afvallen - afslanken - lijnen

Grote roerganger

noreply@blogger.com (Vincent Mans) — Tue, 13 Nov 2007 07:52:00 +0000

Kent u ze ook de gemiddelde supporter van langs de lijn? Iets te enthousiast, iets te deskundig en iets te dik. Vroeger, ja toen waren ze nog actief, een goddelijk lijf en vol vuur. Nee, aan topsport zijn ze niet toegekomen. De sportvereniging werd zo langzamerhand een gezelligheidsclub, op gezette tijden een hapje en bier, veel bier.
Als het even kan wordt de gemiddelde supporter ingezet als scheids of begeleider van een jongerenteam. Sommigen komen in het bestuur. Dat zijn de ambitieuzen onder ons of de “niet-nee-durven-zeggers”. Je moet dan ook sterk in je schoenen staan als er een dringend beroep op je wordt gedaan. Bovendien, denk je nog: je inzet kost weinig tijd!

Koos is zo’n man. Hij is van ballenjongen opgeklommen tot voorzitter ad interim. Een goede dertiger met een drukke baan met het hart op de goede plek. Tegen wil en dank is hij de publieke zaak ingezogen. Hij is nu bijna een jaar in functie. Bijna elke avond van huis. Nee eten hoeft niet, een patatje of satéétje op de club is voldoende. Marjan, zijn vrouw, ondergaat lijdzaam zijn bestuursperikelen. Maakt zich zorgen over zijn eerst zo gezellige buikje. Zo nu en dan relativeert zij het “zware” bestuurswerk
en wijst hem op zijn ongezond eetgedrag.

Zoontje Tim is ongelukkig. Nog niet zo lang geleden zat hij samen met pa op de bank met chips en nootjes voor de televisie. Nu wordt hij gepest: Dik Trom, ’t dikke zoontje van bolle Koos. Nee, naar de sportvereniging gaat hij niet meer. Hij heeft er toch geen vrienden. Ellen zwaait sinds mensenheugenis de scepter over de kantine. De kas klopt altijd, ook al weet je dat zij stiekem de administratieve missers zelf oplost. Een hart van goud, altijd vrolijk, een echte moeke. De variëteit van de keuken is beperkt, doch vet. Erg vet. Beroemd is haar zelfgemaakte soep. Ook haar met eigen receptuur bereide ballen scoren hoog.

Het laat zich raden. Onze hoofdrolspelers krijgen een conflict. Koos zegt in opdracht van de ledenvergadering Ellen de wacht aan. De kantine moet professioneler en de voedingskeuze moet gezonder. Ouders moeten hun kinderen het goede voorbeeld geven. Een gezonde geest in een gezond sportlichaam. Kortom: ellende en verdriet. Ellen wil geen afscheidsfeestje.

Zomaar een alledaags drama. Gemiddelde supporters, iets te enthousiast, iets te deskundig en iets te dik, maken een verantwoorde keuze: gezond eten! Als de mist is opgetrokken komt Koos tot een kloek besluit. De vereniging met Koos als grote roerganger voorop gaat voor gezond! Thuis eten onder culinair toezicht van Marjan, meer bewegen en samen met Tim naar de gewichtskliniek. Ellen mag – de leden missen haar - onder voorwaarden blijven. Ze is blij met de praktische voedingsadviezen vanuit de gewichtskliniek. Zij straalt als nooit tevoren. Koos is in twee maanden tijd 20 kilo’s lichter en Tim is met zijn 12 kilo’s gewichtsverlies ook op de goede weg. Tim heeft zelfs een vriend. Louis, een lotgenoot, die al 16 kilo’s is kwijtgeraakt.
De twee gezworen kameraden zitten nu samen op voetbal, zijn bloed fanatiek en hebben plezier. En weet je wie het gelukkigst is van allemaal? Marjan.Trots staat ze elke zondag langs de lijn, ’s morgens supporter van de jongens, ’s middags om haar slanke Koos toe te juichen.

Kijk op www.karindezoete.nl voor meer columns.

Zelfvertrouwen

noreply@blogger.com (Vincent Mans) — Sat, 27 Oct 2007 15:30:00 +0000

Laatst zat ik op een terras, kopje koffie en een verleidelijk
grote appelpunt mét! Bladerend in één van die modemagazines,
mooie meiden en jongens, strak in het vel alsof het
leven geen vat op ze heeft. Een venijnig stemmetje in me zei
dat een paar kilootjes minder best goed voor me zou zijn.
Een tafeltje verderop streek een groepje fladderende tieners
neer. De één nog slanker dan de ander. Ze bestelden bier,
wijn èn bitterballen, vlammetjes en nog meer van die heerlijke
maar oooh zo foute hapjes. Nou ik kan je vertellen, dit
knaagt aan je zelfvertrouwen. Vroeger, ja, toen kon ik ook al
die lekkernijen tot me nemen, geen grammetje zwaarder.
Ach er zijn zoveel andere leuke dingen in het leven mijmerde
ik achter mijn zonnebril, dapper hakkend in mijn appelpunt.
Ik heb hard gewerkt dus geniet van het moment. Je
hebt het verdiend, probeerde ik nog…. Maar toen mijn
vriendin aanschoof zei ik onmiddellijk: “vind jij ook dat ik een
dikke buik heb?” Je moet weten dat Saskia niet echt een
topdiplomaat is, dus zei ze – zo bot en bondig mogelijk – ja
! Ik schoot in de lach en vertelde wat me bezig hield. Saskia
probeerde me op te peppen, stond op en draaide een theatraal
rondje: “zo, voel je je nu beter? Kijk dan naar die heupen,
dat is toch ook niet normaal?” Een paar glazen witte
wijn en een karaf water verder beoefenden we als vanouds
ons favoriete spelletje afkraken. Geen lichaamsdeel werd
gespaard en geloof me, onze terminologie zou niet misstaan
in het TV-programma “Van del tot dame”. Gierend van de
lach haalden we herinneringen op van onze gezamenlijke
vakanties en shop-uitjes, waarbij wij onszelf regelmatig
afkraakten terwijl de ander dit standaard beaamde met een
volmondig “ja”! Toch kwamen we altijd weer met iets leuks
thuis dat onze pluspunten accentueerde en onze zwakke
plekken verdoezelde. En op het eerstvolgende uitje blaakten
wij dan van zelfvertrouwen in onze nieuwe outfit. “Want daar
gaat het toch om, zo beëindigden wij volwassen ons relaas:
het gaat om het innerlijk, niet om het uiterlijk en als je goed
in je vel zit, dan straal je vanzelf zelfvertrouwen uit. Dát zien
de mensen en niet die paar pondjes meer of minder!” Het
begon al schemerig te worden, tijd om naar huis te gaan. We
hadden veel lol gehad, maar toch …..
Dit vertelde een klant in een intakegesprek. Samen hebben
we een persoonlijk eetplan opgesteld en hebben we alle valkuilen
doorgesproken. De grootste vergissing is jezelf te
straffen als je heel even een terugval krijgt hield ik haar nog
voor. Enkele weken later was zij ruim 8 kilo afgevallen en
was ze eindelijk dankzij
plaatselijk afvallen van
haar “eeuwige” buikje verlost.
Nu - een jaar verder
– is zij nog steeds op haar
gewenste gewicht,
begreep ik uit een lief
bedankkaartje. En Saskia?
Die is inmiddels ook de
nodige kilootjes kwijt op
haar heupen èn ze zijn nog
steeds vriendinnen. Ze
hebben nu wel iets minder
lol tijdens het shoppen,
maar des te meer plezier
als ze nu op een terrasje
zitten met een wijntje èn
bitterballen!

Kijk op www.karindezoete.nl voor bijvoorbeeld informatie over afvallen en lipolyse.
Download het artikel als PDF.

Geheim

noreply@blogger.com (Vincent Mans) — Sat, 27 Oct 2007 15:26:00 +0000

Heb je soms ook dat pijnlijke jaloeziegevoel? Een venijnig
stemmetje dat zegt : “kijk haar es” en “ik mag ook wel
eens…”?
Waarschijnlijk niet de eerste keer dat je de aanval op je
gewicht opent of je eigen figuur plaatselijk wilt corrigeren.
Nou ja, binnenkort – eerst december door, daarna de verjaardag
van oom Henk en het huwelijk van Marjolein en
“hoe heet ie ook alweer” in februari. En ineens is het dan
zo’n beetje maart. De eerste lentekriebels strijken over je
rug en touroperators proberen je al weken te verleiden tot
luxe reizen naar zonnige oorden. Jawel, de geur van zonnebrandolie
en de sensatie van kijken en bekeken worden.
Tijd om toch nog eens even in de grote staande spiegel te
loeren. Niet kinderachtig doen – gewoon naakt – lekker veilig
in je eigen huis. Nou eh… dat valt echt niet mee! Het
degeneratieproces lijkt wel versneld sinds de vorige kijk.
Waar is dat verschrikkelijke leuke jurkje van vorig jaar dat je
lichaam zo feilloos in juiste banen leidt? Gelukkig, hier is het.
Oh jee… onmogelijk… vast te heet gewassen, wat een ellende.
Herkenbaar? Bij mij wel. De decembermaand heeft mij dit
jaar weer genekt. Het is maar 3 kilo, maar waarom heb ik in
januari niet gewoon wat meer gesport? Ja, druk druk druk,
maar iedereen heeft het druk. “Gezond eten en meer bewegen”
en wat doe ik zelf? NIKS. Gewoon elke dag 2 liter
water drinken, na elke plas een glas! Het is allemaal zo simpel…...
Maar ook ik ben maar een mens en hou af en toe
van smakelijke “uitspattingen”. Daarom deel ik graag dit
geheim met jullie.
Ik weet, ik heb makkelijk praten, want met mijn producten
zijn die kilo’s er binnen vijf dagen af en ook nog eens op die
plekken waar ik dat wil. En dat ga ik de komende week
doen. Ik moet het goede voorbeeld geven toch? Het zal mij
niet gebeuren dat ik straks zittend op een terrasje mijn buik
in moet houden en niet spontaan in lachen durf uit te barsten.
Ik wil zien en gezien worden, vol zelfvertrouwen de
zomerzon tegemoet in dat ene favoriete jurkje. Mij gaat het
lukken. Hoe? Dat is geheim!

Karin de Zoete

Kijk op www.karindezoete.nl voor nog meer geheimen.
Download dit artikel als PDF.

Karin de Zoete Gewichtskliniek

noreply@blogger.com (Vincent Mans) — Fri, 26 May 2006 07:47:00 +0000

Bijna iedereen is op de een of andere manier bezig met zijn of haar gewicht. Afvallen en vervolgens weer aankomen... voor velen is het een jarenlange strijd en eigenlijk zijn diegenen dat eeuwige gelijn en gejojo zat. En het is ook niet gezond. Overgewicht is een risico, maar vergeet niet dat een sterk schommelend gewicht net zo gevaarlijk is.

Bent u er klaar voor om uw gezondheid te koesteren en eens en voor altijd van het lijnen en jojo-en af te zijn? Wij zorgen er voor dat u snel op medisch verantwoorde wijze weer letterlijk en figuurlijk goed in uw vel komt te zitten en - nog belangrijker - voor altijd blijft!

Klik hier om verder te lezen:

http://www.karindezoete.nl/afvallen/afslankstudio/verantwoord_lijnen/