a kind of stream of consciousness

Faith No More w Poznaniu, czyli Znasz dowodu cierpki smak

noreply@blogger.com (hennessy.williams) — Fri, 06 Jul 2012 20:40:00 +0000

↑ foto: Wojtek Grabek, źródło: Pattonism

Według najnowszych badań OBOP 99,5% internautów z Polski nie interesują teksty wypisywane na niniejszej witrynie - wchodzą tu jedynie po to, żeby kliknąć link. Z kolei 99,5% internautów spoza Polski interesują publikowane tu treści, ale niestety są one pisane w języku, którego nie znają. Wniosek jest wspólny - nie ma sensu się tu rozpisywać, bo i tak prawie nikt tego nie przeczyta, a ten kto przeczyta - nie zrozumie.

Krótko:
W ramach festiwalu Malta odbył się koncert formacji Faith No More. Jako że poprzedni ich koncert z Open'era to jedno z moich najgorszych nagrań, postanowiłem się jakoś zrehabilitować i zapisać gig z Poznania. Mało brakowało, a byłaby kolejna wtopa, bo jak większość osób, po pierwszym bisie ruszyłem do wyjścia. Na szczęście refleks rewolwerowca ćwiczony w latach 80-tych w salonach gier nie zanikł u mnie całkowicie i udało się uruchomić "record" przed drugimi bisami. Oddaję więc niniejszym pełny zapis imprezy pod hasłem "The best of FNM". Dla tych, którzy nie będą w stanie wyłowić polskiej mowy w Evidence - ściąga. Tekst przetłumaczył Pattonowi Wojtek Grabek:

Jeśli otchłań otworzyć chcesz
Po prostu zaśnij i już
Od szczegółu odsuń się na krok
Musisz zmyć dowodów cierpki smak

Zmyj z siebie smak
(dowodu…znasz dowodu cierpki smak)

Nie czułem w ogóle nic
To nie znaczyło nic
W oczy spójrz, powiedz wprost:
Absolutnie nic

Mów co chcesz my wiemy jesteś winny
Ręce w górę, nawet nie poczujesz mnie

Nie poczujesz mnie

Setlista: 01 Woodpecker From Mars (z fragmentem Delilah Toma Jonesa) 02 Midlife Crisis
03 Ricochet
04 From Out of Nowhere
05 Evidence
06 Spirit
07 Last Cup of Sorrow
08 Digging the Grave
09 Helpless
10 The Real Thing
11 Easy
12 The Gentle Art of Making Enemies
13 King for a Day
14 Ashes to Ashes
15 Just a Man Encore 1: 16 Matador
17 Epic Encore 2:
18 This Guy's in Love With You19 Why Do You Bother? (zawiera fragment Niggas in Paris Jay-Z & Kanye Westa)

Koncert do ściągnięcia stąd (free download):
Faith No More Live at Malta Festival 2012, Poznań, Poland (4 Jul 2012)
mp3, 224kbps, 152,4MB
hasło (unrar pass): hennwill

Przykazania:
Zajrzyj na stronę Faith No More.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Off Festival 2011 - #2 Destroyer

noreply@blogger.com (hennessy.williams) — Sun, 18 Sep 2011 15:44:00 +0000

↑ foto: Joanna 'frota' Kurkowska, blackboxphoto.pl/

W ubiegłym roku Artur Rojek zrobił mi megaprzyjemność i zaprosił The Tallest Man on Earth. W tym roku Artur Rojek zrobił mi megaprzyjemność i zaprosił Destroyer. Do czasu tegorocznego Offa Dan Bejar był przeze mnie widziany na żywo raz - z The New Pornographers. Ale na tamtym koncercie nie miał zbyt dużo pracy. Teraz przyjechał do Katowic ze swoją najnowszą płytą Kaputt, którą wielbię mocno. Czaiłem się na jakiś koncert Destroyera od bardzo dawna, a najbardziej to od czasu Destroyer's Rubies z 2006. To tam pojawiły się jedne z moich ulubionych numerów zespołu - Your Blood, European Oils i Painter in Your Pocket. Potem był album Trouble in Dreams z otwarciem Blue Flower/Blue Flame, zawierającym prościutką, lecz kapitalną linią fortepianu. No i w tym roku ukazała się wspomniana płyta Kaputt (polecam wersję winylową z 22 minutami materiału ekstra). Tak się już nie gra, a jednak...

Koncert nie był zbyt długi (godzina), ale tak to jest na festiwalach, więc miejmy nadzieję, że uda się jakiemuś prężnemu promotorowi ściągnąć band na samodzielny gig. Program to głównie nowa płyta. Zapraszam na retransmisję ze Sceny Leśnej.

Setlista:

01 Chinatown
02 Blue Eyes
03 My Favorite Year
04 Savage Night at the Opera
05 Kaputt
06 Painter in Your Pocket
07 Suicide Demo for Kara Walker
08 Song for America
09 Bay of Pigs

Koncert do ściągnięcia stąd (free download):
Destroyer Live at Off Festival 2011, Katowice, Poland (6 Aug 2011)
mp3, 224kbps, 97,2MB
hasło (unrar pass): hennwill

Przykazania:
Zajrzyj na stronę Destroyer (lekko przeterminowaną).
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Off Festival 2011 - #1 Current 93

noreply@blogger.com (hennessy.williams) — Mon, 22 Aug 2011 10:23:00 +0000

Note for English speaking visitors: Download link below the setlist.

W dniu zerowym Off Festivalu 2011 około 20.00 Centrum Kultury Katowice było już zapełnione. Po takim sobie supporcie (Trembling Bells) na scenę przy dźwiękach Rivers of Babylon Boney M. wyszedł David Tibet z ekipą. Po żarcie prowadzącego (w tej roli sam DT), że Current 93 są właściwie cover bandem Boney M., nastąpiła część właściwa spektaklu, czyli doskonały koncert C93. Spora dawka ostatnich utworów Davida, przeplatana inteligentną konferansjerką i rzeczami starszymi wystarczyła na ponad 2-godzinną imprezę. Rewelacyjny zespół, w którym przede wszystkim Michael Cashmore i Baby Dee zasługują na megaszacunek, pod wodzą Tibeta zabrzmiał mocno i soczyście. Zapętlone wizualizacje i oszczędne światło dołożyły swoje do czegoś w rodzaju koncertu-misterium. Brzmi to trochę nadęcie, choć sam koncert taki nie był. Zmuszenie Baby Dee do wykonania Be Optimistic Shirley Temple, zepsucie statywu mikrofonu, co spowodowało, że David wcielił się we Freddiego Mercury i parę innych żartów skutecznie wprowadzało lekkość między ciężkie dźwięki i niełatwe teksty C93. Prawdopodobnie był to najlepszy koncert tegorocznego Offa - piszę prawdopodobnie, bo nie wszystko widziałem.

Setlista:

Intro: Rivers of Babylon (Andrew Liles gra Boney M z taśmy)

01 Invocation of Almost
02 Moon
03 Honeysuckle
04 Black Ships Ate the Sky
05 I Looked to the South Side of the Door
06 She Took Us to the Places Where the Sun Sets
07 The Nylon Lion Attacks as Kingdom
08 Suddenly the Living Are Dying
09 The Nudes Lift Shields for War
10 On Docetic Mountain
11 Not Because the Fox Barks
12 Pomegranate

Encore:
13 Be Optimistic (cover Shirley Temple, Baby Dee gra i śpiewa)
14 Niemandswasser
15 Lucifer Over London
16 Whilst the Night Rejoices Profound and Still (tylko David i Michael Cashmore)

Koncert do ściągnięcia stąd (free download):
Current 93 Live at Off Festival 2011, Katowice, Poland (4 Aug 2011)
mp3, 224kbps, 209,8MB
hasło (unrar pass): hennwill

Przykazania:
Zajrzyj na stronę C93.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Off Festival 2011 - Rozpiska do druku

noreply@blogger.com (hennessy.williams) — Sun, 31 Jul 2011 16:27:00 +0000

Wzorem roku ubiegłego zrobiłem sobie własny przewodnik po Offie, którym się wspaniałomyślnie podzielę. Żeby uprzedzić pytania o nagrania, odpowiadam z góry na wszystkie: Nie wiem. Zasada jest stała: jeśli artyści się godzą to nagrywam, jeśli posłuchają nagrania i je klepną to wrzucam.

Instrukcja obsługi:
1. Ściągnij wersję do druku - jpg-i & pdf-y poniżej. Najlepiej klik prawym i "zapisz element docelowy jako".
2. Odpal drukarkę.
3. Jeśli trzeba, ustaw orientację poziomą.
4. Drukuj.
5. Weź długopis, pisak, ołówek (niepotrzebne skreślić) i zaznacz sobie swoje plany (jak na winietce niniejszego wpisu).
6. Złóż i schowaj do portfela.
7. Sprawdzaj, czy coś się czasem nie zmieniło na oficjalnej stronie Off Festu.

Czwartek - 19.00 Trembling Bells, 20.30 Current 93 (!)
Piątek - jpg, pdf
Sobota - jpg, pdf
Niedziela - jpg, pdf

Całość (ZIP) - jpg (3,1M), pdf (4,3M)

I jeszcze ogłoszenie: W sobotę, 6 sierpnia 2011 roku o godzinie 11:00 na Orliku Młodzieżowego Domu Kultury w Parku Załęskim w Katowicach (ul. Gliwicka 212/214) odbędzie się oficjalny mecz piłkarski Porcys i Screenagers. Sześcioosobowe drużyny (bramkarz + pięciu zawodników w polu) zagrają 2 x 45 minut (10 minut przerwy). Zmiany lotne, hokejowe. W składach dopuszczalni są wszyscy redaktorzy, którzy kiedykolwiek opublikowali chociaż jeden tekst na stronach danego serwisu. Nie ma limitu graczy w szerokiej kadrze, ale oba serwisy zobowiązują się opublikować pełne kadry (wraz z numerami zawodników) na swoich profilach facebookowych do godziny 23:59 dnia 31 lipca 2011 i tylko te składy będą obowiązywać w trakcie meczu.

Portishead w Poznaniu, czyli Silence please

noreply@blogger.com (hennessy.williams) — Sat, 16 Jul 2011 16:34:00 +0000

↑ foto: Joanna 'frota' Kurkowska, blackboxphoto.pl/

Drogi na Euro 2012 się robią (podobno się uda zdążyć na Euro 2016), więc gdy spóźniony o jakieś 3 godziny dotarłem do Poznania, Fleet Foxes właśnie zaczynali swój występ. Trochę widziałem z brzegu jeziora, trochę zza bramek, trochę ze strefy gastro (sorry, byłem bardzo spragniony), a trochę normalnie. Ten wstęp jest po to, by usprawiedliwić brak jakiegokolwiek dźwięku z gigu średnio rączych chłopaków.

Portishead, tak... Jestem w grupie tych, którym Third się bardzo podobało, ale nie spodziewałem się, że kawałki z tego właśnie albumu będą najmocniejszymi momentami koncertu. Całość była OK, poprawna, dość wierna temu, co znamy z płyt, jednak nowe numery zabrzmiały fantastycznie i dla mnie były najjaśniejszym punktem wypadu na Maltę. Beth zdołowała najweselszych członków mojej ekipy wypadowej - neurotyczny spektakl można więc uznać za udany. Nie będę przedłużać, na koniec z tego miejsca podziękuję tylko tym, którzy przyszli na koncert, a nie na pogaduszki o legendarnej już dupie Maryni. Stwierdzam, że niestety liczba organizowanych na koncertach zlotów półgłówków się powiększa i obawiam się, że niedługo ktoś będzie musiał wymyślić coś na wzór "silent disco", by pozwolić pozostałym obecnym cieszyć się z muzyki.

Setlista:

01 Silence
02 Hunter
03 Mysterons
04 The Rip
05 Numb
06 Magic Doors
07 Sour Times
08 Wandering Star
09 Machine Gun
10 Over
11 Glory Box
12 Nylon Smile
13 Cowboys
14 Threads
15 Roads

Encore:
16 We Carry On

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Portishead Live at Malta Festival 2011, Poznań, Poland (6 Jul 2011)
mp3, 224kbps, 146,8MB
hasło (pass): hennwill

Przykazania:
Zajrzyj na stronę Portishead.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Bolo #36 - Bolo i statystyka

noreply@blogger.com (hennessy.williams) — Fri, 01 Jul 2011 15:15:00 +0000

W części trzydziestej szóstej Bolo sprawdza statystyki.
(klik by powiększyć)

Autor: Tomasz Niewiadomski

A następnym razem Bolo w odcinku religijnym.

Sufjan Stevens w Warszawie, czyli Spektakularny show

noreply@blogger.com (hennessy.williams) — Sat, 25 Jun 2011 17:11:00 +0000

Na samym początku mego listu pragnę powiadomić, że ta strona jeszcze dycha. Może słabo, ale jakieś życie się tu jeszcze tli. Z archiwum majowego postanowiłem wydobyć koncert Sufjana Stevensa, który to gig był pod wieloma względami był absolutnie wyjątkowy na warszawskiej ziemi.

Rozpoczynające pierwszy występ Sufjana w naszym kraju Seven Swans miało zarówno coś z lekkości Snu Nocy Letniej jak i z ciężaru gatunkowego Jeziora Łabędziego, a kołyszący początkowo do snu głos Stevensa wzniósł nas wysoko, poprzez poduszki z cumulusów, wprost do gwiazd.

Ethan, Furs.fm

Sufjan i jego 10 osobowy zespół zafundowali słuchaczom fizyczne, jaskrawe doznania, tak jakby przerysowanie muzycznych, wizualnych i choreograficznych patentów, otarcie oprawy wizualnej o kicz, było sposobem na uczynienie popowego spektaklu nośnikiem głębszej treści.

PopUp Music

Sufjan na żywo sprawia, że kocha się go jeszcze mocniej, a jego utwory stają się jeszcze bardziej emocjonalne. I nieważne, czy akurat gra na gitarze melancholijną piosenkę ("Casimir Pulaski Day”), siada przy fortepianie ("Concerning the UFO Sighting Near Highland, Illinois”), razem ze swoim dziesięcioosobowym zespołem przenosi nas w świat chaosu i zgubienia ("Vesuvius”), czy zaprasza do tańca i zabawy („Impossible Soul) – wszędzie jest niesamowicie.

Piotr, Fuck You, Hipsters!

Sufjan zmajstrował najpiękniejsze i najlepiej dobrane projekcje z wszystkich, jakie miałem dotąd okazję oglądać na żywo, w pełni zsynchronizowane z retro-futurystycznym oświetleniem i całą akcją sceniczną. Zastępy instrumentów dobrano jakby symetrycznie: dwa dęciaki, dwa zestawy perkusyjne, dwóch klawiszowców - analogowy i cyfrowy - oraz dwie chórzystki. Te ostatnie z przesłuchań do tanecznego "Mam talent" wyleciałyby jeszcze przed włączeniem kamer. A Sufjan powierzył im dwugodzinną choreografię. Sam rozbrajająco niezgrabny stworzył najbardziej spektakularny show, na jaki można sobie pozwolić pozostając spontanicznym, naturalnym - sobą.

Mariusz Herma, T-Mobile Music

Większa część koncertu na wideło, offmusic.pl

Setlista

czyli:

01 Seven Swans
02 Too Much
03 Age of Adz
04 Heirloom
05 I Walked
06 Now That I'm Older
07 Get Real Get Right
08 Vesuvius
09 I Want to Be Well
10 Futile Devices
11 Impossible Soul

Encore:
12 Concerning the UFO Sighting Near Highland, Illinois
13 Casimir Pulaski Day
14 Chicago

Koncert do ściągnięcia stąd:
Sufjan Stevens Live at Teatr Polski, Warszawa, Poland (5 May 2011)
mp3, 224kbps, 215,1MB
hasło (pass): hennwill
lossless version soon@dime

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs Sufjana Stevensa.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

The National znów w Polsce, czyli z KRK do WAWY droga niedaleka

noreply@blogger.com (hennessy.williams) — Mon, 28 Feb 2011 11:20:00 +0000

↑ foto: The National (Kraków)

Polski koncert nr 3 - Kraków, Studio
Polski koncert nr 4 - Warszawa, Stodoła

Jak to jest z tymi Neszynalami? Nagrali High Violet - płytę bardzo dobrą, ale nie doskakującą do Alligatora (2005) ani nawet Boxera (2007) i nagle... SŁAWA! Stodoła wyprzedana, w Klubie Studio ciasno, bilety na wcześniejszy Ars Cameralis poszły w godzinę... Jak gdzieś przeczytałem lub usłyszałem, ekipa sukces tłumaczy tym, że wzięli po kilka najlepszych patentów z poprzednich albumów i wyszła im wypadkowa w postaci HV. Ale nie ma w tym wyrachowania. W każdym razie dla mnie nie ma.

The National przybyli do Polski z Sharon Van Etten, którą warto poznać, jeśli ktoś jeszcze tego nie uczynił. Wprawdzie niektórzy bywalcy stodół (przez małe "s") nie podzielą pewnie mojej opinii, ale co mi tam - jako support Sharon była super. Muzyka to spokojniejsza od tej co to ją gwiazda wieczoru uprawia, głos jakich wiele w sumie, ale kompozycje niebanalne, aranże nieoczywiste, więc do grona nudziarzy bym SVE nie zaliczał. Szufladka "pani z gitarą" jest pojemna, więc kolejny album (Epic) się w niej zmieści.

Teraz o gwoździu imprezy. Nie będę porównywać Krakowa z Warszawą, bo to tanie by było. Koncerty były różne, mimo że większość programu się pokryła. Cieszę się więc, że mogłem być na obu, bo wspólnie złożyły się na setlistę marzeń (bez egzaltacji piszę). Available i Cardinal Song z Sad Songs for DL, Wasp Nest i About Today z Cherry Tree, Secret Meeting, Lit Up i Geese z Alligatora. Plus trochę Boxera, plus cały HV.

Konferansjerka nieco słabsza niż w Chorzowie parę miesięcy temu, ale może po prostu nie musieli rozbijać atmosfery siedzącego teatru, bo grali w luzackich miejscach, które im przypomniały, jak zaczynali - duszne kluby, opary piwa, szalejąca publika.

Jeśli chodzi o audio, to koncert krakowski można znaleźć na Dajmie, ale możliwe, że wypłynie też w archive.org/. Co zaś się tyczy tego warszawskiego, to było tak:

Setlista:

01 Runaway
02 Anyone's Ghost
03 Secret Meeting
04 Bloodbuzz Ohio
05 Slow Show
06 Squalor Victoria
07 Afraid of Everyone
08 Conversation 16
09 Little Faith
10 Available > Cardinal Song
11 Sorrow
12 The Geese of Beverly Road
13 Abel
14 Green Gloves
15 England
16 Fake Empire

Encore:
17 About Today
18 Mr. November
19 Terrible Love
20 Vanderlyle Crybaby Geeks (acoustic)

Zapis koncertu dzięki uprzejmości zespołu możecie znaleźć w ARCHIWUM The National.

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs The National.
Kup oryginalną płytę.

Space Invaders in Rome, czyli Najeźdzcy z kosmosu w Rzymie #2

noreply@blogger.com (hennessy.williams) — Fri, 21 Jan 2011 20:31:00 +0000

Trochę to trwało, ale w końcu jest - druga część spaceru po Rzymie (Włochy) śladami Space Invadera. Część pierwszą wrzuciłem tu. Ci, którzy jeszcze nie widzieli Wyjścia przez sklep z pamiątkami (Exit Through the Gift Shop) Banksy'ego, powinni szybko nadrobić zaległości, bo to jeden z najfajniejszych filmów ubiegłego roku. Ci, którzy widzieli, znajdą w tym poście potwierdzenie skali działań świra z Paryża.

Jeszcze zanim fotki, to słów parę nie na temat. Nietrudno zauważyć, że ostatnio nieco się opuściłem w pisaniu czegokolwiek w tym miejscu. Powodów jest kilka:

ubiegły rok w ilości nagrań do obrobienia mocno mnie wykończył i zwyczajnie nie chce mi się na razie babrać w dźwiękach (czyt. nagrywam, ale nie obrabiam i nie wrzucam),
mam jakąś blokadę w pisaniu o muzyce (czyt. słucham płyt, ale nie chce mi się o nich pisać),
zaangażowałem się mocno w pewien projekt (słowo - wytrych) muzyczny, który zajmuje mi sporo czasu (czyt. wkręcam się w coś fajnego dla mnie, ale nie mogę na razie nic więcej powiedzieć, bo sam nie wiem, co z tego wyniknie).

W związku z powyższym, wprawdzie blog nie zdycha, ale:

jeśli będę mieć jakieś koncerty, którymi warto się będzie podzielić, to prędzej znaleźć je będzie można na Dime'ie niż tu,
jeśli będę mieć coś poważniejszego do powiedzenia o muzyce, to zrobię to tu,
jeśli będę chciał podzielić się na szybko jakąś fajną muzyką, to raczej zrobię to na fejzbuku.

I jeszcze polecanki:

jakoś mało ciekawych rzeczy się przytrafia ostatnio w sieci, więc zawęziłem poważnie miejsca, do których zaglądam regularnie - są to Polifonia Chacińskiego, Ziemia Niczyja Hermy i MKKM Szpaka, z którym to często się rozjeżdżam gustownie, ale lubię go czytać,
dawno temu miałem napisać co nieco o ciekawej inicjatywie o nazwie Sopot Melody Day - trójmiejscy zapaleńcy organizują fajne koncerty, a więcej info można znaleźć tu,
w lutym rusza nowy klub na Mokotowie, a dokładnie przy Czerskiej - nazywa się Ósmy Dzień Tygodnia i na razie szukajcie go na fejzbuku.

A teraz już ino najeźdzcy...

Podsumowanie 2010

noreply@blogger.com (hennessy.williams) — Thu, 30 Dec 2010 09:35:00 +0000

David

Christina

Europa

Ameryka

Lepsze czasy

Lepsze rzeczy

Woda w piekle

Zimna woda

Gåta för Hennessy

noreply@blogger.com (hennessy.williams) — Thu, 23 Dec 2010 14:11:00 +0000

Pewien anonimowy internauta poprosił mnie o rozwiązanie zagadki. Lubię rozwiązywać zagadki, więc odparłem - spróbuję. Zagadka brzmiała:

Co to za stary numer, który gra na koncercie gdy na scenę wchodzi TTMOE?

Dane: stary numer, śpiewany po szwedzku ewentualnie w innym skandynawskim języku.
Szukane: imię, nazwisko, tytuł piosenki.

(minęły 2 dni)

Odpowiedź brzmi:

Håkan Hellström jest w Szwecji gwiazdą od lat. Śpiewa głównie po szwedzku, więc w Europie raczej go nie znają. Solo działa od roku 2000, a wcześniej udzielał się głównie w dwóch formacjach - grał na perkusji w Honey Is Cool (zespół Karin Dreijer z The Knife i Fever Ray) i w Broder Daniel (sławni stali się po nagraniu soundtracku do Fucking Åmål). Jego nowa płyta 2 steg från paradise jest już platynowa, co oznacza coś innego niż u nas, a mianowicie, że sprzedał jej sporo. Poszukiwany kawałek jest zaś tytułowym utworem z jego poprzedniego albumu z 2008 roku, więc wcale nie jest taki stary - För sent för Edelweiss. Tak więc Za późno na szarotkę...

PS. Na obrazku Göteborg (miasto Håkana i Jensa Lekmana).

Paula i Karol - Overshare (2010), czyli Żoliborz vs. Ontario

noreply@blogger.com (hennessy.williams) — Thu, 09 Dec 2010 19:54:00 +0000

Paula i Karol mają płytę. Taką z zespołem. Większość utworów znałem już z koncertów, ale części nie poznałem. Może jestem jakiś zamroczony, ale na przykład Goodnight Warsaw zajarzyłem dopiero pod koniec. Chcę przez to napisać, że aranżacje zaskakują. I teraz pora odetchnąć z ulgą - zaskakują pozytywnie. Nie mówiłem im tego wcześniej, ale bałem się płyty w większym składzie. Urzekli mnie kiedyś grając we dwójkę, prosto, bez kombinowania i dlatego miałem jakiś nieokreślony bliżej niepokój przed odtworzeniem krążka. Ale stało się i dobrze się stało. Płyta fajnie brzmi, brudy koncertowe zostały godnie zastąpione przez smaczki aranżacyjne, nie zniknął spontan, szczerość, radość grania. Jestem przekonany, że gdyby ten album ukazał się 80 lat temu, to i Buster Keaton by się uśmiechnął.

A teraz skończę, bo wzruszenie odbiera mi głos. Oto moje pierwsze kredyty na płycie...

Pocztówka ze Szwecji #2, czyli The Tallest Man on Earth - Wieczór 2

noreply@blogger.com (hennessy.williams) — Tue, 07 Dec 2010 23:26:00 +0000

Ogólnie program ten sam, co dzień wcześniej. Bo jednej zmiany kolejności nie ma co liczyć. Ale nie ma dwóch takich samych koncertów TTMOE - tym razem mniej gadał i lepiej grał. W każdym razie dla mnie zdecydowanie lepiej, bo nie musiałem się głupio uśmiechać, że niby rozumiem dowcipy. Choć publiczność jakaś fajniejsza była 24 godziny wstecz. Dobra, dość.

Dla formalności - setlista:

1. Intro
2. A Field of Birds
3. Burden of Tomorrow
4. I Won't Be Found
5. Pistol Dreams
6. Love Is All
7. King of Spain
8. Thousand Ways
9. The Wild Hunt
10. Like the Wheel
11. Tangle in This Trampled Wheat
12. The Gardener
13. Where Do My Bluebird Fly
14. Thrown Right at Me (with Idiot Wind)

Encore:
15. The Dreamer
16. Kids on the Run

Bonus obrazkowy zawiera duet z Amandą. Press play.

Pocztówka ze Szwecji #1, czyli The Tallest Man on Earth - Wieczór 1

noreply@blogger.com (hennessy.williams) — Tue, 07 Dec 2010 13:25:00 +0000

Pierwszy z dwóch koncertów The Tallest Man on Earth w Södra Teatern był taki:

1. Gadany - pewnie ze 20 minut konferansjerki by się w sumie zebrało. Ludzie świetnie się bawili, z werwą i animuszem reagowali na żarty, śmiali się do rozpuku, no po prostu boki zrywać. Ni cholery nie rozumiałem, bo Kristian gadał po szwedzku. Słowa, które poznałem: Feist, Cat Power, Annie Lennox, Bob Dylan.

2. Wolny - miałem wrażenie, że wszystkie kawałki Najwyższy grał wolniej niż zwykle. Może to ten północny klimat sprawia, że człowiek jest bardziej misiowaty.

3. Świetny - Thrown Right at Me Krystek zaśpiewał w duecie z Amandą Bergman, znaną jako Idiot Wind (tak, to z Dylana), Hajen, Jaw Lesson. Idiot Wind był/a także supportem. Saportuje też Kristiana w życiu.

Setlista:

1. Intro
2. A Field of Birds
3. Burden of Tomorrow
4. I Won't Be Found
5. Pistol Dreams
6. Love Is All
7. King of Spain
8. Thousand Ways
9. The Wild Hunt
10. Tangle in This Trampled Wheat
11. Like the Wheel
12. The Gardener
13. Where Do My Bluebird Fly
14. Thrown Right at Me

Encore:
15. The Dreamer
16. Kids on the Run

Poniżej wideło wczorajszych bisów, czyli:
- Thorn in My Side - fragmencik, bo nawet nie fragment kawałka Eurythmics,
- The Dreamer,
- Kids on the Run - no jak już pianino stało, to trzeba było skorzystać.

Muzyka Końca Lata znów w Hydrozagadce, czyli Maki i Chłopaki też

noreply@blogger.com (hennessy.williams) — Mon, 29 Nov 2010 09:00:00 +0000

↑ grafika: Błażej Król

Dnia 26 listopada 2010 roku w praskim (Warszawa) klubie Hydrozagadka wystąpiły dwa zespoły z Mazowsza: Maki i Chłopaki oraz Muzyka Końca Lata. Oba zagrały utwory z nowych płyt, których niestety jeszcze nie ma.

W programie Makiego i chłopaków nie zabrakło tym razem osławionych Albatrosów, choć nasze redakcyjne kamery zarejestrowały Karierę (no dobra, Albatrosy też, ale na razie ich nie wypuszczam).

Po elektryzującym secie M+Ch na scenie pojawiła się gwiazda wieczoru - Muzyka Końca Lata. W kulisach pojawiła się informacja, że lider formacji, niejaki Zmywak ma już podpisany kontrakt na XIII edycję Tańca z gwiazdami. Koncert obfitował w niesamowite efekty specjalne i zwroty akcji. W kronikach zapiszą się wzorowane na klasycznym klipie Boba Dylana Subterranean Homesick Blues wizualizacje tekstu do Ja wiem mała, co równocześnie było oświadczynami osoby z widowni płci męskiej osobie z widowni płci żeńskiej (odpowiedź twierdząca). Petardy zostały odpalone także przy Soplu - kowerze Paul Pavique Movement, który z kolei do proszenia o rękę z pewnością by się nie nadawał. Ale my posłuchajmy i obejrzyjmy wspólnie premierowy zapis wideo utworu Szkoda czasu.

Sądzę, że ekipa MKL nie zdaje sobie sprawy, jak świetny koncert zagrała. Zdecydowanie najlepszy, jaki w tym roku widziałem. I nie jest to tekst sponsorowany, bo choć była możliwość odzyskania kasy za bilet to my, the People, z niej nie skorzystaliśmy.

The National na Ars Cameralis, czyli Koledzy Prince'a

noreply@blogger.com (hennessy.williams) — Sun, 14 Nov 2010 17:49:00 +0000

↑ foto: The National (Chorzów)

Po koncercie Laurie Anderson (do którego będę chciał jeszcze wrócić kiedyś może, nie wiem) to druga impreza tegorocznego Ars Cameralis, na którą wyruszyłem. The National i Midlake. Gdyby grali oddzielnie musiałbym jechać dwa razy, a tak udało się załatwić sprawę za jednym zamachem. Do Midlake też będę chciał jeszcze wrócić kiedyś może, nie wiem.

Tymczasem The National. Najmniejszy koncert, jaki grali od lat. Bilety zniknęły błyskawicznie, co osobom, dla których 'rano' zaczyna się około 11.00, będzie się jeszcze odbijać czkawką co najmniej do lutego (rozwijam myśl - zespół wraca do Polski w lutym na dwa koncerty: Kraków i Warszawa). Chorzowski Teatr Rozrywki to fajne miejsce, choć w organizacji koncertów rockowych przeszkadzają trochę krzesła. Z drugiej strony wokaliści, którzy lubią szwendać się między ludźmi, mogą łazić po oparciach. Napakowana widzami sala od trzeciego kawałka już na szczęście stała, więc siary przed gośćmi z zagranicy nie było.

Zespół jest w formie. Zagrał czadowy koncert złożony ze smutnych piosenek, a w przerwach zabawiał nas żartobliwymi gadkami o niczym (o bracie Matta - fanie metalu, o Prinsie - przyjacielu zespołu, o małej różnicy między Hiszpanami a Holendrami). Oprócz jazdy obowiązkowej tegorocznej trasy, czyli kawałków z High Violet i Boxera, usłyszeliśmy kilka kilerów z Alligatora, medley Available i Cardinal Song z Sad Songs for Dirty Lovers i specjalną improwizację w hołdzie Henrykowi Mikołajowi Góreckiemu.

Setlista była taka:

01 Runaway
02 Anyone's Ghost
03 Mistaken for Strangers
04 Bloodbuzz Ohio
05 Slow Show
06 Squalor Victoria
07 Afraid of Everyone
08 Available > Cardinal Song
09 Conversation 16
10 Sorrow
11 Apartment Story
12 Abel
13 Daughters of the Soho Riots
14 England
15 Fake Empire

Encore:
16 A Tribute to Henryk Mikolaj Górecki
17 Start a War
18 Mr. November
19 Terrible Love
20 Vanderlyle Crybaby Geeks (acoustic)

Koncert dzięki uprzejmości zespołu możecie znaleźć w ARCHIWUM The National. Zwykle w ciągu 2-3 dni pojawiają się tam także empetrójki.

Bolo #35 - Bolo jedzie na gapę

noreply@blogger.com (hennessy.williams) — Sun, 31 Oct 2010 09:07:00 +0000

Po ponad półrocznej przerwie Bolo powraca na finałowe odcinki...

W części trzydziestej piątej Bolo jedzie na gapę.
(klik by powiększyć)

Autor: Tomasz Niewiadomski

A w następnym odcinku Bolo sprawdzi statystyki.

Off Festival 2010 - #13 The Very Best

noreply@blogger.com (hennessy.williams) — Wed, 22 Sep 2010 16:01:00 +0000

Tego koncertu w tym miejscu pewnie nikt się nie spodziewał. Dla wielu była to najlepsza impreza całego festiwalu. Czarny ląd na Śląsku Czarnym - Afryka w Katowicach. To był najgorętszy koncert jaki widziałem w namiocie. Z sufitu lał się strumień potu, na ziemi tworzyły się kałuże, wódka krążyła między zespołem a publiką, dmuchane palmy zrobiły furorę nie mniejszą od tej na Rondzie de Gaulle'a w Warszawie.

Krótko mówiąc: The Very Best.

Esau Mwamwaya z Malawi skumał się kiedyś londyńskim duetem Radioclit i nagrali swoje wersje kawałków Vampire Weekend, M.I.A. czy Michaela Jacksona. Płyta ukazała się tylko na wypalanej domowo cedeczce. Spodobała się twórcom i odbiorcom, więc Najnajlepsi poszli za ciosem i wypuścili regularne CD zatytułowane Warm Heart of Africa. Na Offie wystąpili razem z didżejem Mo-Laudi. Dla jednych niezłe jaja (szczególnie radosne reakcje na Yeasayera i Majkela), dla drugich kawał energii, dla jeszcze innych i to, i to. Zdaję sobie sprawę, że samo audio nie odda atmosfery koncertu, ale co tam, wrzucam.

Setlista:

01 Chalo
02 Angonde
03 Julia
04 Wena
05 Unknown
06 Kamphopo
07 Get It Up
08 Kada Manja
09 Mulomo (Ambling Alp)
10 Warm Heart of Africa

Encore:
11 Will You Be There
12 Tengazako

Wystąpili:

Esau Mwamwaya
Johan Hugo
DJ Tron
Mo-Laudi

Koncert do ściągnięcia stąd:
The Very Best Live at Off Festival 2010, Katowice, Poland (8 Aug 2010)
mp3, 224kbps, 112MB
hasło (pass): hennwill
lossless version soon@dime

Przykazania:
Zajrzyj na majspejs The Very Best.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Off Festival 2010 - #12 Dinosaur Jr.

noreply@blogger.com (hennessy.williams) — Mon, 20 Sep 2010 17:50:00 +0000

↑ foto: Joanna 'frota' Kurkowska, blackboxphoto.pl/

Dinozaur ma pecha. Ten od Spielberga wyginął jakieś 65 milionów lat temu. Ten od J Mascisa dotarł do Katowic bez sprzętu. Pewne linie lotnicze, których nazwy nie będę wymieniać (niemieckie i do luftu) zgubiły młodemu dinozaurowi sprzęt. Ale nie ma tego złego - przynajmniej w przypadku Dinosaur Jr... Gitarę pożyczyli od Palla Jenkinsa z The Black Heart Procession, efekty od No Age, resztę roboty wykonał realizator dźwięku, a my dostaliśmy koncert brzmiący inaczej niż wszystkie dotychczasowe D-Jr.

Setlista prezentowała się tak:

czyli:

01 Thumb
02 Budge
03 In a Jar
04 Imagination Blind
05 Get Me
06 Pieces
07 Feel the Pain
08 Over It
09 Little Fury Things
10 Raisans
11 Just Like Heaven (The Cure cover)
12 Freak Scene
13 Gargoyle
14 Chunks

I teraz sprawa kłopotliwa - niestety zespół ze względów kontraktowych nie zgodził się na udostępnienie koncertu w empeczy do ściągnięcia. Ale za to jest zgoda na streaming, więc odsłuchać można, ale tylko z poniższego plejerka.

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs Dinosaur Jr.
Kup oryginalną płytę.
Nie wrzucaj zripowanego koncertu na inne serwery.

Breaking News

noreply@blogger.com (hennessy.williams) — Wed, 08 Sep 2010 15:59:00 +0000

Jest sprawa. Nie lubię mp3. Przesłuchałem sobie jeszcze raz koncert TFL tym razem na różnych sprzętach i plejerkach i to, co w wave'ach brzmiało znośnie, po przerobieniu na mp3 wyszło nie za dobrze. Tak że strasznie Was przepraszam, ale wyrzućcie wczorajsze pliki do kosza i ściągnijcie sobie całość jeszcze raz. Całkiem gratis. Poprawiłem miks.

Off Festival 2010 - #11 The Flaming Lips

noreply@blogger.com (hennessy.williams) — Tue, 07 Sep 2010 16:05:00 +0000

↑ foto: Joanna 'frota' Kurkowska, blackboxphoto.pl/

Dzisiejszy wpis sponsoruje moje przerośnięte ego. Wszystkie przytoczone poniżej fakty (autentyczne - ma się rozumieć) należy traktować śmiertelnie poważnie.

Od wczoraj jestem poniżany, obrażany, mieszany z błotem. Wróg publiczny numer jeden. Jak mogłeś... Tak na Ciebie liczyliśmy... Ićpanfuj... Dzia-do-stwo! Nie, no jasne - Gaba jest super, ale nie pójść na TFL?

Ja wiedziałem, że tak będzie. Zapragnąłem:

Być jak Palikot i Macierewicz w jednym.
Być jak Coelho i Grochola.
Być jak Scaruffi i Leszczyński.

Poczułem ten dreszczyk i teraz już wiem, że jak będę duży to zostanę politykiem.

Po tym grafomańskim wstępie mogę przejść do rzeczy. Rozdwoiłem się. Bo dla wielu miał to być najważniejszy koncert tegorocznego Off Festivalu - The Flaming Lips. Dla mnie chyba też i w sumie był, choć nie bez pewnych "ale":

"Ale" #1 - momentami szoł przysłaniał muzykę.
"Ale" #2 - zamiast długich gadek, jak ta przed I Can Be a Frog, zespół mógł dorzucić The Yeah Yeah Yeah Song do setlisty.
"Ale" #3 - właściwie, nie mam więcej "ale".

Ogólnie było znakomicie. Wayne jest wariatem, o czym powszechnie wiadomo, koledzy też nie niezgorsze świry, więc nudno nie było. Grali nowe, grali stare jak nowe, grali piłkami. Wayne nawet grał Bono. Wprawdzie nadal mam lekki problem z Embryonic, ale muzycznie koncert łyknąłem jak Grolscha - bez oporów i obaw o narażenie się na czkawkę. Ulubiony moment - The W.A.N.D. Ulubiony tekst - "C'mon". Ulubiona wizualizacja - otwarcie.

Poczułem ten dreszczyk i teraz już wiem, że jak będę duży to zostanę Waynem Coyne.

PS. Podczas koncertu zrobiłem około 20 km biegając między Główną a Trójkową. Woda by się przydała.

Setlista to odrębna kwestia - nie wiem czy na każdy koncert rysowana jest odrębna, ale wygląda super. Tę poniżej miał ze sobą realizator:

Finalnie w tekście setlista wygląda tak:

01 In Excelsior Vaginalistic
02 The Fear
03 Worm Mountain
04 Silver Trembling Hands
05 She Don't Use Jelly
06 The Sparrow Looks Up at the Machine
07 I Can Be a Frog
08 Yoshimi Battles the Pink Robots, Pt. 1
09 See the Leaves
10 Pompeii am Götterdämmerung
11 Taps
12 The W.A.N.D.
13 Do You Realize??

Wystąpili w składzie:

Wayne Coyne - wokal, gitara
Steven Drozd - keyboard, gitara, wokal
Michael Ivins - bas
Kliph Scurlock - perkusja
Derek Brown - gitara

Koncert do ściągnięcia stąd:
The Flaming Lips Live at Off Festival 2010, Katowice, Poland (8 Aug 2010)
mp3, 224kbps, 141,1MB
hasło (pass): hennwill
lossless version@dime

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs The Flaming Lips.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Off Festival 2010 - #10 Kucz/Kulka

noreply@blogger.com (hennessy.williams) — Mon, 06 Sep 2010 15:56:00 +0000

Gdy na początku tego roku grali trasę z materiałem ze Sleepwalk, nie udało mi się zgrać terminów i koncerty mnie ominęły. Ale na szczęście jest Off - pomyślałem. I rzeczywiście - w zapowiedziach pojawiło się hasło Kucz/Kulka. Niestety na każdym festiwalu jest tak, że ktoś musi zacząć, a ktoś grać w tym czasie, co największa gwiazda festiwalu. Nawet to rozumiem. Ale dlaczego właśnie oni trafili pod The Flaming Lips? Powiedziało się: trudno i trzeba było pomyśleć nad maszynką do rozdwajania.

Na scenie do Kucza/Kulki dołączyli muzycy, których znamy ze współpracy z Gabą - Wojtek Traczyk i Robert Rasz. Efekt tego dołączenia był dobry - materiał z płyty zabrzmiał inaczej niż na płycie. Absolutnie nie zarzucam niczego muzykom, którzy pojawili się gościnnie na albumie, ale koncertowy skład był moim zdaniem bardziej zgrany i przez to całość wypadła nawet lepiej niż na cedeczce. Konrad Kucz otoczył się sprzętem i wydobywał z niego różnej proweniencji dźwięki (ci, którzy czytali książeczkę do płyty wiedzą o czym mowa), a Gaba otoczyła się mikrofonem i wydobywała dźwięki z siebie.

Czytelnicy recenzji i relacji z poprzednich koncertów K/K (lub po prostu ich uczestnicy), wiedzieli już, że można się spodziewać coverów (a ja wiedziałem, że mogę się spodziewać mojego ulubionego Recurring). Po odegraniu w oryginalnej kolejności całej płyty tak się stało. Najpierw klasyk Jefferson Airplane White Rabbit w równie kwasowej/psychodelicznej wersji co oryginał, a potem na koniec koncertu cudna przeróbka Dust in the Wind (Kansas).

Co do frekwencji - wprawdzie jak powiedziała Gaba, wszyscy jej znajomi poszli na TFL, ale i tak namiot był przyzwoicie wypełniony. Wstydu nie było, ale następnym razem przyjdźcie wszyscy.

Setlista:

01 Old
02 Electric Sheep
03 Dead Yet
04 The Clock
05 Got a Song
06 International Man of Misery
07 Keep It Down
08 Island
09 Recurring
10 New!
11 Celluloid
12 Your Drum
13 Man of Winter
14 "H"/live
15 White Rabbit (Jefferson Airplane cover)
16 Dust in the Wind (Kansas cover)

Zagrali w składzie:

Konrad Kucz - elektronika
Gaba Kulka - wokal
Robert Rasz - perkusja
Wojtek Traczyk - kontrabas

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Kucz/Kulka Live at Off Festival 2010, Katowice, Poland (8 Aug 2010)
mp3, 224kbps, 106,5MB
hasło (pass): hennwill
lossless version soon@dime

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs Kucza/Kulki.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Off Festival 2010 - #9 Nathalie and the Loners

noreply@blogger.com (hennessy.williams) — Fri, 03 Sep 2010 14:13:00 +0000

Gdy ze Sceny Leśnej dochodziły jeszcze odgłosy Manescape, a za chwilę próbę zacząć mieli chłopaki z Plum, w namiocie trójkowym zainstalowała się Natalia Fiedorczuk z zespołem, czyli Nathalie and the Loners. Byłem strasznie ciekaw jak wypadnie na żywo artystka, której płyty Go, Dare i wcześniejszy album Driving With a Hand Brake On (z grupą Orchid) przez pewien czas latały na repeacie w moim ajpodzie. I jak klimat festiwalowy zadziała z muzyką nieco cichszą.

Zaczęło się od dwóch nowych piosenek i jeśli cała nadchodząca (kiedyś) płyta będzie na takim poziomie, to radość moja będzie wielka. Choć to chyba gruby nietakt mówić o radości w przypadku smutnych piosenek. Na specjalne życzenie publiczności był też utwór po polsku. Mimo, że okoliczności były mało sprzyjające (hałasy z boku, mało kameralny nastrój, awaria komputera), koncert z tzw. prawdziwym żywym składem wypadł fajnie. Szkoda, że tak krótko, ale to powinno być motto każdego festiwalu.

Setlista:

01 Cats on Fury
02 All of the Sudden
03 Pretty Sad
04 Nerwowy potwór
05 Thoughts
06 Dancing
07 Mouths Cradle
08 It Is So

Wystąpili w składzie:

Natalia Fiedorczuk - wokal, gitara, keyboard
Karolina Rec - wiolonczela
Tomasz Śliwka - gitara
Maciej Cieślak - perkusja

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Nathalie and the Loners Live at Off Festival 2010, Katowice, Poland (7 Aug 2010)
mp3, 224kbps, 51,2MB
hasło (pass): hennwill
lossless version soon@dime

Przykazania:
Zajrzyj na majspejs NatL.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

Off Festival 2010 - #8 Casiokids

noreply@blogger.com (hennessy.williams) — Thu, 02 Sep 2010 18:05:00 +0000

↑ foto: Mikołaj Kuchowicz, kuchomik.eu/

Skandynawia miała w tym roku mocną reprezentację na Offie. W czubie najlepszych koncertów z pewnością znajdują się Norwegowie z Casiokids. Pochodzą z Bergen (ciekawe czy kolegują się z Kings of Convenience), mają sobie 5 lat, nagrali 2 płyty - najnowsza jest z tego roku. I najważniejsze - absolutny mistrz fryzjerski dba o wizerunek ich lidera.

Podobno kiedyś grali w przedszkolach - ich muzyka musiała się tam podobać. Melodyjne i proste to na pozór, ale wiadomo jak to z pozorami bywa. Jedno jest pewne: muszą mieć talent i nierówno pod sufitem, bo grając jak grają i śpiewając po norwesku, robią karierę na Wyspach. A że tam frików sporo, to żeby się wybić coś umieć trzeba. Na Offie dali 40-minutowy koncert i są nim tak zachwyceni (publicznością też), że - jak mi rzekł ich menago - koniecznie chcą wrócić do Polski jeszcze w tym roku.

Setlista:

01 Bagamoyo
02 Grønt lys i alle ledd
03 En vill hest
04 London Zoo
05 Verdens største land
06 Finn bikkjen!
07 Fot i hose

Wystąpili w składzie:

Ketil Kinden Endresen
Fredrik Øgreid Vogsborg
Omar Emanuel Johnsen
Kjetil Bjøreid Aabø
Eirik Utne

Koncert do ściągnięcia stąd (download):
Casiokids Live at Off Festival 2010, Katowice, Poland (8 Aug 2010)
mp3, 224kbps, 68,8MB
hasło (pass): hennwill
lossless version soon@dime

Przykazania:
Zajrzyj na stronę i majspejs Casiokids.
Kup oryginalną płytę.
Dziel się koncertem, ale nie wrzucaj go na inne serwery.
Nigdy, przenigdy nie pomyśl nawet o sprzedawaniu tego koncertu.

MMS z Taurona, czyli Tylko o hajlajtach

noreply@blogger.com (hennessy.williams) — Sun, 29 Aug 2010 08:25:00 +0000

Dnia pierwszego wystąpiła Lou Rhodes (ta z Lamb) i zagrała koncert lepszy niż jakakolwiek jej solowa płyta. Wniosek: płyty powinna nagrywać na koncertach. Na kontrabasie grał Jon Thorne - ten sam, który tak szalał w Palladium z Lamb.

Dnia drugiego dla tych, którzy rozszyfrowali skrót PBE, zaczęło się od mocnego koncertu Tymona z Polish Brass Ensemble. Na dużej czadu dali też ludzie przed debiutem, czyli Three Trapped Tigers (więcej wkrótce). Potem na scenę wjechała scenografia Jaga Jazzist i poleciał koncert podsumowujący tegoroczną trasę - jak zwykle rolę MC pełnił Martin Horntveth, który równie dobrze czułby się pewnie tego dnia w Spodku na Kornie. Na finał na głównej pojawił się Bonobo ze znaczącym towarzyszeniem Andrei Triany.

Dnia trzeciego koncertu Pink Freud wysłuchałem z okna hotelu - brzmiało bardzo bardzo, Kampu! ze strefy z grzanym winem (mróz sięgał 10 st. C), za to Dub Mafii już spod sceny. Znów potwierdza się sentencja Maklakiewicza lub Himilsbacha z Jak to się robi, że Czarny na śniegu się sprawdza (więcej wkrótce).

Prefuse 73 grał gęsto, a Moderat długo i dobrze, ale ja w międzyczasie chciałem sobie zerknąć na Gonjasufi. Koleś programowo gdy zaczynała się jakaś zabawa to kończył numer, więc jak na tę porę klimat mi ogólnie nie podpasował i udałem się na zasłużony odpoczynek.

Dnia czwartego w Szybie Wilson wystąpi Prefuse 73 z Aukso Orchestra.