πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει. (Απ. Παύλου Α' Κορ.ιγ΄)noreply@blogger.com (ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ)Wed, 9 Oct 2024 04:56:48 +0300Blogger http://www.blogger.com2034125http://agathplatani.blogspot.com/en-usnoπάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει. (Απ. Παύλου Α' Κορ.ιγ΄)noreply@blogger.comhttp://agathplatani.blogspot.com/2017/08/o.htmlΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣnoreply@blogger.com (ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ)Wed, 30 Aug 2017 07:00:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-6961536807181228855.post-7205336295993224768<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /><a href="http://ahdoni.blogspot.gr/2017/08/o.html">O Γέροντας Παίσιος διηγείται τις επισκέψεις της Θεοτόκου</a><br /><br /><br />Όπως διηγείται ο Γέροντας Παίσιος, «Ήταν Δεκαπενταύγουστος. Ύστερα από τη Θεία Λειτουργία με έστειλε ο γέροντας μου για μια εργασία.<br /><br /><br />Ήμουν εξαντλημένος από τη νηστεία και τη προηγούμενη αγρυπνία, και μετά τη Θεία Λειτουργία δεν έφαγα γιατί δε μου είπε ο Γέροντας».<br /><br /><br />Έφτασα στην Ιβήρων και περίμενα το «μοτόρι» (καραβάκι). Ενώ θα ερχόταν το μεσημέρι, έφθασε το βράδυ και ακόμα να φανή. Ήμουν εξαντλημένος. Λέω να κάνω ένα κομποσχοίνι στην Παναγία κάτι να μου οικονομήση. Μετά λέω στον εαυτό μου: «Βρε χαμένε για τέτοια μικροπράγματα θα ενοχλείς την Παναγία;». Δεν πρόλαβα να τελειώσω και έρχεται ένας αδελφός από μέσα. Μου δίνει ένα δεματάκι και μου λέει: «Να, αδελφέ μου για τη χάρη της Κυρίας Θεοτόκου».<br /><br /><br />«Το άνοιξα. Είχε μέσα μισό ψωμάκι, σύκα και σταφύλια. Μόλις κρατήθηκα από τα κλάματα μέχρι να φύγει ο αδελφός».<br /><br /><br />Αυτό συνέβη στο κιόσκι της Ιβήρων. Και άλλοτε έλαβε αμεσότερη πείρα της θεομητορικής πρόνοιας στον αρσανά του αυτού Μοναστηριού. Τα δύο γεγονότα έχουν πολλές ομοιότητες αλλά και αρκετές διαφορές. Και στην δεύτερη περίπτωση ήταν άυπνος και νηστικός και περίμενε το «μοτόρι».<br /><br /><br />Διηγήθηκε ο Γέροντας: «Από την εξάντληση δεν αισθανόμουν καλά. Φοβήθηκα να μη λιποθυμήσω και με δουν οι εργάτες. Για αυτό έκανα κουράγιο και πήγα πίσω από μια ντάνα ξύλα.<br /><br /><br />Σκέφτηκα προς στιγμήν να παρακαλέσω την Παναγία και αμέσως μετά είπα στον εαυτό μου: «Άθλιε, την Παναγία για το ψωμάκι την έχουμε;»<br /><br /><br />Και μόλις είπα αυτό, να η Παναγία και μου έδωσε ζεστό ψωμί και σταφύλι! Ε, από κει και πέρα μετά…<br /><br /><br />Κάποιος τον οποίον ο Γέροντας θεράπευσε από ανίατη ασθένεια, ακούγοντας την διήγηση, ρώτησε έκπληκτος:<br /><br /><br />-Καλά Γέροντα, μετά που έφαγες τις ρόγες του σταφυλιού, το κοτσάνι σου έμεινε στο χέρι;<br /><br /><br />-Και το κοτσάνι και τα ψίχουλα, απάντησε με έμφαση.<br /><br /><br />***<br /><br /><br />Κατά το σύντομο διάστημα της παραμονής του στην Ι. Μ. Φιλοθέου, δεν έπαυσε να σκέφτεται την έρημο. Αισθανόταν έντονη την επιθυμία για ησυχία.<br /><br /><br />Είχε συμφωνήσει με τον π. Φ. Φιλοθείτη να πάνε στα κατουνάκια να ασκητέψουν. Ο π. Παίσιος θα έκανε εργόχειρο ο π. Φ. θα το έδινε στα μοναστήρια και θα έπαιρνε παξιμάδι για να οικονομούνται. Αλλά μια νύχτα πριν σημάνει το τάλαντο για την Εκκλησία, ο Γέροντας χτύπησε την πόρτα του κελλιού του π. Φ. και του είπε ότι δεν είναι θέλημα Θεού να φύγουν. Ο π. Φ. του διηγήθηκε το εξής όνειρο που είδε: «Τρέχαμε στη στέγη της Μονής και, ενώ ήμασταν έτοιμοι να πηδήξουμε, μια μαυροφόρα γυναίκα μιας κράτησε από τη πλάτη και είπε ότι είναι γκρεμός και θα σκοτωθούμε. Έτσι και εγώ κατάλαβα ότι δεν επιθυμεί ο Θεός να πάμε».<br /><br /><br />Ο π. Παίσιος διηγήθηκε αργότερα ως εξής αυτό που συνέβη και τον έκανε να πάη αντί για τα Κατουνάκια στην Μονη Στομίου: «Έκανα προσευχή στο κελί μου. Ξαφνικά ακινητοποιήθηκα τελείως. Δεν μπορούσα να σηκωθώ. Ήταν αδύνατο. Μια αόρατη δύναμη με κρατούσε ακίνητο. Κατάλαβα ότι κάτι συμβαίνει. Έμεινα έτσι βιδωμένος για δυο-δυόμισι ώρες. Μπορούσα να προσεύχωμαι, να σκέφτωμαι, αλλά δεν μπορούσα να κινηθώ καθόλου. Ενώ βρισκόμουν σ΄ αυτή την κατάσταση είδα σαν σε τηλεόραση από τη μια μεριά τα Κατουνάκια και από την άλλη τη Μονή Στομίου στην Κόνιτσα. Εγώ με λαχτάρα γύρισα τα μάτια ου στα Κατουνάκια. Μια φωνή τότε –ήταν της Παναγίας- μου είπε καθαρά:<br /><br /><br />«Δε θα πας στα Κατουνάκια, θα πας στην Μονή Στομίου». «Παναγία μου εγώ έρημο σου ζήτησα και συ με στέλνεις στο κόσμο;», είπα. Άκουσα ξανά την ίδια φωνή να μου λέη αυστηρά: «θα πας να συναντήσεις το τάδε πρόσωπο, (1) το οποίο θα σε βοηθήσει πολύ». Συγχρόνως κατά τη διάρκεια αυτού του θείου γεγονότος μου ήρθαν απαντήσεις σαν σε τηλεόραση σε πολλές απορίες που είχα. Αμέσως λύθηκα από εκείνο το αόρατο δέσιμο και πλημμύρισε η καρδιά μου από τη θεία χάρι. Μετά πήγα και το είπα στον Πνευματικό. «Αυτό είναι το θέλημα του Θεού» , μου είπε. Μη κάνεις όμως λόγο για το γεγονός. Πες πως για λόγους υγείας». –έβγαζα αίμα αυτή την εποχή- «θα χρειασθεί να βγεις από το Όρος και πήγαινε». Άλλο ήθελα εγώ, αλλά ο Θεός είχε το σχέδιο του. Όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων, ο κύριος λόγος ήταν για να βοηθηθούν οι ογδόντα οικογένειες που είχαν γίνει προτεσταντικές, να επιστρέψουν στην ορθοδοξία.<br /><br /><br />***<br /><br /><br />Στη Μονή Στομίου, δύο ευλαβείς γυναίκες από την Κόνιτσα, η κυρία Πόπη Μουρελάτου και η κυρία Πηνελόπη Μπσρμπούτη, βοηθούσαν στην καλλιέργεια του κήπου.<br /><br /><br />Ένα βράδυ, μετά το Απόδειπνο, πήγαν στον Ξενώνα και έπεσαν νωρίς να κοιμηθούν. Ξύπνησαν όταν άκουσαν να χτυπά το σήμαντρο. Βγήκαν έξω από το δωμάτιο. Είδαν το Γέροντα να βγαίνη από το κελί του και μάλιστα τους είπε: «Ευλογημένες, δε σας είπα να μη χτυπάτε τη νύχτα το σήμαντρο»;<br /><br /><br />Με απορία απάντησαν ότι αυτές δεν έκαναν κάτι τέτοιο, και συγχρόνως βλέπουν μια γυναίκα να εξαφανίζεται μέσα στην Εκκλησία. Την είδαν από το πλάι, δηλαδή από τον ώμο και κάτω , το χέρι της και το μαφόριο. Ήταν η Παναγία, που η νυχτερινή επίσκεψη της αναγγέλθηκε με το αυτόματο χτύπημα του σημάντρου.<br /><br /><br />Ο Γέροντας, ενώ μέχρι τότε μιλούσε δυνατά, ύστερα από ευλάβεια και δέος έκανε σιωπηλά νόημα στις δύο γυναίκες να πάνε στο δωμάτιο τους, και ο ίδιος μπήκε στο κελί του.<br /><br /><br />***<br /><br /><br />Ο Γέροντας είδες στον ύπνο του ότι θα πήγαινε μακρινό ταξίδι και ετοίμασε τα χαρτιά του. Ήταν και άλλοι άνθρωποι και ετοίμαζαν και αυτοί τα δικά τους. παρουσιάστηκε τότε μια ωραία, μεγαλοπρεπής γυναίκα, ντυμένη στα χρυσά. Του πήρε τα χαρτιά, τα έβαλε στον κόρφο της και του είπε ότι αυτή θα τα τακτοποιήσει αλλά ακόμη δεν είναι καιρός να φύγη, είναι νωρίς. Προηγουμένως ο Γέροντας είχε προσευχηθεί: «Παναγιά μου, το διαβατήριο και τα χαρτιά μου δεν είναι έτοιμα», με συναίσθηση ότι είναι ανέτοιμος να αναχωρήσει για την άλλη ζωή.<br /><br /><br />Όταν ύστερα από λίγο καιρό πήγε στα Ιεροσόλυμα, στη Γεσθημανή, με έκπληξη που διαπίστωσαν και οι συνοδοί του, αντίκρυσε στο πρόσωπο της εικόνας της Παναγίας της Ιεροσολυμίτισσας την «Κυρία» που είχε δει στο όνειρο του. Έτσι συνειδητοποίησε ότι Αυτή που του παρουσιάστηκε ήταν η Παναγία και το μεγάλο ταξίδι ήταν η αναχώρηση απ΄ αυτήν την ζωή, αλλά ακόμη δεν ήταν η ώρα.<br /><br /><br />***<br /><br /><br />Διηγήθηκε ο Γέροντας: «Την περασμένη Σαρακοστή [21 Φερ. 1985] παρουσιάστηκε ντυμένη στα άσπρα. Μου είπε ότι θα συμβούν πολλά στον κόσμο, γι΄ αυτό και να φροντίσω να πάρω…(κάτι που αφορούσε προσωπικά τον ίδιο)».<br /><br /><br />Φανερώθηκε κοντά στην Βορειοανατολική γωνιά της Καλύβης του. Όταν την είδε ο Γέροντας, είπε ταπεινά: «Παναγία μου, και ο τόπος είναι βρώμικος (2) και εγώ βρώμικος». Όμως έκτοτε ευλαβείτο και τον τόπο «ου έστησαν οι πόδες» της αχράντου Θεομήτορος. Ήθελε στο μέρος εκείνο να φυτέψη λουλούδια, για να μη πατιέται.<br /><br /><br />Στο Ωρολόγιο, στις 21 Φεβρουαρίου, σημείωσε κρυπτογραφικά το θαυμαστό αυτό γεγονός ως εξής: «Η Παναγία!10,30 πριν το μεσάν Ολόλευκα Άστραφ συγχωρ.»<br /><br /><br />1. το πρόσωπο αυτό ήταν η Αικατερίνη Ρούσση, μητέρα του Δημάρχου. «Ήταν αγία ψυχή», κατά το Γέροντα.<br /><br /><br />2. Ίσως επειδή μερικές φορές πετούσε εκεί κοντά φλούδες.<br /><br /><br />Από το βιβλίο: Ιερομόναχου Ισαάκ, Βίος Γέροντας Παΐσιου του Αγιορείτου, Άγιον Όρος, 2004, σελ. 114, 142, 291, 296.<div> <br /></div> <div> http://ahdoni.blogspot.gr/</div> </div> http://agathplatani.blogspot.com/2017/08/blog-post_29.htmlΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙnoreply@blogger.com (ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ)Tue, 29 Aug 2017 07:00:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-6961536807181228855.post-3183502637650301896<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /><a href="http://plibyos.blogspot.gr/2017/08/blog-post_23.html">Οφείλω μια συγνώμη......</a><br /><br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1RUHgyG4i4rKNVhPh9dCm1By-a0ajBFVJk4fP1fpF0XVTGqCnOGXAetLCxTaEuf38GuDOuwqHS04rtuQn_fbAfG_WinYyG4TZz4uVyHin-wJidxbEU4zuNOD4cMxnhC9LaYxbxsMb_y4/s1600/21014177_10213701363829117_2546542067301102583_o.jpg"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh1RUHgyG4i4rKNVhPh9dCm1By-a0ajBFVJk4fP1fpF0XVTGqCnOGXAetLCxTaEuf38GuDOuwqHS04rtuQn_fbAfG_WinYyG4TZz4uVyHin-wJidxbEU4zuNOD4cMxnhC9LaYxbxsMb_y4/s320/21014177_10213701363829117_2546542067301102583_o.jpg" /></a><br /><br /><br />Οφείλω μια συγνώμη στο Θεό για όσα μου χάρισε και δεν τα χάρηκα. Για εκείνα που μου έδωσε και δεν τα πήρα. Μα κι γι αυτά που μου ζήτησε και δεν του έδωσα. Πάνω από όλα θέλω να κλάψω στην αγκαλιά Του, για όλες εκείνες τις μέρες που δεν έζησα και απλά επιβίωσα.<br />Να πω συγνώμη για όσα σε αγαπώ δεν είπα, σε αγκαλιές που δεν έδωσα, σε πόρτες που έκλεισα, σε τηλέφωνα που δεν σήκωσα, σε μάτια που δεν αντίκρισα, σε φιλιά που δεν σαρκώθηκαν και σε προσευχές που δεν ειπώθηκαν…<br />Τέλος να πω, ότι εάν βρήκες έναν άνθρωπο να σε νιώσει, να σε καταλάβει, να σε αγαπήσει, κράτα τον, κι ας είναι στην άλλη άκρη της γης. Φτάνει που τον βρήκες…. Δεν θα σου τύχει πολλές φορές στην ζωή. Και να θυμάσαι, οτι στα δώρα λες ευχαριστώ κι ας μην τα ξετυλίξεις ποτέ.....<br /><br /><br />**και κάτι απο τα παλιά μου, που πάντα ζει μέσα μου ως προσευχή...<div> <br /></div> <div> <br /></div> <div> http://plibyos.blogspot.gr/</div> </div> http://agathplatani.blogspot.com/2017/08/blog-post_28.htmlΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΩnoreply@blogger.com (ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ)Mon, 28 Aug 2017 07:00:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-6961536807181228855.post-2811809845700741181<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /><br /><img height="226" src="http://www.vimaorthodoxias.gr/wp-content/uploads/2017/05/diafora-13.jpg" width="320" /><br /><br /><br /><br />Κάποτε νεαρός δόκιμος δοκιμάζεται σφόδρα από πειρασμούς πορνείας. Τρέχει στον πνευματικό του.<br /><br />Τίμιε πάτερ, φλόγες κολάσεως στο κορμί μου! Βασανίζομαι από πορνικούς διαλογισμούς.<br /><br />Ο γέροντας δίνει πολλά φάρμακα: νηστεία, αγρυπνία, προσευχή, μελέτη, εργασία.<br /><br />Ο νέος πριν φύγει παρακαλεί τον πνευματικό του:<br /><br />Να προσεύχεσαι, πάτερ, για ν’ ανακουφιστώ λίγο από το φοβερό αυτό πόλεμο.<br /><br />Ο γέροντας νηστεύει, αγρυπνά, προσεύχεται θερμά για το παιδί του, βάζει και άλλους να προσεύχονται παράλληλα. Κατά την εβδομάδα ρωτά το νεαρό.<br /><br />Πώς πάει ο πόλεμος, παιδί μου;<br /><br />Τίποτε! Ίδια κατάσταση! Αν ξέρατε τι συλλογίζομαι κάθε βράδυ, θα με πετάγατε με κλωτσιές έξω από το μοναστήρι!<br /><br />Ο γέροντας παραξενεύεται. Το βράδυ ρωτά τον Θεό:<br /><br />Γιατί, Κύριέ μου, δεν ανακουφίζεις λίγο το πλάσμα σου. Γιατί τ’ αφήνεις να το πειράζει ο λύκος;<br /><br />Τότε παρουσιάζεται μπροστά του μ’ ανθρώπινη μορφή ο ίδιος ο διάβολος:<br /><br />– Ψέμματα λέγει ο νεαρός! Εγώ δεν φταίω καθόλου. Από την πρώτη μέρα, Αββά, που άρχισες προσευχή, εγώ αναγκαστικά, σταμάτησα να τον πειράζω! Αυτός έχει μέσα του το δαίμονα, μέσα στη «γούλα» του (= πρόλοβος πουλιών. Έχει το διάολο μέσα του, στην κοιλιά του. Εγώ δεν έχω καμιά σχέση μ’ αυτό τον πόλεμο.<br /><br />Αυτός μονάχος του πολεμά τον εαυτό του, γιατί τρώγει σα λύκος, πίνει κρασί σα νεροφίδα, κοιμάται ατέλειωτες ώρες, λαρθοτρώγει Τετάρτη και Παρασκευή!<br /><br />Πηγή: «ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΩΦΕΛΙΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ<br />ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ<br />ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΛΗΨΗ»<div> <br /></div> <div> http://www.vimaorthodoxias.gr</div> <div> <br /></div> </div> http://agathplatani.blogspot.com/2017/08/blog-post.htmlΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙnoreply@blogger.com (ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ)Sun, 27 Aug 2017 13:49:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-6961536807181228855.post-522792748951279577<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br />Πρέπει να φιλάμε το χέρι του Ιερέα;<br /><br /><br /><img height="199" src="http://www.vimaorthodoxias.gr/wp-content/uploads/2017/08/iereas.jpg" width="320" /><br /><br />Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς<div> <br />Πέθανε ο γέροντας Ιερέας σας. Στη θέση του ήρθε ένας νεαρός Ιερέας, που μόλις αποφοίτησε από την Ιερατική Σχολή. Με χαρά φιλούσατε το χέρι του γέροντα Ιερέα. Αλλά τώρα σας ήρθε ένας νεαρός! Πως να του φιλήσετε το χέρι αφού είναι πολύ νεότερός σας;<br /><br />Θα σας διηγηθώ μια ιστορία για τον Σέρβο βασιλιά Μίλος. Κάποτε θα λειτουργούσε ένας όχι ηλικιωμένος, αλλά πολύ νέος Ιερέας. Ο γερο – βασιλιάς ήταν πολύ ευσεβής.<br /><br />Η Θεία Λειτουργία δεν άρχιζε, αν δεν είχε ακόμη πάει και αυτός στην Εκκλησία. Και όταν επήγε, στάθηκε στη μέση στο θρόνο του, και προσευχόταν όπως όλοι.<br /><br />Όταν τελείωσε η Λειτουργία, ο βασιλιάς πήγε να φιλήσει το χέρι του παπά και να πάρει αντίδωρο. Μα εκείνος από σεβασμό έδωσε το αντίδωρο, και τράβηξε γρήγορα το χέρι του, για να μην το φιλήσει ο γερο – βασιλιάς. Τότε ο βασιλιάς Μίλος τον κοίταξε αυστηρά και του είπε:<br /><br />– Δως μου το χέρι σου. Δεν φιλάω το δικό σου χέρι, πάτερ. Την ιερωσύνη σου προσκυνώ, που είναι πιο μεγάλη και από μένα και από σένα!<br /><br />Τώρα το καταλαβαίνεις το νόημα. Ο γερο – βασιλιάς μίλησε στην εκκλησία θεόπνευστα.<br /><br />Ο Ιερέας σας μπορεί να είναι μόλις 25 χρονών. Μα η ιερωσύνη του είναι από καταβολής κόσμου. Όταν λοιπόν του ασπάζεσθε το χέρι, προσκυνάτε την ιερωσύνη του, που φθάνει διαδοχικά από τον Χριστό και τους Αποστόλους μέχρι τον Ιερέα σας. Όταν φιλάτε το χέρι του παπά σας, φιλάτε ολόκληρη την αλυσίδα των Οσίων και αγίων ιερέων και Ιεραρχών, από τους Αποστόλους μέχρι σήμερα.<br /><br />Ασπάζασθε και προσκυνάτε τον Άγιο Ιγνάτιο τον Θεοφόρο, τον Αγιο Νικόλαο, τον Αγιο Βασίλειο, τον Αγιο Σάββα και “όλους τους επιγείους αγγέλους και ουρανίους ανθρώπους”, που όταν ήταν στη γη εκοσμούσαν την Εκκλησία και τώρα στολίζουν τον ουρανό!<br /><br />Το φίλημα που κάνουμε στο χέρι του παπά δεν είναι φίλημα φυσικό. Είναι φίλημα άγιον, όπως γράφει στους Κορινθίους ο Απόστολος Παύλος.<br /><br />Να το ασπάζεσθε λοιπόν το χέρι του Ιερέα που σας ευλογεί. Είναι ευλογημένο από τον Θεό. Με τη χάρη της ιερωσύνης. Με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος.<br /><br />Να το φιλάτε το χέρι του Ιερέα σας. Όσο νέος και αν είναι. Και να τον ακούτε.</div> <div> <br /></div> <div> http://www.vimaorthodoxias.gr</div> </div> http://agathplatani.blogspot.com/2017/06/blog-post.htmlΟΜΙΛΙΕΣnoreply@blogger.com (ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ)Thu, 22 Jun 2017 10:18:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-6961536807181228855.post-3165928855384786499<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiAN2rrDG84dt97iezr9DRWMG5sQyntfto0RcMAC5DFnnaJyv_LwlLl7p2GQ7lW5plv1l_jXTrRh-YLf7PdCsCdRUTIxGyZqbhrl-yAF4wvbAUaNUwvpGsk3OCBAyNmH_uSXQePN3GhIww/s1600/IMG_5233-1-660x330.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="330" data-original-width="660" height="160" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiAN2rrDG84dt97iezr9DRWMG5sQyntfto0RcMAC5DFnnaJyv_LwlLl7p2GQ7lW5plv1l_jXTrRh-YLf7PdCsCdRUTIxGyZqbhrl-yAF4wvbAUaNUwvpGsk3OCBAyNmH_uSXQePN3GhIww/s320/IMG_5233-1-660x330.jpg" width="320" /></a></div> <br /> <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="background-color: #1c1c1c; color: #a2c4c9; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 14.85px; text-align: center;"> <span style="background-color: #444444; text-align: start;"><span style="color: #f4cccc; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><b>«Γάμος: Μυστήριο &amp; Καθημερινότητα» Μητροπολίτης Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς κ.κ. Νικόλαος</b></span></span></div> <div> <span style="background-color: #444444; text-align: start;"><span style="color: #f4cccc; font-family: Georgia, &quot;Times New Roman&quot;, serif;"><b><br /></b></span></span></div> <br /> <blockquote> <iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/Dde65BL-A3g" width="500"></iframe></blockquote> </div> </div> http://agathplatani.blogspot.com/2017/06/4-2017_3.htmlΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ-ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑnoreply@blogger.com (ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ)Sat, 3 Jun 2017 07:46:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-6961536807181228855.post-2955805646213086881<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br />Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 4 Ιουνίου 2017 – Της Πεντηκοστής<br /><br /><img height="260" src="https://synodoiporia.gr/wp-content/uploads/2017/06/Pentikosti_ex.jpg" width="320" />(᾿Ιω. ζ´ 37-52, η´ 12)<br /><br />Τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ τῇ μεγάλῃ τῆς ἑορτῆς εἱστήκει ὁ ᾿Ιησοῦς καὶ ἔκραξε λέγων· ᾿Εάν τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω. ῾Ο πιστεύων εἰς ἐμέ, καθὼς εἶπεν ἡ γραφή, ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος. Τοῦτο δὲ εἶπε περὶ τοῦ Πνεύματος οὗ ἔμελλον λαμβάνειν οἱ πιστεύοντες εἰς αὐτόν· οὔπω γὰρ ἦν Πνεῦμα ῞Αγιον, ὅτι ᾿Ιησοῦς οὐδέπω ἐδοξάσθη. Πολλοὶ οὖν ἐκ τοῦ ὄχλου ἀκούσαντες τὸν λόγον ἔλεγον· Οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ προφήτης· ἄλλοι ἔλεγον· Οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός· ἄλλοι ἔλεγον· Μὴ γὰρ ἐκ τῆς Γαλιλαίας ὁ Χριστὸς ἔρχεται; Οὐχὶ ἡ γραφὴ εἶπεν ὅτι ἐκ τοῦ σπέρματος Δαυῒδ καὶ ἀπὸ Βηθλεὲμ τῆς κώμης, ὅπου ἦν Δαυΐδ, ὁ Χριστὸς ἔρχεται; Σχίσμα οὖν ἐν τῷ ὄχλῳ ἐγένετο δι᾿ αὐτόν. Τινὲς δὲ ἤθελον ἐξ αὐτῶν πιάσαι αὐτόν, ἀλλ᾿ οὐδεὶς ἐπέβαλεν ἐπ᾿ αὐτὸν τὰς χεῖρας. <a name='more'></a>῏Ηλθον οὖν οἱ ὑπηρέται πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ Φαρισαίους, καὶ εἶπον αὐτοῖς ἐκεῖνοι· Διατί οὐκ ἠγάγετε αὐτόν; ᾿Απεκρίθησαν οἱ ὑπηρέται· Οὐδέποτε οὕτως ἐλάλησεν ἄνθρωπος, ὡς οὗτος ὁ ἄνθρωπος. ᾿Απεκρίθησαν οὖν αὐτοῖς οἱ Φαρισαῖοι· Μὴ καὶ ὑμεῖς πεπλάνησθε; μή τις ἐκ τῶν ἀρχόντων ἐπίστευσεν εἰς αὐτὸν ἢ ἐκ τῶν Φαρισαίων; ἀλλ᾿ ὁ ὄχλος οὗτος ὁ μὴ γινώσκων τὸν νόμον ἐπικατάρατοί εἰσι! Λέγει Νικόδημος πρὸς αὐτούς, ὁ ἐλθὼν νυκτὸς πρὸς αὐτόν, εἷς ὢν ἐξ αὐτῶν· Μὴ ὁ νόμος ἡμῶν κρίνει τὸν ἄνθρωπον, ἐὰν μὴ ἀκούσῃ παρ᾿ αὐτοῦ πρότερον καὶ γνῷ τί ποιεῖ; ᾿Απεκρίθησαν καὶ εἶπον αὐτῷ· Μὴ καὶ σὺ ἐκ τῆς Γαλιλαίας εἶ; ἐρεύνησον καὶ ἴδε ὅτι προφήτης ἐκ τῆς Γαλιλαίας οὐκ ἐγήγερται. Πάλιν οὖν αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς ἐλάλησε λέγων· ᾿Εγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου· ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ οὐ μὴ περιπατήσῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ, ἀλλ᾿ ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς.<br /><br />Ἀπόδοση σέ ἁπλή γλώσσα<br /><br />Τὴν τελευταία μέρα τῆς γιορτῆς, τὴν πιὸ λαμπρή, στάθηκε ὁ ᾿Ιησοῦς μπροστὰ στὸ πλῆθος καὶ φώναξε· «῞Οποιος διψάει, νὰ ᾿ρθεῖ σ’ ἐμένα καὶ νὰ πιεῖ. Μέσα ἀπὸ κεῖνον ποὺ πιστεύει σ’ ἐμένα, καθὼς λέει ἡ Γραφή, ποτάμια ζωντανὸ νερὸ θὰ τρέξουν». Αὐτὸ τὸ εἶπε ὁ ᾿Ιησοῦς ἐννοώντας τὸ Πνεῦμα ποὺ θὰ ἔπαιρναν ὅσοι πίστευαν σ’ αὐτόν. Γιατί, τότε ἀκόμα δὲν εἶχαν τὸ ῞Αγιο Πνεῦμα, ἀφοῦ ὁ ᾿Ιησοῦς δὲν εἶχε δοξαστεῖ μὲ τὴν ἀνάσταση. Πολλοὶ ἄνθρωποι ἀπὸ τὸ πλῆθος, ποὺ ἄκουσαν αὐτὰ τὰ λόγια, ἔλεγαν· «Αὐτὸς εἶναι πραγματικὰ ὁ προφήτης ποὺ περιμένουμε». ῎Αλλοι ἔλεγαν· «Αὐτὸς εἶναι ὁ Μεσσίας». ᾿Ενῶ ἄλλοι ἔλεγαν· «῾Ο Μεσσίας θὰ ᾿ρθεῖ ἀπὸ τὴ Γαλιλαία; ῾Η Γραφὴ δὲν εἶπε πὼς ὁ Μεσσίας θὰ προέρχεται ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Δαβὶδ καὶ θὰ γεννηθεῖ στὴ Βηθλεέμ, τὸ χωριὸ καταγωγῆς τοῦ Δαβίδ;» Διχάστηκε, λοιπόν, τὸ πλῆθος ἐξαιτίας του. Μερικοὶ ἀπ’ αὐτοὺς ἤθελαν νὰ τὸν πιάσουν, κανεὶς ὅμως δὲν ἅπλωνε χέρι πάνω του. Γύρισαν, λοιπόν, πίσω οἱ φρουροὶ στοὺς ἀρχιερεῖς καὶ στοὺς Φαρισαίους, κι αὐτοὶ τοὺς ρώτησαν· «Γιατί δὲν τὸν φέρατε;» Οἱ φρουροὶ ἀπάντησαν· «Ποτὲ ἄνθρωπος δὲν μίλησε ὅπως αὐτός». Τοὺς ξαναρώτησαν τότε οἱ Φαρισαῖοι· «Μήπως παρασυρθήκατε κι ἐσεῖς; Πίστεψε σ’ αὐτὸν κανένα μέλος τοῦ συνεδρίου ἢ κανεὶς ἀπὸ τοὺς Φαρισαίους; Μόνον αὐτὸς ὁ ὄχλος πιστεύει, ποὺ δὲν ξέρουν τὸν νόμο τοῦ Μωυσῆ καὶ γι’ αὐτὸ εἶναι καταραμένοι». Τοὺς ρώτησε τότε ὁ Νικόδημος, ποὺ ἦταν ἕνας ἀπ’ αὐτούς, ἐκεῖνος ποὺ εἶχε πάει στὸν ᾿Ιησοῦ νύχτα λίγον καιρὸ πρίν· «Μήπως μποροῦμε σύμφωνα μὲ τὸν νόμο μας νὰ καταδικάσουμε ἕναν ἄνθρωπο, ἂν πρῶτα δὲν τὸν ἀκούσουμε καὶ δὲν μάθουμε τὶ ἔκανε;» Αὐτοὶ τοῦ εἶπαν· «Μήπως κατάγεσαι κι ἐσὺ ἀπὸ τὴ Γαλιλαία; Μελέτησε τὶς Γραφὲς καὶ θὰ δεῖς πὼς κανένας προφήτης δὲν πρόκειται νὰ ἔρθει ἀπὸ τὴ Γαλιλαία». Τότε ὁ ᾿Ιησοῦς τοὺς μίλησε πάλι καὶ τοὺς εἶπε· «᾿Εγὼ εἶμαι τὸ φῶς τοῦ κόσμου· ὅποιος μὲ ἀκολουθεῖ δὲν θὰ πλανιέται στὸ σκοτάδι, ἀλλὰ θὰ ἔχει τὸ φῶς ποὺ ὁδηγεῖ στὴ ζωή».<div> <br /></div> <div> https://synodoiporia.gr</div> </div> http://agathplatani.blogspot.com/2017/06/4-2017.htmlΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ-ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑnoreply@blogger.com (ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ)Sat, 3 Jun 2017 07:45:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-6961536807181228855.post-6167484079035765452<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br />Ο Απόστολος της Κυριακής 4 Ιουνίου 2017 – Της Πεντηκοστής<br /><br /><br /> <img height="320" src="https://synodoiporia.gr/wp-content/uploads/2017/06/6344691.jpg" width="315" />(Πραξ. β´ 1-11)<br /><br />Εν τῷ συμπληροῦσθαι τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς ἦσαν ἅπαντες οἱ ἀπόστολοι ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ τὸ αὐτό. Καὶ ἐγένετο ἄφνω ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἦχος ὥσπερ φερομένης πνοῆς βιαίας, καὶ ἐπλήρωσεν ὅλον τὸν οἶκον οὗ ἦσαν καθήμενοι· καὶ ὤφθησαν αὐτοῖς διαμεριζόμεναι γλῶσσαι ὡσεὶ πυρός, ἐκάθισέ τε ἐφ᾿ ἕνα ἕκαστον αὐτῶν, καὶ ἐπλήσθησαν ἅπαντες Πνεύματος ῾Αγίου, καὶ ἤρξαντο λαλεῖν ἑτέραις γλώσσαις καθὼς τὸ Πνεῦμα ἐδίδου αὐτοῖς ἀποφθέγγεσθαι. <a name='more'></a>῏Ησαν δὲ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ κατοικοῦντες ᾿Ιουδαῖοι, ἄνδρες εὐλαβεῖς ἀπὸ παντὸς ἔθνους τῶν ὑπὸ τὸν οὐρανόν· γενομένης δὲ τῆς φωνῆς ταύτης συνῆλθε τὸ πλῆθος καὶ συνεχύθη, ὅτι ἤκουον εἷς ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ λαλούντων αὐτῶν. ᾿Εξίσταντο δὲ πάντες καὶ ἐθαύμαζον λέγοντες πρὸς ἀλλήλους· Οὐκ ἰδοὺ πάντες οὗτοί εἰσιν οἱ λαλοῦντες Γαλιλαῖοι; Καὶ πῶς ἡμεῖς ἀκούομεν ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ ἡμῶν ἐν ᾗ ἐγεννήθημεν, Πάρθοι καὶ Μῆδοι καὶ ᾿Ελαμῖται, καὶ οἱ κατοικοῦντες τὴν Μεσοποταμίαν, ᾿Ιουδαίαν τε καὶ Καππαδοκίαν, Πόντον καὶ τὴν ᾿Ασίαν, Φρυγίαν τε καὶ Παμφυλίαν, Αἴγυπτον καὶ τὰ μέρη τῆς Λιβύης τῆς κατὰ Κυρήνην, καὶ οἱ ἐπιδημοῦντες ῾Ρωμαῖοι, ᾿Ιουδαῖοί τε καὶ προσήλυτοι, Κρῆτες καὶ ῎Αραβες, ἀκούομεν λαλούντων αὐτῶν ταῖς ἡμετέραις γλώσσαις τὰ μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ;<br /><br />Ἀπόδοση σέ ἁπλή γλώσσα<br /><br />Ὅταν ἔφτασε ἡ ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς, ἦταν ὅλοι μαζὶ συγκεντρωμένοι μὲ ὁμοψυχία στὸ ἴδιο μέρος. Ξαφνικὰ ἦρθε ἀπὸ τὸν οὐρανὸ μιὰ βουὴ σὰν νὰ φυσοῦσε δυνατὸς ἄνεμος, καὶ γέμισε ὅλο τὸ σπίτι ὅπου ἔμεναν. ᾿Επίσης τοὺς παρουσιάστηκαν γλῶσσες σὰν φλόγες φωτιᾶς, ποὺ μοιράστηκαν καὶ κάθισαν ἀπὸ μία στὸν καθένα ἀπ’ αὐτούς. ῞Ολοι τότε πλημμύρισαν ἀπὸ Πνεῦμα ῞Αγιο καὶ ἄρχισαν νὰ μιλοῦν σὲ ἄλλες γλῶσσες, ἀνάλογα μὲ τὴν ἱκανότητα ποὺ τοὺς ἔδινε τὸ Πνεῦμα. Στὴν ῾Ιερουσαλὴμ βρίσκονταν τότε εὐσεβεῖς ᾿Ιουδαῖοι ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη τοῦ κόσμου. ῞Οταν ἀκούστηκε αὐτὴ ἡ βουή, συγκεντρώθηκε πλῆθος ἀπ’ αὐτοὺς καὶ ἦταν κατάπληκτοι, γιατὶ ὁ καθένας τους ἄκουγε τοὺς ἀποστόλους νὰ μιλᾶνε στὴ δική του γλώσσα. Εἶχαν μείνει ὅλοι ἐκστατικοὶ καὶ μὲ ἀπορία ἔλεγαν μεταξύ τους· «Μὰ αὐτοὶ ὅλοι ποὺ μιλᾶνε δὲν εἶναι Γαλιλαῖοι; Πῶς, λοιπόν, ἐμεῖς τοὺς ἀκοῦμε νὰ μιλᾶνε στὴ δική μας μητρικὴ γλώσσα; Πάρθοι, Μῆδοι καὶ ᾿Ελαμίτες, κάτοικοι τῆς Μεσοποταμίας, τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ τῆς Καππαδοκίας, τοῦ Πόντου καὶ τῆς ᾿Ασίας, τῆς Φρυγίας καὶ τῆς Παμφυλίας, τῆς Αἰγύπτου, καὶ ἀπὸ τὰ μέρη τῆς λιβυκῆς Κυρήνης, Ρωμαῖοι ποὺ εἶναι ἐγκατεστημένοι ἐδῶ, Κρητικοὶ καὶ ῎Αραβες, ὅλοι ἐμεῖς, εἴτε ἰουδαϊκῆς καταγωγῆς εἴτε προσήλυτοι, τοὺς ἀκοῦμε νὰ μιλοῦν στὶς γλῶσσες μας γιὰ τὰ θαυμαστὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ».<div> <br /><div> https://synodoiporia.gr</div> </div> </div> http://agathplatani.blogspot.com/2017/05/blog-post_23.htmlΔΙΑΦΟΡΑnoreply@blogger.com (ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ)Tue, 23 May 2017 07:53:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-6961536807181228855.post-891365547258178935<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br />Γάμοι και Βαφτίσεις: Ημερομηνίες που δεν επιτρέπονται<br /><br />Πολλοί δεν γνωρίζουν ότι η θρησκεία μας απαγορεύει κάποιες συγκεκριμένες ημέρες να γίνονται γάμοι και βαφτίσεις, με αποτέλεσμα να βρίσκουν μια ημερομηνία που τελικά δεν είναι διαθέσιμη.<br /><br /><br />Για να κάνετε τον προγραμματισμό σας σωστά, μαζέψαμε όλες τις ημερομηνίες σε ένα άρθρο ώστε να μπορείτε να τις βρείτε εύκολα.<br /><br />Ημερομηνίες που δεν γίνονται γάμοι και βαφτίσεις είναι οι ακόλουθες:<br /><br />14 Σεπτεμβρίου (Ύψωση του Τιμίου Σταυρού)<br />Από 18 ως 25 Δεκεμβρίου (Νηστεία Χριστουγέννων)<br />5 Ιανουαρίου (παραμονή των Φώτων)<br />6 Ιανουαρίου (Θεοφάνεια – Ημέρα των Φώτων)<br />Σαρακοστή (Καθαρά Δευτέρα μέχρι Μεγάλο Σάββατο)<br />Τα Ψυχοσάββατα (Αν είναι μέσα στη Σαρακοστή)<br />Του Αγίου Πνεύματος<br />Των Αγίων Αποστόλων (από Κυριακή Αγίων Πάντων μέχρι της Παραμονής της εορτής)<br />Από 1 ως 15 Αυγούστου (Νηστεία Δεκαπενταύγουστου)<br />29 Αυγούστου (Αποτομή Τιμίας Κεφαλής Προδρόμου)<br />Σαρακοστή (Καθαρά Δευτέρα μέχρι Μεγάλο Σάββατο)<br />Κάποιος Ναός, μπορεί να απαγορεύσει έναν γάμο ή μια βάφτιση αν η ημερομηνία συμπίπτει με την ημερομηνία που γιορτάζει ο Ναός.<br /><br />Εάν υπάρχει σοβαρός λόγος που πρέπει να τελεσθεί ένα μυστήριο τότε πρέπει να δοθεί ειδική άδεια από τον Μητροπολίτη.<br />Θα κλείσουμε το άρθρο μας, λέγοντάς σας ότι πάντα καλό είναι να ρωτάτε και τον ιερέα του Ναού που θέλετε να τελεστεί το μυστήριο. Κάποιοι ιερείς λειτουργούν αυτόνομα οπότε καλό είναι να ρωτήσετε για τη διαθεσιμότητα της ημέρας για να είστε απολύτως σίγουροι.</div> http://agathplatani.blogspot.com/2017/05/21-2017.htmlΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ-ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑnoreply@blogger.com (ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ)Sat, 20 May 2017 07:41:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-6961536807181228855.post-5096251781718774772<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br />Ο Απόστολος της Κυριακής 21 Μαΐου 2017 – Των αγίων<br /><br /><br /><img height="160" src="https://synodoiporia.gr/wp-content/uploads/2017/05/%CE%A0%CE%A1%CE%91%CE%9E%CE%95%CE%99%CE%A3.jpg" width="320" /><br /><br />(Πραξ. κστ´ 1, 12-20)<br /><br />Εν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ᾿Αγρίππας ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν Παῦλον ἔφη· ᾿Επιτρέπεταί σοι ὑπὲρ σεαυτοῦ λέγειν. Τότε ὁ Παῦλος ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἀπελογεῖτο· ᾿Εν οἷς καὶ πορευόμενος εἰς τὴν Δαμασκὸν μετ᾿ ἐξουσίας καὶ ἐπιτροπῆς τῆς παρὰ τῶν ἀρχιερέων, ἡμέρας μέσης κατὰ τὴν ὁδὸν εἶδον, βασιλεῦ, οὐρανόθεν ὑπὲρ τὴν λαμπρότητα τοῦ ἡλίου περιλάμψαν με φῶς καὶ τοὺς σὺν ἐμοὶ πορευομένους· πάντων δὲ καταπεσόντων ἡμῶν εἰς τὴν γῆν ἤκουσα φωνὴν λαλοῦσαν πρός με καὶ λέγουσαν τῇ ῾Εβραΐδι διαλέκτῳ· Σαοὺλ Σαούλ, τί με διώκεις; <a name='more'></a>Σκληρόν σοι πρὸς κέντρα λακτίζειν. ᾿Εγὼ δὲ εἶπον· Τίς εἶ, Κύριε; ῾Ο δὲ εἶπεν· ᾿Εγώ εἰμι ᾿Ιησοῦς ὃν σὺ διώκεις. ᾿Αλλὰ ἀνάστηθι καὶ στῆθι ἐπὶ τοὺς πόδας σου· εἰς τοῦτο γὰρ ὤφθην σοι, προχειρίσασθαί σε ὑπηρέτην καὶ μάρτυρα ὧν τε εἶδες ὧν τε ὀφθήσομαί σοι, ἐξαιρούμενός σε ἐκ τοῦ λαοῦ καὶ τῶν ἐθνῶν, εἰς οὓς ἐγώ σε ἀποστέλλω ἀνοῖξαι ὀφθαλμοὺς αὐτῶν, τοῦ ἐπιστρέψαι ἀπὸ σκότους εἰς φῶς καὶ τῆς ἐξουσίας τοῦ σατανᾶ ἐπὶ τὸν Θεόν, τοῦ λαβεῖν αὐτοὺς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ κλῆρον ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πίστει τῇ εἰς ἐμέ. ῞Οθεν, βασιλεῦ ᾿Αγρίππα, οὐκ ἐγενόμην ἀπειθὴς τῇ οὐρανίῳ ὀπτασίᾳ, ἀλλὰ τοῖς ἐν Δαμασκῷ πρῶτον καὶ ῾Ιεροσολύμοις, εἰς πᾶσάν τε τὴν χώραν τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ τοῖς ἔθνεσιν ἀπαγγέλλω μετανοεῖν καὶ ἐπιστρέφειν ἐπὶ τὸν Θεόν, ἄξια τῆς μετανοίας ἔργα πράσσοντας.<br /><br />Ἀπόδοση σέ ἁπλή γλώσσα<br /><br />Ἐκεῖνες τὶς ἡμέρες, ὁ βασιλιᾶς ᾿Αγρίππας εἶπε στὸν Παῦλο· «Σοῦ ἐπιτρέπεται νὰ ἀπολογηθεῖς». Τότε ὁ Παῦλος σήκωσε τὸ χέρι του καὶ ἄρχισε τὴν ἀπολογία του· «Πηγαίνοντας στὴ Δαμασκὸ μὲ ἐξουσιοδότηση καὶ ἄδεια ἀπὸ τοὺς ἀρχιερεῖς, εἶδα στὸν δρόμο, βασιλιά μου, μέρα μεσημέρι, ἕνα φῶς ἀπὸ τὸν οὐρανό, πιὸ λαμπρὸ κι ἀπὸ τὸν ἥλιο, νὰ μὲ περιβάλλει μὲ τὴ λάμψη του κι ἐμένα κι αὐτοὺς ποὺ πήγαιναν μαζί μου. ῞Ολοι μας πέσαμε στὴ γῆ, κι ἐγὼ ἄκουσα μιὰ φωνὴ ποὺ μοῦ ἔλεγε στὴν ἑβραϊκὴ γλώσσα· “Σαούλ, Σαούλ, γιατὶ μὲ καταδιώκεις; Εἶναι ὀδυνηρὸ νὰ κλοτσᾶς στὰ καρφιά”. ᾿Εγὼ ρώτησα· “ποιὸς εἶσαι, Κύριε;” Κι ἐκεῖνος ἀπάντησε· “ἐγὼ εἶμαι ὁ ᾿Ιησοῦς, ποὺ ἐσὺ τὸν καταδιώκεις. Σήκω ὅμως καὶ στάσου στὰ πόδια σου. Γι’ αὐτὸ σοῦ φανερώθηκα· γιὰ νὰ σὲ πάρω στὴν ὑπηρεσία μου καὶ νὰ σὲ καταστήσω μάρτυρα γι’ αὐτὰ ποὺ εἶδες καὶ γι’ αὐτὰ ποὺ θὰ σοῦ δείξω ἀκόμη. Θὰ σὲ προστατεύω ἀπὸ τὸν λαό σου καὶ ἀπὸ τοὺς ἐθνικούς, στοὺς ὁποίους ἐγὼ σὲ στέλνω, γιὰ ν’ ἀνοίξεις τὰ μάτια τους, ὥστε νὰ ἐπιστρέψουν ἀπὸ τὸ σκοτάδι στὸ φῶς κι ἀπὸ τὴν ἐξουσία τοῦ σατανᾶ στὸν Θεό. Γιατί, ἂν πιστέψουν σ’ ἐμένα, θὰ λάβουν τὴ συγχώρηση τῶν ἁμαρτιῶν τους καὶ μιὰ θέση ἀνάμεσα σ’ ἐκείνους ποὺ ἀνήκουν στὸν Θεό”. ῞Υστερα ἀπ’ αὐτά, βασιλιὰ ᾿Αγρίππα, δὲν ἀρνήθηκα νὰ ὑπακούσω στὴν οὐράνια ὀπτασία, ἀλλὰ ἄρχισα νὰ κηρύττω, πρῶτα σ’ αὐτοὺς ποὺ ἦταν στὴ Δαμασκὸ καὶ στὰ ῾Ιεροσόλυμα κι ὕστερα σ’ ὅλη τὴ χώρα τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ στοὺς ἐθνικούς, νὰ μετανοήσουν καὶ νὰ ἐπιστρέψουν στὸν Θεὸ καὶ μετὰ νὰ δείχνουν τὴ μετάνοιά τους πράττοντας ἀνάλογα ἔργα».<div> https://synodoiporia.gr/</div> </div> http://agathplatani.blogspot.com/2017/05/21-2017_19.htmlΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ-ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑnoreply@blogger.com (ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ)Fri, 19 May 2017 07:43:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-6961536807181228855.post-2024043635882525475<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br />Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 21 Μαΐου 2017 – Του τυφλού<br /><br /><br /><img height="221" src="https://synodoiporia.gr/wp-content/uploads/2017/05/0354d73d19b6831d226d3f1e9fc7e0af_L.jpg" width="320" /><br /><br />(᾿Ιω. θ´ 1-38)<br /><br />Τῶ καιρῷ ἐκείνῳ, παράγων ὁ ᾿Ιησοῦς, εἶδεν ἄνθρωπον τυφλὸν ἐκ γενετῆς. Καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· ῾Ραββί, τίς ἥμαρτεν, οὗτος ἢ οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἵνα τυφλὸς γεννηθῇ; ᾿Απεκρίθη ᾿Ιησοῦς· Οὔτε οὗτος ἥμαρτεν οὔτε οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἀλλ᾿ ἵνα φανερωθῇ τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ ἐν αὐτῷ. ᾿Εμὲ δεῖ ἐργάζεσθαι τὰ ἔργα τοῦ πέμψαντός με ἕως ἡμέρα ἐστίν· ἔρχεται νὺξ ὅτε οὐδεὶς δύναται ἐργάζεσθαι. ῞Οταν ἐν τῷ κόσμῳ ὦ, φῶς εἰμι τοῦ κόσμου. Ταῦτα εἰπὼν ἔπτυσε χαμαὶ καὶ ἐποίησε πηλὸν ἐκ τοῦ πτύσματος, καὶ ἐπέχρισε τὸν πηλὸν ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ τυφλοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ῞Υπαγε νίψαι εἰς τὴν κολυμβήθραν τοῦ Σιλωάμ, ὃ ἑρμηνεύεται ἀπεσταλμένος. ᾿Απῆλθεν οὖν καὶ ἐνίψατο, καὶ ἦλθε βλέπων. Οἱ οὖν γείτονες καὶ οἱ θεωροῦντες αὐτὸν τὸ πρότερον ὅτι τυφλὸς ἦν, ἔλεγον· Οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ καθήμενος καὶ προσαιτῶν; ῎Αλλοι ἔλεγον ὅτι οὗτός ἐστιν· ἄλλοι δὲ ὅτι ὅμοιος αὐτῷ ἐστιν. ᾿Εκεῖνος ἔλεγεν ὅτι ἐγώ εἰμι. ῎Ελεγον οὖν αὐτῷ· Πῶς ἀνεῴχθησάν σου οἱ ὀφθαλμοί; ᾿Απεκρίθη ἐκεῖνος καὶ εἶπεν· ῎Ανθρωπος λεγόμενος ᾿Ιησοῦς πηλὸν ἐποίησε καὶ ἐπέχρισέ μου τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ εἶπέ μοι· ὕπαγε εἰς τὴν κολυμβήθραν τοῦ Σιλωὰμ καὶ νίψαι· ἀπελθὼν δὲ καὶ νιψάμενος ἀνέβλεψα. Εἶπον οὖν αὐτῷ· Ποῦ ἐστιν ἐκεῖνος; Λέγει· Οὐκ οἶδα. ῎Αγουσιν αὐτὸν πρὸς τοὺς Φαρισαίους, τόν ποτε τυφλόν. ῏Ην δὲ σάββατον ὅτε τὸν πηλὸν ἐποίησεν ὁ ᾿Ιησοῦς καὶ ἀνέῳξεν αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμούς. Πάλιν οὖν ἠρώτων αὐτὸν καὶ οἱ Φαρισαῖοι πῶς ἀνέβλεψεν. ῾Ο δὲ εἶπεν αὐτοῖς· Πηλὸν ἐπέθηκέ μου ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμούς, καὶ ἐνιψάμην, καὶ βλέπω. ῎Ελεγον οὖν ἐκ τῶν Φαρισαίων τινές· Οὗτος ὁ ἄνθρωπος οὐκ ἔστι παρὰ τοῦ Θεοῦ, ὅτι τὸ σάββατον οὐ τηρεῖ. ῎Αλλοι ἔλεγον· <a name='more'></a>Πῶς δύναται ἄνθρωπος ἁμαρτωλὸς τοιαῦτα σημεῖα ποιεῖν; Καὶ σχίσμα ἦν ἐν αὐτοῖς. Λέγουσι τῷ τυφλῷ πάλιν· Σὺ τί λέγεις περὶ αὐτοῦ, ὅτι ἤνοιξέ σου τοὺς ὀφθαλμούς; ῾Ο δὲ εἶπεν ὅτι προφήτης ἐστίν. Οὐκ ἐπίστευσαν οὖν οἱ ᾿Ιουδαῖοι περὶ αὐτοῦ ὅτι τυφλὸς ἦν καὶ ἀνέβλεψεν, ἕως ὅτου ἐφώνησαν τοὺς γονεῖς αὐτοῦ τοῦ ἀναβλέψαντος καὶ ἠρώτησαν αὐτοὺς λέγοντες· Οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς ὑμῶν, ὃν ὑμεῖς λέγετε ὅτι τυφλὸς ἐγεννήθη; Πῶς οὖν ἄρτι βλέπει; ᾿Απεκρίθησαν δὲ αὐτοῖς οἱ γονεῖς αὐτοῦ καὶ εἶπον· Οἴδαμεν ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς ἡμῶν καὶ ὅτι τυφλὸς ἐγεννήθη· πῶς δὲ νῦν βλέπει οὐκ οἴδαμεν, ἢ τίς ἤνοιξεν αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμεῖς οὐκ οἴδαμεν· αὐτὸς ἡλικίαν ἔχει, αὐτὸν ἐρωτήσατε, αὐτὸς περὶ ἑαυτοῦ λαλήσει. Ταῦτα εἶπον οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ὅτι ἐφοβοῦντο τοὺς ᾿Ιουδαίους· ἤδη γὰρ συνετέθειντο οἱ ᾿Ιουδαῖοι ἵνα, ἐάν τις αὐτὸν ὁμολογήσῃ Χριστόν, ἀποσυνάγωγος γένηται. Διὰ τοῦτο οἱ γονεῖς αὐτοῦ εἶπον ὅτι ἡλικίαν ἔχει, αὐτὸν ἐρωτήσατε. ᾿Εφώνησαν οὖν ἐκ δευτέρου τὸν ἄνθρωπον ὃς ἦν τυφλός, καὶ εἶπον αὐτῷ· Δὸς δόξαν τῷ Θεῷ· ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι ὁ ἄνθρωπος οὗτος ἁμαρτωλός ἐστιν. ᾿Απεκρίθη οὖν ἐκεῖνος καὶ εἶπεν· Εἰ ἁμαρτωλός ἐστιν οὐκ οἶδα· ἓν οἶδα, ὅτι τυφλὸς ὢν ἄρτι βλέπω. Εἶπον δὲ αὐτῷ πάλιν· Τί ἐποίησέ σοι; Πῶς ἤνοιξέ σου τοὺς ὀφθαλμούς; ᾿Απεκρίθη αὐτοῖς· Εἶπον ὑμῖν ἤδη, καὶ οὐκ ἠκούσατε· Τί πάλιν θέλετε ἀκούειν; Μὴ καὶ ὑμεῖς θέλετε αὐτοῦ μαθηταὶ γενέσθαι; ᾿Ελοιδόρησαν αὐτὸν καὶ εἶπον· Σὺ εἶ μαθητὴς ἐκείνου· ἡμεῖς δὲ τοῦ Μωϋσέως ἐσμὲν μαθηταί. ῾Ημεῖς οἴδαμεν ὅτι Μωϋσεῖ λελάληκεν ὁ Θεός· τοῦτον δὲ οὐκ οἴδαμεν πόθεν ἐστίν. ᾿Απεκρίθη ὁ ἄνθρωπος καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ᾿Εν γὰρ τούτῳ θαυμαστόν ἐστιν, ὅτι ὑμεῖς οὐκ οἴδατε πόθεν ἐστί, καὶ ἀνέῳξέ μου τοὺς ὀφθαλμούς. Οἴδαμεν δὲ ὅτι ἁμαρτωλῶν ὁ Θεὸς οὐκ ἀκούει, ἀλλ᾿ ἐάν τις θεοσεβὴς ͺᾖ καὶ τὸ θέλημα αὐτοῦ ποιῇ, τούτου ἀκούει. ᾿Εκ τοῦ αἰῶνος οὐκ ἠκούσθη ὅτι ἤνοιξέ τις ὀφθαλμοὺς τυφλοῦ γεγεννημένου. Εἰ μὴ ἦν οὗτος παρὰ Θεοῦ, οὐκ ἠδύνατο ποιεῖν οὐδέν. ᾿Απεκρίθησαν καὶ εἶπον αὐτῷ· ᾿Εν ἁμαρτίαις σὺ ἐγεννήθης ὅλος, καὶ σὺ διδάσκεις ἡμᾶς; Καὶ ἐξέβαλον αὐτὸν ἔξω. ῎Ηκουσεν ὁ ᾿Ιησοῦς ὅτι ἐξέβαλον αὐτὸν ἔξω, καὶ εὑρὼν αὐτὸν εἶπεν αὐτῷ· Σὺ πιστεύεις εἰς τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ; ᾿Απεκρίθη ἐκεῖνος καὶ εἶπε· Καὶ τίς ἐστι, Κύριε, ἵνα πιστεύσω εἰς αὐτόν; Εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· Καὶ ἑώρακας αὐτὸν καὶ ὁ λαλῶν μετὰ σοῦ ἐκεῖνός ἐστιν. ῾Ο δὲ ἔφη· Πιστεύω, Κύριε· καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ.<br /><br />Ἀπόδοση σέ ἁπλή γλώσσα<br /><br />Εκείνο τον καιρό, καθώς πήγαινε στο δρόμο του ο Ιησούς, είδε έναν άνθρωπο που είχε γεννηθεί τυφλός. Τον ρώτησαν, λοιπόν, οι μαθητές του: «Διδάσκαλε, ποιος αμάρτησε και γεννήθηκε αυτός τυφλός, ο ίδιος ή οι γονείς του;» Ο Ιησούς απάντησε: «Ούτε αυτός αμάρτησε ούτε οι γονείς του, αλλά γεννήθηκε τυφλός για να φανερωθεί η δύναμη των έργων του Θεού πάνω σ’ αυτόν. Όσο διαρκεί η μέρα, πρέπει να εκτελώ τα έργα εκείνου που με έστειλε. Έρχεται η νύχτα, οπότε κανένας δεν μπορεί να εργάζεται. Όσο είμαι σ’ αυτόν τον κόσμο, είμαι το φως για τον κόσμο».<br />Όταν τα είπε αυτά ο Ιησούς, έφτυσε κάτω, έφτιαξε πηλό, άλειψε με τον πηλό τα μάτια του τυφλού και του είπε: «Πήγαινε να νιφτείς στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ», που σημαίνει «απεσταλμένος από το Θεό». Ξεκίνησε, λοιπόν, πήγε και νίφτηκε και όταν γύρισε πίσω έβλεπε. Τότε οι γείτονες κι όσοι τον έβλεπαν προηγουμένως ότι ήταν τυφλός, έλεγαν: «Αυτός δεν είναι ο άνθρωπος που καθόταν εδώ και ζητιάνευε;» Μερικοί έλεγαν: «Αυτός είναι», ενώ άλλοι έλεγαν: «Είναι κάποιος που του μοιάζει». Ο ίδιος έλεγε: «Εγώ είμαι». Τότε τον ρωτούσαν: «Πώς λοιπόν άνοίξαν τα μάτια σου;» Εκείνος απάντησε: «Ένας άνθρωπος που τον λένε Ιησού έκανε πηλό, μου άλειψε τα μάτια μου και μου είπε: πήγαινε στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ και νίψου. Πήγα λοιπόν εκεί, νίφτηκα και βρήκα το φως μου». Τον ρώτησαν, λοιπόν: «Που είναι ο άνθρωπος εκείνος;» «Δεν ξέρω» τους απάντησε. Τον έφεραν τότε στους Φαρισαίους, τον άνθρωπο που ήταν άλλοτε τυφλός.<br />Η μέρα που έφτιαξε ο Ιησούς τον πηλό και του άνοιξε τα μάτια ήταν Σάββατο. Άρχισαν λοιπόν και οι Φαρισαίοι να τον ρωτούν πάλι πώς απέκτησε το φως του. Αυτός τους απάντησε: «Έβαλε πάνω στα μάτια μου πηλό, νίφτηκα και βλέπω». Μερικοί από τους Φαρισαίους έλεγαν: «Αυτός ο άνθρωπος δεν μπορεί να είναι σταλμένος από το Θεό, γιατί δεν τηρεί την αργία του Σαββάτου». Άλλοι όμως έλεγαν: «Πώς μπορεί ένας αμαρτωλός άνθρωπος να κάνει τέτοια σημεία;» Και υπήρχε διχογνωμία ανάμεσά τους. Ρωτούν λοιπόν πάλι τον τυφλό: «Εσύ τι λες γι’ αυτόν; Πώς εξηγείς ότι σου άνοιξε τα μάτια;» Κι εκείνος τους απάντησε: «Είναι προφήτης».<br />Οι Ιουδαίοι όμως δεν εννοούσαν να πιστέψουν πως αυτός ήταν τυφλός κι απέκτησε το φως του, ώσπου κάλεσαν τους γονείς του ανθρώπου και τους ρώτησαν: «Αυτός είναι ο γιος σας που λέτε ότι γεννήθηκε τυφλός; Πώς, λοιπόν, τώρα βλέπει;» Οι γονείς του τότε αποκρίθηκαν: «Ξέρουμε πως αυτός είναι ο γιος μας κι ότι γεννήθηκε τυφλός∙ πώς όμως τώρα βλέπει, δεν το ξέρουμε, ή ποιος του άνοιξε τα μάτια, εμείς δεν το ξέρουμε. Ρωτήστε τον ίδιο∙ ενήλικος είναι, αυτός μπορεί να μιλήσει για τον εαυτό του». Αυτά είπαν οι γονείς του, από φόβο προς τους Ιουδαίους. Γιατί, οι Ιουδαίοι άρχοντες είχαν συμφωνήσει να αφορίζεται από τη συναγωγή όποιος παραδεχτεί πως ο Ιησούς είναι ο Μεσσίας. Γι’ αυτό είπαν οι γονείς του, ενήλικος είναι, ρωτήστε τον ίδιο».<br />Κάλεσαν, λοιπόν, για δεύτερη φορά τον άνθρωπο που ήταν τυφλός και του είπαν: «Πες την αλήθεια ενώπιον του Θεού εμείς ξέρουμε ότι ο άνθρωπος αυτός είναι αμαρτωλός». Εκείνος τότε τους απάντησε: «Αν είναι αμαρτωλός, δεν ξέρω∙ ένα ξέρω: πως, ενώ ήμουν τυφλός τώρα βλέπω». Τον ρώτησαν πάλι: «Τι σου έκανε; Πώς σου άνοιξε τα μάτια;» «Σας το είπα κιόλας» τους αποκρίθηκε, «αλλά δεν πειστήκατε∙ γιατί θέλετε να το ξανακούσετε; Μήπως θέλετε και εσείς να γίνετε μαθητές του;» Τον περιγέλασαν τότε και του είπαν: «Εσύ είσαι μαθητής εκείνου∙ εμείς είμαστε μαθητές του Μωυσή. εμείς ξέρουμε πως ο Θεός μίλησε στο Μωυσή, ενώ γι’ αυτόν δεν ξέρουμε την προέλευση του».<br />Τότε απάντησε ο άνθρωπος και τους είπε: «Εδώ είναι το παράξενο πως εσείς δεν ξέρετε από που είναι ο άνθρωπος, κι όμως αυτός μου άνοιξε τα μάτια. Ξέρουμε πως ο Θεός τους αμαρτωλούς δεν τους ακούει, αλλά αν κάποιος σέβεται και κάνει το θέλημα του, αυτόν τον ακούει. Από τότε που έγινε ο κόσμος δεν ακούστηκε ν’ ανοίξει κανείς τα μάτια ενός γεννημένου τυφλού. Αν αυτός δεν ήταν από το Θεό δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτα». «Εσύ είσαι βουτηγμένος στην αμαρτία από τότε που γεννήθηκες», του αποκρίθηκαν, «και κάνεις τον δάσκαλο σ’ εμάς;» Και τον πέταξαν έξω.<br />Ο Ιησούς έμαθε ότι τον πέταξαν έξω και, όταν τον βρήκε, του είπε: «Εσύ πιστεύεις στον Υιό του Θεού;» Εκείνος αποκρίθηκε: «Και ποιος είναι αυτός, Κύριε, για να πιστέψω σ’ αυτόν;» «Μα τον έχεις κιόλας δει», του είπε ο Ιησούς. «Αυτός που μιλάει τώρα μαζί σου, αυτός είναι». «Πιστεύω Κύριε», και τον προσκύνησε.<div> https://synodoiporia.gr</div> </div> http://agathplatani.blogspot.com/2017/05/14-2017_13.htmlnoreply@blogger.com (ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ)Sat, 13 May 2017 07:28:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-6961536807181228855.post-7798554002799608479<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br />Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 14 Μαΐου 2017 – Της Σαμαρείτιδος<br /><br /><br /><img height="222" src="https://synodoiporia.gr/wp-content/uploads/2017/05/14496113ed34c2cc3097a23f852b6574_L.jpg" width="320" /><br /><br />(᾿Ιω. δ´ 5-42)<br /><br />Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἔρχεται ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς πόλιν τῆς Σαμαρείας λεγομένην Συχάρ, πλησίον τοῦ χωρίου ὃ ἔδωκεν ᾿Ιακὼβ ᾿Ιωσὴφ τῷ υἱῷ αὐτοῦ· ἦν δὲ ἐκεῖ πηγὴ τοῦ ᾿Ιακώβ. ῾Ο οὖν ᾿Ιησοῦς κεκοπιακὼς ἐκ τῆς ὁδοιπορίας ἐκαθέζετο οὕτως ἐπὶ τῇ πηγῇ· ὥρα ἦν ὡσεὶ ἕκτη. ῎Ερχεται γυνὴ ἐκ τῆς Σαμαρείας ἀντλῆσαι ὕδωρ. Λέγει αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς· Δός μοι πιεῖν. Οἱ γὰρ μαθηταὶ αὐτοῦ ἀπεληλύθεισαν εἰς τὴν πόλιν ἵνα τροφὰς ἀγοράσωσι. Λέγει οὖν αὐτῷ ἡ γυνὴ ἡ Σαμαρεῖτις· Πῶς σὺ ᾿Ιουδαῖος ὢν παρ᾿ ἐμοῦ πιεῖν αἰτεῖς, οὔσης γυναικὸς Σαμαρείτιδος; Οὐ γὰρ συγχρῶνται ᾿Ιουδαῖοι Σαμαρείταις. ᾿Απεκρίθη ᾿Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῇ· Εἰ ᾔδεις τὴν δωρεὰν τοῦ Θεοῦ, καὶ τίς ἐστιν ὁ λέγων σοι, δός μοι πιεῖν, σὺ ἂν ᾔτησας αὐτόν, καὶ ἔδωκεν ἄν σοι ὕδωρ ζῶν. Λέγει αὐτῷ ἡ γυνή· Κύριε, οὔτε ἄντλημα ἔχεις, καὶ τὸ φρέαρ ἐστὶ βαθύ· πόθεν οὖν ἔχεις τὸ ὕδωρ τὸ ζῶν; Μὴ σὺ μείζων εἶ τοῦ πατρὸς ἡμῶν ᾿Ιακώβ, ὃς ἔδωκεν ἡμῖν τὸ φρέαρ, καὶ αὐτὸς ἐξ αὐτοῦ ἔπιε καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ τὰ θρέμματα αὐτοῦ; ᾿Απεκρίθη ᾿Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῇ· Πᾶς ὁ πίνων ἐκ τοῦ ὕδατος τούτου διψήσει πάλιν· ὃς δ᾿ ἂν πίῃ ἐκ τοῦ ὕδατος οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῷ, οὐ μὴ διψήσει εἰς τὸν αἰῶνα, ἀλλὰ τὸ ὕδωρ ὃ δώσω αὐτῷ, γενήσεται ἐν αὐτῷ πηγὴ ὕδατος ἁλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον. Λέγει πρὸς αὐτὸν ἡ γυνή· Κύριε, δός μοι τοῦτο τὸ ὕδωρ, ἵνα μὴ διψῶ μηδὲ ἔρχωμαι ἐνθάδε ἀντλεῖν. Λέγει αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς· ῞Υπαγε φώνησον τὸν ἄνδρα σου καὶ ἐλθὲ ἐνθάδε. ᾿Απεκρίθη ἡ γυνὴ καὶ εἶπεν· Οὐκ ἔχω ἄνδρα.<a name='more'></a> Λέγει αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς· Καλῶς εἶπας ὅτι ἄνδρα οὐκ ἔχω· πέντε γὰρ ἄνδρας ἔσχες, καὶ νῦν ὃν ἔχεις οὐκ ἔστι σου ἀνήρ· τοῦτο ἀληθὲς εἴρηκας. Λέγει αὐτῷ ἡ γυνή· Κύριε, θεωρῶ ὅτι προφήτης εἶ σύ. Οἱ πατέρες ἡμῶν ἐν τῷ ὄρει τούτῳ προσεκύνησαν· καὶ ὑμεῖς λέγετε ὅτι ἐν ῾Ιεροσολύμοις ἐστὶν ὁ τόπος ὅπου δεῖ προσκυνεῖν. Λέγει αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς· Γύναι, πίστευσόν μοι ὅτι ἔρχεται ὥρα ὅτε οὔτε ἐν τῷ ὄρει τούτῳ οὔτε ἐν ῾Ιεροσολύμοις προσκυνήσετε τῷ Πατρί. ῾Υμεῖς προσκυνεῖτε ὃ οὐκ οἴδατε, ἡμεῖς προσκυνοῦμεν ὃ οἴδαμεν· ὅτι ἡ σωτηρία ἐκ τῶν ᾿Ιουδαίων ἐστίν. ᾿Αλλ᾿ ἔρχεται ὥρα, καὶ νῦν ἐστιν, ὅτε οἱ ἀληθινοὶ προσκυνηταὶ προσκυνήσουσι τῷ Πατρὶ ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ· καὶ γὰρ ὁ Πατὴρ τοιούτους ζητεῖ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτόν. Πνεῦμα ὁ Θεός, καὶ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτὸν ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν. Λέγει αὐτῷ ἡ γυνή· Οἶδα ὅτι Μεσσίας ἔρχεται ὁ λεγόμενος Χριστός· ὅταν ἔλθῃ ἐκεῖνος, ἀναγγελεῖ ἡμῖν πάντα. Λέγει αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς· ᾿Εγώ εἰμι ὁ λαλῶν σοι. Καὶ ἐπὶ τούτῳ ἦλθον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, καὶ ἐθαύμασαν ὅτι μετὰ γυναικὸς ἐλάλει· οὐδεὶς μέντοι εἶπε, τί ζητεῖς ἢ τί λαλεῖς μετ᾿ αὐτῆς; ᾿Αφῆκεν οὖν τὴν ὑδρίαν αὐτῆς ἡ γυνὴ καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὴν πόλιν, καὶ λέγει τοῖς ἀνθρώποις· Δεῦτε ἴδετε ἄνθρωπον ὃς εἶπέ μοι πάντα ὅσα ἐποίησα· μήτι οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός; ᾿Εξῆλθον οὖν ἐκ τῆς πόλεως καὶ ἤρχοντο πρὸς αὐτόν. ᾿Εν δὲ τῷ μεταξὺ ἠρώτων αὐτὸν οἱ μαθηταὶ λέγοντες· ῾Ραββί, φάγε. ῾Ο δὲ εἶπεν αὐτοῖς· ᾿Εγὼ βρῶσιν ἔχω φαγεῖν, ἣν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε. ῎Ελεγον οὖν οἱ μαθηταὶ πρὸς ἀλλήλους· Μή τις ἤνεγκεν αὐτῷ φαγεῖν; Λέγει αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς· ᾿Εμὸν βρῶμά ἐστιν ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με καὶ τελειώσω αὐτοῦ τὸ ἔργον. Οὐχ ὑμεῖς λέγετε ὅτι ἔτι τετράμηνός ἐστι καὶ ὁ θερισμὸς ἔρχεται; ᾿Ιδοὺ λέγω ὑμῖν, ἐπάρατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν καὶ θεάσασθε τὰς χώρας, ὅτι λευκαί εἰσι πρὸς θερισμὸν ἤδη. Καὶ ὁ θερίζων μισθὸν λαμβάνει καὶ συνάγει καρπὸν εἰς ζωὴν αἰώνιον, ἵνα καὶ ὁ σπείρων ὁμοῦ χαίρῃ καὶ ὁ θερίζων. ᾿Εν γὰρ τούτῳ ὁ λόγος ἐστὶν ὁ ἀληθινός, ὅτι ἄλλος ἐστὶν ὁ σπείρων καὶ ἄλλος ὁ θερίζων. ᾿Εγὼ ἀπέστειλα ὑμᾶς θερίζειν ὃ οὐχ ὑμεῖς κεκοπιάκατε· ἄλλοι κεκοπιάκασι, καὶ ὑμεῖς εἰς τὸν κόπον αὐτῶν εἰσεληλύθατε. ᾿Εκ δὲ τῆς πόλεως ἐκείνης πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτὸν τῶν Σαμαρειτῶν διὰ τὸν λόγον τῆς γυναικός, μαρτυρούσης ὅτι εἶπέ μοι πάντα ὅσα ἐποίησα. ῾Ως οὖν ἦλθον πρὸς αὐτὸν οἱ Σαμαρεῖται, ἠρώτων αὐτὸν μεῖναι παρ᾿ αὐτοῖς· καὶ ἔμεινεν ἐκεῖ δύο ἡμέρας. Καὶ πολλῷ πλείους ἐπίστευσαν διὰ τὸν λόγον αὐτοῦ, τῇ τε γυναικὶ ἔλεγον ὅτι οὐκέτι διὰ τὴν σὴν λαλιὰν πιστεύομεν· αὐτοὶ γὰρ ἀκηκόαμεν, καὶ οἴδαμεν ὅτι οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ σωτὴρ τοῦ κόσμου ὁ Χριστός.<br /><br />Απόδοση σε απλή γλώσσα:<br /><br />Τόν καιρό ἐκείνο, ἔρχεται ὁ Κύριος εἰς μίαν πόλιν τῆς Σαμαρείας ποὺ λέγεται Συχάρ, κοντὰ εἰς τὸ χωράφι ποὺ ἔδωκε ὁ Ἰακὼβ εἰς τὸν Ἰωσήφ, τὸν υἱόν του. Ἐκεῖ ὑπῆρχε τὸ πηγάδι τοῦ Ἰακώβ. Ὁ Ἰησοῦς, κουρασμένος ἀπὸ τὴν ὁδοιπορίαν, ἐκάθησεν, ὅπως ἦτο κοντὰ εἰς τὸ πηγάδι· ἡ ὥρα ἦτο περίπου ἕξη. Ἔρχεται μιὰ γυναῖκα ἀπὸ τὴν Σαμάρειαν διὰ νὰ πάρῃ νερό. Ὁ Ἰησοῦς τῆς λέγει, «Δός μου νὰ πιῶ», διότι οἱ μαθηταί του εἶχαν φύγει εἰς τὴν πόλιν διὰ νὰ ἀγοράσουν τρόφιμα.<br />Ἡ Σαμαρεῖτις γυναῖκα τοῦ λέγει, «Πῶς σὺ ποὺ εἶσαι Ἰουδαῖος ζητᾶς νὰ πιῇς ἀπὸ ἐμὲ ποὺ εἶμαι γυναῖκα Σαμαρεῖτις;».Διότι οἱ Ἰουδαῖοι δὲν ἐπικοινωνοῦν μὲ τοὺς Σαμαρείτας.<br />Ὁ Ἰησοῦς τῆς ἀπεκρίθη, «Ἐὰν ἤξερες τὴν δωρεὰν τοῦ Θεοῦ καὶ ποιὸν εἶναι ἐκεῖνος ποὺ σοῦ λέγει, «Δός μου νὰ πιῶ», σὺ θὰ τὸν παρακαλοῦσες καὶ θὰ σοῦ ἔδινε νερὸ ζωντανό».<br /><br />Λέγει εἰς αὐτὸν ἡ γυναῖκα, «Κύριε, κουβὰ δὲν ἔχεις καὶ τὸ πηγάδι εἶναι βαθύ, ἀπὸ ποῦ λοιπὸν ἔχεις τὸ νερὸ τὸ ζωντανό; Μήπως εἶσαι σὺ μεγαλύτερος ἀπὸ τὸν πατέρα μας Ἰακὼβ ποὺ μᾶς ἔδωκε τὸ πηγάδι καὶ ἤπιε ἀπὸ αὐτὸ καὶ ὁ ἴδιος καὶ τὰ παιδιά του καὶ τὰ ζῶα του;».<br />Ὁ Ἰησοῦς τῆς ἀπεκρίθη, «Ὅποιος πίνει ἀπὸ τὸ νερὸ αὐτὸ θὰ διψάσῃ καὶ πάλιν· ἐκεῖνος ὅμως ποὺ θὰ πιῇ ἀπὸ τὸ νερὸ ποὺ ἐγὼ θὰ τοῦ δώσω, θὰ γίνῃ μιὰ ἐσωτερικὴ πηγὴ νεροῦ ποὺ θὰ ἀναβρύῃ εἰς ζωὴν αἰώνιον».<br />Λέγει εἰς αὐτὸν ἡ γυναῖκα, «Κύριε, δός μου τὸ νερὸ αὐτὸ διὰ νὰ μὴ διψῶ οὔτε νὰ ἔρχωμαι ἐδῶ νὰ ἀντλῶ».<br />Ὁ Ἰησοῦς τῆς λέγει, Πήγαινε, φώναξε τὸν ἄνδρα σου καὶ ἔλα ἐδῶ».<br />Ἡ γυναῖκα ἀπεκρίθη, «Δὲν ἔχω ἄνδρα».<br />Λέγει εἰς αὐτὴν ὁ Ἰησοῦς, «Καλὰ εὶπες ὅτι δὲν ἔχεις ἄνδρα, διότι πέντε ἄνδρες ἐπῆρες καὶ τώρα ἐκεῖνον ποὺ ἔχεις δὲν εἶναι ἄνδρας σου· εἰς αὐτὸ εἶπες ἀλήθεια».<br />Λέγει εἰς αὐτὸν ἡ γυναῖκα, «Κύριε, βλέπω ὅτι σὺ εἶσαι προφήτης. Οἱ πατέρες μας εἰς τὸ ὄρος τοῦτο ἐλάτρευσαν τὸν Θεόν, ἐνῷ σεῖς λέτε ὅτι εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα εἶναι ὁ τόπος ὅπου πρέπει νὰ λατρεύεται ὁ Θεός».<br /><br />Λέγει εἰς αὐτὴν ὁ Ἰησοῦς, «Πίστεψέ με, γυναῖκα, ὅτι ἔρχεται ὥρα ποὺ οὔτε εἰς τὸ ὄρος τοῦτο οὔτε εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα θὰ λατρεύετε τὸν Πατέρα. Σεῖς λατρεύετε ἐκεῖνο ποὺ δὲν ξέρετε, ἐμεῖς λατρεύομεν ἐκεῖνο ποὺ ξέρομε, διότι ἡ σωτηρία ἔρχεται ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους. Ἀλλ’ ἔρχεται ἡ ὥρα, καὶ μάλιστα ἦλθε ἤδη, ποὺ οἱ ἀληθινοὶ προσκυνηταὶ θὰ λατρεύσουν τὸν Πατέρα πνευματικὰ καὶ ἀληθινά, διότι τέτοιοι θέλει ὁ Πατέρας νὰ εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ τὸν λατρεύουν. Ὁ Θεὸς εἶναι Πνεῦμα καὶ ἐκεῖνοι ποὺ τὸν λατρεύουν πρέπει νὰ τὸν λατρεύουν πνευματικὰ καὶ ἀληθινά».<br />Λέγει εἰς αὐτὸν ἡ γυναῖκα, «Ξέρω ὅτι θὰ ἔλθῃ ὁ Μεσσίας, ὁ λεγόμενος Χριστός. Ὅταν ἔλθῃ ἐκεῖνος, θὰ μᾶς τὰ γνωρίσῃ ὅλα».<br /><br />Ὁ Ἰησοῦς τῆς λέγει, «Ἐγὼ εἶμαι ποὺ μιλῶ μαζί σου».<br /><br />Τὴν στιγμὴν αὐτὴν ἦλθαν οἱ μαθηταί του καὶ ἀπόρησαν ποὺ μιλοῦσε μὲ γυναῖκα, κανεὶς ὅμως δὲν εἶπε, «Τί ζητᾶς» ἢ «Γιατὶ μιλᾶς μαζί της;».<br />Ἡ γυναῖκα ἄφησε τὴν στάμνα της, ἐπῆγε εἰς τὴν πόλιν καὶ εἶπε εἰς τοὺς ἀνθρώπους, «Ἐλᾶτε νὰ ἰδῆτε ἕναν ποὺ μοῦ εἶπε ὅλα ὅσα ἔκανα· μήπως εἶναι αὐτὸς ὁ Χριστός;». Ἐβγῆκαν λοιπὸν ἀπὸ τὴν πόλιν καὶ ἤρχοντο σ’ αὐτόν.<br />Ἐν τῷ μεταξὺ τὸν παρακαλοῦσαν οἱ μαθηταὶ καὶ τοῦ ἔλεγαν, «Ραββί, φάγε».<br />Αὐτὸς δὲ εἶπε, «Ἐγὼ ἔχω φαγητὸν νὰ φάγω, τὸ ὁποῖον σεῖς δὲν ξέρετε».<br />Ἔλεγαν τότε οἱ μαθηταὶ μεταξύ τους, «Μήπως τοῦ ἔφερε κανεὶς νὰ φάγῃ;».<br /><br />Λέγει εἰς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς, «Τὸ φαγητόν μου εἶναι νὰ κάνω τὸ θέλημα ἐκείνου, ποὺ μὲ ἔστειλε καὶ νὰ τελειώσω τὸ ἔργο του. Δὲν λέτε, «Τέσσερις μῆνες ἀκόμη καὶ ὁ θερισμὸς ἔρχεται;». Σηκῶστε τὰ μάτια σας, σᾶς λέγω, καὶ ἰδέτε τὰ χωράφια ὅτι εἶναι ἄσπρα, ἕτοιμα πρὸς θερισμόν. Ἤδη ὁ θεριστὴς παίρνει μισθὸν καὶ μαζεύει καρπὸν διὰ τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον, διὰ νὰ χαίρουν μαζὶ καὶ ὁ σπορεὺς καὶ ὁ θεριστής. Ἐδῶ ἡ παροιμία εἶναι ἀληθινή, ὅτι ἄλλος σπέρνει καὶ ἄλλος θερίζει. Ἐγὼ σᾶς ἔστειλα νὰ θερίσετε ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον δὲν ἐκοπιάσατε· ἄλλοι ἔχουν κοπιάσει καὶ σεῖς ἐμπήκατε εἰς τὸν κόπον τους».<br />Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς Σαμαρείτας τὴς πόλεως ἐκείνης ἐπίστεψαν εἰς αὐτὸν ἐξ αἰτίας τῆς μαρτυρίας τῆς γυναῖκας: «Μοῦ εἶπε ὅλα ὅσα ἔκανα». Ὅταν λοιπὸν ἦλθαν οἱ Σαμαρεῖται πρὸς αὐτόν, τὸν παρακαλοῦσαν νὰ μείνῃ κοντά τους· καὶ ἔμεινε ἐκεῖ δύο ἡμέρες. Καὶ πολὺ περισσότεροι ἐπίστεψαν ἔπειτα ἀπὸ ὅσα τοὺς εἶπε, εἰς δὲ τὴν γυναῖκα ἔλεγαν, «Ὁ λόγος ποὺ πιστεύομεν δὲν εἶναι πλέον τὰ ὅσα μᾶς εἶπες, ἀλλὰ διότι τὸν ἀκούσαμε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι καὶ ξέρομεν ὅτι αὐτὸς εἶναι ἀληθινὰ ὁ Σωτὴρ τοῦ κόσμου, ὁ Χριστός».<div> <br /><div> https://synodoiporia.gr</div> </div> </div> http://agathplatani.blogspot.com/2017/05/14-2017.htmlnoreply@blogger.com (ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ)Sat, 13 May 2017 07:26:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-6961536807181228855.post-3718862883964418564<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br />Το Απόστολος της Κυριακής 14 Μαΐου 2017 – Της Σαμαρείτιδος<br /><br /><br /><img height="208" src="https://synodoiporia.gr/wp-content/uploads/2017/05/samaritida1.jpg" width="320" /><br /><br />(Πραξ. ια´ 19-30)<br /><br />Εν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, διασπαρέντες οἱ ἀπόστολοι ἀπὸ τῆς θλίψεως τῆς γενομένης ἐπὶ Στεφάνῳ διῆλθον ἕως Φοινίκης καὶ Κύπρου καὶ ᾿Αντιοχείας, μηδενὶ λαλοῦντες τὸν λόγον εἰ μὴ μόνον ᾿Ιουδαίοις. ῏Ησαν δέ τινες ἐξ αὐτῶν ἄνδρες Κύπριοι καὶ Κυρηναῖοι, οἵτινες εἰσελθόντες εἰς ᾿Αντιόχειαν ἐλάλουν πρὸς τοὺς ῾Ελληνιστάς, εὐαγγελιζόμενοι τὸν Κύριον ᾿Ιησοῦν. Καὶ ἦν χεὶρ Κυρίου μετ᾿ αὐτῶν, πολύς τε ἀριθμὸς πιστεύσας ἐπέστρεψεν ἐπὶ τὸν Κύριον. ᾿Ηκούσθη δὲ ὁ λόγος εἰς τὰ ὦτα τῆς ἐκκλησίας τῆς ἐν ῾Ιεροσολύμοις περὶ αὐτῶν, καὶ ἐξαπέστειλαν Βαρνάβαν διελθεῖν ἕως ᾿Αντιοχείας· ὃς παραγενόμενος καὶ ἰδὼν τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ ἐχάρη, καὶ παρεκάλει πάντας τῇ προθέσει τῆς καρδίας προσμένειν τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἦν ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ πλήρης Πνεύματος ῾Αγίου καὶ πίστεως· καὶ προσετέθη ὄχλος ἱκανὸς τῷ Κυρίῳ. <a name='more'></a>᾿Εξῆλθε δὲ εἰς Ταρσὸν ὁ Βαρνάβας ἀναζητῆσαι Σαῦλον, καὶ εὑρὼν αὐτὸν ἤγαγεν αὐτὸν εἰς ᾿Αντιόχειαν. ᾿Εγένετο δὲ αὐτοὺς ἐνιαυτὸν ὅλον συναχθῆναι ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ καὶ διδάξαι ὄχλον ἱκανόν, χρηματίσαι τε πρῶτον ἐν ᾿Αντιοχείᾳ τοὺς μαθητὰς Χριστιανούς. ᾿Εν ταύταις δὲ ταῖς ἡμέραις κατῆλθον ἀπὸ ῾Ιεροσολύμων προφῆται εἰς ᾿Αντιόχειαν· ἀναστὰς δὲ εἷς ἐξ αὐτῶν ὀνόματι ῎Αγαβος ἐσήμανε διὰ τοῦ Πνεύματος λιμὸν μέγαν μέλλειν ἔσεσθαι ἐφ᾿ ὅλην τὴν οἰκουμένην· ὅστις καὶ ἐγένετο ἐπὶ Κλαυδίου Καίσαρος. Τῶν δὲ μαθητῶν καθὼς ηὐπορεῖτό τις, ὥρισαν ἕκαστος αὐτῶν εἰς διακονίαν πέμψαι τοῖς κατοικοῦσιν ἐν τῇ ᾿Ιουδαίᾳ ἀδελφοῖς· ὃ καὶ ἐποίησαν ἀποστείλαντες πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους διὰ χειρὸς Βαρνάβα καὶ Σαύλου.<br /><br />Ἀπόδοση σέ ἁπλή γλώσσα<br /><br />Ἐκεῖνες τὶς ἡμέρες, οἱ ἀπόστολοι ποὺ εἶχαν διασκορπιστεῖ ἀπὸ τὰ ῾Ιεροσόλυμα, μετὰ τὸν διωγμὸ ποὺ ἀκολούθησε τὸν λιθοβολισμὸ τοῦ Στεφάνου, ἔφτασαν ὣς τὴ Φοινίκη, τὴν Κύπρο καὶ τὴν ᾿Αντιόχεια. Σὲ κανέναν δὲν κήρυτταν γιὰ τὸν Χριστὸ παρὰ μόνο στοὺς ᾿Ιουδαίους. ᾿Ανάμεσά τους ἦταν καὶ μερικοὶ Κύπριοι καὶ Κυρηναῖοι, ποὺ εἶχαν ἔρθει στὴν ᾿Αντιόχεια καὶ κήρυτταν στοὺς ἑλληνόφωνους ᾿Ιουδαίους τὸ χαρμόσυνο μήνυμα, ὅτι ὁ ᾿Ιησοῦς εἶναι ὁ Κύριος. ῾Η δύναμη τοῦ Κυρίου ἦταν μαζί τους, καὶ πολλοὶ ἦταν ἐκεῖνοι ποὺ πίστεψαν καὶ δέχτηκαν τὸν ᾿Ιησοῦ γιὰ Κύριό τους. Οἱ εἰδήσεις γι’ αὐτὰ ἔφτασαν καὶ στὴν ἐκκλησία τῶν ῾Ιεροσολύμων· ἔτσι ἔστειλαν τὸν Βαρνάβα νὰ πάει στὴν ᾿Αντιόχεια. Αὐτός, ὅταν ἔφτασε ἐκεῖ καὶ εἶδε τὸ ἔργο τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, χάρηκε, καὶ τοὺς συμβούλευε ὅλους νὰ μένουν ἀφοσιωμένοι στὸν Κύριο μὲ ὅλη τους τὴν καρδιά. ῾Ο Βαρνάβας ἦταν ἄνθρωπος ἀγαθὸς καὶ γεμάτος ῞Αγιο Πνεῦμα καὶ πίστη. ῎Ετσι, πολὺς κόσμος προστέθηκε στοὺς πιστοὺς τοῦ Κυρίου. ῞Υστερα ὁ Βαρνάβας πῆγε στὴν Ταρσὸ γιὰ νὰ ἀναζητήσει τὸν Σαῦλο. ῞Οταν τὸν βρῆκε, τὸν ἔφερε στὴν ᾿Αντιόχεια. ᾿Εκεῖ συμμετεῖχαν στὶς συνάξεις τῆς ἐκκλησίας γιὰ ἕναν ὁλόκληρο χρόνο καὶ δίδαξαν πολὺ κόσμο. ᾿Επίσης στὴν ᾿Αντιόχεια γιὰ πρώτη φορὰ ὀνομάστηκαν οἱ μαθητὲς τοῦ ᾿Ιησοῦ «χριστιανοί». ᾿Εκεῖνες τὶς μέρες κατέβηκαν ἀπὸ τὰ ῾Ιεροσόλυμα προφῆτες στὴν ᾿Αντιόχεια. ῞Ενας ἀπ’ αὐτούς, ποὺ τὸν ἔλεγαν ῎Αγαβο, προανάγγειλε μὲ τὸν φωτισμὸ τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος ὅτι θὰ πέσει σ’ ὅλη τὴν οἰκουμένη μεγάλη πείνα, πράγμα ποὺ ἔγινε ὅταν αὐτοκράτορας ἦταν ὁ Κλαύδιος. Οἱ χριστιανοὶ στὴν ᾿Αντιόχεια ἀποφάσισαν νὰ στείλουν βοήθεια στοὺς ἀδελφοὺς ποὺ κατοικοῦσαν στὴν ᾿Ιουδαία, ὅ,τι μποροῦσε ὁ καθένας. Αὐτὸ κι ἔκαναν· ἔστειλαν τὴ βοήθειά τους μὲ τὸν Βαρνάβα καὶ τὸν Σαῦλο στοὺς πρεσβυτέρους τῶν ῾Ιεροσολύμων.<div> <br /></div> <div> https://synodoiporia.gr</div> </div> http://agathplatani.blogspot.com/2017/05/blog-post.htmlΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗnoreply@blogger.com (ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ)Sun, 7 May 2017 07:45:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-6961536807181228855.post-8851395166869051278<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br />Αμαρτήματα θανάσιμα και συγγνωστά<br />Δημήτριος Παναγόπουλος<br /><br /><br />Πολλές φορές ακούμε να γίνεται λόγος, τόσο για θανάσιμα, όσο και για συγγνωστά αμαρτήματα, και είναι αλήθεια ότι λίγοι από εμάς γνωρίζουμε να κάνουμε την διάκριση αυτή.<br /><br />Επειδή, λοιπόν, η διάκριση της αμαρτίας είναι απαραίτητη για κάθε άνθρωπο, θα αναφέρουμε λίγα πράγματα για τα δύο αυτά αμαρτήματα, θανάσιμα και συγγνωστά, για να γνωρίζουμε πού βαδίζουμε. Διότι πολλοί από εμάς υποπίπτουμε σε θανάσιμα αμαρτήματα και λέμε, α, δεν είναι τίποτε αυτό! Και το αντίθετο, υποπίπτουμε σε συγγνωστά και νομίζουμε ότι έχουμε αμαρτήσει θανάσιμα και απελπιζόμαστε.<br /><br /> <br /><br />α) Για τα θανάσιμα.<br /><br />Τα θανάσιμα αμαρτήματα, κατά τον Γεννάδιο Σχολάριο, τον Κορέσσιο και των Ιεροσολύμων Χρύσανθο, όπως αναφέρει ο άγιος Νικόδημος, είναι τα προαιρετικά εκείνα αμαρτήματα που προσβάλλουν την μεταξύ ημών και Θεού αγάπη, ή την αγάπη μεταξύ ημών, Θεού και πλησίον, και καθιστούν τους αμαρτάνοντες ενόχους αιωνίου Κολάσεως. Και η μεταξύ ημών και Θεού αγάπη προσβάλλεται, όταν π.χ. θα βλασφημήσουμε Αυτόν, ενώ η μεταξύ ημών, Θεού και πλησίον αγάπη προσβάλλεται, όταν π.χ. θα φονεύσουμε κάποιον.<br /><br />Τα αμαρτήματα λοιπόν αυτά που λέγονται θανάσιμα είναι τα εξής: 1) η Υπερηφάνεια, 2) η Φιλαργυρία, 3) η Πορνεία, 4) ο Φθόνος, 5) η Γαστριμαργία, 6) ο Θυμός και 7) η Ακηδία (ή Αμέλεια). Από αυτά τα επτά βασικά αμαρτήματα πηγάζουν όλα τ’ άλλα. Το τι δε ακριβώς γεννά το καθένα από αυτά μάς το σημειώνει ο Γαβριήλ Φιλαδελφείας στην Ορθόδοξη Ομολογία του, όπως και ο Νικόλαος Βούλγαρης, που γράφουν τα εξής:<br /><br />1) Από την Υπερηφάνεια πηγάζουν: κενοδοξία, καύχηση, οίηση, φιλοδοξία, ανυποταξία, καταγέλαση, υπόκριση, πείσμα κ.α.<br /><br />2) Από τη Φιλαργυρία πηγάζουν: πλεονεξία, ανελεημοσύνη, σκληρότητα της καρδιάς, κλοπή, αρπαγή, ψεύδος, αδικία, δολιότητα, επιορκία, σιμωνία, ιεροσυλία, απιστία, ανειλικρίνεια κ.α.<br /><br />3) Από την Πορνεία πηγάζουν: μοιχεία, αρσενοκοιτία, κτηνοβασία, αιμομιξία, παιδοφθορία, παρθενοφθορία, συγκυλισμός, αυνανισμός, τύφλωση του νου, αθεοφοβία κ.α.<br /><br />4) Από τον Φθόνο πηγάζουν: επιβουλή, έχθρα, χαιρεκακία, φιλονεικία, καταλαλιά, απάτη, προδοσία, φόνος, αχαριστία, λύπη για τα καλά του φθονουμένου.<br /><br />5) Από τη Γαστριμαργία πηγάζουν: λαιμαργία, μέθη, ασωτία, καρηβαρία (πονοκέφαλος), λαγνεία, ακηδία κ.α.<br /><br />6) Από τον Θυμό πηγάζουν: βλασφημία, μίσος, μνησικακία, φιλονεικία, επιορκία, κατάρα, ύβρη, μάχη, διαπληκτισμός, φόνος κ.α.<br /><br />7) Από την Ακηδία πηγάζουν: μικροψυχία, λύπη και αγανάκτηση για το καλό που κάνουμε, προφάσεις εν αμαρτίαις, απόγνωση, απιστία και νωθρότητα προς κάθε καλό έργο που ήταν δυνατό να πράξουμε.<br /><br />Ας σημειωθεί ότι τα επτά αυτά βασικά θανάσιμα αμαρτήματα είναι ως πάθη και έξεις ριζωμένα στην ψυχή, από τα οποία βλαστάνουν όλα τα ανωτέρω. Και ακόμη, ότι άλλα από αυτά είναι μεγαλύτερα και άλλα μικρότερα και άλλα είναι αίτια των άλλων και άλλα αιτιατά. Π.χ. η λαγνεία (η ασέλγεια δηλαδή) και η ακηδία (η αμέλεια ή αδιαφορία) γεννιούνται από την γαστριμαργία. Ο φθόνος, ο θυμός και η φιλαργυρία γεννούν τον φόνο και τη φιλονεικία κ.ο.κ.<br /><br />Ο Θεοφύλακτος Βουλγαρίας λέει, ότι η ρίζα όλων των αμαρτημάτων, θανασίμων και μη, είναι η φιλαυτία. Αυτή η αμαρτία είναι η αιτία όλων των άλλων κακών. Το αναφέρει δε αυτό, ερμηνεύοντας το του αποστόλου Παύλου, εκεί που λέει: «Έσονται οι άνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι» κτλ. (Β’ Τιμ. 3:2-7), διότι και ο απόστολος προέταξε αυτήν την αμαρτία από τις λοιπές.<br /><br /> <br /><br />β) Για τα συγγνωστά.<br /><br />Συγγνωστά αμαρτήματα λέγονται τα αμαρτήματα εκείνα, τα οποία δεν προσβάλλουν την προς τον Θεό ή τον πλησίον αγάπη, ούτε καθιστούν τον άνθρωπο εχθρό του Θεού και ένοχο αιωνίου Κολάσεως, στα οποία είναι υποκείμενοι και αυτοί οι Άγιοι κατά το ρητό του Ιακώβου που λέει: «Πολλά γαρ πταίομεν άπαντες» (Ιακ. 3:2), το του Ιωάννου: «Εάν είπωμεν αμαρτίαν ουκ έχομεν εαυτούς πλανώμεν και η αλήθεια ουκ έστιν εν ημίν» (Α’ Ιω. 1:8), το του Δαβίδ: «Μη εισέλθης εις κρίσιν μετά του δούλου σου, ότι ου δικαιωθήσεται ενώπιόν σου πας ζων» (Ψαλ. 142:2), το του Σολομώντος: «Ουκ έστιν άνθρωπος, ος ουχ ήμαρτε» (Γ’ Βασ. 8:46), το του Δανιήλ: «Ημάρτομεν, ηνομήσαμεν» (Δαν. 9:5) και το «Ηυχόμην και εξωμολογούμην τας αμαρτίας μου και τας αμαρτίας του λαού μου Κυρίω τω Θεώ μου» του ίδιου (Δαν. 9:20).<br /><br />Έτσι αναφέρει και η εν Καρθαγένη Σύνοδος στους κανόνες της 125, 126 και 127. Τα συγγνωστά λοιπόν αμαρτήματα είναι π.χ. η πρώτη κίνηση προς άνομη επιθυμία, η πρώτη κίνηση του μίσους, το παιγνιώδες (αν είναι δυνατόν να λεχθεί) ψεύδος, ο κατά πάροδον φθόνος, δηλαδή η λεγόμενη ζήλεια, που δεν είναι τίποτε άλλο παρά μικρή λύπη για κάτι καλό που έχει επάνω του ή γύρω του ο άλλος.<br /><br />Και λέμε, ότι σε αυτά υποπίπτουμε άπαντες και δεν υπάρχει άνθρωπος στη γη που έμεινε άτρωτος από αυτά.<br /><br />Και είναι αλήθεια τόσο λυπηρό, άνθρωποι αγωνιζόμενοι εν Κυρίω να πέφτουν πολλές φορές σε αμαρτήματα θανάσιμα, που αυτοί τα βλέπουν ίσως για συγγνωστά. Αλλά ο Κύριος που είναι τόσο καλός όλα τα ενεργεί για την σωτηρία μας και την αφύπνισή μας.<br /><br />Ως επί το πλείστον δε, την παθαίνουν οι άνθρωποι που έχουν πολλές αρετές. Εκεί ο Σατανάς βρίσκει ευκαιρία να τους βαστά από κάπου, από τη στιγμή που έχουν τόσα άλλα.<br /><br />* * *<br /><br />Είναι πράγματι δυσκολοδιάκριτη η διαφορά που υπάρχει μεταξύ θανάσιμου και συγγνωστού αμαρτήματος. Γι’ αυτό θα παραθέσουμε, με τη θεία χάρη, γνώμες διαφόρων αγίων προσώπων που μιλούν για τη διάκριση αυτή. Ο άγιος Αναστάσιος ο Σιναΐτης π.χ. λέει, ότι «Προς θάνατον αμαρτία είναι η αμαρτία που γίνεται εν γνώσει, μη προς θάνατον δε, αυτή που γίνεται εν αγνοία. Αλλά και η κατά του Θεού βλασφημία και η εν γνώσει μεγάλη αμαρτία (δηλαδή φόνος, μοιχεία κ.τ.τ.) είναι προς θάνατον» (Ερωτ. νδ’).<br /><br />Επίσης ο Ε’ κανόνας της Ζ’ Οικ. Συνόδου, όπως και ο Οικουμένιος, προς θάνατον αμαρτία λένε την αμετανόητη και αδιόρθωτη. Ο Γεώργιος Κορέσσιος, ο οποίος φαίνεται ότι μιλάει ακριβέστερα, λέει ότι «τα θανάσιμα διαφέρουν από τα συγγνωστά καθώς διαφέρει ένα θανάσιμο έργο από έναν αργό λόγο ή έναν μάταιο λογισμό. Καθότι με τρεις όψεις παρουσιάζεται η αμαρτία, ή ως πονηρό έργο ή ως πονηρός λόγος ή ως πονηρό νόημα. Και όλα τα πονηρά έργα είναι βέβαια ενός γένους, διαφέρουν όμως μεταξύ τους κατά το είδος· ομοίως και όλα τα πονηρά λόγια και νοήματα διαφέρουν κατά την ατέλεια της πράξεως και ενεργείας, όπως διαφέρει η πρώτη κίνηση του θυμού και του μίσους από τον πραγματικό θυμό και τη μνησικακία. Επίσης η επιορκία, αν και είναι θανάσιμη, διαφέρει του αργού λόγου».<br /><br />Ο Γεννάδιος ο Σχολάριος ταξινομεί τα θανάσιμα και συγγνωστά αμαρτήματα σε γενικότερους κανόνες. Δηλαδή στον νου αποδίδει τους κακούς λογισμούς, στη γλώσσα τους κακούς λόγους και στο σώμα τα κακά έργα. Και προσθέτει ότι γίνεται θανάσιμη η αμαρτία που ανήκει στον νου, όταν πραγματοποιηθεί, όπως η υπερηφάνεια, η μνησικακία, η αίρεση κ.α., και όχι όταν απλώς περάσει από τον νου ο εγωϊσμός, το μίσος, η απιστία. Γι’ αυτά αναφέρει και ο Νηστευτής στον β’, γ’ και δ’ κανόνα του.<br /><br />Ομοίως γίνεται θανάσιμη η αμαρτία που ανήκει στη γλώσσα, όταν πραγματοποιηθεί, όπως είναι η βλασφημία, η επιορκία, η ψευδομαρτυρία.<br /><br />Κατά τον ίδιο τρόπο, κάθε αμαρτία που ανήκει στο σώμα γίνεται θανάσιμη όταν πραγματοποιηθεί, όπως είναι η πορνεία, η μοιχεία, ο φόνος, η έκτρωση κ.τ.τ.<br /><br />Συγγνωστά παραμένουν τα θανάσιμα αμαρτήματα που ανήκουν στο σώμα αλλ’ όταν έλθουν μόνο στον νου και παραμείνουν μόνο εκεί και φύγουν από εκεί. Διότι όταν αυτή την απλή επιθυμία της πορνείας, ας πούμε, δεν προσέξουμε και τη δεχθούμε και την πράξουμε, τότε αυτή η απλή επιθυμία γεννά θάνατο, όπως λέει ο αδελφόθεος Ιάκωβος: «Η επιθυμία συλλαβούσα τίκτει αμαρτίαν (συγγνωστή δηλαδή), η δε αμαρτία αποτελεσθείσα (μέσω του σώματος) αποκύει θάνατον» (Ιακ. 1:15).<br /><br />Ομοίως και η θανάσιμη αμαρτία που ανήκει στον λόγο, αν μείνει μόνο στον νου, είναι συγγνωστή. Παραδείγματος χάριν, η βλασφημία που πραγματοποιήθηκε είναι θανάσιμο αμάρτημα, αλλ’ όταν δεν πραγματοποιηθεί και μόνο περάσει από τον νου ή παραμένει και κάπως σ’ αυτόν ακουσίως, είναι συγγνωστή. Με λίγα λόγια, συγγνωστά είναι και αυτά τα θανάσιμα αμαρτήματα, αν δεν πραγματοποιηθούν.<br /><br /> <br /><br /> <br /><br />Από το περιοδικό «ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ» Αθηνών, φύλλο 197 του 1959 (απόσπασμα).</div> http://agathplatani.blogspot.com/2017/05/7.htmlΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ-ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑnoreply@blogger.com (ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ)Sat, 6 May 2017 07:36:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-6961536807181228855.post-7306994889600296598<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br />Το Ευαγγέλιο της Κυριακής 7 Μαΐου – Δ´ από του Πάσχα, Του παραλύτου<br /><br /><br /><img height="240" src="https://synodoiporia.gr/wp-content/uploads/2017/05/vindecarea-slabanogului-de-la-scaldatoarea-Vitezda.jpg" width="320" /><br /><br />Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἀνέβη ᾿Ιησοῦς εἰς ῾Ιεροσόλυμα. ῎Εστι δὲ ἐν τοῖς ῾Ιεροσολύμοις ἐπὶ τῇ προβατικῇ κολυμβήθρα, ἡ ἐπιλεγομένη ῾Εβραϊστὶ Βηθεσδά, πέντε στοὰς ἔχουσα. ᾿Εν ταύταις κατέκειτο πλῆθος πολὺ τῶν ἀσθενούντων, τυφλῶν, χωλῶν, ξηρῶν, ἐκδεχομένων τὴν τοῦ ὕδατος κίνησιν. ῎Αγγελος γὰρ κατὰ καιρὸν κατέβαινεν ἐν τῇ κολυμβήθρᾳ, καὶ ἐταράσσετο τὸ ὕδωρ· ὁ οὖν πρῶτος ἐμβὰς μετὰ τὴν ταραχὴν τοῦ ὕδατος ὑγιὴς ἐγίνετο ᾧ δήποτε κατείχετο νοσήματι. ῏Ην δέ τις ἄνθρωπος ἐκεῖ τριάκοντα καὶ ὀκτὼ ἔτη ἔχων ἐν τῇ ἀσθενείᾳ αὐτοῦ. Τοῦτον ἰδὼν ὁ ᾿Ιησοῦς κατακείμενον, καὶ γνοὺς ὅτι πολὺν ἤδη χρόνον ἔχει, λέγει αὐτῷ· Θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι;<a name='more'></a> ᾿Απεκρίθη αὐτῷ ὁ ἀσθενῶν· Κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω, ἵνα ὅταν ταραχθῇ τὸ ὕδωρ, βάλῃ με εἰς τὴν κολυμβήθραν· ἐν ᾧ δὲ ἔρχομαι ἐγώ, ἄλλος πρὸ ἐμοῦ καταβαίνει. Λέγει αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· ῎Εγειρε, ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει. Καὶ εὐθέως ἐγένετο ὑγιὴς ὁ ἄνθρωπος, καὶ ἦρε τὸν κράβαττον αὐτοῦ καὶ περιεπάτει. ῏Ην δὲ Σάββατον ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ. ῎Ελεγον οὖν οἱ ᾿Ιουδαῖοι τῷ τεθεραπευμένῳ· Σάββατόν ἐστιν· οὐκ ἔξεστί σοι ἆραι τὸν κράβαττον. ᾿Απεκρίθη αὐτοῖς· ῾Ο ποιήσας με ὑγιῆ, ἐκεῖνός μοι εἶπεν· ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει. ᾿Ηρώτησαν οὖν αὐτόν· Τίς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ὁ εἰπών σοι, ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει; ῾Ο δὲ ἰαθεὶς οὐκ ᾔδει τίς ἐστιν· ὁ γὰρ ᾿Ιησοῦς ἐξένευσεν ὄχλου ὄντος ἐν τῷ τόπῳ. Μετὰ ταῦτα εὑρίσκει αὐτὸν ὁ ᾿Ιησοῦς ἐν τῷ ἱερῷ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ῎Ιδε ὑγιὴς γέγονας· μηκέτι ἁμάρτανε, ἵνα μὴ χεῖρόν σοί τι γένηται. ᾿Απῆλθεν ὁ ἄνθρωπος καὶ ἀνήγγειλε τοῖς ᾿Ιουδαίοις ὅτι ᾿Ιησοῦς ἐστιν ὁ ποιήσας αὐτὸν ὑγιῆ.<br /><br />Ἀπόδοση σέ ἁπλή γλώσσα<br /><br />Εκεῖνο τὸν καιρό, ἀνέβηκε ὁ ᾿Ιησοῦς στὰ ῾Ιεροσόλυμα. Κοντὰ στὴν προβατικὴ πύλη, στὰ ῾Ιεροσόλυμα, ὑπάρχει μιὰ δεξαμενὴ μὲ πέντε στοές, ποὺ ἑβραϊκὰ ὀνομάζεται Βηθεσδά. Σ’ αὐτὲς τὶς στοὲς κείτονταν πολλοὶ ἄρρωστοι, τυφλοί, κουτσοί, παράλυτοι, ποὺ περίμεναν νὰ ἀναταραχθεῖ τὸ νερό· γιατί, ἀπὸ καιρὸ σὲ καιρό, ἕνας ἄγγελος Κυρίου κατέβαινε στὴ δεξαμενὴ κι ἀνατάραζε τὰ νερά· ὅποιος, λοιπόν, ἔμπαινε πρῶτος μετὰ τὴν ἀναταραχὴ τοῦ νεροῦ, αὐτὸς γινόταν καλά, ὅποια κι ἂν ἦταν ἡ ἀρρώστια ποὺ τὸν ταλαιπωροῦσε. ᾿Εκεῖ ἦταν κι ἕνας ἄνθρωπος, ἄρρωστος τριάντα ὀκτὼ ὁλόκληρα χρόνια. ῞Οταν τὸν εἶδε ὁ ᾿Ιησοῦς κατάκοιτο, τὸν ρώτησε· «Θέλεις νὰ γίνεις καλά;» ῎Ηξερε πὼς ἦταν ἔτσι γιὰ πολὺν καιρό. «Κύριε», τοῦ ἀποκρίθηκε ὁ ἄρρωστος, «δὲν ἔχω κανέναν νὰ μὲ βάλει στὴ δεξαμενὴ μόλις ἀναταραχτοῦν τὰ νερά· ἔτσι, ἐνῶ ἐγὼ προσπαθῶ νὰ πλησιάσω μόνος μου, πάντοτε κάποιος ἄλλος κατεβαίνει στὸ νερὸ πρὶν ἀπὸ μένα». ῾Ο ᾿Ιησοῦς τοῦ λέει· «Σήκω πάνω, πάρε τὸ κρεβάτι σου καὶ περπάτα». Κι ἀμέσως ὁ ἄνθρωπος ἔγινε καλά, σήκωσε τὸ κρεβάτι του καὶ περπατοῦσε. ῾Η μέρα ποὺ ἔγινε αὐτὸ ἦταν Σάββατο. ῎Ελεγαν, λοιπόν, οἱ ᾿Ιουδαῖοι ἄρχοντες στὸν θεραπευμένο· «Εἶναι Σάββατο, καὶ δὲν ἐπιτρέπεται νὰ σηκώνεις τὸ κρεβάτι σου». Αὐτὸς ὅμως τοὺς ἀπάντησε· «᾿Εκεῖνος ποὺ μ’ ἔκανε καλά, ἐκεῖνος μοῦ εἶπε “πάρε τὸ κρεβάτι σου καὶ περπάτα”». Τὸν ρώτησαν· «Ποιὸς εἶναι ὁ ἄνθρωπος ποὺ σοῦ εἶπε “πάρε το καὶ περπάτα;”» ῾Ο θεραπευμένος ὅμως δὲν ἤξερε νὰ πεῖ ποιὸς ἦταν, ἐπειδὴ ὁ ᾿Ιησοῦς εἶχε φύγει ἀπαρατήρητος ἐξαιτίας τοῦ πλήθους ποὺ ἦταν μαζεμένο ἐκεῖ. ᾿Αργότερα ὁ ᾿Ιησοῦς τὸν βρῆκε στὸν ναὸ καὶ τοῦ εἶπε· «Βλέπεις, ἔχεις γίνει καλά· ἀπὸ δῶ καὶ πέρα μὴν ἁμαρτάνεις, γιὰ νὰ μὴν πάθεις τίποτα χειρότερο». ῾Ο ἄνθρωπος ἔφυγε ἀμέσως κι ἀνάγγειλε στοὺς ᾿Ιουδαίους ἄρχοντες ὅτι ὁ ᾿Ιησοῦς ἦταν αὐτὸς ποὺ τὸν γιάτρεψε.</div> http://agathplatani.blogspot.com/2017/05/7-4-2017.htmlΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ-ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑnoreply@blogger.com (ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ)Sat, 6 May 2017 07:34:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-6961536807181228855.post-1352762711767915979<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /> Ο Απόστολος της Κυριακής 7 Μαΐου – Δ´ από του Πάσχα<br /> <br /> <img height="240" src="https://synodoiporia.gr/wp-content/uploads/2017/05/paralytos5.jpg" width="320" />(Πράξ. θ´ 32-42)<br /> <br /> Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἐγένετο Πέτρον διερχόμενον διὰ πάντων κατελθεῖν καὶ πρὸς τοὺς ἁγίους τοὺς κατοικοῦντας Λύδδαν. Εὗρε δὲ ἐκεῖ ἄνθρωπόν τινα Αἰνέαν ὀνόματι, ἐξ ἐτῶν ὀκτὼ κατακείμενον ἐπὶ κραβάττῳ, ὃς ἦν παραλελυμένος. Καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ Πέτρος· Αἰνέα, ἰᾶταί σε ᾿Ιησοῦς ὁ Χριστός· ἀνάστηθι καὶ στρῶσον σεαυτῷ. Καὶ εὐθέως ἀνέστη. Καὶ εἶδον αὐτὸν πάντες οἱ κατοικοῦντες Λύδδαν καὶ τὸν Σάρωνα, οἵτινες ἐπέστρεψαν ἐπὶ τὸν Κύριον.<br /> <a name='more'></a>᾿Εν ᾿Ιόππῃ δέ τις ἦν μαθήτρια ὀνόματι Ταβιθά, ἣ διερμηνευομένη λέγεται Δορκάς· αὕτη ἦν πλήρης ἀγαθῶν ἔργων καὶ ἐλεημοσυνῶν ὧν ἐποίει. ᾿Εγένετο δὲ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἀσθενήσασαν αὐτὴν ἀποθανεῖν· λούσαντες δὲ αὐτὴν ἔθηκαν ἐν ὑπερῴῳ. ᾿Εγγὺς δὲ οὔσης Λύδδης τῇ ᾿Ιόππῃ οἱ μαθηταὶ ἀκούσαντες ὅτι Πέτρος ἐστὶν ἐν αὐτῇ, ἀπέστειλαν δύο ἄνδρας πρὸς αὐτὸν παρακαλοῦντες μὴ ὀκνῆσαι διελθεῖν ἕως αὐτῶν. ᾿Αναστὰς δὲ Πέτρος συνῆλθεν αὐτοῖς· ὃν παραγενόμενον ἀνήγαγον εἰς τὸ ὑπερῷον, καὶ παρέστησαν αὐτῷ πᾶσαι αἱ χῆραι κλαίουσαι καὶ ἐπιδεικνύμεναι χιτῶνας καὶ ἱμάτια ὅσα ἐποίει μετ᾿ αὐτῶν οὖσα ἡ Δορκάς. ᾿Εκβαλὼν δὲ ἔξω πάντας ὁ Πέτρος θεὶς τὰ γόνατα προσηύξατο, καὶ ἐπιστρέψας πρὸς τὸ σῶμα εἶπε· Ταβιθά, ἀνάστηθι. ῾Η δὲ ἤνοιξε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῆς, καὶ ἰδοῦσα τὸν Πέτρον ἀνεκάθισε. Δοὺς δὲ αὐτῇ χεῖρα ἀνέστησεν αὐτήν, φωνήσας δὲ τοὺς ἁγίους καὶ τὰς χήρας παρέστησεν αὐτὴν ζῶσαν. Γνωστὸν δὲ ἐγένετο καθ᾿ ὅλης τῆς ᾿Ιόππης, καὶ πολλοὶ ἐπίστευσαν ἐπὶ τὸν Κύριον.<br /> <br /> Ἀπόδοση σέ ἁπλή γλώσσα<br /> <br /> Ἐκεῖνες τὶς ἡμέρες, περνώντας ὁ Πέτρος ἀπ’ ὅλες τὶς ἐκκλησίες, κατέβηκε καὶ στοὺς χριστιανοὺς ποὺ κατοικοῦσαν στὴ Λύδδα. ᾿Εκεῖ βρῆκε κάποιον ἄνθρωπο ποὺ λεγόταν Αἰνέας. Αὐτὸς ἦταν ὀχτὼ χρόνια κατάκοιτος, ἐπειδὴ ἦταν παράλυτος. ῾Ο Πέτρος τοῦ εἶπε· «Αἰνέα, σὲ γιατρεύει ὁ ᾿Ιησοῦς Χριστός. Σήκω καὶ στρῶσε τὸ κρεβάτι σου». Κι αὐτὸς ἀμέσως σηκώθηκε. ῞Ολοι ὅσοι κατοικοῦσαν στὴ Λύδδα καὶ στὸν Σάρωνα τὸν εἶδαν καὶ δέχτηκαν τὸν ᾿Ιησοῦ γιὰ Κύριό τους. Στὴν ᾿Ιόππη ἦταν μιὰ μαθήτρια ποὺ τὴν ἔλεγαν Ταβιθά -στὰ ἑλληνικὰ σημαίνει «Δορκάδα». Αὐτὴ εἶχε κάνει πολλὲς ἀγαθοεργίες καὶ ἐλεημοσύνες. ᾿Εκεῖνες τὶς μέρες συνέβη νὰ ἀρρωστήσει καὶ νὰ πεθάνει. Τὴν ἔλουσαν, λοιπόν, καὶ τὴν ἔβαλαν στὸ ἀνώγειο. ῾Η Λύδδα ἦταν κοντὰ στὴν ᾿Ιόππη, καί, ὅταν οἱ μαθητὲς ἄκουσαν ὅτι ὁ Πέτρος ἦταν ἐκεῖ, τοῦ ἔστειλαν δύο ἄνδρες καὶ τὸν παρακαλοῦσαν νὰ πάει σ’ αὐτοὺς ὅσο γίνεται πιὸ γρήγορα. Αὐτὸς ξεκίνησε καὶ πῆγε μαζί τους. Μόλις ἔφτασε, τὸν ἀνέβασαν στὸ ἀνώγειο. ᾿Αμέσως τὸν περικύκλωσαν ὅλες οἱ χῆρες κλαίγοντας καὶ δείχνοντάς του τὰ ροῦχα ποὺ εἶχε φτιάξει γι’ αὐτοὺς ἡ Δορκάδα ὅσο ζοῦσε. ῾Ο Πέτρος τότε τοὺς ἔβγαλε ὅλους ἔξω, γονάτισε καὶ προσευχήθηκε. Κατόπιν γύρισε στὴ νεκρὴ καὶ τῆς εἶπε· «Ταβιθά, σήκω πάνω». Αὐτὴ ἄνοιξε τὰ μάτια της, κι ὅταν εἶδε τὸν Πέτρο ἀνασηκώθηκε. ῾Ο Πέτρος τῆς ἔδωσε τὸ χέρι του καὶ τὴ σήκωσε. ῞Υστερα φώναξε τοὺς πιστοὺς καὶ τὶς χῆρες καὶ τοὺς τὴν παρουσίασε ζωντανή. Αὐτὸ ἔγινε γνωστὸ σ’ ὅλη τὴν ᾿Ιόππη, καὶ πολλοὶ πίστεψαν στὸν Κύριο.</div> http://agathplatani.blogspot.com/2017/04/30042017.htmlΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ-ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑnoreply@blogger.com (ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ)Sat, 29 Apr 2017 20:47:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-6961536807181228855.post-5056402474502724988<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /><br />Ευαγγελική περικοπή για την Κυριακή των Μυροφόρων, 30/04/2017<br /><br />Μάρκ. ιε΄43 – ις΄ 8<br />Κυριακή των Μυροφόρων<br /><br />43 ἐλθὼν Ἰωσὴφ ὁ ἀπὸ Ἀριμαθαίας, εὐσχήμων βουλευτής, ὃς καὶ αὐτὸς ἦν προσδεχόμενος τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, τολμήσας εἰσῆλθε πρὸς Πιλᾶτον καὶ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ. 44 ὁ δὲ Πιλᾶτος ἐθαύμασεν εἰ ἤδη τέθνηκε, καὶ προσκαλεσάμενος τὸν κεντυρίωνα ἐπηρώτησεν αὐτὸν εἰ πάλαι ἀπέθανε· 45 καὶ γνοὺς ἀπὸ τοῦ κεντυρίωνος ἐδωρήσατο τὸ σῶμα τῷ Ἰωσήφ. 46 καὶ ἀγοράσας σινδόνα καὶ καθελὼν αὐτὸν ἐνείλησε τῇ σινδόνι καὶ κατέθηκεν αὐτὸν ἐν μνημείῳ, ὃ ἦν λελατομημένον ἐκ πέτρας, καὶ προσεκύλισε λίθον ἐπὶ τὴν θύραν τοῦ μνημείου. 47 ἡ δὲ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία Ἰωσῆ ἐθεώρουν ποῦ τίθεται.<br /><br />1 Και διαγενομένου τοῦ σαββάτου Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία ἡ τοῦ Ἰακώβου καὶ Σαλώμη ἠγόρασαν ἀρώματα ἵνα ἐλθοῦσαι ἀλείψωσιν αὐτόν. 2 καὶ λίαν πρωΐ τῆς μιᾶς σαββάτων ἔρχονται ἐπὶ τὸ μνημεῖον, ἀνατείλαντος τοῦ ἡλίου. 3 καὶ ἔλεγον πρὸς ἑαυτάς· τίς ἀποκυλίσει ἡμῖν τὸν λίθον ἐκ τῆς θύρας τοῦ μνημείου; 4 καὶ ἀναβλέψασαι θεωροῦσιν ὅτι ἀποκεκύλισται ὁ λίθος· ἦν γὰρ μέγας σφόδρα. 5 καὶ εἰσελθοῦσαι εἰς τὸ μνημεῖον εἶδον νεανίσκον καθήμενον ἐν τοῖς δεξιοῖς, περιβεβλημένον στολὴν λευκήν, καὶ ἐξεθαμβήθησαν. 6 ὁ δὲ λέγει αὐταῖς· μὴ ἐκθαμβεῖσθε· Ἰησοῦν ζητεῖτε τὸν Ναζαρηνὸν τὸν ἐσταυρωμένον· ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε· ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν. 7 ἀλλ᾿ ὑπάγετε εἴπατε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ καὶ τῷ Πέτρῳ ὅτι προάγει ὑμᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν· ἐκεῖ αὐτὸν ὄψεσθε, καθὼς εἶπεν ὑμῖν. 8 καὶ ἐξελθοῦσαι ἔφυγον ἀπὸ τοῦ μνημείου· εἶχε δὲ αὐτὰς τρόμος καὶ ἔκστασις, καὶ οὐδενὶ οὐδὲν εἶπον· ἐφοβοῦντο γάρ.<br /><br /><br /><br />Απόδοση στην Νέα Ελληνική<br /><br />43 ο Ιωσήφ, ένα αξιοσέβαστο μέλος του συνεδρίου, που καταγόταν από την Αριμαθαία, και περίμενε κι αυτός τη βασιλεία του Θεού, τόλμησε να πάει στον Πιλάτο και να του ζητήσει το σώμα του Ιησού. 44 Ο Πιλάτος απόρησε που ο Ιησούς είχε κιόλας πεθάνει. Κάλεσε τον εκατόνταρχο και τον ρώτησε αν είχε πεθάνει από ώρα. 45 Όταν πήρε την απάντηση από τον εκατόνταρχο, χάρισε το σώμα στον Ιωσήφ. 46 Εκείνος αγόρασε ένα σεντόνι, κατέβασε τον Ιησού, τον τύλιξε μ’ αυτό και τον τοποθέτησε σ’ ένα μνήμα που ήταν λαξεμένο σε βράχο· μετά κύλησε ένα λιθάρι κι έκλεισε την είσοδο του μνήματος. 47 Η Μαρία η Μαγδαληνή και η Μαρία η μητέρα του Ιωσή παρακολουθούσαν πού τον έβαλαν.<br />Όταν πέρασε το Σάββατο, η Μαρία η Μαγδαληνή και η Μαρία η μητέρα του Ιακώβου, και η Σαλώμη, αγόρασαν αρώματα, για να πάνε ν’ αλείψουν το σώμα του Ιησού. 2 Ήρθαν στο μνήμα πολύ πρωί την επομένη του Σαββάτου, μόλις ανέτειλε ο ήλιος. 3 Κι έλεγαν μεταξύ τους: «Ποιος θα μας κυλήσει την πέτρα από την είσοδο του μνήματος;» 4 Γιατί ήταν πάρα πολύ μεγάλη. Μόλις όμως κοίταξαν προς τα ’κει, παρατήρησαν ότι η πέτρα είχε κυλήσει από τον τόπο της.<br /><br /><br /><br />5 Μόλις μπήκαν στο μνήμα, είδαν ένα νεαρό με λευκή στολή να κάθεται στα δεξιά, και τρόμαξαν. 6 Αυτός όμως τους είπε: «Μην τρομάζετε. Ψάχνετε για τον Ιησού από τη Ναζαρέτ, το σταυρωμένο. Αναστήθηκε. Δεν είναι εδώ. Να και το μέρος όπου τον είχαν βάλει. 7 Πηγαίνετε τώρα και πείτε στους μαθητές του και στον Πέτρο: “πηγαίνει πριν από σας στην Γαλιλαία και σας περιμένει- εκεί θα τον δείτε, όπως σας το είπε”». 8 Οι γυναίκες βγήκαν κι έφυγαν από το μνήμα γεμάτες τρόμο και δέος· δεν είπαν όμως τίποτα σε κανέναν, γιατί ήταν φοβισμένες.</div> http://agathplatani.blogspot.com/2017/04/blog-post_25.htmlΑΓΙΑ ΜΕΤΕΩΡΑ- ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣnoreply@blogger.com (ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ)Tue, 25 Apr 2017 07:41:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-6961536807181228855.post-8957140804761711404<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <h3 class="post-title entry-title" itemprop="name" style="line-height: 1.1em; margin: 0px; padding: 0px;"> <span style="color: #333333; font-family: Verdana, Arial, sans-serif;"><span style="background-color: white; font-size: 16.25px;">Ναι στο Π</span></span>ροεδρικό Διάταγμα για την προστασία της ταυτότητας των Μετεώρων<br /><br /><img height="84" src="http://static1.trikalanews.gr/assets/media/PICTURES/2017/img_b/138444.jpg" width="320" /><br />Ναι στο Προεδρικό Διάταγμα για την προστασία της ταυτότητας των Μετεώρων<br />Όπως γνωρίζετε, τα ΜΕΤΕΩΡΑ είναι η ταυτότητα της πίστεώς μας, η παρακαταθήκη που μας κληροδότησαν οι Όσιοι Μετεωρίτες πατέρες μέσα από τον προσωπικό τους αγώνα και την θυσιαστική προσφορά τους. Είναι τα μείλια της περιοχής, της Ορθοδοξίας και του έθνους μας που πρέπει να μείνουν άγια και αναλλοίωτα στο επέκεινα και να παραδοθούν στις επόμενες γενιές, ώστε να συνεχίσουν να αποτελούν το φάρο της ορθής πίστης προσφέροντας στην Ορθοδοξία και στο έθνος.<br /><br />Τα Μετέωρα, για να παραμείνουν Άγια, πρέπει να προστατευθούν και να θωρακιστούν νομικά από κάθε δράση και πράξη που αλλοιώνει και παραχαράσσει την ταυτότητά τους ως ζωντανό Ορθόδοξο μοναστικό κέντρο. Το τελευταίο διάστημα γίνονται συντονισμένες προσπάθειες, ώστε ο ιερός χώρος να παραδοθεί προς χρήση σε μια σειρά δράσεις που όχι μόνο δεν συνάδουν με τον χώρο, αλλά και τον προσβάλλουν βάναυσα.<br />Αύριο, 25 Απριλίου και ώρα 5 μ.μ στην αίθουσα του Περιφερειακού Συμβουλίου, θα συζητηθεί η πρόταση του Υπουργείου Πολιτισμού για την προστασία των ΜΕΤΕΩΡΩΝ. Επειδή το θέμα κρίνεται σοβαρό και καθοριστικό για τα ΜΕΤΕΩΡΑ, θα σας παρακαλούσαμε να παρευρεθείτε και να στείλετε, σήμερα και αύριο, ένα mail που να τονίζει την σύμφωνη γνώμη σας στην ανάγκη νομικής θωράκισης και προστασίας των ΜΕΤΕΩΡΩΝ.<br />Επίσης, θα ήταν χρήσιμο να αποσταλούν σήμερα μηνύματα στον περιφερειάρχη, τον αντιπεριφερειάρχη και στα μέλη του περιφερειακού συμβουλίου με ανάλογο περιεχόμενο:<br />Παρακαλούμε όπως γνωμοδοτήσετε θετικά για το σχέδιο του Προεδρικού Διατάγματος για τον ιερό χώρο των Αγίων Μετεώρων.<br />Προστατέψτε τους ιερούς αυτούς βράχους, τους αγιασμένους από τη βιωτή και τους αγώνες των Αγίων μας. Προστατέψτε τους βράχους των Μετεώρων οι οποίοι αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της πατρίδας μας, βαριά πολιτιστική κληρονομιά που καλούμαστε να διαφυλάξουμε αλώβητη. Μην τους παραδίδετε βορά σε μικροσυμφέροντα και ιδιοτέλειες. Κατοχυρώστε τους νομικά, φυλάξτε τους, γνωμοδοτήστε θετικά για το Προεδρικό Διάταγμα.<br />Ευχαριστούμε<br />Σύλλογος «Μετεώρων Λιθόπολις»<br />Σημείωση: Παρακάτω αναφέρονται τα emai lτων αιρετών στα οποία μπορείτε να στείλετε τα κείμενα σας ή ακόμα και να τηλεφωνήσετε για θετική γνωμοδότηση για το Προεδρικό Διάταγμα.<br />Περιφερειακό Συμβούλιο:persymv.pro@thessaly.gov.gr<br />Περιφερειάρχης [Αγοραστός Κωνσταντίνος]<br />Διοικητήριο<br />Τηλέφωνο: 2413.506552-4<br />Φαξ: 2413.506144<br />Email: periferiarxis@thessaly.gov.gr<br /><br /><br />Αντιπεριφερειάρχης ΠΕ Τρικάλων<br />Μιχαλάκης Χρήστος<br />τηλ.: 24310.27445<br />email: antiper.trik.gram@thessaly.gov.gr<br /><br /><br />Αντιπεριφερειάρχης ΠΕ Λάρισας [Παπαδημόπουλος Δημήτριος]<br />email: antiper.lar@thessaly.gov.gr<br /><br /><br />Αντιπεριφερειάρχης ΠΕ Μαγνησίας [Κολυνδρίνη Δωροθέα]<br />email: antiper.kard@thessaly.gov.gr<br /><br /><br />Αντιπεριφερειάρχης ΠΕ Καρδίτσας [Τσιάκος Βασίλειος]<br />email: antiper.kard@thessaly.gov.gr<br /><br /><br />Αντιπεριφερειάρχης Τουρισμού, Πολιτισμού και Δια Βίου Μάθησης<br />Παιδής Αθανάσιος<br />τηλ.: 2413.506323<br />email: apedis@thessaly.gov.gr<br /><br /><br />Αντιπεριφερειάρχης Περιβάλλοντος, Υδροοικονομίας, Χωρικού Σχεδιασμού, Πολιτικής Γής, Ευρωπ.προγρ.<br />Νούσιος Κωνσταντίνος<br />τηλ.: 2413.506558<br />email: k.nousios@thessaly.gov.gr<br /><br /><br />Αντιπεριφερειάρχης Δημόσιας Υγείας [Αναγνωστόπουλος Βασίλειος]<br />email: va.health@thessaly.gov.gr<br /><br /><br />Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Τρικάλων<br />email: efatri@culture.gr<br /><br /><br />Υπουργείο πολιτισμού<br />email: grplk@culture.gr<br /><br /><br />Υπουργός πολιτισμού<br />email: minoff@culture.gr<br />……………………………………………………………………………………….<br /><br /><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJfGkIY1ravhuhjr7ivc3g7KxwuCuQFR7HKaeX58biPxyVxBqMDvAFuubZgQtKZ_uoEHSXrpFB4WzbhorWvleJMZMk5GWmxAD6itYmj6dpHsGDgfHCD5aAI3PLdr-tEIU1DAG_mBWs9yX1/s1600/%CE%A3%CF%86%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CE%B4%CE%B1+%CF%83%CF%85%CE%BB%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%BF%CF%85-tel-6.tif"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJfGkIY1ravhuhjr7ivc3g7KxwuCuQFR7HKaeX58biPxyVxBqMDvAFuubZgQtKZ_uoEHSXrpFB4WzbhorWvleJMZMk5GWmxAD6itYmj6dpHsGDgfHCD5aAI3PLdr-tEIU1DAG_mBWs9yX1/s200/%CE%A3%CF%86%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CE%B4%CE%B1+%CF%83%CF%85%CE%BB%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%BF%CF%85-tel-6.tif" /></a>ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΜΕΤΕΩΡΩΝ<br />Καλαμπάκα, 23 Απριλίου 2017<br />ΠΡΟΣ : α)Περιφερειάρχη Θεσσαλίας κ. Κωνσταντίνο Αγοραστό<br />β)Πρόεδρο Περιφερειακού Συμβουλίου Θεσσαλίας<br />γ)Αντιπεριφερειάρχη κ. Χρήστο Μιχαλάκη<br />δ)Περιφερειακούς Συμβούλους<br /> ε)Μητρόπολη ΣΤΑΓΩΝ &amp; ΜΕΤΕΩΡΩΝ<br />ζ) Διευθύντρια Εφορίας Αρχαιοτήτων Τρικάλων κ.Κρυσταλία Μαντζανά<br /> η) Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο<br />Θέμα: Τα Μετέωρα και η αναγκαιότητα διαφύλαξης της αγιομετεωρίτικης κληρονομιάς.<br />Αξιότιμοι κυρίες και κύριοι Περιφερειακοί Σύμβουλοι,<br />Στο πλαίσιο της συζήτησης στο Περιφερειακό Συμβούλιο της διατύπωσης άποψης επί του περιεχομένου των προτάσεων του Υπουργείου Πολιτισμού αναφορικά με την έκδοση των προβλεπόμενων από το νόμο 2351/95 Προεδρικών διαταγμάτων, σας υποβάλλουμε τις απόψεις του Συλλόγου μας επί του θέματος δεδομένου της δραστηριοποίησής του, εκτός των άλλων, στην διαφύλαξη και ανάδειξη της αγιομετεωρίτικης κληρονομιάς.<br /> Θεωρούμε το θέμα εξόχως σοβαρό καθώς εκτιμούμε ότι η όποια απόφαση ληφθεί τώρα θα επηρεάσει καθοριστικά την αγία λιθόπολη των Μετεώρων στο επέκεινα και θα κριθεί αν η βαριά κληρονομιά περάσει στις επόμενες αγνή και ατόφια, όπως ακριβώς μας παραδόθηκαν.<br />Μετέωρα:τα κάστρα της Ορθοδοξίας και της Ρωμηοσύνης <br />Για να κατανοήσουμε περί τίνος θέματος ομιλούμε θα πρέπει να ξέρουμε τι είναι τα ΜΕΤΕΩΡΑ και ο χώρος που τα περιβάλλει.<br />Μετέωρα, χώρος προσευχής και ιλασμού, χώρος ιερός, χώρος μοναδικός, όπου η Θεία πλαστουργία και τα έργα των χειρών και του πνεύματος της χορείας των Οσίων Μετεωριτών πατέρων που κοσμούν το Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας, συναντήθηκαν και μεγαλούργησαν δημιουργώντας την βαρύτιμη και υπερπολύτιμη κληρονομιά την οποία παραλάβαμε ως παρακαταθήκη και οφείλουμε να την κληροδοτήσουμε στις επόμενες γενιές καθαρή, ατόφια.<br />Άγια Μετέωρα; Nαι άγια, ακριβώς γιατί αποτέλεσαν τόπο προσωπικού αγώνα, δακρύων, μετανοίας, αγιοσύνης και προσφοράς στην Ορθοδοξία και στο έθνος καθώς τροφοδότησαν και αιματοδότησαν πνευματικά την Εκκλησία και το έθνος σε καιρούς που τα σκίαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά.<br />Για μας που ζούμε υπό την φυσική και πνευματική σκιά της αγίας λιθοπόλεως τα Μετέωρα είναι ο χώρος όπου ο καθένας βιώνει την προσωπική του συνάντηση με τον Θεό‧ είναι ο χώρος στον οποίο εναποθέτουμε τις χαρές και τις λύπες μας, τα καθημερινά προβλήματα και τις αγωνίες μας, με τη βεβαιότητα ότι οι αποδέκτες όλων αυτών, ψυχές αφιερωμένες ολοκληρωτικά στον Θεό που ξέρουν να συμπάσχουν με τον πάσχοντα και να συγχαίρουν με τον χαίροντα, είναι οι πιο θερμοί ευχέτες στον Θεό.<br />Τα Μετέωρα είναι χώρος απ' όπου αντλούμε τα πρότυπα της θυσιαστικής αγάπης προς το Θεό και τον συνάνθρωπο, της αγωνιστικότητας και της πνευματικής επαγρύπνησης, πρότυπα που τόσο λείπουν στις μέρες μας και είναι πολύτιμος οδηγός στην προσωπική αλλά και εθνική μας πορεία στο επέκεινα.<br />Η προσφορά των Μετεώρων στα γράμματα, στο έθνος, στην εκκλησία <br />Στο πέρασμα των αιώνων τα Μετεωρίτικα μοναστήρια έχουν να μας παρουσιάσουν πλούσια δράση. Προσέφεραν πολλά και συνεχίζουν να προσφέρουν, όχι μόνο στον Ορθόδοξο Μοναχισμό και στην εκκλησία αλλά και στο Έθνος, τότε με την διατήρηση της εθνικής συνείδησης και την ενίσχυση του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, σήμερα με το πλούσιο και πολύπλευρο έργο (πνευματικό, κοινωνικό, αναστυλωτικό) και τη συμβολή τους στη διατήρηση της Ορθόδοξης παράδοσης και κληρονομιάς.<br />Μοναχοί και μοναχές αφιερωμένοι στο Χριστό, γαλουχημένοι με τα νάματα και τις παραδόσεις και διδαχές των οσιομαρτύρων της «Θηβαΐδας των Σταγών», κουβαλούν στις καρδιές τους τον Θρησκευτικό χαρακτήρα, το πολιτισμικό περιεχόμενο των Αγίων Μετεώρων προσπαθώντας να το διαφυλάξουν και αναδείξουν στο επέκεινα.<br />Η συμβουλή των Μετεωρίτικων μονών στο θέμα της παιδείας υπήρξε σημαντικότατη. Ίδρυσαν σχολεία για να σωθεί η γλώσσα και μαζί και η Ορθόδοξη πίστη. Για το σκοπό αυτό στα μέσα του 16ου αιώνα είχε συγκροτηθεί η Σωκράτους Ακαδημία εν Μετεώρων. Ο λόγιος Επίσκοπος Σταγών Παΐσιος ο Κλεινοβίτης (1784-1808) δώρισε δια διαθήκης την πλούσια βιβλιοθήκη στην Ιερά Μονή Αγίου Στεφάνου. Ο προκάτοχός του το 1818 είχε προσφέρει δύο χιλιάδες γρόσια στην Ιερά Μονή Αγίου Στεφάνου. Στο Σχολείο της Ι.Μ. Αγίου Στεφάνου φοίτησε μεταξύ των άλλων και ο λόγιος Ιεράρχης και μέγας ευεργέτης του Γένους Δωρόθεος ο Σχολάριος (1812-1889). Αργότερα ίδρυσε στα Τρίκαλα την Δωρόθεο Σχολή.<br />Το ενδιαφέρον τους για την παιδεία είναι εντυπωσιακό. Το 1845 οι Ηγούμενοι των Μονών: Βαρλαάμ, Μετεώρου και Αγίου Στεφάνου συνυπογράφουν κοινό γράμμα με το οποίο αναλαμβάνουν να συνεισφέρουν το χρόνο 500 γρόσια στα Σχολεία της Πόλης Τρίκκης για μισθούς Δασκάλων. Ο ονομαστός Ηγούμενος Κωνστάντιος της Μονής Αγίου Στεφάνου στα μέσα του 19ου αιώνα ίδρυσε την Κωνστάντιο Σχολή Καλαμπάκας και πρόσφερε πολλά χρήματα για την ανέγερση Σχολείων στα Τρίκαλα.<br />Μέσα στα Μοναστήρια, με την λατρευτική ζωή διατηρήθηκε μαζί με την Ορθόδοξη Πίστη μας και ανόθευτη η ελληνική γλώσσα αυτή που επέτρεπε στους σκλαβωμένους να κατανοούν το Ψαλτήρι και την Οκτώηχο και να διατηρούν σε αγωνιστική εγρήγορση την εθνική τους συνείδηση και τον πόθο τους για την απόκτηση της λευτεριάς. Τα μοναστήρια έγιναν κάστρα αγώνα και θυσίας για την λευτεριά του γένους από τον Οθωμανικό ζυγό με κορυφαίο τον Παπά- Θύμιο Βλαχάβα που με ορμητήριο την Μονή Αγίου Δημητρίου Μετεώρων στήριξε, οργάνωσε, αγωνίστηκε και θυσιάστηκε για την λευτεριά του σκλαβωμένου ελληνικού γένους για να γίνει σημαία και θρύλος από τον λαό που τον τραγούδησε.<br />Αυτήν την παρακαταθήκη συνεχίζουν και οι σημερινοί οικιστές της αγίας και σεπτής λιθοπόλεως αγωνιζόμενοι να κρατήσουν όρθια και καθαρή την πίστη, όρθια την ελληνική συνείδηση, όρθιο το φρόνημα του λαού στις σημερινές απειλές με έργα πνευματικά, έργα αναστηλωτικά, έργα κοινωνικά.<br />Μοναδική ισορροπία<br />Τα άγια Μετέωρα σημαίνουν για την Ορθοδοξία, την Εκκλησία, την Ελλάδα και το Έθνος μας ό,τι και οι «Άγιοι Τόποι»,το «Άγιον Όρος», «Θεοβάδιστο Σινά», ο Μυστράς και για ολόκληρη την οικουμένη ότι ο Παρθενώνας, η Δήλος και οιΔελφοί. <br />Η μοναδικότητα του πολύμορφου λίθινου συγκροτήματος των Αγίων Μετεώρων, της Ακροπόλεως αυτής της Ορθοδοξίας και προμετωπίδας του Ανατολικού Χριστιανισμού, αποτελεί υπόδειγμα σοφής ισορροπίας ανθρώπου και φύσης, τόπο, δηλαδή, στον οποίο η ανθρώπινη παρουσία δεν καταχράσθηκε την προνομιακή της θέση στη δημιουργία του Θεού, δεν ανέτρεψε το φυσικό οικοσύστημα και δεν παραμόρφωσε την ωραιότητα του τοπίου, αλλά ανέταξε τα δημιουργήματά της (τις Ιερές Μονές, δηλαδή) στο χώρο, με ιδιαίτερη ευαισθησία και στοργή και με μοναδική αισθητική και σεβασμό προς αυτόν, ώστε να προβάλλεται η ιερότητα και πνευματικότητα της Αγίας Λιθοπόλεως και να μη διαταράσσονται οι ισορροπίες. Γι΄ αυτό και τόσους αιώνες ο χώρος συνεχίζει να παραμένει όπως μας τον παρέδωσαν οι άγιοι και όσιοι πατέρες.<br />Το υπάρχον νομικό πλαίσιο προστασίας<br />Ακριβώς, αυτή η μοναδικότητα του φυσικού περιβάλλοντος, που αρμονικά συνταιριάζεται με το μεγαλείο των Ιερών Μονών, και η αυστηρότητα της ιερότητας του ευρύτερου χώρου, αποτελούν αυτό που επιζητεί να συναντήσει ο επισκέπτης που επισκέπτεται την σεπτή αγία λιθόπολη. Αυτή όμως η μοναδικότητα, που αποτελεί την πεμπτουσία της ιστορίας και παράδοσής μας επιχειρείται να αλλοιωθεί με την δικαιολογία της ανάπτυξης και εκμετάλλευσης για εύκολο, γρήγορο και υπερβολικό κέρδος, και την μετατροπή του σε πεδίο άσκησης ποικίλων οργανωμένων δράσεων των λεγόμενων εναλλακτικών μορφών τουρισμού χωρίς να ενδιαφερόμαστε διόλου για τις όποιες βλαπτικές και παραμορφωτικές συνέπειες, που θα επέλθουν εξ αιτίας αυτών των ανεξέλεγκτων συμπεριφορών στον ιερό χώρο.<br />Όλα αυτά τα φαινόμενα ορθώς οδήγησαν, κατά την άποψή μας, την πολιτεία να δημιουργήσει το νομικό υπόβαθρο προστασίας της Αγίας Λιθοπόλεως με τον Ν. 2351/95 (ΦΕΚ Α' 225)(Αναγνώριση της περιοχής των Μετεώρων ως ιερού χώρου και άλλες διατάξεις).<br />Πέραν αυτού υπάρχουν δυο ουδέτερες ζώνες. Η ουδέτερη Ζώνη Α περιβάλλει τα μοναστήρια των Μετεώρων και απαγορεύει αυστηρά την ανέγερση οποιονδήποτε κτιρίων, ενώ η ουδέτερη Ζώνη Β περιβάλλει τους βράχους των Μετεώρων και θέτει νόμους κατασκευής στους οικισμούς Καστρακίου και Καλαμπάκας.<br />Αυτό που κάνει τα Μετέωρα μια πιο περίπλοκη κληρονομιά για να διαχειριστείς, είναι ο ζωντανός της χαρακτήρας ως μοναστικού κέντρου και μάλιστα με μια τόσο βαριά κληρονομιά εθνικής, πνευματικής και πολιτισμικής σημασίας.<br />Για όλους αυτούς τους λόγους η Ελλάδα υπέγραψε το 1981 τη Συνθήκη της UNESCO για την προστασία των μνημείων και χώρων παγκόσμιας κληρονομιάς με στόχο την προστασία από κάθε φθορά και καταστροφή, προκειμένου αυτά να κληροδοτηθούν στις γενιές του μέλλοντος.Για τους ίδιους λόγους το 1989 ηUNESCO ενέγραψε τα Μετέωρα στον κατάλογο των μνημείων της Παγκόσμιας Κληρονομιάς ως ένα ιδιαίτερης σημασίας πολιτιστικό και φυσικό αγαθό.<br />Η αναγκαιότητα περαιτέρω νομικής θωράκισης διαφύλαξη της αγιομετεωρίτικης κληρονομιάς<br />Έχοντας όλα αυτά υπόψη αντιλαμβανόμαστε πλήρως για ποια περιοχή μιλάμε και ποιο ιερό καθήκον μας καθοδηγεί να τύχει της διαφύλαξης και ανάδειξής της.<br />Για να επιβιώσουν τα Άγια Μετέωρα, το μεγαλειώδες αυτό τμήμα της Θείας Δημιουργίας, όπου η φύση, η τέχνη και η ανθρώπινη ασκητική παρουσία βρίσκονται σε εντατικό διαγωνισμό, δεν χρειάζονται μόνον αγνοί ιδεολόγοι μοναχοί οικιστές. Χρειάζεται επίσης, ειδική νομική θωράκιση από την Πολιτεία καθώς παρά το υπάρχον νομικό πλαίσιο προστασίας ο χώρος των Μετεώρων απειλείται από επεμβάσεις που αποσκοπούν στην εξυπηρέτηση του μαζικού τουρισμού και τις νέες δράσεις που αναφύονται συνεχώς (αναρριχητές, ανεμοπτεριστές, ντρόουν, νεοπαγανιστές, τελετές άλλων θρησκειών κ.α ).<br />Οι συνεχείς παρεμβάσεις και αλλοιώσεις του φυσικού περιβάλλοντος ,η διοικητική πολυαρχία και έλλειψη συντονισμού μεταξύ των εμπλεκομένων, όλα αυτά σκιάζουν το φυσικό και πνευματικό Ύψος και Κάλλος των βράχων και των μοναστηριών και ιδιαίτερα την πνευματικότητα της μοναστικής κοινωνίας.<br />Για να αντιμετωπιστούν αυτές οι «απειλές» ο χώρος χρίζει προστασίας άρα χρειάζεται περαιτέρω νομική θωράκιση όσον αφορά την οργάνωση και λειτουργία του χώρου με στόχο να απαλλαγούν τα Μετέωρα από πολλούς κινδύνους αλλοίωσης και παραχάραξης.<br />Η προσπάθεια πρέπει να επικεντρώνει στον σεβασμό του ιερού χώρου καθώς πρόκειται για πολύτιμο και μοναδικό φυσικό περιβάλλον, για θρησκευτική και πολιτιστική κληρονομιά και παραδοσιακή περιοχή, στοιχεία, που είναι κοινά αγαθά και πρέπει να διασωθούν. Και θα διασωθούν αν η περιοχή των Μετεώρων ειδωθεί ως ιερή και αναλλοίωτη στην ουσία και όχι στον τύπο.<br />Στο ευλόγως αυθόρμητο ερώτημα, «τί θα πει ιερός χώρος» τονίζουμε ότι έχει την έννοια του σεπτού, του αξιοσέβαστου και απρόσβλητου, που απαιτεί ειδική νομική μεταχείριση όσον αφορά τις δράσεις που αναπτύσσονται εντός αυτού.<br />Σημειώστε ότι σήμερα εντός του ευρύτερου Μετεωρίτικου χώρου αναπτύσσονται δράσεις όπως βοσκή, θήρα, εμπόριο, κυκλοφορία αυτοκινήτων καθ΄ όλο το εικοσιτετράωρο, βιντεοσκοπήσεις, κινηματογραφήσεις, οργανωμένη αναρρίχηση, πάσης φύσεως τελετών άλλων θρησκειών και μάλιστα έξω από την πόρτα των μοναστηριών κάτι που δικαιολογεί την λαϊκή έκφραση περί ξέφραγου αμπελιού.<br />Είναι τραγικό να ανακοινώνει Πρόεδρος Διεθνούς Ομοσπονδίας την οργάνωση διεθνούς συνάντησης στα Μετέωρα χωρίς να ρωτάει κανέναν, χωρίς να υποβάλλει φάκελο στο Υπουργείο Πολιτισμού και να θεωρεί μάλιστα αδιαπραγμάτευτο δικαίωμά του.<br />Η καθυστέρηση έκδοσης των προεδρικών διαταγμάτων καθιστούν την νομική θωράκιση προστασίας των Μετεώρων προβληματική καθώς δεν αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά τις πιέσεις άσκησης οργανωμένων βαρέων δράσεων στο πλαίσιο των εναλλακτικών μορφών τουρισμού με την μοναστική κοινότητα να βρίσκεται σε έναν διαρκή αγώνα προκειμένου να υπερασπιστεί τα αυτονόητα.<br />Η μετεωρίτικη μοναστική κοινότητα, μόνιμοι οικιστές του χώρου, που φυλάγουν κυριολεκτικά Θερμοπύλες, είναι αυτοί που έχουν χρέος να διαφυλάξουν και να προστατεύσουν τον χώρο και το περιεχόμενό του κάτι που δίνει το ηθικό δικαίωμα να εκφράσουν γνώμη, να αποφασίζουν και γενικώς να διαχειρίζονται τον ιερό αυτό χώρο σύμφωνα με τις επιταγές των ιερών κανόνων και των νόμων της πολιτείας. <br />Την παραφυλακή αυτή οι Μετεωρίτες Μοναχοί την εκτελούν πιστά για οκτώ αιώνες τώρα, από της ιδρύσεως των Μονών τους, δηλαδή, χωρίς αυτό να σημαίνει άβατο ή συγκρότηση αυτόνομης Μοναστικής Πολιτείας, με ιδιαίτερο νομικό καθεστώς όπως ισχυρίζονται κάποιοι.<br />Ιερότητα χώρου σημαίνει απαγορεύσεις;<br />_Δηλαδή μπορεί να είναι ελεύθερη η κινηματογράφηση, βιντεοσκόπηση και φωτογράφηση για επαγγελματική, εμπορική και διαφημιστική χρήση και φωτογραφήσεων - βιντεοσκοπήσεων γάμου;<br />_Μπορεί τα ΜΕΤΕΩΡΑ να εξελιχθούν σε κέντρο αναρρίχησης με βαριές διοργανώσεις αναρρίχησης επί των βράχων, σχοινοβασία και ότι άλλο απίθανο χόμπι που αυτοαναγορεύεται άθλημα; Επιτρέψτε μας εδώ να επαναφέρουμε την ανάγκη αξιοποίησης του άλλου βραχώδους συμπλέγματος εφάμιλλου των Μετεώρων που βρίσκεται στην περιοχή των Χασίων με την υλοποίηση της μελέτης του Δήμου Καλαμπάκας για λειτουργία αναρριχητικού πεδίου, όπως το ζητάει η Ομάδα Πρωτοβουλίας Χασιωτών.<br />_Θa επιτρέψουμε την τοποθέτηση επί των βράχων μεταλλικών εξαρτημάτων αναγκαίων για την αναρρίχηση, καθώς και την αυθαίρετη επιλογή διαδρομών από κάθε αναρριχητή χωρίς να λογαριάζουμε τον τραυματισμό των βράχων; Μια απλή οπτική παρατήρηση στο βράχο όπου τα χαλάσματα της Ι.Μ. Παντοκράτορα μπορεί να πείσει για την αλλοίωση του βράχου από την συνεχή ανάβαση αναρριχητών. <br />_Θα μπορούν ελεύθερα κάποιοι σχοινοβάτες (highline) να διοργανώνουν παγκόσμιες συναντήσεις και να δένουν τα σχοινιά από βράχο σε βράχο και από τρούλο σε τρούλο;<br />_Θα επιτραπεί στους ανεμοπτεριστές και στα ντρόουν να υπερίπτανται πάνω από τα μοναστήρια;<br />_Θα επιτραπούν οι αγώνες μοτοσικλετιστών απλές η ανώμαλων διαδρομών (enduro) και αυτοκινήτων κάθε τύπου στο οδικό δίκτυο των Μετεώρων;<br />_Θα επιτραπεί η θήρα στον αρχαιολογικό και ιερό χώρο των Μετεώρων, καθώς ως μνημείο εγγεγραμμένο στον κατάλογο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO οφείλει να προστατεύεται η πανίδα και η χλωρίδα του μνημείου;(Στις περιόδους ελεύθερης θήρας οι αίνοι του ψαλτηρίου διακόπτονται από το τουφεκίδι των κυνηγών που κυνηγούν μέσα στον ιερό χώρο).<br />_Θα επιτραπεί η διαμονή στην ύπαιθρο εντός των ασκητηρίων, των προσευχάδικων και των λοιπών σπηλαίων και βράχων;<br />_Θα επιτραπεί η εγκατάσταση κατασκήνωσης μεμονωμένων κατασκηνωτών, η στάση - στάθμευση με σκοπό τη διανυκτέρευση τροχόσπιτων και τροχοβιλών;<br />_Θα επιτρέψουμε την παρουσία και τέλεση τελετών άλλων θρησκειών;<br />_Θα επιτρέψουμε την εγκατάσταση ποιμνιοστασίων και ποιμνίων έξω από τις πόρτες των μονών όπως συμβαίνει, με τους τουρίστες να ανακατεύονται με τα αιγοπρόβατα και τα βοοειδή που κατέρχονται ανεξέλεγκτα στο οδικό κύκλωμα Μετεώρων και γενικότερα στο χώρο;<br />_Θα επιτρέψουμε την συνέχιση του απαράδεκτου φαινομένου να μεταβάλλονται οι χώροι έξωθεν της πόρτας των μονών σε κάθε είδους ασχήμιες και ηχορύπανση μέχρι το πρωίας; Δεν πρέπει να τοποθετηθούν μπάρες στα τρία συγκεκριμένα σημεία ώστε να αποφεύγεται η πρόσβαση τις νυχτερινές ώρες στις αυλές των μοναστηριών;<br />_Δε θα πρέπει αλήθεια να γνωρίζει, τουλάχιστον η Αστυνομία, ποιοι δρουν στο χώρο και να δίδονται οι σχετικές άδειες πρόσβασης όσων μεμονωμένα αναρριχούνται ή πεζοπορούν στο χώρο βάση σχεδίων;<br />_Σε ποιο άλλο μνημείο του Παγκόσμιου Πολιτισμού επιτρέπονται να γίνονται όλα αυτά;<br />_Που αλλού στον κόσμο σε αντίστοιχο εμβληματικό χώρο αυτός δεν διέπεται από ρυθμιστικούς κανόνες όσον αφορά την λειτουργία του;<br />Όπως γίνεται αντιληπτό, ουσιαστικά δεν πρόκειται για την επιβολή κάποιων νέων ρυθμίσεων και απαγορεύσεων, αλλά για μία συγκέντρωση και κωδικοποίηση των ήδη υφιστάμενων, βάσει του Αρχαιολογικού Νόμου σε συνδυασμό με. το ν. 2351/1995, κανόνων.<br />Η έκδοση των προβλεπόμενων από τον Ν.2351/95 προεδρικών διαταγμάτων, όσον αφορά την σύσταση του οργάνου που είναι η σύναξη των Ιερών Μονών και τον ακριβή προσδιορισμό των δράσεων που αναπτύσσονται στο χώρο, αποτελούν μια αυτονόητη αναγκαιότητα αλλά και την ολοκλήρωση της θωράκισης για τον σεβασμό και προστασία της ιερότητας του Μετεωρίτικου χώρου από νομικής πλευράς.<br />Η πρόταση του Υπουργείου είναι μια προσπάθεια για να μην αλλοιωθεί ο χαραχτήρας των Μετεώρων ως ζωντανό μοναστικό κέντρο και ως φυσικό μνημείο, να μην χάσει περιοχή την βαρύτιμη κληρονομιά που συνιστούν τα Μετέωρα που μόνο μ΄ αυτά τα στοιχεία συμβάλουν καταλυτικά στην στήριξη της τοπικής οικονομίας και στην γενικότερη πρόοδο του τόπου μας καθώς η συντριπτική πλειοψηφία των επισκεπτών έρχονται στην περιοχή για να θαυμάσουν το μοναστικό κέντρο και το περιεχόμενό του και όχι για να συναντήσουν ότι μπορούν να συναντήσουν σε άλλους τόπους.<br />Για όλους αυτούς τους λόγους αξιότιμοι σύμβουλοι σας καλούμε να γνωμοδοτήσετε θετικά επί του συζητούμενου σχεδίου Προεδρικού διατάγματος.<br />Ας μην παραδώσουμε χάριν οποιουδήποτε αντιτίμου «Τα Άγια τοις κυσί»!!!<br />Με εκτίμηση<br />Για το Διοικητικό Συμβούλιο<br />Γρηγόριος Γ. Καλύβας Δημήτρης Λάσκος<br />Πρόεδρος Γενικός Γραμματέας<br />…………………………………………………………………………<br /><img src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJfGkIY1ravhuhjr7ivc3g7KxwuCuQFR7HKaeX58biPxyVxBqMDvAFuubZgQtKZ_uoEHSXrpFB4WzbhorWvleJMZMk5GWmxAD6itYmj6dpHsGDgfHCD5aAI3PLdr-tEIU1DAG_mBWs9yX1/s200/%CE%A3%CF%86%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CE%B4%CE%B1+%CF%83%CF%85%CE%BB%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%BF%CF%85-tel-6.tif" /><br />ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟ Π.Δ ΤΩΝ ΜΕΤΕΩΡΩΝ<br />Καλαμπάκα,23 Απριλίου 2017<br /> Αριθ. Πρωτ. 4<br />ΠΡΟΣ :Το Περιφερειακό Συμβούλιο Περιφέρειας Θεσσαλίας<br /><br /><br />Θέμα: ΥΠΟΜΝΗΜΑ στο πλαίσιο της συζήτησης – γνωμοδότησης του Περιφερειακού Συμβουλίου επί του περιεχομένου των προτάσεων του Υπουργείου Πολιτισμού, αναφορικά με την έκδοση του προβλεπομένου από το νόμο 2351/95,Προεδρικού Διατάγματος.<br />Αξιότιμοι κυρίες και κύριοι Περιφερειακοί Σύμβουλοι,<br />Για μας που ζούμε την φυσική και πνευματική σκιά τους, τα Μετέωρα είναι ο χώρος όπου ο καθένας βιώνει την προσωπική του συνάντηση με τον Θεό. Είναι τόπος ιερός, όπου η Θεία πλαστουργία και τα έργα των οικιστών τους συναντήθηκαν και μεγαλούργησαν δημιουργώντας μια βαρύτιμη και υπερπολύτιμη κληρονομιά καθώς αυτά, τα Άγια Μετέωρα, τροφοδότησαν και αιματοδότησαν πνευματικά την Εκκλησία και το Έθνος μας σε δύσκολους καιρούς στο διάβα των αιώνων.<br />Τα Άγια Μετέωρα σημαίνουν για την Ορθοδοξία και την πατρίδα μας ότι και οι Άγιοι Τόποι, η Πάτμος, το Άγιον Όρος και το Θεοβάδιστο Σινά. Και για την οικουμένη ολόκληρη, ότι οι Δελφοί, η Δήλος και ο Παρθενώνας.<br />Η προσπάθεια όλων, λοιπόν, πρέπει να επικεντρώνεται στον σεβασμό του ιερού χώρου καθώς πρόκειται για ένα πολύτιμο και μοναδικό παγκοσμίως φυσικό περιβάλλον, για μια ανεξάντλητη θρησκευτική και πολιτιστική κληρονομιά και μια ζώσα και ακμάζουσα μοναστική κοινότητα. Τα στοιχεία αυτά, που είναι κοινά αγαθά, πρέπει με κάθε τρόπο να διασωθούν.<br />Άλλωστε, το υπό έκδοση Π. Δ. φιλοδοξεί να διαφυλάξει, να προστατεύσει και να περιχαρακώσει τον ιερό και αρχαιολογικό χώρο των Μετεώρων χωρίς να αποκλείει ήπιας μορφής δραστηριότητες, εφόσον αυτές δεν προσβάλλουν την ιερότητα του τόπου και δεν αλλοιώνουν τον χαρακτήρα του.<br />Κύριοι Σύμβουλοι,<br />Αυτή τη μέγιστη παρακαταθήκη οφείλουμε να κληροδοτήσουμε στις επόμενες γενιές αναλλοίωτη, καθαρή και ατόφια.<br />Γι’ αυτό και η έκδοση του προβλεπομένου από τον Ν.2351/95 Προεδρικού Διατάγματος αποτελεί μια αυτονόητη αναγκαιότητα για τη θωράκιση, τον σεβασμό και την προστασία της ιερότητας του Μετεωρίτικου χώρου από κάθε απειλή, αλλοίωση ή παραχάραξη.<br />Η έκδοση του Προεδρικού διατάγματος λειτουργεί θετικά όχι μόνο στην προστασία της αγίας και σεπτής λιθοπόλεως αλλά θετικά και προς την τοπική οικονομία και κοινωνία δεδομένου ότι η συντριπτική πλειοψηφία των επισκεπτών έρχονται για να θαυμάσουν την αρμονική σύζευξη των έργων της πίστης και του μεγαλείου του φυσικού περιβάλλοντος.<br />Για όλους αυτούς τους λόγους παρακαλούμε, όπως γνωμοδοτήσετε θετικά για την έκδοση του εν λόγω Προεδρικού Διατάγματος.<br />Μετά τιμής<br />Το Δ. Σ.<br />........................................................................................................<br /><br />«ΜΕΤΕΩΡΩΝ ΛΙΘΟΠΟΛΙΣ»<br />ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΙΑΦΥΛΑΞΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΔΕΙΞΗΣ<br />ΑΓΙΟΜΕΤΕΩΡΙΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ<br />Μασούτα 3, Τ.Κ 42200 ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ<br />Τ. Θ. 5575, Τηλ: 24320- 78183, 6944145784,<br /><br /><a href="mailto:info@meteoronlithopolis.gr">info@meteoronlithopolis.gr</a> – meteoronlithopolis.gr</h3> </div> http://agathplatani.blogspot.com/2011/05/blog-post_6398.htmlΠΑΣΧΑnoreply@blogger.com (ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ)Thu, 20 Apr 2017 21:54:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-6961536807181228855.post-6318294071271438562<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> -Χριστος Ανεστη!!!<br /> <br /> -Ε το ειπαμε αυτο,συνεχεια θα το λεμε?<br /> &nbsp;Ναι θα το λεμε για 40 μερες μεχρι την Πεντηκοστη. Βαριεσε ή ντρεπεσε να λες οτι ο Χριστος Ανεστηθη εκ νεκρων?<br /> Δηλαδη χαρηκαμε την πρωτη μερα μονο με την Ανασταση του Κυριου μας?<br /> Τωρα μαλλον μας εφυγε ο ενθουσιασμος.<br /> &nbsp;Μα πως θα ζησουμε το Αναστασιμο κλιμα των ημερων αν ξεχασουμε το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ? Πεσανε κατι δακρυα οταν τον ειδαμε πανω στον Σταυρο του μαρτυριου την Μεγαλη Εβδομαδα. Τωρα με την Ανασταση Του, δεν θα πρεπει να κρατησουμε μεσα μας κατι?<br /> Η Ανασταση του Χριστου σημαινει και δικη μας Ανασταση.<br /> Και μην ξεχναμε οτι καθε Κυριακη η Θεια Λειτουργια ειναι Αναστασιμη.<br /> &nbsp;Γιαυτο... ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!!<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> &nbsp;Αναρτηθηκε απο το ΔΙ΄ΕΥΧΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ</div> http://agathplatani.blogspot.com/2017/04/blog-post_7.htmlΑΓΙΟΙ-ΟΣΙΟΙnoreply@blogger.com (ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ)Fri, 7 Apr 2017 21:56:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-6961536807181228855.post-6580687905905892719<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /><br />Αυτό το Σάββατο τιμάμε την υπό του Χριστού Ανάσταση του φίλου Του Λαζάρου.<br /><br />Ο Λάζαρος ήταν φίλος του Χριστού και οι αδελφές του Μάρθα και Μαρία τον φιλοξένησαν πολλές φορές (Λουκ.ι΄, 38-40, Ιωαν.ιβ΄, 1-3) στη Βηθανία κοντά στα Ιεροσόλυμα. Λίγες μέρες πρό του πάθους του Κυρίου ασθένησε ο Λάζαρος και οι αδελφές του ενημέρωσαν σχετικά τον Ιησού που τότε ήταν στη Γαλιλαία να τον επισκεφθεί. Ο Κύριος όμως επίτηδες καθυστέρησε μέχρι που πέθανε ο Λάζαρος, οπότε είπε στους μαθητές του πάμε τώρα να τον ξυπνήσω. Όταν έφθασε στη Βηθανία παρηγόρησε τις αδελφές του Λάζαρου που ήταν πεθαμένος τέσσερις μέρες και ζήτησε να δει το τάφο του.<br /><br /><br /><br /><br />Όταν έφθασε στο μνημείο, δάκρυσε και διέταξε να βγάλουν την ταφόπλακα. Τότε ύψωσε τα μάτια του στον ουρανό, ευχαρίστησε τον Θεό και Πατέρα και με μεγάλη φωνή είπε: Λάζαρε, βγές έξω. Αμέσως βγήκε έξω τυλιγμένος με τα σάβανα ο τετραήμερος νεκρός μπροστά στο πλήθος που παρακολουθούσε και ο Ιησούς ζήτησε να του λύσουν τα σάβανα και να πάει σπίτι του. (Ιωαν. ια΄,44)<br /><br /><br /><br /><br />Η αρχαία παράδοση λέγει ότι τότε ο Λάζαρος ήταν 30 χρονών και έζησε άλλα 30 χρόνια. Τελείωσε το επίγειο βίο του στην Κύπρο το έτος 63 μ.Χ. και ο τάφος του στην πόλη των Κιτιέων έγραφε: «Λάζαρος ο τετραήμερος και φίλος του Χριστού».<br /><br />Το έτος 890μ.Χ. μετακομίσθηκε το ιερό λείψανό του στην Κωνσταντινούπολη από τον αυτοκράτορα Λέοντα το σοφό, ο οποίος συνέθεσε τα ιδιόμελα στον εσπερινό του Λαζάρου: Κύριε, Λαζάρου θέλων τάφον ιδείν, κλπ<br />Χαρακτηριστικό της μετέπειτας ζωής του Λαζάρου λέγει η παράδοση, ήταν ότι δεν γέλασε ποτέ παρά μια φορά μόνο όταν είδε κάποιο να κλέβει μια γλάστρα και είπε την εξής φράση: Το ένα χώμα κλέβει το άλλο.<br /><br /><br />Η Ανάσταση του Λαζάρου επέτεινε το μίσος των Εβραίων που μόλις την έμαθαν ζήτησαν να σκοτώσουν τον Λάζαρο και το Χριστό.<br /><br /><br />Αυτή τη μέρα δεν γίνονται μνημόσυνα με κόλλυβα, σε ανάγκη μόνο απλό Τρισάγιο.<br /><br /><br />Ἀπολυτίκιον<br />Θέλοντας Χριστέ και Θεέ μας να δείξεις, προ της σταυρικής Σου Θυσίας, ότι είναι βέβαιο πράγμα η ανάσταση όλων των νεκρών, ανέστησες εκ νεκρών τον Λάζαρον. Για τούτο και εμείς, μιμούμενοι τα παιδιά που σε υποδέχθηκαν κατά την είσοδό Σου στην Ιερουσαλήμ, κρατούμε στα χέρια μας τα σύμβολα της νίκης, τα βάϊα και βοώμε προς Εσένα, τον νικητή του θανάτου: Βοήθησέ μας και σώσε μας, Συ που ως Θεός κατοικείς στα ύψιστα μέρη του ουρανού, ας είσαι ευλογημένος Συ, που έρχεσαι απεσταλμένος από τον Κύριο!<br /><br /><br />Ἕτερον Ἀπολυτίκιον <br />Ἦχος α’.<br />Τὴν κοινὴν Ἀνάστασιν πρὸ τοῦ σοῦ πάθους πιστούμενος, ἐκ νεκρῶν ἤγειρας τὸν Λάζαρον Χριστὲ ὁ Θεός· ὅθεν καὶ ἡμεῖς ὡς οἱ παῖδες, τὰ τῆς νίκης σύμβολα φέροντες, σοὶ τῷ νικητῇ τοῦ θανάτου βοῶμεν· Ὠσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος, ἐν ὀνόματι Κυρίου.<br /><br /><br />Κοντάκιον<br />Ἦχος β’. Τὰ ἄνω ζητῶν.<br />Ἡ πάντων χαρά, Χριστὸς ἡ ἀλήθεια, τὸ φῶς ἡ ζωή, τοῦ κόσμου ἡ ἀνάστασις, τοῖς ἐν γῇ πεφανέρωται, τῇ αὐτοῦ ἀγαθότητι, καὶ γέγονε τύπος τῆς Ἀναστάσεως, τοῖς πᾶσι παρέχων θείαν ἄφεσιν.</div> http://agathplatani.blogspot.com/2017/04/blog-post_2.htmlΑΓΙΟΙ-ΟΣΙΟΙnoreply@blogger.com (ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ)Sun, 2 Apr 2017 07:30:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-6961536807181228855.post-6809439896651552033<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /><a href="http://www.vimaorthodoxias.gr/theologikos-logos-diafora/osia-maria-i-egiptia-apetiche-os-porni-ke-nikise-os-askitria/#"><img height="195" src="http://www.vimaorthodoxias.gr/wp-content/uploads/2017/03/Maria_Aigyptia.jpg" width="320" /></a><br /><br /><br /><br /><br />Πριν 1.400 χρόνια μια κοπέλα, μόλις δώδεκα ετών, κάπου στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, μπλέκεται στα δίχτυα του αγοραίου έρωτα. Δίνεται με σώμα και ψυχή στην πτώση, στην <a href="http://www.vimaorthodoxias.gr/tags/tag/%ce%b1%ce%bc%ce%b1%cf%81%cf%84%ce%af%ce%b1">αμαρτία</a>, στη φθορά. Η σαρκολατρεία, η ηδονοθηρία, η ακόρεστη λαγνεία την κατακυριεύουν πολύ νωρίς. Επί δεκαεπτά ολόκληρα χρόνια ζούσε αχόρταγα αυτή τη ζωή δίχως αναστολές, ντροπές, επιφυλάξεις, ενοχές και τύψεις.<br /><br /><br /><br />Θεωρούσε τον εαυτό της ελεύθερο, ανεξάρτητο, ανεξέλεγκτο και ακατανίκητο. Θαύμαζε την ωραιότητά της, τα πλούτη της, τις κατακτήσεις της και την προκλητικότητά της. Ένα θαυμαστό σημείο που της συνέβη στα Ιεροσόλυμα και δεν μπορούσε να εισέλθει στο ναό την έκανε να γονατίσει, να δακρύσει, να θυμηθεί την αθωότητα των παιδικών της χρόνων. Άρχισε να κλαίει. Άρχισε η μεταστροφή της. Η φιλόσαρκη γίνεται ξαφνικά φιλόθεη. Μεταμορφώνεται, ξεμασκοφορεί, φιλοκαλεί, ανασταίνεται. Στην καρδιά της, μετά από αυτή την απρόσμενη υπαρξιακή αλλαγή, κυριαρχεί ο θεός έρωτας. Η ζωή της λαμβάνει βαθύ νόημα. Πρόκειται για μια ηρωίδα, μάρτυρα και οσία.<br /><br />Αναχωρεί για την έρημο, την πέραν του Ιορδάνου, αποφασιστικά και ανυποχώρητα. Οι λογισμοί επιστροφής στην πρότερη ζωή δεν την αφήνουν να ησυχάσει ούτε για ένα λεπτό. Τυραννιέται από τους σφοδρούς κι αισχρούς λογισμούς επί δεκαεπτά χρόνια. Όσα χρόνια ζούσε στην <a href="http://www.vimaorthodoxias.gr/tags/tag/%ce%b1%ce%bc%ce%b1%cf%81%cf%84%ce%af%ce%b1">αμαρτία</a>. Κόντεψε ν’ απελπιστεί. Έγινε ένας σκελετός από τη νηστεία.<br /><br />Κυκλοφορούσε σαν ένα αγρίμι της ερήμου. Η αφιλόξενη έρημος, η ξένη γη, πέτρες και σπηλιές υπήρξαν κατοικίες. Έζησε άλλα είκοσι τρία χρόνια δίχως τον φοβερό πόλεμο των λογισμών. Εξαϋλώθηκε. Η περίφημη πόρνη έγινε η μεγαλύτερη ασκήτρια όλων των αιώνων.<br /><br /><br />Ο αββάς Ζωσιμάς ιεραποδημώντας μια Σαρακοστή στην έρημο είδε μια σκιά περιπλανώμενη. Όταν αντελήφθη ότι ήταν μια γυναίκα, κάλυψε με το ιμάτιό του τη γύμνια της και πληροφορήθηκε με συγκίνηση τη θαυμαστή ζωή της. Επιστρέφοντας την κοινώνησε. Μετά ένα έτος τη βρήκε νεκρή. Σ’ ένα κεραμίδι είχε σημειώσει ότι ανεπαύθη μόλις κοινώνησε.<br /><br />Η αμαρτία δεν είναι απλά η παράβαση του νόμου, αλλά έλλειψη αγάπης στον <a href="http://www.vimaorthodoxias.gr/tags/tag/%ce%b8%ce%b5%cf%8c%cf%82">Θεό</a>. Η αμαρτία φαντάζει πάντα πολύ ωραία, λίαν ελκυστική και σαγηνευτική. Συλλαμβάνεται στο νου, αποδέχεται και διαπράττεται. Η αμαρτία συνηθίζει να στερεί τη μακάρια γαλήνη της ψυχής. Η συννεφιά που προηγείται της αμαρτίας, μετά τη διάπραξή της υποχωρεί και ο άνθρωπος βλέποντας τη γυμνότητά του στενοχωρείται, θλίβεται κι έχει τύψεις. Η ουρά του διαβόλου επεμβαίνει, ώστε ο άνθρωπος ν’ απογοητευτεί και να μη θέλει να <a href="http://www.vimaorthodoxias.gr/tags/tag/%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%ac%ce%bd%ce%bf%ce%b9%ce%b1">μετανοήσει</a>.<br /><br />Ο μέγας ψυχοανατόμος, όσιος Ιωάννης της Κλίμακος, όρισε με καταπληκτική σαφήνεια τα στάδια της αμαρτίας: Προσβολή, συνδυασμός, συγκατάθεση, αιχμαλωσία, πάλη, πάθος. Το πάθος γίνεται συνήθεια αγαπητή και χρόνια που παρασύρει τον άνθρωπο δίχως αντιστάσεις. Η αμαρτία σκοτίζει τον άνθρωπο. Σήμερα θεωρείται αδιάφορα, έχει γίνει κανόνας, ο άνθρωπος νομίζει πως κάνοντας ό,τι θέλει είναι και ελεύθερος. Όποιος νόμος και αν ψηφισθεί, η αμαρτία δεν θα παύσει να είναι αμαρτία και να ενοχλεί την ψυχή κάθε τίμιου, σοβαρού κι ευσυνείδητου ανθρώπου. Φθάσαμε το αφύσικο να το λέμε φυσικό και το παράλογο λογικό. Αποτέλεσμα της <a href="http://www.vimaorthodoxias.gr/tags/tag/%ce%b1%ce%bc%ce%b1%cf%81%cf%84%ce%af%ce%b1">αμαρτίας</a>: αποξένωση, απομόνωση, κενό, μοναξιά, απόγνωση και στενοχώρια.<br /><br />Η οσία Μαρία συνδράμει στοργικά στη μεταστροφή όλων. Απέτυχε ως πόρνη και νίκησε ως ασκήτρια. Πρόκειται για τρομερά γενναία γυναίκα. Εμπνέει. Συνεγείρει τους αμαρτωλούς. Μη φοβάται κανείς τις λέξεις αλλά τις ανειρήνευτες πράξεις. Τελειώνει η Σαρακοστή και η <a href="http://www.vimaorthodoxias.gr/tags/tag/%ce%bf%cf%83%ce%b9%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%b1-%ce%b1%ce%b9%ce%b3%cf%85%cf%80%cf%84%ce%b9%ce%b1">Αλεξανδρινή Μαρία</a> μας σκουντά να προχωρήσουμε άφοβα. Μας παρακινεί προς επαναπροσανατολισμό και να μας πει εμπιστευτικά πως και οι πόρνες μπορούν να θέλουν να γίνουν όσιες…</div> http://agathplatani.blogspot.com/2017/04/blog-post.htmlΑΓΙΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣnoreply@blogger.com (ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ)Sun, 2 Apr 2017 07:00:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-6961536807181228855.post-2495476790923820322<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <h2 style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-image: initial; background-origin: initial; background-position: initial; background-repeat: initial; background-size: initial; border: 0px; box-sizing: border-box; line-height: 1.1; margin: 0px 0px 20px; outline: 0px; padding: 0px; vertical-align: bottom;"> Δείτε την εικόνα μπροστά στην οποία έβαλε μετάνοια η Οσία Μαρία η Αιγυπτία<br /><br /><img height="210" src="http://www.vimaorthodoxias.gr/wp-content/uploads/2017/03/Maria_Aigyptia1.jpg" width="320" /><br /><br />Στο σπήλαιο του <a href="http://www.vimaorthodoxias.gr/tags/tag/%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%83-%ce%b1%ce%b8%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%83%ce%b9%ce%bf%cf%83-%ce%b1%ce%b8%cf%89%ce%bd%ce%b9%cf%84%ce%b7%cf%83">Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτου</a> στην Αθωνίτικη Βίγλα, ασκήτευε την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής ο Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης, ακολουθώντας την παλιά συνήθεια των μοναχών της Παλαιστίνης να αποσύρονται στην έρημο την περίοδο αυτή. Μέσα στο Σπήλαιο υπάρχει ησυχαστήριο και δύο μικρά παρεκκλήσια, του Ακαθίστου Ύμνου και του Αγίου Νικολάου, που έχουν κοινό ναό.<br /><br /><br /><br />Στο παρεκκλήσιο του Ακαθίστου Ύμνου φυλάσσεται η ομώνυμη θαυματουργή <a href="http://www.vimaorthodoxias.gr/tags/tag/%ce%b5%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%bd%ce%b1">εικόνα</a> της <a href="http://www.vimaorthodoxias.gr/tags/tag/%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b3%ce%af%ce%b1">Παναγίας</a>. Την βρήκε μετά από όραμα ο <a href="http://www.vimaorthodoxias.gr/tags/tag/%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%83-%ce%b1%ce%b8%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%83%ce%b9%ce%bf%cf%83-%ce%b1%ce%b8%cf%89%ce%bd%ce%b9%cf%84%ce%b7%cf%83">Άγιος Αθανάσιος</a> και την μετέφερε στο Καθολικό της Μεγίστης Λαύρας, η εικόνα όμως, θαυματουργικά γύρισε στο Σπήλαιο. Νέα απόπειρα μεταφοράς της κατέληξε στο ίδιο αποτέλεσμα.<br /><br />Όρισε τότε ο Άγιος Αθανάσιος να τιμάται πανηγυρικά με ολονύχτια αγρυπνία στο Σπήλαιο, το Σάββατο του Ακαθίστου Ύμνου. Σύμφωνα με την παράδοση, η <a href="http://www.vimaorthodoxias.gr/tags/tag/%ce%b5%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%bd%ce%b1">εικόνα</a> (Παναγία η Εγγυήτρια) ήρθε στο Σπήλαιο από τα Ιεροσόλυμα και είναι η εικόνα την οποία έβαλε εγγυήτρια της αποχής της από τον πρότερο αμαρτωλό βίο η <a href="http://www.vimaorthodoxias.gr/tags/tag/%ce%bf%cf%83%ce%b9%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%b1-%ce%b1%ce%b9%ce%b3%cf%85%cf%80%cf%84%ce%b9%ce%b1">Οσία Μαρία η Αιγυπτία</a>, όταν αναχώρησε με μόνο εφόδιο δύο φραντζόλες ψωμί και εγκαταβίωσε στην έρημο επί 40 χρόνια.<br /><br /><img height="320" src="http://www.vimaorthodoxias.gr/wp-content/uploads/2017/03/EIKONA-1.jpg" width="240" /><br /><br /> </h2> </div> http://agathplatani.blogspot.com/2017/04/2-2017-11-14.htmlΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ-ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑnoreply@blogger.com (ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ)Sat, 1 Apr 2017 21:40:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-6961536807181228855.post-686239057800334074<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /><br /><a href="https://www.osotir.org/media/k2/items/cache/8ae202167db294b93fd6a3c7caf7096e_XL.jpg"><img height="221" src="https://www.osotir.org/media/k2/items/cache/8ae202167db294b93fd6a3c7caf7096e_L.jpg" width="320" /></a><br /><br /><br /><br />Ἀπόστολος Κυριακῆς 2 Ἀπριλίου 2017, Ε΄ Νηστειῶν - Ὁσίας Μαρίας Αἰγυπτίας (Ἑβρ. θ΄ 11-14)<br /><br />Ἀδελφοί, Χριστὸς παραγενόμενος ἀρχιερεὺς τῶν μελλόντων ἀγαθῶν διὰ τῆς μείζονος καὶ τελειοτέρας σκηνῆς, οὐ χειροποιήτου, τοῦτ᾿ ἔστιν οὐ ταύτης τῆς κτίσεως, οὐδὲ δι᾿ αἵματος τράγων καὶ μόσχων, διὰ δὲ τοῦ ἰδίου αἵματος εἰσῆλθεν ἐφάπαξ εἰς τὰ Ἅγια, αἰωνίαν λύτρωσιν εὑράμενος. εἰ γὰρ τὸ αἷμα ταύρων καὶ τράγων καὶ σποδὸς δαμάλεως ραντίζουσα τοὺς κεκοινωμένους ἁγιάζει πρὸς τὴν τῆς σαρκὸς καθαρότητα, πόσῳ μᾶλλον τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ, ὃς διὰ Πνεύματος αἰωνίου ἑαυτὸν προσήνεγκεν ἄμωμον τῷ Θεῷ, καθαριεῖ τὴν συνείδησιν ὑμῶν ἀπὸ νεκρῶν ἔργων εἰς τὸ λατρεύειν Θεῷ ζῶντι;<br /><br />«Τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ... καθαριεῖ τὴν συνείδησιν ὑμῶν ἀπὸ νεκρῶν ἔργων»<br /><br />Ἤδη φθάνουμε πρὸς τὸ τέλος τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς καὶ μόλις λίγες ἡμέρες μᾶς χωρίζουν ἀπὸ τὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Ἑβδομάδα, κατὰ τὴν ὁποία θὰ προσκυνήσουμε τὰ ἄχραντα Πάθη τοῦ Κυρίου, ἀφοῦ πρῶτα καθαρίσουμε τὴν καρδιά μας ἀπὸ τὴ δυσωδία τῆς ἁμαρτίας. <br />Ἡ συνείδησή μας μᾶς βεβαιώνει ὅτι εἴμαστε ἔνοχοι, τὸ σημερινὸ Ἀποστολι­κὸ ἀνάγνωσμα ὅμως μᾶς δίνει θάρρος καὶ ἐλπίδα. Προβάλλοντας τὸ ἀσύγκριτο μεγαλεῖο τῆς θυσίας τοῦ Κυρίου ὁ θε­oφώτιστος Ἀπόστολος μᾶς τονί­ζει ὅτι τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ ­«καθαριεῖ τὴν συν­είδησιν ἡμῶν ἀπὸ νεκρῶν ἔργων εἰς τὸ λατρεύειν Θεῷ ζῶντι»· δηλαδὴ θὰ καθαρίσει τὴ συνείδησή μας ἀπὸ τὰ ἔρ­­­γα τῆς ἁμαρτίας, ποὺ φέρνουν στὴν ψυ­­­χὴ νέκρωση, καὶ θὰ μᾶς ἀξιώσει νὰ λα­τρεύουμε ἀξίως τὸν ζωντανὸ Θεό.<a name='more'></a><br /><br />Ἂς δοῦμε λοιπὸν ποιὰ εἶναι ἡ δύναμη τοῦ Αἵματος τοῦ Κυρίου καὶ πῶς αὐτὸ μᾶς καθαρίζει ἀπὸ κάθε ἁμαρτία.<br /><br />1. Ἡ ἀσύγκριτη δύναμή του<br /><br />Ἀνέκαθεν ὁ ἄνθρωπος αἰσθανόταν τὸ βάρος τῆς ἐνοχῆς ἀπὸ τὴν ἁμαρτία. Οἱ τύψεις τῆς συνειδήσεως δὲν ἄφηναν τὴν ψυχή του νὰ εἰρηνεύσει. Γι’ αὐτὸ στὰ πρὸ Χριστοῦ χρόνια τόσο οἱ εἰδωλολάτρες ὅσο καὶ οἱ Ἰουδαῖοι προκειμένου νὰ ἐπιτύχουν τὴν ἐξιλέωσή τους, πρόσφεραν θυσίες ζώων. Ὅπως σημειώνει ὅμως ὁ Ἀπόστολος, εἶναι «ἀδύνατον αἷμα ταύρων καὶ τράγων ἀφαιρεῖν ἁμαρτίας» (Ἑβρ. ι΄ 4). Ἂν κάτι μπορεῖ νὰ ἐξαγνίσει τὸν ἐσωτερικό μας κόσμο καὶ νὰ καθαρίσει τὴ συνείδησή μας, αὐτὸ εἶναι τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ, πού χύθηκε πάνω στὸ Σταυρὸ «ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς καὶ σωτηρίας». <br /><br />Γιατί; Πρῶτον διότι τὸ αἷμα αὐτὸ εἶναι αἷμα τοῦ ἐντελῶς ἀθώου καὶ ἀναμαρτήτου Κυρίου Ἰησοῦ, ὁ Ὁποῖος «ἁμαρτίαν οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ» (Α΄ Πέτρ. β΄ 22).<br /><br />Δεύτερον αὐτὸ ποὺ προσδίδει ἄπειρη ἀξία καὶ δύναμη στὴ θυσία τοῦ Κυρίου εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι θυσιάζεται ὁ ἴδιος ὁ Θεός, καὶ συνεπῶς τὸ αἷμα αὐτὸ εἶναι αἷμα Θεοῦ! Εἶναι χαρακτηριστικὸς ὁ λόγος ποὺ χρησιμοποιεῖ ὁ ἱερὸς ὑμνογράφος γιὰ νὰ διατυπώσει τὸ ἀσύλληπτο μυστήριο: «Αἵματι Θεοῦ ὁ ἰὸς τοῦ ὄφεως ἀποπλύνεται» (Δοξαστικὸ Ἑσπερινοῦ Ἑορτῆς Ὑψώσεως Τιμίου Σταυροῦ)· δηλαδὴ μὲ αἷμα Θεοῦ ξεπλένεται τὸ δηλητήριο τοῦ ἀρχαίου ὄφεως (τοῦ διαβόλου).<br /><br />«Τοῦτο τὸ αἷμα ἐκχυθὲν πᾶσαν τὴν οἰκουμένην ἐξέπλυνε», γράφει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος (PG 59,261). Καὶ ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος ὑπογραμμίζοντας τὴν ἀτίμητη ἀξία του σημειώνει: Λίγες ρανίδες τοῦ τιμίου αἵματος τοῦ Κυρίου ἀναπλάττουν ὅλο τὸν κόσμο (PG 36,664).<br /><br />2. Πῶς μᾶς καθαρίζει<br /><br />Πραγματικὰ τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ εἶ­ναι αὐτὸ τὸ ὁποῖο «καθαρίζει ἡμᾶς ἀ­­­πὸ πάσης ἁμαρτίας» (Α΄ Ἰω. α΄ 7), ὅ­πως σημειώνει ὁ ἱερὸς εὐαγγελιστὴς Ἰω­­άν­νης. <br /><br />Πῶς γίνεται αὐτό; Γίνεται διὰ τῶν Μυστηρίων τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἔτσι, κάθε φορὰ ποὺ προσερχόμαστε μὲ εἰλικρινὴ μετάνοια στὸ Μυστήριο τῆς ἱερᾶς Ἐξομολογήσεως, ἡ ψυχή μας λούζεται μὲ τὸ αἷμα τῆς θυσίας τοῦ Κυρίου καὶ γίνε­ται πεντακάθαρη καὶ ὁλοφώτεινη, πιὸ λευκὴ κι ἀπὸ τὸ χιόνι! Καὶ στὸ Μυστή­ριο τῆς θείας Εὐχαριστίας, ποὺ κοινω­νοῦμε Σῶμα καὶ Αἷμα Χριστοῦ «εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον», ὁλοκληρώνεται τὸ θαῦμα τοῦ καθαρισμοῦ τῶν ἁμαρτιῶν μας. Τότε πραγματικὰ ἀπολαμβάνουμε ζωὴ εἰρηνική, μὲ ἤρεμη καὶ ἀνένοχη συνείδηση, μὲ χαρὰ καὶ ἀνάπαυση στὴν ψυχή μας.<br /><br />❁ ❁ ❁<br /><br />Σήμερα, Ε΄ Κυριακὴ τῆς Μεγάλης Τεσ­σαρακοστῆς, ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία προβάλλει ἐνώπιόν μας καὶ τὴν ἀσκητικὴ μορφὴ τῆς ὁσίας Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας, ἡ ὁποία ἐνῶ ζοῦσε ­βυθισμένη μέσα στὴν ἀνηθικότητα καὶ τὴ διαφθορά, συγκλονίστηκε ἀπὸ ἕνα ­προσκύνημα στοὺς Ἁγίους Τόπους, μετανόησε εἰλικρινά, ἐξομολογήθηκε κι ἔζησε τὸ ὑπόλοιπο τῆς ζωῆς της στὴν ἔρημο μὲ συντριβὴ ψυχῆς καὶ σκληροὺς ἀσκητικοὺς ἀγῶνες. Αὐτὸ τὸ συγκλονιστικὸ θαῦμα μεταστροφῆς δὲν θὰ μποροῦσε ποτὲ νὰ γίνει χωρὶς τὴ δύναμη τῆς ­σταυρικῆς θυσίας τοῦ Κυρίου. Τό αἷμα τοῦ Χριστοῦ ἦταν αὐτὸ ποὺ καθάρισε τὴν καρδιὰ τῆς ὁσίας Μαρίας ἀπὸ κάθε μολυ­σμὸ ἁμαρτίας καὶ τῆς χάρισε πλήρη ἄ­­­­­φεση, λύτρωση καὶ σωτηρία.<br /><br />Μακάρι κι ἐμεῖς νὰ προστρέχουμε μὲ πίστη καὶ μετάνοια στὸν ἐσταυρωμένο Λυτρωτή, γιὰ νὰ μᾶς ξεπλένει μὲ τὸ τίμιο αἷμα του καὶ νὰ μᾶς καθαρίζει ἀπὸ κάθε ἁμαρτία.</div> http://agathplatani.blogspot.com/2017/04/2-32-45.htmlΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ-ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑnoreply@blogger.com (ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ)Sat, 1 Apr 2017 21:38:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-6961536807181228855.post-8577766308049853994<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /><br /><a href="https://www.osotir.org/media/k2/items/cache/1d93b6b5f562115e86912eb7d02a6acb_XL.jpg"><img src="https://www.osotir.org/media/k2/items/cache/1d93b6b5f562115e86912eb7d02a6acb_L.jpg" /></a><br /><br /><br /><br />Εὐαγγέλιον Κυριακῆς 2 Ἀπριλίου, Ε΄ Νηστειῶν - Ὁσίας Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας (Μάρκ. ι΄ 32-45)<br /><br />Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, παραλαμβάνει ὁ ᾿Ιησοῦς τοὺς δώδεκα μαθητὰς αὐτοῦ καὶ ἤρξατο αὐτοῖς λέγειν τὰ μέλλοντα αὐτῷ συμβαίνειν, ὅτι ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς ῾Ιεροσόλυμα καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδοθήσεται τοῖς ἀρχιερεῦσι καὶ γραμματεῦσι, καὶ κατακρινοῦσιν αὐτὸν θανάτῳ καὶ παραδώσουσιν αὐτὸν τοῖς ἔθνεσι, καὶ ἐμπαίξουσιν αὐτῷ καὶ μαστιγώσουσιν αὐτὸν καὶ ἐμπτύσουσιν αὐτῷ καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται. Καὶ προσπορεύον­ται αὐτῷ ᾿Ιάκωβος καὶ ᾿Ιωάννης υἱοὶ Ζεβεδαίου λέγοντες διδάσκαλε, θέλομεν ἵνα ὃ ἐὰν αἰτήσωμεν ποιήσῃς ἡμῖν. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς τί θέλετε ποιῆσαί με ὑμῖν; οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ δὸς ἡμῖν ἵνα εἷς ἐκ δεξιῶν σου καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων σου καθίσωμεν ἐν τῇ δόξῃ σου. ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτοῖς οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε. δύνασθε πιεῖν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω, καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθῆναι; οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ δυνάμεθα.<a name='more'></a> ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτοῖς τὸ μὲν ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω πίεσθε, καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθήσεσθε τὸ δὲ καθίσαι ἐκ δεξιῶν μου καὶ ἐξ εὐωνύμων οὐκ ἔστιν ἐμὸν δοῦναι, ἀλλ᾿ οἷς ἡτοίμασται. καὶ ἀκούσαντες οἱ δέκα ἤρξαντο ἀγανακτεῖν περὶ ᾿Ιακώβου καὶ ᾿Ιωάννου. ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς προσκαλεσάμενος αὐτοὺς λέγει αὐτοῖς οἴδατε ὅτι οἱ δοκοῦντες ἄρχειν τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν καὶ οἱ μεγάλοι αὐτῶν κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν οὐχ οὕτω δὲ ἔσται ἐν ὑμῖν, ἀλλ᾿ ὃς ἐὰν θέλῃ γενέσθαι μέγας ἐν ὑμῖν, ἔσται ὑμῶν διάκονος, καὶ ὃς ἐὰν θέλῃ ὑμῶν γενέσθαι πρῶτος, ἔσται πάντων δοῦλος καὶ γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι, καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν.<br /><br />«Ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα»<br /><br />Ὁ Κύριος πορεύεται μὲ τοὺς μαθητές Του πρὸς τὰ Ἱεροσόλυμα γιὰ τὸ Πάθος. Πορεύεται μὲ θαυμαστὴ σταθερότητα. Ἐπιθυμεῖ ὅμως νὰ προετοιμάσει καὶ τοὺς μαθητές Του. Γι᾿ αὐτό, ὅπως ἀκούσαμε στὴν ἀρχὴ τῆς σημερινῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς, τοὺς προανήγγειλε τὰ Πάθη καὶ τὴν Ἀνάστασή Του. Καὶ ἐμεῖς ὅμως ἔχουμε ἀνάγκη προετοιμασίας, γιὰ νὰ ὠφεληθοῦμε οὐσιαστικὰ ἀπὸ τὴ μεγάλη ἑορτὴ ποὺ ἔρχεται. Σ᾿ αὐτὸ ἀκριβῶς θὰ ἐπιμείνουμε σήμερα: πῶς πρέπει νὰ ἑορτάσουμε τὸ Πάσχα. Θὰ μᾶς καθοδηγήσουν τὰ λόγια τοῦ Κυρίου ποὺ προτάξαμε.<br /><br />1. Νὰ ὑψωθοῦμε<br /><br />«Ἰδοὺ ἀναβαίνομεν», εἶπε ὁ Κύριος στοὺς μαθητές Του. «Ἰδού». Σημαίνει: Προσέξτε σ᾿ αὐτὸ ποὺ θὰ σᾶς πῶ. «Ἀναβαίνομεν». Ἀνεβαίνουμε στὴν Ἱερουσαλήμ, ὅπου θὰ πάθω. Ὁ Κύριος λέει «ἀνεβαίνουμε», διότι ἡ Ἱερουσαλὴμ ἦταν χτισμένη ἐπάνω σὲ λόφους, σὲ μεγαλύτερο ὑψόμετρο ἀπὸ τὴ γύρω περιοχή.<br /><br />Οἱ λόγοι αὐτοὶ ἀφοροῦν καὶ σ᾿ ἐμᾶς, ἀλλὰ μὲ ἄλλη ἔννοια. Νὰ προσέξουμε καθὼς πλησιάζουν οἱ ἅγιες ἡμέρες τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος. Νὰ ἀνεβοῦμε ὄχι ὑψομετρικὰ ἀλλὰ πνευματικά. Νὰ ὑψωθοῦμε πάνω ἀπὸ τὰ πάθη μας, νὰ ὑπερβοῦμε τὸν κατώτερο ἑαυτό μας. Νὰ μετανοήσουμε βαθύτερα. Νὰ ἐξομολογηθοῦμε μὲ μεγαλύτερη θέρμη. Νὰ συγχωρηθοῦμε μὲ ὅσους ἔχουμε μαλώσει ἢ παρεξηγηθεῖ.<br />Ὀφείλουμε ἀκόμη νὰ φράξουμε κάθε δρόμο ἀπὸ ὅπου εἰσέρχεται ἡ ἁμαρτία καὶ μᾶς μολύνει. Νὰ νηστέψουμε καὶ στὶς αἰσθήσεις. Νὰ νηστέψουμε καὶ στοὺς λογισμούς. Νὰ παρακαλέσουμε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα νὰ πνεύσει στὴν καρδιά μας σὰν βίαιος εὐεργετικὸς ἄνεμος καὶ νὰ ἀπομακρύνει τὶς ἀναθυμιάσεις τῆς ποικίλης κακίας καὶ ἀκαθαρσίας μας. Σὲ ὅλα αὐτὰ μᾶς βοηθάει ἡ περίοδος ποὺ διερχόμαστε, ἡ νηστεία τῶν τροφῶν καὶ οἱ ἱερὲς Ἀκολουθίες· δίνουν τόνο στὸν ἀγώνα τῆς ψυχῆς.<br /><br />Νὰ ὑψωθοῦμε ὅμως ὄχι μόνο πάνω ἀπὸ τὰ ἐφάμαρτα ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰ γήινα, ἀπὸ τὸν θόρυβο τῆς καθημερινότητος, τὶς πολλὲς ἀσχολίες καὶ ὑποχρεώσεις. Μὰ πῶς θὰ ξεφύγουμε; Ὁπωσδήποτε ὅσα εἶναι ἀναγκαῖα καὶ δὲν ἐπιδέχονται ἀναβολή, πρέπει νὰ γίνουν. Τὸ ζητούμενο εἶναι νὰ μὴ μᾶς ἀπορροφήσουν, νὰ μὴν κυριαρχήσουν στὴν καρδιά μας. Εὐχῆς ἔργον εἶναι ποτὲ νὰ μὴν κυριαρχοῦν στὴ σκέψη καὶ στὴν καρδιά μας, πολὺ περισσότερο τὶς ἡμέρες τῶν μεγάλων ἑορτῶν. Νὰ ἀφήσουμε καὶ τὶς εὐχάριστες ἀσχολίες μας· θὰ τολμούσαμε νὰ ποῦμε, καὶ τὰ προβλήματά μας. Καὶ ποῦ νὰ στραφοῦμε;<br /><br />2. Νὰ ζήσουμε τὰ ἱερὰ γεγονότα<br /><br />Νὰ στραφοῦμε «εἰς Ἱεροσόλυμα». Ὅσο γίνεται πνευματικὰ πιὸ καθαροὶ καὶ ἤρεμοι, νὰ ἀνεβοῦμε στὴν Ἱερουσαλήμ· ὄχι στὴ γεωγραφικὴ πόλη Ἱερουσαλήμ, ἀλλὰ στὰ μεγάλα κοσμοσωτήρια γεγονότα ποὺ συνέβησαν τότε ἐκεῖ· στὰ Πάθη τοῦ Κυρίου, ποὺ ἄλλαξαν τὴν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητος, ποὺ ἄνοιξαν τὸν Παράδεισο.<br /><br />Νὰ βροῦμε χρόνο νὰ μελετήσουμε. Μποροῦμε νὰ μελετήσουμε τὶς ἱερὲς Ἀκολουθίες τῶν ἡμερῶν ἢ τὰ δώδεκα Εὐαγγέλια ἢ ἄλλο σχετικὸ βιβλίο. Νὰ ἐμβαθύνουμε, νὰ μᾶς ἀγγίξουν βαθιὰ τὰ ἱερὰ γεγονότα. Νὰ ἱκετεύσουμε τὸν Κύριο νὰ μᾶς χαρίσει κατάνυξη, μετάνοια, εὐγνωμοσύνη. Ἡ ἀνθρώπινη καρδιὰ εἶναι δύσκολη στὸ νὰ ὑψωθεῖ στὰ οὐράνια, νὰ αἰσθανθεῖ τὸν ὠκεανὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Χρειάζεται προσπάθεια, φροντίδα, ἡσυχία. Χρειάζεται κυρίως ἡ θεία Χάρις, γιὰ νὰ ἀνοίξει στὰ μάτια τῆς ψυχῆς τὸ μυστικὸ κάλλος τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος.<br /><br />Νὰ βρεθοῦμε εὐλαβικὰ στὸ Ὑπερῶο, ὅπου ὁ Κύριος, ἀπόλυτα εἰρηνικὸς καὶ ἀνεξίκακος, χαρίζει στὴν ἀνθρωπότητα ποὺ ἑτοιμάζεται νὰ Τὸν θανατώσει, τὸ πιὸ μεγάλο δῶρο, τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα Του, «εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον». Στὴ Γεθσημανῆ νὰ γίνουμε μάρτυρες τῆς ἀγωνίας Του καὶ νὰ λυπηθοῦμε γιατὶ τόσο εὔκολα ἁμαρτάνουμε, γιατὶ δὲν μισήσαμε τὰ πάθη μας. Νὰ ἀτενίσουμε τὸν προδότη μαθητή, τὸν ἀρνητὴ Πέτρο – μήπως τοὺς μοιάζουμε κάποτε; Νὰ δοῦμε τὴ φραγγέλωση, τὰ ραπίσματα, τοὺς ἐμπτυσμούς, τοὺς χλευασμοὺς καὶ τέλος τὴ φοβερὴ Σταύρωση.<br /><br />Ἐκεῖ στέκεται ἡ πιὸ ἁγία καὶ ἡ πιὸ πονεμένη Μητέρα τοῦ κόσμου. Μποροῦμε νὰ τὴν κοιτάξουμε στὰ μάτια; Τὸ δικό μας χέρι κρατάει τὴ ρομφαία ποὺ ξεσχίζει τὴν καρδιά της. Νὰ μετανοήσουμε. Νὰ τῆς ζητήσουμε εἰλικρινὰ συγγνώμη. Νὰ σταθοῦμε κι ἐμεῖς κάτω ἀπὸ τὸν Ἐσταυρωμένο γιὰ ὥρα. Νὰ συναισθανθοῦμε τὴ δική μας εὐθύνη, τὴ δική Του ἀγάπη. Νὰ Τοῦ μιλήσουμε, νὰ Τοῦ ἀνοίξουμε τὴν καρδιά μας. Καὶ ν᾿ ἀποφασίσουμε τί θὰ Τοῦ ἀνταποδώσουμε γιὰ τὴ μεγάλη θυσία Του γιὰ ἐμᾶς. «Συμ­πορευθῶμεν αὐτῷ καὶ συσταυρωθῶμεν». Νὰ πορευθοῦμε μαζί Του καὶ νὰ σταυρωθοῦμε μαζί Του.<br /><br />***<br /><br />Τὰ Ἄχραντα Πάθη καὶ ἡ λαμ­προφόρος Ἀνάστασις τοῦ Κυρίου εἶναι γεγονότα ποὺ περιέχουν πέλαγος ἱερῶν νοημάτων, χαρίζουν ἀνεπανάληπτα βιώματα καὶ πραγματικὰ μεταμορφώνουν, ἐξαγιάζουν τὸν πιστὸ ποὺ τὰ ἑορτάζει μὲ ψυχικὴ ἀνάταση, ἐσωστρέφεια, ἐσωτερικὴ ἡσυχία καὶ μετάνοια. Ἂς ἀνταποκριθοῦμε στὴν εὐκαιρία ποὺ μᾶς χαρίζει καὶ ἐφέτος ὁ Κύριος· ἂς χαροῦμε, ἂς ζήσουμε τὸ πολύτιμο δῶρο Του ποὺ λέγεται Ἁγία καὶ Μεγάλη Ἑβδομάς, ἐφέτος καὶ ὅσες ἀκόμη φορὲς μᾶς τὸ χαρίσει στὴ ζωή μας.<div> <br /></div> <div> https://www.osotir.org</div> </div>