Hobiler, Kuşlar, Akvaryumlar, Elişi, Fotoğraflar, Haberler ve Diğerleri

Facebook ' tan (ç)ALDIM.

2011-01-18T04:39:00.000-08:00

Site içeriği ile pek alakalı bir yazı değil ancak çok hoşuma gitti paylaşmak istedim....
KRALLAR VE PRENSESLERİ...
Genç kızın yüreği, tanıştığı bütün erkeklerden önce, herkesten en önce, babasına aittir. Babalar ve kızları, daha sonra hiç yakalayamayacaklarını bildikleri bir huzur ve güvenle yaslanırlar birbirlerine hayatta.

Baba bir sığınaktır kızı için, yaşamın fırtınalarından, yıpratıcı gerçeklerinden, canını acıtan bütün herşeyden uzaklaşmak istediği zaman sığınabileceği sessiz ve güvenli bir liman gibidir. Kızı hangi yaşta olursa olsun, çaresizlik içinde boğulurken dahi, elini uzatıverirse babasına, babasının elini tutacağını bilir. Asla bırakmayacağını da..
Babalar ve kızları, büyülü masal ülkesinin kralları ve prensesleridir. Bir gün gelip de prenses yuvadan uzaklara uçunca ne baba krallığını yitirir, ne de küçük kız prensesliğini.. Birbirlerinin yüreklerinde, kendi ülkelerinde sürdürürler hükümranlıklarını..

Evlerimiz de ki Gizemli Dünya AKVARYUMLAR

2011-01-05T13:15:00.000-08:00

EVLERİMİZDEKİ GİZEMLİ DÜNYA AKVARYUMLAR

Yaşadığımız gezegen o kadar güzel ve muhteşem ki, kelimelerle anlatmak çok zor. Ancak birçok insan bu güzelliği sözle ifade etmesine rağmen, onun değerini bilme ve koruma konusunda bir şeyler yapmaktan çok uzak. 
 
Bunun en önemli nedenlerinden biride dünyanın sadece kendilerine ait olduğunu düşünmeleridir. İnsanların bu konudaki düşüncelerini geliştirmenin ve iyi birer çevreci olmalarını sağlamanın en güzel ve kolay yollarından biride bir canlının sorumluluğunu alarak onun yaşam savaşına yakından tanık olmalarıdır. İşte akvaryumlar bize bu konuda yardımcı olabilecek en iyi yollardan biridir.

Dünyamızın 2/3’ü sularla çevrilidir. Bu alanlardaki canlı çeşitliliği inanılmaz boyutlardadır. Sizler evlerinize akvaryum kurmakla bu alanlardan küçük birer kesiti evlerinize taşımış olursunuz. Üstelik vahşi sualtı dünyası öyle her istediğinizde görebileceğiniz bir yer değildir. Akvaryumlar bu dünyanın gizemli kapılarını size açan tek yoldur ve bir kez girdiğinizde etkisinden kurtulmak çok zordur.

       Evlerimizde akvaryumla uğraşmanın ne gibi faydaları olduğuna gelince; Öncelikle çocuklarınıza ve sizlere doğa ve hayvan sevgisini aşılama konusunda çok yardımcı olur. Biyoloji, kimya gibi bilimler hakkındaki bilgilerinizi arttırır. Özellikle çocuklardaki sorumluluk duygusunun gelişmesinde çok yararlıdır. Sizlerin hem fiziksel ve hem de zihinsel olarak dinlenmenize müthiş katkıları vardır. Bir akvaryumun karşısına geçip yarım saat o sessiz ve gizemli dünyaya bakmanız, aklınızdaki problemleri ve gün içinde yüklendiğiniz stresi atmanıza yardımcı olacaktır.

“Unutmayalım bizler dünyada yalnız değiliz ve bu dünyayı bizlerle paylaşan diğer canlıların yaşamlarına saygılı olmalıyız.” "Alıntıdır"

Yukarıda ki yazıyı yıllar evvel bir yerden almış, kopyalamışım. Nereden aldığımı dahi hatırlamıyorum. Aynı klasörün içinde kendi kurduğum 2 akvaryumdan görüntülerde vardı onları da aşağıda paylaştım. İlk resimde ki akvaryum oldukça amatörce idi... Diğer resimler ise bir yaprak olarak aldığım pistia (su marulu)'ların akvaryumun üstünü nasıl kapladığını gösteren resimler.

Bu akvaryumda mayalı sistem ile co2 ve eser elementlerin bulunduğu sıvı bitki gübresi uygulamıştım. Aydınlatma ise grolüx idi diye hatırlıyorum....

Tespih Kolleksiyonumuzdaki Doğal taşların İsimleri

2011-01-04T09:31:00.000-08:00

    Bir önceki yazımda sevgili babama ait Tespih kolleksiyonunu oluşturan doğal taşların isimlerini yazacağımı söylemiştim. Bilgisayarda anca yazma fırsatı buldum ekliyorum......

1-Akik 

2-Açık Mavi Kalsedon

3-Agat

4-Almandin (Nar Taşı)

5-Almandit(lal)

6-Amatist

7-Amazonit

8-Ametrin

9-Andız

10-Apatit

11-Aquamarin

12-Arab Akiği

13-Aragonit

14-Avanturin

15-Azolit

16-Beril

17-Beyaz çizgili opal

18-Beyaz inci

19-Beyaz Mercan

20-Botswana Akiği

21-Bufolo boynuzu

22-Ceroit

23-Ceyt

24-Deniz kabuğumsu Akik

25-Deniz Kaplumbağası (Kabuğu)

26-Deve kemiği

27-Dravit

28-Dumanlı Kuarz

29-Dünit

30-Emeralt

31-Filuorit

32-Firuze

33-Garnet

34-Granat

35-Granit

36-Green Garnet

37-Gri deniz kabuğumsu akik

38-Gül (Yaprak-press)

39-Gül Ağaç

40-Gül Ağaç

41-Gül Kuarz

42-Helyoptrop (Kantaşı)

43-Hematit

44-Hint Akiği

45-Howlit

46-Hurma

47-Jade

48-Jasper

49-Kahverengi Akik

50-Kahverengi Deniz kabuğumsu akik

51-Kalsedon

52-Kalsit

53-Karnelyan

54-Kehribar

55-Kırmı Kalsedon

56-Kırmızı Akik

57-Kırmızı deniz kabuğumsu akik

58-Kırmızı Mercan

59-Kıyanit

60-Koyu yeşil Moldovit

61-Kristal Beyaz

62-Kristal Kan

63-Kristal Kuarz

64-Kristal Lila

65-Kristal Mavi

66-Kristal Sarı

67-Kristal Vişne

68-Kristal Yaldız

69-Krizokol

70-Krizokol

71-Krizopraz

72-Krizotil

73-Kuka

74-Kunzit

75-Labrodorit

76-Lacivert Akik

77-Lapis-Lazuli

78-Lazuli

79-Limon Kuarz

80-Limonit

81-Magnetit

82-Malakit

83-Maun Akik

84-Mavi Akik

85-Mavi Kıyanit

86-Moldovit

87-Monston(Aytaşı)

88-Monston(Aytaşı)-Beyaz

89-Monston(Aytaşı)-Kabuklu

90-Nefelin

91-Obsidyen

92-Olivin

93-Oltu

94-Onix

95-Opal

96-Pembe İnci

97-Pembe Mercan

98-Pirit

99-Pirop

100-Portakal Limonit

101-Pridot

102-Radonit

103-Rubby Zoizit

104-Ruby

105-Rutil Kuarz

106-Safir

107-Sardonix

108-Sarı Kristal

109-Sarı Sedef

110-Sart

111-Sedef

112-Sedef

113-Sepiyolit (Lületaşı)

114-Simofan

115-Sitrin

116-Siyah Çizgili Akik

117-Siyah Çizgili Yıldız taşı

118-Siyah İnci

119-Siyah Labrodorit

120-Sodalit

121-Tiger-Eye (Kaplan Gözü)

122-Tiger-Eye (Kaplan Gözü)-Kırmızı

123-Tiger-Eye (Kaplan Gözü)-Yeşil

124-Topaz

125-Tumalin

126-Turkuaz

127-Unakit

128-Uraninit

129-Uvarovit

130-Vavanit

131-Yakut

132-Yeşil Akik

133-Yeşil Çizgili Akik

134-Yeşil Jasper

135-Yeşil Kuarz

136-Yeşim

137-Yeşim (Açık Yeşil)

138-Yeşim Yosunlu

139-Yıldız Taşı (Kahverengi)

140-Yıldız Taşı (Lacivert)

141-Yıldız Taşı (Siyah)

142-Yosunlu Akik

143-Yüzsürü

144-Zeberct

145-Zinkit

146-Zümrüt

Tespih Kolleksiyonu

2010-12-29T13:18:00.000-08:00

Son zamanlarda sevgili babam Besim GÜLBAKAN'ın yeni gözdelerinden birisi Tespih kolleksiyonu.

Şu anda 153 tane, farklı doğal taştan yapılmış geniş bir kolleksiyonu bulunmaktadır. Doğal taşların isimlerini bilgisayarda yazdıktan sonra, topluca çekilmiş bir resmi ise hemen ekliyorum...

Açıkcası babam bu kolleksiyona başladığı zaman çok da ilgimi çekmemişti bu iş. Boncukların bir ipe dizilmesinden başka bir şey değil gibi gelmişti bana. Ama biraz babamı dinledikten, biraz doğal taşları okuduktan ve birazda internette bu işin meraklılarını izledikten sonra anladım ki bu iş o kadar da basit değil.

Bazı ederi yüksek taşların aranması, bulunması, getirtilmesi zahmetli işler. Aradığınız bir taş bulunduktan sonra taşın tespih tanelerine dönüşmesi de bir o kadar zahmetli, eh açıkcası bir çok taşta günümüz şartlarına göre pahalı sayılacak durumda. Bütün bunlar bir araya geldiği zaman anlaşılıyor ki keyifli ve bir o kadar da zahmetli haliyle kıymetli bir kolleksiyonculuk işi tespih.

Hepsi bir yana sevgili babamın;

- "Oğlum bana bir şey olursa (Allah geçinden versin) bu kolleksiyon senin , hepsi sana emanet" demesi de benim için ayrı bir sorumluluk teşkil etmekte......

Şehrimiz'de ki Hava müzesi ziyaretimiz...

2010-12-25T11:28:00.000-08:00

Eşim ve kızımla birlikte gittiğimiz Sivil Havacılık Müzesi resimlerimiz....

 Cengiz Topel Hakkında kısa bir yazı

Kaptan pilot büyük uçuşa hazır.  Uçuş öncesi yolculara ince bir tebessüm.

Mecburi inişden saniyeler önce çekilmiş bir fotoğraf karesi

Zorunlu inişi başarı ile tamamlayan kaptan pilotlarımız :)

- Ne yani  şimdi bu uçağı ben mi uçuruyorum ? :):)

Duvar Kağıtları

2010-12-23T12:44:00.000-08:00

Yedek HDD'yi karıştırırken buldum. 59 tane duvar kağıdı. 
 
Nereden gelmiş nerden bulup kayıt etmişim hatırlamıyorum, bu yüzden kaynak gösteremiyorum...

 Bu tuzlu su akvaryumu favorimdir. Her kim kurduysa ellerine sağlık. 

Akvaryumlarımdan Örnekler

2010-12-21T14:06:00.000-08:00

2007 yılının sonlarına doğru kurduğum ve daha sonra paludaryum kurmak için bozduğum bitki akvaryumlarından bir tanesi....

Henüz kurulum aşamasındayken...

AKARSULARIMIZ BOLUM 3

2010-12-20T03:47:00.000-08:00

KOSON DERESİ        : Tarsus Ovasının kuzeydoğusundan gelip Tarsus Çayına karışan bir koludur.

KÖPRÜ SUYU          : Köprü çayı olarak da bilinir. Akdeniz  bölgesi  akarsuyudur. Göller yöresinden çıkarak Antalya körfezine  dökülür.  Uzunluğu 184 km dir. Başlangıç kollarını Eğridir Gölünün güney   doğusundaki Sarı İdris Dağından çıkan dereler oluşturur. Doğudan ve   batıdan bazı küçük kolları alarak kuzey güney doğrultusunda akan Köprü   suyu ilk çağda EVRYMEDON Adıyla anılırdı. Serik’in doğusunda Antalya   ovasına ulaşır ve Antalya Körfezine dökülür.

KÖRSUYU ÇAYI        : Ceyhan Irmağının Kadirli ilçesi Yöresinden gelip Ceyhan  Ovasında katılan bir koldur.

KÖŞK DERESİ         : Çine Çayının koludur.

KUFİ ÇAYI           : Çivril istikametinden uzanan Büyük Menderes Irmağının bir koludur.

KUM ÇAYI            : Akhisar çayının diğer adıdır.

KUNDUZLU ÇAYI       : Demirci Simav Dağlarının kuzeyinden inen Gediz Irmağının bir koludur.

KUNDUZLU ÇAYI       : Kargın deresi olarak da bilinir.  Eskişehir’in  Kırka Köyü yönlerinden doğup Batıdan Yenisofça köyü  yakınlarında Porsuk  Çayına karışan bir koldur.

KURA IRMAĞI         : Doğu Anadolu bölgesinden doğup  Sovyetler  Birliği topraklarına Aras Irmağı ile birleşerek Hazar  Denizine dökülür.  Uzunluğu 1515 km olup 189 km’lik bölümü Allahuekber  dağlarının kuzey  yamaçlarından doğan Kayınlık dere, Türkmen dere   (Sarmi Deresi ) ve Kür  (Gür) Çayının göle ovasının kuzeybatısında  birleşmesiyle oluşur. Kür  (Gür) Çayı adı bazı kaynaklarda Irmağın tümü  için kullanılır. Kura Göle  Ovasının kuzeybatısında Yiğit konağı köyünün  eski adıyla anılan dar ve  derin Türkleşen Boğazına girer. Irmak  Türkleşen Boğazını geçerken yer  yer Menderesler, oluşturur. Uğurlu Dağı  ile Kılıç Dağı arasında sıkışmış  olan Boğazda bu dağlardan gelen küçük  kolları alır. Ardahan Ovasına  ulaştıktan sonra Yalnızçam  Dağlarının  yamaçlarından gelen pek çok  dereyi de alır. Ardoğan Ovasından sonra  Niyalasar Boğazına girer.  Niyalasar Boğazı genellikle güneybatı –  kuzeydoğu doğrultusunda 65 km  boyunca Sovyetler Birliği sınırına kadar  uzanır. Ardahan’ın doğusunda  başlayıp bir süre Türkiye – Sovyetler  Birliği sınırında aktıktan sonra  Kurtkale yakınındaki Tavşan Sırtı  yöresinde Sovyetler Birliği  topraklarına geçer. Gürcistan topraklarında  doğudan gelen Ahılkelek  Suyunu daha sonrada Türkiye2den gelen Posof  Çayını alır. Sabirbad kenti  yakınlarında Aras Irmağı ile birleşir.

KURMAÇ SUYU         : Nazik Gölünün gideri ile Soğaz suyu ve Aladin  çayının birleştiği anda aldığı adı olup Ahlat koyunda Van Gölüne  dökülür.

KURTBOĞAZI DERESİ   : Ankara’nın 50 km uzaklığında ve üzerinde aynı adı taşıyan barajın suyunu oluşturur. 

KURU ÇAY            : Dicle ırmağının Diyarbakır’ı geçtikten  sonra bir  dirsek yaparak Doğuya yöneldiği anda kuzeybatıdan gelip  karışan bir  koludur.

KURUÇAY             : Fırat Irmağının seyri sırasında güneydoğuya yöneldiği anda aldığı bir koldur.

KÜÇÜK ASİ(KARADERE) : Amik Gölünden çıkar ve Asi Irmağına dökülür.

KÜÇÜK ÇAY           : Pınarözü Köyünde Ermenek Çayına katılan bir koldur.

KÜÇÜKMENDERES IRMAĞI:  Bozdağların doğu kesiminde Karakoyun   yaylasından doğan Kadın deresi Küçük Menderesin başlangıç kolu kabul   edilir. Uzunluğu 175 km dir. Kadın Deresi Karakoyun yaylasından   doğduktan sonra Kiraz ovasına iner. Burada gene Bozdağlardan doğan   Çatak, sulu, Ulu ve Sırımlı dereleriyle birleşir ve Küçük Menderes   adıyla önceleri kuzey-güney doğrultusunda akar. Aydın Dağlarının kuzey   eteklerinde dayandığı kesimde yer alan Beydağ İlçe Merkezi önünde dik   açılı bir dirsek çizerek güneydoğu – kuzeybatı doğrultusuna döner.   İlkkurşun Köy yakınlarına kadar bu doğrultuda akan ırmak güneyden   Bademiye ve Gökçen kuzeyden de üzümlü, Aktaş derelerini alır. Torbalı –   Ödemiş demiryolu tarafından izlenir. Kuzeyden gelen Falaka ve Ergenli   Dereleri Irmağa bu kesimde birleşir. Ergenli Çayını aldıktan hemen sonra   Ovanın orta kesimindeki Tokatbaşı ile Mahmutlar köyleri batıya doğru   ilerler ve bu arada Ulualdı çayını alır. Daha sonra güneye yönelir ve   Dağkızılca yönünden gelen Fertek Çayını alarak güneydeki kolla kenarını   izler ve kuzey koluyla birleşir. Uzunluğu 4 km olan boğazı bir kanal   içinde akarak geçen ırmak sonra gene iki kola ayrılır. Kuzey kolu   kanalca alınmış olan  Irmak Ege kıyısında delta oluşturarak denize   dökülür.

KÜLCÜBEL DERESİ     : Kızıl Irmağın üç büyük kolundan biri  olan Gök  Irmağın Daday’ın güneybatısında bulunan Eğrice Ova Dağından  çıktığı  andaki adıdır.

KÜMBET DERESİ       : Bilecik ilinin Osmaniye Köyü yönünden  gelip  Kütahya – Eskişehir il sınırı yakınındaki Sobran Köyünden Porsuk  baraj  gölüne katılan bir deredir.

KÜR ( GÜR) ÇAYI     : Doğu Anadolu Bölgesinin kuzeydoğu  kesimindeki  Allahuekber Dağlarının kuzey yamaçlarından doğar. Göle  Ovasının  kuzeybatısında Türkmendere  (Sarmi Deresi) ve Kayınlık Deresi  ile  birleşerek Kura Irmağını oluşturur. Kür (Gür) çayı adı bazı  kaynaklarda  Irmağın tümü için kullanılır.

MALGAÇ DERESİ       : Çine Çayının koludur.

MANAVGAT ÇAYI       : Batı Toroslara bağlı Şeytan dağının   yamaçlarından kaynaklanan derenin birleşmesiyle oluşur. Uzunluğu 93 km   dir. Başlangıç kesiminde Şahap deresi adıyla anılır. Kuzeybatı-güneydoğu   doğrultusunda akarken daha sonra bir dirsek yaparak güneybatıya   yönelir. Oymapınar (Hamo) köyü yakınlarında az engebeli bir alana girer.   Oymapınar barajının ardında yapay bir göl oluşturur. Manavgat kentinde  6  km kadar uzaklıkta Manavgat Çayını oluşturur. Manavgat’ın doğusundan   geçen antik Side kentinin doğusunda Alüyal bir kıyı ovasında Akdeniz’e   ulaşır. Batı Torosların önemli mağaralarından olan içinde yer altı   gölleri bulunan Altın  Beşik _ Düden suyu Mağarasının suları da Manavgat   Çayına karışır. Antik Çağda adı MELAS’ tır.

MARVİT (KARASU) ÇAYI: Van Gölüne doğudan dökülen sudur.

MELAN ÇAYI          : Soğanlı çayının diğer adıdır.

MELENDİZ SUYU       : Melendiz-Hasan Dağlarından inerek Aksaray’dan  geçip ve Tuz gölünün güneyindeki bataklıklarda sona erer. 

MEMEDİK ÇAYI        : Kovasu (Mormit) Vadisinin doğusundan gelerek Erçek gölüne dökülür.

MENGEN ÇAYI         : Mengen’den gelerek Bolu Suyu ile Bolu’nun  kuzeydoğusundaki Göksu da birleşir ve Devrek Çayı’nı  oluşturur.

MERİÇ IRMAĞI        : Bulgarca Maritsa , Yunanca Evras ‘dur.   Bulgaristan’dan  doğup Ege Denizine dökülür. Uzunluğu 490 km dir.   Bulgaristan’ın güneybatısındaki Rila Dağının  kuzey yamaçlarından doğan   kaynaklarla büyüyen Meriç doğuya doğru akarken Balkan dağlarından gelen   kolları alır. Filibe’den geçtikten sonra Rodop dağları ile Bolkar   Dağları arasında batı-doğu doğrultulu bir vadide akar. Kuzeyden gelen   Sazlıyka (Sazlık) deresini alarak kuzeybatı-güneydoğu doğrultusunda   akmaya başlar ve doğu Rumeli ovasını terk ederek Türkiye sınırlarına   iyice yaklaştığında Bulgaristan ile Yunanistan arasında doğal sınır   oluşturur. Rodop dağlarından kaynaklanan Arda Irmağı ile Balkan   Dağlarından gelen Tunca Irmağı Edirne yakınlarında Meriç ‘e karışır.   Edirne’den güneye doğru Türkiye-Yunanistan sınırını izler. Doğudan gelen   Ergene Irmağı İpsala’nın kuzeyinde Meriç ‘e katılır. Meriç Irmağı   Enez’in batısında bir delta oluşturarak Ege Denizine dökülür.

MUDURNU ÇAYI        : Sakarya Irmağının Adapazarı ovasına girdiği bölümde güneyden gelip katılan bir koludur.

MUNZUR SUYU         : Eskiden Peri Suyunun bir kolu olarak kabul  edilen akarsu bu gün Keban baraj gölünün altında kalmıştır. 

MURAT IRMAĞI        : Fırat Irmağının iki önemli kollarından  biridir.  İlk çağlarda Arsanias adıyla anılırdı. Bazı batı  kaynaklarında doğu  Fırat olarak geçer. Karasu Irmağıyla birleşerek  Fırat’ı oluşturduğu  noktaya kadar olan uzunluğu 722 km dir. Van gölünün  kuzeyindeki Aladağ  ile kuzeybatısındaki Muratbaşı Dağının kuzey  yamaçlarından inen suların  birleşmesiyle oluşur. Muratbaşı Dağında  bulunan ilk besleme alanı yöre  halkı arasındaki Kırkmemba adıyla  anılır. Ağrı’nın yakınlarındaki  Eleşkirt ovasından gelen suları alarak  güneybatıya yönelen Murat Irmağı  Tutak’tan geçtikten sonra .Malazgirt  ovasına iner. Dağlık kesimlerde dar  ve derin boğazlar içinde  ilerleyerek Muş ovasının kuzeybatısındaki  boğaza girmeden önce Bingöl  dağlarından gelen Hınıs suyunu (Kocasu çayı)  , muş ovasında ve Bitlis  yöresinin sularını toplayan Karasu’yu alır.  Murat Irmağının Palu  kasabasının batısındaki kesimi Keban Baraj Gölünün  suları altında  kalmıştır. Eskiden güneybatıdaki Uluovayı sulayan  Harinket suyu ile  kuzeydoğudan gelen Perisuyu birer kol olarak Murat’a  katılırdı.  Günümüzde bu akarsular ile Murat Irmağı ve eskiden  Perisuyu’nun kolu  olan Munzur suyu da Karasu Irmağı gibi Keban Baraj  gölüne dökülür.  Murat ve Karasu Irmaklarının birleşme Noktasında Baraj  gölünün suları  altında kalmıştır.

MUSTAFA KEMALPAŞA SUYU: Kirmasti suyunun diğer adıdır.

MÜKÜS (BAHÇESARAY) DERESİ: Van Gölünün güneyindeki dağlardan doğup  Batıya doğru aktığı sırada Botan Çayı'na karışan bir koldur. 

NAM SUYU            : Çoruh Irmağının Düzeker Ovasında birleşen Beşpınar ve Gökdere derelerinin oluşturduğu koludur. 

NEHİL ÇAYI          : Güneydoğudan gelir,  Yüksek Ovanın sularını  toplayarak oluşur. Başkale yöresinde Zap Suyu’na karışır.

NİF ÇAYI            : Kemal Paşa Ovasından gelip Gediz Irmağına katılır.

NİKSAR SUYU         : Çanaklı Deresinin diğer adı olup Kelkit Irmağının Niksar Önlerinde aldığı bir koldur. 

NİLÜFER ÇAYI        : Marmara Bölgesinin güney Marmara  bölümünde  uzunluğu 17 km dir. Uludağ’ın güney yamaçlarından doğar. Önce  güney  ardından batı, Uludağ’ın batı eteklerinde  ise güney – kuzey   doğrultusunda akar. Gümüştepe (misiköy) köyünün kuzey doğusunda keskin   bir dirsekle doğuya dönerek Misiköy boğazına girer. Dubruca Köyü   yakınında kuzeye yönelerek Bursa ovasına girer. Burada Uludağ ve Bursa   ovasından gelen Suları toplayan Deliçay kolunu alarak keskin bir   dirsekle batıya döner. Çayönü köyü önünde engebeli bir alana girerek   Menderesli bir vadide akar ve Karacabey’in kuzeyinde Kocaçay (Kocadere)   adıyla anılan Susurluk (susurlu) çayına katılır.

NİZİP ÇAYI          : Fırat Irmağının tarihsel Gerger Kalesi  önünde  boğazdan çıkıp güneydoğu Anadolu Bölgesine girdiği anda batıdan  karışan  bir koludur.

NORDUS ÇAYI         : Botan Çayının (Ulu çayın) Doğu Anadolu   Bölgesinde Van Gölünün güneyi ile Hakkari Yöresi arasındaki dağlık   kesimlerden kaynaklarını alan başlangıç kesiminde aldığı adıdır.

OLTU ÇAYI           : Çoruh Irmağının Yusufeli Kasabası’nı geçtikten sonra sağdan birleştiği önemli bir koludur. 

OYUKLU DERESİ       : Kızıl Irmağın Zara Boğazından Kuzeyden katılan bir koludur.

ÖLÇEK SUYU          : Ağıl Derenin diğer adıdır.

ÖREN ÇAY            : Dalaman Çayı’nın Kapız vadisinin iki tarafındaki  dağlardan gelip doğudan aldığı yaz aylarında kuruyan bir koludur.

ÖZLEM DERESİ        : Sündüken Dağlarından doğup Porsuk Çayına dökülür.

PASİN ÇAYI          : Batıdan doğarak Pasinler Ovasına gelen ve bu ovada Aras Irmağına katılan bir koldur.

PEÇENEKÖZÜ DERESİ   : Şereflikoçhisar’ın yakınlarında Tuz Gölüne karışır.

PERİ SUYU           : Murat Irmağının bir kolu olup bu gün Keban Baraj Gölünün altında kalmıştır.

PORSUK ÇAYI         : Sakarya Irmağı’nın en büyük koludur.  Uzunluğu  488 km dir. İç batı Anadolu’yu eşiği üstünde Dumlupınar’ın  güneyinde yer  alan ve Ahır Dağı’nın bir bölümünü oluşturan Toklu  sivrisinden doğan  Bayatçık deresi ile Murat dağının kuzeydoğu  yamaçlarından inen ve gavur  kırıldığı olarak bilinen Kızıltaş suyunun   Altınbaş ovasında  birleşmesiyle oluşur. Antik çağda adı THYBRİS dir. Bu  günkü adı Selçuklu  Komutanı Emir Porsuk’tan gelir. Altınbaş ovasına  kuzeye yönelen ve daha  sonra Aslanapa ovasına giren Porsuk Çayı Kütahya  ovasına ulaşmadan önce  girdiği dar Koçak Boğazında Gömük Menderesler  içinde Akar. Ağaç köyü  önünde genişleyen vadi tabanında bir çok kola  ayrılır ve Kütahya  ovasından çıkmadan önce batıdan gelen Felent çayını  alır. Kütahya  ovasını terk ederken  bir boğaza dalar ve Eskişehir’e  kadar bir çok dar  boğazdan geçer. Bu boğazlardan birinde sulama, taşkın  önleme , kullanma  ve içme suyu elde etmek amacıyla kurulmuş Porsuk  Barajı yer alır. Bu  bölümde Beray suyu ile Bilecik Osmaniye köyünden  gelen Kütahya-Eskişehir  il hudutlarında Sobran köyünden geçen Kümbet  deresi Barajda Porsuğ’a  dökülür. Daha sonra Eskişehir il hudutları  içinde Kunduzlu çayı (Kargın  Deresi)'ni batıdan ve güney doğudan Beşik  deresinden gelen Ilıca suyu  (Uluçayır-Yörükkırka deresi  )  olarak  ilerler ve Eskişehir içinde İnönü  ilçesinden doğup gelen Sarısuyu  ayrıca Sündiken Dağlarından gelen Özlem  Deresi ile Mihalıççık  yöresinden gelen Korucu deresini şehir merkezi  dışında alarak Gordion  kenti kalıntılarının yer aldığı Yassıhöyük köyü  yakınında Sakarya  Irmağına katılır.

POYRAZLI DERE       : Istıranca Dağlarından doğup Ergene Irmağına kuzeyden karışır.

POZANTI DERESİ      : Çakıt Suyunun Pozantı Dağlarından  doğup,  Kuzeydoğu-güneybatı doğrultusunda akıp güneye dönerek Ulukışla  Suyu ile  birleşinceye kadar olan bölümünü oluşturur.

SACIR SUYU          : Gaziantep Platosunun sularını toplayarak  Akçakoyunlu yakınlarında Suriye hudutlarına girip Fırat Irmağına  karışır.

SAKARYA IRMAĞI      : Kızılırmak ve ülke sınırları içindeki  bölümüyle  Fırat Irmağından sonra Türkiye’nin üçüncü uzun Akarsuyudur .  Uzunluğu  824 km dir. İlk çağda SANGARİOS adıyla anılır. Eskişehir’e  bağlı  Çifteler ilçe merkezinin güneydoğusunda yer alan ve Sakarbaşı  olarak  adlandırılan Sakaryabaşı kaynağı Irmağın başlangıcıdır. Önce  doğuya  yönelen akışında Eminekin köyü yaklaşımında Seyit suyu olarak  bilinen  Seydi suyunu alır ve Sivrihisar ilçe hudutlarına girerken Aktaş  köyü  yakınlarında Alikel suyu ile Aydınlık mevkiinden gelen Ahiler  suyunu  Ahiler köyü  çıkışında Balıkdamı köyünde Göksuyu ve İlyas paşa  köyü  civarında Eber gölünden kaynaklanan Beş Göller dersini aldıktan  sonra  güneydoğuya kuzeye ve son olarak da batıya yönelerek ünlü yayını  çizer.  Irmağın çizdiği bu büklüm içinde kalan arazi parçası bazı   coğrafyacılarca Sakarya yarımadası olarak adlandırılır. Porsuk çayı bu   yarımadayı batı-doğu doğrultusunda boydan boya keserek Gordion kenti   kalıntılarının bulunduğu Yassı Höyük köyü yakınında Sakarya’ya karışır.   Sakarya’nın porsuk kavşağına kadar olan yukarı Çığrı araziye fazla   gömülmemiş olan az eğimli bir ova ırmağı özelliği gösterir. Porsuk   kavşağından sonra Sakarya’nın orta Çığrı başlar. Orta Çığırda yatak   eğiminin birden bire artmasıyla vadi tabanının yüksekliği hızla artar.   Orta çığırdaki vadi boyunca dar boğazlar ile düz tabanlı ovalar   birbirini izler. Porsuk çayı kavşağından sonra doğudan Ankara Çayını   (Engürü) ve kuzeydoğudan Kirmir Çayını alan Sakarya doğu batı   doğrultusunda Sündiken Dağlarının kuzey eteklerinden geçerken kuzeyden   gelen Aladağ çayını alır. Birbirini izleyen bu kesimde Sarıyar,   Gökçekaya ve Yenice barajları kurulmuştur. İnhisar bucak merkezi   yakınında kuzeybatıya yönelen Irmağa Vezirhan istasyonu yakınında   Bilecik çevresinden (Bozüyük)  Karasu ve daha sonrada doğudan gelen   Göynük suyu katılır. Osmaneli ’yi geçince İnegöl ve Yenişehir ovalarının   beslediği Göksu kolunu da alan ve önce kuzey doğuya sonrada kuzeye   yönelen Sakarya Irmağı Canbaz Boğazından geçerek Pamukova’ya çıkar.   Ardından Geyve boğazına girerek bu boğazı terk eder ve Adapazarı ovasına   yönelir. Geyve boğazından Adapazarı ovasına çıktığı kesimde aşağı  Gıcir  başlar. Ovanın kuzey kesiminde güneyden gelen Mudurnu çayı ile   güneybatıdan gelen Sapanca Gölünü sularını boşaltan Çark Suyunu alır.   Karasu ilçe merkezinin batısında Sakarya Ağzı olarak adlandırılan yerden   Karadeniz’e ulaşır.

SARI AZMAK DERESİ   : Ege Yöresinin Kozak Kitlesinden doğar, Hızlı  akışlı bir akarsudur. Bakırçay’a Çandarlı yakınlarında karışır.

SARI SU             : İnönü ilçesinden doğup Eskişehir in Merkezinde Porsuk Çayına katılır.

SARI SU(ZENGİ BAR ÇAYI): Kaynakları ve yukarı kesimi Türkiye’de  bulunan İran sınırları içinde Aras Irmağına dökülen bir koldur. 

SASON ÇAYI          : Sason Dağlarından doğar, Malabadi Kasabasının hemen kuzeyinde Batman Çayına dökülür.

SAVRAN ÇAYI         : Adana ilinin Kadirli ilçesinin  yöresindeki  küçük suları bünyesinde toplayan ve Ceyhan Ovasından Ceyhan  Irmağına  katılan bir koludur. 

SEKİ SUYU           : Eşen çayı yada Koca Çayın Göller  yöresinin Güney  batı kesiminde bulunan Söğüt Gölünün güneyindeki  Kızılca Dağdan doğup  Güneybatı yönünde akarken küçüklü Çay – Seki  Ovasında  Doğu Batı  doğrultusunda akmaya başladığı anda aldığı adıdır.

SELENDİ ÇAYI        : Demirci Simav Dağlarının kuzeyinden inen Gediz Irmağının bir koludur.

SELLİ MANDIRA ÇAYI  : Bursa il hudutları içindeki Gökçe barajının sularını sağlar.

SEYDİ SUYU          : Seyit Suyu olarak da bilinir. Gelenli   yakınlarında Yazılıkaya Plâtosu’nun güneyindeki Şaphane Dağından inen   suların birleşmesiyle oluşur.  Seyitgazi İlçesinin İlçe Merkezine   gelmeden önce üzerinde sulama amaçlı kurulan Çatören Barajında toplanan   sulardan çıkarak Sağ taraftan Gemiş Yöresinden gelen Akin Deresini   alarak İlçe merkezinden geçip Çiftelerin doğusunda Sakarya Irmağı’na   karışır. 

SEYHAN IRMAĞI       : Kaynaklarını iç Anadolu bölgesindeki  uzun  yayladan alan Zamantı ırmağı ile Sarız yöresinden doğan Göksü  Irmağının  birleşmesiyle oluşur. 560 km uzunluğunda Akdeniz yöresi  akarsuyudur. Bu  iki akarsu orta Toroslara bağlı dağlar arasındaki dar  boğazlardan  geçtikten sonra Aladağ İlçesinin (Korsantı Bucağı)  kuzeydoğu kesiminde  birleşir. Daha sonra güç geçit veren tepelik ve  çalılık bir araziden  geçen akarsu Karaisalı ilçesine bağlı Gatalan  bucak merkezinin güneyinde  Çukurova ‘ya iner. Bu kesimde Adana ilinin  kuzeyinde kurulmuş olan  Seyhan Barajı ardında suların birleşmesiyle  oluşan Baraj gölüne dökülür.  Ala Dağlardan kaynaklanan ve kuzey batıdan  gelen eğlence Çayının yanı  sıra Görgün Çayı ile Çekit suyu da bu  kesimde ırmağa katılır. Baraj  Gölünden sonra yoluna devam ederek Adana  kentindeki ünlü Taşköprünün  altından geçen Seyhan Irmağı Güneydeki  Hıdırlı kasabası yakınlarında  Güneybatıya dönerek Menderesler  oluşturmaya başlar. Deli burunda  Akdeniz’e dökülür. İlk çağda Adı SAROS  ‘dur. Orta Çağda Arap  Coğrafyacılarca Seyhun Irmağı adı ile  anılmıştır.

SEYİTLER DERESİ     : Afyon ilinin güneybatısındaki Ahır  Dağının  kuzey yamaçlarından inerek Bolvadin-Çay İlçeleri arasında ve  ovanın tam  ortasında Kali Çayı ile birleşerek Akar Çayı oluşturan bir  koldur.  Üzerinde Seyitler Barajı kuruludur. 

SIĞIRCI DERESİ      : Manyas Gölüne güneyden gelerek dökülür. 

SIRIM ÇAYI          : Muş  Ovasının güneyindeki dağlık kesiminden  doğar ve Boşat Köyünün 10 km kadar kuzeydoğusundan Batman Çayına  karışır.

SIRIMLI DERESİ      : Bozdağlardan doğar ve kadın deresi ile birleşir.

SİMAV ÇAYI          : Susurluk (Susurlu) Çayı’nın başlangıç  kesimi  olan İç batı Anadolu’nun Tektonik kökenli çöküntü alanlarından  Simav  Ovasını kuşatan dağlardan inen suların birleştiği anda aldığı  adıdır.

SOĞANLI ÇAYI        : Köroğlu Dağlarından ve Dörtdivan ile  Gerede  Yöresinden gelen akarsuların birleşmesiyle oluşur. İlk  bölümlerinde  Gerede Çayı olarak bilinir. İsmet Paşaya ulaştığında  Uluçay diye anılır.  Çerkeş Suyu ile birleşip Boyalı yakınlarında Kuzeye  doğru bir yay  çizerek kuzeybatıya yönelir ve Melen Çayı adını alır.  Karabük’ün  Kayabaşı Köprüsü önünde Araç Çayı ile birleşen Filyos  Çayının bir  koludur. Irmak – Zonguldak Bölümünde Yenice Irmağı adıyla  bilinir.

SOĞAZ SUYU          : Nazik Gölünün güneydoğu kenarından  çıkıp göl  gideri ile birleşip daha sonra Aladin Çayı ile birleşerek  Kurmaş Suyu  adını alıp Ahlat koyunda Van Gölüne dökülür.

SÖĞÜTLÜ IRMAĞI      : Ceyhan ırmağının Elbistan’ın Doğusundaki Nurhak Dağlarından doğan bir koludur.

SULU DERESİ         : Bozdağlardan doğar. Kadın Deresi ile birleşir.

SUNGURÖZÜ SUYU      : Delice Irmağı’nın Bozok Plâtosundan aldığı kollardan biridir. 

SUSURLUK ÇAYI       : Susurlu çayı olarak da bilinir.  Marmara Denizine  dökülen en uzun akarsudur. Uzunluğu 321 km dir.  Akarsuyun doğu-batı  doğrultusunu izleyen ve simav çayı adıyla anılan  başlangıç kesimi iç  batı Anadolu’nun teknotik kökenli çöküntü  alanlarından Simav ovasını  kuşatan dağlardan inen suların birleşmesiyle  oluşur. İç batı Anadolu  eşiğinden çıkıp Marmara bölgesine girdikten  sonra Sındırgı yakınlarında  keskin bir dirsek yapan Çay daha sonra  güney-kuzey doğrultusunda akmaya  başlar. Karesi denen tepelik yöreden  geçerken zaman zaman dar boğazlara  dalar ve kuzeyde Balıkesir ovasının  doğusunu izleyerek Susurluk  kuzeyinde Karacabey ovasına çıkar. Bu  kesimde doğudan Kirmastı suyu  adıyla girdiği Ulubat (Apolyont) gölünden  Ulubat suyu adıyla çıkan suyu   batıdan Manyas Gölünün Karadere  Ovasının kuzeyinde yer alan tepelik  Alandaki boğazdan geçerken akarsuya  katılır. İmralı adasının karşısından  Marmara Denizine dökülür. İlk  Çağda Makestos adıyla anılır.

SÜLOĞLU DERESİ      : Istıranca Dağlarından doğup Ergene Irmağına kuzeydoğudan karışır. 

SÜRGÜ ÇAYI          : Malatya İlinin Sürgü Kasabasının 8 km  batısında  bulunan Apdülharap Köyü yakınlarındaki dağlardan kaynak  olarak doğar ve  toprak dolgu tipi olan sulama amaçlı Sürgü Barajı’na  dökülür. Baraj  gideri olarak Tohma Çayına karışır.

ŞAHAP DERESİ        : Manavgat çayının başlangıç kesimindeki adıdır.

ŞEYTAN DERESİ       : Istıranca Dağlarından doğup Ergene Irmağına kuzeyden karışır.

TANÖZÜ SUYU         : Mecitözü İlçe Topraklarını akaçlayan; Çoruh Suyunun bir koludur.

TARSUS ÇAYI         : Berdan Çayı olara da bilinir. Uzunluğu  142 km.  olan bir Akdeniz Yöresi Akarsuyudur. Orta Toros'ların güney   yamaçlarından doğan kolların birleşmesiyle oluşur. Bu kolların başlıca   sı Kadıncık Deresidir. Ovaya inerken Tarsus kenti yakınında kentin   adıyla anılan çağlayanı oluşturur. Daha sonra kuzeydoğudan gelen Koson   Deresini alır ve Tarsus Kentinin doğusundan geçer. Ardından çok sayıda   Menderes çizerek Seyhan Irmağının denize döküldüğü Deriburunun kuzey   batısından Akdeniz’e dökülür. 

TAVLA SUYU          : Sivas İlinin Merakum Yaylasından gelip kuzeyden Kızıl Irmağa katılır.

TECER SUYU          : Ulaş suyu olarak da bilinir. Sivas ilinin güneyinden gelip Kızıl Irmağa katılır.

TERSAKAN ÇAYI       : Amasya ilinin kuzeyinde Ladik ve Sulu Ovadan gelip Yeşil Irmağa katılır.

TOHMA SUYU          : Tokma suyu olarak da bilinir. Sivas’ın  Gürün  İlçesinden doğup batı – doğu doğrultusunda akan Tohma suyu  Malatya  Ovasını ikiye böler. Tohma suyunun kuzeyinde kalan kesimine   Yazıhan  Düzü denir. Ovanın güneyinde kalan kesimi ise Tohma’ya karışan  Sürgü  Suyu ile ikiye bölünür. Malatya ilinin  kuzey doğusu tarafında  Fırat  Irmağına katılır.

TORLUK DERESİ       : Çine Çayının koludur.

TORTUM ÇAYI         : Tortum Gölünün ayağı olup Oltu  Çayı’nın  Yusufeli Kasabası yakınında Çoruh Irmağı ile birleşmeden az  önlerinde  birleştiği bir koldur. 

TOZHANLI ÇAYI       : Yeşil Irmağın başlangıçta aldığı adıdır. Su  şehrinin Güneybatısında Köse Dağının yamaçlarından doğar. 

TUNCA IRMAĞI        : Meriç Irmağının üç önemli kolundan  biridir.  Toplam uzunluğu 350 km olup, 61 km’lik kısmı Türkiye sınırları   içindedir. Bulgaristan da ki  Balkan dağlarından inen suların Kazanlık   (kızanlık) ovasında birleşmesiyle oluşur. Tunca boğazı olarak   adlandırılan dar bir boğazı yararak Türkiye topraklarına girer.   Edirne’yi kuzeyden ve batıdan çeviren bir yay çizdikten sonra kentin   hemen güney batısında Meriç Irmağına katılır. 

TUZLA SUYU           : Tercan Ovasının sularını toplayan ve üzerinde  Tercan Barajı kurulmuş olan Tuzla suyu Karasuyun bir koludur.

TÜRBEHAN DERESİ      : Beytüşehap Yöresinden gelip Botan Çayına karışan koldur.

TÜRKMEN DERE         : Doğu Anadolu Bölgesinin kuzeydoğu  kesimindeki  Allahuekber Dağlarının kuzey yamaçlarından doğar. Göle  Ovasının  Kuzeybatısında Kayınlık Deresi Kür ( Gür)  Çayı ile birleşerek  Kura  Irmağını oluşturur. Şarmi Deresi olarak da bilinir. 

ULUALDI ÇAYI         : Küçük Menderesin kuzey kolunun, ovanın kuzey kenarını izleyip batıya doğru ilerlerken aldığı koldur.

ULUBAT SUYU          : Ulubat (Apolyont) Gölünden çıkan  Akaçın  Karacabey Ovasında Susurluk Çayına birleştiği kısma kadar olan  bölüm  için aldığı adıdır. 

ULUÇAY               : Soğanlı Çayının diğer adıdır.

ULUÇAY               : Botan Çayının diğer adıdır.

ULUDERE              : Bozdağlardan doğar ve kadın deresi ile birleşir.

ULUIRMAK             : Aksaray ilinin 14 km doğusunda yer alan Mamasın Barajının suyunu oluşturur.

ULUKIŞLA SUYU        : Halkapınar deresi olarak da bilinir.  Çakıt  Suyunun Bolkar Dağlarının kuzey yamaçlarından doğup doğuya doğru  akın ve  sonra güneydoğuya  dönerek Pozantı deresi ile birleştiği kadar  olan  kısmıdır.

ÜZÜMLÜ DERESİ        : İlk Kurşun köyü yakınlarında Kuzeyden gelip Küçük Menderese karışan koldur.

YANARSU              : Garzan Çayının diğer adıdır.

YARGILI DERESİ       : Balıkesir Savaştepe İlçesinin  batısındaki  dağlardan doğar, kuzey – güney doğrultusunda kısa ve  oldukça hızlı akış  yaparak Bakırçay Ovası’nın ortasında Bakırçaya  katılır.

YENİCE SUYU          : Dicle Irmağının Diyarbakır ilini  geçtikten  sonra bir dirsek yaparak doğuya yöneldiği anda güneyden gelip  karışan  bir koludur.

YEŞİL IRMAK          : Karadeniz Bölgesi’nin Orta Karadeniz   Bölümündedir. İlk Çağda Iris adıyla anılırdı. Uzunluğu 519 km’dir.  Yeşil  ırmağın  başlangıç kolu sayılan Tozanlı Çayı Su şehrinin güney   batısında Köse Dağı’nın batı yamaçlarından doğar. Batıya doğru dar ve   derin bir vadi boyunca akar. Almus Baraj Gölünün ardından yaklaşık 12 km   uzunluğundaki dar Alemdar Boğazına girer. Bu boğazdan çıktıktan sonra   Omaca Ovasında sağdan Çilkarı Deresini alır ve hafifçe güney batıya   kıvrılır. Tokat’a yaklaşırken Gömelek Kalesi ve Kamana Pantika Kentinin   kalıntıları yakınından geçer. Köprübaşı yöresinde kentin içinden  geçerek  güneyden gelen Behzat Deresi ile birleşir. Bu kesimde Tokat  Suyu olarak  da anılır. Daha sonra Kozova düzlüğüne ulaşır. Kozova  ile  Turhal  arasında Katmerkaya boğazını aşar ve soldan Zile Çayını alır.  Turhal’ı  geçince yaklaşık 50 km uzunluğundaki dar ve derin Çengel  Boğazına girer.  Sivas (Kalın) – Samsun Vadisini izlemeye başladığı  kesimde önce batı  sonra kuzey batı ve daha sonrada kuzey doğu yönünde  akarak bir büklüm  oluşturur. Amasya’nın 18 km kadar güneyinde batıdan  Çekerek Çayını alır.  Çekerek Çayı kavşağından sonra Yeşil Irmak olarak  adlandırılır.  Amasya’nın kuzeyinde Ladik ve Sulu ovadan gelen Tersakan  Çayı katılır.  Tersakan Çayı kavşağında kuzey doğuya yönelen Yeşil Irmak  Taşovaya  yaklaşırken yeniden batı-doğu doğrultusunda akmaya başlar.  Taşovanın  doğusunda en uzun kolu olan Kelkit Irmağı ile birleşir.  Çarşamba Ovasına  girer ve ardından Çarşamba Kentinden geçerek bir delta  oluşturur. Civa  Burnunun doğusunda Karadeniz’e dökülür.

ZAMANTI IRMAĞI       : Seyhan Irmağı’nı oluşturan, kaynağını İçanadolu Bölgesindeki Uzunyayla’dan alan bir koludur. 

ZAP SUYU             : Büyük Zap Suyu olarak da bilinir.  Doğuanadolu  bölgesinden doğup Türkiye sınırları dışında Dicle Irmağına  karışır. Bazı  eski kaynak ve haritalarda Çığlı Suyu adıyla geçer.  Türkiye sınırları  içindeki uzunluğu 189 km dir. Van ilinin doğusunda  Mengene Dağı ve İran  sınırının yakınındaki Haravil (Yiğit) Dağı  yamaçlarından inen suların  birleşmesiyle oluşur. Başkale yöresinden  geçerken aldığı bazı derelerle  büyür. Güneydoğudan gelen ve  Yüksekova’nın sularını toplayan Nehil  Çayını aldıktan sonra Hakkari  kentinin yakınlarından geçer. Güneydoğu  Torosların oldukça genişlemiş  bir kesimini oluşturan Hakkari Dağlarını  çok dar ve derin boğazlarla  yararak aşar, Çukurca’nın batısında Türkiye  sınırları dışına çıkar.  Musul’un 40 km kadar güneyinde Dicle Irmağına  karışır. 

ZAROVA SUYU          : Siirt İlinin doğusundan gelip Botan Çayına karışır.

ZİLAN DERESİ         : Van Gölünün kuzey doğusunda Erciş Körfezinden göle dökülür

ZİLE ÇAYI            : Yeşil Irmağın Kozova ile Turhal arasındaki  Katmer Kaya boğazını aştığı sırada sol taraftan aldığı koludur.  

ZİRİN SUYU           : Horosan yakınlarında kuzeydoğudan gelen ve bu ovada Aras Irmağına katılan bir koldur. 

Derleyen Besim GÜLBAKAN

AKARSULARIMIZ BOLUM 2

2010-12-18T15:16:00.000-08:00

101 DİM ÇAYI            : Alanya’nın doğusunda Akdağ ile Çiğdem Dağından çıkar ve Akdeniz’e dökülür. Uzunluğu 40 km’dir. Ana kaynağı Dim-Alacami Köyünün biraz yukarısında Akdağ’ın Güney yamaçlarındadır. Türlü yerlerden gelen sular (Uçurmak Deresi-Bor Deresi gibi) Bu köyün aşağısındaki Kapı Ağzı Boğazında birleşir. Dim Çayı dar vadilerden geçip Bulak Altı düzlüğünden geçtikten sonra yine dar ve derin sarp yamaçlı Kapız Vadisine girer. Ak Köprüye kadar böyle seyreder. Bu kesimde Dim Çayına Kıvrasıl Köyü yönünden gelen ve Yöredeki değirmenleri döndüren güçlü bir dere karışır. Dim Çayı bu boğazdan çıktıktan sonra kıyı boyunca uzanan Alanya ovasından geçer, Dim Ağzı adı verilen yerde Akdeniz’e dökülür.
102 DİPNİ ÇAYI            : Eğilin 10 km. kadar doğusunda kuzeyden gelip Dicle Irmağı’na katılır.
103 DİRGENE ÇAYI          : Devrek Çayı’nı oluşturan Bolu Suyu (Büyük Su) ile Mengen Çayı’nın Bolu’nun kuzeydoğusunda birleştiği anda aldığı adıdır. Daha sonra Devrek Çayı Adını alır.
104 DOĞANKENT ÇAYI        : HARŞİT Çayı’nın diğer adıdır.
105 DÖNEMEÇ SUYU          : Van Gölünün güneydoğusunda Gevaş koyunun orta kesiminde göle dökülür. Hoşap-Micinger suyu olarak da bilinir.
106 DUMLU SUYU            : Dumlu Dağından çıkar , Karasu’ yun başlangıç kolu olarak kabul edilir.
107 EBER (TAŞKÖPRÜ) ÇAYI : Eber gölünün fazla suları bir küçük dere biçiminde Alaşehir gölüne dökülerek Alaşehir gölünün bir gideri olarak oluşur.
108 EĞLENCE ÇAYI          : Aladağlardan kaynaklanan ve kuzeybatıdan gelen Seyhan Baraj Gölü ardında Seyhan Irmağı ile birleşen bir koludur.
109 EĞRİÖZ SUYU           : Delice Irmağı’nın Bozok Plâtosundan aldığı kollardan biridir.
110 EMET ÇAYI             : Şaphane dağının kuzeyinden doğar. Dursunbey çevresinden gelen küçük sularla beslenir ve Dursun beyin eski adı olan Balad Çayı olarak da bilinir.
111 EMİR ÇAYI             : Denizli istikametinde akan Büyük Menderes Irmağının bir koludur.
112 EMİRDOĞAN DERESİ    : Çine Çayının koludur.
113 ERGANİ (MADEN )SUYU   : Dicle Irmağı’nın Hazar Gölünün (Gölcük) ayağı ile bu gölün yakınında bulunan Hazar Baba Dağından çıkıp başlangıç kesiminde aldığı adıdır.
114 ERGENE IRMAĞI         : Uzunluğu 281 km olup Istıranca (Yıldız) Dağlarının güneydoğuya doğru devamını oluşturan ve Saray’ın kuzeydoğusunda bulunan Karatepe’den doğar. Bir süre kuzeydoğu-güneybatı doğrultusunda aktıktan sonra Trakya’nın ortasından batı yönünde büyük bir yay çizerek güneydoğu –kuzeybatı akmaya başlar. En önemli kollarından olan Çorlu suyuyla Muratlı yakınlarında birleşir. Güneyden aldığı öteki önemli sular Beşiktepe ve Hayrabolu sularıdır. Kuzeyden ve kuzeydoğudan ise Istırancalardan inen Poyrazlıdere, Şeytan deresi, Kuladere ve Süloğlu deresi gibi kollardır. Lüleburgaz’ın güneyine geldiğinde batıya yönelir ve Tabanı giderek genişler. Uzun Köprüye yaklaşırken yeniden kuzeydoğu-güneybatı doğrultusunu alır. İpsala’nın kuzeyinde geniş bir Alüvyonlu ovanın batısında Meriç’le birleşir.
115 ERGENLİ DERESİ        : Torbalı – Ödemiş yöresinden kuzeyden gelir ve Küçük Menderese katılır.
116 ERMENEK ÇAYI          : Ermenek Göksuyu olarak da bilinir. Göksuyu oluşturan iki koldan biri olup, Karakaş Dağının güneyinden çıkar.
117 EŞEN ÇAYI             : Koca Çay olarak da bilinir. Göller yöresinin güneybatı kesiminde bulunan Söğüt gölünün güneyindeki Kızılcadağdan doğar. Uzunluğu 146 km dir. Güneybatı yönünde akarken Küçüklü Çay seki ovasında doğu-batı doğrultusunda akar ve seki suyu adını alır. Örenköyü önlerinde çıkar. Antik adı KSANTHOS GRABENİ ’dir. Doğudan ve batıdan bol kaynaklı derelerle beslenir. Ünlü KSANTHOS kenti kalıntıları önünden geçerek Akdeniz’e ulaşır.
118 FALAKA DERESİ         : Torbalı – Ödemiş yönünden kuzeyden gelir ve Küçük Menderese katılır.
119 FELENT ÇAYI           : Porsuk Çayının Kütahya Ovasından çıkmadan önce batıdan aldığı koldur.
120 FERTEK ÇAYI           : Dağkızılca yönünden gelip Küçük Menderesin kuzey koluna katılır.
121 FIRAT IRMAĞI          : Doğu Anadolu ve Mezopotamya’nın en büyük Akarsuyudur. Karasu ve Murat adlı iki büyük kolun birleşmesi ile oluşan Fırat Irmağı’nın toplam uzunluğu 2800 km dir. Kollarıyla birlikte Türkiye yüzeyinin yedide biri kadar bir kesimin sularını toplar. İki ana kolun Keban’ın yaklaşık 12 km kuzeyinde birleşmesiyle büyüyen Fırat Irmağı önce güneybatıya sonra güneye doğru akar. Daha sonra önemli bir büklüm yaparak güneydoğuya yönelir. Sağdan Kuruçay ve Tohma suyunu alır. Daha sonra Kömürhan köprüsünün altından geçerek güneydoğu Toroslar arasındaki dar ve derin boğaza dalar. Tarihsel Gerger kalesi önünde boğazdan çıkar. Daha sonra güneydoğu Anadolu girer ve kuzeydoğu-güneybatı doğrultusunda akar. Kuzeyden Kahta Çayı ve Göksu, batıdan Nizip Çayını alır. Birecik köprüsünden geçtikten sonra Karakamış’ın hemen doğusunda Türkiye topraklarından çıkarak Suriye’ye girer   Gaziantep platosunun sularını toplayan Sacır suyu Akça Koyunlu yakınlarında Türkiye topraklarından çıkarak batıdan Fırat’a katılır. Suriye’de Şanlıurfa yöresinden gelen Belih suyunu alır. Mardin yöresinden gelen      Habur Çayıyla Deyrüz kentinde birleşir.
122 FİLYOS ÇAYI            : Farklı Adlardaki akarsuların birleşmesiyle oluşur. Karadeniz bölgesinin batı kesiminde olup uzunluğu 228 km dir. Kolları gibi kendiside çeşitli kesimlerde farklı adlarla anılır. Akarsuyun tümüne verilen Filyos çayı ismi genellikle denize dökülen bölümü içindir. En önemli kolu Soğanlı Çayı Köroğlu dağlarından ve Dörtdivan ile Gerede yönlerinden gelen akarsuların birleşmesiyle oluşur. İlk bölümlerinde Gerede Çayı adıyla bilinir. İsmetpaşa’ya ulaştığında Uluçay diye anılır. Çerkeş Suyuyla birleştiğinde Soğanlı Çayı adını alır. Boyalı yakınlarında kuzeye doğru bir yay çizerek kuzeybatıya yönelir ve Melan Ç:ayı adını alarak Çankırı – Kastamonu il sınırlarının bir bölümünü çizer. Karabük kentindeki Kayabaşı köprüsünün önünde Ilgaz Dağlarından çıkan ve doğudan gelen araç Çayıyla birleşir. Irmak-Zonguldak demiryolu tarafında başlayarak izlenebilen akarsu bu kesimde Yenice Irmağı adıyla bilinir. Tefen İstasyonu yakınlarında güneybatıdan gelen Devrek Çayıyla birleşir. Hisar önü (Filyos) Bucak Merkezinin doğusundaki Filyos ağzından denize dökülür.
123 GARSAK SUYU            : Korsak suyu olarak da bilinir. İznik Gölüne karışır ve İznik gölünün bir gideri olarak Gemlik Körfezine dökülür. İznik Gölünün güneybatısında bulunan birkaç metre yüksekliğindeki çakıl ve kum setinden sızan sularla oluşur.
124 GARZAN ÇAYI            : Yanarsu Çayı olarak da bilinir. Doğu Anadolu bölgesinden kaynaklanıp güneydoğu Anadolu bölgesinde Dicle’ye katılır. Uzunluğu 122 km dir. Muş’un güneyindeki yüksek dağların güney yamaçlarından inen derelerin katılmasıyla büyür. Bitlis’in Mutki, Siirt ’in Kozluk, Baykan, Kurtalan ve Beşiri ilçelerinin sularını toplar. Hasankeyf’in 15 km kadar doğusunda Dicle’ye katılır.
125 GEDİZ IRMAĞI           : Ege bölgesinin Büyük Menderes’ten sonra ikinci büyük akarsuyudur. Uzunluğu 401 km dir. Antikçağda adı HERMOS’dur. İç batı Anadolu bölümündeki Murat ve Şaphane Dağlarından inen suların birleşmesiyle oluşur. Önce güneybatıya sonra batıya yönelir. Genel olarak doğu-batı doğrultusunda akarken kuzeyden Demirci Simav dağlarından inen Kunduzlu, Selendi Deliiniş ve Demrek Çaylarını güneyden de Kula Volkanik yöresinden gelen küçük dereleri alır. Demrek Çayı kavşağından sonra gene güneybatıya yönelerek dar bir boğaza girer. Salihli yakınlarında güneydoğudan gelen Alaşehir Çayını aldıktan sonra batıya yönelir. Güneyden Nif (Kemalpaşa) ovasından gelen Nif Çayını kuzeydoğudan Akhisar Ovasından gelen ve Akhisar Çayı adıyla bilinen Kum Çayını alır. Foga kasabasının güneydoğusunda İzmir Körfezine dökülür.
126 GEREDE ÇAYI            : Soğanlı Çayının diğer adıdır.
127 GÖK ÇAY                : Ege Bölgesinin batı kesiminin Göktepenin batısından gelerek Göktepe yakınlarında Akçaya karışır.
128 GÖK ÇAY              : Dalaman Çayı’nın Kapız vadisinin iki tarafındaki dağlardan gelip doğudan aldığı yaz aylarında kuruyan bir koludur.
129 GÖK IRMAK              : Kızıl Irmağın 3 büyük kolundan biridir. Uzunluğu 221 km dir. Dadayın güneybatısında bulunan Eğriceova Dağından çıktığı kabul edilir. Bu kesimde Külcübel Deresi adıyla anılır. Daday Kasabası yakınlarında Batı-Doğu doğrultusunda ilerleyerek Daday Çayı adını alır. Kastamonu İlinden geçen Karaçomak Deresini aldıktan sonra Gök Irmak olarak bilinir. Antik çağda adı Ammias ‘tır. Kuzeyden İsfendiyar Dağlarının güney yamaçlarından gelen suları, güneyden de Ilgaz dağlarının kuzey yamaçlarından inen suları toplar. Taşköprü ile Boyabat arasında geniş bir yay çizer. Durağan İlçe merkezinin 5 km kadar doğusunda Kızıl Irmağa karışır.
130 GÖKÇEN DERESİ          : İlkkurşun Köyü yakınlarından güneyden gelip Küçük Menderese karışan koldur.
131 GÖKDERE                : Çoruh ırmağının Bayburt’un kuzeyindeki Düzeker Ovasında batıdan gelen bir koludur.
132 GÖKSU                  : Hadım Göksuyu yada Göksu ile Ermenek Çayı – Ermenek Göksuyu yada Gökçay adlarıyla anılan iki önemli kolun birleşmesiyle oluşan Akdeniz bölgesinde bir ırmaktır. Uzunluğu 308 km dir. Hadım Göksuyu Taşkent’in batısındaki Karakaş Dağlarından çıkar. Balcılar Çayı adıyla güney-kuzey doğrultusunda akar. Mut yakınlarında doğudan Kestane kapısı deresi kolunu alır. Karakaş Dağının güneyinden çıkan Ermenek Göksuyu bu kesimde Cevne Çayı adıyla anılır. Kuzeyden önce Göktepe yöresinin sularını sonrada Pınar özü Köyünde Küçükçay kolunu aldıktan sonra Mut’un güneybatısındaki Suçatı Köyü yöresinde Hadım Göksuyu ile birleşir. Göksu vadisi Silifke yakınlarında birden genişler ve Irmak Silifke’nin güneydoğusunda Akdeniz’e dökülür.
133 GÖKSU                : Fırat Irmağının tarihsel Gerger   Kalesi önünde boğazdan çıkıp Güneydoğu Anadolu Bölgesine girdiği anda Kuzeyden karışan bir koludur.
134 GÖKSU                : Balık Damı Köyü Mevkiinde Sakarya ırmağına karışan bir koldur.
135 GÖKSU                : İnegöl ve Yenişehir Ovalarının beslediği ve Osmaneli çıkışında Sakarya Irmağına katılan koldur.
136 GÖKSU                : Dicle Irmağının Diyarbakır’ı geçtikten sonra bir dirsek yaparak doğuya yöneldiği anda güneyden gelip karışan bir koludur.
137 GÖKSU IRMAĞI         : Seyhan Irmağı’nı oluşturan, kaynağını İçanadolu Bölgesindeki Uzunyayla’dan alan ve Sarız yöresinden doğan bir koludur.
138 GÖKSUN ÇAYI        : Ceyhan Irmağının Elbistan’ın Binboğa dağlarının eteklerinden doğan bir koludur.
139 GÖNEN ÇAYI           : Kocabaş Deresini oluşturan kollardan biridir.
140 GÖRDES ÇAYI        : Gediz Irmağının küçük bir koludur.
141 GÖRGÜN ÇAYI        : Aladağlardan kaynaklanan ve kuzeybatıdan gelen Seyhan Baraj Gölü ardında Seyhan Irmağı ile birleşen bir koludur.
142 GÖYNÜK ÇAYI        : Bolu Yöresinden gelerek Bilecik Yöresinde Sakarya Irmağına doğudan katılır.
143 GÜLEK ÇAYI           : Banaz İlçesi’nin kuzeydoğusundan gelen ve Banaz’ın 1 km doğusunda Banaz Çayı ile birleşen bir koldur.
144 GÜMÜŞHANE DERSEİ     : Trabzon ve Gümüşhane Dağlarından çıkan derelerin birleşmesiyle oluşan HARŞİT Çayı’nın başlangıç adıdır.
145 GÜRLEK SUYU        : Dalaman Çayı’na Kapız Vadisinin iki tarafındaki dağlardan gelip batıdan karışan koludur.
146 GÜZEL SU             : Van Gölünün güneydoğusunda Gevaş koyunun orta kesiminde göle dökülür.
147 HABUR ÇAYI           : Fırat’ın önemli kollarından biridir. Mardin yöresinden doğar ve güneydoğu yönünde akarak Suriye’nin EL-HESEKE kentine ulaşır.
148 HABUR ÇAYI           : Doğuanadolu Bölgesinde Dicle Irmağı’nın kollarından biridir. Habur Suyu olarak da bilinir. Güneydoğu Toros'ların en yüksek kitlesi olan Hakkari Dağlarından çıkan küçük akarsuların birleşmesiyle oluşur. Çukurca ve Uludere ilçelerinin komşu olduğu kesimde Irak topraklarına geçer. Türkiye-Irak sınırında Hezil (Nizil) Çayı kolunu alır. Mardin’e bağlı Silopi İlçesi’nin Güneyinde Türkiye-Suriye-Irak sınırlarının birleştiği noktadan Dicle’ye karışır.
149 HARİNKET SUYU        : Murat Irmağının bir kolu olup bu gün Keban Gölünün altında kalmıştır.
150 HARŞİT ÇAYI        : Doğankent Çayı olarak da bilinir. Trabzon ve Gümüşhane Dağlarından çıkan derelerin birleşmesiyle oluşur. Uzunluğu 160 km dir. Başlangıç kesiminde Gümüşhane Deresi olarak anılan akarsu Tirebolu’nun yaklaşık 5 km doğusunda Karadeniz’e dökülür.
151 HATİP ÇAYI           : Ankara’nın kuzeydoğusundaki İdris Dağlarından doğar diğer adı Bent deresidir. Kayaş vadisini boyunca geçer. Elma dağ ve Haymana platosunda ince su ile birleşen Ankara Çayının bir koludur.
152 HAYRABOLU SUYU        : Ergene Irmağına Muratlı yakınlarında güneyden gelerek katılan bir koldur.
153 HINIS SUYU (KOCASU ÇAYI): Murat Irmağının Bingöl Dağlarından gelen bir koludur.
154 HİZAN ÇAYI            : Van Gölünün güneyindeki Dağlardan doğup Botan Çayına karışır.
155 HORZUM ÇAYI           : Dalaman Çayı’nın Gölhisar’ın güneyindeki Yeşilgöl Dağı’nın kuzey yamaçlarından çıkıp başladığı kısımdaki adıdır.
156 HURMAN ÇAYI           : Ceyhan Irmağının Elbistan İlçe Merkezinin Doğu batı doğrultusundaki Tahtalı Dağlarından inen bir koludur.
157 HÜSNİYE SUYU          : Dalaman Çayı’na Acıpayam Ovasının Güneyinde bir dirsek yaparak kuzeybatıya yönelip Kapız Vadisinin iki tarafındaki dağlardan gelen gür akışlı, batıdan karışan bir koludur.
158 ILICA SUYU            : Uluçayır deresi olarak da bilinir. Eskişehir’in Güneydoğu yönünden beşikderesi mevkiinden çıkıp yukarı ılıca, aşağı ılıca, aktarmaç Yörükkırka ve uluçayır köylerinden geçerek PORSUK ÇAYI’NA katılan koldur.
159 ILGIN DERESİ          : Kütahya’da ve üzerinde Söğüt barajı bulunan deredir.
160 ISTIRANCA DERESİ    : İstanbul’un 45 km kuzeydoğusunda yer alan Terkoz Gölüne sularını boşaltır.
161 İKİZ DERE             : Çine Çayının koludur.
162 İMBAT DERESİ          : Kelkit Irmağının Erbağı’nın kuzeyinden geçtikten sonra güneyden aldığı bir koldur.
163 İNCE SU               : Haymana Platosundan doğar. Emir ve Mogan Göllerinin sularını alır. Ankara’nın 20 km batısında Hatip Çayı ve Çubuk Çayı ile birleşerek Ankara Çayını oluşturur.
164 KADIN DERESİ          : Bozdağların Doğu kesiminde Kara Koyun Yaylasından doğan Kadın Deresi Küçük Menderes Irmağının başlangıç Kolu olarak da kabul edilir.
165 KADINCIK DERESİ       : Orta Torosların Güney yamaçlarından doğar. Tarsus Ovasında Tarsus Çayı’na karışır.
166 KAHTA ÇAYI            : Fırat Irmağının Tarihsel Gerger Kalesi önünde boğazdan çıkıp güneydoğu Anadolu Bölgesine girdiği anda kuzeyden karışan bir koludur.
167 KALECİK ÇAYI          : Dalaman Çayı’nın Yeşilgöl Dağı’nın kuzey yamaçlarından doğup önce kuzeye daha sonra kuzeybatıya yönelerek Gölhisar Ovasından geçtiği kesimde anılan ismidir.
168 KALIN SUYU            : Sivas’ın batısında kuzeyden gelip Kızılırmağa dökülür.
169 KALİ ÇAYI             : Afyon Ovasının güneybatısındaki Kızıldağdan doğar ve üzerinde Selevir Barajı bulunur. Bolvadin – Çay Ovasının tam ortasında Seyitler Deresi ile birleşerek Akar Çayı oluşturan bir koldur.
170 KARAÇOMAK DERESİ    : Gök Irmağın Kastamonu ilini geçtikten sonra aldığı bir koldur.
171 KARADERE              : Manyas Gölünün akacı olan ve Susurluk Çayının Karacabey Ovasından aldığı kolun bu bölüme kadar olan kısmının adıdır.
172 KARASU                : Sivas İlinin güneyinden geçerek Kızıl Irmağa katılan bir koldur.
173 KARASU                : Bilecik ilinin Bozüyük ilçesinden doğup Vezirhan istasyonu yakınlarında Sakarya Irmağına katılır.
174 KARASU                : Dicle Irmağının Diyarbakır’ı geçtikten sonra bir dirsek yaparak doğuya yöneldiği anda güneyden gelip karışan bir koludur.
175 KARASU ÇAYI           : Asi Irmağı’nın Türkiye hudutları içine girdikten sonra kuzeydoğudan gelen bir koludur.
176 KARASU IRMAĞI         : Fırat’ın en uzun koludur. Doğu Anadolu bölgesinde uzunluğu 460 km dir. Bazı kaynaklarda batı Fırat olarak geçmektedir. Erzurum ovasının kuzey ve kuzeydoğusundaki dağlardan inen suların birleşmesiyle oluşur. Dumlu dağından çıkan Dumlu suyu başlangıç kolu olarak kabul edilir. Erzurum ovasından batıya doğru ilerleyerek Aşkale önünden geçtikten sonra Aşkale ile Tercan ovaları arasındaki kesiminde keskin dirsekler yaparak önce güneye sonra batıya yönelir. Bu arada doğudan Tercan ovasının sularını toplayan ve üzerinde Tercan Barajı kurulmuş olan Tuzla suyunu alır. Daha sonra Sansa Boğazından Geçer. Erzincan ovasına çıkar. Kuzeyden ve güneyden gelen bazı küçük dereleri alır. Bunların en önemlisi ovanın güney doğusundan gelen ve Çirlevik çağlayanından dökülen suları taşıyan Cencige (çağlayan) deresidir. Karasu İliç önlerinden geçerek batıya doğru akarken birden bire sert bir dirsekle güneye döner ve batıdan gelen Çaltı suyunu alır. Kemaliye önlerine ulaşır. Daha ileride kuzeybatıdan Arapkir suyunu alır. Keban kentinin 10-12 km kuzeyinde Murat Irmağıyla birleşerek Fırat Irmağını oluşturur.
177 KARPUZLU DERESİ       : Çine Çayının koludur.
178 KARS ÇAYI             : Allahuekber Dağı’nın doğu yamaçlarından doğar. Gümrü (Linin Akan) Kenti dışında Arpa Çayına katılır.
179 KAYINLIK DERESİ       : Doğu Anadolu Bölgesinin Kuzeydoğu kesimindeki Allahuekber Dağlarının kuzey yamaçlarından doğar ve Göle Ovasının kuzeybatısında Türkmen Dere ( Sarmi Deresi), Kür (Gür) Çayları ile birleşerek Kura Irmağını Oluşturur.
180 KELKİT IRMAĞI         : Karadeniz bölgesinin orta ve doğu kesimlerindedir. Antik Çağda LYKOS adıyla anılır. Yeşilırmağın en uzun koludur. Uzunluğu 373 km dir. Gümüşhane Dağlarının güney yamaçlarından doğan ve Erzincan’ın kuzeyindeki Sipikör Dağının yamaçlarından inen sularla büyür. Çoruh Kelkit vadi oluğu adıyla anılan Teknotik kökenli bir vadinin batı kesiminde akar. Kelkit kasabasından sonra Suşehri ovasının (Endires Ovası) kuzeyinden Koyulhisar ve Reşadiye ilçe merkezlerinin güneyinden geçer. Bu kesimde Yeşilırmağa çok yakın ve koşut olarak akar. Nikhisar’a yaklaşırken önce kuzeye sonrada kuzeybatıya yönelir. Niksar önlerinde Çanakçı deresi olarak da bilinen Niksar suyunu alır. Erbaa’nın kuzeyinden geçtikten sonra güneyden gelen İnbat deresiyle birleşir ve Kızılçubuk köyü yakınlarında yeşilırmağa katılır.
181 KESTANE KAPIZI DERESİ : Mut ilçesi yakınlarından doğup Hadım Göksuyuna karışır.
182 KESTEL SUYU           : Akkışla yöresinden gelir. Bünyan yakınlarında Kızılırmağa katılır.
183 KEŞAN ÇAYI            : Siirt İlinin Kuzeyinden gelip Botan Çayına karışır.
184 KILIÇÖZÜ ÇAYI         : Delice Irmağı’nın Bozok Plâtosundan aldığı kollardan biridir.
185 KIRK MEMBA SUYU     : Murat ırmağının Muratbaşı Dağının kuzey yamaçlarından inen suların birleşmesiyle oluştuğu andaki adıdır.
186 KIRŞEHİR ÇAYI         : Kırşehir kentinden geçerek gelen Kırşehir Kılıçözü deresi olarak da bilinir. Kırşehir’in 17 km. Güneyinden geçen Kızıl Irmağa dökülür.
187 KISIR DERESİ          : Çine Çayının koludur.
188 KIZIL IRMAK           : Bütün bölümü Türkiye topraklarında olan en uzun akarsudur. Uzunluğu 1355 km’dir. Antik çağda tuzlu akarsu anlamına gelen Halyas adıyla anılırdı. İç Anadolu bölgesinin kuzey doğusundaki Kızıl Dağın güney yamaçlarından doğar. Önce Doğu-batı doğrultusunda akarak İmralı Kasabasından geçer. İmralı’nın batısında derin bir vadi içine gömülmeye başlar ve Türkkeşlik Köyünü geçerek Sedille Boğazına girer. Daha sonra Zara boğazını aşar. Zara Boğazında kuzeyden gelen Oyuklu Deresini, Boğazdan çıkınca Güneydoğudan gelen Acı suyu yöredeki Jips Kastrı Göllerinin en büyüğü olan Tödürge Gölünün (Demiryurt Gölü) güneyinden geçerken de bu gölün Tuzlu sularını alır. Hafik güneyinde güneybatıya yönelir. Zara ile Hafik arasında Tödürge ve Yarhisar Boğazlarından geçer. Sivas’ın 2 km kadar güneyinden geçen Kızıl Irmağa kuzeyden Meraküm Yaylasından gelen ve Sivas’tan geçen Tavra Suyu güneyden de Karasu ve Ulaş Suyu olarak bilinen Tecer Suyu karışır. Sivas yakınında Eğri Köprü ve kesik köprü gibi tarihsel köprülerin altından geçerek Sivas’ın batısında güneyden Çelçi Deresini kuzeyden Cebin ve Kalın Sularını alır. Bünyan yakınlarında terk ettiği Jipsli araziden aldığı son kol Akkışla Yöresinden gelen Kestel Suyudur. Kayseri ilinin 30 km kadar yakınından geçerken bu yörenin sularını toplayan Karasuyu güneydoğudan alır. Avanos’ta büklümünün en güney noktasına ulaşan Kızıl Irmak doğrultusunu değiştirerek önce batıya, Gülşehirden sonra kuzeybatıya yönelir. Kırşehir’in yaklaşık 17 km güneyinden geçer. Bu arada Kırşehir kentinden geçerek gelen ve Kırşehir Kılıçözü Deresi olarak da bilinen Kırşehir Çayını alır. Kaman-Bâla yolunun geçtiği Köprü Köy köprüsünün altından geçer Kırıkkale’nin batısından ilerleyerek Yahşi Han ile Irmak İstasyonları arasında Kayseri – Ankara Irmak ile Kalecikin Alibeyli köyü arasında da Ankara – Zonguldak Demiryolu akarsu çığırını izler. Hamzalı köyü yakınında doğuya yönelir. Bu kesimde kuzeybatıdan acı çayı güneyden de en büyük kolu Delice ırmağını alır. Uzunluğu 25 km ‘yi bulan Solur – Dutludere boğazına girdikten sonra Osmancık da 15.YY sonralarında yapılmış çok kemerli koyun baba köprüsünün altında geçtikten sonra kuzeybatıya yönelir. Devres Çayı kavşağında doğuya dar açılı bir dönüş yaparak Kargı ovasının güneyinden geçer ve Ada Dağı kütlesinin çevresini dolaşır. Avlağı Köyü yakınında kuzey doğuya yönelir. Gök Irmak kavşağından önce yaklaşık 10 km uzunluğunda ki dar Kepez Boğazına girer. Duragan yakınındaki Gök Irmak kavşağında keskin bir dirsek oluşturarak güneydoğuya döner ve Şahin kaya boğazına girer. Buradan sonra son boğaz olan küçük Avşar boğazını geçerek Bafra Ovasına açılır ve buradan Karadeniz’e ulaşır.
189 KIZILSU DERESİ        : Burdur’daki Kızılsu Barajının oluşumunu sağlayan deredir.
190 KIZILTAŞ SUYU         : Gavur kırıldığı olarak da bilinir. Murat Dağının Kuzeydoğu 10
yamaçlarından inerek Altıntaş Ovasında Bayatçık Deresi ile birleşerek Porsuk Çayını oluşturur.
191 KİRMASTI SUYU         : Mustafa Kemal Paşa suyu olarak da bilinir. Marmara bölgesinin güney Marmara bölümündedir. İç batı Anadolu dan gelen iki kolun güney Marmara bölümünde birleşmesiyle oluşur Kolların büyüğü Adırnaz Çayı Murat Dağının kuzeyinden kaynaklanır. Antik çağda adı ADRENOS ’dur (RHYDAKOS) Çeşitli kesimlerde Çavdarhisar Çayı, Tavşanlı Çayı, Koça Çay adıyla bilinir. Daha sonra Orhaneli Çayı olarak da adlandırılır. İkinci önemli kol Şaphane Dağının kuzeyinden doğan ve Çığrının ilk kesimlerinde Emet Çayı adıyla anılan akarsudur. Dursunbey çevresinden gelen küçük akarsularla beslenen çay bu kesimde Dursunbey’in eski adı Balat çayı olarak bilinir. İki kol iç batı Anadolu eşiğinin kuzey kesiminde birleşerek Kirmastı suyu adını alır. Mustafa Kemal Paşanın güneydoğusunda ovaya inen akarsu bu kenti geçtikten sonra Ulubat (apolyont) gölüne ulaşır. Ulubat gölünün batısından çıkan ulubat suyu Karacabey’in doğusunda susurluk (susurlu) çayına katılır. Akarsuyun Kirmastı suyu adıyla uzunluğu yaklaşık 40 km dir. Bazı kaynaklarda Emetçayı, bazılarında Adırnaz çayı akarsuyunun başlangıç kolu kabul edilir ve Kirmastı suyu için 200 km’yi aşan hatta 300 km’ye yaklaşan uzunluklar verilir. Bu iki büyük kol Döllük köyü yakınlarında bileşir.
192 KİRMİL ÇAYI           : Porsuk Çayının Sakarya ırmağına katılmasından sonra seyri sırasında kuzeydoğudan katılan bir koludur.
193 KOCABAŞ ÇAYI          : Biga çayı olarak da bilinir. Marmara bölgesinin güney Marmara bölümündedir. Uzunluğu 108 km dir. Biga yarımadasının iç kesimindeki Koca Katran dağının kuzey yamaçlarından doğan üç kolun birleşmesiyle oluşur. Çan deresi adıyla anıldığı başlangıç kesiminde doğudaki Gönen çayı gibi güneybatı-kuzeydoğu doğrultusunda akar. Çan’dan sonra kuzeydeki Biga kentinin büyük ve eski kesimini solda, yeni kesimini sağda bırakarak kuzeye yönelen akarsu Sinekçi ovasından geçerken Koca dere ve sağda Kocaçay kollarını alır. Antik adı GRANİKOS olan Kocabaş Çayı belirgin bir Delta çıkıntısı oluşturmadan Kara Biga’nın güneyinde Marmara denizine dökülür.
194 KOCADERE              : Istıranca Dağlarından doğup Ergene Irmağına kuzeydoğudan karışır.
195 KOCADERE (SÖLÖZ) DERESİ : İznik Gölünün kuzeydoğusundan gelip İznik Gölüne dökülür.
196 KOCASU ÇAYI           : Hınıs Suyunun diğer adıdır.
197 KOÇAK DERESİ          : Çine Çayının koludur.
198 KOLP ÇAYI             : Muş Ovasının güneyindeki dağlık kesimden doğar ve Boşat Köyünün 10 km kadar kuzeydoğusunda Batman Çayına karışır.
199 KONAK ÇAYI            : Delice Irmağı’nın Bozok Plâtosundan aldığı kollardan biridir.
200 KORUCU DERESİ         : Mihalıççık yöresinden gelip Eskişehir merkezi dışından Porsuk Çayına katılan koldur.

Devam edecek.....

AKARSULARIMIZ BOLUM 1

2010-12-17T13:25:00.000-08:00

001 ABANT SUYU             : Abant gölünün kaynak bölümüne çok yakın bir yerde Bolu Ovasının kuzeydoğusundan çıkar ve Filyos çayına karışır.
002 ACI ÇAY                : Kızıl Irmağın Hamzalı yakınlarında kuzeybatıdan aldığı bir koldur.
003 ACI SU                 : Kızıl Irmağın Zara boğazını geçtikten sonra aldığı bir koldur.
004 ADIRNAS(ADRENOS) ÇAYI : Antik çağda adı RHYDAKOS ‘dur. Murat Dağının Kuzeyinden kaynaklanır. Çeşitli kesimlerde Çavdarhisar çayı, Tavşanlı çayı, koca Çay ve Orhaneli çayı olarak da bilinir.
005 AFRİN ÇAYI             : Asi Irmağı’nın Türkiye hudutları içine girdikten sonra aldığı doğudan gelen bir koludur.
006 AĞIL DERE (ÖLÇEK SUYU) : Kısır Dağından çıkar Ardahan’ın doğusunda Kura Irmağına katılır.
007 AHİLER DERESİ          : Ahiler Köyünün güney yönü Aydınlık Mevkiinden gelip köy çıkışında Sakarya Irmağına katılan bir koldur.
008 AHİLYAS DERESİ         : Çoruh Suyunun Çorum’un güney batısından gelerek aldığı bir koludur.
009 AKARÇAY                : Afyon’un kuzeybatısındaki yamaçlardan inen derelerin Sincan Ovasında birleşmesiyle oluşur. 127 km uzunluğundadır. Afyon’un kuzeyinden geçerek güneydoğuya yönelir. Önemli kolları Seyitler Deresi, Kali Çayıdır. Bu iki kol Bolvadin-Çay Kasabaları arasında ve ovanın tam ortasında birleşerek Akarçay adıyla Eber Gölüne dökülür.
010 AKÇAY                  : Ege bölgesinin güneybatı kesimindeki Büyük Menderes Irmağının koludur. Menteşe yöresinde Sandıras Dağından doğar. Uzunluğu 157 km.'dir. Göktepe yakınlarında batıdan gelen Gökçayı alarak genişler. Yine batıdan Göktepe sırtlarından gelen bir kolu doğudan ise en büyük kolu olan bir çayı alarak Kemer Kasabası yakınlarında kurulan Kemer Barajının arkasında 14,8 km².lik derin ve uzun bir göle dönüşür. Barajdan çıkarak Bozdoğan ovasına giren Akçay 50 km bu ova içinden geçerek Yenipazar yakınlarında Büyük Menderese katılır.
011 AKHİSAR ÇAYI           : Kum çayı olarak da bilinir. Akhisar Ovasından gelip Gediz Irmağına katılır.
012 AKSU ÇAYI              : Ceyhan Irmağının en önemli kollarından biridir. Uzunluğu 150 km kadar olup Adıyaman’ın Gölbaşı İlçesi yakınlarında kuzeydoğu-güneybatı doğrultusunda uzanan Tektonik bir çukurluktaki Gölbaşı göllerinden doğar. Daha sonra kuzeybatıya döner. Kahramanmaraş’ın güneyine kadar sokulur. Burada güneybatıdaki Gavur dağı ile kuzeydoğudaki ahır dağlarından çıkan bir çok akarsuyu aldıktan sonra yeniden keskin bir dirsek yaparak batıya yönelir ve Ceyhan Irmağı ile birleşir.
013 AKSU ÇAYI              : Akdeniz bölgesinin göller yöresinden doğar. Antalya yakınlarında denize dökülür. Uzunluğu 162 km.dir. Kaynaklarını Isparta yakınlarındaki Akdağ, Kalker kütlesi ile kalker ve filişlerden oluşan Davran Dağından alır. Önce güneydoğu doğrultusunda akar. Kavada Gölüne dökülüp yer altı sularına karışarak ilerler. Aşağı Gökdere Köyünün güneyinde Eğridir Gölünün suları ile birleşir. Daha sonra güneye doğru akıp kendisinden daha büyük olan Göksu deresi ile birleşerek Akdeniz’e dökülür.
014 AKSU ÇAYI              : Giresun Dağlarından doğup Karadeniz Bölgesinin Doğu Karadeniz bölümünde Giresun yakınlarında denize dökülür. Uzunluğu 90 km.dir. Giresun Dağları üstünde yer alan Yedigöz ve Karagöl Platolarındaki gür kaynaklarla beslenir.
015 AKTAŞ DERESİ           : İlk Kurşun Köyü yakınlarında Kuzeyden gelip Küçük Menderese karışan bir koldur.
016 ALACA SUYU             : Çoruh Suyunun Çorum’un güneyinden gelerek birleştiği koludur.
017 ALACAŞEHİR ÇAYI        : Salihli yakınlarından gelip Güneydoğu tarafından Gediz Irmağına katılan bir koldur.
018 ALADAĞ ÇAYI            : Sakarya Irmağının Sündüüken Dağpları eteklerinden geçerken kuzeyden aldığı bir koldur.
019 ALADİN ÇAYI            : Nazik Gölünün güneydoğu kenarından çıkan göl gideri ile birleşip daha sonra Sogaz
suyu ile birleşerek Kurmaç suyu adını alıp Ahlat koyunda Van Gölüne dökülür.
020 ALAKIR ÇAYI            : Batı Akdeniz’de Bey Dağlarından doğar. Finike Körfezinden Akdeniz’e dökülür. Uzunluğu 60 km.dir.
021 ALARA ÇAYI             : Batı Toros'ların oldukça yüksek kütlelerinden biri olan Geyik Dağlarından doğar. Antakya Körfezinden denize dökülür. Uzunluğu 60 km dir. Karacehennem kapısında çağlayanlar oluşturarak düz araziye açılır ve delta düzlüklerinden geçerek denize ulaşır.
022 ALAŞEHİR ÇAYI          : Ege yöresinde Gediz Irmağı’nın en önemli kollarından biridir. Bulda’nın yaklaşık 15 km batısında bulunan Çal Dağından doğar. Uzunluğu 115 km’dir. Antik çağda KOGAMAS veya PHRYX adıyla bilinir. Önce kuzeydoğu yönünde daha sonra keskin bir dirsek yaparak batıya yönelir. Bu bölgede Koca Çay olarak da adlandırılır. Sarıgöl Kasabası yakınlarından geçtikten sonra Gözlübaba dağından doğan güçlü bir kol ile birleşerek daha sonra Gediz vadisinin uzantısı olan ovaya girer. Alaşehir’in 2 km kadar güneydoğusundan geçerek Salihli’nin 3 km batısında Gediz Irmağı ile birleşir.
023 ALATA ÇAYI             : Orta Toros'larda Bolkar Dağları eteklerinden doğar ve Erdemlinin 1 km doğusun da denize dökülür. Uzunluğu 65 km dir.
024 ALİKEL SUYU            : Sakarya Irmağının Aaktaş yakınlarında birleşen bir koludur.
025 ALİÖREN DERESİ         : Banaz Kazası’nın 1 km doğusunda Banaz Çayına karışan bir koldur.
026 AMBAR ÇAYI             : Dicle Irmağının Diyarbakır’ı geçtikten sonra bir dirsek yaparak doğuya yöneldiği anda kuzeybatından gelip karışan bir koludur.
027 ANKARA ÇAYI            : Enduru çayı olarak da bilinir. Ankara’nın içinden geçer. Uzunluğu 186 km dir. Sakarya Irmağına katılır. Ankara’nın batısında birleşen 3 kolu vardır. Bunlar Ankara’nın kuzeydoğusundaki İdris Dağlarından doğan Hatip Çayı dır. (Diğer adı Bent Deresidir). Kayaş vadisini boyunca katleden Hatip Çayı Elmadağ dan ve Haymana Platosundan ince su ile birleşir. Emir ve Mogan Göllerinin sularını da alır. Ankara’nın kuzeyindeki Aydos Dağından doğan Çubuk Çayı ile güneye doğru oldukça uzun bir yol kat eder. Bu üç akarsu Ankara’nın 20 km kadar batısında birleşerek Ankara Çayını oluşturur. Bir süre doğu-batı doğrultusunda akar. Kuzeydoğuda Mürtet Ovasından geçen ova suyunu alır. Malı Köy yakınlarında güneybatıdan gelen Haymana Suyunu da aldıktan sonra keskin bir dirsek ile kuzeybatıya döner ve doğu-batı doğrultusunda akarak Çağlayan Kasabası yakınlarında Sakarya Irmağı ile birleşir.
028 ARAÇ ÇAYI              : Soğanlı çayının diğer adıdır.
029 ARAPKİR SUYU           : Kemaliye önlerini geçtikten sonra kuzeybatıdan Karasuya katılan bir koldur.
030 ARAS IRMAĞI            : Bingöl Dağlarının kuzey yamaçlarından doğar ve Hazar Denizine dökülür. Ülkemizde ki uzunluğu 1059 km’dir. Güney doğu-kuzeybatı doğrultusunda akar ve daha sonra geniş bir yay çizerek doğuya yönelir. Tekman yakınlarında Palandöken dağlarından doğan küçük bir kolu alarak genişler. Küllü Kasabası yakınlarında güney doğuya dönerek Pasinler Ovasına iner. Burada batıdan gelen Pasin Çayı ile birleşip doğuya yönelir Tarihsel Çoban dede Köprüsünü geçerek Horosan yakınlarında kuzeyden gelen Zilin suyunu ve güneyden gelen iki küçük çayı alır. Darphane Kasabası yakınlarında batıdan gelen küçük bir kolun katılması ile geniş bir yay çizerek yeniden doğuya yönelir. Pernavut Kasabasını 10 km kadar geçtikten sonra kuzeyden gelen 174 km uzunluğunda ki Arpa Çay ile birleşir. Kaynakları ve yukarı kesimi Türkiye’de bulunan Sarı suyu (Zengibar Çayı)’la İran’da birleşir. Daha sonra güneydoğuya yönelerek yine kaynakları Türkiye’de olan Kura Irmağı ile birleşip Hazar Denizine dökülür.
031 ARPA ÇAY               : Sovyetler Birliğinde ki Akbaba Dağından doğar. Uzunluğu 174 km’dir. Bir süre Doğuya doğru aktıktan sonra keskin bir dirsek çizerek güneye yönelir. Bu kesimde Gümrü Çayı olarak da bilinir. Gümrü (Leninakan) Kentinin içinden geçer önce batıya ardından güneye yönelerek Türkiye toprakları içindeki iki önemli kolu olan Çıldır Suyu ve Allahuekber dağının doğu yamaçlarından doğan Kars Çayını alır. Tuzluca Kasabasının kuzeyinde Asar Irmağına katılır.
032 ARSIZÖZÜ SUYU          : Delice Irmağı’nın Bozok Plâtosundan aldığı kollardan biridir.
033 ASİ IRMAĞI             : Uzunluğu 380 km olup Türkiye’de ki kısmı 97 km’dir. Lübnan ve Antilübnan Dağları arasından doğar. Kuzeye doğru akarak Hama yakınlarında güçlü bir Akarsu ile birleşir. Batıdan da Sorul Deresini alır. Hatay yöresinden Türkiye’ye girer. Antakya Kentini geçip Amanos Dağlarının güneyinde Saman Dağı Kasabası yakınlarında Akdeniz’ e dökülür. Türkiye topraklarına girdikten sonra kuzeyden Karasu doğudan Afrin Çaylarını alır. Ayrıca Amik Gölünden çıkan Küçük Asi(Karadere) de Asi Irmağına katılır. Antakya Kenti yakınlarında ünlü Harbiye çağlayanlarını oluşturan Defne Suyu ile birleşir.
034 AŞAĞI HANİK ÇAYI       : Dicle Irmağının Diyarbakır’ı geçtikten sonra bir dirsek yaparak doğuya yöneldiği anda güneyden gelip karışan bir koludur.
035 BAĞDEMİYE DERESİ     : İlk Kurşun Köyü yakınlarında Güneyden gelip Küçük Menderese katılan bir koldur.Hadım GökSuyunun diğer adıdır.
036 BAKIRÇAY               : Ege bölgesinin kuzeyindedir. Uzunluğu 129 km’dir. Balıkesir’in güneyindeki Ömer Dağından doğar. Çandarlı körfezinden Ege Denizi’ne dökülür. Üç önemli kolu vardır. Gelenbenin kuzeyindeki dağlardan doğan kolu kuzeybatı doğrultusunda akarak Gelenbeyi geçtikten sonra keskin bir dirsekle batıya ve Soma içinden geçerek Bakırçay ovasına iner. İkinci kol Savaş tepenin batısındaki dağlardan doğar. Kuzey-güney doğrultulu kısa ve oldukça hızlı akışlı Yarçalı deresidir. Üçüncü kol ise kuzeybatıda ki Madra Dağından doğar ve önceleri kuzeybatı-güneydoğu doğrultusunda akarak Turhanlı Kasabası yakınlarında geniş bir yay çizer ve güneybatıya yönelir. Bu üç kol Bakırçay ovasının ortalarında birleşerek Bakırçay adını alır. Kırkağaç ovasından Soma’nın yakınlarından daha batıda ise Yund ve Madra dağları arasında geniş ovadan geçer. Kozak kütlesinden doğan ve hızlı akışlı bir akarsu olan Sarı azmak deresinin getirdiği molozlar Bakırçayın daha güneye doğru iterek Çandarlı körfezinde denize dökülmesine neden olur. Antik çağda adı Kaikos’dur.
037 BANAZ ÇAYI              : Büyük Menderes Irmağının önemli kollarındandır. Uşağ’ın 35 km kuzeydoğusundaki Murat Dağından doğar. Uzunluğu 165 km’dir. Dağın güneydoğu yamaçlarındaki bol sulu kaynaklarıyla beslenir. Önceleri kuzey-güney doğrultusunda akar. Hallaçlar köyünü geçtikten sonra sert bir dirsekle güneybatıya döner ve Kaplangı köyünden sonra Banaz ovasına girer. Banazın 1 km doğusunda kuzeyden gelen Güleç Çayı ve Aliören Deresini alarak oldukça güçlenir. Güneye yönelerek Susuz Kasabası yakınlarında doğudan Böğürtlen Dersini batıdan Derin Deresini alıp oldukça dar ve derin bir boğaz oluşturarak Boğazdan çıkar. Çoğuplu Köyü yakınlarında geniş bir yay çizerek batıya yönelir ve doğudan gelen Bulkas Çayını alır. Çağlayanlar yaparak Büyük Menderese karışır.
038 BATMAN ÇAYI             : Dicle Irmağının önemli kollarından biridir. Güneydoğu Torosların yamaçlarından doğar. Birçok kolun birleşmesiyle oluşur. Uzunluğu 170 km’dir. Batman Çayının ana kolu Muş Ovasının güneyindeki dağlık kesimden doğar. Bu kola daha sonra Sırım ve Kolp Çayları katılır .Bu çaylar Boşat Köyünün 10 km kadar kuzeydoğusunda birleştikten sonra ana kola katılır. Üçüncü önemli kolu Sason Dağlarından doğan Sason Çayıdır. Bu çay Malabadi Kasabasının hemen kuzeyinde ana kol ile birleşir. Batman ilinin batısında geniş bir yay çizerek Dicle Irmağına dökülür.
039 BATTAL DERESİ           : Sultan dağlarından iner ve güneyden Çavuşlu (Ilgın) gölüne dökülür.
040 BAYATÇIK DERESİ         : Ahır Dağının bir bölümünü oluşturan Tok sivrisinden doğar. Porsuk Çayını oluşturan koldur.
041 BEHZAT DERESİ           : Tokat İlinin Güneyinden gelip Yeşil Irmağa katılır.
042 BELİH SUYU              : Şanlıurfa Yöresinden doğup Suriye’de Fırat Irmağına dökülür.
043 BENDİMAHİ ÇAYI          : Van Gölünün kuzey doğusunda Erciş Körfezinden göle dökülür
044 BERAY SUYU              : Porsuk Çayının Porsuk Barajı bölümünde aldığı bir koldur.
045 BEŞGÖZLER DERESİ        : Eber Gölünden kaynaklanan ve İlyas Paşa köyünde Sakarya Irmağına katılan koldur.
046 BEŞİKTEPE SUYU          : Ergene Irmağını Muratlı yakınlarında güneyden gelerek katılan bir koldur.
047 BEŞPINAR DERESİ         : Çoruh Irmağının Bayburt’un kuzeyindeki Düzeker Ovasında birleşen bir koludur.
048 BEŞPOYRAZ DERESİ        : Abant Gölünü çevreleyen dağlardan gelip yarılmış vadilerden geçerek Abant Gölüne dökülür.
049 BETRO SUYU              : Çoruh Irmağına Artvin iline yaklaşırken Şavşat ve Ardanuç çevrelerinin suları ile oluşan ve sağ taraftan katılan bir koludur.
050 BİGA ÇAYI               : Kocabaş Çayının diğer adıdır.
051 BOĞAZ DERE              : Terkoz Gölünün fazla sularını Karadeniz’e boşaltan bir gide genidir.
052 BOĞAZLIYAN ÇAYI         : Delice Irmağı’nın Bozok Plâtosundan aldığı kollardan biridir.
053 BOLU SUYU(BÜYÜK SU)     : Abant Gölü’ nün ayağı olup Bolu Ovası’ndan geçer, Büyük Su adıyla bilinir. Mengen Çayı ile Bolu’nun kuzeydoğusunda Çağ Gölü’ nün ayağını alarak birleşip Devrek Çayı’nı oluşturur.
054 BOTAN ÇAYI              : Ulu Çay olarak da bilinir. Kaynaklarını Doğuanadolu Bölgesinden alıp ve Güneydoğuanadolu Bölgesinde Dicle Irmağına kavuşur. Uzunluğu 268 km’dir. Başlangıç kolları Van Gölünün güneyi ile Hakkari Yöresi arasındaki Yüksek dağlık kesimden kaynaklanır. Bu kesimde Nordus Çayı adıyla anılan akarsu batıya doğru akarak önce sağdan Van Gölünün güneyindeki dağlardan doğan Müküs (Bahçesaray) Deresini alır. Daha sonra batıda gene sağdan Hizan Çayını alır. Beytüşşebap yöresinden gelen Türbehan Deresi de akarsuya bu kesimde katılır. Akarsu Pervari’den geçerken Botan Çayı adını alır ve bu ad genellikle akarsuyun bütün çığırı için kullanılır. Adını aldığı bu yörenin adı eski kaynaklarda Buhtan olarak geçer. Daha sonra güneybatıya yönelip Siirt Kentinin yaklaşık 3 km güneyinden geçer. Doğudan gelen Zarova Suyunun ve kuzeyden elen Keşan Çayını aldıktan sonra Kurtalan İlçesine bağlı Çaltepe (Eski adı Til) Köyü yakınında Dicle Irmağına katılır.
055 BUDAKÖZÜ ÇAYI           : Delice Irmağı’nın Sungurlu Yöresinden aldığı koludur.
056 BULANIK SUYU            : Doğu Anadolu bölgesinde Van Gölünün kuzeybatısında Bulanık ilçe merkezinde bulunan Haçlı Gölünün bir gideri olarak Murat Irmağına katılır.
057 BULKAZ ÇAYI             : Afyon İlinin Çoğuplu Köyünün doğusundan gelir ve Banaz Çayına katılır.
058 BÜYÜKDERE ÇAYI          : Çanakkale Gökçeada da Gökçeada barajının sularını sağlar.
059 BÜYÜK MENDERES IRMAĞI   : Ege bölgesinin en büyük akarsuyudur. Uzunluğu 584 km dir. Başlıca kolları Banaz Çayı, Çine Çayı, Karaçay ve Çürüksudur. Anadolu'nun dağlık kesimlerinden doğar. Murat Dağından inen Banaz Çayını Çivril tarafından uzanan Kufi Çayını Denizliye doğru akan Emir Çayını ve bunun uzantısı Çürük suyunu aldıktan sonra Sarayköy yakınlarında kendi adını taşıyan ovaya iner. Ardından Çivril ovasını geçerek Çökelez Dağını kuzeyden dolaşır daha ileride güneyden Akçayı güneydoğudan Çine Çayını aldıktan sonra Balat Ovasına geçer. Düz bir taban üstünde sık sık yatağını değiştirir.
060 BÜYÜK SU                : Bolu Suyunun diğer adıdır.
061 CARA DERESİ             : Çıldır gölünden Taşbaşı yöresinde çıkıp Kors Çayına katılır.
062 CEBİN SUYU              : Sivas’ın Batısında kuzeyden gelip Kızıl Irmağa dökülür.
063 CEHENNEM DERESİ         : Dalaman Çayı’nın Kapız vadisinin iki tarafındaki dağlardan gelip doğudan aldığı yaz aylarında kuruyan bir koludur.
064 CENGİGE (ÇAĞLAYAN)DERESİ: Erzincan Ovasının Güneydoğusundan gelen ve Girlelik Çağlayanından dökülen suları toplayan Karasu ’yun bir koludur.
065 CEYHAN IRMAĞI           : Doğu Anadolu bölgesinin batısından Kahramanmaraş ile Elbistan ilçe merkezinin 2 km kadar Güneyindeki Şardağın Pınarbaşı mevkiinden doğarak Akdeniz’e dökülür. Uzunluğu 509 km dir. Elbistan ile merkezinden sonra doğu-batı doğrultusunda akar. Kuzeyden Tahtalı Dağlarından inen Hurman Çayını, doğudan Nurhak Dağlarından doğan Söğütlü Irmağını ve batıdan Binboğa Dağlarının eteklerinden doğan Göksun Çayını alır ve Elbistan Havzasını terk eder. Güneye doğru yönelir. Gölbaşı göllerinin sularını toplayan Aksu Çayını alarak Ceyhan Ovasına girer. Bu ovada Kadirli yöresinin sularını toplayan Savran Çayı ile Körsulu Çayını alır. Ve Çukurova’nın doğu kenarını izleyip Karataş’ın doğusundaki alçak tepeleri bebeli boğazından geçerek denize ulaşır.
066 COT SUYU                : Hanak Yöresinden gelen sularla beslenir. Kısır Dağından sonra Ardahan’ın doğusunda Kura Irmağına katılır.
067 ÇAKIT SUYU              : Akdeniz bölgesinde Adana’nın batısında Seyhan Baraj gölüne dökülür. Kuzeyde Niğde ili sınırları içinde Volkanik kökenli Pozantı dağlarından doğan Pozantı Deresi kuzeydoğu-güneybatı doğrultusunda bir süre aktıktan sonra bir yay çizerek güneye döner. Öte yandan Bolkar Dağları’nın kuzey yamaçlarından doğan doğuya doğru çıktıktan sonra güneydoğuya dönen Ulukışla Suyu yada Halkapınar Pozantı deresi ile birleşerek Çakıt suyunu oluşturur. Uzunluğu 125 km dir. Çiftehan ile Hacıkırı arasında kendi adıyla anılan Çakıt Boğazından geçip Çukurovaya girer ve Seyhan Baraj gölüne dökülür.
068 ÇALTI SUYU              : Karasu’ yun İliç önlerini geçtikten sonra aldığı bir koldur.
069 ÇAN DERESİ              : Kocabaş Çayının Başlangıç kesimindeki ismidir.
070 ÇANAKÇI DERESİ          : Niksar Suyu olarak da bilinir. Kerkit ırmağının Niksar önlerinde aldığı bir koldur.
071 ÇARK SUYU               : Sapanca Gölünün sularını boşaltan dere kuzeydoğudan gelerek Sakarya Irmağına katılır.
072 ÇARŞAMBA ÇAYI           : Akdeniz bölgesinden doğar ve iç Anadolu bölgesinde Konya Kapalı Havzasında sona erer. Beyşehir gölünün güneydoğusundan doğal bir gidegen olarak çıkan çay Menderesler oluşturarak kuzeyden Suğla gölüne akar. Doğal akışını yitirmemesi için kanal içine alınmış olan çayın bu bölüm Beyşehir kanalı adıyla anılır. Apa barajına kadar bu adla giden çay Apa barajından sonra Çarşamba Çayı adını alır. Çumra yöresinden kollara ayrılarak Karakaya yöresinde bataklıklarda sona ere. Uzunluğu 105 km dir.
073 ÇATAK DERESİ            : Boz Ddağlardan doğar ve Kadın Deresi ile birleşir.
074 ÇEKİT SUYU              : Aladağlardan kaynaklanan ve kuzeybatıdan gelen Seyhan Baraj Gölü ardında Seyhan Irmağı ile birleşen bir koludur.
075 ÇERCİ DERESİ            : Sivas’ın batısında güneyden gelip Kızıl Irmağa dökülür.
076 ÇEVEREK ÇAYI            : Karadeniz bölgesinin orta bölümünde Amasya’nın 18 km güneyinde Yeşilırmaka katılır. Yeşilırmak’ın üç büyük kolundan biridir. Uzunluğu 33 km dir. Tokat’ın güneybatısındaki Develi Dağları ile Sivas’ın kuzeybatısındaki Çamlıbel Dağından inen kolların Artova düzlüğü yakınlarında birleşmesiyle oluşur. Bir süre güneybatı yönünde akar ve gür kaynaklı güçlü kollar alır. Keskin bir dirsek ile kuzeye yönelen bozok Platosu içinde dar ve derin boğazlar oluşturur. Adını aldığı Çeverek’in doğusundan geçtikten sonra gebe batı kuzeye ve kuzeydoğuya yönelir. Göyncek’i yaklaşık 6 km geçince güneybatıdan gelen Çorum çayını alır. Yaklaşık 20 km sın Amasya ovasından Yeşilırmaka dökülür. Bozok Platosunda akarken Çamlık alanlar içinden geçer. Bu kesimde bol balık yaşar.
077 ÇEVRE SUYU              : Ermenek Çayının diğer adıdır.
078 ÇIĞLI SUYU              : Zap suyunun diğer adıdır.
079 ÇILDIR SUYU             : Arpa Çayın önemli bir koludur. Çıldır Ovasından doğar. Gümrü Kenti dışında Arpa Çayına katılır.
080 ÇİLKARI DERESİ          : Alemdar Boğazının çıkışında Omala Ovasının sağından Yeşil Irmağa Katılan bir koldur.
081 ÇİNE ÇAYI               : Ege bölgesinin koludur. Muğla’nın batısındaki dağların eteklerinden doğan çay İkizdere, Karpuzlu, Malgaç, Koçak, Emirdoğan, Kısır, Torluk Köşk dereleri gibi kollarla büyür. Yatağan ovasından geçen bölümü Yatağan’ın eski adı Ahiköy çayı olarak ya da Dipsiz çay diye anılır. Eski Çine yakınlarında Çine ovasından çıkar, sonra kuzeybatıya yönelerek yeniden dar bir boğaza girer ve aydın ovasından çıkar. Aydın’ın güneyinde Koçarlı’nın ise doğusunda bir noktada Büyük Menderese karışır. Uzunluğu 99 km dir. Karpuzlu Deresi en büyük koludur.
082 ÇORLU SUYU              : Ergene Irmağına Muratlı yakınlarında karışan bir koldur.
083 ÇORUH IRMAĞI            : Doğu Anadolu dan doğup Karadeniz’e dökülen akarsuların en doğuda olanıdır. Uzunluğu 466 km olup bunun 442 km si Türkiye sınırları içindedir. Çoruh Irmağı Erzurum – Kars platosundan Mescit Dağının batı yamaçlarından doğar. Başlangıçta doğu-batı doğrultusunda akarken Bayburt önlerinde bir yay çizerek kuzeye yönelir. Bayburt’un içinden geçtikten sonra sağdan en önemli kolu Oltu Çayını alır. Oltu Çayında Tortum Gölünün Ayağı olan Tortum Çayını bu kavuşma yerinden az önce kendine katar. Artvin’e yaklaşırken sağ taraftan Şavşat ve Ardanuç çevresinin sularını toplayan Berta suyunu alır. Borka’nın ortasından geçerek Muratlı (Maradit) yakınlarında Türkiye topraklarından ayrılır.
084 ÇORUM SUYU              : Karadeniz bölgesinin orta bölümünde Çekerek Çayının önemli bir koludur. Uzunluğu 121. Km Çorum’un kuzeybatısındaki köse dağının yamaçlarından Kızılırmak yakınlarından doğar. Güneydoğuya akarak Çorum’un batısından geçer. Güneybatıdan gelen Ahilyas deresini sonrada güneyden gelen Alaca suyunu alıp kuzeydoğuya yönelir daha sonra Mecitözü ilçe Topraklarını Akaçlayan Tanözü suyunu alır ve Amasya Ovasının tam güneybatısında Yeşilırmaka karışan Çekerek Çayıyla birleşir.
085 ÇUBUK ÇAYI              : İç Anadolu bölgesinin yukarı Sakarya kesiminde uzunluğu 84 km dir. Ankara’nın kuzeyinden Aydos Dağının yamaçlarından doğar. Kuzey- güney doğrultusunda akarak çubuk ovasına geçer. Ankara ovasında Hatip Çayı ve incesu ile birleşip bir yay çizerek batıya yöneldikten sonra Ankara Çayı adını alır ve Sakarya ırmağı ile birleşir.
086 ÇÜRÜK SU                : Büyük Menderes Irmağının kolu olan Emir Çayının uzantısıdır.
087 DADAY ÇAYI              : Gök Irmağın Daday Kasabası yakınlarında Batı – Doğu doğrultusunda ilerlerken aldığı adıdır.
088 DALAMAN ÇAYI            : Akdeniz bölgesinin batı-sınırlarında Akdeniz’e dökülür. Gölhisar’ın güneyinde Yeşilgöl dağının kuzey yamaçlarından çıkar. Uzunluğu 225 km dir. Başlangıç kesiminde Horzum çayı olarak bilinir. Önce kuzeye daha sonra kuzeybatıya yönelerek Gölhisar ovasından geçer. Bu kesimde de Kelekçi çayı adıyla anılır. Ardından Acıpayam ovasının güneyinde büyük bir dirsek yaparak güneybatıya yönelir. Kapız vadisinin iki tarafındaki dağlardan gelen gür akışlı Hüsniye ve Gürlek sularını batıdan doğudan ise yazın kuruyan Gökçay, Örençay cehennem deresi gibi küçük suları aldıktan sonra Örentepe ile Bulgurlu tepe arasından Dalaman Ovasına girer ve Akdeniz’e ulaşır.
089 DALYAN ÇAYI             : Köyceğiz Gölünün güneyinden çıkan bir göl gideridir. Dalyan kasabasının kuzeybatısında saz ve kamışlardan oluşan adacıklar arasında akar ve Akdeniz’e dökülür.
090 DANKIRAN ÇAYI           : Dicle Irmağının Diyarbakır ilini geçtikten sonra bir dirsek yaparak doğuya yöneldiği anda batıdan gelip karışan bir koludur.
091 DAVENT DERESİ           : Edirne il sınırları içinde bulunan dere üzerine Kadıköy Barajı kurulmuştur.
092 DELİCE IRMAĞI           : İç Anadolu bölgesinin orta Kızılırmak bölümünde Kızılırmağ’ın en uzun koludur. Uzunluğu 426 km dir. Akdağ madeni dağlarından doğduktan sonra Bozok Platosunun irili ufaklı sularını toplar. Arsızzözü, Sorçunözü , Eğriöz, Konak çayı, Boğazlıyan kollarını oluşturur. Ankara-Kayseri arası Fakılı İstasyonu yolundan Çerikli istasyonu yakınına kadar olan kesiminde aynı adlı vadiyi izler. Çankırı’nın doğusunda Kızılırmağ’a karışır.
093 DELİÇAY                 : Uludağ ve Bursa Ovalarından gelen suları bünyesinde toplayan akarsu Bursa Ovasında Nilüfer çayına karışır.
094 DELİİNİŞ ÇAYI           : Demirci Simav Dağlarının kuzeyinden inen Gediz Irmağının bir koludur.
095 DEMREK ÇAYI             : Demirli Simav Dağlarının kuzeyinden inen Gediz Irmağının bir koludur.
096 DERİN DERESİ            : Afyon İlinin Susuz Kasabasının batısından gelen ve Susuz Kasabası yakınında Banaz Çayına katılan bir koldur.
097 DEVEGEÇİDİ (FURTAKSA)SUYU: Diyarbakır ili yakınında kuzeybatıdan gelip Dicle Irmağına katılır.
098 DEVREK ÇAYI             : Abant Gölünün ayağı olan ve Bolu ovasından geçen Bolu suyu (Büyüksu) ile Çağa Gölü ayağını da alarak Mengen’den gelen Mengen Çayının birleşmesiyle oluşur. Bu iki akarsu Bolu’nun kuzeydoğusundaki Göksu’da birleşir. Önce Dirgene Çayı, daha ileride Devrek Çayı adını alır. Kuzeye yönelen Devrek Çayı sonra güneybatı-kuzeydoğu doğrultusunda akarak Devrek’ten geçer. Karabük-Zonguldak demiryolu üzerindeki Tefen İstasyonu yanında Filyos Çayına karışır. Uzunluğu 170 km dir.
099 DEVREZ ÇAYI             : Kızılırmağ’ın üç büyük kolundan biridir. Uzunluğu 186 km dir. Köroğlu dağlarının kuzey yamaçlarından inen sular Devrez Çayının kaynaklarını oluşturur. Önceleri kuzeye doğru akarak Kurşunlu’dan sonra daha çok batı-doğu doğrultusunda ilerler. Kuzeyde Ilgaz dağlarından inen suları alır. Ilgaz ilçe merkezinden geçer. Tosya önlerinde Tosya ovasına akar. Tosya ovasından sonra Güneybatı-kuzeydoğu doğrultusunda akarak Kargı’nın güneybatısında Kızılırmağ’a karışır.
100 DİCLE IRMAĞI            : Hazar gölünün (Gölcük) ayağı ile bu gölün yakınında bulunan Hazar baba dağından çıkar. 1900 km uzunluğunun Türkiye’deki bölümü 523 km dir. Başlangıç kesiminde Ergani yada Maden Suyu adıyla bilinir. Eğil’in 10 km kadar doğusunda kuzeyden gelen Dipni çayını alır. Diyarbakır’a ulaşmadan az önce güneybatıdan gelen Devegeçidi (Furtaksa) suyunu alır. Diyarbakır önlerinde geniş bir yatak içinde akar kenti geçtikten sonra bir dirsek çizerek doğuya yönelir ve asıl önemli kollarını bundan sonra alır. Bunlar sırasıyla batıdan Dankıran çayı, güneyden Yenice suyu ve Karasu , kuzeybatıdan Kuru Çay’dır. Daha sonra çığırların hepsi Türkiye sınırları içinde bulunan Batman, Garzan, Botan çayları gibi üç önemli kol alır. Kulp ve Sason Dağlık yörelerinden sonra Batman çayı adıyla anılır. Kaynağın Hacreş ve Sason dağlarından sonra güneydoğuya yönelen Dicle ırmağı Mardin eşiğini dar ve derin boğazlarla yaparak Cizre ‘ye iner. Türkiye Suriye sınırını oluşturduktan sonra Habur kavşağında Irak topraklarına girer. Kurna’da Fırat ile birleşerek Şattül-Arap adını alarak Basra körfezine dökülür. Türkiye hudutları dışında kendine ulaşan kollar Büyük Zap ve Diyalı sularıdır.

Devam edecek.....

BULBUL OTUSLU KANARYACILIK SON BOLUM

2010-12-16T09:48:00.000-08:00

BÜLBÜL ÖTÜŞLÜ KANARYA MÜSABAKA KURALLARI :

   Bu konu Bülbül Ötüşlü Kanarya müsabakası düzenlemek veya müsabakalara katılmak isteyen dernekler arasında varılacak bir mutabakatla tespit edilmelidir. Bu arada bahsedilecek konular karar alacak derneklere yardım amaçlıdır. 

Müsabaka düzenlemek isteyen dernekler bir araya gelerek kura ile belirlenmelidir.
Müsabakanın düzenlenmesinde öncelikle bir divan başkanlığı ve üyeleri oluşturulmalıdır. Eskiden beri alışagelen şekli müsabakalara katılan dernek başkan ve yetkililerinden divan başkanlığı oluşturulması şeklindedir.
Yarışmacılar kur’a ile belirlenir ve kur’a kurallarının değiştirilmesi katılımcıların isteğine bırakılmamalıdır.
En az beş kişiden oluşan jüri üyeleri seçilmelidir. Zorunluluk olmadıkça jüri üyeleri müsabakaya katılan derneklerin gösterecekleri adaylar arasından, bülbül ötüşünden çok iyi anlayan ve yarışmaya yarışma kuşu ile katılmayan kimselerden oluşturulmalıdır. Jüri üyeleri müsabaka öncesi kendi aralarında bir jüri başkanı seçerek bu kişiyi divan başkanlığına bildirmelidir.
Müsabakayı düzenleyen dernek müsabaka salonunda sükuneti sağlamalı yarışma anında hiçbir gürültü, giren çıkan ve konuşma olmamalıdır.
Jüri yarışmacının kuşunun ötüşünü kafi gördüğü takdirde jüri başkanı tarafından Divan Başkanlığına bildirilerek divan başkanlığının da uygun görmesi halinde kuş yarışmadan kaldırılmalıdır.
Jüri üyelerinin yapmış olduğu ve puan cetvelinde belirttiği puanlar Divan başkanlığında toplanarak divan başkanlığınca müsabaka puanlama cetveline işlenmelidir.
Beş kişiden oluşan jürinin vereceği puanlar divan başkanlığınca kontrol edilerek aşırı yüksek veya düşük puan veren jüri üyesi jüri başkanına bildirilerek uyarılmalı ve her müsabık kuş için beş jüri üyesinin vermiş olduğu puanlardan en yüksek ve en düşük olanları puanlama dışı bırakılıp üç jüri üyesinin verdiği puanlar geçerli sayılmalıdır.
Bülbül ötüşlü kanaryaların yarışma süreleri 10 dakikadan az ve 15 dakikadan çok olmamalıdır. Bu süreyi yarışma kuşu adedine göre divan başkanlığı belirlemeli ve duyurmalıdır.
Yarışma süresi müsabakayı düzenleyecek dernekçe temin edilecek zaman saati ile divan başkanlığınca takip edilmelidir.
Jüri üyelerinin yapmış olduğu puanlama divan başkanlığınca kabul edilmesi ile kesinlik kazandığından sonuçların açıklanması ile yapılacak itirazlar yersiz sayılmalıdır. Ancak müsabaka düzenleyen dernek müsabık kuşların görüntü ve seslerini kameraya almak zorundadır. Kuş sahibinin itirazı halinde divan başkanlığınca itirazın yerinde görülmesi halinde kayıt divan başkanlığınca incelenerek haksız puan verildiğinin tespiti halinde ilgili jüri üyelerine uyarı – jüri üyeliğinden ihraç edilme gibi vs. cezalar verilebilir.
Müsabaka sonuçları divan başkanlığınca açıklanmalıdır. Dereceye giren müsabıkın adı soyadı derneği ve aldığı toplam puanı bildirmelidir.
Önceden tespit edildiği üzere dereceye giren 3 veya 5 müsabakacı müsabakayı düzenleyen dernekçe ödüllendirilmelidir. Ödüller kupa, plaket, sertifika şayet belirlenmişse maddi olarak yapılmalıdır.
Kapanış bölümünde bir sonraki yapılacak müsabakadan hangi dernekçe düzenleneceği, yer ve saati ilan edilmelidir.
Müsabakalar günün uzun bir saatini kapsadığından müsabaka arası yemek molası verilmelidir. Düzenlenen müsabakalar düzenleyen derneğe oldukça mali yük getirdiğinden katılımcılar yemek masraflarını kendileri karşılamaları ancak müsabakayı düzenleyen dernek salonun müsait bir yerinde katılımcılara sunulmak üzere bu düzeni sağlamalıdır.
Müsabakayı düzenleyen dernek tüm katılımcıların çay ihtiyacını karşılamalı, her ne şekilde olursa olsun yarışma salonunda sigara içilmesi yasaklanmalıdır.

MÜSABAKA DÜZENLENMESİ (DERNEKLER ARASI PROTOKOL) :

   Bu işin önderliğini yapacak bir dernek mevcut bütün derneklerle yazışma yaparak belirli bir tarihte toplanarak ve katılacak tüm dernek yetkililerinin de görüşleri alınmak suretiyle bir dernekler arası protokol hazırlanıp, imzalanmalıdır. 

   Protokole imza atan dernek yetkilileri görevlerinden ayrılmış olsalar bile kurallar o derneği bağlayıcı olmalı, şayet protokol kurallarına uymayan dernek veya dernekler olursa bunlara uygulanacak yaptırımlar önceden belirlenmelidir. 

JÜRİ ÜYELİĞİ :

   Bülbül ötüşlü kanarya müsabakalarında en önemli konu jüri üyeliğidir. Sorumluluğu nedeniyle çok kişinin bu görevi almak istemediği bilinmektedir. Jüri üyeliğini cazip bir duruma getirmek ve ehil kişilerden oluşturmak için mutlaka her yıl seminerler düzenlenmeli ve jürilik belgeleri verilmelidir. Bu konu dernekler arası protokolde yer almalı ve üstlenecek bir dernek tarih ve yer belirterek derneklerden belirli sayıda üyelerini jürilik seminerlerine davet etmelidir. 

   Bu seminerde konu derinlemesine ele alınmalı ve hatta önceden temin edilecek bülbül kasetleri dinletilerek nağmelerin kaleme alınış şekilleri ile hangi nağmeye kaç puan verileceği üzerinde mutabakat sağlanmalıdır. 

PUANLAMA SİSTEMİ :

   Takdir edilir ki bülbül nağmeleri 5 – 10 ile sınırlı değildir ve her bülbül nağmesi de aynı güzellikte değildir. Bu durumda nağmelerin hepsine aynı puanın verilmesi haksızlık olacaktır. 

   Şimdiye kadar izlenen bülbül ötüşlü kanaryaların 20’nin üzerinde nağme yaptığı pek görülmemiştir. (istisnalar hariç) 

   O nedenle güzelliği genelde kabul görecek belirli nağmelere verilecek  puanlar belirlenip bu nağmeler kuşun zorunlu olarak ötmesi gereken nağmeler olduğu, kaç tanesini ötebildiyse o nağmeler üzerinden puan alması, bunlar haricinde öttüğü nağmeler ise ihtiyari (zorunlu olmayan) nağmeler olarak belirlenerek daha düşük puanlarla toplama dahil edilmesinin en iyi yol olacağı görüşündeyim. 

   Ayrıca kuşun bülbül sitilindeki ötüşü ile hançerinin de puanlamada dikkate alınması gerekir. 

   Kanarya nağmeleri ile bozuk bülbül nağmeleri toplam puandan düşülmelidir. 

   Diğer bir hususta 3 ten fazla kanarya nağmesi yapan veya kanarya nağmeleri ile bozuk nağmelerin toplamı 5 i geçen kuşun yarışmadan diskalifiye edilmesinin uygun olacağını düşünmekteyim. 

   JÜRİ PUAN CETVELİ VE TANZİMİ:

   Jüri puan cetveli yazılı standart bir hale getirilmelidir. Bu cetvelde ; 

Zorunlu nağmeler ve verilecek puan sayısı,
İhtiyari (zorunlu olmayan) nağmeler ve puan sayısı,
Kuşun bülbül sitilinde ötüş şekli
Kuşun ötüşünde ki hançer durumu,
Eksi puan verilecek kanarya ve bozuk bülbül nağmeleri yer almalıdır,
Son bölüm olarak genel puan toplamı.
Jüri üyesinin adı, soyadı, imzası ve derneği veya yöresi
Divan başkanlığının onay bölümünü içermelidir.

Jüri Takdir Hakkı : 

Eğer yarışma kuşu diğer nağmeler içinde çok güzel bir nağme yapmışsa Örneğin “Çaviii Çaviii Oyt Oyt Oyt Vaci Vaci” gibi Jüri üyesi bu tür nağmelere 5 Puan verebilir. 

DİVAN MÜSABAKA TUTANAĞI :

BÜLBÜL ÖTÜMLÜ KANARYA MÜSABAKASI PUAN CETVELİ

			JÜRİ ÜYELERİ
S.NO	ADI SOYADI	YÖRESİ	1	2	3	4	5	6	7	TOP.PUAN	DERECESİ
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20

T U T A N A K

1 nci …………… Puanla …………………………….. Derneğinden Sn:…………………………

2 nci …………… Puanla …………………………….. Derneğinden Sn:…………………………

3 nci …………… Puanla …………………………….. Derneğinden Sn:…………………………

4 nci …………… Puanla …………………………….. Derneğinden Sn:…………………………

5 nci …………… Puanla …………………………….. Derneğinden Sn:…………………………

 (Not : 20’den fazla kuş katılmış ise II nci sayfa kullanılır.)

NETİCELENDİRME, AÇIKLANMASI VE ÖDÜLLENDİRME :

   Divan başkanlığınca jüri üyelerinden gelen puanlar puan cetveline dökülerek dereceye girecek kuşlar belirlenir. Aynı derece’de 1 ‘den fazla kuş varsa öncelik “Hiiit Hiiit Hiiit Gırrrk” nağmesini yapan kuş o derecenin sahibidir. Aksi halde divan başkanlığınca kuraya  baş vurulur. 

   Sonuçlar sessizlik ve sükunet sağlandıktan sonra Divan başkanlığınca açıklanır ve hemen ardından müsabakayı düzenleyen dernek yönetimince ödül törenine geçilmelidir. 

   Son olarak da bundan sonraki yapılacak müsabakanın yer, adres ve saatini bildirilmelidir. (Anons yapılmalıdır.)

   SONUÇ : 

   1970’li yıllarda başlayan Bülbül Ötüşlü kanarya ve kanarya ırk güzelliği müsabakalarını istisnalar hariç hemen hemen takip etmeye çalıştım.

   Eskişehir Kanarya Sevenler ve Yetiştiriciler Derneğindeki  Başkanlık görevim nedeniyle belki de kendimi buna mecbur hissettim. Tanıyanların çok iyi bildiği gibi dernekler arası ilişkilerin ilerlemesi için yoğun bir uğraşı verdim. 

   Şimdi ise durma noktasına gelen “Bülbül Ötüşlü Kanarya Müsabakalarının” canlanması, yeni meraklıların çoğalması için naçizane kaleme aldığım şu satırlarla  kişilere gelecektekilere faydalı olabilirsem kendimi bahtiyar hissedeceğim. 

       Saygılarımla 

Besim GÜLBAKAN

BULBUL OTUSLU KANARYACILIK BOLUM 6

2010-12-15T13:25:00.000-08:00

YEM ÇEŞİTLERİ, ÖZELLİKLERİ  VE KARIŞIK YEM HAZIRLANMASI 

    Kanaryalarımıza verilecek yem çeşitleri çok fazladır. Her yem çeşidinin  içerdiği vitamin, mineral ve protein özellikleri nedeniyle kanaryamızın  sağlığı açısından ayrı bir özellik taşır. Kanaryalarımıza karışık yem  verilmesi yavru iken sağlayacağımız alışkanlıkla olmalıdır. Bu  alışkanlığı kazanan kanarya kesinlikle yem dağıtmaz. Yem çeşitlerini 4  grupta toplayabiliriz.

        I. TEMEL GIDA TOHUMLARI : 

            1. KUŞ YEMİ (ASPUR) : Buğdaygiller familyasından bir yıllık otsu bir  bitkidir. %11- 15 oranında protein ve glüten içerir. Nişasta yönünden  de zengindir. %12 su, %2 yağ, %1.8 mineral %68-70 oranında karbonhidrat  bulunur. Ayrıca B vitaminleri grubundan B1 vitamini (tiyamin), B2  vitamini (riboflavin ve niyasin) ile az miktarda A vitamini içerir. 

            2. KENEVİR TOHUMU : Kendirgiller familyasından Orta Asya kökenli bir  yıllık bir bitkidir. Oldukça yağlı olan tohumları içerdiği yağın  özelliği nedeniyle şişmanlatıcı bir özelliği yoktur. Fazla miktarda  verildiğinde ishale sebep olur ve döl azaltıcı özelliği nedeniyle  tohumsuz (dölsüz) yumurta adedi çoğalır. 

            3. KETEN (Zeyrek)  TOHUMU : Kendirgiller familyasından bir – iki  yıllık otsu bir bitkidir. Kahverengi yatsı taneleri %30 – 35 yağ içerir.  Şişmanlatıcı özelliğe sahiptir. Kuvvet verici, astım bronşit  iyileştirici özellikleri  vardır. 

            4. ŞALGAM TOHUMU : Turpgiller familyasından çok yıllık bir bitkidir.  Adi şalgam (Yabani - Rapiska ) ve yağ şalgamı denilen 2 alt türü  vardır. %33 oranında yağ içerir. Besin yönünden çok zengin bir tohumdur.  Ayrıca B ve C vitaminleri ile kalsiyum içerir. Uyarıcı özelliğe sahip  olduğundan erkek kuşun ötmesi için ve eş zamanı faydalıdır. Kabızlığı  giderir. Çok miktarda verilirse ishale sebep olur. 

            5. DARI (Akdarı – Sarı darı ) : Buğdaygillerden bir yıllık bir  bitkidir.  Ak – sarı ve kırmızı olmak üzere 3 çeşidi bulunur. Kırmızı  darının kabuk yapısı sert olduğundan verilmemelidir. Yüksek oranda  karbonhidrat , %10 protein , %3 – 4 yağ , kalsiyum ve az miktarda demir  ayrıca B1 vitamini ve B2 vitamini (nikotinik asit) içerir. Fazla  verilirse ishal yapar. 

            6. RAPİSKA ( Yaban Şalgamı) : Turpgiller familyasından çok yıllık  bir bitkidir. Küçük siyah renkli tohumları acımtırak bir tada sahiptir.  Az miktarda verilmelidir. 

            7. İç YULAF : Buğdaygillerden bir yıllık bir tahıl bitkidir. Yüksek  oranda karbonhidrat, %13 oranında protein , %7,5 oranında yağ ayrıca  kalsiyum, demir, B1 ve B2 vitamini içerir. Serinlik verici tüy  parlaklığı sağlayıcı nefes darlığı ve bayılmalara karşı iyileştirici  özelliklere sahiptir. 

        II. KIZIŞTIRICI TOHUMLAR : 

            8.NİGER :  Afrika kökenli bir bitki tohumudur. Uyarıcı özelliği  nedeniyle eş zamanı ve ötüş için faydalıdır. Yağlı bir tohum olduğundan  fazla verilmemelidir. Renk verici özelliği de bulunur.

            9. TURP TOHUMU (Kırmızı – Siyah – Beyaz) : Turpgiller familyasından  bir veya iki yıllık bir bitkidir. Anayurdu Asya kıtasıdır. Etli  meyveleri her ne kadar acımsı baharatlı ise de tohumlarında bu acılık  bulunmaz. İştah acıcı ve uyarıcı özelliği vardır. Devamlı ve orantılı  bir şekilde verilmelidir. İştah acıcı özelliği nedeniyle kanaryalar  istekli olarak tüketirler. Ayrıca hastalık önleyici özelliği vardır. 

           10. HAŞHAŞ TOHUMU ( Siyah – gri – beyaz- kırmızı) : Gelincikgiller  familyasından bir yıllık otsu bir bitkidir. Renklerine göre içerdiği yağ  oranı farklılık gösterir. Ana yurda Anadolu ve Asya’dır. Tohumlarının  kesinlikle uyuşturucu özelliği yoktur. Bileşiminde Linoleik  ve oleik  asitlerinin oluşturduğu %44 – 50 oranında yağ bulunur. Kuvvet verici ve  iç ve dış yaraları iyileştirici özelliği vardır.   Karışık yem olarak  verilebileceği gibi verilecek mamanın içine de katılmalıdır. 

           11. HARDAL TOHUMU : Turpgiller familyasından bir yıllık otsu bir  bitkidir. Kökeni Afrika’dır. %30 yağ, protein müsilaj ve glikozit  içerir. Bronşit ve nefes darlığı giderici özelliği yanında eklem  rahatsızlığına iyi gelir. Hazmı kolaylaştırır, üretkenliği arttırır. Her  türlü göz rahatsızlıklarına özellikle (Katarak) iyi gelir. 

           12. TERE TOHUMU : Turpgiller familyasından bir yıllık otsu bir  bitkidir. Kökeni Akdeniz bölgesidir. Bileşiminde kükürtlü uçucu yağ  mevcuttur. Cinsel uyarıcı özelliğe sahiptir. Mafsal ağrısı ve felce  karşı iyi gelir. Nefes darlığını gidericidir. 

           13. ROKA TOHUMU : Turpgiller familyasından bir yıllık  otsu bir  bitkidir. Kökeni Akdeniz bölgesidir. Uçucu yağ ve C vitamini içerir.  Kızıştırıcı ve ferahlık verici özelliğe sahiptir. Eklem ve mafsal  ağrılarına iyi gelir. 

           14. KARA HİNDİBA TOHUMU : Yabani radika  olarak da bilinir. Sütümsü  bir özsu içeren çok yıllık otsu bir bitkidir. Anayurdu Avrasya’dır.  Taraxacine adlı acı bir madde içerir. Kuvvet verici bronşit giderici  özelliklere sahiptir. Tarımı yapılmadığından piyasada satılmaz.  Meraklılarınca Mayıs – Haziran aylarında toplanmalıdır. 

           15. ISIRGAN OTU TOHUMU  :  Isırgangiller familyasından Urtica cinsini  oluşturan  ılıman bölgelerde yaygın olarak yetişen bir – iki yıllık  otsu bir bitkidir. Formik gibi organik asit ile histanil asetil , kolin  ve bol miktarda A ve C  vitaminleri içerir. Kızıştırıcı ve iştah açıcı  özelliklere sahiptir. Yara ve şişlere iyi gelir. Özellikle tüy  dönüklüğü, ur için faydalıdır. Cinsel gücü arttırıcı, nefes darlığı  giderici, eklem ağrılarını iyileştirici ve kan yapıcı özelliklere  sahiptir. 

           16. REYHAN ( FESLEGEN) TOHUMU : Ballıbabagiller familyasından bir  yıllık otsu bir bitidir. Kökeni İran ve Hindistan taraflarıdır.  Bileşiminde metil kovikol (Estragde) ve %1 oranında uçucu bir yağ  bulunur. Kızıştırıcı, yatıştırıcı, sindirim kolaylığı sağlayıcı, öksürük  giderici özellikleri yanında, özellikle ağız yaralarına iyi gelir. 

           17. YONCA TOHUMU : Baklagiller familyasından Avrupa kökenli çok  yıllık otsu bir bitkidir. Bol miktarda C vitamini içerir. Kızıştırıcı ve  ağrı kesici özelliğe sahiptir. 

           18. DEVEDİKENİ TOHUMU : Deve kengeri  – Meryem Ana dikeni – Sütlü  kenger gibi adlarla da bilinir. Boş tarla veya yol kenarlarında  kendiliğinden yetişen bir veya iki yıllık otsu bir bitkidir.  Kızıştırıcı, iştah acıcı özelliklere sahiptir. Cinsel uyarı özelliği  vardır. Karaciğer rahatsızlıklarına iyi gelir. Tarımı yapılmadığından  ancak aktarlarda satılmaktadır. Meraklılarınca Temmuz ayı içinde  toplanabilir. Temmuz ayından sonra tohumlara  haşaratlar  musallat  olmaktadır. 

        III. FAYDALI DİĞER TOHUMLAR : 

           19. LAHANA TOHUMU ( Kırmızı – Kara – Beyaz ) : Turpgiller  familyasından bir bitkidir. Düşük kalorili, B ve C vitamini ile  kalsiyum, fosfor ve potasyum gibi mineraller yönünden zengindir. Nezle  ve bronşite iyi gelir. Cinsel gücü arttırıcıdır. Ses kısıklığını  giderir. Bağırsak parazitlerini yok eder. Hastalıklara karşı koruyucu  özelliğe sahiptir. Göze kuvvet verir. Mafsal ağrılarını giderir. Kan  yapar kabızlığı önler. 

           20. MARUL TOHUMU (Göbekli – Kıvırcık ) : Asteraceade familyasından  bir bitkidir. Çeşitli mineraller yanında bol miktarda A ve C vitamini  içerir. İştah açıcı ve hastalıklardan koruyucu balgam söktürücü  özelliklere sahiptir. Cinsel arzuyu hafifletir. 

           21. KARNABAHAR TOHUMU : Turpgiller familyasından bir bitkidir. C  vitamini yönünden çok zengindir. Ayrıca kalsiyum ve fosfor gibi  mineraller içerir. Cinsel gücü arttırıcı özelliğe sahiptir. 

           22. BROKOLİ TOHUMU : Turpgiller familyasından bir bitki olup anayurdu  Akdeniz yöresi ve Anadolu’dur. A ve C vitamini yönünden zengindir. 

           23. SEMİZOTU TOHUMU : Semizotugiller familyasından anayurdu Sovyetler  Birliği olan bir bitkidir. B1,  B2   ve A vitaminleri ile kalsiyum,  fosfor ve demir gibi mineraller içerir. Parazit düşürücü özelliğe  sahiptir. Cinsel gücü azaltır. Eş zamanı fazla verilmemelidir. 

           24. PATLICAN TOHUMU : Patlıcangiller familyasından ana yurdu Asya  olan bir bitkidir. Ayaklarda oluşan pullanma ve yaralara iyi  gelmektedir.

           25. HAVUÇ TOHUMU : Maydanozgiller familyasından otsu bir bitkidir.  Ana yurdu Afganistan’dır. A vitaminince zengindir. Ayrıca C ve B1, B2  vitaminlerini içerir. Parazit düşürücü cinsel gücü arttırıcı iştah ve  ses açıcı, yaraları iyileştirici özellikleri vardır. 

           26. KEREVİZ TOHUMU : Maydanozgiller familyasından iki yıllık otsu bir  bitkidir. Ortadoğu kökenlidir. Bileşiminde %2 – 3 oranında uçucu bir  yağ bulunur. Ayrıca A, B ve C vitaminleri içerir. Cinsel gücü arttırıcı,  iştah açıcı özelliklere sahiptir. Ayak rahatsızlıklarına iyi gelir.  Yağlanmayı özellikle şişmanlığı önler. 

          27. LABADA TOHUMU : Kuzukulağıgiller familyasından çok yıllık otsu bir bitkidir. Kuvvet verici özelliğe sahiptir. 

           28. PAZI TOHUMU : Ispanakgiller familyasından bir yıllık bir  bitkidir. Ana yurdu Akdeniz bölgesidir. A, B ve C  vitaminleri yönünden  zengindir. Ayrıca Kalsiyum içerir. Ur’lara karşı ve bronşite iyi gelir.  Hazmettirici iştah açıcı ve cinsel gücü arttırıcı özelliğe sahiptir. 

           29. KIRMIZI PANCAR TOHUMU : Ispanakgiller familyasından bir bitkidir.  Protein, şeker, B1 – B2 , C ve A vitaminleri içerir. Renk verici  özelliğe sahiptir. Tohumları hafifçe ezilerek   verilmelidir. 

           30. PIRASA TOHUMU : Zambakgiller familyasından soğanla yakın  akrabalığı olan Ortadoğu, Akdeniz kökenli bir bitkidir. A, B1-B2 ve C  vitaminleri ile kalsiyum, demir, fosfor ve potasyum gibi mineraller  içerir. Kan yapıcı, hazmı kolaylaştırıcı, kabızlık giderici, cinsel gücü  arttırıcı özellikleri vardır. Tohumlar sert olduğundan bir şişe ile  hafifçe ezilmelidir. 

           31. REZENE TOHUMU : Maydanozgiller familyasından bir yıllık  otsu bir  bitkidir. Güney Avrupa ve Anadolu kökenlidir. Uçucu bir yağ olan anetol  ve fenkon içerir. Nefes darlığı astım ve mafsal ağrılarına iyi gelir.  İştah açıcı özelliği vardır. Tohumları (meyveler) ezilerek verilmelidir.  

           32. SÜPÜRGEOTU TOHUMU : Fundagiller familyasından alçak boylu bir  çalıdır. Mafsal ve eklem ağrılarını giderici özelliği vardır. 

           33. SOĞAN TOHUMU : Zambakgiller familyasından iki yıllık otsu bir  bitkidir. Bazı bilim adamlarına göre ayrı bir familya olarak tanımlanır.  Güneybatı Asya kökenlidir. Bileşiminde bol kükürtlü uçucu bir yağ  bulunur. Ayrıca A,B,C vitaminlerini içerir. Cinsel gücü arttırıcı tüy  parlaklığı sağlayıcı, bronşit önleyici özellikleri vardır. Tohumları  kesinlikle soğan kokmaz. Tohumları sert olduğundan ezilerek  verilmelidir. 

   34. KOLZA TOHUMU : Turpgiller familyasından bir yıllık otsu bir  bitkidir. Daha çok tohumlarından yağ çıkarılmak için üretilir. %40 – 50  oranında  yağ içerir. Bu yağ sağlığa zararlı erusik asit içermektedir.  Çok az miktarda karışık yem olarak verilmelidir. 

           35. ASPİR TOHUMU : Yalancı safran olarak da bilinir. Asteraceae  familyasından bir yıllık otsu bir bitkidir. Yağ oranı oldukça yüksektir.  Mafsal ağrılarına iyi gelir. Parazit düşürücü özelliği vardır. Protein  yönünden zengindir. Tohumu beyaz renkli küçük, ayçiçeği tohumuna benzer.  Kabukları sert olduğundan bir şişe ile ezilerek verilmelidir. Bu yem  Florya kuşunun en çok sevdiği yemdir. 

           36. KOZMOS ÇİÇEĞİ TOHUMU : Asteraceae familyasından bir yıllık  çiçekli süs bitkisidir. Tohumları ince uzun, niger  tohumunun üç katı  büyüklüğündedir. Renk verici özelliğe sahip olan bu tohumlar tarımı  yapılmadığı için meraklılarınca toplanmalıdır. 

        IV. SIHHAT TOHUMLARI : 

           37. SUSAM TOHUMU :  Fedaliaceae familyasından bir yıllık bitkidir.  Çok eski çağlardan beri  tohumları için yetiştirilmektedir. %44 – 60   oranında yağ içerir. İştah açıcı cinsel gücü arttırıcı , kuvvet verici  özellikleri vardır. Karışık yemin yanında mama içinde katılmalıdır. 

           38. AYÇİÇEĞİ ÇEKİRDEĞİ : Günebakan – gündöndü – günçiçeği olarak da  bilinir. Asteraceae familyasından bir yıllık  otsu bir bitkidir. Ana  yurdu Kuzey ve Güney Amerika’dır. Yağ oranı çok yüksektir.  Kuvvet  verici, cinsel gücü arttırıcı özelliklere sahiptir. 

           39. BADEM : Gülgiller  familyasından bir ağacın meyvesidir. Kuzeybatı  Asya kökenklidir. %50 sabit bir yağ içerir. Ayrıca emulsin adı ile  bilinen su eşliğinde glikoz veren bir enzim, hidrosiyanik (prussik) ve  benzaldint adı ile bilinen acı badem esansı ( uçucu yağ) bileşiklidir.  Yumuşatıcı, parazit düşürücü özellikleri vardır. Bileşiminde ayrıca  protein, kalsiyum, demir, fosfor, B1 ve C vitamini az miktarda bulunur.  Çok verilmesi halinde ishal yapar. Çiğ olarak ve ezilmiş şekilde  verilmelidir. 

          40. ANTEP FISTIĞI (Çam Fıstığı) : Sakızağacıgiller familyasından bir  ağacın meyvesidir. Basit yağ ve protein oranı çok yüksektir. Cinsel gücü  arttırır.  Vücut geliştirici, yumuşatıcı özellikleri vardır. Çiğ olarak  ve ezilmiş şekilde verilmelidir. 

           41. FINDIK : Huşağacıgiller familyasından  bir ağacın meyvesidir.  Yağ, karbonhidrat ve proteince çok zengindir. Ayrıca fosfor, kalsiyum  gibi mineraller yanında B1-B2 ve E vitaminleri içerir. Yağ oranı %50  dir. Kuvvet verici, cinsel gücü arttırıcı özelliklere  sahiptir. Çiğ  olarak ezilerek verilmelidir. 

           42. FISTIK : Baklagiller familyasından Güney Amerika kökenli bir  bitkidir. Bileşimin de yaklaşık % 47 – 55 arasında yağ, %25 – 30  protein, %6 – 21 arasında karbonhidrat ayrıca mineral , B1- B2 ve C  vitaminleri bulunur. Kuvvet verici, iştah açıcı özellikleri bulunur. Çiğ  olarak ezilerek verilmelidir. 

           43. CEVİZ : Cevizgiller familyasından bir ağacın meyvesidir. Yağ  oranı çok zengindir. Bir çok değerli vitaminler içerir. Cinsel gücü  arttırır. Hastalıklara karşı koruyucu özelliktedir. Taze veya kuru  yaprağından elde edilen su parazit düşürücü ve zehirlenmelere karşı  kullanılır. Ayrıca renk verici özelliğe sahiptir. 

           44. İÇ FISTIK (Pilavlık Fıstık)   : Çamgiller familyasından bir tür  fıstık çamı ağacının tohum ve meyvesidir. Yağ oranı %46 dır. Ayrıca  protein ve selüloz içerir. Kuvvet verici, dişide yumurta yapıcı, mafsal  ağrıları giderici felce karşı iyileştirici özellikleri vardır. 

           45. KABAK ÇEKİRDEĞİ : Kabakgiller familyasından helvacı kabağı –  kestane kabağı olarak da bilinir. Protein, karbonhidrat ve A vitamini  içerir. Kuvvet verici cinsel gücü arttırıcı  parazit düşürücü  özellikleri vardır. Çekirdekler çiğ olarak kırılıp kabukları ayrıldıktan  sonra ufak parçalara bölünüp verilmelidir. 

           46. KARPUZ ÇEKİRDEĞİ : Kabakgiller familyasından bir yıllık otsu bir  bitkinin meyvesinin çekirdeğidir. Ana yurdu Afrika’dır. A ve C  vitaminleri içerir. Cinsel gücü arttırıcı özelliği vardır. Soğuk  algınlığına iyi gelir. Kemik geliştirici özelliğe sahiptir. Kırılarak  verilmelidir. ,

           47. KAVUN ÇEKİRDEĞİ : Kabakgiller familyasından bir yıllık otsu bir  bitkinin meyvesinin çekirdeğidir. Ana yurdu Orta Asya kökenlidir.  Bronşite iyi gelir. Yara iyileştirici özelliği vardır. Erkek kanaryada  dölü çoğaltır. Ezilerek verilmelidir. 

           48. HİNDİSTAN CEVİZİ İÇİ ( Kıyılmış) : Arecaceae familyasından  palmiye türü bir ağacın meyvesidir. Yağ oranı çok yüksektir. Cinsel gücü  arttırıcı ve erkek kanaryada dölü, dişi kanarya yumurtayı çoğaltıcı  özelliğe sahiptir. Hazır olarak satılmaktadır. 

A.    TEMEL GIDA TOHUMLARI 

Cinsi                         Miktarı (Gr.)

                01.   Kuş Yemi (aspur)     1.000

                02.   Kenevir                150

                03.   Keten (Zeyrek)         100

                04.   Rapiska                100

                05.   Akdarı                  50

                06.   Şalgam                  50

                07.   Yulaf içi               50

                08.   Sarı Darı               50

B.  KIZIŞTIRICI TOHUMLAR : 

         Cinsi                         Miktarı (Gr.)

           09.    Niger                   50

           10.    Kırmızı turp tohumu     20

           11.    Siyah turp tohumu       20

           12.    Beyaz turp tohumu       20

           13.    Beyaz haşhaş tohumu     10

           14.    Siyah haşhaş tohumu     10

           15.    Kırmızı  haşhaş tohumu  10

           16.    Gri haşhaş tohumu       10

           17.    Hardal tohumu           25

           18.    Tere tohumu             25

           19.    Roka tohumu             25

           20.    Kara hindiba tohumu     25

           21.    Isırgan otu tohumu      25

           22.    Yonca tohumu            25

           23.    Deve dikeni tohumu      25

                24.   Reyhan tohumu            25

A.    DİĞER TOHUMLAR

Cinsi                         Miktarı (Gr.)

                25.    Kırmızı Lahana tohumu   25

                26.    Beyaz Lahana tohumu     25

                27.    Kara lahana tohumu      25

                28.    Göbekli marul tohumu    25

                29.    Karnabahar tohumu       25

                30.    Brokoli tohumu          25

                31.    Semiz otu tohumu        25

                32.    Patlıcan tohumu         25

                33.    Havuç tohumu            25

                34.    Kereviz tohumu          25

                35.    Kırmızı pancar tohumu   25

                36.    Labada tohumu           25

                37.    Pazı tohumu             25

                38.    Pırasa tohumu           25

                39.    Rezene tohumu           25

                40.    Süpürge otu tohumu      25

                41.    Soğan tohumu            25

                42.    Kolza tohumu            10

                43.    Aspir tohumu            10

                44.    Kozmos tohumu           15

B.    SIHHAT TOHUMLARI

Cinsi                         Miktarı (Gr.)

                45.    Çiğ Susam               25

                46.    İç Badem                25

                47.    Antep fıstığı           25

                48.    Fındık                  25

                49.    Fıstık                  25

                50.    Ceviz                   25

                51.    Pilavlık iç fıstık      25

        Bunlar çiğ olarak temin edilip küçük parçalar haline getirilmelidir.

                52.    Kabak çekirdeği         25 

                53.    Karpuz çekirdeği        25

                54.    Kavun çekirdeği         25

                55.    Hindistan cevizi içi (kıyılmış)25

                56.    Ayçiçeği çekirdeği içi  25 

                             TOPLAM :  2.650 gr 

    Bu yem karışımını hazırlayıp iyice karıştırdıktan sonra yemliklere  koymalıyız. Böyle bir karışımla beslenen kuşumuzun her zaman sağlıklı ve  sıhhatli olduğu görülecektir. Hele ki tüy dökümü zamanında kuşun bu  devreyi hiç zorlanmadan atlatması bu karışık yemin verilmesi  sayesindedir. 

    Tüy dökümü ve ötüşe geçme zamanında soğutulmuş ıhlamur suyu içine  karıştıracağımız toz haline getirilmiş nöbet şekeri kuşumuzun hem ses  güzelliğini sağlayacağı, hem de ötüşüne hançer kazandıracağı  görülecektir. (Bu bilgi için İstanbul Aksaray Derneği Yönetim Kurulu  Üyesi ve bu gün için Türkiye’nin en iyi Bülbül Ötümlü Kanaryacıları  arasında olan sayın Gündoğan GÜNAÇAN’a ayrıca teşekkür ederim.)

    Kış mevsimi ve özellikle soğuk havalar da uzak müsabakalara  götürdüğümüz kuşumuza bir ballık içinde bal ile karıştırılmış zerdeçal  (pilavlık zerde olmayıp kirli sarı renkte toz halindedir. Tadı hafif  acımsı olup bu toz baharatçılarda satılmaktadır.) verilmelidir.  

BÜLBÜL ÖTÜŞLÜ KANARYA’NIN MÜSABAKALARA HAZIRLANMASI : 

    Üzeri örtülmüş kanarya ile artık biraz daha fazla ilgilenmemiz  gerekmektedir zira o bütün öğrendiklerini bize söylemeye başlayacaktır.  Tabi ki bunu söyletmenin bir yolu olmalıdır. Kuşun tepki göstererek   ötüşe geçmesini sağlayacak bazı hareket veya sese alıştırılması gerekir.  Bunun da en güzel yolu 2 madeni paranın birbirine sürtülmesi şekli ile  çıkarılacak ses kuşun tepki göstererek ötmesini sağlamaktır. Diğer başka  usuller ise kuşun ders aldığı bandın çalınması veya bülbül sinyalini  kendi ağzımızla yapabiliyorsak bunu yapmaktır. Bu devrede örtünün  kanaryamızın hiç tanımadığı kalabalık bir ortamda ötüşe geçmesi için  büyük bir önemi vardır.

   Ara sıra kanaryamızı kalabalık toplum olan yerlerde öttürmeye çalışmamız kuşumuzun yabancılık  çekmesini önleyecektir.

    Bülbül ötüşlü kanarya yetiştirmek ne kadar önemli ise kuşu müsabaka da  öttürmek de başka bir deyişle jokeylik de bir o kadar önemlidir. Bir çok  yetiştiricimiz müsabaka da kuşu öttüremeyip hayal kırıklığına  uğramaktadır. Oysa ki müsabaka için kuşumuzu hazırlamada hiç usanmadan  fırsat buldukça değişik  üç beş ortamda ötmesi için devamlı uğraşmamız  gerekir. 

MÜSABAKA DA ÖTMEYEN KANARYALAR :

    Bir seneye yakın zaman emek vererek yetiştirilen Bülbül Ötüşlü kanarya  müsabakada belirlenen süre içinde ötmemesi herkes den çok sahibini  üzmektedir. 

    Kanaryanın müsabakada ötmeyişinin sebepleri neler olabilir; Bunun iyice  araştırılması ve gerekli önlemin alınarak takip eden müsabakada böyle  bir durumla karşılaşılması önlenmelidir. 

1.    Daha  önceki bölümlerde bahsedildiği üzere Bülbül Ötüşlü olarak yetiştirilen  kanarya layıkıyla değişik yer ve kalabalık içinde ötüşe alıştırılmamış  olabilir.

2.    Kanarya tamamen baba ötüşüne geçmemiş ve ötüş için hazır değildir. 

3.    Kanarya tahrik edilince ötme alışkanlığına alıştırılmamış olabilir. 

4.    Hepsiden  önemlisi kanaryaya bilinçsizce yapılan uygulama olabilir. (?) Bu konuda  burada bir açıklama yapmak istemiyorum. Şayet ötmeyen kuş sahibi bu  konuda nedenini öğrenmek isterse bire bir görüşmede kendisini  aydınlatırım.

BULBUL OTUSLU KANARYACILIK BOLUM 5

2010-12-15T13:21:00.000-08:00

KANARYA (SERINUS CANARIA) :

    Ötücü kuşlar sınıfının öz ötücü kuşlar üst sınıfına ait İspinozgiller  familyasının bir üyesi olan kanarya gerek renk gerek şekil ve gerekse  ötüş yönü ile insanoğlunun bir çoğunun günümüzde vazgeçilmez bir tutkusu  haline gelmiştir. Kanarya meraklılarınca bir çok ülkede kanarya  sevenler ve yetiştiriciler kulüpleri ile dernekler kurulmuştur.  Türkiye’mizde de Kanarya merakı üstüne kurulmuş 56 adet dernek  bulunmaktadır. 

KANARYANIN TARİHÇESİ :

    Doğada yabani olarak halen bulunan kanarya 12 – 13 cm uzunluğunda ergin  erkek kanaryalarda boyun yanakları ve alın sarımsı veya yeşil – gridir.  Karın tarafı ise sarı yeşildir. Vücudunun yanları koyu kahverengi  boylamasına çizgilidir.  Sırt tarafında boylamasına açık gri kahverengi koyu lekeler göze çarpar. Kuyruk sokumu sarıdır. 

    İspanyol gemiciler XV. Asrın sonları ile XVI. Asrın başlarında (Yazar  Oliver L.AUSTINJR. Kuşlar adlı eserinde bilim adamları “Peter SCOTTI –  Alexander WETMORE – Helbert FRİEDMAN ve Jc.Dickinson” görüşleri )  Kanarya  Takım Adalarındaki bu kuşları kitle halinde yakalayarak İspanya’ya  götürmüşleridir. Bu güzel kuşlar güzel sesleriyle insanların en yakın  dostları arasına katılmışlardır. Kısa zamanda İspanya’dan  tüm Avrupa’ya yayılmıştır. Yabani kanaryalar Kanarya Takım Adalarından  Asor  ve Madeira Adalarında yabani olarak yaşamaktadır. Yabani Kanaryaların  gagası ufak, kalın ve konik bir biçimdedir. Kanatları uzun ve sivri  kuyruğu orta uzunlukta ve ucunda oldukça derin kesintilidir. 22’ye yakın  yabani kanarya türü bütün Afrika’da Güney Avrupa’da kuzey Almanya’ya  kadar olan bölgelerde, Hindistan’ın kuzey batı bölgelerine kadar ön ve  orta Asya’da görülmektedirler.  Yabani Kanarya’dan  (Mutasyon) sonucu evcil sarı Kanarya’lar türetilmiştir. Bu gün  evcilleşmiş kanaryalarda erkek, dişi arasındaki görünüm farkları da  ortadan kalkmıştır. Ötüş ve davranış biçimi göstermeyen bir kanaryanın  amatörlerce ayırt edilmesi çok zordur. 

    Bilindiği gibi ve bu hususta evcil kanarya’nın renk ve cinsleri  hakkında bir çok kitap yazılmış ve halen yazılmaktadır. Yabani  kanaryalar  mutasyon sonucu çok değişik renk ve  türlerde ve bir çok ırk içermek üzere üretilmiştir. Tabi ki bu  başarıların sahipleri Avrupa ülkeleri ile Japonya’dır. Maalesef   binlerce meraklısının bulunduğu Türkiye’mizde yetiştirilmiş hiçbir ırk  kanaryası bulunmadığı gibi Osmanlı’lardan miras kaldığı bilinen  “İSTANBULİN” kanaryası’na da sahip çıkılmayarak nesli kaybolmuştur.  Günümüzde mevcut derneklerimizce 18 – 20 dalda Avrupa Devletlerince  geliştirilmiş olan Irk Kanaryalarının Türkiye’de üretilen yavrularının  Irk Güzelliği Müsabakaları düzenlenmektedir. 

    Bizler kendimize özgü bir Irk Kanaryasının üretilmesi için bu güne  kadar herhangi bir adım atmadığımız gibi, Avrupalıların yıllarını  vererek elde ettikleri Irk Kanaryalarını da birbirleriyle kırarak  (eşleştirerek) nesilleri bozmada hiç sakınca görmemekteyiz. 

    Avrupa Devletlerinin bu başarıları küçümsenecek bir şey değildir. Ancak  onların yapamadıkları bizlere has Bülbül Ötüşlü Kanaryalarımızı onlara  tanıta bilsek zannederim hayrete düşeceklerdir.

    Konuyu fazla uzatmamak için her meraklıca bilindiğinden ve konumuzun  dışında kaldığından mevcut renk ve ırk kanaryalarının isimlerinden  bahsetmemeyi uygun görüyorum. Zaten bu hususta yazılmış bir çok kitap  mevcuttur. 

BÜLBÜL ÖTÜŞLÜ KANARYA’CILIĞIN  GEÇMİŞİ VE BUGÜNÜ

    Taklit etme yeteneğine sahip kanarya’nın kuşlar aleminde en güzel  ötüşlü kuş olan bülbül nağmeleri ile öttürülmesi çalışmaları 1970’li  yılların başlarında başlamıştır. 

    Bu güzel uğraşıya yetiştirici olarak başlayan derneklerimiz Bursa –  Ankara – Eskişehir – Konya – Sakarya – Kocaeli – Samsun olup Öttürücü  olarak ta İstanbul Kanarya Sevenler ve Yetiştirenler, İstanbul  Serinofil, İzmir Serinofil, Balıkesir, Kütahya, Karadeniz Ereğli, Adana,  Mersin sonraları İstanbul Yeni Serinofil, Manisa Akhisar, Antalya  Derneklerimiz olmuştur. 

    1980’li yıllarda derneklerimizce düzenlenen bülbül ötüşlü kanarya  müsabakaları zirve denecek doruğa erişmiş, gerek katılım (yarışmacı)  gerek yetiştirici ve gerekse izleyici yönünden vazgeçilmez bir tutku  halini almıştır. Öyle ki  bir yıl içinde 23 dernek  yönetiminin Bülbül Ötüşlü Kanarya Müsabakası düzenlemesi Dernek  yöneticilerini arayış içine sokmuştur. Çeşitli il derneklerinde yapılan  toplantılarda bazı kararlar alınarak (Her derneğin 2 yılda bir müsabaka  düzenlemesi gibi)  müsabakalara bir standart getirilmeye  çalışılmıştır.

Kanımca Önemli Olan ; 

1.    Bülbül nağmelerinin belirlenmemesi,

2.    Jüri üyelerinin eğitilmemesi,

3.    Puanlama sisteminin iyi yapılmaması 

4.    Ve en önemlisi bazı jüri üyelerinin ön yargılı puan vermesi ile belirli kişilerin kuşlarının dereceye sokulması,

    Yetiştiricileri, yarışmacıları ve meraklı izleyicileri yavaş yavaş bu  tutkudan uzaklaştırmıştır. 1990’lı yılların sonlarına gelindiğinde ise  bülbül ötüşlü kanarya müsabakası düzenleyen İstanbul Kanarya Sevenler ve  Yetiştirenler (Aksaray) ve Konya Serinofil Derneklerinden başka dernek  kalmamıştır. 

    Hele ki bu arada Dernek adedinin çokluğu nedeniyle Ege ve Marmara  yöresi derneklerimizin Kanarya Irk Güzelliği müsabakalarına yönelmesi ve  diğer yöre derneklerimizin de  buna katılması  Bülbül Ötüşlü Kanarya merakını yok denecek düzeye indirmiştir. Ne var ki  Kanarya Denince aklımıza gelen ses güzelliği bazı meraklılarca  vazgeçilmez tutku olduğundan az sayıda da olsa Bülbül Ötüşlü Kanarya  meraklısının bu işi zevk içinde olsa devam ettirdiği gözlenmiştir. 

    Günümüzde Bülbül Ötüşlü Kanarya yetiştirilmesi Ankara – İstanbul –  Bursa – Eskişehir – Konya – Samsun – Adana gibi derneklerimizin  uğraşları ile eski haz ve güzelliğinden daha üst seviyelere geleceğine  inancım sonsuzdur. Bunun en güzel ispatı Ankara Derneğimizin en son  düzenlediği Bülbül Ötüşlü Kanarya müsabakasında görülmüştür. 

   BÜLBÜL ÖTÜŞÜNE UYGUN KANARYA ELDE EDİLMESİ 

    Kanarya denildiğinde güzel ötüşlü sarı renkli kafes kuşu akla gelir.  Günümüzde kanaryanın bir çok rengi – Irkı ve değişik ötüşü olanlar  mevcuttur. 

    Uzun yıllar yapılan uğraşılarda Bülbül Ötüşüne yatkın hiçbir kanarya  Irkının ve Ötüş Kanaryalarının (HARZ-MALİNOVA-CERMEN V.S.) olmadığı  gözlenmiştir. Bütün kanarya ırkları içinde yapılan denemelerde yalnızca  Malta (Yerli) Kanaryasının Bülbül Ötümü için en yatkın olduğu, bu işe  gönül verenlerce de çoğunlukla Malta Kanaryası üzerinde çalıştıkları  bilinmektedir. 

    Bir Bülbül Ötüşlü Kanarya yetiştiricisi olarak uzun yıllar yapmış  olduğum denemeler ile aşağıda belirtilen 4’lü çaprazlama üretim ile elde  edilecek yavru kanaryaların algılama gücünün ve Bülbül nağmelerini  çevire bilme yeteneğinin çok güzel olduğunu gördüğüm için tavsiye  etmekteyim. 

        1. Hançeri güzel Yeşil veya ABRAŞ Erkek (Malta Kanaryası) 

        2. HOLLANDES Dişi Kanaryası(Eşleştirilerek) 

        Alınacak melez yavrular (A-Erkek Yavrular B-Dişi Yavrular)

        3. BORDER Erkek Kanarya 

        4.GLOSTER Dişi Kanarya      (Eşleştirilerek) 

                 Alınacak Melez yavrular ( C-Erkek Yavrular     D-Dişi yavrular)

        A x D Alınacak yavrular        1 - Erkek yavrular       2 – Dişi yavrular 

        C x B Alınacak yavrular                1 – Erkek yavrular       2 – Dişi yavrular 

    Her iki melezleşmeden elde edilecek (1) erkek yavrular Bülbül Ötüşü  için çalıştırılacak en iyi cins olacaktır. Dişi (2) yavrular ise  yetiştiricinin damızlık kuşları olacaktır. 

BÜLBÜL ÖTÜŞÜ İÇİN KANARYALARIN ÇİFTLEŞTİRİLMESİ VE YAVRU ÜRETİMİ

    Öncelikle üretime alınacak kanaryaların diğer kanaryalardan  uzaklaştırılması gerekir. Ocak – Şubat veya kanaryaların eş için hazır  oldukları zamanda erkek ve dişi kanaryalar eşe atılır. Dişi kanaryalar  yumurtladıktan sonra yavrular çıkıncaya kadar veya bir iki gün kalana  kadar eşler birbirlerinden ayrılmamalıdır. Hatta yavrular 3 – 5 günlük  olana kadar dahi baba kanarya yanlarında durabilir. Ama üretici eşe  attığı dişi kanaryaların tek başına yavru bakabilme kabiliyetini  biliyorsa yavruların yumurtadan çıkmasından önce baba kanaryaları hemen  uzaklaştırmalıdır. 

    Yavrulara yalnız kalan dişi kanaryaların yavrularını daha iyi  besleyebilmeleri için teşvik edici çeşitli yiyecekler (meyve – yeşillik  gibi) devamlı verilmelidir. Kanarya meraklılarının sık rastladığı çok  sıhhatli olmasına rağmen bazı erkek ve dişi kanaryaların seslerinin  çıkmadığı görülür. Bu tür kanaryaların yavrulara bakıcı olarak  kullanmaları çok iyi bir fırsattır. 

   Yavrular 2 – 3 haftalık olunca dişi kanarya çok iyi takip edilmelidir. Bazı dişi   kanaryalar kızgınlık dönemlerinde ve yavruları büyümeye başlayınca  yeniden eşleşmek için erkek kanarya sesine yakın bir sesle ötmeye  başlar. Böyle bir durumun görülmesi halinde kafesin üstü beyaz renkli  bir bezle hemen kapatılmalı ve yavrular anneden ayrılıncaya kadar  kesinlikle bez açılmamalıdır.

YAVRULARIN CİNSİYET AYRIMI

    24 Günlük olan yavrular yem yiyemese bile mutlaka mama yemeye  başlarlar. Şayet anne kanarya ötüş durumuna geçmiyorsa daha 3 – 5 gün  yavruların yanında durmalıdır. Bu arada yavrular annelerinden görerek  yem yemeyi öğreneceklerdir. 

    Yavrular 1 aylık olduktan sonra artık yalnız bırakılmalıdır. Mama,  yeşillik ve meyve verilmeye devam edilmelidir. 1,5 aylık olan  yavrulardan mama, yeşillik ve meyve kesilerek yem yemeleri sağlanır. 

    25 günlük olan (veya 1 aylık) bütün yavrular salma türü bir kafese  alınmalı ve öğleden sonra cama yakın bir yere konularak kırılarak gelen  güneşin yavrular üzerine gelmesi sağlanıp bir yandan da bant çalınarak  yavrular takip edilmelidir. 10 – 15 dakika içinde yem yiyip suyunu içen  yavru kanaryalar tünek üzerine oturacaktır. Bu arada sesleri çıkmasa  bile erkek yavru kanaryalar kursaklarını şişirerek ders çalışması  yapmaya başlayacaktır. 

    Tespit edilen bu yavrular hemen başka bir kafese veya tek tek kafeslere  alınmalıdır. Kalan diğer yavrular 2 – 3 aylık oluncaya kadar takip  edilmeli ondan sonra dişi olduklarına karar verilerek damızlık olarak  ayrılmalıdır.

BÜLBÜL NAĞMELERİNİ İÇEREN KASET’İN HAZIRLANMASI

    Daha önce bahsedildiği üzere 70’şi bulan bülbül nağmelerinin hepsinin  hazırlanacak kasette yer alması geremez. Yetiştirici istediği nağmeleri  seçerek bant hazırlaya bilir. 

    Burada dikkat edilmesi gereken husus kanarya nağmesine yakın olan  bülbül nağmelerinin (ÇAÇA – ÇİÇİ – ŞAK ŞAK gibi) banda konulmamasıdır.  Diğer yandan daha önce bülbül nağmeleri bölümünde bahsedildiği üzere  bazı bülbül nağmelerinin iki, üç hatta dört bölümden oluştuğu  bilinmektedir. Nağme bu şekilde banda alınmamalı kanarya nağmesini  andıran bölümü veya kanaryanın kesinlikle yapamayacağı bölümü  kesilmelidir. 

   Örneğin FUSO FUSO FUSO LILILI VACI   . Buradaki LILILI VACI mutlaka silinmelidir. ÇIPARA ÇIPARA ÇIPARA ÇI .  Buradaki ÇI’de bant dan çıkartılmalıdır. Eğer çıkarılmaz ise yavru  kanarya baba ötüşe geçtiğinde hafızasında yer eden ÇI’yi çoğaltarak  ÇIÇIÇI’ye çevirecektir. Ayrıca bir nağme peşpeşe 2 kereden fazla banda  alınmamalıdır. 

 KASET’E KONULACAK BÜLBÜL NAĞMELERİ

HIIIT HIIIIT HIIIT GIRRRRK
FUSO FUSO FUSO
FAKS FAKS FAKS
FIYOV FIYOV FIYOV (BICOV BICOV BICOV)
SKAV SKAV SKAV
KIKIKI KIKIKI KIKIKI
HUHUHU HUHUH,U
TIYAF TIYAF TIYAF
ÇOV ÇOV ÇOVI
CAVIII CAVIII CAVIII VAYVACIK
CAVIII CAVIII CAVIII VAYVACIK VACI VACI
CAVIII CAVIII CAVIII VAYVAYVACIK VACI
TUFIII TUFIII TUFIII VAYVAYVAYVACIK
CASIS CASIS CASIS
VACILES VACILESSAK SAK SAKI
VAYT VAYT VAYT TUA TUA
FAVAKI FAVAKI FAVAKI
VAYVAY VELIS VACILES
VAYVAY VELIS VAYVACIK
FAKI FAKI GUVAKI
VOGI VOGI VOGI
TIFO TIFO TIFO
CIPARA CIPARA CIPARA
CIPARAK CIPARAK CIPARAK
VAVACIVA COVCOVCOVI
GELI GELI GELI
FELIT FELIT FELIT
VAC VAC VAC
TOV TOV TOVI
TUVIII TUVIII DOV DOV DOVIT
FISKE FISKE VAYVAYVACI
FISKE FISKE VAVACI
HIC VACI HIV VACI
YAF YAF YAFI
TUVUT TUVUT TUUUT
TUFIIIT TUFIIIT TUFIIIT
ÇİPARA ÇİPARA ÇOVÇOV ÇOVİ
ÇAVİİİİ ÇAVİİİİ ÇAVİİİİ VOYT VOYT VOYT
FUUUT FUUUT FUUUT KAS KAS KASİ
HİİİİT HİİİİT VOGİ VOGİ YAF YAF YAFİ
KISSS KISSS KISSS VACİLES KIS VACİ
OYT OYT OYT OYT
VAY VAY VAY VAY VACIK
ÇUVİİİİT ÇUVİİİİT VOYYYT VOYYYT VOYYYT VACİ
VOGİ VOGİ YAF YAF YAFİ

Bu  işe gönül verip uğraşacak kişi / kişilerin bülbül nağmelerini çok iyi  tanıması bunun içinde elde edeceği değişik 3 – 5 bandı uzun süre  dinlemesi gerekir. Gerektiğinde bu işin ustalarından bilgi almalıdır.  Eğer bunları gerçekleştiremiyorsanız tavsiyem bu işi çok iyi bilen  kişilerden bant temin etmenizdir. 

Diğer yönden bant’ın hazırlanmasında nağmelerin bülbülün ötüşündeki uyuma uygun olarak sıralanmasına, nağmelerin arasında aniden değişen farklılığının bulunmamasına dikkat edilmelidir.

YAVRULARA DERS VERİLMESİ : (Eğitimi)

   Bu konuda kulaktan kulağa dolaşan yanlış bir bilgi vardır ki : “Yavrular yumurtadan çıkmadan önce bandın dinletilmeye başlanması. Zira canlanan yavruların yumurta içinde dahi bu sesleri duyması gerektiğidir.” Bu görüş doğa’nın tabiatına aykırıdır. Hangi çocuk dünyaya gelir gelmez konuşmaya başlamıştır veya 6 aylık bir bebeği başka bir ülkeye götürdüğünüzde 2 yaşına gelip konuşmaya başlayınca geldiği  yerin dili ile mi ? konuşacaktır. 

   Elde ettiğimiz erkek yavrulara (önceleri 3 – 5 aylık oluncaya kadar birlikte veya ayrı ayrı kafeslerde) ve kesinlikle kafesleri kapatılmayarak (örtüsüz) hazırladığımız veya temin ettiğimiz bandımızla günde en az arkalı önlü olmak suretiyle beş sefer dinletilmelidir. Bu süre 3 aydan az olmamalıdır. 3 aydan sonra günlük dinletilecek bant sayısı yavaş yavaş azaltılmalıdır. Yavrular 5 – 6 aylık olduktan sonra bant çalınmasında 1 hafta ara verilerek yapacakları dersler takibe alınmalı şayet bariz şekilde kanarya veya bozuk nağme çıkaran yavrular varsa bunlar uzaklaştırılarak başka bir yerde derse devam edilmelidir. 

   İyi bir yetiştirici yavruların yapmakta oldukları nağmeleri çok iyi anlaya bilir. Şayet kendimiz anlayamıyorsak bir bilene dinletmeliyiz. 6 – 7 aylık olan yavrularımız neredeyse baba ötüşüne geçmiş sayılır. Bu devrede yapılacak ilk iş önceden hazırladığımız örtülü kafese kuşumuzu koymak olacaktır. Böylece dersini almış yavru kanaryamızın sakin bir şekilde ötmesi sağlanmış olacaktır. 

   Yavru kanaryalarımız 6 – 7 aylık olmadan kesinlikle üstleri örtülmemelidir. Normal dersini almış kanarya 6 – 7 aydan sonra üstü örtülse daha sakin ötecektir. Üstü açılsa bile ötüşünde bir değişiklik olmaz. Ama önceden devamlı üstü örtülü olarak ders alan yavru kanaryamız 6 – 7 aydan sonra üstü açıldığında çok sert ve düzensiz ötecektir. Bu arada bozuk nağmelerde çıkaracaktır. 

SAKINILACAK ÖNEMLİ HUSUSLAR

   Bülbül Ötüşlü olarak yetiştireceğimiz yavru kanaryalarımızın 4 husustan korunması gerekir. 

1.    Kuşumuzun bulunduğu yer önünde veya yakınında kesinlikle ağaç olmamalıdır. Zira ağaç üstünden kuşlar bilhassa  serçeler hiç eksik olmayacağından onların ötüşleri bizim bütün uğraşlarımızı boşa çıkaracaktır 

2.    Devamlı çalan telefon ve kapı zili sesinden kuşlarımız uzak tutulmalıdır.

3.    Kesinlikle yavru kuşlarımız çeşme ve musluk sesi duymamalıdır.

4.    Özellikle televizyonlarda hele ki günümüzde birçok reklam ve belgesel programlarında kuş sesleri bulunduğundan yavrularımızı bundan uzak tutmalıyız.

Bütün bu anlatılanlardan sonra her ne kadar çok iyi bir cins kanarya yavrusunu eğitime alıp da  başarılı olamamışsak mutlaka ve mutlaka bandımızı gözden geçirmemiz gerekir. Zira bizim kulağımızdan kaçan kanaryanın dinlememesi gereken bozuk nağmeler var demektir. 

BÜLBÜL ÖTÜŞLÜ KANARYA’NIN BAKIMI : 

   Müsabaka için hazırladığımız bülbül ötüşlü kanaryanın bakımına oldukça titiz davranmamız gerekmektedir. Örtülü olan kafesimizin altını her gün mutlaka temizlemeli, böylece kuşumuzun zamanla kendimize iyice alışmış olmasını sağlamalıyız. En azından haftada bir defa kafesimizin her yanını güzelce temizlemeliyiz. Zorunlu olmadıkça kuşun kafesi kesinlikle değiştirilmemelidir. Kuş bitine karşı çok dikkatli olunmalı zira en kısa zaman da kafesimizi ve bilhassa kafes örtüsünü bit sarıverir. Her kanaryanın bakımında gösterilmesi gereken hassasiyet bülbül ötüşlü kanaryamız içinde gösterilmelidir. Özellikle kafesimizi cereyanlı yerden uzak tutmalı ve mümkün olduğunca aydınlık bir yere koymamız gerekir. Devamlı kapalı bir şekilde duran kanaryamız belli bir müddet sonra hırçınlaşıp saldırmaya başlayabilir. Onun bu hareketi hoşumuza giderek tekrarlamasını kesinlikle yaptırmamalıyız. Bu hareketini önemsemediğiniz taktirde belirli bir müddet sonra kuşumuz bu huyundan vazgeçecektir. 

   Uzun bir emek vererek yetiştirdiğimiz bülbül ötüşlü kanaryamız diğer seslere karşı da duyarlıdır. Her an hoşa gitmeyecek sesleri kapması olağan bir durum olduğundan her türlü kuş sesinden, devamlı akan musluk sesinden, çok sık çalan telefon sesinden, bilhassa televizyonda sık sık çıkan kuş sesli reklamlardan uzak bulundurmalıyız. Hele ki kuş sesi çıkaran bir kapı zilinin evimize kesinlikle takılmaması gerekir. 

BÜLBÜL ÖTÜŞLÜ KANARYA’NIN BESLENMESİ : 

   Çok miktarda bülbül ötüşlü kanarya besleyemeyeceğimizden (en fazla dört gibi) bülbül ötüşlü kanaryamızın da diğer kanaryalardan farklı bir şekilde beslenmesine itina göstermemiz gerekir. Yem haricinde 15 günde bir, bir dilim tatlı elma, arada bir iyice yıkanmış kurulanmış marul veya ıspanak yaprağı, bulabiliyorsak kara lahana yaprağı, yaz aylarında yabani semizotu ve yağlı kırmızı biber vermeliyiz. Taneli yemlerin yavru kanarya yeme başladığı andan itibaren karışık olarak verilmesi ile elde edilecek alışkanlık kuşumuzun yem dağıtma huyunu ortadan kaldıracaktır. Karışık yemin bence çok çeşitli olması kuşumuzun her zaman sıhhatli, sağlıklı olmasını sağlayacaktır. 

   YEM ÇEŞİTLERİ, ÖZELLİKLERİ  VE KARIŞIK YEM HAZIRLANMASI

Yazının devamı gelecek bölümde.. İyi günler

Eskisehir Kanarya Sevenler ve Yetiştirenler Derneğinden Görüntüler

2010-12-15T13:12:00.000-08:00

BULBUL OTUSLU KANARYACILIK BOLUM 4

2010-12-14T05:39:00.000-08:00

ARDIÇKUŞUGİLLER (KARATAVUKGİLLER) FAMİLYASI : 

   Ötücü kuşlar sınıfının öz ötücügiller üst sınıfı familyası üyeleri bu kuşların hemen hemen  hepsinin seslerinin çok güzel olduğu ve ses güzelliği ile ün yaptıkları   bilinmektedir. Bunun yanında taklit yetenekleri de çok gelişmiş durumdadır. Hiçbir familyada bu kadar çok sesi güzel ve taklitçi kuş bulunmamaktadır. Bu familya üyesi kuşlar bütün dünyaya yayılmış olup genelde hepsi böcekçildir. Meyve ve nadiren tohum yedikleri de olur. Hepsi güçlü uçucudurlar. 306 cins ve 45 türe ayrıldıkları bilinmektedir.

ARDIÇKUŞUGİLLER (KARATAVUKGİLLER ) FAMİLYASININ  ÜYELERİ 

KARATAVUK                      : (TURDUS MERULA) 

ADİ BÜLBÜL      (BÜLBÜL)            : (LUSCINIA      MEGARHYNEHOS) 

KIZILGERDAN                    : (ERITHACUS RUBECULA) 

KIZILKUYRUK                    : (PHOENICURES) 

MAVİGERDAN      (BUĞDAYCIL)         : (LUSCINIA SVECICA) 

AMERİKAN NAR      BÜLBÜLÜ           : ( TURDUS MIGRATPRINS) 

ORMAN ARDICI                   : (HYLOCICHLA MUSTELINA) 

MÜNZEVİ ARDIÇ                  : (HYLOCICHLA GUTTATA) 

DOĞU MAVİ ARDIÇ                : (SIALIA SIALIS) 

MAVİ KAYA ARDIÇI               : (MONTICULA      SOLITARIUS) 

ÇIT ARDICI                     :      (ZELEDSNIA CORONATA) 

BEYAZ ARKALI ŞAMA              : (KITTACINCA MACABARICA) 

KUYRUK KAKAN                   : (OENANTHE OENANTHC)

TAŞ KUYRUK KAKAN               : (SAXICPLA TIRGUATA) 

KOLYELİ ARDIÇ                  : (TURDUS TORQUATUS)
BAHÇE KIZILKUYRUĞU             : (PHOENICURES PHOENICURES )
ÖKSE ARDICI                    : (TURDUS VISCIVORUS)
ÖTER ARDIÇ                     : (TURDUS PHILOMELOS)
BOZ ARDIÇ                      : (TURDUS PILARIS)
KIZILARDIÇ                     : (TURDUS ILIACUS)
TROPİK ARDIÇ                   : (MYADESTES TOWNSEND)
TURUNCU GAGALI ARDIÇ           : (CETHARUS AURANTIIROSTRIS)
TAŞÖPEN                        : (OENANTHE ISABELLINA)

Şunu belirtmek gerekir; bir çok kitaplarda ve halk dilinde söylene gelen Söğüt BÜLBÜLÜ, Irmak BÜLBÜLÜ, Yalı BÜLBÜLÜ, Dik Kuyruk BÜLBÜL vs. gibi kuşlar “ÖTLEĞENGİLLER Familyası”  üyeleri olup bu familya ile ilgileri yoktur. 

Bu familya üyeleri içinden konumuz olan bülbül ele alınacaktır. 

İSPİNOZGİLLER FAMİLYASI :

   İspinozgiller familyası 35 cinsi içine alan geniş bir familyadır.  Familya üyelerinin özelliklerinden biri yıl boyunca tüylerinin parlak ve çok renkli olmalarıdır. Genelde tohumcul olan bu küçük kuşlar meyve, sebze ile beslendikleri ve nadiren de böcek  yedikleri görülür. 

   Genellikle tünedikleri yerde öterler. Çoğunun tatlı ve akıcı bir ötüşü vardır. 

   Bilim adamları bu familya üyelerini belirlemekte oldukça zorlanmışlardır. Bu küçük kuşların gösterdikleri uyum, davranış biçimleri, üreme, birlikte yaşama, ötüş şekilleri, göç durumları, tüy yapı ve renkleri ile ayak ve gaga yapıları gibi özellikleri nedeniyle; İspinozgiller,  Kiraz Kuşları  ( ÇİNTE – ORTOLAN – YELVE )  ve Serçeler gibi ayrı bir familya ayrımına tabi tutulmuşlarsa da  ortak görüş hepsinin İspinozgiller familyası adı altında toplanması şeklinde olmuştur. 

İSPİNOZGİLLER FAMİLYASININ ÜYELERİ 

ADİ İSPİNOZ                   : (FRINGILLA      COELERUS) 

KANARYA                       : ( SERINUS      CANARIA) 

KARDİNAL                      : (FRINGILLIDAE      CARDINALIS) 

SAKA                          :      (CARDUELIS CARDUELIS) 

FLORYA                        : (CARDUELIS      CHLORIS) 

KARABAŞLI İSKETE              : (CARDUELIS SPINUS) 

KÜÇÜK İSKETE                  : (SERINUS SERINUS) 

KIRMIZI ALINLI      İSKETE         : (SERINUS      PUSILLUS) 

DAĞ İSPİNOZU                  : (FRINGILLA      MANTIFRINGILLA) 

KENEVİR KUŞU                  : (ACANTHIS CANNOBINA) 

ÇAPRAZ GAGA                   : (LOXIA LEVCOPTERA) 

ŞAKRAK KUŞU                   : (PYRRHUMA PYRRHULA) 

KOCABAŞ                       :      (COCCOTHRAUSTES) 

KARABAŞLI KİRAZ      KUŞU          : (EMBERILA      MELANOLEPHALA) 

KIR YELVESİ                   : (EMBERILA      CIOIDES) 

KAYA (TAŞ)      SERÇESİ            :      (PETRONIA) 

SERÇE                         :      (PASSER DOMESTICUS) 

KIRMIZI KARDİNAL              : (CARDINALIS CARDINALIS) 

MAVİ İSPİNOZ                  : (FRINGILLA TEYDEA) 

DARWİN İSPİNOZU               : (GEOPNINAE      GEOPNINAE) 

YER İSPİNOZU                  : (GEOSPIZA      MAGNIROSTRIS) 

KAR İSPİNOZU                  : (PLECTROPHENAX      NIVALIS) 

KETEN KUŞU                    : (CARDULEIS NILARIA) 

MAVİ ŞAKRAK KUŞU              : (GUIRACA CAERULCA) 

BEYAZ KANATLI      ÇAPRAZ GAGA     : (LOXIA LEVCOPTERA) 

ORTOLAN                       : (EMBERILA      HOPTULANA) 

ADİ KİRAZ KUŞU                : (EMBERILA MELANOLEPHAMA) 

BATAKLIK KİRAZ      KUŞU           : (EMBERILA      SCHDENICUS) 

SARI BAŞLI KİRAZ      KUŞU         : (EMBERILA      CITRINELLA) 

ÇİT KİRAZ KUŞU                : (EMBERILA CIRCLUS),

PAS BAŞLI KİRAZ      KUŞU          : (EMBERILA      BURINICEPS) 

BOYALI KİRAZ KUŞU             : (PASSERINA CIRIS) 

ORMAN KİRAZ KUŞU              : (EMBERILA RUSTIGA) 

Bu familya içinde de konumuz olan kanarya ele alınacaktır.

BÜLBÜL (ADİ BÜLBÜL) (LUSCINIA MEGARHYNEHOS): 

   Karinalı kuşlar takımının Ötücü kuşlar sınıfı Öz ötücügiller üst sınıfının Ardıçkuşgiller (Karatavukgiller)  familyasının bir üyesidir. 16 cm uzunluğunda sırtı pas renginde, karın altları kül rengi kuyrukları kestane  rengi görünümündedir. 

   Tamamen böcekçil olmalarına rağmen meyvede yemektedirler. Göçmen kuşlardan olan bülbül Nisan Ayı’nın ilk haftalarında yurdumuza gelerek Eylül Ay’ı başında kışı geçirmek üzere Kuzey Afrika’ya göç eder. 

   Nisan Ay’ı başlarında ilk önce gelen erkek bülbüller yer tutmak için kendi aralarında mücadele ederler. Sık sık kavga ettikleri ve birbirlerini kovalamak için uçuş esnasında öttükleri de görülür. Belirli bir bölgenin sahibi olan erkek bülbül dişisini etkilemek ve yerini belli etmek amacı ile sık sık öter. Bu sıradaki ötüşleri düzensiz ve sert bir şekildedir. 

   Genelde küçükte olsa su kenarlarını, çalılık ,  böğürtlen ve yabani gül ağaçlarının bulunduğu yerleri tercih ederler. 

   Yabani güllerin çiçek açması bülbülün yer tutması ve dişisini etkilemek için sık olarak öttüğü zamana denk gelir. Bu durum halk dilinde Bülbül’ün Gül’e aşık olduğu söyleminin yayılmasına neden olmuştur.  Böyle bir yakıştırma gerçek olmasa bile bülbülün ötüş güzelliği ile gülün çiçeğinin güzelliğinin bir birine yakıştırılmasından ibarettir. 

   Edebiyatımızda bülbül ve gül bir çok şair ve yazarımıza ilham kaynağı olmuş ve çok güzel dizelerin yazıldığı görülmüştür. 

Bülbül aşıkmış gül’e gül nazar eder bülbül’e …

Gül dedi Bülbül Gül’e , Gül gülmedi gitti, Bülbül Gül’e, Gül Bülbül’e yar olmadı gitti

Bülbül’ün çilesi yanmakmış Gül’e 

Bülbül’ü altın kafese koymuşlar ille de vatanım demiş.

Bülbül ne çekerse dilinden çeker

Bir gül için bülbül giymiş karalar

Bülbül güle konar öter

Bülbülde ses gülde renk

Her kuş bülbül, her çiçek gül olmazmış

Gül açar, bülbül öter yaz geçer

Sana gonca gül diyorlar, bana şeyda bülbül

Gül dalında öten bülbül olsam

Ne bahar kaldı ne gül ah, ne de bülbül sesi var

Güle gülmek yaraşır, bülbüle efgan etmek 

Bahar oldu gül açıldı aşka geldi bülbül şimdi

Kırmızı gül açmayınca garip bülbül ötmezmiş

   Eş tutan bülbüller sık çalılıklar arasına yaptığı yuvaya 4 – 5  adet koyu yeşil renkte yumurta yapar.  Kuluçka süresi 13 – 15 gündür. Kuluçkaya dişi kuş yattığından erkek bülbül devamlı dişisine yem getirir ve genelde öğlen ikindi arasında dinlenmeye geçer. Bu arada dişisine güven vermek için sık olarak öttüğü duyulur. Bu ötüş gece geç saatlere kadar sürer ve tan vaktinin başlaması ile yeniden devam eder. 

   Kuşlar aleminde en güzel öten kuş olarak kabul edilen bülbülün sesinin bu kadar güzel olması ötüşündeki nağmelerin çok net anlaşılabilir ve çok değişik oluşunun yanında kaleme alınabilecek kadar  (yazılabilme) açık ve net oluşundan gelir. 

   Her ötücü kuş gibi bülbülünde taklit yeteneği çok fazla olduğundan nağmeleri arasında diğer kuş ötüşlerini de duymak mümkündür.  (Kikikiki – kerkenez ve küskete küskete – baştankara vb. ) Meraklılarınca izlenen bülbüllerin ötüşlerinde ki nağme farklılığının bulunduğu yörelere göre değişiklik gösterdiği izlenmiştir. Örneğin bir yöre de vay vay velis vaciles şeklinde öten bülbülün bu nağmesi başka yöredeki bir bülbülden vay vay velis vayvacık olarak duyulabilir. Bu nedenledir ki  şu anda bülbülün ötüşündeki kesin nağme sayısı tespit edilebilmiş değildir. Şu an için 70’e yakın nağmesi bilinmektedir. 

   Sesinin güzelliği insan oğlunu hayran eden bu canlının kafeste beslenmesi merakı 16. asırda yoğun bir uğraşıya girildiği ve gözlerine mil çekilmek suretiyle evcilleştirilip kafeste öttürülmeye çalışıldığı kitaplarda yer almaktadır.

BÜLBÜLÜN KAFESTE BESLENMESİ : 

   Günümüzde Bülbül’ün kafeste beslenmesi artık zor değildir. Ne var ki bunun için bazı şartları yerine getirmek gerekir. 

Bülbül beslenilecek kafesin ince bir tahta iskeletten olması ve alt ile ön cepheleri hariç diğer bölümlerinin yumuşak bir maddeden örneğin açık renkli brandadan yapılması gerekir. Çünkü Bülbül ani ve dik olarak zıplar ve kafa yapısı ince ve nazik olduğundan ani çarpma ile ölümüne neden olunmaktadır. Kafes yeterli kadar büyük olmalıdır. Normal tek kanarya kafesinin en az iki misli.

Bülbül’ün dışkısı çok  asitlidir. Bu nedenle kendi dışkısına kesinlikle basmaması gerekir. Zira parmakları yara olup ölümüne neden olur. Bu sebeple kafesin tabanı ya ızgaralı olmalı veya altına mil serilmelidir. 

Bilindiği gibi Bülbül böcekçil bir kuştur. Beslenmesi ya böcekle veya böcek terkibini içeren yapılacak mama ile beslenmelidir. Mama yapmak için kara kesek yağsız et bir kap içine keskin bir alet veya jilet ile kıyılır. İçine tuzsuz leblebi unu ve yumurta sarısı su ile karıştırılarak tahta bir tokmak ile iyice dövülür. Mamanın çok katı veya cıvık olmamasına dikkat edilir. Başlangıçta bu mamanın içine 3 – 5 adet un kurdu batırılır. Kurdu yerken Bülbülün gagası mamaya değdikten sonra devamlı mamayı yemeye başlar ve severek yer. Yaz günleri mamanın kokmaması için az verilip sık değiştirilmelidir. 

Son olarak bülbül eş tutmadan tutulmalıdır. Eş tutan bülbül kesinlikle kafeste yaşamaz ve ölür. Yeni tutulan bülbül 2 – 3 gün içinde ötmez ise  hemen salınmalıdır. Zira bu kuş ya eş tutmuştur veya dişidir. 

   Bülbülün beslenmesi ile ilgili bilgilere yer verildi ise de kesinlikle Bülbül’ün kafeste beslenmesine taraftar değilim. Günümüzde bülbül sesini en güzel şekliyle banda kaydediyoruz veya kaydedenlerden temin edebiliyoruz. Zaten ilerideki bölümlerde bahsedileceği üzere direkt olarak bülbülü veya sesini kanaryaya  dinletip o kanaryadan bülbül ötüşü beklemek çok yanlıştır. 

   Bu arada ufak bir bilgi olarak diğer bir cins ve familya üyesi olan Arap Bülbülü’nün bu familya ile hiçbir ilgisinin olmadığını belirtirim. 

BÜLBÜL NAĞMELERİ :

   Kuşlar içinde en güzel ötüşlü kuş olarak kabul edilen bülbül nağmelerinin saymak oldukça zor bir iştir. Her yöre bülbülünün ötüşündeki nağme farklılığı ile nağmelerin yazıya dökülmesi de kişilere göre algılama farklılığı göstermektedir. Örneğin bir kişinin “ VACİLES SAK SAKİ” diye algıladığı bu bülbül nağmesini başka bir kişi “FAKİLET ZAK ZAKİ” şeklinde algılayabilir.  Bülbül nağmelerini en iyi şekilde belirlemek için bandın teypte ağır devirde dinlenmesi gerekir. 

   İleride yeri gelince değinileceği üzere bunun en güzel çözümünün dernekler arası varılacak bir mutabakatla bu işe gönül vermiş ve anlayan kişilerden oluşacak bir toplantı ile bülbül nağmelerini içeren bandın dinlenerek her nağme üzerinde mutabakata varılıp yazıya alınması uygun olacaktır. 

   60 – 70 arası bilinen bülbül nağmelerinden daha farklı nağmelerde duyulması mümkündür. Zira her öz ötücü kuşlar sınıfı üyeleri gibi bülbül’de taklit yeteneği çok olan bir kuştur.

   Aşağıdaki bölümde sıralanan bülbül nağmelerinin algılanması bana ait olup bu nağmeler başkalarınca daha değişik şekilde algılanabilir. 

   Bülbül ötüşündeki en güzel nağmelerin (Ç-F-H-K-T-V) harfleri ile başladığı duyulur. 

   Diğer yandan bülbül nağmeleri arasında kendi ötüşüne has ÇİÇİÇİ ve ŞAKŞAK Vb. kanarya nağmeleri de duyulur. 

   Yine bülbül nağmeleri dikkatli dinlendiğinde tek bölümlü nadir olmak üzere hemen hemen her nağme iki, üç veya dört bölümden oluşmaktadır. 

EN ÇOK DUYULAN VE BİLİNEN BÜLBÜL NAĞMELERİ

1.    HİİİİİT HİİİİİT HİİİİİT GIRRRRK ( Bu nağme genelde bülbülün ötüşe başlama nağmesidir. Bazen Tehlike ve korku anında da bu nağmeyi yaptığı duyulur. )

2.    BİCOV BİCOV BİCOV

3.    CASİS CASİS CASİS

4.    ÇOV ÇOV ÇOVİİİ

5.    CAVİİİİİ CAVİİİİİ CAVİİİİİ VAYVACIK

6.    CAVİİİİİ CAVİİİİİ CAVİİİİİ VAYVACIK VACİ VACİ

7.    CİPARA CİPARA CİPARA Cİ

8.    CİPARA CİPARA CİPARA ÇOV ÇOV ÇOVİ

9.    ÇIPARAK ÇIPARAK ÇIPARAK

10.   ÇAVİİİ ÇAVİİİ ÇAVİİİ VOYT VOYT VOYT

11.   ÇUVİİİİT ÇUVİİİİT VOYYYT VOYYYT VOYYYT

12.   DODODODO  VİT

13.   Fİ DODO VİT

14.   FÜSO FÜSO FÜSO

15.   FAKSSS FAKSSS FAKSSS LİLİLİ VACİ

16.   FELİT FELİT FELİT

17.   FUUUT FUUUT FUUUT

18.   FUUUT FUUUT FUUUT KAS KAS KASİ

19.   FAVAKİ FAVAKİ FAVAKİ 

20.   FAKİ FAKİ FAKİ

21.   FİSKE FİSKE FİSKE VAY VAY VACİ

22.   FİSKE FİSKE FİSKE VAVACİ

23.   FAKİ FAKİ GUVAKİ

24.   FAKSSSS FAKSSSS COVCOVCOVİ

25.   FUUUT FUUUT FUUUT SAK SAK SAKİ 

26.   GELİ GELİ VACİ VACİ

27.   HÜHÜHÜHÜ HÜHÜHÜHÜ 

28.   HİCVACİ HİCVACİ

29.   HİİİT HİİİT HİİİT VOGİ VOGİ YAF YAF YAFİ

30.   HAFİ HAFİ HAFİ

31.   HİİİT HİİİT HİİİT VAY VAY VOGİ 

32.   KİKİKİKİ KİKİKİKİ

33.   KISSS KISSS KISSS VACİLES KIS VACİ

34.   KISSS KISSS KISSSS VAYVACIK

35.   KISSS KISSS KISSSS VAYVACIK VACİ VACİ

36.   KIYYYK KIYYYK KIYYYK

37.   KÜSKETE KÜSKETE KÜSKETE

38.   KAS KAS KAS KASİ

39.   OYT OYT OYT 

40.   SKAV SKAV SKAV

41.   SAK SAK SAK SAK SAKİ

42.   SUK SUK SUK SUK

43.   STOVVV STOVVV STOVVV ÇOV ÇOVİ

44.   TUVİİİ TUVİİİ TUVİİİ DOVDOVDOVİT

45.   TUVİİİT  TUVİİİT TUVİİİT VAYVAYVAYVACIK

46.   TİYAF TİYAF TİYAF

47.   TİFO TİFO TİFO 

48.   TÜÜÜVÜT  TÜÜÜVÜT TÜÜÜVÜT 

49.   TÜFİT TÜFİT TÜFİT

50.   TOV TOV TOV TOVİ

51.   TUVİİİT TUVİİİT TUVİİİT VAYVACIK VACİ VACİ

52.   VACİLES VACİLES SAK SAK SAKİ

53.   VAYT VAYT VAYT VAYT TUA TUA TUA

54.   VAYVAY VELİS VACİLES

55.   VAVACİVA ÇOV ÇOV ÇOVİ

56.   VOGİ VOGİ VOGİ

57.   VAYVAYVELİS VAYVACIK

58.   VELİS VELİS VELİS

59.   VUCUK VUCUK VUCUK VACİ VACİ

60.   VAC VAC VAC VACİ

61.   VUAKİ VUAKİ VUAKİ

62.   VAYVAYVAYVAYVAIK

63.   VOGİ VOGİ VOGİ YAF YAF YAFİ

64.   VACİK VACİK VACİK

65.   VAAACİ VAAACİ VAAACİ

66.   VAYVACIK VACİ VACİ

67.   YAF YAF YAF YAFİ

BULBUL OTUSLU KANARYACILIK BOLUM 3

2010-12-13T11:34:00.000-08:00

KUŞLAR HAKKINDA GENEL BİLGİ : 

    İnsanoğlunun kuşlara duyduğu ilgi çok eskidir. Tavuğun ehlileştirilmesi Mısır’lıların Posta güvercini beslemesi bunu kanıtlamaktadır. Günümüzde  de diğer hayvanlara oranla kuş meraklılarının çokluğu bunu kanıtlayan diğer bir faktördür.  Kimi tavuk, kimi güvercin, kimi ise papağan, muhabbet kuşu, kanarya vb. gibi kafes kuşları, kimileri avcılıkta kullanılmak üzere avcı kuşlar beslemektedir. Hayvan sevgisi, insanı insan yapan  önemli unsurlardan biridir. Çocuklarımıza hayvan sevgisini aşılamanın en güzel yolu herhalde kafes içinde bir kanarya veya muhabbet kuşu almaktır.

   Kuşlar üstünde yapılan araştırmalar biyolojinin uygulanmasına yönelik olduğu kadar kuramsal bir çok soruna açıklık getirmesi bakımından büyük önem taşır. Kuşlar büyük ölçüde içgüdülerine bağlı olarak hareket eder ve görsel uyarılara yada ses uyarılarına doğuştan belirlenmiş yanıtlar verirler. Beslenme ve üreme davranışlarının önemli bir bölümü değişmez kalıplardan oluşur. Bölgeyi savunma davranışları üreme mevsimi boyunca devam eder. Ötüşleri eş çekmeye, rakiplerine göz dağı vermeye, yaklaşan tehlikeye karşı diğer kuşları uyarmaya yönelik olarak kullanılan iletişim işaretidir. Kuşların renk özellikleri “ Pigmentler” dokularındaki yapısal özellikler yada her ikisinin etkisi ile biçimlenir. 

   Çok eskilerden beri ve günümüzde halen kuşlarla ilgilenen bilim adamları uzun araştırmalar sonucu buldukları bulguları değerlendirerek kuşları sınıflandırmaya tabi tutmuşlardır. 8600’ü aşan kuş cinslerini iki büyük  takıma  ayırmışlardır.

1. KARİNASIZ KUŞLAR TAKIMI (Uçamayan Kuşlar) : 

   Bunlar deve kuşları, koşucu deve kuşları, Amerika deve kuşları, Emular, Kiviler, ve soyu tükenmiş olan Dodo ve Fil Kuşlarıdır. 

2. KARİNALI KUŞLAR TAKIMI (Uçabilen Kuşlar) :  

   Kuşlar aleminin çoğunluğunu oluşturmaktadır. Bu takımın hiç uçamayan cinsleri penguenler ise gösterdikleri diğer özellikler ile bu takıma dahil edilmişlerdir. Penguenlerin bu takıma dahil edilmesi yapılan araştırmaların bilimsel yönünü ortaya çıkartmaktadır. Zira penguenlerin kısa kanatlarını çok iyi kullanarak su içinde adeta uçar gibi çok hızlı ve seri olarak yüzmeleri bu kuşların karinalı olduklarını ispatlamıştır. 

   Bilim adamlarınca karinalı (uçabilen) kuşların hepsinin tohum. Böcek, meyve kendisinden küçük canlılar, su ürünleri ile beslendiğini, bazılarının ise tamamen etçil ve leş yiyenler olduğu gözlenmiştir.

   Karinalı (uçabilen) kuşları  iki büyük  ana sınıfa ayırmışlardır.  (Ayrıca bu iki büyük takım 27 alt takıma ayrılır.)

A.     ÖTÜCÜ KUŞLAR SINIFI : 

B.     ÖTÜCÜ OLMAYAN KUŞLAR  SINIFI 

Ötücü kuşlar sınıfı 5100 ‘ü aşkın cinsi içeren geniş bir sınıftır.  Bu kuşlar ses organlarının çok gelişmiş olmasıyla diğer kuşlardan ayrıldıkları görülür. Genelde seslerinin güzel olmasına rağmen hepsinin ötüşünün güzel olduğu söylenemez. Ne var ki ötücü kuşlar sınıfının bir üst sınıfı olan öz ötücü kuşlar sınıfının içerdiği familya üyelerinin büyük bölümü güzel ötüşleri yanında çok iyi taklit edebilme yeteneklerine sahiptirler. 

   Ötücü kuşlar sınıfı da bir üst sınıf olan üç bölüm sınıfına ayrılır.

1.       Bağıranlar sınıfı

2.       Yalancı ötücüler sınıfı

3.       Öz ötücüler sınıfı

Konumuz Bülbül Ötüşlü kanarya olduğundan bu kadar bilgi ile yetinip Ötücü Kuşlar Sınıfının öz ötücü kuşlar üst sınıfı familyalarından Bülbül’ün üyesi olduğu ARDIÇKUŞUGİLLER (KARATAVUKGİLLER) ile Kanarya’nın üyesi olduğu İSPİNOZGİLLER familyasını ele alacağız.

BULBUL OTUSLU KANARYACILIK BOLUM 2

2010-12-12T07:52:00.001-08:00

GİRİŞ  :

   Kanarya besleme merakı 15. asrın sonları ile 16. asrın başlarında  bir tutku haline gelmiş ve günümüzde artan bir hızla devam etmektedir. Bülbül Ötüşlü Kanarya yetiştirilmesi ise sanırım Dünya’da yalnız Türkiye’mize has bir tutkudur. 

   Bu uğraşı 1970’li yıllardan başlayarak bu günkü duruma gelmiştir. Bu uğraşının başlamasında öncü olan derneklerimiz Ankara, Bursa, İstanbul, Kanarya Sevenler ve Yetiştirenler Derneği, Eskişehir, Konya, Sakarya, İzmit Kanarya Sevenler Dernekleridir.  Her ne kadar Bülbül Ötüşlü Kanarya yetiştirilmesi ile uğraşılmasa da diğer bir çok derneklerimiz, bu işe gönül vererek gerek yarışmalar düzenlemiş veya yapılan bütün yarışmalara  katılarak  desteklemişlerdir. 

   İlk zamanlarda az miktarda kaliteli Bülbül Ötüşlü kuşlar yetiştirilmekte iken bu gün için işin ilmine vakıf olan meraklılarca insanı hayrete düşürecek şekilde Bülbül nağmeleri ile Öten yetiştirilmiş kanaryalar görülmektedir.

   Takdir edilir ki çok zor bir uğraşıyı gerektiren ve bilgi isteyen Bülbül Ötüşlü Kanarya yetiştirilmesi, çoğunluk kanarya besleyen meraklılarımızca daha kolay ve göze hitap eden Irk kanaryalarının  yetiştirilmesi ve beslenmesi yönüne iterek, Bülbül Ötüşlü Kanarya yetiştirilmesi uğraşının son yıllarda durma noktasına geldiği bilinmektedir. 

   Ne var ki ülkemize has çok güzel bir uğraşı olan Bülbül Ötüşlü Kanarya yetiştirilmesini her ne sebeplerle olursa olsun bu işe gönül vermiş meraklılarımızı vazgeçirememiştir. 

   Bu hususta bazı derneklerimizce düzenlenen “Bülbül Ötüşlü Kanarya Müsabakası” bunun en güzel  bir kanıtı olarak ortaya çıkmaktadır.  Bülbül Ötüşlü Kanarya yetiştirilmesinin daha güzel bir duruma gelmesi için bu konuya mevcut tüm Kanarya Derneklerimizin el birliği içinde çalışması gerekir. 

   Bir gerçek bir çok Bülbül Ötüşlü Kanarya yetiştiricisi meraklılarımız ile bu işe yeni başlayacak olanlar çok bilgiden yoksun bir durumdadır.

   Bu işe uzun yıllar gönül vermiş bir kişi olarak Tüm bilgi ve birikimlerimi bir kitap haline getirerek hislerim beni bu konuda kişilere faydalı olmaya yöneltti. Tabi ki bunda bu hususta gerekli çalışmayı yapmam için meraklı arkadaşlarımızın da rolü büyüktür. 

   Eğer bu konuda meraklılara faydalı olabilirsem kendimi mutlu hissedeceğim.

Besim GÜLBAKAN

BULBUL OTUSLU KANARYACILIK BOLUM 1

2010-12-12T07:46:00.001-08:00

YAZAR :      Besim GÜLBAKAN

       1943 ESKİŞEHİR doğumluyum. Eskişehir İktisadi ve Ticari İlimler  Akademisi İşletme Muhasebe Bölümü Mezunuyum. Evli ve 2 çocuk babasıyım.

      Kanarya merakım 1950 yılında 7 yaşımda başladı. 1967 yılından itibaren  Eskişehir Kanarya Sevenler ve Yetiştiriciler Derneğinde 1967 – 1977  yılları arasında Başkan yardımcısı 1978 – 2001 yılları arasında dernek  Başkanlığı yaptım.

       Önceleri Irk Kanaryası beslerken 1973 yılından itibaren Bülbül Ötüşlü  Kanarya yetiştirmesine yöneldim ve halen bu merakım devam etmektedir. 

       Kuşlara olan ilgi ve sevgim nedeniyle çok sayıda ötücü kuşlarla  yakından ilgilenip bunlar hakkında yoğun bir uğraşı ile bilgi sahibi  olmaya çalıştım.

      1990 ‘lı yıllarda gerileme dönemine giren Türkiye’ye has BÜLBÜL ÖTÜŞLÜ KANARYA’cılığın yeniden canlandırılması için büyük bir uğraş içindeyim.

      Kitap bu amaçla kaleme alınmıştır.

ÖNSÖZ : 


     İnsan doğası gereği hayvanlara her zaman ilgi duymuştur.  Hayvanlar   aleminde kuşlara olan ilgisi bu canlıların daha sıcakkanlı oluşu,   insanlara yakınlığı güzel ötüşleri ile rengarenk tüyleri ile en önemlisi   uçma yetenekleri ile göklerin hakimi olma görünümü olsa gerektir.
     Çocukluğumda başarılı bir öğrenci olmam nedeniyle 1950 yılında  rahmetli  babam kuşlara olan sevgimi sezmiş olmalı ki bir tahta kafes  içinde  özellikle benim bakmam için getirdiği parçalı bir kanarya beni  çok mutlu  etmiş ve o günden bu güne kanarya  beslemek benim için  vazgeçilmez bir  tutku olmuştur. 
     Zaman çabuk geçti. 1966 yılında Eskişehir Kanarya Sevenler ve   Yetiştiriciler Derneği Üyesi oldum. Aynı yıl Yönetim Kuruluna girerek   1967 – 1977 yılları arasında Başkan yardımcılığı ve 1978 – 2001 yılları   arasında da fasılasız Dernek Başkanlığı görevini yürüttüm. 
     1965 – 1974 yılları arasında özellikle Hollendes ve Border Irk   Kanaryaları ile Cermen Ötüş Kanaryası beslemek tutkumdu. Ne var ki 1973   yılında Derneğimizi  temsilen ilk defa katıldığım Bursa Kanarya  Sevenler  ve Yetiştirenler Derneğinin Düzenlediği “BÜLBÜL Ötüşlü Kanarya   Müsabakası” Beni çok etkilemişti. Bu konuda artık araştırma ve   çalışmalara yöneldim. Dernek Başkanlığı görevim nedeniyle tanışıp    samimiyet kurduğum diğer Dernek Başkanları ve meraklılardan geniş   bilgiler edindim.
   Bülbül Ötüşlü Kanarya denildiğinde rahmetle andığım, İstanbul Aksaray Kanarya Sevenler ve Yetiştirenler Derneği Başkanı Sami AKSOY, İstanbul Serinofil Derneği (Tophane) Başkanı Erdoğan ERKUŞ  , Ankara Kanarya Sevenler ve Yetiştirenler Derneği Başkanı Önder ÖZVERİ ve Erol ATSAY,  Üye Fevzi DAYI, Şöför Mustafa, İzmir Serinofil Derneği Genel Merkezi Başkanı Ahmet Selim KARTALCIKLAR, İzmir Kanarya Sevenler ve Yetiştirenler DERNEĞİ başkanlarından Günay DALGIÇ Bursa Kanarya Sevenler  Derneği Başkanlarımızdan Hilmi TARAR, İrfan GÖKÇELER, Üyelerinden Pençe İsmail, (Dayı), Balıkesir Dernek Başkanı Zühtü SAVAŞIR, Manisa Dernek Başkanı Mehmet BAŞA, Eskişehir Dernek Başkanlarından Yahya TÖRE ve Necdet ÜSTÇEKİÇ, Kocaeli Dernek Başkanı Vahit KISACIK üye Şinasi (Baba), Sakarya Derneği Üyelerinden Fuat Fidangül,   Konya’dan Perdev DAYI, Sivas Derneği Başkanlarından Kamil GÖRÜŞÜK,   Samsun’dan Bahri ALTAY ve isimlerini hatırlayamadığım Bülbül Ötüşlü   Kanarya’ya Gönül vermiş kişileri ve diğerlerini rahmetle yad etmek   isterim. 
   Kanarya    ırkını  çoğaltan ve geliştiren ülkelere göre biz Türkiye   Kanaryacılarının hiçbir çabasının olmayışı nedenli düşündürücü olduğu   aşikardır. Ne var ki bu ülkelerin  uğraşı alanına girmemiş yalnız   bizlere has olan “BÜLBÜL Ötüşlü Kanarya” yetiştirilmesi ve bunun tüm   ülkelere tanıtılması amacımız olmalıdır. 
     Bu güne kadar bu konuda kaleme alınmış bir eserin olmayışı beni bu   kitabı yazmaya zorladı. Bu yöndeki meraklılara faydalı olabilirsem benim   için mutluluk olacaktır. 
   Bülbül   Ötüşlü Kanarya’ya gönül vermiş ve halen devam eden Ankara’dan; Sn.   Osman SERİN, Murat  ve Ali DİKMEN, Saatçi Mümin YAZER, Ali Rıza AYIK,   Zeki FERHAT, Vecihi GÜVENÇ, Uğur İYİAKSU,  Ahmet Hamdi ÇAYIR, Cevat   HERKEN, İstanbul’dan;  Nuri KORTAK, Nihat ÖRÜCÜ,  Feridun ERDEĞER, Cahit   SALTUK,, Gündoğan GÜNAÇAN, Ahmet DAYIOĞLUGİL, Kuaför Selahattin  HOŞLAR,  Alaattin BALCI, Oktay İYİBAR,  Mesut NANECİ, Vedat ÖZCAN, Raşit  GÜLER,  Bursa’dan; Limoncu Salih DURDURAK, Çekirgeli Sabri IŞIK,Osman   ŞEKERCİOĞLU, Kemal BOSTANCI, Yılmaz ÇAKMAK, İzzet TUNÇ,Hüseyin ÖZİŞ,   Eskişehir’den; Salih BAHTİYAR, Necdet AKÖREN, Sebahattin SUCUK, Cihat   SOLİM, İsmail ÇİÇEKÇİ, M.Faik KIRBAŞ, Ahmet YAŞAR, Konya’dan; Ö.Faruk   ÇİĞLEZ, Ahmet MICIK, Ahmet BELGE, Ali Doğan BENTLER,  Sadrettin, Naci ,   Balıkesir’den; Mecit ZAİM, Sadettin KAMAÇ, Necdet YAĞCI, Adana’dan ;   Enver RAMAKAN, Ahmet  BARZTUĞAN, Kocaeli’den; Kenan GÜMÜŞ, Ertan OKUR,    Samsun’dan; Salih SEMİZOĞLU, İmam  Hüseyin BARTIK,Yalova’dan; Dr.Halit   İNCİ, Abdullah PAK, Sakarya’dan ; Ali BÖREKÇİ, Gaziantep’ten; Ömer  Faruk  ZORLU, Antalya’dan Erdoğan İZBULAN arkadaşlarıma çalışmalarında   başarılar  diler Bülbül Ötüşlü Kanaryacılığın  bu kişiler ve yeni   meraklıların katılımlarıyla arzu edilenin üstünde olacağına inancım   sonsuzdur. 

BULBUL OTUSLU KANARYACILIK

2010-12-12T05:08:00.000-08:00

Sevgili  babam Besim GÜLBAKAN'ın kendi bilgilerinden ve yaptığı araştırmalardan  derleyip, düzenleyip kaleme aldığı Bülbül Ötümlü Kanaryacılık adlı  kitabını kendisinin de izni ile burada yayınlamaya karar verdim. Kısa  bir süre sonra vaktim oldukça bölümler halinde Besim Gülbakan'ın  ağzından noktasına virgülüne dokunmadan sizelere aktaracağım. Buradan  takip edebilirsiniz...

Beşinci paludaryum denemesi

2010-12-08T12:59:00.000-08:00

Beşinci ve şimdilik son paludarium denemem. Belki ileride ev sahibi olursam büyük bir tane paludarium çalışmasına girebilirim ama kirada iken bozması ve tekrar kurması zor oluyor. Bu yüzden bu şimdilik son paludaryumum....

Bu denemem de yine üstü açık bir sistem oldu. Yan yana iki tane birisi diğerine göre hacimce biraz daha büyük....

Her zaman olduğu gibi xps (sıkıştırılmış sert köpük) malzemerli kat kat kesip tutkal ile yapıştırarak platformları oluşturdum. Fuga marka derz dolgusu ve kuru toz boya renkleri karıştırarak 4 farklı renk elde ettim. Suyu biraz fazla katarak boya formu, az katarak dolgu ve kaplama formu olarak kullandım derz malzemeyi.....

Derz kaplamalar ve boyaların kuruması oda şartlarında 1 gün sürüyor. Büyük olan bölümde suyun şelale bölümüne pompalanmasını sağlayacak powerhead / kafa motorunu yine xps ten yapıp tabana silikonla yapıştırdığım bir havuzun içine koymayı planladım. Bu havuz aynı zamanda su üstünde kalacak kısım içinde iyi bir ayaklık vazifesi gördü.

Ana tanktan gelen suyun yine ana tanka dönüş yaptığı son noktalarda bulunan javamoss lar gerçekten süper filtre görevi gördüler.

Bu paludaryumun kayıt altına alınmış son fotoğrafıda aşağıda...

Dördüncü paludaryum denemesi...

2010-12-05T08:59:00.000-08:00

Şu ana kadar olan paludaryum denemeleri fark ettiğiniz üzere hep kapalı akvaryum kaplarında idi.

Birde üstü açık bir paludaryum deneyelim....

Zemine silikon ile yapıştırdığım xps bölümlerde su bitkileri yaşamlarını sürdürecekler. Bu bölümlere kum doldurmadan önce bir kaç kiremit parçası ile, tablet gübrelerden koydum.

Diğer paludaryumlarımda da kullandığım xps malzemeleri kat kat yapıştırmak sureti ile; su seviyesinde yüzebilen, kara bitkilerini ekebileceğim iki platformdan bir tanesi....

Bitkiler eklenmeye başladıktan sonra, paludarymumuz anlam kazanmaya başladı..

2 x 50 watt spot , 2 x 18 watt philips daylight aydınlatma kullanıldı.1 adet powerhead ile akıntı sağlandı. Filtreleme ise dış filtre ile gerçekleştirildi.

Üçüncü Paludaryum Denemesi...

2010-12-04T09:05:00.000-08:00

Tekrar Merhabalar..
Üçüncü paludaryum denememde 80 Litrelik Kapaklı bir akvaryumun içinde bir oluşum olsun istedim. Aslında bu deneme; bir geçiş aşaması idi benim için. Estetik ve görsellik açısından ne bana, ne ev halkına ve misafirlerime ne de izleyen kişilere pek bir katkısı olmadı.

Ancak el becerisi ve bazı tekniklerin pekiştirilmesi açısından bana oldukça katkısı oldu. Buyrun detaylara....

Öncelikle farklı işlerde kullandığım, elimde kalmış PS ve XPS parçalarını kullanarak iskeleti oluşturdum. PS ve XPS'leri birbirlerine yapıştırırken anti-bakteriyel silikon kullandım. Gri renkli derz (fuga) dolgusuna siyah toz boya karıştırıp dolgusunu hallettim. Şekil verirken havya ve maket bıçağı kullandım.

Sol köşedeki boşluğa motordan gelen suyun birikip şelale olarak akacağı bir kap koyacağız. Bu kabın altında bir delik açıp motordan gelen hotrumu takacağız biriken su otomatik olarak şelale yolundan aşağıda akacak..

ışıklandırma olarak 1 adet led ampül (24 adet led) ve Philips 3 x 18 watt daylight

Bu paludaryumda 1 adet betta beslemiştim.ve kendisi hayatından çok memnundu. Ancak bu paludaryuma bir kaç günlüğüne misafir olarak gelen su kaplumbağası ile pek anlaşamadılar. Bu anlaşmazlığı su kaplumbağası kazandı :(

Acaba olur mu ? diye bahçedeki asmadan aldığım bir çeliği görsellik olması için paludaryuma gelişi güzel olarak eklemiştim. Kendisi köklendi, yaprak çıkardı bunlarda yetmedi meyve verdi ancak meyveleri gelişim gösterip büyümediler. Bu paludaryumun son halini gösteren bir resim daha ekleyip bir sonraki denememe geçeçeğiz. Görüşmek ümidiyle....

İkinci Paludaryum Denemesi....

2010-12-03T00:11:00.000-08:00

Paludaryum; bir göl yada bir dere kenarı hatta bir akarsuyun denize karıştığı delta alanlarının benzetmeleri; yani taklit edilmeleridir diyebiliriz.

Evlerimizde ve iş yerlerimizde karşılarında keyif ile vakit geçirebileceğimiz hem su altının hemde su kenarının aynı anda izlenmesine olanak sağlayan bu oluşumların akvarist arkadaşlarımız tarafından ciddi emekler harcanarak yapılmış yüzlerce örnekleri vardır.

Acizane bir kaç kendi denememi de ayrıntıları ile eklemek niyetindeyim. Buyrun...

Paludaryumların yapı malzemeleri strofor dediğimiz PS yada XPS diye anılan sıkıştırılmış köpük malzemeler, poliüretan köpükler, derz dolgular, silikon yapıştırıcılar ve genellikle doğadan toplanmış kütükler, kökler, taş ve kaya parçalarıdır.

Sonucu hüsran olan ilk denememi direk geçip ikinci paludaryum denemem ve yapım aşamları ile devam etmek istiyorum..İşte malzemeler ;

Straforları silikon ile birbirlerine yaptırıp, bir maket bıcağı ile şekil vermeye başlıyoruz. Bu iş olabildiğince balkon, bahçe daha doğrusu dışarısı diye adlandırdığım ev harici bir yerde olmasında fayda var...

Derz dolgumuzu su ile karıştırıp ilk kat boyasını atarken minik saksılarımızı da yerlerine yerleştiriyoruz. Saksıların dip kısımlarında ufak delikler açarsak fazla suyun akvaryum suyuna dönmesine olanak sağlamış oluruz.

İkinci kat derz dolgusunu birinciye göre daha koyu olarak uygulayıp kurumasını bekledikten sonra akvaryumumuzun içine yerleştiriyoruz. Ufak bir powerhead (kafa motoru) ile şelale kısımlarına su dönüşü sağlıyoruz. Hafta sonu gidilen piknik alanlarından, dere kenarlarından topladığımız nemli ortamları seven bitkilerimi kara kısımlarına yerleştiriyoruz.

Aydınlatma olarak Philips Daylight 18 w x 4 adet florosan kullandım.Oldukça lowtech bir deneme oldu.

İkinci denemem olan bu paludaryum bir taşınma macerası öncesi bir arkadaşıma devredildi.

Üçüncü paludaryum denemem ile ilgili paylaşımıma yarın akşam devam etmeyi düşünüyorum.

Görüşmek üzere.....