AŞI YAPMA(Making Grafting)

Aşı yapma Broşürleri (Grafting Brochures)

2016-02-12T10:50:00.001-08:00

Nasıl Aşılama yapıldığını gösteren çok sayısa broşür (Derleyen By Eyyupk)

Matkap aşısı (Drill grafting)

2014-05-11T01:37:00.002-07:00

Aşıya başlamadan önce kullanacağımız malzemeleri tanıyalım.Gayet basit ve herzaman bulunabilir malzemeler.

Matkap
Budama makası
Bıçak veya falçata
Çekiç
Aşı macunu
Ağaç Testere
Kumpas (Dalın Çapını Ölçmek İçin)

Kullanacağımız matkap ucu Ø 5mm ile Ø 10mm arasında aşı kalemimizin kalınlığına göre (Soyulduktan sonraki kalınlıkta) istediğiniz kalınlıkta olabilir.Fotoğraftaki matkap ucu Ø 6mm dir.

Sıra aşı kaleminin seçiminde.Aşı kalemini özellikle iki yaşlı dallardan seçmeye özen gösteriyoruz.Ben Erik Ağacını Kayısıya Aşılayacağım.Aşı kalemi üstteki resimdeki gibi Matkabın ucunun girdiği kadar soyulur.

Kestiğimiz dalın yapraklarını temizliyoruz.Ağaca girecek kısım yaklaşık beş cm kadar olacağından,kalan kısımda dört beş göz bırakıp,özenle dipten ve uctan kesiyoruz.
Bahçedeki kayısı,Ağacının dalı az olan yerinden bir yer beğeniyoruz.Bu aşıyı ince dallara da yapabilirsiniz.

0.6mm lik matkap ucumuzla ağacı deliyoruz.

Matkap ucumuzun nekadar girdiğini ölçmek için kumpasla ölçüyoruz.Sonra aşı kalemini Kumpasla ölçüp işaret koyuyoruz.Aşı kalemimizin ağaca girecek kısmının kabuğunu soyuyoruz.

Şimdi aşı kalemimizin ucunu yuvarlatıyoruz.Sonra kalemi ağaca sokmayı deniyoruz.Orayıda ağaca sokarken çekicimizi kullanıp çakıyoruz.Sıkı sıkıya ağaca oturmasını sağlıyoruz.

Aşı kalemini yerine oturttuk ve kalan kısmı da,aşı kaleminin kabuğu ağacın kabuğuna iyice yapışıncaya kadar çaktık.Bu esnada aşı kaleminin kabuğu oturmadı diyelim.Ozaman kalemi çekip çıkarıyoruz.Ama bazen ağaç kaleminizi geri vermiyor.Asılsanız da ne yaparsanız yapın kalem ağaçta kalıyor.Kalemi ağacın kabuk seviyesinden kesiyorsunuz ve yeniden başka bir aşı kalemi ile başka bir delikten devam ediyorsunuz.Kalemi kestiğiniz yere de aşı macunu sürerek örtüyorsunuz.

Aşı kalemimiz yerine oturdu.Sıra dip kısmının dış etkenlere karşı korunmasında .Aşı macunumuzla, kalemin ağaç kabuğu ile birleştiği yeri iyice kapatıyoruz ve hava almasını önlüyoruz.Bundan sonra en önemli işlem geliyor.Ellerimizi havaya kaldırıp Allahtan aşımızı tutturmasını diliyoruz.Kayısı ağacında erik çok hoş olacak.

Yararlanılana KAYNAK:
Ağaç Dostu-Orcan öbekçi

Hangi Tür Hangi Türe Aşılanabilir ?

2014-05-11T01:22:00.001-07:00

Eriğe: Şeftali, kayısı, badem,kiraz
Elmaya: Armut,
Zerdaliye: Kayısı, şeftali, erik.
Vişneye: Kiraz.
Ahlata: Armut, muşmula, ayva.
Kayısıya:Erik,Şeftali,Badem,kiraz,zerdali

Şeftaliye: Kayısı, erik, badem.

Ayvaya: Malta eriği, muşmula,Armut (Şekli Ayvaya benzer ve 2.yıl ürün alınır verim harika),elma
Vişne:Kiraz
Tut:Asma
Meşe:Kestane
Menengiç Ağacına:Antep Fıstığı
Alıç Ağacına:Muşmula
Ahlat Ağacına:Armut,muşmula, ayva.
Kızılçam ağacına:Fıstıkçamı
Badem ağacına:Şekerpare
Mandalina:Limon
Turunç(Citrus aurantium)Ağacına:Tüm turunç giller(turunç, portakal, limon, mandalina,greyfurt ve benzerlerini içine alan bir altfamilyası, narenciye,Kumkuat),AğaçKavunu
Şeftaliye: Kayısı, erik, badem.
Zerdaliye: Kayısı, şeftali, erik.

Mandalinaya limon Aşılama

Eriğe Kiraz Aşılama(Matkap Aşısıyla)

Ayvaya elma aşısı

Eriğe kayısı Aşısı (Matkap Aşısıyla)

Eriğe Şeftali aşısı

Mahlep Ağacına:Kiraz

Erik ağacına Badem Tozlaşması

2012-05-14T02:40:00.002-07:00

Gül Aşılama yöntemleri kullanılır

2012-05-14T00:13:00.001-07:00

3 dilim Kabuk kalem aşısı

Bu yeni aşılama yöntemi ceviz aşılama uygulana yeni tekniklerden biridir.
Ot kontrolü ve azotlu gübre hızlı fide gelişimi teşvik etmek için iki önemli unsuru oluşturur.

Aşı yapılacak anaç aynı çapta olmalıdır.Bu çaplar 1/2 3/4 inç çaplarda olabilir

2012-05-04T12:57:00.004-07:00

Kiraz Aşılama

Yabani Kiraz veya idris meyvesi (mahlep) çöğürüne /anacına verimli
Bir Dalbastı kiraz ağacından alınan göz (domur) aşısı yapılarak üretilir.15 Mayıs /15 Haziran Sürgün aşısı- 15 Ağustos/15 Eylül Durgun göz aşısı Uygulanır. Birinci yol tohumla çöğür yetiştirilir. İkinci yıl göz aşısı yapılır.

Ceviz ve kiraz ağaçlarında T göz aşısı için aşılama zamanının 15Mayıs /15 haziran arasında ve aşılamada uygun zaman seçimi önemlidir.

Kalem alınacak ağacın kolay kabuk vermesi (kabuğunun rahat kalkması) gerekir Bu zaman dilimi ceviz, kiraz ve diğer meyve ağaçlarında T göz aşısı için uygundur. Aşılama yapacak olan çiftçilerimizin aşılanacak ağacın kabuk vermesine dikkat etmeli. Ayrıca göz alınacak kalemler sağlıklı ağaçlardan seçilmeli. Senelik kısmen pişkin sürgünler tercih edilmeli ve üzerindeki gözler pişkin olmalıdır. Bunun yanında anaçlar aşılamadan bir iki gün önce sulanmalıdır. Aşılama için alınan kalemler aşı esnasında su dolu kaplarda ya da ıslak bez içerisinde muhafaza edilmeli. Sürgün dibi ya da ucundaki gözler aşı gözü olarak kullanılmamalı sürgün ortasındaki pişkin gözler tercih edilmelidir. Aşı noktasının aşı bağı ile hava almayacak şekilde en kısa zamanda sarılmalıdır. Bağlar 20-25 gün sonra aşı gözünün ters noktasından kesilerek çözülmeli. Gözün kabuğu normal açık kahve veya yeşil renkte ve göz şişkin ise aşı gözü üzerinde bırakılan yaprak sapı el değdiğinde hemen kopuyorsa aşı başarılıdır demektir.
Yine Aşağıda Kalem Aşısıyla kiraz aşılama örneği görülmektedir

Ceviz Aşılama

Buda Kabuklu A.B.D(U.S.A) Teksas Aşısı

2012-05-04T12:21:00.000-07:00

Kalem Aşısıyla Hurma Aşılama

Aşı için kullanacağımız 2 adet taze sürgüyü (Taze Dal) hangi meyve türünü aşılayacaksak o meyvenin ağacından baharda (Mart ayının ilk haftaları) kesiyoruz.

Bu dalların uçlarını şekildeki gibi keserek hazırlıyoruz.
Daha sonra hangi ağacı aşılayacaksak o ağacı pürüzsüz bir yerinden şekildeki gibi testere ile düz bir şekilde kesiyoruz. Burada ağacı keseceğimiz yerin yüksekliği çok önemli olmamakla beraber ortalama 30-40 cm civarında olmalıdır. Bu yükseklik ağacın büyüklüğüne, kalınlığına ve düzgün yerine göre ayarlanabilir.

Testere ile kesilen yer daha sonra şekildeki gibi bıçakla düzgün bir şekilde temizlenir.
Daha sonra bıçakla kesip temizlenen ağacımızın tam orta yerinden şekildeki gibi bir yarık açıyoruz. Bu yarığın çok derin olmamasına dikkat etmeliyiz. Bu yarık bıçak eninden biraz fazla olabilir.

Hazırladığımız kalem şeklindeki taze dalları (2 adet) şekildeki gibi dalların yontulan yeri yarığın tam kenarına gelecek şekilde yerleştiriyoruz. Biri bir kenara diğeri diğer kenara gelecek şekilde.

Taze dalları yarığa yerleştirdikten sonra bıçakla yardığımız kanalı şekildeki gibi çamurla kapatmalıyız. Bu işlem için temin edilebilirse bal mumu da kullanılabilir. İslam amca Bal mumunun daha yararlı olacağını söyledi.

Aşılama yapılan yeri çamurla kapadıktan sonra etrafını şekildeki gibi dayanıklı karayemiş yaprakları ile sarıp içini toprakla dolduruyoruz.

Burada yaprak yerine naylon poşette kullanılabilir. Ancak erken çürümesi ve hava alması açısından yaprak daha çok tercih edilir.

Bütün işlemlerimizi bitirdikten sonra şekildeki gibi aşılanmış bir ağaç elde edeceğiz ve ağacın türüne göre tutmasını 1-2 ay içinde nasipse göreceğiz.

Yaprak çürüdükten sonra yaprakları bağladığımız naylon ip kesilip alınmalıdır.
Sulama işlemi kesinlikle üstten yapılmamalıdır.
Biz burada hurma ağacının kalem aşısını yaptık. Bu uygulama diğer bütün meyveler için aynıdır. Fakat tutma süreleri meyveden meyveye farklılık göstermektedir.

Kalem aşısı yapılmış örnekler.::

Kalem aşısı yapılmış ve başarılı sonuçlar vermiş

Kaynak:http://www.turkoglu.k12.tr/kalem_asisi.asp

2011-08-25T06:43:00.000-07:00

İncir Aşılama

Çeliklerin Kesim Şekli Aşağıdaki gibi olacak şekilde kesilir.Çeliklerde Güneş yanığı olmamasına özelliklede tomurcukta dikkat edilmelidir.

50 mm gövdeye vurulacak aşı daha uygundur çapa göre aşı vurma adedi değişir.

Yarıkların gövdeye paralel olmasına dikkat edilmelidir.

2011-08-25T06:02:00.001-07:00

Çelikleri köklendirme çeşitliliği (kum , vermikulit veya perlit) veya bir çanta içinde, doğrudan toprağa, toprak saksı ile köklendirilir.

Nem kontrollü bir sera içinde ya da önemli ölçüde kapalı kapaklı plastik bir saklama

kutusu gibi basit bir şey ile olabilir

Isısıyı 70F 25c' ye getirirseniz köklenme büyük ölçüde hızlanır.

Hafifçe ıslatılmış kağıt havlu veya gazete nemli olarak sarılır , sonrada kapalı bir plastik

torbaya koyun ve sıcak bir yere yerleştirin.

Sabırlı olun farklı ağaçlarda bu köklendirmeler değişebilir

Kaba vermikülite yerleştirilen filiz çok iyi sonuçlar üretir. Vermikülit iyi nem tutan kaba dokusu ile iyi bir hava penetrasyon sağlar. Daha sonra, % 60 perlit ve % 40 daha ince vermikülit karışımına geçin. Bu ortamda filiz daha iyi çalışır.

İyi bir kök gelişimi gördüğünüzde, büyük bir saksıya,% 60 perlit ve% 40 kompost karışımı içeren karışıma aktarılır ve onları dışarıda , genellikle birkaç gün nemli olarak gölgeye koyarak ve haftalık bir süre içinde daha fazla güneş ışığı altında yavaş yavaş onları tanıştırın. Bu aşamada, saksı karışımında nem kontrolü hala kritik önem taşımaktadır. Çok fazla nem, çürüme ve başarısızlığa neden olacaktır.Kökler saksının altındaki deliklerde gözükmeye başlayınca %100 kompost kullanarak, esas yerine aktarılır . Toprağa dikim için yeterince büyük ve sürekli bakımla ağacın daha sık sulama gerekecektir.

2011-08-14T02:04:00.001-07:00

Melengeç Ağacına Antep fıstığı T aşısı

Antep fıstığı ağacından aşı kalemi alınıyor ve üzerinden henüz uyanmayan gözler olan kabuk yukarıdaki gibi kesilip kaldırılarak alınıyor.

Melengeç (mineç) gövdesi üzerinde "T" şeklinde yapılan bir çizik yapılarak, kabuklar yukarıda görüldüğü şekilde kaldırılır.

Aşı kaleminden alınan kabuk anaç üzerine yerleştirilir.

Anaca yerleşitirilen kabuk üzerindeki göz açıkta kalacak şekilde diğer kısımlar sıkıca sarılır ve aşı tamamlanır.

2011-07-28T01:05:00.000-07:00

Aşılı Fide Yetiştirme Metotları
Domates Aşılama
Bağcılık Ve Asma Aşısı
Aşı İle Üretim
Briesle Metodu ile Domates Aşılama
Dilicikli aşı ile İncir yapraklı kabak üzerine Hıyar aşılama

2011-07-18T09:18:00.001-07:00

Dilicikli aşı ile İncir yapraklı kabak üzerine Hıyar aşılama

Aşılı hıyar fidesi ile yetiştiricilik yalnız serada veya ipe alınan yetiştiricilikte başarılı olmaktadır.
Yerde sürünen hıyar yetiştiricilkde toprağa değen gövde nadirende olsa kökler meydana gelmekte ve Aşılamanın masa kalmamaktadır.
Gövdede meydana gelecek köklerle hastalıklar bulaşabilmektedir.
Toprakdan bulaşan kök hastalıklarına karşı en çok kullanılan hastalıklara dayanıklı anaç (Cucurbita ficifolia) İncir yapraklı kabaktır.

Uygulama Japonya ve Batı Avrupa Ülkelerinde yaygındır.
Cucurbita ficifolia anacı üzerine hıyar aşılamada yapılacak işlemler şöyledir.
1. gün hıyar çeşidi kasaya ekilir. 4. gün Çimlenip toprak üzerine çıkan fidelerden daha pişkin fide elde etmek için saksılara şaşırtma yapılır. 6. gün Cucurbita ficifolia anacının tohumları ekilir ve gerekirse saksılara şaşırtılabilir.

Her iki bitkinin hipokotillerinin (kotiledon yapraklarına kadar olan kısım) Uzaması için kısa bir süre az ışığa ve yüksek sıcaklığa (30 C) maruz bırakılır. 10 cm lik hibokotil uzunluğu aşılama için uygun yüksekliktir.

11.Gün bitkiler aşıya uygundur. Anaç bitki saksıdan veya kasadan dikkatlice sökülür tohum yaprağının altından jiletle yukarıdan aşşağı doğru meyilli kesilir. yetiştirilem hıyar fidesi de saksıdan sökülür. Anacı kesildiği aynı yükseklikte ve altından yukarı doğru meyilli kesilir. Anaç ve hıyar çeşidi gövdenin yarısınakadar ve aynı meyil ve uzunlukda kesilmelidir. kesilen kısmın uzunluğu 1-1.5 cm olmalıdır.
Kesilen diller bir biri arasına yerleştirilir. Aşılama yerinin etrafı aleminyum folya veya selofan bant ile sarılır. her iki bitki birlikte saksıya şaşırtılır. (dikilir)

Aşılanan bitki sera içindeki pilastik tünel altına alınır. Aşılamadan sonra bitkilerin bulunduğu ortamın sıcaklığı en az bir gün yüksek tutulur.
Havalandırma azaltılır. 12-15. gün bitkilerin sertleşmesi (pişkinleşmesi) için hergün bir kaç saat pilastik tünel açılır.

21. Gün Aşılamasan 10-12 gün sonra kaynama meydana gelir. Anacın tepesi aşı üzerinden kesilr. 28. Gün hıyar bitkisinin gövdesi aşının altından kesilir. Şimdi aşı işlemi tamamlanmış yetiştirme alanına dikilebilir.

Aşılı bitkiler kök hastalıklarına karşı dayanıklı olup erkencilik sağlarlar. Bu sebepden aşılanmamışlardan daha çok verimlidirler. Aynı zamanda daha düşük toprak sıcaklığına karşı dirençlidirler.

Aşılı fide yetiştirme devresi normal yetiştiriciliğe göre 8-10 gün daha uzamaktadır.

2011-07-18T09:14:00.000-07:00

Briesle Metodu ile Domates Aşılama

Bu metotla aşı yapılırken şu sıralama takip edilir.
Anaç tohumun kabuğu üretimi yapılacak domates çeşidinden daha sert olması gerektiğinden 7-10 gün daha erken ekilir.

Anaç bitki ve yetiştirilen çeşide ait fideler aynı anda 10-12 cm çaplı saksılara 3-4 cm aralıkla birlikte şaşırtılır.

Anaç ve yetiştirilen çeşidin fidelerinin gövdeleri 6-8 mm veya 5-7 yapraklı olduğunda aşı işlemi yapılır.

Yetiştirilen çeşit kotiledon yapraklarının hemen üstünden
yukarı doğru meyilli olarak kesilmesi gerekir. Anacın tepesi de meyilli olarak kesilir. Kesilen anaç gövdesinin üst ucu yetiştirilen çeşitten tarafa ve yetiştirilen çeşitteki biraz daha yukarda olmalıdır.

Anacın kesilen gövde ucu yetitirilecek bitkinin kesilen kısmına dikkatlice yerleştirilir. Kesilen kısmın etrafı selofan bant ile sarılır ve aşılanan bitkinin sallanmaması için bir çubuğa bant il tutturulur.

Aşılamadan sonra saksıda uygun nemi temin etmek için fidelerin üzeri polietilen örtü ile kapatılır.
Aşılı fidelerin bakımında sıcaklık normal domates yetişticiliğnde olduğu gibidir.
Dikim zamanında genel olarak üretilen çeşidin kökü daha sonradan olabilecek bulaşmayı önlemek için aşı yerinin altından kesilerek yok edilir.
Aşılama tekniği üzerindeki hayati süre.
Aşılama sırasında dikkat edilecek hijyenik tedbirlere de bağlıdır.

2011-07-18T09:13:00.000-07:00

Aşılı Fide Yetiştirme Metotları

Domates, Patlıcan, Hıyar, Kavun ve Karpuzda Aşılı Fide ile yetitiştiricilikte kullanılan Aşılama Metotları.

Dilicikli aşı Yanaştırma aşı Domates ve hıyarda İncir yapraklı Kabakgillerde kullanılır.
Yarma aşı Domates ve Patlıcan aşılamasında kullanılır.
Koltuk aşısı Kakma aşı Sebze türlerinde kullanma alanı bulan aşılama metodudur.

Aşılı Fide yetiştirme Koşulları
Aşılı fide yetiştirmede tutma oranının artırılması için Aşağıda koşulların göz önünde bulundurulmasıyla başarı oranı % 80- 90 a kadar ulaşılabilir.

Uygun anac seçimi Aşı yerinin iyi kaynaşması için ilk şartın Anaç ile kalemin aynı familyadan bazen de aynı cins içine giren türler arasında olmalıdır.
Seçilen anaç kalem olarak kullanılan kültür bitkisinin geleişmesine erkenciliğe ve verimine olumlu etki yapmalıdır.
Domates ile Patlıcan arasında yapılan aşıda aşı uğuşmazlığına rastlanmamaktadır.
Kabakgillerde ise aynı familyadan türle bir biriyle aşılanabilmekte fakat Karpuz üzerine karpuz aşılamada olumlu sonuç alınamaktadır.

Aşıda kullanılan bitkilerin yetiştirilmesi ve aşılamadan sonra bakım şartları.

Aşılamada kullanılan bitkiler yetiştirilirken Ortam sıcaklığı 18-22 C olmalıdır.
Aşılamadan 15 gün önce fidelerin bulunduğu ortam sıcaklığını özellikle 2-3 C düşürülerek fidelerin pişkinleşmesi sağlanır.
Aşılama sırasında meydana gelecek su kayıbını önlenmesi için Aşıdan 2-3 gün önce bolca sulanır.
Anaç ve kalem bitkilerin aynı yerde yetiştirilmesi Aşının başarısını arttırır.
Aşılama sırasında ve aşılamadan sonra ortam sıcaklığı 20-25 C ve orantılı nemin %75- 80 arasında olması Aşı yerinin kaynaşmasını hızlandırır.
Aşılanan fidelerin bulunduğu ortamın nemini koruması için üzerine ince pilastik örtü örtülmelidir.

Aşı Zamanı
En uygun aşı zamanı bitkilerin taze oldukları dönemdir. Bu dönemde hücrelerin bölünme hızının yüksek olması nedeni ile kaynaşmada hızlanmaktadır.
Aşılamadaki anac ve kalemin çaplarının eşit veya yakın çapda olması kaynaşma oranını artırmaktadır.

Uygun aşı metodu
Kısa sürede kolaylıkla yapılabilen aşı metodu seçilmelidir.
Yarma ve Koltuk Aşı metotlarının daha uygun olduğu görülmektedir.

Aşı yerinin ve Kullanılan aletlerin sterilizesi
Aşılama devresinde bitkilerin bünyesinde fazla su bulunması ve yetiştirme ortamında bulunan yüksek nem, kesilen yüzeylerin bulaşmasına sebep olur. Aşıda tutma oranı azalır.
Bu sebeple aşılamada kullanılan bitki ve aletlerin temizliğine dikkat edilmeli. Steril aletler kullanılmalıdır. Aşıyı yapan kişilerinde ellerini alkol ile temizlemelidir.

Aşı yerinin bağlanması
Aşı yapıldıktan sonra kullanılan bağlama meteryali Aşının tutmasına yardımcı olur. Aşılamada slofan bant Aleminyum şerit Pens ve benzeri mandallar kullanılır.
Kabakda koltuk aşısı ve Domateste yandan delikli patlıcan aşısında bağlama yapılmaz.

Kalem ve anacın yapraklı olması.
Aşılama yapıldıktan sonra bitkilerin en aza indirilmelidir. Kalemde yaprak sayısı 1-2 olmasında yarar vardır. Aşı tutduktan sonra anacın üzerindeki yaprakların alınmasında ayrıca yetişme devresi boyunca meydana gelecek sürgünlerin de gelişmesine mani olunmalıdır.

2011-07-18T09:10:00.001-07:00

Domates aşılama

2011-07-18T08:56:00.001-07:00

Zeytin Aşısı

Zeytin aşısı zamanı geldi ve bugün babamla Erdal aşı yaptılar. Aşılanacak olan çeşide ait sağlıklı bir dal (yukarıda görüldüğü gibi bir aşı kalemi) alınıyor ve bu kalem üzerinden, üzerinde göz olan kabuk parçası çıkarılıyor. Yukarıdaki kalemde kabuklu yerde ok işaretiyle gösterilen gözlerin olduğu kabuk yukarıda gösterildiği şekliyle çıkarılır. Mesela yukarıda çıkarılan kabukta 3 göz mevcut. Bu göz sayısı 5 de olabilir. Yine yukarıda, kabuğun çıkarıldığı yerde ok işaretleriyle gösterilen hafif şişkin yerler gözlerin yerleridir.

Aşı yapılacak dal üzerinde, çıkarılan göze göre ölçü alınır. T şeklinde bir çizik yapılarak, çizik yapılan bu kabuk, üzerinde göz bulunan aşı kaleminden alınan kabuk yerleştirilecek şekilde kaldırılır.

Kabuk yukarıda görüldüğü şekilde kaldırılır ve aşı kaleminden alınan üzerinde göz bulunan kabuk buraya yerleştirilir.

Aşı yapılacak dalın nerden kesileceğine de dikkat edilmelidir. Yukarıda görüldüğü üzere, dal aşı yapılacak yerin hemen üzerinden kesilmemiştir. Bu bölümdeki delice gözleri patlayarak aşı gözünden çıkan sürgünü yağmur, günes, rüzgar vs. gibi dış etkenlerden korur. Aşıdan çıkan filiz kendini koruyabilecek duruma geldiğinde buradaki delice filizleri kırılıp atılır. Hatta dalın o kısmı kesilse daha iyi olur.

Üzerinde göz olan kabuk yerine yerleştirildikten sonra aşı yerinin üzeri (açıkta kalmayacak şekilde) sıkıca kapatılır. Bu işlem rafya ile veya özel aşı bağları ile yapılabilir. Ama bu işlem taze dut dalı filizlerinden soyulmuş kabuklarla da yapılabilir. Biz öyle yaptık. Bu eski ve geleneksel bir yöntemdir. Babam, kabuklar kurudukça aşı yerini daha iyi sıktığını söylüyor.

Zeytinin bir kaç aşılanma yöntemi vardır. Biz bu yöntemi uyguluyoruz.

Gelelim işin en önemli kısmına : Eve gelindikten sonra takvim üzerine bugün aşı yapıldığı ve 15 gün sonra aşı bağlarının alınacağı notu düşüldü. Süre 15 gün. Bu süre zarfında oraya konulan kabuk ana dalla iyice emişmiş ve oranın bir parçası haline gelmiş oluyor. Aşı bağı açıldıktan sonra konulan kabuğun üzerine denk gelen T şekilinde açılmış olan anaçtaki kabuklar da kesilip atılıyor. Ve herşey yolunda giderse, oraya yerleştirilmiş olan kabuktan istediğimiz çeşide ait filizler çıkıyor. Yaptığımız aşıların ileriki safhalarından da burada bahsedeceğim.

2011-07-18T08:50:00.000-07:00

Asma Aşısı ve Bağ Tesisi

DÜNYA BAĞCILIĞI

FAO’nun 2003 yılı verilerine göre dünyada toplam 7 518 111 ha alanda bağcılık yapılmaktadır. Üzüm üretimi de 60 883 454 tondur. FAO’nun verileri incelendiğinde son 5 yıl içerisinde dünya bağ alanları % 1.65 oranında arttığı görülmektedir. Alan olarak ilk üç sırayı; İspanya, İtalya, Fransa oluşturmaktayken, Türkiye bu ülkelerin ardından dördüncü sırada yer almaktadır. Türkiye’yi A.B.D, Çin, İran, Romanya, Portekiz ve Arjantin izlemektedir. Çin’in bağ alanlarının % 109,8 oranında bir artışla altıncı sıraya yükselmesi dikkat çekicidir. İlk on ülkenin toplam bağ alanı 5 087 567 ha. dır ve dünyadaki toplam bağ alanının % 67.67 sini oluşturmaktadır.

Dünya ülkelerinin üzüm üretim değerleri açısından bakıldığında ise İtalya, İspanya, Fransa, ABD, Çin, Türkiye, İran, Arjantin, Avustralya, Şili şeklinde bir sıralamayla karşılaşılmaktadır. Bu on ülke 42 020 241 tonluk üzüm üretimiyle dünya üzüm üretiminin % 69 ‘unu gerçekleştirmektedir.

TÜRKİYE BAĞCILIĞI

TÜİK’in 2003 yılı verilerine göre Türkiye’de bitkisel üretim için kullanılan alan 24 730 294 ha. dır ve bunun da 530.000 ha.’ı bağ alanı olup, % 2.28’ine tekabül eder. Üretim olarak karşılığı ise 3 650 000 tondur.

Toplam bitkisel üretim alanının % 13.74’ü bahçe bitkileri tarımı için kullanılırken, bunun % 15.6’sını bağ alanları oluşturmaktadır. TÜİK verileri incelendiğinde bunların yanında çok önemli bir nokta dikkati çekmektedir; Türkiye tarım alanları azalmaktadır (birincil sebep, tarım alanlarındaki yapılaşmadır) ve bahçe bitkileri ziraati artarken, tarla bitkileri ziraati azalmaktadır.

Bağcılık için çok elverişli bir iklim kuşağı üzerinde yer alan, çok eski ve köklü bir bağcılık kültürüne sahip olan Türkiye’de; bağcılığın ayrılmaz bir parçası olan şarapçılığı daha çok gayrimüslimlerin yapması, onların içinde Rumlar’ın önemli oranda yer tutması ve onların da mübadelede Türkiye’den ayrılmaları, Türkiye bağcılığındaki gerilemenin önemli nedenlerinden birini oluştururken, Cumhuriyet döneminde de bir taraftan filokseranın hızlı tahribatı bir yandan da köyden kente büyük boyutlu ve hızlı bir göç olayı ve ürünün değerlendirilmesinde yaşanan güçlükler yüzünden, özellikle 1960 - 1990 yılları arasında hızlı bir gerileme süreci yaşanmıştır.

(Şehre göçe göçe bitmeyen bir köy nüfusumuz var bizim. Bunca göçe rağmen halen % 35’ler civarında bir tarım nüfusuna sahibiz. Bu oran Avrupa’da %3-5’ler civarında. Fransa’nın, İspanya’nın, İtalya’nın tarımdaki yerleri belli. Bağcılık özelinde bakarsak, o sektörden elde ettikleri katma değer de gayet iyi. Bizim hem bağ alanı açısından hem de üretim açısından dünyadaki yerimiz hiç de fena değil. Ancak bunun ekonomimize katkısı olması gerekenin çok çok altında. Köyden kente göçün, bir dönem bağcılığımızda gerilemeye neden olduğu söyleniyor. Tamam, köyden kente göç olmuş ama sanırım bağcılığın gerilemesinin/ilerlememesinin nedenlerini daha değişik yerlerde aramak lazım. Genel olarak Tarım Sektörüne bakışta bir sorun olduğu gibi, Bağcılığa ve bağlı sektörü olan şarapçılığa bakış açısında ve algılamada bir sorun olduğu da muhakkak...)

Gelelim günümüze ait istatistiki verilere; TÜİK 2003 yılı verilerine göre üzüm üretimi, toplam meyve üretiminin içindeki % 29.3’lük oranıyla en yüksek payı almakta ve bu oranla da önceki yıllarda olduğu gibi lider konumunu devam ettirmektedir.

Tarım bölgeleri düzeyinde bağ alanı ve üzüm üretimi incelendiğinde, uzun yıllardan bu yana olduğu gibi bölge sıralamalarının değişmediği, ülkemiz bağ alanlarının % 33’üne sahip olan Ege Bölgesinin, üretimin de % 44 düzeyinde bir bölümünü karşılayarak birinci sıradaki yerini koruduğu görülmektedir. 2003 yılında üzüm ve üzümden üretilen ürünlerin dışsatımından sağlanan 241.6 milyon dolar gelirin, toplam dışsatım gelirinin içindeki payı % 0.75’tir ve bu gelirin % 95’i Sultani çekirdeksiz kuru üzüm satışından sağlanmıştır. Sultani çekirdeksiz kuru üzüm üretiminin tamamı da Ege Bölgesinde gerçekleşmektedir. Akdeniz bölgesinin bağ alanı ise, toplam alanın % 20.1’ini, üretimin de % 19.5’ini karşılamaktadır.

Ortakuzey, Ortagüney ve Ortadoğu olarak bölümlere ayrılan Orta Anadolu’nun bağlarının alanının, toplam bağ alanı içindeki payı %28.5 civarlarındadır. Diğer önemli bağcılık bölgeleri de Güneydoğu Anadolu ve Marmara bölgeleridir.

Tarım 2003 yılındaki Yüzdelik

BÖLGELER	ÜRETİM ALANI (ha)	YÜZDELİK DİLİMİ (%)
Ortakuzey	36 187	6.7
Ege	174 698	33.0
Marmara	27 462	5.8
Akdeniz	103 172	19.5
Kuzeydoğu	1 899	0.3
Güneydoğu	70 260	13.2
Karadeniz	1 050	0.2
Ortadoğu	37 709	6.5
Ortagüney	98 598	15.3

Toplam	530 000

YILLARA GÖRE BAĞ ALANLARI

YIL	ALAN (ha.)
1985	625
1986	600
1987	590
1988	590
1989	597
1990	580
1991	586
1992	576
1993	567
1994	567
1995	565
1996	560
1997	545
1998	541
1999	535
2000	535
2001	525
2002	530
2003	530
2004	520

Yıllara göre bağ alanları istatistik bilgileri www.tuik.gov.tr/VeriBilgi.do adresinden alınmıştır. Bağ alanlarıyla ilgili istatistik bana biraz üzücü, düşündürücü ve biraz da ilginç geldi. "Acaba bir yanlışlık mı var" ! dedim.

Yine aynı sitede üretim değerleri olarak aşağıdaki bilgiler yer almaktadır;

ÜZÜMLER	ÜRETİM (ton)
*Üzüm (Toplam)*	*3 500 000*
Üzüm(Sofralık çekirdekli)	1 500 000
Üzüm(Sofralık çekirdeksiz)	400 000
Üzüm(Kurutmalık çekirdekli)	350 000
Üzüm(Kurutmalık çekirdeksiz)	880 000
Üzüm(Şaraplık)	370 000

Madem istatistiklerden gidiyoruz, şöyle de bir durum var;

Bir çok yerde, "Türkiye'de üretilen üzümün % 2 - % 3 gibi bir bölümü şaraba işlenmektedir" diye yazılıp çiziliyor. Ve bu bilgiyi ben de kullanıyorum. Ancak ya herkes eski bir istatistik bilgiyi kullanıyor ya da bilgide bir anormallik var. Ben en azından % 5 lere gelmiş olduğunu düşünüyordum.

Diğer yandan yukarıda da bir istatistik bilgi mevcut. Diyor ki; Türkiye'de üretilen şaraplık üzüm miktarı 370 000 tondur. Kimse de güzelim sofralık üzümler dururken, sofralık olarak pazarda satmak üzere şaraplık üzüm yetiştirmeyeceğine göre, (en azından ben öyle düşünüyorum) ortada bir çelişki var gibi görünüyor... Çünkü 370 000 ton üzüm, toplam üzüm üretimimizin % 10.57'si.

%2.5 nireee, %10.57 nireee diyesi geliyor insanın:) Ya istatistik bilgilerde bir problem var ya da üzümler şaraplık olarak yetiştiriliyor, sofralık olarak da satılıyor:))

ASMANIN KÖKENİ VE TARİHİ

Asmanın anayurdu

Asmanın en önemli türü Vitis vinifera L. olup, Asma, yabani ve kültür asması olarak ikiye ayrılır. Ülkemiz hem yabani asma (Vitis vinifera ssp. sylvestris) hem de kültür asması (Vitis vinifera ssp. sativa) yönünden çok zengin bir gen potansiyeline sahiptir.

İşte asma bu bölgeden yola çıkmış, Aşağı Fırat bölgesine yayılmaya başlayan Sami kavimlerin peşine takılarak, bu kavimlerin ileride mesken tutacağı güneybatının çöl ve cennetlerine kadar sokulmuştur. Alkolü damıtmayı da icat eden Samiler tektanrıcılığın, ölçünün, paranın ve yazının olağanüstü soyutlamasını gerçekleştirmekle kalmamış, üzüm tanelerinin suyunu mayalanma aşamasında tutarak, baştan çıkarıcı ya da esritici bir içkiye dönüştürme şöhretini de elde etmişlerdir.

(Sami : Hz. Nuh’un oğlu Sam’dan türediklerine inanılan ve aralarında dil yakınlığı bulunan çeşitli kavimlerin toplandığı kol.-Büyük Larousse-)

Şarap kültürü Suriye’den sonra Anadolu’yu da baştan başa katederek, Lydialılara, Friglere, Mysialılara* ve bu arada doğudan batıya ilerlemiş Pers ya da yarı Pers başkaca halklara ulaşmış; kuzeyden Yunan yarımadasına, sonra da dosdoğru Fenike ticaretinin yeşerdiği denize, Karia yerleşim bölgelerine girmiştir. Avrupa’dan sonra, yabancı diyarların sahillerine de sıçrayan eski Yunan kavimleri önce bu mucizevi buluşun bilgisini aktarmış, yerleşik düzenin giderek oturmasından sonra da bu bitkiyi bizzat yetiştirmişlerdir.

Şarabın adının; Yunanca “oinos”, İbranice “jain” , Etiyopyaca ve Arapça “vain” olması ve aralarındaki benzerlik, asmanın (ve şarabın) bu yolculuğunu doğrulamakta, şarabın diğer kültürlere olduğu gibi, Yunanlılara da Sami kültür çevrelerinden geçtiğine işaret etmektedir.

İtalya kıyılarının bu içkiyle tanışmalarının, Yunanlıların batıya yaptıkları ilk deniz yolculukları sayesinde olabileceğini düşündüren de İtalyancaya giren ve Yunanistan kaynaklı olan “vinum” sözcüğüdür.

Buraya kadarki kısım tarihlendirilecek olursa; asmanın ilk olarak Kafkasyada ortaya çıkışı İ.Ö. 8-6 binler arasındadır. Yabani olan bu bitkinin İ.Ö. 6 binden sonra bağcılık yapılarak geliştirilmiş olduğu, şarabın ise toprak kapların yapılma tekniğinin icadından sonra (yaklaşık İ.Ö. 5500/5000) üretildiği sanılmaktadır. İ.Ö. 6 bin yılına ait olduğu tespit edilen, üzerinde üzüm salkımı olan bir büyük amfora Gürcistan’ın Tiflis şehrindeki müzede sergilenmektedir.

Ancak şarap kültürünün başlangıcı ve dünya kültürüne girişinin, İ.Ö 4000 lerde Hitit’ler vasıtasıyla olduğu kabul edilir. Bu kültüre ait bulunan en eski şarap kaplarından olan ve İ.Ö. 3 binin son çeyreğine tarihlenen, som altından şarap sürahisi ve ayaklı şarap kadehi Ankara’daki Anadolu Medeniyetleri Müzesi’nde bulunmaktadır.

* MYSİA : Anadolu’nun kuzeybatısını kapsayan bölge; Kuzeyde Marmara denizi (Propontis), kuzeydoğuda Çanakkale boğazı (Hellespontos), batıda Ege denizi, doğuda Bithynia ve Phrygia, güneyde Lydia ile sınırlıydı. (kabaca Çanakkale’nin Anadolu’daki kesimi, Balıkesir, İzmir’in Bergama ilçesi, Manisa’nın soma ve Kırkağaç ilçelerini kapsayan bölge.) Mysia, siyasal olmaktan çok Aiolis, Troas ve Bergama yöresini kapsayan bir coğrafi bölge konumundaydı. Homeros, bölgeye ismini veren Mysialıların Truva’nın bağlaşıkları olduklarını yazar. Heredotos, Karialılar’ın Mysialılar’ı kardeş ulus saydıklarını, Truva savaşından önce Trakya’ya ve Yunanistan’a akınlar yaptıklarını bildirir. Strabon da, Mysia dilinin bir ölçüde Lydia ve Phrygia dillerinin karışımı olduğunu belirtir. Bu bölge, Lydia, Pers, Bergama’nın egemenliğinde kaldıktan sonra, Roma’nın Asia eyaletine bağlandı (İ.Ö.129).

ASMA AŞISI

Bağcılıkta aşılar; Hastalıklara ve zararlılara dayanıklılık, tuza-neme-kurağa dayanıklılık, kirece dayanıklılık, ıslah çalışmaları ve çoğaltma gibi amaçlarla sıkça kullanılan, iki farklı materyalin kambiyum dokularının çakıştırılarak kaynaştırılmasına dayalı vegatatif bir çoğaltma yöntemidir ve asma kolay aşı tutan bitkilerden biridir.

Bağcılıkta yerinde aşılamada uygulanan en yaygın aşı çeşitleri şunlardır;

- Kalem aşıları (En fazla uygulanan aşılardır)
- Göz aşıları
- Yeşil aşılar

Aşıda başarının sağlanması;

1. Aşı materyalinin özelliklerine,
2. Aşı yapma tekniğine
3. Ortam koşullarına bağlıdır.

Anaçla kalemin uyuşması ön koşuldur. Aşıda kullanılacak anaç ve kalem iyi olgunlaşmış (odunlaşmış) olmalıdır. Pişkinleşmemiş kalemler yeteri kadar besin maddesi içermezler, bu nedenle aşılamada başarı düşük olur. İyi odunlaşmış çubuklar parlaktır ve çeşidin kendine özgü rengini alır. Bükülünce kabuk çıtırdayarak parçalanır. Öte yandan anaç ve kalem genç olmalıdır. Kalem iyi odunlaşmış olsa bile anaç çok yaşlı ise aşı zor tutar. Yerinde yapılacak aşılarda anacın baş parmak kalınlığında olması yeterlidir. Çoğunlukla anaçlar 2 yılda bu kalınlığa erişirler.

Aşı tekniği yönünden anaç ve kalemin kaynamayı sağlayacak dokularının çok sıkı temas etmesi gereklidir. Dokular ne kadar sıkı olursa, kaynaşma da o kadar kolay ve çabuk olur. Anaç ve kalemin kambiyum dokuları karşılıklı olmalı ve çakışmalıdır.

İki ayrı bitki parçası olan anaç ve kalemin tutması için sıcaklık, nem ve oksijene gerek vardır. Yara dokusu (kallus) oluşumu için ideal sıcaklık 24-29 ° C’dir. Aşı yapıldığında sıcaklık düşükse anaç ve kalem kaynaşma belirtisi göstermeden canlılıklarını koruyarak beklerler. Sıcaklık uygun hale geldiğinde kaynaşma başlar. Yüksek sıcaklıkta yara dokusu hızlı gelişir. Ancak gevrek ve zayıf dokulu olur. Düşük sıcaklıklarda ise (22-24 ° C) yara dokusu yavaş oluşur. Ancak sıkı yapılı ve dayanıklıdır. Sıcaklık 16-21 ° C olduğunda çok yavaş oluşan kallus dokusu, 15 ° C ve altında durur.

Yüksek oransal nem kaynaşma için gerekli diğer faktördür. Aşı yeri çevresinde oransal nem % 85 olmalıdır. Daha yüksek nem daha iyi sonuç verir. Arazide yerinde yapılan aşılarda, aşı yerinin neminin muhafazası için, aşı kalemi üzeri kalınlığı 5-8 cm olan ince toprakla (kümbet şeklinde) örtülür. .

Sağlıklı, kaliteli ürün veren ve verimli asmalardan alınan kalemler olgunlaşmış ve 1 yaşında olmalıdır. Aşı kalemleri yaprak dökümünden itibaren, gözler uyanıncaya kadarki dönemde alınabilir ve aşı zamanına kadar, nemli talaş veya kum içinde katlanarak, don olayının olmadığı serin bir yerde saklanabilir.

Kalem aşılarının yapılması için Şubat-Mart ayları uygundur. Yukarıda açıklanan iklim değerleri uygun olduğu sürece bu aşı zamanı Nisan ayı sonuna kadar da uzayabilir. Asmalara su yürüdüğünde, uyanma döneminde (hatta uyanmanın birazcık sonrasında) aşılama daha başarılı olur.

Bizim bağlarımızda uyguladığımız aşı çeşidi, aynı zamanda ülkemizde de bağcılıkta yerinde aşılarda en fazla yapılan aşılardan birisi olan yarma aşıdır.

YARMA AŞI : 1-3 yaşlı anaçların aşılanmasında en çok kullanılan ve en kolay olan aşıdır. Çapı 3 cm’ye kadar olan (yani aşağı yukarı baş parmak kalınlığı) anaçların aşılanmasında kullanılır. Anaç toprak seviyesinin biraz altından kesilir. Aşı baltası (yargıç) ile üzerine ağaç tokmakla vurularak 2-7.5 cm kadar anaç tam ortadan yarılır. Kalın anaçlarda bu yarığın uzun olmamasına dikkat edilmelidir. Aşı baltasının üçgen kısmı anacın ortasına sokulur. Aşı kalemi 1 veya 2 gözlü hazırlanır. Kalemin alt kısmı aşağıya doğru incelen bir kama gibi yontulur. Her iki taraftan açılan şev incelerek, kalemin ekseninin uç kısmında birleşmelidir. Kalemdeki yontulan bu kısmın uzunluğu anaçtaki yarığın uzunluğuyla eşit olmalıdır. Kalem yerleştirildikten sonra ne anaçta açılan yarıkta bir boşluk, ne de yerleştirilen kalemin yontulmuş kısmında açıkta kalan bir bölge olmamalıdır. Kalem ile anacın kambiyum dokuları aynı hizada olmalıdır. (Bu durumdaanacın kabuk kısmı ile kalemin kabuk kısmı da karşılıklıgelecektir.) Kalemdeki gözlerden altta olanın, anaçtaki yarığın dış tarafına bakacak şekilde yerleştirilmesine dikkat edilmelidir. Kalın anaçlarda 2 kalem takılabilir. Aşı bağı veya rafya ile sarılarak sıkıca bağlanır. Aşının üzeri gevşek bir toprakla örtülür. Aşıların hep aynı tarafına herek konulur.

Aşı Kaleminin Yontulması : Geçen yılki sürgünlerin dipten 2/3’lük kısmı kullanılmamalıdır. Bu gözler gelişmemiş olabilir ve gözler sürmeden kısa süre içinde dökülür. Sürgün 1-2 gözlü olarak kesilir. Altta kalacak göz dışa gelecek şekilde ve gözün 0.5 cm altından, her iki yandan yontulur. Uçta sıfıra düşecek şekilde kama şekli verilir. Kalemin dış tarafı kalın, içe gelecek yeri daha ince olacak şekilde hazırlanır. (Yukarıdaki çizimde iki kalemin konulması gösterildiği için, içe gelecek kısmı ile dışa gelecek kısmı arasında bir kalınlık farkına gerek yoktur.)

Aşı Sürgünü Bakımı : Aşının üstünü örten toprak hafif ve geçirgen olmalıdır. Aşının örtülmesi sırasında gerekiyorsa toprak altı kurtlarına karşı ilaçlama yapılmalıdır. (Biz yapmamıştık ve herhangi bir zararla da karşılaşmadık) Aşı sürgününün toprak yüzeyine çıkabilmesi için, yağışlardan sonra oluşacak kaymak tabakası kırılmalıdır. Aşı sürgünü toprak yüzeyine çıktıktan sonra sık bakım ister. Her aşı sürgünü için 1-1.5 m uzunluğunda herek gerekir. Aşı sürgünlerinden kuvvetli olanı 25-30 cm olunca hereğe bağlanır. Diğerleri dipten kesilir. Düzgün büyüyen dik bir gövde olması sağlanmalıdır. Aşı sürgünü çok hızlı (günde 3-4 cm kadar) büyür. Bu nedenle haftada bir kesmeyecek bir malzeme ile (ip, şerit, bez) hereğe bağlanmalıdır. Bu arada aşı sürgününde oluşacak koltuklar dipten itibaren makas veya düzgün kesen bir bıçakla temizlenir. Bunlar temizlenmez ve büyümelerine izin verilirse, ana sürgünün gelişmesi yavaşlar ve çalı görünümü alır. Aşı sürgününün boyu ilk telin geçirileceği yüksekliğe ulaştığında (bu yükseklik 75 -100 cm kadardır. Bizim bağlarda ilk tel 85 cm den geçiyor ve yan kollar bu seviyede oluşturulmuş durumda), taçlandırılacak kısımdan tepe alınır. Tepe alma gözün 1-2 cm üzerinden yapılır. Bu bölümde yapraklar normal büyüklüklerini almış olmalıdır. Aksi halde göz olgunlaşmamış olacağından sürmez. Koltuk alma sırasında taç yüksekliğinden çıkan koltuklara dokunulmaz. Sıcak bölgelerde tepe alma Mayıs sonu- Haziran ortası yapılabilir. (mesela biz Haziranın başında yapmışız. Bknz. sitede yandaki fotoğraflar. Zaten sürgünlerin hepsinin gelişmesi farklı olacağından, tepe alma işlemleri de aynı zaman denk gelmeyecek, aşağı yukarı 1 aya yayılacaktır.) Oluşturulacak terbiye sistemine göre yeterli sayıda koltuk sürgünü bırakılır. Telli terbiye sistemlerinde bu 2 adettir. Bunlar yaz sonuna kadar 2-4 m kadar uzar ve odunlaşırlar. Kış budaması sırasında terbiye şekline göre budanırlar.

Aşı sürgününde yapılacak bir başka bakım işi, boğaz kökü ve anaçtan çıkan sürgünlerin temizliğidir. Anaç ve kalem iki ayrı parça olduğundan birbirlerini atma eğilimindedirler. Bu nedenle de anaçlardan sürgün, kalemlerden kök oluştururlar. Anaçlardan çıkan sürgünler ilk zamanlarda elle çekilerek dipten koparılır. Kalem veya aşı yerinden çıkan kökler de bahar aylarında keskin bir bıçak yardımıyla dipten çıkarılırlar. İlkbaharda yapılmazsa yazın boğaz kökü temizliğinden kaçınılmalıdır. Aksi halde su alımı yetersizliğinden fidanlar sarsıntı geçireceklerdir. Bu durumda kök boğazı temizliği sonbaharda yapılmalıdır. İlk 2-3 yıl kök boğazı temizliği yapılan asmalarda ileriki yıllarda boğaz kökü temizliğine gerek kalmaz. Odunlaşan ve kökleşen dokular yeniden kök oluşturmaz.

Bağdaki aşı yöntemlerinden birisi olan "yarma aşı"nın nasıl yapılacağını anlattık. Tabii bir bağ tesis ederken mutlaka aşı yapılması gerekmiyor. Asma fidanları, istenilen çeşit aşılanmış olarak alınabilirler ve son zamanlardaki genel uygulama da bu yöne doğru gitmektedir.

Burada işin püf noktalarından birisi, mutlaka Amerikan asma anaçlarının kullanılmasıdır. Bu konuya girmeden önce durun size "püf nokta"sının hikayesini anlatayım; Bir zamanlar bir çömlek ustası varmış ve çok güzel çömlekler yaparmış. Bir genç gelmiş ve "ben senin yanında çıraklık yapmak ve bu işi öğrenmek istiyorum" demiş. Usta da "peki" demiş. Bir süre beraber çalışmışlar. Çamura şekil veriyor ve sonra da fırında pişiriyorlarmış. Kolay gelmiş bu iş genç adama ve çok geçmeden "ben bu işi öğrendim artık kendi başıma yapmak istiyorum" demiş ustasına. Ustası yine "peki" demiş ve çırak ayrılmış yanından ve kendine yeni bir atölye açmış. Başlamış çanak çömlek yapmaya. Fakat yaptıklarının hepsi pişirdikten sonra çatlıyorlarmış. Ne yaptıysa önleyememiş bunu. Çaresiz boynu bükük gitmiş ustasının yanına ve anlatmış durumu. Ustası fırına koyduğu çanak çömleklerin üzerinde oluşan kabarcıkları "püüfff, püfff..." diye üfleyerek söndürüyormuş ve böylece de çanak çömlekler çatlamıyorlarmış. İşte işin "püf noktası" da buradan geliyormuş.

Gelelim Amerikan asma anaçlarına ; 1800'lü yılların ikinci yarısında floksera Avrupa'daki bağların çok büyük bir bölümüne zarar vermiştir. Öyle ki Fransa'da bile şarap yokluğu çekilmiştir.(Floksera : İki floksera vardır. Köklerde yaşayan ve buralara zarar yapanlara kök flokserası, yapraklarda yaşayan ve yapraklara zarar verenlere de yaprak flokserası denir.

Kök flokserası oval veya armut şeklinde, sarımsı yeşil esmer, kırmızı kahverengine kadar değişen renklerdedir. Sırtında koyu renkli lekeler vardır. Ağız uzun bir emici hortum şeklindedir. Vücut uzunluğu 0,5-1,3 mm kadardır. Yaprak flokserasının boyu ise 1,5-1,7 mm arasındadır ve sarı renkli sırt kısmı lekesiz, emici hortumu daha kısadır. Flokseranın kanatlı ve kanatsız formları vardır.

Flokseranın değişik formları tarafından 4 farklı tipte yumurta bırakılır. Bir kısmı küçük, bir kısmı büyük olan bu yumurtaların bazıları döllenmiş, bazıları da döllenmemiştir. Yumurtalardan çıkan larvalar gözle görül(e)meyecek kadar küçüktür. Boyları 0,55 mm kadardır. Yeşilimsi sarı renkli olan larvalar 4 gömlek değiştirdikten sonra ergin olurlar.

Kök flokserasının köklerde beslendiği yerlerde emgi sonucu meydana gelen şişkinlikler görülür ve daha sonra bu şişkinlikler çürüyüp dağılırlar. Ardından yine aynı durumun tekrarı görülür ve bir noktadan sonra kökler görev yapamaz hale gelirler ve asma kurur.

Yaprak flokserası ise ise yeni açılan tomurcuklara girerek taze tomurcuk ve yaprakları sokup emerler. Bu noktalarda yaprak dokusu alt yüze doğru çıkıntılar yaparak şişkinlikler meydana gelir. Bu şişkinliklerin içinde flokseraları görmek mümkündür.

Floksera ile bulaşık olan bağlarda zamanla sürgünlerde genel bir durgunluk, omcada zayıflık, yapraklarda küçülmeler, sararmalar görülür. Boğum araları daralır. Çubuklar odunlaşamadıkları için kışın soğuktan etkilenirler. Floksera zararı sonucu asmaların zayıflamasına bağlı olarak, salkımlarda tanelerin seyrekleştiği, şekerlenme ve renklenmenin normal düzeyde olmadığı görülür. Omcalar birkaç yıl içinde ağır bir durgunluk göstererek kururlar.)

Bu zararlıya karşı çareler aranmış ve işte bu aşamada devreye, filokseraya dayanıklı oldukları anlaşılan Amerikan asma anaçları girmiş ve üzüm çeşitleri bu anaçlar üzerine aşılanarak yetiştirilmeye başlanmışlardır. Her ne kadar Amerikan asma anaçları flokseraya dayanıklı olsa da, bulaşık olan bölgelerde "floksera - anaç " ilişkisine dikkat edilmelidir. Ve bunun yanında;

Toprak- Anaç ilişkisi,
Anaç-Kalem ilişkisi,
Nematod-Anaç ilişkisi de gözetilmelidir.

Genellikle kullanılan Amerikan asma anaçları ve özellikleri;
5BB : Nemli, killi-tınlı ve killi topraklar için uygun bir anaçtır.Vejetasyon süresi kısa olduğundan kuzey bölgeler için uygundur.Kök ur nematoduna dayanıklıdır. Kökleri yüzlek ve yatay büyüdüğünden sıcak bölgeler için uygun değildir. Aşı tutma oranı oldukça yüksektir. Sathi ve nemli topraklar için uygundur. % 30-40 toplam, % 20’ ye kadar aktif kirece dayanıklıdır. Bu anaç üzerine yarma aşı yapıldığında aşı kaleminden fazla miktarda köklenme yaptığından, ya yonga göz aşısı tercih edilmeli veya aşı tuttuktan sonra ve kırağı tehlikesi geçtikten hemen sonra aşı yeri açılarak, buradaki kökler hemen temizlenmelidir. Aksi takdirde esas köklenme bölgesinde köklenme durur ve bu da asmanın kısa sürede kurumasına neden olur.

99R : Kuvvete getirir bir anaçtır. Dik büyümesi ve köklerin derine gitmesinden dolayı meyilli ve kıraç araziler için uygun bir anaçtır. % 30-40 toplam, % 17’ye kadar aktif kirece dayanıklıdır. Kökleri flokseraya dayanıklı olmakla birlikte yaprakları, yaprak flokserasına karşı çok hassastır. Ayrıca tuza karşıda oldukça hassas bir anaçtır. Üzerine aşılanan çeşidin olgunlaşmasını geciktirdiğinden kuzey bölgeler için tavsiye edilmemelidir. Arazide aşı tutma randımanı yüksektir.

110R : Çok kuvvetli bir anaçtır. Genel özellikleri 99R’ye benzemekle birlikte kurağa 99R’den daha dayanıklıdır. Kuvvetli bir anaç olması nedeni ile üzerine aşılanan çeşidin olgunlaşmasını geciktirir. Bu nedenle erkenci çeşitleri aşılamaktan kaçınılmalıdır. %30-40 toplam, % 17-19 aktif kirece dayanıklılık toleransına sahiptir.

140 Rugeri : Çok kuvvetli bir anaçtır. Dik büyür ve kurağa dayanıklıdır. Kuvvetli büyümesi nedeni ile vejetasyon süresi oldukça uzundur % 70 toplam, % 40 aktif kirece dayanabilmekle birlikte yaprak flokserasına hassastır.

1103 Poulsen : Ülkemizde son yıllarda kullanılmaya başlanan bir anaçtır. Kurağa oldukça dayanıklıdır. Nemli ve alt katmanları killi topraklar için tavsiye edilir. % 17-18 aktif kirece dayanıklıdır.

41B( Chasselas x Berlandieri ) : Vejatatif devrenin kısa olması ve arazideki yüksek kirece çok dayanıklı olması bu anacın en önemli özelliğidir. Toprak seçiçiliği yoktur. Sıcağa ve kurağa dayanıklıdır. Çok kuvvetli bir kök yapısına sahiptir. 41B dikimden itibaren birkaç yıl zayıf gelişme göstermesine karşın ileriki yıllarda kuvvetli bir anaç oluşturur ve üzerine aşılanan çeşitte iyi meyve tutumu sağlar. % 40 aktif kirece dayanıklıdır. Standart çeşitlerle uyumu çok iyidir.

420A : Vejetasyon süresi uzun bir anaçtır. Killi, kireçli, killi tınlı ve çakıllı topraklarda iyi geliştiği gibi, bakir ve kuvvetli topraklar için çok uygun bir anaçtır. Omega aşıda tutma oranı düşük olmasına karşın arazide aşı tutma randımanı yüksektir. Üzerine aşılanan çeşitlerde olgunlaşmayı 3-4 gün erkenleştirdiğinden erkenci çeşitler için tavsiye edilir. % 30-40 toplam, % 20’ye kadar aktif kirece dayanıklıdır. Tek dezavantajı bazı çeşitlerle uyuşmazlık göstermesidir.

Anaç Özellikleri Tablosu;

ANAÇ	GELİŞME KUVVETİ	FLOKSERAYA DAYANIM	NEMOTODLARADAYANIM	KURAKLIĞA DAYANIM *	AKTİF KİRECE DAYANIM (%) **	TUZA TOLERANS ***
41B	Zayıf-Orta	Yüksek	Düşük	Orta	40(Çok Yüksek)	Çok Duyarlı
420A	Zayıf-Orta	Yüksek	Düşük	Düşük	20 (Yüksek)	Duyarlı
SO4	Kuvvetli	Yüksek	Yüksek	Düşük	17(Yüksek)	Orta
5BB	Zayıf-Orta	Yüksek	Orta-Yüksek	Düşük	20(Yüksek)	Duyarlı
1103 POULSEN	Kuvvetli	Yüksek	Yeterli	Yüksek	17(Yüksek)	Orta
1613C	Kuvvetli	Orta	Yüksek	Zayıf-Orta	Düşük	Orta
110R	Kuvvetli	Yüksek	Yeterli	Çok Yüksek	17(Yüksek)	Duyarlı
140 Ru	ÇokKuvvetli	Yüksek	Orta-Yüksek	Çok Yüksek	20 Yüksek)	Duyarlı

* Kurağa Dayanıklılık : Asma anaçlarının kurağa dayanmaları bir çeşit özelliği olup, adaptasyon üzerine etkili olmaktadır.Amerikan Asma Anaçları aşısız olarak büyüdüklerinden kurağa karşı daha dayanıklıdır.Aşılandıktan sonra bu dayanıklılık azalır. Çünkü vinifera çeşitlerinde yaprak dokusu farklı olduğundan evapotranspirasyonla su kaybı daha fazla olmaktadır.Eğer kurak bir arazide bağ kurulacaksa ve sulama imkanı yoksa mutlaka kurağa dayanıklı anaçlar ile bağ kurulmalıdır.

** Kirece Dayanıklılık : Anaçların adaptasyonunda topraktaki toplam ve aktif kirecin çok büyük etkisi vardır. Özellikle aktif kireç oranı büyük önem taşır. Çünkü topraktaki toplam kireçten çok, bunun suda eriyebilen ve aktif kireç olarak adlandırılan oranı önemlidir. Topraktaki aktif kirecin fazla olması kireç klorozunu arttırır. Topraktaki toplam kirecin kurak yerlerde bir sorun yaratmaması yanında, yağışlı bölgelerde topraktaki toplam kireç suda eriyerek aktif kirece dönüşür. Bu da diğer besin maddelerinin alımını etkiler. Nemli topraklarda kireç oranı az bile olsa aktif hale gelebileceğinden asma için zararlı olabilir.

*** Tuzluluğa Dayanıklılık : Toprakta asma tarafından absorbe edilen ve verim üzerine etkili olan bir çok bileşik madde vardır. Bu maddelerin bir kısmı tuz olarak isimlendirilir. Bunların bir kısmının toprakta bulunması bitki için gerekli olmakla birlikte aşırı oranda bulunması, besin ve su alınımını yavaşlatması nedeni ile hem asmanın büyümesini durdurur hem de asma da yarattığı gerilim, verim ve üzüm kalitesini düşürür. Bu nedenle toprak bünyesinde veya sulama suyundaki tuz miktarı büyük ölçüde önem arz eder. Besin ortamında çözülebilir tuzların varlığı bitki büyümesini genel olarak iki yolla etkiler:

1. Zehir etkisi yaparak

2. Fizyolojik kuraklık yapması; Amerikan Asma Anaçları içerisinde tuzluluğa en hassas anaç 41B ‘dir.

Neme Dayanıklılık : Topraktaki durgun suyun dolayısıyla nemin fazla olması ve asma köklerinin uzun süre bu ortamda kalması apofleksi denilen ani ölümlere neden olur. Köklerin devamlı su içinde kalması bu organların oksijen alınımını engeller ve su ile mineral alımı da düşer. Zamanla kökler üzerinde kalın, yumuşak bir doku oluşur ve kalınlaşır. Kökler üzerinde uzunlamasına derin lekeler gözlenir. Fazla nem gelişme sırasında olursa külleme ve mildiyö hastalıklarına karşı hassas bir durum oluşur. Olgunlukta şeker oranının düşmesine ve salkımların çürümesine neden olabilir. Bu durum geçirgen olmayan (killi) ve taban topraklarda görülür. Bu olumsuz faktörleri ortadan kaldırmak için eğer bağ sulanıyorsa sulamaya dikkat edilmeli ve yağış fazla ise drenaj sistemi kurulmalıdır. Fazla suyu tüketmek bakımından ara bitkisi dikmek de bir önlemdir.

BUDAMA

Budama; asmalarda büyüme ve gelişme ile verimlilik ve kalitenin dengeli bir şekilde düzenlenerek, bağlardan sağlanan yararın en üst düzeye çıkarılması amacıyla, canlı toprak üstü organları, özellikle bir yaşlı dallar ve sürgünler üzerinde gerçekleştirilen kısaltma, çıkarma ve seyreltme gibi işlemlerdir. Bağcılıkta özellikle kış budaması önem taşır. Budamayla; gelişmeye bırakılacak gözlerle, bunlardan oluşacak sürgünlerin, salkımların sayı ve yerleri belirlenir. Terbiye şekli budama ile oluşturulur ve oluşturulan bu terbiye şekli budamayla korunur veya değiştirilir. Asmada budama her yıl mutlaka yapılması gereken önemli kültürel bir işlemdir.

Kış Budamaları :

Budanacak bir asmanın üzerinde, bir yaşında olan birçok sürgün (dal-çubuk) vardır. Budama ile bu çubukların bazıları tamamen dibinden kesilir. Bazı çubuklar da (budamanın çeşidine göre değişmekle birlikte) 2-3 göz bırakılarak kesilirler. Kesilecek ve bırakılacak çubukların özellikleri(ürün çubuğu olması veya yedek olarak bırakılması özelliği gibi) ile bırakılacak çubuk miktarı, budamanın en önemli öğeleridir. Bırakılacak çubuklar iyi olgunlaşmış olmalıdır. Böyle çubuklar erken olgunlaşır. Kabukları parlaktır ve bükülünce çatlar. Yeterli besin maddesi içerirler. Tam olgunlaşmış çubuklarda ise bu özellikler aksine sahiptirler. Asma tacının altında güneş görmeyen, boğum araları uzun olan sürgünler ile yaşlı kısımlardan çıkan obur sürgünleri zorunlu olmadıkça kullanılmamalıdır.

20.03.2005

Bir yıl önce dikilmiş ve aşılanmaya hazır olan Amerikan asma anacı

Anaç toprak seviyesinin biraz altından kesiliyor

Anaç toprak seviyesinin biraz altından kesilmiş durumda

Yarma aşıda kullanılacak aşı kalemi hazırlanıyor

Aşı çakısı, yontulmuş bir aşı kalemi ve örnek aşıda anaç yerine kullanılacak olan gövde.

Yontulmuş aşı kaleminin yandan ve önden görünüşü. Dar kenarın görünmeyen öbür tarafında incelik sıfıra yakındır.

Anaç çakıyla yarılmış durumda. Ve aşı kaleminin anaca yerleştirilmesi.

Aşı kalemi anaca yerleştirilmiş durumda. Kalemde alttaki göz dışa gelmiş ve kalemin kabuk kısmıyla, anacın kabuk kısmı aynı hizaya gelmiş ve çakışmış durumda. Anaç ile aşı kalemi aynı kalınlıkta olmadığından aşının arka tarafında kalan bir miktar boşluk da yukarıda görülmektedir.

Anaç ve kalemin birbirlerine sıkıca temas etmeleri için aşı bağı ya da rafya ile bağlanırlar. Biz bildiğimiz pamuk ipliğini kullandık. Zaten bir süre sonra toprak içinde çürüyüp kopacaklar. Aşının bağsız ve bağlı olarak yandan görünüşü.

Kalem anaca yerleştirildikten sonra kalem ve anacın kabuklarının çakıştığı tarafın diğer yüzünde bir miktar açıkta yer kalacağından, buranın nispeten biraz kapanması ve oraya toprak gitmemesi için aşıcı (yani babam) oraya bir miktar pamuk sıkıştırıyor.(Bağlarımızda yaptığımız aşılarda tutma oranı % 97- 98 'dir.)

Aşı kalemi anaca yerleştirilmiş ve etrafı pamuk ipliği ile sarılmış durumda. Aslında bu iş için rafya kullanılıyor. Ancak pamuk ipliği de rafya gibi bir süre sonra toprağın içinde çürüyecek ve oradan uzaklaşacak. (Olması gerektiği gibi...)

Aşı tamamen toprak altında kalacak şekilde, üzeri toprakla kapatılıyor.

26.04.2005
Aşılamadan 35 gün sonra,aşılar filizlenmiş ve topraktan çıkıyorlar

27.04.2005
Bir yandan da beton direkler dikiliyor

23.05.2005
Direklerin alt sıradaki (ilk sıra) telleri çekiliyor

23.05.2005
Topraktan çıkan filizlerin fazlaları ve ana gövdeden çıkan filizler kesiliyor, sadece ana gövde bırakılıyor

Sadece ana gövde bırakılmış ve doğru büyümesi için bir çubuğa bağlanıyor

04.06.2005
Ana gövdenin ucundaki filiz kesilir. Tel hizasından, gövdedeki iki filiz yanlara doğru tele bağlanarak,iki kol oluşması sağlanır

12.06.2005
Telin üzerinde yanlara doğru oluşmakta olan kollar görülüyor

İkinci ve üçüncü kat tellerin geçirileceği V şeklindeki demirler direklere takılırken

02.07.2005
İkinci sıra telleri çekiliyor

30.07.2005
Aşılamadan 4 ay sonra
Asmanın yan kolları oluşmuş durumda. Bu yan kollar birinci sıradaki telin üzerinde tutunuyorlar.Yukarıya doğru büyüyen filizlerin de ikinci sıradaki tellere tutunduğu görülüyor. İkinci yıl üst telin yukarısına bir sıra daha tel çekilecek ve filizler daha yukarıya tutunacaklar.

2011-07-18T08:24:00.000-07:00

DÜNYA BAĞCILIĞI

TÜRKİYE BAĞCILIĞI

Tarım 2003 yılındaki Yüzdelik

BÖLGELER	ÜRETİM ALANI (ha)	YÜZDELİK DİLİMİ (%)
Ortakuzey	36 187	6.7
Ege	174 698	33.0
Marmara	27 462	5.8
Akdeniz	103 172	19.5
Kuzeydoğu	1 899	0.3
Güneydoğu	70 260	13.2
Karadeniz	1 050	0.2
Ortadoğu	37 709	6.5
Ortagüney	98 598	15.3

Toplam	530 000

YILLARA GÖRE BAĞ ALANLARI

YIL	ALAN (ha.)
1985	625
1986	600
1987	590
1988	590
1989	597
1990	580
1991	586
1992	576
1993	567
1994	567
1995	565
1996	560
1997	545
1998	541
1999	535
2000	535
2001	525
2002	530
2003	530
2004	520

Yine aynı sitede üretim değerleri olarak aşağıdaki bilgiler yer almaktadır;

ÜZÜMLER
ÜRETİM (ton)

Üzüm (Toplam)
3 500 000

Üzüm(Sofralık çekirdekli)
1 500 000

Üzüm(Sofralık çekirdeksiz)
400 000

Üzüm(Kurutmalık çekirdekli)
350 000

Üzüm(Kurutmalık çekirdeksiz)
880 000

Üzüm(Şaraplık)
370 000

Madem istatistiklerden gidiyoruz, şöyle de bir durum var;

%2.5 nireee, %10.57 nireee diyesi geliyor insanın:) Ya istatistik bilgilerde bir problem var ya da üzümler şaraplık olarak yetiştiriliyor, sofralık olarak da satılıyor:))

ASMANIN KÖKENİ VE TARİHİ

Asmanın anayurdu, Hazar Denizi’nin güney kıyısında yer alan sık ağaçlarla kaplı bölgedir. Bu sık ormanda, kol kalınlığındaki gövdesiyle asmanın, kıvrıla kıvrıla ulu ağaçların tepelerine dolandığı, sürgünlerini o ağaç tepesinden bu ağaç tepesine uzatıp ya da yüklü salkımlarını sarkıtarak insanı cezbettikleri tasvir edilmiştir. Phasis’teki Kolkhis’te, Kahetia (Gürcistan’da bir bölgenin tarihi adı. Tiflis’in doğusunda, Kura ve Alazan ırmakları arasında), Mingrelia (Gürcistan’ın batı kısmının eski adı, bugünkü Abhazya), İmeretia ( Gürcistan’da dağlık bölge) ve Ermenistan’da, Kafkasya, Ağrı Dağı ve Toroslar arasında, Yunan ve Roma kaynaklı yazılardan; üzüm bağlarının dört yöne göre yol yol bölünmesi (limes decumanus – doğudan batıya ) ve güneyden kuzeye sınır çizgisi çekilmesi suretiyle yetiştiricilik yapıldığı, amforaların ziftlenmesi ya da kireçlenmesi, önce çotuğun sonra da şarabın toprağa yerleştirilmesi gibi işlemlerin yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu bölge, turunç sarısı rengi, insanı mest eden kokusuyla, şurup gibi tatlı üzümlere, suyu yoğun lal renginde olan ve “erken olgunlaşan ve iri” (sapiranica praecox) denilen en has Kahetia asmasına ev sahipliği yapardı.

(Sami : Hz. Nuh’un oğlu Sam’dan türediklerine inanılan ve aralarında dil yakınlığı bulunan çeşitli kavimlerin toplandığı kol.-Büyük Larousse-)

ASMA AŞISI

Bağcılıkta yerinde aşılamada uygulanan en yaygın aşı çeşitleri şunlardır;

- Kalem aşıları (En fazla uygulanan aşılardır)
- Göz aşıları
- Yeşil aşılar

Aşıda başarının sağlanması;

Toprak- Anaç ilişkisi,
Anaç-Kalem ilişkisi,
Nematod-Anaç ilişkisi de gözetilmelidir.

Anaç Özellikleri Tablosu;

ANAÇ	GELİŞME KUVVETİ	FLOKSERAYA DAYANIM	NEMOTODLARADAYANIM	KURAKLIĞA DAYANIM *	AKTİF KİRECE DAYANIM (%) **	TUZA TOLERANS ***
41B	Zayıf-Orta	Yüksek	Düşük	Orta	40(Çok Yüksek)	Çok Duyarlı
420A	Zayıf-Orta	Yüksek	Düşük	Düşük	20 (Yüksek)	Duyarlı
SO4	Kuvvetli	Yüksek	Yüksek	Düşük	17(Yüksek)	Orta
5BB	Zayıf-Orta	Yüksek	Orta-Yüksek	Düşük	20(Yüksek)	Duyarlı
1103 POULSEN	Kuvvetli	Yüksek	Yeterli	Yüksek	17(Yüksek)	Orta
1613C	Kuvvetli	Orta	Yüksek	Zayıf-Orta	Düşük	Orta
110R	Kuvvetli	Yüksek	Yeterli	Çok Yüksek	17(Yüksek)	Duyarlı
140 Ru	ÇokKuvvetli	Yüksek	Orta-Yüksek	Çok Yüksek	20 Yüksek)	Duyarlı

1. Zehir etkisi yaparak

2. Fizyolojik kuraklık yapması; Amerikan Asma Anaçları içerisinde tuzluluğa en hassas anaç 41B ‘dir.

BUDAMA

2011-07-18T08:22:00.002-07:00

Avokado Aşılama Teknigi Resimli Anlatım

Avokado Aşılama Teknigiyle İlgili Yazımı Avokado bölümü 7 Sayfada bulabilirsiniz.
Kendinizde benim aşı uygulamam gibi aşı işlemini yapmanız için yardımcı olacak resimler ekledim buraya.
Sadece sizden istedigim eme saygı duyup kendi sitenize kopya almamanızdır. Aşının nasıl yapıldıgını ögrenmeniz için kendi arşivimden kendim aşı yaptıgım resimlerden örnektir. Emegime saygı duyacagınıza inancım tamdır.

Özel Not :Aşı Zamanı Mart 21 ve 28 tarihleri arasındadır.

Aşı yapmak göz estetik ve el becerisine dayalı bir sanattır. Aşının fidana birebir denk gelmesi ve hijenik bıcak ve aletlerle yapılması gerekir.

2011-07-18T08:22:00.001-07:00

Aşı ile Üretim

Bitkilerin, sus bitkilerinin ve bilhassa meyve ağaçlarının üretilmesinde kadim tarihten beri uygulanan bir metodtur. Doğada, ormanlarda dalların birbirine sürtünmeleri sonucu kendiliğinden oluşan bir çeşit aşılanmanın, ilk insanlar tarafından görülerek meyve ağaçlarının iyileştirilmesinde kullanılmaya başladığı düşünülmektedir. İyi nitelikli bir ağacın tohumu, ya da bir meyvenin çekirdeği ekilse, sonuçta o bitkinin özelliklerini taşımayan değişik bir bitki elde edilir. Bunun sebebi, bunların çoğunun hibritlerinden, melezlerinden elde edilmiş olmasındandır.

Bu sebepten çekirdekle yapılmak istenen üretimde nitelikleri değişerek asıllarına (anacına) çeken başka çeşitler ortaya çıkacaktır. İşte bu sebepten, aşılama veya çelikleme metodları ortaya çıkmıştır. Çelikle ve aşılama ile yapılan üretimlerde o bitkinin özellikleri bozulmadan devam eder.

Aşı ile üretim en emin ve çabuk sonuç alınan bir tekniktir. Aşı için bir ANAÇ ve bir de DAMIZLIK AĞAÇ veya fidan gerekir. Özerine aşı yapılacak ağaç veya fidana ANAÇ; kendisinden ası kalemi almana ise DAMIZLIK AĞAÇ denir.

Aşının ya da aşılama tekniğinin bir çok türü var ise de bunları iki ana grupta toplamak mümkündür

1- Göz Aşısı veya Yaprak Aşısı
2- Kalem Aşıları

Göz Aşısı veya Yaprak Aşıları:

Adi Göz Aşısı (Yaprak aşısı. Boru Aşısı ve Kabuk Aşısı'dır.

En çok kullanılanı Adi Göz Aşısı veya Yaprak Aşısıdır. Bu aşı ilkbahar sonu-yaz başlangıcında ve bir de sonbahar da olmak üzere iki mevsimde yapılır.

Bunlardan Mayıs-Haziran aylarında yapılan göz aşısına "Sürgün Göz Aşısı" ve Eylül-Ekim aylarında yapılanına da "Durgun Göz Aşısı" denir.

Sürgün göz aşısı kışa kadar büyüme yaparken Durgun Göz Aşısı latent devresine girip kışı öyle geçirir ve ancak ilkbahar da sürmeye başlar. Bu suretle daha kuvvetli büyür. Yaz dönemi kısa süren bölgelerde don rizikosu sebebiyle Durgun Göz Aşısı yapmak isabetli olur.

Göz aşısı için Damızlık ağacın yıllık sürgünlerinin olgunlaşmış olanları seçilir. Kesilen bu parçanın yapraklan, saplarının yarısı kalacak şekilde koparılır. Göz'ü çıkarmak için sürgün elde ters tutulur. Aşı çakısı ile göz hafifçe kesilir. Kendisine aşı yapılacak olan Anacın yumuşak kabuklu bir yerinde çakı ile (T) harfi seklinde bir çizgi yapılarak, kabuk, çakının ucu ile hafifçe kaldırılır (açılır) ve açılan bu yarığa evvelce hazırlanmış Göz yerleştirilir. Gözün dışarda kalan kısmı kesilerek atılır. Rafya ile sıkıca bağlanır. 15 gün sonra rafya çözülür veya kesilip atılır. Rafya yerine ince soyulmuş dut veya söğüt dalları da bağ olarak kullanılabilir.

Boru aşısı Ceviz, kestane, sakız gibi ağaçlara uygulanır. Boru aşısı için Damızlık kaleminden, üzerinde bir göz bulunan bir kabuk parçası boru şeklinde çıkarılır. Anac'ın tepesi kesilerek uygulanacak kısmın kabuğu soyulur, boru şeklindeki kabuk buraya geçilir. Gene rafya ile bağlanır.

Kalem aşıları Bahçe ve Süs Bitkileri ile meyve ağaçlan için uygulanır. Yüksek boylu süs bitkilerine PENDULA (Sarkık) formlu taksonlann aşılanması bu metodla yapılır. Morus'a Morus pendula, Betula'ya Betula ' alba Pendula, Fagus silvatica Pendula, Fagus'a Fagus silvatica Pendula gibi... Özerinde birkaç tane tomurcuk (göz) bulunan gövdeye Kalem denilir.

Kalem aşılarının çeşitleri :
Bindirme ve kopulasyon. Yanaştırma, Yarma, Kabuk aşısı

Bindirme veya kopulasyon Aşısı : Aşılanacak olan Anac'ın çapı kadar kalınlıkta seçilen damızlık kalemi, birbirine yapışacak şekilde ve eğik olarak kesilirler Bu kesilen yüzeyler birbiri ile iyice çakışacak şekilde birleştirilerek sıkıca bağlanır. Bu tarz aşılanmanın mevsimi Mart-Nisan aylarıdır.

Castanea, Clematis, Coraus, Cratae-gus, Malus, Pirus, Syringa,Ulmus, Weigelia cinslerinin türleri ve alt türlerine uygulanır.

Yanaştırma Aşısı : Tohumdan üretilmesi halinde bazı özellikleri kaybolan süs bitkilerinden, kısa zamanda büyük ve sağlıklı bir birey elde etmek için uygulanır,

örneğin : Picea abies Engelmannili glauca uygulaması gibi. Aşının vetasyon periyodunda yapılması lazım gelir.

Bu suretle aşının yarasının kapanması çabuk olur. Yanaştırma metodunda, Anaç ile Damızlık bireylerin birbiri ile yapışacak yüzeyleri Kambiyum tabaklanna kadar açılıp her ikisinin açılan yüzeyleri üst üste getirilip sıkıca bağlanır. Yaranın hava almaması için de macunlanır.

Yarma Aşı :

Bu aşı genelde tepe seviyelerinde yapılır. Yarma aşı yapılacak ağaçlar yaslı ve kuvvetli olmalıdır.Çiftçilerimiz bu aşıyı çok iyi bilirler.

Aşılanacak Anacın tepesi düz bir şekilde kesilir. Kesilen yüzey keskin bir bıçakla düzeltilir ve pürüzleri giderilir. Daha sonra özel Aşı Baltası ile ve ağaç tokmakla vurularak anaç ortasından yarılır. Aşı kalemlerinin uçları sivriltilerek, daha doğrusu inceltilerek, anaçta açılan yangın karşılıklı iki tarafına iki kalem yerleştirilir. Rafya ile bağlanıp aşı macunu sürerek yara yerleri örtülür. Böylece aşının çabuk tutması temin edilmiş olur.

Latent döneminde Hibiscus syriacus (Ağaç hatmi), Camelia, Viburnum (Karto pu), Larix (Melez), Vitis (asma), Abies (Köknar), Cedrus (Sedir), Pinus (Çam) cinslerinin tür ve alt türlerine uygulanır.

26-07-2005

2011-07-16T11:12:00.000-07:00

Aşının Tutmasını Etkileyen Faktörler
Kalem ve anaç birbirleriyle uyuşur olmalıdır: Tersi olduğunda uyuşmazlık söz konusudur. Uyuşmazlık olduğu durumda iki birey parçasının birleştiği aşı noktasında kaynaşma ya hiç olmaz veya yetersiz olur. Bu durumda aşı noktasında şişme gözlenir ve bu yerden aşı kolaylıkla kırılabilir. Aşılı fidanda bodurlaşma olur ve sağlığı bozularak yaprakları sararır. Anaç ve kalem arasında büyüme farklılıkları gözlenir ve bir iki yıl içinde aşılı fidan ölür. Bitkiler, botanik akrabalık ilişkileri bakımından birbirlerine ne kadar yakın olurlarsa uyuşma olasılığı o kadar yüksek olur. Bunun için sırasıyla aynı klon, aynı alt tür içinde olan aşılamalarda başarı şansı çok yüksektir. Aynı cinsin ayrı türleri arasında ise aynı familyaya ait olsalar da cinsler arasındaki uyuşmazlık dolayısıyla başarı şansı düşük olmaktadır.
Bitki türlerinde, aşıdaki başarı türlere göre değişmektedir: Bazı türlerde aşının tutma olasılığı düşüktür. Örneğin, meşe ve kayınlar çok güç aşılanır. Bazı türlerde ise
başarı çok yüksektir.
Anaç kaliteli, kuvvetli ve genç bir fidan olmalıdır: Tohumdan yetişmiş anaç,
vejetatif yollardan üretilmiş fidana göre daha çok tercih edilir.
Kalemler uygun zamanda alınmalı ve aşı uygun zamanda yapılmalıdır: Kalem aşıları için en uygun aşılama zamanı yaz aşısı dışında, ilkbaharda anaçta kök faaliyeti başlayıp kalemde gözlerin henüz uyku hâlinde olduğu zamandır. Bunun için kalemler daha önce soğuk depolara alınarak saklanbileceği gibi, anaçlar da saksılara dikilerek seralara alınıp daha erken aktif hâle gelmeleri sağlanabilir.
Kalem ve anacın kambiyumu mümkün olduğunca sıkı bir şekilde üst üste gelmelidir. Böylece kaynaşma daha çabuk olur. Çünkü iki parça arasındaki açıklığı doldurmak üzere kallus kolaylıkla oluşur ve yara hızla kapanır. Böylece her iki parçanın iletken dokuları arasında hızla kaynaşma sağlanmış olur. Bu yolla kalem, su ve besin maddesi ihtiyacını anaçtan birbirleriyle en kısa zamanda ilişkiye geçen iletken dokularla kolayca karşılar. Bunun için anaç ve kalemde açılan kesitler ne kadar birbirine benzer olursa o kadar kambiyumların üst üste gelme şansı artar.
Aşı yeri, aşılamadan hemen sonra uygun bir macunla kapatılmalıdır. Bu şekilde aşı yerinde kuruma ve çeşitli enfeksiyon tehlikeleri önlenmiş olur. Macunlamadan önce her iki parçanın sıkı bir şekilde lastik, plastik veya rafyadan oluşan bir bantla sarılması gerekir.
Aşılamadan sonra uygun bakım ve özen gerekir. Özellikle anaçtan çıkan sürgünler azaltılarak anaçla kalem arasındaki özsu sirkülasyonunun yeterli olması sağlanır.. Tutmuş aşılı fidanların dış koşullara alıştırılmaları gerekir. Yörelere ve o yılki hava koşullarına göre değişmekle birlikte aşılı fidanlar haziran ayı başından itibaren açık havadaki yerlerine alınabilirler. Fidanlara haziran, temmuz ve ağustos aylarındaki fazla sıcaktan korumak için gölgeleme yapılır. Ancak aşılı fidanlar kesinlikle günün her saatinde gölge altında tutulmamalıdır..
Hava, nem ve sıcaklık şartları uygun olmalıdır. Aşılamada çevresel şartların uygun olması aşının tutması için çok önemlidir. Örneğin iğne yapraklılarda aşılama öncesinde (aşıya başlamadan bir iki hafta önce) sera ısısı +200C ile +250C’ye yükseltilerek aşılanacak fidanların 15-20 günde uyanması sağlanmalıdır.
Isının gün boyunca aşırı değişikliğe uğramamasına özen gösterilmeli,:sera ortamının en soğuk saatlerde bile +100 C’nin altına düşmemesine özen gösterilmelidir. Aşıyı izleyen günlerde, aşı kalemlerinin su kaybının en aza indirilmesi için sera içindeki nisbi nem oranı %70-80’den aşağı düşürülmemelidir.
Havalandırma günün en sıcak saatlerinde ve fidanlara uzak bir noktadan yapılmalıdır.
Güneşli günlerde her gün, kapalı günlerde günaşırı yapılmalıdır.
Nisbi nem oranının yüksek havanın kapalı ve yağışlı olduğu günlerde havalandırma sistemi açık tutulabilir. Güneşli sıcak günlerde sera içi sıcaklığı hava sıcaklığının üzerine çıkabilir. Bu durumda sera içi gölgeleme perdeleri, sera çatısına kireç (+üstübeç) sürülmesi ve seranın dışardan sulanması gibi pratik önlemler alınmalıdır
 Kalem veya gözün anaca doğru takılmış olması gerekir. Ters takılmış kalem veya göz olması hâlinde aşıda tutma görülmez.
 Aşının başarı oranı; Bitkinin türü, koşullara uygun aşılama yönteminin seçimi ve deneyimli bir aşıcı ile daha da yükselir.
 Kalem ve gözün hastalık etmenleriyle (özellikle virüsler) bulaşık olması, aşıda başarıyı azaltır. Bu yüzden virüssüz ağaçlardan ve omcalardan(bağ kütüğü) kalem alınması, aşıya başlamadan önce fidan üretim materyallerinin mantari ve bakteriyel hastalık etmenlerine karşı dezenfekte edilmesi gerekir.
Aşılamanın Sınırları
İki farklı bitkinin başarılı bir şekilde aşılanması her zaman mümkün değildir. Botanik olarak bitkilerin birbiriyle bağlantılı olması her zaman başarıyı garanti etmemektedir. Bu konuda uzun yılar boyunca elde edilen pratik uygulamalar en iyi rehberdir. İki tür
birbiriyle başarılı bir birliktelik oluşturmuyorsa uyuşmazlıktan söz edilir. Genel bir kural olarak sınıflandırmada bitkiler birbirine ne kadar yakın ise başarı şansı o kadar yüksektir. Ticari olarak bu işi yapan işletmeler açısından bakıldığında; aşılama sürekli kambiyum oluşturabilen bitkiler ile sınırlıdır. Orman bitkilerinde, farklı familyalar arasında başarılı bir aşılama bildirilmemiştir. Kısacası, bir meşe(Fagaceae) ağacıyla akçaağacın (Aceraceae) başarılı bir şekilde aşılanması mümkün değildir.
Aynı familya içerisindeki cinsler arasında aşılama mümkündür, bununla birlikte aşılama sayısı sınırlıdır.. Aynı türlerin çöğürleri ve klonları ile yapılan çalışmaların hepsinde aşılama başarı ile sonuçlanır; bununla birlikte uyuşmazlık problemleri de yok değildir. Pseudotsuga tnenziesii (Douglas çamı) klonu, Quercus palustris Sovereign(meşe türü), ve Acer rubru (çam türü) çeşitleri aşılamalarında başarısızlıklar görülmüştür. A. rubrun ve A. rubruni çöğür anaçlarındaki uyuşmazlık problemleri, bu çeşitlerin çelikle çoğaltılması yoluna gidilmesine neden olmuştur.
Uyuşmazlık Nedenleri
Daha önce de bahsedildiği gibi, çok yakın akraba bitkiler birbiri üzerine aşılandığı
zaman aşı yerinde mükemmel bir kaynaşma meydana gelmektedir.
Bitkiler arasındaki akrabalık derecesi azaldıkça buna bağlı olarak kaynaşma durumunda bir kötüleşme görülmektedir. Akraba olmayan bitkiler arasında genel olarak herhangi bir kaynaşma meydana gelmemektedir. Ancak pratik uygulamalarda istisnai durumlar söz konusudur. Bazen anaç ve kalem arasındaki kaynaşma ilk yıllarda normal olarak görüldüğü hâlde aşılamadan bir süre sonra, herhangi bir mekanik etki ile anaç ve kalem birbirinden oldukça düzgün bir yüzeyle ayrılmaktadır. Bazı hâllerde bitki birkaç hafta veya yıl normal olarak gelişir ve daha sonra kalem kuru veya aşı noktasından kırılır. Bazen ise aşı hiç tutmaz. İşte bahsedilen hiç tutmama veya sonradan kurumalarda etkili olan mekanizma uyuşmazlıktır. Yani iki bitkinin sağlıklı ve düzenli olarak gelişip bir bitki oluşturamamasına uyuşmazlık denmektedir. Uyuşmazlıkta en önemli faktör akrabalık derecesidir. Uyuşmazlık tam veya kısmi olabilir. Tam uyuşmazlıkta anaç ve kalem arasında hiçbir kaynaşma meydana gelmez. Kısmi uyuşmazlıkta ise kalem ve anaç elemanlarının bazı doku kısımları arasında kaynaşma meydana gelebilir.
Uyuşmazlık Belirtileri
 Aşı noktası hiç bir zaman kaynaşma göstermez.
 Aşı noktasının sadece küçük bir kısmında kaynaşma gözlenir.
 Aşı başta tutmuş gibi gözükür fakat sonrasında bitki ölür.
 Aşılı kısımda besin maddesi düzensizliği ya da eksikliği semptomları gözlenir.
 Aşı bodur ağaç oluşumu ile sonuçlanır.
 Anaç ve kalem farklı gelişme gösterirler veya aşı noktasında tıkanmalar gözlenir.
 Uyuşmazlık, doku sistemlerinin yozlaşmasına neden olur, depo maddelerinin düzensiz dağılımından dolayı erken yaprak dökümleri gözlenir. Aşı uyuşmazlıklarının oluşumu hakkında kesin bir şeyler söylemek mümkün değildir, ancak genetik farklılıklar ve hastalıklar (virüs ve mikoplazma) önemli etmenlerdir.
Yukarıda sayılan belirtilen bir veya birkaçının görülmesi aşı kombinasyonunda mutlaka uyuşmazlık olduğunu göstermez. Çünkü bu belirtilerden bazıları çevre şartlarından
kaynaklanabilmektedir. Örneğin su veya bazı temel besin maddelerinin eksiklikleri, hastalık ve zararlıların etkileri veya aşı tekniğinin yanlış olarak uygulanması durumunda da yukarıda sayılan durumlar ile karşılaşmak mümkündür. En güvenli belirti, kalemin aşı noktasından düzgün bir yüzeyle ayrılmasıdır.

2011-07-16T11:06:00.001-07:00

Küt Uçlu Aşı:
Bu aşı, dilcikli aşı için kalın, fakat yarma ve kabuk aşılar için ince olan dalların aşılanmasında kullanılır. Dalların çapı yaklaşık 2.5 cm 'dir. Anaç üzerinde bir keski veya ağır bir bıçakla 20-30 °C 'lik meyilli bir kesim yapılır. Kesilen yerin derinliği 2.5 cm kadar olup, dal çekildiğinde açılacak, bırakıldığında kapanacak genişliktedir. Kalem 7.5 cm kadar uzunlukta ve 2-3 gözlüdür. Kalemin dip kısmı kama yüzü şeklinde 2.5 cm kadar uzunlukta kesilir. Kalemin her iki tarafındaki kesimler çok düzgün olmalı ve keskin bir bıçakla tek darbede yapılmalıdır. Kalem, en yüksek kambiyum çakışmasını sağlayacak şekilde açılan kesit içine yerleştirilir ve hafifçe anaca doğru çekilir. Anaç, kalemi sıkıca kavramalıdır. Ancak, aşıyı emniyete almak için kalem küçük bir tel çivi ile anaca tutturulur veya sarılır. Sonra aşı macunu ile tüm yaralı yerler kapatılır. Aşı tamamlandıktan sonra anaç, aşının üzerinden kesilebilir. Bazen de bu kesimin geciktirilmesi kaynamayı çabuklaştırır. Turunçgillerde ilk kesim aşının 15 cm üzerinden yapılır. Kalemde sürme başladıktan sonra anaç, aşının hemen üzerinden kesilir.

2011-07-16T10:59:00.001-07:00

Yanaştırma aşı

Tohumdan üretilmesi halinde bazı özellikleri kaybolan süs
bitkilerinden, kısa zamanda büyük ve sağlıklı bir birey elde etmek için uygulanır. Bu şekilde aşının yarasının kapanması çabuk olur. Yanaştırma metodunda anaç ile kalemin birbirleri ile yapışacak yüzeyleri kambiyum
tabakalarına kadar açılıp her ikisinin açılan yüzeyleri üst üste getirilip sıkıca bağlanır. Yaranın hava almaması için de macunlanır.
iki ayrı serbest bitkiyi aşılamaya yönelik bir aşı şeklidir. Kaynama olduktan sonra ana¬cın tacı aşının üzerinden, kalem ise aşının altından kesilir. Bu tip aşı yılın herhangi bir mevsiminde yapılabilir. Ancak büyüme mevsiminde yapılırsa, yara daha çabuk kapanır. Diğer aşı yöntemlerinde olduğu gibi, kesim yüzeyleri sıkıca sarılıp macunlanmalıdır. Bu aşının yapılmasında üç yöntem bulunmaktadır.
Kertikli yanaştırma aşıda, aşılanacak iki gövde eşit kalınlıkta olmalıdır. Birleşmenin meydana geleceği yerde, her iki gövdeden, 2-5 cm uzunluğunda birer parça kesilir. Bunlar kambiyumların karşılıklı olabilmesi için eşit uzunlukta olmalıdır. Düzgün olarak hazırlanan iki kesik yüz birbirine sicim, rafya veya bantla sıkıca bağlanır ve macunlanır
Dilcikli yanaştırma aşıda, anaç ve kalemde dilcikler açılarak birbiri içine geçirilir.
Kakmalı yanaştırma aşı, anaç kabuğunun kalem kabuğundan çok kalın olduğu durum¬da yapılır. Anacın kabuğunda iki paralel kesim yapılır ve aradaki kabuk çıkarılarak 7-10 cm uzunlukta dar bir oyuk meydana getirilir. Bu işlem yalnızca anacın kabuk verme dö¬neminde yapılabilir. Anaçta açılan kanal, kalemin çapında olmalıdır. Kalemde, bu kana¬la karşılık gelecek şekilde bir kesim yapılarak kalem anaca yerleştirilir, küçük tel çivi ile tutturulur ve macunlanır.

2011-07-16T10:58:00.001-07:00

Aşıların Korunmasına Yönelik Bazı Önlemler
1)Kanamanın Önlenmesi:
Anaçların kesim noktalarından özsuyun çıkmasına kanama adı verilmektedir. Kanama özellikle erken ilkbaharda, gece ve gündüz sıcaklıklarının dalgalanma gösterdiği ve toprak sıcaklığının yükseldiği mevsimde önemlidir. Kanama bir yerden bir yere yeni taşınmış ağaçlarda fazla görülmez. Özellikle cevizler başta ol¬mak üzere, kısmen de kestane, fındık ve diğer türlerde bir sorundur. Eğer aşı yapıldık¬tan sonra kanama meydana gelirse aşı kalemi boğulur, aşı bölgesinde kallus oluşmaz, dolayısıyla aşı kaynamaz. Kanama, aşıdan 1-30 gün önce anaçların kesilmesiyle ve anacın alt kısmında meyilli bir kesim yapılarak engellenebilir. Kanama kesim yapılan yerlerde meydana gelir ve birkaç gün içinde durur. Bundan sonra da aşılama yapılabilir.
2) Aşının Fazla Sıcaktan Korunması:
Koyu renkli aşı macunları veya koyu renkli kabuklar, güneşli günlerde fazla ısı çekerler. Bu durumda dokuların sıcaklığı, hava sıcaklığın¬dan 10-20°C daha fazla olabilir. Sıcak bir günde, böylece aşı noktasındaki sıcaklık 38°C'ye kadar yükselebilir ki, bu sıcaklıklarda hücre bölünmesi durur ve daha yüksek sıcaklıklarda zararlanma meydana gelir. Yüksek sıcaklığın önüne geçmenin en uygun yöntemi sıcaklığın yansıtılmasıdır. Bu amaçla da ağacın güney ve güney batı kısımları yukardan aşağıya kadar, uygun boyalarla boyanır. Veya aşılar yere yakın noktalardan yapılarak güney kısımları örtülür. Aşının üst kısımlarının su geçirmez kağıt torbalarla örtülmesi de yararlı olur.
3) Anaçların Sürgünlerinin Kesilmesi:
Aşı yapıldıktan sonra anaçtan yeni sürgünler oluşur. Bunlardan aşı noktasına en yakın birkaç tanesi hariç diğerleri kesilmelidir. Bunlar da aşılamadan birkaç hafta sonra, kalemdeki gözler sürünce kesilip atılırlar. Böylece, bunların kalemden oluşan sürgünlerle rekabetleri önlenmiş olur.
4) Aşıların Sonraki Bakımları:
Aşı noktasındaki kaynama, sıcaklıklara da bağlı olarak 4-6 hafta içinde meydana gelir. Kaynamayla birlikte, aşı sargıları kallus oluşumunu ve anacın enine büyümesine engellemeye başlar. Bu nedenle sargıların kaldırılması gerekir. Ancak bundan sonra kallus bölgesinin kurumasını önlemek amacıyla buraya aşı macunu, vaselin v.b. materyaller sürülür veya polyvinyl asetatla kaplanır.
Üzerinde üç–beş göz bulunan odunlaşmış, bir yaşında sürgünlerden alınan kalemlerin anaç üzerine yerleştirilmesiyle yapılan aşılama yöntemidir. Bahçe ve süs bitkileri ile meyve ağaçlarında uygulanılır. Çeşit değiştirilmesi, yaralanan bitkilerin onarılması amacıyla kullanılabilir. Kalem aşıları farklı şekillerde uygulanabilir.

2011-07-16T10:49:00.001-07:00