကာ၊ ေရမွာ ေ႐ႊခြက္ေမွ်ာသတည္း။<br /> သုဇာတာ၏ ဃနာႏို႔ဆြမ္းကို ေနရၪၨရာျမစ္ကမ္း၌ ေလးဆယ့္ကိုးလုတ္ ဘုဥ္းေပးေတာ္မူေလ၏။<br /> ထိုသို႔ ဘုဥ္းေပးၿပီးလွ်င္ ‘ယေန႔ ဘုရားျဖစ္မည္ မွန္လွ်င္ ဤေ႐ႊခြက္သည္ ေရညာသို႔ ဆန္တက္ပါေစသတည္း’ဟု ဓိ႒ာန္၍ ျမစ္ေရမွာ ေမွ်ာေလ၏။<br /> ေ႐ႊခြက္လည္း ေရညာသို႔ ဆန္တက္ေလေတာ့သည္။<br /> <span style="color: red;">ေမး</span>။ ။ ဘယ္ေနရာတြင္၊ ေန႔သန္႔စင္၍၊ ထို႔ျပင္တခန္း၊ ညေနခ်မ္း၊ ႂကြလွမ္း ေရွး႐ႈ ဘယ္သို႔နည္း။<br /> <span style="color: blue;">ေျဖ</span>။ ။ အင္ၾကင္းေတာတြင္၊ ေန႔သန္႔စင္၍၊ ထို႔ျပင္တခန္း၊ ညေနခ်မ္း၊ ႂကြလွမ္း ေဗာဓိပင္သို႔တည္း။<br /> ထို႔ေနာက္ ထိုျမစ္ကမ္းႏွင့္ မလွမ္းမကမ္းဝယ္ အင္ၾကင္းေတာ၌ ေန႔သန္႔စင္ေတာ္မူ၏။<br /> (ေန႔အခါ၌ တရားျဖင့္ စိတ္သန္႔ရွင္းေအာင္ ေနျခင္းကို ‘ေန႔သန္႔စင္’ဟု ေခၚ၏။)<br /> ညေနခ်မ္း၌ကား ထိုေနရာမွ ေဗာဓိေညာင္ပင္သို႔ ႂကြေတာ္မူ၏။<br /> ထိုသို႔ ႂကြေတာ္မူရာ၌ လမ္း၌ ျမက္ရိတ္၍ ျပန္လာေသာ ပုဏၰားတစ္ေယာက္က ဘုရားအေလာင္းအား ျမက္စည္းကေလး ရွစ္စည္းကို လႉလိုက္ေလသည္။<br /> <span style="color: red;">ေမး</span>။ ။ ေဗာဓိပင္သာ၊ ေရာက္ေသာခါ၊ ေလာင္းလ်ာ ဘယ္သို႔ေနသနည္း။<br /> <span style="color: blue;">ေျဖ</span>။ ။ ေဗာဓိပင္ျမတ္၊ အေရွ႕ရပ္၌၊ ခ်ဥ္းကပ္ထိုင္ကာ၊ ဘာဝနာ၊ ေကာင္းစြာ ပြား၍ ေနသတည္း။<br /> ငါတို႔ ဘုရားအေလာင္းေတာ္သည္ ေဗာဓိေညာင္ပင္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ အေရွ႕ဖက္မွ ေဗာဓိပင္သို႔ ကပ္ဝင္၍ အသင့္ယူလာေသာ ျမက္ရွစ္စည္းကို ျဖန္႔ခင္းေတာ္မူ၏။<br /> ထို႔ေနာက္ ေဗာဓိပင္ကို ေနာက္ေက်ာျပဳလ်က္ အေရွ႕ဖက္သို႔ မ်က္ႏွာမူ၍ တင္ပလႅင္ဖြဲ႕ေခြ ထိုင္ေနေတာ္မူသည္။<br /> ထိုသို႔ ထိုင္ေနျခင္းကား အျခားအခါ ထိုင္ေနျခင္းႏွင့္ မတူ။<br /> “အေရ အေၾကာ အ႐ိုးတို႔သာ ႂကြင္းက်န္၍ အသားႏွင့္ အေသြးေတြ ေျခာက္ခန္းသြားေစကာမူ ဘုရားမျဖစ္လွ်င္ ဤတင္ပလႅင္ေခြကို မဖ်က္ေတာ့အံ့”ဟု အလြန္ စြဲၿမဲေသာ ဇြဲဝိရိယျဖင့္ ဓိ႒ာန္၍ ထိုင္ေနေတာ္မူျခင္း ျဖစ္သည္။<br /> ထိုသို႔ ထိုင္ေနၿပီးလွ်င္ အာနာပါနကမၼ႒ာန္း ဘာဝနာကို စီးျဖန္းပြားမ်ားေနေတာ္မူသည္။<br /> ထိုအခ်ိန္၌ ေန မဝင္ေသး။<br /> ေဗာဓိပင္မွ အ႐ြက္ေဟာင္းမ်ားသည္ တေျဖာက္ေျဖာက္ ေႂကြက်၍ အ႐ြက္သစ္ အၫြန္႔ကေလးေတြ သႏၲာနီကေလးမ်ားကဲ့သို႔ ထြက္ေနကာ လြန္စြာ ၾကည္ႏူးဖြယ္ရာ အခ်ိန္ပါေပတည္း။<br /> <span style="color: red;">ေမး</span>။ ။ ထိုသို႔ေနခါ၊ ဘယ္သူလာ၊ ဘာကို အေရးဆိုသနည္း။<br /> <span style="color: blue;">ေျဖ</span>။ ။ ထိုသို႔ေနခါ၊ မာရ္နတ္လာ၊ ေနရာပလႅင္ လုသတည္း။<br /> ထိုသို႔ ထိုင္ေနပံုကို ျမင္ရေသာ မာရ္နတ္သည္ အေႏွာင့္အယွက္ ေပးလိုေသာသေဘာျဖင့္ သူ၏ အာဏာ ပ်ံ႕ႏွံ႔ရာျဖစ္ေသာ နတ္စစ္သည္အေပါင္းကို ဆင့္ေခၚ၍ သူကိုယ္တိုင္လည္း ဂိရိေမခလာ ဆင္ေျပာင္ႀကီးကို တက္စီးကာ စစ္တပ္ႀကီး ခ်ီ၍ လာေလသည္။<br /> ထိုသို႔ စစ္တပ္ခ်ီ၍ လက္နက္မ်ိဳးစံု ၿခိမ္းေျခာက္သံ မ်ိဳးစံုတို႔ျဖင့္ အေႏွာင့္အယွက္ေပးေနေသာ မာရ္နတ္ကို ဘုရားအေလာင္းေတာ္သည္ ေလးသေခ်ၤႏွင့္ ကမ႓ာတစ္သိန္းပတ္လံုး ျဖည့္က်င့္ေတာ္မူခဲ့ေသာ ပါရမီေတာ္စစ္တပ္ျဖင့္ ခုခံေတာ္မူေလ၏။<br /> ေနာက္ဆံုး၌ ‘ေဝႆႏၲရာမင္းဘဝတုန္းက ဒါနပါရမီျဖည့္ေတာ္မူစဥ္ အသင္ေျမႀကီးသည္ ျပင္းထန္စြာ တုန္လႈပ္ဖူးသည္ မဟုတ္ေလာ’ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၍ လက္ေတာ္ျဖင့္ ေျမႀကီးကို ၫႊန္ျပေတာ္မူလိုက္ရာ သြက္သြက္ခါေအာင္ ျပင္းထန္စြာ တုန္လႈပ္ေလသည္။<br /> ထိုအခါ ဂိရိေမခလာဆင္ေျပာင္ႀကီးသည္ ဒူးတုပ္၍ ဝပ္ေနရ၏။<br /> စစ္တပ္တို႔လည္း လန္႔ေျပးၾက၏။<br /> ဤသို႔ ေနမဝင္မီ မာရ္နတ္ရန္ကို ေအာင္ေတာ္မူၿပီးေနာက္ တင္ပလႅင္ဖြဲ႕ေခြ ထိုင္ေနၿမဲ ထိုင္ေနကာ ကမၼ႒ာန္းဘာဝနာကို ဆက္လက္၍ ပြားမ်ားေတာ္မူေလသည္။<br /> <span style="color: red;">ေမး</span>။ ။ မာရ္နတ္မင္းရန္၊ ေအာင္ၿပီးျပန္၊ ဘယ္ဉာဏ္ ဘယ္ခ်ိန္ရသနည္း။<br /> <span style="color: blue;">ေျဖ</span>။ ။ ညဥ့္ဦး အလယ္ယာမ္၊ မိုးေသာက္ယာမ္၊ ဉာဏ္ ‘ပု’ ‘ဒိ’ ‘အာ’ ရသတည္း။<br /> ကမၼ႒ာန္းဘာဝနာတို႔ကို ဆက္လက္၍ ႀကိဳးစားေတာ္မူေသာ ငါတို႔ ဘုရားအေလာင္းေတာ္သည္ ညဥ့္ဦးယာမ္အခ်ိန္မွာ ‘ပု’=ပုေဗၺနိဝါသာႏုႆတိဉာဏ္ကို ရေတာ္မူ၏။<br /> ထိုဉာဏ္၏ အစြမ္းျဖင့္ ေရွးေရွး ဘဝမ်ားစြာ၌ ျဖစ္ခဲ့သမွ်အားလံုးကို သိေတာ္မူသည္။<br /> (ပုေဗၺ=ေရွးေရွးဘဝ၌ + နိဝါသ=ေနထိုင္ခဲ့သမွ်ကို + အႏုႆတိ=ေအာက္ေမ့ႏိုင္ျခင္း)<br /> ထို႔ေနာက္ သန္းေခါင္ယာမ္ေခၚ ညဥ့္လယ္ယာမ္၌ ‘ဒိ’=ဒိဗၺစကၡဳကို ရေတာ္မူ၏။<br /> ထိုဉာဏ္၏အစြမ္းျဖင့္ နတ္မ်က္စိကဲ့သို႔ အလြန္ေဝးကြာေသာအရပ္မွာ ရွိေသာ သတၱဝါတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ အလြန္ေသးငယ္စြာေသာ သတၱဝါတို႔ကိုလည္းေကာင္း ျမင္ေတာ္မူရသည္။<br /> (ဒိဗၺ=နတ္မ်က္စိႏွင့္တူေသာ + စကၡဳ=ဉာဏ္အျမင္)<br /> ထို႔ေနာက္ မိုးေသာက္ယာမ္ေခၚ ေနာက္ဆံုးယာမ္ အ႐ုဏ္တက္အခ်ိန္၌ ‘အာ’=အာသဝကၡယဉာဏ္ေခၚ အရဟတၱမဂ္ဉာဏ္ကို ရေတာ္မူ၏။<br /> ထိုဉာဏ္၏အစြမ္းျဖင့္ စိတ္အစဥ္မွာ ကိန္းဝပ္ေနေသာ ကိေလသာေတြ အႂကြင္းအက်န္ မရွိ ကုန္ခန္းသြားေလသည္။<br /> <span style="color: red;">ေမး</span>။ ။ အဘယ္ဉာဏ္ေတာ္၊ ရလတ္ေသာ္၊ ဘုန္းေမာ္ ဗုဒၶျဖစ္သနည္း။<br /> <span style="color: blue;">ေျဖ</span>။ ။ လျပည့္ကဆုန္၊ ခ်ိန္အ႐ုဏ္ဝယ္၊ သံုးဆယ္ႏွင့္ငါး၊ သက္ေတာ္အားျဖင့္၊ တရားကုန္စင္၊ အစံုျမင္ဖို႔၊ သဗၺဥ္ဉာဏ္ေတာ္၊ ရလတ္ေသာ္၊ ဘုန္းေမာ္ ဗုဒၶျဖစ္သတည္း။<br /> ထိုသို႔ အရဟတၱမဂ္ဉာဏ္ ရလွ်င္ပင္ သဗၺညဳတာဉာဏ္ဟု ေခၚေသာ ဉာဏ္ေတာ္ႀကီးကိုလည္း တခါတည္း ရၿပီး ျဖစ္ေလေတာ့၏။<br /> ဥပမာ – ရွင္ဘုရင္ျဖစ္ဖို႔ ဘိသိက္ေျမႇာက္လိုက္သည္ႏွင့္တၿပိဳင္နက္ ဆိုင္ရာတိုင္းျပည္ကိုလည္း အပိုင္ရေတာ့သကဲ့သို႔တည္း။<br /> ထိုသဗၺညဳတာဉာဏ္ေတာ္၏အစြမ္းျဖင့္ သိစရာဟူသမွ် မက်န္ရေအာင္ အလံုးစံုကို အကုန္အစင္ သိျမင္ေတာ္မူသည္။<br /> (သဗၺ=အလံုးစံုကို + ညဳတာ=သိႏိုင္သူ၏ျဖစ္ေၾကာင္း ဉာဏ္ေတာ္)<br /> ထိုသဗၺညဳတာဉာဏ္ေတာ္ကို ရေသာေၾကာင့္ပင္ ဘုရားရွင္ကို “ဗုဒၶ = အလံုးစံုသိေသာ ဘုရား”ဟု ကိုယ္ေတာ္တိုင္လည္း ဝန္ခံေတာ္မူ၏။<br /> စံုစမ္း စိစစ္ေသာအခါ ပညာရွိ ပါေမာကၡႀကီးတို႔ကလည္း အသိအမွတ္ ျပဳၾကရေလသည္။<br /> ထိုအခ်ိန္မွာ “ဧကန္ ဘုရားျဖစ္ေတာ့မည္”ဟု ယံုၾကည္ေနၾကေသာ တန္ခိုးႀကီးေသာ နတ္မင္း ျဗဟၼာမင္းတို႔သည္ ဗုဒၶျမတ္စြာ၏ အလြန္ တည္ၿငိမ္၍ အထူး ၾကည္လင္ေသာ မ်က္ႏွာေတာ္ကို ျမင္ရေသာအခါ လြန္စြာ အားရ “ဘုရားျဖစ္ၿပီ”ဟု ယူဆ၍ ပန္းမ်ိဳးစံုတို႔ျဖင့္ ပူေဇာ္ၾကေလ၏။<br /> ကမာၻႀကီးလည္း ဝမ္းသာ အားရသကဲ့သို႔ ဘုရားရွင္၏ ဉာဏ္ေတာ္တန္ခိုးေၾကာင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ယိမ္းထိုးကာ ျပင္းထန္စြာ တုန္လႈပ္ပါေလသည္။<br /> <br /> ထို ဗုဒၶျမတ္စြာ ျဖစ္ေတာ္မူသည့္ေန႔သည္ သက္ေတာ္လည္း ၃၅ ႏွစ္ တင္းတင္းျပည့္ရာ ကဆုန္လျပည့္ (ဆင္မင္းျဖင့္ မွတ္သားအပ္ေသာ) ဗုဒၶဟူးေန႔တည္း။<br /> လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ လကၤာကို ေအာက္ပါအတိုင္း မွတ္ပါ။<br /> (ေျမ့ပရေမ = အျမတ္ဆံုးေျမ၊ ထိုေျမပလႅင္၌ ေညာင္ပင္ႀကီးကို ‘ဗိတာန္ထီး’ကဲ့သို႔ ေဆာင္း၍ ေနေတာ္မူသည္ ဟု ထိုလကၤာ၌ ဆိုလိုသည္။)<br /> <span style="color: red;">လကၤာ</span><br /> <span style="color: blue;">ေတာရပ္ၿမိဳင္ေပၚ၊ ေျခာက္ႏွစ္ေပ်ာ္၍</span><br /> <span style="color: blue;"> ခါေတာ္တဖံု၊ ပြင့္ခ်ိန္ၾကံဳက</span><br /> <span style="color: blue;"> ကဆုန္လျပည့္၊ ဆင္မင္းေန႔ဝယ္</span><br /> <span style="color: blue;"> ေျမ့ ပရေမ၊ ပလႅင္ေဗြထက္</span><br /> <span style="color: blue;"> ေ႐ႊေညာင္ေတာ္ႀကီး၊ ဗိတာန္ထီးႏွင့္</span><br /> <span style="color: blue;"> မၿငီး ၾကည္ျဖဴ၊ ေနေတာ္မူလ်က္</span><br /> <span style="color: blue;"> ရန္သူခပင္း၊ အမိုက္သင္းကို</span><br /> <span style="color: blue;"> အရွင္းပယ္ေဖ်ာက္၊ အလင္းေရာက္က</span><br /> <span style="color: blue;"> ထြန္းေတာက္ ဘုန္းေမာ္၊ ေသာင္းလံုးေက်ာ္သည္</span><br /> <span style="color: blue;"> သံုးေဘာ္လူတို႔ ၿငိမ္းဖြယ္ကို႔။</span><br /> <span style="color: red;">(အမရပူရၿမိဳ႕၊ မဟာဂႏၶာ႐ုံဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိဝံသ၏ ပႏၷရသမက်မ္းစာ ‘ဘုရား အျဖစ္ေတာ္စဥ္ ဗုဒၶဝင္ ေမး ေျဖ’ မွ ကူးယူ ၾကည္ညိဳ၏။)</span><br /> <br /> <span style="color: lime;"><span style="font-family: &quot;;">&nbsp;</span> သီတဂူဆရာေတာ္အရွင္ဥာဏိႆရေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ကဆုန္လျပည့္ဗုဒၶေန႔ရွင္းတမ္းတရားေတာ္မ်ားလင့္</span><br /> <span style="color: lime;"><span style="color: blue;">http://acquireblogspotcom.blogspot.com/2012/05/blog-post_04.html </span></span><br /> <span style="color: lime;">&nbsp; </span>Mg Chan Nyein Winhttp://www.blogger.com/profile/09880225481208324750noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9106958025834287284.post-18785607541059825392013-04-05T06:36:00.001-07:002013-04-05T06:36:42.237-07:00<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEje27p9jzKpsQBtw4hCFiqqKikC-Yck6U6HV14vL306Y9bd6pRSEUnxjMT4zNErY1tZYy9-Ce-Y8wT7_Zc-ImDcm04o8Yi6EYLNM1DBMcqHunKly9w9HMYYSexsdJQ8U042neNIfPc_lRA/s1600/580056_595948697101647_327929200_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEje27p9jzKpsQBtw4hCFiqqKikC-Yck6U6HV14vL306Y9bd6pRSEUnxjMT4zNErY1tZYy9-Ce-Y8wT7_Zc-ImDcm04o8Yi6EYLNM1DBMcqHunKly9w9HMYYSexsdJQ8U042neNIfPc_lRA/s400/580056_595948697101647_327929200_n.jpg" width="400" /></a></div> <br /> <span style="color: blue;">ဓမၼပါလာ ေၾကြးေၾကာ္သံ</span><br /> ဗုဒၶၿမတ္စြာ ေလာင္းလ်ာတုန္းက၊ ေနာက္ဆံုးအထိ ပါရမီ၊<br /> လူနတ္မ်ားစြာ ခ်မ္းသာေရးမို႕၊ အသက္ေပးလို႕ ၿဖည့္က်င့္သည္။<br /> ခုေရာေနာင္ပါ သာသနာအတြက္မို႕၊ ငါပါ အသတ္ဆံုးေစမည္။<br /> ေနာက္မဆုတ္ေပါင္ ခုလိုေတြးလို႕၊ ကုသိုလ္ေရးမို႕ ၾကိဳးစားမည္ <br /> (တို႕အားလံုး) ၾကိဳးစားၾကမည္။<br /> <span style="color: red;">(ဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိဝံသ)</span><br /> <br /> <span style="color: blue;">သီလကိုးကြယ္ရာ</span><br /> သီလ ရနံ႕၊ ေမႊးပ်ံ႕ၾကိဳင္စြာ၊<br /> သီလ ဆင္သိုင္း၊ ရွုတိုင္း လွပါ၊<br /> သီလ ေစာင့္ၿငား၊ မလား ပါယ္ရြာ၊<br /> ၿမတ္သီလ၊ စိတ္ခ်ကိုးကြယ္ရာ။<br /> <span style="color: red;">(မဟာစည္ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီး)</span><br /> <br /> <span style="color: blue;">စိတ္ကိုဆံုးမပါ</span><br /> အေရးမလွေတြးသမွ်၊ ေဆြးရတာလည္း ဒီစိတ္ပဲ။<br /> တရားမဝင္ အမ်ားပင္ မွားခ်င္တာလည္း ဒီစိတ္ပဲ။<br /> ႏွလံုးမဝင္ မၿပံဳးရႊင္၊ မုန္းခ်င္တာလည္း ဒီစိတ္ပဲ။<br /> အၿပစ္မၿမင္ အႏွစ္ထင္ ခ်စ္ခင္တာလည္း ဒီစိတ္ပဲ။<br /> ကာမဂုဏ္တြင္ အာရံုဝင္ ေပ်ာ္ရႊင္တာလည္း ဒီစိတ္ပဲ။<br /> အကန္းအသြင္အရမ္းႏွင္ၾကမ္းၿခင္တာလည္း ဒီစိတ္ပဲ။<br /> အၿပဳအၿပင္ လူ႕တခြင္ ႏုခ်င္ တာလည္း ဒီစိတ္ပဲ။<br /> သတိဥာဏ္ယွဥ္ သမၸဇဥ္ သိၿမင္တာလည္း ဒီစိတ္ပဲ။<br /> ဒါန သီလ သမထ ၿပဳၾကတာလည္း ဒီစိတ္ပဲ။<br /> <br /> သာသနာကို မၾကည္ညိဳ တြန္႕တိုတာလည္း ဒီစိတ္ပဲ။<br /> အေနမက် ေၿခမက် ေသရတာလည္း ဒီစိတ္ပဲ။<br /> ဘာဝနာရုပ္၊နာမ္အၿမင္သန္ က်င့္ၾကံတာလည္း ဒီစိတ္ပဲ။<br /> တစ္မဂ္ တစ္ဖိုလ္၊ ရက္တိုတုိေရာက္လိုတာလည္း ဒီစိတ္ပဲ။<br /> <span style="color: red;">(ေတာင္ကေလး ဆရာေတာ္)</span><br /> <br /> <span style="color: blue;">စိတ္ကိုလည္းၿပင္ရုပ္ကိုလည္းၿပင္ၾကပါစို႕</span><br /> ၁။ တန္းတူေတြ႕လွ်င္၊ ေမတၱာဝင္<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မဝင္ႏိုင္က၊ ၿပိဳင္တတ္တယ္။<br /> ၂။ၿပိဳင္မည့္အစား၊ ေမတၱာပြား<br /> &nbsp; &nbsp; စိတ္ထားၿပဳၿပင္၊ ေၿပာင္းပါ့မယ္။<br /> ၃။ကိုယ့္ေအာက္ေတြ႕လွ်င္၊ ကရုဏာဝင္၊<br /> &nbsp; &nbsp; မဝင္ႏိုင္က၊ ႏိုင္တတ္တယ္။<br /> ၄။ႏိုင္မည့္အစား၊ ကရုဏာပြား၊<br /> &nbsp; &nbsp; စိတ္ထားၿပဳၿပင္၊ ေၿပာင္းပါ့မယ္။<br /> ၅။ကိုယ့္ထက္သာလွ်င္၊ မုဒိတာဝင္၊<br /> &nbsp; &nbsp; မဝင္ဣႆာ၊ ယိုင္တတ္တယ္။<br /> ၆။ယိုင္မည့္အစား၊ မုဒိတာပြား၊<br /> &nbsp; &nbsp; စိတ္ထားၿပဳၿပင္၊ ေၿပာင္းပါ့မယ္။<br /> ၇။စိတ္ကိုလည္းၿပင္၊ ရုပ္လည္းၿပင္<br /> &nbsp; &nbsp; ၿပင္ဆင္တိုင္းလွ၊ ၿပဳတုိင္းရ၊<br /> &nbsp; &nbsp; သုခနိဗၺာန္၊ တိုင္လိမ့္မယ္။<br /> <span style="color: red;">(ဒုတိယ မစိုးရိမ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး)</span><br /> <br /> <span style="color: blue;">အႏွစ္သံုးပါး</span><br /> စည္းစိမ္ဥစၥာ အႏွစ္ရွာ ၿပဳပါဒါနမွတ္။<br /> မိမိခႏၶာ အႏွစ္ရွာ ေစာင့္ပါသီလမွတ္။<br /> အသက္ဇီဝါ အႏွစ္ရွာ ဘာဝနာဟုမွတ္။<br /> လွဴပါ၊ ေစာင့္ပါ၊ ပြားမ်ားပါ သံုးၿဖာအႏွစ္မွတ္။<br /> <span style="color: red;">(မင္းကြန္းဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီး)</span><br /> <br /> <span style="color: blue;">လာလမ္းဆီသို႕</span><br /> အထုပ္ကိုယ္စီ ပိုက္ကာခ်ီ၊<br /> လာလမ္းဆီသို႕ သြားၾကသည္။<br /> မလံုတလံု ဝတ္ပိုင္ၿခံဳ<br /> ဘယ္ပံုဒဏ္တို႕ တားပါ့မယ္။<br /> ေနပူမိုးရြာ ထီးမပါ၊<br /> ၾကီးစြာဒုကၡ ၾကံဳေတာ့မယ္။<br /> မိုးခ်ဳပ္လွၿပီ ခရီးသည္၊<br /> ဘယ္ဆီဝင္လို႕ အိပ္ပါ့မယ္။<br /> <span style="color: red;">(ဆရာေတာ္ဘဒၵႏၱကု႑လာဘိဝံသ)</span><br /> <br /> <span style="color: blue;">ဘုရားေက်းဇူး</span><br /> ဘုရားရွင္ေတာ္၊ မပြင့္ေပၚလွ်င္၊<br /> လူေတာ္အမ်ား၊ စိတ္ေကာင္းထားလညး္၊<br /> ဤကားကုသိုလ္၊ အကုသိုလ္ႏွင့္၊<br /> ထိုထိုဘံုဘဝ၊ မသိရ၊ မ်ားလွအၿပစ္ေတြ။<br /> ဘုရားရွင္ေတာ္၊ ပြင့္ထြန္းေပၚ၍၊<br /> ေဟာေဖာ္ညႊန္ၾကား၊ ၿမတ္တရားေၾကာင့္၊<br /> ဤကားကုသိုလ္၊ အကုသိုလ္ႏွင့္<br /> ထိုထိုဘံုဘဝ၊ သိၾကရ၊ မ်ားလွေက်းဇူးေပ။<br /> ေက်းဇူးေတာ္ရွင္၊ ဘုရားရွင္ကို၊ ဥဳးတင္မၿပတ္<br /> ေက်းဇူးဆပ္ဖို႕၊ အၿမတ္ရတနာ၊ သာသနာ၏၊<br /> ႏိုင္ရာဝန္ထမ္း၊ ကိုယ္စီစြမ္း၊ ၾကိဳးပန္းၾကပါေလ။<br /> <span style="color: red;">(အရွင္ဇနကာဘိဝံသ မဟာဂႏၶာရံုဆရာေတာ္)</span><br /> <br /> <span style="color: blue;">ၿမတ္ဗုဒၶမိန္႕ခြန္း</span><br /> ၿဖစ္ပ်က္ႏွစ္ၿဖာ၊ မၿမင္ပါဘဲ၊<br /> တစ္ရာအသက္၊ ရွည္သည္ထက္လည္း၊<br /> ၿဖစ္ပ်က္ေနဟန္၊ ရုပ္ႏွင့္နာမ္ကို၊<br /> အမွန္ၿမင္လ်က္၊ ဉာဏ္စဥ္တက္၍၊<br /> တစ္ရက္တာမွ်၊ သက္ရွည္ရေသာ္၊<br /> ေလာကလူရြာ၊ ေကာင္းၿမတ္သာသည္၊<br /> ၿမတ္ဗုဒၶ၊ မိန္႕ခြန္းတည္း။<br /> <span style="color: red;">(မဟာစည္ ဆရာေတာ္ၾကီး) </span><br /> <br /> <span style="color: blue;">အသံလုပ္ေဒသနာ</span><br /> အသံလုပ္ကာ၊ ေဒသနာဝယ္၊ ေသခ်ာအမွန္၊ ကိုယ့္အသံကို၊<br /> ကိုယ္ၿပန္၍ထိ၊ တဏွာၿငိလ်က္၊ နာသည့္လူေပါင္း၊<br /> တဏွာေၿပာင္းသား၊ သူေကာင္းဉာဏ္ၿမင္၊ လြန္ၿပစ္တင္၏၊<br /> ထိုၿပင္တရွိ၊ သမာဓိလည္း၊ ကင္းဘိေပါက္ၾကား၊<br /> ေနာက္ေနာက္သားတို႕၊ လိုက္စားအတု၊<br /> ဤငါးခုသည္၊ မွတ္ရွုရၿမဲ အၿပစ္တည္း၊<br /> <span style="color: red;">(အရွင္ဇနကာဘိဝံသ ကိုယ္က်င့္အဘိဓမၼာ)</span><br /> <br /> <span style="color: blue;">နင္မဟုတ္</span><br /> နင္နဲ႕မဆိုင္၊ နင္ပိုင္မဟုတ္၊ နင့္ရုပ္ နင့္နာမ္၊<br /> နင့္သဏၭာန္ကို၊ နင့္ဉာဏ္မစူး၊ အေပၚၿဖဴး၍၊<br /> မူးမူးေမ့ေမ့၊ အမ်ားေလ့ၿဖင့္၊ ေန႕ရက္အပို၊ လြန္ခဲ့တံုၿပီ၊<br /> အာရံုဝတၳဳ၊ မီးတစုကို၊ မွုမွုရရ၊ နင္အားက်လည္း၊<br /> ဓားၿပေသမင္း၊ သူ႕တပ္တြင္းက၊ မၿငင္းဆန္သာ၊ နင့္ခႏၶာ။<br /> <span style="color: red;">(လယ္တီဆရာေတာ္)</span><br /> <br /> <span style="color: blue;">အမိုက္နင့္ၿပင္-ရွိေသးလိမ့္လား</span><br /> ငါးအာရံုဘင္အစု၊ ခင္မွုႏွင့္ေနကုန္၊<br /> နင္ယခုေမ့ပံုလို၊ ေတြ႕မၾကံဳစခန္း၊<br /> ပါယ္ေလးဝ ေသာကဘံုမွာ၊ ေခါင္းမၿပဴစတမ္း၊<br /> ႏွစ္အရွည္ နစ္မည္လမ္းကိုလ၊ နင္ေမွ်ာ္စမ္းနင့္ကိုယ္၊<br /> ေဒသနာ ထင္လင္းရယ္ႏွင့္၊ နင္အဖ်င္းပိုတတ္သာပို၊<br /> သည္ေလာဘ စရိုက္အုိကို၊ မလိုက္လိုေရွာင္ပစ္လို႕၊<br /> ေနာင္အသစ္တကယ္ၿပင္လွ်င္၊ ေကာင္းဖို႕အစဥ္၊<br /> ခြင့္သာခိုက္မွ၊ မလိုက္ခ်င္လွ်င္၊ အမိုက္နင့္အၿပင္ရွိေသးလိမ့္လား။<br /> ခြင့္သာဆဲမွ၊ မခဲခ်င္လွ်င္၊ အလြဲနင့္အၿပင္ရွိေသးလိမ့္လား။<br /> ခြင့္သာတုန္းမွ မရုန္းခ်င္လွ်င္၊ အရွံုးနင့္ၿပင္ရွိေသးလိမ့္လား။<br /> <span style="color: red;">(လယ္တီဆရာေတာ္)</span><br /> <br /> <span style="color: blue;">ေနာင္ေရးကိုေမွ်ာ္</span><br /> ေဘးပြဲ ၾကံဳ ေအးသဲတံု၊<br /> ကိုယ္စီကုတ္ပါလို႕အားထုတ္သင့္သား၊<br /> သို႕ပါကို ဘယ္ေတာ့ဘာလိုလိုႏွင့္ ဘာသနာသီေခါင္လို႕<br /> ေနာင္ေရးကို ေမွ်ာ္ေခၚလင့္တယ္ ဖ်င္းဖင့္အမ်ား<br /> <span style="color: red;">(ဝိသုဒၶါရံု ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး)</span><br /> <br /> <span style="color: blue;">ရခဲၿခင္းေလးပါး</span><br /> ၁။လူတစ္ေယာက္ဟာ၊ ၿဖစ္ဖို႕ရာ၊ လြန္စြာခဲယဥ္းသည္၊<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp; ၿဖစ္ခဲလွစြာ လူဆိုတာ ၿဖစ္ခါေနရၿပီ။<br /> ၂။လူတစ္ေယာက္ဟာ ရွင္ဖို႕ရာလြန္စြာခဲယဥ္းသည္၊<br /> &nbsp;&nbsp;&nbsp; ရွင္ခဲလွစြာ၊ သက္ဆိုတာ၊ ရွင္ခါေနရၿပီ။<br /> ၃။တရားေတာ္ဟာ၊ နာဖို႕ရာ၊ လြန္စြာခဲယဥ္းသည္၊<br /> &nbsp; &nbsp; နာရခဲစြာ၊ သာသနာေတြ႕ခါေနရၿပီ။<br /> ၄။သာသနာဟာ၊ ေတြ႕ဖို႕ရာ၊ လြန္စြာခဲယဥ္းသည္၊<br /> &nbsp; &nbsp; ေတြ႕ခဲလွစြာ၊ သာသနာေတြ႕ခါေနရၿပီ။<br /> အေၾကာင္းေလးၿဖာ၊ ဆံုဖို႕ရာ၊ လြန္စြာခဲယဥ္းသည္၊<br /> အေၾကာင္းေလးၿဖာ၊ တိုက္ဆုိင္လာ၊ အရိယာမဂ္ေတာ့ ရသင့္ၿပီ။<br /> <span style="color: red;">(မဟာစည္ ဆရာေတာ္)</span><br /> <br /> <span style="color: blue;">ေအာင္ၿမင္ေၾကာင္းတရား</span><br /> မေကာငး္မွုေရွာင္၊ ေကာင္းမွုေဆာင္၊ ၿဖဴေအာင္စိတ္ကိုထား။<br /> ေၿပာၿပဳေတြးလွ်င္၊ သတိယွဥ္၊ ဆင္ၿခင္ဉာဏ္ေရွ႕သြား။<br /> စိတ္ထားေၿဖာင့္မွန္၊ ခြင့္လႊတ္ရန္၊ သည္းခံေမတၱာထား။<br /> လံု႕လႏွင့္ဇြဲ၊ မေလွ်ာ့ဘဲ၊ အၿမဲတင္းတင္းထား။<br /> အရာရာတြင္၊ အသံုးဝင္၊ ေအာင္ၿမင္ေၾကာင္းတရား။<br /> <span style="color: red;">(ခ်မ္းေၿမ့ဆရာေတာ္) </span><br /> <br /> &nbsp;<span style="color: blue;">မဟာသတိပ႒ာန္သုတ္ (ဝန္ခံခ်က္ မိန္႕ခြန္းေတာ္)</span><br /> သတိပ႒ာန္၊ ဓမၼစက္ကို၊<br /> ဝန္ခံခ်က္ႏွင့္တို႕ၿမတ္စြာ၊ ေဟာမိန္႕ပံုမွာ၊<br /> ထိုတရားကို၊ ၿဖစ္ပြားေစတဲ့ ရွင္၊လူမွာ၊<br /> အလြန္ၾကာလွ်င္ ခုနစ္ႏွစ္ႏွင့္၊ ရဟႏၱာစစ္ၿဖစ္ႏိုင္တာ၊<br /> စြဲမွုက်န္ေတာင္၊ နာဂါမ္ေလာက္ေတာ့၊<br /> ဆိုက္ေရာက္မယ္တဲ့ဧကန္ပါ။<br /> ၿမန္သူဆိုလွ်င္၊ (ရ)ရက္ႏွင့္ထိုမဂ္၊ဖို္လ္ကိုရႏိုင္တာ၊<br /> ရဲရင့္ခိုင္မာဝန္ခံခ်က္ႏွင့္၊ ဓမၼစက္ကိုေဟာခဲ့တာ<br /> နိဗၺာန္လိုသူ၊ မယံုမွားႏွင့္၊ ၿမတ္ဘုရားကို၊ ယံုၾကည္ပါ၊<br /> သတိပ႒ာန္၊ ကိုယ့္သႏၱာန္၊ အၿမန္ပြားေစရာ၊<br /> သို႕ပြားေစမွ၊ နိဗၺာန္ရ၊ မုခ်ၿငိမ္းေအးမွာ။<br /> <span style="color: red;">(မဟာစည္ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး)</span><br /> <br /> <span style="color: blue;">ဆင္ေသစီးတဲ့ က်ီးမိုက္</span><br /> စက္ဆုပ္ဖြယ္ မစင္တြင္းမွာၿဖင့္၊ ယင္သင္းကေမြ႕ေလွ်ာ္၊<br /> ရႊင္ၿခင္းႏွင့္အေတြ႕ေပ်ာ္တယ္၊ ေမ့သေနာ္ဘဝ၊<br /> အပုပ္နံ႕ ဘင္အေရကို၊ ခင္သေလစြဲမက္ၿပန္ၾက။<br /> ယင္းသင္းႏွင့္ တူမကြာ သူသူငါ အႏၶ၊<br /> ယူဓမၼာ ၾကံဆလို႕၊ အမွန္မွ်မၿမင္၊<br /> ကာမဂုဏ္မစင္တြင္းကိုၿဖင့္ ခင္ရင္းႏွင့္၊<br /> ၾကင္ရင္းသာဝင္၊ ဆိုးမိုက္တဲ့ပုထုဇဥ္၊<br /> ႏုႏုၿမင္ ကာမေၾကာင့္၊ ပမာဒလွဳိင္းအထုေပၚ၊<br /> ရိုင္းမွဳႏွင့္ေပ်ာ္၊ ဆင္ေသစီးတဲ့ က်ီးအေဖာ္လို၊<br /> ခရီးမေတာ္ ပ်က္စီးရွာၾကေလး။<br /> <span style="color: red;">(တည္ဆရာေတာ္ ဓမၼစာပန္းခ်ီ)</span><br /> <br /> <span style="color: blue;">အဆန္သမား</span><br /> ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတြး၊ ကိုယ္ေမးေလပါ၊<br /> ဆန္လား စုန္လား၊ ငါကား ဘယ္ဟာ၊<br /> (စြန္းၾကဲေပးကမ္း၊ လွဴဒါန္း၍သာ)<br /> မဂ္ခရီး အၿပီးခ်ီတက္ပါ။ (ကိုယ္က်င့္သီလ ထိ္န္းၾက၍သာ)<br /> မဂ္ခရီး အၿပီးခ်ီတက္ပါ။(ဘာဝနာမွု၊ အားၿပဳ၍သာ)<br /> မဂ္ခရီး အၿပီးခ်ီတက္ပါ။<br /> <span style="color: red;">ဘဒၵႏၱကု႑လာဘိဝံသ(မဟာဂႏၶာရံု)</span><br /> <br /> <span style="color: blue;">ပစၥဳန္ပၸန္တည့္တည့္ရွု</span><br /> အေဟာင္းကိုလည္း မၿပန္နဲ႕၊ အသစ္ကိုလည္းမၾကံနဲ႕၊<br /> ၿဖစ္ဆဲရုပ္နာမ္ ပစၥဳပၸန္ အမွန္တဲ့ေအာင္ရွု။<br /> အေဟာင္းကိုၿပန္မၾကည့္နဲ႕၊ ဉာဏ္သတိရွိေနာ္၊<br /> ခ်ဳပ္ခဲ့ၿပီမဟုတ္လား၊ ရုပ္တရား နာမ္ႏွစ္ေဖာ္<br /> မၿဖစ္ခင္ေက်ာ္မေတြးနဲ႕၊ မေပၚေသးအမွန္ေနာ္၊<br /> ရုပ္နဲ႕နာမ္ ၿဖစ္ဆဲကို၊ မလစ္ဘဲရွုၾကရမယ္ေနာ္။<br /> <span style="color: red;">ဆရာေတ္ာဦးသံဝရ(မဟာစည္)</span><br /> <br /> <span style="color: blue;">မွားခ်က္ကနာ</span><br /> ဟိုအေမၾကီး ပ်က္တီးပ်က္ေခ်ာ္၊<br /> ေသခါနီးမွ ေၿမးေတြနဲ႕ေပ်ာ္၊<br /> ေပ်ာ္ရင္းေပ်ာ္ရင္း ေသမင္းကေခၚ၊<br /> ေၿသာ္....သူ႕အတြက္ မွားခ်က္နာေလေသာ္။<br /> ဟိုအဘိုးၾကီး၊ ေရာင္တီးေရာင္ေတာင္၊<br /> ဘယ္တရားမွ အားမထုတ္ေပါင္၊<br /> ေဆးလိပ္ကိုခ ဲ ပြဲတိုင္းမေရွာင္၊<br /> ေၿသာ္....သူ႕အတြက္ မွားခ်က္နာေလေသာ္။<br /> <span style="color: red;">(ၿမစ္သားဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱဝါသဝ) </span><br /> Mg Chan Nyein Winhttp://www.blogger.com/profile/09880225481208324750noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9106958025834287284.post-74055011796690318672013-03-23T06:18:00.000-07:002013-03-23T06:18:30.595-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh8T3PQsgM0hpwzOeMFxazs7UGero1_C96L12kuSe4WU7V6fKueXpA4icxJK3pfvzChLr4nLnoG3iVZQILUb3oW7Hol0uXfdH1OMnc9IFT_nHbyghF0j4d4PqVNMuuTDTK77PsqrlQd2bE/s1600/580056_595948697101647_327929200_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh8T3PQsgM0hpwzOeMFxazs7UGero1_C96L12kuSe4WU7V6fKueXpA4icxJK3pfvzChLr4nLnoG3iVZQILUb3oW7Hol0uXfdH1OMnc9IFT_nHbyghF0j4d4PqVNMuuTDTK77PsqrlQd2bE/s320/580056_595948697101647_327929200_n.jpg" width="320" /></a></div> <br /> ျမန္မာႏိုင္ငံ ဗုဒၶဘာသာ၀င္အမ်ားစုက “ဒီဘုရားမွ ဒီဘုရား၊ဒီတရားမွ ဒီတရား၊ ဒီသံဃာမွ ဒီသံဃာ” လို႔ ရတနာသုံးပါးအေပၚ မတုန္မလႈပ္ သက္၀င္ ယုုံၾကည္တဲ့ ဗုဒၶသာသနာ၀င္က ဘယ္ေလာက္<span class="text_exposed_show">မ်ား ရွိေနျပီလဲလို႔ စဥ္းစား စစ္ေဆးၾကည့္ရင္ အလြန္ပဲနည္းပါး ေသးတယ္။<br /> <br /> မိရိုးဖလာလြန္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ မ်ားသည္ထက္မ်ားေအာင္ ၾကိဳးစားၾကဖို႔ လိုပါတယ္။<br /> <br /> “တစိမ္းျပင္ပ ၀ါဒရွင္ေတြဟာ ဗုဒၶသာသနာ၀င္ေတြ အတြင္း ကင္ဆာေရာဂါလို လိႈက္လိႈက္ျပီး စားေနၾကတယ္။ ရြက္က်ပင္ေပါက္လို လူေဖါက္ျပီး လူမ်ိဳးကို မ်ိဳေနၾကတယ္။ ေျမမ်ိဳက လူမ်ိဳးမျပဳန္း၊လူမ်ိဳမွ လူမ်ိဳးျပဳန္းတယ္”<br /> <br /> “တစိမ္းျပင္ပ ၀ါဒရွင္ေတြက အင္း အိုင္ေတြကို ေကာေစတဲ့ ေဗဒါပင္ေတြလို လူမ်ိဳးနဲ႔သာသနာ ပ်က္ျပဳန္းေအာင္ ဇဲြနပဲၾကီးၾကီးနဲ႕ တက္တက္ၾကြၾကြ လႈပ္ရွား ေနၾကတယ္။ ေညာင္ပင္လို အျမစ္တြယ္ျပီး လူမ်ိဳးကို တျဖည္းျဖည္း မ်ိဳဖို႔ ၾကိဳးစားေနၾကတယ္။”<br /> <br /> “ဗုဒၶသာသနာ၀င္ေတြဟာ ကိုယ္ပိုင္ကာကြယ္မႈ စြမ္းရည္ထက္ျမက္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားၾက ရမယ္။ဗုဒၶယာဥ္ေက်းမႈေတြကို စာေတြ႕ေရာ လက္ေတြ႕ပါ ျပည့္စုံေက်နပ္သည္အထိ က်င့္ သုံးထားၾကရမယ္။”<br /> <br /> “လူတစ္ေယာက္ကို အသက္ၾကီးခါမွ ဗုဒၶယာဥ္ေက်းမႈေတြေပးရင္ မထိေရာက္ေတာ့ဘူး။ ငယ္ရြယ္စဥ္ကပဲ ေပးမွ ထိေရာက္မႈရွိတယ္။”<br /> <br /> “ေလဟာျပင္ကြက္လပ္မွာ ေလေတြ အလိုလို၀င္လာၾကတယ္၊မႈံ၀ါး၀ါးခ်ည<wbr></wbr><span class="word_break"></span>့္နဲ႔နဲ႕ မိရိ္ုးဖလာ အမည္ခံ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြရဲ့ သႏၱာန္က ဗုဒၶယာဥ္ေက်းမႈေလဟာ ျပင္ပကြင္းျပင္ထဲက တစိမ္းျပင္ပအယူ၀ါဒေတြ ယာဥ္ေက်းမႈေတြရဲ့ ေက်းကၽြန္ ဘ၀ကို လြယ္လြယ္ေလးေရာက္ သြားႏိုင္တယ္။”<br /> <br /> “ေရလမ္းမွာ အမ်ားစုေပါင္းကာ ေလွစီးျပီး ခရီးသြားေနၾကတဲ့အခါ ေလွၾကီး ေပါက္ေနတယ္ ဆိုတာသိရင္ ေလွေပါက္ကို ၀ိုင္း၀န္းဖာေထးရမယ္။မဖာရင္ ေလွၾကီး ေရ၀င္ျပီး မၾကာမီ ျမဳတ္လိမ့္မယ္။ ဗုဒၶသာသနာ ေလွၾကီး ေပါက္ေနတယ္ ဆိုတာသိရင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တိုင္း ၀ိုင္း၀န္း ဖာေထးရမယ္။ မဖာရင္ ျပင္ပ အယူ၀ါဒရွင္ေတြရဲ့ေရေတြ ၀င္ျပီး ျမဳတ္လိမ့္မယ္။”<br /> <br /> “ျမန္မာႏိုင္ငံ ဗုဒၶသာသနာအသက္ မထြက္ရေအာင္ ဗုဒၶသာသနာ၀င္ေတြရဲ့ ကိုယ္ထဲမွာ၊ ႏွလုံးသားထဲမွာ ဗုဒၶယဥ္ေက်းမႈေသြးေတြ အျမဲလည္ပတ္ေနဖို႔ လိုိအပ္တယ္။ဗုဒၶယာဥ္ ေက်းမႈေသြးေတြ မေအးခဲေစပဲ ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ရွိေနဖို႔ လိုအပ္တယ္။”<br /> <br /> “ကေလးေတြကို ငယ္ရြယ္စဥ္ကပဲ ဗုဒၶယာဥ္ေက်းမႈႏို႔ခ်ိဳ ဗုဒၶယာဥ္ေက်းမႈ အဟာရေတြကို တန္သေလာက္ တန္သေလာက္ တိုက္ေကၽြး ေပးရတယ္။ ဘာသာေရး ႏို႔မ်က္ေနတဲ့ ဘာသာေရးအားမရွိတဲ့ ကေလးေတြကို ဘာသာျခား ေတြက သိမ္းသြင္းဆဲြေဆာင္ရင္ ေကာက္ ေကာက္ပါသြား တတ္တယ္။”<br /> <br /> “ဗုဒၶသာသနာ၀င္ မိခင္ ဖခင္တိုင္းဟာ သားစဥ္ေျမးဆက္ ဗုဒၶသာသနာ အေငြ႕ဓာတ္အေလ့ဓာတ္ အေတြ႕ဓာတ္ေတြ ေပးႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားၾကရမယ္။ ၾကိဳးစားလို႔ ေပးႏိုင္ျပီဆိုရင္ ေရႊ ေငြစတဲ့ ရတနာေတြကိုရလို႔ ၀မ္းသာၾကည္ႏူး ရတာထက္ သာလြန္တဲ့ သားလိမၼာ သမီးလိမၼာ ေလးေတြရလို႔ ၀မ္းသာ ၾကည္ႏုူးရတာက မ်ားစြာသာလြန္ပါတယ္။”<br /> <br /> “မိသားစုလည္းအက်ိဳးမ်ား သာသနာေတာ္အတြက္လည္းအက်ိဳးမ်ား ႏိုင္ငံေတာ္အတြက္လည္း အက်ိဳးမ်ားေစႏိုင္တဲ့ သားသမီးေတြကို ေမြးေပးလိုတဲ့ မိဘေတြဟာ ေရွးဦးစြာမိမိကိုယ္တိုင္ ဗုဒၶအဆုံးအမ ျဖစ္တဲ့ “ သီလ သမာဓိ ပညာ ” အက်င့္ေတြကို လက္ေတြ႕ က်င့္သုံးထားၾကရမယ္။”<br /> <br /> “ဗုဒၶ ယဥ္ေက်းမႈ အေငြ႕ဓာတ္ အေလ့ဓာတ္ အေတြ႕ဓာတ္ပါရွိတဲ့ မ်ိဳးဆက္သစ္ေကာင္း တစ္ခုျဖစ္ထြန္းလာေအာင္ ၾကိဳးစားၾကဖို႔ ဗုဒၶသာသနာ၀င္တိုင္းမွာ တာ၀န္ရွိတယ္။”<br /> <br /> အေဖရယ္ အေမရယ္ သားရယ္ သမီးရယ္ မိသားစုထမင္း၀ိုင္းမွာ သမီးက အထိုင္မတတ္ လို႔ အျမင္မေတာ္ျဖစ္ေနေတာ့ အေဖက “ ကဲ ဒို႔ သားအဖေတြ ျပင္ထိုင္ၾကဥိးစို႔ ” လိုေျပာ တဲ့အခါ သမီးျဖစ္သူက “အေဖ.. ကၽြန္မေကာ ပါေသးလား” လို႔ေမးေတာ့ အေဖျဖစ္သူက “ သမီး.. အေရးၾကီးဆုံးပဲ” လို႔ ေျပာသတဲ့။ အဲဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶသာသနာေသြး ေႏြးေနေအာင္ ျပင္ၾကတဲ့ ေနရာမွာ “ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပါေသးသလား မေမးနဲ႕” ရဟန္း ရွင္ လူ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ မွန္သမွ် အားလုံး ျပင္ထုိင္ဖို႔ လိုေနၾကတယ္။ေရွးဦးစြာ တစ္ကိုယ္ေရ သာသနာျပည့္စုံ ဖို႔လိုတယ္။ျပီးေတာ့ လက္လွမ္းမီရာမွာ သာသနာ လက္ဆင့္ ကမ္းရတယ္။<br /> ေရႊေတာင္ကုန္း သာသနာ့ရိပ္သာ ဆရာေတာ္၏ တစ္ဘ၀တာခရီးမွ ေကာက္ႏႈတ္ ကူးယူ ပူေဇာ္ပါသည္။ (Face book) မွတဆင့္။<br /> စာဖတ္သူအားလုံးသက္ရွည္က်န္းမာစိ<wbr></wbr><span class="word_break"></span>တ္ခ်မ္းသာျပီးလုိရာဆႏၵမ်ားတစ္လု<wbr></wbr><span class="word_break"></span>ံးတစ္ဝတည္းျပည့္ဝၾကပါေစ။<br /> အရွင္ဝိမလဝံသ(နာလႏၵာတကၠသုိလ္ အိႏၵိယနုိင္ငံ) ျမန္မာႏိုင္ငံ ဗုဒၶဘာသာ၀င္အမ်ားစုက “ဒီဘုရားမွ ဒီဘုရား၊ဒီတရားမွ ဒီတရား၊ ဒီသံဃာမွ ဒီသံဃာ” လို႔ ရတနာသုံးပါးအေပၚ မတုန္မလႈပ္ သက္၀င္ ယုုံၾကည္တဲ့ ဗုဒၶသာသနာ၀င္က ဘယ္ေလာက္မ်ား ရွိေနျပီလဲလို႔ စဥ္းစား စစ္ေဆးၾကည့္ရင္ အလြန္ပဲနည္းပါး ေသးတယ္။<br /> <br /> မိရိုးဖလာလြန္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ မ်ားသည္ထက္မ်ားေအာင္ ၾကိဳးစားၾကဖို႔ လိုပါတယ္။<br /> <br /> “တစိမ္းျပင္ပ ၀ါဒရွင္ေတြဟာ ဗုဒၶသာသနာ၀င္ေတြ အတြင္း ကင္ဆာေရာဂါလို လိႈက္လိႈက္ျပီး စားေနၾကတယ္။ ရြက္က်ပင္ေပါက္လို လူေဖါက္ျပီး လူမ်ိဳးကို မ်ိဳေနၾကတယ္။ ေျမမ်ိဳက လူမ်ိဳးမျပဳန္း၊လူမ်ိဳမွ လူမ်ိဳးျပဳန္းတယ္”<br /> <br /> “တစိမ္းျပင္ပ ၀ါဒရွင္ေတြက အင္း အိုင္ေတြကို ေကာေစတဲ့ ေဗဒါပင္ေတြလို လူမ်ိဳးနဲ႔သာသနာ ပ်က္ျပဳန္းေအာင္ ဇဲြနပဲၾကီးၾကီးနဲ႕ တက္တက္ၾကြၾကြ လႈပ္ရွား ေနၾကတယ္။ ေညာင္ပင္လို အျမစ္တြယ္ျပီး လူမ်ိဳးကို တျဖည္းျဖည္း မ်ိဳဖို႔ ၾကိဳးစားေနၾကတယ္။”<br /> <br /> “ဗုဒၶသာသနာ၀င္ေတြဟာ ကိုယ္ပိုင္ကာကြယ္မႈ စြမ္းရည္ထက္ျမက္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားၾက ရမယ္။ဗုဒၶယာဥ္ေက်းမႈေတြကို စာေတြ႕ေရာ လက္ေတြ႕ပါ ျပည့္စုံေက်နပ္သည္အထိ က်င့္ သုံးထားၾကရမယ္။”<br /> <br /> “လူတစ္ေယာက္ကို အသက္ၾကီးခါမွ ဗုဒၶယာဥ္ေက်းမႈေတြေပးရင္ မထိေရာက္ေတာ့ဘူး။ ငယ္ရြယ္စဥ္ကပဲ ေပးမွ ထိေရာက္မႈရွိတယ္။”<br /> <br /> “ေလဟာျပင္ကြက္လပ္မွာ ေလေတြ အလိုလို၀င္လာၾကတယ္၊မႈံ၀ါး၀ါးခ်ည<wbr></wbr><span class="word_break"></span>့္နဲ႔နဲ႕ မိရိ္ုးဖလာ အမည္ခံ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြရဲ့ သႏၱာန္က ဗုဒၶယာဥ္ေက်းမႈေလဟာ ျပင္ပကြင္းျပင္ထဲက တစိမ္းျပင္ပအယူ၀ါဒေတြ ယာဥ္ေက်းမႈေတြရဲ့ ေက်းကၽြန္ ဘ၀ကို လြယ္လြယ္ေလးေရာက္ သြားႏိုင္တယ္။”<br /> <br /> “ေရလမ္းမွာ အမ်ားစုေပါင္းကာ ေလွစီးျပီး ခရီးသြားေနၾကတဲ့အခါ ေလွၾကီး ေပါက္ေနတယ္ ဆိုတာသိရင္ ေလွေပါက္ကို ၀ိုင္း၀န္းဖာေထးရမယ္။မဖာရင္ ေလွၾကီး ေရ၀င္ျပီး မၾကာမီ ျမဳတ္လိမ့္မယ္။ ဗုဒၶသာသနာ ေလွၾကီး ေပါက္ေနတယ္ ဆိုတာသိရင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တိုင္း ၀ိုင္း၀န္း ဖာေထးရမယ္။ မဖာရင္ ျပင္ပ အယူ၀ါဒရွင္ေတြရဲ့ေရေတြ ၀င္ျပီး ျမဳတ္လိမ့္မယ္။”<br /> <br /> “ျမန္မာႏိုင္ငံ ဗုဒၶသာသနာအသက္ မထြက္ရေအာင္ ဗုဒၶသာသနာ၀င္ေတြရဲ့ ကိုယ္ထဲမွာ၊ ႏွလုံးသားထဲမွာ ဗုဒၶယဥ္ေက်းမႈေသြးေတြ အျမဲလည္ပတ္ေနဖို႔ လိုိအပ္တယ္။ဗုဒၶယာဥ္ ေက်းမႈေသြးေတြ မေအးခဲေစပဲ ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ရွိေနဖို႔ လိုအပ္တယ္။”<br /> <br /> “ကေလးေတြကို ငယ္ရြယ္စဥ္ကပဲ ဗုဒၶယာဥ္ေက်းမႈႏို႔ခ်ိဳ ဗုဒၶယာဥ္ေက်းမႈ အဟာရေတြကို တန္သေလာက္ တန္သေလာက္ တိုက္ေကၽြး ေပးရတယ္။ ဘာသာေရး ႏို႔မ်က္ေနတဲ့ ဘာသာေရးအားမရွိတဲ့ ကေလးေတြကို ဘာသာျခား ေတြက သိမ္းသြင္းဆဲြေဆာင္ရင္ ေကာက္ ေကာက္ပါသြား တတ္တယ္။”<br /> <br /> “ဗုဒၶသာသနာ၀င္ မိခင္ ဖခင္တိုင္းဟာ သားစဥ္ေျမးဆက္ ဗုဒၶသာသနာ အေငြ႕ဓာတ္အေလ့ဓာတ္ အေတြ႕ဓာတ္ေတြ ေပးႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားၾကရမယ္။ ၾကိဳးစားလို႔ ေပးႏိုင္ျပီဆိုရင္ ေရႊ ေငြစတဲ့ ရတနာေတြကိုရလို႔ ၀မ္းသာၾကည္ႏူး ရတာထက္ သာလြန္တဲ့ သားလိမၼာ သမီးလိမၼာ ေလးေတြရလို႔ ၀မ္းသာ ၾကည္ႏုူးရတာက မ်ားစြာသာလြန္ပါတယ္။”<br /> <br /> “မိသားစုလည္းအက်ိဳးမ်ား သာသနာေတာ္အတြက္လည္းအက်ိဳးမ်ား ႏိုင္ငံေတာ္အတြက္လည္း အက်ိဳးမ်ားေစႏိုင္တဲ့ သားသမီးေတြကို ေမြးေပးလိုတဲ့ မိဘေတြဟာ ေရွးဦးစြာမိမိကိုယ္တိုင္ ဗုဒၶအဆုံးအမ ျဖစ္တဲ့ “ သီလ သမာဓိ ပညာ ” အက်င့္ေတြကို လက္ေတြ႕ က်င့္သုံးထားၾကရမယ္။”<br /> <br /> “ဗုဒၶ ယဥ္ေက်းမႈ အေငြ႕ဓာတ္ အေလ့ဓာတ္ အေတြ႕ဓာတ္ပါရွိတဲ့ မ်ိဳးဆက္သစ္ေကာင္း တစ္ခုျဖစ္ထြန္းလာေအာင္ ၾကိဳးစားၾကဖို႔ ဗုဒၶသာသနာ၀င္တိုင္းမွာ တာ၀န္ရွိတယ္။”<br /> <br /> အေဖရယ္ အေမရယ္ သားရယ္ သမီးရယ္ မိသားစုထမင္း၀ိုင္းမွာ သမီးက အထိုင္မတတ္ လို႔ အျမင္မေတာ္ျဖစ္ေနေတာ့ အေဖက “ ကဲ ဒို႔ သားအဖေတြ ျပင္ထိုင္ၾကဥိးစို႔ ” လိုေျပာ တဲ့အခါ သမီးျဖစ္သူက “အေဖ.. ကၽြန္မေကာ ပါေသးလား” လို႔ေမးေတာ့ အေဖျဖစ္သူက “ သမီး.. အေရးၾကီးဆုံးပဲ” လို႔ ေျပာသတဲ့။ အဲဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶသာသနာေသြး ေႏြးေနေအာင္ ျပင္ၾကတဲ့ ေနရာမွာ “ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပါေသးသလား မေမးနဲ႕” ရဟန္း ရွင္ လူ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ မွန္သမွ် အားလုံး ျပင္ထုိင္ဖို႔ လိုေနၾကတယ္။ေရွးဦးစြာ တစ္ကိုယ္ေရ သာသနာျပည့္စုံ ဖို႔လိုတယ္။ျပီးေတာ့ လက္လွမ္းမီရာမွာ သာသနာ လက္ဆင့္ ကမ္းရတယ္။<br /> ေရႊေတာင္ကုန္း သာသနာ့ရိပ္သာ ဆရာေတာ္၏ တစ္ဘ၀တာခရီးမွ ေကာက္ႏႈတ္ ကူးယူ ပူေဇာ္ပါသည္။ (Face book) မွတဆင့္။<br /> စာဖတ္သူအားလုံးသက္ရွည္က်န္းမာစိ<wbr></wbr><span class="word_break"></span>တ္ခ်မ္းသာျပီးလုိရာဆႏၵမ်ားတစ္လု<wbr></wbr><span class="word_break"></span>ံးတစ္ဝတည္းျပည့္ဝၾကပါေစ။<br /> အရွင္ဝိမလဝံသ(နာလႏၵာတကၠသုိလ္ အိႏၵိယနုိင္ငံ) ျမန္မာႏိုင္ငံ ဗုဒၶဘာသာ၀င္အမ်ားစုက “ဒီဘုရားမွ ဒီဘုရား၊ဒီတရားမွ ဒီတရား၊ ဒီသံဃာမွ ဒီသံဃာ” လို႔ ရတနာသုံးပါးအေပၚ မတုန္မလႈပ္ သက္၀င္ ယုုံၾကည္တဲ့ ဗုဒၶသာသနာ၀င္က ဘယ္ေလာက္မ်ား ရွိေနျပီလဲလို႔ စဥ္းစား စစ္ေဆးၾကည့္ရင္ အလြန္ပဲနည္းပါး ေသးတယ္။<br /> <br /> မိရိုးဖလာလြန္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ မ်ားသည္ထက္မ်ားေအာင္ ၾကိဳးစားၾကဖို႔ လိုပါတယ္။<br /> <br /> “တစိမ္းျပင္ပ ၀ါဒရွင္ေတြဟာ ဗုဒၶသာသနာ၀င္ေတြ အတြင္း ကင္ဆာေရာဂါလို လိႈက္လိႈက္ျပီး စားေနၾကတယ္။ ရြက္က်ပင္ေပါက္လို လူေဖါက္ျပီး လူမ်ိဳးကို မ်ိဳေနၾကတယ္။ ေျမမ်ိဳက လူမ်ိဳးမျပဳန္း၊လူမ်ိဳမွ လူမ်ိဳးျပဳန္းတယ္”<br /> <br /> “တစိမ္းျပင္ပ ၀ါဒရွင္ေတြက အင္း အိုင္ေတြကို ေကာေစတဲ့ ေဗဒါပင္ေတြလို လူမ်ိဳးနဲ႔သာသနာ ပ်က္ျပဳန္းေအာင္ ဇဲြနပဲၾကီးၾကီးနဲ႕ တက္တက္ၾကြၾကြ လႈပ္ရွား ေနၾကတယ္။ ေညာင္ပင္လို အျမစ္တြယ္ျပီး လူမ်ိဳးကို တျဖည္းျဖည္း မ်ိဳဖို႔ ၾကိဳးစားေနၾကတယ္။”<br /> <br /> “ဗုဒၶသာသနာ၀င္ေတြဟာ ကိုယ္ပိုင္ကာကြယ္မႈ စြမ္းရည္ထက္ျမက္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားၾက ရမယ္။ဗုဒၶယာဥ္ေက်းမႈေတြကို စာေတြ႕ေရာ လက္ေတြ႕ပါ ျပည့္စုံေက်နပ္သည္အထိ က်င့္ သုံးထားၾကရမယ္။”<br /> <br /> “လူတစ္ေယာက္ကို အသက္ၾကီးခါမွ ဗုဒၶယာဥ္ေက်းမႈေတြေပးရင္ မထိေရာက္ေတာ့ဘူး။ ငယ္ရြယ္စဥ္ကပဲ ေပးမွ ထိေရာက္မႈရွိတယ္။”<br /> <br /> “ေလဟာျပင္ကြက္လပ္မွာ ေလေတြ အလိုလို၀င္လာၾကတယ္၊မႈံ၀ါး၀ါးခ်ည<wbr></wbr><span class="word_break"></span>့္နဲ႔နဲ႕ မိရိ္ုးဖလာ အမည္ခံ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြရဲ့ သႏၱာန္က ဗုဒၶယာဥ္ေက်းမႈေလဟာ ျပင္ပကြင္းျပင္ထဲက တစိမ္းျပင္ပအယူ၀ါဒေတြ ယာဥ္ေက်းမႈေတြရဲ့ ေက်းကၽြန္ ဘ၀ကို လြယ္လြယ္ေလးေရာက္ သြားႏိုင္တယ္။”<br /> <br /> “ေရလမ္းမွာ အမ်ားစုေပါင္းကာ ေလွစီးျပီး ခရီးသြားေနၾကတဲ့အခါ ေလွၾကီး ေပါက္ေနတယ္ ဆိုတာသိရင္ ေလွေပါက္ကို ၀ိုင္း၀န္းဖာေထးရမယ္။မဖာရင္ ေလွၾကီး ေရ၀င္ျပီး မၾကာမီ ျမဳတ္လိမ့္မယ္။ ဗုဒၶသာသနာ ေလွၾကီး ေပါက္ေနတယ္ ဆိုတာသိရင္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တိုင္း ၀ိုင္း၀န္း ဖာေထးရမယ္။ မဖာရင္ ျပင္ပ အယူ၀ါဒရွင္ေတြရဲ့ေရေတြ ၀င္ျပီး ျမဳတ္လိမ့္မယ္။”<br /> <br /> “ျမန္မာႏိုင္ငံ ဗုဒၶသာသနာအသက္ မထြက္ရေအာင္ ဗုဒၶသာသနာ၀င္ေတြရဲ့ ကိုယ္ထဲမွာ၊ ႏွလုံးသားထဲမွာ ဗုဒၶယဥ္ေက်းမႈေသြးေတြ အျမဲလည္ပတ္ေနဖို႔ လိုိအပ္တယ္။ဗုဒၶယာဥ္ ေက်းမႈေသြးေတြ မေအးခဲေစပဲ ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ရွိေနဖို႔ လိုအပ္တယ္။”<br /> <br /> “ကေလးေတြကို ငယ္ရြယ္စဥ္ကပဲ ဗုဒၶယာဥ္ေက်းမႈႏို႔ခ်ိဳ ဗုဒၶယာဥ္ေက်းမႈ အဟာရေတြကို တန္သေလာက္ တန္သေလာက္ တိုက္ေကၽြး ေပးရတယ္။ ဘာသာေရး ႏို႔မ်က္ေနတဲ့ ဘာသာေရးအားမရွိတဲ့ ကေလးေတြကို ဘာသာျခား ေတြက သိမ္းသြင္းဆဲြေဆာင္ရင္ ေကာက္ ေကာက္ပါသြား တတ္တယ္။”<br /> <br /> “ဗုဒၶသာသနာ၀င္ မိခင္ ဖခင္တိုင္းဟာ သားစဥ္ေျမးဆက္ ဗုဒၶသာသနာ အေငြ႕ဓာတ္အေလ့ဓာတ္ အေတြ႕ဓာတ္ေတြ ေပးႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားၾကရမယ္။ ၾကိဳးစားလို႔ ေပးႏိုင္ျပီဆိုရင္ ေရႊ ေငြစတဲ့ ရတနာေတြကိုရလို႔ ၀မ္းသာၾကည္ႏူး ရတာထက္ သာလြန္တဲ့ သားလိမၼာ သမီးလိမၼာ ေလးေတြရလို႔ ၀မ္းသာ ၾကည္ႏုူးရတာက မ်ားစြာသာလြန္ပါတယ္။”<br /> <br /> “မိသားစုလည္းအက်ိဳးမ်ား သာသနာေတာ္အတြက္လည္းအက်ိဳးမ်ား ႏိုင္ငံေတာ္အတြက္လည္း အက်ိဳးမ်ားေစႏိုင္တဲ့ သားသမီးေတြကို ေမြးေပးလိုတဲ့ မိဘေတြဟာ ေရွးဦးစြာမိမိကိုယ္တိုင္ ဗုဒၶအဆုံးအမ ျဖစ္တဲ့ “ သီလ သမာဓိ ပညာ ” အက်င့္ေတြကို လက္ေတြ႕ က်င့္သုံးထားၾကရမယ္။”<br /> <br /> “ဗုဒၶ ယဥ္ေက်းမႈ အေငြ႕ဓာတ္ အေလ့ဓာတ္ အေတြ႕ဓာတ္ပါရွိတဲ့ မ်ိဳးဆက္သစ္ေကာင္း တစ္ခုျဖစ္ထြန္းလာေအာင္ ၾကိဳးစားၾကဖို႔ ဗုဒၶသာသနာ၀င္တိုင္းမွာ တာ၀န္ရွိတယ္။”<br /> <br /> အေဖရယ္ အေမရယ္ သားရယ္ သမီးရယ္ မိသားစုထမင္း၀ိုင္းမွာ သမီးက အထိုင္မတတ္ လို႔ အျမင္မေတာ္ျဖစ္ေနေတာ့ အေဖက “ ကဲ ဒို႔ သားအဖေတြ ျပင္ထိုင္ၾကဥိးစို႔ ” လိုေျပာ တဲ့အခါ သမီးျဖစ္သူက “အေဖ.. ကၽြန္မေကာ ပါေသးလား” လို႔ေမးေတာ့ အေဖျဖစ္သူက “ သမီး.. အေရးၾကီးဆုံးပဲ” လို႔ ေျပာသတဲ့။ အဲဒါေၾကာင့္ ဗုဒၶသာသနာေသြး ေႏြးေနေအာင္ ျပင္ၾကတဲ့ ေနရာမွာ “ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပါေသးသလား မေမးနဲ႕” ရဟန္း ရွင္ လူ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ မွန္သမွ် အားလုံး ျပင္ထုိင္ဖို႔ လိုေနၾကတယ္။ေရွးဦးစြာ တစ္ကိုယ္ေရ သာသနာျပည့္စုံ ဖို႔လိုတယ္။ျပီးေတာ့ လက္လွမ္းမီရာမွာ သာသနာ လက္ဆင့္ ကမ္းရတယ္။<br /> ေရႊေတာင္ကုန္း သာသနာ့ရိပ္သာ ဆရာေတာ္၏ တစ္ဘ၀တာခရီးမွ ေကာက္ႏႈတ္ ကူးယူ ပူေဇာ္ပါသည္။ (Face book) မွတဆင့္။<br /> စာဖတ္သူအားလုံးသက္ရွည္က်န္းမာစိ<wbr></wbr><span class="word_break"></span>တ္ခ်မ္းသာျပီးလုိရာဆႏၵမ်ားတစ္လု<wbr></wbr><span class="word_break"></span>ံးတစ္ဝတည္းျပည့္ဝၾကပါေစ။<br /> အရွင္ဝိမလဝံသ(နာလႏၵာတကၠသုိလ္ အိႏၵိယနုိင္ငံ)</span>Mg Chan Nyein Winhttp://www.blogger.com/profile/09880225481208324750noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9106958025834287284.post-8553464757932591912013-03-01T20:37:00.000-08:002013-03-01T20:37:04.930-08:00 <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <h2> <a href="http://alaungdawkathapa.org/images/bio1.png" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img align="right" alt="" border="0" hspace="10" src="http://alaungdawkathapa.org/images/bio1.png" /></a>&nbsp; </h2> <span style="color: blue;">ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ခံယူခန္း</span><br /> လြန္ခဲ့ေသာကမ ၻာတစ္သိန္းအထက္က ပဒုမုတၱရဘုရားရွင္ ေခမာမိဂဒါဥယ်ာဥ္၌ သီတင္းသံုးေနစဥ္ ေ၀ေဒဟသူေဌးႀကီးႏွင့္ ဇနီးတုိ႔ ခဲဖြယ္ေဘာဇဥ္မ်ားကို လွဴဒါန္းကာ ဥပုသ္သီလေဆာက္တည္၍ ဘုရားရွင္ႏွင့္တကြ သံဃာေတာ္ေျခာက္ေသာင္းတုိ႔အား ဆြမ္းဘုန္းေပးႂကြေရာက္ရန္ အိမ္သို႔ပင့္ဖိတ္ၿပီး ျပန္ခဲ့ေလသည္။ ထိုကဲ့သုိ႔ ခုႏွစ္ရက္တုိင္ေအာင္ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းၿပီး ပဒုမုတၱရဘုရားရွင္၏ ေျခေတာ္အစံုကုိ ဦးတိုက္၍ မိမိအလိုရွိိေသာ ဆု.... “ဤသို႔ ခုႏွစ္ရက္ပတ္လံုးျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ကုသိုလ္ေစတနာေၾကာင့္ အရွင္နိသဘမေထရ္ကဲ့သို႔ ဓုတဓရ ဧတဒဂၢ တတိယသာ၀ကဘြဲ႕ထူး မ်ားကုိ ခ်ီးက်ဴးေျမႇာက္စား ေတာ္မူပါဘုရား” ဟု ေလွ်ာက္ထားေတာင္းပန္လိုက္သည္။ ထိုအခါ ပဒုမုတၱရဘုရားရွင္သည္ ေ၀ေဒဟသူေဌးႀကီး၏ သဒၶါတရားကို ေစာင့္ေရွာက္ေသာအားျဖင့္.... “ေ၀ေဒဟသူေဌးႀကီး.... ဤကမ ၻာမွေနာက္ကမ ၻာတစ္သိန္းေျမာက္ ဘဒကမ ၻာ၌ ေဂါတမဘုရား ပြင့္ေတာ္မူလတၱံ႕၊ ထုိအခါ သင္သည္ ေဂါတမ ဘုရား၏ သာသနာေတာ္၌ မဟာကႆပမည္ေတာ္ရ၍ ဓုတဓရ ဧတဒဂ္ရ တတိယသာ၀ကႀကီး ျဖစ္လိမ့္မည္” ဟု ဗ်ာဒိတ္စကား မိန္႔ၾကားလုိက္သည္။<br /> <br /> ထုိသု႔ိဗ်ာဒိတ္ေတာ္ရအၿပီး ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာ၊ ေမတ္ၱာတရားမ်ားပြားမ်ား၍ အသက္အတိုင္းေနၿပီး စုေတေသာအခါ နတ္ျပည္၊ လူ႔ျပည္ လွည့္လည္ကာ ျဖစ္ၾကေလသည္။ <br /><br /> (၁) ကိုးဆယ့္တစ္ကမ္ၻာလြန္ ၀ိပႆီဘုရားလက္ထက္၌ ဧကသာဋကပုဏၰား အျဖစ္ <br /> (၂) ေကာဏဂံုဘုရားႏွင့္ကႆပဘုရားႏွစ္ဆူၾကားတြင္သူေဌးႀကီးအျဖစ္ <br /> (၃) ကႆပဘုရားလက္ထက္တြင္ ကုေဋ(၈၀)ႂကြယ္၀ေသာ သူေဌးႀကီးအျဖစ္ <br /> (၄) ဗာရာဏသီျပည္၌ နႏ္ၵိယမင္းႀကီး အျဖစ္ <br /> (၅) ေဂါတမဘုရားထင္ရွားျဖစ္လာေသာအခါ မာဂတုိင္း၌ ကႆပႏြယ္ျဖစ္ေသာ မင္းပုဏၰား၏သားငယ္ ပိပၸလိ အျဖစ္ ဖြားျမင္ခဲ့သည္။ အရြယ္ေရာက္ေသာအခါ မႏၵရာဇ္တုိင္း သာဂလၿမိဳ႕မွ ဘဒၵကာပိလာနီ ႏွင့္ မိဘတို႔၏သေဘာအတိုင္း အိမ္ရာထူေထာင္ခဲ့သည္။ <br /><br /> <span style="color: blue;">ေတာထြက္ခန္း</span><br /> မိဘႏွစ္ပါးဆံုးပါးသြားၿပီးေနာက္ တေန႔သ၌ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦးစလံုးသည္ “ရဟန္းျပဳအံ့၊ ရဟန္းမ ျပဳအံ့”ဟု အႀကံရလွ်က္ ရွိသမွ် စည္းစိမ္ဥစ္ၥာအားလံုး ကိုစြန႔္လြတ္၍ တစ္ဦးကိုတစ္ဦးဆံခ်ေပးၿပီး ဖန္ရည္စြန္းေသာသကၤန္းကို၀တ္႐ံု၍ ေတာထြက္ၾကေလသည္။ ထုိသို႔ ေတာထြက္လာၾကၿပီးေနာက္ ေတာၿမိဳင္တခု၌ လမ္းဆံုတခုေတြ႕ရာ ပိပၸလိက လက္ယာဘက္လမ္း မယ္ဘဒၵါက လက္၀ဲလမ္းကိုလိုက္၍ ခြဲခြာလိုက္ၾကသည္ ထုိခြဲခြာၿပီးသည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္ ေျမျပင္သည္ပဲ့တင္တုန္ဟီး၍ ေကာင္းခ်ီးေပးခဲ့သည္။&nbsp;<br /> <br /> <span style="color: blue;">ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ ေတြ႕ခန္း</span><br /> ဘုရားရွင္သည္ ရာဇၿဂိဳလ္ျပည္ ေ၀ဠဳ၀န္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုး ေတာ္မူေနစဥ္ ပါရမီရွင္ႏွစ္ဦး လမ္းခြဲသျဖင့္ ပဲ့တင္ ေတာ္လဲေျမျပင္တုန္ဟီး၍ ေကာင္းခ်ီးေပးသံကို ၾကားရၿပီး ဆင္ျခင္ေတာ္မူရာ ပိပၸလိ၏ပါရမီအဟုန္ကို သိျမင္ေတာ္မူ ေလသည္။<br /> “ပိပၸလိလုလင္ ရဟန္းျပဳလာျခင္းသည္ငါဘုရား၏ သာသနာအတြက္ အားကိုးထုိက္သူ၊ ငါဘုရားႏွင့္အတူ ထား၍ ခ်ီးေျမႇာက္ထိုက္သူျဖစ္လတၱံ႕” <br /> ဟု သိေတာ္မူ၍ ရာဇၿဂိဳလ္ျပည္ႏွင့္ နာလႏၵၿမဳိ႕ ၾကား ဗဟုပုတၱကေညာင္ပင္ရင္း၌ ေရာင္ျခည္ေတာ္ ေျခာက္သြယ္ကို ကြန္႔ျမဴးလ်က္ ေစာင့္စား ေနေတာ္မူသည္။ <br /> ပိပၸလိလုလင္သည္ ဘုရားရွင္ကို ျမင္ရေသာအခါ <br />“ဤအရွင္ကား သံုးေလာက၌ အတု မရွိေသာ ဘုရားရွင္သာ ျဖစ္ရေပမည္၊ ဤဘုရားအား ရည္မွန္း၍ ငါရဟန္းျပဳ လာခဲ့ေပသည္” <br /> ဟု ၾကည္လင္ေသာစိတ္ျဖင့္ လက္စံုမိုးလ်က္ <br /> “သတၱာ ေမ ဘေႏၲ ဘဂ၀ါ သာ၀ေကာ ဟိမသ္ၼိ .... ဘုန္းေတာ္ ႀကီးျမတ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရား အရွင္ဘုရားသည္ တပည့္ေတာ္၏ဆရာျဖစ္ပါသည္ဘုရား...တပည့္ေတာ္သာ၀က ျဖစ္ပါသည္ဘုရား” <br /> ဟု ေလွ်ာက္ထားသည္။ <br /> ထုိအခါ ဘုရားရွင္က မိဘမ်ဳိး႐ိုးတုိ႔၏ဂုဏ္ႏွင့္ျပည့္စံုေသာ အမည္ကိုေခၚလို သည္ျဖစ္၍ ... <br /> “ခ်စ္သားကႆပ ငါဘုရားသာသနာတြင္ ေနေလာ့ . .. သင့္အား ေလာကုတၱရာအေမြကို ငါေပးေ၀အံ့” ဟု မိန္႔ေတာ္မူလ်က္.... <br /> “ခ်စ္သားကႆပ သင္သည္ ျမတ္ေသာအမ်ဳိးဇာတ္ေၾကာင့္ မာန္ မာနႀကီးခဲ့သူျဖစ္၏၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ အရြယ္ႀကီး၊ ငယ္၊ လတ္ ျဖစ္ေသာ သီတင္း သံုးေဖာ္တုိ႔၌ ျပင္းျပေသာရွက္ေၾကာက္ျခင္း ရွိေစရန္ က်င့္သံုးအပ္၏” ... <br /> “ကႆပ သင္သည္ အၾကားအျမင္ ဗဟုသုတ ေပါမ်ားလွသူျဖစ္၏၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ သူေတာ္ေကာင္း တရားကို ၾကားနာရေသာအခါ ၾကားရ၊ နာရ သမွ်ကို တစ္လုံးမက်န္ နားစုိက္၍ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ နာၾကားႏိုင္ရန္ က်င့္သံုးအပ္၏”.... <br /> “ကႆပ သင္သည္႐ုပ္ရည္႐ူပကာ လွပတင့္တယ္သူျဖစ္၍ မိမိကိုယ္ကို ျပန္သာယာတတ္၏၊ ထို႔ေၾကာင့္ သုခႏွင့္တကြျဖစ္ေသာ ကာယဂတာသတိကို မစြန္႔မခြာေနႏိုင္ရန္ က်င့္သံုးအပ္၏” ဟူေသာ ၾသ၀ါဒပါတိ ေမာက္ဂါထာ သံုးပုဒ္ကို ေဟာေတာ္မူ၍ ျမင့္ျမတ္ေသာရဟန္း အျဖစ္သို႔ ေရာက္ေစေတာ္မူ ခဲ့ေလသည္။ <br /><br /> <span style="color: red;">မွတ္ခ်က္ ။ ။ ရဟန္းျပဳျခင္း ဥပသမၸဒ ရွစ္မ်ုဳိးတြင္ ဤသာသနာေတာ္၌ ရွင္မဟာကႆပတစ္ပါးသာ ၾသ၀ါဒပဋိဂၢဟဏုပသမၸဒါ ၾသ၀ါဒခံယူ႐ံုမွ်ျဖင့္ ရဟန္းျဖစ္ခဲ့ရပါသည္။&nbsp;</span><br /> <div style="color: red;"> <br /></div> <div style="color: blue;"> မတ္စြာဘုရားရွင္ႏွင့္ ဒုကုဋ္သကၤန္းႀကီး လဲလွယ္ခန္း</div> ရွင္မဟာကႆပ ရဟန္းျဖစ္ၿပီးေနာက္ ဘုရားရွင္ႏွင့္အတူ ေ၀ဠဳန္ေက်ာင္းသို႔ ျပန္ႂကြေတာ္မူလာရာ လမ္းခရီး၌ ဘုရားရွင္နားလုိ သည္ကိုသိ၍ ပခံုးထက္တင္လာေသာ ကမၵာလာဒုကုဋ္ကုိ ေလးထပ္ေခါက္၍ ခင္းေပးေတာ္မူသည္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကလည္းထုိင္ရင္း၊ သကၤန္းႀကီးအား လက္ျဖင့္ သံုးသပ္လ်က္ . . . <br />“သင္၏ဒုကုဋ္သည္ အလြန္ႏူးညံ့ေပစြ” ဟု ခ်ီးမြမ္းေတာ္မူသည္။ <br /> ရွင္မဟာကႆပလည္း ဤဒုကုဋ္အား ငါလွဴဒါန္းအံ့ဟု အႀကံျဖစ္လ်က္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္အား လွဴေတာ္မူသည္။ ျမတ္စြာဘုရားကလည္း ပခံုးေတာ္ထက္မွ ပံသုကူဒုကုဋ္ သကၤန္းႀကီးကို ရွင္မဟာကႆပအား . . . <br />“အနာဂတ္သာသနာေတာ္တြင္ ငါဘုရားကဲ့သို႔ ရဟန္းမ်ားကုိ ဆံုးမရန္ ကိုယ္စားေတာ္အရာ ထားေသာအားျဖင့္ . . . ” ေပးသနား ေတာ္မူသည္။ ဤသို႔ ခ်ီးျမႇင့္ ခံရသူမွာ ဤသာသနာ၌ ရွင္မဟာကႆပ တစ္ပါးသာ ရွိခဲ့ဘူးသည္။ <br /> မွတ္ခ်က္။ ။ ျမတ္စြာဘုရား ခ်ီးျမႇင့္ေသာ ဒုကုဋ္မွာ သာမညသကၤန္း မဟုတ္၊ ပုုဏၰ ကၽြန္မအေလာင္းေကာင္မွ ပိုးေလာက္တဖြားဖြားျဖင့္ ျမတ္ဘုရားကိုယ္တုိင္ ပံ့သကူေကာက္ခဲ့စဥ္က ေျမႀကီးတုန္ဟီး ေကာင္းခ်ီးေပးခဲ့ရေသာ ၀ိေသသ သကၤန္းျဖစ္သည္။&nbsp;<br /> <br /> <div style="color: blue;"> ရွင္မဟာကႆပ ရဟႏ ၱာ ျဖစ္ခန္းႏွင့္ ဧတဒဂ္ရခန္း</div> ထိုသို႔ သကၤန္းခ်ီးျမႇင့္ေတာ္မူၿပီးသည့္ေနာက္ ေ၀ဠဳ၀န္ေက်ာင္းေတာ္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ ရွင္မဟာကႆပအား ဓူတင္တစ္ဆယ့္သံုးပါး အက်င့္တရားကို ေဟာၾကားေတာ္မူေလသည္။ ရွင္မဟာကႆပသည္ ပုထုဇဥ္အျဖစ္ခုႏွစ္ရက္ႏွင့္ ရွစ္ရက္ေျမာက္ေသာေန႔ အာ႐ုဏ္တက္လွ်င္ အရဟတၱမဂ္ကုိ ပဋိသမ္ၻိဒါေလးပါး၊ အဘိညာဥ္ေျခာက္ပါးႏွင့္တကြ ရဟႏၲာအျဖစ္သို႔ ေရာက္သည္။ <br />ဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးကလည္း ခ်ီးေျမႇာက္အပ္ေသာ တပည့္ ရဟန္းတုိ႔အား ခ်ီးေျမႇာက္ ရာတြင္ ရွင္မဟာကႆပ အလွည့္က်သျဖင့္... <br /> “ဧတဒဂၢံ ဘိကၡေ၀ မမသာ၀ကနံ ဓုတဂၤရာနံ ဘိကၡဴနံ ယဒိဒံ မဟာကႆေပါ” <br />“ရဟန္းတို႔ ငါဘုရား၏တပည့္ရဟန္းမ်ားထဲတြင္ ဓူတင္ေဆာင္ရာ၌ ဤမဟာကႆပသည္ အျမတ္ဆံုး၊ အသာဆံုးေပတည္း” ဟု ဓူတဂၤဧတဂၤကိုေပး၍ ဥ႐ုေ၀လကႆပ၊ နဒီကႆပ၊ ကုမာရကႆပ၊ ဂယာကႆပ ေလးဦးတုိ႔ႏွင့္ ျခားနားေစရန္ “တတိယသာ၀က မဟာကႆပ”ဟူေသာ အမည္ကုိေပးေလသည္။ <br /> မွတ္ခ်က္။ ။ ဘႏၵကာပိလာနီ ရဟန္းမမွာလည္း မိေထြးေတာ္ ေဂါတမီတို႔ ထံတြင္ ဘိကၡဳနီလုပ္၍ အားထုတ္သျဖင့္ ရဟႏၲာေထရီမ ျဖစ္္ကာ ဘုရားရွင္က ပုေဗၺနိ၀ါသ အရာ၌ ဧတဒဂ္ထားေတာ္မူ ေလသည္။ <br /><br /> <span style="color: blue;">ဓုတင္ေဆာင္ပံုအက်ဥ္း</span><br /> အရွင္မဟာကႆပမေထရ္ႀကီးသည္ ဓူတင္(၁၃)ပါးစလံုးကုိ အၿမဲေဆာင္ေတာ္မူ၍ ေတာ၌သာတရားျဖင့္ေနသည္။ တစ္ခါတရံ နိေရာဓ သမာပတ္၀င္စား၍ ဆင္းရဲသားမ်ားကို အထူး ကယ္တင္ေတာ္မူေလ့ ရွိသည္။ <br />တစ္ေန႔တြင္ ရြာအတြင္းသို႔ဆြမ္းခံႂကြလာရာ ႏူနာသည္အား ခ်ီးေျမႇာက္ လုိ၍ ဆြမ္းကိုအလွဴခံခဲ့ဖူးသည္။ ဆြမ္းေလာင္းထည့္လိုက္ ေသာအခါ ထုိႏူနာသည္ ၏ လက္ေခ်ာင္းမ်ားမွ ေသြးျပည္ယုိစီး၍ ပုပ္ပြေဆြးျမည့္ေနသျဖင့္ သပိတ္ထဲမွာပင္ လက္ေခ်ာင္း ျပတ္က်န္ခဲ့သည္။ <br /> အျခား သူလိုကိုယ္လုိလူမ်ား အဖို႕ကား အူထြက္မတတ္ေအာင္ပင္ ပ်ုဳိ႕အန္ ေပလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ တဖက္သားအက်ဳိးရွိ ေကာင္းစားမည္ဆိုလွ်င္ အ့ံဖြယ္ခ်ီးေျမႇာက္ေတာ္မူေသာ အရွင္မဟာကႆပသည္ ထုိအိမ္နံရံေျခ၌ ပင္ထုိင္၍ ဆြမ္းထဲမွလက္ေခ်ာင္းျပတ္ကို ဖယ္ကာ ဖယ္ကာျဖင့္ ၿမိန္ယွက္စြာ ဘုဥ္းေပး ေတာ္မူခဲ့သည္။<br /> <br /> <div style="color: blue;"> ရွင္မဟာကႆပ၏ သိမွတ္ဖြယ္ရာမ်ား</div> “ရဟန္းတုိ႔.... ကႆပသည္ ေကာင္းဆုိးယုတ္ျမတ္ ရတတ္သမွ်ေသာ ပစၥည္းေလးပါးျဖင့္ ေရာင့္ရဲလြယ္၏၊ ေရာင့္ရဲလြယ္ျခင္း၏ အက်ဳိးေက်းဇူးကိုလည္း ဆိုေလ့ရွိ၏၊ ပစၥည္းေလးပါးႏွင့္ပတ္သက္၍ မသင့္ေလ်ာ္ေသာ အမူအက်င့္မ်ားကို လည္းမက်င့္ေပ၊ မရေသးေသာ ပစၥည္းကိုလည္း ေတာင္းတျခင္းမရွိ၊ ရၿပီးေသာ ပစၥည္းေလးပါးကိုလည္း စြဲလမ္းမက္ေမာျခင္းမရွိေပ၊ ပစၥည္းေလးပါးတို႔ကုိ လက္ခံသံုးစြဲ ေနရျခင္းကိုပင္ ေဘးဟု႐ႈျမင္တတ္၏၊ လြတ္ေျမာက္ရာကို ေရွ႕႐ႈေသာ ၪဏ္ျဖင့္ဆင္ျခင္၍သာ သံုးေဆာင္ တတ္၏” <br />(ကႆပသံယုတ္၊ သနၲဳဌီသုတ္) <br />“ရဟန္းတုိ႔ ..... လူတုိ႔၏ စိတ္ႏွလုံးကုိ ခ်မ္းေျမ႕ေစတတ္ေသာ ေငြလမင္းႀကီးသည္ ေကာင္းကင္ထက္၌ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ သြား၍ေနသကဲ့သို႔ ကႆပသည္ ကိုယ္ေရာစိတ္ပါလြတ္လြတ္ ႀကီးခြာလ်က္ ဒါယကာ၊ဒါယိကာမ တို႔ထံ ခ်ဥ္းကပ္၏၊ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ်ဆြမ္းခံေရာက္ေသာ္လည္း သူ႕အဖို႕ အားလံုးအသစ္ခ်ည္းသာ ျဖစ္သည္။ အကၽြမ္းတ၀င္ခင္မင္ရင္းႏွီးထားေသာ ဒါယကာ၊ ဒါယိကာမဟူ၍ မရွိေပ၊ ငါ့ဒါယကာ၊ ငါ့ဒါယိကာမ ဟူ၍ စြဲလမ္းျခင္းလည္း မရွိေပ...”<br /> (ကႆပသံယုတ္၊ စႏၵဴမပသုတ္) <br />“ ကႆပ .... ရဟန္းတို႔ကို ဆံုးမေလာ့ .....၊ ရဟန္းတို႕အား တရားေဟာၾကားေလာ့ .....၊ ရဟန္းတို႕ကို ငါဘုရားဆံုးမသကဲ့သို႔ သင္လည္း ဆံုးမေလာ့....၊ ရဟန္းတို႔အား ငါဘုရား ေဟာၾကားသကဲ့သို႔ သင္လည္း ေဟာၾကားေလာ့ .....။ <br />(ကႆပသံယုတ္၊ ၾသ၀ါဒသုတ္) <br />- ရွင္မဟာကႆပသည္ ဘုရားရွင္ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူ ၿပီးေနာက္တြင္ သုဘဒၵရဟန္းႀကီး၏ စကားကိုၾကား၍ ဓမၼသံေ၀ဂရကာ သတၱမဏၰလုိဏ္ဂူနီးတြင္ ပထမ သံဂါယနာ တင္ေတာ္မူခဲ့သည္။ <br /> -ေနာင္အနာဂတ္တြင္ အာေသာကမင္းသည္ ဘုရားရွင္၏ ဓါတ္ေတာ္မ်ားကို ဇမၺဴဒိပ္ ကၽြန္းအႏွံ႕ ေစတီတည္ထားကိုးကြယ္ႏိုင္ရန္ ဓါတ္ေတာ္မ်ားကုိ စုစည္းပင့္ေဆာင္ကာ ဓါတ္ေတာ္တုိက္ခန္းမ်ားအတြင္း သိုမွီး သိမ္းဆည္း ခဲ့သည္။&nbsp;<br /> <br /> <span style="color: blue;">ပရိနိဗၺာန္စံခန္း</span><br /> သကၠရာဇ္ (၁၈၆) အေက်ာ္တြင္ ရွင္မဟာကႆပမေထရ္ႀကီးသည္ ပုေဗၺနိ၀ါသၪဏ္၊ အနဂတံသၪဏ္ေတာ္တို႔ကို ျဖန္႔က်က္၍ ဆင္ျခင္ေတာ္မူရာ သလႅာ၀တီျမစ္ (ယခုခ်င္းတြင္းျမစ္) အေနာက္ဘက္ ေ၀ဘူလ၊ ေ၀ဘာရ၊ သုနႏၵရ ေတာင္သံုးလံုးအတြင္း ရွင္မဟာကႆပတို႔ ရေသ့ညီေနာင္သံုးပါး တရားက်င့္ၾကစဥ္ ထားရွိခဲ့ၾကေသာ “ေနာင္ေတာ္ႀကီး ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား ပရိနိဗၺာန္စံေသာအခါ ကၽြႏ္ုပ္ အရွင္မဟာကႆပက သၿဂႋဳလ္မွသာ ေတေဇာဓါတ္ ေလာင္ကၽြမ္းပါေစ၊ ကၽြႏ္ုပ္ အရွင္မဟာကႆပ ပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ခဲ့ေသာ ေနာင္ေတာ္ငယ္ အရိေမတၱယ်ဘုရားက သၿဂႋဳလ္မွသာလွ်င္ ေတေဇာဓါတ္ေလာင္ကၽြမ္းပါေစ” ဟူေသာ ကတိသစၥာအရ“ေနာင္ေတာ္ႀကီး ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ ထားခဲ့ ေသာကတိသည္ ယခုအခါျပည့္စံုၿပီးျဖစ္သည္။ ေနာင္ေတာ္ငယ္ (အရိေမတၱယ်ဘုရား) ႏွင့္ထားေသာ ကတိသာ က်န္ေနေပသည္။ ငါ၏ခႏၶာလည္း ယခုေတေဇာဓါတ္မေလာင္ကၽြမ္းႏိုင္ေသး၊ အရိေမတၱယ်ဘုရား ပြင့္ေသာအခါမွသာ ေတေဇာဓါတ္ေလာင္ကၽြမ္းေတာ့မည္ကို သိသည္”<br /><br /> <br /><br /> Mg Chan Nyein Winhttp://www.blogger.com/profile/09880225481208324750noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9106958025834287284.post-1460981426773540112013-03-01T20:23:00.001-08:002013-03-01T20:23:49.089-08:00မိေထြးေတာ္ေဂါတမီသည္ ဘိကၡဳနီရဟန္းမသာသနာေတာ္ကို စတင္ေဖာ္ေဆာင္ခဲ့သူတစ္ဦး ျဖစ္သည္။ အမ်ိဳးသမီးမ်ား ဘိကၡဳနီသာသနာေတာ္သို႔ ၀င္ေရာက္ရန္အတြက္ ေရွ႕ေဆာင္လမ္းျပအျဖစ္ ၾကိဳးစားခဲ့သူ တစ္ဦးလည္းျဖစ္သည္။ ေနာက္ဆံုး ရဟန္းမဘ၀တြင္ သိကၡာ၀ါအၾကီးဆံုး(ရတၱညူမဟတၱ) အရာ၌ ဧတဒဂ္ရခဲ့သည္။ မဟာပဇာပတိေဂါတမီ ေထရီမၾကီး၏ ၾကိဳးစားမူေၾကာင့္ သာသနာေတာ္သို႔ အမ်ိဳးသမီးမ်ား မ်ားစြာ၀င္ေရာက္ခဲ့ၾကျပီး အကြ်တ္တရားရသူ တရားျဖန္႔ပြားသူ သာသနာျပဳ<br /> အမ်ိဳးသမီးမ်ားစြာ ေပၚထြန္းခဲ့သည္။ သာသနာ၌ ထူးျခားစြာ ဧတဒဂ္ရခဲ့ေသာ အမ်ိဳးသမီး (၁၃)ဦး ေပၚေပါက္ခဲ့ရသည္။ <a href="http://www.blogger.com/blogger.g?blogID=3945511982272103821" name="more"></a><span class="font-size-2"><br /></span><br /> <a href="http://www.blogger.com/blogger.g?blogID=9106958025834287284" name="more"></a><span class="font-size-2"><br />ဤအရွင္မေလာင္းလ်ာသည္ ပဒုမုတၱရဘုရားရွင္လက္ထက္ ဟံသာ၀တီျမိဳ႕၌ စည္းစိမ္ၾကြယ္၀ေသာ အမတ္ၾကီးတစ္ဦး၏ သမီးျဖစ္ခဲ့သည္။ တေန႔တြင္ ပဒုမုတၱရဘုရားရွင္ထံသို႔ ဖခင္ႏွင့္အတူ တရားနာ</span><br /> <span class="font-size-2">လုိက္သြားရာ ဘုရားရွင္က မိေထြးျဖစ္ေသာ ရဟႏၱာေထရီမၾကီးအား သိကၡာအၾကီးဆံုးအရာ၌ ဧတဒဂ္ထားသည္ကို ေတြ႕ရ၍ ထုိဆုကိုေတာင္းယူလုိေသာ ဆႏၵျဖစ္ခဲ့သည္။ ဖခင္ထံ ခြင့္ပန္ျပီး ဘုရားအမွဴးရွိေသာ သံဃာေတာ္မ်ားကို ခုႏွစ္ရက္ ခုႏွစ္လီ အလွဴၾကီးေပးလွဴျပီး ထုိဆုကိုပန္ခဲ့သည္။<br /><br />အရွင္မေလာင္းလ်ာသည္ ဤဘဒၵကမၻာတြင္ ပြင့္ေတာ္မူေသာ ကႆပ ဘုရားရွင္ သာသနာေတာ္ ကြယ္ပျပီးေနာက္ ေဂါတမဗုဒၶမပြင့္ထြန္းမီ ၾကားကာလတြင္ အလုပ္သမားငါးရာတုိ႔ကို ၾကီးမွဴးအုပ္ခ်ဳပ္ရေသာ အလုပ္သမားေခါင္းၾကီး၏ ဇနီးျဖစ္ခဲ့သည္၊ ထုိဘ၀တြင္ အလုပ္သမားငါးရာတုိ႔၏ လုပ္အားျဖင့္ ပေစၥကဗုဒၶါတုိ႔ကို ၀ါဆုိေက်ာင္းေဆာက္လုပ္လွဴခဲ့သည္။ ၀ါကြ်တ္တြင္ ပရိကၡရာတုိ႔ကို လွဴခဲ့သည္။<br /><br />ဘ၀တခုတြင္လည္း ယက္ကန္းသည္တုိ႔ကို အုပ္ခ်ဳပ္ရေသာသူ၏ ဇနီးျဖစ္ခဲ့ျပီး ပဒုမ၀တီမိဖုရားမွ ဖြားေသာ ပေစၥကဗုဒၶါ ငါးရာတုိ႔ကို ဆြမ္းလွဴဒါန္းခဲ့သည္။<br /><br />ထုိမွတဖန္ လူ႔ဘံု နတ္ဘံု အစံုအလင္ခံစားျပီးေနာက္ ဤဘုရားရွင္ သာသနာေပၚခ်ိန္နီးလာေသာ</span><br /> <span class="font-size-2">အခါ ေဒ၀ဒဟျပည္တြင္ မဟာသုပၸဗုဒၶမင္းၾကီး၏ သမီးေတာ္ငယ္ျဖစ္လာ၍ အရြယ္ေရာက္ေသာ္ အစ္မေတာ္မာယာေဒ၀ီႏွင့္အတူ ကပိလ၀တ္ျပည့္ရွင္ ဘုရင္သုေဒၶါဒနမင္းႏွင့္ လက္ထပ္ထိမ္းျမွားခဲ့ရသည္။<br /><br />မယ္ေတာ္မာယာသည္ ဗုဒၶျမတ္စြာေလာင္းလ်ာျဖစ္ေသာ သိဒၶတၳမင္းသားကို ဖြားျမင္ျပီး ခုႏွစ္ရက္ေျမာက္တြင္ နတ္ရြာလားကာ တုသိတာနတ္ျပည္သို႔ ေရာက္ရွိသြားသည္။<br /><br />မယ္ေတာ္မာယာ နတ္ရြာစံျပီးခ်ိန္မွစ၍ ညီမေတာ္မဟာပဇာပတိေဂါတမီသည္ အဂၢမေဟသီ မိဖုရားေခါင္ၾကီး ျဖစ္ခဲ့သည္။ သူမတြင္ သားေတာ္နႏၵမင္းသားႏွင့္ သမီးေတာ္ဇနပဒကလ်ာဏီတုိ႔ ထြန္းကားခဲ့သည္။ မိေထြးေတာ္ေဂါတမီသည္ မိမိရင္ႏွစ္သည္းခ်ာ သားလွရတနာျဖစ္သည့္ နႏၵမင္းသားကို ႏုိ႔ထိန္းမ်ားႏွင့္ လႊဲအပ္ထားျပီး မိမိကိုယ္တုိင္မူကာ ဘုရားေလာင္းသိဒၶတၳမင္းသားကိုသာ ႏုိ႔ခ်ိဳတုိက္ေကြ်း၍ ျပဳစုေမြးျမဴခဲ့ရသည္။ ဤကဲ့သို႔ ဗုဒၶျမတ္စြာေလာင္းလ်ာ ခုႏွစ္ရက္သားအရြယ္မွစ၍ ေမြးျမဴေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ရသည္။ ဗုဒၶေလာင္းလ်ာသည္ သက္ေတာ္ ၂၉-ႏွစ္အရြယ္ သားေတာ္ရာဟုလာကို ဖြားျမင္ျပီးေနာက္ ေတာထြက္ေတာ္မူသြားသည္။ မိေထြးေတာ္ေဂါတမီႏွင့္ မေတြ႕ဆံုခဲ့ရေခ်။<br /><br />ျမတ္စြာဘုရားသည္ ကပိလ၀တ္ျပည္သို႔ ၾကြေတာ္မူ၍ ခမည္းေတာ္ သုေဒၶါဒနမင္းႏွင့္တကြ ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္တုိ႔အား နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း တရားေတာ္မ်ားကို ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သည္တြင္မွ ျပန္လည္ဆံုေတြ႕ရျပီး ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္မ်ားႏွင့္အတူ တရားနာယူရသျဖင့္ ေသာတာပန္အရိယာ ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ မိေထြးေတာ္ေဂါတမီ၏ သားေတာ္ျဖစ္သူ နႏၵမင္းသားႏွင့္ ေျမးေတာ္ရာဟုလာတုိ႔သည္ ဘုရားရွင္၏ သာသနာေတာ္တြင္းသို႔ ၀င္ေရာက္ခဲ့ၾကသည္။ ညီေတာ္ အာနႏၵာအပါအ၀င္ သာကီ၀င္မင္းသား ေျခာက္ေယာက္တုိ႔သည္လည္း ဘုရားရွင္သာသနာသို႔ ၀င္ေရာက္သြားၾကသည္။ သားေတာ္ ေျမးေတာ္မ်ား ထီးရိပ္နန္းရိပ္မွ သာသနာရိပ္၌ ခိုလူံသြားၾကေသာအခါ ခမည္းေတာ္သုေဒၶါဒနမင္းၾကီးနည္းတူ မိမိလည္း ပထမတြင္ သားသမီးအခ်စ္ ေျမးအႏွစ္ ဆိုသကဲ့သို႔ ခြဲခြာရေသာ ဒုကၡကို ခံစားခဲ့ရသည္။<br /><br />ဘုရားရွင္ ဒုတိယအၾကိမ္ ကပလိလ၀တ္ျပည္သို႔ ၾကြေရာက္လာေသာ အခ်ိန္တြင္ ေဂါတမီသည္ ေခ်ာမြတ္ႏူးညံ့လွေသာ ခ်ည္အေကာင္းစားျဖင့္ သားေတာ္ဘုရားအတြက္ သကၤန္းရက္လုပ္ျပီး လွဴခဲ့သည္။ ဘုရားရွင္က ထုိသကၤန္းကို လက္မခံဘဲ သံဃာေတာ္မ်ားကိုလွဴလွ်င္ မိမိကိုလည္းလွဴရာေရာက္သည္ဟု ခ်ီးက်ဴးကာ သံဃာကိုသာ လွဴရန္ လမ္းညႊန္မူေပးခဲ့သည္။<br /><br />ဘုရားရွင္ ကပိလ၀တ္မွ ျပန္ၾကြ၍ မၾကာမီ ခမည္းေတာ္ သုေဒၶါဒနမင္းၾကီးသည္ ထီးျဖဴရိပ္မွာပင္ လူ၀တ္ေၾကာင္ ရဟႏၱာဘ၀ျဖင့္ ပရိနိဗၺာန္ျပဳခဲ့သည္။ တေန႕ထက္တေန႕ ေတြ႕ၾကံဳရေသာ အေျပာင္းအလဲ၊ မျမဲေသာ သခၤါရသေဘာႏွင့္ သာသနာ၏ သေဘာတုိ႔ကို သိျမင္လာခဲ့သည္။<br /><br />ေဂါတမီသည္ ေရာဟိဏီျမစ္အေရးအခင္းျဖစ္ျပီးေနာက္ ေကာလိယႏွင့္ ကပိလ၀တ္မွ တစ္ဘက္(၂၅၀) စီ ရဟန္းျပဳသြားၾကကာ သာကီ၀င္ မင္းသားတုိ႔၏ ၾကင္ယာေတာ္ ဇနီးငါးရာတုိ႔ကိုလည္း ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ထားခဲ့ရျပန္သည္။<br /><br />ေဂါတမီသည္ ေလာကီအျမင္အရ လင္သားမရွိ၊ သားတုိ႔ေျမးတုိ႔လည္း မရွိေတာ့ေသာ မွီတြယ္ရာမဲ့ မုဆုိးမဘ၀၊ အားငယ္စရာ၀ျဖစ္သည္ဟု ထင္ဖြယ္ရွိ၏၊ သုိ႔ေသာ္လည္း ေဂါတမီသည္ ထုိလင္သားေျမးမ်ား မရွိျခင္းကပင္ အေႏွာင္အဖြဲ႕မွ လြတ္ေျမာက္သူ ျဖစ္လာ၏၊ ခ်စ္လွစြာေသာ မိဘႏွင့္ ဇနီး သားမယားတုိ႔ကိုပင္ စြန္႕ခြာႏုိင္ေလာက္ေအာင္ သာသနာရိပ္ခုိလူံသြားၾကသူတို႔၏ ခ်မ္းသာကိုလည္း အားက်ေမွ်ာ္မွန္းေနခဲ့မိသည္၊ ယခုမူ မိမိအလွည့္၊ မိမိအခ်ိန္ေရာက္ေလျပီဟု ၀မ္းေျမာက္ကာ ဘုရားသာသနာေတာ္၌ ၀င္ေရာက္ခုိလူံရန္ စိတ္ဆံုးျဖတ္လုိက္သည္၊ မင္းသမီးငါးရာတုိ႔ႏွင့္ တုိင္ပင္ရာ မင္းသမီးငါးရာတုိ႔ကလည္း သာသနာေတာ္၀င္ရန္ သေဘာတူၾကသည္။<br /><br />ထုိအခ်ိန္က ဘုရားသာသနာေတာ္၌ ဘိကၡဳနီ၀တ္သူ မရွိေသးခ်။ မဟာပဇာပတိေဂါတမီသည္ ဘုရားရွင္သီတင္းသံုးရာ နိေျဂာဓာရုံေက်ာင္းသို႔၀င္ျပီး ဘုရားရွင္ကို ရုိေသစြာရွိခိုးကာ ျမတ္စြာဘုရားသသနာေတာ္၌ အမ်ိဳးသမီးမ်ား ၀င္ေရာက္ထမ္းေဆာင္ခြင့္ျပဳပါရန္ေလွ်ာက္ထားသည္။<br /><br />“ေဂါတမီ --- သာသနာေတာ္၌ အမ်ိဳးသမီးမ်ား ၀င္ေရာက္ထမ္းေဆာင္ခြင့္ကို မေတာင့္တပါလင့္”ဟု ဘုရားရွင္တားျမစ္ခဲ့သည္။<br /><br />ေဂါတမီသည္ ဇြဲမေလွ်ာ့ဘဲ သံုးၾကိမ္တုိင္တုိင္ ေလွ်ာက္ထားသည္၊ ဘုရားရွင္ကား ခြင့္ျပဳေတာ္မမူ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္လမ္းဆံုး၌ ယူက်ံဳးမရ၊ ၀မ္းနည္းစြာျဖင့္ နန္းေတာ္သို႔ ျပန္ခဲ့ရသည္။<br /><br />ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကလည္း ကပိလ၀တ္ျပည္မွ ယူဇနာငါးဆယ္ကြာေ၀းေသာ ေ၀သာလီျပည္သုိ႔ ၾကြသြားေတာ္မူျပီး မဟာ၀ုန္ေတာ ကူဋာဂါရေက်ာင္းေတာ္၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူေလသည္။<br /><br />မိေထြးေတာ္ၾကီး မဟာပဇာပတိေဂါတမီႏွင့္အတူ သာကီ၀င္မင္းသမီး ငါးရာတုိ႔သည္ ဆတၱာသည္တုိ႔ကို ေခၚ၍ အမ်ိဳးသမီးတို႔၏ အျမတ္ႏုိးဆံုးအရာျဖစ္ေသာ ဆံေကသာတုိ႔ကို ပယ္ျဖတ္ၾကသည္၊ ထုိ႔ေနာက္ အဖိုးထုိက္တန္ေသာ ထီးသံုးနန္းသံုး အ၀တ္အစား ဆင္ယင္ထံုးဖြဲ႕မူမ်ားကို ပယ္စြန္႔၍ ဖန္ရည္စြန္းေသာ အ၀တ္မ်ားကို ၀တ္ဆင္လုိက္ၾကသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ျမတ္စြာဘုရား ၾကြေတာ္မူရာ အရပ္ကို စံုစမ္းျပီး ေျခလ်င္ခရီးျဖင့္ လုိက္သြားခဲ့ၾကသည္။<br /><br />ယူဇနာငါးဆယ္ခရီးကိုပင္ ေ၀ါယာဥ္စသည္တုိ႔ကို အသံုးမျပဳဘဲ ေျခလ်င္ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ၾကသည္ကို ၾကည့္လွ်င္ မိေထြးေတာ္ေဂါတမီတုိ႔၏ သာသနာေတာ္သို႔ ၀င္ေရာက္လုိေသာဆႏၵ ျပင္းျပမူကို သိသာႏုိင္သည္။ ပင္ပန္းၾကီးစြာ ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ရသျဖင့္ ေ၀သာလီျပည္ ဘုရားေက်ာင္းေတာ္ အနီးသို႔ ေရာက္ေသာအခါ နန္းတြငး္သူမင္းသမီးတုိ႔၏ ႏူးညံ့ေသာ ေျခေထာက္မ်ား ေပါက္ကြဲကာ ေသြးခ်င္းခ်င္းနီလ်က္ ရွိကုန္၏၊ ခႏၶာကိုယ္တြင္လည္း ဖံုအလိမ္းလိမ္းကပ္ျငိလ်က္ရွိသည္။ ဘုရားရွင္ သီတင္းသံုးရာ ေက်ာင္းေပါက္၀ နံရံကိုမွီကာ ငိုယိုေနၾကကုန္၏။<br /><br />မင္းသမီးငါးရာတုိ႔၏ ငိုယိုသံကို အရွင္အာနႏၵာ ၾကား၍ လာေရာက္စံုစမ္းေမးျမန္းေသာအခါ မိေထြးေတာ္ေဂါတမီ၏ ဘိကၡဳနီ(ရဟန္းမ)ျပဳလုိေသာ ဆႏၵ ျပင္းျပမူကို သိရွိရသျဖင့္ ဘုရားရွင္အား ေလွ်ာက္ထားေပးသည္။ အရွင္အာနႏၵာက မိေထြးေတာ္ေဂါတမီ၏ ေက်းဇူးဂုဏ္တုိ႔ကို ေဖာ္ျပ၍ အၾကိမ္ၾကိမ္ ခြင့္ပန္ေလွ်ာက္ထား ပန္ၾကားေသာ္လည္း ဘုရားရွင္၏ ခြင့္ျပဳခ်က္မရ။ ထုိအခါ အရွင္အာနႏၵာက မိေထြးေတာ္ေဂါတမီ တစ္ဦးတည္းသာ မဟုတ္ပဲ အမ်ိဳးသမီးအားလံုး ဘိကၡဳနီအျဖစ္ျဖင့္ အရိယာျဖစ္ႏုိင္ခြင့္ရွိ မရွိကို ေမးျမန္းေလွ်ာက္ထားရာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က အမ်ိဳးသမီးမ်ားလည္း ဘိကၡဳနီဘ၀ျဖင့္ အရိယာျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း ေျဖၾကားေတာ္မူသည္။<br /><br />ေနာက္ဆံုး ဘုရားရွင္က မိေထြးေတာ္ေဂါတမီအား ေအာက္ပါ ဂရုဓံတရားရွစ္ပါးကို ခံယူေဆာက္တည္ေစာင့္ထိန္းႏုိင္ပါက ဘိကၡဳနီ(ရဟန္းမ)အျဖစ္ျဖင့္ သာသနာေတာ္တြင္ ရဟန္းျပဳခြင္ ့ေပးမည္ဟု ခြင့္ျပဳမိန္႔ၾကားေတာ္မူသည္။ ဂရုဓံတရား ရွစ္ပါးတုိ႔ကား -<br /><br />(၁) ရဟန္းမသည္ ၀ါတရာပင္ရသည္ျဖစ္ေစ၊ ယေန႔မွျဖစ္လာေသာ ရဟန္းသစ္ကို ရွိခိုးရမည္၊ ခရီးဦးၾကိဳဆုိရမည္၊ လက္အုပ္ခ်ီရွိခိုးရမည္၊ အရုိအေသေပးရမည္။<br /><br />(၂) ယူဇနာ၀က္အတြင္း၌ ရဟန္းေယာက္်ားတစ္ပါးမွ် မရွိေသာ ေက်ာင္းတြင္ ၀ါမဆုိရ။ (ယူဇနာ၀က္အတြင္း ရဟန္းေယာက္်ား ရွိရမည္၊ ေ၀းကြာ၍မေနရ။)<br /><br />(၃) ရဟန္းသံဃာမ်ားထံသို႔ လျပည့္ လကြယ္ ေန႔တုိင္း ဥပုသ္အေမးသြားရမည္၊ ၾသ၀ါဒခံယူရန္ သြားရမည္။<br /><br />(၄) ၀ါကြ်တ္ျပီးေသာ ရဟန္းမသည္ ရဟန္းႏွင့္ ရဟန္းမ သံဃာႏွစ္ရပ္လံုး၌ ကိုယ္တုိင္ျမင္ေသာ၊ တဆင့္ၾကားေသာ၊ ယံုမွားသကၤာရွိေသာ အျပစ္အာပတ္မ်ားကို ထုတ္ေဖာ္ျပဆုိရန္ ပန္ၾကားရမည္။ (ပ၀ါရဏာျပဳရမည္။)<br /><br />(၅) ၾကီးေလးေသာ အာပတ္ၾကီးမ်ားသင့္ေသာ ရဟန္းမသည္ ရဟန္းမမ်ားထံ၌သာ ကမ ရဟန္းေတာ္မ်ားထံသို႔လည္း သြား၍ အျပစ္ကို(ေဒသနာၾကား) ကုစားရမည္။<br /><br />(၆) ၀ိကာလေဘာဇနာတုိင္ေအာင္ သိကၡာပုဒ္ေျခာက္ခုကို ႏွစ္ႏွစ္တုိင္တုိင္ က်င့္ခဲ့ျပီးေသာ သိကၡမာန္(အၾကိဳးတရားက်င့္သူ အမ်ိဳးသမီး)ကို သံဃာႏွစ္ရပ္၌ ရဟန္းခံႏုိင္ရန္ ၾကိဳးစားအားထုတ္ရမည္။<br /><br />(၇) မည္သုိ႔ေသာအေၾကာင္းရွိသည္ျဖစ္ေစ ရဟန္းမသည္ ရဟန္းကို မဆဲေရးရ၊ ေရရြတ္တုိင္း</span><br /> <span class="font-size-2">ထြာျခင္းမျပဳရ။<br /><br />(၈) ဤေန႔မွအစျပဳ၍ ရဟန္းမတုိ႔က ရဟန္းတို႔အေပၚ ဆံုးမၾသ၀ါဒေျပာဆုိခြင့္ မရွိေပ။<br /><br />မိေထြးေတာ္ ေဂါတမီသည္ ဤဂရုဓံတရားရွစ္ပါးတုိ႔ကို ခံယူလုိက္သျဖင့္ ပထမဦးဆံုး သာသနာ့တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ခြင့္ရေသာ ရဟန္းမတစ္ပါး ျဖစ္လာ၏။ ဤသာသနာေတာ္၌ ဂရုဓံတရား ရွစ္ပါးကို ခံယူျခင္းျဖင့္ ရဟန္းျဖစ္ခြင့္ရရွိသူမွာ မိေထြးေတာ္ေဂါတမီ တစ္ပါးတည္းသာရွိသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဤျမတ္စြာဘုရား</span><br /> <span class="font-size-2">သာသနာေတာ္တြင္ ပထမဆံုးဘိကၡဳနီျပဳခြင့္ရသျဖင့္ ဘိကၡဳနီမ်ားတြင္ သိကၡာ၀ါအၾကီးဆံုးရ ဧတဒဂ္ဂုဏ္ထူးျဖင့္ ခ်ီးေျမွာက္ျခင္းကို ခံယူရသည္။<br /><br />ရဟန္းေတာ္မ်ားနည္းတူ ျမတ္စြာဘုရားအဆံုးအမကို ေဟာၾကားဆံုးမ၍ အမ်ိဳးသမီးမ်ား အမ်ိဳးသားမ်ားႏွင့္နည္းတူ သာသနာ့အခြင့္ေကာင္းၾကီးရေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူခဲ့ေသာ မဟာပဇာပတိေဂါတမီၾကီးသည္ သက္ေတာ္ တစ္ရာ့ႏွစ္ဆယ္အေရာက္တြင္ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူေလ</span><br /> <span class="font-size-2">သည္။ ပရိနိဗၺာန္ျပဳခါနီးကာလ ေဟာၾကားခဲ့ေသာ တရားမ်ားႏွင့္ ပရိနိဗၺာန္ျပဳခါနီးကာလအထိ သာသနာျပဳသြားပံုမွာ ထူးျခားမွတ္သား ေလာက္ေပသည္။<br /><br />မဟာပဇာပတိ ေဂါတမီ ေထရီမၾကီး ပရိနိဗၺာန္ျပဳခါနီး ျမတ္စြာဘုရားရွင္အား ေလွ်ာက္ထားပူေဇာ္သြားေ</span><br /> <span class="font-size-2">သာ တရားစကားမ်ားတြင္ ေအာက္ပါ တရားစကားမ်ားမွာ အထူးမွတ္သားၾကည္ညိုဖြယ္ ေကာင္းလွသည္ -</span><br /> <br /> <div style="text-align: center;"> <span class="font-size-2"><span style="color: #009900;">ရေညာ မာတာ မေဟသီတိ၊ သုလဘံ နာမ’မိတၳိနံ။</span></span><br /> <span class="font-size-2"><span style="color: #009900;">ဗုဒၶမာတာတိ ယံ နာမံ၊ ဧတံ ပရမဒုလႅဘံ။</span></span></div> <div style="text-align: justify;"> <span class="font-size-2">သားေတာ္ၾကီးဘုရား - မိန္းမသားတုိ႔အား မင္း၏မယ္ေတာ္၊ မင္း၏မိဖုရားဟူေသာ အမည္ကို ရလြယ္ႏုိင္၏၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ မယ္ေတာ္ဟူေသာ အမည္ကိုမူ အလြန္ရခဲလွပါသည္။ ထုိရခဲလွေသာ အမည္ကို ဘုရားတပည့္ေတာ္မ ရရွိပါျပီ။</span></div> <div style="text-align: center;"> <span class="font-size-2" style="color: #009900;">မဓုရာနိ ပဟ႒ာနိ၊ ေဒါသဂါၣနိ ဟိတာနိ စ။</span><br /> <span class="font-size-2" style="color: #009900;">ေယ ေတ ၀ါက်ာနိ သုယ်ႏိ ၱ၊ ေတပိ ဓညာ နရုတၱမ။</span></div> <div style="text-align: justify;"> <span class="font-size-2">လူတုိ႔ထက္ျမတ္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား - စိတ္ႏွလံုးကို ရႊင္ျပံဳးေစတတ္ကုန္ေသာ အျပစ္အားလံုးတုိ႔ကို သန္႔ရွင္းေစႏုိင္ကုန္ေသာ အစီးအပြားႏွင့္ ယွဥ္စပ္ကုန္ေသာ အရွင္ဘုရားသားေတာ္ၾကီး၏ ခ်ိဳျမိန္သာယာ အရသာရွိေသာ စကားေတာ္တုိ႔ကို ၾကားနာၾကရကုန္ေသာ သူတိုီ႔သည္ ဘုန္းကံ လြန္စြာ ၾကီးမားၾကသူတုိ႔ ျဖစ္ၾကပါ ေပကုန္သည္ဘုရား။</span></div> <div style="text-align: center;"> <span class="font-size-2" style="color: #009900;">ယံ န ဒိ႒ံ ပုရာေဏဟိ၊ တိတၳိကာစရိေယဟိ ပိ။</span><br /> <span class="font-size-2" style="color: #009900;">တံ ပဒံ သုကုမာရီဟိ၊ သတၱ၀ႆာဟိ ေ၀ဒိတံ။</span></div> <span class="font-size-2">ေရွးအခါက ျဖစ္ေပၚခဲ့ၾကေသာ ဘုရားအမည္ခံ တိတၳိဆရာၾကီး အဆက္ဆက္တုိ႔သည္ပင္လွ်င္ မေတြ႕မျမင္ခဲ့ၾကေသာ နိဗၺာန္ကို ျမတ္စြာဘုရား သားေတာ္ၾကီး၏ ေက်းဇူးေၾကာင့္ ယခုအခါ အသက္ခုႏွစ္ႏွစ္အရြယ္ သတုိ႔သမီးငယ္တုိ႔သည္ပင္ သိျမင္ခံစားေနၾကပါျပီဘုရား။<br /><br /><span style="color: #009900; font-weight: bold;">ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္အစိုးရ သာသနာေရး၀န္ၾကီးဌာန ဗုဒၶဘာသာတရားေတာ္&nbsp; စာအုပ္မွ ထုတ္ႏူတ္ေဖာ္ျပသည္။</span></span><br /> <span class="font-size-2"><span style="color: #009900; font-weight: bold;">မူရင္းလင့္-http://www.anantametta.org/2012/10/blog-post_2953.html </span></span>Mg Chan Nyein Winhttp://www.blogger.com/profile/09880225481208324750noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9106958025834287284.post-73172786146907105772013-02-22T02:22:00.001-08:002013-02-22T02:22:26.126-08:00<h3 class="post-title entry-title" itemprop="name"> <br /> </h3> <div class="post-header"> </div> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHe0ELAiHWqShAuZ6vDXXmoFpwRczBqCirdkdJwLJLJ1ZN8JRlhazzpWIulaCZ9GJtHVu_A77dsTrNNvf7BhWxjOFUa5KhxVko_Ab9JIyZj2jsWtCsau4OB-6S_ShFWuLZz15YJypZk_WL/s1600/Indonesia-Borobudur-monument-temple+copy.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="265" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiHe0ELAiHWqShAuZ6vDXXmoFpwRczBqCirdkdJwLJLJ1ZN8JRlhazzpWIulaCZ9GJtHVu_A77dsTrNNvf7BhWxjOFUa5KhxVko_Ab9JIyZj2jsWtCsau4OB-6S_ShFWuLZz15YJypZk_WL/s400/Indonesia-Borobudur-monument-temple+copy.jpg" width="400" /></a></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%; mso-bidi-font-size: 11.0pt;"><span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 250%;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံသည္ မူဆလင္တို႔၏ ၀ါးမ်ိဳမႈေၾကာင့္ အစၥလာမ္ႏိုင္ငံျဖစ္သြားေသာ္လည္း ဗုဒၶဘာသာ၏ ယဥ္ေက်းမႈျဖစ္ေသာ ပါဠိ၊သကၠတ ဘာသာစကားမ်ားကိုကား သံုးစြဲေနဆဲပင္ ျဖစ္ ပါသည္။ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံ၏ ေလေၾကာင္းကုမၼဏီတစ္ခု၏ နာမည္ကို ပါဠိဘာသာျဖင့္ မည့္ ေခၚ ထားပါတယ္။ <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>ထိုေလေၾကာင္းလိုင္း၏ အမည္မွာပါဠိလို`ဂရုဍ´ (ဂဠဳန္)ဟုျဖစ္၏။</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%; mso-bidi-font-size: 11.0pt;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>ထို႔အျပင္ အင္ဒိုနီးရွား သမၼတ`ဆူကာႏို´၏အမည္မွာလည္း ပါဠိအသံထြက္ျဖင့္ `သုက ဏၰ ´ဟုျဖစ္ပါတယ္။ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ သု-လွပေသာ၊ကဏၰ-နား၊ဟုအဓိပၸါယ္ရ၏။ ယခုအခ်ိန္အထိ အင္ဒိုနီးရွားလူမ်ိဳးမ်ားကို မသိေအာင္ေက်ာကုန္းကို အမွတ္တမဲ့ထုလိုက္ပါက<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>လန္႔ဖ်တ္ၿပီး ``ဗုဒ္-ဗုဒ္၊ ဗုဒၶ-ဗုဒၶ ဟုေယာင္ယမ္းမည္တမ္းေလ့ရွိေနဆဲပင္ ျမန္မာလို`ဘုရား-ဘုရား-ဟုေယာင္ယမ္း ျခင္းႏွင့္ အတူပင္ျဖစ္ပါသည္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%; mso-bidi-font-size: 11.0pt;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>မူဆလင္တို႔သည္ ဗုဒၵသာသနာ့အေထာက္အထားမ်ားအား<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>အခြင့္ရလွ်င္ရသလို ဖ်က္ဆီး<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>ေလ့ရွိတာေၾကာင့္ စာေပအေထာက္အထားမ်ားမွာ ေပ်ာက္ကြယ္လုနီးပါးျဖစ္ခဲ့ရၿပီး။ ကမၻာေက်ာ္ ေဗာေရာဗုဓ အစရွိေသာ သာသနိက အေဆာက္အဦးမ်ားအားလည္းဖ်က္ဆီးေလ့ရွိတာေၾကာင့္ ႏိုင္ငံတကာမွ အကာအကြယ္ေပးထားရသည့္အေျခအေနသို႔ေရာက္ရွိေနၿပီျဖစ္သည္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%; mso-bidi-font-size: 11.0pt;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>တရုတ္ပညာရွင္ခရီးသည္ အီဆိုင္(I-TSING) ၏မွတ္တမ္းအရ သီရိ၀ိဇယ (SRIVIJAYA) မင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေနခ်ိန္တြင္လည္း ဗုဒၶသာသနာေတာ္ထြန္လင္းခဲ့ေၾကာင္းသိရွိရေပသည္။AD-800, 900,စု ဆိုင္ရာဒရာ(SAILENDA)မင္းမ်ားလက္ထက္တြင္မူ ဗုဒၶသာသနာေတာ္သည္<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>အထြန္းကား ဆံုးအခ်ိန္ျဖစ္ခဲ့ၿပီး၊ မေလးကြ်န္းဆြယ္တစ္ခုလံုးႏွင့္ ဆုမၾတာ၊ဂ်ာဗား၊ဘာလီ၊ေဘာ္နီယို ကြ်န္းအား လံုးအထိ ဗုဒၶသာသနာေတာ္မွာ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေရာက္ရွိခဲ့သည္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%; mso-bidi-font-size: 11.0pt;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>ေဗာေရာဗုဓေစတီေတာ္ႀကီးသည္ အံ့ၾသဖြယ္ရာေကာင္းေသာ ကမၻာေက်ာ္အေဆာက္ အဦးႀကီးျဖစ္ပါတယ္။ အာရွတခြင္တြင္တုမမွီေသာ အေဆာက္အဦးတခုပင္ျဖစ္၏။ ယင္းေဗာေရာ ဗုဓေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးကို AD,800 တြင္ တည္းထားေတာ္မူခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%; mso-bidi-font-size: 11.0pt;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>ပါဠိစာေပမွတ္တမ္းမ်ားအရ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံတို႔သည္ တတိယသဂၤါ ယနာ တင္ၿပီး BC.300 ခန္႔မွစတင္၍ ေထရ၀ါဒဗုဒၶသာသနာေတာ္ကို မေရွ႕မေႏွာင္း လက္ခံရရွိခဲ့ၾက ေၾကာင္းသိရေပသည္။ ပထ၀ီအေနအထားအရ ျမန္မာႏွင့္ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံတို႔သည္ သာသနာ့ သမိုင္းစဥ္အရ နီးစပ္မႈမ်ားရွိခဲ့ၿပီး ညီရင္းအကိုသဖြယ္ ႏွစ္ျပည္ေထာင္တို႔သည္ သာသနာ ေတာ္<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>ဆိုင္ရာမ်ားကိုအတူတကြလက္တြဲခဲ့ၾကပါသည္။သို႔ေသာ္ ယခုအခ်ိန္မွာေတာ့ ၀မ္းနည္းစရာေကာင္း ေလာက္ေအာင္ လံုး၀ျခားနားသြားခဲ့ၿပီျဖစ္၏။</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%; mso-bidi-font-size: 11.0pt;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>ဆ႒သဂၤီတိပုစၧက မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ အင္ဒိုနီးရွားသာသနာျပဳ မွတ္တမ္း မ်ားအရဆိုရေသာ္ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံ၊ဂ်ာကာတာၿမိဳ႕မွ တကၠသိုလ္ ပါေမာကၡ မစၥတာဘြန္အန္ ဆိုသူ သည္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ မဟာစည္သာသနာ့ရိပ္သာသို႔ (၁၇.၁.၅၃)ေန႔တြင္ေရာက္ရွိလာခဲ့ၿပီး ျမတ္ဗုဒၶ၏ တရားေတာ္ကိုသိျမင္နားလည္ၿပီး မည္သူမွမတိုက္တြန္းရပဲ သဒၶါတရားထက္သန္ကာ မဟာစည္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးအား ဥပဇၥ်ာယ္ျပဳ၍ ကမၼ၀ါစာဆရာေတာ္မ်ားအျဖစ္ မင္းကြန္းတိပိဋက ဆရာေတာ္ ၊သီဟိုဠ္ဆရာေတာ္ အရွင္အာနႏၵာေမတၱယ်(အဂၢမဟာပ႑ိတ)ႏွင့္ ဆရာေတာ္အ ရွင္ ဉာဏုတၱရ (အဂၢမဟာပ႑ိတ)မွ မစၥတာဘြန္အန္အား ျမင့္ျမတ္ေသာရဟန္းအျဖစ္သို႔<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>ကံေဆာင္ ေပးခဲ့ၾကပါသည္။ ထိုအင္ဒိုနီးရွား ရဟန္းေတာ္၏ ဘြဲ႔ေတာ္ကို `အရွင္ဇိနရကၡိတ´ဟု ဘြဲ႔အမည္ ေပးေတာ္မူခဲ့ၾကပါသည္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%; mso-bidi-font-size: 11.0pt;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>အင္ဒိုနီးရွားရဟန္းေတာ္ အရွင္ဇိနရကၡိတသည္ မိမိ၏ေမြးရပ္ေျမတြင္ စစ္မွန္ေသာ ဗုဒၶ သာသနာေတာ္ကို ျပန္လည္၍ မ်ိဳးေစ့ခ်ရန္ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဇာတိေျမအင္ဒိုနီးရွားသို႔<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>ျပန္လည္ၾကြ ေတာ္မူခဲ့၏။သို႔ရာတြင္ အရွင္ဇိနရကၡတသည္ အမိေျမသို႔ ဗုဒၶသာသနာ ျပန္႔ ပြား ရန္လုပ္ေဆာင္ ဘို႔ေနေနသာသာ<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>တရက္တာမွ်ပင္တည္ခိုေနထိုင္ခြင့္ကို မူဆလင္တို႔က မေပးတာေၾကာင့္ စကာၤပူ ရွိ သီရိလကၤာဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းတြင္ ၾကြေရာက္သီတင္းသံုး ရရွာေလ၏။ </span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%; mso-bidi-font-size: 11.0pt;"><span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>မူဆလင္ႏိုင္ငံတို႔တြင္ သူတပါးႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ၄င္းတို႔ျပဳလုပ္ေနက်အတိုင္း အသံခ်ဲ႕စက္ ျဖင့္ အသံကုန္ဟစ္ေအာ္ျခင္း၊ ႏြား၊ဆိတ္တို႔အား ရက္စက္စြာေခါင္းျဖတ္သတ္ျခင္း စသည္မ်ား ျပဳလုပ္ ေနၾကပါေသာ္လည္း<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>သူတို႔ႏိုင္ငံတြင္မူ ေအးၿငိမ္းလွေသာ တရားေတာ္ကိုေတာင္ ေဟာျပခြင့္ ေမတၱာပို႔သခြင့္အသာထား<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>သူႏိုင္ငံသားကိုပင္ တည္ခိုးေနထိုင္ခြင့္မရႏိုင္ရွာေပ။ ဗုဒၶဘာသာသို႔ ေျပာင္းသြားလို႔ဆိုၿပီး သတ္မျပစ္တာကိုပင္ ႀကံဖန္ေက်းဇူးတင္ရမလိုပင္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%; mso-bidi-font-size: 11.0pt;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>ယေန႕ဆိုလွ်င္ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံသည္ ကမၻာေပၚတြင္ အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္ မူဆလင္ အမ်ား ဆံုးႏိုင္ငံတခုျဖစ္လို႔ပင္ေနပါသည္။၁၉၈၇-ခုႏွစ္ မွတ္တမ္းမ်ားအရ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံ၏ လူဦးေရ(၈၀)ရာခိုင္ႏႈန္းမွာ အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္မူဆလင္မ်ားျဖစ္ၾကၿပီး ခရစ္ယာန္ဦးေရ (၉)ရာ ခိုင္ႏႈန္းႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္မ်ားမွာ(၃)ရာခိုင္ႏႈန္းမွ် သာရွိေၾကာင္း သိရပါသည္။<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>`သို႔ေသာ္ယခုအခ်ိန္တြင္မူကား ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္မ်ားမွာ (၁)ရာခိုင္ႏႈန္းပင္ မရွိေတာ့ပဲ <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>မရွိသေလာက္ပင္ျဖစ္သြားၿပီျဖစ္သည္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%; mso-bidi-font-size: 11.0pt;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>ဗုဒၶဘာသာဆိုတာမ်ိဳးကလည္း သံဃာေတာ္မ်ား၏ အဆံုးအမတရားေတာ္ကို ရရွိမွသာ ေရရွည္တည္တံ့ႏိုင္သည္မဟုတ္ပါလား။ အင္ဒိုနိုင္ငံသည္ တပါးႏိုင္ငံသားရဟန္းေတာ္မ်ားအား ေက်ာင္းထိုင္ တရားေဟာျပဳခြင့္ေပးဘို႔ေနေနသာသာ သူ႔ႏိုင္ငံသားသံဃာေတာင္ အ၀င္မခံေပ ၊မူဆလင္တို႔ေျပာေျပာေနသည့္`ဘာသာေရး လြတ္လပ္ခြင့္´ဆိုေသာစကားလံုးကို <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span>ပ်က္ရည္ ျပဳေန သလိုပင္။ခုေနာက္ပိုင္းတြင္မူ ဗုဒၶရပ္ပြားေတာ္မ်ား၊ေစတီေတာ္မ်ားတည္ထားခြင့္ျပဳလာၾက၏။ သို႔ေသာ္ အေကာင္းသဒၶါတရားျဖင့္ ခြင့္ျပဳျခင္းမဟုတ္၊ သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္ လြန္စြာေပါမ်ား သည့္ အင္ဒိုတြင္ဗုဒၶရပ္ပြားေတာ္ ေစတီေတာ္မ်ားရွိေနသည့္ ေနရာမ်ားတြင္ <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>သဘာ၀ေဘးအႏၱ ရာယ္ မက်ေရာက္ျခင္းေၾကာင့္ အကာအကြယ္သေဘာျဖင့္ခြင့္ျပဳျခင္းပင္ျဖစ္၏။ ေစတီေတာ္ ရုပ္ပြားေတာ္မ်ားသာရွိၿပီး ကိုးကြယ္ပူေဇာ္သူမရွိ ေသာအေျခအေနကား၀မ္း နည္းစရာပင္။ အေကာင္းဘက္ကေတြးေျဖသိမ္႔မည္ဆိုပါက<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>အႏွစ္သာရသာသနာေတာ္ ကြယ္ပၿပီးျဖစ္ ေသာ္လည္း အသြင္သ႑ာန္အေနျဖင့္ ရွိေနသည္ကိုပင္ ေက်နပ္ဂုဏ္ယူရမလိုပင္ျဖစ္၏။</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%; mso-bidi-font-size: 11.0pt;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>သာသနာႏွစ္၁၂-ရာစု AD,600.ေက်ာ္တြင္ဆုမၾတားကြ်န္းေတာင္ဘက္ေဒသ၊ ပလင္ ဘန္းၿမိဳ႕တြင္ ထီးနန္းစိုးစံခဲ့သည့္ သီရိ၀ိဇယမင္းႀကီးသည္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ကို အႀကီးအက်ယ္ ေထာက္ပန္႔ခဲ့ေသာ သာသနာျပဳမင္းတပါးျဖစ္သည္။၄င္းဘုရင္၏လက္ထက္တြင္ ဗုဒၶသာသနာ ေတာ္သည္ တရုတ္ျပည္အထိပင္ ျပန္႔ပြားေအာင္သာသနာျပဳႏိုင္ခဲ့၏။ ဗုဒၶဘာသာဆိုင္ရာတကၠ သိုလ္ႀကီးမ်ားကိုတည္ေထာင္ေတာ္မူခဲ့ၿပီး ထိုအထဲတြင္ သီရိ၀ိဇယဗုဒၶတကၠသိုလ္ႀကီးသည္ အလြန္ေက်ာ္ၾကားခဲ့ၿပီး ပါဠိ၊သကၠတက်မ္းဂန္တို႔အား ကမၻာအရပ္ရပ္မွ လာေရာက္ပ ညာဆည္း ပူးခဲ့ရ၏။ကမၻာေက်ာ္ ေဗာေရာဗုဓေတာ္တီေတာ္ႀကီးကိုလည္း ထိုရာစုႏွစ္အတြင္း၌ တည္ထားခ ဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%; mso-bidi-font-size: 11.0pt;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>သာသနာေတာ္ႏွစ္(၁၃၀၀) AD-700,ေက်ာ္တြင္ ဆုမၾတာဘုရင္ သီရိဗလ ပုတၱေဒ၀ မင္း ႀကီးသည္ မိမိပိုင္ဆုမၾတာကြ်န္းမွ ရြာငါးရြာႏွင့္ ရာဇၿဂိဳလ္ျပည္ ဂယာစီရင္စု မွရြာငါးရြာတို႔ကိုလဲ<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>လွယ္ ကာ နာလႏၵဗုဒၶတကၠသိုလ္ႀကီးအတြက္ ပညာေရးပေဒသာပင္စိုက္ထူခဲ့သည့္အထိ သာသနာေတာ္ကိုအင္ဒိုသားတို႔သည္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ကို ၾကည္ညိဳေလးစားခဲ့ၾကသည္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%; mso-bidi-font-size: 11.0pt;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>၁၂-ရာစုတြင္ အာေရဗ်ႏိုင္ငံ၊ ပါရွားႏိုင္ငံႏွင့္ အိႏၵိယကမ္းေျခတေလွ်ာက္မွ မူဆလင္ ႏိုင္ ငံ မ်ားမွ ကုန္ုသည္ေရာင္ေဆာင္ နယ္ခ်ဲ႕ဘာသာေရးမ်က္ကန္းအစၥလာမ္၀ါဒီမူဆလင္တို႔သည္ အင္ ဒို ကြ်န္းဆြယ္မ်ားသို႔ေရာက္ရွိလာၾကၿပီး ၄င္းတုိ႔မူ၀ါဒအတိုင္း အိမ္ရွင္တို႔၏ ဘာသာ သာသနာႏွင့္ လူမ်ိဳး တို႔ အား ေအာက္က်ေသာနည္းလမ္းမ်ားျဖင့္၀ါးမ်ိဳခဲ့ၾကေလ၏။ ေနာက္ဆံုးတြင္ `မိုဂ်ိဳပလစ္ ´ေခၚ `ဂ်ာဗာ´ၿမိဳ႔ေတာ္ကို သိမ္းပိုက္ခဲ့ၿပီး ကြ်န္းအားလံုးကို မူဆလင္မ်ားမွ အာဏာရရွိေ အာင္ ျပဳလုပ္ၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္လိုက္ၾကသည္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%; mso-bidi-font-size: 11.0pt;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>မိုဂ်ိဳပလစ္ႏိုင္ငံ၏ဘုရင္သည္ အစၥလာမ္ဘာသာသို႔မ၀င္လိုေသာေၾကာင့္ မိမိကိုယ္ကို အဆံုးစီရင္ခဲ့ရွာေလ၏။ မိမိ၏အသက္ထက္ဗုဒၶသာသနာေတာ္ကိုပို၍ ခ်စ္ေသာ ဘုရင္ႀကီး ပါေပတကား။ထိုမိုဂ်ိဳပလစ္ဘုရင္၏သားေတာ္သည္လည္း အစၥလာမ္ဘာသာ ကိုလက္ခံျခင္း မျပဳႏိုင္၍<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>အစၥလာမ္ဘာသာအတြင္းသို႔မ၀င္လိုၾကသည့္ သံဃာေတာ္မ်ား၊ ပညာရွိမ်ား၊ ျပည္သူကိုေခၚေဆာင္ကာ ဘာလီကြ်န္းသို႔ထြက္ေျပးၿပီး ထိုကြ်န္းေပၚတြင္ အေျခခ် ေနထိုင္ ၾကသည့္အတြက္ ယေနတိုင္ဘာလီကြ်န္း၀ယ္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္၏ အရိပ္အေငြ႔မ်ား က်န္ရစ္ေနဆဲျဖစ္ပါသည္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%; mso-bidi-font-size: 11.0pt;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>ဤသို႔လွ်င္ အင္ဒိုနီးရွားကြ်န္စြယ္တခုလံုးတြင္ မူဆလင္တို႔၏ ၀ါမ်ိဳအၾကမ္းဖက္မႈေၾကာင့္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ဘကီးသည့္ ကြယ္ေပ်ာက္ခဲ့ရေလ၏။ေရွ႕ သာသနာ့ဥေသွ်ာင္ ဆရာေတာ္မ်ား ၊ရည္ရြယ္ ခ်က္ႀကီးမားစြာျဖင့္ေထရ၀ါဒဗုဒၶသာသနာေတာ္မ်ိဳ႕ေစ့ခ် သာသနာျပဳခဲ့ရာ အင္ဒိုနီးရွား ႏိုင္ငံသည္ အခုအခ်ိန္တြင္မွာေတာ့ ေႏွာင္းေခတ္လူသားမ်ား၏ မသိလိုက္မသိဖာသာ ေၾကာင့္ ၾကမဲ့မႈ <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>တာ၀န္မေက်ပြန္မႈမ်ားေၾကာင့္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္မွာ ကြယ္ေပ်ာက္ခဲ့ရသည္။``အယူ၀ါဒ ဘာသာတရာမည္မွ်ပင္ ေကာင္းမြန္မွန္ကန္ပါေသာ္လည္း ေစာင့္ထိန္းသူ ကာကြယ္သူမ်ား ညံ့ဖ်င္းပါက လွ်င္ျမန္စြာေပ်ာက္ကြယ္တတ္ပါတယ္´´</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%; mso-bidi-font-size: 11.0pt;"><span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span><span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>ထို႔ေၾကာင့္ အမိျမန္မာျပည္မွ သာကီႏြယ္ဘြားျမည္ျပည္သားတို႔အေနျဖင့္ တခ်ိန္တခါက ဗုဒၶသာ သနာေတာ္ <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>ေနေရာင္၊လေရာင္ပမာထြန္းလင္းခဲ့ၿပီး အခုအခ်ိန္မွာ ကမၻာႀကီး ကိုၿခိမ္းေျခာက္ ဆံုး ေသာ အႏၱရာယ္အျပဳဆံုးေသာ ႏိုင္ငံေတြျဖစ္တဲ့ <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>အီရတ္၊အီရန္၊အာဂနစၥတန္၊ ပါကစၥတန္၊ တာက စၥတန္၊ ဥဘကၠစၥတန္၊ ေဂၚဒန္၊ဆီးဒီယားတို႔ကဲ့သို႔မျဖစ္ေစရန္ ကမၻာ့ကေပးေသာ မူဆလင္ အႏၱရာယ္သခၤန္းစာကိုအရယူကာ ဆရာ၊ဒကာလက္တြဲကာျဖင့္ အမ်ိဳးဘာသာ၊သာသနာေတာ္ကို ကာကြယ္ၾကပါစို႔။</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%; mso-bidi-font-size: 11.0pt;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>ကမၻာကေပးေနေသာ မ်ားျပားလွေသာ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ မူဆလင္အႏၱရာယ္ သခၤန္းစာကိုမယူႏိုင္ဘူးဆိုလွ်င္ေတာ့<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>မိမိတို႔ထက္မိုက္ေသာ၊ မိမိတို႕ထက္ညံ့ေသာ၊ မိမိတို႔ ထက္တာ၀န္မေက်ေသာ၊ မိမိတို႔ထက္ သမိုင္း၏တရားခံဆိုးမ်ားရွိေတာ့မည္မ ဟုတ္ေ ၾကာင္း ေျပာၾကားရင္ နိဂံုးခ်ဳပ္လိုက္ရပါေတာ့သတည္း။</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> </div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="color: red;"><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><i style="mso-bidi-font-style: normal;"><u><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%; mso-bidi-font-size: 11.0pt;">(အမ်ိဳးသားေရးသတိ၊ ဘာသာသာသနာေရးသတိ ၊ကိုယ္စီရွိႏိုင္ၾကပါေစဟုဆႏၵျပဳလွ်က္)</span></u></i></b></span></div> <span style="color: red;"> </span><div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="color: red;"><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%; mso-bidi-font-size: 11.0pt;">ဓမၼ၀ီရ အရွင္ေတဇနိယ</span></b></span></div> <span style="color: red;"> </span><div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="color: red;"><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%; mso-bidi-font-size: 11.0pt;">ကိုလံဘို၊သီရိလကၤာ။</span></b></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="color: red;"><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%; mso-bidi-font-size: 11.0pt;"><span style="color: black;">မူရင္း http://www.ashintejaniya.com/2013/02/blog-post_12.html မွကူးယူကာဓမၼဒါန</span></span></b></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="color: red;"><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%; mso-bidi-font-size: 11.0pt;"><span style="color: black;">လုပ္ပါသည္။&nbsp;</span> </span></b></span></div> Mg Chan Nyein Winhttp://www.blogger.com/profile/09880225481208324750noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9106958025834287284.post-49216214358612618952013-02-22T02:20:00.001-08:002013-02-22T02:20:38.212-08:00<span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span style="mso-tab-count: 1;"></span></span> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9I7E3VA78jXt_vEamBDAXlYLcJA6os3P12bVNv7XCEGh88tJx5-l5r6VtDpnLPOhdXl2mUwKot89E8H8e-NH2SghhTzBL1LLRV2qtivzP1Foc_SOWMm42zOURHbOT3J80VWTrDO7HDi3A/s1600/images.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9I7E3VA78jXt_vEamBDAXlYLcJA6os3P12bVNv7XCEGh88tJx5-l5r6VtDpnLPOhdXl2mUwKot89E8H8e-NH2SghhTzBL1LLRV2qtivzP1Foc_SOWMm42zOURHbOT3J80VWTrDO7HDi3A/s400/images.jpg" width="400" /></a></div> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;">&nbsp; အင္ဒိုနီးရွားသမၼတႏိုင္ငံ (Republic of Indonisia) သည္အေရွ႕ေတာင္အာရွရွိ အီေကြတာမ်ဥ္းေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္ေပၚတြင္တည္ရွိၿပီး အေရွ႕ဘက္တြင္ ပါပူ၀ါနယူးဂီနီ ႏွင့္ေျမာက္ဖက္တြင္<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>မေလးရွားႏိုင္ငံတို႔ႏွင့္ႏိုင္ငံနယ္နိမိတ္ခ်င္းဆက္စပ္ လွ်က္ရွိပါသည္။ ႏိုင္ငံအက်ယ္အ၀န္းအေနျဖင့္ (၇၃၅၂၆၈)စတုရန္းမိုင္က်ယ္၀န္ပါတယ္။ ၿမိဳ႕ေတာ္က ေတာ့ ဂ်ာကတာျဖစ္ၿပီး လူဦးေရအားျဖင့္(၁၉၉၉-ခုႏွစ္စာရင္းအရ) ၅၀၇.၅.ရွိၿပီး `ကမၻာေပၚတြင္မူဆလင္ဦးေရအမ်ားဆံုးႏိုင္ငံ´ျဖစ္ပါတယ္။</span> <br /> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>အာရွတိုက္၏အေရွ႔ေတာင္ဘက္ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံ၏ ဆုမၾတာႏွင့္ ဂ်ာဗားကြ်န္းတို႔တြင္ AD,700-မွစတင္၍<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>ဗုဒၶဘာသာမွာ ထြန္းကားျပန္႔ပြားခဲ့ပါတယ္။ သို႔ရာတြင္ ၁၄-ရာစုအေရာက္တြင္မူ အစၥလာမ္(မူဆလင္)မ်ား တျဖည္းျဖည္းထိုးေဖာက္လာၿပီး ဗုဒၶ၀ါဒီမ်ား ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့ရပါတယ္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>အေရွ႕ေတာင္အာရွ(၁၀)ႏိုင္ငံတြင္ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံသည္ ကုန္ေျမႏွင့္ ေရပိုင္နက္မ်ားပါ ထည့္တြက္မည္ဆိုပါက အက်ယ္ဆံုးေသာ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံျဖစ္၏။ မူဆလင္တို႔ မက်ဴးေက်ာ္မွီက ထိုႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးသည္ ဗုဒၶသာသာနာေတာ္စည္ပင္ထြန္းကားခဲ့ၿပီး ေအးခ်မ္းမႈမ်ားစြာရွိခဲ့ေပသည္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>သာသနာေတာ္ဘယ္ေလာက္အထိ ထြန္းကားခဲ့သလဲဆိုရင္ ေကာင္ကင္ယံတခြင္တြင္ ရဟႏၱာတို႔ စ်ာန္ၾကြျခင္းေၾကာင့္ သကၤန္းေရာင္တို႔ ၀င္းလက္ေျပာင္လင္းေရႊအဆင္းရွိၿပီး ေျမအျပင္သည္လည္း စပါးပင္တို႔၏ ေရႊအိုေရာင္ ေကာင္ကင္ယံတြင္ ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ သကၤန္းေရာင္ ထိုေရႊ၀ါေရာင္ႏွစ္ခု၏<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>အေရာင္းအလင္းကား ရႈမညီးဖြယ္ရာၾကည္ညိဳ ပသာဒျဖစ္ေစၿပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span><br /> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 250%;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; `သု၀ဏၰဒီပ´ေရႊေရာင္ကြ်န္းဟုပင္တင္စားေခၚဆိုခဲ့ရသည့္ အထိ သာသနာေတာ္ထြန္းကား သာယာခဲ့၏။ ထို႔ေသာ္ ယခုအခ်ိန္ ယခုအေနအထားႏွင့္ကား<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>လားလားမွမဆိုင္ ေရႊေရာင္အစား မူဆလင္တို႔၏ အမဲေရာင္မ်ားသာ လႊမ္းမိုးအက်ည္းတန္ေနေလၿပီ။ ထိုအင္ဒိုကြ်န္းတနည္းဆိုရေသာ္ သု၀ဏၰဒီပကြ်န္းကဲ့သို႔ တခ်ိန္းတခါက သံဃာေတာ္အရွင္ျမတ္တို႔၏ သကၤန္းေရာင့္ေၾကာင့္ ေရႊေရာင္လႊမ္းသာယာလွပကဲ့ေသာ သီဟိုဠကြ်န္းသည္ကား ယခုအခ်ိန္ထိ လွပဆဲ ေအးခ်မ္းဆဲ သာယာဆဲပင္ျဖစ္၏။</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>မဇၥ်ိမေဒသ(အိႏၵိယ)မွေန၍ ဗုဒၵသာသာနာေတာ္သည္<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံသို႔ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း (၂၀၀၀)ကပင္ ေရာက္ရွိျပန္႔ပြားေနခဲ့သည္။ အထူးသျဖင့္ ဂ်ာဗာကြ်န္းမွာ အင္ဒိုနီးရွာတႏိုင္ငံလံုးသို႔ ဗုဒၶသာသာနာေတာ္ ျဖန္႔ခ်ီရာ သာသာနျပဳ ဗဟို႒ာနႀကီးတစ္ခုျဖစ္ခဲ့၏။</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>AD.14,ရာစုအထိ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံတြင္ ဗုဒၶသာသနေတာ္ တည္ရွိေနေသးေၾကာင္းကို သမိုင္းဆိုင္းရာ အေဆာက္အဦး ႏွင့္ စာေပအေထာက္အထားမ်ားအရ သိရွိရပါတယ္။ သာသနာေတာ္ႏွစ္(၉၅၈) AD-415, တြင္ တရုတ္သမိုင္းပညာရွင္ ဖာဟိယန္သည္ အိႏၵိယမွတဆင့္ အင္ဒိုနီးရွားသို႔ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီး ထိုအခ်ိန္အထိ ဗုဒၶဘာသာမ်ား ရွိေနေသးေၾကာင္း မွတ္တမ္းတင္ေရးသားထားပါတယ္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>တတိယသဂၤါယနာတင္အၿပီး အရွင္ေမာဂၢလိပုတၱတႆမဟာေထရ္မွကိုးတိုင္းကိုး႒ာနသို႔ သာသနာေတာ္ျပဳေစလႊတ္ရာတြင္ တခုအပါအ၀င္ျဖစ္ေသာ `သု၀ဏၰဘူမိ´ေဒသဆိုသည္မွာ အင္ဒိုနီးရွာသည္ အဓိကေနရာတခုျဖစ္ေၾကာင္းကို ရဟန္းပညာရွိ လူပညာရွိမ်ားက တညီတညြတ္ တည္းေျပာဆိုၾကပါတယ္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span style="color: blue;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span><span style="color: blue;"><b style="mso-bidi-font-weight: normal;">သု၀ဏၰဘူမိ ံ ဂႏ႖ာန ၊ ေသာဏုတၱရာ မဟိဒၶိကာ။</b></span></span></div> <span style="color: blue;"> </span><div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="color: blue;"> <b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>ပိသာေစ နိဒၶေမတြာန ၊ ျဗဟၼဇာလမေဒသိယုႏၱိ။</span></b></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;">ဟူေသာ ပိဋကေတာ္ကိုေထာက္ရႈ၍ သု၀ဏၰဒီပေခၚ အင္ဒိုနီးရွားသို႔ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ စတင္ေရာက္ရွိေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္းကို သိရွိႏိုင္ပါသည္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံသို႔ ဗုဒၶသာသနေတာ္ ထြန္းကားျပန္႔ပြားေနခ်ိန္တြင္ အစၥလာမ္(မူဆလင္) ဘာသာမွာ မေပၚေသးေခ်၊ ထို႔ေၾကာင့္ အင္အိုနီးရွားသို႔ ဗုဒၶသာသနာေတာ္သည္ ေစာစီးစြာ ေရာက္ရွိေနၿပီး ျဖစ္ေၾကာင္းမွာ ထင္ရွားပါတယ္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>သာသနာေတာ္ႏွစ္(၁၀၆)ႏွစ္၊ AD,520-တြင္ ကသၼီရဘုရင္၏ သားေတာ္ အရွင္ဂုဏဓမၼ သည္ <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>အင္ဒိုနီးရွား ဂ်ာဗားကြ်န္းသို႔ၾကြေရာက္၍ သာသနာေတာ္ျပဳရာတြင္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ စည္ပင္ျပန္႔ပြားလာေၾကာင္းကို ကာအိုဆင္ခ်မ္ဟုဆိုေသာ တရုတ္က်မ္းစာတစ္ခု၌ ေဖာ္ျပထား ပါသည္။ <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>ထိုအခါက အိႏၵိယ နာလႏၵာတကၠသိုလ္ႀကီးမွ ဆရာေတာ္အရွင္ဓမၼပါလသည္လည္း အင္ဒိုနီးရွားသို႔ သာသနာျပဳၾကြေရာက္ခဲ့ေၾကာင္းကို မွတ္တမ္းမ်ားအရသိရပါတယ္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>ကမၻာေက်ာ္ `ေဗာေရာဗုဓ´ေစတီေတာ္ႀကီးႏွင့္ `ကလဆံ´ေစတီ၊`မင္ဒတ္ေစတီေတာ္´ တို႔မွာ အင္ဒိုနီးရွာတြင္ ယခုအခ်ိန္အထိ ထင္ရွားစြာတည္ရွိေနပါသည္။သာသနာေတာ္ႏွစ္ (၁၃၃၃)ခုႏွစ္ AD-790,တြင္ေရးထိုးထားေသာ ေက်ာက္စာမ်ားႏွင့္၊ယိက်င္၏ မွတ္တမ္းအရ ထိုေခတ္အခါက အင္ဒိုနီးရွားကြ်န္းကို သု၀ဏၰဒီပ(ေရႊေရာင္ကြ်န္း)ဟုေခၚဆိုၿပီး ႏိုင္ငံ ေတာ္ ၏အမည္ကိုလည္း `သီရိ၀ိဇယ ႏိုင္ငံေတာ္´ဟုေခၚဆိုေၾကာင္းကို မွတ္တမ္းတင္ထားပါသည္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>သာသာနာေတာ္ႏွစ္(၁၆၀၀) AD,1157 တြင္ အင္ဒိုနီးရွား(သု၀ဏၰဒီပ)သည္ ဗုဒၶဘာသာ၏ ပညာသင္ၾကားရာ ဗဟိုခ်က္မေနရာျဖစ္လာခဲ့သည္၊၀ိကၠမသီလတကၠသိုလ္ႀကီး၏ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ႀကီး အတိဆာ(ဒီပကၤရဉာဏ)သည္ပင္ အင္ဒိုနီးရွာမွ ဆရာေတာ္ စၿႏၵကိတၱိထံတြင္ ပညာမ်ားဆည္းပူး ခဲ့ရေလ၏။ <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>ဆရာေတာ္အတိဆာသည္ တိဗက္၏ သာသနာျပဳအေက်ာ္အေမာ္ ဆရာေတာ္ ႀကီးပင္ျဖစ္ပါတယ္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>ထိုေခတ္အခါက အင္ဒိုနီးရွား(သု၀ဏၰဒီပ)ဘုရင္ ေသလိၿႏၵမင္းတို႔သည္ မေလးကြ်န္းဆြယ္ အထိ <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>အာဏာျပန္႔ခဲ့ၿပီး ဗုဒၶသာသနာေတာ္ျပန္ပြားေစရန္ သာသနာျပဳေတာ္မူခဲ့သည္။ ကမၻာေက်ာ္ ေဗာေရာဗုဓေစတီေတာ္ႀကီးကိုလည္း ထိုေသလိၿႏၵမင္းဆက္မ်ားက တည္းထားေတာ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။</span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgy9HOG21QXNqTNpjoIZcrbd_rar1PSiWKIBdP4sohtcnsdJRXEecSbpgXcSZLxM1y-ThTk8HlKkyEjFLppxXcR9Zukj5c2PtV_q_kpWMmblgtPjTZfPVWglZeF5hKmXGyasbof98RS3Puf/s1600/hhhhh.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="265" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgy9HOG21QXNqTNpjoIZcrbd_rar1PSiWKIBdP4sohtcnsdJRXEecSbpgXcSZLxM1y-ThTk8HlKkyEjFLppxXcR9Zukj5c2PtV_q_kpWMmblgtPjTZfPVWglZeF5hKmXGyasbof98RS3Puf/s400/hhhhh.jpg" width="400" /></a></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>အိႏၵိယေတာင္ပိုင္းမွ ေစာဠမင္းမ်ားႏွင့္ ဘေဂၤါမွ ပါလမင္းတို႔သည္ အင္ဒိုနီးရွားတြင္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ ျပန္႔ပြားေစရန္ လႈဒါန္းေထာက္ပန္႔ ကူညီခဲ့ၾကသည္။ ေသလိၿႏၵ နာလႏၵ တကၠသိုလ္ႀကီးတြင္ သံဃာေတာ္မ်ားအတြက္ ေက်ာင္းေဆာင္မ်ားကိုေဆာက္လုပ္လႈဒါန္းၿပီး ထိုေက်ာင္းမ်ားကို ေစာင့္ေရွာက္ရန္အတြက္ ပါလမင္းမ်ားႏွင့္ ေစာဠမင္းမ်ားက ေက်းရြာမ်ားကို လႈဒါန္းခဲ့ၾကေလ၏။</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>``သာသနာေတာ္ႏွစ္(၂၀၀၀) AD-1457,တြငအာရပ္္ အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္ မူဆလင္ တို႔သည္ သေဘၤာမ်ားျဖင့္ ကုန္ေရာင္းကုန္၀ယ္ဟုဆိုကာ မေလးကြ်န္းဆြယ္ မလကၠာေရ လယ္ၾကားသို႔ ေရာက္ရွိေနထိုင္ၾကၿပီး အရပ္မူဆလင္တို႔သည္ က်ပ၄င္းတို႔၏ နည္းဗ်ဴဟာျဖစ္ေသာ-</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;<span style="color: blue;">&nbsp;&nbsp; </span></span><span style="color: blue;"><b style="mso-bidi-font-weight: normal;">၁။ ေငြသျပာယူမည္</b></span></span></div> <span style="color: blue;"> </span><div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="color: blue;"> <b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>၂။ ပ်ိဳကညာကိုယူမည္</span></b></span></div> <span style="color: blue;"> </span><div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="color: blue;"> <b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>၃။ ေျမပထဗ်ာကိုယူမည္</span></b></span></div> <span style="color: blue;"> </span><div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="color: blue;"> <b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>၄။ ျပည္အာဏာကိုယူမည္</span></b></span></div> <span style="color: blue;"> </span><div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="color: blue;"> <b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>၅။ ဘာသာကိုယူ တိုင္ျပည္ကိုသိမ္းမည္။</span></b></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;">ဟုဆိုေသာ ၀ါဒအတိုင္ ေငြကိုရွာ၍ ေဒသခံအမ်ိဳးသမီးတို႔အား မူဆလင္တေယာက္လွ်င္ မယားမ်ား စြာယူ၍ မူဆလင္လူဦးေရမ်ားရန္ ျပဳလုပ္ၿပီး ေနာက္ စီးပြားေရး၊လူအင္အား၊ စသည့္တို႔ကို အသံုခ်၍ အာဏာကိုရေအာင္သိမ္းလိုက္ၾကၿပီး သူတို႕၏ လုပ္နည္းထံုးစံအတိုင္း အာဏာရၿပီးေနာက္တြင္ တစ္ျပည္လံုးကို မူဆလင္ဇာတ္သြင္းလိုက္ၾကေတာ့၏။</span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>ထိုအခ်ိန္မွစ၍ အင္ဒိုနီးရွားေခၚ သု၀ဏၰဒီပမွေန၍ ဗုဒၶသာသနာေတာ္သည္ တျဖည္းျဖည္း ေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ့ပါတယ္။ ``မူဆလင္တို႕ သာသနာျပဳသည္မွာ ဗုဒၶဘာသာကဲ့သို႔ တရား နည္းလမ္းက်နစြာ အက်င့္၊အယူတရား ၀ါဒကို ေဟာျပကာစည္းရံုးျခင္းမဟုတ္ေပ၊ ေဟာေျပာ ရေအာင္လည္း အစၥလာမ္ဘာသာတြင္ မည္သည့္က်င့္စဥ္အက်င့္စရဏမွ်မရွိေပ။ထို႕ေၾကာင့္ ေအာက္တန္းက်စြာ မူဆလင္ဦးေရ အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္မ်ားေအာင္ျပဳလုပ္ျခင္းသည္ စစ္မွန္ေသာဘာသာတရားဟုတ္ေလာက္၏ မဟုတ္ေလာက္၏ ဆိုသည္ကို အနည္းငယ္ ေ၀ဘန္ပိုင္းျခားေသာ အသိဉာဏ္ရွိသူတိုင္း ေျပးမၾကည့္ရပဲ ေတြးၾကည့္ယံုမွ်ျဖင့္ သိႏိုင္ပါေပ၏။<span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;</span></span><br /> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 250%;">-----------------------------------------------------------------------------------&nbsp; </span><br /> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12pt; line-height: 250%;">(ဓမၼေစတီ ဆရာေတာ္၏ မဟာဘြဲယူစာတမ္းအား အထူးမွီျငွမ္းပါသည္) &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="color: blue;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><i style="mso-bidi-font-style: normal;"><u>(ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါသည္)</u></i></b></span></span></div> <span style="color: blue;"> </span><div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="color: blue;"><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;">မိမိအက်ိဳး၊တပါးသူ၏အက်ိဳး၊သည္ပိုးရြက္ေဆာင္ႏိုင္သူမ်ားျဖစ္ၾကပါေစ</span></b></span></div> <span style="color: blue;"> </span><div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="color: blue;"><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;">ဓမၼ၀ီရ အရွင္ေတဇနိယ</span></b></span></div> <span style="color: blue;"> </span><div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="color: blue;"><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;">(ကိုလံဘို၊သီရိလကၤာ)</span></b></span></div> <div class="MsoNormal" style="line-height: 250%;"> <span style="color: red;"><span style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;"><span style="font-size: small;">မူရင္း</span></span></span><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;"> </span></b></span><span style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 250%;"><span style="color: red;">http://www.ashintejaniya.com/2013/02/blog-post.html<b><span style="color: black;">မွ<span style="color: black;">ကူးယူ<span style="color: black;">ကာဓမ<span style="color: black;">ၼဒါနလုပ္ပါသည္။</span></span></span></span></b></span></span></span></div> Mg Chan Nyein Winhttp://www.blogger.com/profile/09880225481208324750noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9106958025834287284.post-83710584438908596562013-02-22T02:10:00.001-08:002013-02-22T02:10:36.081-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjz626L9_6qXvX01i_vfpD4c9k3HtywYbuiwcyjc6s-EwdqVPYRusJ4xOGmU2ZbrCZ8jG2ck-j7OHrN1gE0ByVdSpCi3xPYk2nZ2EBouEcCmUS5qSgScsNpWcB7rSTf16wWiLWshBXLhq4/s1600/316576_309430292501515_683973503_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjz626L9_6qXvX01i_vfpD4c9k3HtywYbuiwcyjc6s-EwdqVPYRusJ4xOGmU2ZbrCZ8jG2ck-j7OHrN1gE0ByVdSpCi3xPYk2nZ2EBouEcCmUS5qSgScsNpWcB7rSTf16wWiLWshBXLhq4/s400/316576_309430292501515_683973503_n.jpg" width="273" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <br /> <span style="color: red;">သံေယာဇဥ္ဆယ္ပါး</span><br /> <span style="color: blue;"><br /></span> <span style="color: blue;">၁။ ကာမ သံေယာဇဥ္</span><br /> <span style="color: blue;">၂။ <span class="font-size-3">ဘ၀ သံေယာဇဥ္</span></span><br /> <span style="color: blue;"><span class="font-size-3">၃။ </span><span class="font-size-3"><span class="font-size-3">ပဋိဃ သံေယာဇဥ္</span></span></span><br /> <span style="color: blue;"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3">၄။ မာန သံေယာဇဥ္</span></span></span><br /> <span style="color: blue;"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3">၅။ ဒိ႒ိ သံေယာဇဥ္</span></span></span><br /> <span style="color: blue;"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3">၆။ </span></span><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"> ၀ိစိကိစၧာ </span></span></span><span class="font-size-3"><span class="font-size-3">သံေယာဇဥ္</span></span><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"> </span></span></span></span><br /> <span style="color: blue;"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3">၇။ </span></span></span><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3">သီလဗၺတ သံေယာဇဥ္ </span></span></span></span><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"></span></span></span><br /> <span style="color: blue;"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3">၈။ </span></span></span></span><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3">ဣႆာ </span></span></span></span></span><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3">သံေယာဇဥ္ </span></span></span></span></span><br /> <span style="color: blue;"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3">၉။ </span></span></span></span></span><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3">မစၧရိယ </span></span></span></span></span></span><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3">သံေယာဇဥ္ </span></span></span></span></span><br /> <span style="color: blue;"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3">၁၀။ </span></span></span></span></span></span><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3">အ၀ိဇၨာ </span></span></span></span></span></span></span></span><span class="font-size-3"><span style="color: blue;"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3"><span class="font-size-3">သံေယာဇဥ္ </span></span></span></span> </span>&nbsp;</span> </span>&nbsp;</span> </span>&nbsp;</span></span></span><br /> <br /> <h3 class="post-title entry-title"> <span style="color: red;"><span style="font-size: small;">သံေယာဇဥ္ ၁၀-ပါးလကၤာ </span></span></h3> <span style="color: blue;"> </span><div class="post-header"> </div> <span style="color: blue;"> </span><span class="font-size-3"><span style="color: #ffcc00;"><span style="color: blue;">(၁)အာရုံငါး၀၊ တပ္စြဲက၊ ကာမ သံေယာဇဥ္။<br /> (၂)သံုးပါးဘ၀၊ တပ္စြဲက၊ ဘ၀ သံေယာဇဥ္။<br /> (၃)အမ်က္ ေဒါသ၊ စိတ္ဆိုးက၊ ပဋိဃ သံေယာဇဥ္။<br /> (၄)ကိုယ္သာေတာ္လွ၊ ထင္မွတ္က၊ မာန သံေယာဇဥ္။<br /> (၅)ရုပ္နာမ္ကိုပဲ၊ ငါေကာင္စြဲ၊ ယူလြဲဒိ႒ိပင္။<br /> (၆)တရားမွန္တြင္၊ မယံုခ်င္၍၊ ဆင္ၿခင္ႏႈိင္းညိႇ၊ ေ၀ဖန္ၾကည္႔၊ ၀ိစိကိစၧာပင္။<br /> (၇)ႏြားေခြးတူစြာ၊ က်င္႔တာေကာင္းၿမတ္၊ ယူစြဲမွတ္၊ သီလဗၺတပင္။<br /> (၈)ကိုယ္ထက္သူမ်ား၊ ေကာင္းစားသည္ကို၊ မနာလို၊ ေခၚဆို ဣႆာပင္။<br /> (၉)ကိုယ္လိုသူမ်ား၊ ေကာင္းစားမည္မွ၊ ၀န္တိုက၊ မစၧရိယပင္။<br /> (၁၀) သစၥာေလးတန္၊ ေၿပာင္းၿပန္ထင္ကာ၊ မသိတာ၊ အ၀ိဇၨာ သံေယာဇဥ္။<br /> <br /> ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ၊ မလြတ္ရေအာင္ ၊ ခ်ည္ေႏွာင္တတ္စြာ၊ ဤဆယ္ၿဖာ၊ အဘိဓမၼာ သံေယာဇဥ္။</span><br /> <br /> <span style="color: red;">ဆ႒သဂၤ ီတိပုစၧက အဂၢမဟာပ႑ိတ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး</span></span></span><span class="font-size-3"><span style="color: red;"><span class="font-size-3">&nbsp;</span></span> </span>Mg Chan Nyein Winhttp://www.blogger.com/profile/09880225481208324750noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9106958025834287284.post-57342234687615431432013-02-22T01:48:00.000-08:002013-02-22T01:48:02.415-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgTmeQehY7gug-Et7LnvPaA95gWrGzmHezRPcHCcJ0iWAsWICej2kg8_Bzgl53TrNTWndLr8b3FOSNyAr6Ybe17t_doZd93s2IXvZOZ4HMYpCyZGfZlLhFcKCMLOojD1bGiEKzQ4xOD-q4/s1600/604026_294627330648478_1981222902_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="281" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgTmeQehY7gug-Et7LnvPaA95gWrGzmHezRPcHCcJ0iWAsWICej2kg8_Bzgl53TrNTWndLr8b3FOSNyAr6Ybe17t_doZd93s2IXvZOZ4HMYpCyZGfZlLhFcKCMLOojD1bGiEKzQ4xOD-q4/s400/604026_294627330648478_1981222902_n.jpg" width="400" /></a></div> <br /> <span class="userContent"><br /> ၁။ အနႏၱငါး၊ ဦးထိပ္ထား၊ ညြတ္တြားပါကြဲ႕ မေမ့နဲ႕။<br /> <br /> ၂။ ဆရာမိဘ၊ ဆိုဆံုးမ၊ လုိက္နာၾကကြဲ႕ ေမမ့နဲ႕။<br /> <br /> ၃။ မိဦးဖဦး၊ ဆရာဦး၊ ခူး၍ေနာ္ကြဲ႕ မစားနဲ႕။<br /><span class="text_exposed_show"> <br /> ၄။ ကိုယ့္ထက္ၾကီးသူ၊ ေျပာဆုိမႈ၊ နင္ငါဟူ၍ မေျပာနဲ႕။<br /> <br /> ၅။ သူမ်ားကိုသာ၊ ရန္မရွာ၊ မခံခ်င္တာ မေျပာနဲ႕။<br /> <br /> ၆။ ယဥ္ေက်းေအာင္သြား၊ ယဥ္ေအာင္စား၊ စကားေျပာလဲ ယဥ္ေစကြဲ႕။<br /> <br /> ၇။ ဘရမး္ပတာ၊ သူ႔ထက္ငါ၊ လူယက္ခါကြဲ႕ မစားနဲ႕။(မသြားနဲ႕၊ မေျပာနဲ႕၊ မရပ္နဲ႕၊ မထုိင္နဲ႕၊ မအိပ္နဲ႕)<br /> <br /> ၈။ ထမင္းစားရာ၊ အစားစာ၊ မ်ားစြာစကား မေျပာနဲ႕။<br /> <br /> ၉။ ျငိမ္သက္သားနား၊ သတိထား၊ ေကာင္းေကာင္းစားကြဲ႕ ဖိတ္ေစနဲ႕။<br /> <br /> ၁၀။ စားျပီးေသာခါ၊ စင္ၾကယ္စြာ၊ ေဆးေၾကာပါကြဲ႕ ေကာင္းေကာင္းတဲ့။<br /> <br /> ၁၁။ လက္ကိုလ်က္ကာ၊ မစားရာ၊ ေရွာင္ရွားပါကြဲ႕ ေကာင္ေကာင္းတဲ့။<br /> <br /> ၁၂။ ႏူတ္ခမး္ပါးနား၊ လ်က္ခါစား၊ ေရွာင္ရွားပါကြဲ႕ ေကာင္းေကာင္းတဲ့။<br /> <br /> ၁၃။ လွ်ာကိုထုတ္ခါ၊ မစားရာ၊ ေရွာင္ရွားပါကြဲ႕ ေကာင္းေကာင္းတဲ့။<br /> <br /> ၁၄။ ဟင္းေရေသာက္ျပန္၊ ရုဴးရုဴးသံ၊ ဧကန္မျပဳနဲ႕။<br /> <br /> ၁၅။ ထမင္းဟင္းေပလ်က္၊ ေသာက္ေရခြက္၊ လက္နဲ႕မကိုင္နဲ႕။<br /> <br /> ၁၆။ အိမ္ေပၚေက်ာင္းေပၚ၊ ဇရပ္ေပၚ၊ သြားေသာ္ေျခနင္း မျပင္နဲ႕။<br /> <br /> ၁၇။ ရဟန္းသံဃာ၊ ေရွ႕ေမွာက္မွာ၊ ရုိေသစြာတဲ့ သြားပါကြဲ႕။<br /> <br /> ၁၈။ လူၾကီးသူမ၊ ေရွ႕သို႔က်၊ ကုန္းကြ၍တဲ့ သြားပါကြဲ႕။<br /> <br /> ၁၉။ ဒူးေထာက္ေပါင္ကား၊ ဆရာနား(မိဘနား)၊ အလ်ားေမွာက္၍ မေနနဲ႕။<br /> <br /> ၂၀။ အိပ္ရာေနရာ၊ အိပ္ျပီးခါ၊ သိမး္ၾကပါကြဲ႕ ေကာင္းေကာင္းတဲ့။<br /> <br /> ၂၁။ ေသာက္ေရသံုးေရ၊ မရွိေခ်၊ ေရကိုခပ္ကြဲ႕ မပ်င္းနဲ႕။<br /> <br /> ၂၂။ ေက်ာင္းတြင္းအိမ္တြင္း၊ ရူပ္ေနလွ်င္၊ သန္႕၇ွင္းေအာင္တဲ့ ျပဳပါကြဲ႕။<br /> <br /> ၂၃။ မိန္းမ မင္း ဆင္၊ ရဟန္းပင္၊ ကၠုေျႏၵရွင္ကြဲ႕ ဦးေလးတဲ့။<br /> <br /> ၂၄။ မိန္းခေလးမွာ၊ အရာရာ၊ ျပာတီးျပာတာ မရွပ္နဲ႕။<br /> <br /> ၂၅။ မိန္းမဣေျႏၵ၊ သိရ္သေရ၊ စိန္ကုေဋတန္သကြဲ႕ မွတ္ေလတဲ့။<br /> <br /> ၂၆။ ေက်ာင္းပစၥည္းကို၊ မယူလုိ၊ ေျမြဆိပ္လုိတဲ့ ေၾကာက္ပါကြဲ႕။<br /> <br /> ၂၇။ မ်က္ေမွာက္တသြယ္၊ မ်က္ကြယ္တျခား၊ အက်င့္မွားေရွာင္ရွားပါကြဲ႕ ေကာင္းေကာင္းတဲ့။<br /> <br /> ၂၈။ အမ်ားပိုင္ကို၊ ကိုယ့္ဟာရုိ၊ ရုိေသၾကကြဲ႕ ေကာင္းေကာင္းတဲ့။<br /> <br /> ၂၉။ ေ၀ယ်ာ၀စၥာ၊ ေက်ာင္းအိမ္မွာ၊ ေလ်ာစြာလုပ္ကြဲ႕ မခိုနဲ႕။<br /> <br /> ၃၀။ ဧည့္သည္အာဂႏၱဳ၊ ေရာက္လာမႈ၊ ဆူ၍ညံကာ မေနနဲ႕။<br /> <br /> ၃၁။ လူရူပ္လူေပြ၊ လူယုတ္ေတြ၊ ေရွာင္ေလရွားကြဲ႕ ေ၀းေ၀းတဲ့။<br /> <br /> ၃၂။ ဘိန္းအရက္ကို၊ မရွဴလုိ၊ မစင္လုိတဲ့ ရြံပါကြဲ႕။<br /> <br /> ၃၃။ ဂံုးေခ်ာၾကမ္းၾကဳတ္၊ အက်င့္ယုတ္၊ မဟုတ္စကား မေျပာနဲ႕။<br /> <br /> ၃၄။ ဘုရားပုထုိး၊ ဦးညြတ္က်ိဳး၊ ရွိခိုးအိပ္ကြဲ႕ မေမ့နဲ႕။<br /> <br /> ၃၅။ မိခင္ဖခင္၊ ဆ၇ာရွင္၊ ေန႔စဥ္မေမ့နဲ႕၊ ရွိခိုးကြဲ႕။<br /> <br /> ၃၆။ သူကျပဳဘူး၊ သူ႔ေက်းဇူး၊ အထူးမေမ့နဲ႕ ျပန္ဆပ္ရမယ္ကြဲ႕။<br /> <br /> လူႏွင့္ဆုိင္ရာ က်င့္၀တ္မ်ား ပို႔ခ်ခ်က္အက်ဥ္းျပီး၏။</span></span><br /> <br /> <span class="userContent"><span class="text_exposed_show"><span style="color: red;">မူရင္းhttps://www.facebook.com/photo.php?fbid=164964456985389&amp;set=a.157339244414577.36773.100004155061406&amp;type=1&amp;theater </span></span></span>Mg Chan Nyein Winhttp://www.blogger.com/profile/09880225481208324750noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9106958025834287284.post-12797229077875331492013-02-08T06:15:00.001-08:002013-02-08T06:15:23.699-08:00<div style="color: #38761d;"> <span class="fbPhotosPhotoCaption" data-ft="{&quot;type&quot;:45}" id="fbPhotoSnowliftCaption" tabindex="0"><span class="hasCaption">"ဘုန္းကံၾကီးမား ျမတ္ဘုရားသာသနာေတာ္ကို ဘုန္းကံၾကီးမားေသာသူမ်ား မွိခိုခြင့္ရတယ္ ၊ဘုန္းကံၾကီးမား ျမတ္ဘုရားသာသနာေတာ္ကို ဘုန္းကံရွားသူမ်ား မွိခိုခြင့္မရဘူး၊၊ ဘုန္းကံၾကီးမား ျမတ္ဘုရားသာသနာေတာ္ကို ဘုန္းကံၾကီးမားသူကို ေထာက္ပံခြင့္ရတယ္၊၊</span></span></div> <div style="color: #38761d;"> <span class="fbPhotosPhotoCaption" data-ft="{&quot;type&quot;:45}" id="fbPhotoSnowliftCaption" tabindex="0"><span class="hasCaption">ဘုန္းကံၾ<wbr></wbr>ကီးမား ျမတ္ဘုရားသာသနာေတာ္ကို ဘုန္းကံၾကီးမား ျမတ္ဘုရားသာသနာေတာ္ကို ဘုန္းကံရွားပါသူတို ေထာက္ပံ့ခြင့္မရဘူး"</span></span></div> <div style="color: #38761d;"> <br /></div> <span class="fbPhotosPhotoCaption" data-ft="{&quot;type&quot;:45}" id="fbPhotoSnowliftCaption" tabindex="0"><span class="hasCaption"><span style="color: red;">လူမိုက္လကၡာ(၄)ပါး</span><br /> ၁။ နည္းမွားေတြကို လုပ္တယ္ ။&nbsp;</span></span><br /> <span class="fbPhotosPhotoCaption" data-ft="{&quot;type&quot;:45}" id="fbPhotoSnowliftCaption" tabindex="0"><span class="hasCaption">၂။ သူတစ္ပါကိုလည္း အဲ့ဒီအမွားေတြကိုလုပ္ခိုင္း<wbr></wbr>တယ္ ။<br /><span class="text_exposed_show"> ၃။ အဲ့ဒီအမွားၾကီးကိုလည္း သိပ္တန္္ဖိုးထားတယ္ ။<br /> ၄။ မွားေနျပီးလို႔ေျပာရင္ ေျပာတဲ့သူကို ရန္ရွာတယ္ ။<br />&nbsp;&nbsp;</span></span></span><br /> <span class="fbPhotosPhotoCaption" data-ft="{&quot;type&quot;:45}" id="fbPhotoSnowliftCaption" tabindex="0"><span class="hasCaption"><span style="color: red;">ၾသ၀ါဒ</span><br /> <span style="color: blue;">- လူစြမ္းေကာင္းတို႔သည္ အခ်ိန္ႏွင့္အလုပ္ကို သူတို႔၏ အခြင့္အေရးအျဖစ္ တိတိက်က် မိမိရရ ယူလိုက္ၾကသည္။</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> သူတို႔သည္ အခ်ိန္ႏွင့္အလုပ္ကို ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားေအာင္ ျပဳလုပ္ဖန္တီးလိုက္ၾကသည္။</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;">&nbsp;</span><span class="text_exposed_show" style="color: blue;">- ကမၻာမွာ လူမွတပါး ႀကီးက်ယ္သည့္အရာ၀တၳဳ ဘာမွ်မရွိ။ လူမွာလည္း သီလႏွင့္ ပညာမွတပါး ႀကီးက်ယ္ေသာအရာ၀တၳဳ ဘာမွ်မရွိ။<br />&nbsp;- ကိုယ္က်င့္တရားသည္ လူတို႔၏ေျခေထာက္၊<br /> ပညာသည္ လူတို႔၏ မ်က္လံုး၊ကိုယ္က်င့္တရားသည္ လြတ္ေျမာက္ရာတံခါးေပါက္ဆီသိ<wbr></wbr>ု႔ ပို႔ေဆာင္ေပးသည့္ယာဥ္ႏွင့္တ<wbr></wbr>ူ၍ပညာသည္ ထြက္ေျမာက္ရာ</span></span></span><span class="fbPhotosPhotoCaption" data-ft="{&quot;type&quot;:45}" id="fbPhotoSnowliftCaption" style="color: blue;" tabindex="0"><span class="hasCaption"><span class="text_exposed_show">တံခါးေပါက္ကို ဖြင့္ေသာေသာ့ႏွင့္တူ၏။</span></span></span><br /> <br /> <span class="fbPhotosPhotoCaption" data-ft="{&quot;type&quot;:45}" id="fbPhotoSnowliftCaption" tabindex="0"><span class="hasCaption"><span style="color: red;">အေၾကာင္းကုိ ရွာၾကည့္တတ္ရမယ္</span><br /> <span style="color: blue;">ေစတနာက ေလာဘနဲ႕တြဲရင္ ငါရဖုိ႕ခ်ည္းျဖစ္လာတတ္တယ္။</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> ေနာက္ အဲဒီေစတနာကပဲ ေဒါသနဲ႕တြဲလုိက္ရင္ သတ္ျဖတ္ဖုိ႕ျဖစ္တတ္တယ္။</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> ေမာဟနဲ႕တြဲ လုိက္ျပန္ေတာ့ ပညာမ့ဲတာေတြျဖစ္လာတယ္။</span><br style="color: blue;" /><span class="text_exposed_show" style="color: blue;"> <br /> မေကာင္းတာေတြဘာေၾကာင့္ျဖစ္လ<wbr></wbr><span class="word_break"></span>ာလဲေမးရင္ ေစတနာနဲ႕<br /> မေကာင္းနဲ႕ အေၾကာင္းသုံးပါးတြဲမိလုိ႕…ဒ<wbr></wbr><span class="word_break"></span>ါပဲ…။<br /> <br /> ေလာဘနည္းေအာင္က်င့္ရင္ သူမ်ား အတြက္ေဆာင္ရြက္တတ္လာတယ္။<br /> ေဒါသနည္းေအာင္က်င့္သုံးရင္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးျဖစ္တယ္။<br /> ေမာဟနည္းေအာင္က်င့္ရင္ေတာ့ ပညာတတ္ေတြျဖစ္လာၾကမယ္။<br /> <br /> ေကာင္းတာေတြဘာေၾကာင့္ျဖစ္ဆု<wbr></wbr><span class="word_break"></span>ိရင္ ေစတနာနဲ႕<br /> ေကာင္းတ့ဲ..အေၾကာင္းသုံးပါး<wbr></wbr><span class="word_break"></span>ေပါင္းမိလုိ႕.. ဒါပဲ…..</span></span></span><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhqhlFXX97GifEHnaVSawaEKyER1nd5Sk_G5K-7uRObARwdCOe85N5nyn8_HXM5peuzOlcTG3zSPbPauA2KhvOC6wJQCwbSK4328zWXTUwQU0zFcdojwLLvKN3fklY5IUO_pwrqH5U0Fko/s1600/44.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhqhlFXX97GifEHnaVSawaEKyER1nd5Sk_G5K-7uRObARwdCOe85N5nyn8_HXM5peuzOlcTG3zSPbPauA2KhvOC6wJQCwbSK4328zWXTUwQU0zFcdojwLLvKN3fklY5IUO_pwrqH5U0Fko/s1600/44.jpeg" /></a></div> <div style="color: #38761d;"> <br /></div> <div style="color: #38761d;"> <span class="fbPhotosPhotoCaption" data-ft="{&quot;type&quot;:45}" id="fbPhotoSnowliftCaption" tabindex="0"><span class="hasCaption">"ငါတုိ႔ျဖစ္ရ ၊ ဤေလာကဝယ္ ဘဝသမိုင္း ၊မရိုင္းေစရန္ <br /> စိတ္မာန္မခ် ၊ မနမပါ တို႔စြမ္းရာျဖင့္၊တိုသာသနာ တို႔<br /> ျပည္ရြာကို ၊ သာရာေစမူ လံု႔လျပဳအံ့ ။"</span></span></div> <br /> <div style="color: #bf9000;"> <span class="fbPhotosPhotoCaption" data-ft="{&quot;type&quot;:45}" id="fbPhotoSnowliftCaption" tabindex="0"><span class="hasCaption">"သူေတာ္ေကာင္းမွန္ ေကာင္းမူကံ ျပဳရန္လြယ္ေပသည္ ။<br /> သူေတာ္ေကာင္းမွန္ မေကာင္းကံ ျပဳရန္ခက္ေပသည္ ။<br /> သူယုတ္မာမွန္ မေကာင္းကံ ျပဳရန္လြယ္ေပသည္ ။<br /><span class="text_exposed_show"> သူယုတ္မာမွန္ ေကာင္းမူကံ ျပဳရန္ခက္ေပသည္ ။"</span></span></span></div> <br /> <span class="fbPhotosPhotoCaption" data-ft="{&quot;type&quot;:45}" id="fbPhotoSnowliftCaption" tabindex="0"><span class="hasCaption"><span style="color: red;">“ ဘ၀သံသရာလမ္းအတြက္ ဒါန၏အစြမ္းမ်ား ”</span><br /> <span style="color: blue;">ဒါနသည္ -</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;">- ဘ၀အထက္တန္းကုိ တက္လွမ္းဖုိ႕အတြက္</span><br style="color: blue;" /><span class="text_exposed_show" style="color: blue;"> ေစာင္းတန္းေလွကားသဖြယ္ၿဖစ္၏<wbr></wbr><span class="word_break"></span>။<br />- ဘ၀သံသရာခရီးရွည္ႀကီးမွာ ရိကၡာသဖြယ္ၿဖစ္၏။</span></span></span><br /> <div style="color: blue;"> <span class="fbPhotosPhotoCaption" data-ft="{&quot;type&quot;:45}" id="fbPhotoSnowliftCaption" tabindex="0"><span class="hasCaption"><span class="text_exposed_show">- ဘ၀သံသရာခရီးကုိ ေၿဖာင့္တန္းေစႏုိင္၏။<br /> <br /> - ဘ၀သံသရာရဲ႕ထြက္ေပါက္ ( နိဗၺာန္ )ဆီသုိ႕<br /> ေထာက္ပံ့ပုိ႕ေဆာင္ေစႏုိင္၏။</span></span></span><span class="fbPhotosPhotoCaption" data-ft="{&quot;type&quot;:45}" id="fbPhotoSnowliftCaption" tabindex="0"><span class="hasCaption"><span class="text_exposed_show">&nbsp;</span></span></span><span class="fbPhotosPhotoCaption" data-ft="{&quot;type&quot;:45}" id="fbPhotoSnowliftCaption" tabindex="0"><span class="hasCaption">&nbsp;</span></span><span class="fbPhotosPhotoCaption" data-ft="{&quot;type&quot;:45}" id="fbPhotoSnowliftCaption" tabindex="0"><span class="hasCaption"><span class="text_exposed_show">&nbsp;</span></span></span><span class="fbPhotosPhotoCaption" data-ft="{&quot;type&quot;:45}" id="fbPhotoSnowliftCaption" tabindex="0"><span class="hasCaption"><span class="text_exposed_show">&nbsp;</span></span></span><span class="fbPhotosPhotoCaption" data-ft="{&quot;type&quot;:45}" id="fbPhotoSnowliftCaption" tabindex="0"><span class="hasCaption"><span class="text_exposed_show">&nbsp;</span></span></span></div> <br /> <span class="fbPhotosPhotoCaption" data-ft="{&quot;type&quot;:45}" id="fbPhotoPageCaption" tabindex="0"><span class="hasCaption"><span style="color: red;">“ ပညာမဲ့ လူမုိက္တုိ႔ရဲ့အမူအက်င့္ ”</span><br /> <span style="color: blue;">“ ပညာမဲ့တဲ့ ပုဂၢဳိလ္သည္ -</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> အက်ဳိးစီးပြားရွိတဲ့ လုပ္ငန္းေတြကုိ မကြ်မ္းက်င္၊ မႏုိင္နင္းတဲ့</span><br style="color: blue;" /><span class="text_exposed_show"><span style="color: blue;"> အတြက္ေၾကာင့္(၀ါ) အက်ဳိးမဲ့လုပ္ငန္းေတြကုိခ်ည</span><wbr style="color: blue;"></wbr><span style="color: blue;">္းသာလွ်င္ </span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> ကြ်မ္းက်င္ႏုိင္နင္းတဲ့အတြက</span><wbr style="color: blue;"></wbr><span style="color: blue;">္ေၾကာင့္ အက်ဳိးစီးပြားရွိေအာင္ </span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> ဘယ္လုိပင္ေဆာင္ရြက္ျငားေသာ္</span><wbr style="color: blue;"></wbr><span style="color: blue;">လည္း ၊</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> - ခ်မ္းသာသုခတုိးပြားေၾကာင္း လုပ္ငန္းေတြကုိ ေဆာင္ရြက္</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> မယ္လုိ႔ ဘယ္လုိပင္ေဆာင္ရြက္ျငားေသာ္</span><wbr style="color: blue;"></wbr><span style="color: blue;">လည္းဘဲ -</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> အက်ဳိးရွိသည္ကုိ မကြ်မ္းက်င္ပဲနဲ႔ အက်ဳိးမဲ့ကုိသာ ကြ်မ္းက်င္</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> ႏုိင္နင္းေနၾကတဲ့အတြက္ေၾကာင</span><wbr style="color: blue;"></wbr><span style="color: blue;">့္ - </span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> ထုိကဲ့သုိ႔ေသာ သူမုိက္ေတြဟာ အက်ဳိးစြားပြားမွန္သမွ်ေတြက</span><wbr style="color: blue;"></wbr><span style="color: blue;">ုိ </span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> ဆုတ္ယုတ္ေအာင္ လုပ္ေနၾကတယ္။ ခ်မ္းသာသုခမွန္သမွ်ေတြကုိ</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> ဆုတ္ယုတ္ေအာင္ လုပ္ေနၾကတယ္လုိ႔ - နတ္လူတုိ႔ဆရာ </span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> ဘုရားရွင္သည္ ကရုဏာေရွ႕ရွဳ ေဟာျပေတာ္မူခဲ့ပါေပ၏။ ”</span><br /> <br /> </span></span></span><br /> <br /> <div style="color: red;"> <span class="fbPhotosPhotoCaption" data-ft="{&quot;type&quot;:45}" id="fbPhotoPageCaption" tabindex="0"><span class="hasCaption">“ သီၤတဂူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ၾသ၀ါဒ ”</span></span></div> <span class="fbPhotosPhotoCaption" data-ft="{&quot;type&quot;:45}" id="fbPhotoPageCaption" tabindex="0"><span class="hasCaption"><span style="color: blue;">- လူေတြဟာ ေလာကကႀကီးေမြးလာတာ လူေတြကုိ</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> ဒုကၡေပးဖုိ႔ ေမြးလာတဲ့ လူမ်ဳိးမျဖစ္ေကာင္းဘူး။ </span><br style="color: blue;" /><span class="text_exposed_show"><span style="color: blue;"> လူ႔ေလာကႀကီးေကာင္းက်ဳိးၿပဳတ</span><wbr style="color: blue;"></wbr><span style="color: blue;">ဲ့ ပုဂၢဳိလ္ေတြပဲ ျဖစ္ရမယ္။</span><br style="color: blue;" /> <br style="color: blue;" /><span style="color: blue;">&nbsp;- ၿမတ္စြာဘုရားရွင္ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးတုိ႔ဟာ မ်ားစြာေသာ</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> သတၱ၀ါအေပါင္းတုိ႔ရဲ႕ အက်ဳိးစီးပြား ခ်မ္းသာဖုိ႔အတြက္ </span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> ပြင့္ေပၚလာႀကတယ္။</span><br style="color: blue;" /> <br style="color: blue;" /><span style="color: blue;">&nbsp; - ဗုဒၶရွင္ေတာ္ ပြင့္ထြန္းေပၚလာတာသည္ လူသားေတြအတြက္</span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> ဒုကၡေပးဖုိ႔ေပၚလာတာ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒါေႀကာင့္ ဗုဒၶကုိ </span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> ႀကည္ညဳိတဲ့ လူတုိင္းဟာလည္းပဲ လူ႔ေလာကခ်ည္းကုိ </span><br style="color: blue;" /><span style="color: blue;"> ဒုကၡေပးမယ့္ လူမ်ဳိးမျဖစ္ေကာင္းဘူး။ ”</span><br /> </span></span></span><span class="fbPhotosPhotoCaption" data-ft="{&quot;type&quot;:45}" id="fbPhotoPageCaption" tabindex="0"><span class="hasCaption"><br /> <span style="color: #38761d;">“ ေနရာတကာကုိ ' ငါ 'ကုိ သိပ္ျပီး ေရွ႕တန္းမတင္နဲ႔။ </span><br style="color: #38761d;" /><span style="color: #38761d;"> ငါ့ေရွ႕တန္းမတင္လုိ႔ ' ငါ ' ေနာက္တန္းပုိ႕လုိက္ေတာ့ </span><br style="color: #38761d;" /><span class="text_exposed_show"><span style="color: #38761d;"> ' သူ 'တို႔ခ်ည္းလည္း ေရွ႕တန္းထုိးမထည့္္နဲ႔။</span><br style="color: #38761d;" /> <br style="color: #38761d;" /><span style="color: #38761d;"> - “ ငါ ”နဲ႔ “ သူ ”ကုိ ေရွာင္ျပီး အေၾကာင္းနဲ႔အက်ဳိး </span><br style="color: #38761d;" /><span style="color: #38761d;"> သိေအာင္ဆင္ျခင္။ အေၾကာင္းေၾကာင့္ေပၚလာတဲ့</span><br style="color: #38761d;" /><span style="color: #38761d;"> အက်ဳိးကုိ စနစ္တက်ဆင္ျခင္နားလည္ျခင္းဟ</span><wbr style="color: #38761d;"></wbr><span style="color: #38761d;">ာ -</span><br style="color: #38761d;" /><span style="color: #38761d;"> သမၼာဒိ႒ိ။ အမွန္ကုိနားလည္ျခင္း ။ </span><br style="color: #38761d;" /> <br style="color: #38761d;" /><span style="color: #38761d;"> - အမွန္ကုိနားလည္ျခင္းသည္ ျပႆနာတုိ႔ရဲ႕အေျဖကုိ</span><br style="color: #38761d;" /><span style="color: #38761d;"> စတာပဲ။ အမွန္ကုိသိျခင္းသည္ ျပႆနာတုိ႔ရဲ့အေျဖပဲ။ ”</span><br /> </span></span></span><br /> <span class="fbPhotosPhotoCaption" data-ft="{&quot;type&quot;:45}" id="fbPhotoPageCaption" tabindex="0"><span class="hasCaption"><br /> <span style="color: #134f5c;">"ခႏၶာကိုယ္ၾကီးက...</span><br style="color: #134f5c;" /> <span style="color: #134f5c;">အျမဲတမ္း တရားျပေပးေနတယ္ ...</span><br style="color: #134f5c;" /><span class="text_exposed_show" style="color: #134f5c;"> ခႏၶာရိပ္သာဟာ ...<br /> အျမဲတမ္းဖြင့္ထားတဲ့တရားရိပ<wbr></wbr>္သာပါ" <br /> </span></span></span><br /> <span class="fbPhotosPhotoCaption" data-ft="{&quot;type&quot;:45}" id="fbPhotoPageCaption" tabindex="0"><span class="hasCaption"><span class="text_exposed_show"><br /> </span></span></span><span class="fbPhotosPhotoCaption" data-ft="{&quot;type&quot;:45}" id="fbPhotoSnowliftCaption" tabindex="0"><span class="hasCaption"><span class="text_exposed_show"></span></span></span><br /> <br /> Mg Chan Nyein Winhttp://www.blogger.com/profile/09880225481208324750noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9106958025834287284.post-63259003032424626052013-01-28T00:29:00.002-08:002013-01-28T00:29:49.677-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEho4VzzKau007472EOzVJglbNW13WIijV3fdTZ2b_62wzXQdtsF6vRquSVMiw8XSivmyiTmi0bEMP5rpd-Yhg_-N1wUUoe0qIXV7HxrLSKhmxMCxvYtTI_jPz-wcxdwZBT3Jby_3QMVqbg/s1600/547014_289554644500952_1698963389_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEho4VzzKau007472EOzVJglbNW13WIijV3fdTZ2b_62wzXQdtsF6vRquSVMiw8XSivmyiTmi0bEMP5rpd-Yhg_-N1wUUoe0qIXV7HxrLSKhmxMCxvYtTI_jPz-wcxdwZBT3Jby_3QMVqbg/s400/547014_289554644500952_1698963389_n.jpg" width="400" /></a></div> <span class="fbPhotosPhotoCaption" id="fbPhotoSnowliftCaption" tabindex="0"><span class="hasCaption"><br /> <br /> <span style="color: red;">ဧကာယေနာ အယံ ဘိကၡေဝ မေဂၢါ သတၱာနံ ဝိသုဒၶိယာ ေသာကပရိေဒဝါနံ သမတိကၠမာယ ဒုကၡေဒါမနႆာနံ အတၳဂၤမာယ ဥာယႆ အဓိဂမာယ နိဗၺာနႆ သစၦိကိရိယာယ ယဒိဒံ စတၱာေရာ သတိပ႒ာနာ။ (သုတ္၊ မဟာဝါ)</span><br /> <br /><span class="text_exposed_show"><span> ဒီပါဠိေတာ္က သတိပ႒ာန္အက်ဳိး(တနည္း) ဝိပႆနာအက်ဳိး ခုနစ္မ်ဳိးကုိ ျပဆုိထားတဲ့ ပါဠိေတာ္မ်ား ျဖစ္ပါတယ္။အဲဒီအက်ဳိးတရား(၇</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span>)ပါးက ဘာေတြလဲလုိ႔ဆုိေတာ့<br /> <br /> (၁)။ သတၱာနံဝိသုဒၶိယာ = ကိေလသာစင္ေစျခင္း။<br /> <br /> (၂)။ေသာကာနံ သမတိကၠမာယ = စုိးရိမ္ပူေဆြးရတဲ့ ေသာကေတြမွ လြန္ေျမာက္ေစျခင္း။<br /> <br /> (၃)။ ပရိေဒဝါနံသမတိကၠမာယ = ငုိေၾကြးျမည္တမ္း ပင္ပန္းျခင္းမွ လြန္ေျမာက္ေစျခင္း။<br /> <br /> (၄)။ဒုကၡေဒါမနႆာနံ အတၳဂၤမာယ= ကုိယ္ဆင္းရဲမွဳမ်ားမွ လြန္ေျမာက္ေစျခင္း။<br /> <br /> (၅)။ ဒုကၡေဒါမနႆာနံအတၳဂၤမာယ = စိတ္ဆင္းရဲမွဳမ်ားမွ လြန္ေျမာက္ေစျခင္း။<br /> <br /><span> (၆)။ဥာယႆ အဓိဂမာယ = မဂ္ဥာဏ္ဖုိလ္ဥာဏ္မ်ားကုိရရွ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span>ိေစျခင္း။<br /> <br /> (၇)။ နိဗၺာနႆ သစၦိကိရိယာယ = နိဗၺာန္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳနုိင္ျခင္း။ <br /> ဆုိတဲ့ အက်ဳိးတရား(၇)မ်ဳိးျဖစ္ ပါတယ္။<br /> <br /><span> (၁)။ သတၱာနံ ဝိသုဒၶိယာ = သတၱဝါတုိ႔အား ကိေလသာမွစင္ၾကယ္ေစျခင္းဆုိတ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>ဲ့ အခ်က္မွာ ဝိပႆနာ တရားအားထုတ္ေနတဲ့အခ်ိန္ကုိ ျပန္ျပီးၾကည့္လုိက္ပါ။ တရားရွဳမွတ္ေနခုိက္မွာ ေလာဘ၊ ေဒါသ ၊ ေမာဟ စတဲ့ ကိေလသာေတြစင္ၾကယ္ေနတာကုိေတြ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>႔နုိင္ပါတယ္။ တရားရွုမွတ္ေနခုိက္မွာ ခႏၶာကုိယ္ရဲ့ မျမဲတဲ့ သေဘာ၊ ဆင္းရဲတဲ့သေဘာ၊ အစုိးမရ အလုိမလုိက္ အႏွစ္သာရမရွိတဲ့ သေဘာေတြကုိ ျမင္ေတြ႔ ေနရေတာ့ လုိခ်င္မွဳေလာဘကိေလသာေတြ၊ မေက်နပ္တဲ့ေဒါသ ကိေလသာေတြ၊ မုိက္မဲေတြေဝမွဳဆုိတဲ့ ေမာဟ ကိေလသာေတြကင္းစင္ေနတာကုိ ေပၚေပၚလြင္လြင္ထင္ထင္ရွားရွ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>ားေတြ႔နုိင္ပါတယ္။ ဒါက တရားရွုမွတ္ခုိက္ မွာ ခဏတာ ကိေလသာေတြစင္ၾကယ္ေနျခင္းျဖစ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>္ပါတယ္။ မဂ္ဥာဏ္ ဖုိလ္ဥာဏ္ေတြ အျပီးအပုိင္ ရသြားျပီဆုိရင္ေတာ့ ဆုိင္ရာကိေလသာမ်ားလည္း အျပီးအပုိင္ကင္းစင္းသြားမွာ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>ပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဝိပႆနာ (တနည္း) သတိပ႒ာန္တရားရွုမွတ္ျခင္းျဖ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>င့္ ကိေလသာမ်ားစင္ၾကယ္ျခင္းဆုိတ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span>ဲ့ အက်ဳိးတရားကုိ ရနုိင္ပါတယ္လုိ႔ ဆုိလုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။<br /> <br /><span> (၂)။ေသာကာနံ သမတိကၠမာယ = စုိးရိမ္ပူေဆြးရတဲ့ေသာကတရား</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span>တုိ႔မွလြန္ေျမာက္ျခင္း<br /> <br /><span> အားလုံးေသာပုဂၢဳိလ္မ်ားအေနန</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>ဲ႔ သားေရး သမီးေရး စီးပြားေရး အိမ္ေထာင္ေရး စတဲ့ အေရးကိစၥေတြေၾကာင့္ စုိးရိမ္ပူေဆြးမွဳဆုိတဲ့ ေသာကတရားေတြ အနည္းနဲ႔ အမ်ားဆုိသလုိ ရွိေနတတ္ၾကပါတယ္။ အဲဒီေသာက တရားေတြျဖစ္လာတဲ့အခါ မျဖစ္ေအာင္ ျငိမ္းေပ်ာက္ေအာင္ ပယ္ေဖ်ာက္ေပးနုိင္တာ ဒီဝိပႆနာအလုပ္ပဲရွိ ပါတယ္။ ဝိပႆနာအလုပ္တရားကုိ ပြားမ်ားအားထုတ္ထားရင္ အခ်ိန္အခါမေရြး ျဖစ္ေပၚလာနုိင္တဲ့ ေသာက တရားေတြကုိ ပယ္ေဖ်ာက္နုိင္ပါတယ္။ ေသာကတရားရဲ့ဒဏ္ကုိ ခံနုိင္ရည္ရွိတယ္လုိ႔ဆုိလုိ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span>ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။<br /> <br /><span> (၃)။ ပရိေဒဝါနံ သမတိကၠမာယ = ငုိေၾကြးျမည္တမ္း ပင္ပန္းျခင္းမွလြတ္ေျမာက္ေစ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span>နုိင္ျခင္း။<br /> <br /><span> သားဆုိးသမီးဆုိးမ်ားေၾကာင့္</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span> ငုိေၾကြးပင္ပန္းရျခင္း၊ ဥာတိဗ်သနေဘးဆုိတဲ့ ေဆြမ်ဳိးေတြ ေသေၾကပ်က္စီးလုိ႔ ငုိေၾကြးျမည္တမ္းပင္ပန္းရျခ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span>င္း၊<br /><span> ေဘာဂဗ်သနေဘးဆုိတဲ့ စည္းစိမ္ဥစၥာမ်ား ပ်က္စီးဆုံးရွဳံးရျခင္းေၾကာ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>င့္ ငုိေၾကြးျမည္တမ္းပင္ပန္းရျခ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>င္းဆုိတဲ့ အဆုိးတရားမ်ား လူတုိင္းကုိယ္စီရွိေနၾကပါလိ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>မ့္မယ္။ အဲဒီတရားေတြ ျဖစ္လာတဲ့အခါ ထုိတရားေတြမွ လြန္ေျမာက္ေစနုိင္တာ ဝိပႆနာအလုပ္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဝိပႆနာအလုပ္ကုိ လုပ္ထားတဲ့သူမ်ားဟာ ထုိတရားမ်ားၾကုံေတြ႔လာခဲ့ရင</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>္လည္း ထုိတရားတုိ႔အေပၚမွာ မွန္ကန္စြာႏွလုံးသြင္း တတ္တာေၾကာင့္ ထုိတရားေတြမွ လြန္ေျမာက္နုိင္ေစပါတယ္လုိ႔</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span>ဆုိလုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။<br /> <br /> (၄)။ဒုကၡေဒါမနႆာနံ သမတိကၠမာယ = ကုိယ္ဆင္းရဲမွဳမ်ားမွ လြန္ေျမာက္ေစျခင္း။<br /> <br /><span> ေဘးအႏၱရာယ္အမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>့္လည္းေကာင္း၊ အနာေရာဂါမ်ားေၾကာင့္လည္းေကာ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>င္း ကုိယ္ဆင္းရဲမွဳမ်ားကုိ လည္း လူတုိင္းလူတုိင္းၾကုံေတြ႔ေန</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>ၾကရပါတယ္။ ထုိထုိေသာ ကုိယ္ဆင္းရဲမွဳမ်ားကုိလည္း ဝိပႆနာတရား က လြန္ေျမာက္နုိင္ပါတယ္။ တစ္ခ်ဳိ႔ ၾကားဖူးၾကပါလိမ့္မယ္။ ကင္ဆာေရာဂါ ေသြးတုိးေရာဂါခံစားေနရသူမ်ာ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>း တရားအားထုတ္လုိက္တာ ေရာဂါမ်ားေပ်ာက္ကင္းသြားတယ္</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>လုိ႔ ဖတ္ဖူး မွတ္ဖူးၾကမယ္လုိ႔ထင္ပါတယ္။ ကုသလုိ႔မေပ်ာက္ကင္းနုိင္တဲ့</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span> ေရာဂါေဝဒနာရွင္မ်ား ေနာက္ဆုံးအဆင့္အေနနဲ႔ တရားအားထုတ္လုိက္လုိ႔ ေရာဂါမ်ားသက္သာေပ်ာက္ကင္းျပ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>ီး က်န္းမာခ်မ္းစြာနဲ႔ အသက္ရွင္ေနလ်က္ရွိပါတယ္ဆုိတ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>ဲ့ သတင္းမ်ားကုိ လည္းၾကားဖူးပါလိမ့္မယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ေဟာၾကားေတာ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>္မူခဲ့တဲ့ ဝိပႆနာတရား သတိပ႒ာန္တရားဟာ ထုိထုိေသာ ကုိယ္ဆင္းရဲမွဳဆုိတဲ့ ကာယိကဒုကၡမွလည္းလြန္ေျမာက္ေ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span>စနုိင္ပါတယ္။<br /> <br /><span> (၅)။ဒုကၡေဒါမနႆာနံ အတၳဂၤမာယ = ဒီအခ်က္က စိတ္ဆင္းရဲမွဳမွလြန္ေျမာက္ျ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>ခင္း။ ဆုိျပီး စိတ္ဆင္းရဲမွဳ ေစတသိကဒုကၡကုိယူရပါတယ္။ဆုိလ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>ုိတာက တစ္ခါတစ္ရံမွာ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span> စိတ္မသက္သာမွဳ စိတ္ဆင္းရဲမွဳမ်ား လူတုိင္းလုိလုိၾကဳံေတြ႔ေနရတ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>ာရွိပါတယ္။ ထုိသုိ႔ေသာ စိတ္ဆင္းရဲမွဳမ်ားမွလည္း ဝိပႆနာ တရားကလြန္ေျမာက္နုိင္တယ္လုိ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span>႔ ေဟာေတာ္မူျခင္းျဖစ္ပါတယ္။<br /> <br /><span> (၆)။ ဥာယႆ အဓိဂမာယ= မဂ္ဥာဏ္ ဖုိလ္ဥာဏ္မ်ားကုိရနုိင္ျခင္</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span>း။<br /> <br /><span> ဝိပႆနာ သတိပ႒ာန္တရားပြားမ်ားမွဳရဲ့</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span> အျမတ္ဆုံး အထြက္အထိပ္အက်ဳိးပါပဲ။ သတိပ႒ာန္အလုပ္ ဝိပႆာနာအလုပ္ဟာ ဘာျဖစ္ေအာင္ အားထုတ္တာလဲဆုိေတာ့ မဂ္ခ်မ္းသာ၊ ဖုိလ္ခ်မ္းသာေတြရရွိေအာင္ အားထုတ္ၾကတာပါ။ထုိမဂ္ခ်မ္းသ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>ာ ဖုိလ္ခ်မ္းသာမ်ားရရွိေအာင္ ဝိပႆနာအလုပ္ကုိလုပ္ပါမွရနုိ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>င္ျခင္းျဖစ္ပါ တယ္။ ဝိပႆနာအလုပ္ကုိ လုပ္မယ္ဆုိရင္ မဂ္ခ်မ္းသာ ဖုိလ္ခ်မ္းသာမ်ားကုိရရွိနုိ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span>င္တယ္လုိ႔ဆုိလုိျခင္းျဖစ္ ပါတယ္။<br /> <br /><span> (၇)။ နိဗၺာနႆ သစၦိကိရိယာယ= နိဗၺာန္ကုိမ်က္ေမွာက္ျပဳနုိ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span>င္ျခင္း။<br /> <br /><span> ဒါကေနာက္ဆုံးအက်ဳိးတရားျဖစ္</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>ပါတယ္။ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာဆုိတာ ဗုဒၶဘာသာတုိင္းလုိလားေတာင့္</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>တေနတဲ့ အရာပဲ။ နိဗၺာန္ကုိမ်က္ေမွာက္ျပဳရင္</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span> ဒုကၡအားလုံးမွ လြတ္ျငိမ္းသြားပါျပီ။ ထုိနိဗၺာန္ခ်မ္းသာကုိရေစနုိ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>င္ ေရာက္ေစနုိင္တာကေတာ့ ဝိပႆနာအလုပ္တစ္ခုပဲရွိပါတယ္</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>။ က်န္ေသာ ဒါန သီလ သမထကုသုိလ္မ်ား က အေထာက္အပ့ံေပးနုိင္ရုံသာ ေပးနုိင္တာပါ။ နိဗၺာန္ကုိတုိက္ရုိက္မေရာက္</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>နုိင္ပါဘူး။ နိဗၺာန္သြားရာလမ္း ေၾကာင္းမွာလည္း ဒါန သီလ သမထ ကုသုိလ္မ်ားရွိရပါမယ္။ တုိက္ရုိက္မပုိ႔ေဆာင္နုိင္ေ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>ပမယ့္ ေရာက္ေအာင္ ရေအာင္ အေထာက္အပံ့ေလာက္ေတာ့ေပးနုိင</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span>္ပါတယ္။ နိဗၺာန္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳေစနုိင္တဲ့ ကုသုိလ္ဟာ ဝိပႆနာကုသုိလ္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္အားလုံးေသာ ပုဂၢဳိလ္မ်ားလည္း ဝိပႆနာအလုပ္ ကုိ အားထုတ္ရင္း ကိေလသာမ်ားစင္ၾကယ္ျပီး ေနာက္ဆုံး နိဗၺာန္ထိတက္လွမ္းနုိင္ပါေစ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span>။<br /> <br /><span> စာဖတ္သူအားလုံး သက္ရွည္က်မ္းမာစိတ္ခ်မ္းသာ၍</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span><span> လုိရာဆႏၵမ်ားတစ္လုံးတစ္ဝတည္</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span>းျပည့္စုံပါေစ။<br /> <br /><span> အရွင္ဝိမလဝံသ(နာလႏၵာတကၠသုိလ</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span>္ အိႏၵိယနုိင္ငံ)<br /> <br />&nbsp;" ခပ္သိမ္းေသာ ရဟန္း၊ ရွင္၊ လူ၊ နတ္၊ ျဗဟၼာ၊<br /> သတၱဝါ အားလံုး ေဘးရန္ ေၾကာင့္ၾက ဆင္းရဲကင္း၍ <br /> ကိုယ္, စိတ္ ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာ, ခ်မ္းသာၾကပါေစ"</span></span></span><br /> <span class="fbPhotosPhotoCaption" id="fbPhotoSnowliftCaption" tabindex="0"><span class="hasCaption"><span class="text_exposed_show"><span style="color: red;">မူရင္းလင့္-https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10200207343773414&amp;set=a.2384905549170.2141000.1446704677&amp;type=1&amp;theater </span></span></span></span>Mg Chan Nyein Winhttp://www.blogger.com/profile/09880225481208324750noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9106958025834287284.post-72146241382148855322013-01-28T00:20:00.001-08:002013-01-28T00:20:53.136-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiD1oDHoiiEmXmUffcr0CG-wynxPa4rie33gHuI67uzPNPPG7KcuAmdhqGE4q_jTSzrxVwFXLcVjINbYMwt3Anhud-ZojjNNADk2nq0qGJD6Fr5j8xopoREVtwdOk1LK7-XSlbhHft8JHs/s1600/299022_482344771808390_498177710_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiD1oDHoiiEmXmUffcr0CG-wynxPa4rie33gHuI67uzPNPPG7KcuAmdhqGE4q_jTSzrxVwFXLcVjINbYMwt3Anhud-ZojjNNADk2nq0qGJD6Fr5j8xopoREVtwdOk1LK7-XSlbhHft8JHs/s320/299022_482344771808390_498177710_n.jpg" width="320" /></a></div> <span class="userContent"><br /> ဤသို႔ ဆင္ျခင္လ်က္ မိမိတို႔၏ စိတ္ဓာတ္ကို မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေပးပါ။<br /> ၁။ နိယမိတ --- ''ငါသည္ ကုသိုလ္ကိုသာ ျပဳလုပ္ရမည္''ဟု သမထဝိပႆနာစသည္ ထိုထို ကုသိုလ္ကို ျပ<span class="text_exposed_show">ဳလုပ္ျခင္း၌ မိမိ၏ စိတ္ကို အျမဲသတ္မွတ္ထားပါ။<br /> ၂။ ပရိဏာမိတ --- ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ မာန္မာန ဣႆာ မစၧရိယ စသည့္ အကုသိုလ္တရားဆိုးတို႔ ျဖစ္ေပၚလာျခင္းမွ စိတ္ကို ဆုတ္နစ္ေစလ်က္ သမထ ဝိပႆနာစသည့္ ကုသိုလ္တို႔ကို ျပဳလုပ္ျခင္း၌ သာလွ်င္ မိမိ၏ စိတ္ကို အျမဲတမ္း ၫြတ္ကိုင္း႐ႈိင္းထားပါ။<br /> ၃။ သမုဒါစာရ --- ဒါန သီလ သမထ ဝိပႆနာဘာဝနာ စေသာ ကုသိုလ္တရားတို႔ကို အျမဲမျပတ္ ျပဳလုပ္ ျခင္းျဖင့္ ကုသိုလ္တရားတို႔၌သာလွ်င္ မိမိ၏စိတ္ကို အေလ့အက်င့္မ်ားေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးပါ။<br /> ၄။ အာဘုဇိတ ---<br /> (က) သူေတာ္သူျမတ္တို႔ရွိရာ သင့္တင့္ေလ်ာက္ပတ္ ေကာင္းျမတ္သည့္ ပတိ႐ူပေဒသအရပ္၌သာ ေနထိုင္ပါ။<br /> ( ခ ) သူေတာ္ေကာင္းတို႔ကို မွီဝဲဆည္းကပ္ပါ။<br /> ( ဂ ) သူေတာ္ေကာင္းတရားကို နာၾကားပါ။<br /> (ဃ) အရိယမဂ္၏ ေ႕ရွအဖို႔၌ ျဖည့္က်င့္ရမည့္ ငါးပါးသီလမွစ၍ က်င့္ဝတ္ ပဋိပတ္ဟူသမွ်ကို ျဖည့္က်င့္ပါ။<br /> ( င ) အတိတ္ အနာဂတ္ ပစၥဳပၸန္ကာလသုံးပါး, အဇၩတၱ ဗဟိဒၶ သႏၲာန္ႏွစ္ပါး အတြင္း၌ တည္ရွိၾကကုန္ေသာ ဥပါဒါနကၡႏၶာ (၅)ပါး = ႐ုပ္နာမ္တရားတို႔ကို အနိစၥဟု ဒုကၡဟု အနတၱဟု အသုဘဟု တြင္တြင္ႀကီး ႐ႈေနပါ။ ႏွလုံးသြင္းေနပါ။ ဤသို႔ ႏွလုံးသြင္းေနပါက မည္သည့္ ဣ႒ာ႐ုံႏွင့္ပင္ ေတြ႕ၾကံဳရသည္ျဖစ္ေစ၊ မည္သည့္ အနိ႒ာ႐ုံႏွင့္ပင္ ေတြ႕ၾကံဳရသည္ ျဖစ္ေစ တုန္လႈပ္မႈ မရွိဘဲ ကုသိုလ္သာ အျမဲတမ္း ျဖစ္ေန ေတာ့မည္ ျဖစ္ေပသည္။<br /> <br /> ဤသို႔လွ်င္ မိမိ၏ စိတ္ဓာတ္ကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲ၍ ေပးပါ။ ဤသို႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေပးပါက အသင္ သူေတာ္ေကာင္း၏ စိတ္ဓာတ္သည္ တျဖည္းျဖည္း ျဖဴစင္သန္႔ရွင္းလာမည္သာ ျဖစ္ေပသည္။ တစ္စ တစ္စ ျဖဴစင္သန္႔ရွင္းလာေသာ ထိုစိတ္ဓာတ္က အသင္သူေတာ္ေကာင္း၏ ဘဝကို တစ္ဘဝထက္ တစ္ဘဝ တစ္ဆင့္ ထက္တစ္ဆင့္ ျမင့္သထက္ျမင့္ ျမတ္သထက္ျမတ္ နတ္ထက္နတ္ ျဗဟၼာထက္ျဗဟၼာ ျဖစ္ေအာင္ ျမႇင့္တင္ေပး မည္သာ ျဖစ္ေပသည္။ အကယ္၍ အသင္သူေတာ္ေကာင္း၏ စိတ္ဓာတ္သည္ အရဟတၱမဂ္ေရစင္ျဖင့္ ျဖဴစင္ ေအာင္ အၿပီးတိုင္ ေဆးေၾကာသုတ္သင္ႏိုင္ေသာ အဆင့္သို႔ ေရာက္ရွိသြားသျဖင့္ စိတ္ဓာတ္သည္ လုံးလုံးႀကီး သန္႔ရွင္းျဖဴစင္သြားပါက သံသရာဝဋ္ဒုကၡ မီးပုံႀကီးလည္း အၿပီးတိုင္ အၿငိမ္းႀကီး ၿငိမ္းသြားၿပီးသာ ျဖစ္ေပသည္။<br /> <br /> အကယ္၍ ထိုကဲ့သို႔ စိတ္ဓာတ္ကို ျမင့္မားေအာင္ ျမႇင့္တင္မေပးဘဲ မိေမြးတိုင္း ဖေမြးတိုင္း ဗိုလ္ေနျမဲ က်ားေနျမဲအတိုင္းသာ မိမိတို႔၏ စိတ္ကို လႊတ္ထားလိုက္ပါက, ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ မာန္မာန ဣႆာ မစၧရိယ အစရွိေသာ တရားဆိုးတို႔ကို ျဖစ္ျမဲတိုင္းသာ ျဖစ္ေနေစပါက မိမိတို႔၏ စိတ္ဓာတ္မ်ားသည္ ျဖဴစင္ သန္႔ရွင္းမလာဘဲ ညစ္ႏြမ္းျမဲသာ ညစ္ႏြမ္းေနမည္ ျဖစ္၏။ ထိုညစ္ႏြမ္းေနေသာ စိတ္ဓာတ္ကို အခ်ိန္မီ ႏိွပ္ကြပ္ မေပးပါက စိတ္အစဥ္တြင္ ထႂကြေသာင္းက်န္းေနသည့္ ပရိယု႒ာနကိေလသာ အဆင့္တြင္ ရပ္တည္မေနေတာ့ဘဲ တြယ္တာမက္ေမာမႈေတြက, သို႔မဟုတ္ မေက်နပ္ခ်က္ေတြက အားေကာင္းလာသျဖင့္ ေပါက္ကြဲလာသည့္အခါ ေျပာမွား ဆိုမွား ျပဳမွားတတ္သည့္ ဝီတိကၠမကိေလသာ အဆင့္သို႔အထိ ေရာက္ရွိသြားႏိုင္၏။ သီလမ်ားလည္း က်ဳိးေပါက္သြားၾကၿပီ ျဖစ္၏။ မစင္ၾကယ္ေသာ သီလ၌ ရပ္တည္၍ ျပဳလုပ္ေနေသာ အသင္သူေတာ္ေကာင္း၏ ဒါန စေသာ ေကာင္းမႈကုသိုလ္တို႔သည္လည္း အလြန္အဆင့္အတန္း နိမ့္က်သြားေသာ ေကာင္းမႈတို႔သာ ျဖစ္ၾက ေပေတာ့အ့ံ။ သီလတည္းဟူေသာ ေျမေပၚ၌ ရပ္တည္၍ ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ထားအပ္ေသာ ဒါန၏ စြမ္းအားကား ဤသို႔ရွိ၏။<br /> <br /> ဒါနဥိႇ ေလာေက သကၠသမၸတၱိ ံ ေဒတိ မာရသမၸတၱိ ံ ျဗဟၼသမၸတၱိ ံ စကၠဝတိၱသမၸတၱိ ံ သာဝကပါရမီဉာဏံ ပေစၥကေဗာဓိဉာဏံ အဘိသေမၺာဓိဉာဏံ ေဒတိ။ (အံ၊႒၊၃၊၂၁၃။)<br /> = ေလာက၌ ဒါနသည္ သိၾကားနတ္မင္း၏ စည္းစိမ္ကိုလည္း ေပးစြမ္းႏိုင္၏၊ မာရ္မင္း၏ စည္းစိမ္ကိုလည္း ေပးစြမ္းႏိုင္၏၊ ျဗဟၼာမင္း၏ စည္းစိမ္ကိုလည္း ေပးစြမ္းႏိုင္၏၊ စၾကဝေတးမင္း၏ စည္းစိမ္ကိုလည္း ေပးစြမ္း ႏိုင္၏၊ သာဝကပါရမီဉာဏ္ကိုလည္း ေပးစြမ္းႏိုင္၏၊ ပေစၥကေဗာဓိဉာဏ္ကိုလည္း ေပးစြမ္းႏိုင္၏၊ အဘိသေမၺာဓိ ဉာဏ္ = သဗၺညဳတဉာဏ္ အထြဋ္တပ္ထားေသာ အရဟတၱမဂ္ဉာဏ္ကိုလည္း ေပးစြမ္းႏိုင္၏။ (အံ၊႒၊၃၊၂၁၃။)<br /> <br /> သီလတည္းဟူေသာ ေျမေပၚ၌ ရပ္တည္၍ ၾကဲခ်စိုက္ပ်ဳိးလိုက္ေသာ ဒါနသည္ ဒါနရွင္ဘက္က လူမင္း စည္းစိမ္ နတ္မင္းစည္းစိမ္ ျဗဟၼာမင္းစည္းစိမ္ စၾကဝေတးမင္းစည္းစိမ္တို႔ကို လိုလားေတာင့္တခဲ့လွ်င္လည္း ထိုဒါနေစတနာက ယင္းစည္းစိမ္ အရပ္ရပ္တို႔ကို ေပးႏိုင္ေသာ စြမ္းအား အျပည့္အဝ ရွိသည္သာ ျဖစ္၏။ တစ္ ခ်ိန္ ယင္းဒါနကံက အက်ဳိးေပးဖို႔ရန္ အခါအခြင့္သင့္၍ ရင့္က်က္လာပါက ထိုအလွဴရွင္သည္ ထိုအက်ဳိးတရား တို႔ကို ရရွိမည္သာ ျဖစ္သည္။ အကယ္၍ အလွဴရွင္က အဂၢသာဝကေဗာဓိဉာဏ္ မဟာသာဝကေဗာဓိဉာဏ္ ပကတိသာဝကေဗာဓိဉာဏ္ ဟူေသာ ေဗာဓိဉာဏ္တစ္ခုခုကို လိုလားေတာင့္တခဲ့လွ်င္ ရရွိႏိုင္သည္သာ ျဖစ္၏၊ အကယ္၍ ပေစၥကေဗာဓိဉာဏ္ကို လိုလားေတာင့္တခဲ့လွ်င္ ထိုဒါနက ပေစၥကေဗာဓိဉာဏ္ကို ရသည္တိုင္ေအာင္ ေက်းဇူးျပဳေပးမည္သာ ျဖစ္၏၊ အကယ္၍ သုေမဓာရွင္ရေသ့တို႔ကဲ့သို႔ ေဝႆႏၲရာမင္းႀကီးတို႔ကဲ့သို႔ သဗၺညဳတ ဉာဏ္ = သမၼာသေမၺာဓိဉာဏ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးကို လိုလားေတာင့္တခဲ့လွ်င္လည္း ထိုဒါနက သဗၺညဳတဉာဏ္ = သမၼာသေမၺာဓိဉာဏ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးကိုလည္း ရရွိေအာင္ ေက်းဇူးျပဳေပးႏိုင္သည္သာ ျဖစ္သည္။ ပါရမီ (၁ဝ)ပါး တို႔တြင္ ဒါနသည္လည္း ပါရမီ အစိတ္အပိုင္းတစ္ခု အျဖစ္ျဖင့္ ပါဝင္လ်က္ပင္ ရွိ၏။ ဒါန၏ စြမ္းအားကား ႀကီး မားလွ၏။<br /> <span style="color: blue;"><br /> တၪၥ ေခါ သီလဝေတာ ဝဒါမိ၊ ေနာ ဒုႆီလႆ။ ဣဇၩတိ ဘိကၡေဝ သီလဝေတာ ေစေတာပဏိဓိ ဝိသုဒၶတၱာ။ (အံ၊၃၊၇၁။ ဒါႏူပပတၱိသုတ္။)<br /> <br /> ဤမွ် စြမ္းအားႀကီးမားလွေသာ ဒါနက ထိုသို႔ အဆင့္အတန္း အလြန္ျမင့္မားေသာ အက်ဳိးတို႔ကို ေပးႏိုင္ ျခင္း ျဖစ္ေစႏိုင္ျခင္းဟူေသာ ထိုသေဘာတရားကိုလည္း သီလရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္အားသာလွ်င္ ငါဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူ၏၊ သီလမရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္အား ရႏိုင္၏ဟု ငါဘုရား မေဟာၾကားေပ။ ရဟန္းတို႔ ...သီလရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္အား သီလစင္ၾကယ္ေနသည့္ အတြက္ေၾကာင့္ စိတ္ဓာတ္ ျဖဴစင္သန္႔ရွင္းေနသည့္ အတြက္ေၾကာင့္ စိတ္၏ ေတာင့္တခ်က္ဟူသမွ်သည္ မခြၽတ္ဧကန္ ျပည့္စုံတတ္ေပ၏။ (အံ၊၃၊၇၁။)<br /> နိဗၺာနဂါမိနိပဋိပဒါ - ဒုတိယတြဲမွ</span></span></span><br /> <span class="userContent"><span class="text_exposed_show"><span style="color: blue;"><span style="color: red;">မူရင္းလင့္-https://www.facebook.com/photo.php?fbid=482344771808390&amp;set=a.161753450534192.29668.100000986152668&amp;type=1&amp;theater </span></span></span></span>Mg Chan Nyein Winhttp://www.blogger.com/profile/09880225481208324750noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9106958025834287284.post-54890207754075803902013-01-19T01:18:00.001-08:002013-01-19T01:18:38.006-08:00<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhqOBJy7oDDpYxwIALbP7GNhKLa40ni6p9-sf7GxlvbnSZYPT2FjiUnYy-rIWL2Q6vetQEAIWgXeQhPlgBQN9TNEbwJhk01N6qcIWWz4mIPCsGllDlOFdHD55A5DYMzKJSS8n_bB1xZq2U/s1600/484405_239014446201411_1643275044_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhqOBJy7oDDpYxwIALbP7GNhKLa40ni6p9-sf7GxlvbnSZYPT2FjiUnYy-rIWL2Q6vetQEAIWgXeQhPlgBQN9TNEbwJhk01N6qcIWWz4mIPCsGllDlOFdHD55A5DYMzKJSS8n_bB1xZq2U/s1600/484405_239014446201411_1643275044_n.jpg" /></a></div> <br /> ေထရဝါဒဗုဒၶသာသာ၏ ရည္ရြယ္ခ်က္ပန္းတိုင္ကား မဂ္ဉာဏ္၊ ဖိုလ္ဉာဏ္ကိုရကာ နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္<br /> ၿပဳေရးပင္ ၿဖစ္ပါ၏။ေလာက၌ ဘုရားပြင့္ေတာ္မူၿခင္းကလည္း ၄င္းရည္ရြယ္ခ်က္ေၾကာင့္ပင္ ၿဖစ္၏။ထို႕<br /> ေၾကာင့္လည္း စလင္းကန္လယ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက-<br /> <br />အိုလူသားတို႕ ဘုရားသခင္ႏွင့္ ကိုယ္တိုင္မေတြ႕လိုက္ၾကရ၍ဘာ ဝမ္းနည္းစရာရွိသလဲ၊ ယခုအခါ ဓမၼကၡႏၶာ<br /> ဘုရားေတြ အမ်ားၾကီးရွိေသး၏။ ကံ၊ ပါရမီရွိလွ်င္ ရလိမ့္မည္ဟူ၍သာ ေအးစက္စက္ေနၾကလွ်င္ အမ်ားၾကီး<br /> နစ္နာၾကလိမ့္မည္။ စာမတတ္လို႕ ဘာမတတ္လို႕လဲ မလုပ္ၾကပါႏွင့္၊ ဆရားေကာင္းႏွင့္ ေတြ႕လွ်င္ ရႏိုင္ပါ<br /> သည္။သုိ႕အတြက္ အို လူမ်ားတို႕၊ ယခုအခါ ကံပါရမီကိုေမးရန္ မလိုပါ။ ရွင္ဘုရင့္သားၿဖစ္ပီး အိမ္ေရွ႕မင္း<br /> သားသည္ ရွင္ဘုရင္ၿဖစ္ရန္ ေဗဒင္ေမးဖို႕မလို။<br /> <br /> မုတ္ဆိတ္ပ်ားဆြဲသူသည္ တၿခားသြားၿပီးပ်ားဖြတ္ရန္မလို၊ ရန္သူဝိုင္းထားခံရသူသည္ ထြက္ေပါက္သိလ်က္<br /> ကနဲ႕ မထြက္ေသာ္။ ကံပါရမီခ်ဖြယ္မလို၊ အညစ္အေၾကးလူးသူသည္ ေရစင္ရွိလ်က္မေဆးေသာ္ ေရ၌အၿပစ္<br /> ဆိုဖြယ္ရာမလို၊ မိမိကသာဖ်င္းလို႕၊ အလို႕၊ နလိဳ႕ ၿဖစ္သည္။ အေသနည္းေသးတယ္လို႕သာ ဆိုဖြယ္ေကာင္း<br /> ေတာ့၏။ ေၾကာက္ၾက ၊ လန္႕ၾက၊ ထိတ္ၾက။ အိုလူမ်ားတို႕၊ သို႕အတြက္ တရားအားထုတ္ၾကပါကုန္ေလာ့။<br /> <br /> ဟူ၍ မဂ္ဉာဏ္ဖိုလ္ဉာဏ္ရေၾကာင္းလမ္းၿဖစ္သည့္ဝိပႆနာတရားကို အားထုတ္ၾကရန္ အေရးတၾကီးတိုက္<br /> တြန္းေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ မဂ္ဉာဏ္၊ ဖိုလ္ဉာဏ္ရဖို႕ အားထုတ္ၿခင္းမွာ ရလာေသာလူ႕ဘဝမွ အႏွစ္သာရထုတ္<br /> ခ်င္လာဖို႕ရန္ ေရွးဦးစြာ လူ႕ဘဝတန္ဖိုး၊ ဗုဒၶဘာသာၿဖစ္ရၿခင္း၏တန္ဖိုးတို႕ကို သိရန္လိုအပ္ပါသည္။Mg Chan Nyein Winhttp://www.blogger.com/profile/09880225481208324750noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9106958025834287284.post-61962360521861828762013-01-15T00:08:00.003-08:002013-01-15T00:12:34.220-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhCFuEUKHFoNd5AglnE3xHYhkswZz-R-JKtdbme3PL9FwjMCZE54mFJCwWF_QLZBqUkcqX9kGgL8C_CwI0qD4UZ7ljMOLXxQTvbFINNY7FQGhme9PWguDe-lj6k13XsNAv3Ly4RMDrixNg/s1600/images.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhCFuEUKHFoNd5AglnE3xHYhkswZz-R-JKtdbme3PL9FwjMCZE54mFJCwWF_QLZBqUkcqX9kGgL8C_CwI0qD4UZ7ljMOLXxQTvbFINNY7FQGhme9PWguDe-lj6k13XsNAv3Ly4RMDrixNg/s1600/images.jpg" /></a></div> <br /> <span style="font-size: small;">"အာရုံေကာင္းမ်ား ခံစားတတ္သည္<br />စိတ္အေဖာ္မ်ား ရႊင္ပြားေစသည္<br />ကုိယ္စိတ္ထဲမွာ ေကာင္လွထင္သည္<br />ခ်မ္းသာမွု မွတ္ရွုျမတ္ေယာဂီ" တဲ့။<br /><br />ဒီေဆာင္ပုဒ္ထဲမွာ "အာရုံေကာင္းမ်ား ခံစားတတ္သည္" ဆုိတာဟာ အာရုံေကာင္းေတြ ခံစားျပီး ေကာင္းေနတာဟာ သုခေ၀ဒနာ ရဲ႔ <span style="font-weight: bold;">သေဘာလကၡဏာ</span>ပဲ ။ အဲဒါကုိ ေယာဂီဟာ <span style="font-weight: bold;">ရွုမွတ္ရင္း သိသိသြားရမယ္</span>လုိ႔ ဆုိလုိတယ္။ "စိတ္အေဖာ္မ်ား ရႊင္ပြားေစသည္" ဆုိတာကေတာ့ စိတ္ေစတသိက္ဆုိတဲ့ ေ၀ဒနာနဲ႔ အေဖာ္ေတြကုိ ရႊင္လန္းတုိးတက္ ေစတာဟာ သုခေ၀ဒနာရဲ႔ <span style="font-weight: bold;">စြမ္းရည္သတၱိ</span> ရသတဲ့။ အဲဒါကုိလည္း <span style="font-weight: bold;">ရွုမွတ္ရင္းသိသိသြားရမယ္</span> လုိ႔ ဆုိလုိတယ္။ "ကုိယ့္စိတ္ထဲက ေကာင္းလွထင္သည္" ဆုိတာကေတာ့ ကုိယ္ထဲစိတ္ထဲမွာ "ေကာင္းလုိက္တာ ေကာင္းလုိက္တာ"လုိ႔ ထင္ရတာ ကေလးေတြ သုခေ၀ဒနာရဲ႔ အျခင္းအရာ အေျခအေန <span style="font-weight: bold;">ပစၥဳပ႒ာန္</span>ပဲ၊ အဲဒါကုိလည္း ရွုမွတ္ရင္း သိသိသြားရမယ္လုိ႔ ဆုိလုိပါတယ္။<br /><br />"ခ်မ္းသာမွု မွတ္ရွု ျမတ္ေယာဂီ "ဆုိတာကေတာ့ ခ်မ္းသာမွု သုခေ၀ဒနာ ျဖစ္တုိင္း ရွုမွတ္ျပီး ယခုေျပာခဲ့တဲ့ "လကၡဏာ"နဲ႔ ျဖစ္ျဖစ္၊ "ရသ "နဲ႔ ျဖစ္ျဖစ္ " ၊ "ပစၥဳပ႒ာန္ "နဲ႔ျဖစ္ျဖစ္ သိသိသြားရမယ္လုိ႔ ဆုိလုိတယ္။<br /><br />ဒါေၾကာင့္-<br />"အာရုံေကာင္းမ်ား ခံစားတတ္သည္<br />စိတ္အေဖာ္မ်ား ရႊင္ပြားေစသည္<br />ကုိယ္စိတ္ထဲမွာ ေကာင္းလွထင္သည္<br />ခ်မ္းသာမွု မွတ္ရွုျမတ္ေယာဂီ"<br /><br />ဆုိတဲ့ ေဆာင္ပုဒ္ ကေလး ကုိလည္း အရ က်က္မွတ္ ထားၾကရမယ္။ ကုိယ္စိတ္ထဲမွာ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ခ်မ္းသာမွု ကေလးကုိ ျဖစ္ဆဲမွာသာ စူးစုိက္ျပီး ရွုမွတ္ၾကည့္ပါ။ ယခုေျပာခဲ့တဲ့ အတုိင္း "လကၡဏာ နဲ႔ေရာ၊ ရသနဲ႔ေရာ ပစၥဳပၸ႒ာန္နဲ႔ေရာ" သိႏုိင္ပါတယ္။<br /><br />ဒီလုိ "လကၡဏာ၊ ရသ၊ ပစၥဳပ႒ာန္" နဲ႔ သိတယ္ဆုိရင္ ေကာင္းတဲ့ အာရုံေတြရလုိ႔ ေကာင္းေကာင္း သြားတယ္ဆုိတဲ့ သူ႔အေၾကာင္း "ပဒ႒ာန္" ကုိလဲ သိသြားေတာ့ တာပါပဲ။ ဒီေနရာမွာ သုခေ၀ဒနာ ထက္ ဒုကၡေ၀ဒနာက သာျပီး ထင္ရွားေသးတယ္။ အဲဒီ ဒုကၡေ၀ဒနာ ထင္ရွားပုံကုိေတာ့ ဒုကၡေ၀ဒနာ ရွုပုံအပုိင္းက်မွ ေဟာရမယ္။<br /><br />ယခုေျပာခဲ့တဲ့ သုခေ၀ဒနာ ကုိ <span style="font-weight: bold;">ျဖစ္တုိင္းျဖစ္တုိင္း ရွုမွတ္ျပီး သေဘာမွန္ကုိ သိရင္</span> အဲဒီ ခ်မ္းသာမွုေလးရဲ႔ <span style="font-weight: bold;">အစေပၚလာမွုျဖစ္မွု</span> ကုိလည္း ထင္ရွား သိေတာ့တာပဲ။ <span style="font-weight: bold;">ကုန္ဆုံးေပ်ာက္ကြယ္ </span>သြားတာကုိလည္း ထင္ရွားသိေတာ့တာပဲ။ ဒီေတာ့ ခ်မ္းသာမွု ကေလးေတြကုိ တစ္ခုစီ တစ္ပုိင္းစီ တစ္ပုိင္းစီ ခြဲျခားျပီး သိႏုိင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အလ်င္တုန္းက တစ္ေယာက္တည္း ရယ္လုိ႔ ထင္ရတဲ့ <span style="font-weight: bold;">သႏၲတိ ပညတ္</span>ဟာ ယခု သူ႔အလုိလုိ ပ်က္သြားပါေရာ။<br /><br />ဒီလုိ သႏၲတိပညတ္ ပ်က္သြားေတာ့ <span style="font-weight: bold;">"ျဖစ္ေပၚျပီး ပ်က္ပ်က္သြားလုိ႔ မျမဲဘူး"</span>ဆုိတဲ့ <span style="font-weight: bold;">အနိစၥ </span>လကၡဏာဟာလည္း <span style="font-weight: bold;">သူ႔အလုိလုိပဲ </span>ထင္ရွားေပၚလာပါတယ္။<br /><br />ျပီးေတာ့" <span style="font-weight: bold;">ျဖစ္လုိက္ပ်က္လုိက္နဲ႔ ျဖစ္မွု ပ်က္မွုက မျပတ္ ႏွိပ္စက္ေနလုိ႔ ဘာမွ အားမကုိးေလာက္ဘူး။ ဆင္းရဲပဲ " </span>ဆုိတဲ့ <span style="font-weight: bold;">ဒုကၡ</span> လကၡဏာဟာလည္း <span style="font-weight: bold;">သူ႔အလုိလုိပဲ</span> ထင္ရွားေပၚလာပါတယ္။<br /><br />ျပီးေတာ့ "<span style="font-weight: bold;">ကုိယ့္အလုိအတုိင္း မျဖစ္ဘဲ သူ႔သေဘာ အတုိင္းခ်ည္း ျဖစ္ပ်က္ေနလုိ႔ အစိုးမရဘူး၊ ငါေကာင္မဟုတ္ဘူး "</span> ဆုိတဲ့ <span style="font-weight: bold;">အနတၱ </span>လကၡဏာလည္း <span style="font-weight: bold;">သူ႔အလုိလုိ</span> ထင္ရွားေပၚလာပါတယ္။<br /><br />ဒီလုိ ထင္ရွား ေပၚလာတဲ့အတြက္ ေယာဂီဟာ သုခေ၀ဒနာ ကုိ ရွုမိတုိင္းရွုမိတုိင္း <span style="font-weight: bold;">"ခံစားတတ္တဲ့ ငါေကာင္မရွိဘူး။ ေကာင္းစားခ်မ္းသာေနတဲ့ ငါေကာင္မရွိဘူး။ အာရုံေကာင္းကေလးေတြနဲ႔ ေတြ႔ေတြ႔ျပီး အသစ္အသစ္ ဆင့္ကာဆင့္ကာ မျပတ္ျဖစ္ေနတဲ့ ခံစားမွု အေပါင္းမွ်သာ ရွိတယ္"</span> လုိ႔လည္း ရွင္းရွင္းၾကီး သေဘာက်က်သြားပါတယ္။<br /><br />ဒါေၾကာင့္ "ေကာေ၀ဒယတိ-<span style="font-weight: bold;">ဘယ္သူခံစားတာလဲ၊ ခံစားတတ္တဲ့ အတၱေကာင္ရွိသလား</span>" ဆုိတဲ့ ေဟာဒီ ပထမ ေမးခြန္းကုိလည္း ေျပလည္ေအာင္ သိသြားပါတယ္။<br /><br />ျပီးေတာ့ "<span style="font-weight: bold;">ခံစားမွုရဲ႔ ပုိင္ရွင္ အတၱေကာင္ရယ္လုိ႔ မရွိဘူး။ ခံစားမွုမွ် ရွိတာပဲ </span>" လုိ႔ အသိရွင္းေနတဲ့ အတြက္ "ကႆေ၀ဒနာ- <span style="font-weight: bold;">ဘယ္သူရဲ႔ ခံစားမွုလဲ၊ ခံစားမွုရဲ႔ ပုိင္ရွင္ အတၱေကာင္ရွိသလား</span>" ဆုိတဲ့ ေဟာဒီ ဒုတိယ ေမးခြန္းကုိလည္း ေျပလည္ေအာင္ သိသြားပါတယ္။<br /><br />ျပီးေတာ့ "<span style="font-weight: bold;">အာရုံေကာင္း ကေလးေတြနဲ႔ ေတြ႔ေတြ႔ျပီး ခ်မ္းသာမွု ေကာင္းစားမွု အသစ္အသစ္ ျဖစ္ေနရုံမွ်ပဲ"</span>လုိ႔ အသိရွင္း ေနတဲ့ အတြက္ "<span style="font-weight: bold;">ကိ ံကာရုဏာ ေ၀ဒနာ ဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္ ခံစားမွု ျဖစ္သလဲ </span>" ဆုိတဲ့ ေဟာဒီ တတိယ ေမးခြန္းကုိလည္း ေျပလည္ေအာင္ အသိရွင္းေနပါတယ္။<br /><br />ယခုေျပာတဲ့ အတုိင္း ေမးခြန္း(၃) ခ်က္ အရ ေျပလည္ေအာင္ အသိရွင္းေနတာကုိ<span style="font-weight: bold;"> သမၸဇာနဥာဏ္</span> လုိ႔ေခၚတယ္။ <span style="font-weight: bold;">အသေမၼာဟသမၸဇဥ္</span> ဆုိတာလည္း ဒီဥာဏ္ပါပဲ။ ကုိယ္ထဲ စိတ္ထဲမွာ မျပတ္ျဖစ္ေနတဲ့ ခံစားမွုေတြကုိ စူးစုိက္ျပီး မျပတ္မွတ္ေနရင္ <span style="font-weight: bold;">အသေမၼာဟသမၸဇဥ္</span> ေခၚတဲ့ အသိဥာဏ္ ျဖစ္ေပၚလာတာကုိ <span style="font-weight: bold;">ကုိယ္တုိင္ပဲ</span> ေတြ႔ရပါတယ္။<br /><br />ဒီလုိ အသိဥာဏ္ကေတာ့ ခံစားမွု ဟူသမွ်ကုိ "<span style="font-weight: bold;">သေဘာတရားမွ်</span>" အေနနဲ႔လည္း သိေနတယ္။ "<span style="font-weight: bold;">အနိစၥ၊ ဒုကၡ၊ အနတၱ</span>" လုိ႔လည္း ရွင္းလင္းစြာ သိေနတယ္။<br /><br />ဒီေနရာမွာ သိ ဆုိတာက တကယ့္ကုိ သိတာပဲ။ စဥ္းစားဆင္ျခင္ျပီး ယုံၾကည္ရုံမွ် သေဘာက်ရုံမွ်ကုိ သိတယ္လုိ႔ မဆုိလုိပါဘူး။<br /><br />ဒီလုိ <span style="font-weight: bold;">တကယ္သိ</span> ေနတဲ့ အတြက္ ခံစားမွုကုိ ငါေကာင္လုိ႔ ထင္ျမင္စြဲလန္းခဲ့တဲ့ အယူမွားကုိလည္း ပယ္ေဖ်ာက္ ္ႏုိင္တယ္။ "<span style="font-weight: bold;">ပယ္ေဖ်ာက္</span>" ဆုိတာ ကေတာ့ အလင္းေရာင္ ေပၚလာေတာ့ အေမွာင္ေပ်ာက္ သြားတာမ်ိဳးပဲ၊ "အမွန္အတုိင္း သိလုိက္တာနဲ႔ မူလကရွိေနတဲ့ အသိမွာ အထင္မွားေတြ အလုိလုိ ေပ်ာက္သြားတာ"ကုိပဲ ဆုိလုိပါတယ္။<br /><br />ဒါေၾကာင့္ ရွုမွတ္ျပီး သိေနတဲ့ ေယာဂီရဲ႔ <span style="font-weight: bold;">ဒီသမၸဇဥ္အသိ</span> ဟာ<span style="font-weight: bold;"> ကမၼ႒ာန္း</span>လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိအသိကုိပဲ ရည္ရြယ္ျပီးေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားက ခ်မ္းသာရင္ "<span style="font-weight: bold;">ခ်မ္းသာတယ္ ခ်မ္းသာတယ္</span>" လုိ႔ <span style="font-weight: bold;">ရွုွမွတ္ျပီး သိဖုိ႔</span> ေဟာေတာ္မူတာပါပဲတဲ့။<br /><br />အဲ ယခုေျပာခဲ့တာဟာ အ႒ကထာဆရာရဲ႔ ေျဖရွင္းခ်က္ပါပဲ။ ကဲ ရွင္းၾကရဲ႔ မဟုတ္လား။ မရွင္းေသးရင္လည္း ကုိယ္တုိင္သာ အားထုတ္ ၾကည့္ၾကေပေတာ့။ အားထုတ္ၾကည့္လုိ႔ ကိုယ္တုိင္ေတြ႔တဲ့ အခါက်ေတာ့ အဲဒီ <span style="font-weight: bold;">ကုိယ္တုိင္ေတြ႔ အသိ</span><span style="font-weight: bold;">ယုံမွားေတြေ၀မွု </span>ကုိ ရွင္းလင္း သုတ္သင္သြား ပါလိမ့္မယ္။<br /><br />ေဟာ- အခ်ိန္က ကုန္သြားျပီ။ ေဟာစရာေတြ ကေတာ့ အမ်ားၾကီးပဲ က်န္ေသးတယ္။ ယခုေဟာခဲ့တဲ့ ေ၀ဒနာ ၉-ပါးရွိတဲ့ အနက္က<span style="font-weight: bold;"> သုခေ၀ဒနာ </span>ေလာက္သာ ျပီးခဲ့ေသးတယ္ ေ၀ဒနာ ရွစ္ပါးေတာင္ က်န္ေသးတယ္။ ဒီလုိက်န္ေနတာေတြကုိေတာ့ ေနာင္အခြင့္သာတဲ့ အခါက်မွ ဆက္ျပီး ေဟာရေတာ့မွာပဲ။ ယခုေတာ့ ဒီေ၀ဒနာ ႏုပႆနာ တရားေတာ္ကုိ ပထမပုိင္း အျဖစ္နဲ႔ ဒီတင္ပဲ အဆုံးသတ္ၾကစုိ႔။<br /><br />ယခုေျပာခဲ့တဲ့ နည္းအျမြက္ႏွင့္ အညီ <span style="font-weight: bold;">ေ၀ဒနာႏုပႆနာ</span> လုပ္ငန္းစဥ္ကုိ မွန္ကန္စြာ အားထုတ္ႏုိင္ၾက၍ ဆင္းရဲ ခပ္သိမ္းတုိ႔၏ ျငိမ္းရာျဖစ္ေသာ နိဗၺာန္ တရားေတာ္ျမတ္ကုိ မဂ္ဥာဏ္ ဖုိလ္ဥာဏ္တုိ႔ျဖင့္ လ်င္ျမန္စြာ ဆုိက္ေရာက္၍ မ်က္ေမွာက္ျပဳႏိုင္ၾကပါေစ။<br /><br /><span style="color: red;"><span style="font-weight: bold;">ေ၀ဒနာႏုပႆနာတရားေတာ္ ပထမပုိင္းျပီး၏။</span></span></span>Mg Chan Nyein Winhttp://www.blogger.com/profile/09880225481208324750noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9106958025834287284.post-39237390817562351802013-01-15T00:07:00.000-08:002013-01-15T00:13:35.984-08:00<div class="art-article"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <span style="font-size: small;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhCFuEUKHFoNd5AglnE3xHYhkswZz-R-JKtdbme3PL9FwjMCZE54mFJCwWF_QLZBqUkcqX9kGgL8C_CwI0qD4UZ7ljMOLXxQTvbFINNY7FQGhme9PWguDe-lj6k13XsNAv3Ly4RMDrixNg/s1600/images.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhCFuEUKHFoNd5AglnE3xHYhkswZz-R-JKtdbme3PL9FwjMCZE54mFJCwWF_QLZBqUkcqX9kGgL8C_CwI0qD4UZ7ljMOLXxQTvbFINNY7FQGhme9PWguDe-lj6k13XsNAv3Ly4RMDrixNg/s1600/images.jpg" /></a></span></div> <span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="font-size: small; font-weight: bold;"><span style="color: red;">ေ၀ဒနာႏုပႆနာတရားေတာ္ၾကီး ပထမပုိင္း မဟာစည္ဆရာေတာ္ (၁၃၁၃ခုနွစ္ တန္ေဆာင္မုန္း လျပည့္ေန႔ည အသံလႊင့္ေဟာၾကားသည္)</span></span><span style="font-size: small;"><br />ဒီကေန႔ ေဟာမည့္ တရားေတာ္ကေတာ့ ေ၀ဒနာႏုပႆနာ တရားေတာ္ၾကီးျဖစ္တယ္။ ကုိယ္ထဲစိတ္ထဲက ခံစားမွု အမ်ဳိးမ်ိဳးေတြကုိ ရွုျပီး အသိဥာဏ္ထူးျဖစ္ေပၚပုံကုိ ေဟာမည့္ တရားေတာ္ၾကီးလုိ႔ ဆုိလုိတယ္။<br />ခံစားမွု ေ၀ဒနာဆုိတာ သုံးမ်ိဳးရွိတယ္။ အာရုံေကာင္းေတြနဲ႔ ေတြ႔ေတြ႔ျပီး ကုိယ္ထဲ စိတ္ထဲမွာ ေကာင္းေကာင္း သြားတာကုိ <span style="font-weight: bold;">"သုခေ၀ဒနာ"</span> လုိ႔ ေခၚတယ္။ အာရုံဆုိးေတြနဲ႔ ေတြ႔ေတြ႔ျပီး ကုိယ္ထဲ စိတ္ထဲမွာ အေနဆုိး အခံခက္သြားတာကုိ<span style="font-weight: bold;"> </span></span><br /> <span style="font-size: small; font-weight: bold;">"ဒုကၡေ၀ဒနာ"</span><span style="font-size: small;"> လုိ႔ ေခၚတယ္။ မဆုိးမေကာင္း အလယ္အလတ္ ေနသာရုံျဖစ္ေနတာကုိေတာ့<span style="font-weight: bold;"> "ဥပေကၡာေ၀ဒနာ</span>" လုိ႔ ေခၚတယ္။</span><br /> <span style="font-size: small;">ဒီေ၀ဒနာဟာ နာမ္တရားထဲမွာဆုိရင္ အထူးထင္ရွားတဲ့ တရားတစ္မ်ိဳးပဲ။ ျပီးေတာ့ သူ႔ကုိ အမွန္အတုိင္း သိဖုိ႔လဲ အလြန္ အေရးၾကီးပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ေလာကမွ သတၱ၀ါေတြက ဒီခံစားမွုကေလးကုိ အမွန္အတုိင္း မသိၾကတဲ့ အတြက္ အလြန္ အထင္ၾကီး ေနၾကတယ္။</span><br /> <span style="font-size: small;">ဒီခံစားမွုကုိပဲ "သတၱ၀ါေကာင္" လုိ႔ ထင္ေနၾကတယ္။ "ဧရာမခ်မ္းသာၾကီး " လုိ႔ပဲ ထင္ေနၾကတယ္။ ေကာင္းစား ခ်မ္းသာမွု ကေလးေတြ ျဖစ္ေနတဲ့ အခါမွာဆုိရင္ "ငါေကာင္းေနတယ္။ ငါခ်မ္းသာေနတယ္" လုိ႔ ဒီလုိထင္ေနၾကတယ္။ ဆင္းရဲမွုကေလးေတြ ျဖစ္ေနတဲ့ အခါမွာလဲ "ငါဆင္းရဲေနတယ္"လုိ႔ ဒီလုိထင္ေနၾကျပန္တယ္။</span><br /> <span style="font-size: small;">ဒီလုိ ထင္ေနၾကတဲ့ အတြက္ "ငါေကာင္းစားခ်မ္းသာရေအာင္ ငါနဲ႔ စပ္တဲ့ သူကေလးေတြ ေကာင္းစား ခ်မ္းသာရေအာင္" ဒီလုိရည္ရြယ္ျပီး အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွာၾကံ အားထုတ္ ေနၾကရတယ္။ အိပ္ရာ ႏုိးကတည္းကစျပီး တစ္ေနလုံး တစ္ညလုံး အခ်ိန္နာရီရွိတုိင္း "ငါခ်မ္းသာဖုိ႔ ငါနဲ႔စပ္တဲ့လူေတြ ခ်မ္းသာဖုိ႔" ၾကံစည္အားထုတ္ ေနၾကရတယ္။ ဒီလုိအားထုတ္ေပမဲ့ အားထုတ္တုိင္းလည္း ခ်မ္းသာတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ကုိယ္ထင္ေၾကးနဲ႔ မကုိက္ဘဲ ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ေနၾကတာေတြ အမ်ားၾကီးပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ သတၱ၀ါေတြဟာ တလွုပ္လွုပ္တရြရြနဲ႔ ဒုကၡေတြေရာက္ေနၾကတာပဲ။<br /><span style="font-weight: bold;">အပါယ္ေလးပါးကုိ က်ရတာလဲ ဒီခံစားမွုကုိ အမွန္အတုိင္းမသိလုိ႔ပဲ</span>။ ဘ၀အသစ္ အသစ္ေတြျဖစ္ျပီး <span style="font-weight: bold;">အုိရ၊ နာရ၊ ေသရ၊ စုိးရိမ္ပူေဆြးရ ငုိေၾကြးရ</span>ဆုိတဲ့ ဒီလုိေဘးဆုိး ဒုကၡဆုိးၾကီးေတြနဲ႔ ရင္ဆုိင္ေတြ႔ေနၾကရတာေတြလဲ တျခားေၾကာင့္ မဟုတ္ပါဘူး။ <span style="font-weight: bold;">မရွုမမွတ္</span>လုိ႔ပါပဲ။</span><br /> <span style="font-size: small;">ဒါေၾကာင့္ ဒီခံစားမွုကုိ အမွန္အတုိင္း သိေအာင္ ရွုမွတ္ဖုိ႔ရာ အလြန္ပဲ အေရးၾကီးပါတယ္။ ဒီလုိအေရးၾကီးတဲ့ အတြက္ပဲ ျမတ္စြာဘုရားက ဒီေ၀ဒနာႏုပႆာနာ ကုိ သုတ္ေပါင္းမ်ားစြာမွာ အၾကိမ္ၾကိမ္ အထပ္ထပ္ ေဟာထားခဲ့တယ္။ မဟာသတိပ႒ာနသုတ္ မွာဆုိရင္ ဒီေ၀ဒနာ ၉ မ်ိဳးခြဲျခားျပီး ေဟာၾကားခဲ့တယ္။ ခြဲျခားပုံကေတာ့ သုခ၊ ဒုကၡ၊ ဥေပကၡာလုိ႔ ဒီလုိသာမန္ေ၀ဒနာက သုံးမ်ိဳး၊ သာမိသ သုခ၊ သာမိသ ဒုကၡ၊ သာမိသ ဥေပကၡာ လုိ႔ ဒီလုိသာမိသ ေ၀ဒနာက သုံးမ်ိဳး နိရာမိသ သုခ၊ နိရာမိသ ဒုကၡ၊ နိရာမိသ ဥေပကၡာလုိ႔ ဒီလုိ နိရာမိသ ေ၀ဒနာသုံးမ်ိဳး ဒီလုိသုံးမ်ိဳးသုံးလီ ၉ မ်ိဳးခြဲျခားျပီး ေဟာထားတယ္။ ဒီလုိ၉ မ်ိဳးထဲမွာ ပထမဆုံး သုခေ၀ဒနာ ရွုပုံကုိ ဒီလုိ ေဟာထားတယ္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">"သုခံ၀ါ ေ၀ဒနံ ေ၀ဒယမာေနာ- ခ်မ္းသာတဲ့ ခံစားမွကုိ ခံစားလွ်င္လဲ၊ သုခံေ၀ဒနံ ေ၀ဒယာ မီတိ- ခ်မ္းသာတဲ့ ခံစားမွုကို ခံစားရသည္ဟု ပဇာနာတိ- သိ၏" တဲ့။</span></span><br /> <span style="font-size: small;">ကုိယ္ထဲမွာ စိတ္ထဲမွာ ခ်မ္းသာမွုျဖစ္ေပၚရင္လဲ အဲဒီခ်မ္းသာမွုကုိ စူးစုိက္ျပီး <span style="font-weight: bold;">ခ်မ္းသာတယ္၊ ခ်မ္းသာတယ္</span>လုိ႔ ဒီလုိရွုမွတ္ျပီး သိရမယ္တဲ့။ ခ်မ္းသာတယ္ဆုိတဲ့ စကားကေတာ့ စာသုံးစကားပဲ။ အရပ္သုံးစကားဆုိရင္ေတာ့ ကုိယ္ထဲက ခ်မ္းသာမွုကုိ <span style="font-weight: bold;">ေနသာတယ္</span>လုိ႔လဲ ေခၚရတယ္။ စိတ္ထဲက ခ်မ္းသာမွုကုိေတာ့ <span style="font-weight: bold;">၀မ္းသာတယ္၊ ေပ်ာ္ရႊင္တယ္ </span>စသည္ျဖင့္လဲ ေခၚရပါတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ဆုိရင္ေတာ့ အဲဒီခ်မ္းသာ ၂ မ်ိဳးလုံးကုိ ေကာင္းတယ္လုိ႔ပဲ ေခၚေ၀ၚ ေျပာဆုိေလ့ ရွိၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီခ်မ္းသာမွုကုိ ကုိယ္ေခၚေနက်အတုိင္း <span style="font-weight: bold;">ေနသာတယ္ ေနသာတယ္</span>လုိ႔လဲ ရွုမွတ္ႏုိင္ပါတယ္။ ၀မ္းသာတယ္ ၀မ္းသာတယ္ စသည္ျဖင့္လဲ ရွုမွတ္ႏုိင္ပါတယ္။ <span style="font-weight: bold;">ေကာင္းတယ္ ေကာင္းတယ္</span>လုိ႔လဲ ရွုမွတ္ႏုိင္ပါတယ္။</span><br /> <span style="font-size: small;">ယခုေျပာခဲ့တဲ့ အတုိင္း ခ်မ္းသာမွုကုိ စူးစုိက္ျပီး ရွုမွတ္ေနရင္ အဲဒီခ်မ္းသာမွု သုခေ၀ဒနာကုိ သေဘာ အမွန္အတုိင္း သိတယ္။ အဲဒီလုိ သုခေ၀ဒနာရဲ႔ သေဘာအမွန္ကုိ သိတာဟာ ေ၀ဒနာႏုပႆနာ ပါပဲ။ ဒီေနရာမွာ သေဘာအမွန္ကို သိတယ္ ဆုိတာက "<span style="font-weight: bold;">ေလာကီသုခသဟဂုတ္စိတ္ ၃၁ မွာရွိတဲ့ ေ၀ဒနာကုိ သုခေ၀ဒနာ ေခၚတယ္</span> "လုိ႔ ဒီလုိ သုတမယ ဥာဏ္ေလာက္နဲ႔ <span style="font-weight: bold;">မွန္းဆဆင္ျခင္ျပီး သိတာ</span>မ်ိဳးကုိ ဆုိလုိတာ မဟုတ္ဘူး။<br />ကုိယ္သႏၲန္မွာ တကယ္ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ ခံစားမွုကေလးကို ရွုမွတ္ျပီးေတာ့ <span style="font-weight: bold;">ေသေသခ်ာခ်ာ သိသိသြားတာ</span>ကုိ ဆုိလုိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သတိပ႒ာနသုတ္ ပါဠိေတာ္မွာ "<span style="font-weight: bold;">ေ၀ဒယမာေနာ - ခံစားေနတုန္း သိရမယ္</span>" လုိ႔ ဆုိထားတာေပါ့။ ဒီလုိတကယ္ျဖစ္ေနတဲ့ ခံစားမွုကုိ <span style="font-weight: bold;">လက္နဲ႔ ကိုင္ၾကည့္သလုိ ေသေသခ်ာခ်ာ သိ</span>ေနရင္ က်မ္းဂန္အဆုိေတြ စာညႊန္းေတြနဲ႔ ထပ္ျပီး ဆင္ျခင္ေနဖုိ႔ မလုိေတာ့ပါဘူး။ ဥပမာ ဆင္ေကာင္ၾကီးကုိလဲ ေသေသခ်ာခ်ာ ေတြ႔ျမင္ေနတဲ့ လူမွာ ဆင္ရုပ္ေရးၾကည့္ဖုိ႔ မလုိေတာ့သလုိပါပဲ။</span><br /> <span style="font-size: small;">သုိ႔ေပမဲ့ မသိနားမလည္ေသးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကေတာ့ ဒီလုိေမးစရာရွိတယ္။ ဘယ္လိုလဲဆုိေတာ့ "ခ်မ္းသာရင္ ခ်မ္းသာတယ္ လုိ႔သိတာ ေကာင္းရင္ ေကာင္းတယ္လုိ႔ သိတာဟာ လူတုိင္း လူတုိင္း သိေနတာမ်ိဳးပဲ မဟုတ္လား၊ လူၾကီးေတြတင္ မကေသးဘူး။ ႏုိ႔စုိ႔ ကေလးသူငယ္မ်ား ေတာင္မွ ဒီလုိပဲ သိေနၾကမယ္ မဟုတ္လား၊ ဒီေတာ့ ရွုမွတ္ျပီးသိတာနဲ႔ မရွုမွတ္ဘဲ အလုိလုိသိေနတာဟာ အတူတူပဲ မဟုတ္ေပဘူးလား" လုိ႔ ဒီလုိေမးစရာရွိတယ္။<br />ေမးဆုိတာကေတာ့ မသိနားမလည္တဲ့လူေတြရဲ႔ လုပ္ငန္းစဥ္ပဲ။ မသိေမး မစင္ေဆးဆုိတဲ့ ေလာက ပရိယာယ္ ဘာသာစကား အတုိင္းပဲ မသိရင္ေတာ့ ေမးၾကေပလိမ့္မယ္။ ဒီလုိေမးေတာ့ သိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္က ေျဖရွင္းရုံ ရွိတာကုိး။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေနရာမွာ ဘုရားရွင္ရဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္တုိ႔ကုိလဲ အ႒ကထာဆရာက ေျဖရွင္းထားပါတယ္။ ေဟာ သူေျပာဆုိပုံကုိ ယခု နားေထာင္ၾကရမယ္။</span><br /> <span style="font-size: small; font-weight: bold;">အ႒ကထာဆရာ၏ ေျဖရွင္းခ်က္</span><br /> <span style="font-size: small;">လူၾကီးေတြတြင္ မကဘူး၊ ႏုိ႔စုိ႔ကေလးသူငယ္မ်ားေတာင္မွ ခ်မ္းသာတယ္ ေကာင္းတယ္လုိ႔ သိၾကတာကေတာ့ မွန္ပါတယ္တဲ့၊ သုိ႔ေပမဲ့ မရွုမမွတ္ရဘဲ အလုိလုိသိေနတာနဲ႔ ရွုမွတ္ျပီး သိတာကေတာ့ မတူပါဘူးတဲ့။ ေျပာင္းျပန္ကုိ ထူးျခားေနပါတယ္တဲ့။ ထူးျခားပုံကေတာ့ ရွုမွတ္မွု မရွိတဲ့ လူေတြဆုိတာဟာ လူၾကီးပဲျဖစ္ျဖစ္ ကေလးပဲျဖစ္ျဖစ္ သိပုံခ်င္း အတူတူပါပဲ။ လူၾကီးက ပုိျပီးထူးထူးျခားျခား သိတယ္လုိ႔ ဂုဏ္မယူႏုိင္ပါဘူး။ အဲ သူတုိ႔ အကုန္လုံးဟာ <span style="font-weight: bold;">နိစၥ သုခ အတၱ </span>အေနနဲ႔ခ်ည္း သိေနၾကတာပါပဲ။<br />သူတုိ႔ရဲ႔သိပုံကုိ စစ္ေဆးျပရလွ်င္ ရွုမွတ္မွုကင္းတဲ့ သူေတြဟာ ခ်မ္းသာကို သိတယ္ဆုိေပမဲ့ အဲဒီခ်မ္းသာမွုကို ျဖစ္ေပၚတုိင္း ျဖစ္ေပၚတုိင္းလဲ သိၾကတာမဟုတ္ပါဘူး။ အမ်ားအားျဖင့္ ဆုိရင္ ေန႔ေရာ ဥာဥ့္ပါ အခါခပ္သိမ္း တျခားတစ္ပါးေတြကုိ ၾကံစည္စဥ္းစားရင္း အခ်ိန္ကုန္ေနတာကသာ မ်ားၾကပါတယ္။ <span style="font-weight: bold;">တစ္ခါတစ္ရံ</span>ေလာက္ပဲ သိႏုိင္ၾကပါတယ္။ ဒီလုိသိျပန္ေတာ့လဲ ခံစားမွု <span style="font-weight: bold;">သေဘာတရား</span>အေနနဲ႔ မသိၾက မထင္ၾကပါဘူး။ "<span style="font-weight: bold;">ငါခ်မ္းသာေနတယ္၊ ငါေကာင္းေနတယ္</span>" လုိ႔ ဒီလုိ<span style="font-weight: bold;">အတၱေကာင္ </span>အေနနဲ႔သာ ထင္ျမင္စြဲလမ္းေနၾကပါတယ္။</span><br /> <span style="font-size: small;">ျပီးေတာ့ အသစ္အသစ္ ျဖစ္ျဖစ္ျပီး တစ္ခဏခ်င္း ပ်က္ပ်က္သြားတဲ့ အေန မျမဲတဲ့ အေနနဲ႔ လဲ မသိၾက မထင္ၾကပါဘူး။ "<span style="font-weight: bold;">အလ်င္က ရွိေနတဲ့ ငါကပဲ ယခု ခ်မ္းသာေကာင္းစားေနတယ္"</span>လုိ႔ ဒီလုိ<span style="font-weight: bold;"> ျမဲတဲ့</span> အေနနဲ႔သာ ထင္ျမင္စြဲလန္းေနၾကတယ္။ <span style="font-weight: bold;">ဒီေတာ့ ဒီလုိအသိဟာ အတၱေကာင္ ငါေကာင္လုိ႔ ထင္ေနတဲ့ မူလက အသိအစြဲနဲ႔ အတူတူပဲ မဟုတ္လား။</span><br />အတူတူျဖစ္တဲ့ အတြက္ အတၱေကာင္ ငါေကာင္လုိ႔ ထင္ေနတဲ့ မူလက အသိအစြဲကုိ မပယ္ႏုိင္တဲ့ျပင္ သူက ထပ္ျပီးေတာ့ေတာင္ ေထာက္ခံခ်က္ေပးေနပါေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ <span style="font-weight: bold;">ရွုမွတ္ျခင္း မရွိဘဲနဲ႔ အလုိလုိသိေနတယ္ </span>ဆုိတဲ့ ဒီလုိအေလ့ေပါက္ အသိမ်ိဳးဟာ "<span style="font-weight: bold;">ကမၼ႒ာန္းလဲ မျဖစ္ဘူး၊ သတိပ႒ာန္ဘာ၀နာလဲ မျဖစ္ဘူး။ ဒီလုိအသိမ်ိဳးကုိ ျမတ္စြာဘုရားက ရည္လဲမရည္ရြယ္ပါဘူး</span> "တဲ့။</span><br /> <span style="font-size: small;">အႏုိ႔ ဒါျဖင့္ ဘယ္လုိအသိကုိ ရည္ရြယ္ပါသလဲဆုိေတာ့ ကုိယ္ထဲစိတ္ထဲ မွာ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ခ်မ္းသာမွု ေကာင္းစားမွုကေလးေတြကုိ ျဖစ္ေပၚတုိင္း ျဖစ္ေပၚတုိင္း <span style="font-weight: bold;">စူးစူးစုိက္စုိက္ မျပတ္ရွုမွတ္သိ</span>ေနတဲ့ ေယာဂီရဲ႔ အသိကုိသာ ရည္ရြယ္ပါတယ္တဲ့။<br />တည့္တည့္ ေျပာရရင္ ကုိယ္ထဲ စိတ္ထဲ ခ်မ္းသာမွုကေလးေတြ ျဖစ္ေနတဲ့ အခါမွာ ခ်မ္းသာတယ္ထင္ရင္လဲ "<span style="font-weight: bold;">ခ်မ္းသာတယ္ ခ်မ္းသာတယ္</span>" လုိ႔ မွတ္ရမယ္၊ ၀မ္းသာတယ္ ထင္ရင္လဲ "<span style="font-weight: bold;">၀မ္းသာတယ္ ၀မ္းသာတယ္</span>"လုိ႔ မွတ္ရမယ္။ ေကာင္းတယ္ ထင္ရင္လဲ "<span style="font-weight: bold;">ေကာင္းတယ္ ေကာင္းတယ္</span>" လုိ႔ မွတ္ရမယ္၊ ဒီလုိမွတ္ျပီး ခ်မ္းသာမွဳရဲ႔ သေဘာမွန္ကုိ သိရမယ္လုိ႔ ဆုိလုိပါတယ္.။<br /><span style="font-weight: bold;">သေဘာမွန္ကုိ သိတယ္</span>ဆုိတာလဲ သဘာ၀<span style="font-weight: bold;">လကၡဏာ</span>နဲ႔သိတာရယ္၊ <span style="font-weight: bold;">ရသ</span>နဲ႔သိတာရယ္ <span style="font-weight: bold;">ပစၥဳပ႒ာန္</span>နဲ႔ သိတာရယ္ <span style="font-weight: bold;">ပဒ႒ာန္</span>နဲ႔ သိတာရယ္ ျပီးေတာ့ <span style="font-weight: bold;">အနိစၥ၊ ဒုကၡ၊ အနတၱ လကၡဏာ</span>ေတြနဲ႔ သိတာရယ္ ဒီလုိသိတာကုိ ဆုိလုိပါတယ္တဲ့။</span></div> Mg Chan Nyein Winhttp://www.blogger.com/profile/09880225481208324750noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9106958025834287284.post-18202376722599337352013-01-14T23:56:00.001-08:002013-01-14T23:56:20.952-08:00<div class="art-article"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFSOkbbcyB241jLzx9Wd1JHgwajzXLeQ3aGQh3sZI-1iDF5wB6-3LFWrycnzuLS1icpEme9uFQLeJzUP_ZKD1ks2BJwtH7j5jvoQbFqqq_k-Lj7m9f4Epf3e7_BCfWVvFmI6T4_qFeF5Q/s1600/mahasi-sayadaw-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFSOkbbcyB241jLzx9Wd1JHgwajzXLeQ3aGQh3sZI-1iDF5wB6-3LFWrycnzuLS1icpEme9uFQLeJzUP_ZKD1ks2BJwtH7j5jvoQbFqqq_k-Lj7m9f4Epf3e7_BCfWVvFmI6T4_qFeF5Q/s1600/mahasi-sayadaw-1.jpg" /></a></div> <br /> <span style="color: red;">သူ႕အခုိက္နဲ႕သူ</span><br /> <span style="color: red;">&nbsp;</span>ေ၀ဒနာႏုပႆနာ ကမၼ႒ာန္းကုိ ရွုတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဟာ ယခုေျပာခဲ့တဲ့ အတုိင္း တစ္ခါတစ္ရံမွာ ကုိယ္ထဲက အထူးေကာင္းတဲ့ ခံစားမွုကုိ ထင္ရွားေတြ႔ျပီး မွတ္သိေနရမယ္။ တစ္ခါတစ္ရံမွာ ကုိယ္ထဲစိတ္ထဲက အေနဆုိး အခံခက္ေနတဲ့ ခံစားမွဳကုိ ထင္ရွားေတြ႔ျပီး မွတ္သိေနရမယ္။ တစ္ခါတစ္ရံ ကုိယ္ထဲစိတ္ထဲက မေကာင္းမဆုိး ရုိးရုိးအသိစိတ္မ်ားကုိ ထင္ရွားေတြ႔ျပီး မွတ္သိေနရမယ္။ ဒီလုိေ၀ဒနာ သုံးမ်ိဳးလုံးကုိ သူ႔အခုိက္နဲ႔သူ အျပည့္အစုံေတြ႔ျပီး သိရတယ္။<br /> <br /> &nbsp;</div> <div class="art-article"> <span style="color: red;"><span style="font-size: small;"><span>စဥ္းစားစရာေကာင္းတယ္&nbsp; </span></span></span><br />&nbsp;အခ်ိဳ႔ ေ၀ဒနာႏုပႆနာ ကမၼ႒ာန္း ရွုတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ ေျပာၾကတာကေတာ့ <span style="color: blue;">"စျပီးရွုလုိက္ကတည္းက တရားျပီးဆုံးသည့္ တုိင္ေအာင္ မခံသာသည့္ ေ၀ဒနာခ်ည္း အျပင္းအထန္ ေတြ႔ရတယ္" </span>ဆုိပဲ။ အဲဒါကေတာ့ စဥ္းစားစရာေကာင္းတယ္.။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆုိရင္ တရားအားမထုတ္မီ ကလဲ ကုိယ္ထဲမွာ <span style="color: blue;">ရံခါသုခ၊ ရံခါ ဒုကၡ၊ ရံခါဥေပကၡာ</span> ဒီလုိေ၀ဒနာ သုံးမ်ိဳးလုံး အေၾကာင္း အားေလ်ာ္စြာ အျပည့္အစုံပဲ ျဖစ္ေနတယ္မဟုတ္လား။ ဒီေတာ့ အားထုတ္ေနတဲ့ အခါလဲ <span style="color: blue;">ဒီေ၀ဒနာ သုံးမ်ိဳးလုံး အျပည့္အစုံ ျဖစ္ေနတယ္ဆုိတာ ထင္ရွားပါတယ္</span><span style="font-weight: bold;">။</span> ဒီလိုျဖစ္ေနေတာ့ သုံးမ်ိဳးလုံးကုိပဲ အျပည့္အစုံ သိစရာ ေကာင္းတယ္။ သုိ႔ ျဖစ္ပါလ်က္ အခံခက္တဲ့ <span style="color: blue;">ဒုကၡေ၀ဒနာ</span><span style="font-weight: bold;"> </span>တစ္မ်ိဳးတည္းသာ ေတြ႔ရတယ္ ဆုိတာဟာ ဘာေၾကာင့္လဲလုိ႔ စဥ္းစားစရာ ေကာင္းတယ္.။<br /><br /> &nbsp;</div> <div class="art-article"> <span style="color: red;"><span style="font-size: small;"><span>ေ၀ဒနာတုိင္း အခံရမခက္&nbsp; </span></span></span><br />ဒါကေတာ့ <span style="color: blue;">"၀ိပႆနာဥာဏ္ရဲ႔ အရာမုိ႔ ေ၀ဒနာသုံးမ်ိဳးလုံး ဒုကၡခ်ည္း ထင္ေနပါတယ္"</span>လုိ႔ ဒီလုိအခ်ိဳ႔ အေျဖေပးေကာင္း ေပးလိမ့္မယ္ ထင္တယ္။ ဒီလုိေျဖရုံနဲ႔ေတာ့ မေျပေသးေပဘူး။ ဘာေၾကာင့္လည္း ဆုိရင္ ၀ိပႆနာဥာဏ္နဲ႔ ဒုကၡလကၡဏာ ထင္တယ္ဆုိတာက<span style="color: blue;"> အခံခက္တဲ့ သေဘာကုိခ်ည္း ေတြ႔လိမ့္မယ္ လုိ႔ ဒီလုိဆုိလုိတာမွ မဟုတ္ဘဲကပဲ။</span> အမွန္ကေတာ့ ျဖစ္မွုပ်က္မွုက မျပတ္ ႏွိပ္စက္ေနလုိ႔ ေၾကာက္စရာ ေကာင္းတဲ့ သခၤါရဒုကၡဆင္းရဲ ထင္တာကုိသာ ဆုိလုိတာပဲ။ ဒါေၾကာင့္ <span style="font-weight: bold;">ေ၀ဒနာသံယုတ္</span> ပါဠိေတာ္မွာ <span style="color: blue;">"တံေခါပေနတံ ဘိကၡဳ မယာ သခၤါရာနံေယ၀ အနိစၥတံ သႏၵာယ ဘာသိတံ ယံကိဥၥိ ေ၀ဒယိတံ တံဒုကၡသၼိႏၲိ"</span> လုိ႔ ေဟာထားတယ္။<br /><br /><span style="color: blue;">"ဘိကၡဳ-ရဟန္း၊ ယံကိဥၥိ ေ၀ဒယိတံ တံ ဒုကၡသၼိံ တိ-ခံစားမွဳဟူသမွ် ဆင္းရဲဒုကၡခ်ည္းသာ ဟူေသာ၊ တံ ဧတံ-ထုိစကားကုိ မယာ-ငါသည္၊သခၤါရာနံေယ၀ အနိစၥတံ သႏၵာယ-သခၤါရတရားတုိ႔၏ မျမဲျခင္းသေဘာကုိသာ ရည္ရြယ္၍ ဘာသိတံ ေဟာထားေသာ စကားေပတည္း"</span>-တဲ့။<br /><br />အဓိပၸါယ္ကေတာ့<span style="color: blue;"> "ေ၀ဒနာဟူသမွ်ကုိ ဆင္းရဲခ်ည္းပဲလုိ႔ ေဟာထားတဲ့ စကားဟာ ရွိပါတယ္. ဒါေပမဲ့ အဲဒီ စကားဟာ သခၤါရ တရားေတြ မျမဲတဲ့ အတြက္ ေၾကာက္စရာေကာင္းတာ ကုိသာ ရည္ျပီးေဟာထားတဲ့ စကားပါ"</span> တဲ့။ ေ၀ဒနာတုိင္း ခံရခက္တာခ်ည္းပဲ လုိ႔ ဒီလုိဆုိတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူးတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ <span style="color: blue;">၀ိပႆနာဥာဏ္မုိ႔ ေ၀ဒနာ သုံးပါးလုံး ဒုကၡထင္တာလုိ႔ ေျဖတာဟာ မလုံေလာက္ေသးဘူး</span><span style="font-weight: bold;"> </span>လုိ႔ မွတ္ရမယ္။<br /><br /> &nbsp;</div> <div class="art-article"> <span style="color: red;"><span style="font-size: small;"><span>ခ်မ္းသာတဲ့ ဒဏ္ခ်က္ေတြ&nbsp; </span></span></span><br />အမွန္အားျဖင့္ဆုိရင္ ေ၀ဒနာသုံးပါးရွိတဲ့ အနက္<span style="color: blue;"> သုခေ၀ဒနာကုိ ၀ိပရိဏာမဒုကၡ </span>အေနနဲ႔သာ ထင္ရတယ္။ ဘယ္လုိလဲ ဆုိရင္ ကုိယ္စိတ္ထဲမွာ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ေကာင္းစားခ်မ္းသာမွု ကေလးေတြဟာ သူတုိ႔ ရွိေနတုန္းေတာ့ ကုိယ္အလုိအတုိင္းျပည့္လုိ႔ တျပဳံးျပဳံးတရႊင္ရႊင္နဲ႔ ေကာင္းေနတာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ သူတုိ႔ကုိ <span style="color: blue;">ဌိတိသုခ</span> လုိ႔ေခၚတယ္။<span style="color: blue;"> ရွိေနတုန္း ခ်မ္းသာတဲ့ တရား</span>လုိ႔ ဆုိလုိတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတုိ႔ မရွိတဲ့ အခါက်ေတာ့ သူတုိ႔ရွိေနတုန္းက ခ်မ္းသာခဲ့ရတာ ေလာက္မကပဲ အၾကီးအက်ယ္ ဆင္းရဲရတတ္တယ္။<br /><br />ပုံစံထုတ္ၾကည့္ၾကစုိ႔။ ယခု ေလာကမွာ ပစၥည္းဥစၥာ ေပါမ်ားခ်မ္းသာတဲ့ လူေတြဟာ ရွိသမွ် ပစၥည္းေတြ အကုန္ပ်က္သြားရင္ ဘယ္လုိေနၾကမလဲ။ သားခ်စ္ကေလးရွိတဲ့ မိခင္မွာ အဲဒီ သားခ်စ္ကေလး ပ်က္စီးသြားရင္ ဘယ္လုိေနမလဲ။ တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦး အင္မတန္ခ်စ္ျမတ္ႏုိးေနၾကတဲ့ အိမ္ေထာင္သည္မ်ားမွာ မခြဲခ်င္ဘဲ ကြဲသြားၾကမယ္ဆုိရင္ ဘယ္လုိေနၾကမလဲ။ ျပည့္စုံေကာင္းစားတုန္းက ခ်မ္းသာရတာထက္ ပုိျပီးေတာ့ ဆင္းရဲ ပင္ပန္းၾကရမယ္ မဟုတ္လား။<br /><br />အဲဒီလို ဆင္းရဲရတာေတြဟာ <span style="color: blue;">ယခင္ ခ်မ္းသာခဲ့တဲ့ ဒဏ္ခ်က္</span>ေတြပဲ။ ဒါေၾကာင့္ သူ႔ကုိ <span style="color: blue;">ဌိတိသုခ ၀ိပရိဏာမ ဒုကၡ</span>လုိ႔ေခၚတယ္။ သူရွိေနတုန္းသာ ခ်မ္းသာခြင့္ေပးျပီး သူမရွိတဲ့ အခါက်ေတာ့ မေနတတ္၊ မထုိင္တတ္ ျဖစ္ေအာင္ ဆင္းရဲေစတတ္တဲ့ တရားလုိ႔ ဆုိလုိတယ္။<br /><br />တစ္နည္းအားျဖင့္ မက္ေမာစရာေတြကုိ ျပျပီး ဖမ္းစားတတ္တဲ့ ဥစၥာေစာင့္မ်ား ဘီလူးမ်ားနဲ႔လည္း တူတယ္။ <span style="color: blue;">ေလာကီခ်မ္းသာသုခ</span> ဆုိရင္ ဒါမ်ိဳးခ်ည္းပဲ။<br /><span style="color: red;"><span style="font-size: small;"><br /></span></span><br /> <span style="color: red;"><span style="font-size: small;"> <span>မွန္စြာသိျမင္ေသာသူ</span></span></span> ဒါေၾကာင့္ ဒီခ်မ္းသာကုိ <span style="color: blue;">ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ တရား</span>ပဲလုိ႔ သိျမင္ရမယ္တဲ့။ ဒီလုိ သိျမင္ရတာဟာ <span style="color: blue;">သုခေ၀ဒနာ ကုိ အမွန္အတုိင္း ျမင္တာ</span>ပါပဲ။<br /><br />ဒါေၾကာင့္ <span style="color: blue;">"ေယာ- အၾကင္ေယာဂီသည္၊ သုခံ -ခ်မ္းသာမွုသုခေ၀ဒနာကုိ ၊ဒုကၡေတာ- ၀ိပရိဏာမ ဒုကၡဟူ၍ ၀ါ- သူကြယ္ေပ်ာက္သြားေသာ အခါ မေနသာေအာင္ လြန္စြာဆင္းရဲ ပင္ပန္းေစတတ္ေသာ ေၾကာင့္ ေၾကာက္စရာ တရားဆုိးဟူ၍ အဒၵကိၡ- သိျမင္ျပီး၊ သ-ေသာ- တုိသုိ႔ သိျမင္ေသာ ေယာဂီသည္ ၊ သမၼဒၵေသာ- မွန္ကန္စြာ သိျမင္သူေပတည္း"</span>လုိ႔ သံယုတ္ပါဠိမွာ ေဟာထားတယ္။<br /><br /><span style="color: red;">မဟာစည္ဆရာေတာ္- ေ၀ဒနာနုပႆနာတရားေတာ္ ဒုတိယပုိင္း စာမ်က္ႏွာ ၉-၁၀</span><br /> </div> Mg Chan Nyein Winhttp://www.blogger.com/profile/09880225481208324750noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9106958025834287284.post-58695972737249522712013-01-14T06:18:00.002-08:002013-01-14T06:18:26.155-08:00<b><span style="color: red;"><span style="font-size: small;">&nbsp;<span>ရွင္သာမေဏဘ၀</span></span></span></b><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiTThovoiwdOm5JN6dhJVFuuiS4YwisWEr_9Q_4Cigetbbijk_rLsFufw1YqNOJcYwFdtng5mX1SwcWovDYFzOjXgntd3NnN9ErOIT2jyOV12D6E3HA-iO5hfoVIKRpd2CtJGXgY0h34l0/s1600/mahasi_sayadaw.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiTThovoiwdOm5JN6dhJVFuuiS4YwisWEr_9Q_4Cigetbbijk_rLsFufw1YqNOJcYwFdtng5mX1SwcWovDYFzOjXgntd3NnN9ErOIT2jyOV12D6E3HA-iO5hfoVIKRpd2CtJGXgY0h34l0/s1600/mahasi_sayadaw.jpg" /></a></div> <br /> မဟာစည္ဆရာေတာ္ အေလာင္းအလ်ာ ျဖစ္သူကို ၁၂၆၆-ခုႏွစ္၊ ဒုတိယ ၀ါဆိုလျပည့္ေက်ာ္ (၃) ရက္ ၂၉-၇-၁၉၀၄ ခု ေသာၾကာေန႔ နံနက္ (၃) နာရီခန္႔အခ်ိန္၌ ေရႊဘိုၿမိဳ႕ အေနာက္ဘက္ ခုနစ္မိုင္ကြာ ဆိပ္ခြန္ရြာ၊ ခမည္းေတာ္ ဦးကန္ေတာ္၊ မယ္ေတာ္ ေဒၚအုတ္တို႔မွ ဖြားျမင္ေတာ္မူပါသည္။<br /><br /> ေျခာက္ႏွစ္သား အရြယ္တြင္ ဆိပ္ခြန္ရြာေတာင္ဘက္ ပ်ဥ္းမနားေက်ာင္း ဘုန္းေတာ္ႀကီး အရွင္အာဒိစၥ မေထရ္ျမတ္ အထံ၌ တပည့္ခံလ်က္ ျမန္မာစာေရးစာဖတ္ ပညာကို ဆည္းပူးခဲ့ပါသည္။ ၁၂-ႏွစ္သား အရြယ္တြင္ မိဘႏွစ္ပါးတို႔က ရပ္ရြာထံုးစံအရ ရွင္ျပဳမဂၤလာ အခမ္းအနားျပဳ၍ အရွင္အာဒိစၥ မေထရ္ထံ၌ပင္ ရွင္သာမေဏျပဳလ်က္ ခ်ီးေျမွာက္ခဲ့ပါသည္။ ဥပဇၩာယ္ ဆရာေတာ္ အရွင္အာဒိစၥ မေထရ္ျမတ္က သာမေဏငယ္၏ ဉာဏ္ပညာ အရည္အခ်င္းကို ခ်င့္ခ်ိန္၍ ရွင္ေသာဘနဟု ဘြဲ႔အမည္ ေပးေတာ္မူခဲ့ပါသည္။<br /><br /> ဥပဇၩာယ္ဆရာေတာ္ အရွင္ အာဒိစၥမေထရ္သည္ ပါဠိစာေပ အေျခခံျဖစ္ေစရန္ ဇာတ္ႀကီးဆယ္ဘြဲ႔ကို သင္ေစရာတြင္ ဉာဏ္ပညာ ထက္ျမက္ျခင္းကို အေၾကာင္းျပဳ၍ မေဟာ္သဓာ ပါဠိအနက္ကို အထူးမက်က္ရေတာ့ဘဲ ဆရာ့အထံ၌ သင္ယူရင္းပင္ ႏႈတ္တက္ အာဂံုရလ်က္ ရွိခဲ့ပါသည္။ ထို႔အျပင္ ၀ိနည္းပါဠိေတာ္ကို အနက္ေဖာ္ သင္ယူရာ၌လည္း သင္ယူရင္းပင္ ထိုပါဠိေတာ္ကို အာဂံုႏႈတ္တက္ ရခဲ့ပါသည္။<br /><br /> ၁၆-ႏွစ္ အရြယ္တြင္ ရွင္ေသာဘနသည္ ဆရာမရွိဘဲ ဂဏန္းသခ်ာၤ စာအုပ္မ်ားကိုသာ ၾကည့္၍ ဂဏန္းသခ်ာၤကို တတ္ေျမာက္ေအာင္ ေလ့လာခဲ့ပါသည္။ ယင္း ဂဏန္းသခ်ာၤကို တတ္ေျမာက္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ေနာင္ကာလ ဆန္းက်မ္းကို သင္ယူစဥ္ ပတၳရာျဖန္႔နည္း (အတန္႔ေပ်ာက္ ရွာနည္း) စသည္တို႔ကို လြယ္ကူစြာျဖင့္ သေဘာေပါက္ခဲ့ ပါသည္။<br /><br /> ၁၉-ႏွစ္အရြယ္တြင္ ဆိပ္ခြန္ရြာ သူႀကီးေက်ာင္း ဆရာေတာ္ အရွင္ပရမ မေထရ္ျမတ္ထံ၌ ႏ်ာသက်မ္း၊ မူလဋီကာက်မ္း စေသာ က်မ္းႀကီးမ်ားကို ဆို၀ါျဖင့္ သင္ယူခဲ့ပါသည္။ ထိုက်မ္းတို႔ကို သင္ယူေသာအခါ စာအတူတက္ဖက္ ရဟန္းေတာ္မ်ားက “နိႆယကို ၾကည့္ထားသလား” ဟု ေမးယူရေလာက္ေအာင္ပင္ ျမင္ပင္ မျမင္ဖူးခဲ့ပါ။ ထို႔အျပင္ ရွင္ေသာဘနသည္ သာမေဏ ဘ၀ကပင္ အျခား သာမေဏမ်ားအား သဒၵါ သၿဂႋဳဟ္စေသာ က်မ္းမ်ားကို ပို႔ခ်ေပးႏိုင္ခဲ့ပါသည္။<br /> <br /> <span style="color: red;"><span style="font-size: small;"><span><strong>ရဟန္းဘ၀</strong></span> </span></span><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFSOkbbcyB241jLzx9Wd1JHgwajzXLeQ3aGQh3sZI-1iDF5wB6-3LFWrycnzuLS1icpEme9uFQLeJzUP_ZKD1ks2BJwtH7j5jvoQbFqqq_k-Lj7m9f4Epf3e7_BCfWVvFmI6T4_qFeF5Q/s1600/mahasi-sayadaw-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFSOkbbcyB241jLzx9Wd1JHgwajzXLeQ3aGQh3sZI-1iDF5wB6-3LFWrycnzuLS1icpEme9uFQLeJzUP_ZKD1ks2BJwtH7j5jvoQbFqqq_k-Lj7m9f4Epf3e7_BCfWVvFmI6T4_qFeF5Q/s1600/mahasi-sayadaw-1.jpg" /></a></div> ၁၂၈၅-ခုႏွစ္ တန္ေဆာင္မုန္း လျပည့္ေက်ာ္ (၄)ရက္ (၂၆-၁၁-၂၀၀၉) ခုႏွစ္၊ ဗုဒၶဟူးေန႔ နံနက္ (၈)နာရီခြဲ အခ်ိန္တြင္ ဦးေလးျဖစ္သူ ဦးေအာင္ေဘာ္၊ ေဒၚသစ္တုိ႔၏ ပစၥယာ ႏုဂၢဟႏွင့္ ဥပဇၩာယ္ ဆရာေတာ္ ထန္းစဥ္ရြာ သုေမဓာေက်ာင္း အရွင္နိမလမေထရ္ အႏုသာသကႏွင့္ ပထမ ကမၼ၀ါဆရာေတာ္ သူႀကီးေက်ာင္းအရွင္ ပရမမေထရ္ စေသာ ဥပသမၸဒကံေဆာင္ သံဃာေတာ္တုိ႔၏ ဓမၼာႏုဂၢဟတို႔ကို ခံယူလ်က္ ျမင့္ျမတ္ေသာ ရဟန္းအျဖစ္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။<br /><br /> ရဟန္း ျဖစ္ၿပီးေနာက္ အရွင္ေသာဘနသည္ ပရိယတ္ စာေပမ်ားကို သင္ယူ ပို႔ခ်ေနရင္းပင္ ပဋိပတ္ကို လိုလားသျဖင့္ ရုကၡမူဓုတင္၊ နိသဇ္ဓုတင္၊ ပ႑ိပါတ္ဓုတင္မ်ားကို ေလးလပတ္လံုး ေဆာက္တည္က်င့္သံုး ေနခဲ့ပါသည္။<br /><br /> ၁၂၈၆-ခုႏွစ္တြင္ အစိုးရ ပထမျပန္စာေမးပြဲ ပထမငယ္တန္း၌ ၀င္ေရာက္ ေျဖဆိုရာ အလြယ္တကူပင္ ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါသည္။ ၁၂၈၂-ခုႏွစ္တြင္ ခရီးထြက္ေနရသျဖင့္ စာေမးပြဲ မ၀င္ခဲ့ရပါ။ ၁၂၈၈-ခုႏွစ္၌ ပထမလတ္တန္းကို လည္းေကာင္း၊ ၁၂၈၉-ခုႏွစ္တြင္ ပထမႀကီးတန္းကို လည္းေကာင္း ၀င္ေရာက္ ေျဖဆို၍ ေခ်ာေမာစြာ ေအာင္ျမင္ေတာ္ မူခဲ့ပါသည္။ ထိုႏွစ္က ဆိပ္ခြန္ရြာ၌ က်င္းပေသာ ၀ိနည္း အာဂံုျပန္ပြဲ၌လည္း ၀ိနည္းငယ္ ေလးေစာင္ကို ျပန္ဆို၍ အျမင့္ဆံုး ေအာင္ျမင္ေတာ္ မူခဲ့ပါသည္။<br /><br /> ၁၂၉၀-ျပည့္ႏွစ္၌ မႏၱေလးၿမိဳ႕ အေနာက္ျပင္ ခင္မကန္တိုက္ ဖြားေတာ္ေက်ာင္းတြင္ သီတင္းသံုးေတာ္ မူလ်က္ ထိုေခတ္က ပရိယတ္စာေပအရာ၌ အေက်ာ္အေမာ္ခ်ည္း ျဖစ္ေတာ္မူၾကေသာ ခ်မ္းသာႀကီးဆရာေတာ္ ဦးလကၡဏ၊ ခင္မကန္တိုက္ တိုက္သစ္ဆရာေတာ္ ဦးဣႏၵ၀ံသာဘိ၀ံသ စေသာ ဆရာေတာ္မ်ားထံ၌ စာေပက်မ္းဂန္ ဗဟုသုတမ်ားကို ဆက္လက္ဆည္းပူး ေလ့လာခဲ့ပါသည္။ ထိုသို႔ ဆည္းပူးေလ့လာေနစဥ္ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕ ေတာင္၀ိုင္းကေလး ေက်ာင္းတိုက္မွ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး အရွင္အာဒိစၥ မေထရ္ျမတ္က ဖိတ္ေခၚေတာ္ မူေသာေၾကာင့္ ၁၂၉၁-ခုႏွစ္၊ ၀ါဆိုလ၌ ထိုေက်ာင္းသို႔ သြားေရာက္ၿပီးလွ်င္ ထို ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး၏ အမိန္႔အရ ထိုေက်ာင္းတိုက္ရွိ ရဟန္းသာမေဏတို႔အား စာေပက်မ္းဂန္မ်ားကို ပို႔ခ် သင္ျပေပးေနခဲ့ပါသည္။<br /><br /> ထိုသို႔ ပို႔ခ်ေပး၍ ပရိယတၱိ သာသနာကို ျပဳေနစဥ္မွာပင္ သမထ ၀ိပႆနာ ပဋိပတၱိအလုပ္မ်ားကို အားထုတ္ က်င့္သံုးလိုေသာေၾကာင့္ ၁၂၉၃-ခုႏွစ္ ျပာသိုလထဲတြင္ အေဖာ္ျဖစ္သူ အရွင္ေတဇိႏၵႏွင့္အတူ ေမာ္လၿမိဳင္ ေတာင္၀ိုင္းတိုက္ေက်ာင္းမွ ထြက္ခဲ့၍ ဇင္းက်ိဳက္၊ သထံု၊ ေကလာသ ျမသပိတ္ေတာင္၊ က်ိဳက္ထီးရိုးေတာင္၊ ေရႊေရာင္ျပေတာင္၊ ဦးအုန္းခိုင္ေတာေက်ာင္း စသည္တို႔၌ ေနရင္း ကမၼ႒ာန္း နည္းမ်ားကို စံုစမ္း ေလ့လာၿပီးေနာက္ သထံုၿမိဳ႕၊ မင္းကြန္းေဇတ၀န္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ထံေတာ္၌ သတိပ႒ာန္ ၀ိပႆနာ ႐ႈပံုကို နည္းခံက်င့္သံုးလ်က္ ေနခဲ့ပါသည္။ ေန႔ေရာညဥ့္ပါ မအိပ္ဘဲ တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္လည္း အားထုတ္ခဲ့ပါသည္။ ထိုစဥ္က တစ္ရက္လံုး စကားမေျပာဘဲ က်င့္ခဲ့ေသာ ရက္ေတြသာ မ်ားခဲ့ပါသည္။<br /><br /> ထိုသို႔ အားထုတ္ေနစဥ္ ေလးလရွိေသာအခါ ေမာ္လၿမိဳင္ ေတာင္၀ိုင္းတုိက္ေက်ာင္းမွ ေက်းဇူးရွင္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး အသည္းအသန္ ေရာဂါျဖစ္ေနေၾကာင္း ၾကားသိရသျဖင့္ ၁၂၉၄-ခုႏွစ္ ၀ါဆိုလဆန္း ၇-ရက္ေန႔တြင္ သထံုမွ ေမာ္လၿမိဳင္သို႔ ျပန္ခဲ့ရပါသည္။ ၀ါဆိုလဆန္း ၁၄-ရက္ ညဥ္႔၌ တုိက္ေက်ာင္း ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ပ်ံလြန္ေတာ္မူသျဖင့္ အရွင္ ေသာဘနသည္ ေတာင္၀ိုင္းတိုက္ေက်ာင္းကို ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ေနခဲ့ရ ပါသည္။<br /><br /> ေဇတ၀န္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ထံမွ သတိပ႒ာန္ ၀ိပႆနာ ႐ႈနည္းကို ေပါက္ေရာက္ ပိုင္ႏိုင္ခဲ့ေသာ အရွင္ေသာဘနသည္ ထိုစဥ္က ၉-၀ါမွ်သာ ရွိေသးသည္ျဖစ္၍ အရြယ္ ငယ္ေသးေသာေၾကာင့္ ကမၼ႒ာန္းတရားကို သူတစ္ပါးတို႔အား မေဟာၾကားေသးဘဲ မိမိကိုယ္တိုင္သာ စြမ္းႏိုင္သမွ် အားထုတ္ ေနထိုင္ခဲ့ပါသည္။<br /><br /> ထိုအေတာအတြင္း ဆိပ္ခြန္ရြာ၌ ညီျဖစ္သူတစ္ေယာက္ ေသဆံုးသြားသျဖင့္ သံေ၀ဂပြားကာ ၁၃၀၀-ျပည့္ႏွစ္၌ ဇာတိရပ္သို႔ ေခတၱႂကြသြားရာ ခုနစ္လအထိ သီတင္းသံုးလ်က္ သတိပ႒ာန္ ၀ိပႆနာ အလုပ္တရားကို စတင္ေဟာေျပာခဲ့ပါသည္။ ထိုစဥ္က ေဆြမ်ိဳးျဖစ္သူ သံုးဦး စတင္ တရားအားထုတ္၍ ေအာင္ျမင္ၾကသျဖင့္ အျခား လူမ်ားစြာလည္း အားထုတ္ၾက၍ ဉာဏ္ထူး၊ တရားထူးမ်ားကို ကိုယ္ေတြ႔ျဖစ္ၾကသျဖင့္ မဟာစည္ သတိပ႒ာန္ ၀ိပႆနာ တရားေတာ္ လုပ္ငန္းသည္ စတင္၍ ထင္ရွားေပၚလာခဲ့ပါသည္။<br /><br /> ၁၃၀၃-ခုႏွစ္တြင္ ဒုတိယအႀကိမ္ က်င္းပေသာ အစိုးရ ဓမၼာစရိယ စာေမးပြဲ၌ ၀င္ေရာက္ ေျဖဆိုရာ က်မ္းရင္း ၃-က်မ္းႏွင့္ ဂုဏ္ထူး ငါးက်မ္းတို႔ကို ေခ်ာေမာစြာ ေျဖဆို ေအာင္ျမင္ေတာ္ မူသျဖင့္ သာသနဓဇ သိရီပ၀ရ ဓမၼာစရိယ ဟူေသာ ဘြဲ႔တံဆိပ္ကို ရရွိေတာ္ မူခဲ့ပါသည္။<br /><br /> ဒုတိယ ကမၻာစစ္ႀကီးေဘးေၾကာင့္ ၁၃၀၃-ခုႏွစ္ နတ္ေတာ္လမွစ၍ ဇာတိရပ္ ဆိပ္ခြန္၌ ျပန္၍ေနလ်က္ အခြင့္သင့္ေသာ အခါတိုင္း ၀ိပႆနာ လုပ္ငန္းတရားကို ဆက္လက္၍ ေဟာၾကားညႊန္ၾကားရာ တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ တိုးတက္ ထြန္းကားလာခဲ့ပါသည္။ ထိုအခါ သီတင္းသံုးရာ ဌာနျဖစ္ေသာ မဟာစည္ေက်ာင္းကို စြဲမွီ၍ အရွင္ေသာဘနကို မဟာစည္ဆရာေတာ္ ဟု ေခၚေ၀ၚခဲ့ၾကပါသည္။<br /><br /> ၀ိပႆနာ ေယာဂီ တပည့္တို႔၏ ေတာင္းပန္ခ်က္အရ အရွင္ေသာဘနသည္ ၁၃၀၅-ခုႏွစ္က ယခုအခါ နာမည္ေက်ာ္ျဖစ္ေသာ ၀ိပႆနာ ႐ႈနည္းက်မ္း (ပ-ဒု ႏွစ္တြဲ) ကို ေရးသား ျပဳစုေတာ္ မူခဲ့ေပသည္။ စာမ်က္ႏွာ ၉၅၀-ခန္႔ရွိ ထိုက်မ္းကို ခုနစ္လ အတြင္းမွာ ေရးသားျပဳစု၍ ၿပီးခဲ့ပါသည္။ ယေန႔ထိ ထိုက်မ္းကို ရွစ္ႀကိမ္တိုင္တိုင္ ရိုက္ႏွိပ္ ထုတ္ေ၀ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။<br /><br /> ၁၃၁၁-ခုႏွစ္ တန္ေဆာင္မုန္းလတြင္ မဟာစည္ ဆရာေတာ္ကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ဗုဒၶသာသနာ့ႏုဂၢဟ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္က ပင့္ေဆာင္လာသျဖင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ သာသနာ့ရိပ္သာ၌ နတ္ေတာ္ လျပည့္မွစ၍ ၀ိပႆနာ လုပ္ငန္းတရားကို ေဟာၾကား ျပသေတာ္မူပါသည္။<br /><br /> မဟာစည္ ဆရာေတာ္ ဘုရား၏ စနစ္က်ေသာ ၀ိပႆနာ ႐ႈနည္းကို ႏွစ္ၿခိဳက္ သေဘာက်သူမ်ား တစ္ေန႔တျခား မ်ားျပားလာခဲ့ပါသည္။ စစ္ဘက္နယ္ဘက္ အရာရွိမ်ား၊ ပညာပိုင္းဆိုင္ရာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား၊ ကုန္သည္ ပြဲစားမ်ားမွစ၍ လူတန္းစားမေရြး သာသနာ့ ရိပ္သာသို႔ လာေရာက္၍ သတိပ႒ာန္ ၀ိပႆနာ တရားကို အားထုတ္ခဲ့ရာ၌ ထိုသူတို႔တြင္ တရား၏အရသာကို ကိုင္တြယ္ ေတြ႔ရွိသြားသူမ်ား အေျမာက္အျမား ပါ၀င္ပါသည္။ ယခုအခါ အထက္ေအာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံ တစ္ႏိုင္ငံလံုးမွာပင္ မဟာစည္ ၾသ၀ါဒခံ ရိပ္သာေပါင္း ၂၀၀-ေက်ာ္ ရွိေနသျဖင့္ တစ္ႏိုင္ငံလံုးမွ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ နီးစပ္ရာ ၿမိဳ႕ရြာတို႔၌ ရွိေသာ သာသနာ့ ရိပ္သာမ်ား၌ တရားအားထုတ္ခြင့္ ရခဲ့ပါသည္။ မဟာစည္ ဆရာေတာ္၏ နည္းအတိုင္း တရားအားထုတ္ဖူးသူ မရွိေသာ ၿမိဳ႕ဟူ၍ ျမန္မာျပည္၌ မရွိေသးပါ။ ဤမွ်အတိုင္း မဟာစည္ ဆရာေတာ္၏ ကမၼ႒ာန္းနည္း ပ်ံ႕ႏွ႔ံခဲ့ပါသည္။ ယခုအခ်ိန္ထိ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ သာသနာ့ရိပ္သာ၌ တရား အားထုတ္ၿပီးသူေပါင္း သံုးေသာင္း ေလးေထာင္ေက်ာ္ရိွ၍ တစ္ႏိုင္ငံလံုး၌ အားထုတ္ၿပီးသူေပါင္း ေလးသိန္းေက်ာ္ ရွိပါသည္။ သီဟိုဠ္၊ ထိုင္း၊ ကေမၻာဒီးယား၊ ေလာ၊ အိႏၵိယ၊ အဂၤလန္ႏွင့္ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံတို႔၌လည္း မဟာစည္ ၾသ၀ါဒခံ ရိပ္သာေပါင္း မ်ားစြာႏွင့္ ေယာဂီေပါင္းမ်ားစြာ ရွိေနပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မဟာစည္ ဆရာေတာ္သည္ သိန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔အား ဗုဒၶတရားေတာ္၏ တရားအရသာကို တိုက္ေကၽြး ေ၀ငွေနေသာ ေက်းဇူးရွင္ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးအျဖစ္ မွတ္တမ္းတင္ရမည့္ ဆရာေတာ္ ျဖစ္ပါသည္။<br /> <span style="color: red;"><span style="font-size: 12pt;"><strong>မဟာစည္ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး၏ သာသနာျပဳ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ား</strong></span></span><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhCFuEUKHFoNd5AglnE3xHYhkswZz-R-JKtdbme3PL9FwjMCZE54mFJCwWF_QLZBqUkcqX9kGgL8C_CwI0qD4UZ7ljMOLXxQTvbFINNY7FQGhme9PWguDe-lj6k13XsNAv3Ly4RMDrixNg/s1600/images.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhCFuEUKHFoNd5AglnE3xHYhkswZz-R-JKtdbme3PL9FwjMCZE54mFJCwWF_QLZBqUkcqX9kGgL8C_CwI0qD4UZ7ljMOLXxQTvbFINNY7FQGhme9PWguDe-lj6k13XsNAv3Ly4RMDrixNg/s1600/images.jpg" /></a></div> ၁၃၁၃-ခုႏွစ္တြင္ ျပည္ေထာင္စု သမၼတ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရက မဟာစည္ ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး၏ ပရိယတၱိဂုဏ္၊ ပဋိပတၱိ ဂုဏ္ေက်းဇူးတို႔ကို အသိအမွတ္ ျပဳသည့္အေနျဖင့္ ဆရာေတာ္အား အဂၢမဟာပ႑ိတ ဘြဲ႔တံဆိပ္ေတာ္ကို ဆက္ကပ္ ပူေဇာ္ခဲ့ပါသည္။<br /><br /> ၁၃၁၄-ခုႏွစ္မွ စ၍ ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ ဆ႒သဂၤါယနာ ကိစၥမ်ား စတင္ေဆာင္ရြက္ ခဲ့ၾကပါသည္။ ဆ႒သဂၤါယနာကို ၁၃၁၆-ခုႏွစ္မွ ၁၃၁၈-ခုႏွစ္အထိ ပါဠိေတာ္ သဂၤါယနာအျဖစ္ လည္းေကာင္း၊ ၁၃၁၈-ခုႏွစ္မွစ၍ အ႒ကထာ၊ ဋီကာသဂၤါယနာ အျဖစ္လည္းေကာင္း က်င္းပခဲ့ၾကပါသည္။ မဟာစည္ ဆရာေတာ္သည္ ထိုသဂၤါယနာ လုပ္ငန္းႀကီးတြင္ ၁၃၁၄-ခုႏွစ္မွ စ၍ ပဓာနက်ေသာ ေနရာမ်ား၌ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ေတာ္ မူခဲ့ပါသည္။ သဂၤါယနာတင္မည့္ ပါဠိေတာ္၊ အ႒ကထာ၊ ဋီကာတို႔ကို ရိုက္ႏွိပ္ရာတြင္ ေနာက္ဆံုး ၾကည့္႐ႈသုတ္သင္ ျပင္ဆင္ရေသာ တာ၀န္ကို အျခား ဆရာေတာ္မ်ားႏွင့္အတူ ေဆာင္ရြက္ေတာ္ မူခဲ့ပါသည္။ သဂၤါယနာတင္ရာ၌ ထိုထုိသုတ္ စသည္တို႔ ဘုရားေဟာ အစစ္အမွန္ ဟုတ္မဟုတ္ ေမးစိစစ္ရ၊ ေျဖရသည့္လုပ္ငန္းလည္း အေရးတႀကီး ပါ၀င္ခဲ့ရာ ပထမသဂၤါယနာ တင္စဥ္က အရွင္မဟာ ကႆပ မေထရ္ျမတ္ႀကီးသည္ ေမးစိစစ္ေသာ တာ၀န္ကို ယူခဲ့ရပါသည္။ ထို မေထရ္ျမတ္ႀကီးနည္းတူ မဟာစည္ ဆရာေတာ္သည္ ဆ႒သဂၤါယနာ သဘင္ပြဲႀကီး၌ ေမးစိစစ္ရေသာ တာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္ေတာ္ မူခဲ့ရပါသည္။ ထို႔ေနာက္ အ႒ကထာ ဋီကာတို႔ကို သဂၤါယနာ တင္ရာ၌ စိစစ္ ေလွ်ာက္ထားရေသာ တာ၀န္ကိုလည္း ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါသည္။ အ႒ကထာ သဂၤါယနာ၌ မဟာစည္ ဆရာေတာ္၏ စိစစ္ေလွ်ာက္ထားခ်က္ တုိ႔ကို ႏိုင္ငံေတာ္ ဗုဒၶသာသနာအဖြဲ႔က “သဂၤါယနာ စိစစ္ခန္း” အမည္ျဖင့္ စာအုပ္ ရိုက္ႏွိပ္ထုတ္ေ၀ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။<br /><br /> မဟာစည္ ဆရာေတာ္ဘုရားသည္ ၁၃၁၁-ခုႏွစ္၌ အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ဆိုခ်က္တို႔ျဖင့္ ေ၀ေ၀ဆာဆာ ရွိလွေသာ မဟာသတိပ႒ာနသုတ္ နိႆယကို ေရးသားေတာ္ မူခဲ့ပါသည္။ ဆ႒သဂၤါယနာ တင္ေနစဥ္အတြင္း ၀န္ေဆာင္သံဃာအဖြဲ႔၏ တာ၀န္ေပးခ်က္အရ (ဆရာေတာ္သည္ ၀န္ေဆာင္သံဃာ အဖြဲ႔၀င္လည္း ျဖစ္ပါသည္) ၀ိသုဒၶိမဂ္က်မ္း၏ နိဒါန္းက်ယ္ႀကီးကို ပါဠိဘာသာျဖင့္ ေရး၍ ဆ႒သဂၤါယနာ ၀န္ေဆာင္သံဃာအဖြဲ႔အား တင္ျပရာ ယင္းအဖြဲ႔ႀကီးက ႏုတ္ပယ္ ျဖည့္စြက္ျခင္း မရွိဘဲ လက္ခံအတည္ျပဳ၍ ထုတ္ေ၀ျဖန္႔ခ်ိ ေစခဲ့ပါသည္။ ၀ိသုဒၶိမဂၢ နိဒါနကထာဟု ေခၚေသာ ထိုပါဠိနိဒါန္းႀကီးကား မဟာစည္ ဆရာေတာ္၏ ပါဠိအေရးအသား စြမ္းရည္ႏွင့္ အေထြေထြဗဟုသုတ ႂကြယ္၀ပံုကို ထင္ရွားေစေသာ က်မ္းျဖစ္ၿပီး တိုင္းတစ္ပါးသား ပါဠိစာေပ ပညာရွင္တို႔ကပင္ ခ်ီးက်ဴးအပ္ေသာ က်မ္းႀကီးျဖစ္သည္ဟု သိရပါသည္။<br /><br /> ၁၃၂၂-ခုႏွစ္မွ စ၍ မဟာစည္ ဆရာေတာ္သည္ ၀ိသုဒၶိမဂ္က်မ္းကို ပို႔ခ်ရင္း ၀ိသုဒၶိမဂ္ မဟာဋီကာ နိႆယက်မ္းႀကီးကို ေရးသားျပဳစုေတာ္ မူခဲ့ပါသည္။ ၀ိသုဒၶိ မဟာဋီကာ က်မ္းႀကီးကား သမယႏၱရဟုေခၚေသာ ဟိႏၵဴဒႆန ေရးရာမ်ားကို ထည့္သြင္းရည္ညႊန္း ေ၀ဖန္ထားေသာ က်မ္းျဖစ္၍ အခ်ိဳ႕ေနရာတို႔၌ အနက္သိရန္ပင္ ခက္ခဲလွေသာ ဋီကာျဖစ္ပါသည္။ မဟာစည္ ဆရာေတာ္သည္ သကၠတဘာသာ၊ အဂၤလိပ္ ဘာသာတို႔ျဖင့္ ေရးသားထားေသာ သက္ဆိုင္ရာ ဖီလိုဆိုဖီေခၚ ဒႆနက်မ္းမ်ားကို ပိုင္ႏိုင္ေအာင္ ၾကည့္႐ႈေလ့လာၿပီးမွ ၀ိသုဒၶိမဂ္ မဟာဋီကာ နိႆယက်မ္းႀကီးကို ေရးသားေတာ္ မူခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ထိုနိႆယ က်မ္းႀကီးသည္ စာမ်က္ႏွာ ငါးရာခန္႔ရွိ စာအုပ္ႀကီး (၄)အုပ္ ရွိသည္အထိ က်ယ္၀န္းပါသည္။ ၀ိသုဒၶိမဂ္ ျမန္မာျပန္က်မ္းကိုလည္း ဆရာေတာ္သည္ ၁၃၂၃-ခုႏွစ္မွစ၍ ေရးသားခဲ့ပါသည္။ ထိုက်မ္းလည္း စာမ်က္ႏွာ ငါးရာေက်ာ္ရွိ စာအုပ္ႀကီး (၄)အုပ္အထိ က်ယ္၀န္းပါသည္။<br /><br /> ထို႔အျပင္ မဟာစည္ ဆရာေတာ္ ေဟာၾကား ျပဳစုေတာ္မူေသာ ၀ိပႆနာ အေျခခံတရားေတာ္၊ အရိယာ၀ါတရားေတာ္၊ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ တရားေတာ္၊ ဓမၼစၾကာသုတ္ တရားေတာ္၊ အနတၱလကၡဏသုတ္ တရားေတာ္ စေသာ ၀ိပႆနာဆိုင္ရာ တရားေတာ္ စာအုပ္မ်ားလည္း ယခုအခါ မ်ားစြာပင္ ထြက္ေပၚလ်က္ ရွိေနပါသည္။<br /><br /> မဟာစည္ ဆရာေတာ္ဘရားသည္ ထုိင္း၊ ကေမၻာဒီးယား၊ သီဟိုဠ္၊ အိႏၵိယ၊ ဂ်ပန္၊ အင္ဒိုနီးရွား ႏိုင္ငံမ်ားသို႔ သာသနာေရး မစ္ရွင္ အဖြဲ႔၀င္အျဖစ္ လည္းေကာင္း၊ သာသနာျပဳ ဆရာေတာ္ အျဖစ္ျဖင့္ လည္းေကာင္း ႂကြေရာက္၍ သာသနာျပဳေတာ္ မူခဲ့ပါသည္။ အင္ဒိုနီးရွား သာသနာျပဳအေၾကာင္း ဆရာေတာ္ ေရးသားသည့္ “အင္ဒိုနီးရွား သာသနာျပဳဆိုင္ရာ ခရီးသြားမွတ္တမ္း” လည္း ၁၃၂၁-ခုႏွစ္က ေပၚထြက္ခဲ့ပါသည္။<br /><br /> ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ေဟာၾကား ျပသေတာ္မူခဲ့ေသာ သတိပ႒ာန္ ၀ိပႆနာ ႐ႈမွတ္နည္းသည္ အလြန္ပင္ လြယ္ကူ ရွင္းလင္းျခင္း၊ လွ်င္ျမန္စြာ တရားထူး ရရွိျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ကမၻာ့ႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ပ်ံ႕ႏွံ႔ ေက်ာ္ၾကားလ်က္ ရွိပါသည္။ ေထရ၀ါဒ ႏိုင္ငံမ်ား ျဖစ္ေသာ သီဟိုဠ္ (သီရိလကၤာ)၊ ထိုင္း၊ ကေမၻာဒီးယား၊ ေလာႏိုင္ငံႏွင့္ ဂ်ပန္၊ ကိုရီးယား၊ တရုတ္ႏိုင္ငံမ်ား၊ အဂၤလန္ႏိုင္ငံ၊ အေမရိကန္ႏွင့္ ဥေရာပ ႏိုင္ငံမ်ားသို႔လည္း ျပန္႔ပြားလ်က္ ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး၏ ၀ိပႆနာ ႐ႈမွတ္နည္းျဖင့္ တရားရိပ္သာ အေျမာက္အျမား ရွိေနၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ မဟာစည္ ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးသည္ သိန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔အား ဗုဒၶ၏ တရားအရသာမ်ားကို တိုက္ေကၽြးေတာ္ မူခဲ့ေသာ ေက်းဇူးရွင္ မေထရ္ျမတ္ႀကီးအျဖစ္ မွတ္တမ္းတင္ထားေသာ ဆရာေတာ္ႀကီး ျဖစ္ပါသည္။<br /><br /> ဤသို႔လွ်င္ က်မ္းဂန္ အမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ကို ေရးသားေတာ္မူျခင္း၊ ဆ႒သဂၤါယနာ၌ တစ္ရာေက်ာ္ေသာ ပါဠိေတာ္၊ အ႒ကထာ၊ ဋီကာက်မ္းစာတို႔ကို အဆံုးသတ္ သုတ္သင္ ျပင္ဆင္ေတာ္ မူျခင္း၊ ဆ႒သဂၤါယနာ၌ ပုစၧက (အေမး) ဆရာေတာ္၊ အ႒ကထာ စိစစ္ခဏ္း ဆရာေတာ္အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ေတာ္ မူျခင္း၊ သာသနာေတာ္ သန္႔ရွင္း ျပန္႔ပြားေရးအတြက္ ႏိုင္ငံေတာ္ ၾသ၀ါဒစရိယအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ေတာ္ မူျခင္းတို႔ျဖင့္ သာသနာ့တာ၀န္ကို ေက်ျပြန္စြာ ထမ္းေဆာင္ေတာ္ မူခဲ့ေသာ၊ ကမၻာအႏွံ႔ သတိပ႒ာန္ ၀ိပႆနာ ပဋိပတၱိသာသနာျပဳ မေထရ္ျမတ္ ျဖစ္ေတာ္မူသည့္ ေက်းဇူးရွင္ အဂၢမဟာပ႑ိတ မဟာစည္ဆရာေတာ္ အရွင္ေသာဘန မေထရ္ျမတ္သည္ သက္ေတာ္ (၇၈)ႏွစ္၊ သိကၡာေတာ္ (၅၈) ၀ါအရ (၁၃-၈-၁၉၈၂) ခုႏွစ္တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ မဟာစည္ သာသနာ့ရိပ္သာ၌ စံလြန္ေတာ္ မူခဲ့ပါသည္။<br /> <br /> <span style="color: red;">မူရင္းhttp://www.mahasidhamma.com/index.php?option=com_content&amp;view=article&amp;id=47&amp;Itemid=27 </span><br /> Mg Chan Nyein Winhttp://www.blogger.com/profile/09880225481208324750noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9106958025834287284.post-1947246379284554012013-01-10T05:58:00.000-08:002013-01-10T05:58:22.455-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgvMDI65onr1o4JqzHHip0fBwq62V-mJbf7nntEMqrtFj-3AZOGQ9Rf5NQpr_O8wYYiiCB902SSNajnI0VoYn8ZTu9uNVneFZ9ongS-zpDrkiN2DM4J-hIGgwqquSqcd4_UXHuCPE39JAI/s1600/384304_406944519380325_1698805074_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgvMDI65onr1o4JqzHHip0fBwq62V-mJbf7nntEMqrtFj-3AZOGQ9Rf5NQpr_O8wYYiiCB902SSNajnI0VoYn8ZTu9uNVneFZ9ongS-zpDrkiN2DM4J-hIGgwqquSqcd4_UXHuCPE39JAI/s320/384304_406944519380325_1698805074_n.jpg" width="208" /></a></div> <span class="userContent"><br /> <br /> ျမတ္စြာဘုရားက <br /> ယစ္မူးမႈ (၃)မ်ိဳးကို ေဖာ္ျပထားတာရွိတယ္။<br /> <br /><span class="text_exposed_show"> <span style="color: red;"><br /> နံပါတ္ (၁) </span><br /> ယစ္မူးမႈက - "ေယာဗၺနမဒ" တဲ့၊<br /> ငယ္ရြယ္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြမွာ ျဖစ္တက္တဲ့ မာန္မာန ယစ္မူးမႈ၊<br /> <br /> လူငယ္လူရြယ္ေတြဆုိတာ <br /> သူရဲ႕ ႏုပ်ိဳမႈနဲ႔ အားခြန္ဗလေတြ အေပၚမွာအထင္ႀကီးၿပီး ယစ္မူးေနတက္တယ္။<br /> ယစ္မူးေနၿပီး ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ လုပ္ရမွာကို ေမ့ေလ်ာ့ေနတယ္၊<br /> အဲဒါကို "ေယာဗၺနမဒ" လို႔ ေခၚတယ္၊<br /> <br /> ႏုပ်ိဳတဲ့အေပၚမွာ ယစ္မူးမႈ ျဖစ္တယ္၊<br /> "ငါလုပ္ရင္ ဘာမဆိုျဖစ္တယ္၊ <br /> ငါဟာ ငယ္ရြယ္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္တယ္၊ သန္စြမ္းတယ္၊ က်န္းမာတယ္၊<br /> ငါ့မွာ မက်န္းမာျခင္းဆိုတာ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ဘူး၊<br /> အိုမင္းရင့္ေရာ္မႈဆိုတာ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ဘူး" ဆိုၿပီး<br /> ႏုပ်ိဳမႈအေပၚ အေျခခံၿပီး ယစ္မူးမႈ ျဖစ္တယ္၊<br /> <br /> ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ လုပ္ရမွာကုိ ေမ့ေလ်ာ့ေနတယ္။<br /> အကုသိုလ္ အမႈေတြကို ျပဳမိတက္တယ္။<br /> အဲဒါ "ပမာဒ" လို႔ ေခၚတယ္။<br /> <br /> <br /> <span style="color: red;">နံပါတ္ (၂) </span><br /> ယစ္မူးမႈက - "အာေရာဂ်မဒ" ။<br /> က်န္းမာသန္စြမ္းတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကလည္း ယစ္မူးတာပဲ။<br /> <br /> "ဒို႔ကေတာ့ ေဆး႐ံုေဆးခန္း ဘယ္ေတာ့မွ မသြားရဘူး"။<br /> တစ္ခ်ိဳ႕ေျပာတက္တယ္၊<br /> "လ်က္ဆားေတာင္မွ မလ်က္ဖူးဘူး။ ေခါင္းဆို တစ္ခါမွာ မကိုက္ဖူးဘူး။<br /> က်န္းမာတယ္၊ ဘာစားစား အစာေၾကသြားတာပဲ။<br /> ဘာနဲ႔စားရ စားရ ဘယ္လိုေနရ ေနရ က်န္းမာတယ္" ဆိုၿပီး<br /> ကိုယ့္ရဲ႕ က်န္းမာမႈအေပၚမွာ ယစ္မူးၿပီး <br /> "ငါလုပ္ရင္ ဘာမဆိုျဖစ္တယ္" လို႔ အေတြးေရာက္ၿပီး <br /> ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ ျပဳလုပ္ဖို႔ ေမ့ေနတက္ၾကတယ္။<br /> <br /> တရားႏွလံုးသြင္းရမွာ သတိမရဘူး၊<br /> အဲဒါကို "အာေရာဂ်မဒ" လို႔ ေခၚတယ္။<br /> <br /> အဲဒီ "အာေရာဂ်မဒ" နဲ႔ ယစ္မူးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ဟာ <br /> မေကာင္းမႈကိုလည္း ျပဳလုပ္မိတက္တယ္။<br /> အနည္းဆံုးေတာ့ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈ အေပၚမွာ ေမ့ေနတက္တယ္။<br /> <br /> <br /> <span style="color: red;">နံပါတ္ (၃) </span><br /> ယစ္မူးမႈက - "ဇီဝိတမဒ"။<br /> အသက္ရွည္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကလည္း အသက္ရွည္မႈအေပၚ ယစ္မူးတယ္။<br /> <br /> "တခ်ိဳ႕တေလဟာ လူ႔ျပည္မေရာက္ေသးဘူး၊ ေသသြားၾကၿပီ၊<br /> တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ ေသသြားၾကၿပီ၊<br /> တို႔မွာ အသက္ (၇၀) (၈၀) (၉၀) ဘာမွ မျဖစ္ေသးဘူး" ဆိုၿပီး<br /> အသက္ရွည္မႈ အေပၚ ယစ္မူး ေနတက္ၾကတယ္။<br /> <br /> ကိုယ့္က်ေတာ့ မေသဘူးလို႔ အထင္ေရာက္တက္တယ္။<br /> အဲဒီလို ဇီဝိတမဒရွိၿပီးေတာ့ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေမ့ေလ်ာ့တက္တယ္။<br /> <br /> <br /> ဒီယစ္မူးမႈ သံုးမ်ိဳးလံုးဟာ ပမာဒပဲ။<br /> အဲဒီလို မယစ္မူးဘဲနဲ႔ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈလုပ္ဖို႔ရန္ သတိရေနတာကို<br /> အပၸမာဒ လို႔ ေခၚတယ္။<br /> <br /> အဲဒီ အပၸမာဒတရားဟာ အလြန္အေရးႀကီးလို႔<br /> ျမတ္စြာဘုရားက ေနာက္ဆံုး ပရိနိဗၺာန္စံခါနီး အခ်ိန္မွာ -<br /> 'အပၸမာေဒန သမၸာေဒထ' <br /> အပၸမာဒ နဲ႔ မင္းတို႔ရဲ႕ သႏၱာန္မွာ ကုသိုလ္တရားေတြ ျပည့္စံုေအာင္ လုပ္ၾက၊<br /> အပၸမာဒ ရွိၿပီးေတာ့ ကိုယ္က်င့္ရမယ့္ သီလ သမာဓိ ပညာေတြ မေမ့ၾကနဲ႔၊<br /> လုပ္ရမယ့္ ကုသိုလ္တရားေတြ လုပ္ၾက၊ <br /> ယစ္မူး ေမ့ေလ်ာ့ၿပီး မေနၾကနဲ႔လို႔ မွားထားခဲ့တာေပါ့။<br /> <br /> <br /> <span style="color: red;">(အဂၢမဟာပ႑ိတ အရွင္နႏၵမာလာဘိဝံသ ဆရာေတာ္ႀကီး)<br /> <br /> ကုသိုလ္ျဖစ္ေအာင္ သတိေဆာင္ (ႏွာ ၁၁-၁၆) မွ<br /> ေကာက္ႏုတ္ပူေဇာ္ပါသည္။</span></span></span><br /> <span class="userContent"><span class="text_exposed_show"><span style="color: red;">မူရင္း-https://www.facebook.com/photo.php?fbid=406944519380325&amp;set=a.126702664071180.29186.100001943421784&amp;type=1&amp;theater </span></span></span>Mg Chan Nyein Winhttp://www.blogger.com/profile/09880225481208324750noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9106958025834287284.post-10098353563892348582013-01-06T06:33:00.001-08:002013-01-06T06:33:31.616-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjmmC5k2xbesGWQ6gT_Fyf8Ts_a861ZrQ3yyEoZZO0w9HmYv22bsWxPZVTlcPMcFlH0x7vMUM_Wcoeo8AInOXHwIybNSZ7EXlcwTPsDciyHd6gHvrGx_ahLqULLXtAaDf6DmjLfKm7IaKE/s1600/270363_514370331928259_448972063_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjmmC5k2xbesGWQ6gT_Fyf8Ts_a861ZrQ3yyEoZZO0w9HmYv22bsWxPZVTlcPMcFlH0x7vMUM_Wcoeo8AInOXHwIybNSZ7EXlcwTPsDciyHd6gHvrGx_ahLqULLXtAaDf6DmjLfKm7IaKE/s320/270363_514370331928259_448972063_n.jpg" width="319" /></a></div> <br /> <span class="userContent">တခါတေလက်ေတာ့လဲ စိတ္ဟာ ဘယ္လိုျဖစ္လဲဆိုေတာ့ အလြန္မုန္းတီးထားတဲ့ လူတေယာက္ကိုေလ ခ်စ္တဲ့လူထက္ေတာင္မွ စြဲစြဲလမ္းလမ္း ျဖစ္ေနေသးတယ္။<br /> ခ်စ္တဲ့လူကို ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ဘူးဆိုတာက ေတာ္ေသးတယ္။ ခ်စ္လို႔ မေမ့တာ ထား။ ဟာ-မုန္းပါတယ္ဆိုလဲ သူလဲ မေမ့ဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔ မ<span class="text_exposed_show">ေမ့တာလဲဆိုေတာ့ မုန္းလို႔ကို မေမ့တာ။ အဲဒီေတာ့ attachemen ဆိုတာ ႏွစ္မ်ိဳးလံုးပဲ။ ခ်စ္သူတို႔ အေပၚမွာ စြဲလမ္းတာေရာ၊ မုန္းသူ ရန္သူတို႔အေပၚမွာ စြဲလမ္းတာေရာ attachemen ပဲ၊ အဲဒါေတြ မ်ားလာျပီဆိုရင္ စိတ္ဟာ ေမ်ာက္လိုျဖစ္လာတယ္။ စိတ္ဟာ အျမဲတမ္း ခုန္ပ်ံေျပးလႊားေနတာ။ အဲလို ေမ်ာက္ကဲ့သို႔ ခုန္ပ်ံေျပးလႊားေနတဲ့စိတ္ကို ျငိမ္သြားေစဖို႔ရန္ က်င့္ရမယ့္က်င့္စဥ္ကို ေခၚတာက သမာဓိ၊ သို႔မဟုတ္ရင္ သမထ။<br /> <br /> ( သီတဂူ ဆရာေတာ္ ) ေဆးတကၠသိုလ္ ဓမၼသဘင္...<br /> ( သီလ ၊ သမာဓိ )Posted by: mingala ..<br /> <br /> ( သီလ )<br /> ဒီကေန႔ သီလကိုေျပာမယ္၊ သီလဆိုတာ ဘာလဲေဟ့လို႔ ေျပာရင္ ဘယ္လိုေျပာမလဲ ။ အမ်ားႏွင့္ဆိုင္ေသာ အားလံုးအတြက္ Common ျဖစ္သြားေအာင္ေျပာမယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ေနာ္။ သီလဆိုတာ ကိုယ္ ႏႈတ္ တို႔၏စည္းကမ္း၊ သီလအမ်ိဳးအစားေတြ ဒီကေန႔ အက်ယ္တ၀င့္ေျပာဖို႔ အခ်ိန္မရဘူး။ သီလ အမ်ိဳးအစားေတြ ေျမာက္ျမားစြာရွိတယ္။ ပါတိေမာကၡသံ၀ရ သီလ၊ ဣျႏၵိယသံ၀ရ သီလ၊ အာဇီ၀ပါရိသုဒၶိ သီလ၊ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားမ်ားအတြက္ ဒီေလာက္ထိမလိုေသးပါဘူး။ ခုနက ၂-လံုး ရရင္ျပီးျပီ။<br /> <br /> ကိုယ္ ႏႈတ္ တို႔၏ စည္းကမ္း၊ ကုိယ္၏စည္းကမ္း၊ ႏႈတ္၏စည္းကမ္း၊<br /> Bodily discipline and verbal discipline thi is Sila ပါဏာတိပါတာ ေ၀ရမဏိ သိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။<br /> I undertake the precept not to kill any living beings အသက္ရွိ သတၱ၀ါမွန္သမွ် မသတ္ရဘူးဆိုတဲ့ သိကၡာပုဒ္ကို အကၽြႏု္ပ္ ေစာင့္ထိန္းပါ၏။ အဲဒါဟာ ဘာလဲဆိုရင္ Bodily discipline ပဲ။ ဒီ ကိုယ္အမူအရာျဖင့္ သတ္တဲ့အမႈကို မလြန္က်ဴးမိေအာင္ ကာယကံကို ဘာလုပ္ရမလဲ ထိန္းေပးရမယ္။<br /> <br /> အဒိႏၷာဒါနာ။ ဒီလက္နဲ႔ သူတပါးရဲ႔ပစၥည္းကို မတရားေသာနည္းျဖင့္ မယူမိေအာင္ ကိုယ္အမူအရာကို ထိန္းတယ္။<br /> ကာေမသုမိစၧာစာရလဲ ဒီအဓိပၸါယ္ပဲဆိုေတာ့ ကိုယ္အမူအရာ ထိန္းတဲ့စည္းကမ္းဟာ အနည္းဆံုး ဘယ္ေလာက္ရွိမလဲ။ သံုးခုရွိပါတယ္။<br /> သတ္ျခင္း ညႇင္းဆဲျခင္း မလုပ္ဘူး၊ ခိုး၀ွက္ျခင္း မလုပ္ဘူး။ ကာမဂုဏ္ကို မွားယြင္းစြာ က်င့္သံုးတဲ့အက်င့္ကို မက်င့္ဘူး။<br /> တိရစၧာန္ဆိုတာကေတာ့ အေမရယ္၊ အမရယ္၊ ဘာမွ မခြဲဘူး။ အထီးရယ္၊ အမရယ္ ဘာမွမခြဲဘူး။ အကုန္လံုး စပ္ယွက္တာပဲ။ လူက်ေတာ့ ဒီလိုစည္းကမ္းနဲ႔ ေနလာတာ။ စည္းေလး ကမ္းေလးနဲ႔ ကာမဂုဏ္ကို မစပ္ယွက္သင့္တာ ေရွာင္သင့္တာ ေရွာင္။ တရား၀င္ ကိုယ္ႏွင့္လက္ခံထားတာေလး ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံ ဒီလိုသြားတာ။<br /> <br /> လူကေတာ့ စည္းနဲ႔ ကမ္းနဲ႔ ေနတာ။ ဒါေၾကာင့္ သီလဆိုတာ စည္းကမ္း။ အဲဒါေတြဟာ ဘုရားပြင့္ပြင့္ မပြင့္ပြင့္ တရားေဟာေဟာ မေဟာေဟာ ကမၻာဦးလူေတြေပၚတဲ့ အခ်ိန္ကစလို႔ ရွိေကာင္းတဲ့ အက်င့္။ အဲဒါကို ကိုးကြယ္စရာ Religion ဆိုတဲ့ထဲမွာ သြားထည့္စရာကို။ သမၼာ၀ါစာ၊ သမၼာကမၼႏၲ၊ သမၼာအာဇီ၀ ျဖစ္လာတယ္။<br /> သမၼာ၀ါစာ-Right speech. သမၼာကမၼႏၲ-Right action. How to actrightly ကို ေျပာျပီးျပီ၊ To refrain from three kind of evil action-မေကာင္းတဲ့ အက်င့္သံုးခု ေရွာင္လိုက္ရင္ Action ေတြ အကုန္လံုး မွန္သြားတယ္။ မေကာင္းတဲ့ ၆-ခုကို ေရွာင္လိုက္ရင္ ေကာင္းတဲ့စကားေတြ အလိုလို ထြက္လာလိမ့္မယ္။ Right Speech ျဖစ္တာေပါ့။<br /> <br /> Right livelyhood-ေပါ့၊ ဒါေလး နည္းနည္း အပိုေလးေပါ့။ မွတ္ထားလိုက္ဦး။ Right livelyhood-သိဖို႔ ေကာင္းတယ္။ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ရဲ႔ အဆံုးအမမ်ားစြာမွာ အသက္ေမြးမႈနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ မလုပ္ေကာင္းတဲ့အခ်က္ ၅-ခု ေျပာထားတယ္။ မလုပ္ေကာင္းတာ-<br /> Poison Trading-အဆိပ္ကို ကုန္သြယ္ေရာင္း၀ယ္ျခင္း မလုပ္ရဘူး။<br /> Weapon Trading-လက္နက္ ကုန္သြယ္ေရာင္း၀ယ္ျခင္း မလုပ္ရဘူး။<br /> Intoxicating Trading-ယဇ္မႈကို ကုန္သြယ္ေရာင္း၀ယ္ျခင္း မလုပ္ရဘူး။<br /> Animal Trading-အသားစားသတၱ၀ါကို ကုန္သြယ္ေရာင္း၀ယ္ျခင္း မလုပ္ရဘူး။<br /> Human Trading-လူသတၱ၀ါကို ကုန္သြယ္ေရာင္း၀ယ္ျခင္း ဆိုတဲ့ေနရာမွာ For Prostitute (ျပည့္တန္ဆာ)၊ or slave (ေက်းကၽြန္)၊ အဲဒီႏွစ္ခုအတြက္ Human Trading မလုပ္ရဘူး။ ၅-ခုရတယ္ေနာ္။<br /> အဆိပ္, လက္နက္, ယဇ္မႈ, အသားစားသတၱ၀ါ, လူ-အဲဒီ ၅-ခုက လြတ္သြားရင္ Livelyhood-က ဘာျဖစ္လဲ။ Right livelyhood-ေနာ္။ အဲဒါဟာ ဗုဒၶရွင္ေတာ္သည္ ေရွးေဟာင္းအိႏၵိယေယာဂီတို႔ရဲ႔ အက်င့္ကို ၆-ႏွစ္က်င့္ျပီးေတာ့ ဒီအက်င့္ေတြ ေကာင္းက်ိဳးမေပးဘူး ဆိုျပီးေတာ့ ကိုယ္တိုင္ခ်တဲ့အခါ ေရွးဦးစြာ ခ်မွတ္လိုက္တာ။ ဘာက်င့္စဥ္လဲ။ သီလ။ အဲဒီသီလရဲ႔ အက်ဥ္းခ်ဳပ္သည္ ကိုယ္ႏႈတ္ႏွစ္ပါးကို ထိန္းထားေပးတဲ့ စည္းကမ္းပဲတဲ့။<br /> <br /> အဲဒါေၾကာင့္ Bodily discipline, verbal discipline, Thi is Sila.အဲဒီသီလကို က်င့္သြားရင္ ဘာျဖစ္မလဲ။ ျဗဟၼာ့ျပည္ ေရာက္မယ္။ နတ္ျပည္ ေရာက္မယ္။ ဒီမ်က္ေမွာက္ခ်က္ခ်င္းကိုပဲ To be a good person (လူေကာင္းျဖစ္ျပီ) ပဲ။ ကာယကံမွာ စည္းကမ္းရွိရင္ ၀စီကံမွာ စည္းကမ္းရွိတယ္။ ကိုယ္ႏွင့္ႏႈတ္မွာ စည္းကမ္းရွိရင္ ခရစ္ယာန္ျဖစ္ျဖစ္၊ ဟိႏၵဴျဖစ္ျဖစ္၊ အစၥလာမ္ျဖစ္ျဖစ္၊ ဂ်ဴးျဖစ္ျဖစ္၊ ဗုဒၶပဲျဖစ္ျဖစ္၊ သူဘာျဖစ္လဲ Good person(လူေကာင္း) ဘာသာေရးက မတတ္ႏိုင္ဘူး။ ကိုယ္တိုင္လုပ္မွရတာ။<br /> <br /> လူေကာင္းတေယာက္ျဖစ္လာဖို႔အတြက္ အားလံုး ကိုယ္ ႏႈတ္မွာ စည္းကမ္းရွိၾကပါတဲ့။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ တရားရိပ္သာမွာ ေျပာသလိုမ်ိဳး ေျပာရင္ေတာ့ သီလျမဲၾကပါေပါ့။ အခုေတာ့ ဒါကေလးေတြဆိုေတာ့ ကိုယ္ ႏႈတ္မွာ စည္းကမ္းရွိၾကမယ္ေပါ့။ ကိုယ္ႏႈတ္ရဲ႔ စည္းကမ္းကို ထိန္းႏိုင္တဲ့ပုဂၢိဳလ္သည္ ဘာျဖစ္မလဲ။ Good person-လူေကာင္း။ အဲဒီေတာ့ ကာယကံရဲ႕ က်ဴးလြန္မႈ။ ၀စီကံရဲ႕ က်ဴးလြန္မႈေတြ အကုန္လံုးကို ဒီသီလက ထိန္းလိုက္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ လူေကာင္းေတာ့ ျဖစ္လာတယ္။ ဒါေပမဲ့ How to control the mental violence. It is more important then to control the body and speech. စိတ္ထဲ ေသာင္းက်န္းေနတာေတြ က်ေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္ ထိန္းမလဲ။<br /> <br /> ( သမာဓိ )<br /> ပါဏာတိပါတာ ေ၀ရမဏိ သိကၡာပဒံ သမဒိယာမိ-I undertake the precept not to kill any living beings. ဘယ္သတၱ၀ါကိုမွ ကၽြႏ္ုပ္မသတ္ပါဘူး။ သတ္လို႔လဲ မျဖစ္ဘူး။ သတ္ခ်င္တဲ့စိတ္ေတြ ဘယ့္ႏွယ္လုပ္မလဲ။ အဆင့္က အဲလို လာတယ္။ အဆင့္ဆင့္ရွိတယ္။ ဒီေတာ့ ကိုယ္ႏွႈတ္ႏွင့္ မလြန္က်ဴးေတာ့ဘူးဆိုရင္ပဲ တကမၻာလံုးက သူ႔ကို လူေကာင္း ေခၚေတာ့တာပဲ။ သီလက်င့္သံုးရင္ လူေကာင္းေတာ့ျဖစ္တယ္။ It is primary stage in Buddhism.ပဲ၊ သီလဟာ Primary stage-ပဲ ရွိေသးတယ္။ Middle stage လိုေသးတယ္။ high stage လိုေသးတယ္။ university level ေတာင္ မေရာက္ေသးဘူး။ မင္းတို႔က University ေရာက္ျပီဆိုျပီးေတာ့ သိပ္ျပီးေတာ့ အထင္ႀကီးမေနနဲ႔။ သီလမျပည့္စံုရင္ မင္းတို႔ Primary မွာပဲ ရွိေသးတယ္။ အခု မင္းတို႔ကို ဘုန္းႀကီး Primary stage ကို နည္းနည္းေလး သင္ေပးထားတယ္။ တကယ္အေရးႀကီးတဲ့ အပိုင္း၊ အဲဒီေတာ့ ဒုတိယအပိုင္းက ဘာလဲဆိုေတာ့ အဲဒီစိတ္ရဲ႔ ေသာင္းက်န္းမႈေတြ၊ ထၾကြမႈေတြ ပါဠိစားလံုးေလး ေျပာလိုက္ပရေစဦး၊ ပရိယု႒ာန ေခၚတယ္။ ကိုယ္နဲ႔ ႏႈတ္နဲ႔ လြန္က်ဴးေနတာကိုေတာ့ ၀ီတိကၠမ ေခၚတယ္။<br /> <br /> ၀ီတိကၠမ-ကိုယ္နဲ႔ ႏႈတ္နဲ႔ လြန္က်ဴးတာကို သီလနဲ႔ ထိန္း။ ကိုယ္ ႏႈတ္ စည္းကမ္းရွိေတာ့ သူသည္ လူေကာင္းတေယာက္ျဖစ္လာတယ္။ ဘာျပစ္မႈမွ မေရာက္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဘာဥပေဒနဲ႔မွ အေရးယူျခင္းမခံရဘူး။ သို႔ေသာ္ စိတ္ထဲမွာ ေသာင္းက်န္းေနတာရွိရင္ ဘာျဖစ္လဲ ဘာမွေတာ့ မျဖစ္ဘူး။ ျမတ္ဗုဒၶက တို႔သံဃာေတာ္ေတြရဲ႔ ၀ိနည္းေတာ္မွာေတာင္မွ-မေနာဒြါေရ အာပတၱိနာမ နတၳိ-တဲ့။ စိတ္နဲ႔ျပစ္မွားတာ အာပတ္မသင့္ဘူး။ ကိုယ္နဲ႔ ႏႈတ္နဲ႔ ျပစ္မွားမွ အျပစ္ေရာက္တာ။ အဲသေလာက္ ထိန္းႏိုင္ရင္ကိုပဲ တိုင္းျပည္က ေတာ္ေတာ္ေကာင္းေနျပီ။ ကမၻာလဲ အေတာ္ေကာင္းေနျပီ။ စိတ္ေသာင္းက်န္းမႈေတြကို ထိန္းဖို႔ကေတာ့ ကိုယ္တိုင္ရဲ႕ ခ်မ္းသာျခင္းအတြက္ စိတ္ထဲက ထၾကြေသာင္းက်န္းေနတာေတြကို မထိန္းႏိုင္လွ်င္ ကိုယ္တိုင္လဲ ခ်မ္းသာျခင္းကို မရႏိုင္ဘူး။ Physical happiness ကုိယ္ခ်မ္းသာျခင္းႏွင့္ Mental happiness စိတ္ခ်မ္းသာျခင္း၊ ဒီ ၂-ခုမွာ Mental happinrss မွသာလွ်င္ တကယ့္အေတြ႔ခ်မ္းသာအစစ္ပါ။<br /> <br /> ဟို အေမရိကန္ အဂၤလန္ အေနာက္ တိုးတက္တဲ့ႏိုင္ငံႀကီးေတြမွာ သြားၾကည့္ရင္ ဟို physical ေတြကေတာ့ very very advanced ပဲ။ သိပ္တိုးတက္တာပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔တေတြရဲ႔ စိတ္ဟာ သိပ္ဆင္းရဲတယ္။ ဘာနဲ႔တူေနသလဲ ဆိုေတာ့ ေဘာလံုးအႀကီးႀကီးတလံုးကို ေျပာင္ေခ်ာေနတဲ့ စားပြဲေပၚမွာတင္၊ အဲဒီေဘာလံုးႀကီးေပၚမွာ သစ္သားတန္းႀကီးကို အလယ္တည့္တည့္ တင္လိုက္ေပါ့။ တင္လိုက္ျပီး ဒီဘက္မွာ လူတေယာက္ ဟိုဘက္မွာ လူတေယာက္ ခြစီး။ အဲဒီလူႏွစ္ေယာက္ balance ျဖစ္ရင္ျဖစ္၊ မျဖစ္ရင္ ႏွစ္ေယာက္စလံုး ေသလိုက္။ သူတို႔ အဲဒီလို ျဖစ္ေနၾကတယ္။<br /> <br /> တကမၻာလံုးမွာေလ balance ျဖစ္ေအာင္ သူတို႔ မနည္း လုပ္ေနၾကရတာ။ အလြန္႔အလြန္ တိုးတက္ေနတဲ့အပိုင္းက ေနျပီးေတာ့ ဟို အစအထိ ကမၻာဦးက ေက်ာက္ေခတ္၊ ေၾကးေခတ္ကိုမ်ား ျပန္ေရာက္သြားမလား ဆိုျပီးေတာ့ ပူျပီးေနရတာ။ Tension, Tension ေပါ့။ စိတ္ထဲမွာ ပူျပီးေတာ့ ေနရတာေတြဟာ အလြန္ျပည့္စံုေနပါလ်က္ သူတို႔မခ်မ္းသာၾကဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္ သူတို႔ ျမန္မာျပည္မေရာက္ဘူးတဲ့ ဟိုဘက္က လူေတြက ေမးတယ္။ ျမန္မာျပည္ ဘယ္လိုလဲတဲ့။ အို-Physically very poor but mantally is very rich ႏွလံုးသား အလြန္ၾကြယ္၀တဲ့ လူမ်ိဳးပါကြာလို႔ လာၾကည့္စမ္းပါ။ တခ်ို႔ ေရာက္လာတယ္။ ဟာ-ဒီကေန ယုယုယယ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ေပးကမ္း ေကၽြးေမြးတည္းခို သြားလဲပဲ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြ တည္းမလား။ ဘယ္သူ႔အိမ္ တည္းမလဲ။ တပည့္ေတြ အေမရိကန္ေတြ၊ အဂၤလိပ္ေတြ လာၾကတယ္။ ဘယ္သူကမွ သူတို႔ Charges အခေၾကးေငြ မလုပ္ဘူး။ ဟိုကဖိတ္ေကၽြး၊ ဒီကဖိတ္ေကၽြး၊ လက္ေဆာင္ေတြေပး။ ေလယာဥ္ဆင္းတဲ့အခ်ိန္ကစျပီး ၀ိုင္းကူၾက၊ ျပန္တက္တဲ့အထိ ျပန္သြား ေပ်ာ္ေပ်ာ္သြားၾကပါတယ္။<br /> <br /> ဟာ-ဒီလိုတိုင္းျပည္မ်ိဳး ဘယ္မွာမွမေတြ႔ဖူးဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔ ဒီလူေတြ ဒီေလာက္ ႏွလံုး ဒါေလာက္လွေနတာလဲ။ ဒါေလာက္ ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာေနတာလဲလို႔ သူတို႔ ဒါေမးတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဘုန္းႀကီးက ေျပာတယ္။ This is land of Dhamma ဓမၼႏိုင္ငံေတာ္။ တို႔တိုင္းျပည္က ဒါေၾကာင့္မို႔ ဒီလူေတြ ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာတာ။ ဓမၼျဖင့္ ႏွလံုးသား ဘာျဖစ္ေနလဲ ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာတာ။ သူတို႔တိုင္းျပည္ေတြ ေရာက္သြားလို႔ရွိရင္ ေဟ့-က်ဳပ္ အခုမအားေသးဘူး။ ဘယ္ေန႔ေတာ့မွ ခင္ဗ်ားေျပာလို႔ရမယ္။ ဒါျဖင့္ ခင္ဗ်ားတည္းဖို႔ ဘယ္ဟိုတယ္မွာ က်ဳပ္တို႔လုပ္ထားတယ္။ အဲဒီသြားတည္း။ အဲဒီမွာစား။ အခ်ိန္က် က်ဳပ္လာရွင္းမယ္။ ဒါမ်ိဳးေတာ့ လုပ္ခ်င္လုပ္မယ္။ သူ႔အိမ္လာတည္းပါလို႔ ဘယ္ေတာ့မွ မရွိဘူး။<br /> <br /> သူ႔ကို လုိက္ပို႔မယ္။ သူ႔ကို ပင္တိုင္ခ်က္ေကၽြးမယ္။ ဘယ္ေတာ့မွ ဒီလိုမရွိၾကဘူး။ ရွားပါတယ္။ ကဲ အခုၾကည့္ေလ။ ဘာလဲ Mental violence ပါဠိလိုေျပာရင္ ပရိယု႒ာန စိတ္ခ်မ္းသာျခင္းကို မရႏိုင္ၾကတဲ့အေၾကာင္း၊ ဟိုဘက္တိုင္းျပည္ေတြမွာ ပစၥည္းပစၥယေတြ ျပည့္စံုျပီးေတာ့ စိတ္မခ်မ္းသာၾကဘူး။ ဒီထဲမွာ ဘုန္းႀကီးတို႔ ပစၥည္းပစၥယ မျပည့္စံုေပမယ့္လဲ အလြန္စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ေနတတ္တယ္။ ဘုန္းႀကီးတို႔လူမ်ိဳးဟာ အဲဒါ ဘာစြမ္းရည္လဲလို႔ဆိုရင္ ဒီဓမၼရဲ႔ စြမ္းရည္ေၾကာင့္ပါပဲ။ အဲဒီေတာ့ Satge က ဘုန္းႀကီးတို႔မွာ ဘာရွိသလဲ ဆိုရင္ သမာဓိ ရွိတယ္။ ေအး-သမာဓိ ဆိုတာ ဘာလဲေမးရင္ Mental discipline ပဲ ၊ Concentration ဆိုတာကေတာ့ လူသိမ်ားတယ္။<br /> <br /> ဒီကေန႔ ဘုန္းႀကီးတို႔ျဖန္႔ခ်ိတာက Mental discipline အဓိပၸါယ္။ စိတ္၏ စည္းကမ္း၊ ေတာထဲက ေမ်ာက္ေတြ သြားၾကည့္၊ အစာေတြ ၀ေအာင္စား၊ ထပ္စားတယ္၊ ပါးေစာင္ထဲ မ်ိဳထား၊ လက္ထဲကလဲ ဆုပ္လိုက္ေသးတယ္။ ဒီေလာက္ ၀ေနတဲ့အေကာင္ ျငိမ္ျငိမ္ေလး ေနလားဆိုေတာ့ မေနဘူး။ ဟိုအပင္ခုန္၊ ဒီအပင္ကူးလိုက္ ဒီအပင္ခုန္ ဟိုအပင္ကူးလိုက္ ေမ်ာက္၊ ေမ်ာက္ေျပာတာ။(ရယ္သံမ်ား)။ အလြန္႔ကို စည္းမဲ့ ကမ္းမဲ့ႏိုင္တဲ့ေကာင္။ မင္းတို႔စိတ္ ဘာနဲ႔တူလဲ ။ ဘုန္းႀကီးတို႔စိတ္လဲပဲ ဘာနဲ႔တူလဲဆိုရင္ ေမ်ာက္နဲ႔တူတယ္။ အျမဲတမ္း အလိုမျပည့္ႏိုင္ဘူး။ တစံုတခုကို ေတာင့္တေနတာ။ တခါတေလက်ေတာ့လဲ စိတ္ဟာ ဘယ္လိုျဖစ္လဲဆိုေတာ့ အလြန္မုန္းတီးထားတဲ့ လူတေယာက္ကိုေလ ခ်စ္တဲ့လူထက္ေတာင္မွ စြဲစြဲလမ္းလမ္း ျဖစ္ေနေသးတယ္။(ရယ္သံမ်ား)။<br /> <br /> ခ်စ္တဲ့လူကို ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ဘူးဆိုတာက ေတာ္ေသးတယ္။ ခ်စ္လို႔ မေမ့တာ ထား။ ဟာ-မုန္းပါတယ္ဆိုလဲ သူလဲ မေမ့ဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔ မေမ့တာလဲဆိုေတာ့ မုန္းလို႔ကို မေမ့တာ။ အဲဒီေတာ့ attachemen ဆိုတာ ႏွစ္မ်ိဳးလံုးပဲ။ ခ်စ္သူတို႔ အေပၚမွာ စြဲလမ္းတာေရာ၊ မုန္းသူ ရန္သူတို႔အေပၚမွာ စြဲလမ္းတာေရာ attachemen ပဲ၊ အဲဒါေတြ မ်ားလာျပီဆိုရင္ စိတ္ဟာ ေမ်ာက္လိုျဖစ္လာတယ္။ စိတ္ဟာ အျမဲတမ္း ခုန္ပ်ံေျပးလႊားေနတာ။ အဲလို ေမ်ာက္ကဲ့သို႔ ခုန္ပ်ံေျပးလႊားေနတဲ့စိတ္ကို ျငိမ္သြားေစဖို႔ရန္ က်င့္ရမယ့္က်င့္စဥ္ကို ေခၚတာက သမာဓိ၊ သို႔မဟုတ္ရင္ သမထ။<br /> <br /> <span style="color: red;">( သီတဂူ ဆရာေတာ္ )</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;"> ( ျမတ္မဂၤလာ ၁၉၉၉-ခု ေဖေဖာ္၀ါရီလ )</span></span></span><br /> <div style="color: red;"> <br /></div> <span class="userContent"><span class="text_exposed_show"><span style="color: red;">မူရင္း-https://www.facebook.com/photo.php?fbid=514370331928259&amp;set=a.138486792849950.19586.100000658892612&amp;type=1&amp;theater </span></span></span>Mg Chan Nyein Winhttp://www.blogger.com/profile/09880225481208324750noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9106958025834287284.post-9151639793370049022013-01-06T06:08:00.000-08:002013-01-06T06:08:08.794-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgR5HFGJcHM-nFaKFDGpcvho2-DDHZKoOk_cS_qBiP7o3pViPJbgz1ovyWjJzd8_wK_R0cJOin8k3HvcwkTQ_XN_PFWKTMqvFMBdIZOG9M_ErvU9Uf3NfjzJC2-Nx0wcpTfTE4F0juxYSw/s1600/16216_401748816570921_2117897310_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgR5HFGJcHM-nFaKFDGpcvho2-DDHZKoOk_cS_qBiP7o3pViPJbgz1ovyWjJzd8_wK_R0cJOin8k3HvcwkTQ_XN_PFWKTMqvFMBdIZOG9M_ErvU9Uf3NfjzJC2-Nx0wcpTfTE4F0juxYSw/s400/16216_401748816570921_2117897310_n.jpg" width="300" /></a></div> <span class="userContent"><br /> (၁) သုခေဝဒနာ၊(၂) ဒုကၡေဝဒနာ၊(၃) ဥေပကၡာေဝဒနာ၊ ေဝဒနာကို ဧည့္မွတ္လိုက္ အဲဒီ ဧည္သည္ သံုး<br /> ေယာက္ တစ္ခါတစ္ေလလာေတာ့..ဧည့္သည္ သြား ငါလုပ္ပစ္တယ္။ ေဝဒနာရဲ<span class="text_exposed_show">႕ သေဘာကေတာ့၊<br /> အခုျဖစ္ၿပီး အခုပ်က္တယ္၊ ခဏေလးပဲ။ ေဝဒနာတစ္ခုရဲ႕ သက္တမ္းဟာ ဒကာ ဒကာမတို႔ရဲ႕ သက္တမ္း<br /> ပဲ၊ တစ္ေဝဒနာ ပ်က္ၿပီး ေနာက္ေဝဒနာ မလာရင္ ေသၿပီပဲ။ ေဝဒနာသံုးမ်ိဳးနဲ႔ လွည့္အသက္ရွင္ေနရတယ္။<br /> ေဝဒနာႀကီးစိုးလိုက္တာ လူလားေျမာက္ကတည္းက အားကိုမအားရဘူး၊ ခ်မ္းသာခ်င္တဲ့ ေဝဒနာက ေန႔<br /> မအား ညမအား အေမာဆိုက္ေအာင္ ႏြားလုပ္ခိုင္းတာ၊ ျဖစ္စဥ္က ကိုက္ေနတယ္။<br /> ယားတာ ဒုကၡေဝဒနာ ယားတာေပ်ာက္သြားတာက သုခေဝဒနာ၊ ဒုကၡေဝဒနာ ႐ႈတတ္တာ ၾကမ္းလို႔၊ သုခ<br /> ေဝဒနာ မ႐ႈတတ္တာ ႏုလို႔။ ဘာေဝဒနာေပၚေပၚ ျဖစ္ပ်က္႐ႈရမယ္၊ ဒုကၡေဝဒနာ တစ္ခုတည္းကို ရွာ႐ႈေန<br /> ရင္ ငါးပါးေမွာက္မယ္၊ ကိုယ္ေပၚမွာ သုခေဝဒနာ ေပၚတယ္၊ ကာယဝိညာမွန္းသိတဲ့ ဝီထိက ဘာမွမျဖစ္ဘူး၊<br /> မေနာဒြါရနဲ႔ လွမ္းသာယာလိုက္မွ၊ ဟဒယဝတၳဳေပၚမွာ ေဇာ (၇) ႀကိမ္နဲ႔ တဏွာျဖစ္တာ၊ ေဝဒနာေပၚလဲ<br /> ေပၚသြားတယ္၊ ဒီကေန႔ၿပီး ရွိိေသးသလား ရွိေသးသလားနဲ႔ ေတြးလံုးသာခထုတ္ပါ၊ ေတြးလံုးထုတ္သည္<br /> ႏွင့္ တစ္ၿပိဳင္နက္၊ ေတြးတဲ့စိတ္ေပၚသည္ႏွင့္ အရင္ျဖစ္တဲ့စိတ္ဟာ..ရွိကို မရွိဘူး။ စိတ္ထဲ ခ်မ္းသာတာက<br /> ေလး ေပၚလာရင္လည္း ဇိမ္ခံမေနနဲ႔ ျဖစ္ပ်က္႐ႈလိုုက္။ ခ်မ္းသာတာ ခ်မ္းသာသက္ ရွည္ေနတယ္ဆိုရင္<br /> တဏွာၾကားခိုၿပီလို႔ မွတ္ပါ။ ေဝဒနာျဖစ္တာကို ခံစားရတာေကာင္းလိုက္တာ ဆိုတာဟာ..တဏွာနဲ႔ သိတာ<br /> အိပ္ခန္းထဲ တစ္ေယာက္တည္း၊ ကိုယ့္စိတ္ကူးကေလးနဲ႔ ကိုယ္ေပ်ာ္ေနတာ တဏွာနဲ႔ကိုဗ်၊ ေငြမွန္မွန္<br /> ဝင္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ၿပံဳးေနတာဟာ..တဏွာနဲ႔ အေဖာ္လုပ္ေနတာပါ။<br /> ေဝဒနာက သူ႔သေဘာနဲ႔ သူပ်က္ေနတာကို သူစိမ္းသေဘာနဲ႔ ၾကည့္ပါ၊ ေဝဒနာနဲ႔ ငါနဲ႔ မေရာပါေစနဲ႔၊ ခႏၶာ<br /> ထဲေဝဒနာျဖစ္ေနတဲ့ ေနရာေလးဆီကို၊ ဧည္သည့္ေနေနၿပီး ဧည့္သည္ေသေသတာပဲလို႔သာ ၾကည္ေပးေန<br /> ရမယ္၊ ေဝဒနာေတြ ဘယ္လိုပင္ ဆက္ေနပါေစ ျဖစ္ပ်က္သေဘာနဲ႔ ေနတာပါ။ က်ဳပ္တို႔က ေဝဒနာ တစ္ခု<br /> နဲ႔ တစ္ခုၾကား ဉာဏ္ထိုးရမယ္၊ ေဝဒနာက အပ်က္၊ ထိုးလိုက္တဲ့ ဉာဏ္က မဂ္၊ ဒီလိုသာ ေဝဒနာအပ်က္<br /> နဲ႔ ေနာက္က ဉာဏ္နဲ႔၊ ဆက္ဆက္ခ်ည္း သြားလို႔ရွိရင္ အပ်က္ခ်ည္းပဲ ျမင္ေနၿပီ၊ နာက်ဥ္ကိုက္ခဲတဲ့ ေဝဒနာ<br /> မျမင္ေတာ့ဘူး၊ ေဝဒနာကို ေပၚစကသာ မိေအာင္ ႐ႈႏိုင္ရင္လည္း..ဒီေဝဒနာ ႀကီးကို မလာေတာ့ဘူး၊ နာ<br /> တာ အစဥ္သျဖင့္ နာတယ္ဆိုရင္..ဉာဏ္က မထိုးထြင္ႏိုင္ေတာ့တဲ့အတြက္၊ ေဒါသကိေလသာ ၾကားခို<br /> လိမ့္မယ္၊ တစ္ကိုယ္လံုး နာေနရင္ ျပင္းထန္တဲ့ေနရာကို ျဖစ္ပ်က္႐ႈ၊ မခံသာလြန္းလို႔ ျပင္ျခင္ရင္၊ ႐ႈမွတ္<br /> မႈကို မလႊတ္ဘဲ ျဖည္းျဖည္းေလး ေနရာျပင္ႏိုင္ပါတယ္။ ေနရာမျပင္လွ်င္ သာၿပီးေကာင္းတယ္၊ ေတြ႔ေန<br /> တဲ့ သဘာဝအမူအယာကေလးေတြကိုေတာ့ ေနရာျပင္လိုက္တာနဲ႔ ေပ်ာက္မသြားေစနဲ႔၊ ျပင္ရင္ သမာဓိ<br /> ေပ်ာက္မသြားေပမယ့္ ဆုတ္ယုတ္သြားတတ္တယ္။<br /> ဥေပကၡာေဝဒနာမွာ ဉာဏ္ရွိတဲ့သူကေတာ့ မရွိတာပဲ ေတြ႔တာပဲ၊ မ်က္စိျမင္ကာ မတၱ၊ နားၾကားကာ မတၱ၊<br /> ႏွာေခါင္းနံကာ မတၱ၊ လွ်ာမွာစားကာ မတၱ၊ အေကာင္းအဆိုး မေရြးခင္ ဥေပကၡာေဝဒနာ စိတ္ထဲမွာ အာ႐ုံ<br /> ျပဳကာ မတၱ၊ ဥေပကၡာေဝဒနာ ဒီေဝဒနာခ်ဳပ္ေအာင္ ႐ႈႏိုင္ရင္ ဝမ္းထဲမွာ ၿငိမ္းေအးရမယ္၊ ေဝဒနာခ်ဳပ္သြား<br /> တာက နိဗၺာန္၊ ေအးၿငိမ္းသြားတာက ကိေလသာသိမ္းတာပဲ၊ ေသခါနီး႐ႈလို႔ ေဝဒနာခ်ဳပ္ေပ်ာက္သြားရင္<br /> လည္း ခႏၶာသိမ္းတဲ့ နိဗၺာန္ကို ေရာက္ႏိုင္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ ျပဳျပင္သမွ် ခႏၶာႏွိပ္စက္လို႔ ျပဳျပင္ရတာ၊<br /> ေညာင္းလြန္းလို႔ ေကြးရဆန္႔ရ ထိုင္ရ ထရတာ၊ မေနႏိုင္လို႔ လုပ္ရတာခ်ည္းပဲ၊ ႏွိပ္စက္တာကို မသိတဲ့အ<br /> တြက္ အပူေဇာ္ ကဲေနတာ၊ သူ႔ကို ဒုကၡသစၥာမွန္းသိၿပီး မေပါင္းခ်င္ေတာ့တဲ့တစ္ေန႔၊ လူခ်မ္းသာျဖစ္ၿပီ၊<br /> ဒုကၡသစၥာမွ လြတ္ၿပီ။ ခႏၶာထဲ ဘာစိတ္ေပၚေပၚ ဘာေဝဒနာေပၚေပၚ ဘာ႐ုပ္ေပၚေပၚ ဒုကၡသစၥာခ်ည္းပဲ<br /> လို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘယ္နည္းနဲ႔မွ ကိေလသာမလာဘူး၊ ေပၚရာကို ႐ႈရင္ သစၥာေတြ႔မယ္၊<br /> ခႏၶာထဲ ေပၚသမွ် ေတြ႔သမွ်သည္ ဒုကၡသစၥာ၊ ေပၚတာကို ျမင္ေလသမွ် မဂၢသစၥာ။ "နိေရာဓံ ဒိသြာ နိေရာဓံ<br /> အဘိ ံဉာယ"ဆိုတဲ့အတိုင္း၊ ခ်ဳပ္တာကေလးကို မရွိဘူးသိတာ ဝိပႆနာအျမင္ပါ၊ ဘာေဝဒနာမွ မေတြ႔<br /> ဘူးတဲ့။ ေဝဒနာလည္း မေတြ႔ဘူး စိတ္လည္း မေတြ႔ဘူး ႐ႈလိုက္ၿပီဆိုမွျဖင့္ ကုန္တာ ပ်က္တာေတြခ်ည္း<br /> ေတြ႔တာပဲတဲ့ ေလာကုတၱာရာမဂ္အျမင္က။<br /> ေရထဲမွာ ေရရွာစရာ မလိုပါဘူး၊ ခႏၶာကိုယ္ဉာဏ္နဲ႔သာ စိုက္ထား၊ နဂိုက ဒုကၡသစၥာထဲမွာ ဉာဏ္ကစိုက္<br /> ထားေတာ့ ေပၚလာသမွ်သည္၊ ဒုကၡသစၥာခ်ည္းသာမွတ္၊ ခႏၶာထဲ ေပၚဆဲ ေပၚဆဲကို ဒုကၡပဲလို႔ သိရမယ္၊<br /> ဉာဏ္က ေခါင္းညိတ္လိုက္႐ုံပဲ။ ခႏၶာက ဒုကၡသစၥာ၊ ဒုကၡသစၥာလို႔ သိတာက မဂၢသစၥာ၊ ေသတာက သမုဒ<br /> ယသစၥာ၊ ေနာင္ခႏၶာမလာတာက နိေရာဓသစၥာ၊ ခႏၶာကို တစ္ခ်က္သိလိုက္ရင္ သစၥာေလးပါး တစ္ၿပိဳင္နက္<br /> ေပၚတယ္၊ ဒါ ဓမၼာႏုပႆနာ၊ ဆရာသမားနည္းေပးတဲ့အတိုင္း ခႏၶာထဲေပၚတာေလးေတြကို၊ ျဖစ္ပ်က္<br /> ဒုကၡသစၥာေလးေတြပဲလို႔ ႐ႈတာက အႏုေဗာဓဉာဏ္၊ ပြားဖန္မ်ားေတာ့မွ၊ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ထိုးထြင္သိတဲ့<br /> ပဋိေဝဓ ကိုယ္ပိုင္ဉာဏ္ ထြက္လာတာ၊ ဒီဉာဏ္ေရာက္ရင္ ကိစၥၿပီးတာပဲ၊ သာမည သိတာသည္ ဝိပႆနာ<br /> ဉာဏ္၊ ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ သိတာသည္ မဂ္ဉာဏ္၊ မဂ္ဉာဏ္ မရေသးရင္ သိစရာက်န္ေသးလုိ႔၊ သစၥာပိုင္ပိုင္<br /> ႏိုင္ႏိုင္ မသိေသးလုိ႔၊ ဒုကၡသစၥာ ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္သိမွ နိဗၺာန္ရမယ္၊ ဉာဏ္ေရွ႕မွာ ဒုကၡျမင္ရဖန္မ်ားေလေလ<br /> မုန္းဉာဏ္ရင့္လာေလေလ၊္ မုန္းအားႀကီးရင္ ဆံုးေရာ၊ ဒုကၡရွိလို႔ ဒုကၡသိတာ အမွန္သိတာပဲ၊ သိသိေနမွ<br /> မဂၢသစၥာျဖစ္တယ္၊ အမွန္သိရင္ နိဗၺာန္ရဖို႔ နီးလာၿပီ။ ။<br /> <br /> ဤေကာင္းမႈကုသိုလ္ကံ<br /> ေစတနာအေပါင္းတို႔သည္ အားထုတ္ဆဲျဖစ္ေသာ<br /> ဝိပႆနာဉာဏ္မွ မဂ္ဉာဏ္သို႔ေက်းဇူးျပဳျခင္းငွာ<br /> အေထာက္အပံ့ ပစၥည္းအျဖစ္ျဖင့္<br /> တည္ရွိပါေစသတည္း ။<br /> <br /> <span style="color: red;">အရွင္ဉာဏဓဇ</span></span></span><br /> <div style="color: red;"> <br /></div> <span class="userContent"><span class="text_exposed_show"><span style="color: red;">မူရင္း-https://www.facebook.com/photo.php?fbid=401748816570921&amp;set=a.150642668348205.39860.100002074189858&amp;type=1&amp;theater </span></span></span>Mg Chan Nyein Winhttp://www.blogger.com/profile/09880225481208324750noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9106958025834287284.post-60520176696612735862013-01-02T04:48:00.001-08:002013-01-02T04:48:22.419-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh8-aQHukmv-aw5-b29s8E6PeInxe4Yr9Ij8poPhqZOM97g7nwu95-_eNMqPttfaMZTEkcb7CLBpo3cs3hPhj7FQHNumCAyvdztghi8rN8kWqUh45CrAq4_BCUTEqUW8jietGrU8GN3lj4/s1600/307631_406990742713395_1257300614_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh8-aQHukmv-aw5-b29s8E6PeInxe4Yr9Ij8poPhqZOM97g7nwu95-_eNMqPttfaMZTEkcb7CLBpo3cs3hPhj7FQHNumCAyvdztghi8rN8kWqUh45CrAq4_BCUTEqUW8jietGrU8GN3lj4/s320/307631_406990742713395_1257300614_n.jpg" width="212" /></a></div> <br /> <span class="userContent">"စိတ္႐ႈတာ ထာဝရ ဝိပႆနာပဲ"<br /> စိတၱာႏုပႆနာဆုိေပမယ့္ စိတ္ကို အ႐ႈခိုင္းတာ မဟုတ္ဘူး၊ စိတ္၏မရွိမႈ<br /> ပ်က္မႈကို ႐ႈရမွာ၊ စိတ္႐ႈ႐ႈ<br /><span class="text_exposed_show"> ေဝဒနာ႐ႈ႐ႈ အပ်က္ကိုျမင္ေစရမယ္၊ လူတစ္ေယာက္ဟာ ယခုျဖစ္ဆဲစိတ္တစ္ခုနဲ႔ပဲ အသက္ရွင္ေနတယ္<br /> တစ္ခုေသာ စိတ္ဟာ လူ႔အသက္ပါပဲ၊ စိတ္တစ္ခုသက္တန္းဟာ (၁) မွာေပၚ (၂) မွာပ်က္၊ စိတ္ကေလး<br /> တစ္စိတ္ေပၚလာ ဖ်တ္ဆို ေသၿပီး၊ ေနာက္စိတ္တစ္ခု အစားထိုးတာပဲ၊ တစ္စိတ္ၿပီး တစ္စိတ္ျဖစ္ၿပီးပ်က္<br /> ျဖစ္ၿပီးပ်က္နဲ႔..အစဥ္မျပတ္ မရပ္မနား ျဖစ္ပ်က္ေနတာပဲရွိတယ္၊ အစားထိုးစိတ္နဲ႔သာ အသက္ရွင္ေနၾက<br /> တာပဲရွိတာ..အစားထိုးရပ္တာနဲ႔ ေသမွာနဲ႔ တစ္ခ်က္တည္းဘဲ။<br /> ကမၼ႒ာန္းခြင္ဝင္ထိုင္ေနမွ ကမၼ႒ာန္းမဟုတ္..အခ်ိန္မေရြး ေနရာမေရြး လာသမွ်စိတ္ကို ရွိမရွိ အၿမဲအကဲ<br /> ခတ္ေနတာဟာ ကမၼ႒ာန္းပဲ၊ ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္အကဲခတ္တာနဲ႔ နိဗၺာန္ေရာက္ႏိုင္ပါတယ္၊ ကိုယ့္သႏာၱန္<br /> စိတ္က ႏွစ္ခု ၿပိဳင္ မျဖစ္ႏိုင္လို႔..ေရွစိတ္ကို အကဲခတ္တဲ့ ေနာက္စိတ္နဲ႔..ျမင္လို႔ မရႏုိင္ဘူး၊ ေပၚတဲ့စိတ္<br /> ကအရင္ေပၚမွာပဲ..အကဲခတ္တဲ့စိတ္က ေနာက္မွ ေပၚမွာပဲ၊ ေပၚတဲ့စိတ္ရွိတုန္းမွာ အကဲခတ္တဲ့ စိတ္မ<br /> ဝင္နိုင္ဘူး၊ ဘယ္စိတ္ေပၚလာလာ မရွိမွန္းသိရင္ အနိစၥေတြ႔တာပဲ။<br /> ဒြါရ (၆) ေပါက္မွာေပၚလာမွ် ဓမၼေတြကို ျဖစ္ပ်က္႐ႈရမယ္၊ မ႐ႈရင္ ေပၚတဲ့စိတ္ကို ငါစြဲတာခ်ည္းပဲ၊ ႐ႈရမွာ<br /> က စိတ္တစ္ခု ေပၚရာ႒ာနက (၆) ေနရာ။ ေပၚေတာ့လည္း တစ္ခုတည္း တစ္ေနရာမွာသာ ေပၚမွာ၊<br /> တစ္စိတ္မေပၚ တစ္စိတ္ အၿမဲေပၚေနမယ္၊ ျမင္တာနဲ႔ ျမင္ၿပီ သိတယ္၊ ျမင္တာမ်က္လံုး သိတာ ဟဒယ<br /> ဝတၱဳ ျမင္စိတ္ကေလးက ျမင္ၿပီး ပ်က္တာပဲ၊ သိစိတ္ကေလးကလည္း သိၿပီးပ်က္တာပဲ၊ သိစရာတစ္ခု<br /> ခ်ဳပ္ၿပီးမွ သိတာျဖစ္တယ္၊ ႐ႈတဲ့အခါ ျမင္တာကို မိရင္မိ..မမိရင္ သိတာကို မိေအာင္ဖမ္းရမယ္၊ ျမင္တိုင္း<br /> ျမင္တိုင္း ျမင္စိတ္ကေလးဟာ ျဖစ္ၿပီးပ်က္တာပဲလို႔ ဝမ္းထဲက ႐ႈေပး၊ အရင္ဟာ မရွိိတာသိရင္ ၿပီးတာပဲ<br /> ေနာက္အစားထိုးတာ ရွိခ်င္ရွိမွာေပါ့ စိတ္သည္ လက္ပစ္တစ္တြက္ ကုေဋတစ္သိန္းခ်ဳပ္တယ္လို႔ ဘုရား<br /> ကေဟာထားတာပဲ၊ ဘယ္စိတ္ျဖစ္၍ ဘယ္စိတ္ခ်ဳပပ္တယ္ဆိုတာ..ငါသိေအာင္လုပ္မယ္ဆိုတဲ့ အဓိ႒ာန္<br /> ခ်က္ထားၿပီး၊ အကဲ ခတ္သာေန၊ အကဲခတ္တဲ့စိတ္ေပၚရင္၊ ေရွ႕စိတ္က ခ်ဳပ္ၿပီးသားလို႔..မွတ္လိုက္ေပ<br /> ေတာ့ ေပၚတဲ့စိတ္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့..မရွိတာဘဲ ေတြ႔တယ္၊ စိတ္ဟာ မရွိတာမွာ လမ္းဆံုးတယ္၊ တရား<br /> ေတြ႔တယ္ဆိုတာ ခႏၶာ၏ မရွိမႈသေဘာ၊ အနိစၥကို ေတြ႔မွ တရားေတြ႔တယ္လို႔ ေခၚႏိုင္တယ္။<br /> ေဝဒနာ၏ အပ်က္ကို ေတြ႔မွသာ..အနိစၥေတြ႔တယ္လို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္၊ ေဝဒနာေတြ ေပၚၿပီးေတာ့ ပ်က္တာ<br /> ေတြ႔မွ..လမ္းမွန္တယ္လို႔ ဆိုႏိုင္ၿပီ။<br /> ေဝဒနာေတြ..စိတ္ေတြ ဆိုတာလည္း တစ္ၿပိဳင္တည္း ေပၚတာမဟုတ္ပါဘူး..တစ္ခုခ်ဳပ္ၿပီးမွ တစ္ခုေပၚ<br /> တာျဖစ္ပါတယ္၊ ပိဋိကတ္ ဘယ္လိုဆိုတယ္ဆိိုလို႔ရွိရင္..ယထာဘူတ မက်ေသးဘူး၊ ခႏၶာက ဘယ္လို<br /> ျပေနတယ္၊ ခႏၶာက ဘယ္လိုဆိုေနတယ္ဆိုရင္ျဖင့္၊ ယထာဘူတ က်ၿပီ၊ ဘုန္းႀကီးထြက္ေစခ်င္တာက<br /> ခႏၶာက ဘယ္လိုျပေနတယ္ဆိုတာကို၊ ႀကိဳက္တယ္..ဒီေတာ့ ေပၚရာ႐ႈ ဘာမွ မေပၚရင္..သက္ေစာင့္စိတ္<br /> ဆိုတဲ့ အိမ္သည္ကို႐ႈ။ ေစာင့္သာၾကည္ေန..တကယ္ရွိတာက ဓမၼျဖစ္၍ ဓမၼပ်က္တာပဲရွိတယ္၊ တပည့္<br /> ေတာ္တို႔ ဝိပႆနာ မလုပ္တတ္ေသးဘူးဘုရားဆိုရင္ ေစာင့္ၾကည့္မေနလို႔သာ မွတ္လိုက္ေပေတာ့<br /> ဒိ႒ိဆိတာ ဒီဓမၼေတြကို ငါလို႔လုပ္တာ၊ ဒါ ငါ့ဆံပင္၊ ငါ့သြား၊ ငါ့အသားနဲ႔၊ ဒီ ဒိ႒ိက စြဲထားလိုက္ထာ..<br /> တစ္ကိုယ္လံုးမွာ..အပ္ဖ်ားခ်စရာေတာင္ မရွိဘူး၊ အၿမဲမျပတ္ ေဖာက္ျပန္လိုက္ ပ်က္စီးလိုက္ အစားထိုး<br /> လိုက္ ဒီလိုျဖစ္ေနတာကို အမွန္မျမင္လို႔..ခိုင္တယ္ၿမဲတယ္ထင္ၿပီး..ဒိ႒ိဝင္တာ။ ဒိ႒ိက ေလာဘ၊ ေဒါသ၊<br /> ေမာဟထက္..ပိုေၾကာက္စရာ ေကာင္းတယ္၊ အလံုးစံုေသာ အကုသိုလ္တို႔၏ ျဖစ္ရျခင္းအေၾကာင္းရင္း<br /> ဟာ..ဒိ႒ိနဲ႔ ဝိစိကိစာၦပဲ။<br /> ခႏၶာကိုယ္ထဲ ဘာေပၚေပၚ..အာ႐ုံနဲ႔ ဒြါရ အေၾကာင္းတရား ႏွစ္ခုေၾကာင့္ ေပၚလာတဲ့ သခၤါရတရားပဲ..<br /> ျမင္စိတ္ဟာ..မ်က္စိအၾကည္နဲ႔ အဆင္းေၾကာင့္ ေပၚလာတာသိရင္၊ သံသယ ေသတယ္၊ ငါမဟုတ္လို႔<br /> ငါမပိုင္ ငါမဆိုင္လို႔..အေၾကာင္းႏွစ္ခု ႐ုပ္သိမ္းတာနဲ႔ ပ်က္တာသိရင္..ဒိ႒ိေသတယ္၊ ဒီလို အေၾကာင္းနဲ႔<br /> အက်ိဳးဆက္တာသိေတာ့ ငါဘယ္ကလာပါလိမ့္မလဲဆိုတဲ့..သံသယ ဝိစီကိစာၦ ေသတယ္၊ တစ္ခါ<br /> အေၾကာင္းနဲ႔ အက်ိဳးႏွစ္မ်ိဳးစလံုးထဲမွာ..ပုဂၢိဳလ္၊ သတၱဝါ၊ ေယာက်္ား၊ မိန္းမ၊ ငါ၊ သူ၊ ဒါေတြမပါတာ<br /> သိေတာ့ ဒိ႒ိေသတယ္။ ဒီအသိနဲ႔ေသရင္ အပါယ္မက်ဘူး ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာ..အခုေပၚလာတဲ့ တရားေလး<br /> တစ္ခုကို..ဘယ္လိုေၾကာင့္ ေပၚလာသလဲ..ဘယ္လုိေၾကာင့္ ပ်က္သြားသလဲ ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္သိရင္<br /> အပါယ္မက်ဘူး။ ဒြါရေျခာက္ေပါက္က..ခႏၶာငါးပါးတို႔..တစ္ေန႔တစ္ေန႔ မေရတြက္ႏိုင္ေအာင္ ေျပာင္းလဲ<br /> ေနတာကို..လဲၿပီ လဲၿပီလို႔ ဖန္ဖန္သိတာဟာ..ဝိပႆနာပါ။ အားထုတ္ခ်ိန္မွာ ျဖစ္ၿပီ ပ်က္ၿပီလို႔သာ<br /> အားထုတ္ပါ၊ ဓမၼသေဘာ သူ႔ဟာသူ ျဖစ္ပ်က္ေနတာေတြ ၾကည့္ေနဖို႔ပဲ၊ ဓမၼေတြပဲလို႔ သံသယရွင္း<br /> သြားရင္..ဝိစိကိစာၦေသတာပဲ၊ ဒိ႒ိသတ္ဖို႔ကေတာ့.. ေပၚလာသမွ် တရား ျဖစ္ပ်က္႐ႈပါ၊ ျဖစ္ပ်က္ ၿဖိဳင္<br /> ၿဖိဳင္႐ႈ၊ သံသယ ကင္းကင္းနဲ႔ ျဖစ္ပ်က္႐ႈႏိုင္ၿပီဆိုရင္..ေသာတာပန္ဟာ အလြယ္ကေလးမွတ္။ ။<br /> <br /> ဤေကာင္းမႈကုသိုလ္ကံ<br /> ေစတနာအေပါင္းတို႔သည္ အားထုတ္ဆဲျဖစ္ေသာ<br /> ဝိပႆနာဉာဏ္မွ မဂ္ဉာဏ္သို႔ေက်းဇူးျပဳျခင္းငွာ<br /> အေထာက္အပံ့ ပစၥည္းအျဖစ္ျဖင့္<br /> တည္ရွိပါေစသတည္း ။<br /> <br /> အရွင္ဉာဏဓဇ</span></span><br /> <span class="userContent"><span class="text_exposed_show"><span style="color: red;">မူရင္း-https://www.facebook.com/photo.php?fbid=406990742713395&amp;set=a.150642668348205.39860.100002074189858&amp;type=1&amp;theater </span></span></span>Mg Chan Nyein Winhttp://www.blogger.com/profile/09880225481208324750noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9106958025834287284.post-51589095780359083082012-12-31T03:38:00.001-08:002012-12-31T03:38:28.726-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFDixhGEX1E8bpa8R151vhi2mYP0gx6rW2LqIKLeF2I93rwC188vXl75AvzxvSdszPqDltcRuagGgCrlYKb4q60AH_-Ipa39oS14V3fHAr_3bSgphQhwnCgydtR6ndSuc7n2lVVrdh8sQ/s1600/index.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="239" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFDixhGEX1E8bpa8R151vhi2mYP0gx6rW2LqIKLeF2I93rwC188vXl75AvzxvSdszPqDltcRuagGgCrlYKb4q60AH_-Ipa39oS14V3fHAr_3bSgphQhwnCgydtR6ndSuc7n2lVVrdh8sQ/s320/index.jpeg" width="320" /></a></div> <br /> <span class="userContent">ကိေလသာကို သတ္ျခင္းသည္ကား မဂ္၊<br /> ရုပ္ဓာတ္နာမ္ဓာတ္ ခ်ဳပ္ျပတ္ျခင္းကား အခ်က္၊<br /> သို႕တေစလည္း<br /> သခၤါရုေပကၡာဉာဏ္ အင္အားမျပည့္၀ေသးမီ၊ ဗိုလ္ငါးပါး အင္အားမမွ်၊ ရင့္က်က္မႈကာလသို႕ မေရာက္ေသးမီ၊<br /><span class="text_exposed_show"> မဂ္သဘာ၀၏ ခ်ဳပ္ျပတ္ပံုမ်ဳိးကဲ့သို႕ေသာမဂ္အတုမ်ားလည္း ေပၚေပါက္ၾကေသး၏။<br /> <br /> ၄င္းတို႕မွာ …<br /> <br /> <span style="color: blue;">၁။ ခ်မ္းသာဆင္းရဲတို႕အေပၚ ဥေပကၡာအျပဳလြန္ရာမွ တစ္ခ်က္စာမွ် လစ္လပ္သြားျခင္း၊<br /> <br /> ၂။ ေၾကာင့္ၾကပူပန္ျခင္းကင္းေသာ စိတ္ျဖဴစင္မႈအေပၚ ႏွစ္သက္ေနျခင္းေၾကာင့္လည္း <br /> တစ္မွတ္စာမွ် လစ္လပ္သြားျခင္း၊<br /> <br /> ၃။ေၾကာင့္ၾကပူပန္ျခင္းကင္း စိတ္ၿငိန္းေအးေနျခင္းအေပၚ ၿငိေနျခင္းေၾကာင့္လည္း တစ္မွတ္စာမွ် လစ္လပ္သြားတတ္ျခင္း၊<br /> <br /> ၄။ ၀ီရိယထား သမာဓိအားႏွင့္ မလိုက္ဖက္ရာမွလည္း စိတ္ပ်ံ႕ထြက္သြားေတာ့ကာ တစ္မွတ္စာမွ် လစ္လပ္သြားတတ္ျခင္း၊<br /> <br /> ၅။ အျမင္မတိုး ရိုးအီေနျခင္းေၾကာင့္ ဆႏၵအားမ်ား ယုတ္ေလ်ာ့နိမ့္ပါးသြားကာ ငိုက္ျမည္းမႈအရာျဖင့္ တစ္မွတ္စာမွ် လစ္လပ္သြားတတ္ျခင္း၊<br /> <br /> ၆။ ႏုလြန္ေသာအေတြ႕၌ အသိက မလိုက္ႏိုင္ေတာ့ျခင္းေၾကာင့္ ထိုင္းမိႈင္းပ်င္းရိလာေတာ့ကာ တစ္မွတ္စာမွ် လစ္လပ္သြားတတ္ျခင္းမ်ားပင္တည္း။<br /> <br /> စင္စစ္ ထိုေျခာက္မ်ဳိးတို႕သည္<br /> သမာဓိလြန္ကဲ ဉာဏ္အားနည္းရာမွျဖစ္ေသာ မသိျပတ္မ်ဳိးခ်ည္းသာ ျဖစ္ၾကရာ၏ ။<br /> <br /> မဂ္၏ ခ်ဳပ္ျပတ္မႈကား စကၡဳံဥဒပါဒိ ဉာဏဥဒပါဒိ အစခ်ီ ဓမၼစကၠပ၀တၱနသုတ္ေတာ္လာ အဂၤါငါးပါးႏွင့္အညီ သိလ်က္က ခ်ဳပ္ျပတ္သြားျခင္းမ်ဳိးသာ။</span><br /> <br /> <span style="color: red;">မဂ္အစစ္ကား …<br /> ယင္းမဂ္ က်သည္ႏွင့္တစ္ျပိဳင္နက္ ထပ္ခ်ပ္မကြာ ဖိုလ္ေခၚ ကိေလသာ ေသဆံုးသြားမႈ၏ အက်ဳိးထူးခံ ရလာဒ္အျဖစ္ အေအးဓာတ္ အၿငိမ္းဓာတ္ႀကီး ေပၚေပါက္ခံစားရျခင္းပင္ ျဖစ္၏ ။ ဖိုလ္ႏွင့္မဂ္ တစ္ဆက္တည္းသာ။</span><br /> <br /> <span style="color: red;">မဂ္အတုတို႕ကား …<br /> မလစ္လပ္ခင္ကတည္းက ေအားလည္းေအး ေမွးလည္းေမွးအျဖစ္ျဖင့္ ဥေပကၡာကေပးေသာ သာမန္အေအး ထိုအခြင့္ေရးၾကားမွ ျပတ္ေတာက္သြားျခင္းမ်ဳိးမ်ား ျဖစ္ၾကၿပီး ျပတ္ေတာက္ၿပီး ေနာက္၌လည္း ထူးထူးျခားျခား ေအးမလာၿပီ။ </span><br /> <br /> မဂ္ဆိုသည္မွာ သူ႕ဆိုင္ရာ ကိေလသာကို သတ္ျဖတ္ခ်လိုက္ျခင္း၊<br /> ဖိုလ္ဆိုသည္မွာ ရန္ကင္းသျဖင့္ ေအးခ်မ္းျခင္း၊<br /> သို႕ေၾကာင့္ မဂ္ႏွင့္ဖိုလ္ ထိုႏွစ္ခင္းတို႕သည္<br /> အေၾကာင္းခံႏွင့္ အက်ဳိးဆက္ ခြဲဖ်က္မရစေကာင္းေသာ အတြဲမ်ားသာ ျဖစ္ၾကေလရာ …<br /> မဂ္အစစ္ဟုတ္မဟုတ္ မည္သူ႕ကိုမွ် ေမးၾကည့္စရာ မလိုၿပီ။<br /> <br /> အတုအစစ္ ခြဲျခားနည္း မည္သူ႕ထံမွလည္း နည္းခံေနစရာ မလိုၿပီ။<br /> မဂ္မသိ ဖိုလ္ႏွင့္ညိွစကားပမာ ခ်ဳပ္ျပတ္မႈသိေသာ အသိ၏ေနာက္၌ အၿငိမ္းဓာတ္ အေအးဓာတ္ႀကီး လိုက္မလိုက္ျဖင့္ ခ်ိန္ကိုက္သိႏိုင္သည္။<br /> ကိုယ့္အတြင္းရိွကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ထိုးထြင္းသိျဖင့္ သိႏိုင္ေသာ ကိန္းေသနည္းပင္တည္း။<br /> ထိုမဂ္အေၾကာင္းခံ၏ ဖိုလ္အက်ဳိးေပး အေအးသည္ သခၤါရုေပကၡာရိွသမာဓိပႆဒၶိေအးမ်ားထက္ အဆမ်ားစြာ သာလြန္သည္ကိုလည္း သတိျပဳေလဦး။ သို႕မဟုတ္ ေဆာင္းေအးႏွင့္ ေဆာင္းေရေသာက္ေအး ႏွစ္တြဲခြဲသိၾကည့္လိုက္ပါ…။<br /> <br /> <br /> ခရီးသြားႏွင့္ စမ္းေရႏွင့္<br /> <br /> ထိုဖိုလ္အရသာ၏ ေအးျမပံုကို ခံစားလိုက္ရေသာ ေယာဂီ၌ကား …<br /> ေႏြေခါင္ေခါင္ တလင္းေျပာင္ေျပာင္ ေနပူက်ဲက်ဲထဲ၀ယ္ ခရီးခဲတရၾကမ္းႏွင္လ်က္က ရန္သူ႕လက္မွ ရုန္းထြက္လာခဲ့ရေလသူတစ္ေယာက္ရန္သူႏွင့္လည္းေ၀း ေတာအုပ္စမ္းေရအိုင္ေဘးလည္းအေရာက္ တစ္ဖန္ စမ္းေခ်ာင္း၏အစပ္ စမ္းေရႏွင့္မျပတ္ျဖစ္ေနေသာ ရြံ႕ႏြံဖတ္ဖတ္ ေတြ႕ေလရာ <br /> <br /> က။ ရန္သူ၏ ႏိွပ္စက္ခံထားရမႈေၾကာင့္ ႏြမ္းနယ္ျခင္း၊<br /> ခ။ ခရီးခဲလမ္းၾကမ္း၏ ညွင္းပန္းခံရမႈေၾကာင့္ ပင္ပန္းျခင္း၊<br /> ဂ။ ေနပူေလပူဒဏ္ အဖန္ဖန္ခံထားရမႈေၾကာင့္ ညိွဳးႏြမ္းျခင္း၊<br /> <br /> ထိုဒဏ္တို႕ကို ေျပေပ်ာက္လိုမႈအား ႀကီးလာရကား ထိုစမ္းႏြံေပၚသို႕လည္း စိတ္ခ်လက္ခ် ပစ္လွဲထိုင္ခ် စမ္းေရေအးေအးေလးကိုလည္း ေသာက္ခ်လိုက္သည္ပမာ … သည့္အတူသာလွ်င္<br /> ကိေလသာ၏ ဒဏ္၊ ရုပ္နာမ္ျဖစ္ပ်က္တို႕၏ဒဏ္၊ အတြင္းဓာတ္အခ်င္းခ်င္း အာရံုႏွင့္ အၾကည္ဓာတ္အခ်င္းခ်င္း စစ္ခင္းၾကရာမွျဖစ္ေသာဒဏ္ …<br /> <br /> ထိုဒဏ္ဤဒဏ္မ်ား အလူးအလဲခံထားရရွာေသာ အသိကေလးသည္လည္း မဂ္၏အဆိုက္ ဖိုလ္အေအးဓာတ္ႀကီးကလည္း လိုက္၍လာေခ်ေသာအခါ အၿငိမ္းဓာတ္ အေအးဓာတ္ႀကီးထဲသို႕ ေျခစံုပစ္၍ ထိုင္ခ်လိုက္ေလေတာ့သည္။<br /> <br /> ထိုအသိစိတ္ႏွင့္ ထိုအေအးဓာတ္ ထပ္မိသြားေသာအခါတြင္ကား …<br /> ထိုစိတ္မွတစ္ဆင့္ တစ္ကိုယ္လံုးႀကီးသို႕တိုင္ေအာင္<br /> ငယ္ထိပ္မွေတာက္ေလွ်ာက္ ေအာက္သို႕လည္း စုန္ဆင္းေစေလၿပီ။<br /> <br /> ခါးဆစ္ရိုးမွတက္ အထက္ထက္သို႕လည္း ပ်ံ႕ႏွံ႕ေစေလၿပီ။<br /> ထိုသို႕ခံစားေနရစဥ္ ..<br /> ခ်ဳပ္ျပတ္မႈကို သိေသာအသိကား တစ္စကၠန္႕တစ္ခ်က္စာမွ်သာတည္း၊<br /> အေအးဓာတ္ အၿငိမ္းဓတ္ ခံစားသိအသိကား ႏွစ္စကၠန္႕ သံုးစကၠန္႕မွ်အထိတည္း၊<br /> <br /> ထိုတြင္<br /> ၁။ ခ်ဳပ္ျပတ္မႈကား နိေရာဓ သို႕မဟုတ္ နိဗၺာန္တည္း၊<br /> ၂။ ခ်ဳပ္ျပတ္မႈအေပၚ သိျခင္းကား မဂ္ဉာဏ္တည္း၊<br /> ၃။ ခ်ဳပ္ျပတ္မႈ၏ အၿငိမ္းဓာတ္ကို ခံစားေနျခင္းကား ဖိုလ္ဉာဏ္တည္း။<br /> <br /> စိတ္မည္းမျပဴ အျဖဴခ်ည္းသက္သက္ျဖစ္ရကား အျဖဴစင္ဆံုး အေတာက္ပဆံုး၊ ညစ္ေၾကးမတင္ ပကတိျဖဴစင္လ်က္ရိွေသးေသာ တြင္းထြက္ေရႊ၊ တြင္းထြက္ေငြသားမ်ားပမာသာ။<br /> သို႕မဟုတ္<br /> ပန္းထိမ္ဆရာသည္ ေရႊမွ အညစ္အေၾကးမ်ားကို သန္႕စင္ကာ လက္ရာေျမာက္စြာ ရတနာအျဖစ္ ထုလုပ္ၿပီး မွန္လံုခန္းႀကီးထဲ ထည့္ျပထားသည့္ပမာတည္း။<br /> ညစ္ေၾကးမတင္ ပကတိစင္ၾကယ္ေနေသာ ႏွလံုးသာအၾကားမွ ျဖစ္ေပၚလာသည့္ ထို စိတ္တန္ခိုး စိတ္သတၱိမ်ား၏ အေရာင္ကား ဘယ္အရာႏွင့္မွ် ႏိႈင္းယွဥ္၍ မရစေကာင္းၿပီ။<br /> <br /> <br /> <br /> အသစ္တည္ၿပီးစ တိုက္အိမ္ တိုက္ခန္းေလးတစ္ခု<br /> <br /> ထိုဖိုလ္စိတ္မ်ား ျဖစ္ပြားၿပီးေနာက္<br /> စိတ္သည္ မိမိရႈလက္စ ရုပ္နာမ္ျဖစ္ပ်က္ကိုသာ ေကာက္ကိုင္ရေတာ့၏ ။<br /> <br /> ထိုသို႕သာ ေကာက္ကိုင္လိုက္ရေသာ္လည္း<br /> ဖိုလ္ေဇာက်ရာရိွ ေစတနာ၏ ေစ့ေဆာ္အားသည္ အလြန္ အင္အားႀကီးမားသည္ကတစ္ေၾကာင္း မည္သည့္ကမၻာ မည္သည့္သံသရာ မည္သည့္ဘ၀မွာမွ မရဖူး၊ မေတြ႕ဖူးခဲ့ေသာ အေတြ႕အထိႀကီး ျဖစ္ေနသည္က တစ္ေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ စိတ္သည္ ဖိုလ္ေဇာက်ရာ အတိတ္အာရံုဆီသို႕သာ ေျပးသြားေခ်ေတာ့သည္။<br /> <br /> ဖိုလ္စိတ္က်စဥ္တုန္းက ခံစားခဲ့ရပံုမ်ားကိုသာ တသသ သတိရေနေခ်ေတာ့သည္။<br /> ၄င္းကိုကား ပစၥ၀ကၡဏဉာဏ္ဟူ၍ ေခၚဆိုရေခ်၏ ။<br /> <br /> သို႕မဟုတ္<br /> ရၿပီးဖိုလ္ခ်မ္းသာကို ျပန္လည္ခံစာေနပါသည္ဟုူ၏ ။<br /> ၄င္းပုဂၢဳိလ္ကို ဖလသမာပတ္ ၀င္စားေနေသာသူဟူ၍ ေခၚဆိုရပါ၏ ။<br /> <br /> စိ္တ္ျဖဴစင္မႈျဖင့္ ထိုသို႕ခံစားေနစဥ္ …<br /> စိတ္သည္ ေတြးစိတ္လည္းမသြင္း ေျပးစိတ္လည္း မပင္းဘဲ အလြန္ရွင္းလင္းေသာအျမင္ျဖင့္ အထူးၾကည္လင္လ်က္က တည္၏။<br /> <br /> ေဆာက္ၿပီးစ တိုက္သစ္တစ္ခု၏ အတြင္းခန္းထဲ၀ယ္<br /> တစ္ေယာက္ထီးတည္း ေအးခ်မ္းၿငိမ္သက္စြာ ထိုင္ေနရသည့္ပမာ အရႈပ္အေထြး ကင္းရွင္းစြာ ပကတိအသိ ပကတိအၾကည့္ျဖင့္ အျမင္ၾကည္လ်က္ပင္ ရိွေခ်၏ ။<br /> <br /> ထို ဖိုလ္ခ်မ္းသာ ခံစားရမႈကား အာရံုေပၚတိုင္းလည္း ျဖစ္ပြားေနတတ္လွ၏ ။ ကိုယ္၀င္ခ်င္သလို၀င္၍ရေသာ ကိုယ္ပိုင္အိမ္ကဲ့သို႕ပင္ျဖစ္၏ ။<br /> <br /> ဖိုလ္ေဇာက်စဥ္ အားႀကီးမႈစိတ္စဥ္သို႕လိုက္၍<br /> အခ်ဳိ႕ကား ရႈပြားေနက် ျဖစ္ပ်က္ ရႈလ်က္ကပင္ ဖိုလ္ေဇာဆီသို႕ ထိုး၀င္ေျပး၏ ။<br /> အခ်ဳိ႕ကား ဖလသမာပတ္ ၀င္စားလိုခ်ိန္ အာရံုျပဳသည္ႏွင့္ အဆင့္ဆင့္ ကူး၀င္၏ ။<br /> ရၿပီး ဖိုလ္ခ်မ္းသာကိုခ်ည္း ထိုသို႕ တရစ္၀ဲ၀ဲခံစားေနျခင္းသည္ကား ေရွ႕ခရီးဆက္ တစ္ေကြ႕ထြက္ရန္၏ အဟန္႕အတားဆိုသည္ကိုလည္း သတိ ရိွပါေလ။<br /> ရၿပီး ဖိုလ္ခ်မ္းသာကိုခ်ည္း ထိုသို႕ အလယ္ကြက္ကြက္ အေတြ႕ဖက္ေနျခင္းသည္ကား ေရာင္းရာ၀ယ္ရာတို႕မွ အျမတ္ထြက္လာေသာေငြကို အခါခါထုတ္ ေရတြက္ေနပံုမ်ဳိး ဆိုသည္ကိုလည္း သတိရိွပါေလ။<br /> <br /> <br /> <br /> အသစ္လာလွ်င္ အေဟာင္းကြာရန္ႀကိဳးစားပါ<br /> <br /> အကယ္လို႕<br /> သင္သည္ ေရွ႕ခရီးအထြက္ ဆက္ခ်င္ခဲ့ေသာ္<br /> ရၿပီးဖိုလ္ခ်မ္းသာသို႕ စိတ္မေရာက္ေစရန္ အဓိ႒ာန္ျဖင့္ ျဖတ္ေတာက္ခ်အပ္၏ ။<br /> <br /> ဤေနရာသည္ ငါ့အတြက္ ေဘးရန္မကင္းေသးၿပီ ။<br /> ၀ိသာခါမ လင္ေတာ္ကိုပုည၏ အသံုးေတာ္ခံဘ၀မွ မထရေသးသည္ကို ေအာက္ေမ့ရာ၏ ။<br /> ၀ိသာခါမ အတြင္းရိွ ရာဂေသြး ေဒါသေသြးတို႕က ကလိခံေနရသည္ကို သတိရိွရာ၏ ။<br /> ေသာတာပန္ အနာထပိဏ္ဘ၀ မယားပုညလကၡဏ၏ လက္မွ မထြက္ေသးသည္ကို အမွတ္ရရာ၏ ။<br /> အနာထပိဏ္၏ဘ၀ မယားကိစၥသားကိစၥ လက္မွမခ်ရေသးသည္ကိုလည္း အမွတ္ရရာ၏ ။<br /> <br /> ငါသည္ ေလးဘက္သြားမွလြတ္ေသာ္လည္း ႏွပ္မစင္ေသး၊<br /> ငါသည္ ႏွပ္ပင္စင္ေသာ္မွလည္း သခၤါရ၏ ျပဳျပင္မႈေအာက္က မလြတ္ေျမာက္ေသး။<br /> ဤသို႕ေသာ(သူ႕ဖိုလ္ခ်မ္းသာ၌ အမုန္း၀င္ေစေသာ) ဆင္ျခင္ဉာဏ္တို႕ျဖင့္ ျဖတ္ေတာက္အပ္၏ ။ <br /> ျဖတ္ေတာက္တတ္ပါမွလည္း ေရွ႕ခရီးဆက္၍ ရ၏ ။ မိမိရိွ ရုပ္နာမ္ျဖစ္ပ်က္သို႕ ယခင္ရႈေနက်အတိုင္း ရႈမွတ္ျခင္းျဖင့္သာ အဆင့္တက္ရပါသည္ကို အားကိုးတတ္ပါမွလည္း ေရွ႕ခရီး ဆက္၍ ရ၏ ။<br /> <br /> ထိုသို႕မဟုတ္ပါက<br /> မေတြ႕စဖူး အေတြ႕ထူးႀကီး ျဖစ္ေန၍ ၿငိတြယ္ေနသည္က တစ္ေၾကာင္း၊<br /> ကမၻာ့ကမၻာ သာသနာႏွင့္ ၾကံဳတိုင္း ေတာင့္တခဲ့သည္ကို ရေနသည္က တစ္ေၾကာင္း၊<br /> ကာမအရသာထက္ေကာင္းေသာ ဓမၼအရသာ၌ ခံေကာင္း ေကာင္းေနသည္က တစ္ေၾကာင္း၊<br /> ထိုအေၾကာင္းေၾကာင္းေသာ အေၾကာင္းေၾကာင္းတို႕ေၾကာင့္ လမ္းေၾကာင္း ထစ္ေငါ့ေနတတ္လွေခ်သည္။<br /> <br /> ငါတို႕ေခတ္ တစ္မဂ္မွ တစ္မဂ္သို႕ မကူးဆက္ႏိုင္ျခင္းသည္<br /> ယင္းအေၾကာင္းခံတရားမ်ားေၾကာင့္ဆိုက မမွားတန္ရာၿပီ။<br /> မယားၿငိ သားၿငိကမွ တရားမမိသည္မဟုတ္၊<br /> တရားအၿငိကလည္း တရားမမိသည္ကို သက္ေသထူေနျခင္းတည္း ။<br /> ဤသို႕ ၿငိကပ္ေနျခင္းကပင္ မိမိ၌ ကိေလသာအား ႀကီးလွပါေၾကာင္း ၀န္ခံခ်က္ေပးျခင္း မဟုတ္ေလာ။<br /> <br /> <br /> <br /> ခရီးမဆံုးမီ ခါးေတာင္းက်ဳိက္ မျဖဳတ္ေလႏွင့္ဦး<br /> <br /> စိတ္ဓာတ္မည္းသူ ျဖဴလိုမူ တူရႈခရီးဆက္ ၊<br /> ဤသို႕ ဆိုအပ္ခဲ့ၿပီးေသာ အစီရင္ျဖင့္ပင္ သစိတၱ ပရိေယာဒါပနံအရ စိတ္ဓာတ္ျဖဴစင္ပံု အျခင္းအရာ ရိပ္မိႏိုင္ေလာက္ရာ၏ ။<br /> <br /> ထို႕ထက္ဆက္၍ ျဖဴစင္လိုပါေသာ္ကား…<br /> တစ္မဂ္မွတစ္မဂ္သို႕ တက္၍တက္၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊<br /> တစ္ဖိုလ္မွတစ္ဖိုလ္သို႕ ထြက္၍ထြက္၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊<br /> ျဖဴစင္သည္ထက္ ျဖဴစင္စြာ ႀကိဳးစားၾကကုန္ရာ၏ ။<br /> <br /> တစ္မဂ္မွ တစ္မဂ္သို႕ တက္ၾကရာတြင္<br /> သင့္မွတ္ခ်က္တစ္ခ်က္လွ်င္ အမည္း တစ္စက္တစ္စက္ေပ်ာက္ အျဖဴတစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ေတာက္ေစ၏ ။<br /> <br /> မဂ္က် ဖိုလ္၀င္ အရိယာဇာတ္၀င္ၿပီး သူတစ္ဦး၏ လက္၀ယ္ရိွ ရႈမွတ္ခ်က္တစ္ခ်က္ဟူေသာ မဂၢအရာသည္ ေငြစင္တစ္မတ္ပမာ ေၾကးစြာ၏။ အစစြာေသာ ၀ိပႆနာရွင္လက္၀ယ္ရိွ မွတ္အားကဲ့သို႕ ငါးျပားတစ္ေစ့ မဟုတ္ေတာ့ၿပီ။<br /> <br /> တစ္မဂ္တစ္မဂ္သို႕ ခရီးေပါက္သြားလွ်င္ကား အျဖဴတစ္ခ်က္အေတာက္ အမည္းလည္း တစ္ကြက္ အသက္ေပ်ာက္ေစ၏။<br /> <br /> မဂ္က်ဖိုလ္၀င္စဥ္ရိွ အရိယာဇာတ္သားတစ္ဦး၏ ရႈမွတ္ခ်က္ဟူေသာ မဂ္အရာသည္ကား ေငြစင္တစ္က်ပ္ပမာ ေၾကးစြာ၏။ မဂၢင္အရာရိွမွတ္အားကဲ့သို႕ မတ္ေစ့တစ္ေစ့ မဟုတ္ေတာ့ၿပီး။<br /> <br /> က။ အစစြာေသာ ၀ိပႆနာရွင္၏ မွတ္ခ်က္တစ္ခ်က္သည္ မဂၢင္အရာ၀င္ရာ၏ အေျခခံမွ်သာဆိုသည္ကို သတိရိွရာ၏ ။<br /> <br /> ခ။ အရိယာဇာတ္သား၏ မွတ္ခ်က္တစ္ခ်က္သည္ မဂ္၀င္ရာ၏ မဂၢင္အရာဆိုသည္ကို သတိရိွရာ၏ ။<br /> <br /> ဂ။ မဂ္က်ဆဲကာလ၏ မွတ္ခ်က္တစ္ခ်က္သည္ကား ေရွ႕မဂ္သြားရာ ဖ၀ါး ေနာက္မဂ္ အထပ္ထားေသာမဂ္အရာ၏ မဂ္ဆိုသည္ကို သတိရိွရာ၏ ။<br /> <br /> ထိုသို႕ ေပ်ာက္ေသာ အစက္အကြက္တို႕ ကုန္ခန္းေသာ္<br /> ေပါက္ေသာအျဖဴ ခ်က္တို႕ခ်ည္း အာရံုတိုင္း၏ ေနရာအျပည့္လင္းမည္ကိုလည္း တစ္ထစ္ခ် ယံုၾကည္အပ္၏ ။<br /> <br /> သစိတၱပရိေယာဒါပနံ၏ စိတ္အျဖဴစင္ဆံုးကာလသည္<br /> အရဟတၱမဂ္ျဖင့္ ကိေလသာအားလံုးကို အၾကြင္းမဲ့ လက္က်န္မရိွ ပယ္ဖက္ၿပီးေသာ အရိယာအရွင္သခင္ႀကီးမ်ား၏ အရိုက္အရာခံခ်ိန္ကာလပင္တည္း။<br /> <br /> ထိုအခ်ိန္မ်ဳိးႏွင့္ ထိုအခ်ိန္မ်ဳိး၏ ေနာက္ပိုင္းရိွ စိတ္ေတာ္မ်ားသည္<br /> အသိရိွေနသည့္အေလ်ာက္ မသိမရိွၿပီ ။<br /> မသိမရိွေတာ့သည့္အေလ်ာက္ အသိရိွေနၿပီ ။<br /> <br /> သို႕ေၾကာင့္<br /> မသိရာမွျဖစ္ေသာ ပူပန္ေနာက္က်ဳျခင္း ဥဒၶစၥ ကုကၠစၥမ်ား မလာၿပီ။<br /> မသိရာမွျဖစ္ေသာ ျမတ္ႏိုးတက္ၾကြ မာန္ထျခင္းမာန ကင္းပၿပီ။<br /> မသိရာမွျဖစ္ေသာ စိတ္မခန္႕ ကိုယ္မၾကံ႕မႈ ထိနမိဒၶမ်ားလည္း ဖယ္ရွားသြားၿပီ။<br /> ခ်စ္မုန္းႏွစ္ပါး ငါစြဲမ်ားႏွင့္ က်န္အယုတ္တရားမ်ား ယခင္ကပင္ ေရွာင္ရွားသြားၿပီ ။<br /> <br /> ထိုစိတ္မ်ဳိးမွမျဖဴ မည္သည့္စိတ္ ျဖဴမည္နည္း။<br /> <br /> သို႕ပါေသာေၾကာင့္ သစိတၱပရိေယာဒါပနံဟူ၍ ဘုရားရွင္တိုင္း၏ အဆံုးအမကို လိုက္နာလိုၾကပါကုန္ေသာ အရိယာေလာင္းလ်ာ သူေတာ္စြာတို႕သည္ ထို အရဟတၱဖိုလ္သို႕အေရာက္ ခရီးေပါက္ေအာင္ ေတာက္ေလွ်ာက္သြားၾကပါေလကုန္ …<br /> <br /> <br /> <span style="color: blue;">ေရႊေက်ာင္းကုန္းဆရာေတာ္(မဟာေဗာဓိၿမိဳင္ဆရာေတာ္) ၀န၀ါသီေဉယ်ဓမၼသာမိေထရ္ ၏ ဓေမၼာ၀ါဒကထာ မွ ေကာက္ႏႈတ္ပူေဇာ္ပါသည္။</span></span></span><br /> <span class="userContent"><span class="text_exposed_show"><span style="color: blue;">မူရင္း- https://www.facebook.com/photo.php?fbid=330139373765807&amp;set=a.260133857433026.54541.100003092422923&amp;type=1&amp;theater </span><br /> </span></span>Mg Chan Nyein Winhttp://www.blogger.com/profile/09880225481208324750noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9106958025834287284.post-90065866230698188182012-12-29T01:06:00.001-08:002012-12-29T01:06:24.047-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjs_MGbDTsKZSKQc1tQlENLcPHSQi7O88gHIwlil-M1s4nmJgK_gvQoHamCRkzPf7lV_5hrG8cXMcd01favdyOKP5UHWFtBiJtSlxaFXMlReeHhLhrJZXSQrbBwybLS7uHXQvOEvYU8qAM/s1600/547599_240966489339540_2098157189_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjs_MGbDTsKZSKQc1tQlENLcPHSQi7O88gHIwlil-M1s4nmJgK_gvQoHamCRkzPf7lV_5hrG8cXMcd01favdyOKP5UHWFtBiJtSlxaFXMlReeHhLhrJZXSQrbBwybLS7uHXQvOEvYU8qAM/s320/547599_240966489339540_2098157189_n.jpg" width="320" /></a></div> <br /> <span style="color: red;"><span style="font-weight: normal;"><span style="font-size: x-small;"><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}"><span class="userContent">အကုသိုလ္&nbsp;</span></span></span></span></span><br /> <span style="color: blue;"><span style="font-size: x-small;">၁။ အဆိပ္ပါေသာမိုးခါးရည္ႏွင့္ အကုသိုလ္ကို ဥပမာေပးထားသည္။ဥပမာေပးထားပံုမွာ အဆိပ္ပါ<br />ေသာမိုးခါးရည္သည္ ေသာက္ဆဲမွာပင္ အဝင္အရမ္းဆိုးၿပီး အရမ္းခါးသလိုေသာက္ပီးလို႕ အဆိပ္ေဆးစြမ္းၿပလာ<br />လွ်င္လည္း ဒုကၡဆင္းရဲရကာ ေသပြဲဝင္ရသည္။ထိုသို႕ပင္ လူတစ္ ေယာက္သည္အကုသိုလ္(မေကာင္းမွု) အလုပ္<br />ကိုပင္ပန္းဆင္းရဲၾကီးစြာ(ေစတနာမပါလို႕ပဲလုပ္လုပ္၊ မေပ်ာ္မရႊင္ပဲလုပ္လုပ္၊စိတ္မပါလို႕ပဲ လုပ္လုပ္) အကုသိုလ္ <br />အလုပ္ကိုလုပ္လွ်င္ မ်က္ေမွာက္တြင္လည္းမိုးခါးရည္ကိုေသာက္ရာ အလြန္ခါးသကဲ့သို႕ ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ရၿပီး <br />အဆိပ္အစြမ္းၿပခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါဆင္းရဲဒုကၡၾကီးစြာ ေသပြဲဝင္ရသကဲ႕သို႕ အကုသိုလ္ အကိ်ဳးေပးခ်ိန္တန္လာေသာအခါဆင္းရဲဒုကၡမ်ားရသည္။</span></span><br /> <h5 class="uiStreamMessage userContentWrapper" data-ft="{&quot;type&quot;:1,&quot;tn&quot;:&quot;K&quot;}"> <span style="color: blue;"><span style="font-weight: normal;"><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}"><span class="userContent"> <span>၂။အဆိပ္ပါေသာအခ်ိဳရည္ႏွင့္ထပ္ပီ ၿမတ္စြာဘုရားက အကုသိုလ္ကို ဥပမာေပးထားၿပန္သည္။ဥပမာေပးထားပံုမွာ <br />အဆိပ္ပါေသာအခ်ိဳရည္သည္ ေသာက္ဆဲခဏတြင္ခ်ိဳၿမိန္စြာ ေသာက္လို႕ေကာင္းသည္ သို႕ေသာ္ အဆိပ္ပါေသာေၾကာင့္ <br />ထိုအဆိပ္ေဆးစြမ္းၿပလာခ်ိန္တြင္ ထိုအခ်ိဳေရကိုေသာက္ေသာသူသည္ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ရကာ ေသပြဲဝင္ရသည္။ထိုသို႕<br />ပင္ လူတစ္ေယာက္သည္ အကုသိုလ္(မေကာင္းမွု) အလုပ္ကို ခ်မ္းသာစြာ (ေစတနာပါပါလုပ္လုပ္၊ ေပ်ာ္ရႊင္ဝမ္းေၿမာက္စြာ<br />လုပ္လုပ္စိတ္ဝင္တစားလုပ္လုပ္) မ်က္ေမွာက္တြင္ အခ်ိဳရည္ကိုေသာက္ရ၍ ခ်ိဳၿမိန္ေသာအရသာခ်မ္းသာကိုခဏပင္ခံစား<br />ရေသာ္လည္း အခ်ိဳရည္ထဲတြင္ပါေသာ အဆိပ္ေဆးအစြမ္းၿပလာေသာအခါ ဆင္းရဲ ဒုကၡၾကီးစြာေသပြဲဝင္ရသကဲ့သို႕ <br />အကုသိုလ္ အက်ိဳးေပးခ်ိန္တန္လာေသာအခါ ဆင္းရဲဒုကၡမ်ားရသည္။</span><br /> &nbsp;</span></span></span></span></h5> <h5 class="uiStreamMessage userContentWrapper" data-ft="{&quot;type&quot;:1,&quot;tn&quot;:&quot;K&quot;}"> <span style="font-weight: normal;"><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}"><span class="userContent"><span style="color: blue;"><span style="color: red;">ကုသိုလ္ </span><br /> </span><br /><span> <span style="color: blue;">၁။ၿမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုေတာ္ၿမတ္ၾ</span></span><wbr></wbr><span style="color: blue;"><span class="word_break"></span>ကီးက ဆက္လက္၍ ကုသိုလ္ကို ေဆးခါးၾကီးႏွင့္ဥပမာေပးသည္။<br /> ဥပမာေပးပံုမွာ ေဆးခါးၾကီးသည္ အလြန္တရာမွခါးေသာ ေရာဂါေပ်ာက္ေစတတ္ေသာ ေဆးၿဖစ္<br /><span> သည္။ေရာဂါၿဖစ္ေနေသာလူတစ္ေယာက္အဖ</span></span><wbr></wbr><span style="color: blue;"><span class="word_break"></span>ို႕ ခံစားေနရေသာေရာဂါေဝဒနာ မ်ားကိုသက္သာ<br /> ေပ်ာက္ကင္းေစရန္ အလြန္အဝင္ဆိုးပီး အလြန္ခါးလြန္းသည့္ ေဆးခါးၾကီးကို ေသာက္သံုးရမည္<br /> ၿဖစ္သည္။သို႕မွသာ ခံစားေနရေသာ ေရာဂါေဝဒနာမ်ားမွ သက္သာေပ်ာက္ကင္းေစႏုိင္မည္ၿဖစ္<br /><span> သည္။ထိုသို႕ပင္ ကုသိုလ္အလုပ္ကို ပင္ပန္းဆင္းရဲၾကီးစြာ(ေစတနာမပါလ</span></span><wbr></wbr><span style="color: blue;"><span class="word_break"></span>ုိ႕ပဲလုပ္လုပ္၊ မေပ်ာ္မရႊင္<br /><span> ပဲလုပ္လုပ္၊ စိတ္မပါလက္မပါပဲလုပ္လုပ္......)</span></span><wbr></wbr><span style="color: blue;"><span class="word_break"></span> ေကာင္းမွုအလုပ္ကို ၿပဳလွ်င္ မ်က္ေမွာက္<br /> တြင္အလြန္တရာ မွခါးေသာ ေဆးခါးၾကီးကို ေသာက္ရေသာ္လည္း ေဆးခါးၾကီးေဆးစြမ္းၿပခ်ိန္<br /> တြင္ခံစားေနရေသာေရာဂါေဝဒနာ မ်ားသက္သာေပ်ာက္ကင္းသြား သကဲ႕သို႕ ကုသိုလ္အက်ိဳး<br /> ေပးခ်ိန္တန္လာေသာအခါ ၿပဳလုပ္ထားေသာ ေကာင္းမွုကုသုိလ္ အေလ်ာက္ခ်မ္းသာသုခမ်ားရၾက<br /> သည္။<br /> </span><br /> <span style="color: blue;">၂။ေနာက္တမ်ိဳးဥပမာတခုက အနံ႕အရသာနဲ႕ ၿပည့္စံုေသာ စတုမတူနဲ႕ ဥပမာေပးထားပါတယ္။<br /> စတုမတူဆိုတာ အလြန္တရာမွစားရတာအရသာရွိၿပီး အဟာရဓာတ္စာေဆးတမ်ိဳးၿဖစ္သည္။<br /> ထိုအရာကိုစားလွ်င္ စားဆဲခဏမွာပင္ အရသာရွိသကဲ့သို႕ စားပီးလွ်င္လည္း က်န္းမာၿခင္းကို<br /><span> ေပးစြမ္းႏိုင္သည့္ အဟာရရရွိေစမွာၿဖစ္သည္။ထိုကဲ့သို</span></span><wbr></wbr><span style="color: blue;"><span class="word_break"></span>႕ပင္ ကုသိုလ္အလုပ္ကို ခ်မ္းသာစြာ (ေစတ<br /><span> နာပါပါလုပ္လုပ္၊ ေပ်ာ္ရႊင္ဝမ္းေၿမာက္စြာလုပ္လုပ္</span></span><wbr></wbr><span style="color: blue;"><span class="word_break"></span><span> စိတ္ဝင္တစားလုပ္လုပ္.....)ေကာင္</span></span><wbr></wbr><span style="color: blue;"><span class="word_break"></span>းမွု ကုသိုလ္<br /> အမွုကို ၿပဳလွ်င္ စတုမတူကိုစားတုန္းတြင္လည္း အရသာရွိၿပီးစားလို႕ေကာင္းသလို စားပီးလွ်င္<br /><span> လည္း က်န္းမာၿခင္းအဟာရကိုေပးစြမ္း သကဲ့သို႕ ကုသိုလ္ကိုၿပဳဆဲမ်က္ေမွာက္တြင္လ</span></span><wbr></wbr><span style="color: blue;"><span class="word_break"></span>ည္း ခ်မ္းသာ<br /><span> ၿပီး ေနာင္တြင္လည္းကုသိုလ္အက်ိဳးေပးခ</span></span><wbr></wbr><span style="color: blue;"><span class="word_break"></span>်ိန္တန္လာေသာအခါတြင္လည္း ကိုေပ်ာ္ရႊင္စြာၿပဳ<br /> ထားေသာ ကုသိုလ္ အက်ိဳးေပးအေလ်ာက္ ခ်မ္းသာသုခကိုခံစားရမွာၿဖစ္သည္။<br /> </span><br /> အခ်ဳပ္အားၿဖင့္ဆိုရေသာ္ မေကာင္းမွု (အကုသိုလ္) အလုပ္ေတြကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာလုပ္သည္ၿဖစ္ေစ/<br /><span> မေပ်ာ္မရႊင္လုပ္သည္ၿဖစ္ေစ၊ အတင္းအၾကပ္လုပ္ခိုင္းလို႕လုပ္သည</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span>္ၿဖစ္ေစ/ကိုယ္ကိုတိုင္ ေစတနာ<br /><span> ပါ၍လုပ္သည္ၿဖစ္ေစ၊ ဝါသနာပါ၍လုပ္သည္ၿဖစ္ေစ/</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span>ဝါသနာမပါ၍လုပ္သည္ၿဖစ္ေစ၊ စိတ္ဝင္တစား<br /><span> လုပ္သည္ၿဖစ္ေစ/</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span>စိတ္မဝင္မစားလုပ္သည္ၿဖစ္ေစ၊ အကုသိုလ္အလုပ္ေတြကို ၿပဳလုပ္ေနသူမ်ား<br /> သည္ ေနာင္တြင္ မေကာင္းက်ိဳးေပးကာ ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ရသည္။<br /> <br /><span> ေကာင္းမွု (ကုသိုလ္)အလုပ္ေတြကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာလုပ္သည္ၿဖစ္ေစ/</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span>မေပ်ာ္မရႊင္လုပ္သည္ၿဖစ္ေစ၊ <br /><span> အတင္းအၾကပ္လုပ္ခိုင္းလို႕လုပ္သည</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span>္ၿဖစ္ေစ/ကိုယ္ကိုတိုင္ ေစတနာပါ၍လုပ္သည္ၿဖစ္ေစ၊ <br /><span> ဝါသနာပါ၍လုပ္သည္ၿဖစ္ေစ/</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span>ဝါသနာမပါ၍လုပ္သည္ၿဖစ္ေစ၊ စိတ္ဝင္တစားလုပ္သည္ၿဖစ္ေစ/စိတ္<br /> မဝင္မစားလုပ္သည္ၿဖစ္ေစ၊ ကုသိုလ္အလုပ္ေတြကို ၿပဳလုပ္ေနသူမ်ားသည္ ေနာင္တြင္<br /> ေကာင္းက်ိဳးေပးကာ ခ်မ္းသာသုခမ်ားကို ခံစားရမွာ ၿဖစ္သည့္အတြက္စာဖတ္ သူမ်ားလည္း<br /> မေကာင္းမွုကို မလုပ္ၿဖစ္ေအာင္ သတိတရားမ်ားၿဖင့္ ႏွလံုးသြင္းကာ ေရွာင္ၾကဥ္ၿပီး ကုသုိလ္တရား<br /><span> မ်ားကို မလုပ္မၿဖစ္ ၿပဳလုပ္ၾကကာ ခ်မ္းသာသုခရရွိၾကပါေစလို႕ဆုေတာင</span><wbr></wbr><span class="word_break"></span>္းေမတၱာၿဖင့္တိုက္တြန္း<br /> ရင္း...................<br /> <br /> <span style="color: red;">(ေဒါက္တာအရွင္ပညိႆရ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ တရားတစ္ပုဒ္ကိုအမွီၿပဳေရးသားၿပီးဓမၼဒါနအၿဖစ္မွ်ေဝပါသည္)</span></span></span></span></h5> Mg Chan Nyein Winhttp://www.blogger.com/profile/09880225481208324750noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9106958025834287284.post-56456214366789107852012-12-24T06:43:00.001-08:002012-12-24T06:43:39.768-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgOQRqX2q5JoTof3KhMwdP24KuuV1eB1rj0w1jZYDKAOyscRmLWLEOJ3acbDuecnaDdA0R51G9RL4BtqekULeQifN8C4u_OIkS-QngpL_GRq_t3ZG75Yy3OQTl0jhDJvyOPFzgOq9XrJyw/s1600/477.jpeg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgOQRqX2q5JoTof3KhMwdP24KuuV1eB1rj0w1jZYDKAOyscRmLWLEOJ3acbDuecnaDdA0R51G9RL4BtqekULeQifN8C4u_OIkS-QngpL_GRq_t3ZG75Yy3OQTl0jhDJvyOPFzgOq9XrJyw/s320/477.jpeg" width="244" /></a></div> <span style="color: red;">တစ္ရာမွာ တစ္ေယာက္သာခ်မ္းသာရၿခင္းအေၾကာင္း</span><br /><span style="color: blue;">ေမး-ခ်မ္းသာခ်င္စိတ္ ရွိတာခ်င္းလည္းတူပါလ်က္၊ ခ်မ္းသာေအာင္ စီးပြားရွာတာခ်င္း<br />လည္းတူပါလ်က္၊ လူတစ္ရာတြင္ တစ္ေယာက္သာ ခ်မ္းသာၿပီး က်န္ ကိုးဆယ့္ကိုး <br />ေယာက္ကဆင္းရဲေနရသည္မွာ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္း။</span><br /><br />ေၿဖ-အေၾကာင္းကား လူတစ္ရာတြင္ တစ္ေယာက္ခန္႕သာ လွဴရမွဳ၌ေပ်ာ္ေမြ႕ၿပီး။က်န္<br />၉၉ ေယာက္သည္ ယူရမွု၌ ေပ်ာ္ေမြ႕ခဲ့ေသာေၾကာင့္ေပတည္း။<br /><br />ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တ စ္ခုခုၿဖင့္ၿပဳေသာ ပါရမီမထိုက္ေေသာ ဒါနသည္ လူခ်မ္းသာ၊ နတ္ခ်မ္း<br />သာကိုေပးေသာ္လည္း ကိေလသာကုန္ရာ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာသို႕ မပို႕၊အေၾကာင္းကား အ<br />လွဴခံေကာငး္စားဖို႕(ခ်မ္းသာဖို႕) လွဴၿခင္းမဟုတ္၊ ငါေကာင္းစားဖို႕၊ ငါခ်မ္းသာဖို႕ ရည္<br />ရြယ္ခ်က္ၿဖင့္ လွဴခဲ့ေသာေၾကာင့္ ၿဖစ္၏။ငါဟူသည္ဒိ႒ိကိေလသာ၊ ေကာင္းစားဖို႕ဟူ<br />သည္ ေလာဘကိေလသာ။&nbsp; ထိုဒိ႒ိႏွင့္ ေလာဘဝင္ရွုပ္ေသာေၾကာင့္ ပါရမီမထိုက္ေသာ<br />ဒါနသည္ နိဗၺာန္သို မပို႕ႏိုင္ၿခင္းၿဖစ္၏။<br /><br />မည္သည့္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မွမပါဘဲ ၿပဳေသာ ပါရမီထိုက္သည့္ ဒါနသည္ လူခ်မ္းသာ၊နတ္<br />ခ်မ္းသာကို လည္းေပးသည္။နိဗၺာန္သို႕လည္းပို႕သည္။အေၾကာင္းကား ဒါနၿပဳစဥ္ကတည္း<br />က ငါေကာင္းစားဖို႕ ဟူေသာ ဒိ႒ိႏွင့္ေလာဘကိ တဒဂၤသတ္ၿပီးသားၿဖစ္ေနေသာေၾကာင့္<br />ေပတည္း။<br /><br />သဒၶါဓာတ္ၾကီးမားသူအတြက္ လွဴစရာပစၥည္းေတြအၿမဲတမ္း ပိုေနတတ္သည္။ေလာဘ<br />ဓာတ္ၾကီးမားသူအတြက္ လွဴခ်င္စရာပစၥည္းေတြ အၿမဲတန္း လိုေနတတ္သည္။<br /><br />အသာခံၿခင္းဝါဒကို အရွင္ေဒဝဒတ္တည္ေထာင္ခဲ့သည္။ အသာစံၿခင္းဝါဒ၏ ေနာက္ဆံုး<br />ပန္းတိုင္သည္ အပါယ္ေလးပါး၊။ အသာစီၿခင္းဝါဒကို တည္ေထာင္ခဲ့ေသာ အရွင္ေဒဝ<br />ဒတ္ကိုယ္တိုင္ ယခုအခါ အဝီစိငရဲသို႕ က်ေရာက္ေနၿပီၿဖစ္သည္။ အသာစံၿခင္းဟူသည္ <br />ပယ္သတ္ရမည့္ သမုဒယသစၥာကို ေဆာင္ထားၿခင္းၿဖစ္သည္။<br /><br />အနာခံၿခင္းဝါဒကို ဘုရားရွင္ကိုယ္တိုင္းတည္ေထာင္ေတာ္မူသည္။ အနာခံၿခင္းဝါဒ၏<br />ေနာက္ဆံုး ပန္းတိုင္သည္ နိဗၺာန္။ အနာခံၿခင္းဝါဒကို တည္ေထာင္ခဲ့ေသာ ဘုရားရွင္<br />ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ယခုအခါ နိဗၺာန္၏ သႏၱိသုခ ခ်မ္းသာကို ခံစားေနၿပီ ၿဖစ္သည္။အနာခံ<br />ၿခင္းဟူသည္ ပယ္သတ္ရမည့္ သမုဒယသစၥာေခၚ တဏွာကို အလုပ္ၿဖင့္လက္ေတြ႕ပယ္<br />သတ္ၿခင္းၿဖစ္သည္။<br /><br />ကမာၻေပၚတြင္ဒါနအၿပဳဆံုးသည္ ၿမန္မာၿဖစ္ပါလ်က္ အဆင္းရဲဆံုးတြင္လည္းၿမန္မာၿဖစ္<br />ေနရၿခင္းမွာ တကယ္လိုအပ္သည့္ေနရာတြင္ မလွဴဘဲ၊ မလိုအပ္ေတာ့သည့္ေနရာမ်ား<br />တြင္ အိတ္သြန္ဖာေမွာက္ လွဴေနေသာေၾကာင့္ပင္ ၿဖစ္သည္။<br /><br />ဥပမာအားၿဖင့္ နာဂစ္ေၾကာင့္ ဧရာဝတီတိုင္းတြင္ပ်က္စီးသြားေသာ စာသင္ေက်ာင္းေပါင္း<br />ေလးေထာင္ေက်ာ္ရွိရာ ႏွစ္ေထာင္ခန္႕သာ ၿပန္လည္ၿပင္ဆင္ႏိုင္ေသးသည္။က်န္ႏွစ္ေထာင္<br />ေက်ာ္ကို ၿပင္ဆင္ေဆာက္လုပ္ႏိုင္ၿခင္း မရွိေသးေပ။<br /><br />ထိုကဲ့သို႕ေသာေနရာတြင္ မလွဴပဲ နာမည္ၾကီးေအာင္၊ ရာထူးတက္ေအာင္၊ အာဏာၿမဲ<br />ေအာင္ဟူေသာရည္ရြယ္ခ်က္ၿဖင့္ မလိုအပ္ပဲ ဘုရား၊ ေစတီေတြ မ်ားစြာတည္ေနၾကၿခင္း<br />မ်ိဳးပင္တည္း။<br /><br /><span style="color: blue;">ဒါနၿပဳလ်က္ ဆင္းရဲရၿခင္းအေၾကာင္း<br /><br />ၿမန္မာအမ်ားစု ဗုဒၶဘာသာၿဖစ္ပါလ်က္၊<br />ဒါနၿပဳပါလ်က္ ဆင္းရဲရၿခင္းအေၾကာင္း ၁၁-ခ်က္</span><br /><br />၁။ လိုအပ္ေသာ ေနရာတြင္ မလွဴဘဲ၊ မလိုအပ္ေသာ ေနရာတြင္စုၿပဳ၍ လွဴၾကၿခင္း။<br />၂။ သမၸဒါေလးပါး ခ်ိဳ႕ယြင္းၿခင္း၊<br />၃။ စီးပြားရွာရာ၌ ေမတၱာ ေစတနာ ကို အဓိကမထားဘဲ၊ ေငြေၾကးကိုသာ အဓိကထား<br />ၿခင္း၊<br />၄။ ပ်င္းရိၿခင္းကို ေရာင္႕ရဲၿခင္းဟု အထင္မွားၿခင္း။<br />၅။ မိမိကိုယ္ကို ထိန္းသိမ္းႏိုင္စြမ္းမရွိၿခင္း။ နည္းနည္းခ်မ္းသာလာသည္ႏွင့္ မယားငယ္<br />ထားၿခင္း၊ ေလာင္းကစားလုပ္ၿခင္း၊ ေသရည္ေသရက္ ေသာက္ၿခင္းတို႕ၿဖင့္ ေအာက္ေၿခ<br />လြတ္တက္လာၾကသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ေခတ္ သစ္စကားပံုတစ္ခုေပၚေန၏။ ၿမန္မာေကာင္း<br />စား တစ္မြန္းတည့္၊<br />၆။ အခ်ိန္တန္ဖိုး မသိၿခင္း။<br />ကုန္သြားေသာ ဥစၥာပစၥည္းတစ္ခုခုကို အခ်ိန္ၿဖင့္ၿပန္ရွာ၍ရေသာ္လည္း အလကားကုန္<br />သြားေသာ အခ်ိန္ကို မည္သည့္ဥစၥာပစၥည္းႏွင့္မွ်ၿပန္ရွာ၍ မရႏိုင္ေသာေၾကာင့္ေလာက၌<br />တန္ဖိုးၿဖတ္၍ မရေအာင္ အဖိုးတန္ေသာအရာကား အခ်ိန္ပင္ၿဖစ္သည္။<br /><br />စကၠန္႕၊ မိနစ္၊ နာရီ၊ ေန႕၊ ရက္၊ လ၊ ႏွစ္စေသာအခ်ိန္တိုေလးမ်ားကို ေပါင္းစည္းထားၿခင္း<br />ကို ပင္အသက္ဟုေခၚ၏။ထို႕ေၾကာင့္ အခ်ိန္ဟူသည္ အသက္၊ အသက္ဟူသည္ အခ်ိန္<br />အသက္ကို တန္ဖိုးထားသူသည္ အခ်ိန္ကို တန္ဖိုးထားရမည္။ အခ်ိန္ကို တန္ဖိုးထားလွ်င္<br />လူ႕ဘဝေနရ သမွ် အခ်ိန္တိုင္းမွာ ဥစၥာ၊ကုသိုလ္၊ ဗဟုသုတပညာ ဤသံုးမ်ိဳးအနက္ တ<br />မ်ိဳးမ်ိဳးကိုအၿ႔မဲတမ္းရေနရမည္။ ထိုသံုးမ်ိဳးအနက္ တခုခုမွမရဘဲ အခ်ိန္ၿဖဳန္းသူသည္ မိမိ<br />လူ႕ဘဝေနရမည့္အသက္ကို ၿဖဳန္းၿခင္းပင္ၿဖစ္သည္။<br />၇။ ကုိယ့္ထက္သာလွ်င္ မနာလိုၿခင္း ကိုယ့္ထက္သာသူ အေပၚဝမ္းသာလွ်င္ မုဒိတာကု<br />သုိလ္ၿဖစ္သည္ မနာလိုလွ်င္ ဣသာအကုသိုလ္ၿဖစ္သည္။ ကုသုိလ္ ယူလို႕ရပါလ်က္၊ <br />အကုသိုလ္ ကိုယူၿခင္းသည္&nbsp; စိတ္ဓာတ္ လူစဥ္မမီၿခင္းပင္ၿဖစ္သည္။<br />ဓမၼပဒအ႒ကထာ၌ ဆြမ္းငတ္ၿပီး ပရိနိဗၺာန္စံရေသာ ေလာသကတိႆ အမည္ရွိ<br />ရဟႏာၱတစ္ပါး အေၾကာင္း ပါရွိသည္။ သူသည္ တစ္ခုေသာ ဘဝကေက်ာင္းထိုင္ဘုန္း<br />ၾကီးၿဖစ္ခဲ့သည္။သူ႕ေက်ာင္းတြင္ ေခတၱလာတည္းခုိေသာ ရဟႏာၱအတြက္ထည့္ေပးလိုက္<br />ေသာ ဆြမ္းႏွင့္ဟင္းမ်ားကို လမ္းတြင္ သြန္ပစ္ခဲ့သည္။ထုိအကုသိုလ္ ကံေၾကာင့္ေသ<br />ေသာအခါ အဝီစိငရဲသို႕က်ရသည္။ ငရဲမွလြတ္ေသာအခါေခြးဘဝငါးရာ၊ ဘီလူးဘဝငါးရာ<br />ၿဖစ္ရသည္။ေနာက္ဆံုး ယခုဘုရားရွင္လက္ထက္ ရဟႏာၱၿဖစ္ရမည့္ဘဝမွာပင္ သူေတာင္း<br />စားရြာ၌ သြားၿဖစ္ရသည္။<br />ငယ္စဥ္ကတည္းက ငတ္ၿပတ္ဆင္းရဲလိုက္သည္မွာ ရဟႏာၱၿဖစ္သည့္ဘဝအထိၿဖစ္သည္။<br />ေလာသကတိႆမေထရ္ကို ဆြမ္းေလာင္းမည့္အလွည့္ေရာက္လာလွ်င္ေလာင္းလွဴမည့္<br />ဒကာ၊ ဒကာမ၏ဆြမ္းအုပ္ ထဲမွဆြမ္းမ်ား၊ ဟင္းမ်ားေပ်ာက္သြားတတ္သည္။ထိုအခ်က္<br />ေၾကာင့္ ဒကာ၊ ဒကာမတို႕ကသူ႕အားဆြမ္းေလာင္းလွဴခ်င္ေသာ္လည္း ေလာင္းလွဴခြင့္<br />မရၿခင္းၿဖစ္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္အသက္ငယ္ငယ္ႏွင့္ ပရိနိဗၺာန္ စံခဲ့ရသည္။<br />ေမြးမည့္ေမြးလွ်င္ ၾကက္ေတြ ဘဲေတြပဲေမြးပါ။ မနာလိုစိတ္ႏွင့္ ဝန္တိုစိတ္ကို မေမြးပါႏွင့္။<br />အကုသိုလ္ၿဖစ္တာခ်င္း တူေသာ္လည္း၊ ၾကက္ေတြဘဲေတြေမြးၿခင္းက ၾကက္ဥ၊ ဘဲဥစား<br />ၿပီးမွ အပါယ္က်ရသည္။ မနာလိုစိတ္ႏွင့္ ဝန္တိုစိတ္ကို ေမြးၿခင္းအတြက္ ကားဘာမွ်မစား<br />ရဘဲ အပါယ္ေလးပါးသိူ႕က်ရေသာေၾကာင့္ပင္တည္း။<br />၈။ စာေပ ဗဟုသုတ မရွိေသာေၾကာင့္။<br />၉။ ေဒသႏၱရ ဗဟုသုတ မရွိေသာေၾကာင့္။<br />၁၀။ ေခါင္းေဆာင္စိတ္ မရွိေသာေၾကာင့္။<br />၁၁။ ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုုးလိုစိတ္ မရွိေသာေၾကာင့္ ၿမန္မာအမ်ားစုသည္ မဆင္းရဲသင့္ဘဲ<br />ႏွင့္ ဆင္းရဲေနၾကရၿခင္းၿဖစ္သည္။<br /><span style="color: red;">အရွင္ဇဝန(ေမတၱာရွင္ေရႊၿပည္သာ)</span>Mg Chan Nyein Winhttp://www.blogger.com/profile/09880225481208324750noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9106958025834287284.post-61249395731635413302012-12-22T01:56:00.003-08:002012-12-22T02:13:26.078-08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgpshUghQeRjcaI0SS3SwU93zZZ6QD-50N5-nIuDmqxBxNFXnft2ccg6zPfzqYyONMVJaNyavX7ErR3JrgO-04gMdIZCb6OY2zMB-I5TD5XhVGnmPw07Xy1Sej66yLMo_eFCm_7JdWsOI8/s1600/LediSayadaw1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="259" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgpshUghQeRjcaI0SS3SwU93zZZ6QD-50N5-nIuDmqxBxNFXnft2ccg6zPfzqYyONMVJaNyavX7ErR3JrgO-04gMdIZCb6OY2zMB-I5TD5XhVGnmPw07Xy1Sej66yLMo_eFCm_7JdWsOI8/s320/LediSayadaw1.jpg" width="320" /></a></div> <br /> <br /> <span style="color: red;">ပကာသနဒါန</span><br /> ပကာသနစိတ္ႏွင့္ၿပဳေသာကုသိုလ္သည္ ဘဝသမၸတၱိကို လွလွေပးႏိုင္ေသာကုသိုလ္<br /> မဟုတ္ပါ။ ပါရမီကုသိုလ္ၿဖစ္ဖို႕ေဝးစြ၊ ေကာင္းမွု၏ အက်ိဳးကို လိုလားေသာစိတ္ၿဖင့္<br /> အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ကို အယုတ္ အၿမတ္ အက်ိဳးၾကီးရာေသာ နည္းလမ္းကို ေရြးခ်ယ္မွုတို႕<br /> ႏွင့္ၿပဳေသာကုသိုလ္သည္ ဘဝသမၸတၱိႏွင့္ ေဘာဂသမၸတၱိတို႕ကိုေပးႏိုင္၏။ပါရမီ ကုသိုလ္္<br /> မ်ိဳးမဟုတ္။<br /> <br /> <span style="color: red;">သာသနာေတာ္က်င့္ထံုးမဟုတ္ပါ</span><br /> သတ္သတ္လြတ္၊ မီးလြတ္စားတဲ့အက်င့္လည္း သာသနာက်င့္ထံုးမဟုတ္။သီလကအစ<br /> သမာဓိအဆံုး ဒါေတြအားလံုးဟာ စရဏပဲ။ဒီစရဏမမွန္ရင္ ဝိဇၨာဉာဏ္မရႏိုင္ဘူး။ဒီစရ<br /> ဏ ပါရမီမွန္မွန္နဲ႕ သက္စြန္႕ၾကိဳးပမ္း ကမၼ႒ာန္းအားထုတ္သူမ်ားပင္လွ်င္ နိဗၺာန္ကို လို<br /> ခ်င္မည္ကာမတၱႏွင့္ မရႏိုင္ဘူး။နိဗၺာန္ ကိုေစလႊတ္အပ္ေသာစိတ္ အၿမဲရွိေနရမယ္လို႕ေဟာ<br /> ေတာ္မူတာ ဒီဘဝရဲ႕အလုုပ္ပဲလို႕ တစ္ခါတည္း ငုတ္စိုက္ထားတာကို ပတိတၳေခၚတာပဲ။။<br /> <br /> <span style="color: red;">သံသရာနယ္ခ်ဲ႕လမ္းစဥ္မွားၾကီး</span><br /> အသက္ေထာင္ခ်ီၿပီးရွည္တဲ့နည္းကေတာ့ သာသနာၿပင္ပမွာလည္းရွိႏိုင္တယ္။သာသနာ<br /> ေတာ္မွာလည္းဣဒၶိပါဒ္ဆိုတာရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ သစၥာေလးပါးကို ၿမင္ၾကတဲ့ အရိယာ<br /> သူေတာ္ေကာင္းၾကီးေတြက တစ္ရက္ေနရင္ တစ္ရက္ဒုကၡခံရတာပဲလို႕ ၿမင္ေတာ္မူမိလို႕<br /> ပရိနိဗၺာန္စံဝင္ရတာကိုပဲ အလြန္ဝမ္းသာေလ့ရွိၾကတယ္။ အသက္ရွည္တာကို လိုလားေတာ္<br /> မမူၾကဘူး။ ဆံခ်ည္မွ်င္ဟာ လက္ဝါးေပၚမွာကပ္ေနရင္ မသိသာေပမယ့္ မ်က္စိထဲဝင္ရင္<br /> အလြန္သိသာသလို ပုထုဇဥ္နဲ႕ အရိယာေတြဟာ သခၤ ါရ ဒုကၡကိုၿမင္ရာမွာ သည္မွ်မကကြာ<br /> ၿခားတယ္။အသက္ရွည္တဲ့ဝါဒ၊ အရိေမတၱယ်ထိ အခ်ိန္ဆြဲတဲ့ဝါဒဟာလည္း မမွန္ကန္ဘူး။<br /> အရိယာ ဝိဇၨာဆိုတာလည္း ေဝါဟာရတူေပမယ့္ ဝိဇၹာေဇာ္ဂ်ီေတြလမ္းစဥ္နဲ႕ၿဖစ္ႏိုင္တာမ်ိဳး<br /> မဟုတ္ဘူး။ ပိလိႏၵဝစၦႏွင့္ တၿခားစီ။မေယာင္နဲ႕။<br /> အင္းနဲ႕၊ ေဆးနဲ႕၊ ဓာတ္နဲ႕ ထြက္ၾကတဲ့ ဝိဇၨာၾကီးေတြ ေလာကမွာ အရိယာၿဖစ္ဖို႕ဆိုတာအ<br /> လြန္မအပ္စပ္တဲ့စကားပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူတို႕ကိုယ္သူတို႕အရိယာလို႕အထင္ခံလိုၾကတယ္။<br /> ဒါသည္ပင္ အရိယာလို႕ထင္ေနတာလည္း ၿဖစ္ႏိုင္တယ္။ကမၼ႒ာန္းေတြလည္း ေဟာတတ္ၾက<br /> တယ္။သမထေလာက္ပဲ သူတို႕လိုခ်င္တယ္။သံသရာကထြက္မွာကို ကိုယ္တိုင္လည္း ေၾကာက္<br /> တယ္။သူမ်ားထြက္မွာလည္း မလိုလားၾကဘူး။စင္စစ္ေတာ့ ၿမတ္စြာဘုရားရဲ႕ အနတၱသာသနာ <br /> ေတာ္ၾကီးကို ေမွးမွိန္ေအာင္ သတၱဝါေတြအၾကိဳက္ ဗန္းၿပၿပီး ဆြဲေဆာင္ေနၾကတာ အတၱဝါဒ<br /> ၾကီးပဲ။<br /> အရိယာဝိဇၨာဆိုတာ မဂ္ၪာဏ္၊ ဖိုလ္ၪာဏ္ကိုသာေခၚတယ္။တကယ္ သီလကိုအေၿခခံမွ ရတာ။<br /> တန္ခိုးၿပတဲ့ေနရာမွာ ဆင္တူယိုးမွားရွိေသာ္လည္း အေၿခခံကအစ လံုးဝမတူၾကဘူး။အတၱဝါဒု<br /> ပါဒါန္ၾကီးတန္းလန္းနဲ႕ ေနၾကရတဲ့အတိုင္း အသက္ရွည္တန္ခိုးၿပတဲ့ ေလာကယတ(သာသနာ<br /> နယ္ခ်ဲ႕)လမ္းမွားၾကီးကို ပရိယာတ္အသိၪာဏ္ နည္းလွ်င္လည္း အားကိုးမွားမိၾကတယ္။<br /> <br /> <span style="color: red;">အဓိ႒ာန္ႏွင့္ပါရမီ</span><br /> <br /> ဒကာရေသ့ေၿပာတဲ့ သီလ သစၥာ အစရွိတဲ့ တရားေတြဟာ အေၿခခံပဓာနပါရမီတရားေကာင္း<br /> ၾကီးေတြပဲ။အသံအမည္တူေသာ္လည္း အစစ္အမွန္ၿဖစ္ဖို႕မလြယ္ဘူး။အစစ္အမွန္ၿဖစ္ေစဦး<br /> "ပဏီဟိတ"မမွန္ရင္လည္း အက်ိဳးမမ်ားဘူး။ ပဏီဟိတဆိုတာ ရည္းရြယ္မွန္းထားတာကိုေခၚတယ္။<br /> နိဗၺာန္ကို ရည္ရြယ္ၿပီးလုုပ္မွသာ သမၼာပဏီဟိတၿဖစ္ၿပီး ဒုကၡခံရက်ိဳး၊ သာသနာႏွင့္<br /> ေတြ႕ရက်ိဳးနပ္တယ္။ သတၱဝါေတြအတြက္ဟုဆို၍ ၿမင့္ၿမတ္ေသာ သေဘာလကၡဏာေဆာင္<br /> ေစကာမူ ဝဋသိရတေလာကိယနယ္ပယ္သာ တစ္စံုတစ္ခုေသာတန္ခိုးအထူးၿဖင့္ ၿငိတြယ္ေစ<br /> ၿပီး ဝဋ္ႏြယ္ရွည္ေစမယ့္ သီလ သစၥာ ေမတၱာ အဓိ႒ာန္နဲ႕ အာနာပါနေတြၿဖစ္ေနလွ်င္ ဘဝကူး<br /> ေၿမာက္ေၾကာင္း ပါရပီဆိုတဲ့စကားနဲ႕ တၿခားစီၿဖစ္မယ္။အသံမွ်သာတူတယ္ ဦးရေသ့။အစြမ္း<br /> ထက္လွတဲ့ ဝရဇိန္လက္နက္ကို မုဆိုးလိုက္ရံု သံုးသလိုၿဖစ္ေနတယ္။<br /> <br /> <span style="color: red;">ဒါနေစတနာဟူသည္</span><br /> အခ်ိဳ႕ေသာသူတို႕ကား ဒါနကုသိုလ္ မဂ္ဖိုလ္သို႕ မေဆာင္ႏိုင္။ သံသရာရွည္ဖို႕ၿဖစ္၏။ အေၾကာင္း<br /> မူကားဒါနမည္သည္ ေစတနာတရားေပတည္း။ထိုေစတနာတရားသည္ မဂၢင္ရွစ္ပါးတို႕တြင္တစ္<br /> စံုတစ္ခုေသာမဂၢင္၌ မပါမဝင္။မဂ္မ်ိဳး ဖိုလ္မ်ိဳးမဟုတ္ဟု ဆိုၾက၏။မိုက္ေလစြ။မွားေလစြ။အဘယ္<br /> ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ထိုဒါနေစတနာမွာ နိဗၺိဒါၪာဏ္ ဦးစီးလ်က္ရွိ၏။ထိုၪာဏ္သည္ မဂၢင္ရွစ္ပါးတြင္<br /> သမၼာဒိ႒ိဟူေသာ ဦးတည္ရာမဂၢင္ၾကီးမ်ိဳးၿဖစ္၏။ ထုိဒါနေစတနာႏွင့္ ယွဥ္ေသာ သကၤပၸတရား၊<br /> ဝီရိယတရား၊ သတိတရား၊ သမာဓိတရားမ်ားသည္ မဂၢင္ရွစ္ပါးတြင္ သမၼာဝါယာမ၊ သမၼာသကၤ<br /> ပၸ၊ သမၼာသတိ၊ သမၼာသမာဓိဟူေသာ မဂၢင္တရားမ်ိဳးၿဖစ္၏။<br /> <br /> <span style="color: red;">အလဇၨီကိုလွဴေသာ္</span><br /> သူေတာ္မဟုတ္၊ ယုတ္ေသာအက်င့္ရွိေသာ အလဇၨီပုဂၢိဳလ္တို႕ကား ပညာဒုဗၺလ ပညာနည္းလွ<br /> ေသာ သူတို႕ကိုသာ ရွာ၍ေပါင္းၾကသည္။ပညာဒုဗၺ ပညာနည္းလွစြာေသာ သူတိဳ႕ကလည္း<br /> အလဇၨီပုဂၢိဳလ္တို႕ကိုသာ ခ်ီးေၿမွာက္ေထာက္ပံ့ၿခင္း ၿပဳၾကကုန္သည္။<br /> ေခြးတိရိစာၦန္သည္ သာသနာေတာ္ၿမတ္ မဖ်က္ဆီးႏိုင္။ ထိုသို႕ မဖ်က္ဆီးႏိုင္ေသာေခြးသည္<br /> အဝီစိသို႕ မက်ရ။လူသည္ သာသနာေတာ္ၿမတ္ကိ ဖ်က္ဆီးႏိုင္သည္။ ထိုသို႕ဖ်က္ဆီးႏိုင္ေသာ<br /> လူသည္ အဝီစိသို႕က်ရသည္။<br /> ေမာင္မင္းတို႕သည္ သာသနာေတာ္ၿမတ္ကို ဖ်က္ဆီးကုန္ေသာ အလဇၨီပုဂၢိဳလ္တို႕အား ခ်ီးေၿမွာ<br /> က္ေထာက္ပံ့ၿခင္းကိုမၿပဳၾကကုန္လင့္။အဝီစိငရဲၾကီးကို က်ဆင္းၾကရမည္ကို ေၾကာက္ၾကကုန္။<br /> <br /> <span style="color: red;">သရဏဂံုမၿဖဴစင္သူမ်ား</span><br /> အခ်ိဳ႕ေသာအလွဴရွင္တို႕သည္ ဘိုးဘိုးေအာင္၊ ဘိုးမင္းေခါင္စေသာ နတ္ပြဲ၌ ငွက္ေပ်ာသီး ဝါဝါ<br /> အုန္းသီးစိမ္းစိမ္း၊ ပြဲလွလွၿဖင့္ တင္ပပူေဇာ္ၾကကုန္၏။ဘုရားပြဲမွာမူကား နတ္ပြဲႏွင့္ယွဥ္ကာ အား<br /> နာပါးနာ ငွက္ေပ်ာပိန္တာ၊ ၾကြက္ၿမီးမပါေသာ အုန္းသီးေၿခာက္ၿဖင့္ ယွဥ္ၿပိဳင္၍ ထားတတ္ၾကကုန္<br /> ၏။ဤသို႕ ထားၿခင္းသည္ ဗုဒၶ ဘာသာအေရၿခံဳ၊ သရဏဂံုမၿဖဴစင္သူတိဳ႕သာ ၿဖစ္ကုန္၏။Mg Chan Nyein Winhttp://www.blogger.com/profile/09880225481208324750noreply@blogger.com0