Kłopoty branży wydawniczej działającej na rynku gazet tradycyjnych stają się smutnym przykładem na to, że ewolucja jednego elementu systemu (Internet) wywołuje problem z adaptacją kolejnych (prasa, prawa autorskie, przemysł muzyczny i filmowy)…

Morten Lund połamał sobie zęby na próbie zrobienia z tradycyjnej gazety super przedsiębiorstwa. Potentat medialny Robert Murdoch gotów jest walczyć z samym Google aby ratować swoje “stare” biznesy. Wydaje się, że spadki czytelnictwa dające się odczuć już dawno znacząco przyśpieszyły w okresie światowego kryzysu. Wszyscy z branży wiedzą, że trzeba się dostosować albo zniknąć z rynku.

Bo co może zrobić firma z ogromnym doświadczeniem i historią, która produkowała do tej pory klisze fotograficzne a obecnie nikt prawie nie używa analogowych aparatów do robienia i wywoływania zdjęć ? Potulnie dać się dobić konkurencji, sprzedać majątek i inwestować w inne branże (jakie?) czy po prostu splajtować i dać się dobić konkurencji? Która firma stanie się Polaroidem naszych czasów a kto błyśnie geniuszem i wskoczy na miejsce lidera?

Model wymyślony przez Apple (triada “oprogramowanie+sprzęt+model biznesowy“) aż się prosi aby przełożyć na nowe terytoria. Czy taką udaną implementacją będzie Kindle i Amazon? Czy może pojawi się inna firma, której przewaga w postaci praw autorskich będzie rozstrzygającym argumentem. Apple łatwo wygrał bo zmusił do produkowania nowych aplikacji.

Amazon jest potęgą w sprzedaży książek (no i ostatnio butów:) w anglojęzycznej strefie wpływów ale znowu podobnie jak Apple – nie ma praw i poczytnych autorów. Która firma wykorzysta taką okazję? Czy w tym pojedynku zwycięzcą będzie Google i jego apetyt na digitalizację książek?

Pomyślmy przez chwilę jakie zmiany mogą zajść jeśli jakaś firma uzyska technologiczną i biznesową przewagę w procesie walki o rynek wydawniczy?

> hardware - pojawi się (podobnie jak w przypadku rynku komórek) kilka dominujących modeli czytników (przez analogię: iPhone, Android, Palm), które dzięki połączeniom ich z bibliotekami online pozwolą w pełni cieszyć się dostępnością naprawdę każdej książki na świecie. Czytniki będą “zamknięte” dla konkurencji (tak jak to stara się robić Apple z iPhonem), faworyzowały “swoje” treści. Podobnie jak w przypadku “otwartości” Androida i zamknięcia dla “wrogów” OS iPhone’a wygra ta firma, która przekona użytkownika bogactwem pozycji w sklepie, która można za pomocą czytnika wyszukać, obejrzeć i zakupić za pomocą kilku kliknięć.

> software – będziemy musieli kupować książki i prasę z jakiegoś źródła. Podobnie jak w przypadku AppStore czy Amazon to będzie sprzedaż na poziomie globalnym jak i lokalnym bo przecież odwrotnie niż w przypadku aplikacji każda książka musi mieć swoją wersję językową. Nowy “Harry Potter” będzie zatem dostępny zatem w jednym dniu we wszystkich wersjach językowych o tej samej godzinie dla wszystkich czytelników na całym świecie.

> brak pośredników - jeśli wydawca będzie działał globalnie nie będzie potrzebował umów i firm pośredniczących. “Harry Potter” zostanie przetłumaczony i udostępniony za pomocą jednej witryny. Nie będzie potrzeby szukania partnerów lokalnych. Zniknie problem dostępności (premiera światowa w jednym dniu i godzinie), barier cenowych (unifikacja).

Czy obecnie na przykład Valve musi dogadywać się z kimś w Polsce jeśli chcą wprowadzić nową grę na rynek poprzez swojego Steam’a? Nie. Czy obecnie wydawca “Harrego Pottera” musi z kimś ustalić warunki wprowadzenia książki na rynek polski? Tak. Z lokalnym wydawcą a ten dalej z drukarnią i dystrybutorem co podwyższa koszt i przesuwa w czasie cały cykl.

> reklama / generowanie zysku – w przypadku gazet zasadniczo zmieni się model sprzedaży reklam ponieważ tak jak w przypadku serwisów i domów mediowych role odwrócą się. Reklamę w gazecie dostarczanej do e-czytnika będzie sprzedawała firma, która obsługuje czytnik + sklep z którego jest gazeta pobierana.

Innymi słowy – jeśli dana gazeta znajdzie się w ofercie Amazona i będzie sprzedawana do Kindle’a to za jakiś czas będzie musiała pogodzić się z tym, że musi oddawać część zysków swojemu “wydawcy”. Oczywiście sama gazeta może pozyskiwać reklamodawców i wyświetlać ich reklamy ale również “wydawca” będzie mógł zamieszczać swoje reklamy (aby uniknąć pustych powierzchni reklamowych).

Model rozliczania się tak jak w AppStore jest bardzo kuszący – my dajemy platformę, wy treści. Dzielimy się 30:70. Jeśli nie powstaną rozsądne alternatywy to case Apple i jego sklepu do sprzedaży aplikacji będzie dominujący. A nie jest dobrze jeśli jesteś skazani na jednego monoplistę.

> niebezpieczeństwa i wyzwania – są różne firmy związane z rynkiem wydawniczym. Małe 1-2 osobowe wydawnictwa i korporacyjne molochy. Patrząc na rozwój Internetu małe firmy mają bardzo duży problem w walce z większymi – tak samo będzie w przypadku procesy digitalizacji rynku wydawniczego. Rynek będzie dążył do scalania podmiotów – zapewne nie stanie się to szybko ale efekt będzie podobny jak w przypadku firm fonograficznych. Kilka dużych wydawnictw a potem “długi ogon” niszowych firm.

> formaty – mając pełną kontrolę nad procesem wydawania i dystrybucji książki możemy ją dostarczyć klientowi w takiej postaci w jakiej on tego chce. Czytnik e-booków, wersja mobilna na ekrany komórek, audiobook – do koloru, do wyboru. Wersja językowe, przypisy, opracowania, komentarze autora – wszystko co znamy z rynku DVD możemy zastosować również w przypadku cyfrowej sprzedaży książek.

Małe wydawnictwo będzie musiało poddać się i podpisać umowę z dużym “wydawcą” ponieważ inaczej nie będzie mogło zaistnieć na globalnym rynku. Dojdzie zapewne do paru “schizm” i prób tworzenia alternatyw (vide rynek aplikacji mobilnych na którym każdy producent OS komórek stawia własny “AppStore”).

Pamiętacie przykład z firmą sprzedającą klisze? Przed erą skanerów i tanich technologii kopiowania taki Xerox był bogiem w branży. Przyszła zmiana i firma tej klasy i wielkości musiała zmienić swoje “dna” i zaczęła produkować drukarki oraz oprogramowanie do zarządzania obiegiem dokumentów w firmach.

“Lasciate ogni speranza voi ch’entrate” głosił napis nad wejściem do bram piekła w “Boskiej Komedii” Dantego.

Ciekaw jestem czy tak samo będzie się czytało dzieła tej klasy komuś kto nie dotknie stron i nie poczuje zapachu farby drukarskiej tradycyjnie wydanej książki?

Pewnie niedługo się przekonamy.

Internet to nie tylko dzieci neo, “ch@mstwo” i urażone ego dziennikarzy, którzy nie rozumieją tego medium. Cieszę się, że komuś się chce pomagać innym. Popieram i chcę pokazywać dobre przykłady szczególnie wtedy kiedy są one budowane za pomocą sieci. Czasami ciężko uwierzyć i wykazać dobrą wolę – myślę, że po prostu czasami zapominamy, że mamy serca…

Chcesz podziękować mi za to, że zamieszczam na tym blogu wpisy a Ty czytasz je za darmo? Wejdź na stronę www.webserce.pl – może będziesz mógł coś zrobić dla kogoś.

Dziękuję w imieniu swoim jak i osób, którym pomożesz.

WebSerce

Wreszcie stało się i mogę się pochwalić publicznie – klient w końcu uruchomił projekt w którym maczałem swoje paluchy a nawet całe dłonie. “BeastWorld” jest wieloosobową gra mobilną z gatunku RPG wykorzystującą mechanizm geolokacji, gdzie położenie geograficzne gracza określa jego położenie w wirtualnym świecie gry…

Fabuła gry oparta jest o konflikt między Ludźmi, Wilkołakami a Wampirami (innymi słowy jeśli jesteś fanem takich filmów jak “Underworld” to ta gra jest dla Ciebie!). Poszczególne rasy mają swoje moce i zdolności specjalne, okresowo otrzymują wsparcie (np. gracz wcielający się w postać Wilkołaka będzie lepiej walczył w nocy przy pełnym świetle księżyca co jest zsynchronizowane z realnymi fazami księżyca).

Dlaczego gra oparta o słanie SMSów zamiast strzelaniny FPS? W Polsce swego czasu rewolucję zrobił XyberMech ale w dobie słuchawek z grafiką wspartą akceleracją 3D trudno jest grze tekstowej konkurować z wizualnymi oczopląsami. Niemniej jak każda nisza gracze w tego typu gry chcą kupować i bawić się – szczególnie, że model “ściągnij grę za darmo” a potem “płać ale tyle ile będziesz grał” jest zrozumiały i nie zawiera “haczyków”.

Co prawda nadal pojawiają się nowe produkcje wykorzystujące ficzer “location-based” ale nic nie przebije grania w sieci. Może potrzeba nowego pomysłu jak fajnie wykorzystać kompas i gps w grach wieloosobowych? Może takie produkcje mają szansę podbić rynek? Niektórzy wieszczą nawet, że to przyszłość gier MMO.

Zapraszam do zapoznania się z króciutką interaktywną prezentacją pod tym linkiem (uwaga jest tam głośna muzyka!) pokazującej zasady gry (english version only – sorry).

Dla czytelników mojego bloga mam mały prezent – poniżej po kliknięciu dostaniecie dwa artworki z gry z postaciami Wampira i Wilkołaka.

graficzki ściągnij sobie stąd >>

W sobotę 7-go listopada po raz drugi odbyło się warszawskie spotkanie z cyklu GetApple, które prowadził Piotr Wasiak. Oprócz Piotrka, który dzielił się informacjami dotyczącymi nowości w najnowszej odsłonie Mac OS “Snow Leopard” posłuchać też można było Michała Skrzypka, który opowiadał o tworzeniu muzyki na komputerach Mac…

Całość imprezy podsumował, omówił i wrzucił na swojego bloga sam Piotrek więc nie ma sensu powtarzać się (a dodatkowo okrasił zdjęciami Michała Małyszki i Aleksandry Biolik). Było bardzo miło, kompetentnie i na temat – całość “oficjalna” spotkania zmieściła się w 2,5 godzinie a potem trwały rozmowy przy kawie i ciastkach.

Dopisali uczestnicy, prelegenci i jak zwykle Studio18 właścicielom których bardzo serdecznie dziękujemy za umożliwienie przeprowadzenia spotkania.

Piotr zapowiedział, że kolejne spotkanie GetApple odbędzie się już w 2010 – jeśli macie sugestie co ma na nim się znaleźć piszcie do Piotra albo zostawiajcie komentarze na jego blogu.

PS. Piotr podesłał mi spis relacji przygotowanych przez uczestników spotkania:

http://www.flickr.com/photos/mackenzey/sets/72157622758183984/ – Galeria zdjęć Oli
galeria Michała
http://eklektyczny.pl/2009/11/ii-getapple-w-warszawie/ – podsumowanie na blogu Oli
http://mkrzych.wordpress.com/ – kilka słów na blogu Krzyśka

Do zobaczenia na GetApple #3!

Polecam przeczytać poniższy wywiad wszystkim tym, którzy chcą dowiedzieć czegoś więcej na temat rynku sprzedaży domen w Polsce i na świecie. O podzielenie się swoją wiedzą poprosiłem Daniela Dryzka aktywnego flakerowicza ale przede wszystkim osobę znaną w polskim “światku” domainerskim ze względu na bycie twórcą (wraz ze swoją żoną) dorocznej, branżowej imprezy MeetDomainers…

AK74 – Danielu część osób kojarzy Cię z forów dyskusyjnych a część z takich imprez jak MeetDomainers – możesz w kilku słowach powiedzieć czym się zajmujesz na co dzień?

Daniel Dryzek - Zawodowo od zawsze byłem związany z domenami. Najpierw prowadziłem firmę oferującą rejestrację domen i hosting, potem obok tego zajęcia zacząłem zajmować się też tzw. rynkiem wtórnym domen, na którym skupiłem się w 100% kilka miesięcy temu. Obecnie na co dzień zajmuję się administracją portfolio domen, które liczy około 7000 domen. Muszę więc uporać się z wieloma bardzo prozaicznymi czynnościami jak choćby przedłużaniem ważności domen.

Każdego dnia otrzymuję też przynajmniej kilka zapytań o domeny, niektóre z nich przekształcają się w proces negocjacyjny, a część zamienia się w sprzedaże. Do czynności związanych z zarządzaniem portfolio należy też zakup nowych nabytków, a to nierozerwalnie łączy się ze śledzeniem wszelkiego rodzaju aukcji, giełd domen czy prywatnych portfolio i ofert sprzedaży ciekawych domen.

Jak już wspomniałeś – sporo czasu zajmuje mi też udział w forum dyskusyjnym Domeny Internetowe di.pl, można mnie też spotkać na zagranicznym forum poświęconym domenom krajowym cctlds.com. Co roku organizuję też wraz z Żoną Spotkanie Właścicieli Domen Internetowych MeetDomainers. Samo spotkanie zabiera kilka miesięcy mniej lub bardziej intensywnych przygotowań.

W realizacji jest też projekt funduszu domen ddfund.eu, który oprócz zarządzaniem portfolio domen będzie zajmował się również świadczeniem usług dla wtórnego rynku domen. Na razie zamierzam skupić się na rynku w Polsce, ale docelowo projekt ma się rozwinąć również na Europę, w szczególności na Unię Europejską. Usługi, które są w planach, to między innymi: broker domen, giełda domen, aukcje i wyceny domen internetowych.

Ostatnio zaangażowałem się również w pomysł stworzenia stowarzyszenia dbającego o interesy właścicieli domen “pl” Projekt jak na razie pokazał, że o wiele trudniej robić coś wspólnie, gdzie trzeba dojść do porozumienia i czasami nawet mimo pewnych różnic, zrobić coś dla dobra ogółu. Jestem jednak bardzo pozytywnie nastawiony do idei powstania takiego stowarzyszenia i myślę, że się uda.

AK74 – Zarabiasz na życie handlując domenami? Można się z tego utrzymać w Polsce?

DD – Można, aczkolwiek nie jest to zadanie łatwe. Każdy w tej branży zaczynał inwestować w domeny internetowe niejako w drugiej kolejności. To znaczy, miał inne źródła dochodów, z których mógł finansować zakup domen. Z czasem niektórzy skupili się na tej formie działalności i potraktowali ją jako swoje główne źródło utrzymania. Takich osób jest jednak w Polsce jeszcze niewiele.

Ten rynek dopiero się u nas rozwija. Musisz też wiedzieć, że obecnie “handel domenami” polega bardziej na kupowaniu niż sprzedawaniu :) Po prostu ceny są zazwyczaj jeszcze dość niskie, dlatego bardziej opłaca się kupować (inwestować) niż sprzedawać. Oczywiście są od tego odstępstwa, bo zdarzają się już firmy, które są w stanie wydać kilka, kilkanaście czy nawet kilkadziesiąt tysięcy złotych na dobrą domenę.

AK74 – Wiele osób słyszało o cenach za domeny “sex.com” czy “business.com” czy w Polsce zdarzyły się aż tak spektakularne przypadki?

DD – Sex.com to obecnie najwyższa ujawniona sprzedaż domeny – kosztowała kilkanaście milionów dolarów. Jeśli chodzi o business.com to domena była tylko jednym z czynników wpływających na cenę, a sprzedawany był cały działający i zarabiający biznes. Nie można więc mówić, że mieliśmy do czynienia ze sprzedażą domeny w tym przypadku. Na świecie miało już miejsce wiele sprzedaży domen .com za kilka milionów dolarów, jednak polski rynek należałoby odnieść raczej do innych rynków domen krajowych takich jak .de (Niemcy), .co.uk (Wielka Brytania), .es (Hiszpania) itd. Domena .com jest bowiem tutaj ewenementem – jest to najbardziej popularna domena globalna, z której korzystają podmioty z całego świata.

Domena .pl jest skierowana tylko na nasz rodzimy rynek i z tego prostego powodu ma też znaczne ograniczenia. Dotyczy to również kwot zawieranych transakcji. W Polsce sprzedaże domen za kilkaset tysięcy złotych to już bardzo dobry wynik. W historii było przynajmniej kilka przypadków transakcji, które mieszczą się w przedziale od stu do kilkuset tysięcy złotych – np. urlopy.pl, orange.pl, sport.pl, budownictwo.pl, kino.pl, tanio.pl, domain.pl. Z transakcjami domenowymi jest ten problem, że wiele najciekawszych sprzedaży nie jest podawanych do publicznej wiadomości – stąd nie mamy pełnego obrazu rynku.

Na moim blogu można znaleźć zestawienie TOP 100 największych jawnych transakcji domenowych w Polsce w 2008 roku. Łączna kwota sprzedaży wszystkich tych domen wynisła 1,5 miliona złotych. Zachęcam do przeczytania.

AK74 – Powiedzmy, że mam wiele (kilkadziesiąt) domen – co mogę z nimi zrobić żeby a) płacić mało za ich utrzymanie b) zarabiać na nich?

DD – Przede wszystkim powinieneś wybrać odpowiednią firmę, gdzie będziesz utrzymywał swoje domeny .pl. Zamiast płacić 100 i więcej PLN rocznie za utrzymanie każdego adresu w domenie .pl – możesz za tę samą usługę zapłacić 40 PLN netto w PPD.pl (>20 domen) lub 50 PLN w Dropped.pl (dla osób posiadających powyżej 50 domen zostały przewidziane rabaty). Te dwa serwisy mają obecnie najlepszą ofertę dla właścicieli domen. W ten sposób możesz zaoszczędzić nawet kilka tysięcy PLN rocznie na kilkudziesięciu domenach.

Dodatkowa zaleta takich usługodawców to o wiele przyjaźniejsze procedury w przypadku np. sprzedaży domeny. U największych rejestratorów w Polsce proces może zająć nawet kilka tygodni i będzie wymagał wielu dokumentów. We wskazanych przeze mnie firmach można to zrobić w kilka minut. To bardzo ważne udogodnienie, jeśli mamy w planach sprzedaż części domen z naszego portfolio.

Domeny, które obecnie nie są wykorzystywane, możesz zaparkować. Oznacza to, że na Twoich domenach będą wyświetlały się linki reklamowe (zwykle dostarczane przez Google), a Ty otrzymasz od kilku do kilkudziesięciu groszy za każde kliknięcie w taki link. Im lepsza domen, tym ma więcej wejść – całkiem bowiem sporo ruchu w Internecie pochodzi od Internautów, którzy w pasku przeglądarki wpisują adres, pod których spodziewają się interesujących ich treści.

Na przykład wpisując historia.pl będą szukali treści historycznych a pod pożyczka.pl – oferty pożyczek. Dzięki zaparkowaniu domeny Internauta na takiej domenie zobaczy kilkanaście linków reklamowych, które będą dopasowane tematycznie. Dzięki temu skuteczność takich reklam dochodzi nawet do kilkudziesięciu procent, co jest zawrotną wielkością, jeśli porównamy ją do “klikalności” choćby w bannery reklamowe, gdzie skuteczność jest zwykle poniżej 0,5%.

W Polsce możliwość zaparkowania domen oferują w zasadzie dwie firmy: NameDrive.pl i Sedo.com. Można też wypróbować mniej popularny serwis Bodis.com. Rejestracja jest łatwa, szybka i bezpłatna. Pierwsze pieniądze możemy zacząć otrzymywać już po miesiącu od rejestracji, jeśli uzbieramy przynajmniej kilkadziesiąt dolarów z kliknięć w reklamy na naszych domenach. Serwisy te oferują rozbudowane statystyki, dzięki czemu szybko dowiemy się, które domeny odwiedza najwięcej osób i które przynoszą najwięcej dochodu.

AK74 – Słyszałem o takich ogłoszeniach w których ludzie posiadający fajne, ciekawe domeny proponowali je jako aport dla start-upów. Spotkałeś się z czymś takim? Poleciłbyś taką formę współpracy?

DD – Jeśli chodzi o wnoszenie dobrych domen do spółki jako aport, to ma to moim zdaniem sens tylko w niektórych przypadkach. Może bowiem dochodzić do problemu wyceny takiej domeny, podziału udziałów i obowiązków. Jeśli właściciel domeny będzie się chciał zaangażować w budowanie biznesu opartego na jego domenie, to takie rozwiązanie może mieć sens. Jeśli chce tylko sprzedać domenę i nie będzie się angażował w rozwój firmy – wtedy takie rozwiązanie się nie sprawdzi.

Moim zdaniem z lepszą inicjatywą wyszedł mój kolega po fachu Bartłomiej Usydus, który zaoferował możliwość wydzierżawienia domeny startupowi na z góry określony czas (np. na 12 lub 24 miesięce) i na określonych warunkach wykupu domeny po upływie tego czasu. Jeśli projekt się powiedzie – znajdą się pieniądze na domenę. Jeśli nie – startup zapłaci tylko znacznie niższe koszty dzierżawy.

AK74 – Jak duże jest środowisko “domeniarzy” w Polsce? Czy w ogóle określenie “domeniarz” jest pejoratywne? Używasz go sam?

DD – Osobiście wolę używać określenia “inwestor domenowy”. Określenie “domeniarz” wzięło się z angielskiej nazwy “domainer” i używa się go dość często jako określenie potoczne. Jeśli już używam uproszczonej formy to wolę oryginalną wersję, czyli “domainer” :)

Szacuję, że w Polsce jest około stu profesjonalnych inwestorów, którzy mają od kilkudziesięciu (częściej kilkuset) do kilku tysięcy domen i którzy aktywnie działają na rynku wtórnym domen – mają swoje firmy, uczestniczą w forach internetowych, spotkaniach, konferencjach poświęconych domenom. Oprócz nich jest kilkaset osób, które z mniejszym lub większym powodzeniem sprzedają i kupują domeny na mniejszą skalę, bardziej traktując to jak hobby lub niewielkie źródło dodatkowych dochodów. Część z tych domainerów w przyszłości rozwinie swoją działalność, założy firmy (jeśli jeszcze ich nie ma) i zacznie zajmować się inwestowaniem w domeny profesjonalnie.

AK74 – Powiedzmy, że chcę zacząć zabawę w handel domenami – jakie fora, serwisy (polskie, zagraniczne) poleciłbyś? Gdzie się pojawić, z jakich firm korzystać do przechowywania dużej ilości domen?

DD – Warto na pewno rozpocząć od odwiedzenia forum di.pl, gdzie znajdziesz mnóstwo informacji na temat domen internetowych, inwestowania w nie i sposobach zarabiania na nich. To absolutnie pozycja obowiązkowa. Z zagranicznych for dyskusyjnych warto odwiedzić dnforum.com, namepros.com czy cctlds.com – to ostatnie poświęcone jest domenom krajowym. Jednak ogrom informacji, jakie tam znajdziesz, może na początku być przytłaczający, dlatego lepiej zacząć od naszych polskich źródeł informacji.

Tak jak wcześniej wymieniłem – zdecydowanie polecam Dropped.pl i PPD.pl do utrzymywania domen. Oba serwisu prowadzą giełdy domen i oferują również ich przechwytywanie, co dodatkowo uatrakcyjnia ofertę. O niskich cenach i dobrej obsłudze nawet nie wspominam. NameDrive.pl i Sedo.com to dwa najpopularniejsze serwisy, gdzie zaparkujesz swoje domeny i zaczniesz zarabiać na reklamach.

Warto też czytać dobre blogi, na których znajdziesz najświeższe i często najbardziej wartościowe informacje na temat rynku domen. Szczególnie dużo można się nauczyć czytając zagraniczne serwisy. Polecam Domaining.com, który jest agregatorem wszystkich liczących się anglojęzycznych blogów i serwisów domenowych. Zamiast śledzić kilkanaście lub kilkadziesiąt blogów – tam znajdziesz je wszystkie w jednym miejscu.

Nie należy zapominać jednak, że również w Polsce można znaleźć ciekawe źródła informacji. Tygodniowy raport sprzedaży polskich domen znajdziesz na blogu RafałPietrzyk.pl. Inne ciekawe linki do polskich i zagranicznych serwisów znajdziesz natomiast na moim blogu DanielDryzek.pl :)

Dużą dawkę informacji i wartościowe kontakty można nawiązać uczestnicząc w konferencjach branżowych. W Polsce mamy Spotkanie Właścicieli Domen Internetowych, które skierowane jest głównie do inwestorów domenowych oraz konferencję organizowaną przez NASK, która jednak bardziej skierowana jest do rejestratorów i Partnerów NASK niż do domainerów. Jeśli będziesz chciał wyjść ze swoją inwestycyjną działalnością poza Polskę warto odwiedzić którąś z zagranicznych konferencji, np. T.R.A.F.F.I.C. DOMAINfest czy Domain Roundtable

AK74 – Jak się poluje na domenę jeśli jest ona już zarejestrowana i chcemy ją kupić dla siebie? Można (i czy jest to legalne) ustawiać jakiś program do sprawdzania wygasania domeny i automatycznie jej zakupu?

DD – Można próbować samemu “łapać” domeny, ale szanse na powodzenie są bardzo niskie. W Polsce istnieje kilka serwisów, które specjalizują się w przechwytywaniu domen .pl. Należy wymienić przynajmniej trzy: Dropped.pl, PPD.pl oraz ParkDomen.pl. Wszystkie trzy oferują sprzedaż przechwyconych domen, a ceny zaczynają się już od kilkudziesięciu złotych. Oczywiście w przypadku dobrych, wartościowych domen, ceny mogą osiągnąć nawet kilkanaście tysięcy złotych na aukcji z wieloma licytującymi.

Samo przechwytywanie domen jest w pełni legalne i polega na rejestracji domen w ciągu milisekund od ich wygaśnięcia i uwolnienia do puli wolnych nazw. Dzieje się tak, kiedy poprzedni właściciel domeny nie opłaci jej ważności na kolejny rok. W większości przypadków nie robi tego, bo nie chce przedłużyć domeny. Są też przypadki, kiedy zapomina o opłacie i w ten sposób traci domenę.

AK74 – Na ostatnim MeetDomainers polscy “domeniarze” szybko opadali przy sumach 5-10 tysięcy. Rekordzistą był człowiek, który zakupił domeny za bodajże 300 tys. i nie jest to nasz rodak. Kupił ją dla siebie czy dla dalszego obrotu? Z domenami jest jak z winem – im starsza tym lepsza?

DD – Faktycznie, na ostatniej aukcji domen na żywo MeetDomainers, która odbyła się pod koniec września w Warszawie, najwięcej, bo ponad 200 tysięcy złotych, wydał Frederick Schiwek – przedstawiciel luksemburskiego funduszu inwestującego w domeny DomainInvest.lu. Co ciekawe, Freddy ma polskie korzenie, być może dlatego tak chętnie inwestuje w polskie domeny :) Taka dominacja zagranicznego kapitału nie powinna jednak dziwić. DomainInvest.lu otrzymał 10 milionów euro od inwestorów na zakup wartościowych domen z całego świata. Frederick jest również bardzo aktywnym licytującym na zagranicznych aukcjach, gdzie za pojedyncze domeny często wydaje kilkakrotnie więcej niż za wszystkie domeny kupione na MeetDomainers :)

Rynek domen w Polsce dopiero się rozwija a inwestorzy nie mają jeszcze takiego zaplecza finansowego, jakim dysponują zachodni gracze. Dlatego między innymi postanowiłem założyć pierwszy w Polsce i jeden z pierwszych w Europie fundusz domen ddfund.eu. Dzięki dużej skali działania oraz kapitałowi z zewnątrz fundusz będzie starał się konkurować o ciekawe domeny z innymi inwestorami z całego świata. Fundusz będzie skupiał się przede wszystkim na rynku europejskim, w początkowej fazie najsilniej zaznaczając swoją obecność w Polsce.

AK74 – Jakie widzisz perspektywy rozwoju dla środowiska “domainersów” w Polsce? Będzie skok czy raczej powolna zwyżka cen na aukcjach?

Biznes domenowy rządzi się takimi samymi prawami jak każdy inny biznes. Wzrost możliwy jest tylko na stabilnych fundamentach. Wartość domen nie skoczy nagle o kilkaset procent, tylko dlatego, że domainerzy by tego chcieli. Wzrost rynku wtórnego domen może nastąpić jedynie dzięki rosnącej świadomości firm i wzroście liczby przedsiębiorstw obecnych w Internecie. Wartość domen będzie również rosła dzięki rosnącej liczbie Internautów. Internet jest najszybciej rozwijającym się medium w historii świata, natomiast domeny to fundament, na którym to medium się opiera.

Dawno to się nie zmordowałem próbując dokonać wyborów między sesjami i prelegentami. Jeśli pierwszy dzień Forum IAB był bardzo dobry to drugi był jeszcze lepszy poprzez możliwość wybierania i kreowania swojej “siatki zajęć”…

Powiem od razu – nie do końca rozumiem klucz z jakiego zapraszano prelegentów. Dyrygent, który opowiadał o różnicach w sposobach “dowodzenia” orkiestrą był ciekawym mówcą ale (głównie z powodów wzbudzania ciekawości i kreowania tajemniczości przez ludzi z IAB Polska) ja spodziewałem się kogoś z branży, z pierwszych stron blogów. Rozumiem jednak, że cennik jakie stawiane są przez organizatorami takich imprez są zabójczo wysokie i czasami trzeba z pokorą uznać, że po prostu nas nie stać na tuzów z Doliny Krzemowej. Pamiętajmy też, że wejściówka na Forum IAB w stosunku do imprez na których spotkać można branżowe gwiazdy światowego formatu kosztuje 2-3 mniej.

Absolutnym majstersztykiem była prelekcja Deana Donaldsona reprezentanta Eyeblaster, który nie tyle pokazał bardzo smakowite case’y związane z reklamą ale chyba jako pierwszy zabrał głos w sprawie problemów z wyceną i wartością dla klientów reklam display (tudzież “wizerunkowych” jak elegancko można je nazwać).

Dean pokazując jakimi sposobami walczy się o klienta korzystając ze wszystkich kanałów komunikacji (gdzie Internet jest tylko jednym z nich) zaryzykował twierdzenie, że reklama display nigdy nie była efektywna w wywoływaniu działania (w końcu nie do tego służy) a jej skuteczność wynika z przypadkowych kliknięć. Przykłady przytaczane przez Donaldsona pokazują też jaka (hmmm…przepaść? różnica?) dzieli klientów, marketerów i domy mediowe w Polsce a zagranicą.

Bardzo dużo trzeba nam edukacji, wspierania i wyjaśniania klientom czemu mieliby ryzykować z innym modelem działania, wyjść przed szereg i być pierwszym, który zaryzykuje. Może to jest problem przekładający się konkurs branżowe – mała zdolność polskich firm i klientów do ryzyka i wykorzystywania nowinek?

Nie mniej ciekawa była prelekcja Christophera Billicha z Inifinita, który opowiadał o rzeczywistości japońskich klientów korzystających z telefonii i mobilnego Internetu. Christopher wskazał na bardzo prostą acz oczywiście ogromną różnicę między rynkami europejskimi, amerykańskimi a japońskim.

W Japonii operator pobiera 10% prowizji od usług kalkulując sobie tak “dzięki nowym treściom skłonię użytkownika do korzystania z transmisji danych co zrekompensuje sobie w rozliczeniu abonamentowym”. Proste, genialne i działające. Dodatkowo operatorzy z kraju Kwitnącej Wiśni za punkt honoru postawili sobie maksymalne uproszczenie taryf. Doprowadziło to do sytuacji w której klient wybiera “podstawkę” (w cenie około 20$) do której niczym klocki dokłada kolejne usługi. Maksymalny koszt taryf w Japonii to 40$.

Przy 109 milionach użytkowników tamtejszych sieci komórkowych i bardzo ścisłej współpracy pomiędzy operatorem a producentem telefonu (słuchawki są właściwie produkowane tak jak sobie tego życzy dany operator) tamtejszy rynek jest najbardziej rozwiniętym rynkiem usług komórkowych na świecie i najbardziej technologicznie zaawansowanym (mikroczipy wbudowane w telefon za pomocą których płaci się za posiłek, przejazd, bilet itd. ma około 20% użytkowników komórek)

Matt Szymczyk z Zugara opowiadał i pokazywał co ważniejsze co to jest Augmented Reality i jak można zaprząc ją do biznesowej współpracy. I Matt i w zasadzie kilku innych speakerów wskazywało na to, że AR obecnie jest strasznie popularnym “buzz word’em” z którym dużo klientów ma problemy – obiecuje im się gruszki na wierzbie, bardzo kolorowe i świetnie wyglądające programy natomiast nie idzie za tym żadna myśl biznesowa. Efektem jest dużo firm, które chcą sprzedawać AR swoim klientom ale nie wiedzą po co.

Panel “prawniczy” poświęcony stanowi prawa w Polsce odnośnie usług świadczonych droga elektroniczną i reklamie w zasadzie pokazał, że co prawda MSWiA oraz GIODO mają wolę współpracy i nawet inicują jakieś spotkanie to ich interesy są rozbieżne z portalami i czołowymi graczami na rynku. Ubawił mnie wtręt Pana z GIODO, który oznajmił, że “w zasadzie gdyby trzymać się litery prawa to Nasza-Klasa nie powinna działać”. A działa. Ciekawe, prawda?

Dzień drugi to pełna “personalizacja” – trzeba było rozsądnie wybierać “pokoje” ponieważ mała ilość czasu na przemieszanie się, mnogość ciekawych gości oraz ilość paneli była dużym wyzwaniem. Nie ujmując nikomu z tego dnia zapamiętałem występ Marcina Perego mówiącego o problemach z transmisją live i jednoczesnymi stream’ami w Polsce (Marcin dzięki transmisji walki Adamek-Gołota mógł słać obraz i dźwięk do 30 tys. komputerów na raz. Bo na więcej nie było już przepustowości u klientów końcowych. To bardzo źle świadczy o naszej infrasytrukturze i wizji rozwoju dla branży “wideo online” w Polsce).

Drugą osobą, której wykład zapadł mi w pamięć był Adam Kwaśniewski czyli szef Google Polska. Adam pokazywał na przykładach jak można wykorzystywać YouTube do promocji marek i firm. Bardzo ciekawe, inspirujące a przy okazji bardzo jasno obalające kilka tez (np. taką, że decyzja o premierze filmu na YT i na dużym ekranie w zwykłym kinie spowoduje, że nie zarobi się na tym biznesie. Przykład “Home” to na szczęście zweryfikował – darmowa premiera całego 1,5 godzinnego filmu na YT bardzo podziałała na rynek DVD i wywindowała sprzedaż nośników fizycznych do wysokiego poziomu..)

Trzecim elementem było panel dyskusyjny portali (z udziałem domu mediowego) dotyczącego standardów reklamy (a raczej ich zmiany), modeli CPA / CPL vs model CPM (czy raczej nie możność tworzenia porównań). Oj było wesoło – Onet wsadził sójkę w bok o2 za AdRakietę (w domyśle “dumping cenowy”). Michał Brański odgryzał się mówiąc, że taki sposób dyskusji pachnie mu “forum internet standard” czym wprawił w osłupienie siedzącego i moderującego dyskusję Artura Małka..właśnie z InternetStandards :)

Wyglądało na to, że z jednej strony “wydawcy” (przepraszam, nadal mam problem z pisaniem o portalach per “wydawcy” przez szacunek do “starej szkoły” wydawców czyli prasy stąd ironiczny cudzysłów) mają problem z zaakceptowaniem spadków cen w rozliczeniach CPM (chociaż to oni sami są sprawcami dewaluacji cen na spółkę z sieciami reklamowymi) z drugiej strony nie mogą ustalić co bardziej jest groźne dla użytkownika witryny: jedna duża kreacja czy też “zyliard” mniejszych powodujących tzw. clutter (modne słowo, zapamiętajcie). Dziękujemy za troskę drodzy wydawcy. Na pewno przecież Wam zależy na nas czyli użytkownikach a nie na wynikach finansowych pod koniec roku, nieprawdaż? Prawdaż.

Podsumowując – Forum IAB należy uznać za bardzo ciekawą inicjatywę na mapie polskich branżowych spotkań a nie wiem czy tez nie jedną z najlepszych. Dobór gości, miejsce, obsługa, mnogość tematów i dyskusji kuluarowych – to jest to za co chce się płacić i nie powoduje potem skrzywienia na pytanie “czy było warto”. Było warto jak cholera.

PS. Na koniec malutka łyżeczka dziegciu w tej zalewie wazeliny. Drogie IAB (prezesie i miła kapituło konkursu “MiXX Awards”). Moja bardzo osobista, gorąca prośba – nie przyznawajcie proszę nagród w danej kategorii jeśli nominowana jest jedna firma. Jeśli uważacie, że wpłynęło za mało wartościowych zgłoszeń to wywalcie całą kategorię. Trochę to wyglądało tak, że “trzeba było koniecznie komuś dać nagrodę w tej kategorii”. Otóż nie trzeba. Nic na siłę.

A na sam koniec prywata – dziękuję bardzo serdecznie Jarkowi Sobolewskiemu w imieniu swoim jak i mojej czytelniczki, która wygrała darmową wejściówkę na Forum IAB. Dzięki Jarku! Dzięki IAB Polska :)

Copy+paste z informacji prasowej: “Pod koniec października Fundacja Polak 2.0, działająca na rzecz start-upów internetowych i integracji branży internetowej, uruchomiła serwis społecznościowy, dostępny pod adresem barcamp.pl. Serwis poświęcony jest otwartym i nieformalnym spotkaniom branży internetowej (dość często nazywanych barcampami), które obecnie są organizowane we wszystkich większych miastach w Polsce – w Białymstoku, Gdańsku, Katowicach, Krakowie, Łodzi, Olsztynie, Poznaniu, Szczecinie, Warszawie i Wrocławiu…”

Pod adresem barcamp.pl - dotychczas zawierającym informacje tylko na temat poznańskich spotkań typu barcamp (”Barcamp w Starym Browarze”) – od tej pory gromadzone będą takie informacje, jak daty, miejsca i godziny rozpoczęcia nadchodzących wydarzeń oraz nazwiska wszystkich prelegentów i zaproszonych gości. W serwisie znajdą się również materiały z minionych sesji, dostępne w formie slajdów i wideo.

Stworzenie wspólnego centrum służyć ma przede wszystkim konsolidacji poszczególnych inicjatyw. Twórcy bazy są przekonani, że przyczyni się ona do znacznie lepszej komunikacji między organizatorami i skuteczniejszego nawiązywania współpracy między barcampami z różnych części Polski. Większe zintegrowanie imprez, skupionych dotąd głównie na wolnej wymianie pomysłów i doświadczeń w gronie lokalnej branży internetowej, z pewnością wpłynie pozytywnie na jakość organizowanych spotkań, dając ogromne szanse na zbliżenie formuły polskich spotkań do wytycznych oryginalnego Barcampu z Krzemowej Doliny.

Na stworzeniu “barcampowej mapy Polski” skorzystają też sami uczestnicy oraz przedstawiciele firm, wspierających spotkania branży internetowej. Bardzo często nie zdają sobie oni sprawy, że cykliczne, otwarte spotkania barcampowe odbywają się obecnie w całej Polsce. Teraz, dzięki zbiorczej bazie, wszystkie informacje na temat podejmowanych inicjatyw dostępne będą w jednym miejscu, a każdy zainteresowany będzie mógł wybrać spotkanie, która odpowiada mu najbardziej.

Dodatkowych informacji udziela:
Adam Zygadlewicz
+48 601 84 34 68
fundacja@polak20.pl

Informacja uzupełniająca:
Fundacja Polak 2.0, odpowiadająca za niekomercyjne działania firmy netguru sp. z o.o, jest organizatorem spotkań Barcamp w Starym Browarze, Targów DEMOCAMP oraz Maratonu programistycznego HackFest.

W dniach 18-19 listopada w Warszawie odbędą się szkolenia z zakresu Web 2.0, nowych mediów, marketingu, reklamy, sposobów zaistnienia w mediach społecznościowych, prowadzenia akcji na blogach, twitterach, facebookach czy innych iPhone’ach – słowem wszystko to co szanujący się szef, marketer, PR’owiec powinien wiedzieć…

“Spotkajmy się w kameralnym gronie podczas wyjątkowego warsztatu z zakresu e-marketingu i prawa internetu – TMT.Workshop. Jeśli cenisz sobie praktyczną wiedzę, merytoryczną dyskusję przeplataną case studies, towarzystwo doświadczonych specjalistów e-marketingu, niezobowiązującą atmosferę włoskiej restauracji z darmowym wifi – zapraszamy do warszawskiego Rubikonu na TMT.Workshop.

Zapewniamy dwa konstruktywne dni pełne wiedzy i inspiracji, niezobowiązującą, warsztatową atmosferę najlepszej włoskiej restauracji w stolicy, wyborny lunch, bezprzewodowy internet, materiały szkoleniowe, certyfikaty i towarzystwo pasjonatów e-biznesu.”

Oferta organizatora TMT.Workshop skierowana jest do osób, które “coś” słyszały z powyżej przytoczonych tematów ale nie miały okazji pogłębić swojej wiedzy albo chcą dowiedzieć się czegoś dotyczącego jego branży. Innymi słowy warsztaty te są
“skrojone” pod osoby, które nie mają głębokiej, eksperckiej wiedzy ale jednocześnie wiedzą już trochę. Głównym pomysłem warsztatów jest przeniesienie środka ciężkości ze słuchania na aktywne pytanie – tak więc jeśli chcesz siedzieć i tylko słuchać to nie zapisuj się. Zapraszamy więc do przygotowania na przykład listy pytań i przedstawienia jej podczas spotkania.

Wszyscy trenerzy będą starali się odpowiedzieć na Wasze pytania podczas sesji pytań oraz będą do dyspozycji podczas przerw (błagam jednak o danie możliwości spożycia chociaż jednego posiłku w spokoju bo miejsce w którym będą się odbywały szkolenia będzie bardzo bardzo apetyczne :). Trenerzy na pewno wykażą się cierpliwością w tłumaczeniu i zaangażowaniem w rozwiązywanie problemów – są tam do Waszej dyspozycji przez całe dwa dni.

Program rozpisany jest na dwa dni – w pierwszym dniu skupimy się między innymi na Web 2.0 (ba nawet Web 3.0 i 4.0!), reklamie, marketingu, prowadzeniu projektów informatycznych, PR, społecznościach i zaistnieniu firmy w Internecie. Podczas drugiego dnia omawiać będziemy sprawy związane z GIODO oraz danymi osobowymi i ochroną wizerunku firmy.

Zapraszam do zapoznania się prelegentami / trenerami. Jak widać w większości wypadków to praktycy (ja sobie rezerwuję opis “praktykujący teoretyk” :) więc będziecie mogli zadawać pytania i oczekiwać odpowiedzi bazujących na doświadczeniu i praktyce prelegenta. Jeśli macie jakieś pytania dotyczące zakresu szkoleń, terminów, miejsc, udziału – kierujcie je bezpośrednio do Ewy Stępień. Ewa na pewno z przyjemnością wyjaśni wszystkie kwestie i zapytania.

Bardzo serdecznie zapraszam do zapisów! :)

PS. Specjalnie dla czytelników mojego bloga mam prezent – specjalną zniżkę. Szczegóły poniżej:

Udział tylko w I dniu: skuteczny e-marketing, SEM / SEO, e-PR, Web 2.0
Cennik: 690 PLN + 22% VAT
Rabat 10%: 69 PLN
Cena dla czytelników bloga AK74 po rabacie 10%: 621 PLN + 22% VAT

Udział tylko w II dniu: dane osobowe, kontrola GIODO, ochrona wizerunku
Rabat 10%: 69 PLN
Cena dla czytelników bloga AK74 po rabacie 10%: 621 PLN + 22% VAT

Udział w I+II dniu – PROMOCJA!
1290 PLN + 22% VAT
Rabat 10%: 129 PLN
Cena dla czytelników bloga AK74 po rabacie 10%: 1161 PLN + 22% VAT

Uwaga! Powyższe ceny promocyjne obowiązywać będą do 12-go listopada!

Jeszcze raz zapraszam zapoznania się z programem i zapisywaniem się.

“Twórca grupy ITI i współzałożyciel telewizyjnej grupy TVN zmarł w piątkową noc w wieku 59 lat. Powodem śmierci była ciężka choroba: Jan Wejchert od 16 lat walczył z białaczką, o czym opinia publiczna nie wiedziała. Jak podała grupa ITI, bezpośrednią przyczyną jego śmierci była niewydolność serca spowodowana infekcją bakteryjną i sepsą, która doprowadziła do załamania układu odpornościowego.

Założona przez Wejcherta i prowadzona wspólnie z Mariuszem Walterem i Brunonem Valsangiacomo grupa ITI (od International Trading and Investments Holdings) ruszyła w 1984 roku. Dziś jest rozrywkowo-mediowym holdingiem, którego przychody w 2008 roku sięgnęły 684,2 mln euro. W jej skład wchodzą grupy TVN i Onet, sieć Multikino, klub sportowy Legia, Wydawnictwo Pascal, platforma cyfrowa „n” i udziały w „Tygodniku Powszechnym”.”

Całość artykułu w RZ tutaj. Tutaj znajdziecie informacje na portalu Gazeta.pl tutaj na Onecie a tutaj wpis na Wikipedii

Dlaczego warto kibicować “otwieraniu się” serwisów społecznościowych poprzez udostępnienie API pokazuje najlepiej Facebook a dokładnie firmy, które dostarczają i rozprowadzają za pomocą tego serwisu swoje produkty (czyli gry). Jeśli jesteś użytkownikiem FB (albo innego serwisu tego typu) na pewno wiele razy w Twojej skrzynce pojawiła się wiadomość o nowej krówce na farmie, albo propozycji zrealizowania misji polegającej na zabiciu kogoś…

Czołowi dostawcy gier i produktów w stylu quizy czy konkursy zarabiają miliony dolarów miesięcznie tylko publikując swoje gry na platformach społecznościowych. Model biznesowy w większości gier jest bardzo podobny – zaczynasz korzystać z danej gry bez opłat (aktywujesz ją bez ponoszenia żadnych kosztów) ale wraz z rozwijaniem swojej postaci (Mobsters, Mafia), zapleczem swojego gospodarstwa (FarmVille) czy po prostu graniem w gry hazardowe (Poker, Texas Hold Em’) zaczynasz płacić realnymi pieniędzmi za dostęp do kolejnych poziomów, budynków, przedmiotów, misji czy po prostu kupujesz “wirtualną walutę” aby wrzucić ją na stół krupierski i pokręcić ruletką albo obstawić kolejną partię pokera.

Drugim strumień przychodów generowany jest poprzez zastosowanie modelu CPA czyli “kliknij i wypełnij wniosek” albo “zamów subskrypcję” czy “ściągnij dodatek do swojej wyszukiwarki“. Firma, której produkt jest sprzedawany w tym modelu dzieli się z właścicielem aplikacji przychodami.

Jak pokazują badania i statystyki w tym wypadku (serwisy społecznościowej i aplikacje rozrywkowe) są o wiele bardziej skutecznym narzędziem niż zwykły display (reklama banerowa) nie mówiąc już o sposobach spod znaku “wygrałeś darmowego laptopa / ipoda!”.

Taki sposób generowania przychodów nie za bardzo podoba się branży. I trudno się dziwić jeśli użytkownicy robieni są w konia poprzez klikanie, zapisywanie się a w rezultacie płacenie za usługi i produkty np w taki sposób:

“A typical scam: users are offered in game currency in exchange for filling out an IQ survey. Four simple questions are asked. The answers are irrelevant. When the user gets to the last question they are told their results will be text messaged to them. They are asked to enter in their mobile phone number, and are texted a pin code to enter on the quiz. Once they’ve done that, they’ve just subscribed to a $9.99/month subscription. Tatto Media is the company at the very end of the line on most mobile scams, and they flow it up through Offerpal, SuperRewards and others to the game developers.”

Poniżej zerknijcie sobie na zestawienie (źródło: TechCrunch) trzech dostawców jednych z najbardziej popularnych gier w Facebooku aby uświadomić sobie, że czasami nie warto robić gry pudełkowej na platformę PC czy XBox aby zarabiać miliony (jeśli nie setki milionów) dolarów rocznie (co więcej wszystkie trzy firmy mają potężne wsparcie VC):

Wbrew pozorom zachodnie firmy muszą się jeszcze dużo nauczyć od swoich kolegów z Chin (bo czasami sam FB skutecznie utrudnia generowanie przychodów). Jak pokazują liczne przykłady serwisy chińskie opanowały sposób na monetyzację swoich użytkowników prawie do perfekcji.

Ze swojego doświadczenia powiem tak: generowanie przychodu z polskiego gracza (wiem, brzmi mało subtelnie) powyżej 2-3 złotych miesięcznie jest ciężkie ale możliwe. Zachodni użytkownicy skłonni są zostawiać około 1-3 euro. Takie wyniki notowały aplikacje, które tworzyliśmy (jako Revolver Interactive) dla klientów z zagranicy na Facebooku.

Inne serwisy takie jak: Bebo, HI5 czy choćby MySpace dają o wiele niższe przychody. Poziom konwersji również zależy od wielu czynników ale zazwyczaj kształtuje się na poziomie 2-5% a czasami (jak chwali się BigPoint) może dojść do 20% (podają w broszurze reklamowej – niestety ciężko jest to zweryfikować).

Dodatkowo jeśli mówimy o społecznościach to warto zobaczyć jak możemy połączyć moc Facebooka z AppStore i iPhonem (znowu – oczywiście nie w Polsce). Bardzo fajnym produktem jest Open Feint, który umożliwia budowanie (albo wręcz wbudowanie) w istniejącą grę społeczności. Rankingi, czaty, profile graczy? Możesz mieć to od ręki bez potrzeby pisania własnego produktu.

Ponieważ z OF korzysta już ponad 200 gier to możliwe jest aby użytkownicy jednej gry za pomocą interface’u OF wchodzili w relację z graczami w twoją grę. Dodajmy do tego możliwość podłączenia do API Facebooka i voila! Nasza gra ma milionową społeczność.

Dodajmy do tego platformy do wymiany i sprzedaży wirtualnej waluty taki jak PlaySpan czy LiveGamer abyśmy mogli zobaczyć, że nasi gracze wcale nie muszą zostawiać u nas pieniędzy tylko w postaci generowania leadów czy odsłon reklamy. Mogą też kupować wirtualną walutę, wymieniać się nią a także handlować na aukcjach.

Teraz wróćmy na nasze podwórko. Pomimo tego, że takie serwisy jak Fotka czy Grono mają własne API w Polsce modelu biznesowego Zyngi, Playdom czy PlayFish nie skopiowała żadne firma. Nie mamy jeszcze lokalnego monopolisty (chociaż taka Ganymede jest już znaczącą siłą poza granicami Polski).

A okazja na monetyzację społeczności pojawia się właśnie teraz – Nasza-Klasa zapowiedziała stworzenie własnego API (choć od razu również określiła, że na początku będą zapraszali tylko wybranych developerów). Na podobny ruch prawdopodobnie się zdecyduje całkiem niedługo GG Networks ze swoim komunikatorem Gadu-Gadu. Nie dysponując badaniami Gemiusa strzelam, że wspólna grupa obu serwisów to około 3-4 milionów użytkowników. Jest i będzie o co (i kogo) się bić. Kasy wystarczy dla kilku graczy z pierwszych miejsc.

Takiej grupie użytkowników będzie można zaprezentować swoje produkty, zaprosić do zabawy i zacząć na nich zarabiać (w zależności od przyjętego modelu biznesowego). To bardzo lukratywna perspektywa szczególnie, że nie mamy jak na razie żadnego lidera czy jednej platformy oferującej wszystkie powyższe rozwiązania dla wydawców czy też producentów gier.

Domyślać się można, że oprócz N-K i GG w momencie kiedy pierwszy firmy i ich produkty zaczną przynosić dochody podłączą się pozostałe serwisy społecznościowe a może nawet i portale (które teraz poprzestają na licencjonowaniu rozwiązań co powoduje, że każdy polski portal w dziale “gier multiplayer” ma taką samą ofertę) i “zwykłe” serwisy z dużą ilością użytkowników (dla nich to będzie pasywny, stały dochód)

A zatem: gracze do gier – producenci do API!