adadeniz

İzmir Yarı Maratonu

2026-09-14T19:29:52.765+03:00

14. Uluslararası İzmir Yarı Maratonu'nda koştuk dün. Devrim, Deniz ve ben. Geçen yıl ilk kez koşmuştum. 2 saat 25 dakikada bitirmiştim. Ertesi gün yokuş aşağı yürümemişti bu ayaklar. Bu yıl 2 saat 3 dakika da bitirdim. Yaş grubumda 5. oldum. Kendimi çokca tebrik ederim. Bitmez bu 21k diye diye bitti. Bakalım seneye modum ne olacak...

Yaklaşık 2 yıldır sporun dozunu arttırdım. Eve dumble seti aldım. Top, Direnç bantları... Sonra Deniz bize koşu zehrini enjekte etti. Önceleri 5 km koşsam 'bugün çok koştum' diyordum. Yavaş yavaş dozu arttırdım. Ama hala koşmak benim için en zor spor. Milletin o 42 ya da 100 kilometreleri nasıl koştuğunu bir türlü anlamıyorum.

9 Eylül İzmir'in kurtuluşu

2026-09-11T09:28:44.558+03:00

İzmir'in kurtuluşu 9 Eylül'de genellikle Türk Yıldızları ve Sola Türk gösterisi oluyor. Bulunduğunuz illerde seyretmişseniz biliyorsunuzdur, gerçekten muhteşem gösteriler bunlar. Bu yıl gidemedim ben. Gitmek için niyetlendim, makinamı hazırladım ama başka bir işim çıktı kaldı. Bunlar geçmiş yıllarda çektiklerimden.

Bu arada fotoğrafları daha önce yayınlayacaktım ama neden bilmiyorum bir türlü fotoğraf ekleyemedim. Bugün yine deneyeyim deyince oldu.

Diziler

2026-08-26T15:18:10.738+03:00

The Madison

Oldukça zengin bir ailedeki baba karakteri, kardeşi ile yaptığı tatilde ölür. Beklenmedik ölüm nedeniyle ailenin diğer bireyleri hiç gitmedikleri kırsalda adamın evine giderler. Özellikle görsellik olarak çok sevdim ben diziyi. Konusu hakkında spolier vermeden çok şey yazmak zor ama izlenesi bir yapımdı.

Cıudad & Sombras

Barselona'da Gaudi'nin eserlerinde işlenen bir dizi cinayeti kona alan İspanyol dizisi. Tarihi eserlerin güzelliği, kentsel dönüşümün sonuçları, fakir halkın yaşadıkları gibi konulara da değiniyor. Özellikle Katalan mimar Gaudi'nin eserleri hakkında epey bilginin olduğu değişik bir polisiye.

A Woman of Subtance

Bir kadının hizmetçiliklten iş kadınlığına uzanan hikayesi. Barbara Taylor Bradford'ın romanından uyarlanan dizide, yanlarında çalıştığı zengin aileye beslediği kin ve intikam da var. Orta karar bir seyirlikti.

Widow's Bay

Aslında devam edecek yeni yapımları izlemeyi pek tercih etmiyorum ama bu dizi için çok yorum okuyunca izledim. Oğlu ile eski kasabasına dönen ve oranın belediye başkanı olan Tom, kasabayı turizm cenneti haline getirmek ister. Bunun için oteli düzelttirir, tanıtımlar yapar. Ama kasabanın eski yerlileri burada bir lanet olduğu ve turistlerin gelmemesi gerektiğinde ısrarcıdır. Güzeldi de şimdi devamı için birkaç yıl beklemek gerekecek.

Annelik İçgüdüsü

60'lı yıllarda bir banliyöde geçen dizide çok iyi hayatları olan iki ailemiz var. Anne, baba ve çocuk...Çocuklardan biri kaza sonucu yaşamını yitiriyor. Oğlunu kaybeden anne çok iyi arkadaşı olan komşusunu suçlayarak azıcık raydan çıkıyor.

Sokaktan kareler

2026-08-18T22:09:15.385+03:00

Sokakta hayat var. Sadece çıkıp dolaşmak, etrafa bakmak lazım. Bir akşam çekim gezisinden bu kareler. İzmir'in yaz akşamları en kalabalık yerlerinden biri sanırım Konak tarafları. Gün batımında güzel kareler verdiler.

Şu aşağıdaki gençler epey bir denizle eğlendiler. Durduğum yer ıslak ve düzensiz bir kaya olduğu için açımı çok fazla değiştiremesem de sevdiğim kareler ortaya çıktı. Seviyorum böyle doğal, enerjik anları.

Filmler

2026-07-29T14:24:38.566+03:00

İki Kez Yaşa Bir Kez Sev

Emekli bir profesör alzheimer olduğunu öğnenir. Bu durumu kızından saklar ve çocukluk aşkını bir kez daha görmek için yolcuyuğa çıkmaya karar verir. Ama peşine deli dolu küçük torunu da takılınca işler biraz karışır. Tatlı bir seyirlik.

Akdeniz

1991 yapımı filmde, 2. Dünya Savaşı sırasında bir avuç İtalyan askeri Ege Denizi’nde ufak bir adaya gönderilir. Amaç hem adayı işgal altında tutmak hem de olabilecek saldırılardan korumaktır. Adaya büyük korku içinde çıkan askerler, zaman içinde ada halkıyla kaynaşır. Onları almaya gelen bir kurtarma timine kadar gerçekten çok keyifli zaman geçirirler. Süper bir filmdi. Yönetmeni bu filmle En İyi Yabancı Film Oscarı'nı kazanmış.

The Salt Path

Evlerini kaybeden bir çift hayalleri olan yürüyüşe çıkmaya karar verir. Bu arada adama nörolojik bir haftalık teşhisi konmuştur ve giderek hareketleri kısıtlanmaktadır. Ellerindeki çok az parayla İngiltere'nin güneybatı kıyılarını baştan başa yürüyecekleri Tuz Yolu'na başlıyorlar.

Hikaye bir kitap uyarlamasıymış ve gerçek olduğu açıklanmış. Ancak netten baktığıma göre film yayınlandıktan sonra zamanlarda tutarsızlık olduğu hikayenin gerçeği tam yansıtmadığı söylenmiş. Gerçek ya da kurgu; güzel manzaralar eşliğinde iyi bir mücadele filmiydi bence.

Kitaplar

2026-07-27T11:19:42.215+03:00

Sevilen

Kitap, çocuklarıyla birlikte kölelikten kaçan bir kadını anlatıyor. Daha çocukluktan itibaren tek bildiği hayat kölelik olan Sethe, işverenin değişmesi ile kocası, çocukları ve bir grup arkadaşı ile kaçmaya karar verir. Sethe kaçmayı başarır ancak sırtında geçmişin yükleri, acılar da onunla birliktedir.

Toni Morrison kitaplarında, ırkçılığı özellikle kadınları anlatan bir yazar. Bu okuduğum ilk kitabı değil. Dili biraz değişik. Çok kolay bir kitap değil ama ben yazarı seviyorum. Bu arada Morrison 1993 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanan ilk siyahi kadın yazar.

Kargalar Meclisi

Bu çok okuduğum bir tarz olmasa da arada iyi geliyor. Bu aralar sıcaklar, yüzme falan derken biraz okumalarım azaldı yine. Farklı renkler ekleyeyim dedim okuma listeme.

Grişha evreni adlı bir yerde geçiyor hikaye. Yine zenginler ve fakirler var. Kaz Brekker ve arkadaşları imkansız olarak görülen bir görevi yüklü para karşılığı kabul ederler. Buz sarayı adı verilen girilmesi imkansız kaleden bir mahkumu kaçıracaklardır. Hepsi için kazanacakları para yaşadıkları hayattan çıkış biletidir ve ne olursa olsun görevi başarmak için yola çıkarlar.

Bitirdikten sonra yorumlara baktım. Ben okumadım ama yazarın Gölge ve Kemik adlı kitabından çok çok iyi olduğu söyleniyor.

Nazım Hikmet'le 3.5 Yıl

Orhan Kemal'in Nazım Hikmtle'le hapishanede tanışması ve geçirdikleri zamanları anlatan güzel bir anı kitabı. Malesef yazar anılarını yazdığı defteri kaybetmiş ve anımsayabildiklerini geçirmiş kitabın sayfalarına.

Ruhlar Evi

2026-07-01T11:59:49.808+03:00

İsabel Allende benim sevdiğim yazarlardan biri. Kitaplarının tamamını okumaya çalışıyorum. Ruhlar Evi kitabını da iki yıl önce falan okumuştum. Kitabın dizisinin çıktığını duyunca da hemen izledim.

Kitapta, ailenin üç kuşak kadınlarını ve bu zaman içinde ülkedeki gelişmeleri okuyoruz. Mistik güçleri olan Clara del Valle büyüdüğünde kaderinde olduğu için ablasını eski nişanlısı ile evlenir. Başta işler iyi gitmesine karşın kocasının gerçek kimliğiyle tanıştıkça ondan uzaklaşır ve iki çocuğu ile kendi dünyasına çekilir. Üç nesil kadınların hikayesini okurken Şili'deki siyasi hayatı, solcu başkanın uğradığı darbeyi, ülkenin gençlerinin eylemlerini de okuyoruz.

Dizinin ilk bölümünü izlediğimde bir an ben daha önce izmedim mi? yi sordum kendime. O kadar fazla kitapla aynı ki... Hatta birkaç bölüm daha bu duyguyu atamadım üstümden. Yani kitap okumayı sevmeyen bir de pekala dizi ile olayın içine girebiliyor. Biraz öğrenci olayları daha kısa geçilmişti sanki.

Sokaktan kareler

2026-06-24T15:21:16.557+03:00

Geçenlerde fotoğraf grubuyla Kemeraltı, hanlar gezisi yaptık. Ondan bazı kareler. Aşırı sıcaklarda fotoğraf da çekilmiyor. artık. Güneş kavuruyor zaten.

Yukarıdaki kare bir ayakkabı boyacısı çalışırken. Tam boyarken denk gelsem daha bir hoş olurdu ama işi bitiyordu. Biz de grup olarak dolaşıyorduk.

Kızlararası Hanı. Şu lambaları çekmeyi oldum olası severim ben. İnsan evinde kullanamaz da bunları. Şöyle süslü bir bahçe lazım sanırım.

Burası Halkapınar Spor Salonu. Deniz geldiğinde gitmiştik. Şu dokuyu acayip sevdim.

Kitaplar

2026-06-17T13:58:45.118+03:00

Karanlığın Sol Eli

İnsanların her iki cinsiyeti yaşadığı bir dünya anlatılıyor kitapta. O dünyaya daha gelişmiş gezegenden gelen elçi'nin anlatımıyla okuyoruz hikayeyi. Elçi Genli Ai bu gezegeni kendi birliklerine dahil etme amacında. Ama Gethen kralını ikna etmesi gerekli.

Bilim kurgu severler Ursula Le Guin'i okumuştur sanırım. Ben daha önce okuduğum kitapları sevmiştim. Bu o kadar sarmadı açıkcası. Ama kitabın ikinci yarısında elçi ve Estraven'in uzun bir kış yolculuğu yaptığı kısın başkaydı sanki. Ağır kış şartları, aylar süren yolculuk ve sadece ikisi arasındaki ilginç iletişim. Bu kısım benim ilgimi çekti.

Ölmeye Yatmak

Cumhuriyet döneminde babasının baskılarına karşın okumayı başaran Aysel, bir otel odasına kapanıp intihar etmeye karar verir. Yatağa yatarak ölümü bekleyen Aysel, iki saat içinde geçmişin hesaplaşmasını yapar. Kitap Dar Zamanlar serisinin ilk kitabı. Adalet Ağaoğlu yaptığı bir röportajda "Cumhuriyet’i sorgulamak istedim. Cumhuriyet’i ameliyat masasına yatırmak istedim… Kendimi görmek istedim kendi gerçeğimi. Kişilerim o zaman ister istemez o tarihi gerçek içine oturmuştu." diye konuşmuş.

Kaderin Kızı

Isabel Allende sevgim ortada sanırım. Araya başka kitaplar koyarak bulabildiğim tüm kitaplarını okumayı planlıyorum.

Eliza sepetin içinde zengin bir ailenin kapısına bırakılmış bir bebektir. Ailenin hiç evlenmemiş kızı Rose Eliza'yı sahiplenir, eğitimini sağlar, büyütür. Eliza tıpkı ona sahip çıkan Rose gibi yasak bir ilişki yaşar. Sevdiği genç altın peşinde Amerikaya gidince de gizlice onun peşine takılır. Kesinlikle güzel bir kitap. İnsanın beynine kazınan karakterlere sahip. Zaten Allende'nin dili başka bir tat bence.

Likya Yolu 4. gün

2026-06-06T08:53:52.376+03:00

Musa Dağı'nda yaptığımız konaklamanın ardından sabah erkenden yola koyulduk. Yolda denk geldiğimiz şu suyun rengine bakar mısınız? Fotoğraftan bile güzel ki bir de gerçeğini görseniz. Yazın da böyle sular olsa insan girse.

İnişli parkur bizi Adrasan sahiline götürdü. Adrasan'a daha önce gitmiştik kamp yapmıştık. Görmeyenlere tavsiyemdir suyu çok güzel. Sabah erken saatlerde biz bu kez yüzmedik ama. Sahilde çıkınımızı açıp kahvaltımızı yaptık. Bu arada tekne turlarına gelen bir bayan gelip sohbet etti bizimle biraz. Londra'da yaşayan bir İran vatandaşıymış. Gelini ve oğlu ile tatildeymiş.

Adrasan sahili

Yeniden tepelere tırmanış. İstikamet Gelidonya Feneri. Bu parkurda en merak ettiğim yerlerden biri. Ama epey uzak. Adrasan'la arası 16 km. Ve parkur heyelanların da etkisiyle biraz zorluydu. Bu yıl yağışların yürüyüş açısından kötü tarafı fazla heyelan oldu sanırım. Şu noktaya bir bank koymuşlar. Ne kadar güzel bir düşünce. Başka yerde de vardı ve insanlar burada dinlenip fotoğraf çekebiliyorlar.

Gelidonya Feneri. Malesef elimdeki tek kare. Çünkü neden bilmem makinanın kartı sorun çıkarttı, bundan sonrasını gitmiş. Hoş Devrim baba kurtulabilir belki dedi ama haftalardır bakmadı:((( Neyse çıkmayan candan ümit kesilmezmiş.

Gelidonya Feneri'nden sonra Karaöz'e kadar yürüyüp bir araç bulup otagara gitme niyetimiz vardı. Tahtalı Dağı etabından vazgeçtiğimiz için bizim yürüyüş bitiyor çünkü. Karaöz-Finike (bizim geçen yıl bitirdiğimiz nokta) arası da var ama çok da yürümenin tavsiye edilmediği bir parkur. Çünkü hep kara yolundan şehirden geçiliyor. Tüm parkuru yürümek isteyenler burayı da adımlıyor ama biz hiç niyetlenmedik. Asfalttan yürümek durumunda kaldığımız zamanlar da oldu. İşkence. Hele güneş altında. Yanınızdan araçlar geçiyor, sıcak, zemin kötü.

Neyse Fener'de biraz dinlenip fotoğraf çekerken bir beyle tanıştık. Bizim çift olarak yürümemiz çok hoşuna gitmiş. Sohbet ederken bizi Kumluca'ya bırakabileceğini söyledi. Aracı varmış. Bir niyet Korsan koyunda denize girmekti ama acaba Karaöz'de geç saatte araç bulur muyuz? sorusu yüzünden teklifi kabul ettik. 3km daha yürüyüp araçla otogara gitmiş olduk. Planımızdan bir 5 km yürümedik sadece.
Yürüyüş yaptığımız dönemde turizm sezonu açılmadığı için bize en geç 6 da dolmuş olduğu söylenmişti. Onu kaçırırsak ya orada konaklayacağız ya da fahiş fiyattan taksi ile gideceğiz.

Şimdi Tahtalı dağı tırmanışı ve inişi kaldı bakalım. Tahmini 60 km bir parkur. Bu yıl kaldı sanırım sonbaharda olmazsa. Ormanlara giriş yasakları da başladı, sıkıntı olur kamp. Turizm sezonunda sahillerde çadır da sıkıntılı oluyor.

Otogarın orada beklerken.

Adrasan

Üniversiteler atletizm yarışı

2026-05-31T14:57:26.553+03:00

Yukarıdaki ilk gün tribünden mesela. Epey uzaktayız ışık da az olduğu için (akşamdı) flu oldu. Benim lensin performansı yetmedi.

Deniz. Koşuda yeni ama çok hevesli bakalım. Haziranda ilk triatlon denemesini yapacak.

Deniz mayıs ayınını başında Türkiye Üniversiteler Atletizm Yarışı iççin İzmir'e geldi. 2 gün onu ve yarışları izlemeye stadyuma gittik. Bu arada biraç çekim de yaptık. Tribünlerden iyi açıyla çekim çok zor. Ya önünüze birileri geliyor ya bayraklar engelliyor, sporcuların ifadesini almak zaten mümkün değil. Ama bir ara aşağı inip oradan biraz çekim yapabildim. Şu yukarıdaki atlayışlar mesela çok keyifliydi ama 3 kare sonrası beni oradan postaladılar:((( Zaten çok da yaklaşmamıştım.

Haliyle oranın fotoğrafçısı yapıyor çekimleri.

Filmler, filmler

2026-05-23T12:56:33.707+03:00

Our Girls

Konu olarak izlediğim en ilginç filmlerden biri. Hollanda yapımı filmde; daha önce birlerlerini hiç tanımayan iki ailenin Avusturya Alplerinde yaptığı tatili görüyoruz. İki çiftinde birer kızları var ve iyi anlaşınca ortak bir tatil evi alıyorlar. Her yıl birlikte ortak tatil yapmaya başlıyorlar. Yıllar sonra kızlar büyümüş ve tatil sırasında bir kaza geçiriyorlar. Bundan sonrasını yazmayayım ama oldukça seyredilesiydi bence.

Sarayın Gözdesi

Film 18. yy İngilteresinde geçiyor. Hastalıklı kraliçe Anne ve onun sağ kolu Lady Sarah'ın rahatı saraya yeni gelen hizmetçi ile bozuluyor. Abigail bir biçimde kraliçe ve Sarah'ın arasını bozar ve kraliçenin gözdesi olur. Olivia Colman'ı görünce seyrettiğim bir film. İlginçti. Klasik dönem yapımlarından farklıydı bence.

Roofman

Maddi zorluklar çeken eski özel kuvvetler askeri, çatıdan girdiği mağazaları soyar. Soygunları sırasında çalışanlara kibar davrandığı için halkın tepkisini çekmez ama yakalanır. Kaçmayı başarır ve bir oyuncak mağazasında aylarca saklanmayı başarır. Gündüzleri dışarı çıkarak gizli bir kimlikle farklı bir hayat yaşamaya da başlar. Gerçek bir hikayeymiş.

Moritanyalı

On yıldan fazla bir süredir kendisi hakkında hiçbir suçlama olmaksızın ABD ordusunun Guantanamo Körfezi gözaltı merkezinde tutulan Mohamedou Ould Slahi'nin hikayesi. Törerist olmakla suçlanan ancak hakkında hiçbir işlem yapılmadan hapiste tutulan Slahi, bu tür davalarla ilgilenen bir avukatın dikkatini çeker. Güzeldi ve oyuncuları da çok sağlam.

Gecikmiş 1 mayıs kareleri

2026-05-14T11:26:36.416+03:00

1 Mayıs'ta yürüyüşe katıldık. Etrafta dolanıp ilgimi çeken kareleri de fotoğrafladım. Biraz gecikmeyle onlardan bir kaç kare.

Likya Yolu 3. gün

2026-05-05T12:22:00.000+03:00

Sabah uyunma ve karşımızda bu manzara....Buralara kesinlikle uzun uzun yüzmek için yeniden gelmeli.

Arkamızda Tahtalı dağı

Sabah çadır kurduğumuz ilk koydan çıktıktan sonra karşımıza çıkan ikinci Teke koyu. Burada saat 8'de yüzdük ve muhteşemdi. Normalde kahvaltıyı geç yaparız ama bu koyda hem yüzme hem yemek molası verdik Devrim ateş yakıp çayını yaptı.

Yol boyu böyle koylara denk geldik. Bu parkur cidden seyirlik.

Aşağıdaki kareler cep telefonu ile...

Çıralı sahili. Parkur normalde burada bitiyor ama çadır için paralı yerler ya da pansiyon vs. var. Bir de biz erken ulaştık. burada da küçücük bir deniz ve atıştırmalık molası verip Musa Dağı'na tırmanışa geçtik. Arada Olypos Antik kentinin içinden geçiliyor bu arada. Oradan pek çekim yapmadım. Daha önce gördüğümüz ve dağı hava kararmadan tırmanmak istediğimiz için oyalanmadık antik kentte.

Artık son tepeden Çıralı sahiline bakış. İn çık in çık ayaklar pert.

Sabahın ilk saatleri gözler şiş, tipler kaymı:)))

Musa Dağı zirvenin biraz aşağıları. 7.30 gibi buralardaydık. Daha yukarılarda da yerler vardı ama epey kalabalıktı. Bir Çek grubu ve bir başka Rus grubu o civarda kamp atmıştı. Burası ıssızdı azıcık ve gece bir canlı çadır etrafında dolanınca benim uyku fena kaçtı. En son Devrim "sen nöbet tutuyorsun ben uyusam olur mu?" dedi. Hala gülüyorum buna. İlk kez bu yıl bu kadar yorgunluğa karşın çadırda uyku sıkıntısı yaşadım. Dönemseldir belki de...

Likya Yolu ikinci gün

2026-04-27T11:37:00.002+03:00

Likya Yolu'nun ikinci gününde Donmuş ve az uyumuş olarak Hisarçandır'dan yola koyulduk. Genelde sabahları 6 gibi uyanıp toparlanıyoruz. En az yarım saat sürüyor zaten eşyaları yerleştirmemiz.Erken yol alıp acıkana kadar devam ediyoruz.

1000 metre civarından başlayıp sanırıp en fazla 1500 metreye kadar çıktık. Elmayanı denen bir köyde durup kekik çayı içip kahvaltımızı yaptık. Normal çay içeriz demiştik ama demlememişler neyse Devrim baba da belki ilk kez kekik içti. Bu arada bu yıl kamp tüpü almıştık Devrim pirelendi gelince evde denedi, yandı. Ama içinde azıcık varmış sanırım oralarda yanmadı. Malesef adamlar boş tüp satmışlar. Adam azıcık çaysız kaldı...

Güzel yağışlar sayesinde yol boyu bol bol dereler vardı. Günde birkaç kaz ayakkabıları çıkartıp geçmek durumunda kalsak da su sıkıntısı çekmedik.

Baştaki çıkıştan sonra genelde inişli bir parkurdan sonra Göynük Kanyon'a vardık. Böyle nefis bir rengi vardı suyun. Yüzmek yasakmış. Etrafından kafe, restorant, şu havadan iple kaydıran şeysinden falan var. Giriş paralı. Fiyata bakmadık. Kepçe falan vardı çalışmalar yapılıyordu şöyle güzel kare çekemedim.

Yolda bir yürüyüşçünün de gazıyla Tahtalı Dağı çıkışından kesin olarak vazgeçtik. Kanyon'dan çıkınca 3 km girişe kadar asfalttan yürümek durumunda kaldık (hiç keyifli olmuyor betonda yürümek) Oradan da Tekirova'ya otobüs bulmak için bir durak arayışına girdik. Bir zaman sonra bir otobüs durdu. Yol kenarında yürüyen sırt çantalı tipler kesin ulaşım aracı arıyordur demiştir:)))

Yukarıdaki ve benzeri heykeller Göynük Kanyonu'ndaydı.

Tekirova'da su, gıda takviyesi yaparız dediydik ama sezon açılmadı diye market bulmakta zorlandık. Neyse alışverişi yapıp yola devam. Milli park girişi vardı. Orada koylar varmış. Ama nasıl güzellermiş. İlk bulduğumuz koya çadırı kurduk. (artık ayaklar bitmiş 32 km yürünmüş) Sahilde olduğumuz için ateş yakarak çay demledik (kesinlikle orman içinde ateş yakmıyoruz)

Göynük Kanyonu'nda bir kuş....

Dağlar dağlar....

İlk gece çadır kurduğumuz nokta, sabah toparlanması.

diziler

2026-04-25T09:46:00.005+03:00

Mystery Road

Aborjin bir aktörün başrolünde olduğu dedektiflik dizisi. Avustralya kırsalında geçen dizide, kendi başına çalışan, kimseyi takmayan dedektif karakteri var. Eh işte tadında bir seyirlikti.

Lust

İsveç yapımı bir komedi Lust. Tanıtımlarında "cinsel açıdan asap bozucu bir dünyada libidolarını canlı tutmak için mücadele eden 4 orta yaşlı kadın hakkında çirkin ve acı verecek kadar dürüst bir komedi" olarak tanımlanmış. Özellikle tabu olarak görülen bir konunun komedi tarzında sunulması keyifli bir seyirlik olmuş.

Spy /Master

Dizi soğuk savaş döneminde geçen bir casusun kaçış hikayesi. Romanya diktatörü Çavuşesku'nun sağ kolu olan Victor, Almanya'ya iltica etmeye çalışıyor. Victor hem Almanya hem de Rusya için çalışan bir casus. Benzerleri olan bir konu ama iyiydi bence.

All Her Fault

Marissa İrvina oğlunu oyun saati sonunda arkadaşının evinden almaya gelir ancak gittiği evdeki kadın tanıdık değil. Çocuğun nerede olduğu bilinmez ve hedefe "oğlu ile ilgisiz anne" denilerek kadın alınır. Hem çalışan hem çocukları ve evle ilgilenmesi gereken kadın profilini anlatan keyifli bir yapımdı. Pek çok sorumluluğun yüklendiği ama sıkıntı olduğunda hatalı olan taraf yine kadın sonuçta.

Stolen Girl

Yine çalışan bir kadın ve kayıp çocuk. Mini dizi. Olaylar ortaya çıktıkça işler biraz karmaşıklaşıyor aslında. Sezgileri ile olayların iç yüzünü şıppadanak çözen kadın muhabir karakteri var bir de. Eh biraz saçmalık, yine kadına yüklenen sorumluluklar. Mini dizi olduğu için şans verilebilir.

Likya Yolu 1. gün

2026-04-20T14:12:00.003+03:00

Likya yolu'nda üçüncü yılımız. Daha önce Fethiye başlangıç noktasından yola çıkıp Finike'ye kadar gelmiştik. Arada Kalkan-Kaş arasını yürümedik. Kasti bir durum değil bir yıl Kalkan'da bitirmiştik geçen yıl başlama için Kaş daha cazip geldi.

Bu yıl önce dağ tarafı bitsin sonra yüzeriz diye Antalya tarafından yola çıkmaya karar vermiştik. Amacımız 7 günde kalan rotayı tamamlamaktı. Biraz değişiklikler oldu yine.

Antalya Geyikbayırı denen noktadan başladık. İlk gün 30km yürüdük ki iki rotayı tamamlamış olduk. Bol dere geçişli bir rotaydı. En fenası akşama doğru bir dere geçişi oldu. Baraj kapaklarını açmışlar birtürlü geçemedik. Hattab entten yürüyüp karşıdaki bir merdivene atlamayı denedik açıklık fazla olunca ben cesaret edemedim. Sırtımızda yüklü malum. Bu arada karşı kıyıdan da turistler geldi. Onlar oradaki görevliyle konuşup kısa süreliği kapakları kapattırdılar da geçebildik. Yine susuz bir geçiş sanılmasın dizlerimizin üstüne kadar su içinden geçtik ama aşırı akan tehlikeli bir su yoktu neyse ki.

Hedefimiz Hisançandır denen köy. 2015 yılına kadar Likya Yolu'nun bitiş noktası bu köymüş. Sonradan Çitdibi ve Geyikbayırı eklenmiş. O dere geçişinde ekleyene epey bir söylendiğim doğrudur.

Hisarçardır'da 1000 rakımda çadır kurduk. Bizim ekipman yazlık. Çadır da uyku tulumu da bu soğukta yetersiz kaldı. Tabiri caizse kıçımız dondu:))) İkinci gün yürürken sürekli hesap yapıp durduk. Çünkü ertesi akşam çadırı 1400 rakım civarında kurmamız gerekiyordu. Oradan önce mi dursak? Nasıl yaparız gibilerinden. İşin içinden çıkamayınca denize daha yakın olan rotadan gitmeye karar verdik.

Bu rota oldukça zor, sürekli dik tırmanışların olduğu bir rota. Tek iyi tarafı bu yıl yağmurlar sayesinde su sıkıntısı olmaması. Sonuçta en fazla 1400 metreye çıkılıyor ama 5-6 kere çıkış iniş var. Zaten gruplarda da Antalya başlangıç zor olduğu için Fethiye tarafından yola çıkılması öneriliyor.

Bu parkurun en yüksek noktası Karabel Geçidi. Şu karşıdaki karlı dağı görünce "kar görmüş İzmirli" gibi sevindirik olduk.

Bu köye uğramadan yola devam ettik biz.

En sevmediğim kaya geçişleri. Hem ayak kayabiliyor hem de sıkıcı. Neyse ki yolun sonu dışında yağmura yakalanmadık o da çiseleme modunda kaldı.

Aşağıdaki gibi dağların dibine yapılmış çok ev vardı. Yazık ediyorlar ağaçlara, ormanlarımıza. Senede belki en fazla bir ay gelip kalacakları yer için güzelim doğanın içine ediliyor.

Bu yıl sık sık ayakkabıları çıkartıp dere geçişleri yaptık.Yağmurlar coşturmuş.

Likya Yolu

2026-04-15T12:48:00.004+03:00

Biz bir Likya Yolu daha yapıp geldik. 4 gün, yaklaşık 120 km. Bu sabah döndük. Geyikbayırı, Karaöz arasında yürüdük. Az bir yolumuz daha kaldı bakalım. Fotoğrafları hallettikçe parkurlardan güzel kareler paylaşırım.

Fotoğraflar

2026-04-08T09:59:00.000+03:00

Buraya karşı bir tembellik oldu son haftalarda bende. Oysa bilgisayara giriyorum, sosyal medyada dolanıyorum, kitabımı okuyup, dizimi izliyorum, fotoğraf işliyorum... Neyse diyelim.

Bu ara epey doluydum asyında. Yıllar sonra ilk kez geri dönüşüm yapıp sehpa-sandalye yeniledim. (Onları da çeker paylaşırım bir ara) Evin iç kapılarını boyadım. (Kremden beyaza geçince tahminimden zor oldu) Tarla tamirat işlerimiz oldu epey. Selde tarla kenar çitleri zarar görmüş, aşırı fiyat istenince bizde koca kişisi ile el attık. Zor, oyalayıcı bir iş ama az kaldı. Misafirim geldi. Ara ara sergileri dolaşmaya başladım.

Farklı zamanlarda deniz kıyısında çektiğim karelerden bir demet paylaşayım bugün.

Dede dağı, Çile yürüyüşümüz

2026-03-19T09:29:00.001+03:00

Dönüş yolumuzdaki Şarlık Şelalesi

Çile'den başlayıp Dede Dağı'na çıktık bu kez. Çile Menderes'in bir köyü. En yukarıdaki iki fotoğrafta Dede Dağı'nın tepesinden manzara görünüyor. Muhteşem bir manzaraydı. Ama malesef o gün o kadar aşırı bir rüzgar var dı ki bu kez çay keyfi yapamadık tepede. Çıkarken epey terlemiştik bir anda dondurdu hava.

Biz Viciloc uygulamasını kullanarak yürüyoruz. Biraz yön bilginiz varsa çok iyi bir uygulama. Ama son yıllardaki en büyük sıkıntı mevcut rotalara yapıların yapılması. Bu kez de Şarlak Şelalesi'nden sonra önümüze telle çevrilmiş bir alan çıktı. Bir biçimde yol bulduk bu kez de iki katlı bir yapı yapılmış yol tamamen kapatılmış. Asfalttan gitmek zorunda kaldık bir süre. Son yıllarda çok fazla yapılaşma var. Tarla açıp çitle kapatıyorlar arazileri. Ya da ağaç kesimi yapılıyor işaretler kayboluyor. Patika olan yer yola dönmüş oluyor.

Baharın güzel renkleri bol bol vardı bu yürüyüşte.

Zirvedeki gözetleme binası. Kimse yoktu. Tesadüf mü kapatılmış mı bilemiyoruz.

Filin Yolculuğu

2026-03-10T11:20:00.001+03:00

Son zamanlarda okuduğum en güzel kitaplardan biri oldu Filin Yolculuğu. Yazarın ölmeden önce yazdığı son kitapmış. Hatta bir kısmını hastane yatağında tamamlamış.

Kitap uzun bir yolculuk. İlk önce Hindistan'dan Portekiz'e getirilen Süleyman, ilk ilginin ardından 2 yıl boyunca kaderine terk edilmiş. Portekiz Kralı, Avusturya Arşidükü Maximilian’a ne hediye edeceğini düşünürken Süleyman'da karar kılar. Fil Süleyman ve bakıcısı Subhro, beraberinde askeri eşlikçileri, su yalağı, otları, başka çalışanlarla birlikte yola çıkar. Yol uzun, varın noktası Viyana. 16. yüzyılın imkanları ile kimi zaman nehirde kimi zaman karlı dağların arasından haftalarca sürecek bir yolculuk.

Saramago, kitabında sadece nokta ve virgül kullanıyor. Uzun cümleleri okurken bazen yeniden dönüp okuma ihtiyacı hissettim ben. Kalıplara bağlı değil yazar.

Yazar satır aralarında kimi zaman kralları, rahipleri eleştiriyor. İnce ince dokunduruyor resmen. Okuması biraz yorsa da felsefi tarafıyla çok tatmin ediciydi benim için.

"Yürüyelim bakalım yürüyelim bakalım ne olacağını göreceğiz."

"Elimden geleni yaptım efendim, bunun için fil terbiyecisiyim. Herkes elinden geleni yapsa dünya kesinlikle daha iyi bir yer olurdu"

"İnsan bazen yürümekten başka bir şey yapamaz, çünkü durduğu yerde kalmak çok daha zordur."

Çatalkayalar trekking

2026-02-20T10:57:00.000+03:00

Deniz buradayken bir günü trekkinge ayırdık. Daha önce yürümediğimiz Çatalkayalar'a çıktık. Otabandan falan görünüyor burası iki tane sivri tepelik bir yer.

Arabayı Narlıdere Yukarıköy civarına park edip tırmanmaya başladık. İşte o ilk tırmanış fenaydı. En altta cepten Deniz çekti bizi. Genç ya bastı gitti vatandaş. Şu iki karede biraz tırmandıktan sonra çektiklerimden. Parkur 20 km civarındaydı ya biz biraz daha uzattık gibi. Çünkü bir noktada dere kenarına evler, barakalar yapmışlar geçişi bulamadık, dereden geçerken ayaklar epey suya battı falan. Malum bu aralar İzmir iyi yağmur aldı. dereler rahat geçiş vermiyor.

En tepeden (tepelerden biri) manzara. Sol tarafta Urla görünüyor. Altta tele ile çektiğim Çiğli tarafındaki tuz tarlaları.

Bu en tepede çayımızı içip yemeğimizi yedik mesela.

Filmler

2026-02-18T17:20:00.004+03:00

I Swear

Gerçek bir yaşamdan uyarlanan oldukça etkileyici bir film. On beş yaşında Tourette sendromu teşhisi alan John, başta ailesinin kendisinden uzaklaşması ile uzun yıllar kendi içinde yaşar. Her ne kadar annesi onun yanında kalsa da yine de ondan bir nevi utanır. Yıllar sonra bir arkadaşının psikiyatri hemşiresi olan annesi sayesinde hayata yeniden tutunur.

Our Girls

Çocukları çok küçükken tanışan bir çift, Avusturya Alpleri'nde ortak bir ev alır. Senede bir hafta birlikte bu evde tatil yaparlar. Kızların ergenliği döneminde ise bir kaza olur. Çok da ipucu vermeyeyim. Bir tarafta baba, diğer tarafta annenin bence mantıksızlıkları, sınırları zorlaması. Çocukların sağlıkları üzerinden alınması gereken kararlar. Kesinlikle çok ilginç bir konu ve sonuçtu.

Yedinci Hayat

Dünrya nüfusu kaynaklara yetmeyince tek çocuk kısıtlaması getirilir. Fazla oan çocuklar kamuoyuna "donduruluyor. Kaynaklar yettiğinde yeniden canlandırılacak" dense de aslında öldürülüyor. Bir baba, yediz çocuklarını bu sondan kurtarmak için her birine bir günün adını verir ve çocuk ismi olan günde dışarı çıkar. Peki kızlara sadece bir gün dışarıda olmak yetecek mi? Güzeldi bence.

Weapons

Bir anda bir ana sınıfındaki çocukların (biri dışında) hepsi kaybolur. Sınıfın öğretmeni ailelerin hedefi haline gelir ancak yapılan araştırmada suçlu bulunmaz. Olay, film içindeki çeşitli karakterlerin açısından izleyiciye sunuluyor. Korku-gerilim tarzı diye ezlesem de ben pek tatmin olmadım. Oldukça iyi yorumlar ve iyi bir puanı var filmin. Bu yüzden sanırım ben anlamadım dediğim bir film oldu. Yani sevemedim ben.

Bir kedi oyunu

2026-02-15T14:38:00.000+03:00

Deniz buradayken Urla'da bir sabah yürüyüşü sırasında çektim bunları. Deniz'e hadi atla yansıma falan çekelim dedim. Bu kedi de onun arkasından atladı. Tabi çekemedim hiç aklıma gelmezdi. sonra Deniz birkaç sefer daha atladı her seferinde onun arkasından da kedi.

Güzel kedinin canı oyun istiyordu sanırım. Civara bir köpek gelince ürktü ama. Epey bir çektim ya onlardan birkaçı.

Diziler

2026-01-31T14:08:00.004+03:00

Task

Soygunları soruşturmak için kurulan Task adlı özel birimin hikayesi. Birimin başında eski bir polis bulunuyor. Ekibin diğer üyeleri ise çaylak tabir edilen cinsten. Epey olumlu yoruma denk gelidğim için izledim. Orta karar bir polisiye idi bence.

Alaska Daily

Ünlü gazeteci Eileen Fitzgerald, Yaptığı bir haber nedeniyle sıkıntılı günler yaşar. Boşta olduğu için eski patronu tarafından Alaska'da günlük bir gazetede çalışmak için çağrılır. Bu durumu rütbe düşüşü gibi görse de Alaska'ya giden Fitgerald'ın kayıp yerli kızların hikayesini araştırması anlatılıyor dizide. Çevre görüntüleri ile birlikte sevdiğim bir dizi oldu.

Murdaugh Death in the Family

Güney Carolina'nın en güçlü hukuk hanedanlarındanbirinin üyesi olan Alex, aynı zamanda yaptığı ticaret ile epey bir zenginlik kazanmış biri. Oğlu ölümlü bir tekne kazasına neden olunca bir kadın gazeteci tarafından hep bu olay hem de geçmişi deşilmeye başlıyor. Günümüzde pek çok kişinin sahip olduğu kontrolsüz güç ve sonuçlarını görüyoruz dizide. Dizi, gerçek bir hikayeden yola çıkmış.

Why Women Kill

Kadınlar neden öldürür konulu bir kara komedi. İki sezon ama her sezonda farklı konular var. İlk sezonda üç farklı dönemde aynı evde yaşayan kadınları dönüşümlü olarak görüyoruz. Üçü de çok farklı bir yaşantıya sahip ve kocalarını seviyor. Geçişler çok başarılı ve sezon epey keyifliydi. İkinci sezonda tek bir kadının hayatına odaklanıyoruz. Semtindeki zengin kadınların arasına katılmak isteyen ve bunun için her şeyi yapan bir ev kadını var. Başta sarmasa da bu sezon da çok iyi bitirdi bence.