Waarschijnlijk zul je dit idee op dit moment heel moeilijk te begrijpen vinden. Misschien vind je het dwaas, oneerbiedig, onzinnig, grappig en zelfs aanstootgevend. God is zeker niet in bijvoorbeeld een tafel zoals jij die ziet. Maar we benadrukten gisteren dat een tafel het doel van het universum deelt. En wat het doel van het universum deelt, deelt het doel van de Schepper daarvan.

Probeer vandaag daarom een begin te maken om te leren hoe je met liefde, waardering en een open geest naar alle dingen kunt kijken. Je ziet ze nu niet. Zou je willen weten wat ze bevatten? Niets is zoals het zich aan jou voordoet. Het heilige doel ervan gaat jouw kleine bevattingsvermogen te boven. Wanneer visie je de heiligheid getoond heeft die de wereld verlicht, zul je het idee van vandaag volkomen begrijpen. En je zult niet begrijpen hoe je het ooit moeilijk hebt kunnen vinden.

Onze zes oefenperioden van twee minuten voor vandaag dienen een inmiddels bekend patroon te volgen: begin met het idee voor jezelf te herhalen en pas het dan toe op willekeurig gekozen voorwerpen om je heen, waarbij je ze elk specifiek benoemt. Probeer de neiging te vermijden een zelf gekozen selectie te maken, wat in verband met het idee van vandaag bijzonder verleidelijk kan zijn vanwege zijn geheel vreemde aard. Onthoud dat elke orde die jij aanbrengt even vreemd is aan de werkelijkheid.

Jouw lijst met onderwerpen moet daarom zoveel mogelijk vrij zijn van een zelf gekozen selectie. Een geschikte lijst kan bijvoorbeeld bevatten:

God is in deze kleerhanger.     God is in dit tijdschrift.
God is in deze vinger.             God is in deze lamp.
God is in dat lichaam.            God is in die deur.
God is in die prullenmand.

Herhaal naast de aangegeven oefenperioden het idee voor vandaag minstens één keer per uur, terwijl je langzaam om je heen kijkt en de woorden ongehaast tegen jezelf zegt. Je zou, terwijl je dit doet, tenminste één of twee keer een gevoel van volledige rust moeten ervaren.

Je vraagt je misschien af waarom het bijvoorbeeld belangrijk is te zeggen: ‘Voor alles wil ik deze tafel anders zien.’ Op zichzelf is dit helemaal niet belangrijk. Maar wat staat op zichzelf? En wat betekent ‘op zichzelf’? Je ziet een heleboel afzonderlijke dingen om je heen, wat in feite betekent dat je helemaal niet ziet. Je ziet of je ziet niet. Wanneer je één ding anders bent gaan zien, zul je alle dingen anders zien. Het licht dat je in één ervan zult zien, is hetzelfde licht dat je in allemaal zult zien.

Als je zegt: ‘Bovenal wil ik deze tafel anders zien’, ga je een verplichting aan je vooropgezette ideeën over de tafel terug te trekken en jouw geest te openen voor wat hij is en waartoe hij dient. Je definieert hem niet aan de hand van het verleden. Je vraagt wat hij is, in plaats van hem te vertellen wat hij is. Je bindt zijn betekenis niet aan jouw geringe ervaring met tafels, noch beperk je zijn doel tot jouw onbeduidende persoonlijke gedachten.

Je zult niet in twijfel trekken wat je al gedefinieerd hebt. En de bedoeling van deze oefeningen is juist vragen te stellen en de antwoorden te ontvangen. Door te zeggen: ‘Ik wil voor alles deze tafel anders zien’, verbind je jezelf aan het zien. Het is geen verbintenis die iets uitsluit. Het is een verbintenis die evenzeer op de tafel van toepassing is als op iets anders, niet meer en niet minder.

Je zou in feite alleen al van die tafel visie kunnen verkrijgen, als je al je eigen ideeën erover zou intrekken en er met een volkomen open geest naar zou kijken. Hij heeft je iets te tonen: iets moois en zuivers en van oneindige waarde, vol geluk en hoop. Verborgen onder al jouw ideeën erover ligt zijn werkelijke doel, het doel dat hij deelt met heel het universum.

Door de tafel als onderwerp voor de toepassing van het idee voor vandaag te gebruiken, vraag je dus eigenlijk het doel van het universum te zien. Je zult ditzelfde verzoek richten tot elk onderwerp dat je tijdens de oefenperioden gebruikt. En je gaat met elk ervan een verbintenis aan om het doel ervan zich aan jou te laten onthullen, in plaats van jouw eigen oordeel erop te leggen.

We zullen vandaag zes oefenperioden van twee minuten houden, waarin het idee voor de dag eerst uitgesproken en dan toegepast wordt op wat je maar om je heen ziet. Niet alleen moeten de onderwerpen willekeurig worden gekozen, maar ook moeten ze alle oprecht benaderd worden wanneer het idee van vandaag erop wordt toegepast, in een poging te erkennen dat ze allemaal een gelijkwaardige bijdrage leveren aan jouw zien.

Zoals gewoonlijk dienen de toepassingen de naam te bevatten van het onderwerp waarop je oog toevallig valt, en moet je je blik erop laten rusten terwijl je zegt:

Bovenal wil ik dit/deze ………. anders zien.

Elke toepassing moet redelijk langzaam en zo aandachtig mogelijk worden uitgevoerd. Er is geen haast bij.

Misschien is de verleiding groot te geloven dat er een of ander offer van je wordt gevraagd wanneer je zegt dat je voor alles wilt zien. Als je je ongemakkelijk gaat voelen over het gebrek aan terughoudendheid, voeg dan toe:

Visie kost niemand iets.

Wanneer de angst voor verlies blijft aanhouden, voeg dan vervolgens toe:

Ze kan alleen zegenen.

Het idee voor vandaag dient vaak te worden herhaald voor maximaal profijt. Het moet op z’n minst ieder half uur worden gebruikt en zo mogelijk vaker. Je zou kunnen streven naar elke vijftien of twintig minuten. Het wordt aangeraden dat je, wanneer je wakker wordt of kort daarna, tijdstippen bepaalt waarop je het idee gebruikt en probeert je daar gedurende de dag aan te houden. Het zal niet moeilijk zijn dit te doen, zelfs als je in een gesprek verwikkeld bent of op dat moment anderszins bezig bent. Je kunt nog altijd een korte zin voor jezelf herhalen, zonder daarbij iets te storen.

De werkelijke vraag is: hoe vaak zul je eraan denken? Hoe graag wil je dat het idee van vandaag waar is? Beantwoord één van deze vragen en je hebt ook de ander beantwoord. Je zult waarschijnlijk verscheidene toepassingen missen en misschien zelfs een behoorlijk aantal. Wees daardoor niet verontrust, maar probeer je wel vanaf dat moment aan je schema te houden.

Als je vandaag ook maar één keer voelt dat je volkomen oprecht was terwijl je het idee van vandaag herhaalde, dan kun je er zeker van zijn dat je jezelf vele jaren van inspanning hebt bespaard.

Omdat jouw aanvalgedachten geprojecteerd worden, zul je een aanval vrezen. En als je een aanval vreest, moet je geloven dat je niet onkwetsbaar bent. Aanvalgedachten maken je daarom kwetsbaar in je eigen geest, want daar bevinden de aanvalgedachten zich. Aanvalgedachten en onkwetsbaarheid kunnen niet samen worden aanvaard. Ze spreken elkaar tegen.

Het idee voor vandaag introduceert de gedachte dat je altijd eerst jezelf aanvalt. Als aanvalgedachten het geloof met zich meebrengen dat je kwetsbaar bent, dan is hun gevolg dat ze jou in je eigen ogen verzwakken. Zo hebben ze jouw waarneming van jezelf aangevallen. En omdat je in ze gelooft, kun je niet langer in jezelf geloven. Een vals beeld van jezelf heeft de plaats ingenomen van wat jij bent.

Oefenen met het idee van vandaag zal je helpen te begrijpen dat kwetsbaarheid of onkwetsbaarheid het resultaat is van je eigen gedachten. Niets anders dan jouw gedachten kunnen je aanvallen. Niets anders dan jouw gedachten kunnen je laten denken dat je kwetsbaar bent. En niets anders dan jouw gedachten kunnen je bewijzen dat dit niet zo is.

Zes oefenperioden zijn noodzakelijk in de toepassing van het idee van vandaag. Probeer ze elk twee volle minuten te laten duren, hoewel de tijd tot één minuut teruggebracht kan worden als het te onbehaaglijk voor je wordt. Maak ze niet korter.

De oefenperiode moet beginnen met de herhaling van het idee voor vandaag, sluit daarna je ogen en kijk opnieuw naar alle onopgeloste kwesties waarvan de uitkomst je zorgen baart. De bezorgdheid kan de vorm aannemen van depressiviteit, ongerustheid, woede, een gevoel van een opgelegde last, angst, naderend onheil of gepreoccupeerdheid. Elk tot nu toe onopgelost probleem dat de neiging heeft gedurende de dag telkens in je gedachten terug te keren, is een geschikt onderwerp. Je zult niet in staat zijn er in één oefenperiode heel veel te behandelen, omdat aan ieder probleem meer tijd dan gewoonlijk moet worden besteed. Het idee van vandaag dient als volgt te worden toegepast:

Benoem eerst de situatie:

Ik ben bezorgd over ………. .

Bekijk dan iedere mogelijke uitkomst die in verband daarmee bij je is opgekomen en die je zorgen baarde en zeg, terwijl je elke uitkomst heel specifiek aanduidt:

Ik ben bang dat er ………. zal gebeuren.

Als je de oefeningen correct doet, zou je voor elke situatie die je behandelt vijf of zes verontrustende mogelijkheden beschikbaar moeten hebben, en mogelijk zelfs meer. Het is veel nuttiger enkele situaties grondig te beslaan dan een groter aantal vluchtig aan te stippen. Naargelang de lijst met verwachte uitkomsten voor elke situatie langer wordt, zul je waarschijnlijk een aantal daarvan minder aanvaardbaar vinden, vooral diegenen die tegen het eind bij je opkomen. Probeer ze echter, zo goed als je kunt, allemaal gelijk te behandelen.

Nadat je elke uitkomst waarvoor je bang bent hebt benoemd, zeg tegen jezelf:

Die gedachte is een aanval op mezelf.

Besluit elke oefenperiode door het idee van vandaag nog eens voor jezelf te herhalen.

Je ziet de wereld en alles daarin als betekenisvol in termen van ego-doelen. Deze doelen hebben niets te maken met jouw hoogste belang, want het ego is niet wat jij bent. Deze verkeerde vereenzelviging ontneemt jou het vermogen van iets te begrijpen waartoe het dient. Hierdoor is het bijna onvermijdelijk dat je het zult misbruiken. Wanneer je dit gelooft, zul je proberen de doelen die jij aan de wereld hebt toegeschreven in te trekken, in plaats van te trachten ze te versterken.

Je kunt de doelen die je nu waarneemt ook anders omschrijven door te zeggen dat ze allemaal betrekking hebben op ‘persoonlijke’ belangen. Aangezien je geen persoonlijke belangen hebt, hebben je doelen in werkelijkheid betrekking op niets. Door ze te koesteren heb je dus helemaal geen doelen. En dus weet je niet waar iets toe dient.

Voordat je iets zinnigs kunt ontdekken aan de oefeningen voor vandaag, is er nog een andere gedachte nodig. Op de meest oppervlakkige niveaus herken je wel degelijk een bedoeling. Maar bedoeling kan op deze niveaus niet begrepen worden. Je begrijpt bijvoorbeeld wel dat een telefoon dient om met iemand te praten die zich niet lichamelijk in je onmiddellijke omgeving bevindt. Wat je niet begrijpt is waarvoor je hem wilt bereiken. En dit is nu juist wat jouw contact met hem betekenis geeft of niet.

Het is in het kader van jouw leerproces van uiterst belang dat je bereid bent de doelen op te geven die jij voor alles hebt vastgesteld. De erkenning dat ze eerder betekenisloos zijn dan ‘goed’ of ‘slecht’, is de enige manier om dit te bereiken. Het idee voor vandaag is een stap in deze richting.

Zes oefenperioden van elk twee minuten zijn noodzakelijk. Elke oefenperiode moet beginnen met een langzame herhaling van het idee voor vandaag, waarna je om je heen kijkt en je blik laat rusten op alles waar toevallig je oog op valt, dichtbij of veraf, ‘belangrijk’ of ‘onbelangrijk’, ‘menselijk’ of ‘niet-menselijk’. Zeg dan bijvoorbeeld, terwijl je je ogen laat rusten op elk voorwerp dat je zo kiest:

Ik weet niet waartoe deze stoel dient.
Ik weet niet waartoe dit potlood dient.
Ik weet niet waartoe deze hand dient.

Zeg dit vrij langzaam, zonder je ogen van het voorwerp af te wenden, tot je jouw verklaring erover hebt voltooid. Ga dan naar het volgende voorwerp en pas het idee van vandaag toe zoals voorheen.

Als je besefte dat je niet ziet wat je hoogste belang is, zou jou dat geleerd kunnen worden. Maar zolang je ervan overtuigd bent dat je wel weet wat het is, kun je dit niet leren. Het idee voor vandaag is een stap op weg naar het openen van jouw geest, zodat het leren kan beginnen.

De oefeningen voor vandaag vragen veel meer eerlijkheid dan je gewend bent te gebruiken. Een aantal onderwerpen die eerlijk en zorgvuldig bekeken worden in elk van de vijf oefenperioden die vandaag moeten worden ondernomen, zullen je meer baten dan een vluchtig onderzoek van een groot aantal. Voor elk van de perioden van onderzoek van de geest die de oefeningen bevatten, wordt twee minuten aanbevolen.

De oefenperioden dienen te beginnen met het herhalen van het idee van vandaag, om vervolgens met gesloten ogen je geest te onderzoeken naar onopgeloste situaties waarover je momenteel bezorgd bent. De nadruk moet liggen op het onthullen van de uitkomst die je wilt. Je zult snel inzien dat je een aantal doelen in gedachten hebt die deel uitmaken van de gewenste uitkomst, en ook dat deze doelen op verscheidene niveaus liggen en vaak tegenstrijdig zijn.

Benoem bij het toepassen van het idee voor vandaag iedere situatie die in je opkomt, en som dan met zorg zoveel mogelijk doelen op die je het liefst bij het oplossen van de situatie verwezenlijkt wilt zien. De toepassing zou er ruwweg als volgt uit moeten zien:

In de situatie met betrekking tot ………. zou ik graag willen dat ………. gebeurt en ………. gebeurt,

enzovoort. Probeer zoveel verschillende uitkomsten te beslaan als er in alle eerlijkheid bij je opkomen, zelfs al lijken sommige niet direct verband te houden met de situatie of er zelfs helemaal niet mee verbonden te zijn.

Als deze oefeningen juist worden gedaan, zul je snel zien dat je een groot aantal eisen aan de situatie stelt die er niets mee te maken hebben. Je zult ook inzien dat veel van jouw doelen tegenstrijdig zijn, dat je geen eenduidige uitkomst in gedachten hebt en dat je in verband met sommige van jouw doelen wel teleurstelling moet ervaren, hoe de situatie ook uitpakt.

Nadat je de lijst van zoveel mogelijk gewenste doelen hebt doorlopen, zeg je voor elke onopgeloste situatie die in je geest opkomt, tegen jezelf:

Ik neem niet mijn hoogste belang waar in deze situatie,

en ga dan verder met de volgende.

Als aanvalgedachten de oorzaak zijn van de wereld die je ziet, moet je leren dat het deze gedachten zijn die je niet wilt. Het heeft geen zin te klagen over de wereld. Het heeft geen zin te proberen de wereld te veranderen. Ze kan niet veranderen, omdat ze slechts een gevolg is. Maar het heeft wel degelijk zin je gedachten over de wereld te veranderen. Hiermee verander je de oorzaak. Het gevolg zal dan vanzelf veranderen.

De wereld die je ziet is een wraakzuchtige wereld en alles daarin is een symbool van wraak. Elk van jouw waarnemingen van ‘de uiterlijke werkelijkheid’ is een in beeld gezette weergave van je eigen aanvalgedachten. Men kan zich inderdaad afvragen of dit zien kan worden genoemd. Is fantasie niet een beter woord voor zo’n proces en hallucinatie niet een toepasselijker term voor het resultaat?

Je ziet de wereld die je hebt gemaakt, maar je ziet jezelf niet als de maker van dat beeld. Je kunt niet van de wereld worden verlost, maar je kunt wel aan haar oorzaak ontsnappen. Dit is de betekenis van verlossing, want waar is de wereld die je ziet wanneer haar oorzaak verdwenen is? Visie heeft voor alles wat je nu denkt te zien al een vervanging klaar. Lieflijkheid kan jouw beelden verlichten en ze zo transformeren dat je ze lief zult hebben, ook al werden ze gemaakt uit haat. Want je zult ze niet alleen maken.

Het idee voor vandaag introduceert de gedachte dat je niet gevangenzit in de wereld die je ziet, omdat haar oorzaak veranderd kan worden. Deze verandering vereist eerst dat de oorzaak geïdentificeerd en daarna losgelaten wordt, zodat die kan worden vervangen. De eerste twee stappen in dit proces vereisen jouw medewerking. De laatste stap doet dat niet. Jouw beelden zijn al vervangen. Door de eerste twee stappen te zetten, zul je zien dat dit zo is.

Naast het gebruik van het idee gedurende de dag wanneer de behoefte zich voordoet, zijn er vijf oefenperioden voor de toepassing van het idee van vandaag nodig. Herhaal het idee, terwijl je om je heen kijkt, eerst langzaam voor jezelf, sluit dan je ogen en besteed ongeveer één minuut aan het onderzoeken van je geest naar zoveel mogelijk aanvalgedachten die bij jou opkomen. Zeg bij elke die in jouw geest opkomt:

Ik kan ontsnappen aan de wereld die ik zie door aanvalgedachten over ………. op te geven.

Houd, terwijl je dit zegt, elke aanvalgedachte even in je geest vast en zet die gedachte dan van je af en ga verder met de volgende.

Zorg er tijdens de oefenperioden voor dat je daarin zowel jouw gedachten waarin je aanvalt als de gedachten waarin je wordt aangevallen betrekt. Hun gevolgen zijn precies hetzelfde, omdat ze zelf precies hetzelfde zijn. Je ziet dit nu nog niet in en jou wordt op dit moment slechts gevraagd ze in de oefenperioden van vandaag als gelijk te behandelen. We zijn nog steeds in het stadium waarin wordt vastgesteld wat de oorzaak is van de wereld die je ziet. Wanneer je uiteindelijk leert dat gedachten van aanval en aangevallen worden niet verschillen, zul je er klaar voor zijn de oorzaak los te laten.

Aan deze wilde fantasie wil je nu juist ontsnappen. Is het geen verheugend nieuws te horen dat het niet werkelijk is? Is het geen vreugdevolle ontdekking te bemerken dat je kunt ontsnappen? Jij hebt wat je wilt verwoesten zelf gemaakt: alles wat je haat en wilt aanvallen en vermoorden. Alles waar je bang voor bent, bestaat niet.

Kijk vandaag tenminste vijf keer voor minstens één minuut naar de wereld om je heen. Zeg tegen jezelf, terwijl je ogen langzaam van het ene naar het andere voorwerp en van het ene naar het andere lichaam bewegen:

Ik zie alleen het vergankelijke.
Ik zie niets wat blijvend is.
Wat ik zie is niet werkelijk.
Wat ik zie is een vorm van wraak.

Vraag jezelf aan het einde van elke oefenperiode af:

Is dit de wereld die ik werkelijk wil zien?

Het antwoord is ongetwijfeld duidelijk.

Begin de oefenperioden met het idee voor jezelf te herhalen. Sluit dan je ogen en onderzoek je geest zorgvuldig op vroegere, huidige of verwachte situaties die woede in je opwekken. De woede kan iedere vorm van reactie aannemen, variërend van lichte irritatie tot razernij. De mate waarin je de emotie ervaart doet er niet toe. Je zult je er steeds meer bewust van worden dat een lichte steek van ergernis niets anders is dan een sluier over intense woede.

Probeer daarom tijdens de oefenperioden de ‘kleine’ gedachten van boosheid niet aan je te laten ontglippen. Onthoud dat je niet werkelijk inziet wat woede in je oproept en dat niets wat je in dit verband gelooft iets betekent. Je zult waarschijnlijk de verleiding voelen bij sommige situaties of personen langer stil te staan dan bij andere, om de misleidende reden dat ze ‘meer voor de hand liggend’ zijn. Dit is niet het geval. Het is slechts een voorbeeld van de overtuiging dat sommige vormen van aanval meer gerechtvaardigd zijn dan andere.

Wanneer je je geest onderzoekt op alle vormen waarin aanvalgedachten zich voordoen, houd ze elk even in je geest, terwijl je tegen jezelf zegt:

Ik ben vastbesloten om ………. [naam van de persoon] anders te zien.
Ik ben vastbesloten om ………. [benoem de toestand] anders te zien.

Probeer zo specifiek mogelijk te zijn. Misschien richt je je boosheid bijvoorbeeld op een bepaalde eigenschap van een bepaalde persoon, en geloof je dat jouw kwaadheid tot dit aspect beperkt blijft. Als jouw waarneming aan deze vorm van vervorming lijdt, zeg dan:

Ik ben vastbesloten ………. [noem de eigenschap] in ………. [naam van de persoon] anders te zien.

Dit is onze eerste poging structuur aan te brengen. Begrijp dit niet verkeerd als een poging dwang of druk uit te oefenen. Je wilt verlossing. Je wilt gelukkig zijn. Je wilt vrede. Je hebt ze nu niet, omdat jouw geest volkomen ongedisciplineerd is en je geen onderscheid kunt maken tussen vreugde en verdriet, plezier en pijn, liefde en angst. Je leert nu hoe je ze van elkaar kunt onderscheiden. En je beloning zal waarlijk groot zijn.

Jouw besluit te zien, is het enige wat voor visie nodig is. Wat je wilt is van jou. Vat de kleine inspanning die van je gevraagd wordt niet verkeerd op als een teken dat ons doel weinig waarde heeft. Kan de verlossing van de wereld een onbeduidend doel zijn? En kan de wereld verlost worden als jij niet wordt verlost? God heeft één Zoon, en hij is de opstanding en het leven. Zijn wil geschiedt omdat hem alle macht in de Hemel en op aarde gegeven is. In jouw vastbeslotenheid te zien, wordt visie je gegeven.

De oefeningen voor vandaag bestaan eruit jezelf er de hele dag door aan te herinneren dat je wilt zien. Het idee van vandaag houdt tevens stilzwijgend de erkenning in dat je nu niet ziet. Daarom verklaar je, wanneer je het idee herhaalt, dat je vastbesloten bent jouw huidige toestand te verruilen voor een betere, en één die je werkelijk wilt.

Herhaal het idee van vandaag langzaam en met een positieve instelling ten minste twee keer per uur, en probeer dit elk half uur te doen. Raak niet van streek wanneer je dit vergeet, maar doe een serieuze poging eraan te denken. De extra herhalingen moeten worden toegepast op elke situatie, persoon of gebeurtenis die je van streek maakt. Je kunt ze anders zien en je zult ze anders zien. Wat je verlangt zul je zien. Dat is de werkelijke wet van oorzaak en gevolg zoals die werkt in de wereld.