In de nacht van 22 op 23 mei zal onderhoud plaats vinden aan de webhosting omgeving van het ICT en Onderwijs weblog. Hierdoor zal de gehele omgeving naar verwachting 2 uur niet bereikbaar zijn.
De werkzaamheden zullen om 0:00 starten en naar schatting rond 3:00 afgerond zijn. Vanaf 0:30 zal het geheel onbereikbaar worden.
Tijdens het onderhoud zal de volledige omgeving verplaatst worden naar de nieuwe ruimte van het datacentrum.

Als het goed is merken jullie er dus helemaal niets van. Maar mocht je nog laat online zijn of mochten de werkzaamheden van dinsdag op woensdag uitlopen, dan weet je waarom de site er even niet is.

Vandaag stond Deurne-Deurne op het programma. De laatste toertocht voor de Friese Elfsteden Rijwieltocht 2012 volgende week. Ik ging niet alleen van start, Guido van Dijk was naar Deurne gekomen om hem samen te fietsen. Het had afgelopen nacht al even flink geregend, maar het was droog toen we van huis gingen richting de start. En het is ook de hele tocht droog gebleven. De temperatuur liep ook flink op, uiteindelijk naar een graad of 25 waardoor het aan het einde van de tocht flink benauwd werd.
De beenstukken die ik bij de start aan had, waren dan ook in het tweede deel van de rit niet meer nodig.

Het was al snel duidelijk dat Guido een veel hoger basistempo heeft dan dat ik heb. Hij ging met 32km/uur van start, terwijl mijn gemiddelde over 150km normaal gesproken niet boven de 27-28km/uur uit komt. Maar Guido heeft de hele rit netjes het tempo in de gaten gehouden zodat ik hem bij kon houden. De tocht was goed verzorgd. Ook dit jaar weer pijlen op de grond, maar het waren er nu meer dan genoeg om te volgen, bij belangrijke punten stonden pijlen en Guido had bij de start de route alsnog voor op zijn Garmin gekregen. Na 65km en 110km was er een rustplek met het nodige eten en ruim voldoende sportdrank en water. Vandaag dus 4 bidonnen leeg gedronken, twee en een halve liter.

Op 30km voor het einde werden we voor de tweede keer vandaag ingehaald door twee heren die een stuk harder doortrapten dan wij. De eerste keer hadden we ze laten gaan, maar nu pikten we aan. Al snel ging het met 35km/uur richting Deurne. Guido draaide mee in de carrousel, ik was al blij met een plekje aan de staart. Maar dit was voor mij een beetje teveel van het goede. Na 10km moesten we (moest ik) ze laten gaan. En natuurlijk betaal je dan de prijs. Ik zat er even doorheen. Een extra tussenstop, beenstukken uit, wat eten en toen weer rustig verder. Guido weer voorop, ik in het plekje bij zijn achterwiel waar de wind net wat minder was.
Vanaf dat moment was het hoofd contra lichaam. Mijn benen hadden er eigenlijk genoeg van. Een foute beenslag en er dreigde kramp in te schieten. Ik zal voor volgende week kijken of ik qua drinken de samenstelling/inhoud iets moet wijzigen, al wordt er in dit bericht korten metten gemaakt met de veel gehoorde veronderstelling dat dat met een verstoorde elektrolytenbalans te maken zou hebben. Hoe dan ook. Het hielp om te concentreren op een correcte beenbeweging. En na een tijdje ging het steeds beter. Guido zal dat gemerkt hebben want hij voerde de snelheid weer wat op en vanaf een kilometer of 10 voor Deurne gingen we toch weer met bijna 33km/uur over de weg. En het laatste stukje richting de markt in Deurne zal er zelfs nog een versnelling in.
Dat was/is natuurlijk heel geruststellend. Volgende week is de afstand een stuk langer. Maar de snelheid lager. En de wetenschap dat ik ook na een dip als mijn benen roepen “stop er nou gewoon mee”, toch door kan fietsen en dan uiteindelijk er weer bovenop kan komen, is er eentje die ik zeker mee neem.

Samenvattend: Prima tocht. Prima weer, prima gezelschap!
De afspraak is nu dat ik in juni naar Limburg ga om daar met Guido een toertocht door het Limburgse heuvellandschap te fietsen. Uitdagingen genoeg als je gaat fietsen!

Ook mooi: de foto die ‘s ochtends bij vertrek van ons gemaakt was lag in tweevoud (gratis) op ons te wachten bij de finish:

Zei ik zaterdag nog dat de Hollanders een voorbeeld konden nemen aan de Duitsers en de Belgen als het ging over het omgaan met fietsers, blijkt het toch lang niet voor heel België te gelden. Deze korte film (20 minuten) gaat over het fietsen in Brussel. Het verhaal wordt verteld aan de hand van de ervaringen van een aantal fietskoeriers die dagelijks meemaken hoe slecht het verkeer in Brussel ingesteld is op fietsers.

Je kunt de film ook op deze website bekijken en ze hebben uiteraard een Facebook pagina.

(Getipt door BVLG)

Het is Moederdag vandaag. En ik vind het een passende dag om jullie aandacht te vragen voor mijn volgende grote uitdaging. Noem het onverstandig, overmoedig, vastberaden. Maar ik heb, nog voordat ik gekeken heb of ik die andere grote tocht over twee weken wel overleef, me opgegeven voor en bijna even lange tocht: de Zuiderzee Klassieker op 22 september 2012.
Ik ga dan voor de tocht van 220km en heb als doel om zo veel mogelijk sponsorgeld te verzamelen voor de Maag Lever Darm stichting, een onafhankelijke stichting die maag-, darm- en leverziekten wil voorkomen en bestrijden en de kwaliteit van leven van patiënten wil verbeteren. Ik heb geen verstand van oncologie, maar ik wil door te fietsen mijn steentje bijdragen.

Ik kan dat natuurlijk niet alleen. Daar heb ik jullie hulp heel hard bij nodig! Een manier om te helpen is om je aan te melden en zelf mee te fietsen. Doe eens gek en ga die uitdaging aan!
Een andere manier waarop je kunt helpen is door mij te sponsoren. Dat gaat heel eenvoudig via deze knop:

Wil je meer weten over de tocht? Kijk dan op de website van de Zuiderzee Klassieker. Op deze pagina en natuurlijk op mijn profielpagina zal ik updates verzorgen over de voorbereiding en de voortgang van de sponsoring.

Wat een verschil met vorige week was het vandaag. Nu met lange broek, lang thermoshirt, lange mouwen, maar handschoenen met open vingers. Meteen vanaf het vertrek in As (België) had ik het lekker warm en dan gaat het fietsen 200% beter. Ik was vanochtend om 6 uur naar België gereden om de toertocht As-Mönchengladbach-As te fietsen. Morgen is het moederdag, dan ga ik niet fietsen en ik wilde graag een toertocht fietsen omdat dat normaal gesproken toch een stuk gezelliger is dan alleen. Nou viel dat op zich vandaag voor een deel tegen. Normaal ga ik bij zulke tochten op pad en dan kom je vanzelf wel groepjes tegen waar je wel of niet bij aansluit. Ik was echter ruim voorbij Posterholt voordat ik andere deelnemers aan de toertocht zag. Dat was toen ik helaas een van de kleine groene pijltjes die gebruikt werden om de route aan te geven, gemist had en pas na 5km (bij de eerste rotonde, daar stonden namelijk altijd pijltjes) ontdekte dat ik fout zat. Daarom ook de 153 km in plaats van de geplande 145 km (je kunt het lijntje op de kaart zien hierboven!).

Maar goed, de start was schitterend. Vanuit As loopt een perfect fietspad, glooiend bergaf, door de bossen richting Maaseik. Op zich moet je alles wat je bergaf fietst bij zo’n rondje ook weer bergop, maar omdat de terugtocht vanuit het zuiden was, was het niet zo dat je die 20km vals plat ook weer op moest. Hoe dan ook, het was een prima begin van de tocht. Met uitzondering van het één keer fout rijden en één keer de weg moeten vragen aan een vriendelijke Duitser (ik moest recht door, maar daar mochten eigenlijk geen fietsers door, bleek toch de bedoeling) kwam ik verder zonder problemen bij het rustpunt in Wegberg (Duitsland). Dat is nog een klein stukje van Mönchengladbach af, maar goed dicht genoeg bij.

Terug had ik meer last van de wind maar net op het moment dat ik ook wel vond dat ik genoeg met mezelf gepraat had, werd ik bijgehaald door een groepje van acht renners. Vijf daarvan waren van de organiserende vereniging wtcsportiefas.be aangevuld met nog drie ‘gasten’. Dat had twee hele grote voordelen: ten eerste hoefde ik vanaf dat moment niet meer heel goed op die groene pijltjes te letten, want een van de mensen die de route zelf uitgezet had fietste voorop. En ten tweede ging het lekker rap. In een groepje zet je nou eenmaal heel eenvoudig een paar kilometer per uur meer op de teller dan alleen.

Helaas zat een van de vijf leden er een kilometer of twintig voor het einde helemaal doorheen. En dus hebben we toen een stuk langzamer (23-26km/uur) gefietst. Het gemiddelde voor de tocht dat tot dat moment ruim boven de 27 km/uur lag zakte daarom tot net eronder. Jammer (ik hou nou eenmaal wel van mooie cijfers),  maar het “samen uit, samen thuis” vond ik hier toch ook belangrijker. En om na 50km lekker meefietsen in een groep te zeggen “ik ga alvast vooruit”, dat vond ik ook niet kunnen.

Samenvattend: goede tocht met vriendelijke Belgen. En “Hollanders”, ik moet de Belgen helemaal gelijk geven: wij kunnen niet overweg met wielrenners op de weg. Neem eens een voorbeeld aan de Duitsers en de Belgen. Ik heb vandaag zowel toen ik alleen fietste als toen we als groepje fietsten vele malen meegemaakt dat zij mij of het groepje waarin ik fietste ongevraagd voorrang gaven.  En dan dus niet omdat wij dat dan brutaal opeisten of gewoon namen. Nee, ook als we remden en klaar maakten om voorrang te geven aan auto’s die dat op dat moment ook hadden, werd er vaak geremd, handgebaar gemaakt en konden we over. Top!

Omdat het zondag Moederdag is, en ik (gelukkig) drie lieve moeders om me heen heb, vind ik niet dat ik een halve dag op pad mag/moet/kan gaan om een toertocht te fietsen. Dus daarom ging ik op zoek naar een tocht op zaterdag. Natuurlijk eerst bij de NTFU. Ik kan helaas niet linken naar een zoekopdracht voor 12 mei, maar er zijn 20 toertochten in Nederland op 12 mei. Helaas niet binnen 50km van mijn woonplaats/postcode (5754). Wel binnen 75km, claimt de kalender, want Schoonhoven, Soest en Ede liggen toch écht meer dan 75km van Deurne.

Hoe dan ook, ik kwam (na een tip van Patrick) uiteindelijk terecht bij toertochten in België. Dat is immers dichter bij Deurne (let wel, ik woon in het Nederlandse Deurne, niet in Deurne bij Antwerpen) dan Soest. Ook daar natuurlijk veel tochten die toch wat ver weg starten, maar eentje van die niet-zo-heel-dicht-bij tochten was As-Mönchengladbach-As. Er is niet veel info over te vinden (kosten?), ik vind hier de pagina van de club, ik zal het mailadres nog even gebruiken om bevestigd te krijgen dat hij gewoon door gaat. Maar het sprak me wel aan: starten in België, dwars doorsteken door Limburg (Nederland), dan naar Duitsland en weer terug. Ik ga uiteraard voor die van 145km, ik heb de kilometers hard nodig.

Dus voorlopig gaat dit het hem worden a.s. zaterdag. Uiteraard neem ik deze keer wel weer de juiste kleding mee, het ziet er naar uit dat het niet heel warm wordt en ook niet helemaal droog blijft.
Heb je zin om mee te fietsen? Laat het me dan even weten, het is dik 100km rijden vanuit hier, dus ik denk niet dat ik de vroege starttijd van 7 uur helemaal ga halen, maar ik heb zaterdag dan ook iets minder haast, dus dat maakt niet zo heel veel uit.

p.s. ik heb op de kaart hierboven geen lijn uitgezet tussen startpunt (As) en keerpunt (Mönchengladbach) omdat ik niet weet hoe de route precies loopt. Gezien de afstand tussen beide plaatsen, kan het echter haast niet anders dan een bijna zo kort mogelijke route van As naar Mönchenbladbach en terug zijn.

Na twee heerlijke ervaringen met toertochten van ruim 160km was afgelopen zondag een dag die ik het liefste zo snel mogelijk weer zal vergeten. Ik had eigenlijk een georganiseerde toertocht willen gaan fietsen, maar omdat ik persé op tijd thuis moest zijn omdat we om 14:00 uur alweer in Eindhoven in de schouwburg moesten zijn had ik op het laatste moment besloten om zelf maar even een route op de GPS te gooien. De bedoeling was 112km, eerst richting noorden, dan via Duitsland weer naar het zuiden en terug naar Deurne.

De voorspelling was dat het een graad 10-12 zou worden. Vorige week was dat ook zo geweest en toen was het een stuk warmer geworden. Ik had verwacht dat dat afgelopen zondag ook zou gebeuren en vertrok met korte mouwtjes en korte broek. Ik had geen beenstukken en geen armstukken bij me. Dom, dom, dom zo bleek al gauw. Want dat ik in het begin koude armen zou hebben, daar had ik op gerekend, maar toen na 25 km mijn benen ook nog niet warm waren, wist ik eigenlijk al dat het niet goed zat. Ik had wel een dun regenjack bij me, maar dat hielp ook maar een beetje, niet genoeg om mijn hele lijf warm te krijgen.

Toch doorgefietst en op een gegeven moment, zo bij Cuijk zat ik eigenlijk ook op een punt dat omdraaien ook niet echt een optie was. Ik heb op een paar plekken moeten zoeken hoe ik verder moest (krijg je al je snel een route maakt waarbij je via trappen een viaduct op moet en zo) en vooral het eerste stuk had ik de wind (kracht 3) pal tegen. Als je dan alleen fietst, dan is dat best pittig.

Zo bij Weeze (Duitsland) waar de route me langs de vertrekhal van het vliegveld voerde had ik het echt helemaal gehad. Ik was door en door koud én voorzag dat ik alsnog niet op tijd thuis zou zijn. Dus heb ik iets gedaan wat ik nooit dacht ooit te zullen doen: ik heb naar huis gebeld met de vraag of ze me konden komen oppikken. Ik heb daarna rustig doorgefietst zodat we elkaar niet mis zouden lopen. Uiteindelijk stonden er toch nog ruim 88km op de teller. Maar het was een flinke deuk in mijn ego.

En een wijze les.

Vorig jaar was het de tweede toertocht op de racefiets waar ik aan deel nam (Deurne-Deurne was toen de eerste). Dit jaar heb ik er tegen die tijd al een paar meer achter de rug. Toch schrijf ik me ook dit jaar niet vooraf in, (hoewel dat wel kan natuurlijk, laat je door mij vooral ook niet tegenhouden!).
Het heeft in mijn geval eigenlijk alleen te maken met de vraag welke afstand ik ga fietsen. Vorig jaar deed ik de 100km. Dat vond ik toen best al pittig. Was het toen eigenlijk ook wel omdat ik de eerste 50km wind en regen in de rug had en daarna vol van voren.
Dit jaar is de route niet lang en uitgerekt, maar bestaat hij uit maximaal drie lussen. Die van de 150 en 200km komen beiden door mijn eigen dorpje heen. Dat ik dit jaar verder wil gaan dan die 100km van vorig jaar, dat staat voor mij eigenlijk al vast. Of het de 150km of de 200km wordt, dat is nog even de vraag. Het is immers 6 dagen na die andere tocht waarvan ik nog niet weet hoe hij me in de benen gaat zitten. Hier melding maken van mijn voornemen is voorlopig ook vooral voor de eigen motivatie.

Als je daarvoor inspiratie wilt opdoen, dan kan ik je de site Spinning Music van harte aanbevelen. Je vindt er niet alleen voorbeelden van complete lessen, maar ook overzichten van muziek per soort training (Warming-up, Klimmen, Jumps, etc.) of lijsten die door bezoekers zijn samengesteld.
De site wordt bijgehouden door Cynthia, een Spinning instructrice uit Canada. Je zult er geen downloadlinks vinden voor de muziek, dat zou ook niet erg legaal zijn, maar je kunt de tracks redelijk eenvoudig vinden op basis van de titels (zoeken in iTunes of op YouTube).

Dus als je op zoek bent naar goede muziek om op te Spinnen, dan kan moet je er zeker eens een kijkje nemen!

Vandaag stond de tweede 160km rit op het programma. Ik ben ook nu weer, net als vorige week, op de fiets naar de startplek gefietst. In dit geval in Horst. Dat betekende dat de 120km Oranjetocht in totaal 2x20km langer werd. Voor het eerst met de korte broek dit jaar, maar ik had ook voor korte mouwen moeten kiezen. Buienradar had aangegeven dat het maar een graad of 10 zou worden, maar verder naar het Oosten was het een stuk warmer. Bij de pauzeplek in Duitsland gaf de thermometer in mijn Sigma 1609 maar liefst 27,3°C aan. Zelfs als ik daar bij tel dat ik niet in de schaduw stond, dan zul je begrijpen dat ik het warm gehad heb.

Helaas geen drinkbaar water bij de pauzeplek halverwege, dus maar 3 bidons gedronken. Ik had wel zakje poeder bij me dus voordat ik vanuit Horst terug naar Deurne fietste had ik nog een extra bidon gevuld. Die was ruim leeg voordat ik thuis kwam, dus volgende keer vul ik die tweede ook voor de zekerheid opnieuw. Het laatste stuk ging nog best hard omdat ik werd ingehaald door een groepje van TC ‘t Verzetje (serieus, zo heten zo) voorbij kwam met 32-33km/uur. Door daar achteraan te gaan ging het gemiddeld nog iets omhoog. Ik ben in totaal 6 uur en 23 minuten van huis geweest, inclusief pauzes, inschrijven en het wachten voor het pontje.

Dat gemiddelde was boven de 28km/uur geweest vandaag, maar het stuk in Duitsland had een aantal ongenadige bergen (het zullen heuvels zijn geweest, maar het voelde als bergen) er in zitten. Toch gaf de teller op mijn iPhone maar 661 hoogtemeters aan. Niet extreem dus. Maar het waren pittige klimmetjes. Die werden natuurlijk gevolgd door even zo heftige afdalingen. Ik moet bekennen dat het steeds beter ging, al ben ik met 49,3km/uur max. vandaag nog heel netjes gebleven. Dat was bij de tweede afdaling overigens ook maar goed, want ik kwam daar (helling zou max. 9,1% zijn volgens het verkeersbord) de hoek om en kon nog net op tijd uitwijken voor een tractor die echt 99% van de breedte van de (niet heel brede) weg nodig had. Die had ik niet sneller en een paar seconden later willen tegen komen.

De Oranjetocht was trouwens heel goed bezocht. Dat zorgde er in het begin voor dat we wel in grote groepen moesten rijden. Bijvoorbeeld omdat we eerst met zijn allen in Venlo bij Fontys voor een rood verkeerslicht gestaan hadden. Geluk bij een ongeluk was dat er een paar mensen lek reden (dat bedoel ik zeker niet vervelend!) waardoor de grote groep toch weer uit elkaar viel. Bij het pontje terug over de Maas bij Grubbenvorst was dat op zich wel weer mooi wan dat pontje stond elke overtocht de ene kant op helemaal volgeladen met fietsers.

Kortom, mooie tocht, ook heel mooie route, zeker in deze tijd van het jaar waar alles mooi groen aan het worden is, en beter weer kun je je niet wensen. En weer een lekker voorbereiding. En dat is ook wel prettig, want ik fiets natuurlijk niet alleen om straks een elfstedentocht te kunnen rijden.

[update]  Er staat nu ook een verslag op de website van TWC Oranje en links naar foto’s van zowel de clubfotograaf als van AF fotografie. Beiden ben ik inderdaad tegen gekomen, maar ik laat het aan jezelf over om te zien of je me kunt vinden tussen al die foto’s.