Ala Pszczoła

Miodowo...

2011-09-08T12:14:00.001-07:00

W ciepłych barwach świat oglądać chcę... ;)
A jednak pada i szaro. Skoro już schyłek lata i wyciągam swetry to pora kupić miód. Najlepszy gryczany, pełny bursztynu, intensywny w smaku... Miło się podzielić miodem, poczęstować albo dać w prezencie. w zimny dzień spałaszować łyżeczkę myśląc o łące pełnej kwiatów i słońca.
Jestem przed kolejną podróżą na Północ. Pięć godzin oglądania świata przez szybę. Hmmm...
Nowe postanowienie kolejnego półrocza. Bez zbędnych skrupułów.Ciekawe uczucie, że zadbam o komfort jesienny.Dziś babski wieczór, malowanie paznokci, maseczka ....
Bo w Ciechanie miodowym mi do twarzy... ;)))

2011-08-31T13:26:00.000-07:00

Ach... och... ech.... ;))

2011-08-31T12:54:00.000-07:00

Kurcze dopiero środa a energii mi brak. Czas się zresetować.
Muzyka na pełen regulator i tańce dzikich po pokoju.
Wcisnęłam sobie pauzę na kilka tematów.
Zwyczajnie nie mam pomysłu co z nimi zrobić a nie chcę pochopnie decydować.
Ach... muzyką się zachwycam, smaki suszonych pomidorów odkrywam.
Kurki poczekają na mroźne dni w lodówce. Chciałabym tak zamrozić sobie kilka ciepłych chwil na ciemne dni...
Och...Zatęskniło mi się do moich ulubionych kobiet.W tym roku nie miałam możliwości wszystkich spotkać. Oby wyszło im tylko na zdrowie czy to moja pomoc, czy samotny odpoczynek a może kupno mieszkania? Niech dzieci rosną, matki się śmieją a ojcowie zdrowieją...
Ech.... Jak by tu z tym samym zachwytem w oczach wejść w jesienną porę?
Hmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm.... Ciekawe to lato było. Bardzo energetyczne, wyzwalające i świeże...

Niech żyje sobota ! ;)

2011-08-20T09:02:00.001-07:00

Ach jak ja kocham sobotę... :)
Zawsze mogę się wyspać, chyba że ktoś mnie wcześniej obudzi niespodziewanym telefonem.
Wymykam się potem na targ, powoli kupuję pomidory. Często torba zakupów jest bardzo ciężka.Tym razem korzystam z sezonu na brzoskwinie. Dawno nie jadłam ich tyle.
Jednak ulubionym zajęciem sobotnim jest gotowanie kompotu ze śliwek.W ostatniej chwili wrzucam trochę malin.Ciasta upiec nie mogę z braku piekarnika ale na patelni grillowej zagościły ziemniaczki z rozmarynem. Ach jak pomyśle, że mogę zabrać je do pracy i spałaszować bezkarnie zamiast zupy. ;)

Chwilowy zanik pamięci

2011-08-19T11:09:00.001-07:00

Trwało to dłużej niż sądziłam. Jak na razie najdłuższa nieobecność na blogu...
A ponieważ krótko mówiąc za dużo ciemnych chmur było po drodze, nareszcie wyszło słońce.
Zmieniając się jak zawsze, pozostając w dystansie do rzeczywistości, zdarzeń i ludzi spróbuje podzielić się swoją skromną osoba .:)
Wakacje w tym roku były nadmorskie. Plany które były przekształciły się w spontan rodzinny.
Weselne harce leczyłam tydzień.Nowe wyzwania, nowe spojrzenie...luzik... ;)))))))

Jeszcze żyję...

2010-11-28T12:52:00.000-08:00

Niespodzianka ;D

No niestety żyję ;). Trudno było ale powoli wracam do życia.Straciłam jakoś zapał do pisania i nieliczni czytelnicy pewnie nie mieli radości z czytania o upadkach...
Zainteresowani wiedzą, że to właśnie o nich chodzi..
Tak szydercy wiem, że czytacie...
A za oknem piękny pierwszy prawdziwy śnieg ;).Rok temu zrobiłam sesję zdjęciową masom białego puchu. Tym razem podeptałam okolice parku wokół Królikarni. Z kolei w Parku Morskie Oko odwiedziłam Pałac Ślubów...
Idzie zima..Czuć w powietrzu...
Plac Grzybowski tańczy światełkami. Niedługo Mikołajki.
Uśmiecham się bo widzę jak przyjaciele idą do przodu i dzielą się ze mną swoją codziennością. Ten rok był bardzo trudny dla nas wszystkich. Zatem wierzę, że do jego końca pożegnamy wszystkie wampiry, strzygi i upiory.
A 2011 będzie znów fascynującą podróżą przez świat czego sobie i Państwu życzę ;)

Herbaciana róża....

2010-09-09T02:35:00.001-07:00

Jesień czuć w powietrzu, które rześko zapowiada chłodniejsze noce.

Ostatni Festiwal Kultury żydowskiej obfitował w przyjemne zapachy szarlotki.
Na koncercie finałowym zaśpiewali znakomici soliści i owacji po "Skrzypku na dachu" nie zabrakło...
Takie oto dzieją się cuda w okolicach mojego mieszkania.
Temperatura nie zachęca do wieczornego spaceru a poranne 10 stopni kazało mi dziś spojrzeć innym okiem na zawartość szafy.
Cynamon, pieczone jabłka, ciepła herbata- do jesieni przygotowania czas zacząć..
W witrynie sklepowej zobaczyłam butelkowa zieleń , powstanie zatem szalik.
Inni maja jeszcze szanse na urlop w ciepłych krajach, mnie zostały dwa dni urlopu. Skromniutko......
No cóż.... Zakopuje się w takim razie pod kocem, czytam ostatnie kryminały i jak powróci Babie lato znów wybiorę się do parku.
Mam nadzieję tym razem na kolorowe liście.

Deszcze i Upały...

2010-08-26T13:51:00.000-07:00

Jak wiadomo człowiek naturę wygodnicką ma. Jak nie ma słońca to narzeka, jak nie pada to za gorąco

Nigdy nie dogodzisz ;)

Zadziwiający stan błogiej ulotnej szczęśliwej aury unosi się ostatnio wokół mnie. Coś dodaje mi radości. Może to albo tamto, nie zastanawiam się nad tym już. Najważniejsze, że jest. Czy świeci słońce, czy pada deszcz uśmiecham się do siebie z zaufaniem.
Niebywałe uczucie. Zawsze zastanawiam się jak to możliwe i dlaczego wcześniej miewałam w sobie czarne chmury?
W sierpniu dużo się działo.
Porządki w duchu, nowe wyprawy w nieznane obszary...
Zdarzył się też jeden dzień urlopu dzięki któremu wypoczęłam w domu rodzinnym.
Ale zaraz zaraz...Miało być o czymś innym .
O krojeniu cebuli. Jak dowiedziałam się ze Shreka ogry noszą warstwy jak cebula. Krojenie cebuli grozi łzami. Stojąc nad deską , wrzucając do sałatki piórka tego warzywa ronię łzy i jest mi lżej. Płaczę sobie bezkarnie, bez smutku czy żalu.
Ot tak dla zdrowia. I choć gdaczę, że płaczę to jednak bez cebuli jak bez soli. Każda prawie potrawa potrzebuje odrobiny na dosmaczenie...
Zabawne te refleksje nad miską sałatki.;)
Zauważyłam, że siekanie bardzo uspokaja. Prawie jak prasowanie ...;P
Ależ się porobiło...

Lipiec

2010-07-24T14:24:00.001-07:00

A w lipcu lipa...

Kwitnie sobie choć trudno poczuć jej zapach przez te upały.
Hmmmmmmmm.... W autobusach powinny być czujniki potu, żeby nie wpuszczano osób ze zbyt dużym natężeniem nieprzyjemnego zapachu.
Taki postulat zdobyłby na pewno duże poparcie. Szkoda , ze jeszcze takich czujników nie ma w Polsce..;/
Czereśni moc, jagódki też w cenie, malinki jeszcze smaczniejsze..
Latem nie mogę się oprzeć temu wachlarzowi smaków i kolorów.
Zresztą borówki są takie zdrowe i pyszne.
A skoro o jedzeniu mowa to jeśli ktoś lubi melona, polecam jako dodatek do sałatki z pomidorem i cebulką do mięsa.

Mniam.

Na ulicach tyle remontów że strach wychodzić. Codziennie od 6 rano zaczyna się buczenie i hałasy .
W sobotę to najbardziej bolesne.
Do remontu Palcu Grzybowskiego dołączył jeszcze plan połączenia mojej małej uliczki z główną arterią i robotnicy skuwają kostkę.
Boskie odgłosy umilają codzienność, oby efekt był wart tych męczarni.

Ostatni czas

2010-07-22T01:57:00.001-07:00

Tak rozumiem, że przerwa była bardzo długa i wymowna. Za co szanowną publiczność przepraszam. Okazało się bowiem , iż cała rzesza czytelników, których istnienia nie byłam świadoma czeka z utęsknieniem na nowe wpisy.

Przyszło lato więc upał przytulił mnie bardzo mocno. Winna jestem słów kilka co się działo w ostatnim czasie.

Nie działo się dużo choć zmiany powstały po raz kolejny.

Świadomość istnienia odcisnęła piętno na psychice.

W czerwcu zakamuflowałam moje imieniny, nikomu nie przypomniałam o nich, nie było transparentów na stronie...Kompletna cisza.

Nawet byłam bardziej cicha niż zwykle żeby nikt nie spojrzał przypadkiem w kalendarz.

Tak 21 czerwca po raz pierwszy nie był hucznie obchodzony, choć zdarzyły się ognie sztuczne na bulwarze.

Stan taki ,niestety mimo wakacji, wywołał pogrzeb w rodzinie.

Każda strata jest trudna. Zazwyczaj dobiega nas wiadomość w biegu tygodnia jedziemy w rodzinne strony i odbywamy uroczystości.

Tym razem było inaczej. Spędziłam tydzień w domu rodzinnym odpoczywając na urlopie. A kiedy wróciłam do Warszawy ta wiadomość uderzyła we mnie z podwójną mocą.

Życie płynie jednak dalej. Spotkałam dawno niewidziane ciotki, mogłam poczuć siłę rodziny.

W takich sytuacjach znowu zadałam sobie kilka pytań, kim jestem , czego chcę i co jest tak naprawdę ważne.

Następne dni już nie będą takie same. Dom zmieni swoje oblicze nie do poznania.

Dusze ulotnią się i ożyją tylko w pamięci. To dziwne uczucie , że Był i już Go nie ma.

Mam w pamięci nasz ostatni wspólny czas. Nie zdążyłam porozmawiać, byłam opiekunką.

Tak bywa...

Nie wiem czy można było lepiej, ale na pewno było prawdziwie i szczerze.

Przerwa...

2010-05-18T14:24:00.000-07:00

Ostatnio dużo się działo: impreza firmowa, wyjazdy, wesele...
Taka urocza wiosna w aktywności.
Dlatego zamiast pisać angażowałam się w życie. Te realne.Przez chwile zapomniałam, ze spędzam czas nie zawsze szczęśliwa.Udając uśmiech.Weszła jednak energia i obudziłam się. Powąchałam ulubiony bez. Obejrzałam w lustrze dziewczynę na zakupach. to byłam ja w czasie wolnym, na luzie, bez zaciskania ust. Nareszcie zwolniłam oczekiwania i poszłam na spacer.
Chciałam zaczekać aż na nowo poczuje kobietę i będę gotowa, żeby dzielić tym, co mam w środku. Czekanie nie jest złe, pozwala mi zrozumieć, zadać sobie pytania, po co pisze, dla kogo.
Obcięłam włosy. Zmiana podziała oczyszczająco. Piegi są znów na nosie czyli mimo deszczu czuje bluesa.No i o dziwo częściej śmieję się bez powodu .:)
Dlatego moge z lekką nieśmiałością pogratulować sobie wiosennego przebudzenia.

2010-04-24T09:25:00.000-07:00

Kate Melua "The Flood"

Zranieni ludzie zaczynają być z odzysku
I mam nadzieję, że czasem będę wyrzucona ze ścieżek
To, co myślałam, było moją drogą do domu
Nie znałam tego miejsca
Nie, nie jestem wystraszona zmianą
Pewność, nic nie jest pewne
To, co do nas należy staje się naszym więzieniem
Mój dobytek powróci
Tam, skąd pochodzi

Ref. : Wina
Nikt nie jest winny
Naturalnie, tak jak spada deszcz
Oto powódź znów nadchodzi

Zobacz skałę, której się trzymałeś
Czy to cię ochroni?
Kiedy ziemia zaczyna się rozpadać?
Czemu czujesz, że musisz się czegoś trzymać?
Wyobraź sobie, że to puszczasz

Ref. : Wina
Nikt nie jest winny
Naturalnie, tak jak spada deszcz
Oto powódź znów nadchodzi

(Zrzuć ciężar, który cię przytłacza)
Nie ufaj swoim oczom
Tak łatwo im uwierzyć
Wiedz w swoim sercu
Że możesz opuścić więzienie

(Światło, sposoby jak staje się wolnym ze zmierzchu)
Nie ufaj swojemu umysłowi
On nie zawsze słucha
Włącz światła
I poczuj starożytny rytm

Nie ufaj swoim oczom
Tak łatwo im uwierzyć (Nikt nie jest winny)
Wiedz w swoim sercu (Naturalnie, tak jak spada deszcz)
Że możesz opuścić więzienie (Znów nadchodzi powódź)

Ref. : Wina
Nikt nie jest winny
Naturalnie, tak jak spada deszcz
Oto powódź znów nadchodzi

Kolory....

2010-04-20T14:24:00.000-07:00

Wybrałam się po raz pierwszy do Ogrodu Botanicznego. Zupełnie nie wiem dlaczego do tej pory omijałam furtkę wśród bluszczu. Przy wejściu krowa pomalowana w biedronkę- pozostałość po akcji w Warszawie. Mimo wczesnej pory zakwitły już hiacynty i pachniały obłędnie.Odkryłam też w alejce róż ciekawe nazwy gatunków np .Louie de Fines czy Karen Blixen. Na pewno wybiorę się ponownie, żeby zobaczyć jak wyglądają w pełnej krasie. ;)
To "tylko" kwiaty a dały mi tyle radości, naładowałam baterie słońcem i kolorami.
Przy wyjściu stał namiocik z goframi. Nie mogłam się oprzeć bitej śmietanie z wiśniami. Wróciły smaki z dzieciństwa bo naprzeciwko mojej szkoły był sklepik z goframi, codziennie po szkole zaglądałam tam z koleżankami .;)
Z kolei niedziela należała do Łazienek. Przez chwile obawiałam się, że te tłumy mnie zamęczą. A jednak wybierając mniej uczęszczane dróżki było bardzo przyjemnie...
Niezwykłym widokiem był ogromny karp, który kilka razy wyskoczył z wody. Wyglądał, jakby tańczył na ogonie. Dał niezły popis przed spacerowiczami. Wokół Pałacu na wodzie spacerowały pawie a wiewiórki zaczepiały ludzi w poszukiwaniu orzechów. To wszystko sprawiło, że poddałam się ciepłym promieniom słońca, odpoczęłam aktywnie i podarowałam sobie szczyptę optymizmu.
Wspaniale dostać tyle wiosny w weekend ....;)

2010-04-15T12:11:00.000-07:00

Jak z oceanu trafić do serca?

W pogodny dzień maszeruję leśnym traktem.
Coś mi w duszy gra.
To Enya...
Wyobraźnia mocno pracuje i za chwilę tanecznym krokiem wędruję po
chmurach w błękicie
bo słońce zaprasza do spaceru.
Na chwilę zatrzymuję się i siadam na ławce. Wystawiam twarz ku niebu.
Słońce całuje mnie po twarzy... Maluje piegi...
Zapach lasu łagodzi wszelkie ostre krawędzie ....
Czy można to opisać ?
Znalazłam te drgnienia w przeszłości.
Dostrzegłam chwile zachwytu i schowałam je do skrzynki wspomnień.

Kiedy zamykam oczy i rzucam się w wodę przed oczami mam scenę z
"Wielkiego błękitu"....
Pod wodą niebiesko...
Nie ma trosk, jest błogo...
Lecz ocean zmienia rytm fali burzy się ....
Staje się potęgą żywiołu....
Nad nim błyskawice.
Ale dłonią uciszam te harce...
Wspinam się po schodach do szczytu latarni morskiej.
Światło w niej nigdy nie gaśnie.
Zatem gdy otwieram drzwi ciepły strumień
otula mnie całą.
Zasiadam przed płomieniem by się ogrzać.
Serce bije radośnie, pulsuje łagodnie...

Otwieram oczy...
Jakie to życie jest ciekawe....
Jakie cuda pozwala zobaczyć...

Stare i nowe...

2010-04-07T13:52:00.001-07:00

I dalej będzie o kobietach ;)
Wszak temat to bardzo wdzięczny.
Kobieta potrafi się zmieniać.
Jak kameleon dostosuje się do koloru ścian lub
wręcz przeciwnie stanie się kolorowym kontrastem dla otoczenia.
Połączy wszystkie pozornie nie pasujące elementy układanki, wbrew logice i stworzy zachwycającą mieszankę.
Kobiece oko ma w sobie tyle zaklętych mechanizmów.Każde spojrzenie na drugiego człowieka oddaje emocje.
A ponieważ kobieta cała utkana jest z emocji twarz zamiera w lekkim grymasie a oko nadaje treści.
Zmiana soczewki w oku procentuje innym sposobem widzenia.
Jak w aparacie fotograficznym nakłada się filtr to obraz zyskuje nowe odcienie.
Czasem można miło podkoloryzować rzeczywistość.
Jednak gdy w życiu zapomni się o takim filtrze zaczynają się dziać dziwne rzeczy.
Zatęskniłam za dawnym pisaniem, gdyż nie ukrywam, ten blog powstał już z innym zamysłem.
Miałam się nie otwierać, nie pisać o sobie , zająć się rzeczami wzniosłymi..
Lecz jak tu nie pisać o codzienności?
W tym jestem prawdziwa...
Chyba to się najbardziej liczy...
Długo zastanawiałam się jak połączyć nowe spojrzenie i jednocześnie zachować szczerość wobec dnia powszedniego...
Nie wiem... po prostu...
Zobaczymy jak będzie...Zacznę pisać i co się wydarzy nie wiadomo..
Sama jestem bardzo ciekawa co z tego wyniknie..

ps. Już po raz trzeci w ostatnich dniach spotkałam psa z ilustracji posta o wilkołaku...
Zabawny znak ;)

Spódnicowo...

2010-03-31T13:34:00.000-07:00

Przejście z zimowej odzieży w wiosenne fatałaszki było tak przyjemne,
że na chwilę zapomniałam o pisaniu.
Przypomniałam sobie o kobiecej naturze....
Różne wyjścia czekoladowe i nie tylko zawróciły mi w głowie bardzo skutecznie.
Zajęłam się życiem.
Oddechem i smakowaniem.
Dlatego wybaczcie moi Mili nieregularność w pisaniu.
Wiatr owiał mi twarz, słońce namalowało pierwsze piegi.
Na ulicy coraz więcej pań w spódnicach. ;)
To nieomylny znak - nadeszła wiosna.
Panowie zacierają ręce. Koty się marcują.
Za chwilę Wielkanoc.

Wilkołak

2010-03-18T04:07:00.000-07:00

Kiedy zapadną ciemności i wszyscy udadzą się na zasłużony odpoczynek czas na demony.
Niepostrzeżenie wychodzą na świat.
Budzą się do życia jako ciemna strona naszej duszy.
Nieważne kim Jesteś człowieku.
Posiadasz kręte zaułki wściekłości, tłamszonej złości , czy ukryte pragnienia.
I nawet nie spodziewasz się jak one wypełzną pewnego dnia o pełni Księżyca i zaczniesz zabijać jadem.
Takie refleksje naszły mnie po obejrzeniu "Wilkołaka".
Historia jest banalna. Marnotrawny syn wraca do posiadłości ojca, gdy jego brat zostaje zamordowany w dziwnych okolicznościach.
Próbując odkryć sprawcę musi uporać się z kolei ze wspomnieniami o samobójstwie matki.Zmaga się ze swoją nową chorobą- "wilkołactwem".I tu kolejne skojarzenie z prawdziwym"ja", które dojrzewa i domaga się swoich racji.
Film pokazuje bardziej "ludzkie " dylematy bestii i nawet zakończenie jest usprawiedliwieniem dla zabijania...
Na film wybrałam się z przypadku, miałam chęć do kina i godzina odpowiednia, więc czemu nie..
Podskoczyłam kilka razy i nawet się przestraszyłam..
Co jest dużym plusem ..
Niełatwo mnie zaskoczyć...
A tym razem bardziej mnie zdziwił udział Sir Hopkinsa.
Na szczęście film zachowuje pewien poziom mimo, ze nie jest powalający na kolana, to zrobiony przyzwoicie.
Warto zobaczyć...
I mała perełka. W roli starej Cyganki Geraldine Chaplin. ;)

Gdzie szukać dobrej latarni?

2010-03-12T12:36:00.000-08:00

Niezłe pytanie..
To jak pytać mędrców o drogowskaz w życiu.
Jak żyć? W którą stronę podążać?Tajemnica życia.
Dla mnie to nieustanna podróż.
w sumie zawsze ogranicza nas do wyborów między prawą a lewą stroną.
I wybrałem tę mniej uczęszczaną....wers cytowany w "Stowarzyszeniu umarłych poetów."Wisiał kiedyś w moim pokoju...
czy coś się zmieniło od tego czasu?
Nadal wybieram ścieżki wilka...
Jeśli o to chodzi.w pewnym sensie pozostaję wierna sobie.
Niestety jestem również ograniczona schematem własnych zachowań i lęków.
Zatem należy iść między ludzi, zapytać o zdanie?
Co ludzie mądrego mogą mi powiedzieć...
Przecież sami nie są zadowoleni z własnych zachowań.

Szyfrem...

2010-03-04T15:25:00.000-08:00

Od zawsze fascynowały mnie kryminały,
rozwikłanie zagadki i dotarcie do mordercy albo gangstera.
Kiedy odkryłam poradnik harcerski i zawarte w nim szyfry
byłam w siódmym niebie.
Wymyślałam wiadomości i wysyłałam w świat.
Nie sądziłam, że tak mi już zostanie. ;)
Wciąż szukam ukrytego sensu w wypowiedzi,
zaklętego szczęścia w chmurach, wyrazu dobrej woli w twarzach napotkanych ludzi.
Najciekawszym obiektem badawczym są mimo wszystko nadal poziomy energii , szczególnie w relacjach i zachowaniach.
W pewnym momencie sięgnęłam po "Filozofię dramatu" ks. Tischnera.
Wydawało mi się, że nie zrozumiem.
Zabraknie mi cierpliwości na zawiłości tematu.
Ależ skąd....
Czytanie stało się ogromną przyjemnością.
Nareszcie zrozumiałam czym jest empatia.
Tajemniczym szyfrem międzyludzkim.
...
Stanął przede mną człowiek i zadał mi pytanie. Nie wiem, skąd przyszedł, i nie wiem, dokąd zmierza. Teraz oczekuje odpowiedzi. Pytając pragnie najwidoczniej uczynić mnie uczestnikiem jakiejś swojej sprawy. Jakiej? Tego nie wiem. Wiem jedynie tyle, ile zawiera się w pytaniu. Powstaje chwila pełna napięcia. Czy odpowiem pytającemu?

Co mogę zrobić? Mogę odpowiedzieć lub nie odpowiedzieć, mogę odpowiedzieć bez sensu, wymijająco, fałszywie. Pewne jest to, że odpowiedzieć nie muszę - mogę zamienić się w głaz, który nie słyszy. Nie znajduję poza sobą żadnej takiej siły, która by mogła wymusić na mnie odpowiedź.
Między chwilą pytania a chwilą odpowiedzi upływa jakiś czas. W czasie tym narasta napięcie. Co się stanie?
Ja-zapytany wiem dzięki pytaniu, które do mnie doszło, że inny człowiek jest przy mnie obecny, ale wiem również, że i ja jestem przy nim.
Odpowiadając na pytanie, zaczynam być - staję się odpowiedzialny.

Czerwona torebka

2010-02-28T10:26:00.000-08:00

Wybrałam się na spacer.
Tak to nie lada wydarzenie.
Słońce takie, że chyba nowy duch wstąpił...
Zamiast uroczych kartek w Empiku kupiłam czerwoną torebkę.
Cudownie móc zdjąć ciężkie buty i pomaszerować ulubionymi trasami.
Ulica Próżna wygląda inaczej w świetle dziennym.
Niby trasa spaceru była bardzo podobna do tej w śniegu
ale zapuściłam się w okolice Reduty.
Dodałam dwa nowe zdjęcia na końcu w pokazie slajdów ;)))

Odkrywanie na nowo.

2010-02-26T15:30:00.000-08:00

Znam siebie.
Tak mi się wydaje.
Codziennie patrzę w lustro i widzę tę samą twarz.
Z upływem czasu niezauważalnie niby zmienia się fryzura,
kształt oprawek, czy kolor włosów.
trudno dostrzec te małe różnice ale one są.
Dopasowują się tak, jakby istniały od zawsze.

Wygodnie mi nareszcie.
Siadam z kawą na łóżku i mam święty spokój.
Warto obejrzeć się na moment, żeby odczuć rozwój.
Oddychać swobodnie w większym metrażu,
widzieć świat przez duże okna.
Dosłownie i w przenośni.
Tu właśnie chciałam być, kiedy zmieniłam tory życia.
Niby w centrum a jednak na uboczu.
Czy to moje myśli tak mnie poprowadziły,
czy może jestem czarownicą? ;)

I znów patrzę w lustro, tym razem w przelocie..
Dziwię się tej poważnej pani z marsem na czole....
Pamiętam, że stała w ogrodzie przed burzą.
Ciepły wiatr tarmosił sukienkę.
A płatki róż chowała przed zmoknięciem do karafki.

Zupa pomidorowa...

2010-02-24T14:53:00.000-08:00

Czasem życie umyka gdzieś za szybko.
Jadę tramwajem i orientuję się,
że jest już środa a przed chwilą czekałam na piątek.
Dziwne to wszystko...
Jeden tydzień wlecze się niemiłosiernie
a następny pędzi jak błyskawica.
Szybko, szybko, bez tchu coraz prędzej....
I zwalniam pod wieczór.
Ciało już nie ma sił na nic.
Mroczki przed oczami ze zmęczenia. ;)
Najlepsze na troski jest gotowanie boskie .
Zawijam wiec garnki i nad wodą parującą mamroczę zaklęcia słone,
żeby makaron szybciej się gotował.
Kiedy zmiatam pomidorową z talerza wracają siły i optymizm.
Każdy ma swoją zupę ulubioną.Kojarzy ją z kuchnią mamy i dzieciństwem.
Pewnych smaków powtórzyć się nie da,
ale nadal można rozwijać doznania smakowe.
Jako świadoma jednostka zastanawiam się nad przyprawami do dania.
Czasem coś nie pasuje.
Język się buntuje i znowu przez miesiąc nie tknę śledzi.
Za to makrelę jak najbardziej.
Mięso znowu w odstawce.
Wiosna za chwilę.I wracają marzenia o pomidorach.
W każdej postaci..na chlebie, w śmietanie, w vinegrecie,
z twarogiem i sałatą, na fecie i z jajecznicą.
Och....
Lecz najbardziej marzy mi sie że zobaczyć kiedyś na żywo pewną bitwę.

"W Buñol, małej miejscowości obok Walencji, co roku, w ostatnią środę sierpnia, odbywa się La Tomatina - wielka bitwa na pomidory. Jest to zakończenie trwającej tydzień fiesty. W nocy, przed walką, zostają przygotowane ciężarówki z pomidorami, które około 11-tej następnego dnia, zajeżdżają na główny plac miasteczka. Mistrzowie ceremonii zaczynają dwugodzinną, „krwawą” bitwę. Po walce można wykąpać się w rzece, a następnie pójść zjeść słynną paellę, popijając wyśmienitym lokalnym winem."

Bo skąpać się w pomidorach to piękne przeżycie ;))))))))

Spacer .....

2010-02-14T10:53:00.000-08:00

Polazła do Parku Saskiego.
Narobiła zdjęć.
Efekty obok.
Śnieg podziała bardzo odświeżająco. ;)))))))))
A dobrymi duchami i miłym towarzystwem były Pierniki.
Oczywiście mentalnie.

Siła serca

2010-02-14T08:29:00.000-08:00

W słabszy dzień lub tydzień psyche tak mocno może zawładnąć myślami, że trudno oddzielić fikcje od emocji.Najpierw pojawia się sytuacja. Pozornie niewinna. W dobry dzień przeszłabym obok i zapomniała. Jednak w takim dniu czyli 13-tego wywołuje wypieki na twarzy i podnosi ciśnienie.Wracam pełna wściekłości. Staram się tłumaczyć, że nie jestem winna. Są rzeczy na które nie mam wpływu i powinnam się z tym pogodzić.
Prawdopodobnie wyglądam jak Kuba rozpruwacz- oczy ogarnięte obłędem i zalane krwią niewinnych kobiet ręce po łokcie.
Zabawne....
To tylko wizja w umyśle.Pojawia się w lustrze i znika.
Energia jest zła więc mogę ją zamienić w dobrą, np. porządkując półki.
Najpierw wywalam wszystko a potem układam w kosteczkę.
Super sprawa to sprzątanie łazienki.
kolorowe buteleczki w równym rządku, lśniące lustro.

Weszłam w ciszę. Posłuchałam bicia serca .
Okazało się, że ono jest silniejsze, niż sądziłam.
Wystarczy zaufać.

Urodzinowa płyta Petera Gabriela

2010-02-13T15:04:00.000-08:00

Zupełnie przypadkiem odkryłam,że Peter Gabriel ma dziś urodziny.
Zajrzałam na Jego stronę.
A tam dobre kilka minut opowiada o nowej płycie.
Premiera w poniedziałek....
Czekam z utęsknieniem....

Wzruszyłam się....