3feeet halkidiki news

Α.Μ.Κ.Α. ΕΛΛΗΝΙΚΗ D.I.Y. ΣΚΗΝΗ!

noreply@blogger.com (3feeetblogger) — Sun, 29 Jan 2012 20:11:00 +0000

ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ 3feeet

ΩΧΡΑ ΣΠΕΙΡΟΧΑΙΤΗ - ΑΘΗΝΑ - 1987/2011

Δημιουργήθηκαν το 1987 στην Αθήνα μέχρι και 20 Μαρ. 2011. Οι κασέτες τους διανέμονταν χωρίς αντίτιμο σε αντιεξουσιαστικούς χώρους και το '97 ηχογράφησαν αυτά τα τραγούδια σε ένα cd με τίτλο "Ωχρά Σπειροχαίτη". Το '98 κυκλοφορούν ένα cd με πρόβες τους. Το φθινόπωρο του '02 κυκλοφορούν το δεύτερο cd τους και το τρίτο το Μάρτιο του '10. Το συγκρότημα, πάντα πιστό στις ιδέες τους, συνεχίζει να διανέμει τη μουσική του δωρεάν και να συμμετέχει σε αυτοοργανωμένες συναυλίες.
"'Εχετε μπροστά σας ένα μικρό και ζωντανό αρχείο. 'Ενα μικρό σύμπαν. Στο οποίο είσαι πανταχού παρών μ' ένα τρόπο, πού κανείς δεν καθορίζει κανέναν αλλά όλοι είναι απαραίτητοι. 'Ενα μικρό σύμπαν που γεννήθηκε ασφυκτιώντας στα όρια κάθε βιωμένης ανελευθερίας.
Και που έχει αρνήσεις......

δεν πουλιέται όχι μόνο γιατί δεν φτιάχθηκε για να πουληθεί... αλλά γιατί δεν ανέχεται οτιδήποτε φτιάχνεται για να πουληθεί
δεν ανέχεται την οποιαδήποτε "προβολή" του από οποιοδήποτε κατεστημένο ΜΜΕ, γιατί αισθάνεται τουλάχιστον απέχθεια για το ρόλο του κοινωνικού χειραγωγού
δεν μπορεί να κρατήσει την ψυχραιμία του στα χέρια ανθρώπων που θα το μεταχειριστούν σαν δεκανίκι ευαισθησίας σε ιδιοτελείς επιλογές τους
δεν αυτοανακηρύσσεται διακεκριμένος τιμητής καμίας υπόθεσης
Αυτό που ουσιαστικά θέλει είναι να συνεισφέρει - με την όποια του δυναμική - στο να επικυρωθεί κοινωνικά το αναντικατάστατο της γενικευμένης πολιτισμικής ανατροπής..."

τίτλοι τέλους για την Ωχρά Σπειροχαίτη

Η Ωχρά Σπειροχαίτη δεν υπάρχει πια.
Αυτή η ανακοίνωση δεν μας γεμίζει χαρά αλλά ούτε και λύπη. Πρόκειται για μια ώριμη απόφαση.

Μετά από πάρα πολλά χρόνια παρέας, μουσικής ομάδας, sui generis πολιτικής συλλογικότητας, υπαρξιακού συγχρωτισμού κλείνουμε έναν κύκλο της ζωής μας – μαζί και χώρια ο καθένας για τον εαυτό του. Έναν μεγάλο, ουσιαστικό και ανεκτίμητο κύκλο βιωμάτων και εμπειριών. Μια δυνατή παρακαταθήκη ζωής. Κι όχι με τη στείρα προσέγγιση της εγωιστικής αυτοπραγμάτωσης. Αλλά με την προσέγγιση της συγκίνησης που καταργούσε τα όρια τα δικά μας και των Άλλων και γινόταν ένα διαβατήριο σχέσεων, ανοιχτών, αμοιβαίων, βαθιά αλληλέγγυων.

Ένα εγχείρημα που μας πήγε πολύ πιο πέρα από όσο φανταζόμασταν και που, από ένα σημείο και πέρα, πάψαμε να υπολογίζουμε ως όριο.
Οι λόγοι του τέλους δεν αφορούν επ’ ουδενί μια διαπραγμάτευση των συλλογικών μας αξιών. Είμαστε αταλάντευτοι στις αρχικές μας επιλογές είτε κάποιος θα μπορούσε να μας λοιδορεί είτε να μας τιμάει γι’ αυτό. Θεωρούμε ότι η μεγάλη μας αγάπη για την μουσική, η μεγάλη μας εκτίμηση στη δύναμη του συλλογικού μέσου – για την καταστροφή αυτού του άθλιου πολιτισμού και την ανοικοδόμηση απελευθερωτικών σχέσεων – οδήγησε στην παραγωγή και την στήριξη ενός έργου που συνειδητά δεν εντάξαμε ποτέ στην καπιταλιστική Ύβρι, στην εμπορευματική δικτατορία, στα θεαματικά τσίρκο. Και, αν υπάρξει κατά μόνας ή επιμέρους συνέχεια στο μέλλον, τότε θα είναι φυσική προέκταση αυτής της συνειδητής επιλογής.

Διαγράψαμε μια μεγάλη τροχιά – περισσότερες από 20 περιστροφές γύρω από τον ήλιο – στην οποία δοκιμάστηκε και ο πυρήνας των μεταξύ μας σχέσεων, που πάντοτε όριζαν ένα σημείο εκκίνησης και το εχέγγυο για ένα δημιουργικό πεδίο. Σε αυτό ακριβώς το σημείο αναγνωρίζουμε τους λόγους του τέλους. Αντιπαλέψαμε την αναπόδραστη φθορά του χρόνου, τις αμείλικτες προσωπικές πραγματικότητες που, στο βαθμό που δεν συναντιούνταν, επίμονα ασκούσαν φυγόκεντρες δυνάμεις σε επίπεδο υπαρξιακών προκρίσεων και προτεραιοτήτων. Κάποια στιγμή δεν μπορούσαμε πλέον να ανταποκριθούμε και να υποστηρίξουμε αυτό που η ωχρά σπειροχαίτη είχε γίνει. Ψηλαφίσαμε και αναγνωρίσαμε και ένα όριο του συλλογικού, στο οποίο εγκλωβίζονταν πλέον οι προσωπικές δυνατότητες και το οποίο πρέπει να γίνει σεβαστό.
Αφήνουμε το κατατεθειμένο έργο μας να κάνει τον κύκλο του με όλες τις πολιτικές συνδηλώσεις, που με φροντίδα το θωρακίσαμε, και ευχαριστούμε από βάθος καρδιάς όλες και όλους που μοιραστήκαμε μαζί τις στιγμές αυτής της διαδρομής.

Η συγκίνησή μας για όλες εκείνες τις σχέσεις που κερδίσαμε στο μεγάλο αυτό ταξίδι είναι ανείπωτη. Χωρίς υπερβολές, νιώθουμε πολύ τυχεροί άνθρωποι. Ξέρουμε ότι στο δρόμο τού «να πράττουμε αυτά που πρεσβεύουμε» κάναμε πολλά λάθη. Αλλά ήμαστε ειλικρινείς. Αυτό νιώθουμε ότι δεν μπορεί κανείς να μας το πάρει. Όπως και την γονιμότητα των αμοιβαίων μας στιγμών. Χωρίς κοινό, χωρίς καλλιτέχνες, χωρίς αποστάσεις, μέσα σε ένα αδιαχώριστο Εμείς. Όλοι και όλες.

Η Ιστορία συνεχίζεται στους δρόμους, στις ζωντανές μας καρδιές, στις δυνατές μας αγκαλιές, στις απίθανες φωνές μας… που ξέρετε εσείς…«όταν ψιθυρίζουνε μαζί είναι ήσυχες κι ανόητες».

Ας είμαστε συνεπείς στα ραντεβού μας.
Τα λέμε…

Βλάσης, Κώστας, Μανόλης, Παναγιώτης, Χάρης

Α.Μ.Κ.Α. ΕΛΛΗΝΙΚΗ D.I.Y. ΣΚΗΝΗ!

noreply@blogger.com (3feeetblogger) — Sun, 29 Jan 2012 19:42:00 +0000

Συνέντευξη Kill the Cat

Κοίτα, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι οι τρεις μπάντες δεν έχουν κοινή πορεία. Εμείς ξεκινήσαμε το 2001 και δεν ήμασταν diy εξαρχής, παίζαμε σε πανεπιστήμια, πλατείες, παίζαμε και σε κλαμπάκια. Από ένα σημείο και μετά μάλιστα που είμασταν σε καλή φάση της μπάντας, θα μπορούσαμε ακόμα και χαρτζιλίκι να βγάζουμε. Αλλά το σκηνικό με τα κλαμπ ήταν τόσο ανεξέλεγκτο που στο τέλος φτάσαμε να παίζουμε στο «Αν» με τη Σοφία Βόσσου! (γέλια) Ναι ρε, έσκασε η Βόσσου και μαζί της έσκασε και το Star Channel! Ε, γελάγαμε εμείς, τη βρίζαμε, κι αυτή κατέβηκε κλαίγοντας, το ‘δειξε και το Star… Εν τω μεταξύ όλοι ασχολούμασταν λίγο-πολύ με πολιτικά ζητήματα (π.χ. συμμετοχή σε αυτοδιαχειριζόμενα στέκια). Επίσης ρόλο έπαιξαν τα γεγονότα του 2003, η Ευρωπαϊκή σύνοδος στη Θεσσαλονίκη κλπ. Παίξαμε στη συναυλία που διοργάνωσε το στέκι του Βιολογικού κάνα δυο βδομάδες πριν τη σύνοδο, και λέμε, κοίτα να δεις! Πολύ δυνατή φάση! Και όντως, ήταν πολύ δυνατή φάση σε όλα τα επίπεδα......

Ε, δεν ήθελε και πολύ για να ψυλλιαστείς τι γίνεται στα μαγαζιά. Σε κάθε μέρος που παίζαμε γινόταν κι από μια μικρή μαλακία. Π.χ σ΄ ένα που παίξαμε είχε είσοδο 5 ευρώ τότε και σου ‘δινε τα τρία ευρώ σαν αμοιβή στη μπάντα και κράταγε τα δύο το μαγαζί. Και λέμε εμείς γίνεται να μην πάρουμε εμείς λεφτά και να πιει ο κόσμος μπύρα; Και λέει για να πιει ο κόσμος μπύρα θα γίνει 6 ευρώ γιατί η μπύρα κάνει 4. Και λέμε ας γίνει 6 ευρώ κι ας πιει ο κόσμος μπύρα. Ουσιαστικά χαρίσαμε 400 ευρώ στο μαγαζάτορα, κι αυτός στο τέλος της βραδιάς μας κατηγόρησε ότι του κλέψαμε ένα καλώδιο και μας έκανε μανούρα! Και μου ΄χε βάλει και χέρι για την παραμόρφωση! Να μην είναι πολύ δυνατά γιατί το μπαράκι «είναι κάπως πιο lounge!»

Μια στιγμή! Υπάρχουν και ορισμένα άλλα πράγματα που αφορούν την ερώτησή σου. Για παράδειγμα, όταν γνώρισα το Γ., είδα ότι ο άνθρωπος αυτός και ο κόσμος του DIY ήτανε πολύ πιο σοβαροί από μένα σε ζητήματα που αφορούσαν τεχνικά θέματα. Πρόσεξε να δεις: Εγώ που υποτίθεται ότι έπαιζα σε μαγαζιά και θα μπορούσα να βγάλω χαρτζιλίκι και θα μπορούσα να ‘χω και χορηγό στην αφίσσα μου, ήμουνα άχρηστος, και πάω στους άλλους και βλέπω ότι και δουλειά κάνουν, και γνώσεις έχουν, και όρεξη... Τέλος πάντων, ο Γ. βοήθησε πολύ στο πρώτο μας cd, και αφιλοκερδώς, κι εμείς καταλάβαμε ότι μπαίναμε σε μια διαδικασία όπου γνωρίζαμε κόσμο που έτρεχε πράγματα, ήξερε πράγματα, και τα ‘κανε με σοβαρότητα. Δεν είσαι λοιπόν DIY επειδή είσαι άχρηστος, είσαι DIY συνειδητά. Τρέχεις τα πράγματά σου ανταγωνιστικά, με γνώσεις που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τις γνώσεις των ειδικών. Και φτιάχνεις το δίσκο σου μόνος σου και στήνεις συναυλίες μόνος σου με αξιοπρεπή ήχο, και στην antifa συναυλία φάνηκε αυτό. Η antifa συναυλία δεν ήταν μια ευτυχής σύμπτωση, ήταν το αποτέλεσμα του μόχθου αρκετών χρόνων, από ανθρώπους που ασχολούνται με τέτοια ζητήματα.

Κάτσε να σου πω με νούμερα: Για το πρώτο μας cd, το στούντιο πήγε 1200 ευρώ με μέτρια παραγωγή και δώσαμε γύρω στα 1000 ευρώ στο εργοστάσιο. Σύνολο περίπου 2500 ευρώ. Ε, πρέπει να σου πω ότι γλυτώσαμε γύρω στα 2000 ευρώ επιπλέον γιατί ο Γ. ασχολήθηκε ένα χρόνο με τις μίξεις και τα ηχητικά μετά την ηχογράφηση. Κανονικά λοιπόν θα είχε κοστίσει τα διπλάσια, οπότε να σε ποιο βαθμό οι δομές και οι σχέσεις του DIY σε βοηθάνε. Με τα λεφτά αυτά πήραμε δικά μας μηχανήματα και φτιάξαμε το δικό μας προβάδικο, στήσαμε τη φάση μας...

Υπάρχει μία άποψη σύμφωνα με την οποία το αντίτιμο αναπαράγει την εμπορευματική σχέση. Εγώ πιστεύω ότι το αντίτιμο δεν σημαίνει εμπορευματοποίηση. Για μένα για να μιλάς για εμπορευματοποίηση πρέπει σε κάποιο σημείο να παίζει υπεραξία, ενώ σε εμάς δεν υπάρχει υπεραξία. Το ζήτημα είναι αν κάποιος καρπώνεται τα λεφτά αυτά για προσωπικό όφελος... Εμείς με αντίτιμο στο cd καταφέραμε να φτιάξουμε στούντιο. Ακόμα θα πληρώναμε 25 ευρώ για μια ώρα πρόβα. Και τώρα δεν πληρώνουμε, και αυτά τα 25 ευρώ πάνε στα κείμενα που μοιράζουμε στις συναυλίες, στη συντήρηση του στούντιο κλπ

Το πρόβλημα με το εισιτήριο ξέρεις ποιο είναι; Είναι ότι όταν έρθει ο άλλος εσύ θα κάνεις σαν μπράβος και θα του πεις ότι εσύ αν δεν τα σκάσεις δεν μπαίνεις, και πάρε και σφραγίδα… Όταν στη ουσία το εισιτήριο είναι ενδεικτικό τι θα θέλαμε να δώσεις και συμφωνείς και το δίνεις, τότε εντάξει. Τώρα θα μου πεις μπαίνει το ζήτημα της ντροπής, ότι ο άλλος το δίνει γιατί βλέπει τους άλλους και ντρέπεται... Γιατί τώρα που έρχονται και δεν το δίνουνε και το παίζουνε μάγκες ότι «μπαίνουμε στη Villa και δεν έχουμε λεφτά» και… παιδιά εκνευρίζομαι εγώ… μπαίνει ο άλλος, του λες καλησπέρα.-Καλησπέρα, σου λέει. Βάζει το χέρι στην τσέπη, προχωράει ένα δυο βήματα, κάνει λίγο πίσω, κάνει λίγο μπροστά και μετά συνεχίζει! Και βγάζει και το χέρι από την τσέπη! Σα να σου λέει με είδες, πήγα να βγάλω λεφτά αλλά… κάτι έκατσε! Ρε σεις, εκεί σε αυτό το σκαλί της Βίλας κάτι γίνεται, πρέπει να το φτιάξουμε! (Γέλια)

Εγώ πιστεύω ότι αυτό είναι βαθύ ζήτημα και έχει να κάνει με το σεξισμό. Όταν μιλάς για απελευθέρωση δεν μπορείς ταυτόχρονα να αναπαράγεις ιεραρχίες και ξαφνικά αυτό που μετράει να είναι το ποιος είναι ο πιο δυνατός. Γιατί όταν αναπαράγεις την έννοια του άντρακλα, αναπαράγεις μια παράδοση που πίσω της έχει ξυλοδαρμούς και βιασμούς γυναικών, έχει πατριαρχία, έχει πολύ άσχημα πράγματα. Στις δικές μας φάσεις, ο καθένας θα έπρεπε να αισθάνεται άνετος με το σώμα του, απελευθερωμένος και να βγαίνει από τα όρια που τον περιορίζουν στην καθημερινότητα (δουλειές, σχολές ή ακόμα και το ίδιο του το φύλο. Και είναι τραγικό που, όχι μόνο δεν έχει γίνει κατανοητό αυτό το πράγμα, αλλά αυτό που συμβαίνει είναι το ακριβώς αντίθετο, το οποίο είναι τελείως φασιστικό.

Η υγεία των παιδιών προγνωστικός δείκτης της υγείας των γονέων

noreply@blogger.com (3feeetblogger) — Sun, 29 Jan 2012 19:36:00 +0000

Αν τα παιδιά έχουν υψηλή χοληστερόλη ή αρτηριακή πίεση, τότε είναι πιθανό ότι οι γονείς τους θα αντιμετωπίσουν αυξημένο κίνδυνο καρδιολογικού προβλήματος ή διαβήτη τις επόμενες δεκαετίες, σύμφωνα με νέα αμερικανική έρευνα, που συμπέρανε ότι η τωρινή κατάσταση της υγείας των παιδιών συνιστά προγνωστικό δείκτη για τη μελλοντική υγεία των γονιών.

Οι ερευνητές.......

με επικεφαλής τον Δρ Τσαρλς Γκλουκ του Ιουδαϊκού Νοσοκομείου του Σινσινάτι, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο επιστημονικό έντυποJournal of Pediatrics, μελέτησαν περίπου 850 παιδιά με μέση ηλικία 12 ετών και τα επαναξιολόγησαν μετά από 26 χρόνια, ενώ παράλληλα συνέκριναν την υγεία των γονιών τους, οι οποίοι είχαν πλέον μέση ηλικία 66 ετών.

Σε περίπου τις μισές οικογένειες (ποσοστό 47%) ένας από τους δύο γονείς είχε υποστεί έμφραγμα, εγκεφαλικό επεισόδιο ή είχε εμφανίσει άλλο αρτηριακό πρόβλημα, ενώ πάνω από ένας στους τρεις (ποσοστό 37%) είχε εμφανίσει διαβήτη. Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, οι γονείς είχαν περίπου διπλάσιο κίνδυνο να υποστούν έμφραγμα ή εγκεφαλικό επεισόδιο πρόωρα, έως την ηλικία των 60 ετών, εάν τα παιδιά τους είχαν υψηλή αρτηριακή πίεση στην ηλικία των 12 ετών.

Γενικότερα, οι πιθανότητες εμφάνισης καρδιαγγειακών προβλημάτων στους γονείς σε οποιαδήποτε ηλικία ήταν μεγαλύτερες, εάν το παιδί στα 12 του είχε υψηλή «κακή» χοληστερόλη (LDL) ή υψηλά επίπεδα τριγλυκεριδίων. Επίσης όταν τα παιδιά ήταν παχύσαρκα, ήταν διπλάσιες οι πιθανότητες οι γονείς να πάθουν διαβήτη ή να εμφανίσουν υψηλή αρτηριακή πίεση στη μέση ηλικία.

Έτσι, σύμφωνα με τους ερευνητές, η παρακολούθηση της υγείας των παιδιών δεν είναι σημαντική μόνο για τα ίδια, αλλά μπορεί να παρέχει χρήσιμες ενδείξεις για το πώς θα εξελιχθεί μελλοντικά η υγεία των γονιών, ιδίως αν οι τελευταίοι αποφεύγουν ή ξεχνούν να κάνουν περιοδικά «τσεκ-απ».

Βέβαια, η νέα έρευνα επαναφέρει το επίμαχο ζήτημα του πόσο συχνά πρέπει να εξετάζονται τα παιδιά σχολικής ηλικίας για δείκτες όπως η αρτηριακή πίεση και η χοληστερόλη, κάτι για το οποίο δεν υπάρχει ομοφωνία μεταξύ των γιατρών. Κι αυτό, μεταξύ άλλων (όπως το οικονομικό κόστος), επειδή δεν είναι δεδομένο το όφελος μακροπρόθεσμα για την υγεία από μια τόσο πρόωρη διεξαγωγή τακτικών διαγνωστικών εξετάσεων, με εξαίρεση φυσικά όσα παιδιά διαπιστώνεται ότι έχουν μια κληρονομική πάθηση, όπως εκ γενετής υψηλή χοληστερόλη, οπότε ίσως θα πρέπει να αρχίσουν να παίρνουν φάρμακα (π.χ. στατίνες) από πολύ μικρή ηλικία.
http://www.myhnews.gr

Συγκέντρωση αγροτών έξω απο την Αγροτική Τράπεζα Ν.Μουδανιών(video)

noreply@blogger.com (3feeetblogger) — Sun, 29 Jan 2012 18:36:00 +0000

Δυναμικά συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις τους οι αγρότες, οι οποίοι φέτος δε προχωρούν σε αποκλεισμούς δρόμων αλλά πραγματοποιούν συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας σε κρατικούς φορείς και υπηρεσίες.

Γι αυτό το λόγο τη Παρασκευή 27 Ιανουαρίου οι αγρότες της Χαλκιδικής συγκεντρώθηκαν στο υποκατάστημα της Αγροτικής τράπεζας στα Νέα Μουδανιά.

Halkidikifocus.gr

Α.Μ.Κ.Α. ΕΛΛΗΝΙΚΗ D.I.Y. ΣΚΗΝΗ!

noreply@blogger.com (3feeetblogger) — Sun, 29 Jan 2012 17:20:00 +0000

Συνέντευξη με Βαλπουργία Νύχτα

Να σου πω κι εγώ για την ιστορία μας; Δημιουργηθήκαμε το 2002, και όταν μπήκε το ζήτημα «εμείς που θα παίξουμε», δεν κάναμε καμιά τρομερή κουβέντα, punk ακούγαμε, σε συναυλίες στην Αμαλίας πηγαίναμε και είπαμε θα παίξουμε στη Villa! Και κάποιοι απ’τους φίλους μας εκεί είναι. Και είχαμε φίλους εκεί.. Κάποιοι έρχονταν σε εκδηλώσεις αλλά κάποιοι ήταν στη συναυλιακή ομάδα που διοργάνωνε τα live.....

Στην πρώτη σύνθεση της Βαλπουργίας κανείς μας δεν ήξερε να παίζει μουσική... Μόνο ο ντράμερ ήταν λίγο καλός, ο Λουκάς είχε κάνει κάτι μαθήματα προ δεκαετίας και γω μόλις είχα πιάσει το μπάσο... Προσπαθούσα να βγάλω μια διασκευή μέρες ολόκληρες.... Έτσι μας βγήκε το punk!!!Αυτό θα παίζαμε!!Το punk ήταν και εύκολη μουσική, δεν ήθελε να’χεις σπουδάσει.. Έπιανες 3 νότες και έβγαζες κομμάτι-εμείς αυτό θέλαμε!!
Με το πέρασμα του χρόνου στη θέση του Λουκά και του Δημήτρη ήρθαν ο Θέμης και ο Γιώργος αντίστοιχα σε κιθάρα και τύμπανα και η Άννα στο βιολί... Ο Θέμης είχε κάνει παλιότερα κάποια μαθήματα και η Άννα είχε πτυχίο στο βιολί..
Εμείς πάντως ποτέ δε θελήσαμε να βγάλουμε λεφτά από αυτό που κάνουμε με τη Βαλπουργία.. Ήταν συνειδητή επιλογή το diy αφού αυτό που ήθελε και θέλει η μπάντα στο σύνολό της –είτε από στίχους,είτε σα νοοτροπία γενικότερα- δε θα μπορούσε να συμβαδίσει με τη μουσική βιομηχανία.. Μιας και αυτά που προωθούμε δε τα πουλάμε ρε παιδί μου.. Απλά...

: Τα λεφτά είναι πάντα από την τσέπη μας, είτε στο στούντιο που φτιάχνουμε με τα παιδιά τώρα, είτε στις συναυλίες που διοργανώνουμε. Όλα στηρίζονται από εμάς και από την ελεύθερη συνεισφορά του κόσμου. Προσωπικά εγώ είμαι υπέρ του αντιτίμου. Προχωράει τη φάση. Βέβαια και τα βήματα είναι πολύ αργά, είναι χαρακτηριστικό ότι το DIY δουλεύεται 15 χρόνια στην Ελλάδα και σήμερα, εν έτει 2007, δεν υπάρχει ένα προβάδικο αυτονομημένο να κάνει τέτοιες παραγωγές, δεν υπάρχει ένα μηχάνημα να κόβει cd! Παρόλ’ αυτά, υπάρχει κόσμος που έχει στο κεφάλι του κάποια πράμγτα. Γι αυτό και το στούντιο προχωράει, γι αυτό και οι Χάσμα τώρα θα κάνουν το πρώτο βήμα να αγοράσουν κάποια μηχανήματα για να γίνονται ηχογραφήσεις...

Συμφωνώ: Το ζήτημα είναι αν κάποιος βγάζει προσωπικό όφελος. Κατά τα άλλα, εγώ όταν αγόραζα δίσκο Πανικός για παράδειγμα, ήξερα ότι των Πανικός εκείνη τη στιγμή δεν τους τρέχανε τα λεφτά από τα μπατζάκια. Ήξερα ότι ο άλλος δουλεύει 8ωρο και στραβώνει που δουλεύει 8ωρο. Όπως στραβώνω κι εγώ που δουλεύω 8ωρο. Δηλαδή αν εγώ δεν έπαιρνα κάποια χρήματα πίσω από αυτά που έδινα για το σιντί θα έπρεπε να δουλεύω 4 μήνες παραπάνω. Δηλαδή αυτό είναι πιο τίμιο; Να δουλέψω ένα 4ωρο παραπάνω στο μαλάκα το αφεντικό μου από το να βοηθήσω και τον άλλον να γίνει κομμάτι της φάσης; Αν το νιώθει, αν δεν το νιώθει, ΟΚ ρε παιδί μου.

; Όταν μπήκαμε στο στούντιο αποφασίσαμε να γίνει επαγγελματική ηχομόνωση. Θέλαμε να είναι ένα αποτέλεσμα αξιοπρεπέστατο. Τότε λοιπόν μάθαμε ότι έκλεινε ένα στούντιο κάπου στον Άγιο Δημήτριο. Και πήγαμε όλοι μαζί, δουλέψαμε μόνοι μας και ξηλώσαμε τα πάντα. Είχαμε πάρει τρυπάνια και βγάζαμε γυψοσανίδες από την οροφή, από μέσα, και τα ξηλώσαμε όλα. Το διαλύσαμε με αντάλλαγμα να πάρουμε τα υλικά. Τα πήραμε, τα κουβαλήσαμε και τα βάλαμε μόνοι μας…

Εντάξει, το Punk είναι βίαιη μουσική! (Γέλια) Εγώ δε λέω βέβαια ότι καλά κάνουν και χτυπιούνται, γιατί άλλο ο χορός, κι άλλο το ξύλο. Εγώ το χορό τον βιώνω σαν κάποιου είδους απελευθέρωση, είναι από αυτά τα πράγματα που τα απολαμβάνεις με κλειστά τα μάτια, που έρχεσαι σε επαφή με τον κόσμο δίπλα σου, που γίνεστε μια μάζα, που κινείσαι κι εσύ μέσα στη μάζα, είναι μια ελευθερία, μια κατάσταση στην οποία αφήνεσαι. Ναι, αλλά δίχως να δημιουργείς πρόβλημα σε αυτόν που στέκεται τρία βήματα αριστερά σου ή πίσω σου. Με λίγα λόγια εγώ χαίρομαι στις συναυλίες που βρίσκομαι με κόσμο και είμαστε ο ένας πάνω στον άλλο, όλοι ιδρωμένοι και κινούμαστε όλοι μαζί, μου βγάζει ένα συναίσθημα πολύ ωραίο... που βέβαια ο Γ. το λέει χίπικο! (Γέλια).

Μπάντες μπαίνουνε, μπάντες βγαίνουνε. Το καλό είναι ότι ανοίγουνε χώροι, να όπως για παράδειγμα στη Μυτιλήνη υπάρχει κατάληψη, θα πάμε να παίξουμε, ο Βόλος αυτονομείται και παίρνει μηχανήματα, το ίδιο και η Καβάλα, υπάρχουν χώροι στη Θεσσαλονίκη, με λίγα λόγια υπάρχει κίνηση. Ήδη έχουν ξεκινήσει κάποιες συζητήσεις οι οποίες πιστεύω θα βγάλουν πολύ καλά πράγματα. Ήδη κυκλοφόρησε μια συλλογή, η «διατάραξη κοινής συνείδησης», που θίγει πρωτόλεια κάποια ζητήματα, και έρχονται κι άλλα. Ξέρεις, είναι και δύσκολα αυτά τα πράγματα, γιατί αυτό που γίνεται με τις μπάντες, γίνεται και με τον κόσμο. Έρχεται και φεύγει. Και στις ομάδες και στις μπάντες. Δεν φτιάχνεται ένας σταθερός πυρήνας που να πεις ότι προχωράει. Πολύ λίγοι είναι αυτοί. Και αυτό είναι ένα πρόβλημα, γιατί συνέχεια κάνεις πισωγυρίσματα.

Η Χαλκιδική στην Δ΄ Εθνική (29/1/2012)

noreply@blogger.com (3feeetblogger) — Sun, 29 Jan 2012 17:06:00 +0000

http://respentza.blogspot.com

και η βαθμολογία...

ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΟΡΜΥΛΙΑΣ "ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ"

noreply@blogger.com (3feeetblogger) — Sun, 29 Jan 2012 17:04:00 +0000

ΚΟΠΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗΣ ΠΙΤΑΣ - ΚΥΡΙΑΚΗ 8 ΓΕΝΑΡΗ 2012

http://polytroponormylias.blogspot.com

Η ΠΙΤΑ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΩΝ

noreply@blogger.com (3feeetblogger) — Sun, 29 Jan 2012 17:03:00 +0000

Το Δίκτυο Γυναικών Επιχειρηματιών Χαλκιδικής πραγματοποίησε με επιτυχία τον ετήσιο χορό του με μεγάλη συμμετοχή μελών και φίλων αλλά και την παρουσία εκπροσώπων των συνεργαζόμενων με το δίκτυο.

Την βασιλόπιτα έκοψε η πρόεδρος του Δικτύου Όλγα Παπαμέτη, ενώ στην εκδήλωση παραβρέθηκε και η πρόεδρος......

του Πανελλήνιου Συνδέσμου Γυναικών Επιχειρηματιών Δέσποινα Τριακοσάρη.

Η κ.Παπαμέτη ευχήθηκε σε όλους καλή και δημιουργική χρονιά και τόνισε πως το Δίκτυο θα συνεχίσει και τη νέα χρονιά να υποστηρίζει την προώθηση των συμφερόντων των γυναικών που ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα στη Χαλκιδική.

Φωτορεπορτάζ: Κατερίνα Μαγουνάκη

http://www.halkidikinews.gr

Α.Μ.Κ.Α. ΕΛΛΗΝΙΚΗ D.I.Y. ΣΚΗΝΗ!

noreply@blogger.com (3feeetblogger) — Sun, 29 Jan 2012 16:57:00 +0000

Συνέντευξη με intibah(ΚΥΠΡΟΣ)

Οι intibah δημιουργηθηκαν απο 2 ατομα και την αναγκη τους να ψαξουν την μουσικη μακρυα απο το συγχρονο της δουλεμποριο και τα ταμπελωματα της αλλα οσο πιο κοντα γινοταν στην ιδια την ουσια της μουσικης και της ανθρωπινης επικοινωνιας.Αναζητωντας τον τροπο να γινει κατι τετοιο και εχωντας παντα ως γνωμωνα το ιδιο το αισθημα και την ουσια της μουσικης αρχισε ενα ψαξιμο στο κατα ποσο θα μπορουσε να ξεκινησει κατι (με τα πιο απλα μεσα και μουσικα οργανα που ειχαμε) και να εξελιχθει οσο πιο καθαρα γινοταν στην πιο αγνη μορφη προσωπικης εκφρασης αποφευγωντας το ''καλουπωμα'' σε μουσικη ''κατηγορια''.

Για να γινει κατι τετοιο ηταν αδυνατο αυτο το ψαξιμο να γινει συμφωνα με τα οσα προσταζει η ''βιομηχανια'' και οι συγχρονοι προστατες της αλλα επρεπε να γινει οσο πιο αγνα και απλα ωστε να αγγιξει τον πρωταρχικο σκοπο.....

την ανθρωπινη επικοινωνια.

Στην πορεια αρχισαν να γινονται καποιες συναυλιες ειτε σε ελευθερους χωρους στην Ελλαδα
ωστε να μπορεσει καποιος να ακουσει το τι εχουμε να πουμε χωρις να πληρωνει υπερογκα ποσα αλλα αφηνωντας το στην κριση το τι θελει να αφησει ως υποστηριξη(ελευθερη συνεισφορα) ειτε αναγκαστικα σε καποια καφενεια και μπαρακια στην Κυπρο(αφου δεν υπηρχε αλλη επιλογη μιας και δεν υπαρχουν ελευθεροι χωροι,παντα ομως με τις πιο ανθρωπινες προυποθεσεις-χωρις εισοδο-ο κοσμος εφερνε τα ποτα του μαζι του-κατι που δεν αρεσε στα ''αφεντικα'' και ετσι ποτε δεν παιζαμε στο ιδιο μερος πανω απο 1 φορα,αφου δεν τους συμφεραμε:αλλα ο σκοπος γινοτανε...επαφη με ανθρωπους δημιουργωντας ενα πολυχρωμο τσιρκο χαρακτηρων) ειτε παιζωντας σε παραλιες και βουνα παντα στα πλαισια της αυτο-οργανωσης με την βοηθεια φιλων και αλληλεγγυων ατομων....
Ταυτοχρονα αρχισαν να ηχογραφουνται καποια δειγματα αυτου του ψαξιματος και στην συνεχεια κυκλοφορησαν 2 σιντακια,ενα με 4 τραγουδια και ενα με 8 τα οποια δινονταν (και δινονται) σε συναυλιες ειτε απο χερι σε χερι με ελευθερη συνεισφορα. Τα κοματια ηχογραφηθηκαν με τον πιο απλο τροπο και με τον πιο απλο ηχο(μια κιθαρα,φωνη,κρουστα) σχεδον εξολοκληρου σε ενα αυτοσχεδιο στουντιο(υπολογιστης ,μικροφωνο) με την ιδεα οτι η ουσια ειναι αλλου,μακρυα απο την δηθεν ''ποιοτητα''.

Σ'αυτο το χρονικο διαστημα αρχισαν να προστιθενται και αλλα ατομα-φιλοι και ετσι ο ηχος αρχισε να ''γεμιζει'',να παραμορφωνεται αλλα να μενει παντα στην πρωταρχικη ιδεα...μουσικη που ψαχνει την προσωπικη της εκφραση μακρυα απο τα πλοκαμια της μουσικης βιομηχανιας εχωντας παντα σαν ασπια την αυτο-οργανωμενη μουσικη αλλα και την προσωπικη αλλα και ομαδικη ''αφυπνιση''

vamos intibah

ΘΑ ΣΟΥ ΒΑΛΩ ΚΑΙ ΣΩΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΛΙΣΤΡΑΕΙ...

noreply@blogger.com (3feeetblogger) — Sun, 29 Jan 2012 16:51:00 +0000

http://kaliosketch.blogspot.com

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΣΕ ΕΚΘΕΣΕΙΣ

noreply@blogger.com (3feeetblogger) — Sun, 29 Jan 2012 16:50:00 +0000

Α.Μ.Κ.Α. ΕΛΛΗΝΙΚΗ D.I.Y. ΣΚΗΝΗ!

noreply@blogger.com (3feeetblogger) — Sun, 29 Jan 2012 16:45:00 +0000

Συνέντευξη με Xάσμα.

Οι Xάσμα από πότε υπάρχουν;

Χάσμα: Εμείς κάναμε πρώτη φορά συναυλία σα Xάσμα το Μάρτη του ’94 στον Πύργο Ηλείας. Τη μπάντα την είχαμε στήσει στο υπόγειο του σπιτιού μου, και το λέω για να καταλάβεις ότι εμείς ήμασταν DIY εξ ‘ορισμού, θέλοντας και μη, γιατί στην πόλη που μεγαλώσαμε... Κοίτα, θυμάμαι ένα μαγαζί που πούλαγε μουσικά όργανα κι όταν ήμουνα 12 χρονών είχε βγάλει μια ηλεκτρική κιθάρα στη βιτρίνα και πηγαίναμε και την κοιτάγαμε. Μια μαύρη ηλεκτρική κιθάρα. Δεν ξέραμε από αυτά τα πράγματα γιατί μεγαλώναμε σε μία πόλη που είναι ισοπεδωμένη από πολλές απόψεις και ειδικά πολιτισμικά. Για παράδειγμα, στον Πύργο ήταν πρόβλημα να ‘σαι μαλλιάς, οπότε σήμαινε και κάτι να ‘σαι μαλλιάς... Αφού λοιπόν φτιάξαμε τη μπάντα σ’ εκείνη την πόλη, ποιος θα έστηνε συναυλία; Δεν γινόταν να πάμε κάπου και να ζητήσουμε να παίξουμε, οπότε εξ’ ορισμού.....

το στήναμε μόνοι μας, σε σχολεία, σε κάτι αθλητικά κέντρα που έχει, στο γήπεδο του Πύργου, στο χώρο του πάρκινγκ... Τα έξοδα τις περισσότερες φορές τα πληρώναμε εμείς. Εδώ που τα λέμε δηλαδή, η μόνη συναυλία που θυμάμαι να ‘χει εισιτήριο, ήταν τότε που κατεβάσαμε τους Panx Romana.
antifa: Ποιος κατέβασε τους Panx Romana στον Πύργο;
Xάσμα: Εμείς, μια παρέα που γουστάραμε Panx Romana, Stress... Είμασταν είκοσι τριάντα άνθρωποι που δεν ξέραμε και ακριβώς για τι πράγμα μιλάμε, πιο πολύ είμασταν ροκάδες, μεταλάδες και πάνκηδες στη φάση αλητεία. Ροκ μαγαζί δεν υπήρχε στον Πύργο. Στην πλατεία πήγαινες, καθόσουνα, κάποιος μπορεί να έφερνε ένα κασετόφωνο μπροστά από το άγαλμα και έβαζες μουσική και μπύρες. Η μπάντα βγήκε μέσα από αυτή την παρέα. Όσο για το συνειδητό πέρασμα στο DIY, η πρώτη μας συναυλία στην Αθήνα έγινε το 2000 στη Villa Αμαλίας. Τότε, μία μπάντα που έμπαινε στα πράγματα είχε να επιλέξει ή το DIY ή το άλλο, ειδικά άμα ήτανε μπάντα ψιλοπάνκ, με λόγο λίγο πιο τσιταρισμένο και στα Ελληνικά κιόλας. Το DIY ήτανε μια σκηνή που ‘χε κρατήσει στην Aμαλίας για χρόνια...

antifa: Εννοείς εκείνη την απόφαση που είχαν πάρει στη Villa να μη δέχονται γκρουπ που παίζουν σε μαγαζιά;
Χάσμα: Αυτή η απόφαση, ναι, αυτό ήτανε! Και διάφορα που τελικά απέδειξε ότι συνεπάγεται μια τέτοια απόφαση. Γιατί από το ΄92 που στην Αμαλίας πήρανε τη συγκεκριμένη απόφαση, μέχρι το ’99 που εμφανιστήκαμε εμείς, είναι 7 χρόνια. Είχαν γίνει πράγματα μέσα σ’ αυτά τα χρόνια. Είχε φουντώσει μια ολόκληρη φάση στην αρχή, είχε κορυφωθεί με την διατάραξη κοινής ειρήνης που βγήκε το ΄96, υπήρχε η Αμαλίας και η Βαρβάρα, ήτανε και δυνατή η φάση στη Θεσσαλονίκη με τα ραδιόφωνα, με λίγα χρόνια είχε δημιουργηθεί μια σκηνή, και μπορούμε να πούμε ότι πλέον ο ευρύτερα ελευθεριακός- αντιεξουσιαστικός χώρος είχε οικειοποιηθεί πλήρως τη φάση του DIY.

Ας πούμε όταν εμείς είχαμε παίξει πρώτη φορά στην Αμαλίας, όταν τελειώσαμε και κατεβήκαμε κάτω, είδα μέσα στην Αμαλίας τον Αργύρη Ζήλο, που ήταν τότε από τους νούμερο 1 παραγωγούς στην Ελλάδα, κυνηγός ταλέντων ρε παιδί μου!
Χάσμα (Γ): Εεεμ, ναι... Κοίτα, εμείς πριν βγάλουμε τον πρώτο δίσκο, είχαμε πρόταση να τον βγάλουμε με την EMI. Το είχαμε συζητήσει πολύ, μας είχαν φέρει και τα συμβόλαια... Αλλά τελικά είπαμε «Όχι δεν πάμε στην EMI!». Κι αποφασίσαμε να βγάλουμε δίσκο DIY μόνοι μας.
Χάσμα (Α): Η πρόταση έγινε στο στούντιο που ηχογραφούσαμε. Ήρθε ένας παραγωγός, εμείς είχαμε κάνει ένα demo ακόμα εκεί, μας είχε δει, γούσταρε τη φάση και την επόμενη φορά που πήγαμε να γράψουμε έσκασε η πρόταση. Και εμείς τότε είπαμε όχι. Εμείς ξέραμε τότε ότι η EMI τζιζ, καίει, πάνκηδες ήμασταν! Είχαμε δει συμβόλαιο, ξέραμε τι θα πει να κάνεις συμβόλαιο σε εταιρία.
Χάσμα (Γ): Κοίτα, για ανθρώπους της δικής μας κουλτούρας αυτοί οι όροι είναι απλά αδιανόητοι. Είναι αδιανόητο να σου πούνε να πας να παίξεις στην τάδε εκπομπή κι εσύ να είσαι υποχρεωμένος να πας. Γι αυτούς από την άλλη είναι φυσιολογικό, και μάλιστα μια εταιρία που λέει στον καλλιτέχνη της «πήγαινε να παίξεις αύριο το πρωί στον πρωινό καφέ», του κάνει και χάρη. Εμείς από την άλλη είμασταν μια παρέα που παίζαμε μουσική, είχαμε και το γκάζι, κι αυτό που κάναμε δεν θεωρούσαμε ότι ήταν για να χαϊδεύει τα αυτιά του κόσμου!

Στη Villa μάθαμε. Την πρώτη φορά που συμμετείχα στην ομάδα συναυλιών, το 2001 μάλλον, μια βδομάδα πριν από μια συναυλία είχε φύγει κάποιος κόσμος. Μέσα σ’ αυτόν τον κόσμο ήτανε και οι ηχολήπτες, οπότε -ήδη είχαμε παίξει μια δυο φορές στην Αμαλίας- λέμε τώρα τι θα γίνει; Την άλλη βδομάδα έχει συναυλία, ποιος θα την κάνει; Λέμε θα την κάνουμε εμείς. Πως θα την κάναμε δεν ήξερε κανείς. Δεν ξέραμε τίποτα, δεν ξέραμε που κουμπώνει το βύσμα, τι κάνει αυτό το κουμπί, τίποτα, ξέραμε μόνο ότι αυτό είναι κονσόλα, αυτό είναι μικρόφωνο. Κι έτσι μάθαμε να κάνουμε ήχο, κι έχω κάνει από τότε καμιά εξηνταριά συναυλίες. Κωμικοτραγικά σκηνικά! Έπαιζε συναυλία στις 9 κι εμεις πηγαίναμε στις 4 να στήσουμε στο συναυλιάδικο της Villa και δεν ξέραμε πώς συνδέεται το σύστημα. Ρωτήσαμε βέβαια και μάθαμε, αλλά ξέρεις, από τη στιγμή που θα σου πει ο άλλος πώς γίνεται μέχρι τη στιγμή που θα το κάνεις έχει μια κάποια απόσταση! Τέλος πάντων, τελικά κάτι μάθαμε, και χαίρομαι που έχω ζήσει αυτή την εμπειρία.

Χάσμα: Πριν βγάλουμε τον τρίτο δίσκο, αποφασίσαμε να αυτονομήσουμε την παραγωγή, αγοράσαμε τα μηχανήματα και ηχογραφήσαμε μόνοι μας. Αυτά τα μηχανήματα υπάρχουν ακόμα, είναι κληρονομιά της φάσης. Με αυτά τα μηχανήματα κάναμε τις μίξεις όταν εμφανίστηκαν οι Kill the Cat. Ε, μετά ήρθαν κι άλλες μπάντες όπως οι Παραβάτες, οπότε το πράγμα ξέφυγε από εμάς και βρέθηκε ξαφνικά να περιλαμβάνει κι άλλο κόσμο που το κάνει με τον ίδιο τρόπο. Λοιπόν, βγαίνει και ο τρίτος δίσκος, και τα λεφτά από αυτόν συν και άλλα από την τσέπη μας, ήτανε που διαθέσαμε στο στούντιο που φτιάχνουμε με τους Βαλπουργία. Αυτή τη στιγμή εκεί συμμετέχουμε 4 μπάντες κι εγώ το έχω δει να λειτουργεί, υπάρχει δυόμισι χρόνια τώρα και είναι βιώσιμο. Ξέρεις, μιλάμε για δουλειές που για να τις κάνεις σε επαγγελματικό στούντιο θες κανένα τριχίλιαρο. Αυτό το τριχίλιαρο το δίνεις για τη δημιουργία του στούντιο που θα σου κάνει τη δουλειά σου, και ταυτόχρονα δημιουργείται και μια υποδομή την οποία ο άλλος θα την χρησιμοποιήσει ανέξοδα, και ό,τι θελήσει να συνεισφέρει θα χρησιμοποιηθεί για επόμενες βελτιώσεις. Αυτοοργάνωση της παραγωγής φίλε! Τέλος πάντων, αυτά είναι μέχρι στιγμής τα αποτελέσματα ενός cd που βγήκε με αντίτιμο, και είναι στην κρίση του καθενός να το καταλάβει όπως θέλει.

Να πούμε και κάτι ιστορικό. Οι DIY συναυλίες μέχρι το ’95 νομίζω, είχαν εισιτήριο, και οι μπάντες έφευγαν με τα έξοδά τους πληρωμένα. Δηλαδή ο άλλος δεν θα έπρεπε να το πληρώσει με το μεροκάματό του, δε θα έπρεπε να ζητήσει από τη μάνα του χαρτζιλίκι για να έρθει να παίξει από την Καστοριά στην Αθήνα -θα τον εξασφάλιζε η φάση, θα τον κρατούσε, θα του έλεγε –ξέρεις, εδώ πέρα μπορείς να το κάνεις μόνος σου. Μπορούμε να το κάνουμε ρε παιδί μου.

Χάσμα:. Εν τω μεταξύ, είναι εφικτό ρε παιδί μου! Είναι εφικτό να μην υπάρχουν τραυματισμοί, είναι εφικτό να σέβεσαι τον διπλανό σου ακόμη κι αν τον σπρώχνεις! Αλλά αντί γι αυτό, εμείς έχουμε την αναπαραγωγή της βίας και την επικράτηση του ισχυρότερου, ακριβώς σε αυτούς τους ελευθεριακούς χώρους με τις μπάντες που τραγουδάνε για την κοινωνική απελευθέρωση και την καταστροφή της εξουσίας σε κάθε μορφή. Βγάλτε άκρη τώρα! Πάντως προσπαθούμε όλοι να το περιορίσουμε, κάποιες φορές τα έχουμε καταφέρει, και κάποιες άλλες δεν τα έχουμε καταφέρει καθόλου θα έλεγα. Σ’ εκείνη τη συναυλία στο Αγρίνιο για παράδειγμα, όπου μου σπάσανε και μένα το δόντι...

Χάσμα: Αυτό με τις υποδομές, αυτό με την κληρονομιά, για μένα είναι από τα βασικότερα. Για όλους μας. Είναι βασικά πράγματα. Ναι, δουλεύουμε τις υποδομές, δουλεύουμε γιατί είναι αυτό που αγαπάμε, αυτό που νιώθουμε ότι θέλουμε να κάνουμε και το κάνουμε. Έχει τις αντιφάσεις του, προσπαθούμε να τις ξεπερνάμε, μπορεί να βγαίνουν άλλες, βγαίνουν και καλές στιγμές… Δεν έχει και πολύ πλάκα αυτό για το οποίο μιλάω. Είναι κάτι που είναι κάπως μεταξύ ζωής και θανάτου. Αυτό! Αυτό είμαστε. Μέσα σε ένα περιβάλλον βιομηχανίας, θεάματος, σχέσεων εκμετάλλευσης τριγύρω μας, αυτό το πράγμα πρέπει να γίνει με τους όρους μας. Πρέπει να ‘ναι αυτονομημένο, και αυτό δεν πρέπει να είναι μόνο στα λόγια. Αλλά το ‘χουμε δει να δουλεύει. Το βλέπουμε να δουλεύει. Κι έχουμε πάρα πολύ δρόμο, όπως πάντα είχαμε πολύ δρόμο. Και αν μας το έλεγε κάποιος όταν είμασταν 14, δεν θα τον πιστεύαμε.

ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΣΤΟ Δ.ΠΡΟΠΟΝΤΙΔΑΣ

noreply@blogger.com (3feeetblogger) — Sun, 29 Jan 2012 16:34:00 +0000

Α.Μ.Κ.Α. ΕΛΛΗΝΙΚΗ D.I.Y. ΣΚΗΝΗ!

noreply@blogger.com (3feeetblogger) — Sun, 29 Jan 2012 16:32:00 +0000

Οι "Stress" δημιουργήθηκαν στην Αργυρούπολη στην Αθήνα το 1980 και είναι το πρώτο ελληνικό punk συγκρότημα με ελληνικό αντιεξουσιαστικό στίχο. Την ίδια χρονιά δώσαν το πρώτο τους live στην Χαλκίδα, δεκαεξάχρονοι τότε, σε μια εκδρομή που έκανε το τεχνικό λύκειο Αργυρούπολης. Η πρώτη σύνθεση του σχήματος ήταν Λούης Κοντούλης κιθάρα και φωνή, Κώστας 'Kon' Δρίβας μπάσο και φωνή και 'Jhonny' Καφαντάρης τύμπανα και φωνή. Το πρώτο κομμάτι που έγραψαν ήταν το "Athens Burning", εμπνευσμένο από τη φλεγόμενη Αθήνα των γεγονότων του πολυτεχνείου του '80. Στην μπάντα έρχεται λίγο αργότερα ο Φραγγίσκος 'Frank' Νίνος στη φωνή και στις 13 Φεβρουαρίου του '82, συμμετέχουν στο πρώτο punk festival στην "Αρετούσα", στην Πλάκα, μαζί με τους "Guilotine" και τους "Ausschwitss". Δύο μήνες μετά......

ξαναπαίζουν στο δεύτερο punk festival, αυτή τη φορά με τους "Ανυπόφορους" και τους "EX-Humans" και σημαδεύτηκε από καταστροφές, συλλήψεις και το οριστικό κλείσιμο της "Αρετούσας". Η χρονά συνεχίστηκε με μια σειρά συναυλιών μαζι με διάφορα γνωστά γκρουπ, όπως "Εσκουλάπιους", "Birth Ward", "Captain Νέφος", Παύλο Σιδηρόπουλο κ.α. με νέα μέλη τους Ηλία Μητσάκη, τον αρμονίστα Βασίλη 'Billy Lod' Παλαιοκώστα (ex "Παρθενογένεσις") και τον Αντρέα Γιατράκο. Αργότερα αποχωρεί ο Billy Lod, που φεύγει στο Παρίσι και ο 'Frank' για να δημιουργήσει τους "Panx Romana" και στη θεση του έρχεται ο Τομ Μπουζιάνης (ex "Παρθενογένεσις") κιθάρα και φωνή, δημιουργώντας ένα νέο ρεπερτόριο σε στύλ "surf-punk-garage-rock". Ακουλούθησαν αμέτρητες εμφανίσεις σε μαγαζιά της Αργυρούπολης και των γύρω συνοικιών όπως "Σοφίτα", "Skylamp", "Παρανόιντ", "Κύτταρο", αλλά και σε λύκεια, πανεπιστήμια και σινεμά μαζί με μπάντες όπως "Ex-Humans", "Birth Ward", "Γενιά Του Χάους", "Ανυπόφοροι", "Αντί..." κ.α.

Δεκαετία του 80...Το πανκ αρχίζει να κάνει τα πρώτα του βήματα στην Ελλάδα. Οι Stress πως ξεκίνησαν;

Λούης: Σαν ''αδέσποτα σκυλιά'', έτσι μπορώ να παρομοιώσω το ξεκίνημα μας. Αναζητούσαμε την εκτόνωση, το θόρυβο, ίσως ήταν ένας τρόπος για να δείξουμε ότι υπάρχουμε. Η σχέση μας με τη ροκ κουλτούρα, μας έφερε στο σημείο να γίνουμε και εμείς ενεργό κομμάτι αυτής της κατάστασης. Ήμασταν και είμαστε ενάντια στο πολιτικό τοπίο που καταδυναστεύει αυτό τον τόπο και τον έχει φέρει στη σημερινή κατάσταση. Σίγουρα τότε υπήρχε η εφηβική αφέλεια και η υπερβολή. Δεν συνειδητοποιούσαμε πάντα τι κάναμε αλλά μας άρεσε, ήταν ακραίο και μαζί με τις μπύρες έδενε ωραία. Εφηβικό περιθώριο τότε, σήμερα κοινωνική οργή για την περιθωριοποίηση της ζωής μας. Είμαστε τρία φιλαράκια από το τεχνικό λύκειο της Αργυρούπολης, ο Κώστας, ο Γιάννης, ο Λούης και στο Paranoid Club που συχνάζαμε γνωρίσαμε τον Φρανκ με τον οποίο στην ουσία ξεκίνησε το σχήμα πιο οργανωμένα.

-Πως ήταν τα πράγματα τότε για την σκηνή;

Γιάννης: Η σκηνή είχε πολλά πράγματα να πει. Μπορεί να ήταν λίγοι οι χώροι, κακός ήχος, καθόλου λεφτά, αλλά υπήρχε πάθος. Παίζαμε σε συναυλίες παρέα με μπάντες κλασικές όπως ο Άσημος, ο Σιδηρόπουλος, Ηρακλής και άλλα θηρία της εποχής και ακόμα και αυτοί μας κοιτάγανε λίγο περίεργα. Σιγά σιγά μας συνήθισαν και μας αποδέχτηκαν. Μέσα από το punk έβγαινε κάτι ζωντανό και αυθόρμητο, μουσικά ίσως όχι τέλειο αλλά όλοι ζήλεψαν κάτι απ' την ενέργεια του και τον ευθύ του λόγο.
Λούης: Υπήρχε ένα ροκ κατεστημένο αλλά ανοικτό στις καινούριες τάσεις όπως το punk και το new wave. Οι Παρθενογέννεσις, Sharpties, Magic De Spell, ήδη εμφανίζονταν σε διάφορα κλαμπ και είχε δημιουργηθεί ένας πυρήνας ατόμων που ήταν από κοντά. Η δική μας προσέγγιση ήταν κάπως διαφορετική λόγω του ότι είχαμε αρχίσει να χρησιμοποιούμε ελληνικό στίχο. Αυτό μας εξωθούσε σε κάτι άλλο, πιο άμεσο και φυσικά σε νέο κοινό.

-Που παίζατε; Ήταν δύσκολο για ένα μαγαζί να δεχθεί ένα πανκ συγκρότημα;

Λούης: Κάναμε εμφανίσεις σε λύκεια, πανεπιστήμια, πνευματικά κέντρα δήμων, γήπεδα μπάσκετ, σε εκδηλώσεις της τότε εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, σε καταλήψεις και σε όποια κλαμπ ήταν ανοιχτά για να φιλοξενήσουν τον ήχο μας και τους πανκ ροκερς όπως η Αρετούσα, το Σκαιλαμπ και η Σοφίτα στην Πλακα (1980-1984), το Mad, το Κύτταρο, το Σκιάχτρο στον Πειραιά. Κάποιες φορές αυτοδιοργανώναμε με άλλες πανκ μπάντες συναυλίες. Το πανκ ροκ πέρα από έκφραση αμφισβήτησης, μουσικά είναι ακατέργαστο, βρώμικο στον ήχο και επιθετικό στιχουργικά που σημαίνει ότι οι χώροι στην Ελλάδα που είχαν live δεν ρίσκαραν να δεχθούν κάτι τέτοιο γιατί ήταν αντιεμπορικό. Προτιμούσαν κάτι πιο mainstream και πιο ασφαλές. Η παρουσία των πανκ ακόμη και σήμερα δεν περνά απαρατήρητη.

-Τι κόσμος συσπειρώθηκε γύρω από τους Stress και γενικά απ' τη σκηνή;

Γιάννης: Ο κόσμος ήταν στην αρχή φίλοι από το σχολείο και τις γειτονιές μας και λίγο μετά πολλοί που ήταν πιο ανοιχτοί σε καινούρια πράγματα. Οι νέοι νιώθανε σαν να τους τσίμπαγε μια βελόνα με το punk. Άλλους τους ενοχλούσε και άλλους τους ξύπναγε. Υπήρχαν αξιόλογοι άνθρωποι γύρω μας αλλά και κάποιοι που δεν ξέρανε γιατί ακολουθούσαν το μουσικό κίνημα. Απλά μπορεί να βρίσκανε εντυπωσιακά τα ρούχα και τα μαλλιά ή γιατί εκνεύριζαν περισσότερο τους γονείς τους έτσι. Γρήγορα τους έβλεπες να γίνονται skins ή νεομοντέρνοι ακολουθώντας τις μόδες της εποχής. Έτσι κάπως ξεκαθάρισαν τα πράγματα και ήταν πιστεύω πιο όμορφα. Τότε το punk κέρδισε τη θέση του στο ελληνικό rock της εποχής και πιστεύω πως λίγο ή πολύ το αγάπησαν όλοι και ας μην το έδειχναν όλοι.

Λούης: Σήμερα όποιος νέος ακούει πανκ ροκ και αναζητά πράγματα μας έχει ακούσει ή μας ξέρει. Δεν θα έλεγα ότι μας ακούνε μόνο πανκ ρόκερς η χαρντροκάδες, έχουμε μήνυμα επίκαιρο και ήχο μητρόπολης. Το ωραίο είναι ότι εμείς δεν κάναμε κάτι παραπάνω γι' αυτό, δηλαδή για την προβολή των τραγουδιών μας, απλά ήμασταν ειλικρινείς και αξιοπρεπείς σε αυτό που κάναμε γιατί έτσι πραγματικά το νιώθαμε.

-Πέρα από τα κλασικά συγκροτήματα Dead Kennedys, Ramones, Sex Pistols κ.α, τα οποία έχουν επηρεάσει κατά κόρον τα ελληνικά συγκροτήματα της εποχής, επηρεαστήκατε καθόλου απ' την αμερικάνικη hardcore σκηνή που άκμαζε την δεκαετία του 80;

Λούης: Τα πρώτα πανκ συγκροτήματα επηρέασαν τον ήχο μας αλλά περισσότερο το αμερικάνικο άκουσμα ήταν πιο κοντά μας. Οι Dead Kennedys είναι μεγάλη σχολή στο χώρο μας. Θυμάμαι είχαμε στείλει το δίσκο μας στα 1985 στο Maximum Rock n' Roll Fanzine του Jello Biafra και είχε πάρει πολύ καλά σχόλια. Μας το επιβεβαίωσε και ο ίδιος ο Jello μετά από τόσα χρόνια στη συναυλία του στο Gagarin τον Ιούνιο του 2010. Το hardcore είναι μια εξέλιξη του πανκ ροκ. Δεν θα έλεγα ότι έχουμε ακριβώς τέτοιο άκουσμα αλλά το προσεγγίσαμε εν μέρη σε κάποια κομμάτια μας. Εμείς είμαστε δεύτερης γενιάς πανκ ρόκερς, της εποχής των Stiff Little Fingers, UK subs, The X, Crass, DOA και πολλών άλλων συγκροτημάτων εκείνης της περιόδου 1980-1985. Το πάντρεμα του ελληνικού στίχου με αυτόν τον ήχο δεν πέρασε απαρατήρητο, οι ΑΝΤΙ, οι Γενιά του Χάους, οι Γκρόβερ, οι Αδιέξοδο, οι Panx Romana, οι Ex humans άφησαν το στίγμα τους όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και εκτός. Ο ελληνικός στίχος μπορεί να μην κολλάει τόσο καλά με αυτόν τον ήχο αλλά έχει αμεσότητα. Είναι θέμα έκφρασης. Βλέπω στο διαδίκτυο σάιτς για τα ψυχιατρεία διεθνώς και μέσα εκεί βρίσκεις το τραγούδι μας ''Όμορφες Μέρες Στη Λέρο''.

Stress_bandLive

-Ο «Ήχος της Ανασφάλειας» ήταν ένας απ' τους πρώτους DIY δίσκους στην ελληνική πανκ σκηνή, ενώ πολλά από τα αντίτυπα διοχετεύτηκαν και στο εξωτερικό. Υπήρχε ανταπόκριση από έξω;

Λούης: Το LP ο «Ήχος της Ανασφάλειας» είναι η πρώτη DIY παραγωγή όσον αφορά το ελληνικό πανκ ροκ. Ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε από το ίδιο το συγκρότημα το 1985 σε 300 κόπιες. Όλο το art work και η διανομή έγινε από φίλους, αφιλοκερδώς και τους ευχαριστούμε. Το κόστος ήταν βαρύ, δεν είχαμε τα χρήματα για να το κάνουμε, χρειάστηκε να δουλεύουμε μεροκάματα σε εργοστάσια. Τα μισά απ' τα αντίτυπα -μέσω ενός φίλου πανκη, του Θανάση- τα στείλαμε στο εξωτερικό, κυρίως στη Γερμανία. Ποιος το περίμενε σήμερα να έχουμε ένα συλλεκτικό κομμάτι στη δισκογραφία, ανάρπαστο και να πουλιέται σε διάφορα σάιτ σε τιμή ακόμα και 1500 δολάρια! Σίγουρα δεν μας αρέσει αυτό, αλλά το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να το επανεκδώσουμε έτσι ώστε να μπορεί να είναι προσιτό σε μια χαμηλή τιμή.

-Είχατε προσκληθεί να παίξετε σε ένα φεστιβάλ στο Μόναχο, όπου τελικά δεν πήγατε ποτέ. Τι έγινε τότε και αποφασίσατε να μην πάτε;

Λούης: Όντως είχαμε πρόταση να παίξουμε στο Freybourg, στα 1986, κοντά στο Μόναχο σε φεστιβάλ που θα παίζανε οι Angelic Upstarts και άλλες γερμανικές πανκ μπάντες. Τελικά δεν πήγαμε γιατί ήμασταν τελείως ανοργάνωτοι.

-Τα τραγούδια που γράφατε αναφέρονταν στην εποχή την οποία ζούσατε. Βλέπουμε όμως ότι τα περισσότερα έχουν διαχρονική σημασία και ισχύουν και στις μέρες μας. Παράδειγμα το «Άγχος», η «Αθήνα» κ.α, ενή η «Λέρος» για μένα έχει ένα βαθύτερο νόημα και για την κοινωνία του σήμερα.

Γιάννης: Τα τραγούδια πάντα πρέπει να είναι διαχρονικά, όπως κάθε μορφή τέχνης. Ίσως αυτά που δεν έχουν τίποτα να πουν να μην είναι. Πιστεύω πως αυτά που δημιουργούνται από απλούς και αγνούς ανθρώπους, όχι όμως λιγότερο σπουδαίους, πάντα κερδίζουν και κάτι περισσότερο σε ότι αφορά τη διαχρονικότητα (π.χ λαϊκά, δημοτικά). Και αυτό γιατί μιλούν απευθείας στην καρδιά του ακροατή.

Λούης: Τα τραγούδια μας είναι ένα πολιτικό μήνυμα κοινωνικής οργής γι' αυτή τη διαχρονικότητα του αίσχους που ζουν οι άνθρωποι σήμερα. Ο χρόνος τα ενηλικίωσε γιατί πραγματικά είχανε μήνυμα αγνό και ουσιώδες. Οι στίχοι του «1984 Παρά Κάτι» είναι επίκαιροι όσο ποτέ άλλοτε. Οι «Όμορφες Μέρες Στη Λέρο», το «Δικαίωμα Στη Ζωή» είναι τραγούδια που δένουν με την πραγματικότητα που βιώνουμε στην καθημερινότητά μας. Ρατσισμός, ανεργία, μετανάστευση, εργασία, στράτευση, περιθώριο, πόλεμοι, σωφρονισμός, μόλυνση.

-Υπάρχει ακυκλοφόρητο υλική ή κάτι καινούριο το οποίο ετοιμάζετε;

Λούης: Έχουμε ακυκλοφόρητο υλικό σε demos. Τα περισσότερα βέβαια είναι τα ίδια τραγούδια σε άλλες ηχογραφήσεις, αλλά και κάποια τα οποία δεν κυκλοφόρησαν ποτέ, όπως το «Σκέψου πριν είναι αργά», το «Σεξ, Χρήμα, Άγχος», το «Έλληνες» που παίχτηκε αργότερα από τους Panx Romana και μερικά ακόμα από την πρώτη περίοδο 1980-1983, όπως και κάποια καινούρια που δημιουργήθηκαν το διάστημα των επανεμφανίσεων μας το 1992, το 1996 και το 1999 τα οποία δεν ηχογραφήθηκαν σε στούντιο αλλά μόνο live.Υπάρχουν κάποιες προτάσεις να τα κυκλοφορήσουμε με ανεξάρτητες εταιρίες.

-Έχει παιχτεί κανένα περίεργο σκηνικό στα live σας ή τουλάχιστον κάτι που να σας μείνει περισσότερο στη μνήμη σας;

Λούης: Έχουν παιχτεί πολλά σκηνικά κατά τη διάρκεια των εμφανίσεων μας. Όπως είπα πριν, το πανκ ροκ είναι μια ακραία μουσική μορφή έκφρασης αμφισβήτησης. Η διαφορετικότητα κάποιων εμφανιζόταν πολλές φορές με έντονο τρόπο που σημαίνει ότι πολύ συχνά είχαμε άγχος για το πως θα εξελισσόταν μια εμφάνισή μας. Θυμάμαι μια συναυλία που διοργανώσαμε στο δημαρχείο της Αργυρούπολης μαζί με τους ΑΝΤΙ, τους Mind Over Matter και τους Bootboys. Ο χώρος ήταν γεμάτος από punks, dark wavers, skinheads και σε μια παρεξήγηση μεταξύ κάποιων εγγλέζων πανκ και ελλήνων σκιν, το δημαρχείο μετατράπηκε σε αρένα, με παιδιά που χτυπήθηκαν άσχημα και με πολλές ζημιές στο χώρο. Όπως καταλαβαίνεις δεν μας παραχωρήθηκε ξανά ο χώρος του δημαρχείου που στο παρελθόν ήταν σημαντικός στην πορεία της μπάντας. Το όλο σκηνικό λειτούργησε ως δυσφήμιση για την μπάντα, μας φόρεσε ένα βίαιο μανδύα αλλά από την άλλη ξεκαθάρισε το εσωτερικό χάσμα μεταξύ πανκ και σκινς.

-Βίλλα Αμαλίας 1999, το τελευταίο live σας που σημαδεύτηκε και αυτό από επεισόδια... Κάτι γι' αυτό το live;

Λούης: Το live για τα 10 χρόνια της Βίλλα Αμαλία ήταν συγλονιστικό. Ήταν η δεύτερη φορά που παίζαμε στη Βιλλα. Δυστυχώς οι φασαρίες σημάδεψαν εκείνη τη βραδιά. Ο κόσμος ήταν γύρω στα 1500 άτομα απ' όλη την Ελλάδα. Πολλοί έμειναν απ' έξω ή διώχτηκαν απ' την αστυνομία. Δεν περιμέναμε να έχει τόσο κόσμο. Σίγουρα τα παιδιά από τη Βίλλα κάνανε προσπάθειες να κοντρολάρουν την κατάσταση. Όταν έκλεισαν οι πόρτες, μέσα στο χώρο επικρατούσε φορτισμένη διάθεση. Συζητήθηκε το ενδεχόμενο να μην παίξουμε για να εκτονωθεί η κατάσταση αλλά ήταν κάτι που δεν δέχτηκε κανένας. Εμφανιστήκαμε με το φόβο όχι της αστυνομίας αλλά για τη σωματική ακεραιότητα του κόσμου εντός. Ήταν ο ένας απάνω στον άλλο μέσα σε ένα χώρο που δεν είναι διαθέσιμος να σηκώσει τόσο πολύ κόσμο. Κατά πόσο όταν άρχισε το πόγκο και οι μπροστινοί ήταν επάνω στη σκηνή. Έγιναν λάθη εκείνη τη βραδιά. Ήταν μια συνάντηση διαφορετικών γενεών, υπήρξαν απώλειες και άφθονο υλικό για αυτοκριτική. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτή ήταν η τελευταία μας εμφάνιση.

-Οι Panx Romana δίνουν συναυλίες συχνά – πυκνά, ενώ η Γενιά του Χάους έκανε ένα reunion το 2009. Οι Stress ετοιμάζουν κάτι παρόμοιο;

Λούης: Είδα τις επανεμφανίσεις των Γενιά του Χάους στο Γκαγκάριν και των Panx Romana στο ΑΝ. Ήταν ωραία, ειδικά να μπορείς μετά από τόσο καιρό να έχεις όλη αυτή την ενέργεια ζωντανή και διαθέσιμη για όλους αυτούς που είχαν καιρό να τους δουν ή που δεν τους είχαν ακούσει ποτέ. Ειδικά για τους Γενιά που έχουν να εμφανιστούν από τα τέλη της δεκαετίας του '80. Δεν είναι λίγο που όλη αυτή η γενιά των συγκροτημάτων χωρίς αυτή τη μουσική βιομηχανία, χωρίς διαφήμιση, χωρίς marketing, να διαπερνά μες το χρόνο ανεπηρέαστη. Να είναι σύγχρονοι όσο ποτέ άλλοτε, με νέο κόσμο δίπλα τους να τραγουδά μαζί τους. Φαντάζομαι ότι το ίδιο θα συνέβαινε και με μας όπως έγινε στις 3 επανεμφανίσεις μας. Υπάρχει μια σκέψη παράλληλα με την επανέκδοση του δίσκου να γίνουν κάποιες εμφανίσεις. Είναι σενάριο το οποίο θα το δούμε στην πορεία. Πάντως στην ανασφάλεια προς εκμετάλλευση λέμε όχι. Στην διατάραξη της όποιας «κενής» ησυχίας λέμε ναι.

Επιφυλακτικές οι Ελληνίδες για το εμβόλιο του καρκίνου του τραχήλου

noreply@blogger.com (3feeetblogger) — Sun, 29 Jan 2012 16:18:00 +0000

Οι Ελληνίδες γνωρίζουν στη συντριπτική τους πλειονότητα ότι ο εμβολιασμός είναι το σημαντικότερο μέτρο πρόληψης κατά του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, ωστόσο μόνο μία στις δέκα προτίθεται να προχωρήσει σε εμβολιασμό! Την ίδια στιγμή......

μόλις το 14% των Ελληνίδων έχει λάβει το προληπτικό εμβόλιο για τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV) που προκαλεί καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.

Τα συμπεράσματα αυτά προέκυψαν μεταξύ άλλων από πανελλαδική έρευνα σε δείγμα 2.789 γυναικών που εκπονήθηκε από τον Ομιλο Εθελοντών Κατά του Καρκίνου – ΑγκαλιάΖΩ με αφορμή την 6η Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Πρόληψης για τον Καρκίνο του Τραχήλου της Μήτρας (25 Ιανουαρίου – 1 Φεβρουαρίου).

Ενημερωμένες οι Ελληνίδες αλλά…

Ειδικότερα, η έρευνα έδειξε ότι εννέα στις δέκα γυναίκες γνωρίζουν ότι ο εμβολιασμός είναι το σημαντικότερο μέτρο πρόληψης κατά του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Επίσης, επτά στις δέκα γνωρίζουν ότι το εμβόλιο είναι στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμού και καλύπτεται πλήρως από τα ασφαλιστικά ταμεία για τις ηλικίες 12-26 ετών.
Ωστόσο, από το σύνολο των ερωτηθέντων γυναικών μόλις το 13,91% έχει ήδη εμβολιαστεί. Ανάλογο (μικρό) ποσοστό γυναικών που ανέρχεται στο 11,5% είναι διατεθειμένο να προχωρήσει στον εμβολιασμό, ενώ η πλειονότητα ( 62,71%) δεν έχει εμβολιαστεί.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, ο εμβολιασμός είναι απαραίτητο να γίνεται σε όλες τις γυναίκες από την ηλικία των 12 έως 26 ετών, ανεξάρτητα από την έναρξη ή όχι των σεξουαλικών επαφών. Για τις συγκεκριμένες ηλικίες είναι δωρεάν. Ο εμβολιασμός έναντι του ιού HPV σε ηλικία 12 έως 15 ετών συνιστάται ως εμβολιασμός ρουτίνας. Αναφορικά με το τεστ Παπανικολάου, διευκρινίζουν ότι αυτό πρέπει να γίνεται συστηματικά και στις γυναίκες που έχουν εμβολιαστεί.

Ασφαλές το εμβόλιο, διαβεβαιώνουν οι ειδικοί

Σε ό,τι αφορά την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια του εμβολίου, επισημαίνουν ότι έπειτα από πέντε χρόνια κυκλοφορίας και χορήγησης σε 120 εκατ. γυναίκες είναι πολύ υψηλή. «Με βάση τα αποτελέσματα της εφαρμογής των δύο εμβολίων σε διάφορες χώρες, μπορεί να θεωρηθεί ότι η πρώτη περίοδος επιβεβαίωσης της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας του εμβολιασμού έχει περατωθεί επιτυχώς», ανέφερε κατά την παρουσίαση της μελέτης ο κ. Θεόδωρος Αγοραστός, καθηγητής Μαιευτικής – Γυναικολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Πρόκληση για τη δημόσια υγεία στη χώρα μας χαρακτήρισε την προαγωγή του εμβολίου για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας ο κ. Αρις Αντσακλής, καθηγητής Μαιευτικής και Γυναικολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πρόεδρος της Ελληνικής Μαιευτικής και Γυναικολογικής Εταιρείας, καθώς όπως είπε: «Την τελευταία 5ετία η εισαγωγή του εμβολιασμού έναντι του ιού των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV) έχει ήδη καταφέρει να μειώσει σημαντικά τα νοσήματα που προλαμβάνονται με τον εμβολιασμό σε χώρες όπως η Αυστραλία».

Από την πλευρά του, ο καθηγητής Παιδιατρικής και πρόεδρος της Ελληνικής Παιδιατρικής Εταιρείας κ. Ανδρέας Κωνσταντόπουλος υπογράμμισε ότι «ο εμβολιασμός είναι μια επένδυση των γυναικών στον εαυτό τους και την υγεία τους. Ο εμβολιασμός αφορά όλες τις γυναίκες. Τις αφορά ως μητέρες οι οποίες οφείλουν να εμβολιάσουν τις κόρες τους, αλλά και ως νέες γυναίκες, οι οποίες οφείλουν να προστατεύουν την υγεία τους».

Τέλος, η πρόεδρος του ΑγκαλιάΖΩ, κυρία Ολυμπία Χαλδαίου-Μπήτρου δήλωσε ότι ο όμιλος συνεχίζει την εντατική προσπάθεια ενημέρωσης του πληθυσμού όσον αφορά στις εξελίξεις για την ασφάλεια του εμβολίου και την αποτελεσματικότητά του.

http://www.myhnews.gr

Σύλλογος εικαστικών τεχνών Πολυγύρου

noreply@blogger.com (3feeetblogger) — Sun, 29 Jan 2012 07:28:00 +0000

"Γυναικείο Κεφάλι" ...αντίγραφο

"Έργο του Πικάσο είναι ο ένας από τα τρία έργα τέχνης που εκλάπησαν τα ξημερώματα, από το κτίριο της Εθνικής Πινακοθήκης, στην Αθήνα. Πρόκειται για το "Γυναικείο Κεφάλι", έργο που φιλοτεχνήθηκε το 1934 και τη δεκαετία του σαράντα την έκανε δώρο ένας Γαλλικός Σύλλογος στην Εθνική Πινακοθήκη." (είδηση στις 9/1/12)

Ο Nick the Greek (του Πολυγύρου) φιλοτέχνησε ένα ..."αντίγραφο" του πίνακα του Πικάσο!

ΔΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΝ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟ ΠΙΝΑΚΑ

http://eikastikontexnon.blogspot.com

ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΤΙΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΙΚΑ

noreply@blogger.com (3feeetblogger) — Sun, 29 Jan 2012 07:24:00 +0000

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ «ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ»

noreply@blogger.com (3feeetblogger) — Sun, 29 Jan 2012 07:01:00 +0000

«ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ», της Αλίντας Δημητρίου

Η ταινία που κλείνει την τριλογία για τις γυναίκες στους πολιτικούς αγώνες στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα.
Γυναίκες οι οποίες συνελήφθησαν, φυλακίστηκαν και βασανίστηκαν κατά τη διάρκεια της χούντας εξομολογούνται στην κάμερα τις αληθινές ιστορίες τους.

Θα παραβρεθεί η σκηνοθέτης....

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ (διάρκεια 120’)

…………………………………………………………………………
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ - ΧΑΡΤΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ
Λόντου 6 Εξάρχεια (β’ όροφος) τηλέφωνο: 210-3820537
e-mail: sylyp_vivliou@yahoo.gr
http://bookworker.wordpress.com/

Μαγευτικές νυχτερινές εικόνες απο την Αρναία την "Αρχόντισσα της Χαλκιδικής"

noreply@blogger.com (3feeetblogger) — Sun, 29 Jan 2012 06:57:00 +0000

ΤΟ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΟ ΤΟΥ ΒΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ!!!

noreply@blogger.com (3feeetblogger) — Sat, 28 Jan 2012 18:22:00 +0000

Ελλάδα-Ιταλία 10-13

noreply@blogger.com (3feeetblogger) — Sat, 28 Jan 2012 18:13:00 +0000

Η εθνική γυναικών ηττήθηκε με 13-10 από την Ιταλία στον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος. Παραμένει η πιο επιτυχημένη εθνική ομάδα στα ομαδικά σπορ.

Η Ιταλία στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης στο Αϊντχόφεν, ωστόσο η Ελλάδα παραμένει η καλύτερη ομάδα στον κόσμο.
Δυστυχώς, το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα έκανε το χειρότερο παιχνίδι του στον τελικό του τουρνουά και γνώρισε την ήττα με 13-10 στο ματς τίτλου.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Η Ελλάδα ανέβηκε στο δεύτερο σκαλί του βάθρου για δεύτερο συνεχόμενο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα και η κατάκτηση τριών μεταλλίων σε τρεις συνεχόμενες διοργανώσεις, την καθιστά.......

ως την πιο επιτυχημένη εκπρόσωπο ομαδικού σπορ στη χώρα μας σε επίπεδο εθνικών ομάδων.

"Ό,τι κι αν γίνει θα είναι χρυσές στην καρδιά μου", είχε δηλώσει ο ομοσπονδιακός προπονητής, Γιώργος Μορφέσης στη συνέντευξη του στο Sport24.gr λίγο πριν από το μεγάλο τελικό. Παρά τη μεγάλη προσπάθεια και την κατάκτηση του αργυρού μεταλλίου μετά από προετοιμασία μόλις τριών εβδομάδων, δεν έλειψαν τα δάκρυα στον ελληνικό πάγκο.

Ο αγώνας

Στη δεύτερη συνάντηση των δύο ομάδων στο Αϊντχόφεν, τα πράγματα πήγαν στραβά για την Ελλάδα από το ξεκίνημα του αγώνα. Εγκλωβισμένες σε άμυνα ζώνης οι διεθνείς βρέθηκαν πίσω στο σκορ με 4-1 στο τέλος της πρώτης περιόδου, αδυνατώντας να κάνουν σωστές επιλογές στην επίθεση

Το γκολ με το οποίο η Αλεξάνδρα Ασημάκη, η οποία τιμήθηκε ως η καλύτερη Ευρωπαία πολίστρια για το 2011 μετά τον τελικό, μείωσε το σκορ (4-2)... εκνεύρισε τις Ιταλίδες, οι οποίες με σερί 6-0 (10-6) με τα περισσότερα γκολ να έρχονται από την περιφέρεια, έφεραν στα όρια της απελπισίας την τερματοφύλακα Έλενα Κούβδου.
το ματς τίτλου.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Η Ελλάδα ανέβηκε στο δεύτερο σκαλί του βάθρου για δεύτερο συνεχόμενο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα και η κατάκτηση τριών μεταλλίων σε τρεις συνεχόμενες διοργανώσεις, την καθιστά ως την πιο επιτυχημένη εκπρόσωπο ομαδικού σπορ στη χώρα μας σε επίπεδο εθνικών ομάδων.

"Ό,τι κι αν γίνει θα είναι χρυσές στην καρδιά μου", είχε δηλώσει ο ομοσπονδιακός προπονητής, Γιώργος Μορφέσης στη συνέντευξη του στο Sport24.gr λίγο πριν από το μεγάλο τελικό. Παρά τη μεγάλη προσπάθεια και την κατάκτηση του αργυρού μεταλλίου μετά από προετοιμασία μόλις τριών εβδομάδων, δεν έλειψαν τα δάκρυα στον ελληνικό πάγκο.

Ο αγώνας

Στη δεύτερη συνάντηση των δύο ομάδων στο Αϊντχόφεν, τα πράγματα πήγαν στραβά για την Ελλάδα από το ξεκίνημα του αγώνα. Εγκλωβισμένες σε άμυνα ζώνης οι διεθνείς βρέθηκαν πίσω στο σκορ με 4-1 στο τέλος της πρώτης περιόδου, αδυνατώντας να κάνουν σωστές επιλογές στην επίθεση

Το γκολ με το οποίο η Αλεξάνδρα Ασημάκη, η οποία τιμήθηκε ως η καλύτερη Ευρωπαία πολίστρια για το 2011 μετά τον τελικό, μείωσε το σκορ (4-2)... εκνεύρισε τις Ιταλίδες, οι οποίες με σερί 6-0 (10-6) με τα περισσότερα γκολ να έρχονται από την περιφέρεια, έφεραν στα όρια της απελπισίας την τερματοφύλακα Έλενα Κούβδου.

Η Ελληνίδα τερματοφύλακας έδωσε τη θέση της στην τρίτη περίοδο στην 17χρονη Χρύσα Διαμαντοπούλου, η οποία πήρε το βάπτισμα πυρός στη διοργάνωση.

Η Χριστίνα Τσουκαλά μείωσε τη διαφορά στα τέσσερα γκολ (12-8) κι ενώ απέμεναν τρία λεπτά και 35 λεπτά για το τέλος του αγώνα.

Λύση στο περιφερειακό σουτ των Ιταλίδων και στο παιχνίδι τους στα δύο μέτρα δεν βρήκε η εθνική και το γκολ της Ελίζα Κεϊρόλο πάλι από την περιφέρεια δύο λεπτά και 21 δευτερόλεπτα έφερε τη διαφορά στα πέντε γκολ (13-8) και... πρόωρο τέλος στον τελικό. Με τέρματα από την Αντιγόνη Ρουμπέση και την Ασημάκη, γράφτηκε το τελικό 13-10 υπέρ της Setterosa.

Όχι δάκρυα, μόνο τριαντάφυλλα και υπερηφάνεια για την εκπρόσωπο του πιο επιτυχημένου και... αδικημένου ομαδικού σπορ στη χώρα μας. Πυροτέχνημα; Σε καμιά περίπτωση η σύγχρονη "επίσημη αγαπημένη".

Τα οκτάλεπτα: 1-4, 1-2, 3-4, 5-3

Οι συνθέσεις των δύο ομάδων:

ΕΛΛΑΔΑ (Γ.Μορφέσης): Κούβδου, Τσουκαλά 2, Μελιδώνη, Ψούνη 1, Λιόση, Αβραμίδου, Ασημάκη 3, Ρουμπέση 2, Γερόλυμου 2, Μανωλιουδάκη, Αντωνάκου, Λαρά.

ΙΤΑΛΙΑ (Φ.Κόντι): Τζίλι, Αμπάτε 4, Καζανόβα 1, Αϊέλο, Κεϊρόλο 1, Λάπι, Ντι Μάριο 1, Μπιανκόνι 4, Έμολο 1, Ραμπάλντι, Κότι, Φρασινέτι 1.

Η Ουγγαρία νίκησε την... απογοητευμένη Ρωσία, νικήτρια στις τρεις προηγούμενες διοργανώσεις και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο, επικρατώντας 9-8 στον "μικρό" τελικό.

Πολυτιμότερη παίκτρια του τουρνουά αναδείχθηκε η Ιταλίδα σταρ Τάνια ντι Μάριο και πρώτη σκόρερ η Ουγγαρέζα Ρίτα Κέστχεϊ με 19 γκολ. Θυμίζουμε πως η χρυσή Ολυμπιονίκης και οικοδέσποινα, η Ολλανδία δεν θα συμμετάσχει στο προ-ολυμπιακό τουρνουά της Τεργέστης και βέβαια και στο Λονδίνο.

Η τελική κατάταξη

1.Ιταλία

2.Ελλάδα

3.Ουγγαρία

4.Ρωσία

5.Ισπανία

6.Ουγγαρία

7.Μεγάλη Βρετανία

8.Γερμανία

http://www.sport24.gr

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΩΝ 300 ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ

noreply@blogger.com (3feeetblogger) — Sat, 28 Jan 2012 18:01:00 +0000

Συζήτηση πρώην απεργών πείνας και αλληλέγγυων
σε απευθείας σύνδεση ανάμεσα σε Χανιά, Καλύβες και Αθήνα
και ταυτόχρονη μετάδοση μέσω live streaming

Εναν χρόνο μετά την έναρξη της απεργίας πείνας των 300 μεταναστών εργατών, που συγκλόνισε την Ελλάδα το πρώτο τρίμηνο του 2011, απεργοί πείνας και αλληλέγγυοι συζητούν και πάλι για όσα έγιναν πέρυσι, αλλά κυρίως γι’ αυτά που πρέπει να γίνουν από εδώ και πέρα. Κι έχουμε σίγουρα πάρα πολλά να πούμε......

– Ποια η σημασία αυτού του αγώνα για την εργατική τάξη συνολικά;
– Γιατί δεν νίκησαν οι απεργοί πείνας;
– Ποια είναι η κατάσταση σήμερα, ποια τα ανοιχτά μέτωπα, ποιες οι προτεραιότητες στον αγώνα, που πάντα συνεχίζεται;
– Πώς θα ξαναζωντανέψει η αλληλεγγύη;

Είναι η ευκαιρία ν’ ακούσουμε τους ίδιους τους μετανάστες, πρώην απεργούς πείνας να μιλούν σε πρώτο πληθυντικό πρόσωπο και να συζητήσουμε μαζί τους χωρίς διαμεσολαβητές.
Η συζήτηση θα γίνει σε απευθείας σύνδεση (με εικόνα και ήχο) ανάμεσα στα Χανιά, τις Καλύβες Χανίων και την Αθήνα, πόλεις στις οποίες κατοικεί η συντριπτική πλειοψηφία των πρώην απεργών πείνας. Θα υπάρχει διερμηνεία από τα ελληνικά στα αραβικά και αντίστροφα.

Σάββατο, 28 Γενάρη 2012
ώρα 8μμ
Αγαθουπόλεως 65 και Αχαρνών
Είσοδος ελεύθερη
Live streaming στο www.eksegersi.gr

Naomi Klein: "Είναι από τις στιγμές, που η μάσκα πέφτει τελείως" (video)

noreply@blogger.com (3feeetblogger) — Sat, 28 Jan 2012 13:26:00 +0000

Αναρτήθηκε από ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΑΣ

...λέει για για την κυβέρνηση Παπαδήμου, η γνωστή δημοσιογράφος και συγγραφέας (και του εξαιρετικού βιβλίου «το Δόγμα του Σοκ»).
Επιχειρεί μια περιγραφή της απόπειρας αλλαγής των «κανόνων» της πολιτικής σκακιέρας, τόσο στην Ελλάδα, όσο και παγκοσμίως.
Σχολιάζει τις επιταγές της τρόικας, προχωρά σε συγκρίσεις και παρουσιάζει μια διαφορετική ερμηνεία των όσων συμβαίνουν σήμερα στη χώρα μας, βασισμένη σε ιστορικά αντίστοιχα παραδείγματα.

«Υπάρχουν πολλοί τρόποι να ειπωθεί η ιστορία του νεοφιλελευθερισμού, μια από αυτές είναι και η ιστορία του πώς να δεθούν τα χέρια της δημοκρατίας…».

Παρακολουθείστε ένα μικρό απόσπασμα της συνέντευξης
που παραχώρησε η Naomi Klein, στους Άρη Χατζηστεφάνου και Κατερίνα Κιτίδη
για το νέο ντοκιμαντέρ που προετοιμάζουν, με τον τίτλο «Catastroika».

Συνέντευξη: Η Naomi Klein για την κυβέρνηση Παπαδήμου from ThePressProject on Vimeo.

Τα 10 sites με την μεγαλύτερη απήχηση παγκοσμίως!

noreply@blogger.com (malla) — Sat, 28 Jan 2012 12:16:00 +0000

mediagate.gr

ΚΟΝΤΡΑ ΓΙΑΤΡΩΝ & ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΥΓΕΙΑΣ

noreply@blogger.com (3feeetblogger) — Sat, 28 Jan 2012 09:39:00 +0000