Wholly separated. If these were spoken words, would you understand that I didn’t mean holy? I could say “completely separated” and then you would have noticed the difference in meaning. I could also speak in a short and detached manner, uttering “wholly separated” the same way an actor performs a Shakespearean tragedy – by supplying evidence of tempo.

Tempo in speech is the notion of how the words should be spoken. In Tempo lies an endless number of dramatic possibilities. For me, tempo is crucial in comedy: Faster tempo means gracefulness and cheerful mood whereas, slow tempo… well, slow tempo is no comedy at all. :) It’s interesting to remember that in music we measure tempo in beats and we describe it in words. I can’t find anything wrong with describing a person who talks fast as “allegro”. I would sound very abstract though, wouldn’t I? :) Yet, in my mind, which right now feels like an unconnected note to a melody, the word “abstract” better defines the visual ground. Images are static or were static before the Lumiere Brothers, anyway. And “abstract” solidifies in its concept a formality one can only find in a museum. I always wondered when and how museum exhibits are cleaned from dust, so the words “static”, “dust” and “museum” share a common place in my mind. It is funny, how we choose to understand the totality of the characteristics that objects possess. I think I might try to be funny here. In a… non thorough understanding kind of way. :) I could probably say all these things in a fast and lively tempo and you would smile. You see, the trick is first to be prolonged, about something that seems to have a meaning. That’s a tempo “Sostenuto”. And then be “vivo”, meaning you would talk very very fast. And when you finally conclude, you will do it in a slow pace, with short phrases and you will say

nothing – meaningful – at all.

That’s a… “smile-consistent” technique. I say… it is worthy of an abstract smile. :)

Taxonomy is as important for IT people as the “Petrificus Totalus” spell is for Harry Potter. Carl Linnaeus was the father of Taxonomy, a Swedish botanist who laid the foundations for a classification system that is now widely used in biological sciences. My mind is now boggling at this inspiring discovery of how Linnaeus came up with the name of the morning flower, otherwise known as COMMELINA:

“Delightful Linnaeus, who dearly loved his little joke, himself confesses to have named the day-flowers after three brothers Commelyn, Dutch botanists, because two of them—commemorated in the showy blue petals of the blossom—published their works; the third, lacking application and ambition, amounted to nothing, like the third inconspicuous whitish third petal.”

From A Country Year: Living The Questions.

In the eyes of Linnaeus, a white subtle petal represented indolence. I will never look at flowers the same way again.

I don’t think you can be any more geekier than that… :)

Διάβαζα το απόγευμα τη γνώμη του Ruchir Sharma για την πορεία ανάπτυξης της κινεζικής οικονομίας κι εκεί κάπου ανάμεσα στις σκέψεις “κάτι χτύπησε, τo twitter θα ήταν”, “πάλι άφησα ανοιχτό το θερμοσίφωνα…”, “το Μανχάταν είναι νησί;” και “μήπως να διάβαζα εκείνο τον τόμο Κόναν που έχω αφήσει στη μέση” (μωρέ που τον έβαλα;), ήρθε και σφήνωσε κι εκείνο το αγγλικό “short attention span”, μιά φράση που ακούνε συχνά άνθρωποι με έλλειψη προσοχής… στην Αγγλία. Στην Ελλάδα δεν θυμάμαι πως μου το είπαν γιατί δεν πρόσεχα. Οι άνθρωποι με σύνδρομο ADHD (Attention – Deficit Hyperactivity Disorder) αναφέρεται ότι δεν προσέχουν ότι τους λένε, μιλάνε ακατάπαυστα και πετάγονται από το ένα θέμα στο άλλο.

Μόνο η σκέψη μου μιλάει ακατάπαυστα και είναι αδύνατο να την παρακολουθήσω αυτή τη στιγμή αλλά το ένστικτό μου λέει ότι αν κάνω υπομονή μέχρι το τέλος θα με οδηγήσει σε κάτι σπουδαίο. Οι άνθρωποι με σύνδρομο ADHD αναφέρεται ότι, μπορούν να κάνουν σπουδαίες ανακαλύψεις. Σκέφτομαι ότι η Κίνα θα σταθεροποιήσει την Παγκόσμια Οικονομία. Αναρωτιέμαι αν υπάρχουν ADHD groups στο Internet. Αν υπάρχουν θα είναι κι αυτή μιά σπουδαία ανακάλυψη. Όχι τόσο σπουδαία βέβαια όσο αυτή για την σταθεροποίηση της Παγκόσμιας οικονομίας… :)

Οι πολυσύλλαβες λέξεις πάντοτε πρόσφεραν ρυθμό στην κωμωδία. Όπως η λέξη “σταθεροποίηση”. Είναι μιά πολύ αστεία λέξη αν την χρησιμοποιήσεις σωστά. Μαζί με άλλες πολυσύλλαβες λέξεις.

Στην πραγματικότητα μου αρέσει που το μυαλό μου πετάγεται από το ένα θέμα στο άλλο! Που είναι το κακό με το να αλλάζεις συνέχεια σταθμούς στο ραδιόφωνο;

Σίγουρα θα μπορούσα να γίνω μιά καλή συγγραφέας. Περισσότεροι από το 50% των ενηλίκων παραδέχονται ότι υποφέρουν από σύνδρομο ελλειματικής προσοχής. Αυτοί είναι οι δυνητικοί μου αναγνώστες…! :)

<"Πολλές φορές οι άνθρωποι με ADHD έχουν μια άλλη αίσθηση για τα πράγματα. Έναν τρόπο να βλέπουν στην καρδιά των πραγμάτων όταν οι άλλοι χρησιμοποιούν μεθοδικούς τρόπους. Δεν μπορείς να εξηγήσεις πως βρήκες την λύση ή από που είχες την ιδέα για την Ιστορία ή πως έφτιαξες έναν τέτοιον πίνακα ή πως ήξερες τον σύντομο δρόμο για την απάντηση αλλά απλώς το νιώθεις.“

Πως είναι να ζεις με το ADHD - http://psychologein.sciblogs.net/2008/01/14/adhd/