Mind Powers

એકટીંગ - Acting- Best short Moral Story in Gujarati by Mukeshbhai Sojitra

2017-02-09T03:33:00.001-08:00

અલકાપુરી વડોદરાનો એક ભવ્યાતિભવ્ય કહી શકાય તેવો વિસ્તાર. અલકાપુરીના હાર્દ સમાન એક વિસ્તારમાં આવેલા એક બંગલામાં સુરભી સવારનો નાસ્તો બનાવી રહી હતી. સાસુ સસરા જાગી ગયાં હતાં.સાસુ કમળાબેન તુલસીને પાણી પાઈ રહ્યા હતાં. સસરા નરોતમભાઈ પોતાના રૂમમાં બેસીને એક પુસ્તક વાંચી રહ્યા હતાં. સુરભીએ આજે થેપલા બનાવ્યાં હતાં!!આમેય એને મેથીના થેપલા ખુબ જ ભાવતા હતાં.. કેવલ હજુ ઉઠ્યો નહોતો. થેપલાં તૈયાર કરીને એ પોતાના બેડરુમમાં ગઈ.કેવલ જાગી ગયો હતો.

“તમારું સ્વાગત છે, લાગે છે કે થેપલા બની ગયાં છે” એમ કહીને સુરભિનો હાથ પકડીને કેવલે પોતાની બાજુ માં ખેંચી.

“તમેય શું સાવ, સવાર સવાર માં!! ચાલો નાહી લો, તમારા કારણે મમ્મી પાપા પણ નાસ્તો મોડો કરે છે,આ તો ઘરમાં કોઈ કહેવાવાળું નથી એટલે દિવસે ને દિવસે તમે બગડતા જાવ છો” મીઠો છણકો કરીને સુરભી હસતાં હસતાં ચાલી ગઈ. સાસુ કમળાબેન તુલસીને પાણી પાઈને સામાં મળ્યાં. સાસુ વહુ મીઠું હસ્યાં, અને કમળા બહેન પુજાના ઓરડામાં ગયાં. થોડીવારમાં કેવલે નાહી લીધું. અડધી કલાકમાં

“સુરભી” બંગલાના ભોજનખંડમાં આ ચારેય નાસ્તો કરતાં હતાં. ચાર એટલે સુરભી, એનો પતિ કેવલ, સાસુ કમળાબેન અને સસરા નરોતમભાઈ!! ફક્ત ચાર જણાનું એક સયુંકત કુટુંબ!! સુરભી અને કેવલના લગ્ન થયે બે વરસ થયા હતાં. લગ્ન વખતે જ આ બંગલો બનાવ્યો હતો. અને લગ્ન પછી બંગલાની ઉપર એક સોનેરી તકતી લગાવી હતી “સુરભી”..

જયારે તકતી લગાવવાની વાત આવી ત્યારે કેવલને સુરભીએ કહ્યું હતું.

“પણ તમેય શું મારા નામની તકતી લગાવવાની,આજુબાજુ વાળા દાંત કાઢશે, મમ્મી પાપા કેવું વિચારશે”

“મમ્મી પાપાનું જ સુચન છે કે આ બંગલાનું નામ ‘સુરભી’ રાખવું.અને આમેય સુરભી એટલે ગાય થાય, અથવા તો સુવાસ થાય!! એટલે મમ્મી પાપાનો નિર્ણયને હું ના ફેરવી શકું. અને એક સ્મિત સુરભીના ચહેરા પર દોડી ગયું!!

સાસરે આવ્યાં પછી સુરભિને પિયર સાવ ભુલાઈ જ ગયું હતું. પિયર કરતાં પણ વધુ લાડ અને સ્વતંત્રતા એને અહી પ્રાપ્ત થયાં હતાં!! એવું સુખ કે જેની તેણે કલ્પના પણ નહોતી કરી. નરોતમભાઈનું માન આ વિસ્તરમાં સારું હતું. કેવલ એનો એકમાત્ર દીકરો હતો!! એક મોટી કંપનીનો માલિક હતો. પણ કોઈ અભિમાન જ નહિ. એકદમ શાંત અને સરળ!! કંપનીમાં તમામ કર્મચારી એને દિલથી ચાહતા!! લગ્ન પછી કંપનીમાં જ રીસેપ્શન ગોઠવ્યું હતું!! બધાં કર્મચારીઓ વારફરતા આવીને શુભેચ્છા પાઠવતા હતાં.અને ભેટ આપતા હતાં. બધાની આંખોમાં એક માનની લાગણી હતી. છેલ્લે એક સીતેરક વરસનાં વૃદ્ધ કહી એવા મનજી દાદા આવ્યાં. કેવલ અને સુરભી એને પગે લાગ્યાં.

“આ મનજી દાદા છે, પાપાએ જ્યારે કંપનીની સ્થાપના કરી હતી ત્યારે એ પહેલાં કર્મચારી હતાં.એમનાં તમામ સંતાનો આપણી કંપનીમાં જ કામ કરે છે, નાનો હતો ત્યારે મનજીદાદાના ખોળામાં હું રમેલો છું. અને મનજી દાદા એ સુરભીને બાજુમાં લઇ ગયાં અને કીધેલું.

“તને આ ઘરમાં કોઈજ તકલીફ નહિ પડે, બસ એક જ વિનંતી છે કે જીવનમાં કેવલ ક્યારેય ઉદાસ નથી થયો, બસ હવે તારી જવાબદારી છે કે કેવલ ખુશ રહેવો જોઈએ,ભગવાન તમને સદા સુખી રાખે” આટલું કહીને મનજીદાદાની આંખો ભીની થઇ ગયેલી.

બસ પછી તો સુરભીના સુખના દિવસો શરુ થઇ ગયેલાં!! સવારે સાસુસસરાને જમાડીને સુરભી ટીફીન લઈને કંપનીએ જતી અને કેવલની ઓફિસમાં તેઓ સાથે લંચ કરતાં. સુરભીને જયારે પહેલી વાર કીધુને ત્યારે સુરભિને નવાઈ લાગેલી.

“કોઈને કેવું લાગે કે હું તમને ઓફિસમાં ટીફીન દેવા આવું એનાં કરતાં તમે ઘરે જમી જાવ તો સારું”

“પાપા એમ કહેતા કે પેલાં સ્ત્રીઓ વાડીયે ભાત લઈને જાતિ એનાં પતિને જમાડવા તો તારે એમ સમજવાનું કે હું ભાત લઈને જાવ છું, અને પતિ સાથે જમવું કોઈ ખરાબ કામ નથી તું ઓફિસમાં કોઈને પણ પૂછી લે જે પાપા જયારે કામ કરતાં ત્યારે મમ્મી પણ આ રીતે જ જમાડવા આવતી” કેવલે આવું કીધુને ત્યારે એ રોમાંચિત થઇ ગઈ હતી અને ટીફીન લઈને ઓફિસે જતી બધાં કર્મચારીઓ એને સસ્મિત આવકારતા. લંચ કરીને કેવલ એને કાયમ કાર સુધી મુકવા આવતો. સાંજે કોઈની પાર્ટીમાં જવાનું હોય તો એ સુરભિને પૂછે કે તારે આવવું હોય તો જ પાર્ટીમાં જવું છે..નહીતર નહિ!! સાસુ સસરા પણ ખુબ જ ખુશ હતાં.. એક સુખી અને સ્નેહથી મઘમઘતો પરિવાર હતો.

નાસ્તો કરીને કેવલ કંપનીમાં ચાલ્યો ગયો. કમળાબેન બાજુમાં બેસવા જતાં રહ્યા અને નરોતમભાઈ પણ રેલવે સ્ટેશન બાજુ લટાર મારવા નીકળી ગયાં. દીવાનખાના માં પડેલું છાપું સુરભિએ વાંચવાનું શરુ કર્યું.. અલપ ઝલપ નજર કરતી હતી અને અચાનક એક સમાચાર વાંચીને તેની આંગળી ધ્રુજી ગઈ!! ચહેરા પર એક તિરસ્કારની રેખા આવી ગઈ,એનાં હોઠ વંકાયા અને ફરીથી એ સમાચાર વાંચી ગઈ. ત્રીજી વાર વાંચ્યા. એ એક અવસાન નોંધ હતી. સ્વ.સમીર ધીરજલાલ પટેલનું અવસાન થયું હતું. સુરભી એક ધૃણાથી એ ફોટા તરફ જોઈ રહી હતી. સાલો ફોટામાં કેવો હસતો હતો.ગજબનો નાટક બાજ નીકળ્યો હતો. સુરભીએ કચકચાવીને છાપનો ઘા કર્યો અને બોલી મનમાં જ!!

“ સારું થયું કે જતો રહ્યો નહીતર મારા જેવી કેટલીય ને બરબાદ કરત, જોકે હું તો છટકી ગઈ હતી એની જાળમાંથી, ભલું થજો એ ફોન કરવાવાળાનું કે બચી ગઈ હું અને સમયસર ચેતી ગઈ. જાણે કેટલીય સાથે ચક્કર હશે એનું, આહીના કરેલાં આહીજ ભોગવવાના હશે ને પણ આમ કુદરતી મોતે તો ના મર્યો હોય એ!! સાલો સડી સડીને મરવો જોઈએ, જરૂર એમ જ થયું હશે. અને પેલી નિશાડી નું શું થયું હશે!! એ પણ નફફટની જેમ જ હસતી હતી ને, આવા તો જન્મીને જ વળી જતાં હોય ને તો સારું”

સુરભીનો મૂડ બગડી ગયો હતો. થોડીવાર પછી એ રસોઈઘરમાં ગઈ પણ મનમાં ઘમાસાણ ચાલતું હતું. બે વરસ પહેલાં ના એ ત્રણ વરસ યાદ આવી ગયાં!! જયારે એ કોલેજમાં હતી!! અત્યારે ખુશ હતી એવી જ ખુશ એયને બિન્દાસ ગુજરાત કોલેજ!! સમીરનું એ પેશન બાઈક!! કાંકરિયાની તળાવની પાળે સમીર સાથે વિતાવેલી પળો!!એની સાથે માણેલા નાટકો!! સુરભી રસોડામાંથી બહાર આવી બેડરુમમાં ગઈ અને ધબ્બ દઈને પથારીમાં પડી!! આખો ભૂતકાળ એની નજર સામે તરવરવા લાગ્યો...

સુરભી અને સમીર આમતો અગિયારમાં થી સાથે જ હતાં. સુરભી અત્યંત રૂપાળી. સપ્રમાણ શરીર અને વાચાળ પણ ખરી. સમીર પણ દેખાવડો અને નાટકોનો શોખીન. બન્ને વચ્ચેની કેમેસ્ટ્રી જામી ગઈ. બંને કોલેજમાં આવ્યાં ત્યારે દોસ્તીની કેમેસ્ટ્રીમાં પ્રેમ નામનું રસાયણ ભળી ચુક્યું હતું. વાર્ષિક ઉત્સવ હોય યુવા મહોત્સવ સમીર હમેશાં એક્ટિંગમાં બાજી મારી જતો.સમીર એક સાધારણ કુટુંબમાંથી આવતો હતો.જયારે સુરભીના પિતા એક ગર્ભ શ્રીમંત હતાં. સમીરના પિતાજી બેંકમાં કેશિયર હતાં.સમીરથી મોટી બને બહેનો પરણી ચુકી હતી. સુરભીના પિતાજી બિલ્ડર હતાં.

સુરભી અને સમીર કોલેજમાં કાયમ સાથે જ હોય.કોલેજમાં ઘણાં ધનાઢ્ય છોકરાઓ એ પુરતા પ્રયત્નો કરી લીધેલા સુરભી સાથે મિત્રતા કરવાના પણ સુરભી બધાને કહી દેતી.

“યુ નો સમીર સાથે હું કમીટેડ છું, પછી નાહકની માથાકૂટ શું કામ” સુરભી મનોમન સમીર સાથે રંગીન જીવનની કલ્પના કરી હતી. કોલેજના બીજા વરસમાં ફોર્મલ એકરાર થઇ ચુક્યો હતો.સમીરનું પ્રપોઝ એણે સ્વીકારી લીધું હતું. સાથે જીવવા મરવાના કોલ દેવાઈ ગયાં હતાં. એક દિવસ બને કોલેજ માં ગાપચી મારી ગાંધીનગર ઇન્દ્રોડા પાર્કમાં ફરવા ગયાં. પક્ષીઓના વિભાગમાં એક વીસેક ફૂટ ઉંચો ટેકરો હતો ત્યાં સુરભી ચડી અને સમીર તેનાં ફોટા પાડતો હતો.અને અચાનક સમીરે પૂછ્યું.

“સુરભી તું મને કેટલો પ્યાર કરે છે”

“આટલો બધો, અનંત અને અપાર પ્રેમ ,તું કહે એ કરવા તૈયાર છું” સુરભીએ બે હાથ પહોળા કરીને ટાઈટેનિકની ભાષામાં કહ્યું.

“એમ હું કહું એ તું કરે ખરી તો ત્યાંથી કુદી જા પાછળ ખાઈ છે તેમાં” સમીરે આમ તો સાવ મજાકમાં જ કહેલું અને સુરભીએ ગંભીરતાથી લઈને વગર વિચાર્યે કુદી ગઈ. અને સમીર સ્તબ્ધ થઇ ગયો. પણ સદભાગ્ય એવા કે એ ખાઈ કચરો ભરેલી હતી, એટલે સુરભિને ખાસ કશું વાગ્યું નહિ.પણ સમીરના તો મોતિયા જ મરી ગયેલી. આમ સુરભી ભલે મોડર્ન હતી પણ એનો પ્રેમ ભાદર તારા વહેતા પાણી જેવો હતો. આ બનાવ પછી સુરભી અને સમીર વધુ નજીક આવી ગયાં. ઇન્દ્રોડા પાર્કથી ઘરે જતાં હતાં ત્યારે સમીરની પાછળ બાઈક પર બેઠેલી સુરભી એ કહેલું.

“સમીર ક્યારેય મારા પર શંકા ના કરતો તું જ મારું સર્વસ્વ છો. માન કે આપણા લગ્ન પછી તને કાઈ થઇ જાય તો આ સુરભી આજીવન તારા ઘરમાં રહીને તારા મમ્મી પાપાની સેવા કરશે, તું એવું ના માનતો કે હું બીજે પરણી જઈશ, પ્રેમના મામલામાં હું અઢારમી સદીનું છું”

પછી તો આત્મીયતા વધી અને બીજું વરસ પુરુ થવા આવ્યું, એક મહિનો બાકી રહ્યો હશે વાર્ષિક પરીક્ષાને અચાનક એક દિવસ એક ફોન આવ્યો સુરભીના મોબાઈલમાં નંબર અજાણ્યો હતો.

“કોણ સુરભી બોલે છે”

“હા આપ કોણ” સુરભી એ જવાબ આપ્યો.

“ મેડમ તમારી સાથે દગો થઇ રહ્યો છે” અજાણ્યા માણસે કહ્યું.

“શું ?? શેનો દગો,??? મિસ્ટર તમે કોઈ રોંગ નંબર જોડ્યો છે. સુરભીએ કહ્યું.

“ ના એવું નથી, મારી વાત માનો સમીર બીજી એક છોકરી સાથે પ્રેમાલાપ કરે છે અત્યારે તેઓ કાંકરિયા છે મારી વાત સાચી ના લાગે તો આપ ત્યાં જઈને જોઈ આવો.” અને ફોન કટ થઇ ગયો.સુરભી અવાચક બની ગઈ.સમીરને ફોન લગાવ્યો ફોન બંધ આવતો હતો.આજ બીમાર છું એવું કહીંને સમીર કોલેજ નહોતો આવ્યો.સુરભી કાંકરિયા પહોંચી અને હજુ શોધખોળ કરે ત્યાંજ એણે બાઈક પર સમીરને જોયો પાછળ એક છોકરી બેઠી હતી. એણે બુકાની બાંધેલી હતી.એટલે સુરભી એનું મોઢું જોઈ ના શકી. સુરભિની આંખો વિશ્વાસ ના કરી શકી!! બીજે દિવસે કોલેજના કેન્ટીનમાં વાત થઇ ને સમીરે બચાવ કર્યો.

“મારી ભત્રીજી હતી, આણંદથી આવી હતી, મારી તબિયત સારી નહોતી તોય એણે જીદ પકડી.એટલે હું એને ફરવા લઇ ગયો, બીલીવ મી પ્લીઝ!! જેમ તું મને પ્રેમ કરે છે એમ હું તને પ્રેમ કરું છું” અને સુરભી માની ગયેલ. બધું રાબેતા મુજબ ચાલતું હતું. એવા માં રવિવારે પાછો કોલ આવ્યો એ જ અજાણ્યો નંબર સવારમાં ૫ વાગ્યે ફોન આવ્યો.

“સુરભી આજ સમીર તેની પ્રેમિકા સાથે ગાંધીનગર ના સેકટર અઠ્ઠાવીસના બગીચા માં સવારે આઠ વાગ્યે ફરવા જવાનો છે”

“પણ તું મને શું કામ ફોન કરે છે, તને આ બધી વાતની ખબર કેમ છે,તું સમીરની પીછો કેમ કરે છે, આખરે તું છે કોણ” સુરભી પેલાં પર રીતસરની બગડી.

“ ઓકે હવે પછી ફોન નહિ કરું, આ છેલ્લી વાર, સમીરે મારી બહેનની જિંદગી બગાડી હતી.છોકરીઓને પાગલ કરવી એ એનો શોખ છે ધોરણ દસથી એ આ જ ધંધા કરે છે એનામાં એવું તો કશુંક છે કે જે છોકરી સાથે સંબંધ બાંધે પછી એ છોકરી એને જ ભાળે, એ સારો એકટર જ નહિ પણ ઉંચી કક્ષાનો લફરાબાજ પણ છે તને જયારે ખબર પડશે ને ત્યારે ખુબ મોડું થશે.હું એની જાસુસી એટલાં માટે કરું છું કે મારી બહેનને એણે ખુબ આઘાત પહોંચાડ્યો હતો” આટલું કહીને પેલો રડવા લાગ્યો અને ફોન કટ થઇ ગયો. પાગલ જેવી થઇ ગઈ સુરભી એણે તરત જ એકટીવાને કિક મારી અને નાહ્યા વગરની જ ગાંધીનગર તરફ ચાલી નીકળી.ઘરે મમ્મી પાપાને કીધું કે કાંકરિયા જાવું છું વોકિંગ કરવા!!

રસ્તામાં સુરભી વિચારતી રહી કે બાર વાગ્યે તો આજે એ અને સમીર વાઈડ એન્ગલ માં ફિલ્મ જોવા જવાના હતાં અને પછી બને એક મિત્રના બર્થડેમાં જવાના હતાં.શું સાચે જ સમીર આવો લફરાંબાઝ હશે. એકટીવા બગીચામાં પહોંચી ગયું. છુપાતા છુપાતા એણે દૂર ખૂણા માં જોયું એક છોકરી અને એક છોકરો એક ઝાડ નીચે બાહુ પાશમાં બેઠા હતાં. સુરભી ત્યાં પહોંચી અને જોયું તો સમીર અને બુકાની બાંધેલ છોકરી. સુરભી રીતસરની ધ્રુજવા લાગી.

“સમીર આ ક્યાં ગામની ભત્રીજી છે તારી”

“એવું કશું નથી જસ્ટ ફ્રેન્ડ છે “ સમીર થોથવાયો અને સુરભીએ તો ઝાપટ મારીને પેલી ની બુકાની ખેંચી અને નીકળી નિશા”

“નિશા મેં તને આવી નહોતી ધારી” સુરભી એ કહ્યું.

“ તો કેવી ધારી હતી” નિશા એ આંખો નચાવતા કહ્યું. સુરભીએ સમીર નો કાંઠલો પકડ્યો અને કહ્યું.

“ મારા પ્રેમમાં એવું શું ઘટે છે કે તું બીજી બધી સાથે રખડે છે”

અને જવાબમાં ખડખડાટ હસ્યો સમીર અને પછી જે બોલ્યો એ રૂંવાડા ખડા થઇ જાય એવું હતું.

‘તું જાણે છે ને ડાર્લિંગ કે હું નાટક નો માણસ અને નાટકમાં નિયમ હોય કે એનો નાયક અલગ અલગ નાયિકાઓ સાથે રોમાન્સ કરે!! દરેક નાટકમાં અલગ અલગ નાયિકા ઓ હોય!! આટલુય નથી સમજતી તું!! કોલેજના વરસો માણી લેવાના હોય!! બહું સીરીયસલી નહિ લેવાનું!! અને હા એક વાત ની ખાતરી આપું છું કે એક વાર મારી પાસે જે આવે એ પછી તડપી તડપીને આવે એને ક્યાય શાંતિ ના મળે આ નિશાને ય એવું થયેલું પછી એણે સ્વીકારી લીધું ને એને કશો જ વાંધો નથી. કોઈને વાંધો નથી!! સહમતી થી બધું જ શક્ય છે!! કેમ નીશું ડાર્લિંગ એમ આઈ રાઈટ ઇફ યસ, ગીવ મી કિસ બેબી પ્લીઝ ગીવ મી કિસ!!” અને નિશાએ કિસ કરી સમીર ને અને સુરભીનો મગજ ફાટીને ધુમાડે ગયો એક લાત મારી સમીર ને!!

“આઈ હેઈટ યુ!! રાસ્કલ !! આઈ હેઇટ યુ!!” સમીરના મોઢા પર એ થૂંકી અને પેલી નિશા પણ હસતી હતી. સુરભી પગ પછાડતી પછાડતી જતી હતી.ત્યાં જ સમીર બોલ્યો.

“જઈ રહી છો પાછી આવવા માટે જ જા છો કદાચ તારા મેરેજ પછી પણ મને તું મળવા આવીશ, મારા વગર તને શાંતિ તો નહિ મળે, મારી પાસે પ્રૂફ છે!! આરતી અને કાજલ લગ્ન પછી પણ મારી સાથે સંબંધ છે,નથી માનતી તો આ નિશાને પૂછ!! આનુય એન્ગેજ તો થઇ ગયું છે તોય મારી સાથે એને ફાવે છે એની ટાઈમ વેલકમ માય ડીયર એની ટાઈમ વેલકમ!! જ્યાંથી ખુશી મળે ત્યાં લઇ લેવાય!! આ તો ગમતાનો કરીએ ગુલાલ એવું છે!! ગમતું મળે તો એને ગુંજે ના ભરવાનું હોય!! જીવનભર એક જ બોરડીના બોર થોડાં ખવાય!! અલગ અલગ બોરડી અલગ સ્વાદ!! હહાહાહા

“તું શું માને છે કે તારા જેવા માટે હું તડપીશ, ભૂલે છે ભૂલે !! હું એ સમીરને ચાહતી હતી કે જે મારા સપનાનો હતો!! તારા જેવા નાટકબાજ ને તો હું ધિક્કારું છું!! અને તને ખબર નહિ પ્રેમ માં જયારે તિરસ્કાર ભળે ને ત્યારે એ બમણો તિરસ્કાર હોય છે. પ્રેમ જયારે ધિક્કારનું સ્વરૂપ લે ને ત્યારે એ ધિક્કાર જ એટલો પ્રબળ હોય કે અગાઉનું બધું જ બળીને ખાખ!! તારા વગર હું નહિ જીવી શકું એવું માનતો હોય તો તું ખાંડ ખાંડ ખાય છે ખાંડ!! હું મારી રીતે જીવી લઈશ!! હું તારા ભૂતકાળની છોકરીઓ જેવી તો નથી જ કે જે હવે તારી પાસે પાગલ થઇ જાય છે!! માય ફૂટ !! બ્લડી હેલ!!” અને એ ચાલી ગઈ.સમીર અને નિશા અવાચક થઇ ગયેલાં. એણે આવી પ્રતિક્રિયા તો ધારેલી જ નહિ.

પછી તો દસેક દિવસ કોલેજ ના ગઈ પરીક્ષા ટાઈમે ગઈ થોડો સમય પણ આ બનાવ બન્યા બાદ એ અંદરથી મક્કમ થઇ ગયેલી.મનોમન એણે આભાર માનેલો કે એ સંબંધોમાં એટલી આગળ નહોતી વધી કે પસ્તાવું પડે.કોલેજમાં એને નિશા એક બે વાર મળેલી પણ એવી નજર કરેલી કે પેલી તો પોબારા જ ગણી ગયેલી. નિશાને એ બારમાં ધોરણથી જ ઓળખતી હતી.દેખાવે બહું સુંદર નહોતી પણ હોંશિયાર તો હતી જ. સમીર જે સોસાયટીમાં રહેતો એજ સોસાયટીમાં એ રહેતી.આમ તો ભોળી અને પારેવા જેવી લાગતી નિશા આટલી બિન્દાસ હશે એની કલ્પના પણ સુરભીએ નહોતી કરી.શાંત પાણી તો ઊંડા જ હોય ને એવું તે વિચારતી!!

પછી તો ઘટનાઓ ઝડપી બની. એક સાંજે સુરભીના પિતાએ કીધું કે

“તારા માટે વડોદરાથી એક માંગુ આવ્યું છે, છોકરાને પોતાની કંપની છે,છોકરાએ તને બે મહિના પહેલાં વડોદરા લગ્નમાં આપણે ગયાં હતાં ત્યાં જોયેલી છે, એનાં મમ્મી પાપા એ પણ તને જોયેલી છે. મમ્મી તો જમતી વખતે તારી પાસે ઉભા હતાં, પણ તને ખબર નહિ હોય.સારું કુટુંબ છે,પણ ફાઈનલ ઈચ્છા તારી છે બેટા. તે તારી રીતે કોઈ છોકરો પસંદ કર્યો હોય તો કહી દેજે, હું જ્ઞાતિ બાધમાં પણ માનતો નથી તારી પસંદ એ ફાઈનલ હશે બેટા”

“ના પાપા એને બોલાવી લો, અમે એક બીજા સાથે વાતો કરી લઈશ” બસ સુરભિને હવે અમદાવાદમાં રહેવું ગમતું નહોતું એ જલ્દીથી આ શહેર છોડી જવા માંગતી હતી. બે દિવસ માં તો વડોદરાથી કેવલ આવ્યો. બંને વચ્ચે વાતચીત થઇ એકદમ ટૂંકી!!

“બીજું તો મારે કશું કહેવું નથી મેં તને લગ્નમાં જ જોઈ લીધી છે અને એક વાતની ખાતરી આપીશ કે મારા ઘરમાં તને કોઈ તકલીફ નહિ પડે, છતાં તે કોઈ પસંદ કરી લીધો હોય તારા પપ્પાને તું કહી શક્તિ ના હોય તો પણ ખુલીને કહી દે જે અત્યારે, હું એમ કહીને નીકળી જઈશ કે સુરભી મને પસંદ નથી.હું આ રીયલી કહું છું કે બીજા કોઈ સાથે કોઈ પણ સંબંધ હોય તો હું આડો નહિ આવું પણ હું મદદરૂપ થઈશ” અને આવું સાંભળી ને સુરભી અવાક થઇ ગયેલી. કેવલ દેખાવમાં જ સુંદર નહોતો અંદરથી પણ સુંદર હતો.

“મને તમે પસંદ છો, વિશ્વાસ રાખજો તમે જ એક મારા શ્વાસ હશો.” અને સુરભિની આંખો ભીની થઇ ગયેલી. અને એજ વખતે સુરભિનો જમણો હાથ પકડીને કેવલ એટલું જ બોલેલો.

“બહું જલ્દીથી હું રાહ જોઈ રહ્યો છું મારા ઘરમાં તારા પગલાં પડે એની”

અને પછી બહું જ ઝડપથી ગોઠવાઈ ગયું. સંબંધ થયો. સુરભિને હવે આગળ ભણવું નહોતું.કોલેજ છોડી દીધી. અને એ જ ઉનાળામાં બને પરણી ગયાં. પરણ્યા પછી બને હનીમુન માટે મન્નાર,કોચીન અને પેડુઆર ગયેલાં. સુરભી અમદાવાદ આવતી લગભગ બંધ થઇ ગઈ. સસરા કહેતા.

“બેટા તારે જવું હોય તો મમ્મી પાપા પાસે જઈ આવ”

“ના પાપા મને હવે ત્યાં ના ફાવે અને આમેય તમે આ બંગલાનું નામ જ ‘સુરભી’ રાખેલ છે તો મારું સાચું ઘર તો આજ કહેવાય ને અને મન થાય ત્યારે હું ફોન પર વાત કરી જ લઉં છું ને મને ત્યાં ના ગોઠે” સુરભીના મમ્મી પાપાને શાંતિ હતી.દીકરી એકદમ સેટ થઇ ગઈ હતી. માં બાપ ને આખરે જોઈએ શું! સંતાનો સુખી તો માતા પિતા આપોઆપ સુખી જ ગણાય. આમેય સુરભી અમદાવાદ ના જતી એનું બીજું કારણ એ પણ હતું કે પેલો સમીર.આમ તો એને ભૂલી ગઈ હતી પણ તોય ક્યારેક મનમાં ને મનમાં થતું કે કેવલ સાથે હશે ને ક્યારેક એનો ભેટો થશે તો એ નાલાયક નું કશું જ નક્કી નહિ. આવા લોકો છેલ્લે જાત પર જઈને જ ઉભા રહે છે. મને સુખી જોઇને એ મારા લગ્નજીવનમાં રોડા નાંખે તો. શરૂઆતમાં આવો ડર રહેતો પણ આજે તો એ ડર પણ જતો રહ્યો.

“ સુરભી બેટા કેમ સુતી છો,તબિયત તો સારી છેને” કમળાબેનના અવાજે સુરભિને તંદ્રામાંથી જગાડી. ભૂતકાળમાંથી સુરભી વર્તમાનમાં પાછી આવી.

“ના મમ્મી એવું કશું જ નથી , ખાલી સુતી હતી” સુરભી રસોડામાં ગઈ, મો ધોયું, ફટાફટ

રસોઈ બનાવી. મમ્મી પાપાને જમાડી પોતાની કાર લઈને એ કંપનીની ઓફિસે ગઈ હતી.આ કાર સુરભિને ગયાં જન્મદિને કેવલે ભેટ આપી હતી. ઓફિસે લંચ લઈને એ કેવલ ને લઈને આજવા નીમેટા તરફ ગઈ.આજે એ ખુબજ ખુશ હતી.

બે મહિના પછી એ અને કેવલ અમદાવાદ જવા રવાના થયા.એક કર્મચારીના દીકરાના લગ્ન હતાં. ઘણાં સમય પછી એ અમદાવાદ જઈ રહી હતી જતી વખતે કમળાબેન બોલ્યાં.

“બે દિવસ રોકાજે કેવલ તારા સસરાને ત્યાં, તું રોકાઈશ તો જ સુરભી રોકાશે. એમના મમ્મી પાપાને પણ સારું લાગે અને સુરભી બેટા અમારી ચિંતા ના કરતી સાચવીને જજો બેટા,વેવાઈને યાદી આપજો અને બને તો એમને સાથે લઇ આવજો મહિનો સુધી ભલે અહી રોકાય ને આગ્રહ કરીને લેતા આવજો.”

બપોરે તેઓ અમદાવાદ પહોંચી ગયાં.સુરભિને જોઇને એનાં પાપા અને મમ્મી રાજી થઇ ગયાં.

“બેટા તારું શરીર વધી ગયું છે, એકદમ ટાચકા જેવી થઇ ગઈ છો તું, દીકરીને સાસરું સદી જાય એવું ભાગ્ય બહું ઓછાં માં બાપને મળતું હોય છે” સુરભીના મમ્મી રંજનબેન બોલ્યાં.

“સાચી વાત છે રંજન તારી એટલે જ દીકરીને બાપનું ઘર સાંભરતું નથી, કેવલ કુમાર ધંધા પાણી કેમ ચાલે છે” સુરભીના પાપા દીપકભાઈ બોલ્યાં. અને પછી તો પ્રાસંગિક વાતો થઇ. સાથે લાવેલ લીલો ચેવડો સુરભીએ મમ્મી અને પાપાને ખવડાવ્યો. બધાં જ ખુશ હતાં. સાંજે તેઓ લગ્નમાં ગયાં, બીજે દિવસે જાન જવાની હતી. સુરભી અને કેવલ પોતાની કાર લઈને ગયાં. બાપુનગર વિસ્તારમાં તેઓ પહોંચ્યા.સુરભી માટે તો આ વિસ્તાર થોડો અજાણ્યો હતો પણ અચાનક તેને નિશા દેખાણી અને સુરભિની આંખો ચાર થઇ. નિશાએ જેવી સુરભિને જોઈ કે અવળું મોઢું કરી ગઈ. સુરભી એની તરફ ગઈ કે નિશા બીજી બાજુ જતી રહી.સુરભિને મજા આવતી હતી, એને હજુ પણ પેલી ગાંધીનગરના બગીચા વાળી કિસ યાદ આવતી હતી જે સાવ નફફટ બનીને એણે સમીરને કરી હતી.આજ મોકો મળ્યો છે નિશાને ખખડાવવાનો!!

થોડી વાર પછી એ મકાનની અગાશી પર એણે નિશાને જોઇને અને સુરભી ધડાધડ દાદર ચડી ગઈ. નિશા ઝડપથી જ દાદર ઉતરી રહી હતી અને વચ્ચે જ સુરભીએ પકડી પાડી.

“કેમ ભાગો છો મેડમ” સુરભીએ કહ્યું અવાજમાં એક જાતનો વ્યંગ હતો.

“ના એવું કશું નથી થોડુક કામ હતું એટલે,કેમ છે તને સુરભી?? સાસરે બધાને કેમ છે? નિશા બોલતી હતી પણ આંખોમાં એક લાચારી હતી.

“શરીર પરથી તને નથી લાગતું કે હું ખુશ છું અને હા એક વાત તો તને પૂછવાની ભૂલી જ ગઈ કે પેલો બોરડીવાળો તો અવસાન પામ્યો નહિ, તો પછી હવે તે બીજે બોરડી ગોતી કે નહિ,જીવનમાં એમજ એન્જોયમેન્ટ ચાલે છે કે પછી એનાથી પણ આગળ પ્રગતિ થઇ છે” સુરભી એક શ્વાસે બોલી ગઈ. નિશાની આંખ ભીની થઇ રહી હતી પણ કાળજું કઠણ કરીને નિશા માંડ માંડ આંસુ રોકી રહી હતી.

‘એ ભૂતકાળ થઇ ગયો સુરભી વાતને બે વરસ વીતી ગયાં હવે શા માટે એને તું ખોતરે છે ભૂતકાળને ખોતરાઈ જ નહિ એ હમેશાં દુઃખ જ આપે છે” નિશા આટલું જ બોલી શકી.

“ઓકે તારી ફિલોસોફી મને ગમી પણ એક વાત મને કહે તું એને પ્રેમ જ કરતી હતી તો તે મને ચેતવી કેમ નહિ, તારે મને તો કહેવું હતું. હું તો એને સાચા દિલથી ચાહતી હતીને!! એનો અંજામ જોયો મને હવે એ કહે કે એનું મોત કેમ થયું કુદરતી રીતે થયું કે પછી બીજી રીતે” સુરભી ઝટ દઈને એનો પીછો છોડે એમ નહોતી.

“મારે મોડું થાય છે નીચે કામ છે પ્લીઝ તું મને હવે જવા દઈશ,હું તને ફરી ક્યારેક એ વિષે જણાવીશ પણ અત્યારે મારે નીચે જવું છે” નિશાએ રીતસરની આજીજી કરી.અને સુરભીએ બે હાથ પહોળા કર્યા અને બોલી.એને નિશાની આંખમાં કશુક રહસ્ય જેવું જોયું.એક પીડા જોઈ.

“ ના કહે તો તને સમીરના સોગંદ છે, તારા સમીરના સોગંદ છે, મારો તો એ હતો જ નહિ પણ તારો તો એ સમીર હતોને એનાં સોગંદ નહિ પાળે” અને નિશા એ ઝડપથી ડોકું ઊંચું કર્યું એની આંખોમાં આંસુ ધસી આવ્યા.

“સાંભળવું છે તારે એમને બધું, સહન કરવાની તાકાત છે તારામાં, ચાલ આજે તે સોગંદ આપ્યાને એટલે હવે કહીજ દઉં,આમ તો હું વચનભંગ કરું છું સમીરનો પણ ચાલ હવે હું કહી જ દઉં”

એમ કહીને નિશાએ સુરભિનો હાથ પકડ્યો અને એને ખેંચીને એ અગાશી પર લઇ ગઈ.થોડીવાર એ ગળું ખંખેરીને એ બોલી.

“તને કદાચ ખબર નહિ હોય હું સમીર પ્રાથમીકમાંથી સાથે ભણતાં. હાઈસ્કુલમાં આવ્યાં ત્યારે થોડી સમજણ આવેલી ત્યારે મને એનાં પ્રત્યે લાગણી થયેલી પણ એકરાર કરેલો નહિ.અગિયાર બારમાં તું અમારી સાથે ભળી.તું અને સમીર નજીક આવ્યાં પણ હું ચુપ જ રહી.કોલેજમાં તમે બને સાથે ફરતાં હું બધું જ જોતી. મને મારી સુંદરતા ઓછી લાગેલી અને તું વધારે સુંદર હતી એટલે સ્વાભાવિક છે કે સમીર તને પસંદ કરે. હું ને સમીર ફક્ત સારા મિત્રો હતાં. અમારા ઘર પણ એક જ સોસાયટીમાં હતાં એ તો તને ખબર હશે. તને સમીર ખુબ ચાહતો ખુબ જ ચાહતો એ મને ઘણી વાર કહેતો.

“નિશા હું ભાગ્યશાળી છું ખુબ જ કે સુરભી જેવી છોકરી મને મળી છે. એ પણ મને ખુબજ ચાહે છે” હું હસતી અને મનોમન આનંદ પામતી ખબર નહિ પણ જેને આપણે ચાહતા હોઈએ અને એ આનંદમાં રહે એ તો ગમેજ ને, એણે મને પેલી વાત પણ કરેલી કે તું ઇન્દ્રોડા પાર્કમાં એનાં કહેવાથી કુદી ગયેલી. એ ઘટના બન્યા પછી એક રાતે સમીર મને મળવા આવ્યો મારા ઘરે. અમારા બંને કુટુંબો વચ્ચે એટલો ઘરોબો કે અમે બને એક બીજાના ઘરે અવઢવ રાખ્યા વગર જઈ શકીએ. સમીર પાસે કેટલાક કાગળિયાં હતાં. એણે મને બતાવ્યા અને વાત કરી તો હું ચોંકી ગઈ.” નિશા વાત કરતી હતી સુરભી સંભાળતી હતી આંખનુય મટકું માર્યા વગર, નિશા એ વાત આગળ ચલાવી.

“ એ કાગળ આજે પણ મારી પાસે છે.સિવિલ હોસ્પિટલના એ રીપોર્ટ હતાં અને સમીરને ફેફસાનું કેન્સર છેલ્લાં સ્ટેજે હતું, એ વધુમાં વધુ એક વરસ જ જીવે એમ હતો એણે મને કીધું કે સુરભી મારા મર્યા પછી પણ બીજા લગ્ન નહિ કરે અને આખી જિંદગી મારા ઘરે ગાળશે એવું એ કહેતી.હું નથી ઇચ્છતો કે એ પોતાનું જીવન બરબાદ કરે, કશુક તો કરવું છે કે એ મારાથી દૂર થાય. સુરભી એ નાટક અને એકટીંગ પાછળ ગાંડો હતો ને અને એણે જીવનની બેસ્ટ એકટીંગ કરી છેલ્લે છેલ્લે!! હું તો એને ચાહતી હતી મને એણે સમજાવી અને હું માની ગઈ..એ હવે લાંબુ જીવવાનો તો નહોતો જ!! એણે એક નવું કાર્ડ લીધું અને મો પર રૂમાલ રાખીને તને ફોન કરતો!! એક એકટર માટે તો આસાન જ ગણાય ને!! અને છેલ્લે જે બગીચામાં ભજવાયું એ એનાં જીવનની છેલ્લી એકટીંગ હતી!! તું એને તિરસ્કારે તો જ તું બીજા લગ્ન કરે અને એ આબાદ ભજવી જાણી. તને કદાચ ખબર નહિ હોય પણ તું બગીચામાંથી ગઈ પછી એ કાઈ રોયો છે ના પૂછ વાત!!” નિશાએ સુરભી સામે જોયું. સુરભિની આંખમાંથી આંસુની ધાર હતી. નિશાએ આગળ વાત ચલાવી.

“પછી એ કોલેજ આવતો બંધ થઇ ગયો.એનાં મમ્મી પાપાને એણે બધી જ વાત કરી દીધી હતી.વચનમાં લીધા કે કોઈને વાત ના કરશો. આ વાત અમારા ચાર વચ્ચે જ રહી. હું પણ થોડો સમય કોલેજ આવી તારા વિષે એ મને પૂછતો. જે દિવસે તારા લગ્ન થયા એ દિવસે એ આખો દિવસ ભદ્રકાળીના મંદિરે ખાધા પીધા વગરનો બેઠો હતો. હું પણ સાથેજ હતી.તું સુખી થાય એ માટે એ પ્રાર્થના કરતો.પછી તો એ ક્યાય લગભગ બહાર જ ના નીકળતો.હું સાંજે એનાં ઘરે બેસવા જાવ.!! જેમ તે એની સાથે બે વરસ ગાળ્યા એમ છેલ્લાં બે વરસ મેં એમની સાથે ગાળ્યાં!! પ્રેમ શું હોય એ મને પણ સમજાઈ ગયું છે!! અજબ સંબંધો અને લાગણીની દુનિયા છે નહિ !! નાટક તરીકે પણ મેં એને જે કિસ કરી એ મારા જીવનની એક માત્ર કિસ હતી. બસ આ સિવાય અમારા બને વચ્ચે કશું જ નહોતું, હું તો એને ચાહતી હતી!! મને આજે પણ ખબર છે કે એને મને એક દોસ્ત ગણી હતી. અને હું એને એક પ્રેમી તરીકે જોતી હતી. મેં પણ મારા ઘરે કહી દીધું કે મારે લગ્ન નથી કરવા. માતાપિતાને સમજાવી દીધાં મેં પણ!! સોસાયટીમાં સાચી ખોટી વાતો પણ થઇ પણ હું પછી લગભગ સમીરના ઘરે જ રહેતી. બસ તેને સંગાથ આપતી.. એક વખત એની તબિયત ખુબ બગડીને એણે રટણ કર્યું કે મારે ચાણોદ કરનાળી જવું છે!! હું તેનાં મમ્મી પાપા અને સમીર ચાણોદ કરનાળી ગયાં.એનો જન્મ ચાણોદમાં થયો હતો!! એવું એની માતા એ કહેલ ત્યાં અમે લગભગ મહિનો રોકાયા રોજ સાંજે હું અને સમીર નર્મદાના કિનારે બેસતા, એણે મને પૂછેલું કે તારે હવે પરણી જવું જોઈએ હું કહું છું એટલે મેં એને પૂછેલું કે તું મને કઈ રીતે કહી શકે ક્યાં અધિકારથી અને એ ચુપ થઇ ગયો હતો. પણ તોય એ સતત તારી ચિંતા કરતો કે સુરભિને ભગવાન બધું જ સુખ આપે!! અને આજથી બે માસ પહેલાં જ એણે ચાણોદ અને કરનાળીમાં જ દેહ છોડી દીધો. ત્યાં જ તેનાં અંતિમ સંસ્કાર કરેલાં. અમે ત્રણ જ હતાં અંતિમ સંસ્કાર માટે અને હા એક વાત અમે જયારે ચાણોદ આવતાં હતાં ત્યારે એણે એક પત્ર લખેલો તારા માટે અને એનાં પાપાને કીધેલું કે મને ઊંડે ઊંડે મનમાં એમ થાય છે કે સુરભી એક વખત તો અહી આવશેજ.. જો એ આવે તો એને આ પત્ર આપજો એમ કીધેલું એ પત્ર સમીરના ઘરે છે”

નિશા એ વાત પૂરી કરી સુરભી સાંભળતી રહી!! વાતાવરણમાં ઘેરી સ્તબ્ધતા વ્યાપી ગઈ કોઈ કશું બોલ્યું નહિ નીચે જમણવાર શરુ થઇ ચુક્યો હતો.બને નીચે ઉતરી.સુરભીએ મો ધોયું.કેવલ શોધતો હતો એને

“ આ નિશા છે મારી દોસ્ત અમે લોકો અગાશીમાં વાતો કરતાં હતા” સુરભીએ કહ્યું. કેવલે હાથ જોડીને નમસ્તે કર્યા.ઈચ્છા તો નહોતી પણ તોય નિશાના આગ્રહથી સુરભીએ દાળ ભાત ખાધા જમીને તરત સુરભીએ કહ્યું.

“કેવલ હું અને નિશા એનાં ઘરે જઈએ છીએ કલાકમાં આવી જઈશું .ગાડી હું લઇ જાવ છું”કેવલે એને ચાવી આપી. સુરભી સીધી નિશા પાસે ગઈને કીધું કે મને સમીરને ઘરે લઇ જા. બને ગાડીમાં ગોઠવાઈ અને સમીરના ઘર તરફ રવાના થયા.

“નિશા તું આજીવન લગ્ન નહિ કરે? “સુરભીએ પૂછ્યું.

“ના અત્યારે એક ખાનગી શાળામાં જાવ છું પેટ પુરતું કમાઈ લઉં છું ક્યારેક મારા ઘરે રહું ક્યારેક સમીરના ઘરે સમીરના પાપા પણ નિવૃત થઇ ગયાં છે એમને સારું લાગે છે હું ત્યાં હોવ તો, સુરભી યાદો ભૂતાવળ જેવી હોય છે એ જીવનભર જતી નથી.સમીર સાથે ગાળેલા છેલ્લાં બે વરસમાં અમે તનથી તો નજીક નથી આવ્યાં પણ મનથી એકદમ નજીક આવી ગયાં છીએ. એની યાદો એ જ મારો નિજાનંદ છે. કોઈ અફસોસ નથી.સારા સારા માગાં આવેલ છે અને હજી આવે છે પણ નહિ મારે જિંદગી આમ જ ગાળવાની છે બચપણથી સમીરનું નામ કોતરાઈ ગયેલ છે એ જીવનભર નહિ જાય. ઘણાં માણસો આવે જીવનમાં પણ હાર્ટમાં તો એક જ માણસ રોકાઈ એટલી જ જગ્યા હોય છે.” સમીરનું ઘર આવી ગયું. બને નીચે ઉતર્યા. સમીરના પીતાં હિંચકે બેઠા હતાં. નિશા એ પરિચય આપ્યો.

“પાપા આ સુરભી છે” અને ધીરજ લાલ અચાનક ઉભા થયા

“આવ બેટા આવ, અલી મંજુ જોતો કોણ આવ્યું છે. અંદરના ઓરડામાં થી સમીરના માતાજી બહાર આવ્યાં,

“સુરભી છે સમીરના રૂમ માં લઇ જા” ધીરજલાલ ગળગળા થઇ ગયાં.

“બેટા અમારે તો આભ તૂટી પડ્યું , સુખનું વાદળ વરસ્યા વગર જ ચાલી ગયું,બેટા ખુબ સુંદર છો,સમીર તારા ખુબ જ વખાણ કરતો હતો. સુખી તો છોને મારા દીકરા” મંજુબેન સુરભિને બાથમાં લઈને રોઈ પડ્યા. બધાં સમીરના રૂમમાં આવ્યાં.દીવાલ પર એક ફોટો લટકતો હતો. સુરભી એકીટશે જોઈ રહી.સુરભિને લાગ્યું કે સમીરની આંખોમાંથી હેત વરસી રહ્યું હતું. દીવાલ પાસે એક ટેબલના ખાનામાંથી એક પરબીડિયું કાઢ્યું ધીરજલાલે સુરભિને આપ્યું. સુરભીએ પરબીડિયું તોડ્યું અંદર એક ટૂંકો પત્ર હતો.

“વહાલી સુરભી,

પત્ર મળશે ત્યારે હું હયાત નહિ હોવ, માફ કરી જ દઈશ એવો વિશ્વાસ છે.જીવનરૂપી નાટકમાંથી અણધારી વિદાય લેવી પડે છે. હશે. કુદરતે આ જ ધાર્યું હોય તો આપણે શું કરી શકવાના. તારા માટે પ્રાર્થનાઓ કરી છે અને સાંભળ્યું છે કે સ્વાર્થ વગરની પ્રાર્થનાઓ સફળ જ હોય છે.જીવનમાં તું સુખી થજે. મારી નાયિકા મારા ગયાં પછી પણ સુખી જ થાય એવી લાગણી સાથે મારે જીવનની એ છેલ્લી એક્ટિંગ કરવી પડેલી છે. નિશાને કહેવાનો કોઈ હક નથી મારે તેમ છતાં કહીશ કે એ પણ પરણી જાય. મારા જીવનમાં આવેલી એ શ્રેષ્ઠ દોસ્ત છે! જો નિશાનો સાથ ના હોત તો મારી એક્ટિંગ શક્ય નહોતી.

બસ આપનો સમીર

સુરભીએ પત્ર વાંચીને નિશાને આપ્યો. નિશા પણ વાંચીને રોઈ પડી. થોડી વાતો થઇ. જતી વખતે ૧૦૦ રૂપિયા સુરભિને આપ્યા મંજુબેને અને ફરથી ભેટ્યા અને સદા સુહાગણ રહે દીકરા એવા આશીર્વાદ આપ્યા. નિશા અને સુરભી લગ્નસ્થળે પાછા આવ્યાં. કેવલ એની રાહ જોતો હતો.સુરભિને ભેટીને નિશા રડી. કેવલ અને સુરભી એમના ઘર તરફ જઈ રહ્યા હતાં. સુરભી આંખો મીંચીને બેઠી હતી.સમીરની બે આંખો તેમનાં પર હેત વરસાવતી હતી. ઘણીવાર આપણા જીવનમાં જે કોઈ સુખ આવે છે એ બીજાઓની સતત પ્રાર્થનાને કારણે પણ આવતું હોય છે!!

“યાદો એ ભૂતાવળ જેવી હોય છે એ જલ્દીથી પીછો નથી છોડતી”

ગાંઠ (Ganth) - Best Story in Gujarati by Mukeshbhai Sojitra

2017-02-09T03:22:00.001-08:00

નદીનાં ખુલ્લાં પટમાં એક પડાવ હતો. ચાલીસેક તંબુ તાણેલા. નાની એવી વસાહત જ જોઈ લ્યો. બાજુમાં જ એક નાનકડું શહેર હતું. લગભગ પોણો મહિનો થયો હતો આ પડાવ ને અને હવે લગભગ પોણો મહિનો બાકી રહ્યો હતો. નાત મુખીનો વરસોથી પળાયેલ એક વણલખ્યો નિયમ હતો કે ગમે એવું ગામ , નગર કે શહેર હોય દોઢ મહીનોથી વધારે રોકાવું નહિ. આવા બીજા સાત પડાવ હતાં આ જ નદીના પટમાં શહેર મોટું હતું એટલે આ લોકો આઠે આઠ પડાવ એક જ નદીમાં હતાં નહીતર અલગ અલગ ગામમાં હોય. એક જ નદીનો પટ હોવા છતાં બે પડાવ વચ્ચે ખાસું અંતર હતું!!

આ આઠેય પડાવનો એક નાત મુખી હતો અને એ પડાવ નબર એકમાં હતો!! નાત મુખી એટલે ખલાસ!! એનો પડ્યો બોલ જીલાય!! એ જે કહે એ કરવાનું જ અને ના કરો તો કાઢે નાત બહાર!! એટલે જ પડાવ માં કહેવાતું કે ભાઈ ભગવાન રૂઠે તો ભલે રૂઠે પણ આ નાત મુખી રુઠવો ના જોઈએ!! પડાવમાં દરેક પાસે એક ગાડું હોય બે બળદ તો હોય જ બાકી કોઈ પાસે બે ગાડા હોય અને ચાર બળદ હોય!! નાત મુખી જ નક્કી કરે કે કોને ક્યાં જાવું!! આ આઠેય પડાવના કાયદા કાનુન આ નાત મુખીને મોઢે!! ભાગ્યું તૂટ્યું રજવાડું જ જોઈ લ્યો ને આખા વરહનું આયોજન નક્કી થઇ જાય!! અને હોળી વખતે આ લોકો બધાં પડાવ એક જ જગ્યાએ ભેગો થાય..અને હોળીને તો પંદર જમણની વાર હતી!!

આમતો કહેવાય છે કે આ વિચરતી જાતિ વરસો પહેલાં રાજસ્થાનમાંથી આવેલા અને ગુજરાતમાં ખાવાનો રોટલો મળી ગયો એટલે અહી જ આડા અવળા ગમે ગામ પોતાનો વારસાઈ ધંધો કરવા માંડેલા પણ ક્યાંય ઠરી ઠામ ના થાય!! ખુલ્લામાં પ્રકૃતિ સાથે કાયમી નાતો એને બંધીયારમાં કેમ ફાવે!! એક દમ મજબુત અને મહેનતું પ્રજા પણ ગરીબ નહિ એક ગાડાવાળા પાસે નાંખી દ્યો તોય બે બે લાખ રોકડા નીકળે જ એ મુસાફરી કરતાં હોય ત્યારે ગાડાની નીચે બાંધેલા હોય અને જ્યાં પડાવ નાંખે ત્યાં આજુબાજુની જમીનમાં દાટેલા હોય!! કસબ અને કારીગરી નહિ!! કોઈ ફેશન નહિ પણ વ્યસનોથી પુરેપુરા ઘેરાઈ ગયેલાં!! જેટલાં વ્યસન ભાયુંમાં એટલાં જ વ્યસન બાયું માય ખરા!! પણ ભગવાને તંદુરસ્તી ગઝબની આપેલ કે કોઈ મોટા મોટા રોગ તો આ લોકને થાય જ નહિ!! શરૂઆતમાં બધાયનો ધંધો એક જ હતો ઢોર ઢાંખર વેચવાનો, પછી કાળક્રમે કલઈ કરવામાં હાથ બેસી ગયો!! પીતળના વાસણ ને એવી તો કલઈ કરે કે એકદમ સ્ટીલ જેવું કરી દે!! એકદમ ઝગારા મારતું વાસણ કરી દે!! ગામેગામ ફરતા અને કોલસાની ભઠ્ઠી પેટાવીને કલઈ કરતાં!! પણ પછી તો સ્ટીલના વાસણ જ આવ્યાં અને પ્લાસ્ટીકના યુગમાં તો એમનાં એ ધંધા પડી ભાંગ્યાને તે સહું પોતપોતાની રીતે ધંધો કરતાં!! કોઈ મેળામાં રમકડા અને બંગડી વેચતા તો કોઈ હાઈવે કે શહેરની સડકો પર કોઈને કોઈ વસ્તુ વેચવા નીકળી જતાં!! અમુક તો વળી સોનાનાં દાગીના ને કાટ ઉખેડવાના અને લુંટવાના ધંધામાં ચડી ગયેલાં!!

ધૂળા ગેમા નાત મુખી એક મોટા ખાટલા પર લાંબા પગ કરીને બેઠેલ હતો. એય ને ગથોડાં જેવો બાંધો. રવિવાર સિવાય લગભગ નાતો નહિ અથવા તો પડાવમાં કોઈ અવસાન પામ્યું હોય તો નાય બાકી નાવા બાવાના અપલખણ એનામાં આવેલા જ નહિ!! આજુબાજુ ત્રણ ચાર ટાબરિયા રમતા હતાં.આમ તો આડા દિવસે બધાય સવારમાં જ પોત પોતાના કામે જતાં રહે પણ આજ પડાવમાં બધાને ઉત્સુકતા હતી.. આજ નાત મુખી એ મીટીંગ બોલાવી હતી અડધી કલાકમાં બાકીના સાતેય પડાવ વાળા આવી જવાના હતાં!! અગાઉ લગભગ ક્યારેય આવું બન્યું નહોતું જે નિવેડો લાવવાનો હોય, જે પ્રશ્ન હોય ઈ બધાં હોળી પર જ ઉકેલાઈ જતાં!! પણ આજ ધૂળા ગેમા ચિંતામાં હતો!! આજ એક પ્રશ્નનું નિરાકરણ લાવવાનું હતું!! કલાકેકમાં બધાં આવી ગયાં!! નાત મુખી એક જ મોટા ખાટલા પર બેઠો હતો. બાકીના બધાં નીચે બેઠા હતાં.. નાત મુખીએ હોકલી પીવાની શરુ કરી. બાકીના બધાં ચલમ પીતાં. મુખી એક જ હોકલી પી શકે!! તમારે હોકલી પીવી હોય તો મુખી બનવું પડે!! એક બાજુ ભાયું ગોઠવાણા!! બાયું બધીયું જમણી બાજુ ઉભી હતી,એમની બાજુમાં છોકરીયું અને નાના છોકરા. જમણી પ એક ગાડાની ઉન્ધ પર ચાર પાંચ વાંગડ કહી શકાય તેવા છેલબટાઉ જુવાનીયા ખાખાખીખી કરતાં હતાં. બરોબર વચ્ચે ધુનકી અને એની દીકરી લખી ઉભી હતી.

“તો હવે શરુ કરીએ” એક જણ બોલ્યો. અને મુખીએ હોકલીમાંથી સટ મારીને ધુમાડાનો ગોટો હવામાં ઉડાડયો......

પડાવ નબર ત્રણમાંથી એક જણ ઉભો થયો અને નાત મુખીને કીધું.

“આ ધુનકી એની દીકરી નો સંબંધ ગટીયા સાથે થયેલો છે એ તોડવા માંગે છે,એની દીકરી લખી કહે છે કે ગટીયા હારે એને નથી પરણવું”

“એમ ઈ નો હાલે વિહ વરસ પહેલાં એનાં સંબંધની ગાંઠ ગટીયા હારે બધાયની રૂબરૂ માં બંધાઈ ગઈ છે, નીમ ઈ નીમ , ઈ તૂટે તો આપણું ગાડું કેમ હાલે આપણા સમાજમાં ઈ બન્યું નથી ક્યારેય.. અને હા એવું કોઈ કારણ હોય તો સમાજ વિચાર કરે પણ તોય દંડ તો ભરવો જ પડે!! નાત મુખી ધૂળા ગેમા એ બીજી સટ મારી હોકલીમાંથી અને કીધું અને ધુમાડાના ગોટા ઉડ્યા!!

દર હોળી એ દીકરા દીકરીના સગપણ થતાં. જે પડાવ હોય એ કુટુંબ ગણાય!! બીજા પડાવમાં તમે સંબંધ કરી શકો. પોતાના પડાવ માં નહિ.. આજ થી વીસ વરસ પહેલાં લખી જ્યારે એક વરસની હતી ત્યારે એનો સંબંધ ધૂળા ગેમાના નાના ભાઈ ના એક વરહના છોકરા ગટીયા સાથે કર્યો હતો.. અને વિધિ પણ એકદમ સામાન્ય!! બધાં નાના નાના છોકરાના સંબંધ ઘોડીયામાંથી જ નક્કી થઇ જાય.. હોળીને દિવસે બધાં ના ઘોડિયા એક લાઈનમાં ગોઠવે અને મુખી કહે

“લાવો સોપારી એટલે છોકરા વાળા એક સોપારી આપે,છોકરી વાળા એક સોપારી આપે. અને મુખી કાઢે એક રેશમની ચુંદડી!! એ બેય સોપારી ચુંદડીની વચ્ચે મુકીને એક મોટી ગાંઠ મારી દે એટલે પૂરું!! અને ચુંદડી આપે છોકરાવાળા ને બસ કામ પૂરું હવે એ ગાંઠ નાત મુખી કહે તો જ છૂટે નહીતર નહિ!! જીવનભર સંબંધ નિભાવવાનો!!! આ ચુંદડીમાં ગાંઠ એટલે લોઢામાં લીટો!! અને આ રીતે જેટલા સંબંધ કરવા હોય ઈ બધાં હોળીને દિવસે થતાં!!

પણ ધુનકી ની દીકરી લખીને આ સંબંધ હવે મંજુર નહોતો. ધુનકી રૂપ રૂપનો કટકો એનો પતિ મંગલો લખી જયારે એક વરસની હતી ત્યારે જ ગુજરી ગયેલો. આમતો કાગડો દહીંથરું લઇ ગયેલો કયા રૂપાળી ધુનકી અને ક્યાં માયકાંગલો મંગલો પણ નાનપણમાં એનો સંબંધ થઇ ગયેલો.મંગલાને કાયમ દેશી ટટકારવા જોઈએ અને લગ્ન પછી તો ધુનકી આવી ગઈ કમાવા વાળી એટલે ડબલ ટટકારવા માંડ્યો ને એમને એમ એ ઉકલી ગયો ને ધુનકી ને લખી એકલાં થઇ ગયેલાં. લખી એની માં ઉપર ગયેલી અને એય નાનપણથી જ ખુબ જ રૂપાળી હતી તે એક હોળીના દિવસે પરમ્પરા મુજબ એનું પણ સગપણ થઇ ગયેલું ગટીયા સાથે. એક દિવસ પડાવ એક શહેરમાં હતો અને ધુનકી લખીને લઈને રમકડાં વેચવા રોડ પર બેસે ને બાજુમાં જ નિશાળ તે લખી નિશાળના દરવાજે ઉભી રહે અને નિશાળ સામે જોઈ રહે!! ઉમર હશે આઠેક વરસની!! કાયમ ઉભી રહે દરવાજા પાસે!! નાનકડી છોકરીની આંખો શાળાના એક શિક્ષિકાબેન ઓળખી ગયાં તે એક દિવસ લઇ ગયાં નિશાળે!! ધુનકીએ પણ રજા આપી તમ તમારે લઇ જાવ નિશાળે!! અને લખીને મજા આવી ગઈ. મહિનો આમ ચાલ્યું ને પછી પડાવ ઉપાડવાનો સમય આવ્યો ને લખીને તો નિશાળે ફાવી ગયેલું.

“તારી છોડી ભણવામાં હોંશિયાર છે એને શાળામાં બેસારવી છે આવતાં વરસે? શિક્ષિકાબેને ધુનકીને કીધેલું.

“ના બોન અમે તો ફરતાં જીવ તે કેમ મેળ ખાય, આજ અહી તો કાલ બીજે અને ઉપરથી એનો બાપ પણ નથી, હું ને છોડી બે જ છીએ આ રમકડા વેચી ને જેમ તેમ પૂરું કરીએ છીએ” ધુનકીએ નિસાસો નાંખેલ.

“જો તારે ભણાવવી હોય તો એ બધું થઇ રહેશે જ બોલ એક કસ્તુરબા ગાંધી વિદ્યાલય છે એમાં રહેવા જમવાનું મફત છે. ઘણી બધી છોકરીઓ ભણે છે, છોકરી સચવાશે કાલે વિચાર કરીને કેજે” અને એ સાંજે નાત મુખીને વાત કરીને મુખીએ રજા પણ આપી અને કીધું પણ ખરું.

“ ભણે ઈ સારું, આપનામાંથી કોઈ ભણેલું હોય ઈ ક્યારેક તો કામ આવે જ પણ ઈ ધ્યાન રાખજે કે એ પછી આપણી સામે ના થાય, બાકી બીજા વરણ ને આપણે જોઈ જ છીએ કે છોડી વધારે ભણે ઈ પછી કોઈના કાબુમાં રેતી નથ્યને પછી ભાગી જાય છે બીજા હારે એવું તો નહિ થાય ને, એતો ખબર છને કે એનાં નામની ગાંઠ ચુંદડીમાં પડી ગઈ છે ગટીયા હારે, અને ગટીયો મારા ભાઈનો છોરો છ!!

“ઇવું કાઈ નહિ થાય ઈની હું તમને ખાતરી આલું છું” ધુનકી બોલી એક સજ્જડ વિશ્વાસ થી બોલી. અને આ રીતે લખી ભણવા બેઠી. વેકેશન પડે એટલે ધુનકી એને તેડી આવે,હોળી આવે એટલે તેડી આવે બાકી એ કસ્તુરબા બાલિકા વિદ્યાલયમાં ભણી આઠ ધોરણ!! પછી તો એણે ઘરે બેઠા દસમાની પરીક્ષા આપી અને પાસ પણ થઇ. પણ આ હોળીએ એને ગટીયા ની હારે જાવાનું હતું. ગયે વરહે જ નાત મુખીએ કીધું તું કે હવે લખીને આણું વળાવી દે આવતી હોળી એ અને ધુનકી એ હા પાડીતી!! પણ હવે હોળી ને જાજી વાર પણ નહોતી ને લખીએ ના પાડી દીધી કે

“મારે ગટીયા હારે પરણવું જ નથી.”

“તો કોની હારે પરણવું છે તારે” ધુનકી બોલી.

“કોઈનીય હારે નહિ, મારે તો એક નિશાળ ખોલવી છે આપણા પડાવમાં એક સંસ્થા મને મહીને પાંચ હજાર આપશે ને મારે નાના નાના ટાબરિયાને ભણાવવા છે, મારે લગ્ન જ નથી કરવા” ધુનકી આ વાત સાંભળીને આભીજ બની ગઈ હતી..

નાત મુખીએ પાછી હોકલીમાંથી એક સટ મારીને ધુમાડાનો ગોટો કાઢ્યો... ધુમાડાના ગોટે ગોટા!!

“ઈ ના પરણે ઈ કિમ હાલે આ જોઈ લ્યો આ ચુંદડી એમાં ગાંઠ છે સોપારીની ગાંઠ” ગટીયાનો બાપ હકલો તપી ગયો અને ચુંદડીનો ઘા કર્યો ખાટલા ઉપર અને ચુંદડી હાથમાં લઈને એનો મોટોભાઈ નાત મુખી ધૂળા ગેમા એ કીધું.

“વાત તો બરાબર છે, ચોસઠ જોગણીની શાખે, વડવાઓની શાખે આ સંબંધ આજથી વિહ વરહ પેલાં નક્કી થયો હતો પણ આપણે લખીને પૂછીએ કે એને વાંધો શું છે”

“ભણી ને બગડી ગય છે એક વાર આણું વળીને આવે પછી બે જ દીમાં સીધી ના કરું તો મારા બાપ હકલા ધૂળાનું નામ લાજે નામ” ગટીયો બોલ્યો અને એની સાથે એનાં ચાર પાંચ વાંગડ ભાઈ બંધો પણ ખીખીખીખી કરીને હસ્યાં.. લખીએ તિરસ્કારથી એની સામે જોયું.પડાવ વાળી બધી બાયું અને છોકરીઓ લખીને માન થી જોઈ રહ્યા.

“હું બોલીશ તો ખરી પણ પછી નાત અને મુખી બાપાને સાંભળવાની તેવડ તો છે ને , તો જ હું બોલીશ.” લખી બોલી એક સન્નાટો વ્યાપી ગયો.

“ઓતારીની આ તો હિરોઈન જેવું બોલે છે, અલી તારે ફિલ્મમાં ઉતરવું હોય તો કહી દે જે હું તને મુંબઈ લઇ જાશ મુંબઈ” ગટીયો ટીખળે ચડ્યો.

“ભલે તારે જે કહેવું હોય ઈ કે નાત ને મને વાંધો નથી” નાત મુખી બોલ્યાને પાછો હોકલીમાંથી એક સટ મારીને ધુમાડા કાઢ્યા. બાકીના બીજા ચલમ પીતાં હતાં.

“આવા ખીલા ઉપાડ જેવા હારે મારી જિંદગી ના જાય, એનું મો તો જોવો આખો દિવસ મોઢામાં તમાકુ હોય અને ધંધા જાકુબના છે, અને હવે જમાનો બદલાઈ ગયો છે એનો વિચાર કર્યો છે,પેલાની વાત નોખી હતી મને મારી માએ કીધેલું કે પેલાં તો આદમી સાથે કામ કરતાં અને અત્યારે આપણા આઠે પડાવમાં કામ કરનારા કેટલા!! ભાયું બધાં બાયું પર જ નભે છે!! બધી વસ્તુ બાયું જ વેચે છે અને ભાયું તો આખો દિવસ ઘેનમાં પડ્યા રહે છે!! અને બીજા તો આડા અવળા ધંધા કરે છે મને ના ફાવે આવી જિંદગી!! ગટીયામાં એક પણ લખણ સારું હોય તો બતાવો..નાત ને ખબર હોય કે ના હોય મને ખબર છે એ દેશી દારુ નો ધંધો કરે છે!!આવા હારે મારે પરણવાનું!! હું નાત વિરોધ માં નહિ જાવ!! હું પરણીશ જ નહિ કોઈની સાથે મારે તો નિશાળ ખોલવી છે!! સરકારે મંજૂરી પણ આપી દીધી છે!! પગાર મને સરકાર આપશે. આ નાગાપૂગા અને રોગ થી લથબથ બાળકો જુઓ!!આને ખવરાવવાનું કોઈને નથી સુજતુ અને સાંજે સો રૂપિયાનો ઢીંચી જાવ છો તે નાત ને આની શરમ નથી આવતી!!પેલાં આપણામાં વ્યસન નોતા તે આપણા બાળકો ટાચકા જેવા હતાં, હવે જુઓ મંદવાડ આવી ગયો મંદવાડ!! એટલે નાત ને હું હાથ જોડું છું કે મને નિશાળ ખોલવા દે, મારે બધાને ભણાવવા છે!! હું મરીશ ત્યાં સુધી આ પડાવમાં જ રહીશ પણ ગટીયા હારે તો કોઈ કાળે પણ નહિ!! મારી ગાંઠ તોડી નાખો ચુંદડીમાંથી એટલું જ હું નાત મુખી પાહે માંગુ છું” લખી બોલી ગઈ બધાં સ્તબ્ધ બની ગયાં!! ગટીયો બોલ્યો..

“ આ હાળી તો રાજકારણમાં હાલે એવી છે એક વાર મારી સાથે આવી જા હું તને દલ્લી લઇ જાશ દલ્લી, અત્યારે ભડ ભડ બોલશોને પણ એક વાર આણું વળીને આવીજા આમ જો બાપના બોલથી તને સીધી દોર ના કરી નાંખું તો ફટ છે મને” અને ગટીયા સાથે એનાં ભાઈબંધો ખીખીયાટા કરતાં હસી પડ્યા.

“ તું મને સીધી કરીશ એમ, તારી જેવા ઉંટીયાલ તો મારી બાજુમાં પણ ઢુંકી શકે!! તારી જેવાને તો હું ઉભો ને ઉભો ચીરી નાંખું માટે માપમાં જ રેજે અને તારી બાજુમાં આ ખીખીયાટાં કરતાં ખૂટીયા છે એને પણ કહી દેજે કે માપમાં રે,અને જોવું છે તારે હું શું કરી શકું જોવું છે ??” એમ કહીને બાજુમાં પાવડાનો એક સાંબડો પડ્યો હતો તે બે હાથે લઈને વાળ્યો ને સામ્બડા ના બે કટકા થઇ ગયાં!! બધાં જોઈ જ રહ્યા ને પેલી ગેંગ તો કાળી મેશ થઇ ગઈ!! ચહેરા પર થી હાસ્ય વિલાઈ ગયું.

નાત મુખી મલક્યા હોકલીમાંથી સટ માર્યો અને ધુમાડાના ગોટા કાઢીને બોલ્યાં.

“ નાત ને દંડ ભરી દે એટલે નાત છૂટી અને તુય છૂટી, નીમ ઈ નીમ હું પંચને કહું કે એનો દંડ કેટલો થાય એ કહે અને પંચ જે દંડ કરે ઈ કાલ આવા ટાણા સુધીમાં ભરી દે નહીતર પછી આવતી હોળી નહિ પણ કાલે જ તને ગટીયા સાથે વળાવી દેવાની છે”

એમ કહીને જમણા હાથે ડાબા પગને એક થાપટ મારીને હોકલી ઓલવી નાંખી!! જ્યારે નાત મુખી થપાટ મારીને પછી હોકલી ઓલવે એટલે નિર્ણય ફાઈનલ ગણાય!!!

પંચના લોકો ગુચ પૂછ કરવા લાગ્યાં!! લખી ગર્વથી ઉભી હતી, બીજી બાયું ને માન થતું હતું લખી પર પણ બચારી બોલી શકતી નથી. ધુનકીને આજ પોતાના ધાવણ પર ગૌરવ થયું. પેલી ગેંગ તો મૂંગી મંતર જ થઇ ગયેલી અને ગટીયાને ય થઇ ગયું કે આ જો આણું વળીને આવી તો મારા તો ઢીંઢા જ ભાંગી નાખે. એની નજર પેલાં તૂટી ગયેલાં સાંબડા તરફ જતી હતી!!!

“આ વરહ ને ધ્યાનમાં લઈને આ નાત ત્રણ લાખ ને ચાલીશ હજાર દંડ ઠરાવે છે, ઈ કાલ બપોર સુધીમાં ભરી જાય ધુનકી તો એની ચુંદડીની ગાંઠ છોડવામાં આવશે નહીતર નાત મુખી એ કીધું એ પ્રમાણે લખીને આણું વળાવવામાં આવશે:” પંચે જાહેર કર્યું ને ધુનકીના મોતિયા મરી ગયાં. એ તો રડવા જ લાગી એ એકલી બાઈ એની પાહેથી આટલા રૂપિયા કયાંથી હોય એણે હાથ જોડ્યા નાત સામે અને લખી ખીજાણી

‘ “તું રો માં માડી તું રો માં હું ય જોવ છું કાલે મને આ બધાં કઈ રીતે આણું વળાવે છે!!!, કાલે મરદ ના દીકરા છે કેટલા એની ખબર પડી જાશે!!! હાથ જોડમાં તું આ બધાની સામે !! કાલ હું શું અને આ બધાં છે!! કાલ બધાનું પાણી મપાય જાશે હાલ્ય મોર્ય થા માડી”!! અને આમ કહીને એક ક્રોધ ભરેલી અંગારા વરસતી આંખે લખી એની માં ને લઈને એનાં પડાવે જતી રહી.. બધાની ચલમ આપોઆપ ઠરી ગઈ હતી!!! બધાં જ બોલ્યાં વગરના વીંખાઈ ગયાં!!

રાત જામી હતી!! નાત મુખીને ઊંઘ નથી આવતી આકાશમાં બીજનો ચંદ્રમાં ચમકી રહ્યો હતો!! રાતના લગભગ બે વાગ્યા હતાં!! ધૂળા ગેમા ઉભો થયો!!! એક બાવળ પાસે ગયો!! ત્યાં એક આંકડો હતો ત્યાં એણે હાથ થી થોડું ખોદ્યું, અંદરથી એક મોટો બરણો કાઢ્યો. બરણામાંથી ચાર બંડલ કાઢ્યા અને નાંખ્યા એક થેલીમાં અને પછી લીધી પેલી હોકલી અને હાલ્યો પડાવ બાજુ!!!

બે પડાવ પછી એ ચોથા પડાવે આવીને ઉભો રહ્યો, આજુબાજુ જોયું બધાં ઘોંટાઇ ગયાં હતાં ધીમા પગલે છેલ્લાં ગાડા પાસે ગયો અને ત્યાં તંબુમાં માં દીકરી જાગતા હતાં!! ધીમો ઈશારો કર્યો, ધુનકી અને લખી એ નાત મુખીને જોયા અને ચમકી ઉઠ્યા લખી કશુક બોલવા જાય છે ત્યાં નાત મુખી એ હાથ જોડીને ઈશારો કર્યો કે બોલતી નહિ. મુખીની આંખમાં એક લાચારી હતી. ઇશારાથી મુખીએ દૂર રહેલા ખીજડા ના ઝાડ નીચે આવવાનો ઈશારો કર્યો.ત્રણેય જણા દબાતા પગલે ખીજડાના ઝાડ પાસે ગયાં અને નાત મુખી બોલ્યો. કોથળી ધુનકીને આપી.

“ આ લે આમાં ચાર લાખ છે, કાલે મારા ખાટલા પર ત્રણ લાખ ચાલીશ હજારનો ઘા કરજે અને બાકીની રકમ લખી માટે નિશાળમાં ભલે વપરાય, ચોસઠ જોગણીના સોગંદ છે કોઈને વાત નહિ કરવાની કે પૈસા મેં આપ્યા છે”

“ આ મહેરબાનીનું કારણ હું જાણી શકું “ લખી બોલી. નાત મુખી ધૂળા ગેમા બોલ્યો.

“અમુક વાતો ના કારણ ના જણાય બસ રોગ મટાડવો હોય તો મારણ જોવાય” પણ લખી વાતને વળગી રહી.

“ તો અમારે નથી જોઈતા આ પૈસા, અને મારે શું કામ તમારી દયા પર જીવવાનું” છેવટે નાત મુખી બોલ્યો લખી માથે હાથ મુક્યો.

“તું મારી દીકરી જેવી છો, તારી માં ને પરણવાની ઈચ્છા હતી, તારી માં પણ મને દિલ આપી ચુકી હતી. પણ અમે મર્યાદામાં જ હતાં. એ વખતે મને અને તારી માને પણ ચુંદડીની ગાંઠ જ નડી ગઈ હતી. મારા બાપા ગેમા ભલા એ વખતે મુખી હતાં!! એમણે જ નાનપણ માં મારો સંબંધ વાલી સાથે ગોઠવેલો અને ધુનકીનો મંગલા સાથે!! બસ પછી તો અમે દૂર થી એક બીજાને જોયા કર્યા વરહ થઇ ગયાં આજે ચાળીશ પણ એક બીજાને હજી અડ્યા પણ નહિ !! ધર્મ ઈ ધર્મ !! મંગલો મર્યો ત્યારે હું ખુબ રોયો હતો. પછી તો હું નાત મુખી થયો કારણ કે બે વરહ પછી મારો બાપ ગુજરી ગયેલ. હું તને નાની હતીને ત્યારથી દીકરીજ માનું છું!! ભલે સગી નથી તો શું થયું !! ધુનકી ની દીકરી ઈ મારી જ દીકરીને બાકી ધર્મ ઈ ધર્મ!! એટલે જ તો તને ભણવા માટે મેં રજા આપેલી!! દીકરી તું નિશાળ ખોલ!! બધાને ભણાવ હવે જમાનો છે ભણતર નો!! અમારું તો જીવતર અંધારામાં ગયું પણ અજવાળું તમને બોલાવે છે!! કાલ દંડ ભરી દો પછી કોઈ તમને વતાવશે નહિ!! આ પૈસા મારી મરણ મૂડીના છે!! મારી કમાણીના છે !! નીતિના પૈસા છે !! નીતિના પૈસાથી નીતીવાળું શિક્ષણ આવે મારે બે છોકરા છે ને પણ હવે ઠીક મારા ભાઈ એકેયમાં દિવેલ નહિ!! હાલો મારે મોડું થાય છે” ધૂળા ગેમા એ હોકલી કાઢી ગડાકું ભરી અને સટ મારીને ધુમાડાનો ગોટો કાઢ્યો!! લખી આગળ આવી પગે લાગી!! ધૂળા ગેમાએ માથે હાથ મુક્યો!! ધુનકી એ હાથ જોડ્યા.. અને નાત મુખી ઉપડ્યો પોચા પગે!! હળવે... હળવે...... પાછો હોકલીમાંથી એક સટ મારીને વાદળને આંબી જાય એવો ધુમાડાનો ગોટો કાઢ્યો!!

અને બીજે દિવસે સવારે, બધાની સામેજ, ધુનકી એ રૂપિયાનો ઘા કર્યો અને બોલી.

“ ગણી લ્યો તમારાં રૂપિયા , બરાબર ગણજો પછી ના કહેતા કે ઓછાં છે” પૈસા ગણાયા, બધાને નવાઈ લાગી.

“ લાવ્ય ચુંદડી હકલા “ હકલા ને હજુ માન્યામાં નહોતું આવતું કે ત્રણ લાખ અને ચાલીશ હજાર ધુનકી એ કાઢ્યા ક્યાંથી.

“લાવ્ય ચુંદડી હકલા , સાંભળતો નથી કે શું ?” અને હકલા એ ધ્રુજતા હાથે ચુંદડી આપી,

અને ધૂળા ગેમા એ હોકલીમાથી સટ મારી, ધુમાડાના ગોટા કાઢ્યા. અને પછી ધૂળા ગેમા બોલ્યો.

“ચોસઠ જોગણીની સાખે, નાત મુખી ધૂળા ગેમાની શાખે,એનાં વડવા ગેમા ભલાની સાખે,એનાં વડવા ભલા રામાની સાખે એમ એકોતેર પેઢીની શાખે આજ ફાગણ મહિનાની ત્રીજ ને શાખે,પંચ પરમેશ્વરની શાખે, જતી સતી સુરજનારાયણની શાખે આજે મંગલા જૂઠાની ઘરવાળી ધુનકી એ પોતાની દીકરી લખી નો જે સંબંધ હકલા ગેમા ના છોકરા ગટીયા સાથે ઠેરાવેલો હતો એ રૂપિયા ત્રણ લાખ ને ચાલીશ હજાર આપીને ફોક કરેલ છે હવે પછી આ બાબતે કોઈએ લખી કે ધુનકી ને સંભળાવશે કે ખાર રાખશે તો એને નાત બહાર મુકવા માં આવશે” એમ કહીને એક જ જટકે પેલી ચુંદડી માંથી ગાંઠ છોડી નાખી સરરરરરરરર કરતી ને બેય ને એક એક સોપારી આપી દીધી!! અને પછી એક સટ મારીને ધુમાડાના ગોટા કાઢીને ધૂળા ગેમા એ જમણા હાથે ડાબા પગને એક થાપટ મારીને હોકલી ઓલવી નાંખી!! જ્યારે નાત મુખી થપાટ મારીને પછી હોકલી ઓલવે એટલે નિર્ણય ફાઈનલ ગણાય!!!

નકારાત્મકતામાં સફળતા

2016-01-27T06:31:00.000-08:00

એક જંગલ હતું. તેમાં એક હરણી ગર્ભવતી હતી અને તેનું બચ્ચુ
જન્મવાની તૈયારીમાં જ હતું. દૂર દેખાઈ રહેલું નદી પાસેનું એક ઘાસનું
મેદાન તેને સુરક્ષિત જણાતા, તેણે ત્યાં જઈ બચ્ચાને જન્મ આપવાનો નિર્ણય કર્યો.
તે ધીમે ધીમે ત્યાં જવા આગળ વધી અને ત્યાં જ તેને પ્રસૂતિની પીડા શરૂ થઈ ગઈ.

તે જ ક્ષણે અચાનક તે વિસ્તારના આકાશમાં કાળા ડિબાંગ વાદળા છવાઈ ગયાં અને
વિજળીનો ગડગડાટ શરૂ થઈ ગયો.

વિજળી પડતા ત્યાં દાવાનળ ફેલાઈ ગયો.
હરણીએ ગભરાયેલી નજરે ડાબી બાજુ જોયું તો ત્યાં તેને એક શિકારી પોતાના તરફ તીરનું નિશાન તાકતો દેખાયો.
તે જમણી તરફ ફરી ઝડપથી એ દિશામાં આગળ વધવા ગઈ ત્યાં તેને એક ભૂખ્યો
વિકરાળ સિંહ પોતાની દિશામાં આવતો દેખાયો.
આ સ્થિતીમાં ગર્ભવતી હરણી શું કરી શકે કારણ તેને પ્રસૂતિની પીડા શરૂ થઈ ચૂકી છે.

તમને શું લાગે છે? તેનું શું થશે? શું હરણી બચી જશે?

શું તે પોતાના બચ્ચાને જન્મ આપી શકશે? શું તેનું બચ્ચુ બચી શકશે?
કે પછી દાવાનળમાં બધું સળગીને ભસ્મીભૂત થઈ જશે?

શું હરણી ડાબી તરફ ગઈ હશે? ના,ત્યાં તો શિકારી તેના તરફ બાણનું
નિશાન તાકી ઉભો હતો.
શું હરણી જમણી તરફ ગઈ હશે?ના,ત્યાં સિંહ તેને ખાઈ જવા તૈયાર હતો.

શું હરણી આગળ જઈ શકે તેમ હતી?ના,ત્યાં ધસમસ્તી નદી તેને તાણી જઈ શકે એમ હતી.
શું હરણી પાછળ જઈ શકે તેમ હતી? ના, ત્યાં દાવાનળ તેને બાળીને
ભસ્મ કરી દઈ શકે તેમ હતો.

જવાબ : આ ઘટના સ્ટોકેઇસ્ટીક પ્રોબેબીલીટી થિયરીનું એક ઉદાહરણ છે.

તે કંઈજ કરતી નથી.તે માત્ર પોતાના બચ્ચાને, એક નવા જીવને જન્મ આપવા પર જ ધ્યાન કેન્દ્રિત કરે છે.

એ ક્ષણ પછીની ફક્ત એક જ બીજી ક્ષણમાં આ પ્રમાણે ઘટનાક્રમ બનવા પામે છે.
એક ક્ષણમાં શિકારી પર વિજળી પડે છે અને તે અંધ બની જાય છે.

આકસ્મિક બનેલી આ ઘટનાને લીધે શિકારી નિશાન ચૂકી જાય છે
અને તીર હરણીની બાજુમાંથી પસાર થઈ જાય છે.

તીર સિંહના શરીરમાં ઘૂસી જાય છે અને તે બૂરી રીતે ઘાયલ થઈ જાય છે. એ જ ક્ષણે મૂશળધાર વર્ષા વરસે છે અને દાવાનળને બૂઝાવી નાંખે છે.

એ જ ક્ષણે હરણી એક સુંદર, તંદુરસ્ત બચ્ચાને જન્મ આપે છે.

આપણા સૌના જીવનમાં એવી કેટલીક ક્ષણો આવે છે જ્યારે બધી દિશાઓમાંથી નકારાત્મક વિચારો અને સંજોગો આપણને
ઘેરી વળે છે.

એમાંના કેટલાક વિચારો તો એટલા શક્તિશાળી હોય છે કે તે આપણા પર હાવી થઈ જાય છે અને આપણને શૂન્યમનસ્ક બનાવી મૂકે છે.

પણ જીવનમાં એક જ ક્ષણમાં પરિસ્થીતી તદ્દન બદલાઈ જઈ શકે છે.
ચારેબાજુ નકારાત્મકતા જોવા મળે તો પણ દ્રઢ નિશ્ચય રાખીએ તો અવશ્ય સફળતા મલે જ છે.

blogging tips & tricks

2015-12-27T07:34:00.001-08:00

Knowledge world

2015-12-27T07:10:00.001-08:00

Shree Mad Bhagvad Geeta in MP3

2015-07-19T01:01:00.000-07:00

મનની સમજ

2015-05-17T05:48:00.000-07:00

મન, Mind Power.(Revolution In Life)

શ્રદ્ધા દ્વારા સફળતા

2015-05-06T03:17:00.002-07:00

                                          મોટાભાગના તબક્કે આપણે પોતાના વ્યક્તિત્વને બીજા દ્વારા સંચાલિત કરીએ છીએ. હોવું તો એ જોઈએ કે આપણે પોતાના વ્યક્તિત્વ ઉપર શ્રદ્ધા રાખવી જોઈએ. કોઈપણ કામ કરો આ વાત ઉપર વધુ ધ્યાન ન આપો કે લોકો આપણા વિશે શું વિચારતા હશે. બીજાની ટીકા ટિપ્પણીઓથી જવાબ આપણે સંચાલિત થવા લાગીએ છીએ તો એક મોટું નુકસાન એ પણ થાય છે કે આપણો આત્મવિશ્વાસ ડગમગવા લાગે છે.
આપણે પોતાના વ્યક્તિત્વ ઉપર જેટલા વધુ શ્રદ્ધા રાખીશું આપણી અંદર એક નવી યોગ્યતાનો જન્મ થશે અને તે છે સારી અને ખરાબ પરિસ્થિતિઓમાં જીવવાનો નિર્ણય આપણે પોતે લઈશું. જીવન બગીચા અને જંગલ બંનેની જેમ જીવવું પડે છે.
                 બગીચામાં ઝાડ-ફૂલ વ્યવસ્થિત રીતે તૈયાર કરવામાં આવે છે. માળી તેની બરાબર દેખભાળ કરે છે. બગીચામાં બધા સુરક્ષિત હોય છે. સજાવટ હોય છે, ત્યાં ખીલેલા ફૂલ માત્ર આકર્ષિત કરે છે પણ મનને પણ મોહી લે છે. આપણુ જીવન આ રીતે બગીચાની જેમ જ હોય છે. પરંતુ જીવનનો એક પક્ષ જંગલ માફક પણ હોવો જોઈએ. પ્રકૃત્તિનું આ રૂપ વનમાં પણ જોવા મળે છે. પરંતુ ત્યાં એક સ્વાભાવિકતા હોય છે, જંગલનું રૂપ અણધડ અને અછૂતું હોય છે.
                 કોઈ માલિક કે માળીને તેની ઉપર પોતાનું નિયંત્રણ નથી કરેલ હોતું. ત્યાં સંઘર્ષ હોય છે, પણ સૌંદર્ય પણ હોય છે. આપણું વ્યક્તિત્વ ત્યાં જંગલની જેમ હોય છે તો તેની અભિવ્યક્તિ તદ્દન અલગ રહેતી હોય છે. એટલા માટે જૂના સમયમાં વનવાસનું પણ એક મહત્વ હતું. જીવનને વન અને બાગ બંનેમાંથી પસાર કરવું જોઈએ. સુવિધા અને સંઘર્ષ બંને પોત-પોતાની શીખ આપીને જાય છે. જેટલા આપણે વ્યક્તિત્વ ઉપર શ્રદ્ધાવાન થઈશું આપણે એ પરિસ્થિતિઓથી પરિચિત થઈ જઈશું. પોતાના વ્યક્તિત્વ ઉપર પાછા ફરવા માટે એક સરળ માધ્યમ છે. જીવનમાં સંત્સંગની તકને બનાવી રાખો..

પોતાના ૫ર વિશ્વાસ રાખો

2015-05-06T03:13:00.001-07:00

                                                 વિશ્વાસ રાખો કે વર્તમાન નિમ્ન સ્થિતિને બદલી નાખવાની શક્તિ દરેક મનુષ્યમાં પૂરતી માત્રામાં મોજૂદ છે. તમે જે વિચારો છો, શોધો છો, જે પ્રાપ્ત કરવાની યોજના બનાવો છો તે આંતરિક શક્તિઓના વિકાસથી અવશ્ય પ્રાપ્ત કરી શકો છો.
                                                   વિશ્વાસ રાખો કે જે મહત્તા, સફળતા, ઉત્તમતા, પ્રસિદ્ધિ, સમૃદ્ધિ વગેરે બીજા લોકોએ મેળવી છે તે તમે ૫ણ આંતરિક શક્તિઓ ઘ્વારા પ્રાપ્ત કરી શકો છો. તમારામાં એ બધાં જ ઉત્તમ તત્વો મોજૂદ છે કે જેનાથી ઉન્નતિ થઈ શકે છે. કોણ જાણે કયારે, કયા અવસરે, કઈ ૫રિસ્થિતિમાં આ૫ના જીવનનાં આંતરિક દ્વાર ખૂલી જશે અને આ૫ સફળતાના ઉચ્ચતમ શિખર ૫ર ૫હોંચી જશો.
                                                     વિશ્વાસ રાખો કે તમારી અંદર અદ્‍ભુત આંતરિક શકિતઓ રહેલી છે. અજ્ઞાનતાના કારણે તમે મનની અજ્ઞાત, વિશિષ્ટ,અને રહસ્યમય શક્તિઓના ભંડારને ખોલતા નથી. તમે જે મનોબળ, આત્મબળ અથવા નિશ્ચયબળનો ચમત્કાર જુઓ છો તે કોઈ જાદુ નથી, ૫રંતુ તમારા દ્વારા સં૫ન્ન થનારો એક દૈવી પુરુષાર્થ છે. બધામાં આ અસામાન્ય તથા દૈવી શકિતઓ સમાનરૂપે રહેલી છે. સંસારના અનેક મહાપુરુષોએ જે મહાન કાર્યો કર્યા છે તે તમે ૫ણ કરી શકો છો. બસ જરૂર છે પોતાના પુરુષાર્થને જગાડવા માટે આત્મ શક્તિની ચિનગારી પ્રગટાવવાની.

પ્રાર્થનાના શબ્દો

2015-05-05T06:27:00.002-07:00

ભરવાડનો એક નાનકડો છોકરો એક ચર્ચની બાજુની ખુલ્લી જગ્યામાં પોતાનાં ઘેટાં ચરાવી રહ્યો હતો. રવિવારની સવાર હતી. સામૂહિક પ્રાર્થના માટે લોકો ચર્ચમાં આવી રહ્યા હતા. આ તરફ પ્રથમ વખત જ આવી ચડેલા એ બાળકે ચર્ચ તેમજ સામૂહિક પ્રાર્થના એ બેમાંથી એકેય અંગે ક્યારેય કંઈ પણ સાંભળેલું નહીં. હા! ભગવાન વિશે પોતાનાં કુટુંબમાંથી થોડુંઘણું સાંભળેલું ખરું. પણ આટલા બધા માણસોને સવાર સવારમાં એક જ ઈમારતમાં જતા જોઇને એને ખૂબ જ નવી લાગી. કુતૂહલવશ એને ત્યાંથી પસાર થતાં એક માણસને પૂછ્યું કે બધા ક્યાં જાય છે? આ ઈમારત શેની છે અને બધા શું કરવા એક જ ઈમારતમાં જઈ રહ્યા છે? પેલા માણસે જવાબ આપ્યો કે એ બધા માણસો ચર્ચની ઈમારતમાં ભગવાનને પ્રાર્થના કરવા માટે જઈ રહ્યા છે. પેલા બાળકને નવી લાગી. એણે ફરીથી પૂછ્યું કે પ્રાર્થના એટલે શું? જવાબમાં પેલા માણસે કહ્યું કે, ‘પ્રાર્થના એટલે ભગવાનને કહેવાતા એવા શબ્દો કે જેમાં આપણી માંગણી, ભગવાન પ્રત્યેની લાગણી અને કંઈ ખોટું કર્યું હોઈ તો તેનો પસ્તાવો વગેરે બધું જ આવી જાય!’ એટલું કહીને એ માનસ આગળ વધી ગયો.

                 ચર્ચનો ઘંટારવ શરુ થયો. સવારના શાંત વાતાવરણમાં પડઘાતા એ અવાજથી એ બાળકને પણ રોમાંચ થઇ ગયો. આટલા બધા માણસો એકસાથે ભગવાનને પ્રાર્થના કરશે ? એ વિચાર આવતા જ એના મનમાં પણ પ્રાર્થના કરવાની તીવ્ર ઈચ્છા થઇ આવી. પણ એને પ્રાર્થના તો આવડતી નહોતી, છતાં એ ઘૂંટણીયે પડી ગયો, હાથ જોડ્યા, પછી એના એકડિયાના ધોરણમાં શિખવાડાતી એબીસીડી બોલવાનું શરુ કરી દીધું. આંખ બંધ કરીને એ જોર જોરથી ‘એ, બી, સી, ડી, ઈ, એફ, જી,એચ… ..’ એમ બોલવા લાગ્યો.

                 બાજુમાંથી પસાર થઇ રહેલા એક માણસને આ બાળકને જોરજોરથી એ, બી, સી, ડી બોલતો સંભાળીને નવાઈ લાગી. એણે એને પૂછ્યું કે, ‘એ છોકરા! આ શું કરે છે?’
                 ‘ભગવાનને પ્રાર્થના કરું છું!’ આંખો ખોલીને એણે બાળસહજ નિખાલસતા સાથે જવાબ આપ્યો.
                 ‘પણ અલ્યા તું તો એ, બી, સી, ડી બોલે છે. એવું કેમ?’
                 ‘મને પ્રાર્થના કરતાં આવડતું નથી ને એટલે હું એબીસીડી બોલું છું. મારે જે કંઈ કહેવું છે એ કહેતા મને આવડતું નથી, પણ ભગવાન તો એ જાણે જ છે ને? હું એ એ, બી, સી, ડી બોલું છું એમાંથી એ યોગ્ય શબ્દો લઇ એનો યોગ્ય જગ્યાએ ઉપયોગ કરીને સમજી જશે!’ જવાબ આપી ફરીથી એ છોકરો આંખ બંધ કરી એ, બી, સી, ડી બોલવા માંડ્યો!

                 બાળકને પ્રશ્ન પૂછનાર એ માનસ બે ક્ષણ ઊંડા વિચારમાં પડી ગયો. એની આંખોમાં આંસુ ભરાઈ આવ્યા. ચર્ચમાં જવાનું માંડી વાળી એ પણ પેલા બાળકની બાજુમાં ઘૂંટણીયે પડી ગયો. આંખો બંધ કરી, બંને હાથ જોડીને એણે પણ એ, બી, સી, ડી બોલવાનું શરુ કરી દીધું!

Glucose :- સાચા િદલથી કરેલી પ્રાર્થના
                  ભગવાન સુધી આપમેળે પહોંચે છે ઼

પ્રસન્નતાનો અનુભવ

2015-05-05T06:27:00.001-07:00

                                             એક પ્રખ્યાત સુફી સંત હતા. એની ખ્યાતી ચારે બાજુ ફેલાયેલી હતી. એક વખત એક માણસ સાધના શીખવા ગયો. એની માત્ર એટલીજ ઈચ્છા હતી કે એ એવું કંઈ સિદ્ધ કરે જેથી એ હમેશા પ્રસન્ન રહી શકે.

એ માણસ સુફી સંત પાસે પહોચ્યો ત્યારે એણે જોયું કે એ સંત પાસે વાસની બનેલી એક નાનકડી છાબડી હતી અને એમાંથી એ દાણા લઇ ને પક્ષીઓને ખવડાવતા હતા.એ જોઇને સંતના મો પર હરખ સમાતો ના હતો.
આમ ઘણો સમય પસાર થઇ ગયો. સંતે પેલા માણસ તરફ કોઈ ધ્યાન ના આપ્યું. આથી પરેશાન થઈને એ પેલા સંતને કંઈક કહેવા જતો હતો ત્યાજ એને રોકીને સંતે પેલી દાણા ભરેલી છાબડી એને પકડાવી દીધી અને કહ્યું:
'હવે તું પક્ષીઓને ચણ નાખ અને એના આનંદનો અનુભવ મેળવ'
પેલો માણસ તો વિચારવા લાગ્યો કે ક્યાં હું પ્રસન્નતા પ્રાપ્ત કરવાની સાધના જેવી ઉંચી વસ્તુ શીખવા અહી આવ્યો છું અને ક્યાં આ સંત મને પક્ષીઓને ચણ નાખવા જેવું મામુલી કામ સોપે છે.
સુફી સંતે એના મનમાં ઘોળાતી વાત પકડી પડી અને બોલ્યા, ખુદની મુશ્કેલીઓને ભૂલીને દરેક જીવને આનંદ પહોચાડવાનો પ્રયાત્નાજ જીવન ની દરેક સિદ્ધિ અને પ્રસન્નતાનું રહસ્ય છે. જો તું સુખ અને પ્રસન્નતા પામવા માંગતો હોય તો બીજાને એજ આપવાનું શીખ. એજ તો ખરી સાધના છે.
સુખ, પ્રસન્નતા, ખુશી, આનંદ આ બધા સાપેક્ષ શબ્દો છે. આથી એનો અનુભવ પણ સપેક્ષાના સંદર્ભમાં થાય. કોઈને હરાવીને જીતવાના આનંદમાં ભવિષ્યમાં કોઈ સામે હારી જવાનો ભય પણ સમાયેલો હોય છે. આથી સુખ અને પ્રસન્નતા ની બીજા સાથે વહેચણી કરવાથી એનો વિશેષ આનંદ થાય .
glucose :-
                 - પ્રસન્નતા કોઈ ઉપર જીત મેળવીને મળે તેના કરતા કોઈને જીત અપાવીને વધુ મળે છે.
                 -સફળતા દ્વારા પ્રસન્નતા અને પ્રસન્નતા દ્વારા સફળતા મળે છે,. તે એક સિક્કાની બે બાજુ છે.

જિંદગીને બહેતર બનાવવાનાં 25 પગથિયાં – (ભાગ - 5)

2015-05-05T06:27:00.000-07:00

[21] ઈશ્વરના આશીર્વાદનો સદા અનુભવ કરો : જીવનમાં કોઈ નિષ્ફળતા છે જ નહીં. દેખીતી બધી નિષ્ફળતાઓ વધુ મોટી સફળતા તરફ લઈ જતી સીડીઓ જ છે. જ્યારે અવરોધો અસહ્ય લાગે ત્યારે અંતરના ઊંડાણથી કરેલી પ્રાર્થના ચમત્કાર કરી શકે છે. ઈશ્વરનો મને આશીર્વાદ છે એવી લાગણી તમને કોઈ પણ નિષ્ફળતામાંથી બહાર આવવામાં મદદ કરશે.

[22] સદવર્તન કરતા રહો : તમે સદવર્તન કરો છો ત્યારે તમારી ખરી પ્રકૃતિ પ્રગટ થાય છે. પણ દયા અને સેવાની આ પ્રવૃત્તિ મિકેનિકલ ન હોવી જોઈએ. સહજભાવે આવાં સત્કૃત્યો કરો.

[23] હંમેશાં વિદ્યાર્થી રહો : તમે હંમેશ માટે વિદ્યાર્થી રહો. જ્ઞાન કોઈ પણ ખૂણામાંથી આવી શકે છે. જીવનમાં દરેક પ્રસંગ અને વ્યક્તિ આપણને કાંઈક અને કાંઈક શીખવે છે. આ દુનિયા આપણી ગુરુ છે અને તમે સતત શીખતા રહેવાની વૃત્તિ રાખશો તો તમે બીજાની કિંમત ઓછી આંકવાની બંધ કરશો.

[24] અશક્ય સાધવાનું સપનું જુઓ : તમારી પાસે સપનું હશે તો જ એને સાકાર કરી શકશો. અશક્ય લાગે તે સાધવાનું સપનું જુઓ. આપણે સહુ આ દુનિયામાં કશુંક અદ્દભુત અને અનોખું કરવા આવ્યા છીએ. આ તકને સરકી જવા ન દેતા. મોટાં સપનાં જોવાની અને પછી તેને સાકાર કરવાની હિંમત કેળવો.

[25] તમારા દેખાવની તુલના કરો : નવા વર્ષની ઉજવણી તમને શાણા થવાનો અવકાશ આપે છે. ભૂતકાળમાંથી શીખવા જેવું શીખો, ભૂલવા જેવું ભૂલો અને આગળ વધો. ગરીબ માનવી વર્ષમાં એક જ વાર નવું વર્ષ ઊજવે છે. અમીર માણસ દરરોજ ઊજવે છે. પણ સૌથી સમૃદ્ધ તો એ છે જે જીવનની ક્ષણેક્ષણને ઊજવે છે. તમે કેટલા સમૃદ્ધ છો તેના તરફ આ નવું વર્ષ ઉજવતા ઉજવતા એક નજર કરજો. આ તમારું હોમવર્ક છે અને તમારા આ વર્ષના દેખાવની ગયા વર્ષના તેમજ તેના આગલા વર્ષ સાથે તુલના કરશો. હંમેશાં સ્મિત કરતા રહેજો. હૃદય હંમેશાં જૂની વાતોને ઝંખે છે અને મન નવી બાબતોને. જિંદગી આ બંને બાબતોનું મિશ્રણ છે

શ્રીરવિશંકરજીના પચ્ચીસ આ પગલાંનો અમલ કરવાથી આપણી જિંદગી જરૂર બહેતર બની શકે.

જિંદગીને બહેતર બનાવવાનાં 25 પગથિયાં – (ભાગ - 4)

2015-05-05T06:26:00.001-07:00

[16] સંપૂર્ણતાનો આગ્રહ ન રાખો : આ દુનિયામાં દરેક વખતે દરેક વસ્તુ પરિપૂર્ણ ન હોઈ શકે. ઉદાત્ત હેતુઓથી થયેલાં ઉત્તમ કામોમાં પણ ક્યાંક કંઈક અપૂર્ણતા રહી જવા પામે તેવું બને. એ સ્વાભાવિક છે. કમનસીબે આપણા મનને એ સંપૂર્ણતા પકડીને બેસી જવાની ટેવ હોય છે. અને આ પ્રક્રિયામાં આપણે આપણા મનને અને મિજાજને અપૂર્ણ બનાવીએ છીએ. આ વાહિયાત ચક્રમાંથી બહાર નીકળીએ.

[17] આપણે મશીન ન બનીએ : આપણે ઘણી વાર મશીનની જેમ વર્તીએ છીએ. કોઈ વખાણ કરે કે સ્મિત આપીએ અને અપમાન કરે તો ભવાં ચઢાવીએ. હંમેશાં આપણે એક જ સરખી પ્રતિક્રિયા આપવાની જરૂર નથી. જુદી રીતે પ્રતિસાદ આપવાની આપણને છૂટ હોવી જોઈએ.

[18] રમૂજવૃત્તિ કેળવો : દરેક વ્યક્તિને બાળસહજ તોફાનીપણું ઈશ્વરે આપ્યું હોય છે. એ રમતિયાળપણાને જીવંત રાખો. રમૂજ આકરી સ્થિતિને હળવી બનાવી દે છે. રમૂજવાળો માણસ ગમે તેવા સંઘર્ષમાંથી પાર ઊતરે છે. રમૂજ તમને અપમાનથી બચાવે છે. અપમાન અને અવહેલનાથી ભરેલી આ દુનિયામાં રમૂજ એક તાજી હવાના સ્પર્શ જેવી છે. પણ હા, રમૂજમાં હંમેશાં કાળજી ભળવી જોઈએ. તેનો અતિરેક થાય તો ખરાબ. શાણપણ અને સંવેદનશીલતા વિનાની રમૂજ સમસ્યાઓ સર્જે છે.

[19] ભૂલ થવાનો ડર ન રાખો : ભૂલ થઈ ગઈ છે તેવું ભાન તમને તમે નિર્દોષ હો ત્યારે જ થાય છે. જે કોઈ ભૂલ થઈ એ માટે પોતાની જાતને પાપી ન ગણો, કેમ કે વર્તમાન ક્ષણમાં તમે નવા અને શુદ્ધ છો. ભૂલો કરવાનો ડર ન રાખો. પણ હા, એક ને એક ભૂલ ફરી ન કરો.

[20] તમારા પૂર્વગ્રહોને અતિક્રમી જાઓ : તમારા પૂર્વગ્રહો તમને આસપાસના લોકો સાથે મુક્તપણે એકરસ થવા દેતા નથી. કોઈની સામે પૂર્વગ્રહ ન રાખો. સાથે જ, તમારી પોતાની ઓળખ અંગે પણ ક્ષોભમાં ન રહો. પૂર્વગ્રહને અતિક્રમીને જ તમે સહજ બની શકશો અને તમારી જિંદગીની ગુણવત્તા બહેતર બનશે.

***** જિંદગીને બહેતર બનાવવાનાં 25 પગથિયાં – (ભાગ - 5) CLICK HERE ******

જિંદગીને બહેતર બનાવવાનાં 25 પગથિયાં – (ભાગ - 3)

2015-05-05T06:26:00.000-07:00

[11] ટૂંકા અને લાંબાગાળાનાં લક્ષ્યોનું આયોજન કરો : તમે જોશો કે તમારું મન ભૂતકાળ અને ભવિષ્ય વચ્ચે ભીંસાયા કરે છે. કાં તે ભૂતકાળમાં બનેલી કોઈ ઘટના અંગે ક્રોધિત યા ઉદાસ હશે, કાં ભવિષ્યની ચિંતાથી ઘેરાયેલું. આનો અર્થ એ નથી કે ભવિષ્ય માટે આયોજન ન કરવું. ટૂંકાગાળાના અને લાંબાગાળાનાં લક્ષ્યોનું આયોજન કરો. એ માટે તમારા મનને વર્તમાનમાં રાખો અને લક્ષ સુધી પહોંચવાનાં સાધનો અને પદ્ધતિ બંનેનું આયોજન કરો. મહત્તમ સંતોષ આપે તેવી ચીજોનું લક્ષ લાંબાગાળાનું રાખો. નાની નાની વસ્તુઓ આપોઆપ સુલભ થઈ જશે.

[12] પ્રાર્થના એક મહત્વનું શસ્ત્ર છે : જિંદગીને બહેતર બનાવવા માટેનું એક મહત્વનું સાધન છે પ્રાર્થના. પ્રાર્થના બે સ્થિતિમાં થાય છે, તમે જ્યારે એકદમ લાચાર બની જાઓ ત્યારે અને તમે ભગવાન પ્રત્યે ખૂબ જ આભારવશ થઈ જાઓ ત્યારે. તમારાથી શક્ય હોય એટલું કરો અને તમારાથી જે ન થાય તેવું હોય તેને માટે પ્રાર્થના કરો. પણ હંમેશાં યાદ રાખો કે અંતિમ અવાજ ઉપરી સત્તાનો જ રહેશે અને એ હંમેશાં સારા માટે જ હશે.

[13] જરૂર પડે પરિવર્તન કરો : જિંદગીમાં વિવેકબુદ્ધિ પર પડદો પડે છે ત્યારે દુઃખ આવે છે. અને વિવેકબુદ્ધિ શું છે ? આ જીવનમાં સઘળું પરિવર્તનશીલ છે એ જાણવું એ જ વિવેક છે. જીવન સુધારવા માટે જ્યાં અને જ્યારે પરિવર્તનનો અમલ કરવાની જરૂર લાગે ત્યારે એ કરવાની હિંમત દાખવો.

[14] તમારી મર્યાદાઓને ઓળખો : તમે જ્યારે જ્યારે નારાજ હો છો કે લાચાર હો છો ત્યારે તમને તમારી મર્યાદાઓનો પરિચય થાય છે. ત્યારે તમે ઈશ્વરનો આભાર માનો એ પરિચય કરાવવા બદલ અને સમગ્ર સ્થિતિને પ્રાર્થનામાં બદલી નાખો. ઈશ્વરને કહો કે હું બધું તને સમર્પિત કરી દઉં છું. તું શાંતિ લાવ. બસ, તમે હળવા થઈ જશો.

[15] તમારા મિત્રોને ગુમાવો નહીં : જીવનમાં ભૂલો બધાથી થતી હોય છે. ભૂલો બતાવવાની ભૂલ ન કરતા. એનાથી તેને તમે વધુ અપરાધભાવનો અનુભવ કરાવશો. ઉદારદિલ માનવ એમ કરવાને બદલે એ ભૂલોને અનુકંપા અને કાળજીથી સુધારે છે.

*******જિંદગીને બહેતર બનાવવાનાં 25 પગથિયાં – (ભાગ - 4) CLICK HERE *****

બહાનાબાજી છોડો

2015-05-05T06:19:00.002-07:00

બહાનાબાજી એટલે કસુર કે દોષની ગંભીરતા ઓછી કરવા માટે કારણ દર્શાવવું, જવાબદારીમાંથી છટકવા માટે પેતરાં રચવા, પોતાના કૃત્યોના બચાવ માંતેસચી-ખોટી દલીલો કરવી.
બહાનાબાજી માટે મોટી કીમત ચૂકવવી પડે છે.જ્યોર્જ વોશિંન્ગટને કહ્યું છે : " ૯૯ ટકા નિષ્ફળતા એવા લોકોના જીવનમાં આવે છે, જેમને બહાના બનાવવાની ટેવ હોય છે."
બે પડોશીઓની આ વાત છે.
બન્નેએ પોતાના બંગલાના આંગણામાં સુંદર મજાના બગીચા બનાવ્યા હતા.
એક દિવસ એક પાડોશી બીજાને ત્યાં ઘાસ કાપવાનું મશીન થોડીવાર વાપરવા લઇ આવવા માટે ગયો.
બીજા પડોશીએ કહ્યું : " હું તમને ઘાસ કાપવાનું મશીન આપી શકીશ નહિ, કારણકે મુંબઈ થી બેંગ્લોરની બધીજ વિમાની સેવા આજે રદ થઇ છે."
પહેલા પડોશીએ નવી સાથે પૂછ્યું: " મુંબઈ થી બેંગ્લોરની વિમાની સેવા રદ થવાને અને ઘાસ કાપવાનું મશીન મને આપવાને શું લાગે વળગે? "
બીજો પડોશી કહે: " આમ તો એ બન્ને વચ્ચે કંઈ લાગતું વળગતું નથી, પરંતુ મારું ઘાસ કાપવાનું મશીન હું તમને આપવા માંગતો નથી એટલે મારે કોઈ બહાનું તો બતાવવું પડે ને ?"
રમુજ ને બાજુમાં રાખીએ તો પણ ઉપરની વાત સોએ સો ટકા સાચી છે.કોઈ પણ બહાનું એટલે બીજું કશુજ નહિ, પરન્તું પરંતુ જવાબદારી સ્વીકારવાનો ઇનકાર જ છે.
બહાનાબાજી એટલે કસુર કે દોષની ગંભીરતા ઓછી કરવા માટે કારણ દર્શાવવું, જવાબદારીમાંથી છટકવા માટે પેતરાં રચવા, પોતાના કૃત્યોના બચાવ માંતેસચી-ખોટી દલીલો કરવી.
બહાનાબાજી માટે મોટી કીમત ચૂકવવી પડે છે.જ્યોર્જ વોશિંન્ગટને કહ્યું છે : " ૯૯ ટકા નિષ્ફળતા એવા લોકોના જીવનમાં આવે છે, જેમને બહાના બનાવવાની ટેવ હોય છે."
નિષ્ફળતા સંતાડવા માટે કરવામાં આવતી બહાનાબાજી લાંબો સમય ટકતી નથી. બહાનું બતાવવાથી તાત્કાલિક કદાચ રાહત મળી જાય, પણ વહેલા-મોડા એની બહુ મોટી કિંમત ચૂકવવી પડે છે. નાણાંથી કિંમત ચૂકવવી પડતી હોય તો સમજ્યા કે પૈસા તો ફરીથી કમાઈ લેવાશે, પરંતુ અણદીઠી કિંમત જે આપણે ચૂકવવી પડે છે તે આપણને ભારે નુકસાન પહોચાડે છે. બહાનાબજીના આવા ભારે નુકસાન શું છે?
Glucose :-

- આપણા વિશે જે હકીકત છે એનો સામનો કરવાથી એ આપણને વંચિત રાખે છે.
- આપણી ભૂલોને સુધારવાથી એ આપણને દુર રાખે છે.
- આપણી નબળાઈઓ દુર કરી, આપણા ચારિત્ર્ય અને પ્રતિભાની ખીલવાની કરવાથીએ આપણને
વંચિત રાખે છે.
- માટે બહાનાબાજી છોડી વાસ્તવિકતાનો સ્વીકાર કરો સફળતા કદમ ચુમશે.

જેવું વિચારસો તેવુ તમારા જીવનમાં બનશે

2015-05-05T06:15:00.004-07:00

તમે જેવું વિચારસો તેવુ તમારા જીવનમાં બનશે .

ઉદાહરણ તરીકે નાનું બાળક સાયકલ શીખતું હોય ત્યારે તમે એમ કહેશો કે જો સામે ઝાડ છે તેને સાયકલ અથડાવતો નહિ તો શું થશે ખબર છે? તેની સાયકલ તે ઝાડ સાથે જ અથડાશે કારણ કે તમે તેના માઈન્ડ માં વિચાર મુક્યો માટે એટલેકે તમે જેવું વિચારો છો તેવું તમારા જીવનમાં બનશે એટલે હમેશા પોઝેટીવ વિચારો તેટલું પોઝેટીવ બનશે જેમાં કે તમે કોઈ નવું કાર્ય કરવા જઈ રહ્યા છો અને તે કાર્ય વિશે જે પણ વિચાર વિશે તે પ્રમાણે તે કાર્ય નું પરિણામ આવશે જેમકે તમે શરૂઆતમાં તેના વિશે નેગેટીવ વિચારેલ હશે તો તેકાર્ય નું પરિણામ સારું નહિજ આવે ,પણ તેના વિશે પોઝેટીવ વિચારેલ હશે તો તેનું પરિણામ સારુજ આવશે ,આવું કદાચ તમારા જીવન માં બનેલું હશે જરા શાંતિથી વિચારજો કોઈ પણ કાર્ય શરુ કરતા પૂર્વે તમારા માઈન્ડ માં અસંખ્ય વિચારો આવશે તેમાં નેગેટીવ અને પોઝેટીવ જે વિચારો તમારા પર હાવી થશે તે પ્રમાણે તમારા કાર્ય નું પરિણામ મળશે તેથી તો હમેશા પોઝેટીવ વિચારો ,એવું કેટલી વખત બનેછે તમે લાખ પ્રયત્ન કરો છતાં તમારા ઉપર નેગેટીવ વિચાર હાવી થયા વગર રહેતા નથી ,આનું કારણ શુંછે? આવું કેમ બનેછે ? જરા વિચારો આનું કારણ તમારા જીવન માં બનેલી ઘટના જેના દ્વારા તમે ચોક્કસ માન્યતામાં માનવા લાગો છો ઉદાહરણ તરીકે જોઈ એ કે નાનપણ માં વડીલો દ્વરા તમને કહેલા શબ્દ જેમકે તારા થી આ કામ નહિ થાય ,તારામાં બુધિ છેજ નહિ ,તારા કામમાં ભલીવાર હોયજ નહિ .તુંતો ડફોળ છે , વગેરે વગેરે જે વાક્યો નાનપણ માં મળેલા છે ,અને સતત સાંભળતા આવ્યા છો જે સમય જતા માન્યતામાં બધાઈ જાય છે ,અને તમે પણ તેવું વિચારતા થાવ છો ,અને આવક્યો હકીકત માં તેવાજ પરિણામ આપવા લાગેછે .આમાંથી બહાર કેવીરીતે નીકળાય ?

તમારી જાતને ચાહો

પહેલા સૌ પ્રથમ તમારી જાતને ચાહતા શીખો તમારી જાતમાં વિશ્વાસ રાખો તમારાથી ક્યારે કોઈ ભૂલ થાય ત્યારે તમારી જાતને દોશી ના ગણો તમારાથી થયેલ ભૂલ નો ભાર લઈ તામાંરીજાતને તેના ભાર નીચે ના દબાવો ,ભૂલ તો દરેક વક્તીથી થાય છે ,મતલબ જે કામ કરે છે તેનાથી ભૂલ થવાની સમભાવના રહેવાનીજ ભૂલમાંથીજ કઈક નવું શીખવા મળશે ,જયારે તમારાથી કયારે ભૂલ થાય ત્યારે તે ભૂલ ને ભૂલી નવા જોસ સાથે આગળ વધવુ.....

જિંદગીને બહેતર બનાવવાનાં 25 પગથિયાં – (ભાગ - 2)

2015-05-05T05:37:00.001-07:00

[6] સૌથી સુંદર જગ્યાએ જાઓ : આ સુંદર જગ્યા બીજે ક્યાંય નહીં, તમારી ભીતર જ છે ! એક વાર તમે આ જગ્યાએ આવી જાઓ પછી બધાં સ્થળો તમારા માટે સુંદર જ છે. આ જગ્યાએ પહોંચવા તમારે તમારા શ્વાસ માટે કંઈક જાણવું અનિવાર્ય છે. આપણા શ્વાસ પાસેથી આપણે ખૂબ અગત્યનો પાઠ શીખવાનો છે. મનના પ્રત્યેક લયને અનુરૂપ એક લય શ્વાસનો હોય છે. અને શ્વાસના પ્રત્યેક લયને અનુરૂપ તેમાં લાગણીનો એક લય હોય છે. એટલે જ્યારે તમે મનને સીધી રીતે હેન્ડલ ન કરી શકો ત્યારે શ્વાસ થકી તેને હેન્ડલ કરી શકાશે. એટલે જ શ્વાસની કળા શીખો. જોઈએ તો દર વરસે થોડાક દિવસ તમારી જાતને પ્રકૃતિ સાથે જોડી દો. સૂર્યોદય સાથે ઊઠો, થોડી કસરત કરો, યોગ્ય ખોરાક લો. યોગ અને શ્વાસોશ્વાસની કસરત કરો. ગીતો ગાઓ અને સર્જનનું સૌંદર્ય પીતા પીતા મૌનને માણો.

[7] અસરકારક સંવાદ રચો : દરેક સાથે અસરકારક સંવાદ કરવાની કળા શીખો. તે માટે શું કરશો ? તમારાથી વધુ જાણકાર વ્યક્તિને મળો ત્યારે બાળક જેવા થઈ શીખવા માટે તમારા આંખ કાન ખુલ્લા રાખો. તમારાથી ઓછું જાણનાર વ્યક્તિ સાથે નમ્ર બનો અને એને પણ તમારા જેટલું કે તમારાથી વધુ જાણકાર બનાવવા પ્રયાસ કરો. યાદ રહે, હંમેશાં કંઈક ને કંઈક વહેંચવાનું, શીખવાનું અને શીખવવાનું હોય જ છે. આમ તમારી વાતચીત સુધરે છે ત્યારે તમારી જિંદગી પણ સુધરે છે.

[8] તમારે માટે સમય કાઢો : દિવસમાં કમ સે કમ થોડી મિનિટો, તમારી જાત સાથે ગાળો. હૃદયના ઊંડાણ સુધી જાઓ. આંખ બંધ રાખો અને દુનિયાને દૂર ફગાવી દો. (અલબત્ત, કામ કરતા હો ત્યારે પણ આવી રીતે સો ટકા કામમાં રહો.) આમ બધું ત્યજીને બેસશો ત્યારે જ તમારી સર્જકતા કોળશે.

[9] તમારી આસપાસની દુનિયાને બહેતર બનાવો : નદી જ્યારે સામાન્ય હોય છે ત્યારે નિયંત્રિત સ્વરૂપે વહે છે, પણ પૂર વખતે જળની કોઈ દિશા નથી હોતી. એ જ રીતે જિંદગીને દિશા આપવાની જરૂર છે. જીવન-ઊર્જાને નિયત દિશામાં વહેવા માટે નિષ્ઠાની જરૂર પડે છે. સમાજ પ્રત્યે આવી નિષ્ઠા કેળવો તો સમાજનો તમને સાથ મળશે. સમાજ જ નહીં, સમગ્ર દુનિયાને બહેતર સ્થાન બનાવવાની નિષ્ઠા કેળવો.

[10] તમારી સંવેદનાને પોષો : સંવેદના કે લાગણીવિહોણો માણસ સૂકા લાકડા જેવો છે. તમારા જીવનને એવું રસભર બનાવો કે, લોકો તમારી કંપની ઝંખે. સંગીત, પ્રાર્થના અને સેવાથી તમે તમારી જાતને એવી વ્યક્તિ બનાવી શકો. આ દુનિયા પાસેથી શું મેળવી શકું એમ વિચારવાને બદલે આ દુનિયાને શું આપી શકું તેમ વિચારો. તમે દિલથી ગાશો કે પ્રાર્થના કરશો ત્યારે તમારી લાગણીઓ પુષ્ટ બનશે.

* જિંદગીને બહેતર બનાવવાનાં 25 પગથિયાં – (ભાગ - 3) CLICK HERE

જિંદગીને બહેતર બનાવવાનાં 25 પગથિયાં – (ભાગ - 1)

2015-05-05T05:34:00.004-07:00

શ્રીરવિશંકરજી પચ્ચીસ એવાં પગલાં બતાવે છે, જેનો અમલ કરવાથી આપણી જિંદગી જરૂર બહેતર બની શકે. દરેક વ્યક્તિ પોતાની જિંદગી કઈ રીતે બહેતર બનાવી શકે એ અંગે આંતરખોજ કરવી જરૂરી છે. સૌથી પહેલાં તમે તંદુરસ્ત છો કે નહીં તે જાણી લો. તંદુરસ્તી એટલે રોગમુક્ત શરીર, કંપનમુક્ત શ્વાસ, પ્રાણમુક્ત મન, ભયમુક્ત બુદ્ધિ, વળગણવિહોણી સ્મૃતિ, સર્વનો સમાવેશ કરતો અહમ અને ગ્લાનિમુક્ત આત્મા. વળી, જિંદગીનો હેતુ શું છે ? તેઓ કહે છે તમે અહીં ઉદાસ રહેવા નથી આવ્યા. કોઈનો દોષ કાઢવા નથી આવ્યા. તમે અહીં બિચારા બની રહેવા નથી આવ્યા. તમે અહીં ચિંતા કરવા નથી આવ્યા. તમે અહીં દેખાડો કરવા નથી આવ્યા. તમે ચિડાવા કે કોઈને ચિડવવા નથી આવ્યા. આ જિંદગી એક સુંદર રહસ્ય છે અને તમારે નિર્દોષતાથી એને જીવવાની છે. જીવનના રહસ્યને આવી પૂર્ણતાથી જીવી જાણવું એ જ આનંદ છે. હવે પેલાં પચીસ પગલાં :

[1] જીવનનો સંદર્ભ સમજો : લાખો વર્ષની આ સૃષ્ટિમાં આપણી સાઠ, સિત્તેર, સો વર્ષની જિંદગી કેટલી નગણ્ય છે ! એટલે જ આ નિર્ણય કરો. જે કંઈ પણ થાય, ઈશ્વરનું રક્ષણ મારા પર છે જ. દરેક પરિસ્થિતિમાં તમારા મનને શાંતિપૂર્ણ રાખો. બાકીનું બધું બરાબર થઈ રહેશે.

[2] જિંદગીની ક્ષણભંગુરતાને ઓળખો : જિંદગીની ક્ષણભંગુરતાને જુઓ. તે સત્ય છે. બધું વીતી જાય છે, આવતીકાલ પણ વીતી જશે. આપણી જિંદગીની આ પ્રકૃતિને ઓળખો તો જણાશે કે તમારી ભીતર કશુંક છે જે નથી બદલાયું. એક એવું બિંદુ છે જેના સંદર્ભે તમે અન્ય બાબતોને બદલાતી જોઈ શકો છો. એ સંદર્ભ બિંદુ જ જીવનનો સ્ત્રોત છે. શાણપણ છે. એનાથી જિંદગીની ગુણવત્તા સુધરે છે.

[3] તમારા સ્મિતને સસ્તું બનાવો : તમારે વધુ સ્મિત કરવું જોઈએ. દરરોજ સવારે ઊઠીને અરીસામાં જોઈ પોતાની જાતને એક સરસ મજાનું સ્મિત આપો. એમ કરવાથી તમારા

ચહેરાના તમામ સ્નાયુઓ રિલેક્સ થઈ જશે. મગજના જ્ઞાનતંતુ પણ હળવાશ અનુભવશે. પરંતુ આટલું કિંમતી સ્મિત તમે કેટલી સહેલાઈથી ગુમાવી દો છો. કોઈક તમને મૂર્ખાઈભર્યું કહે એટલે સ્મિત વિલાઈ જાય છે. એ કહેનારના મગજમાં કચરો ભર્યો હોય તો એને તો એ નાખવા માટે કચરાપેટીની જરૂર હોય જ. પણ તમે શા માટે કચરાપેટી બનો છો ? જરાક સમજો. જાગો. તમારા સ્મિતને કોઈના પણ સારા-માઠા શબ્દોનો ભોગ ન બનવા દ્યો. તમારા સ્મિતને સસ્તું અને ગુસ્સાને મોંઘો બનાવો. જેથી તમે સ્મિત વધુ અને ગુસ્સો ભાગ્યે જ કરશો. [4] ઉત્સાહી બનો અને અન્યની પ્રશંસા કરો : ઉત્સાહ તો જિંદગીની પ્રકૃતિ છે પરંતુ આપણામાંના ઘણાને કોઈના ઉત્સાહ પર ઠંડું પાણી રેડવાની આદત હોય છે. કોઈની પ્રશંસા કરીને ઉત્સાહ વધારવાની દરેક તક ઝડપી લો. ફરિયાદ કરનારને દિવ્ય પ્રેમ પ્રાપ્ત નથી થતો. તમે એવી વ્યક્તિ બનો જેનો ઉત્સાહ કદી ખૂટે જ નહીં.

[5] ધ્યાનને જિંદગીનો હિસ્સો બનાવો : જીવનમાં ઊંચા લક્ષ્યો પામવા રોજ થોડી મિનિટો ધ્યાન અને આંતરખોજ જરૂરી છે. સવાલ થશે કે ધ્યાન શું છે ? હું કહીશ કે ધ્યાન એટલે વ્યગ્રતાવિહોણું મન. હકીકતમાં ધ્યાન એટલે વર્તમાનની ક્ષણનો સ્વીકાર કરી પ્રત્યેક ક્ષણને ઊંડાણપૂર્વક પૂરેપૂરી જીવવી. બસ, આટલી સમજ સાથે રોજ ધ્યાનની પ્રેક્ટિસ કરો. પછી જુઓ, જિંદગીની ગુણવત્તા કેવી બદલાય છે.

*** જિંદગીને બહેતર બનાવવાનાં 25 પગથિયાં – (ભાગ - 2) click here

બ્રુસ લી ની સોનેરી શિખામણ (ભાગ - 1)

2015-04-30T04:21:00.001-07:00

બ્રુસ લી એક એવી પ્રખ્યાત હસ્તી છે જેને કોઈ ઓળખાણની જરૂર નથી.તેમણે પશ્ચિમ જગતમાં માર્શલ આર્ટને લોકપ્રિય બનાવ્યું. મારધાડની ફિલ્મોમાં તેમની આગવી સ્ટાઈલને લીધે તેઓ ખૂબ લોકચાહના પામ્યાં છે. વિખ્યાત ટી.વી.શ્રેણી 'ધ ગ્રીન હોર્નેટ'માં 'કાટો' તરીકેથી માંડી 'એન્ટર ધ ડ્રેગન' જેવી ફિલ્મો સુધી બ્રુસલી એ ભરપૂર મનોરંજન તેમના બહોળા ચાહકવર્ગને પૂરું પાડ્યું છે.

તેમની એક આગવી અને અનોખી સ્ક્રીન પ્રેઝેન્સ છે. લી એ તેમની અનુગામી પેઢીને અનેક રીતે પ્રભાવિત કરી છે.કેટલાયે આધુનિક મિશ્ર માર્શિયલ આર્ટીસ્ટ્સોએ બ્રુસલીની માર્શિયલ આર્ટ યુક્તિઓને તેમજ હાથોહાથ લડવાની પ્રણાલીને ખૂબ પ્રેરણાદાયી ગણાવી છે.

ભલે બ્રુસલી એકશન ફિલ્મો માટે જાણીતા હોય અને ખાસ પ્રકારની માર્શલ આર્ટના પ્રણેતા હોય પણ તેમનો જીવન પ્રત્યેનો દ્રષ્ટીકોણ પણ ખુબ અનોખો અને ઉમદા છે.તેમના અનેક વિધાનો અને જીવન જીવવાની રીત શિખવતી ફિલોસોફી અનેક લોકોને પ્રેરણા આપે છે.આ લેખમાં લી દ્વારા અપાયેલી કેટલીક અમૂલ્ય શિખામણ વાંચીએ.

૧. ઉભા થાઓ અને કામ કરો

"માત્ર જાણવું જરૂરી નથી,જાણેલું અમલમાં મુકવું મહત્વનું છે.માત્ર ઇચ્છા શક્તિ હોવી એ પૂરતું નથી, આપણે ઉભા થઈ કામ કરવું જોઇએ"

આ ખૂબ અગત્યની સલાહ છે.કોઈક વસ્તુની માહિતી પ્રાપ્ત કરવી એ સારી શરૂઆત છે,પણ આ જગતમાં કંઈ પણ પ્રાપ્ત કરવા માટે તમારા એ મેળવેલા ગ્ન્યાનને તમારાં કાર્યોમાં કે અમલમાં મૂકવું જરૂરી છે.જો તમારે કંઈક કરવું પણ હોય તો માત્ર એ માટે ઇચ્છા શક્તિ હોવી એ પૂરતું નથી.તમે જે વસ્તુઓની મગજમાં કલ્પના કરી હોય તેને સાકાર કરવાની હિંમત દાખવવી એ જીવન જીવવાની સાચી રીત છે.કેટલાક લોકો સ્વપ્ન જુએ છે અને અન્ય કેટલાક એ સ્વપ્નોને સાર્થક કરે છે.જ્યારે તમે જીવનમાં કંઈક કરવા પ્રત્યે પ્રતિબધ્ધતા વ્યક્ત કરો છો ત્યારે તમે મહાન કાર્યો કરી શકો છો.માત્ર આ માટે પહેલું પગલું ભરવું અને પછી ક્રમબદ્ધ આગળ ડગ માંડવા એ તમને મહાનતા ભણી દોરી જશે.

૨. વિચાર મહત્વનાં છે

"જેવું તમે વિચારશો તેવા તમે બનશો"

એક વ્યક્તિના વિચારો તેના વિષે ઘણું બધું કહી જાય છે. જે તમે બીજાઓ વિષે વિચારો છો, તમારા આસપાસના વિશ્વ વિશે વિચારો છો અને ખાસ કરીને તમારા પોતા વિશે વિચારો છો તે તમારી દુનિયા વિશેની પરિકલ્પના ઘડે છે. તમે જે રીતે વસ્તુઓને જુઓ છો એ તમારી પર એ રીતે અસર કરે છે કે તમે એ પ્રમાણે જ વર્તો છો, કાર્ય કરો છો. એક આત્મવિશ્વાસ ધરાવતી વ્યક્તિ જેને પોતાની કાબેલિયતમાં વિશ્વાસ છે અને જેના મગજમાં તેની કાબેલિયતની પુષ્ટી કરે તેવા વિચારો છે તે જીવનમાં સફળ થાય તેની વધુ ઉજળી શક્યતા છે. પણ વધુ પડતા વિશ્વાસને આત્મવિશ્વાસ સમજવાની ભૂલ કરવી જોઇએ નહિ. જે વ્યક્તિ પોતાના દોષો કે પોતાની નબળાઈઓને સારી રીતે સમજી શકે એટલા સ્પષ્ટ વિચારો ધરાવે છે અને તેમને અતિક્રમી જવાની ઇચ્છાશક્તિ ધરાવે છે એ સાચા અર્થમાં બુદ્ધિશાળી છે.

૩. આંધળો ક્રોધ તમને ક્યાંય ના નહિ છોડે

"ગુસ્સો તમને ટૂંક સમયમાં જ મૂર્ખમાં ખપાવી દેશે"

જલ્દી આવેશમાં આવી જવું એ દુર્ગુણ છે.જ્યારે તમારી લાગણીઓ તમારા પર કાબૂ મેળવી લે ત્યારે તમે બેદરકાર બની જાઓ છો અને સીધું વિચારી શક્તા નથી અને ભૂલોની પરંપરા સર્જો છો.કોઈકે સાચું જ કહ્યું છે કે શાંત મગજ વિજેતા સાબિત થાય છે.જ્યારે તમે કોઈક મુદ્દા અંગે શાંત ચિત્તે વિચારો છો અને તેને તાર્કિક દ્રષ્ટીએ મૂલવો છો ત્યારે તમે હંમેશા સારા પરિણામ મેળવો છો.જ્યારે કોઈ તમને ઉશ્કેરે કે ધિક્કારે ત્યારે તેમને તમને મૂર્ખ બનાવવાનો મોકો આપશો નહિ.તમારી લાગણીઓ પર કાબૂ મેળવતા શિખશો તો તમે એક વધુ સારા માનવી બની શકશો.

** બ્રુસ લી ની સોનેરી શિખામણ (ભાગ - 2) CLICK HERE

રેતીના કિલ્લા

2015-04-30T04:16:00.003-07:00

ઉનાળાની એક સમી સાંજે હું દરિયા કિનારે લટાર મારી રહ્યો હતો ત્યાં મારી નજર બે સુંદર બાળકો પર પડી.એક છોકરો અને એક છોકરી જે રેતીમાં રમી રહ્યાં હતાં.તેઓ દરિયાના પાણીથી થોડે દૂર, થોડી પલળેલી રેતી હોય ત્યાં એક સરસ મજાનો મોટો રેતીનો કિલ્લો બનાવવામાં મશગૂલ હતાં.કિલ્લામાં તેમણે અનેક દાદરા,દરવાજા,બારીઓ અને બૂરજો બનાવ્યાં હતાં.કિલ્લો હજી પૂરેપૂરો બન્યો નહોતો પણ ખૂબ ભવ્ય અને સુંદર દેખાતો હતો.હું તેમની આ રમત જોવા ત્યાં જ ઉભો રહી ગયો.

તેમનો કિલ્લો પૂર્ણ બનવાના આરે જ હતો ત્યાં અચાનક દરિયાનું એક મોટું મોજું આવ્યું અને તેમની કલાકોની મહેનત પર તેણે પાણી ફેરવી દઈ કિલ્લો રેતી ભેગો કરી દીધો.મેં ધારેલું કે તે બે બાળકો રડી પડશે અને તેમની બધી મહેનત પાણીમાં જતાં, નિરાશ થઈ લમણે હાથ દઈ બેસી જશે.

પણ તેમણે મને આશ્ચર્યમાં મૂકી દીધો! નાસીપાસ થવાને બદલે તેઓ હસતાં,રમતાં એક બીજાનો હાથ પકડી દરિયાના પાણી થી થોડે દૂર ગયાં અને નવી જગાએ બેસી ફરી કિલ્લો બનાવવા લાગ્યાં! તેમણે મને એક અતિ મહત્વનો પાઠ શિખવ્યો.

આપણાં જીવનમાં પણ દરેક વસ્તુઓ,ઘણો સમય અને શક્તિ વાપરીને આપણે બનાવેલા સંકુલ માળખાં રેતી પર જ બનેલાં હોય છે.માત્ર અન્ય લોકો સાથે બાંધેલાં અને જાળવેલાં સંબંધો જ લાંબા ટકે છે.

મોડા કે વહેલા,મોજું આવી આપણી બધી મહેનત પર પાણી ફેરવી જ દેવાનું છે.આવે વખતે જેને કોઈનો સહારો આપતો હાથ અને સ્મિત પ્રાપ્ત થાય છે,તેજ વ્યક્તિ હસીને જીવનમાં આગળ વધી શકે છે ફરી નવો કિલ્લો બાંધવા...

બ્રુસ લી ની સોનેરી શિખામણ (ભાગ - ૨)

2015-04-29T12:24:00.000-07:00

૪.તમારી જાત માટે જીવો

"હું આ જગતમાં તારી અપેક્ષાઓ સંતોષી શકું એ માટે નથી કે નથી તું આ જગતમાં મારી અપેક્ષાઓ સંતોષવા."

તમારે જીવન તમારા પોતાના ધારાધોરણો મુજબ જીવવાનો પ્રયત્ન કરવો જોઇએ.આ જગતમાં એવા પુષ્કળ લોકો છે જેઓ સતત બીજાઓ તેમના માટે શું વિચારતા હશે કે તેઓ કયો વારસો પોતાની પાછળ મૂકીને જશે તેની જ ચિંતા કર્યા કરતાં હોય છે.પછી ભલે એ તમારા માતાપિતાને ખુશ કરવા જેવી નાની બાબત હોય કે પછી સમાજના ચોક્કસ જૂથને રીઝવવાની માથાકૂટ,એ કયો અર્થ સારે છે?

જો તમે સતત બીજાઓ પર પ્રભાવ પાડવા કે તમે શું હોવા જોઇએ તે અંગેની અન્યોની અપેક્ષાઓ સંતોષવામાં જ જીવન વ્યતીત કરી નાંખશો તો તમે તમારી મૂળભૂત ઓળખાણ,તમારૂં પોતાનું અલાયદુ વ્યક્તિત્વ ખોઇ બેસશો.

મનુષ્યો અનોખા જીવો છે.તેઓ અજોડ સામર્થ્ય ધરાવે છે,આગવા વિચારો ધરાવે છે અને અનન્ય લાગણીઓ અનુભવે છે.પોતાની ખુશી માટે જીવનને સંપૂર્ણ રીતે તરાશવું જોઇએ,માણવું જોઇએ.ઘણી વાર તમારી ખુશી તમારા સ્વજનો અને પ્રિયજનોની ખુશીમાં હોય છે.પણ તમારા સૌથી મોટા આલોચક અને નિર્ણાયક તમે પોતે જ હોવા જોઇએ,અન્ય કોઈ નહિ.

૫. સમય મર્યાદિત છે

" જો તમે જીવનને ચાહતા હોવ તો સમય વેડફશો નહો કારણ જીવન સમયનું જ બનેલું હોય છે."

સમય દરેક માટે એક સરખી ગતિએ વહે છે.તે કોઈ માટે થોભતો નથી કે કોઈ માટે ધીમો પડતો નથી.કોઈ જાણી શક્યું નથી કે પોતાની પાસે કેટલો સમય બચ્યો છે.આમ સમય અતિ મૂલ્યવાન વસ્તુ છે,જીવનની જેમજ. જીવન લાગણી ભર્યા અવિસ્મરણીય અનુભવો,માન્યતાઓ અને દરેક પ્રકારની અજાયબીઓનો શંભુમેળો છે.

વર્તમાન ક્ષણમાં જ જીવો અને કોઈ પણ વસ્તુને હળવાશથી ન લો.તમે જે કંઈ કરો છો તેને ભરપુર માણો કારણ તમને ખબર નથી તમારો સમય ક્યારે પૂરો થઈ જવાનો છે.જ્યારે તમે તમને ગમતી બાબત કરવાને બદલે અન્યોની અપેક્ષાઓ સંતોષવામાં કે કંઈ જ ન કરીને સમય વેડફો છો ત્યારે તમે તમારી જાતને છેતરો છો.ધ્યાન રાખો કે તમારા સમયનો પૂરેપૂરો સદુપયોગ થાય,તમારા પોતાના વિકાસ માટે,નિજાનંદ માટે.

૬ જીવનમાં પરિવર્તનક્ષમ બનો

"વંટોળ આવે ત્યારે સૌથી કડક અને ટટ્ટાર વૃક્ષ પહેલું કડડભૂસ થાય છે જ્યારે સહેલાઈથી નમી જનાર વૃક્ષ પવન સાથે ઝૂકી જઈને ટકી જાય છે."

જ્યારે તમે કોઈક ચોક્કસ યોજનાઓ કે જૂના રસ્તાઓને જડપણે વળગી રહો છો ત્યારે તમે તમારી જાત સાથે બહુ ખોટું કરી રહ્યા છો.સતત પરિવર્તન એ જગતનો નિયમ છે અને એ તમારી સમક્ષ જીવનમાં તમે ટકી રહો એ માટે અનેક મુશ્કેલ પડકારો ફેંકશે.જો આવે વખતે તમે બદલાયા વગર જૂની રીતોને જ જડપણે વળગી રહેશો તો તમે તેમનો સામનો કરી શકશો નહિ.આ પ્રસંગો દરમ્યાન પેલા ઝૂકી જનાર વૃક્ષની જેમ તમે નરમ અને ઉદાર વલણના બની મુશ્કેલીઓનો સામનો કરશો તો ચોક્કસ સઘળા દબાણ સામે ટકી રહેશો અને તમને તેમનો ઉકેલ મળી આવશે.

તમારા મગજને જીવનમાં પરિવર્તનક્ષમ બનવા કેળવો.જ્યારે નવા સંકટો આવે ત્યારે તેમનો સામનો કરવા તૈયાર રહો.આ વ્યૂહને જ તમારા વ્યવસાયમાં પણ અપનાવો કારણ તાજેતરમાં ઘણા નવા વ્યવસાયો જક્કી વલણને કારણે નાશ પામ્યાં હોવાનું નોંધાયું છે.પરિવર્તનશીલ જોરાવર અને પ્રચંડ નિવડે છે.

૭ તમારા જીવનને સરળ બનાવી દો

"રોજ તમારા જીવનમાં બિનજરૂરી ચીજવસ્તુઓનો વધારો નહિ બલ્કે ઘટાડો નોંધાવો જોઇએ"

જીવનમાં ઘણી આસાનીથી તમે જુદી જુદી અનેક પ્રકારની વસ્તુઓમાં ઘેરાઈ જઈ શકો છો.જ્યારે તમે બે ડગલા પાછા ફરી તમારા જીવન તરફ દ્રષ્ટી કરશો ત્યારે જણાશે કે એમાં એવા ઘણાં બધાં તત્વો બિનજરૂરી છે જે તમે દૂર કરી શકો છો જેનાથી તમે તમારી મનપસંદ અને તમારા માટે ખરેખર મહત્વની હોય એવી બાબતો માટે સમય ફાળવી શકશો.

તમારા જીવનને થોડું આયોજન પૂર્વક અને વ્યવસ્થિત રીતે જીવશો તો તે ગુણવત્તા સભર બની રહેશે.આ એક ખૂબ સારી વાત છે કે જે દરેકે દરેક જણે અનુસરવી જોઇએ. તમારે મન જેનું અદકેરૂં મહત્વ હોય તેના પર ધ્યાન પૂરેપૂરું કેન્દ્રિત કરીને જો તમે જીવન જીવી શકો તો તમે ઘણું બધું પ્રાપ્ત કરી શકો. શક્ય એટલી ક્ષુલ્લક બાબતોને તમારા જીવનમાંથી તિલાંજલિ આપી દો.

આ બધું વાંચતા જણાય છે કે બ્રુસ લી એક તર્કશાસ્ત્રી છે.જીવન કઈ રીતે બહેતર જીવી શકાય એ માટે તેની પાસે ઘણી તરકીબો છે અને તેની કેટલીક વિચારસરણીને અનુસરીએ તો આપણને પણ તેમાંથી જીવનમાં હકારાત્મક પરિવર્તન આણવાની અદભૂત પ્રેરણા મળી શકે એમ છે. બ્રુસ લી એ આપેલી આ બધી સોનેરી શિખામણો અતિ વ્યવહારૂ છે.જો તમને આ બધી વાતો પાછળનો સાચો મર્મ સમજાયો હોય તો તેમને અનુસરવાનો પ્રયત્ન કરજો, સુખ તમારા સરનામે તમને શોધતું આવશે.

જીવન જીવવાની રીત

2015-04-29T12:04:00.003-07:00

તમારા હ્રદયમાં‍થી તિરસ્કારને ટાટા કહી દો.

તમારા મનમાંથી ચિં‍તાઓને વાળી-ઝુડી ને સાફ કરી દો.

જીવો સાદગીથી.

સર્વત્ર, લેવા કરતા આપવાનુ વલણ રાખો!

સર્વત્ર, અપેક્ષાઓ ઓછી જ રાખો.

વીતી ગયેલી ક્ષણોને સુધારી નવી શરુઆતની તક તો કોઇને મળતી નથી.

પણ આ ક્ષણ થી પ્રારંભ કરીને નવો અંત મેળવવાની તક તો દરેક જણ મેળવી શકે છે !

ઇશ્વરે કદી કીધું નથી કે તમને પીડા વગરના દિવસો આપીશ.

દુઃખ નહીં ફક્ત હાસ્ય આપીશ.વાદળ વિનાનો સૂર્યપ્રકાશ આપીશ.

........પણ એણે એ જરુર કીધું છે કે તમને પીડા સહન કરવાની તાકાત આપીશ.

રડીને હળવા થવાની રાહત આપીશ. રસ્તો સુઝે એવો પ્રકાશ આપીશ….

નિરાશાઓ રોડ પર આવતા બમ્પ જેવી હોય છેઃ

તમારી ગતિ થોડીક વાર માટે રુંધાય જરુર છે,

પણ પછી ની સફર માં તો આનંદ મળે જ છે...

માટે બમ્પ પર જ રોકાઇ ના જતા, આગળ વધતા રહેજો!

જ્યારે જોઇતું હોય એ ના મળે ત્યારે નિરાંત જીવે બેસીને ખુશ થજો,

કારણ કે ઇશ્વર તમને કૈંક વધારે સારું આપવાનું પ્લાનીંગ કરી રહ્યા હશે!

સાર-નરસા અનુભવ થાય ત્યારે યાદ રાખજો કે જીવનની દરેક ઘટના તમને શીખવાડે છે કે કેવી રીતે જીવનમાં વધુ પ્રસન્નતા મેળવવી...

કે કેવી રીતે દુઃખથી ભાંગી પડવામાંથી બચવું...

કોઇ તમને ચાહે એવી ફરજ પાડવી તો શક્ય નથી.

તમારે તો તમને કોઇ પ્રેમ કરી શકે એવી વ્યક્તિ બનવાની કોશિશ કરતારહેવાની છે.

માપ્યા વગરનો પ્રેમ કરશો

ત્યારે જ પ્રેમ કેટલો છે એ માપી શકશો !

જેને પ્રેમ આપવો ગમે અને જેને આપતા હો તેને પણ

તમારા પ્રેમનો પ્રતિસાદ આપવો ગમતો હોય એવી વ્યક્તિ મળી જાય ત્યારે મોં ધોવા ના જતા!

માનને ખાતર પ્રેમ ગુમાવવા કરતાં પ્રેમને ખાતર માન ગુમાવવાનું પસંદ કરજો..

પ્રેમ કરવા સંપૂર્ણ પાત્રની રહ જોવા કરતાં પ્રેમ કરતાં હો એ પાત્રને સંપૂર્ણ પ્રેમ કરવાના પ્રયત્ન કરજો.

તમને જ્યારે કોઇની સાચી પરવા હોય ત્યારે તમે નથી જોતા એની ખામીઓ.. તમે એને સ્વીકારી લો છો

નથી માંગતા જવાબો....એના બચાવો ને સ્વીકારી લો છો

નથી શોધતા ભુલો.... એ સુધારવાની મહેનત માં લાગી જાવ છો

જુના મિત્રોને ક્યારેય ગુમાવતા નહીં

એની જગ્યા લઇ શકે એવું કોઇ કદીય મળશે નહીં

મૈત્રી વાઇન જેવી હોય છે...જેટલી જુની એટલી લજ્જત વધુ !

સુખ અને દુઃખ (ભાગ - ૧)

2015-04-29T12:02:00.001-07:00

તમને ખબર છે, તમે કેટલા દુઃખી છો?

ઝમીન દી હૈ તો થોડા સા આસમાન ભી દે,

મેરે ખુદા, મેરે હોને કા કુછ ગુમાન ભી દે.

-નિદા ફાઝલી.

સુખ અને દુઃખની સૌથી મોટી ખૂબી શું છે? સુખ હંમેશાં ઓછું લાગે છે અને દુઃખ હંમેશાં વધુ લાગે છે. બંને જેટલાં હોય એટલાં આપણે અનુભવી જ શકતા નથી. સુખ હોય તો પણ આપણે ગાતા ફરીએ છીએ કે થોડા હૈ થોડે કી જરૂરત હૈ. સુખથી જેને સંતોષ હોય એવા લોકો ખરેખર સુખી હોય છે. સુખ એન્ડલેસ છે. સુખનો કોઈ છેડો નથી. સુખનું કોઈ પૂર્ણવિરામ નથી. એક પછી એક તમન્નાઓ ઊઘડતી જ રહે છે. મોટા ભાગના સફળ કે ધનવાન લોકોને પૂછો તો એવો જ જવાબ મળશે કે અમે તો ક્યારેય કલ્પના પણ કરી ન હતી કે આટલું મળશે. આમ છતાં એ લોકો એવું નથી કહી શકતા કે અમે સુખી છીએ.

સુખને જીવવા કરતાં દુઃખને વાગોળવાની લોકોને મજા આવતી હોય છે. પોતાનું રાઈ જેવડું દુઃખ પણ માણસને પહાડ જેવડું લાગે છે. લોકો સુખનું સ્મરણ રાખી શકતા નથી અને દુઃખની આખી યાદી તેમને કંઠસ્થ હોય છે. ગઈકાલે મળેલા સુખને યાદ કરતા નથી અને દસ વર્ષ પહેલાંના દુઃખને ભૂલતા નથી. દરેક માણસ કોઈ ને કોઈ અસંતોષ સાથે જીવે છે. કોઈને પગારના આંકડાથી સંતોષ નથી તો કોઈને નફો પૂરતો લાગતો નથી. કોઈને પ્રમોશન ન મળવાની પીડા છે તો કોઈને નસીબ સામે જ વાંધો છે. દરેકને પોતાના પ્રશ્નો છે અને દરેકના મનમાં એ જ વાત રમતી રહે છે કે તમે મારી જગ્યાએ હોવ તો તમને ખબર પડે. દરેક પોતપોતાની જગ્યાએ જ હોય છે અને દરેક પાસે પોતાના પૂરતું સુખ અને દુઃખ હોય જ છે. દરેક પાસે પોતાની પીડા છે, પોતાની વેદના છે, પોતાની વ્યથા છે, પોતાની કથા છે, પોતાનો પ્રેમ છે, પોતાનો વિરહ છે, પોતાની યાદો છે, પોતાની ફરિયાદો છે, પોતાનો અહેસાસ છે અને પોતાનો વિશ્વાસ છે.

દરેક સુખની અનુભૂતિ અને તમામ દુઃખનો અહેસાસ થવો જ જોઈએ. જેને કોઈ જ દુઃખ જરાસરખી પણ પીડા નથી આપતું એ જડ છે. સવાલ એ હોય છે કે દુઃખનું દુઃખ કેટલું હોવું જોઈએ. કોઈ દુઃખ એ મીટર લઈને આવતું નથી કે આ દુઃખની તીવ્રતા આટલી જ હોવી જોઈએ. માણસની માનસિકતા અને સંવેદનશીલતા જ દુઃખની પીડાને નાની કે મોટી, વિરાટ કે વામન, અતિ કે અલ્પ અસર કરતી હોય છે. વ્યથાની માત્રા દુઃખ જેટલી હોવી જોઈએ. આમ છતાં એ વાત ધ્યાને રાખવા જેવી છે કે દુઃખને ગાયે રાખવાથી કોઈ ફેર પડી જતો નથી. ઘણાં લોકો દુઃખને પકડી રાખે છે. એમાં જ ઘૂંટાયા કરે છે. પોતે બહાર નીકળતા નથી અને આખી દુનિયાને કહેતાં ફરે છે કે હું દુઃખી છું.

એક માણસ હતો. બચપણથી જ તેનું એક સપનું હતું કે એક દિવસ મારું સુંદર મજાનું ઘર હશે. મને ઘરનું જે સુખ નથી મળ્યું એ તમામ સુખ હું મારા બાળકને આપીશ. લગ્ન થયાં. એક દીકરો આવ્યો. જોકે ઘરનું સપનું પૂરું ન થયું. તેનું ઘર હજુયે નળિયાંવાળું જ હતું. નળિયાં પણ પાકાં ન હતાં. ઉનાળાના દિવસોમાં નળિયાં ચીરીને ચાંદરડાં ઘરમાં આવી જતાં હતાં અને વરસાદમાં પાણી ટપકતું હતું. એ માણસ સતત દુઃખી રહેતો કે આવા ઘરની મેં કલ્પના કરી ન હતી. હું મારા દીકરાને કંઈ આપી શકતો નથી. મારા જેવો કમનસીબ આ દુનિયામાં કોઈ નથી.

ચોમાસાની ઋતુ આવી. વરસાદ શરૂ થયો. એ માણસ છતમાંથી ટપકતાં પાણીને જોઈને પોતાની જાતને કોસતો હતો. જ્યાં પાણી ટપકતું હતું ત્યાં તેણે એક તપેલી રાખી દીધી. પોતાની જગ્યા પર પાછો આવીને બેસી ગયો. નાનો દીકરો ખૂણામાં રમતો હતો. તેની સામે જોઈને એ વિચારતો હતો કે આનાં નસીબ પણ મારા જેવાં જ છે? એની કિસ્મતમાં પણ ટપકતું પાણી જ લખ્યું છે?

તપેલીમાં ટપકતાં પાણીનો ટપ ટપ અવાજ આવતો હતો. બાળકનું ધ્યાન એ તપેલી તરફ ગયું. ભાંખોડિયાં ભરીને એ તપેલીની પાસે આવ્યો. તપેલીમાં હાથ પછાડીને છબછબિયાં કર્યાં. પિતા સામે જોઈને જરાક હસ્યો. એને મજા આવતી હતી. આ દૃશ્ય જોઈને પિતાના ચહેરા પર હાસ્ય છલકાયું. દીકરાને તેનાથી વધુ પ્રોત્સાહન મળ્યું. એ જોરજોરથી છબછબિયાં કરી ખડખડાટ હસવા લાગ્યો. પિતા વિચારમાં પડી ગયા. અરે, આને તો કોઈ વાતનું દુઃખ નથી. હું તો એનાં નસીબને કોસીને દુઃખી થતો હતો. મારો દીકરો તો ખુશ છે. એને તો કોઈ ફરિયાદ નથી. છતમાંથી ટપકતાં પાણીને પણ એ એન્જોય કરે છે. દુઃખ તો માત્ર મારા મનનો ખયાલ છે. એ ફટ દઈને ઊભો થઈ ગયો. બાળક પાસે જઈને એ તેના હાથ ઝાલી તપેલીમાં છબછબિયાં કરવા લાગ્યો. પાણી ઊડીને દીકરાના મોઢા પર લાગ્યું અને એ ફરીથી ખડખડાટ હસવા લાગ્યો. પિતા પણ એની સાથે હસવા લાગ્યા. બે ઘડીમાં તેને વિચાર આવ્યો કે ક્યાં છે દુઃખ?

પત્ની રસોડામાંથી રોટલો અને ચટણી લઈને આવી અને કહ્યું કે તમે બંને ખાઈ લ્યો. પતિએ પત્નીને પૂછયું કે તું ખુશ છે? પત્નીએ કહ્યું કે તમારા બંનેના હસવાનો અવાજ મારા માટે દુનિયાનું સૌથી શ્રેષ્ઠ સંગીત છે. એવું લાગે છે કે જાણે આખું ઘર ખુશીઓથી ભર્યું છે. સુખની વ્યાખ્યા બીજી શું હોઈ શકે? પતિને પહેલી વખત એવું થયું કે હું ક્યાંક ખોટો છું.

સુખ અને દુઃખ (ભાગ - ૨)

2015-04-29T11:44:00.000-07:00

સુખ શેમાં છે અને દુઃખ શેમાં છે એની સમજ હોય તો જિંદગીને આપણે જેટલી ભારેખમ સમજતા હોઈએ છીએ એટલી હોતી નથી. દુઃખ એક કલ્પના છે, એને તમે જેટલું મોટું માનશો એટલું લાગશે. હકીકતે દુઃખ જેવડું લાગતું હોય છે એવડું મોટું હોતું નથી. આપણે જ તેને ગ્લોરીફાય કરતાં રહીએ છીએ. દુઃખને હાવી થવા દેવું ન હોય તો એના વિશે બહુ વિચાર ન કરો. દુઃખને આપણે બિહામણું બનાવી દેતા હોઈએ છીએ અને પછી એનાથી જ ડરતાં રહીએ છીએ. નાની નાની વાતમાં આપણે દુઃખી થઈ જઈએ છીએ. દુઃખમાં એવા ઘેરાઈ જઈએ છીએ કે સુખનો અહેસાસ જ થતો નથી.

એક પતિ-પત્ની હતાં. બંને એક દિવસ એક કાર્યક્રમમાં જતાં હતાં. બંને ખુશ હતાં કે કાર્યક્રમ એન્જોય કરીશું. કાર્યક્રમમાં વિવિધ સ્પર્ધાઓ યોજાઈ હતી. જસ્ટ ફોર ફન. બંનેએ એક સ્પર્ધામાં ભાગ લીધો. થયું એવું કે બંને વિજેતા થયાં. દસઊહજાર રૂપિયાનું રોકડ ઈનામ મળ્યું . પતિએ અનેક કલ્પનાઓ કરી લીધી કે આ દસહજારમાંથી હું આમ કરીશ અને તેમ કરીશ. કાર્યક્રમ પૂરો થયો અને બંને ઘરે ગયાં.

ઘરે જઈને જોયું તો પતિનું પાકીટ ગુમ હતું. કોઈએ પાકીટ મારી લીધું હતું અથવા તો ક્યાંક પડી ગયું હતું. બહુ મહેનત કરી તો પણ પાકીટ મળ્યું નહીં. પતિને રાતે ઊંઘ આવતી ન હતી. ઇનામના દસહજાર રૂપિયા ચાલ્યા ગયા. પત્નીએ કહ્યું કે ભૂલી જાવ, જે થવાનું હતું એ થઈ ગયું. પતિની ઓછી થતી ન હતી. તેણે કહ્યું કે મેં તો કેટલાંયે વિચાર કરી લીધા હતા. પત્નીએ પછી કહ્યું કે આપણી એ જ તકલીફ હોય છે કે આપણે બહુ બધા વિચાર કરી લઈએ છીએ. હજુ ચાર કલાક આપણી પાસે જે હતું જ નહીં એનું દુઃખ હવે આપણને નડે છે. કાર્યક્રમમાં જતાં પહેલાં આપણે ખુશ હતાં. ઈનામ મળ્યું. ખોવાઈ ગયું અને દુઃખી થઈ ગયાં. જે હતું જ નહીં એનું દુઃખ શા માટે ? એવું માનો કે આપણે ઈનામ જીત્યા જ નથી. પતિએ કહ્યું કે તારી વાત તો સાચી છે. ચલો છોડો. ફરગેટ ઇટ. સૂવાની કોશિશ કરતાં હતાં ત્યાં જ મોબાઈલ રણક્યો. અજાણ્યા માણસે કહ્યું કે તમારું પાકીટ મને મળ્યું છે. તમારા કાર્ડ પરથી તમને ફોન કર્યો. કાલે તમારું પાકીટ તમને મળી જશે. પતિએ પત્ની સામે જોયું અને કહ્યું કે કાશ, સુખ અને દુઃખની તારા જેટલી સમજ મને હોત.

તમે વિચારો કે કઈ વાત તમને દુઃખી કરે છે? એ વાત તમે જેટલા દુઃખી થાવ છો એટલા દુઃખી થવા જેવી છે ખરી? ના, નથી હોતી. આપણે જ મોટી માની લેતા હોઈએ છીએ. આપણે બહુ ઓછી વાતને સરળતાથી અને સહજતાથી લેતા હોઈએ છીએ. મોટા ભાગે તો આપણે કોઈના વર્તનને આપણા પર હાવી થવા દઈએ છીએ. જેનાથી છુટકારો જોઈતો હોય એનાથી છુટકારો મળી જાય પછી પણ આપણે વિચારોથી એને છોડતાં નથી. આપણે બધાને પરમેનન્ટ જ માની લઈએ છીએ. સંબંધને પણ અને સુખને પણ. કંઈ જ પરમેનન્ટ નથી. ન સુખ, ન દુઃખ, ન સંબંધ કે ન સ્થિરતા. બધું જ બદલાતું રહેવાનું છે. વેદના પણ થવાની જ છે. અમુક હદ પછી દરેક વેદના ખંખેરવી પડતી હોય છે. દુઃખને તમે જેટલું ઘૂંટશો એટલી તેને ભૂંસાતા વાર લાગશે. દોષ કોઈનો હોતો નથી. ન તો કોઈ વ્યક્તિનો, ન તો સમયનો કે ન તો નસીબનો. દોષ વિચારોનો હોય છે, દોષ માનસિકતાનો હોય છે, દોષ દુઃખને પંપાળ્યે રાખવાનો હોય છે. જે છે એ છે, જે નથી એ નથી, જે છે એને આપણે બદલી શકીએ એમ ન હોઈએ ત્યારે જે છે એને સ્વીકારી લેવામાં જ સુખ છે. આપણે બસ હાથે કરીને દુઃખી થવાની વૃત્તિ છોડવાની હોય છે.

રો રો કે મૌત માંગનેવાલોં કો જીના નહીં આ સકા તો મરના ક્યા આયે?

-ફિરાખ ગોરખપુરી

Mind Powers

2015-04-29T11:30:00.000-07:00

બાળકની ઓળખ

2015-04-29T11:26:00.000-07:00

parents must know about their children

તમારા બાળકને ઓળખો

2015-04-29T11:25:00.001-07:00

Parents must know their child

For all ask your self

2015-04-29T11:25:00.000-07:00

For all ask your self

મનુષ્યમાંથી દેવતા બનવા ની કળા

2015-04-29T11:18:00.001-07:00

મનુષ્યમાંથી દેવતા બનવા ની કળા
How to become god from human being

શાણપણનાં સોનેરી સૂત્રો

2015-04-29T11:15:00.001-07:00

ઇતિહાસ દર્શાવે છે કે મહાન વિજેતાઓએ વિજય મેળવ્યા પહેલા અતિ વિકટ મુશ્કેલીઓનો, અડચણોનો સામનો કરવો પડ્યો છે.તેઓ જીતી શક્યા કારણકે તેમણે પોતાને મળેલી હારને ગણકારી નહોતી કે તેનાથી તેઓ નિરાશ થયા નહોતા

~ બેર્ટી સી. ફોર્બ્સ

********************************************************

કોઈક વસ્તુને પૂર્ણ કરવા માટે લાગનારા સમય અંગે ચિંતા કર્યા કરી તેની પ્રગતિ અટકાવશો નહિ. સમય તો પસાર થવાનો જ છે. આપણે આ વિતતા સમયનો શ્રેષ્ઠ સદુપયોગ કરી લેવો જોઇએ.

~ અર્લ નાઈટેન્ગલ

*********************************************************

જીવનમાં સાચા પાઠ હંમેશા ખોટા લોકો પાસેથી શિખવા મળતા હોય છે.

*********************************************************

અહમ અને જ્ઞાન વ્યસ્તપ્રમાણમાં હોય છે.જેટલું જ્ઞાન વધુ એટલો અહમ ઓછો અને જેટલું જ્ઞાન ઓછું એટલો અહમ વધારે.

* *******************************************************

જે લોકો તમને જાણ્યા વગર તમારા વિષે અનુમાન કરે છે કે ઘસાતું બોલે છે તેમની પરવા ન કરો.યાદ રાખો કૂતરાં પણ અજાણ્યાને જોઈને ભસે છે.

********************************************************

જ્યારે નખ લાંબા વધે છે ત્યારે તેમને કાપવામાં આવે છે,આંગળા ને નહિ.એ જ રીતે જ્યારે ગેરસમજ વધે ત્યારે તમારા અહમને કાપો,સંબંધોને નહિ.

* *****************************************************

જીભમાં હાડકા હોતાં નથી છતાંયે તે હ્રદયને તોડી નાખવા સક્ષમ છે.આથી તમારાં શબ્દો પ્રત્યે ખૂબ સાવધ રહો.

* ****************************************************

તમારી પહેલી જીત પછી આરામ ન કરો.કારણ જો તમે બીજા પ્રયત્નમાં નિષ્ફળ ગયા તો વધારે લોકો એમ કહેવા રાહ જોઇને જ બેઠા હશે કે તમારો પહેલો વિજયતો નસીબને આભારી હતો.

* *****************************************************

હંમેશા તમારા વડીલની સલાહ માનો.એટલા માટે નહિ કારણકે તેઓ હંમેશા સાચા જ હોય છે પણ તેમનો ખોટા-સાચાનો અનુભવ વધારે હોય છે...

* *****************************************************

મૂડીવાદ એટલે વિશ્વના ૪૮ અતિ ગરીબ દેશોનો જી.ડી.પી. આંક સૌથી ધનાઢય એવા ૩ દેશોના આંક કરતાં પણ ઓછો હોય એ છે.

********************************************************

તીર પહેલા થોડું પાછળ ખેંચાયા બાદ જ છૂટી શકે છે.જ્યારે જીવનમાં મુશ્કેલીઓને લીધે પીછેહઠ કરવાનો સમય આવે ત્યારે એમ જ વિચારો કે એ તમને આગળ તરફ લઈ જવા માટે છે.

* *******************************************************

જીવન પ્રત્યેનો શ્રેષ્ઠ અભિગમ - " હા, મેં જીવનમાં અનેક ભૂલો કરી છે.કારણ જીવન કંઈ યુઝર મેન્યુઅલ સાથે નથી આવતું! "

જીવન અને પડઘો

2015-04-29T11:13:00.002-07:00

એક માણસ તેના દિકરા સાથે જંગલમાં ચાલી રહ્યો હતો.અચાનક છોકરો એક જગાએ પડી ગયો અને તેના મોઢામાંથી વેદનાભરી ચીસ નિકળી ગઈ "આ આ આ આ આહ...."

તેના આશ્ચર્ય સાથે તેણે સામેના પહાડ પરથી સામી તેના જેવી જ ચીસ સાંભળી. " આ આ આ આ આહ.... "

ઉત્સુકતાપૂર્વક તેણે ફરી મોટેથી બૂમ પાડી "તમે કોણ છો?"

પણ તેને સામો જવાબ મળ્યો "તમે કોણ છો?"

એને આ સાંભલી ગુસ્સો આવ્યો.તેણે મોટેથી કહ્યું "તમે કાયર છો!"

અને ફરી સામા અવાજે તેના કહ્યાનું પુનરાવર્તન કર્યું "તમે કાયર છો!"

હવે તે મૂંઝાયો અને તેણે પિતા સામે જોઈ પૂછ્યું "પપ્પા,આ શું ચાલી રહ્યું છે?"

માણસે પુત્રને જવાબ આપ્યો "બેટા,ધ્યાન આપ! કંઈક સારૂં બોલ."

છોકરાએ મોટેથી સાદ પાડી કહ્યું "તમે ખૂબ સારા છો!"

સામા અવાજે પણ મોટેથી કહ્યું "તમે ખૂબ સારા છો!"

માણસે પણ હવે પુત્રની રમતમાં જોડાઈ મોટેથી હાક મારી "તમે અદભૂત છો!"

સામેથી અવાજ આવ્યો "તમે અદભૂત છો!"

હવે માણસે પુત્રને પ્રેમથી સમજાવતા કહ્યું "બેટા,આને લોકો 'પડઘો' કહે છે.પણ ખરું જોતા એ જીવન જેવો જ છે! જીવન તમને એ જ પાછું આપે છે જે તમે આપો છો. જીવન તમારા કર્મોના અરીસા જેવું છે. જો તમે વધુ પ્રેમ આપશો તો વધુ પ્રેમ પામશો. જો તમને વધારે ઉદારતા જોઈતી હોય તો તમે વધારે ઉદારતા આપો. જો તમને સમજણ અને આદરની અપેક્ષા હોય તો સમજણ અને આદર આપો. જો તમે ઇચ્છતા હોવ કે લોકો તમારી સાથે ધીરજ રાખી અને માનપૂર્વક વર્તે તો ધૈર્ય દાખવો અને માન આપો. કુદરતનો આ નિયમ જીવનના દરેક ખૂણે, દરેક તબક્કે લાગુ પડે છે. જીવન હંમેશા તમને એ જ પાછું આપે છે જે તમે આપ્યું હોય. તમારૂં જીવન કોઈ એક સંયોગ નથી પણ એ તમારા જ કર્મોનું દર્પણ છે."

સ્વર્ગ અને નરક બીજે ક્યાંય નહિ પણ અહિ પૃથ્વી પર જ છે. આ હકીકત સમજી લો.

ઈન્ફોર્મેશન પ્લીઝ !!!

2015-04-29T10:51:00.000-07:00

      ઉતર-પશ્ચિમ અમેરિકાનું એક રાજય.જેમાં એક નાનકડા શહેરમાં પોલ નામનો એક છ વર્ષનો બાળક પોતાના ઘરમાં એકલો હતો.પોતાની લાકડાનાં રમકડાં બનાવવાની પેટીમાંથી ઓજારો લઈ નાનકડું ઘર બનાવવા મથી રહ્યો હતો.ખૂબ જ રસથી કામ કરતાં કરતાં અચાનક જ એનાથી ખીલીના બદલે પોતાના જ અંગૂઠા પર હથોડી મરાઈ ગઈ.એની રાડ ફાટી ગઈ.રડવું આવી ગયું.પણ રડે શી રીતે ?ઘરમાં કોઈ સાંભળવાવાળું તો હતું નહીં.પપ્પા નોકરી પર અને મમ્મી બજારમાં ખરીદી કરવા ગઈ હતી.અચાનક એને યાદ આવ્યું કે પપ્પા એ કહ્યું હતું કે કોઈપણ માહિતી માટે ટેલિફોનનું રિસીવર ઉપાડીને ઈન્ફોર્મેશન પ્લીઝ ! કહેવું.
            તેણે ટેલિફોન ઉપાડ્યો એકાદ બે ક્લિક્સ સંભળાઈ પછી સામે છેડેથી અવાજ આવ્યો, ઈન્ફોર્મેશન બોલે છે.બોલો,હું આપની શું સેવા કરી શકું ? અવાજ કોઈ સ્ત્રીનો હતો.
            મારા અંગૂઠા પર મારાથી જ હથોડી લાગી ગઈ છે.ખૂબ દુ:ખે છે.સાંભળનારું કોઈ મળ્યું એટલે બાળકે રડતાં રડતાં કહ્યું.તારા ઘરે કોઈ નથી ? મતલબ કે કોઈ મોટું હાજર નથી? તારું નામ શું છે?તને અંગૂઠા માંથી લોહી નીકળે છે,બાળકએ કહ્યું મારું નામ પોલ છે મને લોહી નીકળતું નથી પણ ખૂબ દુ:ખે છે.સબાકા ખૂબ જ મારે છે.
            તું તારા ફ્રિજ માંથી બરફ કાઢ અને તેને એક વાટકીમાં નાખીને એમાં થોડુંક પાણી ભરી દે.પછી તારો અંગૂઠો એમાં થોડીવાર ડુબાડી રાખજે.તને જરૂર રાહત થઈ જશે.થોડુંક સારું લાગે પછી એક રૂમાલ એ પાણીમાં ભીનો કરી દુ:ખતા અંગૂઠા ઉપર બાંધી દેજે અને હા તને જરૂર મટી જશે અને થોડો બહાદુર બનજે !
              અદભુત રાહતની લાગણી સાથે બાળકે આભાર માની રિસીવર મૂકી દીધું.પણ આ પ્રસંગ પછી પોતાના કોઈ પણ કામ માટે એ ‘ઈન્ફોર્મેશન’ને જ પૂછતો.લેશન કરતી વખતે તો ખાસ તે ‘ઈન્ફોર્મેશન’નેપુછીને જ લેશન કરતો,થોડા દિવસ પછી એણે ફ્કિસ નો સ્પેલિંગ કઈ રીતે લખાય એ પણ પૂછ્યું.આટલો નાનો સ્પેલિંગ તો એની મમ્મી પણ સમજાવી શકત પણ એણે આદતથી મજબુર ‘ઈન્ફોર્મેશન’નો જ સંપર્ક કરતો,પછી લેશન ગણિતનું હોય કે ભુગોળનું કે પછી વિજ્ઞાનનું તેને તો ‘ઈન્ફોર્મેશન’ની મદદ લેવાની શરૂ કરી દીધી.ઘરમાં પોપટ પાળ્યો હોય કે પછી વાંદરૂ તેને શું ખવડાવાય તેની સંપૂર્ણ માહિતી આપતી સ્ત્રી સંજોગવસાત પોલને દરેક વખતે એકની એક જ મળી રહેતી હતી.તે સ્ત્રીની ડ્યુટી હંમેશા પોલનાં ફોન કરવાના સમયે ‘ઈન્ફોર્મેશન સેન્ટર’ પર સંજોગવસાત રહેતી હતી !!!
               એક દિવસ પોલનું પાળેલું બુલબુલ પાંજરામાં જ મૃત્યુ પામ્યું.એ ખૂબજ ઉદાસ થઈ ગયો.તેને વારંવાર રડવું આવતું હતું તેને ‘ઈન્ફોર્મેશન’ નો સંપર્ક કરી તેને આ કરૂણ ઘટના વિશે વાત કરી અને કહ્યું કે દીદી,પોતાનાં અદભુત ગીતોથી મારા ઘરમાં આટલો બધો આનંદ પાથરતું એ પંખી અચાનક પીંછાનો ઢગલો બની અમને શું કામ છોડી ગયું ?
પેલી સ્ત્રી બે-ચાર ક્ષણ મૌન રહી.પછી ખૂબ જ સહાનુભુતિ ભર્યા અવાજે બોલી,બેટા ! એ બુલબુલને આપણી દુનિયા સિવાયની બીજી દુનિયામાં પણ ગીતો ગાવાનાં હશે.અને ભગવાને એને બોલાવી લીધું હશે!
               આ વાક્યમાં ખબર નહીં એવું તો શું હતું પણ પોલના દુ:ખી મનને એનાથી ખૂબ જ રાહત મળી.એ પછી તો પોલને પણ ‘ઈન્ફોર્મેશન’ ની મદદ લેવાને આદત થઈ ગઈ અને પેલી સ્ત્રીને પણ કંટાળો લાવ્યા વગર બધુ જ તેને સમજાવતી અને મદદ આપતી રહેતી.
આ ઘટનાક્રમ આમને આમ ત્રણ વરસ ચાલ્યો.અને ત્રણ વરસ પછી પોલના પિતાની બદલી બોસ્ટન શહેરમાં થઈ.પોલ અમેરિકાના બીજે છેડે રહેવા ચાલ્યો ગયો.એની મોટી બહેન એ જ શહેરમાં પરણીને સ્થાયી થઈ હતી.વરસો વીતતાં ગયાં તેમ એની સ્મૃતિઓની દિવાલો પર સમયનું પડ જાડું થતું ગયું.
                કોલેજ પૂરી કરીને પોલે પોતાનો ધંધો શરૂ કર્યો.ધંધાના કામ અંગે એ એક વખત બહારગામ જતો હતો ત્યારે એના વિમાને એણે જ્યાં બાળપણ ગુજારેલું એ શહેરમાં લગભગ અર્ધા કલાક જેટલું રોકાણ કર્યું.પોલે પોતાની બહેન સાથે લગભગ પંદર મિનિટ વાત કરીને ફોન મૂક્યો ત્યાં જ દિવાલ માંથી ફૂટી નીકળતા પીપળાની માફક જ તેને ‘ઈન્ફોર્મેશન’ ની યાદ આવી ગઈ.આટલા વરસો પછી સીધો ફોન ઉપાડવાથી ‘ઈન્ફોર્મેશન’ ને જ લાગે તેવું નહોતું રહ્યું એટલે એણે લોકલ ફોન ડિરેકટરી માંથી ‘ઈન્ફોર્મેશન’ નો નંબર મેળવ્યો.પછી ધડકતા હૈયૈ બોલ્યો,’ ઈન્ફોર્મેશન પ્લીઝ.’
                યુવાન થવાના કારણે પોલનો અવાજ બિલકુલ બદલાઈ ગયો હતો.પણ સામે છેડેથી એનો એ જ મીઠો અને પ્રેમાળ અવાજ સંભળાયો, ઈન્ફોર્મેશન બોલે છે.બોલો! હું આપની શું સેવા કરી શકું ?
               એનો એ જ મમતાભર્યો અવાજ આટલાં વરસો પછી પણ સાંભળવા મળશે એવી પોલને કલ્પના જ નહોતી એટલે શું વાત કરવી અને કઈ રીતે વાત કરવી એ તો એણે વિચાર્યું જ નહોતું.એના મગજમાં તો પોતાના બાળપણના પ્રસંગો જ ઘૂમરતાં હતાં.કંઈ યાદ ન આવતાં એણે કહ્યું તમે મને ફિક્સ કઈ રીતે લખવું તે સ્પેલિંગ સમજાવશો?
સામે છેડે થોડી વાર શાંતિ છવાઈ ગઈ.પછી એ જ લાગણી ભર્યો અવાજ સંભળાયો,” પોલ ! હથોડી વાગેલી એ અંગૂઠો રુઝાઈ ગયો? કે હજું દુ:ખે છે ?”
                પોલના આનંદનો કોઈ પાર ન રહ્યો એની આંખોમાં આંસુ આવી ગયાં.એ બોલ્યો,”દીદી ! તમે આજે આવી રીતે મળી જશો એ હું માની જ નથી શકતો.હું હવે મોટો બિઝનેશમેન બની ગયો છું.પણ તમને આજે મારે એક વાત કરવી છે.એટલું કહીએ બે ક્ષણ અટક્યો.પછી છાતીમાં ભરાયેલા ડૂમાને જેમ તેમ ખસેડીને બોલ્યો,દીદી તમે મારા માટે એ વખતે શું હતાં એ તમને ખબર છે? તમે એક બાળકના સુખ દુ:ખના સાથી હતાં.મારે મા-બાપ તો હતાં.પણ પોતાના કામમાં જ વ્યસ્ત હતા,તેઓ પાસે જ્યારે મારા માટે સમય નહતો ત્યારે તમે મારી સાથે વાત કરવાની ક્યારેય ના પાડી નથી.એવું કહું તો પણ એને અતિશયોક્તિ ન માનતાં કે તમે મારા બાળપણનું સર્વસ્વ હતાં ! ડૂમો ફરીથી ભરાઈ આવ્યો પોલ આગળ બોલી જ ન શક્યો.
               બે ક્ષણ બંને છેડે શાંતિ છવાયેલી રહી.લાગતું હતું કે બંને છેડે આંસુ રોકવાનો જ પ્રયાસ થઈ રહ્યો હતો.ત્યારબાદ એ સ્ત્રીએ કહ્યું,પોલ ! આજે મારે પણ તને કહેવું છે કે તું મારા માટે શું હતો એ તને ખબર છે ખરી ? હું સાવ જ એકાકી જીવન જીવતી હતી.મારે પતિ કે બાળકો કોઈ જ ન હતું.તારો ફોન આવે અને હું જ તારી સાથે વાત કરી શકું એ માટે હું હંમેશા સાંજની ડ્યુટી જ પસંદ કરતી.તને અભ્યાસમાં મદદરૂપ થઈ શકું એ માટે તારા જે તે ઘોરણનાં પુસ્તકો ખરીદીને હું રોજ રાત્રે એનો અભ્યાસ કરતી અને તારી સ્કૂલમાં જે ચાલવાનું હોય તે હું અગાઉથી જ તૈયાર કરી રાખતી.તારો અવાજ મને રોજ એક દિવસ વધારે જીવતા રહેવાની પ્રેરણા અને હિંમત આપતો હતો.મારી નોકરી ન હોય ત્યારે હું કોઈકને બદલે નોકરી કરતી.હું ભાંગી પડીને આપઘાત કરવાની હતી ત્યારે તારો વિચાર જ મને જીવાડતો હતો.
             દીદી! પોલ માંડ માંડ બોલી શકયો,મારું પ્લેન હવે પાંચ-દસ મિનિટમાં જ ઉપડશે.દોઢેક મહિના પછી હું પાછો આવીશ.તમે જે અનુભવી રહ્યા છો તેવી લાગણી હું પણ અનુભવી રહ્યો છું મારે પણ તમને મળવું છે.પાછો આવીશ ત્યારે એવી રીતે આવીશ કે તમારી સાથે એકાદ દિવસ ગાળી શકાય.
             ત્યાર પછી રડતાં રડતાં જ બંને એ એકબીજાને બાય-બાય કર્યું.ફોન મૂકતા પહેલાં એ સ્ત્રીએ જણાવ્યું કે પોતાનું નામ સેલી છે અને ભવિષ્યમાં સંપર્ક માટે એ નામથી જ પૂછપરછ કરવી.
દોઢને બદલે પોલ પૂરા ત્રણ મહિના પછી પરત ત્યાં આવ્યો,વિમાન માંથી ઉતરીને તરત જ ત્યાંના જાહેર ટેલિફોન પરથી જ એણે ફોન કર્યો ‘ઈન્ફોર્મેશન પ્લીઝ’ એટલું બોલી એ ધડકતા હૈયૈ ઉભો રહ્યો. ઈન્ફોર્મેશન બોલે છે.બોલો!! હું આપની શું સેવા કરી શકું? સામે છેડેથી મૃદુ અવાજ આવ્યો પણ એ સેલીનો અવાજ નહોતો.”સેલીને આપશો પ્લીઝ?”સેલી નહિ મળ્યાના વિષાદ સાથે પોલે કહ્યું.તમે એના મિત્ર છો ? હા ! ખૂબ જૂનો મિત્ર ! પોલે જવાબ આપ્યો.
તમને જણાવતા જણાવતાં મને અનહદ દુ:ખ થાય છે.પરંતુ મારે જાણ તો કરવી જ જોઈએ.કેન્સરના કારણે છેલ્લા લગભગ દોઢ મહિનાથી રજા પર રહેલી સેલીનું ગયા અઠવાડીયે જ મૃત્યુ થયું છે.માફ કરશો !
           પોલના માથે જાણે વીજળી પડી. “ ઓહ નો !” કહેતાં એનાંથી ધ્રુસકો મુકાઈ ગયો.જે સ્ત્રી પોતાના બાળપણની દુનિયામાં સર્વસ્વ હતી એને એકવાર મળી ન શકાયું એ વાત એને અત્યંત પીડા આપી રહી હતી.અરે સાંભળો ! સામે છેડે રહેલી સ્ત્રીએ કદાચ પોલના રડવાનો અવાજ સાંભળી લીધો હતો.સેલી માટે રડવાવાળું આ દુનિયામાં બીજું કોઈ સગું તો હતું નહીં એને પોલ વિશે સેલી પાસેથી ઘણી વાતો સાંભળી હતી.એટલે એણે પૂછી જ લીધું,તમે ક્યાંક મિ.પોલ તો નથી ને ?
            હા ! હું પોલ જ બોલું છું.સેલીએ મારા વિશે તમને કંઈ કહ્યું હતું ? પોલને નવાઈ લાગી.સેલીએ તમારા માટે એક સંદેશો મૂકેલો છે.સેલીએ કહેલું કે તમે આવો ત્યાં સુધી કદાચ એ જીવતી ન રહે તો મારે તમને એક સંદેશો આપવો.સેલી કહેતી હતી કે તેના મૃત્યુથી તમે ખૂબ જ દુ:ખ થશે. શો સંદેશો છે ? પોલે પૂછ્યું ?
            સેલીએ લખ્યું છે કે – પોલને કહેજો કે રડે નહીં.જરાય દુ:ખી પણ ન થાય.આ એક જ દુનિયા નથી.બીજી દુનિયામાં પણ ગીતો ગાવાના હોય તો ભગવાન બોલાવી લેતા હોય છે.અને આ સંદેશો પોલ બરાબર સમજી જશે.એ સંદેશાનો અર્થ પોલ બરાબર સમજી ગયો હતો.અતિ ખિન્નતાના ભાવો વચ્ચે શીતલ ચંદનના લેપ જેવી ઠંડક એના દિલે અનુભવી.આંખ બંધ કરી શાંતિથી એ એરપોર્ટ લોન્જના એક ખૂણાની બેઠક પર બેસી ગયો.બંધ આંખો માંથી અશ્રુધારા વહેતી હતી પરંતુ તેના મોં પર શાંતિના ભાવો પથરાયેલા હતાં.ઘણાં વર્ષો પછી એના બુલબુલનો મીઠો અવાજ એના કાન અને દિલમાં જાણે કે ગુંજી રહ્યો હતો...!!!!!!

Download here PDF (274 kb)

કુહાડીની ધાર

2015-04-29T10:49:00.000-07:00

સ્પર્શ, સ્વાદ, દષ્ટિ, ધ્રાણ(ગંધની પરખ) અને શ્રવણ. આ પાંચ ઇન્દ્રિય સાથે આપણે સૌ જનમ્યા છીએ. પણ સફળ લોકો પાસે છઠ્ઠી ઇન્દ્રિય કોમનસેન્સ પણ હોય છે. ભણતર હોય કે ન હોય, કોમનસેન્સ કહેતા કોઠાસુજ. એ કેળવી શકાય છે. જોકે કોઠાસુજ પ્રેરતું ન હોય તેવું શિક્ષણ પણ નિરર્થક છે. કોઠાસુજ કેળવવાનું કુહાડીની ધાર સજાવવા બરાબર છે.
એક કઠિયારો લાંબા અરસાથી એક શેઠને ત્યાં કામ કરતો હોવા છતાં એને પગારવધારો મળતો ન હતો. શેઠે બીજા કઠિયારાને કામે રાખ્યો. બીજે જ વર્ષે એને પગાર વધારો મળ્યો, આ જોઇને પહેલા કઠિયારાને કદી પગાર વધારો નહિ મળ્યાની ફરિયાદ કરી.
શેઠ કહે: " વર્ષોથી જેટલા ઝાડ તું કાપતો હતો એટલાજ ઝાડ તું આજેય કાપે છે.
જો તું વધારે ઝાડ કાપી લાવ તો તનેય પગાર વધારો મળે" .
જુના કઠિયારાને તો જાણે દિશા મળી ગઈ. ધડાધડ ઝાડ કાપવા લાગ્યો. કામના કલાક વધારી દીધા. પણ એથી એની ઝાડ કાપવાની સંખ્યામાં વધારો ન થયો. આથી એને શેઠ પાસે જઈને પોતાની વ્યથા રજુ કરી. નવો કઠિયારો શા માટે વધારે ઝાડ કાપી શકતો હતો એનું રહસ્ય જાણવા શેઠે એને નવા કઠિયારા પાસે મોકલ્યો.
નવો કઠિયારો કહે: " દરેક વખતે જયારે હું એક ઝાડ કાપી લઉં છું પછી બે મિનીટ માટે વિરામ લઇ મારી કુહાડીની ધાર સજાવી લઉં છું. તે તારી કુહાડીની ધાર છેલ્લે ક્યારે સજાવેલી?"
આ સવાલ જુના કઠિયારાને બરાબર કાળજે લાગી ગયો અને એને પોતાનો જવાબ મળી ગયો."
Glucose :-
તમે છેલ્લે ક્યારે કુહાડીની ધાર સજાવેલી ? ભૂતકાળ નો ભવ્ય વારસો વાગોળ્યા કરવાથી અને ફક્ત પુસ્તકિયા શિક્ષણથી આ કામ થઇ શકે નહિ. જે ચીજ જેવી છે એવીજ દેખાય અને જે રીતે થવી જોઈએ એજ રીતે થાય એવી કોઠાસુજ રૂપી કુહાડીની ધાર આપણે સતતપણે સજાવવાની રહે છે.

આલ્બર્ટ આઇન્સ્ટાઇન કેમ હતા જિનીયસ?

2015-04-29T10:48:00.000-07:00

વિખ્યાત પદાર્થ-વિજ્ઞાની આલ્બર્ટ

આઇન્સ્ટાઇનની ગણના વિશ્વની સૌથી જિનીયસ

હસ્તીઓમાં થાય છે. આઇન્સ્ટાઇનની તેજસ્વિતાનું આખરે

શું કારણ હતું એ અમેરિકન વિજ્ઞાનીઓએ શોધી કાઢ્યું છે.

અમેરિકાની ફ્લોરિડા સ્ટેટ

યુનિવર્સિટીના વિજ્ઞાનીઓના જણાવ્યા પ્રમાણે

આઇન્સ્ટાઇનના મગજની ફરતે ભૂરા રંગનું એક વિશિષ્ટ

આવરણ (ર્કોટેક્સ) હતું. સામાન્ય લોકોના મગજની ફરતે

આવું કોઈ આવરણ હોતું નથી. વિજ્ઞાનીઓને મતે આ

આવરણને કારણે જ આઇન્સ્ટાઇન સરેરાશ લોકો કરતાં વધારે

તેજસ્વી હતા.આ સંશોધન કરનાર ફ્લોરિડા સ્ટેટ

યુનિવર્સિટીના ઍન્થ્રોપોલૉજિસ્ટ (નૃવંશવિજ્ઞાની) ડેન

ફૉક અને તેમની ટીમે પહેલી વાર આઇન્સ્ટાઇનના મગજ

ફરતેના આવરણનો અભ્યાસ કર્યો હતો. તેમણે ૮૫ સામાન્ય

માણસોના મગજ અને આઇન્સ્ટાઇનના મગજ વચ્ચે

સરખામણી કર્યા બાદ આ તારણ આપ્યું હતું.

તેમનાં તારણો મુજબ આઇન્સ્ટાઇનના મગજનો આકાર

તથા કદ સામાન્ય માણસોના મગજ જેવો જ હતો, પણ

તેમના મગજની કેટલીક ખૂબી અન્ય કરતાં જુદી હતી.

મગજનો જે ભાગ સંવેદના અનુભવવાનું કામ કરે છે, જે

ભાગ નવી બાબતો શીખવાનું અને યાદ રાખવાનું કામ કરે છે

એ અન્ય લોકો કરતાં અનેકગણો શ્રેષ્ઠ હતો.

૧૯૫૫માં આઇન્સ્ટાઇનના મૃત્યુ બાદ

પરિવારજનોની પરવાનગી લઈને તેમના મગજને

શરીરમાંથી દૂર કરવામાં આવ્યું હતું, એ

પછી આઇન્સ્ટાઇનના મગજની જુદા-

જુદા ઍન્ગલથી ૨૪૦

જેટલી તસવીરો લેવામાં આવી હતી એ

પછીનાં વર્ષોમાં અનેક તસવીરો ગુમ થઈગઈ હતી. અત્યારે અમેરિકાના નૅશનલ મ્યુઝિયમ ઑફ હેલ્થ

ઍન્ડ સાયન્સમાં આઇન્સ્ટાઇનના મગજની ૧૪

તસવીરો સચવાયેલી છે.

એક નવપરિણીતાનો તેની માતાને પત્ર

2015-04-28T13:41:00.002-07:00

વ્હાલી મમ્મી,

દરેક સામાન્ય છોકરીની જેમ હું પણ બાળપણથી જ મારા લગ્નને લઈને અતિ ઉત્સુક હતી. મારા 'પ્રિન્સ ચાર્મિંગ'ની હું આતુરતા પૂર્વક રાહ જોતી હતી! ક્યારે એ સફેદ મજાના ઘોડા પર બેસી ને આવે, મને લઈ જાય અને અમે ખાઈપીને મોજ કરીએ!

પણ આજે જ્યારે હું પરણી ગઈ છું ત્યારે મને સમજાય છે કે લગ્ન એ કંઈ ફૂલોની પથારી નથી.એમાં માત્ર તમારે પ્રિયતમ સાથે સમય ગાળી સુખ જ સુખ ભોગવવાનું હોતું નથી. લગ્ન એનાથી ઘણી મોટી ઘટના છે. એ પોતાની સાથે અનેક જવાબદારીઓ,ફરજો,ત્યાગ અને સમાધાનો લઈને આવે છે.

હું હવે પહેલાની જેમ મન ફાવે ત્યારે ઉઠી શકતી નથી. ઘરનાં બીજા બધાં જાગી જાય એ પહેલા મારે ઉઠીને તૈયાર થઈ જવું પડે છે. હવે હું મારા મનપસંદ પાયજામામાં આખો દિવસ લઘરવઘર, પણ મોકળાશમાં ફરી શક્તી નથી. આખો વખત મારે વ્યવસ્થિત અને સુઘડ બનીને રહેવું પડે છે. હવે મારાથી, હું ઇચ્છું એ સમયે ઘરની બહાર નિકળી જઈ શકાતું નથી. મારી પાસેથી મારા સર્વે પરિવારજનોની જરૂરિયાત પ્રત્યે સજાગ રહેવાની અપેક્ષા હોય છે. મારાથી ગમે તે સમયે પલંગમાં લંબાવી શકાતું નથી. મારે સદાયે સક્રિય અને પરિવારની આસપાસ રહેવું પડે છે. મને બધાં રાજકુમારીની જેમ રાખે એવી આશા હું હવે રાખી શકતી નથી પણ મારે મારા સઘળાં કુટુંબીજનોની કાળજી લેવી પડે છે.

અને પછી ક્યારેક મને વિચાર આવી જાય છે હું આખરે પરણી જ શા માટે? હું તારી સાથે વધુ ખુશ હતી મમ્મા. ક્યારેક મન થાય છે કે ફરી દોડી ને તારી પાસે આવતી રહું અને તું મને પહેલા જેવા જ લાડ લડાવે! મિત્રો સાથે હર્યાફર્યા બાદ મને ઘેર પાછી ફરું ત્યારે ફરી તારા હાથનું સ્વાદિષ્ટ ખાવાનું માણવાનું મન થઈ જાય છે!તારા ખોળામાં માથું મૂકી સઘળી ચિંતાઓ ભૂલી જવાનું મન થઈ આવે છે!

પણ પછી અચાનક ભાન થાય છે કે જો તું પરણી ન હોત અને તે પણ તારા જીવનમાં ભોગ ન આપ્યા હોત, જે તે તારા લગ્નજીવન દરમ્યાન આપ્યાં છે, તો મારી પાસે આ બધાં સુખદ સંભારણાં ક્યાંથી હોત? અને સહસા આ બધાં પાછળ નો મર્મ સ્પષ્ટ થઈ જાય છે - એ બધાં આરામ,સુખ અને શાંતિ મારા પરિવારજનોને ભેટ ધરવા જેની ભેટ મને તારી પાસેથી મળી છે...

અને મને ખાતરી છે સમય સાથે, જેવી રીતે તું તારા જીવનને ચાહે છે તેમ હું પણ મારા આ નવા જીવનને મારા પૂર્વ જીવન જેટલું જ ચાહવા માંડીશ. મા,તેં આપેલા બધાં જ સમાધાનો અને ત્યાગો માટે તારો ખુબ ખુબ આભાર. એ મને પણ શક્તિ અને પ્રેરણા આપે છે. હું તને ખુબ ચાહું છું.

-તારી વ્હાલી દિકરી

18 chapters of shri bhagwad geeta

2015-04-28T12:58:00.002-07:00

                    shree krishna

Life   is    a challenge          - meet it.
Life   is    a gift                     - accet it.
Life   is    an adventure        - dare it.
Life   is    sorrow         - over come it.
Life   is    tragedy                  - face it.
Life   is    duty      - perform it nicely.
Life   is    a game         - play and win.
Life   is    a mystery            - unfold it.
Life   is    a song                      - sing it.
Life   is    an opportunity       - take it.
Life   is    a journey      - complete it.
Life   is    love                  - discover it.
Life   is    promise                 - fulfil it.
Life   is    a beau                 - praise it.
Life   is    truth                   - realize it.
Life   is    struggle                  - fight it.
Life   is    puzzle                    - solve it.
Life   is    a goal                 - achieve it.

કઠિયારો અને એન્જીનીયર

2015-04-28T12:31:00.002-07:00

એક સોફ્ટવેર એન્જીનીયર હતો, એક દિવસ તે તળાવના કાંઠે બેસીને લેપટોપ માં પોતાનું કામ કરતો હતો. એટલામાં કોઈ કારણ સર તેનું લેપટોપ તળાવમાં પડી ગયું. એન્જીનીયર વિચારવા લાગ્યો કે હવે શું કરવું? એટલામાંજ તેને કઠિયારાની વાત યાદ આવી, જે બાળપણ માં તેના દાદા તેને કહેતા હતા. તેને વિચાર્યું કે પ્રયત્ન કરવામાં શું વાંધો છે?
તેને તળાવની દેવી ને પ્રાર્થના કરી કે મહેરબાની કરીને તેઓ મદદ કરે અને પાણી માં પડી ગયેલું લેપટોપ પાછું મેળવી આપે.
પ્રાર્થનાથી પ્રસન્ન થઇ તળાવની દેવી પ્રગટ થાય છે, અને એન્જીનીયરને તેની મુશ્કેલી વિષે પૂછે છે!
બોલ દીકરા શું તકલીફ છે? : દેવી બોલ્યા,
એન્જીનીયર: હું અહી બેસીને મારું કામ કરતો હતો અને ભૂલથી મારું લેપટોપ તળાવમાં પડી ગયું છે, શું તમે મને તે બહાર લાવી આપવામાં મદદ કરશો?
દેવી; કેમ નહિ દીકરા હું જરૂર મદદ કરીશ, એટલું કહીને દેવી તળાવમાં   જાય છે અને થોડી વારે બહાર આવે છે , તેમના હાથમાં એક નાનું બોક્સ હોય છે તે એન્જીનીયર ને પૂછે છે કે આ છે તારું લેપટોપ?
એન્જીનીયર: ના આ મારું લેપટોપ નથી.
દેવી ફરીથી પાણીમાં જાય છે અને બહાર આવેછે ત્યારે તેના હાથમાં પહેલા કરતા થોડું મોટું બોક્સ હોય છે , તે પૂછે છે આ છે તારું લેપટોપ?
એન્જીનીયર: ના આ પણ મારું લેપટોપ નથી.
દેવી ફરીથી પાણીમાં જાય છે અને બહાર આવે છે ત્યારે તેના હાથમાં એન્જીનીયર નું મૂળ લેપટોપ હોય છે અને , તે પૂછે છે આ છે તારું લેપટોપ?
એન્જીનીયર: હા મારું લેપટોપ છે.
એ લેપટોપ એન્જીનીયર નેવ આપી દેવી તળાવમાં જવાની તૈયારી કરે છે ત્યારે એન્જીનીયર તેઓને રોકે છે અને પ્રશ્ન પૂછે છે કે ભૂતકાળ માં જયારે કઠિયારા     ની કુહાડી તળાવમાં પડી ગઈ હતી ત્યારે તો તમે તેને પહેલા સોનાની અને પછી ચાંદીની કુહાડી બતાવી હતી અને ત્યાર બાદ તેની મૂળ કુહાડી બતાવી હતી તો મારી સાથે આવો ભેદભાવ કેમ?
મને કેમ પહેલા નાના નાના બોક્ષ બતાવ્યા?
દીકરા : દેવી બોલ્યા, તને જે બોક્સ બતાવ્યા તે માત્ર બોક્સ ના હતા પરંતુ પહેલા બતાવ્યું તે હાલનું સૌથી લેટેસ્ટ મોડેલનું આઈપેડ હતું અને ત્યાર બાદ તેનાથી મોટું બતાવ્યું તે પામટોપ હતું, પરંતુ તને તેનું જ્ઞાન ન હતું એટલે તું ઓળખી ના શક્યો, એટલું કહીને દેવી પાણી માં ચાલ્યા જાય છે અને એન્જીનીયર વિલે મોઢે ઘર તરફ જવા રવાના થાય છે.
Glucose:-
                              માત્ર જ્ઞાન હોવું જરૂરી નથી પરંતુ સમય પ્રમાણે તેમાં વધારો કરવો, નવું જ્ઞાન મેળવવું પણ ખુબજ જરૂરી છે.

જીવનની દિશા

2015-04-28T12:24:00.003-07:00

ગુરુત્વાકર્ષણના સિધ્ધાંત શોધક આઈઝેક ન્યુટન નું બાળપણ ખુબજ ગરીબીમાં વીત્યું. ભણવામાંય એ સાવ સામાન્ય. ક્લાસના ખુબ હોશિયાર પણ તોફાની છોકરા સાથે ન્યુટન ને તકરાર થઇ. બધા પર રોફ કરતા આ છોકરાની ન્યુટને બરાબર પીટાઈ કરી. બીજા વિદ્યાર્થીઓ તો ખુશ થઈને ન્યુટન ને શાબાશી આપવા લાગ્યા. જો કે ન્યુટનના મનમાં એ વખતે વિચાર ઝબકયો કે શરીરની તાકાતમાં તો મેં એ છોકરાને હરાવ્યો, હવે બુદ્ધિની તાકાતમાં એને હરવું ત્યારે ખરો. આ ઘટના પછી ન્યુટન ના જીવનમાં વળાંક આવ્યો. ખુબ મહેનત કરવાનું શરુ કર્યું. નવું નવું શીખવાની અને કરવાની ધગશ ખીલવી.જાતે દિવસે એ મોટી વસ્તુઓના નાના નમુના બનાવવા લાગ્યો. એમના ઘર પાસે મોટી પવનચક્કી મારફતે લોટ દળવાની ઘંટી ચાલતી જોઈ. એના પરથી મને નાનકડી પવનચક્કી બનાવી નાખી. એનાપંખાપર એ ઉંદરને મૂકી દેતો અને ઉંદરના ચલાવના ભારથી ચક્કર ઘુમવા લાગ્યું. પાણીથી ચાલનારી ઘડિયાળ પણ એમણે આજ રીતે બનાવેલી, એ પછી સૂર્યઘડી પણ બનાવી. મકરસંક્રાંતિ પર પતંગની દોરી સાથે કાગળનું ફાનસ આજે આપણે ઉડાડીએ છીએ એનો પહેલો વહેલો પ્રયોગ ન્યુટને કરેલો. જીવનમાં આવેલા એ પરિવર્તનને કારણે નવું જાણવાની, જોવાની અને જ્ઞાન પ્રાપ્ત કરવાની એમની તાલાવેલી વધતીજ રહી અને નાનપણના એ સંસ્કારબીજ આગળ જતા ખુબજ ફૂલ્યા ફાલ્યા અને મહાન વિજ્ઞાની તરીકે એ પંકાયા. જગવિખ્યાત વિજ્ઞાની બન્યા છતાંય એમનામાં નમ્રતા ભારોભાર હતી. અનેક મોટી શોધના શોધક બન્યા છતાં એતો એમાજ કહેતો કે, હું તો હજી સાગરકાંઠે છીપલાં વીણતો અબુધ બાળક જ છું !
glucose :-
દરેકના જીવનમાં પરિવર્તનની કોઈ ને કોઈ પળ તો આવતીજ હોય છે. આ પળે જે જાગી જાય છે. અને કોઈ ચોક્કસ દિશા પકડી લે છે તો એમના વિકાસને કોઈ રોકી શકતું નથી.

જીવનની સાર્થકતા

2015-04-28T12:17:00.001-07:00

અંધારી રાતની નીરવ શાંતિમાં તળાવના કિનારે રહેતા એક વૃદ્ધે એક યુવાનને ઝડપથી તળાવ તરફ જતો જોયો. વૃદ્ધને ખ્યાલ આવી ગયો કે યુવાન મધરાતના આવા સમયે કોઈ જુવે, બચાવે એ પહેલા આત્મહત્યા કરવા ઈચ્છતો હતો.
ઝડપભેર તળાવ તરફ જતા યુવાનને વૃદ્ધે બુમ પાડીને કહ્યું, "હે યુવાન ! થોડીવાર માટે થંભી જા. મારે તારું કામ છે."
યુવાન થંભી ગયો. વૃદ્ધે નજીક આવીને પૂછ્યું, " ભાઈ, હું તારા ઈરાદામાં કોઈ અવરોધ ઉભો કરવા નથી માંગતો. મારેતો બસ એટલુજ જાણવું છે કે એવું તે શું બની ગયું છે કે તું જીવનનો અંત આણવા માંગે છે? "
યુવાન કહે: " હું પરીક્ષામાં નાપાસ થયો છું. જીવન અકારું લાગે છે. ક્યાય ચેન પડતું નથી. પરિસ્થિતિથી તંગ આવી ગયો છું. "
વૃદ્ધે સહાનુભુતિ દાખવતા કહ્યું: " તારી વાત તો સાચી છે. આવું જીવનતો ઝેર જેવું લાગે, ખરું ને? "
યુવાન કહે : "હા, એટલેજ આત્મહત્યા કરવા નીકળ્યો છું. બધી ઝંઝટમાંથી છુટકારો થઇ જાય. પાસ-નાપાસનો સવાલેય નહિ જાગે."
વૃદ્ધ કહે : " પણ તે એ વિચાર્યું કે આત્મહત્યાથી કઈ બધા દુખોનો અંત નથી આવી જતો. આત્મહત્યા પછી ફરી તારો જન્મ થશે, એકડે એક થી અભ્યાસ કરવો પડશે. એની સામે અત્યારેતો તે જેટલા ધોરણ પાસ કર્યા છે એનાથીજ આગળ વધવાનું રહેશે."
વૃદ્ધાની વાત સાંભળી યુવાને આત્મહત્યાનો વિચાર પડતો મુક્યો. અને ચુપચાપ ઘર ભણી વળ્યો.
Glucose :-
જિંદગીનો ક્રમ એવો છે કે એમાં ચડાવ-ઉતાર તો આવ્યા જ કરવાના. સફળતા મળે ત્યારે નમ્રતા દાખવીએ અને નિષ્ફળ જઈએ ત્યારે ધીરજપૂર્વક એમાંથી બહાર આવવાના સભાન પ્રયત્નો કરીએ એમાજ આપણા મહામુલા જીવનની સાર્થકતા સમાયેલી છે.

પોજીટીવ પર્સનાલીટી

2015-04-28T12:15:00.001-07:00

પોજીટીવ પર્સનાલીટી અર્થાત સકારાત્મક વ્યક્તિત્વ કઈ રીતે બનાવી શકાય?
લેટીન ભાષાની એક કહેવત છે:
"મારી પાસે જે કઈ પણ છે એ બધું મારી સાથેજ છે."
હવે આ કહેચ્વત પાછળનો એક કિસ્સો સકારાત્મક વ્યક્તિત્વના સંદર્ભમાં વાંચીએ:
મુલ્લા નસીરુદ્દીન એક વાર એક દુકાનમાં ગયા.
દુકાન તો શું પણ એ એક ડીપાર્ટમેન્ટલ સ્ટોર જ હતો. જરૂરી એવી મોટા ભાગની વસ્તુ ત્યાં મળે.
મુલ્લાને જોઈતા હતા તેમના માપ ના બુટ.
કોને ખબર મુલ્લાના પગનો પંજો અસાધારણ સાઈજ નો હશે, તેમના માપના બુટ હતા નહિ.
મુલ્લાએ દુકાનદારને પૂછ્યું: " તારી પાસે ચામડું છે?"
દુકાનદાર: "છે'
"ખીલી છે?"
"છે"
"અને સોય?"
"એ પણ છે"
"તો પછી વાર શું?, લે મારા પગનું માપ અને બનાવી દે મારા માપના બુટ."
વાર્તા પૂરી થઇ.
તમારે પોજીટીવ પર્સનાલીતીના માલિક થવું છે?
તો પૂછો આ સવાલ તમારા દિલ ને:
-આત્મવિશ્વાસ છે?
-હિંમત છે?
-જવાબદારીની ભાવના છે?
-સાચું-ખોટું પારખવાની સૂઝ છે?
-સારું વર્તન કરવાની ક્ષમતા છે?
સારી વાણી છે?
અલબત, આ બધું મૂળભૂત રીતે માનસમાં પડ્યુજ હોય છે પરંતુ એનો ઉપયોગ ના થવાને લીધે તેના પર ધૂળ જામી ગઈ હોય છે.આ ધૂળ ને ખંખેરી આગવા લક્ષણ કેળવવા એનું નામ પોજીટીવ પર્સનાલીટી.

પોતાની જાત ને બદલો

2015-04-28T12:12:00.000-07:00

એક સમયની વાત છે, એક વિશાળ સામ્રાજ્યનો રાજા પોતાના મહેલ થી દુર એક ગ્રામીણ વિસ્તારના પ્રવાસે જાય છે, આ વિસ્તાર તેના મહેલથી ખુબ દુર હતો. જયારે તે પ્રવાસેથી પાછો પોતાના મહેલ પર ફરે છે ત્યારે તે ફરિયાદ કરે છે કે પોતાના પગ પર ફોલ્લા પડી ગયા છે અને પગ પણ ખુબ દુખે છે. રાજા પહેલીજ વાર આટલા દુર સુધી પ્રવાસે ગયો હતો.અને રસ્તો પણ ખુબ નિર્જન અને પથરાળ હતો.
તે પોતાના સૈનિકોને હુકમ કરે છે કે આપના રાજ્યના તમામ રસ્તાઓને ચામડાથી મઢી દો, જેથી ફરીવાર આવું ના બને.
આ સંભાળીને સિપાહીઓ એક બીજાના મોઢા જોવા લાગે છે, કારણકે એતો સીધી વાત છે કે આમ કરવા માટે ખુબ બધા પ્રાણીઓના ચામડાની જરૂર પડે, અને પૈસા પણ પુષ્કળ જોઈએ.
ત્યારે તેનો એક વફાદાર સૈનિક હિંમત કરીને કહે છે કે મહારાજ, શા માટે તમે આટલો બધો વણજોઈતો ખર્ચ કરવો છો, તમે એક નાનો ચામડાનો કટકો લઈને તમારા પગને કેમ નથી ઢાંકી દેતા?
રાજા આશ્ચર્યચકિત થઇ જાય છે, અને થોડા સમય પછી સૈનિકની કીમતી સલાહનું પણ અનુસરણ કરે છે. અને પોતાના પગ માટે બુટ બનાવી લે છે.
Glucose :-
જીવન જીવવા માટે સારા જગતનું નિર્માણ કરવું હોય તો પોતાની જાતને, પોતાના મન અને વિચારને બદલો દુનિયા આપો આપ બદલાઈ જશે.

મેનેજમેન્ટ અબ્દુલ કલામ પાસેથી

2015-04-28T11:54:00.003-07:00

૨૨મી માર્ચ ૨૦૦૮. અમેરિકાનું ફિલાડેલ્ફીયા શહેર. વ્હાર્ટન ઇન્ડિયન ઇકોનોમિક ફોરમ નો એક સમારંભ. એમાં ઉપસ્થિત મહાન વિજ્ઞાની અને આપણા ભૂતપૂર્વ રાષ્ટ્રપતિ ડૉ. એ.પી.જે. અબ્દુલ કલામને કોઈએ પૂછ્યું :
" તમારા અનુભવના આધારે તમે કોઈ એવું દ્રષ્ટાંત આપશો કે નિષ્ફળતા મળે ત્યારે લીડરે કેવી રીતે વર્તવું જોઈએ?"
ડૉ. કલામનો જવાબ એમનાજ શબ્દોમાં:
ભારતના સેટેલાઈટ લોન્ચ વ્હીકલ (SLV-3) પ્રોગ્રામનો હું નો પ્રોજેક્ટ ડાયરેક્ટર બન્યો.૧૯૮૦ સુધીમાં રોહિણી ઉપગ્રહને અંતરીક્ષમાં તરતો મુકવાના ધ્યેયમાં અમે હજારો લોકો સંકળાયેલા હતા.
ઓગસ્ટ ૧૯૭૯મ અમારી તૈયારી થઇ ગઈ હતી. ઉપગ્રહ છોડવા અમે કંટ્રોલ મથકમાં ભેગા થયા. ઉપગ્રહ છોડવાની ચાર મિનીટ પહેલા ક્મ્પ્યુટરે ગણતરી શરુ કરી. પણ એકજ મીનીટમાં કોઈ જગ્યાએ ગરબડ હોવાનો ક્મ્પ્યુટરે સંકેત આપ્યો. જોકે નિષ્ણાંતોની મેન્યુઅલ ગણતરી પ્રમાણે બધું બરાબર હતું. આથી રોકેટ છોડ્યું. પરંતુ બહુ જલ્દી ઉપગ્રહ અંતરીક્ષમાં જવાને બદલે રોકેટ સહીત બંગાળના ઉપસાગરમાં જઈ પડ્યા. ભારે નિષ્ફળતા મળી.
એજ સમયે ઇન્ડિયન સ્પેસ રીસર્ચ ઓર્ગેનાઈઝેશનના ચેરમેન પ્રો. સતીષ ધવને એક પ્રેસ કોન્ફરન્સ બોલાવી હતી. ઇસરોની સેટેલાઈટ લોન્ચ રેંજ શ્રીહરિકોટા ખાતે દુનિયાભરના પત્રકારો હાજર હતા. સંસ્થાના લીડર પ્રો. ધવને જાતે પ્રેસ કોન્ફરન્સ સાંભળી અને નિષ્ફળતા માટે એમને જવાબદારી લીધી. એમણે કહ્યું કે વિજ્ઞાનીઓની ટીમે બહુ મહેનત કરી હતી, પરંતુ હજુ વધારે ટેકનીકલ સપોર્ટની જરૂર હતી. આમ જુઓ તો હું પ્રોજેક્ટ ડાયરેક્ટર હતો, નિષ્ફળતા મ હતી, છતાં સંસ્થાના ચેરમેન તરીકે એમણે જવાબદારી સ્વીકારી.
જુલાઈ, ૧૯૮૨ માં અમે ફરી પ્રયત્ન કર્યો. ઉપગ્રહ તરતો મુકવામાં અમને સફળતા મળી. આખા દેશમાં ખુશીનું મોજું છવાઈ ગયું હતું. પ્રો. ધવને મને એક બાજુ બોલાવીને કહ્યું: આજની આ પ્રેસ કોન્ફરન્સ તમે સંભાળો."
એ દિવસે મને ખુબ જ અગત્યનો બોધપાઠ શીખવા મળ્યો.નિષ્ફળતા મળી ત્યારે સંસ્થાના લીડરે એની જવાબદારી પોતાના માથે લીધી. સફળતા મળી ત્યારે એનો યશ એમણે ટીમને આપ્યો. મેનેજમેન્ટનો આ શ્રેષ્ઠ બોધપાઠ મને કોઈ પુસ્તક વાંચીને નહિ, પરંતુ આ અનુભવમાંથી શીખવા મળ્યો છે...
Glucose :-
તમે તમારી જવાબદારી સ્વીકારો , તેનાથી ભાગો નહિં.પછી તે નિષ્ફળતાની ભલે હોય.

રાલ્ફ વાલ્ડો એમર્સન

2015-04-28T11:52:00.001-07:00

રાલ્ફ વાલ્ડો એમર્સન અમેરિકાભરમાં એક ચિંતક, કવિ, લેખક અને નિબંધકાર તરીકે પ્રસિદ્ધ હતા. પોતાના પિતાનો એમણે આ સાહિત્યિક વારસો ભેટમાં મળ્યો હતો.

એક વખત આ પિતા-પુત્ર સાહિત્ય સર્જનમાં મશગુલ હતા ત્યારે એમની ગૌશાળામાંથી એક વાછરડું દોરડું તોડીને બહાર ભાગી નીકળ્યું. પિતા અને પુત્ર બંને પોતાનું કામ પડતું મુકીને બહાર દોડ્યા. બંનેએ એ વાછરડાને પકડ્યું. એને ગૌશાળામાં પાછું લઇ જવાની કોશિશ કરવા લાગ્યા, પરંતુ વાછરડું એવું અડીયલ કે એક ડગલું પણ આગળ ચાલે નહિ.

આખા દિવસ દરમિયાન આપણે કેટલા બધા કાર્યો અટોપતા હોઈએ છીએ! એમાં કોઈ નાનું કામ હોય ને કોઈ મોટું, કોઈ મહત્વનું હોય ને કોઈ તાકીદનું. કોઈ પણ પ્રકારનું કામ હોય. એ કરવાની યુક્તિ કે તરકીબ જણાવી ખુબજ જરૂરી છે.

એ સાચું છે કે સખત પરિશ્રમ નો કોઈ વિકલ્પ નથી, પરંતુ કાળી મજુરી કે અંધાળો પરિશ્રમ જ કરવાથી કશું વળતું નથી. કોઈ પણ કામ સૂઝ અને અનુભવ માંગે છે. ફક્ત પરિશ્રમ કરવો પુરતો નથી. સાથે કાર્ય કુશળતા અને વ્યવહારુ જ્ઞાનની પણ એટલીજ જરૂર પડે છે.

સફળતાનું ઝરણું

2015-04-28T11:39:00.002-07:00

કહેવાય છે કે પ્રત્યેક નિષ્ફળતા પણ પોજીટીવ થીંકીંગ કરનાર ને સફળતાની નજીક લઇ જાય છે.

વીજળી ના ગોળાની શોધ કરનાર થોમસ આલ્વા એડીસન એક શોધની પાછળ દિવસ-રાત એક કરી રહ્યા હતા. સેંકડો પ્રયત્ન કરવા છતાં પણ પરિણામ મળતું ના હતું. સાથી વિજ્ઞાનીકો થાકી-હારીને આ શોધ પડતી મુકવા માટે એડીસનને સમજાવી રહ્યા હતા.
જો કે એડીસન ને પ્રયોગની સફળતા માટે શ્રદ્ધા હતી. સહાયક વિજ્ઞાનીઓ હતાશ થઈને કહેવા લાગ્યા કે આમ ને આમ તો જીંદગી પૂરી થઇ જશે, એના કરતા આપને હવે બીજી કોઈ શોધ પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરીએ, પણ એડીસન પોતાના વિચારોમાં અડગ હતા. સંશોધન પાછળના પ્રયાસ છોડી દેવા તે તૈયાર ના હતા.
એક વાર તો અધીરા થયેલા સહાયકોએ એમને સ્પષ્ટપણે કહી દીધું કે તમે પાંચસો વાર હાર્યા છો. પાંચસો પ્રયોગોનું કોઈ પરિણામ નથી આવ્યું. હવે તમે આ પ્રયોગ કરવાનું નહિ છોડો તો અમે તમને છોડીને જતા રહીશું....
એડીસન એમને ઉતર આપતા કહે " ' અહીજ તમારી ભૂલ થાય છે. આપણે હાર્યા નથી. પ્રત્યેક નિષ્ફળ પ્રયોગ આપણને સફળતાની નજીક લાવી રહ્યો છે. આ સમયે તમે પ્રયાસ છોડી દેશો તો આપણે નિષ્ફળ જવાના. મને હવે સફળતા ડોકાઈ રહી હોય એમ લાગે છે ત્યારે જ તમે નિષ્ફળતા ભણી જાતે જ જી રહ્યા છો'અંતે સહાયકોએ મને-કમને એડીસનને સહાય કરવાનું ચાલુ રાખ્યું. યોગાનુયોગે બીજા પાંચ પ્રયોગ કાર્ય ત્યાજ પ્રયોગ સફળ નીવડ્યો અને એડીસન નું નામ થઇ ગયું.

Glucose :-
નિષ્ફળતા માંથી માણસ જીવનના મહત્વના પાઠ શીખે છે. જે નિષ્ફળતાથી ગભરાય છે, , હતાશ થાય છે એ વ્યક્તિ જીવનમાં ક્યારેય સફળ થતી નથી. જીંદગીમાં જે પામવા માટે પાંચસો બારણા ખટ ખટાવ્યા હોય છે એજ બારણા ઘણી વાર ઉઘડવાની કે તુટવાની તૈયારીમાં હોય છે. ભૂતળ માંથી પાણી કાઢવા પાંચસો ફૂટ ખોદાય કર્યા પછી બીજા પાંચ ફૂટ માટે પાછા ના પડશો.
કદાચ સફળતાનું ઝરણું એમાંથી પ્રગટે પણ ખરું!

સફળતામાં નમ્રતા અને નિષ્ફળમાં ધીરજ રાખો

2015-04-28T11:36:00.002-07:00

અંધારી રાતની નીરવ શાંતિમાં તળાવના કિનારે રહેતા એક વૃદ્ધે એક યુવાનને ઝડપથી તળાવ તરફ જતો જોયો. વૃદ્ધને ખ્યાલ આવી ગયો કે યુવાન મધરાતના આવા સમયે કોઈ જુવે, બચાવે એ પહેલા આત્મહત્યા કરવા ઈચ્છતો હતો.
ઝડપભેર તળાવ તરફ જતા યુવાનને વૃદ્ધે બુમ પાડીને કહ્યું, "હે યુવાન ! થોડીવાર માટે થંભી જા. મારે તારું કામ છે."
યુવાન થંભી ગયો. વૃદ્ધે નજીક આવીને પૂછ્યું, " ભાઈ, હું તારા ઈરાદામાં કોઈ અવરોધ ઉભો કરવા નથી માંગતો. મારેતો બસ એટલુજ જાણવું છે કે એવું તે શું બની ગયું છે કે તું જીવનનો અંત આણવા માંગે છે? "
યુવાન કહે: " હું પરીક્ષામાં નાપાસ થયો છું. જીવન અકારું લાગે છે. ક્યાય ચેન પડતું નથી. પરિસ્થિતિથી તંગ આવી ગયો છું. "
વૃદ્ધે સહાનુભુતિ દાખવતા કહ્યું: " તારી વાત તો સાચી છે. આવું જીવનતો ઝેર જેવું લાગે, ખરું ને? "
યુવાન કહે : "હા, એટલેજ આત્મહત્યા કરવા નીકળ્યો છું. બધી ઝંઝટમાંથી છુટકારો થઇ જાય. પાસ-નાપાસનો સવાલેય નહિ જાગે."
વૃદ્ધ કહે : " પણ તે એ વિચાર્યું કે આત્મહત્યાથી કઈ બધા દુખોનો અંત નથી આવી જતો. આત્મહત્યા પછી ફરી તારો જન્મ થશે, એકડે એક થી અભ્યાસ કરવો પડશે. એની સામે અત્યારેતો તે જેટલા ધોરણ પાસ કર્યા છે એનાથીજ આગળ વધવાનું રહેશે."
વૃદ્ધાની વાત સાંભળી યુવાને આત્મહત્યાનો વિચાર પડતો મુક્યો. અને ચુપચાપ ઘર ભણી વળ્યો.

Glucose :-
જિંદગીનો ક્રમ એવો છે કે એમાં ચડાવ-ઉતાર તો આવ્યા જ કરવાના. સફળતા મળે ત્યારે નમ્રતા દાખવીએ અને નિષ્ફળ જઈએ ત્યારે ધીરજપૂર્વક એમાંથી બહાર આવવાના સભાન પ્રયત્નો કરીએ એમાજ આપણા મહામુલા જીવનની સાર્થકતા સમાયેલી છે.

પ્રેમ : દરેક દર્દ ની દવા

2015-04-28T11:31:00.001-07:00

રોમા એક નાની છોકરી હતી. તેને જમવાનું બનાવવાનો ખૂબ શોખ હતો. જયારે પણ માં જમવાનું બનાવતી તે ધીરેથી જઈને જોઈ લેતી કે મમ્મીના હાથનું જમવાનું એટલું સ્વાદિષ્ટ હોય છે કે પિતાજી આંગળી ચાટતા રહી જાય છે. જે મહેમાન આવે તે પણ મમ્મીના રસોઈના વખાણ કરે છે. રોમા જોતી હતી કે મમ્મીની પાસે એક ડબ્બો છે. દરેક વખતે જયારે મમ્મી જમવાનું બનાવે છે તો ડબ્બામાંથી કશુંક કાઢીને જરૂર નાખતી હતી. રોમાને લાગ્યું કે જરૂર આ ડબ્બામાં એવું કશુ છે જેને રસોઈમાં મેળવવાથી રસોઈનો સ્વાદ બમણો થઇ જઈ છે. માં તે ડબ્બાને ખૂબ સંભાળીને રાખતી હતી. રોમાએ પોતાની મમ્મીને એવું કહેતા પણ સાંભળ્યું હતું કે આ ડબ્બો તેમને તેમની મમ્મી પાસેથી મળ્યો હતો.

એક દિવસ રોમાની મમ્મી બીમાર પડી ગઈ. રોમાએ હિંમત કરીને કહ્યું કે કોઈ વાંધો નહિ, હવે મમ્મી આરામ કરશે અને જમવાનું પોતે બનાવશે. જયારે રોમા કિચનમાં રસોઈ બનાવવા પહોંચી તો જમવાની બધી તૈયારી કર્યા પછી તેને યાદ આવ્યું કે માંની દરેક ડિશ એટલે સ્વાદિષ્ટ બનતી હતી કે તે ઉપર મૂકેલા ડબ્બામાંથી રોજ કશુ ને કશુ નાખતી હતી. રોમાએ એક ટેબલ પર સ્ટૂલ મૂકીને અભરાઈ પર મુકેલો ડબ્બો ઉતારી લીધો. તેણે સ્ટીલનો એ નાનકડો ડબ્બો ખોલીને જોયું તો ડબ્બામાં કશુ જ નહોતું. બસ, જુના કાગળની એક નાનકડી ચિઠ્ઠી મૂકી હતી.
રોમાએ તે ચિઠ્ઠી ખોલીને જોયું તો તેમાં લખ્યું હતું કે – બેટા તું જે પણ બનાવે, તેમાં એક ચપટી પ્રેમ જરૂર નાખજે જેથી તારી બનાવેલી વસ્તુ બીજાને ગમે. રોમાને વાત સમજતા વાર ન લાગી…

Glucose :-
કેટલી સારી વાત છે ને કે તમારા દરેક કામમાં થોડો પ્રેમ સમાય જાય તો તે સામી વ્યક્તિને જરૂર પ્રભાવિત કરે છે. પ્રેમ દરેક દર્દ ની દવા પણ છે.

સુખની પૂંછડી

2015-04-28T11:28:00.001-07:00

                                         એક વખત બિલાડીનું એક નાનકડું બચ્ચું પોતાની પૂંછડીને પકડવા માટે ગોળ ગોળ ફરતું હતું. હજુ તો એ પૂંછડી મોંમાં પકડે ના પકડે ત્યાં જ એ છટકી જતી હતી. એનાં કારણે એ વારંવાર ગોળ ગોળ ફરતું હતું અને અહીંથી તહીં દોડતું હતું. એનો આ ખેલ એક ઘરડી બિલાડી ઘણી વારથી બેઠી બેઠી જોઈ રહી હતી. ખાસ્સી વાર થઇ પછી એણે ચક્કર ચક્કર ફરતાં એ બચ્ચાને પૂછ્યું : ‘બેટા! તું શું કામ તારી પૂંછડીની પાછળ દોડે છે? કાંઈ ખાસ કારણ ખરું?’ દોડતાં દોડતાં જ બચ્ચાએ જવાબ આપ્યો, ‘દાદી! મારા ભાઇબંધોએ મને કહ્યું છે કે સુખ નામની અદભુત ચીજ મારી પૂંછડીમાં સંતાઈ છે. અને હું જો પૂંછડીને બરાબર પકડી શકીશ તો એ મને મળી જશે! પણ ક્યારનું દોડું છું તો પણ એ પકડાતી જ નથી. ઊલટાનું મારે એની પાછળ પાછળ જ દોડ્યા કરવું પડે છે!’

              આ સાંભળી પેલી ઘરડી બિલાડી ખડખડાટ હસી પડી. ઊભી થતાં એ બોલી : ‘બેટા! મને પણ પહેલાં એવું જ હતું કે સુખ મારી પૂંછડીમાં જ સમાયેલું છે. એટલે હું પણ એની પાછળ પાછળ ખૂબ જ દોડતી. એટલું બધું દોડવા છતાં પૂંછડી તો મારા મોંમાં ક્યારેય આવતી જ નહીં. પણ હવે અનુભવે મને સમજાયું છે કે એમ દોડવું બિલકુલ નિરર્થક છે. એટલે મેં પૂંછડી પાછળ દોડવાનું બંધ કરી દીધું. પણ એ પછી હવે હું જ્યાં જ્યાં જાઉં છું ત્યાં પૂંછડી જ મારી પાછળ પાછળ આવે છે!!’ એટલું કહી એણે ચાલવાનું શરુ કર્યું. બિલાડીના બચ્ચાએ જોયું તો સાચ્ચે જ પૂંછડી એની પાછળ પાછળ જ જતી હતી!!

Glucose :-
                        આપણા સૌના સુખનું પણ બિલાડીની પૂંછડી જેવું જ છે. એની પાછળ દોડાદોડી કરીએ ત્યાં સુધી દોડાવ્યા જ કરે અને જેવા એને અવગણીને ચાલવા લાગીએ કે તરત જ પૂંછડીની માફક આપણી પાછળ પાછળ ચાલવા લાગે છે!

આત્મવિશ્વાસ

2015-04-15T13:09:00.001-07:00

એક વેપારીને માથે ખુબ દેવુ ચડી ગયું અને તે અતિ નિરાશ થઈ ગયો.તેને નાણાં ધીરનારાઓએ તેના નામે ચોકડી મૂકી દીધી. લેણદારોએ તેની પાસે નીકળતાં નાણાંની વસૂલી સતત કરવાનું શરૂ કરી દીધું. તે ભીડભાડથી દૂર એક બાગનાં બાંકડે જઈ બેઠો અને વિચારવા લાગ્યો તેની કંપનીને દેવાળું ફૂંકવામાંથી કઈ રીતે બચાવી શકાય.

અચાનક ક્યાંકથી એક વૃદ્ધ માણસ તેની સામે આવી ઉભો.તેણે કહ્યું,"મને લાગે છે તને કોઈ સમસ્યા ભારે પીડી રહી છે.” વેપારીની મુશ્કેલી વિષે શાંતિથી આખી વાત સાંભળ્યા બાદ તેણે તેને કહ્યું "મને લાગે છે હું તને મદદ કરી શકું તેમ છું." તેણે વેપારીને તેનું નામ પૂછ્યું, તેના નામે એક ચેક લખ્યો અને એ તેના તરફ ધરી કહ્યું,"આ પૈસા લે. આજથી બરાબર એક વર્ષ પછી અહિ આજ જગાએ મને મળજે અને આ રકમ પરત કરજે." પછી એ ચેક આપી જેમ અચાનક આવી ચડ્યો હતો એ જ રીતે અચાનક ગાયબ પણ થઈ ગયો!

વેપારીએ પોતાના હાથમાં રહેલા ચેક ને જોયો. તે અમેરિકી પાંચલાખની રકમ માટે જોન ડી. રોકફેલર દ્વારા હસ્તાક્ષર કરાયેલ ચેક હતો. જોન ડી. રોકફેલરની ગણના એ જમાનાની સૌથી વધુ ધનાઢય વ્યક્તિ તરીકે થતી હતી.

"હવે મારી નાણાં વિષયક સઘળી ચિંતાઓનો અંત આવી ગયો છે. હું ચોક્કસ મારી મુસીબતોમાંથી જલ્દી જ બહાર આવી જઈ શકીશ." એમ તેણે વિચાર્યું.પણ તેણે પહેલા એ ચેક સુરક્ષિત જગાએ મૂકી છેવટના સમયે જ જરૂર પડે તો તેને વાપરવાનો નિર્ણય લીધો. એ ચેકની હાજરી જ તેને શક્તિ આપવા પૂરતી હતી.એ ચેકને કારણે તેનામાં જબરો આત્મવિશ્વાસ પેદા થયો જેના લીધે તેણે દિલોજાનથી રાતદિવસ સખત મહેનત કરી ફરી પોતાના વેપારમાં તેજી હાસલ કરવા માંડી. તેનામાં પ્રગટેલા નવા જોમ અને આશાવાદના કારણે તેણે વધુ સોદાઓ પાર પાડ્યાં. કરજદારોએ ફરી તેને નાણાંકીય મદદ પૂરી પાડવા માંડી અને વધુ નવા ગ્રાહકો મેળવી તેણે પોતાના વેપારને નવી ઉંચાઈએ પહોંચાડ્યો. થોડાં મહિનાઓમાં તો તે સંપૂર્ણ દેવામુક્ત થઈ ખુબ સારા એવા રૂપિયા કમાવા માંડ્યો.

બરાબર એક વર્ષ પછી તે પેલો વણવટાવેલો ચેક લઈ એ જ બાગમાં જઈ પહોંચ્યો જ્યાં પેલો વૃદ્ધ તેને મળ્યો હતો.તેણે ખુબ રાહ જોઈ પણ પેલા વૃદ્ધના કોઈ અણસાર નહોતા.તેણે થોડી વધુ વાર રાહ જોવા નક્કી કર્યું. ત્યાંતો એ વૃદ્ધે દેખા દીધી. પણ તેણે તો વેપારીને જાણે ઓળખ્યો જ નહિ. તેણે વૃદ્ધને રોક્યો અને પેલો ચેક એ તેને પાછો આપવા જતો હતો એવી આશા સાથે કે પોતે તેનો હ્રદયપૂર્વક આભાર માનશે અને તેને પોતાની સફળતાની આખી ગાથા કહી સંભળાવશે.પણ ત્યાંતો થોડી જ ક્ષણોમાં એક નર્સ આવી ચડી.

તેણે વૃદ્ધને કોલરથી પકડી લીધો અને બોલી,"હાશ! હવે ભાગીને ક્યાં જઈશ?"

તેણે વેપારીને કહ્યું,"આણે તમને હેરાન તો નથી કર્યાને? એ ઘડી ઘડી વૃદ્ધાશ્રમમાંથી ભાગી જાય છે અને લોકોને કહેતો ફરે છે કે પોતે જોન ડી. રોકફેલર છે! તે પોતાનું માનસિક સંતુલન ગુમાવી બેઠો છે."

અને પછી એ વૃદ્ધને હાથેથી પકડી ત્યાંથી ચાલી ગઈ.

વેપારી તો સાવ આભો જ બની આ ઘટના જોઈ રહ્યો. આખું વર્ષ એક પાગલ ડોસાએ આપેલ ચબરખીને તે પાંચ લાખ અમેરિકી ડોલર સમજી ભાગતો રહ્યો, મહેનત કરતો રહ્યો, ખરીદ-વેચાણના સોદા પાર પાડતો રહ્યો!

અચાનક તેને અહેસાસ થયો કે તેની સફળતા માટે પૈસા જવાબદાર નહોતા,સાચા કે આભાસી. જેણે તેનું આખું જીવન બદલી નાંખ્યું એ પરિબળ પૈસો નહોતું પણ એ પાછળ જવાબદાર હતો તેનામાં પુન: પ્રતિપાદિત થયેલો તેનો આત્મવિશ્વાસ.આ આત્મવિશ્વાસે તેનામાં નવી શક્તિનો સંચાર કર્યો હતો જેના લીધે તે જે પણ કાર્ય પાછળ પડ્યો તેમાં તેને સફળતા હાંસલ થઈ હતી.

એ સમજી ગયો કે આત્મવિશ્વાસ એ હકારાત્મકતા પૂર્વક અપનાવેલી એવી દ્રષ્ટી છે જે પછી માર્ગમાં આવતા ગમે તેવા તૂફાનો સામે લડી લેવાની તાકાત આપે છે.એ સમર્પિતતા અને ધગશથી પ્રાપ્ત થાય છે અને પૂર્ણપણે આંતરીક છે અર્થાત તે તમે પોતે જ પોતાનામાં જગાવી શકો છો.

તમારી જાતમાં શ્રદ્ધા રાખો,આત્મ વિશ્વાસ કેળવો.

મારી સાથે જ આવું શા માટે?

2015-04-11T21:20:00.001-07:00

કેટલીક વાર આપણને વિચાર આવે છે 'મેં એવું તે શું કર્યું કે મારે આ દિવસ જોવાનો વારો આવ્યો?' અથવા 'ભગવાને મારી સાથે જ આવું શા માટે કર્યું હશે?'

આવો પ્રશ્ન તમારા મનમાં ઉઠતો હોય તો આ વાંચો.

એક દિકરી પોતાની માને પૂછી રહી હતી કે તેની સાથે જ બધું અવળું શા માટે થઈ રહ્યું છે? તે ગણિતમાં નાપાસ થઈ, તેના પ્રિય મિત્રે તેની સાથે મિત્રતા તોડી નાંખી અને તે જીવનમાંથી રસ ગુમાવી રહી છે.

એ સમયે તેની માતા કેક બનાવી રહી હતી.

તેણે પોતાની દિકરી સામે સ્નેહપૂર્વક જોયું અને તેને પૂછ્યું શું તે કેક ખાશે?

દિકરીએ કહ્યું 'ચોક્કસ મા...તારા હાથની બનાવેલી કેક તો મને ખૂબ જ ભાવે છે.'

તેની માતાએ તેને કહ્યું,' એમ? તો લે આ રાંધવાનું તેલ લે.'

દિકરી મોં ચડાવતા બોલી,'યક!'

માતાએ કહ્યું' આ થોડા કાચા ઇંડા લે...'

દિકરી બોલી,'છી!'

મા કહે,'તો પછી દિકરી તને થોડો લોટ આપું કે ખાવાનો સોડા?'

દિકરી બોલી,'મા તને થયું છે શું?આ બધી વસ્તુઓ મને દિઠ્ઠીયે ગમતી નથી!'

માતા બોલી,'દિકરી આ બધી વસ્તુઓ તને ખરાબ લાગે છે જ્યારે તું તેમને જુદી જુદી તેમના મૂળ સ્વરૂપે જુએ છે. પણ જો એ બધી યોગ્ય પ્રમાણમાં એકબીજા સાથે ભેળવવામાં આવે ત્યારે તેમાંથી જ સ્વાદિષ્ટ મીઠ્ઠી કેક બને છે!

ઇશ્વર પણ આ જ રીતે કામ કરે છે.ઘણી વાર આપણને એવો વિચાર આવે છે કે શા માટે તે આપણને આટલા કપરા કાળમાંથી પસાર થવાની ફરજ પાડતો હશે? પણ તે એ સારી રીતે જાણે છે કે જ્યારે આ બધી કપરી ક્ષણોનો સરવાળો થશે ત્યારે તેમાંથી એક સુંદર ભાત રચાઈ જીવનમાં સુંદર સુખની ક્ષણો સર્જાશે. બસ આપણે તેનામાં શ્રદ્ધા રાખવાની છે અને તે સઘળું સારૂં કરશે!’

ઇશ્વર તમારા પ્રત્યે અપાર મમતા ધરાવે છે.તે દરેક વસંતે તમને સુંદર પુષ્પોની ભેટ આપે છે.તે રોજ તમને સોનેરી સવારની ભેટ ધરે છે.જ્યારે તમારે કંઈક કહેવું હશે ત્યારે તે સાંભળવા તૈયાર હોય છે.તે બ્રહ્માંડમાં ગમે ત્યાં રહી શકે છે પણ છતાં તેને તમારા હ્રદયમાં વાસ કરવો વિશેષ પસંદ છે.

તમને આ વાત ગમી હોય તો તેને તમારા સ્નેહીજનો-મિત્રો સાથે વહેંચશો.

Glucose :-

જીવન આપણને જેની કામના હોય તેવી પાર્ટી ન પણ હોય છતાં આપણે અહિ છીએ જ તો આપણે થોડું નાચી લેવું જોઇએ!

પ્રમાણિકતા અને અખંડિતતા

2015-04-11T21:14:00.003-07:00

આ પ્રસંગ થોડા વર્ષો અગાઉ કર્ણાટકમાં બનેલી સત્યઘટના છે જે સુશ્રી સુધા મૂર્તિના પુસ્તક 'વાઈસ એન્ડ અધરવાઈસ'ના પહેલા પ્રકરણમાં સમાવવામાં આવ્યો છે. આ વાર્તાનો હીરો હનુમાનથપ્પા કર્ણાટક સ્કૂલ બોર્ડ પરીક્ષામાં આઠમા ક્રમે આવ્યો હતો. એક કુલીના પાંચ સંતાનો પૈકી તે સૌથી મોટો હતો. તેના પિતાની દૈનિક આવક માત્ર રૂપિયા ચાલીસ હતી. ઇન્ફોસીસ ફાઉન્ડેશન ચલાવનાર સુધાજીએ તેના ઉચ્ચ અભ્યાસનો ખર્ચ ઉપાડવાની તૈયારી દર્શાવી. પણ તેણે કહ્યું,"મારે બેલ્લારીમાં આવેલી શિક્ષકોની પ્રશિક્ષણ સંસ્થામાં શિક્ષક બનવાની તાલીમ લેવી છે."

સુધાજીએ તેને છ મહિનાના ૧૮૦૦ રૂપિયા લેખે શિષ્યવૃત્તિ આપી અને ભવિષ્યમાં પણ સહાય આપવાનું વચન આપ્યું. છ મહિના બાદ તેમણે ફરી તેને રૂપિયા ૧૮૦૦નો ડ્રાફ્ટ મોકલાવ્યો. તેણે એ મળ્યાની જાણ ચિઠ્ઠી લખી કરી જે વાંચીને સુધાજીને ખુબ નવાઈ લાગી. તેમણે જ્યારે ચિઠ્ઠી ધરાવતું પરબિડીયું ખોલ્યું ત્યારે તેમાં થોડા રૂપિયા અને એક ચિઠ્ઠી હતાં. ચિઠ્ઠીમાં આ પ્રમાણે લખ્યું હતું :

"મેડમ, મને આગામી છ મહિના માટે ખર્ચ પેઠે ૧૮૦૦ રૂપિયાની રકમ મોકલી આપવાની તમારી ઉદારતા બદલ તમને વંદન.પણ હું પાછલા બે મહિનાથી બેલ્લારીમાં નથી.કોલેજ એક મહિનો વેકેશનને કારણે અને ત્યાર બાદ એક મહિનો હડતાળને લીધે બંધ હતી. આથી આ બે મહિના માટે હું ઘરે જ હતો.મારો આ બે મહિના દરમ્યાન થયેલો ખર્ચ છસ્સો રૂપિયા કરતા ઓછો હતો. આથી આ બે મહિના દરમ્યાન ખર્ચ ન કરેલી રકમના પૈસા પરત મોકલી રહ્યો છું, તેનો સાભાર સ્વીકાર કરશો."

Glucose :

પ્રમાણિકતા અને અખંડિતતા આ બે એવા મંત્રો છે જે અપનાવીએ તો તે માત્ર તમારી જ નહિ પણ તમારા નિકટજનોની જિંદગી પણ સુધારે છે અને સૌના મોં પર સ્મિત લાવે છે.

તમારી નબળાઈને જ તમારી તાકાત બનાવો

2015-04-11T21:11:00.000-07:00

ભયંકર અકસ્માતમાં પોતાનો ડાબો હાથ ગુમાવી બેસેલા એક દસ વર્ષના બહાદુર બાળકે એક હાથ ન હોવા છતાં જુડો શિખવાનું નક્કી કર્યું. બાળકે એક વયસ્ક જાપાનીસ જુડો માસ્ટરને પોતાના ગુરૂ બનાવ્યા.બાળક શારીરિક મર્યાદા છતાં સારી રીતે જુડો શિખી રહ્યો હતો.પણ ત્રણ મહિના બાદ ગુરૂએ તેને હજી એક જ દાવ શિખવાડ્યો હતો એ પાછળનું કારણ તેને સમજાતું નહોતું. છેવટે તેનાથી ન રહેવાતા તેણે ગુરૂને પૂછી જ નાંખ્યું 'સેન્સેઈ, શું મારે હજી વધુ નવા દાવ શિખવા ન જોઇએ?' સેન્સેઈએ કહ્યું,'તુ ભલે આ એક જ દાવ જાણતો હોય પણ આ એક જ દાવ તારે શિખવાની જરૂર છે.' બાળકને ગુરૂનો આ જવાબ સમજાયો નહિ પણ તેમનામાં પૂર્ણ શ્રદ્ધા હોવાથી તેણે એ એક જ દાવ પર ધ્યાન કેન્દ્રીત કરી જુડો શિખવાનું ચાલુ રાખ્યું.

થોડા મહિનાઓ બાદ સેન્સેઈ પોતાના આ નાનકડા શિષ્યને તેની પહેલી ટૂર્નામેન્ટમાં લઈ ગયા.બાળક પોતે આશ્ચર્ય ચકિત થઈ ગયો પોતાની પ્રથમ બંને મેચો સહેલાઈથી જીતી જઈને, પણ ત્રીજી મેચ થોડી કપરી હતી. રસાકસી ભરી મેચમાં થોડા સમય બાદ હરીફે ધીરજ ગુમાવી દીધી અને તે સીધો બાળક પર જાણે ધસી જ ગયો.પરંતુ પોતાને આવડતા એક માત્ર દાવ ના આધારે આખરે બાળક એ ત્રીજી મેચ પણ જીતી ગયો અને ફાઈનલમાં પહોંચી ગયો. તેને પોતાની સફળતા અને કુશળતા પર હજી વિશ્વાસ બેસતો નહોતો.

આ વખતે હરીફ મોટો,વધુ શક્તિશાળી અને અનુભવી હતો અને બાળક તેનો સામનો કઈ રીતે કરશે એ પ્રશ્ન સૌના મનમાં ડોકાતો હતો. એક સમયે તો રેફરીએ પણ ક્યાંક બાળક વધુ જખમી ન થઈ જાય એ ડરથી ટાઈમ-આઉટ જાહેર કરી દીધું અને તે મેચ પૂરી થયાની ઘોષણા કરવાની તૈયારીમાં જ હતો ત્યાં સેન્સેઈએ તેમ ન કરવાની સૂચના આપતા મેચ ચાલુ રાખવા જણાવ્યું.

જ્યારે મેચ ફરી શરૂ થઈ હરીફે એક મોટી ભૂલ કરી. તેણે પોતાના ગાર્ડ ઉતારી નાંખ્યા. તરત બાળકે પોતાને આવડતા એક માત્ર દાવથી તેને ભીંસમાં મૂકી દીધો. બાળક ફાઈનલમાં પણ જીત મેળવી આખી ટૂર્નામેન્ટનો વિજેતા બનવા પામ્યો. એ ખરેખરો 'ચેમ્પિયન' સાબિત થયો.

પાછા ફરતી વેળાએ બાળક અને સેન્સેઇ એ દરેક મેચના બધા જ દાવોની સમીક્ષા કરી. બાળકે છેવટે પોતાના મનમાં ઘણા સમયથી ઘૂમરાઈ રહેલી વાત પૂછી જ નાંખી,'સેન્સેઇ, માત્ર એક જ દાવ ના આધારે હું આ આખી ટૂર્નામેન્ટ જીતી ગયો એ વાતનું રહસ્ય શું છે?'

સેન્સેઇ એ જવાબ આપ્યો,'તુ બે કારણોસર જીતી ગયો.એક એ કે આખા જુડોનો સૌથી અઘરામાં અઘરો દાવ તે માત્ર શિખ્યો જ નહિ પણ તેમાં તે સર્વશ્રેષ્ઠ કુશળતા હાંસલ કરી. અને બીજું આ દાવ નો સામનો કરવાની એક માત્ર તરકીબ કોઈ પણ હરીફ અજમાવી શકે તારો ડાબો હાથ ઝાલીને.'

આમ ડાબો હાથ ન હોવાની નબળાઈ જ બાળકની સૌથી મોટી તાકાત બની રહી.

મુશ્કેલીઓનું રટણ ન કર્યાં કરો

2015-04-11T20:54:00.000-07:00

એક શાણા માણસે પ્રેક્ષકો સમક્ષ એક રમૂજી ટૂચકો કહ્યો અને બધાં એ સાંભળી ખૂબ હસ્યાં.થોડી વાર રહીને તેણે ફરી પાછો એ જ ટૂચકો કહી સંભળાવ્યો.આ વખતે થોડાં જ લોકો એ સાંભળી હસ્યાં.ફરી પાછો એ જ ટૂચકો તેણે કહ્યો અને આ વખતે સાવ ઓછા લોકો એ સાંભળી હસ્યાં.છેવટે એક વખત એવો આવ્યો જ્યારે તેણે ફરી વાર એ જ ટૂચકો કહી સંભળાવ્યો અને આ વખતે કોઈ જ તેના એ ટૂચકા પર હસ્યું નહિ.તેણે સ્મિત કર્યું અને કહ્યું,"જો તમે એક નો એક ટૂચકો સાંભળી વારંવાર હસી શકતા નથી તો પછી કોઈ એક જ સમસ્યા પર શા માટે વારંવાર રડવું જોઇએ?ભૂતકાળ ને ભૂલી જવો જોઇએ અને સતત આગળ વધતા રહેવું જોઇએ."

પ્રેમનો ચમત્કાર

2015-04-11T20:47:00.000-07:00

કેરનને જ્યારે ખબર પડી કે તે બીજી વાર માતા બનવાની છે કે તરત તેણે એક આદર્શ માતાની જેમ પોતાના ૩ વર્ષના પ્રથમ સંતાન માઈકલને પોતાના બીજા સંતાનના આગમન માટે તૈયાર કરવાની શરૂઆત કરી દીધી. માઈકલને જાણે અણસાર આવી ગયો કે આવનાર નાની બહેન જ હશે અને તે દિવસ રાત મમ્મીના પેટ પાસે પોતાની નાની બહેન માટે ગીત ગાયા કરતો! હજી તો તેની બહેન આ દુનિયામાં આવી પણ નહોતી ત્યારથી જ તેનો પોતાની નાની બહેન સાથે એક અનોખો સંબંધ બંધાઈ ગયો.

સમય વિતતો ચાલ્યો અને આખરે એક દિવસ કેરનને પ્રસૂતિની પીડા ઉપડી.પ્રસૂતિ દરમ્યાન થોડી સમસ્યા ઉભી થઈ અને બાળકને ઓપરેશન દ્વારા લેવું પડે એવી પરિસ્થિતી ઉભી થઈ.

આખરે માઈકલની નાની બહેને આ દુનિયામાં પ્રવેશ કર્યો પણ તેની સ્થિતી ખુબ નાજુક હતી અને જન્મ બાદ તરત તેને બાળકોની ખાસ હોસ્પિટલમાં ઇન્ટેનસીવ કેર યુનિટમાં ખસેડવામાં આવી. ડોક્ટરોએ તેને સારામાં સારી સારવાર આપી પણ તેની તબિયત વધુ ને વધુ નાજુક થતી ચાલી.બે-ત્રણ દિવસ બાદ ડોક્ટરોએ શસ્ત્રો હેઠાં મૂકી દીધાં. કેરન અને તેના પતિને તેમની નવજાત બાળકીની અંતિમ ક્રિયા માટે જગા નોંધાવી દેવાનું કહી દેવામાં આવ્યું. બંને એ પોતાના ઘરમાં આ નવા મહેમાન માટે એક અલાયદો ઓરડો સજાવી રાખ્યો હતો પણ તેમને ક્યાં ખબર હતી કે તેમને આવા દુર્ભાગ્યનો સામનો કરવો પડશે.

માઈકલ આ બધાંથી સાવ અજાણ હતો અને તેણે સતત પોતાની વહાલી નાની બેન ને જોવાની અને તેની સમક્ષ ગીત ગાવાની નિર્દોષ બાળહઠ કર્યે રાખી. બાળકોને ક્યારેય ઇન્ટેનસિવ કેર યુનિટમાં પ્રવેશવા દેવામાં આવતાં નથી. નાની બાળકીની તબિયત એટલી લથડી ગયેલી કે લાગતું હતું જાણે એક-બે દિવસમાં જ તે ઇશ્વર પાસે ચાલી જશે. કેરનનું માતૃ હ્રદય માઈકલની લાગણીભરી જીદ આગળ પિગળી ગયું અને તેણે કોઈ પણ ભોગે તેને હોસ્પિટલમાં તેની નાની બેન ને મળવા લઈ જવાનો નિર્ધાર કર્યો કારણ એ પછી કદાચ એ ક્યારેય પોતાની નાની બહેનને જોવા ન પામે એવી પરિસ્થિતી હતી.

તેણે માઈકલને પોતાના પતિના કોટ-પાટલૂન પહેરાવ્યાં અને તે એને ઇન્ટેનસિવ કેર યુનિટ સુધી લઈ ગઈ. એ હાલતી ચાલતી કપડાની દુકાન જેવો લાગતો હતો. ત્યાં ફરજ પરની હેડ નર્સે તરત એ બાળક છે એ જાણતાં ઘાંટો પાડ્યો,"આ બાળકને તાત્કાલિક અહિ થી બહાર લઈ જાઓ.તમને ખબર નથી પડતી અહિ બાળકોને પ્રવેશ નથી."

કેરનમાં રહેલું માતૃત્વ પૂર જોશમાં ઉમટી પડ્યું અને સદાયે શાંત રહેતી તેણે સીધું એ હેડ નર્સની આંખોમાં તાકીને દ્રઢતા પૂર્વક મક્કમ હોઠો સાથે કહ્યું,"એ અહિ થી તેની નાની વહાલાસોયી બહેન સામે ગીત ગાયા વગર પાછો નહિ જાય." આમ બોલી તેણે માઈકલને તેની બહેનના પારણા સુધી હળવેથી ધકેલ્યો.

પહેલા તો માઈકલ એ નાનકડી દેવદૂત સમી મોત સામે ઝઝૂમી રહેલી પોતાની સગી નાની બહેન સામે એકીટશે સ્નેહ પૂર્વક તાકી જ રહ્યો. થોડી ક્ષણો બાદ તેણે ગાવાનું શરૂ કર્યું. ત્રણ વર્ષની વયના હ્રદયથી શુદ્ધ એવા સ્વરમાં માઈકલ તેની બહેનને સંબોધી તેની સમક્ષ ગાવા લાગ્યો "તું મારા સૂર્યની રોશની છે...તું મારા સૂર્યનું અજવાળું છે...આકાશ જ્યારે કાળું ડિબાંગ થઈ જાય ત્યારે તું જ મને ખુશી આપે છે..." અને તરત આની જાદૂઈ અસર થઈ! નાનકડી બાળકી જાણે પોતાના ભાઈની આ ચેષ્ટાનો ત્વરીત પ્રતિભાવ આપી રહી. તેના ધબકારા સામાન્ય થવા માંડ્યા. કેરન આંખોમાં હર્ષાશ્રુ સાથે ઉતાવળે બોલી "માઈકલ બેટા ગાવાનું ચાલુ રાખ...ગાતો રહે..." માઈકલે ગાવાનું ચાલુ રાખ્યું " તું જાણતી નથી વહાલી, હું તને કેટલું ચાહું છું... કૃપા કરી મારા સૂર્યની રોશની ક્યારેય છિનવી લઈશ નહિ..."

માઈકલના ગીતે ચમત્કાર સર્જ્યો અને એ નાનકડી બાળકીના અનિયમિત અને ભારે શ્વાચ્છોશ્વાસ બિલાડીનાં સુંદર બચ્ચાનાં નાજુક કંપન જેવા સુંવાળા થઈ ગયાં.

"ગાતો રહે વહાલા દિકરા" કેરન રડતા રડતા બોલી રહી...

" ...અને બે દિવસ પહેલાંની રાતે મેં સ્વપ્ન દીઠું જેમાં મેં તને વહાલથી મારા હાથોમાં તેડી હતી..."

માઈકલની નાની બહેન ધીમે ધીમે આરામથી સૂવા માંડી - શાંતિ પૂર્વક.

"માઈકલ ગાવાનું ચાલુ જ રાખ બેટા.." કડક એવી હેડ નર્સની આંખોનાં ખૂણાં પણ આ ભાવવાહી દ્રષ્ય જોઈ ભીનાં બન્યાં. કેરન આનંદવિભોર બની ગઈ હતી.

" તું મારા સૂર્યની રોશની છે...તું મારા સૂર્યનું અજવાળું છે...આકાશ જ્યારે કાળું ડિબાંગ થઈ જાય ત્યારે તું જ મને ખુશી આપે છે..."

બીજા જ દિવસે એ નાનકડી પરીની તબિયત એટલી સુધરી ગઈ હતી કે તે પોતાને ઘેર જવા તૈયાર હતી! મહિલાઓના એક મેગેઝીનમાં આ વાત ભાઈના ગીતના ચમત્કાર શિર્ષક હેઠળ છપાઈ .હોસ્પિટલના સ્ટાફે આ ઘટનાને માત્ર ચમત્કાર લેખાવી. કેરને તેને પ્રભુના પ્રેમનો ચમત્કાર કહ્યો.

Glucose :-

તમે જેને ચાહતા હોવ તેને માટે સદાયે આશા જીવંત રાખજો. પ્રેમમાં અમાપ તાકાત છે.

જીવન સુંદર છે. તમારો દિવસ શુભ રહો!

ક્રોધનો પરિવાર

2015-04-11T20:40:00.000-07:00

શું તમે ક્રોધના આખા પરિવારને ઓળખો છો?

ક્રોધની એક લાડકી બહેન છે - જીદ
ક્રોધની પત્ની છે - હિંસા
ક્રોધનો મોટો ભાઈ છે - અહંકાર
ક્રોધનો બાપ, જેનાથી એ ડરે છે - ભય
ક્રોધની દિકરીઓ છે - નિંદા ને ચુગલી
ક્રોધનો દિકરો છે - વેર
આ પરિવારની નખરાળી વહુ છે - ઇર્ષ્યા
ક્રોધની પૌત્રી છે - ઘ્રુણા
ક્રોધની મા છે - ઉપેક્ષા
અને ક્રોધના દાદા છે - દ્વેષ

તો આ ખાનદાનથી હંમેશા દૂર રહેજો તો ખુશ રહી શકશો.

સાચી દ્રષ્ટી

2015-04-11T20:36:00.001-07:00

એક ગામમાં છ અંધ માણસો રહેતાં હતાં. એક વાર ગામવાસીઓએ તેમને કહ્યું ગામમાં એક હાથી આવ્યો છે. અંધ માણસોને ખ્યાલ નહોતો હાથી કેવો હોય. તેમણે નક્કી કર્યું ભલે આપણે હાથીને જોઇ શકતા નથી પણ તેમ છતાં ચાલો જઇએ અને એ કેવો હોય તે અનુભવીએ.

તેઓ બધાં જ્યાં હાથી હતો ત્યાં ગયાં અને દરેકે હાથીને સ્પર્શી તે કેવો હોય તેનો અનુભવ કર્યો.

પહેલા અંધજન, જેણે હાથીના પગનો સ્પર્શ કર્યો તેણે કહ્યું હાથી થાંભલા જેવો હોય છે.

"ના ના...એ દોરડા જેવો હોય છે" બીજા અંધજને કહ્યું જેણે હાથીનું પૂછડું પકડ્યું હતું.

ત્રીજો કહે,"એ તો ઝાડની જાડી ડાળી જેવો હોય છે".તેના હાથમાં હાથીની સૂંઢ આવી હતી.

હાથીના સૂપડા જેવા કાન જેણે આમળ્યા હતાં તેણે કહ્યું હાથી તો હાથમાં પકડી નાખવામાં આવતા પંખા જેવો હોય છે.

જેણે હાથીના પેટ પર હાથ ફેરવ્યો હતો તે પાંચમા માણસે કહ્યું હાથી તો જાડી મોટી અને ઉંચી દિવાલ જેવો હોય છે.

જેણે હાથીના દંતશૂળનો સ્પર્શ કર્યો હતો તે કહે હાથી તો કડક સખત નળી જેવો હોય છે. તેઓ કલાકો સુધી એકમેક સાથે વાદવિવાદ કરતા રહ્યાં અને પોતાનું હાથી માટે કરેલું વર્ણન સાચું છે તે સાબિત કરવાની મથામણ કરતાં રહ્યાં. ખરું જોતાં તે દરેક પોતપોતાના દ્રષ્ટીકોણથી સાચા પણ હતાં પરંતુ તેઓમાંના દરેક સામાની વાત સાંભળવા તૈયાર નહોતા.

છેવટે તેમણે ગામનાં એક જ્ઞાની પુરુષ પાસે જઈ આ અંગે તેનો મત લેવાનો નિર્ણય લીધો. જ્ઞાની પુરુષે તેમની વાત સાંભળી કહ્યું તમારામાંનો દરેક સાચો પણ છે અને ખોટો પણ.કારણ તમે દરેકે હાથીનું એકએક અંગ જ અડયું હતું. આથી તમને દરેકને હાથીના અંગ વિશે અધૂરું જ્ઞાન છે અને જો તમે બધાંએ અધૂરાં જ્ઞાનને ભેગા કરી તમારા બધાંના જ્ઞાનનો સરવાળો કરો તો તમને આખો હાથી વાસ્તવિકતામાં કેવો હોય છે તેનો ખ્યાલ આવે.

Glucose :-

આપણે સૌ પોતપોતાના દ્રષ્ટીકોણ મુજબ દરેક વસ્તુ કે ઘટનાને જોઇએ છીએ, મૂલવીએ છીએ. આપણે બીજાના દ્રષ્ટીકોણને પણ સમજવાનો પ્રયત્ન કરવો જોઇએ.આનાથી જુદીજુદી ઘટનાઓ અને પરિસ્થિતીઓને જોવાની અને સમજવાની સાચી દ્રષ્ટી આપણે કેળવી શકીશું.

કદર

2015-04-11T20:32:00.000-07:00

આલ્બર્ટ શ્વિત્ઝરે એક ખૂબ સરસ વાત કહી હતી : "ક્યારેક આપણો આંતરીક પ્રકાશ વિલાઈ જાય છે પણ જીવનમાં એ સમયે કોઈક ખાસ વ્યક્તિ આવી ફરી એ આંતરીક પ્રકાશની જ્યોતને પ્રજ્વલિત કરે છે.આમ કરનાર વ્યક્તિનો આપણાં પર બદલો ન વાળી શકાય એવો ઉપકાર ચડી જાય છે."

એક પ્રેરણાત્મક પ્રવચન આપનાર વક્તાએ તેના શ્રોતાઓને આંખો બંધ કરી એવી એક વ્યક્તિ વિષે વિચારવા કહ્યું જેણે તેમના જીવનના કોઈક તબક્કે તેમના અંતરાત્માની જ્યોતને વધુ પ્રકાશમય બનાવી હોય. પછી એ વક્તાએ તેમને જે વ્યક્તિ વિશે તેમણે વિચાર્યું હોય તેનું નામ કાગળ પર લખવા કહ્યું અને ગમે તે રીતે ૭૨ કલાકની અંદર તેમણે તે વ્યક્તિનો આભાર પ્રકટ કરતો સંદેશ તેના સુધી પહોંચાડી કદરદાનીનું સત્કર્મ કરવું એવું સૂચન કર્યું. ફોન દ્વારા,પત્ર દ્વારા કે પછી જો એ વ્યક્તિ હયાત ન હોય તો એને યાદ કરીને પ્રાર્થના દ્વારા.

આ ભાવવાહી સેશન બાદ એ વક્તાને વરુણ નામનાં એક સજ્જનનો ફોન આવ્યો અને તેણે તેમનો પોતાનામાં એક નવી સદભાવના જન્માવવા બદલ આભાર માન્યો. તેણે પોતાના શાળા જીવનના આઠમા ધોરણના સાહિત્યનો વિષય ભણાવતા શિક્ષિકાનું સ્મરણ કર્યું હતું જેણે અનેક વિદ્યાર્થીઓના જીવનમાં સકારાત્મક પરિવર્તન આણ્યું હતું અને તે ખાસ્સા વિદ્યાર્થીઓના ચહીતા હતા. તેણે પોતાના એ શિક્ષિકાને ખોળી કાઢવાનું નક્કી કર્યું હતું અને જ્યારે તેણે એમને શોધી કાઢ્યા, તેણે તેમને એક પત્ર લખ્યો જેના જવાબમાં તેને આ પ્રમાણે લખાયેલો એક પત્ર મળ્યો:

“વ્હાલા વરુણ,

તું નથી જાણતો તે લખેલા પત્રનું મારે મન કેટલું મૂલ્ય છે. હું ૮૩ વર્ષની થઈ ગઈ છું અને મારા ઘરમાં એકલી રહું છું. મારા બધાં પરિવારજનો ચાલ્યા ગયાં છે, મારૂં કોઈ મિત્ર પણ હાલમાં મારી સાથે નથી. પચાસ વર્ષ સુધી તારા જેવા અનેક વિદ્યાર્થીઓને ભણાવ્યાં પણ પહેલી વાર મને કોઈ વિદ્યાર્થીએ આભાર પ્રગટ કરતો પત્ર લખ્યો છે. હું આ પત્ર મારા મરણપર્યંત ફરી અને ફરી વાંચીશ."

આટલું જણાવી વરુણ ફોન પર ડૂસકા ભરવા માંડ્યો. તેણે કહ્યું,"અમારા દરેક સ્કૂલ-રીયુનિયન વખતે અમે તેમના વિશે અચૂક વાત કરતાં. તે બધાંની મનપસંદ શિક્ષિકા હતી અને અમે સૌ તેમને ખૂબ ચાહતાં હતાં.પણ ક્યારેય કોઈએ તેમને એ કહ્યું નહિ...જ્યાં સુધી આ પત્ર તેમને નહોતો મળ્યો.

Glucose :-

આપણે સૌએ રોજબરોજની જિંદગીમાં આપણી આસપાસના લોકોની કદર કરવી જોઇએ,તેમની પ્રશંસા કરવી જોઇએ. આ વાર્તામાં જોયું તેમ ક્યારેક આપણી સામાન્ય પ્રશંસા કોઈક માટે આખું જીવન બદલી નાખનારી સાબિત થઈ શકે છે.

અંદર શું છે?

2015-04-11T08:24:00.000-07:00

ગુરૂજીએ તેમના શિષ્યને પૂછ્યું ,"જો હું આ સંતરાને શક્ય એટલા જોરથી દબાવું તો શું બહાર આવે?"

શિષ્યે ગુરૂજી આવો સરળ પ્રશ્ન શા માટે કરે છે એમ વિચારતા જવાબ આપ્યો,"રસ વળી બીજું શું?"

ગુરૂજીએ પૂછ્યું ,"સફરજન નો રસ?"

શિષ્યે હસતા હસતા જવાબ આપ્યો,"ના!"

ગુરૂએ પૂછ્યું,"દ્રાક્ષનો રસ?"

શિષ્યે કહ્યું,"ના..."

ગુરૂએ પૂછ્યું,"તો શેનો રસ બહાર આવશે?"

શિષ્યે જવાબ આપ્યો,"સંતરા નો જ તો વળી."

ગુરૂએ આગળ ચલાવ્યું,"શા માટે? એક સંતરાને દબાવીએ તો કેમ સંતરાનો જ રસ બહાર આવે છે?"

હવે શિષ્યની ધીરજ ખૂટતી જતી હતી. તેણે સહેજ અણગમા સાથે કહ્યું," એ સંતરુ છે એટલે એની અંદર સંતરાનો જ રસ હોય ને..."

ગુરુજીએ માથું હકારમાં ધૂણાવ્યું. તેમણે કહ્યું,"ધારો કે આ સંતરુ એક સંતરુ નથી પણ એની જગાએ તું છે. અને જો કોઈ તને દબાવે,તારા પર દબાણ લાવે,તને એવું કંઈક કહે જે તને પસંદ ન હોય, જે તને દુભવે. ત્યારે તારામાંથી ક્રોધ, ધિક્કાર, કડવાશ, ડર વગેરે બહાર આવે છે. શા માટે?

આનો જવાબ એ છે કે આ બધું તારી અંદર છે. એટલે તને દબાવો ત્યારે તારી અંદર રહેલું આ બધું બહાર આવે છે.”

Gluecose :-

જીવનનો આ એક મહત્વનો અને અતિ શિખવાલાયક પાઠ છે. જ્યારે જીવનમાં તમારા પર દબાણ આવે ત્યારે શું બહાર આવે છે? જ્યારે કોઈક તમને દુભવે કે ઇજા પહોંચાડે ત્યારે? જો ક્રોધ, વેદના અને ભય તમારી બહાર આવે તો સમજવું તમારી અંદર આ બધી લાગણીઓ જ ઠાંસી ઠાંસીને ભરી છે જે બહાર આવે છે. એ મહત્વનું નથી કે દબાણ કોણ લાવે છે : તમારી માતા કે ભાઈ કે બાળકો કે તમારો બોસ કે પછી સરકાર. જ્યારે કોઈ તમને ન કહેવાના વેણ કહી જાય છે ત્યારે તમારી અંદર રહેલું તત્વ જ બહાર આવે છે. અને તમારી અંદર જે રહેલું છે તે તમારી પસંદગીનું છે. તમે જે ઇચ્છો તે તમારી અંદર ભરવા સ્વતંત્ર છો.

નકારાત્મક એવી કોઈ લાગણી બહાર આવે તો એનું કારણ એ છે કે તમે એને તમારી અંદર ભરી રાખી છે. જો તમે તમારી અંદર રહેલી બધી જ નકારાત્મક લાગણીઓ ફગાવી દઈ માત્ર પ્રેમને તમારી અંદર ભરી દો તો તમે અનુભવશો કે તમારૂં જીવન પ્રેમથી ભર્યું ભર્યું અને વધુ જીવવા લાયક અને આનંદદાયક બની રહે છે.

એક મલ્ટીટેલેન્ટેડ ખેલાડીની વાત

2015-04-11T08:09:00.001-07:00

· તે જુનિયર નેશનલ હોકી સ્ક્વેડમાં પસંદગી પામ્યો હતો.

· તે જુનિયર નેશનલ ફૂટબોલ સ્ક્વેડમાં પસંદગી પામ્યો હતો.

· તે પોતાના દેશની જુનિયર રગ્બી ટીમનો કપ્તાન રહી ચૂક્યો છે.

· શાળા જીવન દરમ્યાન સ્વિમિંગ સ્પર્ધાના છ રેકોર્ડ તેના નામે નોંધાયા છે.

· તેના દેશની જુનિયર એથ્લેટિક્સમાં સૌથી વધુ ઝડપે ૧૦૦ મીટર દોડવાનો વિક્રમ તેના નામે છે.

· તેના દેશની જુનિયર ડેવિસ કપ ટેનીસ ટીમનો તે સભ્ય છે.

· તે નેશનલ બેડમિન્ટન અન્ડર -૧૯ ચેમ્પિયન રહી ચૂક્યો છે.

· ગોલ્ફની રમતમાં પણ ઉઝરડા અને શારિરીક ઇજા પહોંચી એ હદે તેણે સારી રમત રમી હતી.

હવે તમે વિચારતા હશો રમતગમતમાં આટલો અવ્વલ છે તો ભણવામાં તો તે ચોક્કસ ઢબુ નો ઢ જ રહ્યો હશે! તો તમે સાવ ખોટા છો...

એક વિજ્ઞાન પ્રોજેક્ટ માટે નેલ્સન મંડેલાના હાથે તેને રાષ્ટ્રીય પદક પ્રાપ્ત થયું છે..!

આટલું જ નહિ તેણે પોતાના કંઠમાં દ્વિભાષીય પોપ સંગીતનો એક આલ્બમ પણ સ્વરબદ્ધ કર્યો છે...

ખબર પડી કોની વાત ચાલી રહી છે?

૩૧ બોલમાં સો રન - એક નવો રેકોર્ડ...

હવે તો ખબર પડી જ ગઈ હશે કોની વાત ચાલી રહી છે?!

આ મલ્ટીટેલેન્ટેડ ખેલાડી છે દક્ષિણ આફ્રિકાનો કપ્તાન ‘એ બી ડિવિલિયર્સ’!

… અને આપણે ફરિયાદ કર્યા કરીએ છીએ 'હું એકલો કેટલું કરું...?' !!!

35 Powerful Words That Change Your Life!!!

2015-04-05T10:12:00.000-07:00

How to Thrive: A Redefinition of Success

2015-04-01T13:38:00.000-07:00

Mind power techniques

2015-04-01T13:33:00.003-07:00

Total Well being

2015-04-01T13:30:00.000-07:00

Taking Charge of Your Brain

2015-04-01T12:49:00.003-07:00

મળો સફળ લોકોને

2014-08-16T05:34:00.000-07:00

ક્યારેક પરીક્ષામાં માર્ક ઓછા આવે કે પછી ઓફીસમાં પ્રમોશન ના મળે તો ઘણા લોકોને એવું લાગે જાણે કે એની દુનિયા ખતમ થઈ ગઈ હોય.

અહીં દર્શાવેલા વ્યક્તિઓના જીવન વિશે વાંચશો તો ખ્યાલ આવશે કે મોટામાં મોટી હાર પણ સફળતા સુધી પહોંચાડવામાં મહત્વની સાબિત થાય છે.

જેમ બસ કે ટ્રેનમાં સફર કરતા હોય ત્યારે વચ્ચે વચ્ચે ઘણાં સ્ટેશનો આવતા હોય છે.તેમ આપણી જિંદગીની સફરમાં ઘણા સ્ટેશનો આવે છે.પણ ક્યા સ્ટેશને આપણે જવું છે તે આપણે નક્કી કરવાનું છે.એ નિર્ણય આપણને સફળતાના શિખરો સર કરાવી શકે છે.

અહીં મુકવામાં આવેલ વિશ્વની સફળ વ્યક્તિઓને જોશો તો માલુમ પડશે કે એ વ્યક્તિઓ તમારાથી પણ વધુ સ્ટ્રગલ(સંધર્ષ) કરતા હતાં.તેના જીવનમાં ઘણી એવી ઘટનાઓ બની કે તેને વેર વિખેર કરી દિધા પણ તેમણે ક્યારેય હાર ન માની....અને અંતે તેઓ લડતા લડતા સફળતા હાંસિલ કરી શક્યા.

આલ્બર્ટ આઈનસ્ટાઈન

4 વર્ષની ઉંમર સુધી તેઓ બોલતા નહોતા શિખી શક્યા અને 7 વર્ષની ઉંમર સુધી તો વાંચતા પણ નહોતું આવડ્યું.તેના શિક્ષકોએ તેને “Slow” અને માનસિક રીતે “કમજોર” કહ્યા હતાં.

પણ આઈનસ્ટાઈનની વિચારવાની પધ્ધ્તી જ અલગ હતી.તેમણે બાદમાં NOBEL PRIZE જીત્યો અને આખી દુનિયામાં એક Genius તરીકેની ઓળખ ઊભી કરી

J.K.Rowling

તમે Harry portter નું નામ તો સાંભળ્યું જ હશે.વિશ્વ પ્રસિધ્ધ આ નોવેલની લેખિકા J.K.Rowling નું જીવન પણ સંઘર્ષોમાં વીતી રહ્યુંહતું.

તેના divorce થઈ ચુક્યા હતાં. તે બેરોજગાર હતી,તેની દિકરી ગવર્મેન્ટની શિષ્યવૃતિ સહાયતા પર ભણી રહી હતી.આત્મહત્યા કરવાનું વિચારી લીધેલ.પણ અંતે તેણે બસ કંઈક લખવાનું વિચાર્યું.તેણે હૈરી પૉટર લખી,પણ તેને છાપવા માટે કોઈ તૈયાર થયું નહીં,તેણે હાર માન્યા વગર પ્રયત્નો ચાલું રાખ્યા અંતે એક પ્રકાશકે છાપ્યું.અને.....તે દુનિયાભરમાં મશહુર બની ગઈ.તે લેખન ક્ષેત્રમાં દુનિયાની પહેલી બિલિયોનર વ્યક્તિ બની.

સ્ટીવ જોબ્સ

સ્ટીવ જોબ્સે 19 વર્ષની ઉંમરે કોલેજ છોડી દીધી. કારણ કે તેઓ કોલેજની ફી ભરી શકે તેવી હાલતમાં નહોતા અને તે જ ઉંમરમાં તેમણે વિશ્વની સૌથી મોટી કંપનીઓમાંની એક ઍપલની શરૂઆત પોતાના ગેરેજમાં કરી.

30 વર્ષની ઉંમરે તેની પોતાની જ બનાવેલી કંપનીની નોકરી માંથી હાંકી કાઢવામાં આવ્યા હતા. પછી નવી કંપની Pixar, હવે જે વિશ્વના સૌથી સફળ એનિમેશન કંપની છે તેનો પાયો નાખ્યો. પ્રથમ કમ્પ્યુટર એનિમેટેડ ફિલ્મ ટોય સ્ટોરી બનાવી. અને પછી ઍપલના એક સીઇઓ તરીકે પાછા ફર્યા.

થોમસ આલ્વા એડીશન

થોમસ એડિસનની માતાને તેમના શિક્ષકોએ જણાવ્યું હતું કે, તેઓ ખૂબ જ મૂર્ખ છે.

તેમની પહેલાં 21 વૈજ્ઞાનિક નહોતા કરી શક્યા તે એડીસને બલ્બ ચાલુ કરી ને બતાવી દિધું.

Free Download Gujarati E-books

2014-07-24T12:16:00.000-07:00

INDEX

(1) Abraham Lincoln (1.2 mb)

(2) Param Sakha Mrityu (1.1 mb)

(3) Radhiyali Rat Na Ras Garba (723.4 Kb)

(4) Rasdhar Ni Vartao part -1 (1.7 mb)

(5) Rasdhar Ni Vartao part -2 (2.0 mb)

ઇચ્છાને ઇન્સ્પિરેશન બનાવો

2014-05-31T09:26:00.003-07:00

વિશ યુ ઓલ ધ સક્સેસના મેસેજ તો તમને જીવનની દરેક પર્સનલ અને પ્રોફેશનલ પરીક્ષાઓ વખતે મળતાં જ રહેશે. તમારા વેલવિશર તમને ઢગલાબંધ સંદેશાઓ મોકલતા હશે, પણ ખરેખરી સફળતા તમને ત્યારે જ મળશે કે જ્યારે તમે પોતે જ એકચ્યુઅલી સફળતા મેળવવા માટે દૃઢનિશ્ચયથી સંઘર્ષ કરશો.

તીવ્ર ઇચ્છાથી જ વિકલાંગતા સામે લડીને વિજય મેળવનારૂં ઉદાહરણ જ્યારે નજર સમક્ષ હોય ત્યારે થાય કે ઇચ્છા જ માણસની ઇન્સ્પિરેશન બને છે. ઇચ્છા દુઃખની મા છે આ જૂની કહેવતને જડતાપૂર્વક પકડીને જો લકવાગ્રસ્ત વિલ્મા રૂડોલ્ફ જીવનભર સંતાપ કરે રાખ્યાં હોત તો ૧૯૬૦ના ઓલિમ્પિકમાં સૌથી ઝડપી મહિલા તરીકે પ્રથમ ક્રમાંકે ન આવ્યાં હોત અને તેમને ત્રણ સુવર્ણપદક પણ ન મળ્યા હોત. ટૂંકમાં જો માણસની કંઈ પણ કરી છૂટવાની ઇચ્છા તીવ્ર હોય તો તે ઇચ્છાને આશાવાદમાં ફેરવીને ધાર્યું નિશાન પાર પાડી શકાય. તમારા મનમાં જન્મેલી વિશને વાસ્તવિક બનાવીને સફળ બનવાનું આખરે તમારા હાથમાં છે. જીવનના કોઈ પણ તબક્કે નિર્ણય લેતી વખતે વ્યાપક સ્તરે તમારી ઇચ્છાઓને પોતે સમજવી જરૂરી છે. ઇચ્છાને ઓળખીને તેને ઇન્સ્પિરેશન બનાવો, પણ તેને શોર્ટકટથી હાંસલ કરવાની આશા ન રાખો, કારણ કે તેનાથી તમારી ઇચ્છા કે ધ્યેયને પામવાની ધગશનું મૂલ્યાંકન થાય છે.

આત્મવિશ્વાસ દ્વારા સફળતા

2014-05-31T09:17:00.003-07:00

કેલીફોર્નીયાથી કેટેલીના ટાપુ ૨૫ માઈલ દુર છે. આ ચેનલને તરીને પર કરવાનું સાહસ ઘણાએ કર્યું છે તેમાંથી એક મહિલા હતી, ફ્લોરેન્સ ચાડવિ
બધી તૈયારી બાદ ફ્લોરેન્સે તરવાનું શરુ કર્યું. અચાનક મોસમે મિજાજ બદલ્યો. ધુમ્મસ અને કાતિલ ઠંડીનું મોજું ફરી વળતા ફ્લોરેન્સ ધ્રુજી ઉઠી. એમ છતાં એ તરતી રહી. પંદર કલાક બાદ એ હાંફી ગઈ એટલે એણે પાણી માંથી બહાર ખેચી લેવામાં આવી.
જો કે કિનારાથી એ માત્ર અડધો માઈલ જ દુર હતી. એણે ફરી તૈયારી શરુ કરી. બે મહીના બાદ ફરી એણે આ ચેનલ તરવાનો પડકાર ઝીલી લીધો. ફરી એજ ઘટનાનું પુનરાવર્તન થયું. એ થાકી ગઈ, હાંફી ગઈ, ધુમ્મસે એનો માર્ગ રોકી લીધો, આ વખતે એણે પૂરી શ્રદ્ધા સાથે તરવાનું ચાલુ રાખ્યું અને મનોમન બોલી ઉઠી:
"ધુમ્મસ ની પાછળજ મારા લક્ષ્યાંકના ટાપુની જમીન છે અને હું ત્યાં અચૂક પહોચીશ જ."
એ સફળતા પૂર્વક ચેનલ તરી ગઈ. એણે વિશ્વ વિક્રમ કર્યા. ચેનલ તરીને ઓળંગનાર વિશ્વની એ પ્રથમ મહિલા બની એટલુજ નહિ, પરંતુ અગાઉ જે પુરુષો તરીને ત્યાં પહોચ્યા હતા એના કરતા ફ્લોરેન્સે બે કલાક વહેલા પહોચી એક સાવ નવોજ વિક્રમ સર્જ્યો.

ફ્લોરેન્સની કથામાંથી સફળતાના કેટલાક સિદ્ધાંતો સમજવા મળે છે:

-આત્મવિશ્વાસ દ્વારા ધ્યેય પ્રાપ્ત ન થાય ત્યાં સુધી માંડયા
-લક્ષ્ય કે ધ્યેય નક્કી કરો પછી થાકી જાઓ તો પણ એની પાછળ માંડ્યા રહો.
-તમારા સંકલ્પને એકદમ સ્પષ્ટ રીતે તમારી નજર સમક્ષ રાખો.
-કદી પણ બાજી અડધેથી છોડી ન દો.
- મંઝીલ પર પહોચી રહ્યા છો એવું દ્રશ્ય મનમાં સાકાર કરતા રહો.

The master key of life

2014-05-31T05:01:00.001-07:00

Tr. Haresh padaliya

મોટાભાગના માણસો જીવનને એક મહાયુધ્ધ માને છે,પણ એવું નથી.એ તો માત્ર એકગેમ (ખેલ)છે.પરંતું એ એક એવી ગેમ છે,જો કુદરતના નિયમોનું જ્ઞાન ન હોય તો,તેને સફળપણે રમી ન શકાય.જેમ વિજળી મનુષ્યની ઉપયોગી બને તે પહેલા વીજળીનો નિયમ જાણવો જોઇએ.અજ્ઞાનપણે તેનો ઉપયોગ કરીએ તો તે જીવલેણ કે નુકસાનકારક સાબિત થાય.
વાવોતેવુંલણો : કબીરજી એ કહ્યું છે ને કે,

“बोया पेड बबुल का आम कहा से होत ।”

આપણે જે વાવીએ છીએ તે જ મેળવીએ છીએ.અહીં આપણે આપણા મનરૂપી જમીનમાં જે વાવેતર કર્યું છે અને હવે પછી જે વાવેતર કરવાના છીએ તેની વાત કરવાની છે.માણસ તેના શબ્દો કે વિચારો દ્વારા જે બહાર વહાવે છે તે જ તેના તરફ બુમરેંગની જેમ પાછું ફરે છે.તમે કોઈ ને ધિક્કારશો તો તમે ધિક્કાર પામશો,પ્રેમ આપશો તો પ્રેમ પામશો,ટીકા કરશો તો ટીકા જ પામશો.
હકારાત્મક કલ્પના : જિંદગીની રમતમાં કલ્પનાશકિતનું ઘણું જ મહત્વ છે.માણસ જેવી કલ્પના કરે તે વહેલે કે મોડે બાહ્ય આકાર ધારણ કરે જ છે.કોઈ માણસને અમુક પ્રકારના રોગનો ભય હોય અને તે સતત ભયને કારણે એવી જ કલ્પના કરે છે તો તે રોગનો ભોગ બને છે. માટે આપણે વિકૃત કે નકારાત્મક કલ્પનાઓ ન કરવી જોઈએ.જો આપણે હકારાત્મક કલ્પનાઓ કેળવવી હોય તેમજ આરોગ્ય,મૈત્રી,પ્રેમ,ઊંચા આદર્શની કલ્પનાઓ સફળપણે કરતાં શીખવું પડે,તે માટે આપણે આપણા મનની પ્રક્રિયા સમજવી જોઈએ. મનનાં મુખ્ય બે પ્રકાર છે. જાગ્રત મન અને અર્ધજાગ્રત મન. મન આપણા શરીરમાં રહેલી શકિતનું એક અદ્રશ્ય કેન્દ્ર છે.

જાગ્રત મન : જાગ્રત મનને બાહ્ય મન કહી શકાય, જેની પાસે શક્તિ મર્યાદિત છે. તે માત્ર જાગ્રત અવસ્થામાં જ કામ કરે છે, તેની પાસે સમજણ અને બુધ્ધિ શક્તિ રહેલી છે.તેની પાસે દરેક પ્રકારના નિર્ણય લેવાની શક્તિ છે.

અર્ધજાગ્રત મન : અર્ધજાગ્રત મનને આંતર મન કહી શકાય,તે વીજળી જેવી શક્તિ ધરાવે છે.આ શક્તિ અમર્યાદિત છે,તે ચોવીસ કલાક કામ કરે છે.આપણા શરીર અંદરની દરેક ક્રિયાઓ પર તે નિયંત્રણ ધરાવે છે.

માણસ જે કાંઈ બહુ તીવ્રતાથી અનુભવે કે જેની બહુ ચોકસાઈથી કલ્પના (વિઝયુલાઈઝ)કરે તેની પુરી વિગતો અર્ધજાગ્રત મન પર અંકાઈ જાય છે. કારણકે,તે માત્ર કલ્પના(વિઝયુલાઈઝ) કે મનોચિત્રણની જ ભાષા સમજે છે.પણ હા એ યાદ રાખવું જોઈએ કે કલ્પનાની સાથે ભાવ કે લાગણી અને તીવ્ર ઈચ્છા હોવી જોઈએ.,તો જ તેની અસરકારકતા રહેશે નહિં તો એ માત્ર દિવાસ્વપ્ન જ બની રહેશે.
હવે આપણને પ્ર્શ્ન થાય કે આ અર્ધજાગ્રત મનનો ઉપયોગ કેવી રીતે કરવો ? જાગ્રત મન પાસે વિચારવાની શક્તિ હોય છે,કોઈપણ બાબતનો સ્વીકાર કે અસ્વીકાર કરી શકે જ્યારે પાંચ જ્ઞાનેન્દ્રિય દ્વ્રારા જે કાંઈ અર્ધજાગ્રત મન સુધી પહોંચે છે તેમાં તે કોઈ ભેદભાવ રાખ્યા વગર જ તેનો તે સ્વીકાર કરે છે.એટલે કે આપણે જે કાંઈ અર્ધજાગ્રત મન સુધી પહોંચાડીએ તે તેને વાસ્તવિક બનાવવા કામે લાગી જાય છે.પછી તે સારું હોય કે નરસું તે દરેક બાબતનો સ્વીકાર કરે છે.માટે આપણે એ ધ્યાન રાખવું પડે કે માત્ર તેના સુધી હકારાત્મક (positive) બાબતો જ પહોંચે. કમ્પ્યુટરનો એક સિધ્ધાંત છે ગીગો સિધ્ધાંત. (GIGO = Garbage in, Garbage out) જે આપણા માટે પણ એટલો જ સાચો છે.

ખોટું નાખશો , ખોટું બહાર આવશે.
(Wrong in , wrong out)
સાચું નાખશો , સાચું બહાર આવશે.
(positivity in , positivity out)
સારું નાખશો , સારું બહાર આવશે.
(Good in , good out)

હકારાત્મક શબ્દોની શક્તિ :

“ જો તમે એમ વિચારતા હો કે એ તમે કરી શકો અને તમે એમ વિચારતા હો કે એ તમે નહીં કરી શકો , તો તમે બન્ને બાજુ ઠીક છો.”
“If you think you can or if you think you can’t, you are right.”
Henry Ford

માણસ ઘણીવાર ખોટા ,નિરર્થક શબ્દો વડે પોતાના જીવનનો આ ખેલ ભયંકર બનાવી મૂકે છે.જે માણસ શબ્દની શક્તિને ઓળખે છે,તે વાતચીતમાં હંમેશા સાવધ રહે છે. પોતાના ઉચ્ચારેલા શબ્દો વડે માણસ સતત પોતાને માટેના જ નિયમો બનાવતો રહે છે.
એક સ્ત્રી પાસે પુષ્કળ પૈસા હતા.સુંદર વસ્તુંઓથી ઘર સજાવેલું હતું પણ ઘરની સાર સંભાળ અને વ્યવસ્થિત કરવામાં તે એટલી બધી થાકી જતી કે ઘણીવાર કહ્યા કરતી; “ મને આ બધી ચીજોનો થાક લાગે છે,કંટાળો આવે છે, ને એમ થાય છે કે,આના કરતાં નાના મકાનમાં રહેતી હોત તો સારું થાત.” તેના શબ્દો બુમરેંગની જેમ પાછા ફર્યા.તેને ખરેખર નાના મકાનમાં રહેવાનું આવ્યું.

દરેક માણસની જિંદગીના માર્ગ પર હંમેશા વિપુલતા-ભરપુરતા રહી હોય છે,પણ તે ઈચ્છા,શ્રધ્ધા અને ઉચ્ચારીત શબ્દો વડે જ આવિર્ભાવ પામે છે. પણ પ્રથમ પગલું આપણે જ ભરવું પડે. ઘણીવાર આપણી બુધ્ધિ હકારાત્મક શબ્દોને કે વિચારોને ન સ્વીકારે છતાં પણ આપણે હંમેશા હકારાત્મક વિચારો અને શબ્દોનો પ્રયોગ કરતાં રહેવું જોઈએ. એક માણસ હંમેશા કહેતો; “ હું બસસ્ટોપ પર પહોંચું કે હંમેશા બસ ઉપડી જ ગઈ હોય છે.” આ માણસે પોતાના શબ્દો વડે પોતાનો નિયમ બનાવી લીધો છે. માટે હંમેશા તેઓ બસ સ્ટોપ પર પહોંચે ને બસ ઉપડી ગઈ હોય છે.જયારે બીજો એક માણસ એમ કહેતો; “ મેં કોઈ દિવસ બસ ગુમાવી નથી. હું જેવો બસ સ્ટોપ પર પહોચું કે બસ આવી જ હોય છે.” આ વ્યક્તિ એ પણ પોતાના માટે નો નિયમ બનાવી લીધો છે,માટે તેણે બસ ગુમાવવાનો સમય નહિં આવ્યો હોય.
માણસે પોતાના શબ્દો ત્રણ હેતુ માટે વાપરવા જોઈએ.
(1) સાજા થવા માટે (2) આશિર્વાદ આપવા માટે (3) સમૃધ્ધ થવા માટે .

સફળતાના અવરોધ :

શંકા,ભય,ઈર્ષ્યા,નફરત,ચિંતા આ બધા માણસની સફળતા અને ઈચ્છાઓના દુશ્મનો છે.માણસ અને તેની સફળતા તથા મનમાં રહેલી ઈચ્છાઓ વચ્ચે તે બધા અવરોધક છે.માણસ કોઈપણ કામ “ થશે કે નહિં ?” એવી ચિંતા વગર ઈચ્છા કરે તો તેની દરેક ઈચ્છા અને કામ તત્કાળ પૂરા થશે.અભાવનો ભય,નિષ્ફળતાનો ભય,સલામતીનો ભય આવા કેટલાય ભયને જો આપણે આપણા મનમાં સ્થાન આપીએ ,તો તે આપણી શુભ ઈચ્છાઓ કે દરેક કાર્યમાં તે અવરોધક બનશે જ, માટે આપણે ભયને સ્થાને શ્રધ્ધા કે વિશ્વાસનું સ્થાપન કરવું જોઈએ.
એક સફળ માણસે પોતાના રૂમમાં મોટા અક્ષરે લખી રાખ્યું હતું “ચિંતા શા માટે કરવી ? કદાચ એવું કયારેય નહીં બને.” સતત આ વાંચતા રહીને તેણે પોતાના મનમાંથી ભયને કાયમી માટે દૂર કરી નાખ્યો.
કોઈપણ કાર્ય શરૂ કરતાં કે શરૂ કરી દિધા બાદ જો માત્ર ટાંકણીની અણી જેટલી પણ શંકા કરવામાં આવે તો તે નિષ્ફળતાની શરૂઆત છે.માટે મનમાં કોઈપણ જાતની શંકા વિના કાર્ય કે ઈચ્છા કરવી જોઈએ.ઈર્ષ્યા, ધિક્કાર,ભય,અને ક્ષમાનો અભાવ વિવિધ રોગ જન્માવે છે.માટે જો આ બધા શત્રુઓનો નાશ કરવો હોય તો પ્રેમ અને શુભેચ્છા વહાવો.તે અંદરના અને બહારના શત્રુઓનો નાશ કરે છે.કારણ કે,જેવું અંદર હોય તેવું બહાર હોય છે.

“તમારા દુશ્મનનું ભલું ઈચ્છો અને એમ કરીને એનાં શસ્ત્રો છીનવી લો.”

માન્યતા બદલો :

અમેરિકાના એક નાના ગામમાં એક સામાન્ય આર્થિક સ્થિતીના ખેડૂતે ગામથી થોડે દૂર જંગલ પાસે નાનું ખેતર (ફાર્મ) ખરીદ્યું.એક દિવસ તે તેના ફાર્મ પર ગયો ત્યાં સાપ નિકળ્યો તે દૂરનાં જંગલમાં ફેંકી આવ્યો.રોજ ને રોજ અહીં સાપ નિકળે રોજ તે જંગલમાં ફેંકી આવે. તેની સાથે આ જમીન પર સાપ નિકળ્વાની સંખ્યા રોજે રોજ વધતી ગઈ, હવે તે ખૂબ કંટાળ્યો તેને ખેતી કરવામાં મુશ્કેલી પડવા લાગી. તેણે વિચાર કર્યો અને ખેતેરની ફરતે દિવાલો ચણી કાઢી, છતાં પણ તે જમીનમાંથી સાપ નિકળ્યા જ રાખે.એટલે તેણે ત્યાં સાપ બહાર ન આવે તેટલા માટેની પૂરતી વ્યવસ્થા કરી, આ ફાર્મમાં તે સાપને રાખવા લાગ્યો એને એક મોટું સર્પ ફાર્મ તૈયાર કર્યું , તેની પ્રસિધ્ધિ એટલી વધી કે આજુ બાજુના દરેક લોકો તેને જોવા આવવા લાગ્યા અને તે ખેડૂતે સમૃધ્ધ બની ગયો.

અહીં સમજવાનું એ છે કે જો આપણે દરેક બાબતમાં યોગ્ય,હકારાત્મક વલણ ,માન્યતા અપનાવીએ તો મુશ્કેલ પરિસ્થિતિમાંથી તો માર્ગ નિકળે જ પણ તે સાથે સાથે આપણને સમૃધ્ધ અને પ્રસિધ્ધ પણ બનાવે છે.

એક માણસ સવારે સમુદ્ર કિનારે ફરવા નિકળ્યો,તેણે જોયું કે સમુદ્રના મોજાંની સાથે એટ્લીય માછલી કિનારે આવી જતી અને જયારે મોજાં પાછા ફરે ત્યારે એ માછલીઓ કિનારે જ રહી જતી અને મરી જતી.માણસ આગળ ચાલ્યો એક એક માછલી ઉપાડીને સમુદ્રમાં ફેંકવા લાગ્યો.ત્યાં ઉભેલો બીજો માણસ આ જોઈને સમજી ન શક્યો કે તે માણસ શું કરી રહ્યો છે.તેણે આગળ આવીને પહેલા માણસને પૂછયું, “તું આ શું કરી રહ્યો છે?” એ માણસે કંઈ જવાબ ન આપ્યો,બે ડગલા આગળ ચાલી એક માછલી પાણીમાં નાખીને બોલ્યો, “આનાથી આ એક માછલીને ફર્ક પડે છે.”
મોટાભાગના માણસોની એવી ખોટી માન્યતાઓ હોય છે કે, હું આમ ન કરું તો શું ફર્ક પડે?,મારા આમ વિચારવાથી શું ફર્ક પડે ?,મારાથી આમ ન થાય, તેમ ન થાય,હું આ ન કરી શકું મને એ ન આવડે.... તમારી આવી માન્યતાઓથી બહું મોટો ફર્ક પડે છે.આવી માન્યતાઓ જ તમારી જિંદગીમાં અવરોધક હોય છે,માટે તમારી આ માન્યતાઓ આજે જ બદલવાનું શરૂ કરી દો. “માન્યતા બદલો જિંદગી બદલાઈ જશે.”તમે માનવાનું શરૂ કરો કે આ કામ મારાથી થઈ શકે,હું ધારેલા ધ્યેય,લક્ષ્ય સુધી પહોંચી શકું જ. તમે તેમાં સફળ થશો જ.
“ સફળ થવાના વિચારથી જ 50 % સફળતા ત્યારે જ મળી જાય છે,જ્યારે બાકીની 50 % સફળતા પ્રયત્ન દ્વારા મળે છે.”

અર્ધજાગ્રત મન શક્તિનો સ્રોત : ઈશ્વરે બનાવેલી કોઈપણ બાબતો નકામી નથી,પણ એનો ઉપયોગ કરતાં આપણને આવડતું હોવું જોઈએ.આપણે કોઈ એક નવું બાઈક ખરીદીએ,પણ તેને પહેલા ગિયરમાં જ ચલાવીએ અને પછી જો તેની એવરેજ ઓછી આવે ત્યારે આપણે બાઈક બનાવતી કંપની વિરુધ્ધ ફરિયાદ કરીએ તો એ કોની ખામી કહેવાય ? આપણામાં કે કંપનીમાં ? ઈશ્વરે આપણા પોતાનામાં અને જિંદગીમાં જરૂરિયાત મુજબનાં દરેક ગિયર (શક્તિ)પહેલેથી જ આપેલા છે.પણ આપણે જો આ શક્તિઓને ન ઓળખીએ તો આપણે તેનો પૂરો અને યોગ્ય ઉપયોગ કેવી રીતે કરી શકીએ? જો આપણે સમૃધ્ધ બનવું હોય અને સફળતાનો સ્વાદ ચાખવો હોય તો તેનો ઉપયોગ કરતા શીખવું પડે.

કોઈ સ્ત્રીને તેનો પતિ માઈક્રોવેવ ઓવન ખરીદી આપે,તે સ્ત્રી ઓવનનો યોગ્ય ઉપયોગ કરી વાનગીઓ બનાવવાને બદલે એમાં માત્ર પાપડ જ શેકે તો તે સ્ત્રીની જ અજ્ઞાનતા કહેવાય. ઈશ્વરે આપણને દરેક વસ્તું હાંસિલ કરવાની શક્તિ આપેલી છે.આ શક્તિનો ભંડાર અને સ્રોત અર્ધજાગ્રત મન (આંતર મન)પાસે છે.તમે તેનો જેવો અને જેટલો ઉપયોગ કરશો તેટલું અને તેવું ફળ આપવા માટે એ પરિસ્થિતિ સર્જશે.
અર્ધજાગ્રત મનની શક્તિનો ઉપયોગ કરવા અને તેના સુધી પહોંચવા વિઝયુલાઈઝેશન કરતા શીખવું પડે, તો ચાલો જોઈએ કેવી રીતે કરવું વિઝયુલાઈઝેશન ?

વિઝયુલાઈઝેશન કેવી રીતે કરવું ? :

વિઝયુલાઈઝેશન કરવા માટે રીલેકસેશન કરવું જરૂરી છે. કારણ કે, મન અને શરીર જ્યાં સુધી રીલેક્સ ન હોય ત્યાં સુધી અર્ધજાગ્રત મન પાસે ન પહોંચી શકાય. હા ,પણ રેગ્યુલર પ્રેકટીશ બાદ જાગ્રત અવસ્થામાં પહોંચી શકાય.રીલેક્સ થવા માટે પહેલા પ્રાણાયામ કરવુ જોઈએ.

પ્રાણાયામ ટેકનીક ઃ

સૌ પ્રથમ કોઈ એક શાંત જગ્યાએ આરામથી બેસી આંખ બંધ કરો.ધીમા અને ઊંડા શ્વાસ લો.તમારું ધ્યાન માત્ર તમારા શ્વાસ પર કેન્દ્રિત કરો.તમારા શરીરના દરેક અંગો ઢીલા છોડી દો અને મનમાં બોલતા રહો કે,તમારું શરીર રીલેક્સ થઈ રહ્યું છે,તમારા શરીર ના દરેક અંગ હાથ ,પગ, આંખ ,ગરદનનાં સ્નાયુ વગેરે રીલેક્સ થઈ રહ્યા છે.જેમ જેમ તમે બોલતા જાવ તેમ તેમ તમારું શરીર રીલેક્સ થતું જશે.આ રીતે તમારું મન અને શરીર શાંત થઈ જશે.આ રીલેક્સ અવસ્થા એ જ તમારી આલ્ફા અવસ્થા એટલે કે, અર્ધજાગ્રત અવસ્થા.

વિઝયુલાઈઝેશન ટેકનીક ઃ

આલ્ફા અવસ્થામાં પહોંચ્યા બાદ આંખ બંધ રાખીને જ તમે ઈચ્છતા હોય,જે મેળવવા માંગતા હોય તે માત્ર ચિત્ર સ્વરૂપે જુઓ. એવી રીતે જુઓ કે ચિત્ર તમે બનાવી રહ્યા હોય કે આપમેળે એ બની રહ્યું હોય.એટલે કે તે હાલતાં ચાલતાં હોવા જોઈએ.ઈચ્છીત વસ્તું તમે મેળવી લીધી હોય તેવું જુઓ. એ વસ્તું તમે મેળવીને તમે ખુશ છો તેમજ તેનો એહસાસ તમારા રુંવાટા ઉભા થઈ જાય એવી રીતે કરો.તમારા માનસપટ પર જેટલા સ્પષ્ટ ચિત્રો હશે તેટલું વધુ સારું પરિણામ મળશે.

ધ્યાનમાં રાખવાની બાબત :

વિઝયુલાઈઝેશનમાં ધ્યેયનું અંતિમ પરિણામ જ જોવાનું છે.
વિઝયુલાઈઝેશન ઓછા થી વધુ સમય સુધી લંબાવો.
ચાલુ વર્તમાનકાળમાં વિઝયુલાઈઝેશન કરવાનું છે.
નકારાત્મક બાબત તેના સુધી ન પહોંચે તે ધ્યાન રાખો.
નફરતનો ભાવ રાખીને કોઈ વિશે ખરાબ ઈચ્છો.તે આખરે તમને જ નુકસાન પહોંચાડશે.

“રાત્રે સુતા બાદ આવે તે સપના નહિં પણ,જે સુવા ન દે તે જ સપના પુરા થાય છે.”
એ.પી.જે.અબ્દુલ કલામ

તમે જેવું વિચારસો તેવુ તમારા જીવનમાં બનશે

2014-05-31T04:42:00.000-07:00

નાનું બાળક સાયકલ શીખતું હોય ત્યારે તમે એમ કહેશો કે જો સામે ઝાડ છે તેને સાયકલ અથડાવતો નહિ તો શું થશે ખબર છે? તેની સાયકલ તે ઝાડ સાથે જ અથડાશે કારણ કે તમે તેના માઈન્ડ માં વિચાર મુક્યો માટે એટલેકે તમે જેવું વિચારો છો તેવું તમારા જીવનમાં બનશે એટલે હમેશા પોઝેટીવ વિચારો તેટલું પોઝેટીવ બનશે જેમાં કે તમે કોઈ નવું કાર્ય કરવા જઈ રહ્યા છો અને તે કાર્ય વિશે જે પણ વિચાર વિશે તે પ્રમાણે તે કાર્ય નું પરિણામ આવશે જેમકે તમે શરૂઆતમાં તેના વિશે નેગેટીવ વિચારેલ હશે તો તેકાર્ય નું પરિણામ સારું નહિજ આવે ,પણ તેના વિશે પોઝેટીવ વિચારેલ હશે તો તેનું પરિણામ સારુજ આવશે ,આવું કદાચ તમારા જીવન માં બનેલું હશે જરા શાંતિથી વિચારજો કોઈ પણ કાર્ય શરુ કરતા પૂર્વે તમારા માઈન્ડ માં અસંખ્ય વિચારો આવશે તેમાં નેગેટીવ અને પોઝેટીવ જે વિચારો તમારા પર હાવી થશે તે પ્રમાણે તમારા કાર્ય નું પરિણામ મળશે તેથી તો હમેશા પોઝેટીવ વિચારો ,એવું કેટલી વખત બનેછે તમે લાખ પ્રયત્ન કરો છતાં તમારા ઉપર નેગેટીવ વિચાર હાવી થયા વગર રહેતા નથી ,આનું કારણ શુંછે? આવું કેમ બનેછે ? જરા વિચારો આનું કારણ તમારા જીવન માં બનેલી ઘટના જેના દ્વારા તમે ચોક્કસ માન્યતામાં માનવા લાગો છો ઉદાહરણ તરીકે જોઈ એ કે નાનપણ માં વડીલો દ્વરા તમને કહેલા શબ્દ જેમકે તારા થી આ કામ નહિ થાય ,તારામાં બુધિ છેજ નહિ ,તારા કામમાં ભલીવાર હોયજ નહિ .તુંતો ડફોળ છે , વગેરે વગેરે જે વાક્યો નાનપણ માં મળેલા છે ,અને સતત સાંભળતા આવ્યા છો જે સમય જતા માન્યતામાં બધાઈ જાય છે ,અને તમે પણ તેવું વિચારતા થાવ છો ,અને આવક્યો હકીકત માં તેવાજ પરિણામ આપવા લાગેછે .આમાંથી બહાર કેવીરીતે નીકળાય ?

તમારી જાતને ચાહો

પહેલા સૌ પ્રથમ તમારી જાતને ચાહતા શીખો તમારી જાતમાં વિશ્વાસ રાખો તમારાથી ક્યારે કોઈ ભૂલ થાય ત્યારે તમારી જાતને દોશી ના ગણો તમારાથી થયેલ ભૂલ નો ભાર લઈ તામાંરી જાતને તેના ભાર નીચે ના દબાવો ,ભૂલ તો દરેક વ્યક્તિથી થાય છે ,મતલબ જે કામ કરે છે તેનાથી ભૂલ થવાની સમભાવના રહેવાનીજ ભૂલમાંથીજ કઈક નવું શીખવા મળશે ,જયારે તમારાથી કયારે ભૂલ થાય ત્યારે તે ભૂલ ને ભૂલી નવા જોસ સાથે આગળ વધવુ.....