A good start

Welk doel stel jij?

2010-08-06T08:11:41Z

Om je doelen te kunnen halen, zul je eerst moeten vaststellen wat jouw doelen zijn. Wat is een doel? En hoe weet je wanneer je het bereikt hebt? Waarom is dit voor jou belangrijk? Dat hangt vaak af van de verschillende rollen die je hebt en welke je daarvan belangrijk of prettig vindt.

Hoe ziet het er voor jou uit als je jouw doel bereikt hebt? Om dit te kunnen meten & weten voor jezelf, is het belangrijk om een duidelijk plaatje te schetsen van de uitkomst. Hoe ziet het eruit als jij jouw doel bereikt hebt? Wees creatief en pak potlood, verf oid op papier of de muur, in je agenda, met een foto van jezelf of uit een tijdschrift, in tekst… als het jou maar een duidelijk beeld geeft van het bereikte resultaat.

Welk doel stel je? Een voorbeeld: ik had als doel om voor mijn kinderen een kleine, houten tuintafel op het terras te hebben staan. Ik zag al voor me hoe ze er samen met hun vriendjes aan zouden zitten tekenen, limonade drinken en koekjes eten. Ik hoorde hun vrolijke stemmetjes en gelach… en werd daar bij voorbaat al blij van. Stephen Covey schrijft hierover in “De 7 eigenschappen van effectief leiderschap” dat dit het uiteindelijke doel is: geluk en plezier van mijn gezinsleden. Om dit te bereiken, stelde ik mijzelf een fysiek doel: een kleine houten tuintafel beitsen en in elkaar zetten. Bedenk dus welke deel-doelen leiden tot jouw uiteindelijke doel.

Heb je 1 doel of meerder doelen? Je kunt verschillende doelen tegelijk nastreven. Daarnaast kan het zo zijn dat de weg naar het ene doel toe langer is (in tijd of afstand) dan de weg naar het andere doel. Verschillende doelen komen vaak ook voort uit de verschillende “rollen” die je elke dag “speelt”.

Ga eens voor jezelf na: welke “petten” heb jij op een dag allemaal op? Zet ze eens op papier!
Enkele suggesties:

Man/vrouw
Ondernemer
Samenwerker
Vader/moeder
Zoon/dochter
Sporter / buurtgenoot / vriend(in) / …
…..

Als je naar al jouw petten kijkt, wordt het je meteen duidelijk dat je in elke rol andere doelen kunt hebben. Doelen kunnen elkaar overlappen en in sommige rollen heb je misschien helemaal geen vastomlijnde doelen. Maar zijn die rollen dan minder belangrijk? Een manier om hierin gradatie aan te brengen is jezelf een aantal vragen te stellen.

Vraag jezelf af:

Hoe lang wil ik dat deze rol voortduurt?
Vind ik deze rol waardevol?
Voel ik me prettig in deze rol?
Welke waarde voeg ik toe in deze rol?
Welke waarde voegt deze rol toe aan mij?
…

De antwoorden op deze vragen geven je inzicht in welke rollen jij hebt, wilt hebben en misschien niet (meer) wilt hebben. En daaruit kun je afleiden welke rollen voor jou belangrijk zijn. Vergeet daarbij je onderbuikgevoel niet! Intuïtie bestaat. Hoeveel waarde jij daaraan hecht, beslis je helemaal zelf.

Nu weet je welke rollen voor jou belangrijk zijn en welke doelen je jezelf stelt in elke rol. Combineer beide en maak daaruit op wat jouw prioriteit is dit jaar, deze maand, deze week, vandaag…

Bedenk daarbij: prioriteiten stellen is keuzes maken!

De volumeknop open

2010-06-22T09:24:18Z

Hoe vaak ik wel niet deze woorden uitspreek naar mensen, dat is ontelbaar inmiddels. En toch heb ik nog niet opgeschreven wat ik nu bedoel daarmee. Het wordt eens tijd dacht ik zo….

Er zijn een aantal mensen in mijn omgeving, die al een tijdje tegen me zeggen: wat je nu vertelt tegen mensen, dat is niet wat je echt wil zeggen….. Ik werd daar altijd een beetje zenuwachtig van, probeerde halsstarrig te verzinnen wat het dan wel is wat ik wil vertellen. Dat werkte dus niet voor me, dus die gedachte heb ik heb maar weer losgelaten.

Maar nu: ik ben erachter wat ik wil vertellen en wil het graag delen!

Wat wil ik nou vertellen?

Ik gaf begin juni een presentatie van 10 minuten tijdens de laatste open training TOP-show die ik volgen van Mark de Jong (ja, dat is mijn man en hij is geweldig in presenteren & demonstreren). 10 minuten is behoorlijk kort voor een presentatie, weet ik uit mijn spreek-ervaring, dus dat betekent dat je tot de kern van je verhaal moet komen om een boodschap over te brengen. Er kwam maar 1 woord naar boven bij me, iets wat me al mijn hele leven bezighoudt en zeker zal blijven houden:

PUUR

Ik had tot op dat moment mijn verhaal altijd zonder Powerpoint gehouden, ‘puur mezelf’, zeg maar. Maar ik heb van Mark geleerd dat slides ook heel ondersteunend kunnen werken, zeker als het om beelden gaat. Dus ik dacht, ik ga dat eens proberen, in een kleine veilige setting van de training.

En terwijl ik een Keynote aan het maken was, ik was bij slide 1, zette ik het woord PUUR neer, op een witte achtergrond. Als vanzelf kwamen er beelden in me op, nog eerder dan de tekst…. Dit was voor mij een hele bijzondere gewaarwording, dit had ik nog nooit meegemaakt!

Er kwamen in totaal 5 beelden, 1 van een gorilla, 1 van een doodskopaapje, een grasveld, de ogen van een baby en een stuk pure chocola. En de tekst volgde ook als vanzelf, alsof het zo de bedoeling was.

Door de foto’s op de juiste plek te zetten ontdekte ik dat mijn recept voor PUURHEID:

1 Ontwikkel mildheid naar jezelf

Als je mild bent naar jezelf, breek je vanzelf je muurtje om je heen af, waardoor je dichter bij je gevoel komt, je komt weer in verbinding met jezelf!

Mildheid is het tegenovergestelde van perfectionisme, ik heb er al eens eerder een blog aan gewijd (Mild zijn voor jezelf helpt!), maar toen had ik nog niet door wat de impact ervan zou zijn. Mild zijn naar jezelf betekent jezelf de ruimte geven te mogen leren. Je maakt geen ‘fouten’, je leert, dat geeft een heel ander gevoel.

Met het schrijven van mijn boek ‘Laat jezelf zien! tips voor puur ondernemen’ dat in het najaar door Scriptum wordt uitgebracht, laat ik een mooi staaltje mildheid naar mezelf zien. Ik stuur namelijk geregeld het concept manuscript (dat nog volop in bewerking is) naar ondernemers om me heen om reacties te vragen, die in het boek terugkomen. Er staat op sommige pagina’s niets meer dan bijvoorbeeld het woord ‘’, wat inhoudt dat ik daar een foto wil neerzetten. Het is dus nog verre van af, laat staan ‘perfect’ (dat bestaat namelijk niet).

Ik had natuurlijk kunnen wachten tot ik helemaal klaar was, maar dat leek me niet handig (en niet leuk). Een mooie spreuk van Confucius die ik op de Ondernemerskalender van Karen Romme las vind ik erg van toepassing:

Vertel het me en ik vergeet het

Toon het me en ik onthoud het

Betrek me erbij en ik begrijp het

Oh zo waar, er zijn nu al behoorlijk wat mensen betrokken bij mijn boek en ik vind het helemaal geweldig. Wat een buzz dat al oplevert terwijl ik nog aan het schrijven ben: WOW!

2 Volg je innerlijk kompas

Ga voor jezelf na of wat je doet goed voelt. Je hebt elke dag, elk moment zelfs, een keuze om door te gaan op deze weg of af te slaan. Je gevoel is je innerlijk kompas.

We weten het allemaal (soms diep verstopt), ergens in je buik voel je of iets goed is voor je of niet. We kiezen er zelf voor of we daar naar luisteren of niet. Ook daar heb ik ervaring mee, met niet luisteren naar dat innerlijke kompas…

In 2001 ging ik aan de slag bij PricewaterhouseCoopers in Almere als HR adviseur, ik kwam van een administratieve functie vandaan, dus deze stap voelde als geweldige kans. Ik zou als junior adviseur gaan meelopen, dus dat was goed geregeld. Op dag 1 echter bleek dat er onvoldoende begeleiding was om me mee te laten lopen, dus ik kreeg toch een eigen groep.

Ik schudde de hand van mijn opperklant Ronald en voelde heel sterk dat dit KANSLOOS was. Ik voelde nul vertrouwen in hem en dat was wederzijds. Dus….. wat deed ik: ik negeerde dit volkomen, ik had tenslotte de kans gekregen, dus die moest ik grijpen.

Je begrijpt, dit kon niet goed gaan. Na 9 maanden wist Ronald dit ook en stuurde hij me naar huis.

Jarenlang heeft dit aan me gevreten, ik voelde het lange tijd als falen, omdat ik mijn muurtje toen nog niet had afgebroken, ik zag het als fout in plaats van als leren. Mijn grootste les was natuurlijk dat ik op mijn gevoel mag vertrouwen en daarnaar handel!

3 Laat jezelf zien: open!

Gooi je remmen los: durf jezelf te laten zien, uit waar je voor staat, uit wat je drijft, uit je gevoel!

Ik heb lange tijd het gevoel gehad dat ik vooral aardig moest zijn (niet mild), wat me enorm tegenhield om te voelen, dus ook om te uiten. Dit vreet aan je, het is ontzettend slecht voor je zelfvertrouwen en remt alles wat je kunt & wilt bereiken in je leven.

Hoe kun je je potentieel ontdekken als je jezelf zo tegenhoudt?

Ik ben jaren lang op zoek geweest naar de juiste dosering van openheid. Ik was namelijk bang dat ‘mijn hoofd er afging’ als ik mijn mening of gevoel uit: ‘dan vinden ze me niet meer aardig’, dacht ik dan. Nu denk ik: ‘dat is dan maar zo, niet iedereen hoeft me aardig te vinden, ik vind ook niet iedereen aardig tenslotte’. Toen ik hoorde dat 1/3 van de mensen per definitie niet klikt met je (en jij niet met hun), gaf dat me heel veel rust.

En wat heb ik nu aan puurheid?

Puntje bij paaltje gaat het er om dat als we ondernemer puur worden, we in verbinding staan met waarom we doen wat we doen, vanuit daar leg je echt contact namelijk met je klant! En laat verkopen maar om 1 ding gaan: CONTACT!

Hoe puurder, hoe meer je in contact bent met jezelf, hoe moeitelozer je jezelf ‘verkoopt’. Dat is dus 1 aspect dat je zeker moet gaan delen: jouw hartsmotief. Draai je volumeknop open zou ik zeggen!

Ter inspiratie nog een mooie TED-talk van Simon Sinek, die ik van Robbert Paul de Vries kreeg (waarvoor dank!):http://www.ted.com/talks/lang/eng/simon_sinek_how_great_leaders_inspire_action.html

Deze blogpost is afkomstig van http://www.judithwebber.nl, waar Judith over 7 thema’s in haar ondernemerschap schrijft.

Help, ik verzuip in de opdrachten!

2010-06-14T09:15:23Z

Het klinkt als een luxe-probleem, te veel opdrachten hebben en niet meer weten hoe je er mee om moet gaan. Je kunt het zien als een luxe-probleem maar ik zie het vooral als een vervelend probleem. Een probleem dat opgelost moet worden.

Jezelf of je producten verkopen is voor de ene ondernemer eenvoudiger dan voor de andere. Hier spelen veel factoren in mee, welke de doorslaggevende zijn weet ik niet. Het afgelopen jaar ben ik meerdere malen tegen het ‘te veel opdrachten’ probleem aangelopen. Ik had vaak meer opdrachten op mijn bord dan dat ik aan kon. Ik schaar mijzelf dan ook in het hokje ondernemers die blijkbaar een dienst makkelijk kan verkopen (ik zie mezelf overigens niet als verkoper).

De vraag is,: hoe kun je er als ZZPer voor zorgen dat je meer opdrachten aan kunt, dan dat je werkelijk aan kunt. Wat vooral niet helpt is hetzelfde doen als wat je altijd doet. Meer uren maken is een korte termijn oplossing en zorgt weer voor andere problemen als stress en overwerken.

Oplossing 1: Werk uitbesteden
Wanneer je vol zit, kun je beginnen met werk uitbesteden. Als ZZPer is dit vaak enorm lastig. Aangezien jij de specialist bent en niemand anders zo goed is als jij. Hoe kan je iemand anders vertrouwen? Hoe zorg je dat het goed komt? Wat is jouw marge?

Deze oplossing is lastig. Dit komt omdat je als ZZPer eigenlijk jezelf verkoopt en niet je dienst/product. Je kunt niet van iemand anders verwachten dat ze jou zijn. Wat wel werkt is ’stukjes’ werkt uitbesteden waar je minder goed in bent. Zo ben ik minder goed in programmeren en dat kan ik dan ook eenvoudiger uitbesteden. Anderen doen het ten eerste sneller dan ik en ten tweede ook nog eens slimmer en beter.

Oplossing 2: Nee-verkoop
Dit is een dure oplossing. Ik leerde vroeger tijdens mijn customer-service vakken, dat Nee verkopen het duurste wat je kunt doen. Jouw klanten respecteren je keuze, maar gaan op zoek naar een andere partner en blijven daar waarschijnlijk hangen. Ze komen nooit meer terug en ze gaan zeker geen goede mond-tot-mond reclame voor je maken.

De gedachte achter Nee-verkoop kan ook iets positiever. Je kunt namelijk de perfecte klant kiezen. De echte opdrachten die bij je passen en de andere opdrachten wijs je af. Hierdoor specialiseer je jouw diensten nog meer tot een bepaalde niche (marktsegment). Of je dit echt wil, dat is jouw keuze.

Oplossing 3: Business opnieuw vormgeven
Op het moment dat je verzuipt in de opdrachten ben je te laat om je structuur om te gooien. Bij het starten als ZZPer/ondernemer zul je al rekening moeten houden met een grote opdrachtenvraag. Je zult moeten denken als een echte ondernemer. Uitgaan van een productiecapaciteit van misschien wel 500% of zelfs 1000%. Hoe zou je dat aanpakken? Welke structuur zou je opzetten? Met wie moet je gaan samenwerken?

Het opnieuw inrichtingen van jouw onderneming, of eigenlijk jouw ‘mindset’ is de beste optie. Dat is op dit moment mijn mening, omdat ik nu daar mee bezig ben. Waarom dit werkt klinkt heel logisch, je denkt bij de start al na over het ‘capaciteitprobleem’ en niet op het moment dat het speelt. Op het moment dat je het speelt ben je te laat en heb je zeker geen tijd meer om het op te lossen.

Hoewel oplossing 3 de meest ingrijpende oplossing is, is het vooraf GROOT denken de oplossing voor dit (luxe)probleem. Dit is echter geen quick-fix. Dit is een oplossing waarbij je niet je bedrijf verandert, maar waarbij je jezelf en jouw denken gaat veranderen. En op het moment dat je verandert bent, dan ben je in mijn ogen geen ZZPer meer, maar een ondernemer!

Weet jij hoe jouw klanten denken over je product of dienstverlening?

2010-06-09T10:30:08Z

Welke ondernemer wil niet horen dat hij zijn werk goed heeft gedaan?

Je hebt net een opdracht afgerond bij een klant en hoopt natuurlijk dat hij spontaan gaat vertellen dat hij zeer tevreden is. Want jij bent trots op het werk dat je geleverd hebt; je hebt prachtige foto’s gemaakt, een moeilijke interim klus succesvol afgerond of een website gebouwd waarop je trots bent…. Maar de meeste klanten zijn niet zo spontaan, ze zeggen hooguit dat je ‘prima’ werk hebt afgeleverd. Ze denken er verder niet over na, ook al heb je boven verwachting gepresteerd.

En als de klant niets zegt, dan kan dat wel eens tot gepieker leiden. Is mijn klant echt wel tevreden of zegt hij niets tegen me omdat hij het toch anders wilde hebben? Heb ik wel aan zijn verwachtingen voldaan?

Wat kun je doen om er achter te komen wat de klant van je werk vond?
Als je net zoals ik, trainingen of workshops geeft, dan is het gebruikelijk om achteraf evaluatieformulieren uit te delen. Daarop vraag ik wat ze goed vonden gaan en welke verbeterpunten ze mij mee willen geven. Voor mij altijd een spannend moment. Want natuurlijk lees ik ook liever dat ze (zeer) tevreden zijn, maar ik vraag ook om kritische punten, dus krijg ik die ook.

Ook als fotograaf of tekstschrijver kun je achteraf een evaluatieformulier sturen, waarop je vraagt naar de mening van de klant over jouw werk.

Beter is nog om een afspraak te maken met de klant om je dienst of product te evalueren. In dat gesprek kun je, door het stellen van de juiste open vragen, de klant zijn mening laten geven over jouw werk. Je hoort wat hij goed vindt aan je werk en ook welke verbeterpunten hij ziet. Als ik in opdracht van een organisatie iemand getraind of gecoacht heb, dan bied ik altijd een evaluatiegesprek aan. Mijn ervaring is dat klanten dat meestal zeer op prijs stellen. Ik praat dan vanzelfsprekend niet over de persoon die ik getraind of gecoacht heb, maar wel over de mate van tevredenheid van de organisatie over mijn werk. En als er een punt is waarover ze niet tevreden zijn, dan wil ik dat de klant mij dat vertelt. Nou ja, dat laatste wil ik eigenlijk niet, want wat ik natuurlijk het liefste wil ontvangen, zijn de complimenten. Maar kritische feedback hoort er wel bij.

En dat is een ‘risico’ van een evaluatie. De klant kan je ook vertellen dat hij toch een aantal kritische punten heeft. Terwijl jij zo je best hebt gedaan. En dat is natuurlijk niet leuk om te horen. Maar stel dat je geen vragen aan de klant had gesteld over je dienstverlening of product, dan zou je je nog steeds afvragen hoe de klant over je werk denkt. Bovendien heeft het vragen van feedback nog meer voordelen:

Je creëert de kans je werk te verbeteren
Je hebt een mogelijkheid voor een contactmoment met je klant in de vorm van een uitgebreid gesprek
Stel dat er kritische opmerkingen gemaakt worden, dan kun je daarop direct reageren vanuit jouw perspectief.
Op een goede manier vragen om feedback, wordt als positief ervaren door de klant. Je laat een goede indruk achter en wellicht komt daar direct of indirect wel een nieuwe opdracht uit.

Er zijn maar weinig mensen die van nature goed om kunnen gaan met feedback, zowel bij positieve (het in ontvangst nemen van een compliment) als bij negatieve (je klant maakt kritische opmerkingen) feedback. Maar net zoals ik geleerd heb feedback op een opbouwende manier in ontvangst te nemen (sterker nog, ik coach en train mensen op dit onderwerp J), kan iedereen dat leren.

En wie weet word je nog verrast met een prachtige testimonial die je kunt gebruiken voor je website of op Linkedin. Dus vraag om de mening van je klant over jouw dienstverlening of product, ook al vind je het eng. Oefening baart kunst. Je wordt er alleen maar wijzer van.

Praat, luister en leer

2010-05-29T10:25:44Z

Netwerken. Je ontkomt er niet aan als (beginnend) ondernemer. In het land van de netwerkborrels is er gelukkig voor elk wat wils; met of zonder workshop, wel of niet gratis, speciale thema’s, bijzondere hapjes, speeddaten, haringhappen en, met name populair in de zomer, de bbq. Als je wilt, ben je zo een paar avonden per week onder de pannen!

Deze variatie zorgt er gelukkig voor dat het netwerken leuk en interessant blijft, wat toch mooi meegenomen is bij zo’n belangrijk onderdeel van het ondernemen. Want dat het belangrijk is staat buiten kijf.

Netwerken zorgt voor het verkrijgen van nieuwe contacten (en hopelijk daaruit voortvloeiende nieuwe opdrachten), voor het onderhouden van bestaande contacten, maar daarnaast vooral ook voor inzicht in jezelf en in je bedrijf. Hoe meer je over je bedrijf vertelt aan anderen, hoe meer je leert over datzelfde bedrijf. Hoe meer je luistert naar andere zelfstandig ondernemers, hoe meer je weer leert over je eigen manier van werken. Wat doe ik precies? Wat bied ik? En wat wil ik bereiken? Toch allemaal vragen waar met name de startende ondernemer mee worstelt. Netwerken zorgt ervoor dat jouw ideëen en gedachten over je bedrijf regelmatig, en door verschillende mensen, geprikkeld worden.

En ook voor netwerken geldt: al doende leert men. Bij mijn eerste netwerkborrel stond ook ik wat onwenning aan de zijkant met mijn glaasje spa. Met in mijn achterhoofd toch een beetje de etiquette die van toepassing is op andere sociale gelegenheden, durfde ik niet zo goed zomaar op iemand af te stappen. Totdat iemand dat dus bij mij wel gewoon deed! En ineens realiseerde ik me dat de directe aanpak in de kroeg misschien not done is, maar tijdens een netwerkborrel juist heel normaal. Uiteindelijk komen we er natuurlijk allemaal voor hetzelfde. Dus: ga heen en netwerk! Praat, luister en leer; over de ander, over ondernemen, over kansen en lastige momenten, over handige websites en leuke workshops, maar vooral over jezelf, je bedrijf en je visie.

YES, mijn dag loopt anders dan gepland… tijd voor efficiency!

2010-05-22T11:48:02Z

Vanmorgen overkwam zo’n situatie waarvan ik wist, dit gaat een keer gebeuren. Ik had een afspraak gemaakt die ik per mail bevestigd had. Dus ging ik met mijn gepakte tas naar Amsterdam voor een coachingsgesprek bij de cliënt op het werk. Toen de receptioniste mijn komst aankondigde, volgde verwarring: cliënt was in Arnhem op een andere vestiging aan het werk en had de afspraak helemaal vergeten. Hij baalde, maakte zijn excuses, maar het resultaat bleef natuurlijk gelijk: ons live gesprek kon op dat moment niet doorgaan. Omdat ik 2 uur later op dezelfde locatie nog een afspraak had gepland, was het geen optie om terug te gaan naar mijn bureau in Leiden: verspilde tijd en energie.

Hoe kon ik deze “plotseling vrijgekomen tijd” zo efficiënt mogelijk besteden? Ik vroeg de receptioniste of ik me ergens mocht installeren met een kop koffie en overwoog mijn mogelijkheden. Ik zat op een externe locatie, had geen laptop bij me, maar wel mijn telefoon en mijn GTD-map. De afgelopen weken heb ik eraan gewerkt om volgens Getting-Things-Done-methode van David Allen overzicht te krijgen in wat ik allemaal wil doen, wat anderen van mij verwachten, de projecten waar ik aan werk en alle dingen die ik voor en met mijn gezin wil doen. Ik heb een dunne map samengesteld, met daarin mijn planning, “next-actions-list” en projecten. Deze map heb ik vrijwel altijd bij de hand.

Ik had 2 uur ter beschikking en prima energie, want ik was tenslotte helemaal voorbereid om dat coachingsgesprek goed te voeren. Op mijn lijst met eerstvolgende acties stond een aantal mails die ik wilde versturen, maar dat is lastig zonder laptop. Er stond ook een aantal telefoontjes op die ik wilde plegen. Daarnaast een aantal punten om te overdenken – bijvoorbeeld het bedenken van een onderwerp voor een nieuwe blog. Denk-items zijn altijd handig; als je echt geen hulpmiddelen bij de hand hebt, kun je altijd denken. Het is frappant hoeveel ideeën je krijgt wanneer je “plotselinge vrije tijd” op een voor jou “vreemde locatie” doelbewust inzet om na te denken over iets waar je latent al mee bezig bent.

Het was midden op de ochtend, dus een goed moment voor een aantal zakelijke telefoontjes die ik deze week echt wilde plegen. Nadat ik die afgehandeld had, ging ik over naar de telefoontjes die minder urgent waren. Ook kon ik nu wat uitgebreider bijpraten met een zakelijke relatie die ik al even niet gesproken had. Al deze dingen streepte ik lekker van mijn lijst af. Een paar ingevingen en opvolg-mailtjes die hieruit voortkwamen schreef ik op mijn lijstje om later te verwerken.
Nu was ik toe aan het denken over een onderwerp voor mijn volgende blog. Een aantal onderwerpen gingen door mijn hoofd en ik pakte papier en pen. Ik schreef en streepte, schreef en streepte… En zo ontstond deze blog.

Als jij weer eens in een situatie komt waarin je “plotseling ongeplande tijd” hebt, kun je het ook zo aanpakken. Overweeg de situatie waarin je zit; de locatie, hulpmiddelen en informatie die je tot je beschikking hebt, stel vast hoeveel tijd je hebt. Bedenk bovendien hoeveel en welke soort energie je op dat moment hebt. Als je die drie zaken hebt geïnventariseerd, stel je jezelf de vraag: “Wat is van alle opties die er zijn, het belangrijkste dat ik nu kan doen?”

Als je je systeem op orde hebt, kun je je beschikbare tijd & onverwachte situaties effectief benutten. Al neem ik dan soms bewust mijn laptop niet mee, mijn planning en overzicht heb ik bij me!

De beste plaats om te slagen, is waar u zich nu bevindt, met wat u hebt. – Charles Schwab

Leer me alvast een beetje kennen…

2010-06-22T05:36:29Z

Wat social media voor mij doet is echt geweldig, dus daar doe ik graag een boekje over open hier.

Ik ben een groot voorstander van zo vroeg mogelijk (nog voor het echte live contact) zichtbaar maken wie je bent en wat je voor wie kunt betekenen. Social media helpt me daar enorm bij, ben ik al doende achter gekomen. Je kunt hierin namelijk je boodschap uitstekend kwijt, zelfs op een hele interactieve manier (als je dat wil). Je kunt natuurlijk ook op diverse platforms een profiel neerzetten en dat doe ik ook. Maar de leukste vorm van social media vind ik toch Twitter, daar is de interactie tenslotte het grootst.

Wat volgens mij het meest belangrijk is om in social media een consistente boodschap te hebben, anders kunnen mensen niet onthouden wat je doet. En dat wil je wel, want onthouden is de voorwaarde om je verhaal door te kunnen vertellen. Seth Godin’s model om goed te kunnen netwerken is niet voor niets:

begrijpen
onthouden
doorvertellen

Mond-tot-mond reclame is tenslotte nog steeds de beste vorm van reclame, ook nu nog, in deze 2.0 tijd. Het enige dat veranderd is is dat internet een soort megafoon is geworden voor die boodschap. Dus: hij moet wel kloppen bij jou!

Nu gebruik hiervoor zelf een heel simpel, maar doeltreffend model, wat je als handige meetlat voor jezelf kunt gebruiken om je boodschap te toetsen. Het model bestaat uit 3 vragen:

wat is je hartsmotief?
wie is je droomklant?
wat is je succesformule?

Nu heb ik dit lijstje ook voor mezelf toegepast natuurlijk en ik ben heel consistent in het uitdragen daarvan:

Ik word zelf gedreven door het thema ‘congruentie’, ik heb namelijk heel veel niet-kloppendheid (is dat een woord?) gezien in mijn leven, zowel privé als zakelijk. Ook zelf heb ik dit aan den lijve ondervonden, ik heb een hele tijd vooral sociaal wenselijk gedrag vertoond. Ik kan nu wel stellen dat ik goed in balans ben, ik durf te uiten dat ik soms even wat minder lekker in mijn vel zit. En zolang mijn intentie is dat ik de ander echt verder wil helpen (da’s een mooie toets), dan uit ik mijn mening, op een constructieve manier natuurlijk.

Mijn droomklant is een zelfstandig ondernemer die graag stappen wil maken om zijn propositie, zijn/haar waarde scherper in de markt te zetten om zodoende succesvoller te worden. Mijn klant is open-minded en staat open om met waardebepaling achteraf (= een mooi filter) te werken. Dit houdt in dat de verantwoordelijkheid om echt iets te leren bij de klant ligt. Die bepaalt tenslotte de waarde. En dat vind ik dan weer mooi. Zo krijg ik namelijk klanten die echt willen en daar word ik dan weer blij van.

En mijn succesformule zit hem in korte krachtige sessies met daartussen ruimte voor ervaring in de praktijk. Dit komt tegemoet aan mijn wens om snel resultaat neer te zetten, maar ook het resultaat te kunnen borgen. Ik hou ervan om alle stickertjes die we onszelf opplakken, eraf te halen, zodat puur JIJ overblijft. We maken het onszelf namelijk veel te moeilijk vind ik. Door woorden als netwerken, acquisitie, marketing erop te plakken, zeggen we eigenlijk dat dit hele andere activiteiten zijn dan we normaal doen. Wat het meteen al ingewikkeld maakt. Terwijl het allemaal gaat om CONTACT en dat kunnen de meesten van ons prima!

Alles wat ik dus schrijf in social media leg ik tegen deze meetlat aan, klopt het wat ik nu schrijf, past het in het totale plaatje? En dat werkt als een tierelier, kan ik je vertellen!

Zo ben ik door een aantal mensen gevraagd een training te geven zonder dat ik ze ooit ontmoet heb. Geweldig toch? Dat kan alleen maar als je een heel consistent beeld neerzet over je visie, je boodschap, jezelf, ben ik van overtuigd.

Nu heb je me nog een stukje beter leren kennen…..

Deze blogpost is afkomstig van http://www.judithwebber.nl, waar Judith over 7 thema’s in haar ondernemerschap schrijft.

#durftevragen

2010-05-10T10:14:43Z

Na jarenlang in loondienst te hebben gewerkt maak je dan toch die stap om ondernemer te worden. Of in mijn geval noem ik het liever zelfstandig professional. En poeh, dat kost wel wat lef en dat heb je dan ook wel, samen met een gezonde dosis eigengereidheid en doorzettingsvermogen. Allemaal goede ingrediënten voor het ondernemersschap, zeggen ze.

Feit blijft wel dat je het nu helemaal zelf moet doen. Kijk mam, zonder zijwieltjes. En dat is spannend. Zo spannend dat het je soms onzeker maakt. Over je inkomen en of je het wel op de juiste manier aanpakt, welke kant het straks op moet, heb ik de juiste focus, visie? Immers: toen je nog in loondienst werkte kon je je vooral vakinhoudelijk ontwikkelen. Je hoefde je niet al te druk te maken over waar de opdrachten vandaan kwamen. Die kwamen er toch wel. Er was altijd genoeg werk.

Maar nu ben je los! En je netwerk is nog klein. Waar te beginnen? Mijn ervaring is dat je soms met teveel vragen en onzekerheden in je hoofd zit om echt actie te ondernemen. En dat is nu juist wat je zou moeten doen! Besef je dat je nog een wereld te leren hebt. Ook al ben je misschien de allerbeste in jouw vakgebied, dit is echt wat anders, wat nieuws, iets waarin je je moet ontwikkelen.

Voor mij ging het lampje plots branden: ik bezocht workshops, deed een acquisitietraining, breidde gericht mijn twittercommunity uit en ging vooral veel praten met andere zelfstandigen, hoe pakken zij het aan, is het misschien interessant om samen te werken, kunnen ze je doorverwijzen naar potentiële opdrachtgevers.

En wat ik merkte is dat mensen je graag willen helpen, ze vinden het vaak leuk dat je juist hen vraagt om hun visie. En waarom ook niet, ik doe precies hetzelfde bij starters die mij daarom vragen. En met al die interessante gesprekken ontstaat er gaandeweg toch een inspirerend netwerk. Of deze nieuwe connecties dan ook met een opdracht komen is minder belangrijk. Het levert je altijd wat op, ontwikkeling!

De kunst van het kiezen voor zelfstandig ondernemerschap

2010-04-22T07:06:47Z

“Wie heeft er wel eens een opdracht afgeslagen?”vroeg de directeur van een groot trainingsbureau aan een zaal vol freelance trainers en coaches. De vraag kwam er uit op een toon die duidelijk maakte dat hij verwachtte dat niemand zou reageren. Meer dan de helft van de zaal stak zijn hand op.

Ik ook. Ik was net begonnen, de kredietcrisis was een al een maand volop bezig en de allereerste opdracht, die ik ook nog eens zomaar in mijn schoot geworpen kreeg, sloeg ik af. Dat was geen gemakkelijk besluit, want het was een opdracht! En je moet toch ergens beginnen…

Maar zo werkt het niet. De opdracht paste niet bij mij en zou veel tijd en energie gaan kosten. Daarnaast werd de opdracht ook nog eens heel slecht betaald, want ‘ik had ten slotte nog geen ervaring als zelfstandig ondernemer’. De ervaring die ik 20 jaar lang in het bedrijfsleven had opgedaan, werd voor het gemak even vergeten. De man die mij deze opdracht gunde, had verwacht dat ik er bovenop zou springen en was verbaasd dat ik de opdracht vriendelijk en beslist afsloeg.

Voordat ik begon als zelfstandig onderneemster heb ik goed nagedacht over wat ik nu eigenlijk wilde. Ik wilde mensen helpen zich met meer zelfvertrouwen en plezier te laten bewegen in hun werk, door hen te leren professioneler te communiceren, te functioneren en zichzelf te profileren. Ik wilde professionals aan de ene kant helpen hun eigen grenzen aan te geven, prettig om te gaan met weerstand, hen beter leiding te geven. Aan de andere kant wilde ik mensen helpen beter te communiceren met hun klanten zodat het contact met de klant een bijdrage zou leveren aan klantloyaliteit. En dit wilde ik doen in de vorm van coaching, training, workshopfacilitator en interim-adviseur. Tegelijkertijd met het maken van de keuze om dit als zelfstandig onderneemster te willen doen, heb ik een keuze gemaakt voor de dingen die ik niet wilde.

Want één van de voordelen van zelfstandig ondernemerschap is wat mij betreft ook de vrijheid om keuzes te maken. Te kiezen om geen opdrachten aan te nemen uit wanhoop en onzekerheid, maar voor opdrachten die bij mij passen, waarbij ik toegevoegde waarde heb en waarvoor ik een reëel uurtarief krijg.

Ik heb de afwijzing van de opdracht geprobeerd uit te leggen aan de vriendelijke potentiële opdrachtgever. Dat is niet gelukt, omdat hij vond dat ik niets te kiezen had. Toen ik echter mijn verhaal vertelde (met zweet in mijn handen) in een zaal vol freelance trainers en coaches, ontstond er een feest van herkenning en bleek ik een aantal mensen achteraf geïnspireerd te hebben hun eigen keuzes te maken. En ook al was dit een gratis en niet geplande inspiratiesessie van mijn kant, dit was ten slotte wel het vak waarvoor ik gekozen had en gaf mij de bevestiging en het zelfvertrouwen om door te gaan met wat ik het allerleukste vind om te doen; professionals beter in hun vel te laten zitten.

Te klein netwerk om te starten met ondernemen

2010-04-21T12:31:16Z

Toen ik begon met ondernemen was mijn netwerk nog klein, niet meer dan 80 relaties. Ik had 3 jaar in loondienst gewerkt, waarbij ik niet wekelijks met nieuwe klanten te maken had. En juist als ondernemer ben je afhankelijk van je netwerk, omdat daar opdrachten vandaan komen. Daarom vroeg mijn vriendin ook terecht of het niet verstandiger was om eerst mijn netwerk uit te breiden, voordat ik ging ondernemen. Mijn antwoord was, Nee! Dit is mijn tijd, nu moet ik deze kans pakken.

Er zijn 1001 redenen om niet te starten met ondernemen. Het uitstellen van dromen noem ik dat. Mijn netwerk was nog niet groot, maar dit was voor mijn geen reden om te stoppen met starten. De leeftijd, de lage lasten en de recessie waren de kansen die daar tegenover stonden. De kansen waren veel groter dan de bedreiging van het netwerk. Daarnaast ben ik een kansdenker! Alle situaties, zoals een klein netwerk, bieden ook weer kansen. Zo ben je waarschijnlijk veel vaker in contact met jouw netwerk en kun je zeggen dat de kwaliteit hoger is.

Het leuke van mijn ondernemersstap en drive is dat mijn netwerk 400% (en zelfs meer) is gegroeid. Een jaar langer in loondienst had mij niet geholpen om mijn netwerk uit te breiden. Waarschijnlijk waren het ook nog eens de verkeerde personen geweest en niet de kleine ondernemers die ik help met websitelease. Open Coffee Leiden opzetten en werken bij de Cowork Company helpen mij daarentegen wel. Laat een (te) klein netwerk geen belemmerende overtuiging zijn om te starten met ondernemen, bereid je liever voor op je netwerkgroei, zodra je start!