7-go lipca Grzesiek Marczak (Antyweb) oficjalnie zaprezentował agregator newsów z dziedziny IT – TechAll. I to w sumie tyle można by powiedzieć – pomysł jest już znany od dawna, na rynku jest mnóstwo tego typu serwisów. Sposobem na lepsze funkcjonowanie TechAll ma być “element ludzki” czy rekomendowanie wybranych informacji przez zaproszonych autorów…

Obecnie “redakcję” tworzą: Maciej Popowicz – współtwórca sukcesu Naszej-klasy, Tomasz Drożdżyński – właściciel bardzo popularnego agregatora informacji wykop.pl oraz szerlok.pl, Paweł Iwaniuk – przedsiębiorca oraz bloger z dailyteach.pl, Kuba Filipowski – współ właściciel firmy Netguru tworzącej takie serwisy jak flaker.pl, kolumber.pl, Radosław Kuczera – dyrektor zarządzający firmą hostingową hostersi.pl oraz autora tego bloga.

Jak to opisuje Grzesiek: “Sam serwis i jego konstrukcja jest tak prosta iż myślę, że nie potrzebna jest specjalna instrukcja jak z niego korzystać. Jedynie na co chciałbym zwrócić uwagę to TEMATY czyli ułatwione wyszukiwanie najciekawszych haseł i zagadnień IT. Zamiast szukać informacji o iPhone 3GS wystarczy wybrać taki temat i przejrzeć ostatnie wydarzenia związane z tym hasłem (wyszukiwanie pokazuje zarówno automatycznie zebrane newsy jak również te dodane ręcznie przez współpracujące osoby).”

Grzesiek opisuje na swoim blogu jak widzi serwis w przyszłości i prosi również o uwagi i komentarze komentarze – jeśli macie jakieś to zapraszam do Grześka.

Acha. W TechAll “społecznościowych ficzerów” znanych z Digg.com czy Wykop.pl – po prostu nie ma. “Newsman” jest jedyną osobą decydującą co jest fajne a co nie. To taka nowość w “łeb dwa zerowej zalewie” krzyków i polemiki różnych wspólnot i interesów.

PS. Grzesiek zapytuje się szanownych oglądaczy jaki nowy design wybrać. Pomóżcie Grześkowi! :)

Mówienie o tym, że X milionów osób korzysta z sieci p2p i ma to być dowodem na to aby wszyscy zaprzestali respektowania swoich praw w Internecie nie jest dobrym pomysłem. Wspieranie (Przekrój) się szwedzkim przykładem allemansretten (czyli w luźnym przekładzie prawa dostępu do natury) jest bardzo mocną próba nagięcia rzeczywistości…

Na początek definicja – przyjmuję za piractwo wszelką formę ściągania z sieci Internet utworów / plików bez uiszczenia tantiem ich twórcom. Nie interesuje mnie stan prawny w Polsce (użytek własny) ani procesy w Szwecji (przegięcie w drugą stronę). Po prostu jeśli ktoś coś wyprodukował a ktoś inny zamiast mu za to zapłacić po prostu kopiuje to nazywam taki fakt kradzieżą a cały proceder piractwem. Sieci P2P, serwisy warezowe, składowiska plików w stylu Chomikuj.pl czy kopiowanie płyt i sprzedawanie ich na bazarach – wrzucam do jednego worka.

Większość osób ściągających pliki za pomocą sieci p2p to nie bojownicy o “wolność naszą i waszą” ale zwykli szarzy ludkowie, którzy nie mają pieniędzy na pójście do kina za 25 pln czy kupienie płyty CD za 60 pln. Dlatego ściągają pliki i mają gdzieś to, że ktoś, gdzieś szafuje tak wielkimi słowami jak “wolność”. Kradną z lenistwa, głupoty ale i braku legalnych alternatyw. Dlatego sprawy TPB i ich problemy guzik interesują większość osób w innych krajach – oni po prostu chcą mieć dostęp do plików.

Szwecja jest bogatsza i tam też ściągają na potęgę powie ktoś. To fakt ale nie zapominajmy, że również był / jest to kraj bardzo “socjalny” a ludzie nastawieni roszczeniowo. Szwecja płaci obecnie za wiele lat bardzo opiekuńczego stylu sprawowania opieki nad obywatelami, którym rozdawano przywileje i zapomogi za nic. Wyrosło pokolenie “daj-mi-teraz”, które nie widzi nic złego w ściąganiu pirackich plików z Internetu. Oni tego żądają i dostają.

Proszę więc nie dorabiać ideologii do zwykłej kradzieży. Piractwo spod znaku p2p nie jest ani przejawem “cyfrowego wykluczenia” ani “walką z monopolem o wolność wyboru”. Co to za wybór i co to z walka jeśli realizowana jest z pomocą kradzieży cudzej własności? Oczywiście można bronić całości procederu powołując się na polskie prawo dopuszczające użytek osobisty (ale już nie programów komputerowych) czyli ściąganie plików bez ich rozpowszechniania. Co jeśli prawo zostanie zmienione? Nadal będziemy uważali, że nic się nie dzieje złego?

Zadaję sobie takie pytanie – dlaczego pomimo ogromnych (i stale idących w górę) cen benzyny nie pojedziemy sobie gdzieś w pole i nie wywiercimy dziurki w rurociągu aby tym samym zasilać nasz samochód? Albo dlaczego nie wepniemy się na klatce schodowej w skrzynkę i nie będziemy “korzystali” z czyjegoś dostępu do TV czy telefonu? Dlaczego nie skusimy się pójść “na skróty” aby uzyskać doraźny efekt i zysk?

Odpowiedź na powyższe jest prosta – ponieważ zabiera to więcej czasu, podlega wysokim karom, wymaga odpowiedniego sprzętu, zdolności i wiedzy oraz co najważniejsze jednoznacznie kojarzone jest z kradzieżą i przestępstwem. W przypadku ściągania plików z Internetu jest na to przyzwolenie społeczne, brak jasnych przepisów prawnych, każdy może to robić (dysponując minimalną wiedzą techniczną).

W Polsce przez wiele lat powstało wiele przejawów anomii społecznej sankcjonowanej przez system w którym żyliśmy. “Załatwić” coś oznaczało ukraść coś z fabryki (np. papier toaletowy albo płyn do mycia naczyń). Osoba “zaradna” życiowa to była taka postać, która korzystając z dobrodziejstw gospodarki “centralnie sterowanej” w której każdy miał mieć po równo (czyli w sumie nic) umiała wyprać kartki na paliwo aby zatankować ponownie samochód, zdobyć przydział na pralkę czy pojechać na wakacje po to aby sprzedać w Rumunii okulary i przywieźć za to dewizy. Była podziwiana i miała naśladowców. Rolowanie państwa (a więc pośrednio i obywateli) należało do dobrego tonu i miało społeczne przyzwolenie.

Trochę jednak za oknem się zmieniło a my nadal uważamy, że fajnie jak ktoś coś skołuje i nie zapłaci. Bo płacą tylko frajerzy i idioci.

Taka była rzeczywistość za czasów PRLu. Niestety – ustrój się skończył, mentalność została. “Załatwić” i “skołować” nadal są na topie. Wiodę biedny żywot studenta i nie mam kasy na pójście z dziewczyną do kina. Ściągam więc “z sieci” najnowszy film, siadam z nią w swoim akademiku, odpalam laptopa i tak spędzamy wieczór. Moje usprawiedliwienie? “Twórcy tego filmu nie zbiednieją, zapewna mają kieszenie pełne kasy. Poza tym wszyscy tak robią”. Nazywajmy jednak rzeczy po imieniu – kradzież jest kradzieżą. Nie poszedłeś do kina bo Cię nie stać a nie dlatego, że walczysz z wyimaginowanym Systemem.

Ludzie potępiające w czambuł wyrok szwedzkiego sądu zapominają o paru sprawach – TPB od początku robił sobie jaja ze wszystkich możliwych instancji szwedzkich i międzynarodowych. Oficjalnie przyznawali się do tego, że ich motorem działania jest chęć szerzenia “piractwa”. Elementy walki o
“wolny dostęp do twórczości” pojawił się całkiem niedawno na potrzeby procesu i jako element obrony w procesie. Poczytajcie sobie odpowiedzi TPB na listy od firm zgłaszających zastrzeżenia do plików na serwerach TPB – odpowiedź w większości była taka sama: “Walcie się gumową pałą. Wiemy, że popełniamy przestępstwo ale w Szwecji możecie nam naskoczyć bo tu jest inne prawo. Pa pa!”.

Zanim zatem tak ochoczo zaczniecie powiewać flagami szwedzkiej czy polskiej Partii Piratów, zanim wyjdziecie na ulicę aby protestować przeciwko “złym kapitalistycznym koncernom” i zanim do końca uwierzycie, że wszystko powinno być darmowe – zastanówcie się. To o czym marzycie to czysta utopia. Bez możliwości czerpania zysków ze swojej pracy wytwórcy nie będą niczego tworzyli. Wy nie będziecie mogli zatem niczego ściągać i korzystać z ich pracy – to najprostsze wytłumaczenie. Koniec i kropka. Możecie sobie marszczyć noski i tupać nóżkami ale takie są zasady gospodarki rynkowej. Podaż i popyt żądzą również i Internetem.

Występ polskiej Partii Piratów na TMT’09 dowiódł, że w Polsce łatwo jest płynąć na fali demagogii. Nie usłyszałem nic z ust przedstawicieli tego stowarzyszenia (bo chyba cały czas nie mogą zebrać odpowiedniej ilości głosów aby stać się partią jeśli dobrze zrozumiałem) co by mnie zachęciło do ich wspierania. Potok banałów wsparty jakaś nowomową zasłyszaną na lewicowych zebraniach w ustach ludzi, którzy komunizm znają z podręczników historii jest dla mnie śmieszny i przerażający. Wszystko za darmo? Wszyscy mają mieć po równo? Cała władza w ręce ludu? Gdzieś to już było…

Zgadzam się – obecna sytuacja w której część Europy nie może korzystać z usług i serwisów, które w USA są dostępne jest bardzo bardzo zła i powoduje problemy. iTunes i Apple są przykładem pasywnego działania. Casus sklepu Nokia z cenami w okolicy 1 USD za utwór pokazuje, że jednak można. Jasne, że chciałbym obejrzeć w tym samym okresie co amerykańscy widzowie “Lost” czy “Dr House”. To jest ogromny błąd. Tak samo jak większość osób nie chcę płacić (albo inaczej – chcę mieć wybór) za opakowanie kolekcjonerskie, książeczki i naklejki – chcę dostać utwór po najniższej cenie bez marży pośredników i sklepów.

W samych koncernach potrzebne są zmiany na najwyższych szczeblach aby dostosować mentalność działań rodem z XIX wieku do nowoczesnych warunków i technologii. Potrzeba nowych rozwiązań prawnych dających się zastosować na całym świecie. Podpisuję się pod stwierdzeniem francuskich konstytucjonalistów – prawo do Internetu jest jednym z praw człowieka. Nie zmienia to faktu, że zmiany muszą zostać wdrożone w sposób przemyślany a nie pod dyktatem pistoletu przystawionego do skroni.

Chciałbym zamiast pozornego zamieszania wokół TPB większej dyskusji na przykład o Creative Commons. Chciałbym abyśmy przestali działać tylko w wybranych obszarach ale potrafili zdobyć się na spojrzenie na problem z dystansem. Chciałbym poważnej dyskusji o zastosowaniu p2p dla celów komercyjnych, zgodnych z prawem. Chciałbym dyskusji o stawkach, cłach i globalnych rozwiązaniach spraw praw autorskich.

Zanim wzniesiemy flagi i rozpoczniemy abordaż zastanówmy się czy przypadkiem nie zatapiamy jedynego okrętu na którym możemy popłynąć dalej.

PS. No proszę – czyżby TPB właśnie opuszczało swój okręt flagowy? Właśnie ogłosili, że zostają sprzedani. I gdzie się podziały hasła “zero komercji” czy “nigdy nie będziemy pracowali dla kogoś”? Pecunia non olet…

Przeraża mnie jak prosto jest ulec pokusie zbudowania czegoś w Internecie. Jeśli to dzieje się za pieniądze młodych i mało doświadczonych przedsiębiorców pal to licho – kto nie ryzykuje, nie zarabia. Gorzej jeśli angażowana jest praca a przede wszystkim publiczne pieniądze w projekty od których wieje z daleka biurokratyczną indolencją…

Promować się trzeba umieć. A jeśli się nie umie to trzeba wynająć specjalistów i zapłacić im. Niestety obawiam się, że ta oczywista prawda nie jest zawsze rozumiana przez naszych urzędników państwowych. Wolą zrobić coś sami, spieprzyć to ale chwalić się za chęci.

Mówię o “Codzienniku Prawnym” organie (portalu jak każą nam sądzić w informacjach prasowych) internetowym Rzecznika Praw Obywatelskich czyli Janusza Kochanowskiego. Inicjatywa na pewno dobra w zamyśle, potrzebna i wartościowa. Skopana niestety na starcie. Po ilości osób wyszczególnionych w dziale “kontakt” wnoszę, że nad serwisem pracował chyba cały urząd Rzecznika. Tym bardziej szkoda, że to co powstało zasługuje tylko i wyłącznie nie pokazywanie jak NIE tworzyć serwisów informacyjnych. Stroną merytoryczną serwisu nie będę się zajmować – nie mam do tego kwalifikacji ani wiedzy.

Przykro mi ale chciejstwem i chęcią zrobienia “czegoś” nie można tłumaczyć partactwa i po prostu amatorstwa. Pierwsza sprawa – dlaczego Codziennik jako pismo RPO nie jest postawiona w domenie “gov”? Codziennik jest prywatną stroną Pana Kochanowskiego? WHOIS wskazuje, że właścicielem domeny jest biuro RPO – czyli urząd państwowy. Czy pozbycie się “gov” ma bardziej przekonać obywateli o “fajności” strony? Są w ogóle w Polsce jakieś przepisy dotyczące tego typu inicjatyw i ich umieszczaniu w domenie “gov”?

Pierwszy przykład babola – prawa strona grafika (?) z lasem i żabkami (??) z opisem “multimedia”. Kliknijcie. Jakiego efektu oczekuje przeciętny internauta po kliknięciu na aktywny element strony? Przeładowania strony i pokazania nowych treści. Co się dzieje? Nic. Otwiera się nowa strona / zakładka w przeglądarce z tą samą stroną główną. Błąd? Sztuczka programistyczna znudzonego admina?

Zdjęcie i komentarz Rzecznika – rozumiem, że po dzień sądny będzie mnie witał na stronie głównej? Wiem, trzeba się lansować żeby media i politycy nie zapomnieli o tak ważnej osobie ale takie marnotrawienie przestrzeni na stronie głównej jest bardzo niemądre. Tak samo cytat – ani się nie zmienia a zabiera miejsce. Szczegół ale wali w oczy. Szczególnie, że treści po które skuszony zapowiedziami odwiedziłem ten serwis jest na stronie głównej stosunkowo mało (w porównaniu do nagłówka graficznego z szachami, cytatem i zdjęciem z myślą wprowadzającą Rzecznika).

Dział “o nas” – czego można spodziewać się po tym dziale? Możliwości wysłania zapytania do kogoś z redakcji? Nie ma. Może jakiś ogólny mail albo formularz? Jest na szczęście. Napisałem co sądzę o stronie – sprawdzimy czas reakcji (UPDATE – odesłano mi odpowiedź po kilku minutach! Ktoś tam czyta jednak maile:)

Dział “kontakt” (ukryty na samym dole strony w niebieskiej) – hej, czy ja tu już nie byłem?? Jasne. To przecież ten sam dział co “o nas”! Nadal nie wiem do kogo napisać w sprawie błędów na stronie.

Dział “dla mediów – tak, tak jest coś takiego. Możecie ten dział znaleźć tutaj. Widocznie wypadł w procesie projektowania strony i ktoś sobie o nim przypomniał w ostatniej chwili. Co fajniesze – czego oczekujecie po takim dziale? Ja na przykład jakiegoś “press kitu”, zdjęć, oficjalnych informacji prasowych. A co możemy tam znaleźć? Spot reklamowy żabką czyli tę grafikę, która jest źle podlinkowana na stronie głównej. Spot inftantylny a w dodatku wykorzystujący grafikę wyszukiwarki Google (proces o prawa autorskie). Ech..

Stopka na dole (szary pasek) – “Codziennik” jako serwis państwowy reklamuje m.in. Onet, GG, Salon24? O co chodzi?? Te podmioty sponsorują “Codziennik?” Dlaczego Onet a nie WP? Dlaczego GG a nie Skype? Był jakiś konkurs ofert a może każdy może zgłaszać kandydaturę swojej firmy na tę stronę? Ta ja poproszę o umieszczenie tam linku do Apteo i Mordami. A co.

I na samym końcu strony u dołu widzimy “Wszelkie prawa zastrzeżone © 2009 Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich”. Wszelkie prawa! Super – czyli jak rozumiem RPO jest twórcą wszystkich formularzy jakie zamieścił na swojej stronie? Szanowny Panie Rzeczniku w takim razie proszę otworzyć sobie zakładkę “właściwości” w edytorze tekstu (może być Word) i spojrzeć kto jest autorem wzorów dokumentów co do których Pan przypisuje sobie prawo. Głupia wpadka, co – a kilku procesów można sobie zaoszczędzić przecież…

Zapewne jeszcze dorzucić można całą masę błędów programistycznych (np. walidacja) ale tego już nie chciało mi się sprawdzać. Jak dla mnie ktoś powinien się wytłumaczyć za ile została zrobiona ta strona i jakie firmy startowały w przetargu skoro został wybrany taki podwykonawca. W końcu Szanowny Pan Rzecznik żyje z moich podatków a te jak słyszałem mają zostać podniesione.

Mam pomysł na małą akcję społeczną – proszę Was o przejrzenie “Codziennika” pod kątem błędów (merytorycznych, usability, czy architektury informacji) i zamieszczenie swoich uwag w komentarzach pod tym wpisem. Zobowiązuje się do przesłania oficjalnego pisma do RPO z wychwyconymi błędami z prośbą o ich poprawienie i autorami uwag.

Może obywatelski głos pozwoli coś poprawić?

PS. Nie tylko ja się zainteresowałem “Codziennikiem Prawnym”…
PPS. Olgierd zadał pytania rzeczniczce RPO i otrzymał odpowiedzi na nie. Polecam lekturę.

..No właśnie. Małe “ale”. Nie potrafią nazwać, ba nie potrafią odróżnić wyszukiwarki od przeglądarki. Yyyyy.. Gdzie takie dziwa można zobaczyć? W jednym z największych miast (Nowy Jork) w kraju (Stany Zjednoczone Ameryki) gdzie w Dolinie Krzemowej codziennie powstają cuda, która inne narody w pocie czoła kopiują.

Mi osobiście podobała się interpretacja “różnicy między przeglądarką a wyszukiwarką” jowialnego, dobrze odżywionego afro-amerykanina. Założę się o potrójnego whoopera, że na naszej polskiej ulicy 80% osób odpowiadać będzie tak samo..

Zatem proszę Państwa (Maćku?) kto się odważy przeprowadzić taką ankietę u nas w Warszawie? I czy chcemy znać jej efekt?

Całość skręcił Maciek Budzich a ja zapłaciłem mandat za parkowanie w złym miejscu (mandat zapłacę).

Apel pod koniec wywiadu jest prawdziwy – Marcin w imieniu TPB chętnie nawiąże współpracę z kimś z Polski przy swoich projektach takich jak “The Persian Bay” czyli tworzenie alternatywy dla zamykania dostępu do Internetu w Iranie. Jeśli chcecie się zgłosić – piszcie do mnie, przekaże Marcinowi.

Grześkowi Marczakowi i Rafałowi Agnieszczakowi należy się piątka z plusem za pr imprezy “Ragniego” czyli Startup School 09 – użytkownikom pała (lub dwója według starej nomenklatury) za brak podstawowych umiejętności korzystanie z narzędzi jakie mają…

Na początku uspokoję – nie będę oceniał pomysłów. Niektóre są dobre, niektóre średnie niektóre (na szczęście margines) absurdalnie głupie. Chciałbym się skupić nie na kwestii oceny pomysłów ale ich przedstawianiu oraz weryfikacji przydatności przez samych twórców.

To co zwróciło moją uwagę to przykry fakt: użytkownicy internetu, którzy chcą startować w grze o kasę, mienią się obserwatorami tego “czego ludzie chcą” nie umieją korzystać z podstawowych, darmowych narzędzi. Taki wniosek nasunął mi się po lekturze większości pomysłów. Proszę o przeczytanie listy zgłoszonych propozycji.

Czy Wy również macie wrażenie, że większość z zaproponowanych “biznesów” została już zrobiona, działa i można na ich temat znaleźć informacje?

Ci sami użytkownicy (ba, potencjali młodzi biznesmeni, startupowcy, elita) nie dość, że nie orientują się w polskim internecie to wykazują się ignorancją jeśli chodzi o znajomość dużych zachodnich serwisów.

Zdecydowana większość zgłaszanych pomysłów zaczyna się tak “nie wiem czy coś takiego już istnieje ale..” – chłopaku, dziewczyno. Taki tekst brzmi po prostu śmiesznie – rozumiem, że 5% to nie jest oszałamiająca propozycja ale wykaż minimum zangażownia, odbrób lekcję (tak, dokładnie tak samo jak w szkole), przygotuj się chociaż minimalnie. Powtórzę – takie podejście jest żenujące i obraża osobę której się taki pomysł prezentuje.

To jakby powiedzieć “nie szanuję Cię, tak naprawdę mam Cię głębooooko w dupie – masz tu taki szkic, nie chciało mi się poświęcić 10 min mojego “cennego czasu”. Acha i chcę za to kaskę. Możliwie jak najwięcej!!”

W sumie większość “pomysłów” można podsumować za pomocą komentarza jednego z uczestników konkursu:

“ah, jaki to człowiek jest leniwy… nawet mi się dobrze pogooglować nie chciało xD Napisane pod wpływem chwili, emocje wzięły górę.”

Po konstrukcji zdań, użytych słowach zgaduję, że średnia wieku osób zgłaszających oscyluje w granicach 17-25 lat. Nie jest to nic złego – niech pojawi się nawet genialny pomysł od 5-cio latka. Niestety widzę, że “pokolenie C”, “nasycenie mediami życia codziennego”, “nowe wspaniałe narzędzie edukacji” nie idą w parze z chęcią poczynienia wysiłku intelektualnego, zrobienia czegoś więcej niż copy+paste.

Chciałbym się mylić. Chciałbym wierzyć, że osoby, które na serio zgłaszały swoje pomyły i oczekiwały, że ktoś da im te 5% poważnie podeszły do tematu. Trzyma za to kciuki.

Rafał – wiesz, że kibicuję Twojej/ Waszej inicjatywie i uważam ją za jedną z najciekawszych w ostatnim roku. Niestety obawiam się, że oprócz uczenia RoR czy Django albo jak wypozycjonować stronę będziecie musieli uczyć “młodzież” jak napisać (poprawnie po polsku) stronę z regulaminem serwisu, co to jest za opcja “wyszukiwanie zaawansowane” w Google i dlaczego warto korzystać czasami nie tylko z Wikipedii ale sprawdzać inne źródła.

W pewnej starej księdze napisano, że siódmym grzechem głównym jest lenistwo. Jak widać nic się nie zmieniło od tematych czasów w tym temacie. Ba, może by wypadało dopisać kilka innych pozycji?

ps. acha, ale jak widać niektórzy uczestnicy wiedzą co znaczy oszukiwanie. Smutne.

Podobno mało osób się zapisuje na Aulę nr 36, która odbędzie się 18 czerwca (czwartek). Może to sesja, może to spadek formy przed wakacjami albo wyjątkowo duża ilość maili trafia do spamu a nasz aulowy RSS nie działa jeszcze dobrze?

W każdym bądź razie informuję, że Aula będzie i zapraszam na nią – będzie m.in. robotach, audiobookach, web 3.0 (taaak!:) i semantycznej wyszukiwarce z polski rodem :)

Klikajcie to przy okazji zobaczycie naszą nową stronę! :)

PS. Ta Aula jest dostępna dla wszystkich!!

Wiecie kto był najważniejszą osobą na wydziale na którym studiowałem? Wcale nie dziekan czy opiekun roku. To była pani sekretarka, która decydowała czy indeks wręczony 5 min po czasie jeszcze może dorzucić do kupki i załatwić rozliczenie czy muszę powtarzać wykłady z przedmiotu X. To pani sekretarka miała moc sprawczą wyczarować dodatkowe godziny lub też załatwić brakujący wpis. Zrozumienie tego faktu zajęło mi równo rok – po tym czasie do końca studiów nie miałem żadnego problemu z kwestiami związanymi z formalnościami…

A teraz z pozoru inna historia. Internauta skorzystał ze strony firmy lotniczej chcąc kupić bilet. Usability strony było do dupy więc użytkownik (projektant UX) napisał list do firmy oraz przygotował własną makietę strony aby pokazać jak lepiej można poprowadzić użytkownika po takim sajcie. Projektant otrzymał odpowiedź od pracownika firmy lotniczej. I w tym momencie można powiedzieć, że historia się nie tyle kończy co dopiero zaczyna…

Historię zgapiłem z Maggnes.com. Odpowiedź anonimowego pracownika z linii lotniczych American Airlines obnaża problemy korporacji. Stroną zajmuje się 200 osób. Każda z nich ma swoje zadania, zdanie i zakres możliwości zmian strony. Zapewne każda z tych osób chce aby strona była lepsza, sprawniej działająca a firma dzięki niej zarabiała kasę. I co się okazuje? Wszystkie te elementy stoją ze sobą w sprzeczności. Czemu? Bo jesteśmy częścią organizacji. Mamy poziomy, funkcje, stanowiska i zakresy obowiązków.

To co opisał Dustin na swoim blogu pokazuje bardzo dobrze problem o którym mało osób wie i wyciąga z jego istnienia konsekwencje. Zadziwiające jak wiele z tej grupy osób to ludzie pracujący jako “frontlajnowcy” mający kontakt z klientem i jego oczekiwaniami – handlowcy, project managerowie, itd.

“But—and I guess here’s the thing I most wanted to get across—simply doing a home page redesign is a piece of cake. You want a redesign? I’ve got six of them in my archives. It only takes a few hours to put together a really good-looking one, as you demonstrated in your post. But doing the design isn’t the hard part, and I think that’s what a lot of outsiders don’t really get, probably because many of them actually do belong to small, just-get-it-done organizations. But those of us who work in enterprise-level situations realize the momentum even a simple redesign must overcome, and not many, I’ll bet, are jumping on this same bandwagon. They know what it’s like.”

Łapecie? Zrobienie zajebistego projektu jest najprostsze. Wdrożenie go w dużej firmie, przekonanie odpowiednich osób aby go zaakceptowały, wytłumaczenie zmian jakie przyniesie (czytaj: korzyści) dla działu sprzedaży, IT, marketingu jest o wiele ważniejsze niż genialny projektant stron www i jego przezajebiste dzieło.

Tutaj potrzeba osoby znającej kulturę korpo, działającej na styku firma – podwykonawca. Osoba, której rolą będzie przepychanie projektu przez “Wszystkich świętych” w firmie. To bardzo często jest zadanie cholernie trudne i osoba z zewnątrz nie ma szans na załatwienie wszystkich rzeczy na czas. Brak takiej osoby powoduje, że nawet głupia płatność po wykonaniu projektu w czasie i bez poprawek staje się koszmarem.

Dlatego zawsze musicie mieć osobę (”insider”) po stronie klienta, która będzie waszym “adwokatem” i “nawigacją” strukturze firmy, jej zwyczajach, przepisach oraz po prostu relacjach – nawet najbardziej zajebisty projekt może umrzeć jeśli będzie go wdrażać dwie nienawidzące się osoby w firmie (sprawdzone w realu – nawet sprawiało im to przyjemność patrzenie jak kasa firmowa jest tracona na płatne poprawki, deadline przekroczony o kilka miesięcy a decyzjność na poziomie piaskownicy).

Najlepiej też aby taka osoba została wpisana do umowy jaką podpisujecie (wraz ze swoim zastępcą na czas urlopu albo choroby). Świadomość, że projekt będzie realizowany zgodnie z założeniami bez opóźnień jest bezcenna i bardzo uspokajająca.

Dla obu stron :)

18 czerwca w Warszawie odbędzie się konferencja “TMT.Communities’09 Warsaw” z udziałem wielu bardzo ciekawych gości z polski i zagranicy. Będzie to jedna z niewielu szans posłuchać członka The Pirate Bay przysłuchującego się dyskusji o polskim prawie autorskim z reprezentantem ZAIKSu…

Zapowiedzieli i potwierdzili swoje przybycie prelegenci z zagranicy (między innymi: Łukasz Gadowski inwestor z Team Europe Ventures i twórca Spreadshirt oraz Marcin de Kamiński z The Pirate Bay). Będziemy omawiali sprawy portali – ich obecna rola oraz bliska przyszłość – podczas tej rozmowy panelowej nie zabraknie czołówki polskiego internetu (m.in. Michał Brański o2, Tomasz Jażdzyński Interia.pl, Robert Bednarski z Onet.pl czy Grzegorz Tomasiak z WP).

Anna Kobylańska z CMS Cameron McKenna spróbuje odpowiedzieć jaki wyrok na organizację typu TPB mógłby zostać wydany w Polsce.

Będziemy też rozmawiali o piractwie, sieciach P2P, roli nadawców i prosumentów w dobie mediów elektronicznych (tutaj swoją obecność zapowiedzieli przedstawiciele m.in. ZAIKSu, Gutek Film, Polskiej Partii Piratów oraz serwisu tłumaczącego napisy – Hatak.pl).

Pojawią się też dyskusje panelowe dotyczące “pokolenia C” (z udziałem m.in. Marcina Jagodzińskiego twórcę Blip.pl) oraz “wyspecjalizowanych” serwisów społecznościowych typu Bliscy.pl, MłodeLata.pl czy LocoZone.pl.

Szczegółowy plan konferencji znajdziecie tutaj

Zapraszam serdecznie w imieniu swoim (będę moderatorem części dyskusji) oraz organizatorów.

PS. Obiecuję też wywiad wideo z Marcinem De Kamińskim z TPB na temat związane z procesem i wyborami do Parlamentu Europejskiego w których dwa mandaty dostała szwedzka Partia Piratów. Wywiad jak zwykle przygotuje i zmontuje Maciek Budzich.

Zapraszam!

Mmd firma obsługująca w Polsce koncern LG zaprosiła mnie do testów telewizora LCD oraz odtwarzacza blu-ray. Skusiłem się bo a) zawsze chciałem zobaczyć Megan Fox w Transformersach lepiej i wyraźniej b) nie miałem okazji sprawdzić co znaczy Full HD z powodu braku sygnału (kochana Cyfra + każe sobie dopłacić za programy w jakości HD) c) odrzucić możliwość dobrej zabawy jest po prostu bardzo głupie…

Chrzest ognia telewizor przeszedł podczas finału Ligii Mistrzów (Barca!) – niestety ciągnąłem sygnał przez kochaną Cyfrę + więc nie byłem w stanie powiedzieć czy oglądam transmisję z 2009 roku czy widzę mecz na Wembley z 1974. Jakość obrazu marna tak jak komentarz Szpakowskiego. Dodatkowo Cyfra + ma ostatnio tendencję do gubienia sygnału nawet przy małych opadach deszczu – pikseloza, brudy post-kompresyjne i inne fajne rzeczy pojawiają się coraz częściej. Ale wróćmy do LG.

Różnicę zauważysz natomiast w czasie korzystania z Xboksa – obraz jest żywszy, wydaje mi się (podkreślam wydaje bo nie mogę podłączyć na raz dwóch monitorów), że na LG gry wyglądają lepiej. Nie o niebo lepiej ale zauważalnie. Czy aż o tyle lepiej żeby koniecznie kupować sprzęt z 200 Hz? Poważnie bym się zastanowił jeśli nie jesteś geekiem albo hardkorowym graczem kupującym kable HDMI po 500 pln (lub drożej).

Jestem natomiast pod wrażeniem blu-ray’a – jakość obrazu jest bardzo bardzo dobra na tyle, że aż trzeba się przyzwyczaić (efekt podobny jak w iMaksie – lekki zawrót głowy w dynamicznych scenach przez jakiś czas). Po to zostało wymyślone kino domowe! Powiem szczerze – bo różnica między DVD a blu-ray’em jest widoczna niestety. Niestety ponieważ oznacza to, że trzeba będzie (znowu!) kupić całą trylogię Star Wars, trylogię Władcy Pierścieni, Matriksa…

Blu-raya testowałem na “Transformersach” – pamiętał ten film z kina i wiedziałem, że będzie to jeden z pierwszych filmów jakie zakupie jeśli kiedyś będę miał możliwość zainstalowania sobie napędu z niebieskim laserem. W kolejce czeka “Stealth” (ach te sceny podniebnych akrobacji, ach ta Jessica Biel), “300″ (must have on blu-ray), “Batman – Dark Knight” oraz. Dziwne ale nie znalazłem w pudełku z blu-rayem żadnej płyty “demo” – wypadek przy pracy czy brak wyobraźni producenta? Wystarczyłoby pokazać trailery kinowe nagrane w jakości HD żeby spowodować zwiększone wydzielanie płynu ze ślinianek.

LG chwali się, że ich blu-ray może być podłączony do internetu i stamtąd “ssać” filmy z YouTube – cóż wierzę na słowo, nie sprawdzałem bo nie chcę sobie psuć przyjemności z oglądania filmów “tylko” w jakości HD…

Acha – w związku z tym, że jestem tylko testerem sprzętu LG telewizor powędruje jako nagroda w konkursie, którego formułę wymyślam w pocie czoła. Telewizor jest “trochę” wart więc szczęśliwiec będzie mógł sam ocenić i testować sprzęt w swym domowym zaciszu.

Śledźcie zatem kolejne wpisy, może właśnie Ty staniesz się posiadaczem zajefajnego telewizora, który macał sam bloger AK74? Hę? A może jeszcze sypnę paroma płytami blu-ray do oglądania, kto wie, kto wie :)

Nadstawiam uszy na fajne pomysły na konkurs – jestem otwarty na każdy zwariowany pomysł!

PS. Informacja dla innych firm, które wahają się z przysłaniem swoich próbek do mnie – nie bójcie się, nie gryzę – jeśli macie naprawdę fajny sprzęt to zapraszam, nie zjadę go bardzo w recenzji. Chętnie zobaczyłbym w swojej skrzynce na listy jakiś zegarek Patek albo Maserati pod domem – w ostateczności może być Omega albo Lamborghini!