Wie dit herskryf het kan ek nie sê nie, maar die oorspronklike artikel kom van die Hudson Institute, een van daai tipiese Amerikaanse “think tanks” wat veg vir private eiendomsregte, vryheid van spraak, demokrasie en ‘n vrye mark. Dis nooit heeltemal duidelik wat die eintlike doel van hierdie organisasies is nie, of wie vir hulle geld gee nie, want dis gewoonlik Amerikaners wat vir ‘n Amerikaanse gehoor preek. Dis nie asof private eiendomsregte, vryheid van spraak, demokrasie en ‘n vrye mark bedreig word in Amerika nie.

Die basiese feite van die oorspronklike artikel klink wel akkuraat. Die sentrum-regse Nederlandse Minister van Binnelandse Sake het gesê die regering dink dat hulle moet wegbeweeg van multikulturalisme en meer klem lê op integrasie. Angela Merkel het ook ‘n paar maande gelede grotendeels dieselfde gesê oor Duitsland. Gebrek aan integrasie is ‘n groot probleem in Wes-Europa, en dis inderdaad iets waaraan die meeste lande hier probeer werk. Vlaamse dorpe nooi vroulike immigrante vir tee, waar hulle vermoedelik heerlik gesels en melktert en koesisters eet.

Dis moeilik om presies te sê wat mense spesifiek bedoel met “multikulturalisme”, en of almal dieselfde bedoel. Die meeste bedoel waarskynlik dat ek vry is om my jembe met ‘n passie te speel, maar dat ek weet ek moet ophou na tienuur saans. Of dat ek vry is om ‘n kerrie van bokvleis en afval te maak op feesdae, maar dat ek weet ek moenie die bok in die straat voor my huis slag nie. Elke ou is vry om sy eie ding te doen, binne die reëls.

Die probleem kom natuurlik wanneer mense nie weet wat hierdie reëls is nie. Wat veral in Nederland gebeur is dat immigrante begin om ghettos te vorm, en dat hulle nooit self buite daardie ghettos kom nie. Omdat hulle die taal nie praat nie, kry hulle nie werk nie. En omdat hulle nooit buite die ghetto kom nie, leer immigrante nooit die gasland se eie kultuur ken nie.

Uiteindelik is multikulturalisme ‘n goeie ding, want dit beteken byna dieselfde as dat mense nie in mekaar se sake lol nie. Maar dit kan net werk as dit wederkerig is, en dit kan net wederkerig wees as almal mekaar se eienaardighede aanvaar. En dis wat die meeste mense in Nederland (hopelik) onder “integrasie” verstaan, dat almal hierdie kultuur van wederkerige aanvaarding deel. Een glo vrouens is nie te vertrou met delikate sake soos om ‘n motorkar te bestuur of in die publiek te verskyn nie, die ander glo daar is niks soos ‘n gram of twee Nederwiet om die week mee af te sluit nie. En die kans dat dit ooit gaan gebeur is vermoedelik redelik skraal.

Toe die vrou verbyloop gee die die papegaai ‘n fluit, en skree agter haar aan: “Hoezit dame, djy’s kak lielik!”

Verontwaardig stoom die vrou weg.

Die volgende oggend is dit dieselfde storie. Die vrou stap verby die papegaai se kou, en hy skree agter haar aan: “Hoezit dame, djy’s kak lielik!”

Na ‘n week van sulke beledigings stap die vrou die winkel in om die eienaar te sien.

“As jy nie jou papegaai kan laat ophou om my te beledig nie, gaan ek jou dagvaar vir laster,” dreig sy. “Op die koop toe sal die hof jou waarskynlik dwing om die papegaai te laat uitsit.”

Die volgende week stap sy weer verby die troeteldierwinkel. Nes sy langs die papegaai se kou is, sê hy: “Hoezit dame.”

Sy stop, en kyk hom reg in die oë. Sy is reg vir hom. “Wat?”

“Djy wiet mos.”

“Mike, weet jy hoe vinnig het jy gery?” vra Kallie. “Gee my jou rybewys en jou ID-boekie.”

Mike grawe eers in sy beursie, dan in sy rugsak, en laastens tussen die gemors op sy kar se agterbank.

“Hoe lyk hierdie rybewys wat jy soek, Kallie?” vra Mike.

“Dis vierkantig, en dit het jou foto op,” antwoord Kallie ongeduldig.

Mike hou aan grawe, en trek uiteindelik sy budgie se spieëltjie tussen die gemors uit. Hy kyk daarin, en ja wragtag, dis vierkantig en dit het sy foto op.

“Hier, dis my rybewys,” sê hy vir Kallie terwyl hy die spieëltjie aangee.

Kallie vat dit en kyk, kyk dan weer, en gee dit terug met ‘n skaperige glimlag.

“Nee hel, ou Mike,” sê hy. “As ek geweet het jy is ook ‘n spietkop het ek jou nooit gestop nie.”

STELLENBOSCH, in Geography, a small town of Southern Africa, near the Cape of Good Hope. It consists of three long straight streets, running parallel to each other, and several cross streets intercepting these at right angles. The houses are all spacious, and substantially built, though only thatched with straw.

Each street resembles an avenue, since, on both sides before the houses, are large sturdy oaks, which are almost as old as the place itself, which was built at the beginning of the former century, though it was wholly burnt down in 1710. In December, 1803, a similar accident happened, when the number of houses left standing was about 80. The church was built in 1722, and though not equal in size to the churches of Roodezant and Paarl, it is no way inferior to them in point of architecture.

The number of inhabitants at Stellenbosch, including slaves and Hottentots, is estimated at 1000. Every person in this town carries on, with his trade, some portion of agriculture and horticulture; and as there are none who can be called actually poor, who labour for hire, they are obliged to have slaves, who do not pay the expence of keeping them.

Strangers, who in their long voyages make any stay at the Cape, never fail to visit Stellenbosch; and people of property at the Cape Town also, in the fine season of the year, often make parties of pleasure to this fertile spot. Hence houses are fitted up here for the accommodation and entertainment of strangers.

Hoe meer dinge verander…

httpvh://www.youtube.com/watch?v=wGTH7H6rUiQ

Gevind danksy Kameraad Mhambi.

• * Oudnederlands Woordenboek
• * Vroegmiddelnederlands Woordenboek
• * Woordenboek der Nederlandsche Taal

Die Middelnederlands Woordenboek word volgens die INL in 2009 nog bygevoeg.

Op Google Books is daar ook ‘n paar interessante boeke vir liefhebbers van historiese Nederlands:

Schatkamer der Nederlandsche Oudheden, deur Ludolf Smids (1774)

Ernstighe Teghen-spraeck Aen de Maeght van Hollandt, Vincent van Drielenburch (1617)

Verhandeling over de vlaemsche spelkunst, Pieter Behaegel (1837)

Al drie boeke is ook as PDF beskikbaar.

“Wat gaan hier aan?” vra hy.

“Nee”, sê een ou. “Hier kom nou-nou ‘n trop kamele met kaal meisies op verby.”

“O”, sê die dominee, “Dan wag ek maar – ek het nog nooit ‘n regte kameel gesien nie…”

[Gesteel by Roekeloos.]

Een ding is seker: as jy nie hou van bloed nie, is Boksburg die verkeerde plek vir ‘n vakansie.