88foto สะพายกล้อง ท่องเที่ยวไทย สไตล์คนไอที Learn it, Do it!! Make it happen!!

หลง(ใหล) พิพิธภัณฑ์ museum siam

admin — Tue, 09 Mar 2010 17:09:58 +0000

ได้มีโอกาสไปเที่ยว พิพิธภัณฑ์ museum siam เป็นครั้งแรก ตั้งแต่เปิดให้บริการแบบไม่มีค่าใช้จ่าย จนกระทั่งเริ่มมีค่าใช้จ่าย ก็เพิ่งจะได้ไปกับเค้าบ้างก็รอบนี้นี่แหละ ไปแล้วก็ประทับใจ กับรูปแบบการจัดจริงๆ ครับ แต่ถ่ายภาพมาได้ ไม่ค่อยจะดีนัก แต่ก็พอดูกันได้ล่ะน่า เชิญชมเลยแล้วกันครับ

[Show as slideshow]

เที่ยว(เขาดิน) ลุย(น้ำฝน) ถ่าย(ภาพสัตว์)

admin — Tue, 09 Mar 2010 16:56:36 +0000

เดินเที่ยวเขาดินรอบนี้ นับเป็นรอบที่ผิดความคาดหมายเป็นที่สุด เนื่องจาก สภาพบรรยากาศ ที่ฟ้าไม่ค่อยจะเป็นใจ แสงไม่ค่อยจะมาให้เห็น อีกทั้ง เจอฝนกระหน่ำ จนหลังฝนตกได้เห็นน้ำท่วมทางเดิน อันเนื่องมาจากน้ำฝนไหลไม่ทันนั่นเอง แต่ก็ยังได้เก็บภาพดีๆ(อยู่บ้าง) มาฝากกันเล็กน้อย เชิญชมครับ

[Show as slideshow]

นิทานสั้น สะกิดใจ เรื่องการเอาเปรียบ และเห็นแก่ตัว

admin — Sat, 26 Sep 2009 09:32:35 +0000

นิทาน เรื่องเล่า วันนี้ จะสั้นๆ นิดๆ แต่ก็สะกิดใจ ในเรื่องของการเอาเปรียบ และการแบ่งปัน

ที่หมู่บ้านแห่งหนึ่ง แล้วก็ในบ้านหลังหนึ่ง ในหมู่บ้านแห่งนั้น ต้องการที่จะปลูกต้นไม้ ในรั้วบ้านของตัวเอง เพราะต้องการเพิ่มความร่มรื่น และสวยงามให้กับบ้านตนเอง จึงบอกให้ลูกชายของตนไปยืมพลั่วจากเพื่อนบ้านที่อยู่ติดกัน เพื่อนำมาขุดดินปลูกต้นไม้ ลูกชายก็เดินไปขอยืมเพื่อนบ้านตามที่พ่อบอก แต่ก็ถูกปฏิเสธกลับมา พ่อก็คิดว่า ลูกชาย คงพูดกับเค้าไม่เข้าใจ ก็เลยเดินไปขอยืมด้วยตนเอง แต่ก็เดินกลับมาด้วยอารมณ์ที่โมโหพอสมควร ที่ถูกปฏิเสธการให้ยืมมาเช่นกัน ลูกชายเห็นดังนั้น ก็คิดว่า คงไม่ได้ปลูกต้นไม้แน่ๆ

จึงถามพ่อไปว่า
“แล้วเราจะทำยังไงกันดีครับพ่อ”

พ่อเอง ก็ตอบว่า
“แล้วจะไปทำอะไรได้ล่ะ ก็เข้าไปในบ้าน แล้วหยิบพลั่วของเราออกมาสิ”

เป็นยังไงครับ นิทานเรื่องสั้นๆ แต่ก็สอนอะไรเราได้ หลายๆ ครั้ง หลายๆ คนในชีวิตจริงก็มักจะเจอคนประเภทนี้กันอยู่บ่อยๆ หรือแม้กระทั่ง อาจจะเคยเป็นคนเห็นแก่ตัวแบบนี้อยู่บ้าง คนที่ชอบเอาเปรียบคนอื่นๆ อยู่เรื่อยนั้นจะไม่มีโอกาสได้สัมผัสความรู้สึก ดีๆ โอกาสดีๆ เลย เพราะไม่มีคนมากนักหรอก ที่เมื่อถูกหรอก หรือเสียเปรียบแล้ว จะไม่จดจำไว้เป็นบทเรียน และเมื่อคนที่ชอบเอาเปรียบคนอื่น เดินเข้ามาหา ก็จะคนอื่นๆ ก็จะรีบหนีเดินทางไปโดนทันที เมื่อใครๆ ต่างก็เบือนหน้าหนี เดินถอยห่างไป แล้วผู้ที่ชอบเอาเปรียบคนอื่นๆ นั้น จะอยู่อย่างมีความสุขได้อย่างไร

ตรงกันข้าม หากเรารู้จักเป็นผู้ให้ เราก็จะมีความสุข จากการเป็นผู้ให้ การรู้จักให้ รู้จักแบ่งปัน เพราะเมื่อเราให้ ผู้รับก็จะมีความสุข แล้วเราก็จะมีความสุขตามไปด้วย คนที่รู้จักให้ จะเดินไปไหน ก็จะมีคนห้อมล้อม ไม่ใช่ว่า เพราะเค้าต้องการปรี่เข้ามาเพื่อจะขอ แต่เพราะเค้ารู้ว่า คนๆนี้ ไม่มีพิษมีภัย สามารถคบหาสมาคมด้วยได้ นั่นก็ทำให้เรามีเพื่อนเยอะ และมีโอกาสอีกหลายๆ อย่างในชีวิต ก็จะเยอะตามไปด้วย

การรู้จักให้ ไม่จำเป็นต้องเป็นเงินทองเสมอไป สามารถให้ได้ ในสิ่งที่เรามี เช่น เรามีความรู้ ก็สามารถแบ่งปัน สอน ชี้แนะ ผู้อื่นได้ , หากเราไม่มีอะไรเลย มีเพียงเวลา เราก็ยังสามารถแบ่งปันเวลาเหล่านั้น เพื่อคนอื่นได้ เช่น อ่านหนังสือ อัดเป็นเทป เพื่อให้ผู้พิการทางสายตา ได้ฟัง ก็เป็นประโยชน์ต่อผู้อื่นเช่นกัน หากเรารู้จักทำ รู้จักให้ เราก็จะมีความสุข และเราก็จะได้รับการยอมรับจากคนรอบข้างเป็นสิ่งตอบแทน หากแม้ว่าวันใด เราตกทุกข์ ลำบากบ้าง คนรอบข้างช่วยได้ เค้าก็พร้อมจะช่วยเราแน่นอน แต่หากเราไม่รู้จักให้ วันใด ที่เราตกทุกข์ ลำบาก แล้วเราจะหวังความช่วยเหลือจากใครได้กันล่ะ สุดท้ายขอให้ทุกๆ ท่านมีความสุขกับการให้ ครับ

รถคันเก่า ลุงสูงวัย กับน้ำใจเพื่อนร่วมทาง

admin — Thu, 24 Sep 2009 03:00:16 +0000

วันนี้มีเหตุให้ต้องไปทำงานสาย แต่แม้จะสายแล้ว การเดินทางบนถนนก็ค่อยข้างจะติดเหมือนเดิม ไม่แตกต่างจากช่วงเวลาเร่งด่วนตอนเช้าๆ แต่บางจังหวะ รถก็เคลื่อนตัวไปได้ช้าๆ มองไปนอกหน้าต่างรถเมล์ สายที่นั่งเป็นประจำทุกวันๆ เห็นลุงคนนึง ขับรถเก่าๆ มาตามทาง อย่างใจเย็น รถของลุงเค้า ไม่ได้เปิดแอร์ อย่างที่คันอื่นทำกันเป็นปกติ กระจกก็ใสๆ แดดร้อนๆ ก็คงจะร้อนน่าดู คุณลุงขับรถด้วยหน้าตาที่ยิ้มแย้มมาก นึกสงสัยอยู่ในใจว่าอะไรทำให้คุณลุงขับรถได้เพลิดเพลินเช่นนี้นะ แต่นั่นไม่ได้สะกิตใจ เท่ากับ สิ่งที่คุณลุงทำในขณะเปลี่ยนเลน คุณลุงเปิดไฟเลี้ยว เพื่อบอก แจ้ง ให้กับรถคันหลัง ได้รับทราบ รับรู้ ก่อนที่จะเลี้ยวรถ เปลี่ยนเข้ามาในเลนทางซ้ายมืออย่างช้าๆ และระมัดระวัง ได้อย่างปลอดภัย ในช่วงเวลานั้น ความรู้สึกนึงแว่บเข้ามาในหัวทันที

รถคุณลุง แม้จะดูเก่า แม้จะไม่มีแอร์ ฟิลม์กรองแสงก็ไม่ได้ติด ไม่ใช่เพราะคุณลุงจนนะ ออกจะรวยด้วยซ้ำ “รวยน้ำใจ” ไงครับ น้ำใจให้เพื่อนร่วมเส้นทาง แต่สิ่งที่คุณลุงดูแล และให้ความสำคัญ และมันยังใช้งานได้อยู่ ก็คือไฟเลี้ยว เพื่อบอกความต้องการจะเลี้ยว ซ้าย หรือขวา ไฟดวงอื่นๆ ก็คงจะได้รับการดูแลด้วยเหมือนกัน ผมคิดเช่นนั้น และสิ่งที่สำคัญกว่าที่กล่าวมา คือ คุณลุงมีไฟเลี้ยวเพื่อใช้งาน และคุณลุงได้ใช้ไฟเลี้ยวนั้น ให้เป็นประโยชน์ กับตัวเอง และเพื่อนร่วมทาง ไม่ใช่ติดไว้เพื่อให้เห็นว่า ไฟท้ายรถสวยเท่านั้น

ในความรู้สึกผม แม้ว่า รถจะถูก จะแพง สักเท่าไหร่ แต่ ถ้าไม่ได้ใช้มัน อย่างดี แต่ไปรบกวนเพื่อนร่วมเส้นทาง คุณค่า ของรถแพงๆ ก็ไม่ต่างกับรถถูกๆ ที่ไม่สมประกอบหรอกครับ ที่มักจะเห็นกันบ่อยๆ ก็คือ มักจะเปลี่ยนเลน โดยที่ไม่ได้มีการให้สัญญาณไฟเลี้ยวแต่อย่างใด และบางที่มันก็กระชั้นชิดเกินกว่า รถที่ตามมาจะระมัดระวัง ได้ทันซึ่งก็เป็นที่มาของอุบัติเหตุ นับครั้งไม่ถ้วน และไฟที่มีไว้ท้ายรถ ไม่ได้มีไว้เพื่อประดับ ให้รถดูสวยๆ เท่านั้น ประโยชน์มันมากกว่านั้น โปรดใช้ให้คุ้มครับ

ดังนั้น เมื่อผมได้เห็นรถคุณลุง แม้รถจะเก่าๆ แต่ก็มีคุณค่า และควรค่าแก่การนำมาใช้วิ่งบนเส้นทาง ร่วมกัน เพราะรถ และผู้ขับขี่ รู้จักใส่ใจเพื่อนร่วมเส้นทางเสมอ การขับรถทุกวันนี้ ในหลายๆ ครั้ง ขาดความมีน้ำใจให้แก่กัน หากคุณเป็นคนไม่ค่อยจะเปิดไฟเลี้ยวในเวลาเปลี่ยนเลน ก็ปรับกันสักนิด เพื่อทุกๆ ท่าน ทุกๆ คัน จะได้ถึงที่หมายอย่างปลอดภัย อย่าคิดว่า รถที่ตามหลังมายังอยู่ไกล ไม่เปิดก็ได้ คำว่า “อุบัติเหตุ” มันไม่เลือก “ที่เกิดเหตุ” หรอกครับ มันเกิดได้ทุกๆ ที่ ทุกๆ เวลา อย่างเพียงคิดว่า คันอื่นๆ ก็ทำแบบนี้ ใช่ คันอื่นๆ ก็ทำแบบนี้ แล้วได้ติดตามดูหรือไม่ว่า คันอื่นๆ นั้น พบอุบัติเหตุไหม หรือ คุณจะพบอุบัติเหตุ แบบคันอื่นๆ ที่คุณกล่าวอ้างมาไหม สุดท้าย มีน้ำใจในการขับขี่ มีน้ำใจให้เพื่อนร่วมทาง นะครับ

รถเมล์ร้อน รถเมล์เย็น คุณเลือกอะไร?

admin — Tue, 22 Sep 2009 03:00:14 +0000

เมื่อวานนี้ ต้องออกจากบ้านไปธุระข้างนอก เส้นทางที่จะไปนั้น รถก็ไม่ค่อยจะมี ก็เลยต้องยืนรอรถนานเป็นพิเศษ ราวๆ ครึ่งชั่วโมงได้ ความจริงนะนั่งรถเมล์สายอื่นไปต่อรถก็ยังง่ายกว่า จะเป็นรถเมล์ หรือรถไฟฟ้าก็ยังได้ แต่ด้วยความที่ ยังไม่ใกล้เวลานัด (ออกเดินทางเร็วเกินไปนั่นเอง) ก็เลยรอรถสายที่ต้องการก็ได้ หลังจากรออยู่นาน รถสายที่รออยู่ ก็มาจอดรับ แต่ไม่ใช่รถปรับอากาศอย่างที่คาดหวัง แต่เป็นรถร้อน สีครีมแดง ว่างพอสมควร คงเป็นเพราะว่า วันนี้ สายมากแล้วนั่นเอง ได้ที่นั่งริมหน้าต่าง มองออกไปนอกหน้าต่างได้ชัดๆ หลังจากนั่งไปสักพัก ก็นึกสงสัย ทำไม ไม่เห็นกระเป๋ารถเมล์ เดินมาเก็บตังค์ ก็ได้ถึงบางอ้อ หลังจากผ่านไปหลายป้ายว่า นี่คือ รถเมล์ฟรี ที่มาจากเงินภาษีของเรา

ผู้โดยสาร ก็มากหน้า หลายตา เด็กนักเรียน นักศึกษา พนักงานห้าง และอีกหลากหลายอาชีพ พ่อค้า แม่ขาย หลายๆ คนก็ขึ้นรถร้อน คนขอทาน ก็ขึ้นเพราะต้องประหยัดรายจ่าย ให้เหลือเผื่อไว้ใช้ในชีวิตประจำวันที่จำเป็น ใครเล่า ไม่อยากขึ้นรถแอร์เย็นๆ แต่ถ้าจะต้องดึงเงิน ที่จำเป็นสำหรับชีวิตมากกว่า เพื่อความสบายแล้ว ยอมที่จะไม่สบายกาย แต่สบายท้องจะดีกว่า หากมีการโล๊ะทิ้งรถร้อน เปลี่ยนเป็นรถแอร์หมด เท่ากับว่า เป็นการบังคับ ให้อีกหลายๆ คนจะต้องควักเงินออกมามากขึ้น เพื่อจ่ายเป็นค่าความเย็น ที่เค้าไม่ได้ต้องการมากไปกว่า ความหิว ที่ท้องส่งเสียงร้องออกมา ความรู้สึกที่สมองคอยสั่งการให้หาหนทางประหยัดเพื่อนำเงินมา เปลี่ยนเป็นของกิน ส่งตรงลงไปเพื่อระงับ ความหิว ระงับเสียงร้องของท้องให้ทัน ก่อนที่จะได้โรคกระเพาะตามเข้ามาเป็นของแถม มันคงจะเป็นการเอารัดเอาเปรียบกันจนเกินไป ที่ไปตัดตัวเลือกของเขาเหล่านั้นลง ให้เค้าหมดหนทาง หมดทางเลือก กับสิ่งที่จำเป็นต่อชีวิตประจำวัน ของเขาเหล่านั้น

“ชีวิต ยังคงต้องดำเนินต่อไป แม้พรุ่งนี้จะเปลี่ยนไปอย่างไร” ประโยคนี้ แวบเข้ามาในหัว จำไม่ได้ว่าประโยค คล้ายๆ แบบนี้ ได้ยิน ได้รับฟังมาจากที่ไหน แต่มันเป็นความจริงเสมอๆ วันนี้เป็นนักศึกษา พรุ่งนี้เป็นคนทำงาน, วันนี้เป็นคนทำงาน พรุ่งนี้เป็นคนตกงาน หมุนเวียนเปลี่ยนกันไปเรื่อยๆ ไม่มีอะไรแน่นอน แม้แต่สองข้างทาง ของถนนสายเดิมๆ ที่ผ่านบ่อยๆ เมื่อก่อนนี้ วันนี้ มองออกนอกหน้าต่างรถเมล์ อะไรๆ ก็เปลี่ยนไป อาคารพาณิชย์ 4 ชั้น เก่าๆ ที่เห็นบ่อยๆ ก็เปลี่ยนเป็นป้ายโฆษณา คอนโด ที่กำลังก่อสร้างอยู่ข้างหลังป้ายโฆษณาเหล่านั้น ทุกสิ่งทุกอย่าง เปลี่ยนไป ไวจริงๆ รถเมล์ค่อยๆ วิ่งไป เร็วบ้าง ช้าบ้าง แต่ส่วนใหญ่มักจะติด แต่ “ชีวิตยังคงดำเนินต่อไป” ประโยคนี้ แวบเข้ามาในหัวอีกครั้ง

แม่บ้านประจำห้าง กับ การบริจาคโลหิต

admin — Sun, 20 Sep 2009 03:00:03 +0000

เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา ได้มีโอกาส ไปบริจาคโลหิต ที่ฟิวเจอร์พาร์ครังสิต ซึ่งปกติจะมีการมารับบริจาคประจำ เป็นที่รู้กันว่า เป็นวันอาทิตย์ที่สอง ของทุกๆ เดือน อาทิตย์นี้ มีเหตุให้มีเรื่องมาเล่า เนื่องจาก ไปถึงห้างเวลาประมาณ ห้างเพิ่งจะเปิด เจ้าหน้าที่ ก็เตรียมขนของ และเครื่องมือมาเตรียมพร้อมกันอย่างมากมาย ด้วยความที่ไปเร็ว ก็เลยต้องนั่งรอเจ้าหน้าที่ รอไป รอมา ก็มองเห็นแม่บ้านประจำห้าง เข้ามาช่วย ทำความสะอาดโต๊ะ เก้าอี้ บางส่วนให้กับเจ้าหน้าที่ด้วย เผลอแผล็บเดียวก็เห็น เข้าไปขอ แบบฟอร์มบริจาคโลหิตกับเจ้าหน้าที่มาด้วย แผ่นนึง แล้วก็พับเก็บใส่กระเป๋าไว้ มองๆ ไป เพลินๆ เค้าเงยหน้าขึ้นมาเห็น ก็เลยยิ้มๆ ให้กัน พอเค้าเดินเข้ามาใกล้ ก็เลยเกิดเป็นบทสนทนากันสั้นๆ

พี่เค้าถามว่า “มาบริจาคโลหิตเหรอคะ” ก็ตอบพี่เค้าไปว่า “ใช่ครับ” พี่เค้าก็ว่า “พี่น่ะบริจาคมา 30 ครั้งแล้ว” แฟนก็เลยอุทาน “โอโห” ขึ้นมาทันใด “งั้นพี่ก็ได้เข็มแล้วล่ะสิคะ” แฟนถามต่อ พี่เค้าก็เลยหัวเราะ บอกว่า “ยังๆๆ อีกไม่กี่ครั้งหรอก แต่พี่น่ะ บริจาคประจำ เจ้าหน้าที่เค้าคุ้นเคยกับพี่แล้ว เห็นหน้าก็จำกันได้ บอกว่า ดีๆๆ กรุ๊ปนี้ ไม่ค่อยมี” “กรุ๊ปอะไรหรือคะ” คำถามถัดไป ถูกยิงเข้าไปทันที “กรุ๊ป AB น่ะ” พี่เค้าก็ตอบมาทันทีเหมือนกัน

“คราวที่แล้ว พี่เข้าไปบริจาค เจ้าหน้าที่เค้าบอกพี่ว่า วันนี้ รับมาทั้งวัน เพิ่งจะมี AB นี่แหละ ส่วนกรุ๊ป O วันนี้ได้มาเยอะแล้ว” “โอ้ งั้นพี่ก็บริจาคทุกๆ 3 เดือนเลยสิครับนี่” ผมเป็นฝ่ายยิงคำถามบ้าง หลังจากปล่อยให้แฟนถามมาหลายคำถามแล้ว “อืม ใช่ พี่บริจาคทุกๆ 3 เดือนเลยแหละ แต่ต้องนับดีๆ นะ สมมุติว่า เราบริจาคเดือนนี้ กันยายน ใช่ไหม ก็ต้องนับไป กันยายน, ตุลาคม, พฤศจิกายน แล้วต้องมาบริจาคเดือน ธันวาคมนะ จะเป็น พฤศจิกายนไม่ได้ ไม่งั้นมันจะไม่ใช่ 3 เดือน แต่เป็น 2 เดือน บริจาคไม่ได้นะ”
เป็นคำตอบบวกกับคำบอกกล่าว ให้ระมัดระวัง เรื่องการบริจาค การบริจาคเลือดเป็นเรื่องดี แต่หากสุขภาพไม่พร้อม ก็จะเป็นการทำลายสุขภาพด้วย ต้องระมัดระวัง “อ้อ ครับ” เป็นคำตอบสั้นๆ สำหรับ คำอธิบายที่ได้รับมา แต่ในใจนึกขอบคุณพี่เค้า ถึงน้ำใจห่วงใยกันและกันเช่นนี้ แล้วพี่เค้าก็ขอตัวไปทำความสะอาด เช็ดปัดกวาด ตามหน้าที่ของเค้าต่อไป พร้อมกับบอกว่า “รอก่อนๆ เค้ายังไม่เปิดรับบริจาค เตรียมตัวกันอยู่” “ครับผม” คำตอบสุดท้าย พร้อมกับยิ้มๆ ให้กับพี่เค้า ซึ่งพี่เค้าก็ยิ้มตอบ เป็นการทักทายง่ายๆ ที่ให้ความรู้สึกดีๆ แก่กัน

แม้จะเป็นบทสนทนาเพียงสั้นๆ ของเช้าวันนั้น แต่ก็ เป็นความรู้สึกที่ดีๆ ที่สังคมยังมีคนดีๆ ให้เห็นอยู่เรื่อยๆ การทำความดี ไม่สำคัญหรอก ที่จะต้องมีเงิน มีทองเยอะๆ เสียก่อน ถึงจะทำความดีได้ ถึงจะเสียสละให้แก่คนอื่นได้ เพราะเพียงแค่เลือดจากร่างกายของเรา ก็ช่วยเหลือผู้อื่นได้แล้ว พี่คนนี้ แม้จะเป็นแม่บ้าน รายได้ แม้ว่า อาจจะไม่มากมาย แต่ก็ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับจิตสำนึก กับน้ำใจที่มอบให้แก่เพื่อนพี่มนุษย์ สุดยอดครับ กรุ๊ปเลือดของพี่เค้า AB (ตามที่พี่เค้าบอก) ไม่แน่ว่า ผู้ที่เห็นแก่ตัวบางคน อาจจะเคยล้มป่วย และอาจจะได้รับเลือดที่เต็มเปี่ยมไปด้วยน้ำใจงามๆ จากพี่เค้ามาแล้ว มานั่งคิดดูว่าเค้าคนนั้นเคยนึกย้อนกลับมาถึง พี่เค้าบ้างไหม จะเคยนึกบ้างไหมว่า เลือดที่เราได้มานี้ ที่ช่วยให้เรารอดตายมานี้ มาจากใครนะ ใครนะที่เป็นผู้เสียสละคนนั้น และที่สำคัญ ถ้าหากเค้าเป็นคนเห็นแก่ตัว นิสัยเค้าจะเปลี่ยนไหมนะ จากเลือดของคนที่มีน้ำใจงามๆ อย่างพี่เค้า

หากพี่แม่บ้าน เค้าได้รับรู้ว่า ใครคนนั้น ได้นึกถึงพี่เค้าบ้าง พี่เค้าก็คงจะดีใจไม่ใช่น้อยเช่นกัน ไม่จำเป็นต้องเห็นหน้า ไม่จำเป็นต้องรู้จัก แต่ก็เชื่อมต่อกันได้ด้วยใจ ใจที่นึกถึงกัน และขอบคุณกันเท่านั้นเอง พี่แม่บ้าน เค้าก็ยังคงดำเนินชีวิต ประจำวันของเค้าไปตามปกตินั่นแหละ โดยไม่รู้ว่า เลือดของเค้านั้น ได้ถูกนำไปช่วยเหลือใครแล้วบ้าง ผ่านทางจำนวนครั้งของการบริจาคถึง 30 ครั้งนั้น แต่พี่เค้าก็ดีใจ ที่ได้มีโอกาสช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน แน่นอน (ใช้คำว่า เพื่อนมนุษย์ เพราะว่า ไม่ว่าชนชาติไหนๆ ในโลก เลือดก็สีเดียวกันนี่แหละ กรุ๊ปเลือดก็เหมือนๆ กันนี่แหละครับ)

ทิ้งท้ายด้วยเรื่องของ

การบริจาคโลหิต

ร่วมกันเดินเข้าไปบริจาคเลือดเถอะครับ สภากาชาด มักจะประกาศว่า ขาดเลือดอยู่บ่อยๆ เดินเข้าไปบริจาค โดยไม่ต้องรอเวลา รอโอกาสพิเศษๆ ถึงจะค่อยบริจาค คนป่วยมีทุกๆ วัน ความต้องการก็มีทุกๆ วัน ร่วมกันบริจาคเลือด หากว่า คุณสามารถบริจาคได้ คุณทำได้ครับ

88foto สะพายกล้อง ท่องเที่ยวไทย สไตล์คนไอที Learn it, Do it!! Make it happen!!

หลง(ใหล) พิพิธภัณฑ์ museum siam

บทความที่เกี่ยวข้อง หรือ เกี่ยวเนื่อง กับบทความปัจจุบัน:

เที่ยว(เขาดิน) ลุย(น้ำฝน) ถ่าย(ภาพสัตว์)

บทความที่เกี่ยวข้อง หรือ เกี่ยวเนื่อง กับบทความปัจจุบัน:

นิทานสั้น สะกิดใจ เรื่องการเอาเปรียบ และเห็นแก่ตัว

ไม่พบบทความที่ คล้ายหรือเกี่ยวเนื่อง กับบทความปัจจุบัน.

รถคันเก่า ลุงสูงวัย กับน้ำใจเพื่อนร่วมทาง

ไม่พบบทความที่ คล้ายหรือเกี่ยวเนื่อง กับบทความปัจจุบัน.

รถเมล์ร้อน รถเมล์เย็น คุณเลือกอะไร?

ไม่พบบทความที่ คล้ายหรือเกี่ยวเนื่อง กับบทความปัจจุบัน.

แม่บ้านประจำห้าง กับ การบริจาคโลหิต

การบริจาคโลหิต

ไม่พบบทความที่ คล้ายหรือเกี่ยวเนื่อง กับบทความปัจจุบัน.