tag:blogger.com,1999:blog-5092640544459311400Sat, 28 Jan 2012 20:08:20 +0000http://a-fetoprotein.blogspot.com/noreply@blogger.com (Παύλος Ναθαναήλ)Blogger209125http://creativecommons.org/licenses/by/2.0/http://creativecommons.org/licenses/by/2.0/http://creativecommons.org/images/public/somerights20.giftag:blogger.com,1999:blog-5092640544459311400.post-646897826257151552Fri, 27 Jan 2012 23:49:00 +00002012-01-28T22:02:08.158+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> " Είμαστε ένα μοναδικά ασήμαντο στίγμα εξέλιξης&nbsp; στην μήτρα της θεάς φύσης<br /> Ναι... Ο θεός είναι θηλυπρεπών ζώο<br /> Γεννάει φασίστες και αυτόχειρες.<br /> Δεν ελπίζω σε τίποτα...<br /> Δεν θέλω&nbsp; να δοξάζω αυτό... που σε 1000 χρόνια<br /> θα προκαλεί αδιάφορο γέλιο στον homo mandolatus του τότε....<br /> Τόσα δις χαρτιά PSi για τα σώματα της μανιο σύγχυσης ...<br /> Τόσα λίγα για την μάταια θέωση....<br /> Έι!<br /> Εσύ... που πέθανες και γύρισες ...<br /> Εσύ που έκανες Manhatan και Θιβέτ με το πρωκτολαθεμένα σωστό.<br /> Πες μας τι πρέπει να κάνουμε<br /> για να ξεχαστούμε αιώνια στο δύσκολο τίποτα. "</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5092640544459311400-646897826257151552?l=a-fetoprotein.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/A-fetoprotein/~4/KPgeaZhgFNo" height="1" width="1"/>http://feedproxy.google.com/~r/A-fetoprotein/~3/KPgeaZhgFNo/000-196.htmlnoreply@blogger.com (Παύλος Ναθαναήλ)http://a-fetoprotein.blogspot.com/2012/01/000-196.htmltag:blogger.com,1999:blog-5092640544459311400.post-5233213273506835754Fri, 27 Jan 2012 00:11:00 +00002012-01-27T02:15:21.281+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> Πως να τους πείσεις πως η ζωή είναι κάτι χρόνια περιπέτειας ...<br /> Πως να τους δείξεις πως ο θάνατος περνάει μέσα από οκτάκλινα κάνοντας χύμο σε καρέκλα ....<br /> Πως να φέρεις πίσω τον Νίκο τον κυρ Παντελή την Μαρία που χάθηκαν με ένα σταντ ορού πλατίνας στο μπράτσο να το σέρνουν σε άχαρους διαδρόμους....<br /> <br /> a-fetoprotein - 2192.32 ng/ml 17/01/03<br /> Επιζών</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5092640544459311400-5233213273506835754?l=a-fetoprotein.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/A-fetoprotein/~4/4BQ_D_yU2MY" height="1" width="1"/>http://feedproxy.google.com/~r/A-fetoprotein/~3/4BQ_D_yU2MY/7.htmlnoreply@blogger.com (Παύλος Ναθαναήλ)http://a-fetoprotein.blogspot.com/2012/01/7.htmltag:blogger.com,1999:blog-5092640544459311400.post-2679681613596925388Thu, 26 Jan 2012 00:13:00 +00002012-01-28T01:48:03.534+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> Νευράσθενα πιθηκάκια σε παρέλαση πουλάνε ερασιτεχνικά σκατά<br /> κι ο mockingbird του γέρο Bukowski<br /> γίνεται αργά ο φονιάς των παιδιών μιας παγκόσμιας πολιτείας<br /> Χάρτινοι θεοί με τάνγκα σλιπάκι γιατρεύουν λιωμένα τάματα<br /> κι εγώ...σήμερα δεν έχω τίποτα στο μυαλό μου<br /> μήτε πρωκτοσύμβολα <br /> μήτε παρακατιανά σκιάχτρα σε μποστάνια<br /> Μόνο τωρινές αμνησίες<br /> από το προχθεσινό γαμήσι με την σταυρωμένη βασίλισσα<br /> Χυμοί δέρματος και μουσικής απομεινάρια στο βαλσαμωμένο μου στόμα<br /> Δεν θέλω να πλυθούν με βρομόνερα <br /> ούτε να βεβηλωθούν με το κραγιόν μιας ακόμα τηλεκότας<br /> Ω πουτάνα θεά ...<br /> Δεν κάνω ευχές για καλοημέρευση σε σένα<br /> γιατί το χαμόγελο της μου γκρεμίζει το κοτέτσι άσυλο της ψυχής <br /> Ναι....<br /> Η τύχη ανήκει σ΄αυτούς που η καύλα νύχτα<br /> τους φέρνει κοντά με της πορδής την υπέρβαση... που χύνεται<br /> σαν καυτό σπερμολάδι πάνω στο πετσί του πλανήτη.<br /> Σε σένα τραγουδώ ...Ω θεέ του γαμησιού ...<br /> Έρωτας δεν είναι πια ...<br /> Είναι κρύο κι ανάσες κάτω από το αιώνιο πάπλωμα του τίποτα.....<br /> Ιαχή κτήνους είναι<br /> που γίνεται δοτικά ανθρώπινο αρνάκι σιμά στους αστραγάλους της στιγμής της<br /> Όχι για το φλέγμα της μπαζωμένης κάλτσας ξεπέτας του... "πάμε στο επόμενο"<br /> παρά για αυτά .....<br /> ... τα δύσκολα λεπτά<br /> μέχρι να βρεθεί το σώμα δίπλα στο σώμα <br /> Μέχρι τότε....συμπαντική μανέστρα...ντουβαρίσιες βραδιές<br /> με μίζερους ήχους από&nbsp; σκλαβωμένους ακόμα στη Τουρκιά πανηγυρτζήδες ...<br /> Ω μαλάκα δράστη μου....<br /> Τις πιο δύσκολες ώρες της ζωής διάγω<br /> γιατί με πηδάνε η Ευτυχία κι η σχώρεση<br /> Ω χαρτοπαίκτη φόβε....<br /> Ω αγαπημένα σας σκουπίδια....<br /> Ν΄απλώνω τα χέρια μου σαν ψαλίδες μαθαίνω<br /> αγκαλιάζοντας το χέρι<br /> κάτω απ το σαγόνι της μετρέσας διανόησης<br /> στη σκυλάδικη ψυχορραγεία σας με πρόσκαιρο ύπνο<br /> κι άπλετη σεροτονίνη στ΄ αντίπαλα αίματα μας <br /> Ω φτηνά μου ταξίδια στην επιστροφή....<br /> Να η στύση σας κομμένη από την ρίζα πάνω σε ράγες τρένων<br /> και μ΄αυτά τα απομεινάρια<br /> ελάτε να μου γαμήσετε τον κώλο ξανά με ακρότητες<br /> για να σας υπηρετήσω γυμνός από αυτογνωσία<br /> Ω γαμημένα μου λεφτά...<br /> Λέω μέσα στην χρεοκοπία των πολλών ..."να κάτι που με κάνει πλούσιο"<br /> Ω ....πλαστικές φάτσες<br /> ... επιτέλους ... ξέρω ένα και το λέω...<br /> " Να πεθάνουμε μαζί... όχι χώρια..."<br /> μα κοντά της αργώ να φύγω απ την ζωή&nbsp; <br /> Ω αυτοκτονικό&nbsp; μου λουλούδι!<br /> Τι αστεία σύμπτωση να ενωθούμε στο αδιάφορο τώρα του χρόνου των πολλών<br /> Έλα...μαζί... <br /> ...να τραβήξουμε το καζανάκι του μυαλού τους...<br /> ... ζητώντας συγνώμη για την ενόχληση.<br /> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5092640544459311400-2679681613596925388?l=a-fetoprotein.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/A-fetoprotein/~4/Vn8mEKdD50U" height="1" width="1"/>http://feedproxy.google.com/~r/A-fetoprotein/~3/Vn8mEKdD50U/000-194.htmlnoreply@blogger.com (Παύλος Ναθαναήλ)http://a-fetoprotein.blogspot.com/2012/01/000-194.htmltag:blogger.com,1999:blog-5092640544459311400.post-701419586203782582Tue, 24 Jan 2012 00:40:00 +00002012-01-25T22:23:24.812+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="text-align: left;"> Μοιάζει με ηρωική μετάλλαξη αυτός ο κόσμος που κατάντησε</div> Φιλί στο στόμα οι γροθιές του σε σάκο με σπασμένα δόντια<br /> χυμένο χάδι στο πόδι μέσα σε αυτοκίνητο&nbsp; από αυτοσχέδιες <br /> γραβατωμένες κολάσεις&nbsp; η λίθινη εποχή του <br /> Οι φήμες καπνίζουν φτηνά τσιγάρα και θέλουν τον γκάνγκστερ πόθο <br /> σε φυλακές ομοφυλόφιλων να κοιμίζει τα λεφτά του <br /> με λατρεμένες εικόνες&nbsp; να τις κουνάνε πίσω απ το μπερντέ του Σπαθάρη<br /> Με άρωμα γηγενές οι στάχτες προάγουν προσηλυτισμό και θόρυβο καραβάνας<br /> κατοχή του πούτσου που θεραπεύει νηστικές ανόμοιες αξίες<br /> Εγώ λέω&nbsp; πως...έτσι κι αλλιώς <br /> όλοι θα γδύσουμε το παράθυρο της ντροπής φωνάζοντας βοήθεια<br /> Στ΄αρχίδια μας οι άνθρωποι και τα ακαλλιέργητα σκουπίδια τους<br /> " Αν καταφέρω να σωθώ απ τα δικά μου...τότε θα ενωθώ με την πείνα για ταξίδι και<br /> σωφρονισμό διαβάζοντας τα βιβλία των σοφών"<br /> Βυζιά στρόφιγγες, πανιά λερωμένα, μαθητείες κρυφές, αυτονόητες, ανδροκρατούμενες<br /> Μαθαίνεις να σε αγαπάς με πεπατημένο φόβο μα...<br /> Αν οι 3 πιο δύσκολες λέξεις όπως λέει η κυρά Καντίνα είναι τα...<br /> Σ΄αγαπώ<br /> Λυπάμαι<br /> Βοήθησε με <br /> Εγώ θα αντιπαραθέσω 3 πιο ακαλλιέργητες<br /> Με αγαπώ<br /> Με λυπάμαι<br /> Βοηθάω σε<br /> Μουνί και ύπνος βαθύς μέχρι να σωπάσουν τα κελεύσματα της αρχέγονης αμυγδαλής<br /> Τι δεν νικιέται ενώ κοιμάσαι για άλλη μια απάλευτη στιγμή;<br /> Για μένα;<br /> " Το δε χορταίνω της παρουσία της"&nbsp; γιατί με πνίγει η αγωνία των τρένων που δεν ανέβηκα<br /> να την συναντήσω.&nbsp; <br /> Γιατί;<br /> Γιατί φοβάμαι τον θάνατο... κι όχι την συρμάτινη σπέκουλα που ψήνει τσουρέκια κοτσίδα<br /> "Χάρηκα που τα ξαναείπαμε!"<br /> Όχι άλλα σημάδια δυσανεξίας σε σώματα εχθρικά με την υγειά τους παρακαλώ!<br /> Μόνο πεζόδρομους πρέπει να φτιάξουν οι άποροι άρχοντες <br /> που μοιάζουν με γάλα σε πιγούνι βρέφους<br /> Πάμε .....Βόλτες στο πουθενά...... ας γαμήσουμε βρακιά και ασυμμάζευτες κόκκινες πληγές <br /> στο κινητό τίποτα...ας ανεχτούμε<br /> διαφημίσεις για γλυκές σοφές καρκινογενέσεις<br /> Έλα μαλάκα να σου ξηγήσω γαλήνια αυτό που δεν γνωρίζω!<br /> Κι εσύ δώσε μου ότι έχεις....δώσε μου...<br /> τα ίδια επιθετικά κι ερασιτεχνικά, πείσμων στον λαϊκό χαμό των λύκων<br /> της ύαινας της παστωμένης καράφλας του τρύπιου σώβρακου κάτω από πανάκριβα πανιά<br /> Φρύδια σοφά&nbsp; ανεβοκατεβαίνουν λες και η έπαρση γεννήθηκε νόθα από δεινόσαυρους<br /> κι ούτε ένας μολυβένιος θεός δεν επεμβαίνει να πιει τα νερά μέσα&nbsp; απ΄τα λειψά μας σώματα<br /> ούτε μια ηλεκτρική κιθάρα δεν ξεσπάει πάνω σε σανίδια που πατά ο αέρας <br /> Ξέρεις...αυτός που πουλιέται με εισιτήριο σε νωπές καρδιές που σταυροκοπιούνται στο τίποτα<br /> μέσα σε λεωφορεία δίπλα σε πέτρινες ελιές κοντά στον τάφο του πιο διάσημου θεού <br /> Τώρα με άλλοθι μπορώ να πουλήσω τον βαφτιστικό σταυρό μου για να ζήσω ακόμα λίγο<br /> με αγκυλωμένη αξιοπρέπεια <br /> "Για πούλημα σταυρώματα έχω.... διαλέχτε "<br /> "Για φόβο μουνιά με απρόδοτης πίστης γαμίσι έχω"<br /> " Άδικες μάχες, άδικο χρόνο χωρίς σούμα έχω διαλέχτα!<br /> " Φωτιές στο πουθενά από καλόκαρδους πυρομανείς έχω"<br /> αγάπη σε μορφή αγκαλιάς πατρικά απούσες έχω.....<br /> .... " Έχω πελάτη μου αυτό που ανακουφίζει βαρετά χρόνια, <br /> πόνους κι αποφάσεις αυτοκαταστροφής.... τσίμπα κάτι πριν φύγεις απ το κοινόβιο."<br /> Πριν λακίσεις ... πες.... Είμαι τυχερός<br /> είμαι δοξασμένα άτυχος<br /> είμαι η τρύπα στο μουχλιασμένο κασέρι που φαγώνεται από ποντίκια πειραματόζωα<br /> είμαι αυτό που χάθηκε<br /> μα ...<br /> έχω τόσες ζωές μπροστά μου τόσο αιώνιο χρόνο να βαπτίσω <br /> τα νερά μολυσμένων ιερών ποταμών<br /> να εξουσιάσω με λόγια τα πρωτόγονα μέσα και τις αξίες που δεν άλλαξαν <br /> μέσα στο εκμαγείο&nbsp; του ενός κλικ ...&nbsp; του μυαλού<br /> Μην ανυσηχάς...<br /> με χάπια, λίγα χαρτιά στη τσέπη και την δοτική μανία της φύσης <br /> θα μείνουμε λίγο&nbsp; ακόμα εδώ <br /> να θυμίζουμε στα μυρμήγκια πόσο άχρηστοι εισβολείς είμασταν<br /> στα χρόνια που περπατήσαμε στα δυο μας πόδια...<br /> <br /> <br /> &nbsp;<object <="" param=""> </param> <param name="allowscriptaccess" value="always"> </param> <embed <object width= "560" height="315"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/3hGSqqhhokE&feature?version=3"> </param> <param name="allowFullScreen" value="true"> </param> <param name="allowscriptaccess" value="always"> </param> <embed src="http://www.youtube.com/v/3hGSqqhhokE&feature?version=3" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" width="560" height="315" allowscriptaccess="always"></embed></object></embed></object><br /> <br /> Παρμένο από τις λογοδιάρροιες μου&nbsp; στον DarwinFm stereo ένα βράδυ του Γενάρη του '12.<br /> <br /></div> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5092640544459311400-701419586203782582?l=a-fetoprotein.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/A-fetoprotein/~4/qaCZOFue5LI" height="1" width="1"/>http://feedproxy.google.com/~r/A-fetoprotein/~3/qaCZOFue5LI/blog-post_24.htmlnoreply@blogger.com (Παύλος Ναθαναήλ)http://a-fetoprotein.blogspot.com/2012/01/blog-post_24.htmltag:blogger.com,1999:blog-5092640544459311400.post-8293752061687962136Sat, 21 Jan 2012 00:07:00 +00002012-01-21T02:50:57.642+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-A3qr-Zovpd4/TxoA7HzcQdI/AAAAAAAABqw/wVv4pxaNkQo/s1600/24621.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="283" src="http://2.bp.blogspot.com/-A3qr-Zovpd4/TxoA7HzcQdI/AAAAAAAABqw/wVv4pxaNkQo/s400/24621.jpg" width="400" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> </div> Δεν θα με νικήσει ποτέ η προδοσία του εύπορου&nbsp; Ιούδα<br /> Χωματόδρομους σε φλέβα θα βρίσκω<br /> τα χέρια της θα πλένω με στίχους<br /> μέχρι να σταυρωθώ δήθεν<br /> γιατί ήθελα να σώσω τους κόσμους που δεν γνώρισα <br /> &nbsp;Άγγιξα έναν ουρανό ... ένα κώλο ....<br /> ... το ίδιο ήταν<br /> Ο κόσμος&nbsp; ήταν ... μια καλή πράξη&nbsp; φασισμού γραμμένη<br /> με δύσπνοιες λέξεις στο μυαλό&nbsp; πικροαίματων φυγάδων<br /> Ο κόσμος είναι ... λόγια οκνηρά<br /> για να νιώθει παρθένα ηδονή με τους τρελούς <br /> Να γράφω θέλω μόνο... <br /> Σχολικές εκθέσεις μουντζουρωμένες από εχθρόλογα χνώτα<br /> που βαθμολογούν τ΄ανθρώπινα όρια<br /> απ τον πλακούντα μιας βασιλοκτονας του θανάτου θεάς μάνας <br /> Δάκρυα&nbsp; πάνω στο χαρτί&nbsp; όταν η τρέλα απουσιάζει<br /> Πάντα έτσι θα είναι ... <br /> Κάθε φορά... που στα ορύγματα της μύτης του&nbsp; στυλό<br /> προλαβαίνω να κρύψω τον φόβο. <br /> <br /> <br /> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5092640544459311400-8293752061687962136?l=a-fetoprotein.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/A-fetoprotein/~4/DeMR7VqcRYo" height="1" width="1"/>http://feedproxy.google.com/~r/A-fetoprotein/~3/DeMR7VqcRYo/gorillas-thoughts.htmlnoreply@blogger.com (Παύλος Ναθαναήλ)http://a-fetoprotein.blogspot.com/2012/01/gorillas-thoughts.htmltag:blogger.com,1999:blog-5092640544459311400.post-4607113931749577469Thu, 19 Jan 2012 23:09:00 +00002012-01-20T01:18:47.070+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-kNequXpG7_8/TxifPn9g5NI/AAAAAAAABp4/EUyo7eAdgaQ/s1600/1.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="468" src="http://2.bp.blogspot.com/-kNequXpG7_8/TxifPn9g5NI/AAAAAAAABp4/EUyo7eAdgaQ/s640/1.png" width="640" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://1.bp.blogspot.com/-jah7PhxLZsk/TxifQI-NCQI/AAAAAAAABp8/L4di2e9K01Q/s1600/2.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="104" src="http://1.bp.blogspot.com/-jah7PhxLZsk/TxifQI-NCQI/AAAAAAAABp8/L4di2e9K01Q/s640/2.png" width="640" /></a></div> <br /> <div style="font-family: Times,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: center;"> <b>Είσαι ο βασιλεύς των βασιλέων....</b></div> <div style="font-family: Times,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: center;"> <b>Δες τα έργα σου ...&nbsp;</b></div> <div style="font-family: Times,&quot;Times New Roman&quot;,serif; text-align: center;"> <b>....κι απελπίσου.</b></div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5092640544459311400-4607113931749577469?l=a-fetoprotein.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/A-fetoprotein/~4/0v9R-OqW0uo" height="1" width="1"/>http://feedproxy.google.com/~r/A-fetoprotein/~3/0v9R-OqW0uo/yup.htmlnoreply@blogger.com (Παύλος Ναθαναήλ)http://a-fetoprotein.blogspot.com/2012/01/yup.htmltag:blogger.com,1999:blog-5092640544459311400.post-8480844020658669757Mon, 16 Jan 2012 23:30:00 +00002012-01-17T03:18:40.439+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <a href="http://1.bp.blogspot.com/-RkhZiUf3kJE/TxSzBKwXhlI/AAAAAAAABpw/It74b_u-oIU/s1600/45313.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="281" src="http://1.bp.blogspot.com/-RkhZiUf3kJE/TxSzBKwXhlI/AAAAAAAABpw/It74b_u-oIU/s400/45313.jpg" width="400" /></a></div> Οι περισσότεροι ποιητές <br /> προσέχουν τις λέξεις σαν κώλο μωρού παιδιού<br /> Εγώ όχι<br /> Τα body building ποιήματα<br /> προσέχουν να μην διαταράξουν τον ορυμαγδό<br /> Τα δικά μου είναι αγύμναστες αρρώστιες <br /> βρισιές για αποχώρηση χωρίς κλάματα<br /> Μ΄ αρέσει εδώ πάνω στο βουνό <br /> να μαθαίνω να τραγουδώ <br /> τον ύμνο του περιγελαστικού μανδύα<br /> που δεν έγινε ακόμα βιβλίο <br /> με τάδε πωλήσεις σε καπιτονέ δωμάτια<br /> Εδώ πάνω μαθαίνω να χορεύω τους τάπερ νησιώτικους ήχους<br /> της λαϊκίζων αγκύλωσης <br /> μονάς κι ιδιαίτερα<br /> Εδώ πάνω <br /> κανείς δεν ακούει όταν ψιθυρίζω <br /> τα ζήτω της πάρτης μου... μα...<br /> ... τι μας έμεινε;<br /> Μια λιακόστρωτη σπέκουλα <br /> με το χώμα <br /> τον ήλιο και τα φυτά <br /> για γνήσια υποδούλωση σ΄αυτά <br /> μια και καλή&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; !<br /> χωρίς φράγκα φονιάδες καθημερηνούμπας<br /> Αγαπημένη μου αθάνατη Ελιά... άκου...<br /> Άκου τις στρατιές των γραβατωμένων παιδιών της μετάνοιας<br /> άκου τις σοβατισμένες κυράτσες της τσικνοπέμπτης<br /> που έρχονται να κρεμαστούν πάνω στα κλαριά σου <br /> για να πιουν τους χυμούς σου<br /> να κλάψουν φοβούμενοι το τέλος τους <br /> Φύση μάνα μου...<br /> κοίτα να τους σχωρέσεις<br /> Τα αξεπλήρωτα χρέη&nbsp; θα μοιάξουν&nbsp; με εμετά<br /> μα ξέρω εδώ πάνω <br /> πως κι αυτά <br /> θα τα κάνεις λίπασμα για να θρέψεις <br /> την μία και μόνη γνήσια αξία <br /> " Την περιφρόνηση των σκουπιδιών "<br /> ... των μαχόμενων&nbsp; τουριστών της Οδύσσειας&nbsp; επιστροφής...<br /> ...όχι στην βαρετή Ιθάκη...<br /> μα στα σπλάχνα ....<br /> ...του προετοιμασμένου νοήματος της αγκαλιάς σου <br /> όσο δεν γνωρίζει κανείς....&nbsp; πως να το πράξει...<br /> ... σκύβωντας το κεφάλι με ηδονή. <br /> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5092640544459311400-8480844020658669757?l=a-fetoprotein.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/A-fetoprotein/~4/-zAxcWiBGGg" height="1" width="1"/>http://feedproxy.google.com/~r/A-fetoprotein/~3/-zAxcWiBGGg/blog-post_17.htmlnoreply@blogger.com (Παύλος Ναθαναήλ)http://a-fetoprotein.blogspot.com/2012/01/blog-post_17.htmltag:blogger.com,1999:blog-5092640544459311400.post-684759861786308714Mon, 16 Jan 2012 00:19:00 +00002012-01-16T13:30:57.756+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> Τα σκουπίδια&nbsp; ζώνουν<br /> σαν φουστανέλα Άγγλου ευζώνου...<br /> μα την θέλω σαν τρελός<br /> Τα αποκαΐδια μιας βαμβακερής ζωοφιλίας<br /> με περιφρονούν<br /> μα η περιφρόνηση είναι η σπουδή<br /> του εξ αναβολής μαστροαγώνα του καρφιού<br /> πάνω σε ωραία βολετό αίμα<br /> Τα σπουδαία της συνωμοσίας<br /> είναι ήδη επίκαιρα κώλυβα<br /> στη μέση μια&nbsp; κρασοκατάνυξης<br /> μα η πόρνη των πλουσίων φτωχών το πνεύμα<br /> είναι ο βούρδουλας της ανοχής<br /> Τα μπούτια της Μαγδαληνής<br /> ήταν το γαρ των μοντελιστών θεών<br /> μα οι χνουδωτοί φασολαδοαναθρεμένοι<br /> δεν ξυπνούν στα πρωινά του Άδη<br /> Το χερούλι μιας πόρτας<br /> είναι η προέκταση που ποζάρει με στύση<br /> απέναντι στο ημίθεο χρέος<br /> μα τα φαντάρια υπηρέτησαν τον γόνο του ηλιόσπορου<br /> Τα ψυγεία λαμποκοπούν απέναντι από την θερμή νέκρα<br /> μα τα χέρια της θα πρέπει να είναι ο λυτρωμός <br /> Χέρια εκτρώσεις<br /> γυναίκας έρωτας<br /> ζωή ερεθισμένη<br /> σκώτια κουρασμένα<br /> νώτα ξαγρύπνιας <br /> μυρωδιά αξεθώριαστη....... <br /> <br /> Κρυώνω&nbsp; μαλάκα...<br /> <br /> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5092640544459311400-684759861786308714?l=a-fetoprotein.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/A-fetoprotein/~4/TdGtYZ0j6Bc" height="1" width="1"/>http://feedproxy.google.com/~r/A-fetoprotein/~3/TdGtYZ0j6Bc/lu.htmlnoreply@blogger.com (Παύλος Ναθαναήλ)http://a-fetoprotein.blogspot.com/2012/01/lu.htmltag:blogger.com,1999:blog-5092640544459311400.post-3011751524396633447Wed, 11 Jan 2012 02:30:00 +00002012-01-11T05:55:57.294+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> Όσο εσύ θα κηδεύεις το μουνί του παραμυθιού<br /> εγώ θα γράφω&nbsp; στιχάκια<br /> γιατί ξέρω...<br /> αν δεν γράψω ...θα πεθάνω καθιστός πάνω στη μούχλα του φόνου μου<br /> πριν προλάβω να ζήσω αυτά που θα αποτιμήσω άρρωστα και καρμίρικα<br /> Έτσι καταλήγει η πορεία του καθενός που θέλει ν΄αλλάξει τον εαυτό του<br /> και sui generis φασιστικούς κόσμους <br /> Θέλω θέλω θέλω ..... <br /> Θέλω να γράφω&nbsp; για τα γαριασμένα σας σουτιέν<br /> και τις υπέροχες λευκές κρεάτινες πάνινες καμπύλες<br /> αυτές... <br /> αυτές που μοιάζουν με λακουβάτη άσφαλτο που γδέρνει την <br /> οινοπνεύματι πλεύση προς τις βαρετές Ιθάκες του " χύνω μωρό μου"<br /> Α ναι....<br /> Και για το φτυμένο στόρι της λαικής αγοράς καλτσοδέτας<br /> του φραγκόφτυαρου της σάπιας μπανάνας και της υπέροπλης υπομονής <br /> που σαλπάρει πάνω σε σκεπασμένο ιδρώτα νοικοκυραίων και <br /> καυλαδερών μανάδων στη γύρα τους κάθε τρίτη παζάρι<br /> Για τα έκφυλα φαίνεσθε των δύσκολων δευτερολέπτων<br /> για το φύσημα της μίας και αλλοτριωμένης 24/7/365<br /> σερπαντίνιας τρύπιας ηδονής<br /> και για χτυπημένους στόχους&nbsp; σαν πινακίδα σε κατσικοχώρι<br /> από ανάπηρους γουστάρω να γράφω <br /> Γράφω πνιγμένος χρόνια...<br /> Μέχρι τα λαιμά.. έτσι όπως τα πλένουν οι ηλιοκαμένοι οικοδόμοι<br /> νιώθοντας τα σκατά να με πάνε ταξίδι προς τον universal βόθρο μας <br /> Γιατί;<br /> Γιατί έτσι γουστάρω πουδραρισμένο μωρό μου!<br /> Όχι ιστοριούλες πασαλειμμένες με φυστικοβούτηρα μέσα σε κωλοτρυπίδες<br /> για βρώση προστατίτιδας <br /> Όχι άλλα άφραγκα χαιδολογήματα <br /> όχι άλλα μοναχικά Μαζωνάκια youtube posts&nbsp; <br /> Να γράφω αλήθειες που κουράζουν η γαμούν κεφάλια θέλω<br /> Και μετά επιλόγου ... <br /> να τραβήξω μια μαλακία πριν πάω για ύπνο θέλω<br /> για να ξεμπερδεύω εφήμερα<br /> με τα θαυματουργά σκατά της τυράννιας και της διαιώνισης των <br /> Έτσι κι αλλιώς<br /> σωστό δεν υπάρχει γραμμένο ανάποδα από λάθος φυλάκιση ετών<br /> όταν περνάς με κόκκινο τις θλίψεις και ψιθυρίζεις στα αυτιά σου<br /> την λέξη ..."Λουλούδι"<br /> Ροκ καταστάσεις γνήσια αυτοκτονικές ήρεμα κι ωραία<br /> μα.....<br /> αυτά τα πάρκα ψυχαγωγίας δεν είναι και δεν τα άντεξε ποτέ η γκλάβα μου<br /> γιατί είμαι κλασομπάνης με το θανών και το πέρας της χαπακωμένης ηλικίας <br /> γι αυτό είμαι ακόμα εδώ και σας γράφω παπαριές <br /> Συγχαρητήρια παρ΄ αυτά σε αυτούς που το δράξαν και ζωσών <br /> για να τους διαβάζουμε η να τους ζούμε.,.. like my expensive bb <br /> αν και.........γάματο! <br /> Δεν το πάω παρακάτω γιατί θα σας εκμαυλίσω κόντρα στα<br /> γιασεμιά και τα γεράνια που μυρίζουν ζωογόνα στον λοβό σας<br /> Ερωτεύτηκα το γεράνι......<br /> και ξέρω πως ...<br /> μέχρι να πεθάνω θα δίνω την ίδια απάντηση πάντα..... <br /> το γεράνι είναι το λουλούδι που&nbsp; με ταξιδεύει σε παραδείσιες φυγές<br /> Λουλούδια πολύτιμα κατά του θανάτου λοιπόν Νικόλα μου<br /> Ο Γιάννης κι εσύ τα ξεχωριστά μου αδέρφια που γνώρισα απ εδώ μέσα και τιμώ <br /> δεν θα διαφωνήσετε και το ξέρω.... Σας φιλώ ρε αλήτες!<br /> Τα μουνιά δεν έχουν μπέσα και αλβανική&nbsp; υπομονή φιλαράκια μου<br /> έρχοντω -&nbsp; παρέρχοντω&nbsp; <br /> και το λέω...γιατί.. πολλά θα περάσουν νόμιμα η παράνομα<br /> απ το λημέρι σας<br /> και μετά<br /> ίσως και τώρα<br /> βάση του τι ειδικότητς αγόρασαν<br /> θα αποτριχώνσουν το τίποτα <br /> με την τελευταία λέξη&nbsp; της μαιμούδικης τεχνολογίας <br /> Μασήστε φτύστε<br /> και η επόμενη να είναι πάντα το χαράκωμα σας για το κουλαριστό "γεια χαρά"<br /> όχι στο συναρπαστικό της ζωής... που δεν είναι το μουνί... αλλά η ίδια<br /> Ξέρω τι σας γράφω και μη με πάρετε με τις ζυμαρένιες&nbsp; πέτρες!<br /> Χα.....<br /> Εσείς οι δυο μείνατε οι πιο πιστοί και γόνιμα εκλεκτοί μου&nbsp; <br /> Με η χωρίς αγάπη... ζω ... ζει ... ζήστε&nbsp; την παρήγορη ηδονή<br /> τα λουλούδια <br /> τα ζώα <br /> εσείς <br /> ο θεός μας <br /> τα δις σκατά κι οι σωτηρίες <br /> το τρίπτυχο ...<br /> πεθαίνει πεθαίνω πεθαίνεις<br /> για πλάκα<br /> από πείνα<br /> από τυφώνα<br /> ακαριαία<br /> εκ προμελέτης<br /> αυτοκτονώντας<br /> δεν έχει καμιά χρυσαφένια αξία<br /> ποτέ δεν είχε.. <br /> κι ευτυχώς που αρχίζει το mold volume των περικοπτόμενων να το κατανοεί<br /> Ξεκινώ ξανά γράφοντας όπως θέλω και γουστάρω<br /> όχι όπως θα άρεσε στα χαϊδολογημένα μάτια<br /> του μέσου χέρκιουλιζ και Κλεοπάτρας .. παρά...<br /> μόνο και μόνο για ν αντέξω<br /> τα πράσινα επινοήματα του πρόσκαιρου κακού&nbsp; τους<br /> που με χαλάνε<br /> μα πρέπει να υποστώ μέχρι οριστικού κλεισίματος ματιών<br /> Τι μένει;<br /> Το σκουπίδι στο δεξί μάτι πάραυτα μα...<br /> η περιφρόνηση του θέλει δουλειά Κατερίνα! <br /> "Ευτυχία" μου <br /> μωρό μου <br /> εσύ εκεί<br /> παγωμένη με ράβδο γλαύκας ζεστασιάς στον ώμο <br /> Σε θωρώ <br /> Η μορφή κα η μυρωδιές σου ζωντανές αποδείξεις πως <br /> κάτι φυτρώνει ξερά σε καφέ χώμα ελπίδας<br /> Υπερβολές!<br /> Χα....... ταξιδιάρης άντρας με ερωτική διάθεση δεν λογίζει γραφή<br /> Θέλω να γράφω αυτό που νιώθω απερίσκεπτα<br /> χωρίς ρούχο κρυφής αξιοπρέπειας πάνω μου<br /> Μόνο χώμα θέλω να μου μυρίζει<br /> χώμα χώμα///// πανέμορφο! <br /> κι αυτή τη φόρα ξέρω καριολίτσα μου<br /> θα ανθίσει η μανία μου να γκρεμίζω ότι δεν έχτισα<br /> Δεν τρέμει τίποτα από φόβο και στέρηση εντός μου<br /> εσύ εκεί<br /> εσύ ορίζεις την αθανασία <br /> εγώ τρέχω να συμπληρώσω τον ορισμό <br /> με την ομορφιά του απλού και απλοικά υπεραναλυτικού σκασμού<br /> και μιας ταπεινότητας που φωνάζει<br /> έλα<br /> όχι<br /> μην έρθεις<br /> μη χαραμίσεις το πεσμένο στα πατώματα χαρτάκι σου<br /> που γράφει&nbsp; " έλα κι εσύ γιατί φοβάμαι την διαδρομή" <br /> Θεές του μισού δεν απειλούν κοτρώνες που κυλούν με το ξημέρωμα<br /> δίπλα από το καταφύγιο της καμπυλότητας<br /> Θέλω θέλω θέλω..<br /> να γράφω γιατί εσύ&nbsp; με καλείς σαν μια χρονισμένη μηχανή <br /> να πηδήξουμε πιο ψηλά απ το πέρας των μαλλιών σου<br /> ήρεμος ύπνος <br /> τόσο... όσο το βάθος του να υπογράφει παρών αλήτικο <br /> όχι μέλλον φορτωμένο γλίτσα σε καρότσια πάνω σε διαδρόμους φορμόλης<br /> Γράφω έτσι γιατί τρώω σαν ζώο και σκοτώνω σαν άνθρωπος<br /> ερωτεύομαι το κάθε τι σου <br /> για ν αποδεχτώ στερνά ότι&nbsp; δεν θέλω<br /> ότι έμαθα μόνος μου <br /> ότι με κάνει να σε ζητώ τις νύχτες που με εχθρεύονται ζάλες και&nbsp; βοές<br /> Θυμάσε;<br /> Κάποιος σου είπε ¨σ αγαπώ"&nbsp; με αυτήν την ανάπηρη λέξη<br /> Ένας άλλος "σε μισώ" σαν γιος που δεν έχει μάνα<br /> τα λιγούρια "σε θέλω" γιατί απλά τους καύλωνες μακριά τους<br /> κι εγώ....<br /> "αδιαφορώ" όταν εχθρεύομαι το μαχαίρι<br /> κενό ουδέν<br /> όχι<br /> μαζί <br /> μαζί <br /> μαζί<br /> ως πότε<br /> ως τότε<br /> στα αρχίδι μου<br /> &nbsp;στο μουνι σου<br /> που έχει την πιο καλόπιστη ουσία που δεν διώχνει κανέναν μακριά του<br /> όχι..... δεν φταίει αυτό <br /> που γράφω τις σκέψεις μου όπως μου ΄ρχονται χωρίς σβήσε γράψε<br /> στο αμερικανικό λευκό κουτί<br /> <br /> ... η ανικανοποίητη μπέσα μου φταίει.<br /> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5092640544459311400-3011751524396633447?l=a-fetoprotein.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/A-fetoprotein/~4/-x5LAcs9bJU" height="1" width="1"/>http://feedproxy.google.com/~r/A-fetoprotein/~3/-x5LAcs9bJU/blog-post_11.htmlnoreply@blogger.com (Παύλος Ναθαναήλ)http://a-fetoprotein.blogspot.com/2012/01/blog-post_11.htmltag:blogger.com,1999:blog-5092640544459311400.post-254886993861663310Sun, 08 Jan 2012 22:02:00 +00002012-01-09T15:09:40.975+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <a href="http://1.bp.blogspot.com/-mzNkhlEWr84/TwovNC2A2dI/AAAAAAAABpQ/RwVetmIcIPY/s1600/Socks__by_fifth_estate_photos.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="262" src="http://1.bp.blogspot.com/-mzNkhlEWr84/TwovNC2A2dI/AAAAAAAABpQ/RwVetmIcIPY/s400/Socks__by_fifth_estate_photos.png" width="400" /></a></div> Ένας τριγμός<br /> σαν 5λεπτος εφιάλτης στο δεξί γόνατο<br /> μου υπενθυμίζει πως δεν ξεμπέρδεψα μ΄ αυτά τα 2<br /> Τις δυο αποσκευές που ξεχωρίζω στην ζωή<br /> το "κοινόβιο μηδέν"<br /> και την "ιστορία"<br /> Εξώρας κι αμισθί πλέχω τον θρύλο<br /> πως ο κόσμος θα καταλάβει<br /> ότι το πρώτο είναι απλά μια λησμονημένη κηδεία<br /> και το δεύτερο<br /> αν μπορεί να χειρογραφτεί κανείς στα κιτάπια της<br /> ο πιο σημαντικά ανώφελος παρατατικός ζωής<br /> είτε γίνει ξανά και ξανά ένας διανοητής Παπανικολάου<br /> είτε ένας υστερικός φύρερ εκδοροσφαγέας<br /> Το ίδιο είναι και στοιχίζει&nbsp; αδιάφορα<br /> Ο νους ξαστοχά γιατί&nbsp; φοβάται <br /> Το πρώτο<br /> έχει πόνο κι ενέργεια δοσμένη στο λευκόχρους<br /> μα πες μου.....<br /> γιατί να είσαι αγίνωτα καλός<br /> δίπλα στο ατιμώρητα εκ γενετής νεκρό ;<br /> το δεύτερο<br /> γεννάει αβυσσαλέα σπηλαιολογικό γοριλισμό<br /> στο μουχαμπέτι της ανακύκλωσης των σωμάτων<br /> μα πες μου ...<br /> γιατί να είσαι κακός δίπλα στο τιμωρημένα χρόνια ζωντανό ;<br /> <br /> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5092640544459311400-254886993861663310?l=a-fetoprotein.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/A-fetoprotein/~4/JHKzSHG4QYU" height="1" width="1"/>http://feedproxy.google.com/~r/A-fetoprotein/~3/JHKzSHG4QYU/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Παύλος Ναθαναήλ)http://a-fetoprotein.blogspot.com/2012/01/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-5092640544459311400.post-1363345083734717932Sat, 07 Jan 2012 01:02:00 +00002012-01-11T05:36:55.465+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> Και τι είναι το μουνί;<br /> Όχι... δεν είναι μια ακόμη ένεση ευθανασίας<br /> ούτε απόδειξη εφορίας<br /> Είναι λιωμένο κερί πάνω στο σώμα της&nbsp; ανυπαρξίας<br /> είναι κουπί πλαστικής βαρκούλας<br /> αγορασμένο από το Μινιόν το ΄77 <br /> Τρύπες <br /> χρήμα <br /> συμμαχίες πακέτο<br /> Σε κόβω να ζητάς σύντομα χώμα παγκόσμιες πολίτη <br /> συστρατευόμενος με 60ρηδες θανατόφοβους του "εγώ είχα" <br /> Ευτυχώς για μένα<br /> Το ΄07 έγιναν παραφύσην&nbsp; πάπλωμα οι ανέγγιχτες τρύπες μου<br /> για ν΄ ανασάνει&nbsp; η γκάγκαρη καρδιά μου<br /> Τι καλά απολογώ με σκεψολέξεις<br /> Σκέψεις που δεν φτύνονται με συλλαβές πρωτόλειες<br /> πάνω σε σκαλιστούς βράχους με ανθρώπινη μορφή πια<br /> Ντροπή <br /> Ναι...κατάλαβα τα 4 τελευταία χρόνια μου<br /> πως τα σκουπίδια ήταν πολύτιμα γι αυτούς<br /> που έτρεξαν πάνω σε φακιρικά καρφιά αιώνες<br /> μα ήξεραν πως θα πεθάνουν ασήμαντοι<br /> Νέες ευχές αναδύονται απ την μοναδική απουσία τους<br /> που σκίζουν τώρα<br /> τις πολυκαιρισμένες τζάμπα ιαχές στο περίμενε<br /> Δεν χρειάζεται να σκοτώσεις κανέναν...<br /> Ούτε καν τον εαυτό σου<br /> μα σε κόβω να γίνεσαι εκτροφέας της πάπιας στόφας <br /> για να ταΐσεις το εαυτό σου "πια πια" με το δικό σου πρησμένο συκώτι<br /> (φουά γκρά) λέγεται το προιόν και ο τρόπος <br /> μόνο που το ζώο προς υπερβατική σίτιση πόνου θα είσαι εσύ μωρό μου<br /> ξεχνώντας τα σάπια απόβλητα της καλημέρας και της ψευτοκατανόησης <br /> Τέλειο επίτευγμα ο ψυχικός πόνος<br /> δίπλα σε ελαιόδεντρα που ζητάνε κοπριά <br /> για να δώσουν λάδι φάρμακο στα ψυχοσωματικά που εφίσταντο<br /> Και είναι πολλά! Στο υπογράφω!<br /> Σε κόβω μασίστα να χαϊδεύεις την πρέπουσα σαβούρα του τίποτα<br /> για να εφεύρεις στάχτη και πίστη έξω&nbsp; απ΄ το φλεβάτο σώμα<br /> Σε κόβω παξιμαδοκλέφτρα να κάνεις αποτρίχωση με το πινέλο του γέρου μου<br /> μέσα στον απόπατο που κυλιέται το χρυσάφι των ξεχασμένων βασιλέων<br /> Τζάμπα τα καλούδια για τον έξωθεν γαμηκομάρτυρα <br /> Να σου πω ειλικρινά<br /> Κανείς σχωρεμένος<br /> μόνο το δίδαγμα απ το λεπρό θύμα χιλιάδες χρόνια μετά<br /> κι ότι&nbsp; συμμαχεί ακόμα στον πόλεμο&nbsp; με τρίτα τυφλά μάτια μαζί του<br /> Σε κόβω μεγιστάνα να ξεχνάς ηδονές μαγνήτη για&nbsp; μόρια με στένωση εξουσίας <br /> Λειχήνας γαρ... περιτομή δε<br /> Δεν εκτιμώ...είμαι σίγουρος πως<br /> Τα σκουπίδια θα νικήσουν <br /> και μετά<br /> Η ζωή θα ξεκινήσει απ την αρχή<br /> αλλά....<br /> μια άρπα κόλα&nbsp; τρύπα ελπίδα θα είναι μέχρι τότε<br /> Στρογγυλεμένη σαν πλανήτης<br /> σαν στίχος που ματώνει εντυπωσιακά τα τεμπέλικα κουφάρια του<br /> "γαμώ και δέρνομαι"<br /> κρυψώνα μάνα&nbsp; αναλώσιμων ράμπο φονιάδων για χάρη της<br /> γεννημένη νεκρή τρύπα η σκουπίδι<br /> ερωτευμένη η νεκρό<br /> για πάντα&nbsp; κόλαση και λίγο πασπαλισμένο με αμερικάνικο ψευτοπαράδεισο<br /> τερτίπι&nbsp; πλαστικών θεών από άπιστα παιδιά του Δαρβίνου<br /> είναι η ψώρα στο τριχωτό του νευρώνα που ανθίσταται<br /> στην ανθρώπινη δυστυχία<br /> Σε κόβω <br /> να βουτάς στην τρύπα του Μεσσάιας<br /> ψάχνοντας για σκουπίδια σε αναμονή<br /> You know....<br /> θα εκτιναχθούν μόνα τους στο ποτέ<br /> όσο κι αν σκάψεις τα τσιμέντα για να φυτέψεις μαρούλια<br /> Τα σκουπίδια είναι και ζητάνε σπουδή χρέος<br /> Ναι... γεννημένα τυχαία<br /> σε δήθεν χωματερές ψυχές που κοντράρουν τον φραπεδοπολιτισμό<br /> που διάγουμε <br /> Κι όσο ακόμα&nbsp; είναι η ζωή χυμένη σε ρεζερβουάρ υπομονής<br /> ... σε κόβω<br /> θέλεις τώρα να αγγίξεις τις τρύπες απ τα επινοημένα καρφιά της πίστης<br /> που σε πότισαν οι παγκόσμιοι μαλάκες<br /> Καλά τα γράψαν ..τα διάβασαν και στα δίδαξαν<br /> ειδάλλως θα πίστευες πως δεν θα πεθάνεις ποτέ <br /> παρά ότι θα είχες μια μέρα ζωής ακόμα<br /> Θύματα..... οι εφήμερες κρεμάλες&nbsp; <br /> και οι καληνυχτισμένοι&nbsp; θεοί τους στο φινάλε .... <br /> Σε κόβω ...<br /> να ικετεύεις σε αυτούς<br /> να σωθούν τα σκουπίδια μας<br /> Να λες λίγο πριν πλαγιάσεις στο ξινισμένο μαξιλάρι<br /> "κάντε το ρε πούστηδες<br /> πριν σας προσκυνήσουν ψεύτικα τα γκανιά μου και πεθάνει ο χρόνος μου" <br /> <br /> Σας κούρασα περί θανάτου και αναπόφευκτης επιστροφής στο μηδέν ;<br /> Σχωρέστε με...<br /> Μα τα οσμίζομαι κοντά σας ...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5092640544459311400-1363345083734717932?l=a-fetoprotein.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/A-fetoprotein/~4/FXt2Vh4mnHI" height="1" width="1"/>http://feedproxy.google.com/~r/A-fetoprotein/~3/FXt2Vh4mnHI/000-193.htmlnoreply@blogger.com (Παύλος Ναθαναήλ)http://a-fetoprotein.blogspot.com/2012/01/000-193.htmltag:blogger.com,1999:blog-5092640544459311400.post-8113063196581429161Sat, 31 Dec 2011 22:56:00 +00002012-01-03T00:49:11.450+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://4.bp.blogspot.com/-T7xKuqL3JVs/Tv-t9OnC1jI/AAAAAAAABpI/2cCnzxBftDw/s1600/312.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="265" src="http://4.bp.blogspot.com/-T7xKuqL3JVs/Tv-t9OnC1jI/AAAAAAAABpI/2cCnzxBftDw/s400/312.png" width="400" /></a></div> <br /> <br /> Η ύλη μας ρήμαξε<br /> κινητά κατά του έρωτα<br /> κωλοπετσωμένα δάνεια αξιοπρέπειας<br /> κιλομπάιτς αγάπης με αλτσχάιμερ<br /> νερουλοί επαρμένοι&nbsp; κώλοι<br /> σκατά σε τοίχους προσταγές<br /> προφορικός φασισμός από άτομα με σεβαστά τικ<br /> στρατηλάτες με Zanax στην βαθιά κρυφή κωλοτσέπη<br /> λύσεις πνεύματος σταυρωμένες στο όνομα της φραπεδαρίας<br /> παγκόσμια χαράτσια<br /> όμοια με τις καύλες του Αττίλα του Αλέξανδρου του Φύρερ<br /> φανέλες κίτρινες από ίκτερο και μετά από ένα μήνα<br /> νεκροί οι δύσφοροι πότες&nbsp; που τις ίδρωσαν χρόνια με καλοσύνη<br /> δοτικότητα<br /> στήσιμο κώλου σιμά στα μπακιρένια στρατιωτάκια<br /> &nbsp;" Οι μαγαρισμένοι στον κόσμο του πεθαμένου έρωτα για ζωή "...<br /> θα πουν οι νταβραντισμένοι σε 1000 χρόνια από σήμερα...<br /> " δεν ήξεραν να ζουν"<br /> Σήμερα πριν να συμβεί το παραμικρό<br /> για χάρη μιας πταισματικής δοξασίας στον έρωτα του Φουκό <br /> μια απλή χειρονομία είτε νοείται σαν χάδι είτε σαν σκαμπίλι<br /> δηλώνει υποτακτικά πως... έτσι χάνονται οι άνθρωποι<br /> πριν ξεχρεώσουν με την μεγαλύτερη εφεύρεση του κόσμου&nbsp; τούτου<br /> τα θάνατα<br /> τα σκατά του μεγαλύτερου συμπαντικού σχολικού διαβήτη<br /> που γεννάει σε κύκλους άλιεν και σκοτώνει παρατρίχα σοφούς<br /> Αν με ανεπάρκεια πατάς γκάζι κι ευαίσθητα πεθαίνεις<br /> Αν πατάς φρένο μπας και μείνεις μόνος για να ενώσεις τα χρόνια σου <br /> Αν είμαι ένας και θέλω να σώσω τον κόσμο<br /> Αν θέλει ο ένας και τότε γίνεται<br /> Αν γίνεις ένα παγκόσμιο " επιτέλους "&nbsp; χωρίς φασιστική στόφα και πατρίδα<br /> Αν τύχει και&nbsp; δεν με ακούς τώρα <br /> Αν σήμερα είναι δήθεν...1 Γενάρη του 2012<br /> Αν είσαι κάτι ασήμαντο στα πρόθυρα του μοναδικού<br /> πριν γίνεις λογοτεχνικός άνθρακας<br /> Αν ζεις στην μόνη πατρίδα που δεν μάχεται ακόμα κανέναν<br /> και δεν αναρωτιέσαι τι εξυπηρετεί ο άνθρωπος πάνω στη&nbsp; Γη που μας ανέχτηκε<br /> Αν αυτόν τον καιρό οι γυάλινοι φασίστες σου λένε να ενωθείς με τους άλλους<br /> γιατί έτσι θα μπορέσεις να ταΐσεις το σώμα σου χωρίς λεφτά επειδή αυτά τελειώσαν<br /> Αν το πρόβλημα είναι πως δεν μπορείς να συναινέσεις σε αυτό<br /> γιατί ξέρεις πως οι ψυχές μας μετά από τόσα δισεκατομμύρια χρόνια<br /> είναι και θα μείνουν νηστικές κι απαίδευτες με η χωρίς λεφτά <br /> Αν&nbsp; μέχρι του οριστικού αφανισμού μας πιστεύεις πως ο καθένας ξεχωριστά<br /> μπορεί να ταίσει μέχρι τότε ψυχή<br /> πιάνοντας τα 'όρια της με άδειο στομάχι και άπατο νόημα ζωής<br /> Αν πιστεύεις πως δεν έχει νόημα η εκθρόνιση του μάταιου πόνου μπροστά στην αλαφράδα του λατρεμένου τίποτα<br /> Αν γνωρίζεις πως μαζί<br /> δεν θα μπορέσουμε ποτέ να μεταλλάξουμε το Ρουβά μέσα μας σε Αριστοφάνη <br /> Αν νομίζεις πως μαζί τόσους αιώνας το μόνο που καταφέραμε ήταν <br /> να τυλίγουμε τα κόπρανα μας με δαντέλα εν υπνώσει και σάβανο εν αποδημία<br /> Αν ελπίζεις πως θα μάθουμε να πεθαίνουμε χαμογελώντας<br /> δίχως να προλάβεις να&nbsp; ξαναγράψεις εν καιρώ ευτυχισμένος<br /> λόγω απουσίας σου από το πέσιμο μιας αυλαίας κωλόχαρτου&nbsp; <br /> Αν σου θυμίσω το γνωμικό του ακούσια ακάματου θηλυκού<br /> που πλάστηκε για να μας θυμίζει με γέννες πως θα σβήσουμε κάποτε<br /> χωρίς να εξυψωθούμε στην αλήθεια...<br /> Αν έχει λογική&nbsp; το γνωμικό της φοβισμένης καριόλας μου ....<br /> " ζήσε σαν να μην πρόκειται να μη πεθάνεις ποτέ<br /> ζήσε σαν να ξέρεις πως θα πεθάνεις αύριο "<br /> &nbsp;Τότε ......<br /> Τα σπουδαγμένα σκουπίδια μη τα φοβάσαι<br /> μέχρι να σε βαθμολογήσουν με χρόνιο εσωτερισμό και μάχες με το<br /> τίμημα που σου αξίζει<br /> Ήταν και μπορούν να γίνουν ισχνοί νάνοι<br /> φίλοι διασκεδαστές με μποζοκαπελάκι<br /> στο τσίρκο του μυαλού<br /> Γάμα - φάε - χέσε - ψευτοφιλοσόφησε -αυτομααστιγώσου -<br /> μα<br /> γκρέμισε πρώτα την αξιοπρέπεια σου πριν μάθεις να ζεις<br /> <br /> Ήμουν<span lang="EN-GB"> - </span>είχα<span lang="EN-GB"></span><br /> <br /> <span lang="EN-GB">Unhappy new year santa Clown/</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5092640544459311400-8113063196581429161?l=a-fetoprotein.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/A-fetoprotein/~4/0SdjySy0gr4" height="1" width="1"/>http://feedproxy.google.com/~r/A-fetoprotein/~3/0SdjySy0gr4/3012.htmlnoreply@blogger.com (Παύλος Ναθαναήλ)http://a-fetoprotein.blogspot.com/2011/12/3012.htmltag:blogger.com,1999:blog-5092640544459311400.post-8221243619139833194Mon, 26 Dec 2011 20:04:00 +00002011-12-26T22:21:04.948+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /> <iframe frameborder="no" height="166" scrolling="no" src="http://w.soundcloud.com/player/?url=http%3A%2F%2Fapi.soundcloud.com%2Ftracks%2F31654492&amp;auto_play=false&amp;show_artwork=true&amp;color=ff7700" width="100%"></iframe></div> <br /><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /> Από το ιστολόγιο του <i style="background-color: #cccccc; color: black;"><b><a href="http://ioanniskatsoulis.blogspot.com/" target="_blank">Γιάννη Κατσούλη</a></b></i><br /> <span style="background-color: #cccccc; color: black;"><br /></span></div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5092640544459311400-8221243619139833194?l=a-fetoprotein.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/A-fetoprotein/~4/7B0mJ_VpsoY" height="1" width="1"/>http://feedproxy.google.com/~r/A-fetoprotein/~3/7B0mJ_VpsoY/blog-post_26.htmlnoreply@blogger.com (Παύλος Ναθαναήλ)http://a-fetoprotein.blogspot.com/2011/12/blog-post_26.htmltag:blogger.com,1999:blog-5092640544459311400.post-6375048029817207421Fri, 23 Dec 2011 23:00:00 +00002012-01-07T03:42:11.032+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> Η μέρα στους δρόμους είναι μια λευκή πουτάνα τρύπα<br /> που το παίζει παρθένα και σε ρουφάει μπαλωμένα κι όμορφα<br /> απ΄ τις έννοιες του βαθύ μάταιου πόνου<br /> Πάντα ήταν...<br /> Μόνο να φροντίζεις να μην μένεις μόνος πίσω από τζάμια βρώμικων τρένων<br /> τις στιγμές που&nbsp; τ΄αυτιά&nbsp; βουίζουν δυνατά<br /> και η καρδιά καίγεται γνώριμα καθώς ξύνεις τα σπλάχνα σου<br /> μέχρι να βγει πολυκαιρισμένο αίμα <br /> Είναι οι στιγμές που δεν έχεις ν΄αποδείξεις τίποτα μετά την αιμορραγία<br /> Ίσως μόνο το πόσο πιο ψηλά αγναντεύει η αξιοπρέπεια<br /> από την ψυχοπάθεια του ασύμμετρου πλήθους του... " φαί σκατό και ύπνος "<br /> Το χρώμα του αίματος είναι αυτό που&nbsp; θαρρείς πως είναι υπερβολή&nbsp; φίλε;<br /> Τα μικρά θαύματα εκρήξεις απέχθειας στον εαυτό<br /> έχουν τις &nbsp;απαντήσεις που θες<br /> Μέσα σ΄αυτό το είδος της κοινόβιας πολύφωνης μαλακίας που ζούμε<br /> παράλληλα κάτι γνώριμα&nbsp; ζητά φασιστική αποδοχή<br /> από τον αδιάφορο κόσμο συνεπιβάτη στο μάταια όμορφο των εικόνων<br /> και όχι της άγνωστης πραγματικότητας <br /> Η Υπερβολή...<br /> Στην αυτοβιογραφική γραφή μόνο&nbsp; δεν υφίσταται ....<br /> Γιατί όχι.... <br /> Οι στιγμές του καθένα είναι η προσωπική υπέρβαση στις μυρωδιές<br /> που αντέχονται από το τελικό ζητούμενο των άλλων...<br /> Μια μαλακία στο χέρι&nbsp; μπορεί.. 'ίσως και ο εξιχνιασμός του τι εστί<br /> να ίπτασαι αθάνατος σε 33 χιλιάδες ζωές<br /> Για μένα υπερβολή είναι οι βιωμένες δεκαετίες<br /> από τότε που έκανα πιάτσα έξω από νοσοκομεία&nbsp; υγιείς άρρωστος<br /> μέχρι που με βρήκε ο καριόλης o καρκίνος&nbsp; και με σώριασε για χρόνια<br /> μέσα στους διαδρόμους με τους σκουριασμένους ορθοστάτες των χημιοφαρμάκων<br /> Ώρες ενοχλητικές σαν ξερόβηχας<br /> το μέγεθος της ζωής μου<br /> ήταν<br /> έγινε<br /> είναι<br /> και πια δεν μου φτάνει<br /> γιατί την κρίνω αστεία μέσα από κλόουν ανθρώπους<br /> όχι γιατί σημαία είναι η αρρώστια και ότι με δίδαξε το άγχος του θανάτου<br /> ούτε τα καμένα βουνά οι κατουρημένες&nbsp; θάλασσες&nbsp; τα&nbsp; ροζ σύννεφα&nbsp; που με κάνουν να πλήττω.<br /> Μόνο το φρένο που πατώ με ενοχλεί γιατί είμαι ευαίσθητος κι αργώ να φτάσω "εκεί"<br /> που κοιμούνται οι καιροί&nbsp; πέρα απ την ζωή<br /> Τι εστί υπερβολή αδερφή νεκροθάφτη; <br /> Το πόσο δύσκολο είναι να καταλάβεις πως οι εκ γενετής ευάλωτοι<br /> έχουν μπάσει νερά οργής μέσα στην κωλοτρυπίδα τους<br /> γιατί η λέξη και όχι&nbsp; το αίσθημα αυτοκτονίας που περνά απ το μυαλό τους<br /> είναι η κεντρική ιδέα της αδιέξοδης ζωής τους με βαρβάτο επιχείρημα;<br /> Θυμάμαι.... <br /> Να ψάχνω από τα πέντε μου νόημα πέρα απ την ζωή μας<br /> γιατί πίστευα πως δεν με αγάπησε κανείς εδώ κάτω<br /> και το μόνο που με σέβονταν πάντα σαν αγνό σαπούνι<br /> ήταν η γραφή μου τα βράδια που έψαχνα τρόπο<br /> να τα βγάλω πέρα με το μαχαίρι της κουζίνας<br /> Δε έφταιξε κανείς...... εγώ δεν στράφηκα προς τα μέσα μου<br /> να με αγαπήσω όσο με άντεχα<br /> χωρίς να περιμένω&nbsp; Ατίλλες και&nbsp; Ιουλιέτες να το επιβεβαιώσουν <br /> Τι είναι υπερβολή σοφέ μασίστα ;<br /> Να έχεις να κοιμηθείς 8ωρο χρόνια,<br /> να έχουν ασπρίσει τα μαλλιά σου σε μερικούς μήνες,<br /> να πηγαίνεις διήμερο στην καλή σου και τα χάπια σου<br /> να είναι πιο πολλά απ τα ρούχα σου,<br /> να ξερνάς με καθάριους εμετούς επί χρόνια αυτό που δεν μπορείς να ξεπεράσεις,<br /> να εκτιμάς τον θάνατο που φοβάσαι&nbsp; πρόωρα και να σου παίρνει<br /> μισή ζωή χρόνια για να το μαρτυρήσεις στα κατάστιχα σου; <br /> Είναι φορές που νομίζω ότι έχω φτάσει<br /> ενώ είμαι ακόμα στον πάτο του μπουκαλιού που με ποτίζει παραμύθι<br /> για να αντέξω&nbsp; την μυρωδιά της σαπίλας μου<br /> Δυστυχώς υπερβάλω ... <br /> Τα ψυχοσωματικά σκατά κάποιων ανθρώπων&nbsp; αν κάτσουν και<br /> τ΄απαριθμήσουν χρειάζεται κομπιουτεράκι και περιφρόνηση&nbsp; να τ΄ανακαλέσουν άφοβοι<br /> για να νιώσεις ευλογημένος και τυχερός με την επανάσταση του σώματος σου...<br /> Ξέρεις πόσο ευλογημένο είναι να γνωρίζεις από τι θα πεθάνεις<br /> παρά να παιδεύεσαι να επινοήσεις κάτι άρρωστο για να πεθάνεις δήθεν<br /> χωρίς να ξέρεις γιατί το κάνεις με τόσο αυτοκαταστροφική διάθεση;<br /> Τυχερέ!<br /> Λέω πια πως...<br /> Υπερβολή&nbsp; είναι...τα σκουπίδια της σκέψης<br /> που νόμισες πως τιθασεύονται με αυθυποβολή και κασέτα απαγγελία<br /> φράσεων λέξεων και δανεικών γνωμικών χωρίς πίστη καρδιάς στις πλατείες στις 5 το πρωί<br /> γιατί ο εγκέφαλος είναι ένας ρέμπελος φασίστας<br /> Υπερβολή δεν είναι....<br /> Ούτε τα χιλιόμετρα που έκανες μονολογώντας σώσιμο<br /> ούτε τα γαμίσια που έριξες για πάρτη της σεροτονίνης<br /> ούτε τα κρυφά ρομπιλίκια πίσω από ξένες θηλυκές πλάτες<br /> που δεν σου γέννησαν παιδιά βάσανα<br /> Υπερβολή είναι τα διαβασμένα σκατά σου<br /> που θες να καταλαβαίνει ο εν υπνώσει αναγνώστης σου<br /> Υπερβολή είναι....<br /> Λόγια για φεγγάρια βαρκούλες, κανέλες, αγάμητο κενό,<br /> λόγια για να φαίνονται&nbsp; λόγια εκπαιδευμένου λυσσασμένου σκύλου κι εξυπναδούλες αλλά assbook<br /> για να τσιμπήσεις κανένα like απ τα απαίδευτα κέντρα του σύμπαντος που σου λένε<br /> " άντε γαμήσου εσύ και τα ψυχολογικά σου... έχω κι εγώ θέμα με τον ρουβά μου"<br /> Τα σκουπίδια σου είναι η ίδια η υπερβολή που επιβεβαιώνεις κάθε φορά<br /> που γράφοντας τα πετάς με όσα ψίχουλα έπαρσης σου μείναν στις τάφρους του ίδιου κι απαράλλακτου<br /> και στ αρχίδια σου αν στα κριτικάρουν τ΄ αβόλευτα αυτοκρατοράκια <br /> Κοίτα φίλε...<br /> Εγώ γράφω από υπερβάλλον ζήλο<br /> μπας και&nbsp; γαμήσω καμιά εντυπωσιασμένη γκομενίτσα που θα καυλώσει με την αυτοκτονική μου βάσανο. και δεν συζητάω καν ότι μου&nbsp; φιμώνει το καυλί το δέρμα την ψυχή με ανθρώπους και ζωές που δεν αντέχουν ούτε πέντε λεπτά θανατερής κουβέντας...<br /> Γιατί... υπερβολή τελικά είναι να ζητάω ευθύνες από τον ψυχίατρο μου<br /> για να δικαιολογήσει το "γιατί" είμαι ερωτευμένος με το απαρήγορο του θανάτου<br /> κι επικουρικά όλες οι φαρμακοβιομηχανίες θέλουν να γιάνουν το "αυτό" για να κονομήσουν<br /> Γιατί υπερβάλεις......;<br /> Ποτέ δεν υπερβάλω κατά τας γραφάς .<br /> Γιατί πιστεύω πως η ανατομία της σκέψης είναι σαν να συγκρίνεις<br /> τον John Holmes με τον πάτερ άγνωστο στο τάδε βουνό που κλάνει μέντες με τον χάρο<br /> και θέλει θεικό κωλοδάχτυλο για να βιώσει το αυτονόητο ψυχοανώδυνα<br /> ενώ το σύμπαν δεν σηκώνει ανάλυση από κανένα ακραίο&nbsp; " ει μι "&nbsp; θάνατο<br /> μιας μύγας<br /> ενός δικτάτορα<br /> ενός ευεργέτη&nbsp; που κυλίστηκε μέσα στην λάσπη του ξέρω<br /> του μπορώ<br /> του είμαι<br /> του&nbsp; έχω<br /> του αρχίδια μουνιά<br /> του&nbsp; τίποτα........<br /> Γιατί&nbsp; ...υπερβολή πιστεύω πως είναι να μείνεις ζωντανός εδώ κάτω στα μέτρια της γης<br /> και να γεννήσεις σαν ιππόκαμπος εκατοντάδες μέτρια παιδιά και όχι αυτοκτονικά παιδιά<br /> Υπερβολή είναι να πιστεύεις πως μόνο&nbsp; έτσι κρεμιέσαι σε διαμαντένια μανταλάκια κάθε πρωί<br /> που δεν αντέχεις να το ξεκινήσεις<br /> Υπερβολή είναι να αντέχεις την υπερβολή χωρίς να την κρίνεις<br /> κόντρα στο άπατο κι&nbsp; αβαθές των όσων θα μπορεί κανείς να ζει να νιώθει<br /> και ν΄ απολαμβάνει σε τρις εκατομμύρια χρόνια μακριά απ το μπακάλικο τώρα μας<br /> Υπερβολή φίλε ..<br /> Copy Paste το&nbsp; παρελθόν του κάθε νεκρού μικροσοφού που σε ιντριγκάρει <br /> με παρήγορα αθάνατα λόγια<br /> Λόγια ..... σαν αναφλέξιμο μεθάνιο υπομονής.....<br /> Που να&nbsp; στηρίξεις τις φλόγες του καταδικασμένου κόσμου σου χωρίς τραπεζομάντηλο...<br /> κεντημένο από πεθερά ζωή;<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5092640544459311400-6375048029817207421?l=a-fetoprotein.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/A-fetoprotein/~4/VUP_X7ZsDeU" height="1" width="1"/>http://feedproxy.google.com/~r/A-fetoprotein/~3/VUP_X7ZsDeU/000-192.htmlnoreply@blogger.com (Παύλος Ναθαναήλ)http://a-fetoprotein.blogspot.com/2011/12/000-192.htmltag:blogger.com,1999:blog-5092640544459311400.post-4033685714207274204Mon, 19 Dec 2011 19:58:00 +00002011-12-19T23:41:04.403+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> Μεταξύ σοβαρού και αστείου......<br /> υπάρχει ένα ποτήρι γεμάτο με υγρή μαγεία αιδοίου<br /> Μεταξύ αφρολέξ συμπληγάδων.....<br /> .....όλοι μας<br /> Ομοφυλόφιλα τραγούδια......<br /> καυλώνουν τις συχνοουρίες στερημένων Μαχμούντ...<br /> που σε ρωτούν.....<br /> ......που να πετάξουν το μπουκάλι των 50 λεπτών......<br /> 50 ευρώ......<br /> ....για να τσεκάρεις τους καπνίζοντες μέσα στον μουντζούρη.....<br /> κοινώς.........εφηβικές πορδές<br /> Κυράτσες σε ανασφάλεια...<br /> "αυτό είναι το βαγόνι 2;"<br /> ......Δεν ξέρω!<br /> Αφημένα πανέμορφα αίματα πίσω μου.......<br /> .....γαργάρες στο λαρύγγι της ψυχής..... <br /> Σαπωνοποιημένα όνειρα.......<br /> Πορτοκάλι κανέλα; <br /> Χάπια σε δοκιμασία..... <br /> Ok............ <br /> Πλάκα έχει η ζωή....<br /> μοιάζει σαν low budget διαφήμιση για βόδια τηλεθεατές<br /> 15 μέρες κλεισούρα...<br /> ασφάλεια στο θεραπευτικά αναίμακτο του τρόπου.......<br /> ..........να γυαλίζεις κουράδες<br /> Αντέχω μπέιμπ.....<br /> Αύριο απολογισμός....<br /> μέχρι την πρωτοκλασάτη πριβέ πρωτοχρονιά.......<br /> ........στα λημέρια των άπορων αρχόντων<br /> Χριστούγεννες κουρασμένες ξανθιές......<br /> ......&nbsp; έτη φωτός πίσω από τους δεινόσαυρους καιρούς μου<br /> Πόσο ακόμα μαμά;<br /> Ύπνος λειψός........ ζητούμενο<br /> 2,80 ένα κομμάτι γευσιγνωσίας.......<br /> .........με Μήτρους....<br /> .......να τρώνε από τα γυμνά χέρια&nbsp; κακογάμητης Ελληνίδας<br /> Σουπλά.......<br /> ..........πάνω σε ταμπλό ρομποφόρμ τιμονέρο<br /> Όλα λάθος Μαρία.........<br /> Ελλάδα ρόμπα.........<br /> χαίρε αγάπη μου.........<br /> Σε ποθώ......<br /> και να σου πω!<br /> Μπορώ και να σε αγαπώ ......<br /> Μα.......<br /> ........αρχίδια δεν έχω. <br /> <br /> Δευτέρα βράδυ........<br /> ...και;<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5092640544459311400-4033685714207274204?l=a-fetoprotein.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/A-fetoprotein/~4/kMIcdGkfrWI" height="1" width="1"/>http://feedproxy.google.com/~r/A-fetoprotein/~3/kMIcdGkfrWI/so.htmlnoreply@blogger.com (Παύλος Ναθαναήλ)http://a-fetoprotein.blogspot.com/2011/12/so.htmltag:blogger.com,1999:blog-5092640544459311400.post-6957307215119986964Sat, 17 Dec 2011 02:30:00 +00002011-12-19T20:57:29.016+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: right;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://1.bp.blogspot.com/-0RGcY_2ZffA/Tuv1VGVAI9I/AAAAAAAABoQ/2rROJVPlXDo/s1600/zoloft_50mg_by_lapego.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="280" src="http://1.bp.blogspot.com/-0RGcY_2ZffA/Tuv1VGVAI9I/AAAAAAAABoQ/2rROJVPlXDo/s400/zoloft_50mg_by_lapego.jpg" width="400" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> Καθαρές εικόνες της Ηούς είναι τα ποιήματα<br /> Αυτό που στερούνται τα όνειρα είναι<br /> Απόπειρες ροκ εν ρολ με χημικά χάδια<br /> απάλευτο σύνδρομο στο ισιάδι του κορμιού&nbsp; <br /> αμέτρητα χασμουρητά με το βραδινό ξύπνημα<br /> πνιγμός απ τα&nbsp; φοβισμένα σουλάτσα της ψυχής<br /> καβάλα πάνω σε άλογες σκέψεις <br /> Σιωπές επιβίωσης είναι τα ποιήματα<br /> γονυπετή ρίγη ζητιανιάς απ΄τον Προκρούστη χρόνο<br /> βουητά χιλιάδων μελισσών μέσα στο κεφάλι<br /> που θέλουν να ζήσουν αφόρετα&nbsp; βράδια <br /> γυναίκας αναμονή<br /> ξεκαθάρισμα<br /> με την ημερόβια αθανασία του θηλασμού της <br /> ανύπαρκτος κόπος <br /> να σωριαστεί η ανάγκη σιωπηλά στα πόδια της <br /> Παιδεμένη ανάσα κόντρα στο ανίκητο είναι τα ποιήματα<br /> κρυφτό με το λεπίδι <br /> ξημερωμένες λέξεις φλογισμένες&nbsp; σβησμένες με σάλιο<br /> πρωινό τσιγάρο με την αυγή που βγάζει την χολή της βόλτα<br /> ανεπάρκειας γραφή είναι<br /> για πατέρες θανάτους<br /> λάβαρα πολέμων μαζί τους<br /> δειλά μανιφέστα υπνηλίας <br /> σκεπασμένα απ΄τα σκουπίδια της σκέψης<br /> για το αναίτια ύπατο<br /> την περιφρονημένη φθορά<br /> το ναρκισσεμένο σκοτάδι <br /> για να ηττηθεί ο μουσαφίρης πόνος <br /> Ποιήματα<br /> ψυχότροπες λειχήνες της&nbsp; Ηούς<br /> σύννεφα σκαλωμένα στην φωνή<br /> για να μην τρελαθεί το φως της άδειας μέρας<br /> Παράξενες αργές αυτοκαταστροφές ποιήματα<br /> γνέψιμο μονομαχίας στη ασφάλεια<br /> που&nbsp; χειροτονήθηκε υπνωτισμένα <br /> κοσμοκαλογερικές ταλαιπώριες πάνω σε άθεα υπέργηρα βουνά<br /> ανάσες που παιδεύονται να καταπιούν λίγη ακόμα ζωή<br /> Τρόπος να αφήνουν υστεροφημία στο τίποτα<br /> και παρούσα έννοια με ξεχάρβαλη αγάπη<br /> Ότι ενώνει τα κελιά μας&nbsp; είναι<br /> απολογισμός πολέμου με δισεκατομμύρια χρόνια ζωής<br /> που ρουφάνε το αίμα απ΄ τα&nbsp; δαγκώματα της<br /> Τα ποιήματα της αργόσχολης Ηούς<br /> είναι άδεια χαρτόκουτα με φυλαγμένα λάφυρα τρόπους<br /> πρόωρη γέννα από νεκρή μητέρα στο τέλμα μιας φατρίας<br /> που έμαθε να χτίζει χωμάτινα καλύβια<br /> για να κρύβει την χρυσαφένια αγωνία της<br /> ανταλλάσοντας&nbsp; πολύτιμα χαρτιά δυστυχίας<br /> Μάτια που δακρύζουν απερίγραπτο αίμα είναι.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5092640544459311400-6957307215119986964?l=a-fetoprotein.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/A-fetoprotein/~4/d4tpA1mLsYA" height="1" width="1"/>http://feedproxy.google.com/~r/A-fetoprotein/~3/d4tpA1mLsYA/blog-post_17.htmlnoreply@blogger.com (Παύλος Ναθαναήλ)http://a-fetoprotein.blogspot.com/2011/12/blog-post_17.htmltag:blogger.com,1999:blog-5092640544459311400.post-2847174347845442483Mon, 05 Dec 2011 23:05:00 +00002011-12-08T19:32:40.897+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-AJT4LcMacEw/Tt1iJelAmgI/AAAAAAAABoA/RzSEgtxTWEA/s1600/neglected_pencil___by_musicalmark.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/-AJT4LcMacEw/Tt1iJelAmgI/AAAAAAAABoA/RzSEgtxTWEA/s400/neglected_pencil___by_musicalmark.jpg" width="300" /></a></div> <div style="text-align: left;"> Με λένε Παύλο </div> <div style="text-align: left;"> Οι άνθρωποι<br /> είναι τα παιχνίδια μου που αγόρασαν για μένα οι γονείς τους</div> <div style="text-align: left;"> Τα διαλύω μέσα σε τρένα λεωφορεία και λεωφόρους</div> <div style="text-align: left;"> τα συναρμολογώ<br /> πλάι σε τέσσερις τοίχους κι ένα μοναχικό ταβάνι</div> <div style="text-align: left;"> Πάω ακόμα σχολείο με τάξη και ασφάλεια&nbsp;</div> <div style="text-align: left;"> " εκεί "&nbsp;</div> <div style="text-align: left;"> που κανείς δεν σκαρφίζεται<br /> παρήγορη γνωσιά και μελάγχολη υγεία</div> <div style="text-align: left;"> Ακούω λόγια μεγάλα από γεννήτορες&nbsp;</div> <div style="text-align: left;"> σαν αυτά που ελάλησαν&nbsp; επίγονοι αρχαίοι σφαγιαστές</div> <div style="text-align: left;"> σοφά</div> <div style="text-align: left;"> αόριστα&nbsp;</div> <div style="text-align: left;"> γλυκά σαν ευχές δοσμένα&nbsp; στο άλμα της υπέρβασης</div> <div style="text-align: left;"> Κρύβομαι πίσω από μάτια καθρέφτες </div> <div style="text-align: left;"> του νου μου μερικές φορές</div> <div style="text-align: left;"> γιατί δεν αντέχω</div> <div style="text-align: left;"> δεν αντέχω την λύπη που σωπαίνει τον πόνο<br /> και ρυπαίνει<br /> ρυπαίνει την ναθφαλίνεια μυρωδιά φιλάργυρων αισθημάτων</div> <div style="text-align: left;"> Καμιά φορά θέλω να ζητήσω συγνώμη&nbsp;</div> <div style="text-align: left;"> μα το μετανιώνω</div> <div style="text-align: left;"> Να ζήσω όπως μεθώ και γράφω είναι το κρυφό όνειρο μου</div> <div style="text-align: left;"> μα δεν μπορώ ακόμα&nbsp;</div> <div style="text-align: left;"> δεν θέλω να μεγαλώσω κι εγώ</div> <div style="text-align: left;"> κι ελπίζω&nbsp;</div> <div style="text-align: left;"> πως κάποτε&nbsp;</div> <div style="text-align: left;"> θα ξεφυλλίσω στα ώριμα σχολικά μου χρόνια</div> <div style="text-align: left;"> αυτό που με καθόριζε πάντα</div> <div style="text-align: left;"> αυτό που δεν τόλμησα ποτέ</div> <div style="text-align: left;"> αυτό που δεν άρπαξα απ΄το χέρι του δασκάλου </div> <div style="text-align: left;"> Τις φυλλάδες μου</div> <div style="text-align: left;"> που κατακόκκινος από ντροπή&nbsp;</div> <div style="text-align: left;"> δεν τόλμησα ποτέ ν΄ απαγγείλω μπροστά στην τάξη του 8</div> <div style="text-align: left;"> γιατί δεν το άντεχαν οι παιδικές μου ασθένειες εκθέσεις&nbsp;</div> <div style="text-align: left;"> και τα μπλε ταπεινά μου τετράδια</div> <div style="text-align: left;"> &nbsp;" Το βλέπετε αυτό το χαρτί έλεγε"</div> <div style="text-align: left;"> έτσι πρέπει να γράφονται οι εκθέσεις</div> <div style="text-align: left;"> Σχώρα με</div> <div style="text-align: left;"> είμαι ένας νάρκισσος νεροβούβαλος</div> <div style="text-align: left;"> ερωτευμένος με τις τιποτένιες προσδοκίες του</div> <div style="text-align: left;"> που γι΄αυτές</div> <div style="text-align: left;"> δεν έχει γράψει ακόμα τον&nbsp; επίλογο τους.</div> <div style="text-align: right;"> <br /></div> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5092640544459311400-2847174347845442483?l=a-fetoprotein.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/A-fetoprotein/~4/0HuBAOm2ceo" height="1" width="1"/>http://feedproxy.google.com/~r/A-fetoprotein/~3/0HuBAOm2ceo/blog-post_06.htmlnoreply@blogger.com (Παύλος Ναθαναήλ)http://a-fetoprotein.blogspot.com/2011/12/blog-post_06.htmltag:blogger.com,1999:blog-5092640544459311400.post-1357014288496973610Sat, 03 Dec 2011 21:38:00 +00002011-12-04T04:11:55.216+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://3.bp.blogspot.com/-xdZeXuCgzDs/Ttqq6nzyaBI/AAAAAAAABn4/94SZj_vZPz4/s1600/Cigar_by_underdead.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="266" src="http://3.bp.blogspot.com/-xdZeXuCgzDs/Ttqq6nzyaBI/AAAAAAAABn4/94SZj_vZPz4/s400/Cigar_by_underdead.jpg" width="400" /></a></div> <div style="text-align: right;"> Πρέπει να εντυπωσιάζεσαι για να ζεις</div> <div style="text-align: right;"> να νιώθεις καινούργιο παπούτσι σε άγνωστο πόδι</div> <div style="text-align: right;"> να γίνεσαι ποίημα που διαβάζεται ανάποδα</div> <div style="text-align: right;"> να συχνάζεις μέσα σε μια τρύπια κάλτσα</div> <div style="text-align: right;"> που ελπίζει&nbsp; πως θα μπήξει την μυρωδιά της</div> <div style="text-align: right;"> πάνω σε ένα μαύρο εσώρουχο γυναίκας</div> <div style="text-align: right;"> που πάντα λερώνεται&nbsp; απ΄την&nbsp; φυγή της</div> <div style="text-align: right;"> Στάχτη τσιγάρου πρέπει να γίνεσαι τα βράδια</div> <div style="text-align: right;"> για χάρη αυτού που φοβάσαι να καταλάβεις </div> <div style="text-align: right;"> Να υποφέρεις για χρόνια με υποθετικές εμμονές</div> <div style="text-align: right;"> όσο καμιά έξωθεν ανθρωπιά δεν σε σώζει</div> <div style="text-align: right;"> καμιά αγάπη σαρκοφάγα δεν θα σου μιλήσει</div> <div style="text-align: right;"> σαν μάνα σαν πατέρας που σώπασαν</div> <div style="text-align: right;"> Πρέπει να δώσεις όλο το δανεικό σου οξυγόνο </div> <div style="text-align: right;"> στον ξεφούσκωτο έρωτα για να σε κρύψει</div> <div style="text-align: right;"> μέχρι να πιστέψεις πως η ομορφιά</div> <div style="text-align: right;"> είναι κατασκεύασμα για χάρη του θανάτου</div> <div style="text-align: right;"> Η ομορφιά....που οσμίζονται αυτοί</div> <div style="text-align: right;"> που την ερωτεύονται από φόβο.</div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5092640544459311400-1357014288496973610?l=a-fetoprotein.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/A-fetoprotein/~4/FFS7wUkm69g" height="1" width="1"/>http://feedproxy.google.com/~r/A-fetoprotein/~3/FFS7wUkm69g/blog-post_03.htmlnoreply@blogger.com (Παύλος Ναθαναήλ)http://a-fetoprotein.blogspot.com/2011/12/blog-post_03.htmltag:blogger.com,1999:blog-5092640544459311400.post-5060332996934628083Sat, 03 Dec 2011 01:59:00 +00002011-12-04T01:13:06.131+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-GNj9lGzcCbQ/TtmVKMZnfhI/AAAAAAAABnw/uSAhrixsULU/s1600/46311.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="299" src="http://2.bp.blogspot.com/-GNj9lGzcCbQ/TtmVKMZnfhI/AAAAAAAABnw/uSAhrixsULU/s400/46311.jpg" width="400" /></a></div> Είμαι ένα ρομαντικό σκυλί με φιμωμένο πέος<br /> Η παράλογη ομορφιά<br /> οι καλοχτενισμένες λέξεις<br /> θα κουρέψουν την ζωή μου<br /> Δίκαιος πόρδος γαβ<br /> καρμικές μπούρδες μεθανίου γαρ<br /> Οι σωσίες μου<br /> θα χώσουν το δάχτυλο κάτω απ΄το σαγόνι της άρρωστης σοφίας μου<br /> Ροζ κάντιλακ δώρο θα γίνω<br /> στα στερημένα φιλαράκια που υπεκφεύγουν την ενσυναίσθηση<br /> Εμετοί<br /> με γεύση κοφτό μακαρονάκι <br /> Μοναξιά <br /> Οι κομπάρσοι<br /> κουνάνε τους γοφούς τους<br /> μπρος&nbsp; στα ρημάδια των απιπίλιστων αιδοίων<br /> Φόβος θανάτου <br /> Παιγμένα σόλα αλητείας<br /> αλλόφρονα <br /> για ότι κηρύσσει η ψυχή καμένο και χαμένο&nbsp; μαζί με τα υπάρχοντα <br /> Ιδιαιτερότητα <br /> Οι σκιές<br /> δεν μάθαν πως να παίζουν το όργανο φαντασιωμένες τον θάνατο τους<br /> Με καθοδηγούν εκ γεννετής τα σκουπίδια μου<br /> Ανικανότητα <br /> Βαρβιτουρικά<br /> ζωές άζηστες<br /> τι όμορφα να διάγεις στα πέρατα της απελπισίας άψυχος<br /> Ποιήματα απαιτήσεων<br /> εντυπωσιακών λέξεων και τεμπέλας μνήμης<br /> δε γαμιέστε<br /> Ιστορικές ανασκαφές του τίποτα<br /> για να ξεβολεύεται το καυλί του μέσου στερημένου<br /> βρίστε μαζί μου την μέτρια αντίληψη του τίποτα<br /> Χλωμή δημοκρατία <br /> Δυστυχίες δέρματα<br /> Τι να γράψεις για τ΄αδέρφια που σώπασαν<br /> δελφίνια φιλούν την ψυχή<br /> πιγκουίνοι μονογαμικοί δυστυχισμένοι μετά την απώλεια<br /> Λάκη θεέ<br /> χέσε κάτι που μετατρέπεται σε ψυχοσπέρμα<br /> πάρτι μου<br /> παγκόσμιες πολιτείες<br /> θρησκευόμενες μάντολες<br /> μα χέσε κάτι να γελάσει η σφιχτοκώλα ψιψίνα μας <br /> Τα ανθρωπάκια γράψαν ιστορία για τα αδύναμα πρόβατα<br /> οι σειρές τους μετρημένες με μοιρογνωμόνιο<br /> πουλώ μάνα περάστε<br /> δε αντέχω άλλο την ελπίδα που δεν υπάρχει<br /> τη προσοχή που τραβά ένα κασκόλ παραπάνω<br /> μάτι<br /> σκατά απομυθοποιημένα<br /> μυρωδιές η ζωή<br /> πλάνες πουτάνες<br /> Ξύπνησα μες την αστειότητα<br /> <br /> χάιλ αγαπημένο μου μηδέν </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5092640544459311400-5060332996934628083?l=a-fetoprotein.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/A-fetoprotein/~4/5sQP6-RoE4s" height="1" width="1"/>http://feedproxy.google.com/~r/A-fetoprotein/~3/5sQP6-RoE4s/normal-0-false-false-false.htmlnoreply@blogger.com (Παύλος Ναθαναήλ)http://a-fetoprotein.blogspot.com/2011/12/normal-0-false-false-false.htmltag:blogger.com,1999:blog-5092640544459311400.post-8747826764517745405Fri, 02 Dec 2011 01:30:00 +00002011-12-02T15:19:47.453+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> Τα ανεπιβεβαίωτα βράδια έχουν γεύση λαστιχίλας<br /> σιμά σε μουνιά αδιαπέραστα<br /> από μεγαλεξανδρινές σάρισες&nbsp; ψευτοαθάνατων σασκίνηδων<br /> Οι εν λόγω τιμωριμένοι<br /> πωλούν το μαγαζάκι τους τώρα<br /> όσο πριν στην ακμή του<br /> σου έλεγαν με έπαρση σουβλατζή σε οίστρο πως...<br /> "δεν πρόκειται να σε κεράσω ένα τσίπουρο μετά από 2 χρόνια πελατείας "<br /> και κάποιοι&nbsp; θα ζητήσουν ένα συγνώμη από τα 8χρονα που βίασαν<br /> στα ντουζένια της άρρωστης φασιστείας τους<br /> και τώρα δεν έχουν 5 ευρώ να φορτώσουν χρόνο στα κινητά των ρουφιάνων <br /> Όσο ο πλανήτης πουλάει κώλο και θρήσκα ελπίδα κάποιοι<br /> θα μάθουν να ξεπεθαίνουν με εικόνες<br /> χωμένες κάτω από το βαρύ χώμα που θα τους σκεπάσει<br /> Το μουνί πούλησε αθάνατα σύμβολα<br /> τα φράγκα ξεπούλησαν συγκεντρωτισμό<br /> μα....<br /> δεν είναι τίποτα περισσότερο τα δυο τους<br /> από ένα μαχαίρι κουζίνας<br /> που λάμπει στο βραδινό λιόφωτο μιας στιγμής <br /> και περιμένει σιγουρεμένα να το μπήξεις<br /> στην υπέρμαχη πλάνη της μυρωδιάς των σκουπιδιών της καύλας σου<br /> Εσύ<br /> εγώ<br /> ο μέλλοντας αδερφός<br /> είμαστε έρμαια της λοβιτούρας <br /> " Έπινες πολύ " <br /> για να έχεις άψυχο έλεος<br /> άφωνο πόνο στο κεφάλι<br /> Πίνω ακόμα...<br /> και λογίζω πως θα πίνω μαζί με ψυχοφάρμακα σε λίγο<br /> Σίγουρα αγναντεύεις απόρθητα μπούτια<br /> που κοιμίζουν χλωρά αγκάθια&nbsp; γυναίκας<br /> αντρικές καπότες εξουσίας<br /> μιας διάσημης&nbsp; επινοημένης αρρώστιας<br /> ανάγκες καρμπόν<br /> μικροί μεγάλοι ρεμπέτες<br /> κάθε μέρα στις 3 το μεσημέρι πορδές δια στομάτων<br /> τρως το φαί της λογικής μάνας<br /> το ψωμί με τη μερέντα της τεμπέλας αρραβωνιάρας<br /> τα έτοιμα των τρύπιων ναών <br /> τα ιδρωμένα της κομπλέ γρίνας<br /> τα λίγα του μασίστα πολύτεκνου<br /> τα εκλεκτά της δυστυχίας των δυστυχισμένων<br /> Το τσιρότο της ζωής έχει brand name<br /> μα η χημική σύσταση κάποτε σου στερεί την καύλα<br /> σου δίνει μέρος και τρόπο να καρφώσεις μαχαίρι στα best defore σπλάχνα<br /> σου δίνει παραμύθι χωρίς γιαγιά<br /> Σε κάνει βασιλιά και δούλο στο ντε τε του όχλου <br /> Θ ΄ αρρωστήσεις βασιλιά μου<br /> Στα αρχίδια μου βασιλιά μου<br /> Ένας λιγότερος βασιλιά μου<br /> Νόμος αληθώρητος βασίλισσα μου<br /> Πόσο διαρκεί ένας άρρωστος κύκλος με ρέγουλες χημικού ιδρώτα: <br /> Πίνεις...<br /> Πίνεις τις θάλασσες των βασιλικών καβουριών του βορά<br /> που τσιμπάνε το στομάχι που ερωτεύεται<br /> πριν το " χύνω μωρό μου" <br /> για να συντηρείς τον ανάπηρο μύθο ...<br /> Ενός ...<br /> Εσσαίου ΑΒ βασιλιά του " ειμί "<br /> Έλληνα μοδέρνου&nbsp; Σωκράτη παρήγορου ξερομπορόλα<br /> Φασίστα κοπρολάγνου Χίτλερ λυτρωτή<br /> Ποιος φραγκάκιας θανών&nbsp; τους έκλασε<br /> τη χολή<br /> το πνεύμα<br /> και τις εμμονές;<br /> Μη περιμένεις τα νομίσματα&nbsp; στις τσέπες του σκιάχτρου<br /> να φοβίσουν αυτούς που καυλώνουν με πλάνο εκατονταετίας <br /> τρώγοντας σπόρια ανάπηρης νομοταγής για να προκαλέσεις<br /> το μίσος των κρυφό ψυχασθενών<br /> Νιώσε μίσος ρε!<br /> <br /> Μίσος!<br /> Μίσος για τον εαυτό σου! <br /> <br /> Τι όμορφη λέξη...εδώ που φτάσαμε ρε Νικ.<br /> <br /> <br /></div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5092640544459311400-8747826764517745405?l=a-fetoprotein.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/A-fetoprotein/~4/hibvjrQvkgw" height="1" width="1"/>http://feedproxy.google.com/~r/A-fetoprotein/~3/hibvjrQvkgw/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Παύλος Ναθαναήλ)http://a-fetoprotein.blogspot.com/2011/12/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-5092640544459311400.post-6336099242885124987Sun, 27 Nov 2011 22:55:00 +00002011-11-28T23:55:49.694+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> Τρένο σοδομισμένο με γκράφιτι<br /> δεν σφυρίζει αδιάφορα<br /> πάλκο&nbsp;εξάτμισης&nbsp; <br /> φωνή αναμονή<br /> ξεκληρισμένος παλιός εαυτός<br /> δεσμά θεραπείες<br /> θέλω να&nbsp;κολυμπήσω μέσα σου<br /> στιγμές του γιατί<br /> μέλλον<br /> για πάντα<br /> στο κουτί της μεταφοράς<br /> ματιές&nbsp;φοιτητών <br /> θωρηκτά βυθισμένα<br /> ευτυχισμένες παρτιτούρες&nbsp; <br /> ειδωλολάτρης μανίσιος&nbsp;έρωτας<br /> έξω κοιλιές <br /> ακουμπιστίρια&nbsp;καταχείμωνο<br /> κοίτα<br /> μέλλον φυγόκεντρης&nbsp;κυράτσας<br /> γιατί&nbsp;σε βιάζει ένα τρένο<br /> κατάμουτρα κοιτάς το μαύρο παράθυρο<br /> λάθος ξόδεμα<br /> μετά<br /> φωτιές <br /> κρίκοι <br /> το σώμα της<br /> ανατολή <br /> μάνες χανούμισσες<br /> ψυχούλες που διεκδικούν γονιούς<br /> άλουστα μαλλιά που ενοχλούν<br /> χείλη που ρωτούν αν είσαι τρελός<br /> θεωρητικές ενός αιώνα<br /> πόλη<br /> αγνά σαπούνια συνταγές <br /> αναπάντητες ευθύνες ζωής<br /> κέρδος που αφορίζει&nbsp; προαυλισμό<br /> φιλιά στα πάνγευστα χνώτα της<br /> άσφαλτοι ευδαιμονίας<br /> πόρνες αβιντεοσκόπητες στον δρόμο<br /> Τουρκοβούνια αναμνήσεων <br /> δεν τέλειωσα<br /> γυρισμός<br /> περιεργαστικοί κατσίβελοι<br /> στάσεις σε ερειπωμένα χρυσωρυχεία<br /> βόλτες στην πόλη του Αλλάχ<br /> πίσω <br /> στον λίγο χρόνο και τόπο<br /> χωριά <br /> σαν εμετός σε σακούλα<br /> τσίπουρο και ανασκόπηση&nbsp; <br /> ξεφευγιό<br /> δεν πεθαίνω<br /> η γεύση της <br /> κάτω από την γλώσσα&nbsp; <br /> ψυχοσωματική αμετανόητη&nbsp;άφθα <br /> ξόρκια ξανά<br /> καληνύχτα φλαουτίστα τρομοκράτη<br /> θα σε νικήσω<br /> <br /> αύριο πάλι</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5092640544459311400-6336099242885124987?l=a-fetoprotein.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/A-fetoprotein/~4/nXtne_978gw" height="1" width="1"/>http://feedproxy.google.com/~r/A-fetoprotein/~3/nXtne_978gw/000-190.htmlnoreply@blogger.com (Παύλος Ναθαναήλ)http://a-fetoprotein.blogspot.com/2011/11/000-190.htmltag:blogger.com,1999:blog-5092640544459311400.post-1547206523915892815Sat, 26 Nov 2011 22:40:00 +00002011-11-28T23:55:36.757+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> Σκοτώνοντας με νεροπίστολο το αυθεντικό δευτερόλεπτο της ζωής<br /> πήραμε φιλοδώρημα χρόνο άγνωστο<br /> απ΄το αγνό μελισσοκέρι της βασίλισσας μάνας γης <br /> Γίναμε ο προδότης καθρέφτης της ματρόνας αστραφτερής μιζέριας <br /> Τόση ομορφιά.... που διδάσκεται;<br /> ρώτησε ο ρεκλαματζής ζογκλέρ <br /> όσο ο ήλιος λάμπει αυτονόητα σε σιτολίβαδα σφαγιασμένων<br /> κι&nbsp; ο άνθρωπος κλάνει&nbsp; λάθη&nbsp; ανάγκης σαν πανάρχαιος κροκοδειλός <br /> στα μούτρα της χαρούμενης ζειμπέκικης γυροβολιάς του προσδόκιμου <br /> Για ποιο μέγεθος αντίληψης του άπειρου λογίστηκε ο μύθος του 10%<br /> του μυαλού για να γράψει κανείς&nbsp; βιβλία<br /> στον βωμό της εργοθεραπευτικής σπεκουλάτσιας <br /> και ν΄ απαγγείλει&nbsp;στο λαμπόγυαλο με ήρεμη αδυναμία στο βάθος<br /> την άποψη του για ν΄ ανακουφίσει τα πολλά πρόβατα<br /> του αρπαχτού εντυπωσιασμού αφού το τζάμπα πέθανε;<br /> Εγώ...<br /> (σχώρα με για το&nbsp; "εγώ" της νευρωτικής μου αυτοεκτίμησης)<br /> επινόησα ότι&nbsp; ... <br /> Με λάθος φάτσα σάρκα ψυχή και στερημένους γεννήτορες <br /> πρέπει ν αποδείξεις ...<br /> Γιατί κλαις και πατάς τα δάκρυα σου στα πλακάκια<br /> Γιατί ανακυκλώνεις αερόστατες αυτόχειρες σκέψεις πόνου <br /> Γιατί πρέπει να γίνεις ερυθροσταυρίτης για να βρεις<br /> ανιδιοτελές νόημα ζωής δίπλα σε Αγαμέμνονες<br /> ενώ νιώθεις Αχιλλέας σε παρακμή<br /> Γιατί&nbsp; σπας πλάκα μνημονεύοντας αυτά τ΄ ανεκτίμητα σκουπίδια<br /> μετά από χρόνια αναμνήσεων αν ζεις<br /> Γιατί άθελα στο φινάλε γίνεσαι παιδί<br /> της μαμάς φύσης<br /> του μπαμπά&nbsp; θανάτου<br /> κι εν τέλει&nbsp; της εμφιαλωμένης αθλιότητας<br /> με το αθεράπευτο σάλιο να τρέχει στα στερνά<br /> από αμάθευτα συμπεριφοριστικά λάθη<br /> εν υγεία και ακμή της βιτρίνας με τις ακίνητες καπιτάλες κούκλες<br /> Όχι...<br /> Αυτές οι απόπειρες του&nbsp; (εγώ)<br /> δεν είναι μίζερες γκόμενες που υπηρετούν τον αυτισμό<br /> Ναι...<br /> μέσα στο παραμύθι του μυαλού ενός τρελού<br /> ζει&nbsp; ο φονιάς της μιζέριας μας<br /> <br /> Συγνώμη γιατρέ μου</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5092640544459311400-1547206523915892815?l=a-fetoprotein.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/A-fetoprotein/~4/fDK0urn36P0" height="1" width="1"/>http://feedproxy.google.com/~r/A-fetoprotein/~3/fDK0urn36P0/000-179.htmlnoreply@blogger.com (Παύλος Ναθαναήλ)http://a-fetoprotein.blogspot.com/2011/11/000-179.htmltag:blogger.com,1999:blog-5092640544459311400.post-2523415975840463642Thu, 24 Nov 2011 22:00:00 +00002011-11-26T16:22:53.528+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/0Sq7VfI5X90?&amp;autoplay=1&amp;start=9" width="560"></iframe> <br /> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="font-family: Times,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"> <b>Επιστολή προς Αργεντίνους αδερφούς&nbsp;</b></div> <div style="font-family: Times,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"> <b>τοτεμίστες του&nbsp; αξεπέραστου culos por dos εν ζωή σωφού κώλου&nbsp;</b></div> <div style="font-family: Times,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"> <b>και των συμβόλων σκουπιδιών μιας μπανιστιρτζίδικης ζωής</b></div> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> Υπερτιμητή περήφανε λατίνε αδερφέ...</div> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /> Τα οργισμένα μου σκουπίδια τόσα χρόνια <br /> ήταν ένας πνευματικός νάρθηκας<br /> ντυμένος με σάρκα και γυαλιστερά εσώρουχα<br /> Ζει ακόμα στο κέντρο ενός ακατανόητου κύκλου<br /> και πατάει τα χώματα της γηγενούς ιαχής<br /> ψευτοηρώων&nbsp; και μακαντάσηδων<br /> Εκεί γεννήθηκε ο γόνος αυτών που αποτίναξαν<br /> το κάτεργο της αιώνιας σκλαβιάς ενωμένοι<br /> και δεν βρήκαν μετά τον χρόνο να νικήσουν<br /> το τραγικότερο κέντρο του κόσμου τους και αντίπαλο&nbsp; όλων<br /> τον εαυτό τους<br /> Κάποιοι φοβήθηκαν νωρίς την τροχιά της στρογγυλής ζωής τους<br /> και μάζεψαν δέσμια κι άπιστα τα σκουπίδια της αθανασίας τους<br /> ίσα για να ξέρουν κάποιοι άλλοι πως κάπου τώρα<br /> ξεσπάνε με αναθυμιάσεις ήχων καλέσματα μιας χωμάτινης επιστροφής <br /> Ένα απ αυτά έχυσε την ματαιότητα του σε φέρετρο καλούπι τότε<br /> όπως&nbsp; ακούστηκε&nbsp; με οίστρο και καύλα στη χώρα σου <br /> Ένα ακόμα από ναρκισσισμό διαβάζεις τώρα<br /> συνοδεία&nbsp;<b><span style="color: #444444;"> <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/AC/DC" target="_blank">5 βιμπράτων μουζικάντηδων</a></span></b>&nbsp; για λυτρωτική σκαπούλα<br /> από τον πόνο τον πόθο και τον πόρδο<br /> Τα 3 αυτοχαρακτήριστα μεράκια της ζωής<br /> χάρισμα <br /> στις ορδές φιλοπρόοδων υπηρετών μιας ήττας που βουλιάζει<br /> μέσα σε μπαλωμένες τσέπες και τρύπια λάθη<br /> Είναι τραγικά μοναχικό να βρίσκεις αστεία την ζωή εκεί έξω <br /> κοιτώντας με τα μη αυτονόητα μάτια σου κι όχι τα τυφλά των άλλων<br /> καταλαβαίνοντας<br /> που καταλήγουν οι ραγιάδικες επαναστάσεις των φοβισμένων γονιδίων <br /> Είναι σιχαμερά βασιλογεννημένη η συνήθεια<br /> ν΄ ακούς κολλαριστά νωθρά μαύρα κατεστραμμένα πνευμόνια λόγια <br /> που φτύνουν καπνίζοντας ανηφορικά φθηνά τσιγάρα<br /> σαν βουλωμένοι καπνοδόχοι απ΄τα σκουπίδια της αθανασίας.<br /> Μοιάζει με ασαπούνιστη αγχόνη<br /> να πετάς τα μπάζα&nbsp;του αργού τέλους πριν κρεμαστείς ρόμπα δημόσια<br /> σε μια φρέσκια χωματερή που μετακομίζει σε νέες παυσίπονες βραδιές<br /> κάθε φορά που πονάει όταν έρχεται μια νέα θεά εκσπερμάτιση<br /> ανακυκλώνοντας με ανοχή τις κατεψυγμένες σκιές αυτών<br /> που ποζάρουν με φουσκωμένες εγωλατρείες σε τσιγκέλια ψυγεία ειδήσεων<br /> και νυσταγμένα συνεχίζουν να μαστιγώνουν&nbsp; στέρνα άσημων νεκρών <br /> Ευτυχώς...<br /> Είμαστε κατά βάθος ένα είδος εταίρου χωριάτη<br /> με ετοιματζίδικη&nbsp; πρόνοια εξουσίας να κυλά<br /> μέσα στα τριχίδια των αγγείων που κληρονομήσαμε από ήρωες πολέμων<br /> Μα...<br /> Θέλω να ξέρω πια ...<br /> γιατί υπήρχαν σκουπίδια που γέμιζαν παιδικά κουβαδάκια<br /> αντί δισεκατομμύρια κόκκοι ζωής<br /> στ ανήλικα χρόνια των ρομποτικών ευθυνών μου<br /> θέλω να ξέρω τι σμίγει με ψυχοπαθογένεια&nbsp; τα ξερά σκισμένα χείλη<br /> και το σπέρμα μιας πρησμένης βαλάνου με πανανθρώπινη στύση<br /> πριν πηδήξει το σάπιο βαρέλι με τα ξεραμένα αίματα <br /> Βρίζω κωφάλαλα<br /> τα κατασκευασμένα λίκνα των υστερόφημων αξιολύπητων θεών του " ειμί " <br /> από βολεμένες ορδές ασυνάρτητων ρουφιάνων σε λανθάνουσα<br /> Όλοι θέλουν να θεραπεύσουν και να θεραπευτούν<br /> λαλώντας το &nbsp; " σ΄ αγαπώ άνθρωπε "<br /> όσο μπορούν να περιφρονούν τα σκουπίδια σύμβολα<br /> για να ζήσουν χρόνια παραπάνω<br /> και την έχθρα του&nbsp; μυαλού που πεθαίνει αβοήθητα τελευταίο<br /> Όλοι πάντα θα&nbsp; περιμένουν&nbsp; την&nbsp; τελευταία επίκληση στον διάβολο<br /> των αψήφιστων κρυψόρχιδων φασιστών <br /> ζητώντας να σώσει κάτι<br /> για χάρη της οικουμενικής περηφάνιας των παγκόσμιων πολιτών<br /> μιας πρώην οποιασδήποτε καυλωμένης χώρας<br /> που ρεύτηκε ρόμπα άμιλλα με πενία<br /> σπονδή στα&nbsp; βρεγμένα χώματα που πάτησαν<br /> και σκοτώθηκαν πλυμένοι στρατιώτες για να το κάνουν δικό τους <br /> Τελικά επαναστάτη μου... <br /> Το πίσω μέρος του μυαλού είναι ένας θυμόσοφος αξιολύπητος κώλος<br /> που χέζει ρυπαρά βράδια στον αέναο κύκλο των πόλεων <br /> εκεί που πάντα θα κοστίζει ν΄αναρωτηθεί κανείς<br /> γιατί κοστίζει τόσο η ταρίφα ενός δικολάβου κηδειών<br /> με πρωτευουσιάνικο οίστρο και καούρες στη τσέπη<br /> Τελικά σοφή κι αθάνατη κωλοτρυπίδα των σκουπιδιών μου...<br /> Τα παυσίπονα νεκρώνουν την βρώμα της σκέψης<br /> δεν την διώχνουν<br /> καλούν μια πληγιασμένη λαλιά στα μέσα σου<br /> είναι η λαλιά των μωβ τούβλων<br /> της πανασήμαντης αθανασίας<br /> και της ανάπηρης βουβαμάρας<br /> όσο το πόσιμο αίμα θα γέννα&nbsp; αιμοστατικές λύσεις αφάσκιωτης ηδονής <br /> για τα μαρμαρωμένα μόρια και τα μουδιασμένα σπήλαια<br /> που ποτέ δεν θα κατεδαφίσει σύμβολα χτισμένα για πάρτη του θανάτου <br /> Μόνο εφήμερα θα δώσει λίγο γάλα σκέψης άρμεγμα<br /> φθηνό εβαπορέ για μια νέα απόπειρα φυγής<br /> μολυσμένο από αδιάφορο πούστη φόβο<br /> βιολογικά ματωμένο<br /> από την επανάσταση των σκουπιδιών μιας πουτάνας αιωνιότητας <br /> Τίποτα δεν μου μένει πια<br /> παρά να μαζέψω τα φασιστικά κομμάτια που μου δάνεισαν&nbsp; <br /> και να τα ράψω κάτω από πρησμένα στομάχια με γλυκιά πικρή και ξινή ύλη<br /> να κλείσω ραντεβού στα τυφλά με τον απαρνημένο σωματικό πόνο<br /> της πειραματικής μου νομοτέλειας<br /> να πλάσω εικόνες σφήνες μέσα στα σκατά του κουβά μου<br /> που δεν είδε ο κάθε όμοιος τους<br /> να στείλω σε βουλγάρικα κρεματόρια τα γερασμένα μου συναισθήματα<br /> που βουλιάζουν για πλάκα νεκροκασέλες βάρκες<br /> για χάρη του υπερεκτιμημένου τίποτα<br /> Ήμουν κάποτε ένα καθάριο καλομαθημένο 5χρονο<br /> που έπασχε από ρίγη αλητείας<br /> κι έγινα ένας ενήλικας βρικόλακας φυλακόβιος χωρίς κελί<br /> για να κοιμάμαι τα&nbsp; βράδια της άγνοιας<br /> σε σάπια πατώματα αυτοκαταστροφής<br /> Ήμουν σκατά αστεία αψήφιστα συνένοχε ραγιά μου<br /> σκατά όμορφα απλησίαστα <br /> σκατά αγαπημένα από νάρκισσους <br /> χορεύοντας με το άσπρο σκαρπίνι του Κίτσου<br /> και τους δυστυχείς μιας κατηχημένης αρρώστιας γιάνκα <br /> μέχρι που 15 μισθωμένα κοπρόσκυλά<br /> βάφτισαν ως καταναλωτική ψυχοπαθογένεια δυτικότροπα<br /> την δύναμη μου ν΄αντιστέκομαι στα σκουπίδια μου<br /> για να καταλύσουν την μπέσα<br /> και να πάρουν στα χώματα τα χαρτιά που θα κληροδοτήσουν σε ομοίους <br /> Ας φάμε ότι δεν μπορούμε πια σύντροφε<br /> ας ταξινομηθούμε για πάντα <br /> ας αφεθούμε στις βουλές του ανερώτευτου μουνιού <br /> των πειραμάτων 25ετίας<br /> και του κερδοσκοπικού ψεκασμού της σωρηδόν ίασης<br /> των κίτρινων χαπιών<br /> για χάρη του σκεπασμένου μαχαιριού με πετσετούλα<br /> μέχρι να γίνουμε η φάρα<br /> των λιγοστών εξαρτημένων των στεγαστικών δανείων ψυχής.<br /> <br /> Εις ψυχικήν υγείαν<br /> <br /></div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5092640544459311400-2523415975840463642?l=a-fetoprotein.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/A-fetoprotein/~4/eXgxfpzdzvA" height="1" width="1"/>http://feedproxy.google.com/~r/A-fetoprotein/~3/eXgxfpzdzvA/pull-trigger.htmlnoreply@blogger.com (Παύλος Ναθαναήλ)http://a-fetoprotein.blogspot.com/2011/11/pull-trigger.htmltag:blogger.com,1999:blog-5092640544459311400.post-7238150377840135226Wed, 16 Nov 2011 22:32:00 +00002011-11-17T01:45:11.006+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://1.bp.blogspot.com/-tBE-4o2hpvo/TsRDHZ3OMxI/AAAAAAAABno/fMsopPb5LR0/s1600/21976.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="270" src="http://1.bp.blogspot.com/-tBE-4o2hpvo/TsRDHZ3OMxI/AAAAAAAABno/fMsopPb5LR0/s400/21976.jpg" width="400" /></a></div> <div style="text-align: center;"> Ερωτευμένος με τα ανεκτίμητα σκουπίδια μου</div> <div style="text-align: center;"> συνάντησα το θηλυκό&nbsp; στόμα της θεώρησης&nbsp;</div> <div style="text-align: center;"> Με αποκάλεσε νάρκισσο της καταθλιπτικής μου διανόησης</div> <div style="text-align: center;"> Ώρες πριν είχα περπατήσει μέχρι το τέλος&nbsp;</div> <div style="text-align: center;"> της τσιμεντένιας προβλήτας των τρένων της υπέρβασης</div> <div style="text-align: center;"> εκεί&nbsp;</div> <div style="text-align: center;"> που δυο σιδερένιες γραμμές σταματούσαν πάνω της</div> <div style="text-align: center;"> κι όλο ευθεία μπροστά&nbsp;</div> <div style="text-align: center;"> κάτι μου έδειχνε για λίγες κρύες σκοτεινές στιγμές</div> <div style="text-align: center;"> ότι μετά το τέλος του τώρα και του μετά </div> <div style="text-align: center;"> δίπλα σ΄αυτές</div> <div style="text-align: center;"> οι πολλές όμορφες γραμμές της ζωής&nbsp;</div> <div style="text-align: center;"> θα με περιμένουν ξανά να τις ταξιδέψω&nbsp;</div> <div style="text-align: center;"> και σαν δείγμα ανθρωπινού κόκκου</div> <div style="text-align: center;"> θα ξανα ζήσω&nbsp;</div> <div style="text-align: center;"> τον αέναο παντοδύναμο κύκλο της</div> <div style="text-align: center;"> Λεπτά μετά κατηφόριζα βουρκωμένος</div> <div style="text-align: center;"> για να συναντήσω την ψυχή μου</div> <div style="text-align: center;"> με τα σγουρά λαμπερά&nbsp; ξανθά μαλλιά&nbsp;</div> <div style="text-align: center;"> και την αλάθητη γαλήνη της</div> <div style="text-align: center;"> το 2 της πίστης μου που δεν επινοείται&nbsp;</div> <div style="text-align: center;"> για το ταξίδι&nbsp;</div> <div style="text-align: center;"> στην ναρκοθετημένη μου φωλιά&nbsp;</div> <div style="text-align: center;"> που κάποτε θα αποκαλώ γελώντας δίπλα της</div> <div style="text-align: center;"> βωμό της γέννησης&nbsp;</div> <div style="text-align: center;"> και του θανάτου των σκουπιδιών μου.</div> <div style="text-align: center;"> <br /></div> <div style="text-align: center;"> <br /></div> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5092640544459311400-7238150377840135226?l=a-fetoprotein.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/A-fetoprotein/~4/A-YOz4RCg0I" height="1" width="1"/>http://feedproxy.google.com/~r/A-fetoprotein/~3/A-YOz4RCg0I/3.htmlnoreply@blogger.com (Παύλος Ναθαναήλ)http://a-fetoprotein.blogspot.com/2011/11/3.htmltag:blogger.com,1999:blog-5092640544459311400.post-7651340020113730609Wed, 09 Nov 2011 23:00:00 +00002011-11-28T23:55:20.549+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> Τα γυμνά σώματα γυρέψαν το πιστευτό γνέψιμο<br /> που ζει σε μίζερο φως κι αποδημά σε λεχρίτικα σκοτάδια<br /> κουβαλιέται<br /> μες το ζεμπίλι του φασίστα ξυλοπόδαρου πειρατή<br /> και το σκοτάδι του λογισμού&nbsp; των τρελών<br /> μέχρι που ΄γινε&nbsp; της μιας σπιθαμής ασβεστωμένος&nbsp; μαντρότοιχος<br /> Της απεραντοσύνης το τεράτωμα&nbsp; φώναξε<br /> - Γκρεμίστε τον ! -<br /> Κι αυτά λιώναν ασβέστη σε πελώριες καρούτες<br /> για να ομορφύνουν το λευκό του<br /> Βολετά χρόνια μετά<br /> χωρίς σπασμένη κλείδα στη ζώσα<br /> απόμειναν στυφές χαρακιές λευτεριάς σε τυχαίες φυλακές<br /> ανόμβρια&nbsp; χείλη φιλημένα από αρρώστιες<br /> κι ένας εφ όρου λόξυγκας<br /> που το κεφαλοπάνι τον ονόμασε φόβο<br /> Τώρα<br /> λίγη χαρμονή που περίσσεψε κι αυτή<br /> πετάχτηκε αξόδευτη<br /> δίπλα σε μισοτελειωμένες γόπες τσιγάρων <br /> που βιάζονται να καούν μοναχές<br /> Ο χρόνος πέρασε τις εξετάσεις της αιωνιότητας<br /> όσο τίποτε ακόμα δεν άλλαξε στα σφουγγάρια&nbsp; σκώτια του&nbsp; <br /> μόνο κάτι παλιές φωτογραφίες μείναν<br /> που τράβηξαν τα μάτια<br /> στα κόκκινα σημάδια από ξεπαστρικές χλωρίνες σκέψεις<br /> πάνω σε γροθιές που φόρεσαν φθηνά γάντια πάθημα <br /> Το καλό της μιας στιγμής ηδονής είναι ο ψίθυρος<br /> μιας γλαύκας σκιάς<br /> πίσω απ΄την πόρτα του μπαμπούλα&nbsp; των γονιών <br /> Τότε που έπρεπε να χαθούν για πάντα από μέσα οι αιτίες<br /> κι οι απλοχέρηδες φόβοι<br /> για να γίνουν η σβήστρα μιας παχιάς καμπύλης που έμοιαζε με κώλο<br /> κι οι άπιστοι φοβισμένοι εχθροί<br /> τα σημάδια στο κουφάρι που ξέρει να σβήνει θανάτους<br /> Και το μυαλό<br /> ο απαθής τουρίστας μιας νέας αόρατης ζωής<br /> Το κακό<br /> της απέριττης σκλαβιάς των δυστυχισμένων αγαθών<br /> ήταν πάθημα<br /> χνώτο βρωμερό<br /> μάθημα<br /> χωρίς την βοήθεια υστεροκάπηλου γκουρού μεσσία <br /> Τώρα<br /> λέμε ... Δεν φταίξαν τ΄ αξιοθαύμαστα κορμιά μηχανές<br /> μήτε οι τρομαγμένες ανήξερες προσπάθειες <br /> που μύριζαν πορτοκαλί κάτουρο<br /> σε παραδείσιες τουαλέτες πρακτορείου λεωφορείων<br /> Τώρα...<br /> Πρέπει να πεθάνουν χιλιάδες φορές αυτά...<br /> αυτά που δεν αξίζαν<br /> ξανά και ξανά μέσα στη μούργα του τομαριού <br /> αυτά ...<br /> που ξυπνούν και φονεύουν αργά<br /> μες την πρωινή αναφορά των φρεσκοξυπνημένων βλεφάρων<br /> βορά στον διοικητή σκοπό μιας οποιασδήποτε ζωής<br /> μιας ζωής<br /> κι όχι μέρας <br /> Το " ευ"&nbsp; ήταν μια πορφυρή καραμέλα<br /> μέσα σε Σουμέριο τάφο<br /> Το " ειμί "&nbsp; ήταν να ζήσει για λίγο ακόμα<br /> μα σάρωσε τα βραβεία του μπλε πλανήτη<br /> αυτά κι αυτό<br /> το πένθιμο μυαλό στα πίσω χρόνια θέλει να πεθάνει<br /> μα ο θεραπευτής έρωτας κι αθάνατος προστάτης<br /> λατρεύουν τα ανίκητα επάθλια <br /> Αρκεί...<br /> που τόσο κουρασμένα<br /> έχουν ντοπάρει την υποκρισία του πολέμου<br /> ακόμα κι αν δεν συστήθηκε κανείς στους δύο εαυτούς&nbsp; <br /> Τα ντυμένα σώματα<br /> δεν αντέχουν πέρα από όσα θέλει το πεπρωμένο τους<br /> κι ότι πήγε να σβήσει με την παλιά λευκή κιμωλία<br /> στον ψυχοπλάνο μαυροπίνακα του<br /> τα γκρέμισε και τα έχτισε ξανά σαν γεφύρι η γύμνια<br /> και δόξα το σύμπαν<br /> όλα γίναν υποκατάστατα<br /> χαμένος κόπος αγκαλιάς <br /> εξερεύνηση στο νόημα ενός κόσμου λίπασμα<br /> κι ότι διδάσκει αυτός<br /> Αυτός<br /> ο άπειρα μικρός <br /> με το ανήξερο πάθος&nbsp; στα υγρά της μωράς σκέψης <br /> που κολυμπά προς την αιωνιότητα<br /> δίπλα&nbsp; στο σπέρμα του θανάτου<br /> και το ξύδι του αλλότροπου εαυτού <br /> &nbsp; - Αφέσου! - <br /> Του είπε πολλές φορές η καταιγίδα του <br /> Σπασμένα&nbsp; σκαλοπάτια μουδιασμένα πόδια<br /> Δεν ειμί κάτι άλλο<br /> παρά μόνο κάτι .... έλεγε<br /> κάτι που σιχτιρίζει από αδιέξοδο και ζητά κάτι να σκατζάρει<br /> για να χαθεί μια εμμονή ζωή<br /> να σταματήσουν του βουητά στ αυτιά<br /> Ξανά και ξανά προτροπή <br /> Ξανά και ξανά σκαμμένες σκέψεις για ζεστό κάρβουνο<br /> Όπως κι αν βιώνεται<br /> πρέπει να σταματήσουν τα αστεία με την ύλη<br /> κι η ψυχή<br /> μόνη της ν ανακαλύψει <br /> το τυχαίο<br /> το ημερόβιο<br /> όσο ακόμα ένα νέο μουχαμπέτι φανερώνεται<br /> στ ακροδάχτυλα των ποδιών το πρωί στον δρόμο <br /> και κάτι θέλει να προσφέρει&nbsp; την ηδονή<br /> ενός νέου ψυχοσωματικού τρόπου άφεσης μέσα βαθιά<br /> εκεί που ψωριάζουν ίσα με τον λαιμό οι φόβοι<br /> και πνίγουν χρόνο αβέβαιο<br /> μελλοθάνατο<br /> μεταθάνατο<br /> Όχι λόγιες χημείες<br /> μα.. λάθος είναι<br /> όσο ο αέρας δεν φτάνει <br /> κι άφεση είναι το τρελό γιατρικό της Χαριτίνης<br /> φορεσιά το μεγαλύτερο όργανο <br /> τα καλά ρούχα των ανθρώπων<br /> δέρμα<br /> για να δει<br /> να καταλάβει<br /> να νιώσει πως<br /> τα&nbsp; λαγούμια χρόνια της χοάνης<br /> είναι ένας φτωχός χαμάλης <br /> που ψήνει το πτώμα του<br /> για να το φάνε&nbsp; κοράκια<br /> μιας ευγενούς βιαστικής ενσυναίσθησης<br /> " Τα υπόλοιπα πρέπει χαθούν " έλεγε<br /> ο αβρός φιλόσοφος των ανθρώπινων ορίων του μυαλού<br /> είναι αγώνας με το θεικό μηδέν των κατασκευασμένων αναγκών<br /> του τυχαίου&nbsp; σκοταδιού και της ατάκας " χτίσε το πεπρωμένο σου "<br /> Όχι<br /> όλα είναι πεπερασμένα κι η φύση αιώνια<br /> Έγιναν άνθρωποι της μάταιης αθανασίας μας οι στιγμές<br /> που δεν θα βιωθούν<br /> μέρες μήνες χρόνια<br /> σάτυροι<br /> με μεγάλους ντροπαλούς νευρώνες<br /> έκλεβαν&nbsp; κάπνιζαν&nbsp; θώπευαν<br /> κι έχουν το πρόσωπο&nbsp; του ενός πατριού θεού <br /> Πάντα άξιζε η εφήμερη παρηγοριά<br /> πρόβα αθανασίας<br /> μ έναν έρωτα σιρόπι στον πνιγμένο λαιμό των σωμάτων <br /> Η γυναίκα <br /> ήταν το δίχαλο της σφεντόνας του σωληνωμένου τέλους <br /> που δεν αφηγήθηκε κανείς ντροπαλός αυτιστικός σωτήρας<br /> κάποτε μαθαίνετε <br /> εξηγείται σαν χάδι πάνω σε σάρκα<br /> δεινόσαυρη<br /> νεκρά <br /> σάρκα που κάνει πιάτσα σε πλατείες αθάνατα για ηδονές <br /> σε Σαββατιάτικους αλμυρούς ιδρωμένους καπνούς<br /> κουρασμένων επαρμένων μουσικών ταξιδιών <br /> Πρέπει να στερέψει η πρόθεση που δεν εξηγείται<br /> το ρίσκο της ασυνείδητης απόδειξης<br /> όσο ξεχνάει η σκιά<br /> πως η ζωή<br /> είναι το ομορφότερο φως<br /> ανάμεσα στα δυο πλουσιότερα σκοτάδια της αντίληψης <br /> κι όσο πουλιούνται ακόμα<br /> δυστυχισμένα γιαούρτια σε παιδιά με τις ευλογίες του λαού <br /> κι όσο κάποιοι μετράνε νύχτες στις φυλακές των δωματίων τους<br /> θα παίζεται ακόμα<br /> μια δειλή και δυνατή παρτίδα πολέμου στο κέντρο του στήθους<br /> Κάποτε όλα θα λιάζονται στο καυτό μαντέμι του μυαλού<br /> και το λαμπερό μαχαίρι της κουζίνας<br /> &nbsp;ο φανταστικός&nbsp; φίλος<br /> θα αυτοκτονήσει<br /> τότε το ξύλινο θρανίο με τις ξεραμένες μύξες κάτω του<br /> θα καεί στον φρέσκο αέρα<br /> άνοια&nbsp; και&nbsp; ωδικά πτηνά θα φτιάξουν φωλιά γύρω απ΄τους λοβούς&nbsp; <br /> γιατρειά<br /> σε κάθε αρρωστημένη δοκιμασία του φρακαρισμένου κιμά<br /> στην κρεατομηχανή του μυαλού <br /> Αντέχεται<br /> η ανακατωσούρα στα ξέμπαρκα υγρά μιας αλλοδαπής σκέψης<br /> που θέριεψε στα χρόνια<br /> το σύμπτωμα δεν ήρθε τυχαία πριν μαθητεύσει στην ακινησία<br /> μα δεν σάλεψε το χτίσμα<br /> μόνο έτρεξε να ταπεινώσει τα ηλιοβασιλέματα<br /> και τις λιωμένες σοκολάτες μέσα σε κρυψώνες ηδονής<br /> που μύριζαν κάτουρο <br /> γράφοντας άθλια στιχάκια σε γυναίκες <br /> για το κενό του ασύστατου<br /> με γραφίδα το τεράστιο πέος του ανίκητου πόνου <br /> μπας και ξεγλιστρήσει <br /> από την κατάρα του θηλασμού που δεν έζησε<br /> Το αίτιο είναι αίτιο<br /> " του θανάτου "<br /> Αυτό που ρητορεύει στα σκοτάδια<br /> έχει ρίζες εκεί που αφοδεύονται οι φόβοι κάθε μέρα<br /> πρέπει να καεί&nbsp; <br /> για λίγη έως ανύπαρκτη προσπάθεια άφεσης με σκέψεις διάρροιες<br /> σ΄αυτόν τον βωμό πάνω<br /> εκεί<br /> που&nbsp; ξεπληρώνει ο άνθρωπος<br /> το ανίκητο του σκότους των δαιμόνων του αγίου όρους της ανηφόρας του<br /> και το αργόσυρτο των θανατοποινιτών της τεμπέλικης άρνησης<br /> Ότι μαθαίνετε συλλαβιστά<br /> δεν μπορεί να&nbsp; κυλά μέσα σε χάρτινες φλέβες<br /> και να ΄χει αίμα από μελάνι<br /> όσο κάτι απλοϊκά<br /> γράφει πάνω στο νερό φοβισμένα στιχάκια <br /> για πατεράδες κι&nbsp; αφορισμούς<br /> για μητέρες και&nbsp; στωικές λύσεις<br /> Η πιο μεγάλη τελευταία συγνώμη<br /> είναι&nbsp; ο πρώτος σιχαμερός&nbsp; στίχος<br /> και το στυλό το αιχμηρό αντικείμενο της&nbsp; ανυπαρξίας<br /> να φύγει δειλά η ζωή απ΄εδώ κάτω <br /> άδεια και τιποτένια<br /> σαν ευτελές δωράκι μέσα σε&nbsp; σακούλα από γαριδάκια <br /> &nbsp;- Αφέσου! -&nbsp; <br /> Μερικά περικυκλωμένα σκουπίδια&nbsp; μένουν πάντα στο τέλος<br /> σιγά σιγά κανείς τα&nbsp; ξεφορτώνεται <br /> θυμούμενος πριν χρόνια<br /> πως χόρεψαν ζεμπεκιά την παραμονή της σκλαβιάς του<br /> τα καλικατζάρια<br /> γελώντας και υποτιμώντας τον<br /> νοίκιασαν το ρετιρέ του σώματος του <br /> χωρίς να ξέρουν ότι οι άγιοι<br /> έγιναν κεφαλάρι των δειλών<br /> στα στερνά του δρόμου όσων άντεξαν<br /> ξεχάσαν το μεγάλο φαγοπότι<br /> με την ανεκτίμητη δυστυχία&nbsp; ένα τυχαίο βράδυ<br /> που κράτησε χρόνια <br /> με τσίπουρο κι ευαίσθητες σαν δέρμα μωρού&nbsp; κουβέντες<br /> <br /> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5092640544459311400-7651340020113730609?l=a-fetoprotein.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/A-fetoprotein/~4/Z0C4FfjwFi8" height="1" width="1"/>http://feedproxy.google.com/~r/A-fetoprotein/~3/Z0C4FfjwFi8/000-178.htmlnoreply@blogger.com (Παύλος Ναθαναήλ)http://a-fetoprotein.blogspot.com/2011/11/000-178.html