Dördüncü Göz

SMSler Güvenli mi?

2021-04-15T12:44:00.003+03:00

El cevap: Hayır! Peki ama önemsiz, sıradan ve günlük işlerde kullanılan kısa mesaj servisi güvenli olmasa ne olur diye düşünebilirsiniz, ilk başta, fazla derine inmeden. Oysa SMS hizmetini çok önemli bir yerde daha kullanıyoruz: 2FA, two-factor authentication, yani iki aşamalı doğrulama.

E-postadan Twitter, Facebook vb sosyal medya sitelerine kadar hemen heryerde hep 2FA kullanıliyor, hem de SMS üstünden. Motherboard için yazan Joseph Cox şöyle anlatmış kısa mesajlarının nasıl kopyalandığını (ing.):

https://www.vice.com/en/article/y3g8wb/hacker-got-my-texts-16-dollars-sakari-netnumber

Yapılacak iki şey var:

2FA doğrulamasını uçtan uca şifrelenmiş bir uygulamayla (örneğin WhatsApp) gerçekleştirmek.
Yapılamıyorsa ve SMS kullanmak zorundaysanız, işlemden sonra şifre, kod vb ne varsa bir kenara yazıp kısa mesajı telefonunuzdan silmek.

Kazalar tedbirsizleri sever.

Dünyanın K Hali

2021-04-13T02:53:00.000+03:00

Zor zamanlardan geçiyoruz. Tek-adam yönetiminin beceriksizliği yüzünden pandeminin şiddetini artırması (kontrolden çıkması) ekonomik basiretsizlikle birleşince gelecek hiç de parlak görünmüyor. Zengin kapitalist ülkeler K şeklinde bir toparlanma bekliyor. Şahsım cemahiriyesinde ise K'nın üst bacağı hayli kısalacak gibi.

Uzun süredir yazmıyorum zira blog yazmak suda yazı yazmaya benziyor. Kendinizle dertleşmek istiyorsanız harika bir şey. Paylaşmak, bildiklerinizi, düşündüklerinizi yaymaksa niyetiniz, İngilizlerin dediği gibi tough luck, geçmiş olsun! Yine de karamsar değilim çünkü K'nın uzayan alt bacağı baskıyı ve zorbalığı ve dahi sansürü katmerli hale getirecek gibi duruyor. Devlet büyüklerinin popüler mecraları (Facebook, Twitter, vb) zapturapt altına alma isteği belki de blogları, posta listelerini, newsletter ve türevlerini tekrar internet kullanıcısının radarına sokar, kim bilir? Belki de sansürü yine aşmanın yeni yöntemlerini öğrenme ve öğretme vakdi gelmiştir.

Kesin olan şeyse şu: Bu düdüklü patlar. Ama üç, ama beş zaman sonra mutfak, çarşı ve bilumum mekanlar karışır; hem içeride, hem dışarıda.

Kendi kendime konuşmaktan hoşlanmasam bile daha sık yazmaya çalışacağım; belki faydalı olurum. Aşılı ya da aşısız tedbiri elden bırakmayın.

Astrolojinin Tarihi ve Kökenleri

2016-07-22T15:34:00.000+03:00

Astroloji Yunanca yıldız anlamına gelen astron ile bilimi/bilgisi anlamını taşıyan logia sözcüklerinin birleştirilmiş halidir. En yalın tanımınıysa şöyle verebiliriz:

Güneş, ay ve gezegenler gibi göksel cisimlerin ve ilişkili ayrıntıların dünyadaki yaşamı doğrudan etkilediğine ya da insanın deneyimlediği olaylarla örtüşeceğine inanarak incelenmesi.

İlk kayıtların tutulduğu yıllardan günümüze dek astroloji değişik amaçlarla kullanılmış ve farklı gelenekler türetmiştir.

C.G. Jung

Belli bir anda ve yerde doğarız ve tıpkı yıllanmış şaraplar gibi doğduğumuz yıl ve mevsimin özelliklerini taşırız. -- Carl Gustav Jung

Güneş, ay ve yıldızların incelenmesi insanlığın yazılı kayıtlar tuttuğu yıllardan çok önce başladı. Tarihlemesi buzul çağına dek giden, üzerine ayın evrelerinin resmedildiği fosiller mevcut. Gökyüzünü ilk gözlemleyenler yıldız ve gezegenlerin hareketlerini izleyip kaydetti. Tarih düşmek ve zamanın geçişini ölçmek için takvimler geliştirildi. Hatta bazı kadim kültürlerde astroloji dinle iç içe girdi ve astrologlar papaz olarak kabul edildi.

Zamanla, göksel şekiller belirginleşti ve tutulmalar, ayın evreleri gibi kozmik olayları tahmin etmek mümkün oldu. Bu göksel cisimlerin havadurumu, bitkilerin büyümesi ve diğer dünyevi olaylara etkisi olduğu düşünüldü. Böylece ilk astrolog-papazlar göksel cisimleri gözleyerek, horoskop yani doğum anında göksel cisimlerin konumunu gösteren bir yıldız haritası yardımıyla insanın geleceğinin önceden bilinebileceği fikrine ulaştı. Göklerin bu yeni bilimi başka alanlara genişledi, diğer astrolojik yöntemlerle karışıp birleşerek günümüzde de kullanılan astrolojiye evrildi. Doğu astrolojisi ay takvimini temel alırken, batı astrolojisi güneş takvimini kullanır.

Astroloji nedir?

Astroloji Nedir?

2016-07-22T15:27:00.003+03:00

Verili bir zamanda göklerdeki semavi cisimlerin yerleşimi o anın ve o anda doğmuş bireyin doğasını yansıtır.

Astrolojiye derinlemesine bir bakışa hazır mısınız?

Astrolojinin tarihi ve kökenleri

Christian Death - Kısa Tanıtım

2013-11-27T20:41:00.001+02:00

"Başlangıçta günah vardı..."
-- Dönüş Yok Kilisesi

Aslında 17 yaşındaki Rozz Williams'ın pank-ertesi (post-punk) grubu Christian Death ile birlikte çıkardığı bir ilk albümden söz etmek daha doğru. Grubun tarzı panksı, sözleriyse din karşıtıydı. Bu albümden (Only Theater of Pain) sonra, daha piyasa "Deathwish" EP'si geldi.

Üç yıl sonra, 1984'te, Pompeii 99 Christian Death'i canlı izleyecek ve Valor Kand ile Rozz anlaşacaklardı. Sonuç: Gitane Demone ve David Glass'lı ikinci bölüm. "Catastrophe Ballet ve "Ashes" albümleri bu dönemin ürünüdür. Özellikle CB'nin tınısı artık tam bir Got ve çok daha fazlasıdır, şarkı sözleri temel alındığında hiç bir albüm CB'nin üstüne çıkamaz.

Maalesef, bir şekilde Rozz grubu terkedecek ve Valor Christian Death'in arkasındaki itici güç olacaktır. Peş peşe gelen konuk sanatçılarla grup daha çok bir harekete dönüşür. Valor isimlerinin anlamını da değiştirecektir: "Günah ve kurban istiyorsak Hristiyan gibi ölmeliyiz."

İki şarkıcının da vokal tarzını tarif etmekse pek kolay değil. Eldritch gibi değil ama bir Paul McCartney de denemez. Her albümü gerçekten özgün, gitarın hakim olduğu bir grup. Bir albümü sevip diğerlerinden nefret etmeniz pekalâ mümkün. Çok kişi OToP'a bayılır, diğerleri Rozz'u duymaya katlanamaz ve Valor'u, düşünmesi bile korkunç, Tanrı düzeyine çıkarır. Valor kimimizi kurtarmak için burada olduğunu düşünür ve kaçınılmaz III. Dünya Savaşı sonrası çıkacak muhtemel isyandan kurtulmak için 1999'da Antarktika'ya deneme seferi düzenler, hatta konserlerinde vaaz bile verir. Yine de müzik kalitesinden asla bir şey kaybetmez.

Rozz'u daha sonra karısı Eva O ile kaydettikleri eski şarkıları yeni bir grupla yayınlarken görürüz. Bunu yeni bir albüm "The Path of Sorrows" ve bir single izler. Rozz'u tanımak için OToP'a göre daha kolay dinlenen toplama "The Iron Mask" albümü iyi bir seçimdir. Keza, Valor'u hissedebilmek için singles derlemesi "Jesus Points the Bone at You?" tercih edilebilir.

Dokuz Şeytancıl Gerçek - şi02

2013-11-21T11:45:00.004+02:00

Şeytan kaçınmayı, uzak durmayı değil, girişimi ve eylemi temsil eder.
Şeytan uyuşuk manevi hayalleri değil yaşamsal varoluşu simgeler.
Şeytan kendi kendini kandıran iyiyüzlülük değil kirlenmemiş bilgeliktir.
Şeytan boşuna nankörleri sevmek yerine hak edenlere müşfik olmayı seçer.
Şeytan öbür yanağı dönmek değil intikamdır.
Şeytan ruh vampirleriyle uğraşmaz, sorumluya sorumluluk verir.
Şeytana göre insan sadece bir hayvandır; dört ayak üstünde yürüyenlerden bazen daha iyi, çoğu kez de daha kötü bir hayvan. İlahi manevi ve zihinsel gelişimi ise onu hayvanların en zalimi yapar.
Şeytan fiziksel, zihinsel ve duygusal yücelmeyi sağladıkları için bütün o sözde günahları temsil eder.
Şeytan işsiz kalmalarını önlediği için bütün kiliselerin en iyi dostudur.

Şeytan İncili

Prolog - şi01

2013-11-20T17:53:00.000+02:00

Sağ el yolu tanrılarının ağız dalaşı ve kavgası koca bir dünya çağı sürdü. Bu varlıklar ile onların papaz ve rahipleri kendi yalanları arasında nafile bilgelik aradı. İnsanın varoluşunun yüce planı göz önüne alındığında, dinlerin buzul çağı ancak süreli olabilirdi. Kirli bilgeliğin tanrıları zamanını doldurdu, andıkları binyıl gerçek oldu. Herbiri sadece kendi yolunun cennete çıktığını iddia ederek diğerlerini kâfirlik ve sapkınlıkla suçladı. Nibelungen zincirinin lâneti gerçekten de daimdi ve onu arayanlar, yani herşeyi yalnızca iyi ve kötü görenler salt kendilerinin daima iyi olduğuna inandı. Geçmişin tanrıları var olabilmek için kendi şeytanları olmuştu. Aciz papazları meskenlerini doldurabilmek ve ipotekli tapınaklarının kredi borcunu ödeyebilmek için şeytanın oyununu oynadılar. Heyhat, o kadar uzun süre doğruyu çalışmışlardı ki pek beceriksiz şeytanlar olabildiler. Şimdi kardeşçe el ele tutuşmuş, çaresizlik içinde son ekümenik konseyleri için Valhalla'ya gidiyorlar. "Ama alacakaranlıkta tanrıların şafağı yaklaştı." Gecenin kuzgunları Loki'yi çağırmak için havalandı, ve O'nun ateşten çatal mızrağı Valhalla'yı yakıp kor etti. Tan ağardı. Geceden doğdu yeni bir ışığın pırıltısı, Lucifer kalkmıştı; ve hakkı olanı tekrar istiyor:

Bu Şeytan'ın çağıdır! Dünyanın hakimi Şeytan'dır.

Adaletsizliğin tanrıları artık ölü. Büyü ve kirlenmemiş bilgeliğin sabahı başladı. Ten direndi ve adına yepyeni bir kilise yapılacak. Bitti artık kurtuluşu insanın kendini inkârında aramak. Artık bütün sonsuz zevklere hazırlanmanın yegâne yolu tenin ve yaşamın dünyasından geçiyor. Böyle biline!

REGIE SATANAS!
AVE SATANAS!
SELAM SANA ŞEYTAN!

Şeytan İncili

Şeytan İncili - şi00

2013-11-19T11:17:00.002+02:00

1966, Nisan'ın otuzu. Büyücülük ve cadılık dünyasının en önemli günü: Walpurgisnacht! Siyah Papa olarak anılacak Anton Szandor La Vey Şeytan'ın Kilisesi'nin kurulduğunu bütün dünyaya ilan etti. La Vey'in dimağından süzüldüğü şekliyle, Ayn Rand, Nietsche ve Mencken'in felsefeleri, karnaval folkloru, Twain, Milton, Byron ve diğer romantiklerin imgeleri Şeytan İncili'nde yerini buldu.

Burada okuyacaklarınızın hayatınızı değiştirme potansiyeli var. Zarif, ayakları yere basan, sizi aksettirecek sihirli bir ayna olması için yazılmış şeytani bir eserle karşı karşıyasınız.

Sayfalar arasında gezinirken kendinizi görürseniz, o tanıdık "nihayet evimdeyim" hissi zihninizi kuşatırsa, tebrikler! Üyeleri dünyanın dört bir köşesine dağılmış o meta-kabilenin bir parçası olduğunuzu keşfetmiş bulunuyorsunuz. Artık adınızı koymanın zamanı geldi:

Siz bir satanistsiniz!

şi01 - şi02 -

Kuzey Kutbunun Üstündeki Gezegen

2013-05-01T14:53:00.000+03:00

"... büyük bir gezegen kuzey kutbunun üstünde uzun süre durdu."

Dünyanın dört bir közesinden mitolojik kaynakların bize anlattığı bu, -- her ülkeden, bölgeden, kabileden ve kıtadan, binlerce dilde ve şekilde -- hepsi aynı şeyi tekrarlıyor; ekvatorun 10 derece altındakiler hariç, tabii ki.

Sibirya ya da Kuzey Afrika'dan Guatemala'ya dek birbirinden kopuk mitler ağız birliği etmekte. Mitolojinin doğru olduğunu varsayarsak (başka hangi sonuca varabiliriz ki), bir zamanlar kuzey ufkunun yukarısında büyük bir gezegenin görülmesi olgusunu doğru kabul etmek zorunda kalırız. Bunun nasıl mümkün olabileceğini işte bu metin cevaplamaya çalışacaktır.

Bu gezegenin Satürn olduğunu iddia ediyorum. Diğer kaynaklar sayesinde, uzak geçmişte Satürn'ün Güneş etrafında aşırı bir eliptik yörünge çizdiğini ve Güneş Sistemi'ne uzun aralıklarla girdiğini tahmin edebiliriz. Bir ara, son on milyon yıl içinde, muhtemelen Jüpiter'e yakın bir geçişin ardından, Satürn Güneş'e çok yakın, Dünya'nın neredeyse yanıbaşında bir yörüngeye savrulmuş. Ve M.Ö. 9000 civarlarında, Dünya'yı kutup-altı bir konumda tutmuş; ta ki Dünya M.Ö. 3100'de kendini kurtarana dek.

Savunduğu konuma aklıyla varmamış insanı oradan akıl yoluyla çıkartamazsınız.
-- Jonathan Swift

Ne var ki, bu metinle amaçladığım şey tam olarak bu: dünyanın ve insanın gerçek tarihini anlatmaya çalışacağım -- çok bilenlerin çatlak sesleri ve umursamaz tavırlarına rağmen. Bu hikaye benim değil, bir çok büyük insanın çabalarının ürünü, apaçık görülebilen kanıtlarıyla.

Dünya üzerindeki mitlerin olduğu gibi kabul edilmesi başlangıç noktam olacak. Tekrar tekrar aynı şeyi söyleyen mitoloji gözönüne alındığında bu neredeyse aşikar. Başka şekilde anlamlandırmak mümkün değil.

Birbirine tamamen yabancı kalmış ve kültürel etkileşime fırsatı olmamış halkların benzer temaları sıkça dile getirmelerini yerel kültür ve mitolojinin sınırlarıyla kısıtlamaya çalışmak beyhude bir çaba. Keza, bunu ritüeller, davranışlar, doğa betimlemeleri, havanın insanlaştırılması ve diğer benzetmeler için de söylemek mümkün.

Böylece geriye mitolojinin tarihselliği kalıyor. Mit bize kuzey göklerinde büyük bir gezegenin görüldüğünü söylüyorsa, bunun böyle olmuş olması gerektiği gerçeğiyle başbaşa kalırız. Yapılması gereken bunun nasıl olduğunun araştırılmasıdır.

Herşey bu örnekteki gibi açık seçik değil, elbet. Sıklıkla, artık anlaşılması mümkün olmayan ifadelerle karşılaşacak, anlatılamayanı anlatmak için kendi dil ve kültürümüzden metaforlara başvurmak bize daha kolay gelecek. Mitolojiyi araştırırken en sık yapılan hatalardan birisi bu!

Mitoloji zamanın derinliklerine uzanan bir tarihi temsil eder. Öte yandan, genel kabul gören tarih aklınıza hakim olasınız diye gerçeklerin yumuşatılıp yeniden yazıldığı 2000 yıllık kayıtlardan oluşur. Bu hayatta kalanların tarihidir. Platon'un mitleri tetkikiyle başlamış, Rönesans'la ete kemiğe bürünmüş, son birkaç yüzyıllık bilimsellikten sızarak gelmiştir. Geleneksel mantığa uygun anlatım size uyuyorsa, burada okumayı bırakın çünkü bu metinde sunulacak hikaye giderek daha tuhaf hale gelecek. Yine de içiniz rahat olsun, ne çarpan meteorlar, ne varlığı tespit edilemeyen gezegenler, ne de uzaylı ziyaretçilerle işimiz olmayacak. Dünya'ya ne olduğunun hikayesinin belli bir konusu ve yönü yok, anlamı da. Bu mitin temel parametrelerinden biri: herşeyi kapsayan teleolojik bir tasarım yok, öğretmiyor, yüceltmiyor, yeni bir eklektik bilgi önermiyor. Sadece geçmişi anlatıyor.

Gökyüzündeki büyük cisme geri dönersek:

Satürn'ün Dünya'nın kutup bölgelerinden görülmesini anlatan mitler saymakla bitmez. Bunu iddia etmeyen halk neredeyse yok gibidir. Bu gerçeğe göre, Satürn kuzey göklerinde bir zamanlar hakim durumdadır. Dönmesine dönmüştür fakat, onu kıpırdatmak imkansızdır.
-- Dwardu Cardona, 1978 (Alfred de Gariza, Cosmic Heretics; 1983)

Gerçekten de kutup ekseni etrafında dönmüştür. Mezopotamya ve Mısır'a nazaran 15-20 derece daha güneyde bir enlemden bakarak Guatemala'nın Popol Vuh'u onun 6000 yıl boyunca hergün okyanustan doğup battığını ve bir güneş gibi parladığını anlatır.

Puslu Şehirlerin Yaratıcıları - pş01

2011-03-21T18:08:00.000+02:00

François Schuiten bildiğimiz dünyanın içine 26 Nisan 1956'da, Brüksel, Belçika'da çekildi. Babası, erkek ve kız kardeşi, hepsi mimardı; fakat François inatçı fısıltılara kulaklarını tıkayarak bu alanda çalışmamayı seçti. Saint-Luc Enstitüsü'nde de düzenlenen bir bande dessinée işliğinde daha sonra beraberce Aux médianes de Cymbiola ve Le Rail (Les Humanoïdes Associés) isimli iki albüm çıkaracağı Claude Renard'la tanıştı. Kardeşi Luc ile yıllar içinde Oyuk Dünyalar döngüsünü (Hollow Earths) tamamladı ki bunların üçü albüm olarak yayınlandı: Carapaces, Zara ve Nogegon (Les Humanoïdes Associés). 1980 yılında, Brüksel Adliyesi'ni arkadaşı Benoît Peeters ile gezerken, köşede, Puslu Şehirler dünyasına çıkan gizli bir geçit keşfetti. Beraberce, onları önce Brüsel ve Mylos, ardından Xhystos ve Urbicande'ye götürecek bir yolculuk yaptılar. O günden beri, François Schuiten Benoit ile Puslu Şehirleri anlatıyor, Samaris'in Duvarları'ndan (Les murailles de Samaris) Bir Adamın Gölgesi'ne (L'ombre d'un homme), bitmişlerden tamamlanmamışlara dek. Albümlerin çoğu çeşitli Avrupa dillerine çevrildi ve katarla ödül kazandı. Schuiten iki de filmin grafik unsurlarına katkıda bulundu: The Gwendoline of Just Jaeckin ve The Taxandria of Raoul Servais. Bilgisayar animasyon dizisi Les Quarxs'ın yardımcı yazarlığı, Sanal Şehir (Cités-ciné, Montreal), L'evasion (Grenoble, Festival du Polar) ve Le Musée des Ombres (Angoulême, Sierre, Brüksel, Paris ve Sevil Dünya Fuarı, Lüksemburg standı) filmlerinin senaristliğini de araya sıkıştırmayı ihmal etmedi. Yeni geçitler keşfetme tutkusu onu Porte de Hal, Brüksel ve Arts et métiers, Paris metro istasyonlarının dekor işine bile bulaştırdı.

Xhystos

Benoit Peeters 28 Ağustos 1956'da Paris, Fransa'da doğdu, ya da daha doğru deyişle yazıldı. Sorbonne'da felsefe derecesi ve iki kitabı makaleler, biyografi, resimli öykü, fotoroman, sinema, radyo tiyatrosu ve tabii ki çizgi roman işleri izledi. Hergé uzmanlığı hasebiyle Le monde d'Hergé (Hergé'ni Dünyası) ve Les Bijoux Ravis (Çalıntı Mücevherler) isimli ses getiren iki kitap yayınladı. L'oeuvre intégrale d'Hergé (Hergé'nin Tüm Eserleri) ve Casterman için Bibliothèque de Moulinsart'ın yöneticiliğini yaptı. Çizim, öykü panoları, Hitchcock, Paul Valery ve Nadar hakkında makaleler yayınlarken eski yoldaşı François Schuiten'le, tamamen tesadüf eseri, Puslu Şehirlere giden gizli geçidi buldular. Alaxis'ten Calvani'ye, Blossfeldtstad'dan Galatograd'a, bu devasa kıtadaki yolculukları, şu ana dek basılmış 12 albümde kullandıkları malzemenin çoğunu sağladı. Peeters'in başka sanatçılarla da işbirliği oldu: Patrick Deubelbeiss (Le Transpatagonien), Alain Goffin (Plagiat!, Le Théorème de Morcom), Anne Baltus (Dolorès) ve Frédéric Boilet (Love Hotel)'in yanısıra, film yapımcısı Raoul Ruiz'i (La Chouette Aveugle) bunlar arasında sayabiliriz. Fotoğrafçı Marie-Françoise Plissart ile beraber Fugues, Droit de Regards, Prague, Le Mauvais Oeil ve Aujourd'hui adlı foto-öykülerde kitap raflarında yerlerini aldı. Kısa ve orta metrajlı bir kaç belgeselin de yazarlığını CV'sine ekledi.

Les Cités Obscures / Puslu Şehirler

Kuşbakışı Les Cités Obscures - pş00

2011-03-05T13:23:00.000+02:00

Bir dünya hayal edin, nefesi ensenizde, size şahdamarınız kadar yakın, ama yine de en uzak yıldızdan bile daha uzak. Eğreti bir binanın kapısından girerek, belki de sıradışı bir kitabı okuduktan ya da ilginç bir tabloyu seyrettikten sonra gündüz düşleri görürken bir anda kendinizi orada yürürken bulduğunuz bir yer. Tuhaf araçların, fantastik bir mimarinin ve garip adetlerin dünyasıdır bu. Tıpkı bizim dünyamız gibi, aydınlığı ve karanlığı vardır ve hiçbir zaman hangisinin belirli bir anda hüküm sürdüğünü kavrayamazsınız.

İlk Les Cites Obscures, Puslu Şehirler[1] öyküsü Fransız dergisi (A Suivre)'in Les Murailles de Samaris, Samaris'in Duvarları'nı yayımlamasıyla Haziran 1982'de hayata başladı. O günden bugüne dek, bu evren artarak ve karmaşıklaşarak büyüdü, ve yaratıcılarının bile baş etmekte zorlandığı bir noktaya geldi.

Aslına bakarsanız dizinin, öykülerde değişik vesilelerle ipuçlarının verildiği kendisine ait bir hayatının olduğu pekala iddia edilebilir. Bunda, serinin hayranlarının çuvalla fikir yollaması ve Schuiten ile Peeters'in bunları yok saymak yerine dikkatle tarayarak en beğendiklerini albümlere eklemesinin de rolünü azımsayamayız. Daha önce görülmemiş karakterlerin çoğu diziye şu ya da bu şekilde katkı sağlayan insanların ismini taşıyor, ki bu bütün diziye basit bir kurgudan öte sanki gerçekmiş havasını oldukça başarılı şekilde veriyor.

François'nın insanı afallatan çizimleri bütün dünyaca beğenilmekte, ve bırakın Türkçesinin olmayışını, İngilizce çevirinin dahi yetersiz bulunmuş olması ayrı bir olgu. Özgün dilin kalitesinin yanısıra, hikayenin içine serpiştirilen ipuçları ve atıflar, Puslu Şehirler'in popülerliğinin en büyük sebebi.

Dizi İngilizceye Obscure Cities yerine Fantastic Cities olarak çevrildi zira Fransızcadaki Latince köklü, iyi ışık almayan, karanlıkta kaldığı için pek bilinmeyen, uzakta, gizemli ve biraz da tekinsizlik içeren anlamı İngilizcede kayboluyor.[2]

Bu tür kazalar çevirinin doğasında var, ama Peeters ve Schuiten'in tabiri caizse zanaatlarını adeta karşılıklı konuşturmaları çevirmenin (ya da çeviremeyenin) ağzında buruk bir tat bırakıyor. Avrupa çizgi romancılığının köklü bir geleneği var, o da yazarla çizerin birlikte, el ele çalışması. İyi bir öyküde, çizim ve yazımın yarışmaktan çok birbirini tamamlaması gerektiğine inanılıyor. Kaliteden taviz verilmesi ender görülen bir durum, ki Fransa ve Belçika'da "bandes dessinées" bir nevi sanat olarak kabul edilir ve hiçbir yetişkin çizgi roman okuduğunu söylemekten utanmaz.

[1] Latince köke yaklaşmak için puslu sözcüğünü tercih ettim.
[2] Bkz Camera Obscura

ps01 -

Karezza Tekniği

2011-02-14T20:08:00.000+02:00

Karezza büyüyle ilgili amaçların aktarılması için cinsel iştahın biriktirilip kontrol edilmesini içeren bir cinsel maji şeklidir. İstenen dileği gerçekleştirmek, ya da enerjiyi odaklayıp belirli bir formda açığa çıkarmak için kullanılır. Bu kadim teknik olağanüstü miktarda kontrol ve konsantrasyon gerektirir. Kendi kendini tatmin gibi oto-erotik yöntemleri de içerir ve büyücünün orgazma yakın bir noktaya ulaşıp hemen öncesinde durması ve niyetinin sembolüne yoğunlaşması şeklinde uygulanır. Bu aşama tamamlandığında, tasarlanan ideali yansıtabilmek için büyücü artık rüya durumuna geçebilir. Karezza geniş bir güç tabanı yaratılmasını sağlayan istisnai sonuçlar üretir. Uygulama, aynı zamanda disiplin, kontrol ve mental dayanıklılığı da geliştirir. Karezzanın özü, orgazmın reddedilmesiyle oluşan ve büyücünün kontrol ettiği sınır tanımayan enerjinin hayal ya da rüya yoluyla istenilen başka bir alana aktarılması ilkesine dayanır. Bu metod dişi (succubus) veya erkek (incubus) iblisle iletişime geçmek için kullanılabileceği gibi, başka varlıkları çağırmak için de elverişli bir tekniktir.

Kaynak: Cadı Ayı Kitabı, Michael W. Ford

İki Dünyanın Sentezi

2011-01-29T19:32:00.000+02:00

Sol el yolunun kesinkes Hint kökenli olduğunun altını kalınca çizmek, bazı çağdaş batılı cinsel maji ustalarının hararetle savunduğu gibi Gizemli Doğu'nun Batı'dan otantik olarak daha spiritüel ve aydınlanmış olduğu romantik idealine saplanmak demek değildir. Kimi ezoterik çevrelerde sık görülen bir hatadır bu. Saf bir oryantal sol el yolu Shangri-La'sı mevcut değildir ve eğer olduysa bile çoktan sömürgecilik ve küresel Batılılaşma tarafından silinip gitmiştir.

Yükselmiş Ustaların sırlarını ancak ücra bir Himalaya aşramında (ashram) ifşa ettiği fantastik bir hayal dünyası yaratmak kimi çağımız büyücülerinin kolayına gelebilir. Batı maji geleneğinin içine işlemiş bu fantaziler, birden fazla Batılının eleştirel düşünmeyi terkedip egzotik tuzaklara batmasına neden olmuştur. Bu kaçışa giden bir yoldur ve sol el yolunda yürümeye başlamış çok kişi sapmıştır bu çıkmaz sokağa. Çoğu kez, ilk aşama kolaydır; büyücü onu biçimlendiren dini ve sosyal ortodoksluktan sağlıklı şekilde kopar. Ardından başkasının dogmasına, sadece daha az tanınan diğer bir dini ortodoksluğa saplanır. Batılı kafa yapısındaki bu "çitin öbür tarafında otlar daha yeşildir" sendromu Hristiyanlık-sonrası dinsel maji geleneğinde hep olagelmiştir. Sonuçta, tek-tanrılı inançların kısıtlarından ya da ateizmden kopup, aynı derecede yasakçı Doğu'lu bir gurunun kucağına düşerler. Buna da tabii ki gelişme denemez; bir kutu dolusu kuralı adı daha az duyulmuş başka bir baskıcı zihniyetle takas etmek denir.

Bu şıkkı seçmek yerine, sol el yolunun temel ilkelerini kavrayıp, bunları günümüzün kentleşmiş küresel dünyasının koşullarında uygulamak, sol elin ilk olarak ortaya çıktığı Hindistan taşrasını fetişistçe yeniden yaratmaktan daha doğru bir yöntem olacaktır. Yirmibirinci yüzyılın kaotik anti-kültürü içinde yaşayan sol el yolu adayı duruma ve arzusuna göre metodlarını biçimlendirebilir, biçimlendirmelidir de. Esasen, geleneksel sol el yolu felsefesine uygun olan yöntem de tam olarak budur, çünkü Kali Yuga'nın her kültürdeki canlı için olduğunu iddia eder yol.

Fakat tecrübe göstermiştir ki inisiye ustalar tarafından öğrencilere aktarılan yolun Doğu'da anlaşıldığı şekli, Batılı zihni parçalayan nevrotik psikocinsel şartlara pek elverişli değildir. Kendisi de bir cinsel maji uygulayıcısı olan Carl Jung, oryantal spiritüel öğretileri derinlemesine incelemiş psikologlardandır. Jung'un vardığı sonuç, ortalama batılının Doğu'nun kendini dönüştürme disiplerinden birisini benimsemesi halinde ciddi bir sinirsel çöküş yaşama riski altında olduğuydu. Bu kadar ileri gitmek fazla kötümserlik olabilir ama batılılar için cinsel maji inisiyasyonunun biraz değiştirilmesi şart gibi.

Bu fikir kimi gelenekçi gurulara çılgınlık gibi gelebilir, yine de sol el yolunun bizzat kendisinin bir çılgınlık olarak değerlendirildiği düşünülürse, pekala da makul bir mantıksal çıkarımdır. Yolun cinsel inisiyasyon sanatı, değiştirilmeden yeniden yaratılması gereken bir statik seremoniler bütünü olmaktan çok yaşayan bir gelenektir. Ve her yaşayan gelenek gibi ayakta kalıp zamana direnmesini belirleyen şey kültürel ve dönemsel kısıtlamalardan çok, cari uygulayıcılarının getirdiği yenilikler ve yorumlardır.

İkinci nokta cinsel majiyle ilgilenebilecek kadın büyücülerle ilgilidir. Vama Marga sık sık Dişil Güç'ten bahsetse de, sol el yolu ayinlerinde kadınlara ne yapmaları gerektiğinden çok az bahseder; talimatların çoğu adayın erkek olduğunu varsayar. Öğretinin büyük bir kısmının Orta Çağ Hindistan ve Tibet'inde kayda geçirildiği unutulmamalıdır. Günümüzde kadının kazandığı haklar ve katettiği mesafe o dönemle kıyas bile kabul etmez. Kadın adayların yöntemleri uygulayacakları koşullar yüzlerce yıl öncesinden radikal biçimde farklıdır.

Son olarak, körü körüne itaat, herşeyi harfi harfine yapmaya çalışmak uyuşturur ve yolun asli felsefesine zaten aykırıdır. Ezoterik ilkeler aynı olsa bile, oryantal Vama Marga'nın bazı bölümleri Batı dünyasında yaşayanların hiç ilgisini çekmeyecek türdendir. Bu yüzden iki dünyayı birleştirecek bir sentez şarttır. Modern sol el büyücüsü yolun temel ilkelerini öncelikle iyi kavramalı ve unutmamalıdır ki eski ya da kadim demek, iyi demek değildir. Sol el yolu kutsal olanı yıkar, tabu kabul etmez. Uyanışa giden yol, herşeyden önce uyanık olmaktan geçer.

Sol El Yolunun Hindu ve Budist Kolları

2011-01-27T19:40:00.000+02:00

Her bölgenin kendine özgü kültürel ve tarihsel koşullarının çok farklı olması, sol el yolunun bu ilkeleri geleneksel Doğu modelinde bariz şekilde gözlemlenebilirken, Batı türevlerinde biraz arkaplanda kalması sonucunu doğurmuştur. Tantrik sol el yolunun esasen Hinduizmin sapmış ve Tibet Budizmi ile Çin Taoizminin etkisiyle gelişmiş türlerinin ayrıntılı incelenmesi, bu netameli akımın asal enerjisinin daha iyi anlaşılmasını sağlayacaktır. Batılı cinsel büyü pratisyenlerine daha uygun olması nedeniyle Tantra'nın Hindu türevlerine burada öncelik vereceğiz.

Yine de, Mahayana budizminin, özellikle de aşırı şamanik cinsel maji dolu Tibet'e mahsus budist öncesi Bön dinini de içine alan Tibet lamaizminin Vajrayana ekolünün, sol el tantra yolundan ciddi biçimde etkilenmiş olduğunu unutmamak gerekir. Tibetçede Dorje diye bilinen Vajra, sertleşmiş penisi temsil eden yıldırımın aydınlatan parlaklığı ve sol el cinsel ayinleriyle yokolmaz hale gelmiş ruhun elmasa benzer katılığı sayesinde dünyanın cennnetlere bağlanmasını tasvir eden çok katmanlı bir simgedir. Vajra'nın yıldırımı bedenin cinsel enerjiyle delinmesine de benzetilir. Kişinin kendini yenilmez bir güç olarak yeniden yaratması anlamında vajra'yı Batı Simya'sının altın elde etme uğraşıyla karşılaştırmak mümkündür. Vajra sözcüğü aynı zamanda Tibet teokrasisinin falik kraliyet asası anlamına gelir ki bu yönüyle Mısır firavunlarınca taşınan tanrı Set başlı, bariz falik biçimli Was asasını da andırır.

Tibet'in en saygın ortaçağ ruhani liderlerinden Drugpa Kunley, sol el yolunu açık açık takip edenlerden biriydi ve müritlerine cinsel hazzın verdiği enerjinin basit bir orgazmdan aydınlanmaya giden yola yansıtılabileceğini öğrettiği için "Çılgın Yogi" ve "İlahi Çatlak" lakaplarıyla ün salmıştı. Efsaneye göre, öğrettiğini kendisi de uygulamış, Tibet'in her yerinde kutsal bir dilenci olarak dolaşırken sayısız kadını öğretisiyle tanıştırmıştı. Geleneksel budizmin arzuyu tanımamasını reddedip, duygu, arzu ve erotik tutkuyu öğrencilerini haz yoluyla uyandırmanın aracı yapmıştı. Drugpa'nın geleneksel değerleri tiye alan, öğrencilerini uyandırmak ve yanılgıdan kurtarmak için uyguladığı şok edici taktikler Tibet budistleri arasında ender görülmüştür.

Genellikle, Tibetli rahiplerce benimsenen cinsel ayinler gizli tutulmuştur. Yaşamı boyunca cinsel ritüellerinde kadın havarilerle birlikte olmasına rağmen kendisini bekarlık yemini etmiş bir raşit olarak tanıtmış Kalu Rinpoche buna güzel bir örnektir. İnsan doğası değişmez; muhtemelen bu gizlilik aydınlanmamış güruhun cinsel istismarına müsait bir ortam da hazırlamıştır. Örneğin, bazı yaşı geçkin rahiplerin saf ve geç kadın havarilerine itaatleri karşılığında "iyi karma" vaadettikleri bilinmektedir. Ruhani maskeyle cinsel istismar tabii ki Doğu'nun tekelinde değildir, benzer olaylar Batı okültizminde de sıklıkla olagelmiştir.

Budist öğretisinin metafiziksel dayanağı bireysel bilincin hiçliğe indirgenmesi ve maya denilen, her tür olgunun, dimağın gerçekdışı projeksiyonları kabul edilip olumsuzlanmasıdır. Bu tarz hedefler, Hindu temelli sol el yolunun bağımsız bir ilahi bilince erişme modeliyle doğal olarak uyumsuzdur.

Hindu modeli çerçevesinde, karmaşık sembolizm ve sanatsal ifadeler, cinsel ayinler, eylemler ve mantralar, gerçeğin gizli bir yanının kodlanmış işaretleri kabul edilir. Bu gizlenmiş gerçek, uyumakta olan bilinç için henüz muğlak da olsa maddi bir olgudur, bir yerlerde vardır. Budist sol el yolunun takipçileri, benzer cinsel ayinler, sembolizm ve tekniklere başvursalar bile, yaptıklarının büyük bir Hiçliğe, sezgisel izlenimlerin ardında gizlenmiş bir boşluğa çıkacağına inanır. Onlar için, tek var olan şey hiçbir şeydir. Sol el yolu erotik inisiyasyonunun bu iki dalını incelerken iki yaklaşım arasındaki büyük farkı gözden kaçırmamak gerekir.

Bunu açıkladıktan sonra, daha önce bahsi geçen Vajrayana gibi budist sol el yolu öğretilerini nirvananın var olmamasıyla karışıp birleşemeyen cinsel yolla kendini tanrısallaştırmanın bir yöntemi olarak tanımlayabiliriz. Bodhisattva buna güzel bir örnektir; tam uyanmış usta ne yeniden doğmuş, ne de nirvana tarafından yutulmuştur, o artık insanı aşkın hayali varlığını sürdürebilmek için sol el yolunu izler. Bodhisattva olarak kendisini yeniden üreten ustanın, bedensiz haliyle bile diğer az gelişmiş insanları aydınlatabilecek güce sahip olduğu söylenir.

Bu kavram, biraz basitleştirilmiş haliyle, hatta kimi zaman sahtekarca "Gizli Şefler" ve "Yükselmiş Ustalar" gibi insanoğlunun göya ruhani gelişimini gözleyen Batı maji kültürünün bir kısmına giydirilmiştir. Hermetic Order of the Golden Dawn (Altın Şafağın Hermetik Tarikatı), teosofi, Aleister Crowley'in Thelema'sı gibi spiritüel meşruluğunu bodhisattva benzeri varlıklardan alan Batı'daki önemli okült hareketlerin bir anlamda budist sol el yolunun etkisini taşıdıkları söylenebilir. Bu gerçeğe rağmen, üç okült kurum da sağ el yolunda olduklarını iddia eder ve sol el yolunu şeytansı güç diyerek lanetler. Yolların gerçek anlamlarına dair Batı'nın kafa karışıklığı çok sık karşımıza çıkacak bir tema olacaktır.

Oryantal sol el yolunun sır saklayıcı doğası, yalnızca bazı adayların ulaşabileceği, sıradan insanın gördüğü daha geleneksel bir dış doktrin tarafından gizlenmiş asıl bir iç doktrin olabileceği ihtimalini gündeme getirir. Yalnızca böyle bir iç doktrin, Budist sol el yolunun ortodoks budist amaçlara bu derece zıt bir yöntemi izlemesini açıklayabilir.

Tibet sol el yolunun cinsel maji yöntemlerine bir iki örnek vereceksek de, Budizmde majinin anlamı bile kayar. Yanılsamadan başka bir şey olmadığı düşünülen evrende büyü yoluyla değişiklik yaratmanın amacı yoktur ki! Yine de, Tibet sol el teknikleri gerideki felsefi sorunlara takılıp kalmadan pratikte uygulanabilir.

Hindu sol el metafiziğinin gerçek/gerçekdışına yaklaşımı radikal biçimde farklıdır ve Batılı cinsel büyü adayının niyetleriyle daha uyumludur. Kadim Çin'de geliştirilmiş yin-tao erotizminde de çağdaş erotik inisiyasyonda kullanılabilecek bazı kavramlar bulunmaktadır. Tantrik sol el yolunun, hangi türü olursa olsun, tüm Doğu coğrafyasında asimile edilmiş olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz; gerek Hindistan'ın Müslümanlarca işgali sırasında sufi maskesiyle saklanarak, gerek bir zamanlar, Konfüçyüs'ün cinsellik karşıtı baskısını artırmasından önce Japonya'da kök salmıştır.

Öteki Değil Bu Dünya

2011-01-25T19:48:00.000+02:00

Sol el yolu öteki dünyayı önemsemez. İnisiyasyon yöntemi için yaşadığımız dünya, hali hazırdaki bedenimiz, şimdiki zamandaki fiziksel gerçeklik esastır. Gerçeklerden kaçmak için mazeretler üretmek yerine, varoluşun bütün fiziksel ve psişik yönleriyle yüzleşir, korkuyu ve ölümü olduğu kadar zevki ve mutluluğu da kucaklar.

Sol el yolu zevk verici şeylerden kaçınma, dünya nimetlerinden uzak durma, kendini ve vücudunu yok sayma gibi doğu ve batı mistisizminin tipik uygulamalarını külliyen, şüpheye yer bırakmayacak biçimde reddeder. Son dönemde Batı'da bilindiği şekliyle swami ve maharishilerin öbür dünyacı kaygıları sol el yoluna yabancıdır. Sol el gnosisi her ne kadar insan bilincini zaman ve doğa sınırlarının dışındaki ilahi düzlemlere genişletse de, bu öte tarafta, ne olduğu belli olmayan bir yerlere çıkan bir yol değildir.

Sol el yolunun gizemlerinden birisi o öte yerin kendi bedenimizde olduğudur. Dolayısıyla, kurtuluşa ve özgürlüğe bu yaşamımızda, öbür dünyada ya da reenkarnasyonla değil, adayın halen mevcut olan bedeninde ulaşmayı hedefler. Bu acillik isteği, yavaş, yıllar süren geleneksel Doğu inisiyasyon metodlarına bariz şekilde zıttır.

Elitist Yaklaşım

2011-01-23T19:55:00.000+02:00

Sol el yolu elitisttir; birey tarafından özgürce seçilmelidir, herkese uymayabilir ya da doğal gelmeyebilir. Odağında birey vardır, toplumsal kimlikle ilgilenmediği gibi doğal ya da ilahi yasalara tabi de değildir. Modern dünyanın demokratik açıklık fikrinin aksine, yolun doğru kişiye, doğru zamanda ve doğru şartlarda iletilmesini savunur.

Sürü hayvanından biraz yukarıda görülen sıradan erkek ve kadınlara (sanskritçe pashu) kapalıdır. Netameli akıma ancak kahraman savaşçılar (vira) ve ilahi bireylerin (divya) uygun olduğu kabul edilir. Sol el yolunda inisiyasyon daima insanların koyun olarak doğduğunu anlamakla başlar. Sol el yolunun nihai hedefi olan Uyanış'a (Bodhana), insan denen hayvanın doğal durumu olduğu varsayılan doğuştan gelen düşük düzeyli bilince (supta, uyku) karşı sıkı bir çaba göstermekle varılabilir. Bu uyanış adayın canavarı bağlayan prangaları kırmasını mümkün kılacak zihinsel ve fiziksel kontrolün disiplini, cinsel ayinler, tabuların yıkılması ve Dişil Güc'ün yüceltilmesi ile gerçekleşir. Bu sürecin sonunda Vama Varga ustası kahramanlaşır, bir anlamda sıradan insanın gözünü bağlayan koşullandırmadan kurtulur ve gerçekliği doğrudan deneyimler. Bu uğrunda çaba gösterilen kahraman olarak yeniden doğma eylemi için, sol el yolu adayı içinde yaşadığı toplumun ne onayına, ne de teyidine ihtiyaç duymaz. Tam tersine, bilincini körelten sınırları aştığı anda, kahraman geleneksel ahlak kurallarıyla kuşatılmış kitleler tarafından muhtemelen iflah olmaz bir cani ilan edilecektir.

Tabuları Yıkmak

2011-01-19T20:00:00.000+02:00

Sol el yolunda inisiyasyon köklü toplumsal adetleri ve kişisel tabuları yıkma, cemiyetin normatif değerlerinden ayrı durma ve her türlü alışılmış töre ve geleneği tersine çevirme yolunu benimser. Tantrik Vama Marga'da geçen eski bir atasözü bu ilkeyi çok iyi özetler: "Milyonlarla kalpa boyunca insanların cehennemde yanmasına neden olan işler (ameller) tam da Yogi'yi özgür kılan işlerdir." Sol el yolunun bu herşeyi tersine çeviren yöntemi viparit karani, zıddını yapma diye bilinir.

George Orwell 1984 kitabında şöyle yazmıştır: "Ortodoksluk düşünmemek, düşünmeye ihtiyaç duymamaktır. Ordodoksluk bilinçsizliktir." Bu bağlamda, sol el yolu baskın kültürün uygulamalarına karşı bilerek yapılan aykırılığı temsil eder; gelenekselliğin uykuda yürümesinin aksine tam anlamıyla bilinçli bir uyanışı yeğler. Yine de sol el yolunu sürü muamelesi yapılan insalıktan sadece entellektüel bir kopuş olarak niteleyerek dar bir çerçeveye oturtmak pek doğru sayılmaz. Atasözünün açıkça dediği gibi bu kopuş yalnız sözlerle ya da düşünceler değil, fiziki eylemlerle gerçekleşecektir. Sol el yolunun adayını tanımlayan asal unsur, dediği, düşündüğü değil, bilfiil yaptığıdır. Sol el yolu zihinsel bir deney ya da eylem hakkında okumak değil, eylemin yoludur.

Evrenin Dişil Gücüne Ulaşmak

2011-01-17T20:21:00.000+02:00

Sol el yolunun takipçileri evrendeki asal gücün dişilik olduğuna inanır ve Sanskritçe şakti (shakti) denen bunu dişil gücü cinsel yolla yüceltmeye çalışırlar. Erkek adaylar için sol el yolunda inisiyasyon bu dişil güce karmaşık beden teknikleriyle erişmeye çalışmak anlamına gelir. Kadın adaysa dişiliğin gücünü daha da yoğunlaştırır; pratikte, bir anlamda şaktinin kutsal temsilcisi, bu kutsal güçle görünür dünya arasındaki aracı, Tanrıça Şakti'nin yeniden bedene bürünmüş reenkarnasyonu olur.

Burada önemle vurgulanması gereken şey, sol el yolunun benimsediği dişilik ilkesinin, geleneksel dinlerin kadına biçtiği itaatkar ve fedakar eş, bereketli ana gibi toplumsal rollerle ilişkisi olmadığıdır. Keza Vama Marga da kadınları kurbanlaşmış aziz, erkekleri sülüksü şeytanlar olarak gösteren feminist modele uymaz. Şaktinin kutsal savaşçı, ilahi avcı, tapınak fahişesi gibi bugüne dek bastırılmış arkaik anlayışlara doğru bir adım olduğunu söylemek mümkün olmasına rağmen, sol el yolunun ustaları kadını doğal bir fenomen olmaktan öteye götürür ve onun gücünün doğal olmayan karanlık tarafına doğru bir yolculuğa çıkarlar.

Erotik Ritüeller ile İlahi Bilince Erişmek

2011-01-15T20:26:00.000+02:00

Erkek aday için bu tarz bir cinsel gnosis geleneksel olarak deneyimli bir kadın ustanın yardımıyla mümkündür. Dişi cinsel inisiyatör, ya da daha doğru deyişle inisiyatröz, sol el yolunun amir kaynağıdır; tekinsiz akımın güdücü enerjisi doğrudan ondan gelir. Törensel cinsel eylem esnasında sıradan bir ilişkiden daha fazlası olur - sihirli bir değiştokuş meydana gelir, arzu, çekim ve erotik füzyonun mahir taşıyıcılarıyla, aktarılabilen güç diğerine iletilir.

Beraberce çift kendini tanrısallaştımadan daha küçük bir hedefi olmayan coşkunluk verici bir tapınmayı kutlarken bulur. Sol el yolunun daha genel olarak takip edilen sağ el yolundan ayırt edici özelliği, ilkinde fiziksel cinselliğe yapılan vurgu, ikincisindeyse bunun yokluğudur.

Sol el yolu her ne kadar erkek ve kadın cinselliğindeki erotik kutuplaşmanın fiziki etkileşiminde dikkatini yoğunlaştırsa da, iyi kötü, ölüm yaşam, karanlık aydınlık, ruh beden, güzel çirkin gibi zıt olduğu düşünülen herşeyin kendinden geçiren aşkınlığıyla ilgilidir.

Sol El Yolunun Temel İlkeleri

2011-01-09T20:37:00.000+02:00

Vama Marga'dan tercüme edilmiş Sanskritçe bir terim olan sol el yolunun, yıllar boyu yanlış kullanımından kaynaklı, ilk bakışta muğlak bir anlam içerdiği sanılabilirse de aslında tanımı gayet sarihtir. Bu açık seçik tanıma ve Hindistan'da binlerce yıldan beri sürekli kullanılışına rağmen, sol el yolunun tarihsel gerçekliği gerçeklerle alakası olmayan modern fantaziler uğruna görmezden gelinmiştir. Çarpıtılmış algıları düzeltmek ve herşeyi yerli yerine oturtmak için geleneksel kaynaklara olabildiğince yakın durarak sol el yolunu kendi terminolojisi ile ele almalıyız. Bu yöntem, hem çağdaş akademisyenlerin pek revaçta postmodern yıkıcılığından, hem de sıradan okültistlerin zihni bulandıran dar kafalılığından uzakta, bizi doğru rotada tutacaktır. Sol el yolunun erotik gnosis kavramının bulanık hale gelmesinde her iki tarafın da katkısı büyüktür.

Büyü felsefesinin ezelden beri asli unsurlarından birisi sözcüklerin kendi güçleri olduğudur. Kelime kelime sol el yolunu doğru anlamak, bu cinsel inisiyasyon geleneğine kaybettiği gücün bir kısmını geri verecektir. Araştırmaya başlamanın en doğru yeri, tarihi köklerini incelemek ve temel ilkelerini suyüzüne çıkararak sol el yolunu tanımlamak olsa gerek. Bedenin cinsel dönüşümünün bu netameli yolunu hatasız kavrayabilmek için Hindistan'a, yolun başlangıcına dönmeliyiz.

Sol el yolunun kökleri bayağı eskiye gider, İndus Vadisi'nin Ari ırklarca işgalinden önceye, bölgenin gelişmiş uygarlığının günümüzde de varlığını sürdüren ve kara tanrıçaya tapan cinsel kültlerine dek. Afganistan üzerinden gelip Hindistan'ı silip süpüren Ariler yüzünden kabuğuna çekilip sinen sol el yolunun cinsel inisiyasyon metodları, yaklaşık bin yıl sonra ülkenin pek de tasvip edilmeyen tarikatlarında tekrar günışığına çıktı. Her ne kadar sol el yolunun cinsel uygulamaları kadim Hint literatüründe zikredilmişse de, Tantra'nın ortaya çıkışına kadar sistematik, yazılı bir öğreti haline gelmemişti. Maalesef bu süreç, kültü yok etmek isteyen başka bir işgalci güç, İngiliz İmparatorluğu'nun cinselliği bastırılmış kahramanları tarafından yine sekteye uğratılacaktı. Kısacası, Hindu sol el geleneğinden bahsetmek demek en az ikibinbeşyüz yıl geriye, henüz pek bilinmeyen Ari öncesi dönemin erotik aydınlanma doktrinine başvurmak demektir. Modern büyücü iyi bilmelidir ki Vama Marga'nın gizliliğe olan meylinin sebeplerinden bir tanesi, ruhani uyanışa cinsel yolla erişimden rahatsız olan baskıcı otoritelere karşı sürekli mücadele etmek zorunda kalınmasıdır.

Sol el yolu için kullanacağımız tanımı bir kaç ana öğeye indirgemek mümkün. Bu ilkeler gerek Batı sol el majisiyle, gerekse kadim Doğu kaynaklarıyla uyumlu. Nerede, kim tarafından ya da hangi kültürel koşullar dahilinde yapıldığına bakılmaksızın, inisiyasyona sol el yaklaşımı şu faktörleri içerir:

Erotik ritüeller aracılığıyla fiziki ve ruhani bedenin cinsel dalgalarını kullanarak insani bilinci ilahi bilince dönüştürmek
Sankritçede şakti (shakti) diye bilinen evrenin dişil gücünü cinsel olarak yüceltmek
Kökleşmiş toplumsal dış ve kişisel iç tabuların bilerek yıkılması, topluluk normatif değerlerinden bireysel sapış, her türlü gelenek ve adetin radikal biçimde tersine çevrilmesi
Esasen elitist, her nabza göre olmayıp kendiliğinden gelmemesi. Bireyin bilinçlenmesine yönelmiş, kolektif kimliğe ilgisiz ve kutsal ya da doğal yasaların dışında olmayı tercih etmesi
Aydınlanma ve uyanış için bu hayatı, bu dünyayı, bu fiziksel gerçekliği ve bu bedeni kucaklayan bir inisiyasyon yöntemi olması

Sol El Yolunun Kökleri

2011-01-05T20:45:00.000+02:00

Hindistan'ın tantrik folkloründen alınmış bir sol el yolu öyküsü, çoğunluğun reddettiği dini uygulamalar ile Kali Yuga'da özgürleşmek için gerekli insanı kendinden geçiren yöntemler arasındaki zıtlığı pek güzel gösterir. Sol el yolu inisiyasyonunun asal önermelerinin hemen hemen tümü öykünün satır aralarında kodlanmıştır.

Hikaye, ortodoks Hindularca hürmet gösterilen, yogilerin yalın bir timsali olarak gıpta edilen Vasistha'nın maceralarıyla ilgilidir. Bilge bir Brahmin olan Vasistha tamamiyle saygıdeğer ve hep ayıktır, daima yasalara uymuş ve geleneklere bağlılıkta kusur etmeyip dünyaya sırtını dönmüştür. Altıbin yıl boyunca, kendine işkence eden bir zahitin, arzudan arıtılmış cinsiyetsizlik numunesi ıstırap dolu hayatını yaşar. Hindu kurallarına bağlı kalıp, meditasyonu aksatmaz. Maalesef, bütün bu dünya nimetlerinden elini eteğini çekme hayattaki tek arzusu, o Büyük Tanrıça'nın kendisine görünmesini sağlamaz.

Başarısızlığı yüzünden sabrı taşan Vasistha, asil duruşunu yitirir; öyle kızar ki, o inançlı ve saygılı yakarışlarını görmeyen kaypak Tanrıça'yı lanetlemeyi arzular. Vasistha'nın yine bir Brahmin olan babası onu bu kafirce tutumdan vazgeçirmeye çalışır, onun yanlış ağaca havladığını, Tanrıça'yı anlamadığını söyler ve yeniden denemesini ister. Bilge meditasyona tekrar başlar. Ancak bu kez babasının tavsiyesine uyarak Tanrıça'yı büyülü bir dişi varlık, evrenin yapıldığı onbinlerce güneş kadar parlak, dallarının altında Hint prensi Gautama Siddartha'nın Buddha olduğu Bodhi ağacını (Bodhi ağacını, yılanın Havva'ya elmayı koparıp verdiği mitolojik Bilgi Ağacı ile karşılaştırmak mümkün) dolduran, nefes kesecek kadar güzel ve narin bir ruh olarak hayal eder.

Bu yaklaşım işe yarar. Büyük Tanrıça nihayet Sarasvatinin şakti (özg. shakti) formlarından birinde ona gözükür. Fakat haberler kötüdür: Vasistha'ya vedik kuralların ciddiyetiyle vücudunu redderek altıbin yılı heba ettiğini söyler. Şaşkına dönmüş bilge Kaula öğretisiyle (Sol el yolunun bilinen en eski mezheplerinden biri) aydınlanmalıdır. Eğer böyle dünyadan kopuk yöntemlerle giderse, değil ilahi mevcudiyetini, kutsal ayaklarını bile birazcık görecek kadar özgürleşemeyeceğini söyler ve bilgenin yüzüne güler. "Bana tapınmak sıkıntısız ve acısızdır" der şakti. Kaybolmadan önce ona Himalayalar'a gitmesini, orada özgürlüğün o çağa uygun gerçek yolunun kendisine öğretileceğini bildirir.

Tanrıça'nın emriyle, Vasistha Himalayalar'da Mahacina diye anılan gizli bir krallığa doğru yolculuğuna başlar. Zahit orada, Buddha'nın formunu almış Vişnu ve birkaç öğrencisinden başkasını keşfetmeyecektir. Ama Bilge'nin gördükleri dehşete kapılmasına yeter de artar bile: gözleri buğulanmış Buddha ve müritleri resmen sarhoş ve çıplak, alem yapmaktadır.

Buddha ve öğrencilerini, onlara eşlik eden büyüleyici birkaç dilberle birlikte süregiden cinsel ilişkide görmek onu öfkelendirmiştir. Sefihçe dağınık saçlı kadınların üstünde birleşmelerinin erotik ritmiyle çınlayan küçük çanlar dışında hiçbir şey yoktur. Onlar kucakladıklarına en üst düzey inisiyasyonunun yolunu açan devilerden başkası değildir.

Öfkeden çılgına dönmüş Vasistha, Buddha'ya tuttuğu yolun yanlışlığını anlatmaya çalışır, utanç verici eylemleri bilinen her kutsal öğretiye aykırıdır. İnsanların acı çekme sebebinin Kama, yani arzu olduğunu söyleyen bizzat Buddha değil midir? Sarhoş Buddha kıkırdayarak buna karşı çıkar. Yanılan Vasistha'dır, çünkü dış görünüşle gerçeği birbirine karıştırmıştır. O ve müritlerinin yaşadığı insanı nefessiz bırakan cinsellik, aydınlamaya giden törensel bir araçtır; vücutlarından zevk aldıkları güzel kadınlar gizli Kaula inisiyasyonuna vakfedilmiş Büyük Tanrıça'nın imgeleridir.

Buddha daha sonra Vasistha'yı sol el yoluna geçirir, ve ona cinsel aydınlanma yöntemlerini öğretir. Buddha'nın eşliğinde, cinsel ayinler yoluyla Vasistha kendisinden kaçan Tanrıça ile doğrudan iletişim kurar. Bir anlık ilahi zevk, bugüne dek kendisini reddedip yıllarını boşuna geçirerek aradığı özgürlüğü sağlar, vücudu Tanrıça'nın insan formunu almış vücuduyla bir olur.

Vasistha'nın öyküsü her sol el yolu müdaviminin yolculuğunu özetler. Tanıdık yerlerden bilinen tüm geleneklerin tersine çevrildiği, cinsel hazzın o büyük uyandıran güç olarak açığa çıktığı gizemli diyarlara giden yola sapanların seyahatidir bu. Eros'un insanı göklere çıkaran gücüne gem vuran bütün püriten kültlerin inadına, Sol El Yolu ustaları sınırsız özgürlüğe kucak açar.

Aydaki Adam

2010-12-15T13:58:00.000+02:00

Üç kurbağa kızkardeşin bataklıkta birlikte yaşadıkları bir evi vardı. Onlara pek de uzak olmayan bir yerdeyse aralarında iyi arkadaş olan Yılan ve Kunduz'un da olduğu insanlar yaşamaktaydı. İyi görünüşlü çocuklardı ikisi de ve kurbağa kızlarla evlenmek istiyorlardı.

Bir gece Yılan kurbağaların evine gitti. Sürünerek, uyuyan kızkardeşlerden birine yaklaştı ve eliyle onun ağzını kapadı. Kız uyandı ve ona kim olduğunu sordu. Gelenin Yılan olduğunu öğrenince onunla evlenmeyeceğini ve hemen gitmesini söyledi; onunla "kaygan şey," "küçük göz" diyerek alay etti. Yılan çaresiz geri döndü ve olanları arkadaşlarına anlattı.

Ertesi gece Kunduz şansını denedi. Onun kaderi de farklı olmadı; "kısa bacaklı," "tombul kıçlı" benzeri sıfatlarla uğurlandı evden. Çok kırılmıştı ve ağlarken babası onu görüp ne olduğunu sordu. Anlattı genç ve babası "Bu hiçbir şey değil. Kes ağlamayı yoksa çok fazla yağmur yağacak," diyerek onu sakinleştirmeye çalıştı. Ama genç Kunduz tınmadı bile: "Ağlayacağım."

Ve başladı ağlamaya, yağmur da yağmaya. O kadar yağdı ki kurbağaların olduğu bataklığı sel bastı. Evleri su altında kalan üşümüş kurbağalar Kunduz'un evine sığınmakta buldular çareyi. Baba Kunduz'a çocuklarıyla evlenmek istediklerini söylediler. Ama sert çıktı adam: "Hayatta olmaz, bize çok ağır sözler söylediniz."

Reddedilen kurbağalar kendilerini artık neredeyse dereye dönmüş suya atıp akıntı boyunca yüzmeye başladılar ve nihayetinde bir girdap yuttu onları, ve Ay'ın Evine doğru indiler. Ay onları ateşin başında ısınmaya davet etti fakat kabul etmeyip "Biz orada oturmak istiyoruz," dediler. Şaşıran Ay "Buraya mı," diye ayaklarını gösterdi. "Hayır, oraya değil" dediler. Bunun üzerine Ay sırayla vücudunun parçalarını tutarak sordu onlara. Nihayet kaşını işaret edip "Buraya mı" diye sorar sormaz kurbağalar evet çığlıklarıyla sıçrayıp Ay'ın yüzüne atladılar, onun güzelliğini bozdular. Kurbağa kızkardeşleri o gün bu gündür Ay'ın yüzünde görürsünüz.

Kaynak: Teit, Journal of American Folk-Lore, xxv, 298, No. 3

Kama Kuyruklu Kartal Totemi

2010-12-15T13:11:00.000+02:00

Kama kuyruklu kartal mazlum kraldır, günümüzde bile çiftçiler tarafından vurulur, iğrenç kabul edilir; avlanır, yanlış tanınmıştır ve şeytana bile benzetildiği olur. Yaşamınıza girmesi, sizin de kötü tanındığınıza, haksız bir infaza uğradığınıza dair bir uyarıdır. Alternatif olarak, anlamamakta ısrar ettiğiniz, açık görüşlü olamadığınız bir durum ya da kişi vardır. Kartal size ufuklarınızı genişletmenizde, dar bir dünyada yaşamamanızda, başkalarının sizi net görebilmesi için gücünüzü toplamanıza yardımcı olacak, gereken görüş yeteneğini verecektir. Uzakları görmek de onun üstüne yoktur ve bize durugörü yetisini bile bahşedebilir.

Varlığı cehalet ya da hoşgörüsüzlüğün bir şekilde yaşamınıza girmenin yolunu bulduğunu gösterir; ya bir olayı yanlış anlıyorsunuz, ya da yanlış anlaşılıyorsunuz. Önyargılardan kurtulmak olumsuz bir etki yaratmanız olasılığını azaltır. Hayatlarımızı güvensizlik içinde sürdürmeye çalışmak yerine, açıkça ve gururla yaşamak daha iyidir, çevremizdekiler de bir süre sonra bunun değerini anlar. Maalesef günün sonunda, sevsek de sevmesek de eza vardır ve tıpkı kama kuyruklu kartal gibi bize yönelmiş cehalete rağmen yaşamaya devam etmek zorunda kalırız. Başkaları için değişmeye çalışmayın, başkalarının da sizin için değişeceklerini ummayın.

Kartal bize güçlü yapıların önemini vurgular. Eviniz sağlam mı, inançlarınız yeterince güçlü mü, yarattıklarınız korunuyor mu, yasal bir açığınız var mı? Varsa, size bunları bir an önce halletmenizi söylemektedir, çünkü yaşamlarımızı, evlerimizi, sevdiğimiz şeyleri güçlü ve dayanıklı yapmak zorundayız. Hatta kartal sizinleyken aşırı koruyuculuğun kötü bir şey olmadığını bile ima eder.

Türü ne olursa olsun tüm kartallar bir şekilde güneş tanrılarıdır, geniş arazilere hükmederler, ısının ve rüzgarın bilgisine sahiptirler ve gökleri kontrol eden onlardır. Kartalın gelişi size yaşamınızda, ritüellerinizde güneşe daha fazla yer ayırmanızı bildirir. Daha sık dışarı çıkın, güneşi teninizde hissedin, meltemli ve sıcak günlerin tadını çıkarmaya çalışın, sıcakta yapmayı seveceğiniz bir şey bulun. Eğer spiritüel bir insansanız güneşe daha fazla tapın. Geceye, aya ağırlık verip güneşi ihmal etmeniz dengesizliğe yol açacaktır, ya da açmıştır.

Kartal demek uçsuz bucaksız mavi gökler demektir. Geniş manzaralı açık alanlar bulun, piknik yapın. Üst dünyaların habercisi olduklarından, eğer inanıyorsanız size tanrılardan mesaj bile getirebilirler.

Getirdiği bir ders de vardır bu totem hayvanının. İlk başka çelişkili bile gelse, egonun önemini ve egoyu aşmayı öğretir bize. Egomuz bencilliğimizin baş sorumlusudur ve çoğu zaman olumsuz ya da kötü olarak karakterize ederiz onu. Ama aynı zamanda kişiliğimizin, gururumuzun kaynağıdır. Kartalın kılavuzluğu bize egomuzdan olumlu verimli yararlanırken onun kölesi olmamamızı sağlayacaktır. İşimizden, görünüşümüzden, ailemizden, evimizden, yarattıklarımızdan gurur duymayı unutmamamız onun görevidir. Gereksiz mütevazilik iyi değildir, başardıklarımızı açıkça söylemek, arka planda kalmamak temel mesajıdır.

Kartalın totem özellikleri

Mazlum kral. Cehalet, hoşgörüsüzlük, yanlış anlama/anlaşılma. Güçlü yapılar. Güneş Kralı, güneşe tapınma. Engin mavi gökler, üst dünyalardan mesajlar. Gurur, ego ve egoyu aşma. Gerçek görüş, durugörü. Güç. Isı ve rüzgar bilgisi, engelleri aşma. Ruh uçuşu.

İyi ve Kaliteli Şarap İçin

2010-12-14T21:50:00.000+02:00

Şarap tatlı olur savurganca alemlerinde
Toprağa dönmüş üzümler yıkanırken,
Mor ve gür.
-- Byron, Don Juan; 124

"Vinum bonum et suave,
Bonis bonum, pravis prave,
O quam dulcis sapor - ave!
Mundata laetitia!"
-- E. du Meril, Latin Şarkıları

İyi ve kaliteli şarap elde etmek istenirse, şarapla dolu bir boynuzu alıp üzüm bağlarına gidilmeli ve şarap boynuzdan içilirken şunlar şöylenmelidir:

İçiyorum, ama içtiğim şarap değil
Diana'nın kanıdır,
Şaraptan kana dönüşmüş
Şu bağın her köşesine yayılmış
Ki mahsulden iyi şarap çıksın diye
Bağ benim olsa da emek harcamam
Bakarsın giderek küçülen ayda
Tadı ekşir, elem getirir o zaman
Bu boynuzdan içersem
Yüce Diana'nın kanını
Yeni ayda elimi öpersem
Kraliçe üzümlerimi korusun diye
İlk tomurcuk çıktıktan
Olgunlaşıp biçimlenene dek
Oradan şarapevine ve nihayet
Şarap yapılıncaya kadar,
Herşey yolunda gitsin
O kadar güzel olsun ki
Cebimi parayla doldursun
Şaraplarımdan iyi talih
Bağlarımdan bereket eksik olmasın!

Ama şaraplarım kötü görünürse
Boynuzumu alıp üflerim cesurca
Geceyarısı şarap mahzeninde
Öyle bir ses çıkarırım ki Diana
Ne kadar uzakta olursan ol
Yine de kulakların çınlar,
Kapıyı bacayı açarım
Rüzgar uğuldar yüzüme doğru
Bul ve kurtar beni, yani şaraplarımı
Kurtar beni bu sıkıntıdan
Onları yitirirsem ben de yokum
Ama yardımınla Diana, hep kurtulurum.

Bu çok ilginç bir dua ve gelenek, muhtemelen antikiteden kalma. Öncelikle çok az ilgilenilmiş bir konuya adanmış - Ay ve Diana'nın Baküs'le (Bacchus) olan bağlantısı. Pozzoli'nin Dizionario Storico Mitologico (Tarihi Mitoloji Sözlüğü) ve benzerlerinde, Eski Yunan'da Diana'ya tapınmanın Bacchus, Esculapius ve Apollo ile ilişkisi açıkça belirtilmiştir. Burada bağlantıyı boynuz sağlıyor. Alexander Severus'un bir madalyonunda, Efes'li Diana bolluk boynuzunu taşır. Diana için kutsal olan boynuz budur, yeni ayın boynuzu. Callimacus'a göre Apollo'nun bizzat kendisi Diana için boynuzlardan bir sunak yapmıştır.

Boynuzun şarapla olan bağlantısı daha da barizdir. Eski Slavonlarda güneş tanrısı Svantevit papazları, idolün elinde tuttuğu boynuzun şarapla dolu olup olmadığına bakarak gelecek yılın hasadının nasıl olacağına dair kehanette bulunurlardı. Doluysa herşey yolundaydı; boşsa, papaz boynuzu doldurup içer ve değiştirirdi. Böylece işler yoluna girerdi. Bu seremoninin İtalyan töreniyle olan benzerliği çarpıcıdır; tek fark, iyi bir hasat için birinde Güneş'e, diğerinde Ay'a yakarılmasıdır.

Floransa Efsaneleri'nde geçen Via del Corno'da kahraman şarap denizinde boğulmaktan olağanüstü güçlere sahip boynuzunu üfleyerek kurtulur. Çıkan ses uzaklara, bilinmeyen diyarlara ulaşır ve tılsımlanmış olarak onu kurtarmak için geri döner. Bu yakarıda, cennetin derinliklerindeki Diana, geri dönüp açık kapı ve pencerelerden içeri giren uğultudur, ve boynuzu üfleyenin mahsulünü kurtarır.

Via del Corno hikayesinde, kahramana boynuzu Al Gulyabani ya da Robin Goodfellow verir ki bu, yuvarlak taş büyüsündeki ruhun ta kendisidir, geceleri yaşar ve Diana/Titania'ya yardımcı olur.

Yeni ayda eli öpmenin kökeni bilinmiyor ve Job, kendi zamanında bile bu seremoniyi kafirce bulup yasaklamıştır - Ayın parlak ışığında yürürken... ve kalbim gizlice baştan çıkar ya da ağzım elimi öperse... bu Yargıcın ceza vermesini gerektirir, çünkü Tanrı'yı reddetmiş olurum (XXXI, 26,27). Job'un Ay'ı Tanrı'nın yarattığını anlamadığı ve onu kendi başına bağımsız bir Tanrı gibi gördüğü şeklinde yorumlamak mümkündür. Her ne olursa olsun, bu eski ve yasaklanmış ayinin hala yaşaması merak uyandırıcıdır.

Son bir nokta: şarabın tamamı içilmemeli, bir kısmı tıpkı Devonshire çiftçilerinin elma ağaçlarına yaptığı gibi serpilmelidir.

Gece ve Gündüzün Karara Bağlanması

2010-12-13T14:02:00.000+02:00

Evvel zaman içinde, oklu kirpi hayvanlar aleminin kralı seçilmiş. Bütün hepsini çağırdığı ilk toplantısında onlara şu soruyu sormuş: "Gece ve karanlık mı yoksa gündüz ve gün ışığı mı olsun?"

Bu önemli soru ciddi bir tartışma yaratmış, kimi gün ışığı ve güneşin hakimiyetini isterken, diğerleri sürekli geceyi tercih etmekteymiş.

Sincap gerçekte gece ve gündüzü, haftalar ve ayları, gecenin gündüzden ayrı olmasını istermiş, ama yine de "Işık gelecek, ışık olmalı," diye tutturmuş. Ayı da "Gece en iyisidir, karanlık isteriz," demekteymiş.

Sincap söylenirken tanyeri ağarmaya başlamış. Diğer taraf sincabın hala ışık da ışık diye bağırdığını görünce çok sinirlenmiş. Liderleri olan ayı başlamış sincapı kovalamaya. Pençesini şöyle bir savurmuş ama yalnızca sırtını yalayıp geçen darbeden bir sıyrık dışında sağsalim kurtulmayı başarmış hayvancağız ve kendisini küçük bir ağaç kovuğuna atmış. İşte o günden beri ayının pençesinin bıraktığı o kara leke sincabın sırtında durur ve gece ile gündüz sırayla yer değiştirir.

Kaynak: Smith, Report of the Bureau of American Ethnology, ii, 80