ALAKKADAN

മൂളല്‍ പേടിച്ച കളരി ആശാന്‍

2013-02-12T21:32:00.002-08:00

"മ്ഹൂ.........................മ്ഹു............മ്ഹു"

"ആരാണീ മൂളുന്നത്?"

പലവട്ടം ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടും മൂളുന്നവന്‍ ആരെന്നു കളരി ആശാന് കണ്ടു പിടിക്കാനായില്ല.

രംഗം ഞങ്ങളുടെ പഴയ കാല കളരി കളം ആണ് കേട്ടോ.

കടത്തനാടന്‍ കളരിയുടെ മുറകള്‍ ഒന്നൊഴിയാതെ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കാനായി എങ്ങു നിന്നോ പൊട്ടി മുളച്ച വിധഗ്ദ്ധനെന്നു ഞങ്ങളും നാട്ടുകാരും വിശ്വസിച്ചു പോയ ആ "പഹയന്‍ ഗുരുക്കളേ" ഞെട്ടിച്ച ഈ "ഒടുക്കത്തെ" മൂളല്‍ ആരുടെതാണ്? ഓ ...ആരുടെതാവട്ടെ....എനിക്കുറപ്പാണ് ,അന്ന് ആ മൂളല്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെന്കില്‍ ,കളരി വിധ്യാര്‍ത്ത്തികള്‍ ആയിരുന്ന ഞങ്ങളുടെ 'ഇരിക്കുന്ന കൂര ' പോലും പണയം വെപ്പിച്ചു സകലമാന കാശും കീശയിലാക്കി , ഞങ്ങളുടെ പത്തിരുപതു കുടുംബങ്ങളെ തെരുവ് തെണ്ടികള്‍ ആക്കിയേനെ!

കര്‍ത്താവിനു സ്തോത്രം.............

മൂളിയവന്‍ ജയിക്കട്ടെ..........

എങ്ങു നിന്നോ ഒരു ദിവസം വെയ്കുന്നേരം നീളം കുറഞ്ഞ കറുത്തിരുണ്ട ഒരു വിദ്വാന്‍ മഹരിബ് നമസ്കാരത്തിനു ഞങ്ങളുടെ പള്ളിയിലെത്തി. കയ്യില്‍ ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് സഞ്ചിയില്‍ മുഷിഞ്ഞു നാറിയ ഒരു ജോഡി ഡ്രസ്സ് , കുറച്ചു തുണ്ട് കടലാസുകള്‍, ധന്വന്തരം കുഴമ്പിന്റെ രൂക്ഷ ഗന്ധം വമിക്കുന്ന ഏതാനും കാലി കുപ്പികള്‍ ഇവയായിരുന്നു സഞ്ചിയില്‍ .. ഇങ്ങിനെയുള്ളവരുടെ ഇടത്താവളം മിക്കവാറും പള്ളികള്‍ ആകാറാണ് പതിവു. അതിലുപരി വന്ന നേരം മുതലേ നാട്ടിലെ ചെറുപ്പക്കാരുടെ മേല്‍ ഒരു തുറിച്ചു നോട്ടം ഇല്ലെ എന്ന് നേരത്തെ മുതലേ ഞങ്ങള്‍ പലരും അഭിപ്രയപെടാതില്ല. സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞാല്‍ പള്ളിക്ക് മുന്നിലുള്ള റോഡ് സെയ്ടില്‍കൂട്ടം കൂടി നിന്നു 'സൊറ പറയല്‍' പതിവാക്കിയിരുന്ന ' തണ്ടും തടിയുമുള്ള ' ഞങ്ങളുടെ ടീമിനെ ആര്‍ത്തി പൂണ്ട കഴുകന്‍ കണ്ണുകളോടെ ഇടക്കിടെ നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു.

"എന്താ ഇടക്കിടെ അയാള്‍ നമ്മെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്?" കൂട്ടത്തിലുള്ള ഷുകൂര്‍ ചോദിക്കാതിരുന്നില്ല.

"വല്ല പിരിവും ആയിരിക്കുംലക്‌ഷ്യം" ഇന്നും പിരിവിന്റെ ' പുത്തകം ' താഴെ വച്ചിട്ടില്ലാത്ത സുലൈമാന്‍ വക കമന്റ്. അധികം വൈകാതെ പള്ളിയിലെത്തിയ കാരണവന്മാരെ പാട്ടിലാക്കിയ വിദ്വാന്‍ അന്നത്തെ രാത്രി ഭക്ഷണം ഒപ്പിച്ചെടുത്തു. നല്ല കോഴിക്കറി, കോഴി പൊരിച്ചത്, ചപ്പാത്തി "കുശാല്‍......കഴിച്ചു ഏമ്പക്കം വിട്ടു കിടന്നു. അന്ന് നേരം ഏറെ വൈകുന്നതുവരെ പുള്ളിക്കാരന്‍ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നത് ഇതങ്ങു സ്ഥിരമാക്കാനുള്ള വഴികളെ കുരിച്ചായിരുന്നെന്നു അന്ന് ഞങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. രാത്രി ഉറക്കമൊഴിച്ചിരുന്നു കണ്ടു പിടിച്ച ഒരു ഉഗ്രന്‍ ഐഡിയ നടപ്പിലാക്കാനുള്ള പദ്ധതികള്‍ ആസൂത്രണം ചെയ്തുറച്ച് അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ബാന്ക് വിളിക്കുന്നതിനു മുമ്പായി തന്നെ റെഡി ആയി നിന്നു. എപ്പോഴും സുബഹി നമസ്കാരത്തിന് സ്ഥിരമായി എത്തിയിരുന്ന "ബിര്‍ലാ മുത്തു, സെക്രട്ടറി അയ്മൂടി,കിഴക്കന്‍ ഹമീദ്,തുടങ്ങിയവരെ കണ്ടതും ആശാന്‍ വുള് എടുക്കുന്ന ഹൌളിന്റെ കരയില്‍ തല കീഴപോട്ട് ആക്കി കാലുകള്‍ ചുമരില്‍ അടുപ്പിച്ചു നിന്നു എന്തൊക്കെയോ കൊപ്രകള്‍ കാട്ടി കൊണ്ടിരുന്നു. പാവങ്ങള്‍ ദൂരെ നിന്നു അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി നിന്നു.

"വല്ല മാനസിക പ്രശ്നം ആവുമോ?" ബിര്‍ലാ മുത്തു,

"ഹേ, അല്ലാ, അഭ്യാസി ആണെന്ന് തോന്നുന്നു" കിഴക്കന്‍ ഹമീദ്.

അവര്‍ പരസ്പരം കുശുകുശുക്കുന്നത് തന്ത്ര ശാലിയായ "ഗുരുക്കള്‍ അമ്മെദ്" കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

നമസ്കാര ശേഷം തന്നെ ശ്രധിക്കുന്നെന്നു തോന്നിയ ഗുരുക്കള്‍ ഒന്നു രണ്ടു പേരെ അടുത്ത് വിളിച്ചു പരിചയപ്പെട്ടു.

"ജാക്കി ചാനെ അറിയാമോ?" ഗുരുക്കള്‍,

"ഹേ ഇല്ലല്ലോ, ആരാ അടുത്ത പള്ളിയിലെ കതീബ് ആണോ?

ഇവന്മാര്‍ തന്റെ കൃഷിക്ക പറ്റിയ ഇനമാനെന്നാ മനസ്സാ ചിരിച്ചു ഗുരുക്കള്‍.

പള്ളി കണക്കു കൊണ്ടു അമ്മാനമാടിയ "സെക്രട്ടറി അന്‍വര്‍, സിനിമ എന്തെന്ന് കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത "ബിര്‍ള മുത്തു, മാനം മുട്ടെ വളര്ന്നു നിക്കുന്ന ഏത് കൊല കൊമ്പന്‍ മരങ്ങളെയും അരുത് മുറിച്ചു പീസുകളാക്കി വില പേശുന്ന "കിഴക്കന്‍ ഹമീദ്" ഇവരെല്ലാം ഗുരുക്കള്‍ ഇളക്കി വിട്ട പുളുവില്‍ വീണു കുളിച്ചു നനഞ്ഞു എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ മതിയല്ലോ.അന്തം വിട്ടു നിന്ന ഇവരെ നോക്കി അടുത്ത ചോദ്യം ഗുരുക്കള്‍ വിട്ടു,,,,,

"ജെറ്റ് ലി -യെ നിങ്ങള്‍ അറിയുകയേ ഇല്ലെ?"

ഇല്ല കേട്ടോ, ഇവരും അടുത്ത നാട്ടിലെ ഏതെങ്കിലും വെറ്റില തോട്ടത്തില്‍ പണി എടുക്കുന്നവര്‍ ആയിരിക്കും.അല്ലെ?"

"അല്ല, ഇവരൊക്കെ എന്റെ അടുത്ത് നിന്നും കളരി പഠിച്ച വീരന്മാര്‍"
ഗുരുക്കളുടെ ക്ലൂസ് അടി പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും വച്ചു ഇവരുമാര്‍ പറഞ്ഞു പരത്തി. കേട്ടവര്‍ കേട്ടവര്‍ പുതിയ കളരി ആശാനെ കുറിച്ചായി ചര്ച്ച . ചുരുക്കത്തില്‍, രണ്ടു മൂന്നു ദിവസത്തിനുള്ളില്‍ നല്ലൊരു താവളം ഉറപ്പിച്ച ആശാന്‍ ഉള്ളു നിറയെ സന്തോഷിച്ചു. അടുത്ത ഏതാനും ദിവസങ്ങല്കുള്ളില്‍ ഞങ്ങള്‍ കുറെ പേരെ കിഴക്കന്‍ ഹമീദിനെ പോലുള്ളവര്‍ പറഞ്ഞു ആവേശ ഭരിതരാക്കി. ഞങ്ങളും അഭ്യാസികളകാന്‍ തീരുമാനിച്ചുറച്ചു.ഒരു ദിവസം രാത്രി ഞങ്ങളെ ഒക്കെ തച്ചോളി ചന്തുമാരും, ഒതേനന്മാരും ഒക്കെ ആക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞു കളരി തുടങ്ങി.
"ആദ്യം വായു സാസം" ഗുരുക്കള്‍ എല്ലാവരെയും പതിനഞ്ചു പേരടങ്ങുന്ന ഓരോ ലൈന്‍ ആക്കി മൂന്നു വരികളായി നിര്‍ത്തികൊണ്ട്‌ ഞങ്ങളോടെ പറഞ്ഞു.
"എന്താണപ്പാ ഈ വായു സാസം?" ഞങ്ങള്‍ മുഖാമുഖം നോക്കി.
"വായു ശ്വാസം ആണ് ആശാന്‍ ഉദേശിക്കുന്നത്" മാഷ്‌ ആണ് ആദ്യം അതിന്റെ ഗുട്ടന്‍സ് പറഞ്ഞു തന്നത്. നിന്ന നിപ്പില്‍ നിന്നു കൈ രണ്ടും മേല്പോട്ട് ഉയര്‍ത്തി ശ്വാസം വലിച്ചു പിടിക്കുക, എന്നിട്ട് ക്രമേണ കൈ താഴ്തുന്നതിനു സമമായി ശ്വാസം വിടുക. രണ്ടു മൂന്നു വട്ടം വലിച്ചപ്പോഴേക്കും " സ്ഫടികം മമ്മദ്" ശ്വാസം കിട്ടാതെ പിടച്ചു പോയതും വെപ്രാളത്തിനിടയില്‍ മുണ്ട് അഴിഞ്ഞു താഴെ പോയത് എല്ലാവരെയും ചിരിപ്പിച്ചു. അവിടം മുതല്‍ ആശാന്‍ പുതിയ നിബന്ധന വച്ചു,നാളെ മുതല്‍ എല്ലാവരും കളരി ഡ്രസ്സ് തന്നെ ധരിച്ചു വരണം.കഴിയുന്നവരൊക്കെ അവിടുന്നും ഇവിടുന്നും ഡ്രസ്സ് സംഘടിപ്പിച്ചു. എന്നാല്‍ സ്ഫടികം മമ്മദ് "വള്ളി നിക്കര്‍ "ഇട്ടു വന്നതോട് കൂടി രംഗം കൂടുതല്‍ ഹാസ്യാത്മകമായി. വള്ളി നിക്കര്‍ നോക്കി ഷുകൂര്‍ മൂളിയാല്‍ സ്ഫടികം മമ്മദ് പൊട്ടിച്ചിരിക്കും, ആശാന്‍ പുളിച്ച തെറി പറയും. ഏകദേശം മധ്യത്തിലായി നിന്നിരുന്ന ഷുകൂര്‍ മൂളുന്നത് എല്ലാര്ക്കും കേള്‍കാം , പക്ഷെ ആരാണത് ചെയുന്നത് എന്ന് ഞങ്ങള്‍ ഒന്നു രണ്ടു പേര്‍ക്ക് മാത്രമെ അറിയുമായിരുന്നുള്ളൂ . ദിവസങ്ങള്‍ കടന്നു പോയ്കൊണ്ടിരുന്നു....
"ഇടതു ചവിട്ടി, വലത്ത് ചവിട്ടി, ഇടതു കാല്‍ പൊക്കി ആഞ്ഞു ചവിട്ടി ........"എന്ന് ആശാന്‍ പറഞ്ഞതും എല്ലാവരും കാല്‍ പരമാവതി പൊക്കി ചവിട്ടു തുടങ്ങിയതെ ഉള്ളു,
"പ്ധിം" സ്ഫടികം മമ്മദ് ദെ നിലത്തു വീണു കിടക്കുന്നു. ഉടനെ തുടങ്ങി "മഹൂ..... മൂളല്‍, കൂട്ടച്ചിരി.ആശാന് വാശി ആയി .ആരാ ഈ വികൃതി ഒപ്പിക്കുന്നത്? കണ്ടു പിടിച്ചിട്ടു തന്നെ ബാക്കി.അദ്ദേഹം ഉറച്ചു. ഓരോ ദിവസം കഴിയുന്തോറും ചെലവ് കൂടി വന്നു. മുച്ചാന്‍ വടിയെന്നും, അരച്ച്ചാന്‍ വടിയെന്നും പറഞ്ഞു വിവിധ ആകൃതിയില്‍ വടി വെട്ടിച്ച് കൊണ്ടു വന്നു ആശാന്‍ "കൈ മടക്കു" വാങ്ങി കീശ വീര്‍പ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.അതിനിടയില്‍ മൂളല്‍ കണ്ടു പിടിക്കാനുള്ള ശ്രമവും തുടരന് കൊണ്ടിരുന്നു. അങ്ങിനെ ഒരു ദിവസം ആശാന്‍ ഒരു പ്രഖ്യാപനം നടത്തി, നാളെ "കത്തി" പ്രയോഗം തുടങ്ങും."കൈ മടക്കു" ഇരുനൂറില്‍ കുറയരുത്‌. വീട്ടില്‍ ചെന്നു ഉമ്മയോട് കരഞ്ഞു പറഞ്ഞു ,കത്തി എടുക്കുന്ന ദിവസമാ,നാളെ ഇരുനൂറു ഉപ്പയോട്‌ വാങ്ങി തരണം". അപേക്ഷയുമായി ഉമ്മ ഉപ്പയെ സമീപിച്ചു"എവിടെ ആ മുടിക്കനായി പിറന്ന ഹമുക്ക്......എന്താ ഇവിടെ യുദ്ധം വരുന്നുണ്ടോ അവന്‍ കളരി പഠിക്കാന്‍? ഒടുക്കം എന്റെ നെഞ്ഞത്ത് തന്നെ ചവിട്ടനായിരിക്കും അവന്റെ ഒടുക്കത്തെ ഒരി കളരി" ഇരുനൂറു തരാനുള്ള ഉപ്പയുടെ ദേഷ്യം വാക്കുകളില്‍ തീരുമെന്ന് നന്നായി അറിയുന്ന ഞാന്‍ സുന്ദര സ്വപ്നവും കണ്ടു കിടന്നുറങ്ങി. ഉറക്കത്തില്‍ കളരി മോഡല്‍ ചവിട്ടു കൊണ്ടു അടുത്തുണ്ടായിരുന്ന പുതിയ കസേര മറിഞ്ഞു വീണു പൊട്ടി. പാതിരാത്രി ഉപ്പ എഴുന്നെടു വന്നപ്പോള്‍ കണ്ട കാഴ്ച കളരിയുടെ "ഇഫക്ട്" മൂലം തകര്ന്നു തരിപ്പണമായ പുതിയ കസേരയുടെ കാലുകളാണ്. ദേഷ്യം തോന്നിയെന്കിലും മകന്റെ കടത്തനാടന്‍ കളരി മുറ കൊള്ളാമെന്ന് മനസ്സാ സന്തോഷിച്ചു.....അടുത്ത ദിവസം ഇരുനൂറു കിട്ടാന്‍ ഇടയാവുകയും ചെയ്തു. അന്നേ ദിവസം ആവേശത്തോടെ കളരി ശാലയില്‍ എത്തിയ ഞങ്ങള്‍ അവിടെ മേശപ്പുറത്ത് ഇരിക്കുന്ന തുരുമ്പു പിടിച്ച ,അറവുകാരന്‍ ഹാഷിമിക്ക വലിച്ചെറിഞ്ഞ ആ കത്തി കണ്ടു തരിച്ചു നിന്നു. ചെന്ന ഉടനെ പതിവു പരിപാടി
'മധുര ജീരകം തൊട്ടു നക്കല്‍"
എല്ലാവരും നാവ് നീട്ടൂ" ഞങ്ങള്‍ നിട്ടിയ നാവിന്‍ തുമ്പത്ത് ഓരോ മധുരം ചേര്‍ത്ത ജീരകമണി അദ്ദേഹം തന്നെ വച്ചു തരും. അത്തരത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍ ആക്രയോടെ നീട്ടിയ സ്ഫടികം മമ്മദിന്റെ നീളമേറിയ നാക്ക് തൊട്ടു മുമ്പില്‍ നിക്കുന്ന "ലോലന്‍ അബ്ദുള്ളയുടെ " ചെവിയും നക്കിത്തുടച്ച് മുന്നോട്ടു പോയപ്പോള്‍ പിറകില്‍ നിന്നും വന്നു,,,,,,മഹൂ......മഹൂ...... ആ മൂളല്‍. ആശാന് മനസ്സിലായി,അത് ഒന്നുകില്‍ മാഷ് (അന്ന് മാഷല്ല), അല്ലെങ്കില്‍ ഷുകൂര്‍.
ആദ്യം ഷുകൂര്‍ തന്നെ ആവട്ടെ കത്തി വന്ദനം" ഗുരു കല്പിച്ചു. ഷുകൂര്‍ കൈ മടക്കി (നാട്ടിലെ അറിയപ്പെടുന്ന ഹാജിയാരുടെ മകനല്ലേ,കൂടുതല്‍ തടയും എന്ന് കരുതിയിട്ടുണ്ടാവും! ) മേശപ്പുറത്ത് വച്ച കത്തി എടുത്തു ചുംബിച്ചതിന് ശേഷം അവിടെ തന്നെ വെക്കുക,ഇതാണ് ഈ ഒടുക്കത്തെ "കത്തി വന്ദനം" തുരുമ്പിച്ച കത്തി ചുംബിച്ച ഷുകൂര്‍ ഓക്കാനം വന്നെന്കിലും കടിച്ചു പ്പിടിച്ചു ചുംബിച്ചു പിന്‍വാങ്ങി. തിരികെ യഥാ സ്ഥാനത്തേക്ക് പോകുമ്പോള്‍ "മഹൂ ........................മഹൂ................മഹൂ............"അതെ മൂളല്‍! ആശാന്‍ മനസ്സിലാക്കി ഇ മൂളല്‍ ഷുകൂര്‍ അല്ലാതെ മറ്റാരും അല്ല.
"നിക്കബിടെ, ഇജ്ജ്‌ ഞമ്മളെ കുരങ്ങു കളിപ്പിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട കാലം കുറെ ആയി, എന്താ നിന്റെ സൂക്കേട്?
"സ്ഥിരം ഇല്ലല്ലോ ഉസ്താടെ,ഇടക്കിടെ വന്നു പോകുന്നതാ" ഷുകൂര്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു തുറിച്ചു നോക്കി നിന്നു.അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ഗുരുക്കള്‍ മാഷേ കണ്ടപ്പോള്‍,
മാഷേ എന്താ നമ്മുടെ ഷുകൂര്‍ എപ്പോഴും ഇങ്ങിനെ മൂളുന്നത്?

"അയ്യോ ഉസ്താടെ,ഇന്നലെ തന്നെ ഞാന്‍ പറയണം എന്ന് വിചാരിച്ചതാ, അവന്റെ മുമ്പില്‍ വച്ചു പറയാന്‍ കഴിയില്ലല്ലോ?"അതാ ഇന്നലെ പറയാതിരുന്നത്.മാഷ് സഗൌരവം ഗുരുക്കളുടെ മുഖത്തേക്ക് ശ്രദ്ധിച്ചു കൊണ്ടു തുടര്‍ന്ന്. ഉസ്താദ് അവനോടു അടുക്കുമ്പോള്‍ ശ്രദ്ധിക്കണം....

"എന്താ അവന് വല്ല പ്രശ്നവും ഉണ്ടോ?" ഗുരുക്കളുടെ മുഖം മഞ്ഞളിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു."അവന്‍ അറിഞ്ഞു കൊണ്ടു മൂളുന്നത് അല്ല ഉസ്താടെ,അതൊരു തരം ""ഞരമ്പ്‌ രോഗം"' കൊണ്ടാണ്. ചിലപ്പോള്‍ അക്രമ വാസന കാണിക്കാറുണ്ട് എന്ന് മാത്രമല്ല,ആയുധങ്ങള്‍ കയ്യില്‍ കിട്ടിയാല്‍ സ്വന്തം തന്തയെ പോലും അവന്‍ വെട്ടാന്‍ ശ്രമിക്കും""നാളെ മുതല്‍ കത്തി പയറ്റ് തുടങ്ങുന്നത് അറിഞ്ഞത് കൊണ്ടു തന്നെയാണ് മാഷ് അങ്ങിനെ വച്ചു പൊട്ടിച്ചത്. ' ഉസ്താദും ശ്രദ്ധിക്കണം."അതും പറഞ്ഞു മാഷ്‌ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.

അടുത്ത ദിവസം കത്തി പയറ്റ് പഠിക്കാന്‍ എത്തിയ ഞങ്ങള്‍ക്ക് നിരാശ ആയിരുന്നു ഫലം. ഉസ്താത് രാവിലെ തന്നെ എഴുന്നേറ്റു സ്ഥലം വിട്ടുവത്രേ! തലേ ദിവസം ഞങ്ങളുടെ ഇരുനൂറു വീതം കിട്ടിയ വലിയ സംഖ്യ എണ്ണി എടുത്തു ഷുകൂര്‍ എന്ന പഹയന്റെ സമനില തെറ്റിയ പൊരിഞ്ഞ അടി പേടിച്ചു സ്ഥലം വിട്ട ആ മഹാന്റെ " നാളുകള്‍ക്കു ശേഷം മറൊരു സ്ഥലത്ത് കളരി തുടങ്ങി പെണ്ണ് കെട്ടി സുഗമായി കഴിയുന്നുന്ടെന്നരിയന്‍ കഴിഞ്ഞെന്കിലും സാധാ അടി പോലും പഠിക്കാന്‍ ആവാതെ പൈസ നഷ്ടപെട ഞങ്ങള്‍ അങ്ങോടു പോകാന്‍ തുനിഞ്ഞില്ല.....എന്തിന് വെറുതെ കണ്ടവരുടെ മെട്ടം വാങ്ങി തല കേടാക്കണം?

വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞും ഇന്നും സുന്ദരനും സുമുഘനും ആരോഗ്യവാനും ആയി കഴിയുന്ന ഷുകൂര്‍ എന്ന ചെറുപ്പക്കാരനെ "ഞരമ്പ്‌ രോഗി" ആക്കിയ സുഹൃത്തിന്റെ കുസൃതി ഓര്ത്തു ചിരിക്കാറുണ്ട്.

കടപ്പാട്:
ഒന്നു: എര്യം സ്കൂളില്‍ കരാട്ടെ ക്ലാസ്സില്‍ വരാന്‍ , ഉപ്പ ഉണക്കി വെച്ച റബ്ബര്‍ ഷീറ്റ് അടിച്ച് മാറ്റി "കരാട്ടെ ഡ്രസ്സ്" വാങ്ങി ഇട്ടു വന്നു എന്റെ മുന്നില്‍ ഷൈന്‍ ചെയ്ത "മാക്കി ബഷീറിനു".

രണ്ടു: ഊരടിയില്‍ വേലി കെട്ടിയ പൊടി നിറഞ്ഞ കളത്തില്‍ ,എന്നെ മലക്കം മറിയാന്‍ പഠിപ്പിച്ചതിനു ,"നിനക്കു അഹ: മഹാ: മിഹ:" കൂടുതലാണെന്ന് പറഞ്ഞു ചീത്ത കേട്ട റഹിമിന്.........

ബ്ലോഗ്ഗര്‍ സീ ,ടീ,പീ ..ആലക്കാട്

അബ്ദുള്ളയും കൊമ്പ് കുത്തും (വ്യാജ ഡോക്റ്റര്‍ )

2013-02-12T21:31:00.000-08:00

നാളുകള്‍ക്കു ശേഷം അയാള്‍ വീണ്ടും കടയിലേക്ക്കയറി വന്നു.
കഴുത്തില്‍ വലിച്ചു മുറുക്കികെട്ടിയ ടൈ ഇല്ല, കയ്യില്‍ ആ നീല ഫയല്‍ ല്‍ഇല്ല. സാദാ ഡ്രെസ്സില്‍.
നീട്ടി സലാം ചൊല്ലി. ഞാന്‍മടക്കി. പുഞ്ചിരികള്‍കൈമാറി. ഷേക്ക്‌ഹാന്‍ഡില്‍ എന്റെ കൈകള്‍ വലിച്ചൂരിഎടുക്കാന്‍എന്നവണ്ണംഅയാള്‍പിടിച്ചുകുലുക്കികൊണ്ടിരുന്നു.
"മുദീര്‍ഫീ?"......ബോസ്സ്ഉണ്ടോഎന്നാണുചോദ്യം.
"ഐവ ,മുദീര്‍മൌജൂദ്"( മുദീര്‍ഉണ്ട്).....കുശലങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം അദേഹത്തെ ബോസ്സിന്റെ കാബിനിലേക്ക്‌ കൂട്ടികൊണ്ട്പോയി .
എന്താണാവോ ഈവരവിന്റെ ഉദ്ദേശം? എന്റെ ആലോചന അങ്ങോട്ടായിരുന്നു.
ക്ഷമിക്കണം, ആളെഞാന്‍പരിചയപ്പെടുത്തിയില്ലല്ലോ.
പേര്..........അബ്ദുള്ളസാലിഹ്.
നാട്............ഇജിപ്തുകാരന്‍.
ജോലി.......അത്ചോദിക്കരുത്.!!!!എന്തുംചെയ്യും.എന്തും ചെയ്യാനുള്ള തൊലിക്കട്ടി, മനക്കട്ടി, ഇവ രണ്ടും സമം
ചേര്‍ത്ത് ഒടുക്കത്തെ "നാക്കട്ടിയും"(വായ്ത്തല) ആയി ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്ന സുമുഖന്‍.

ബന്ധം ........രണ്ടു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പ് കേവലം ആറ് മാസം ഒന്നിച്ചു ഇതേ കടയില് ‍ജോലിചെയ്തു.
ശേഷം...........ഏല്‍പിച്ച ജോലി ഒരുശതമാനം പോലും വിജയിക്കാത്തതിനാല്‍ കമ്പ്യൂട്ടറില്‍ ഇന്റര്‍നെറ്റ്‌
ചാറ്റിങ് നടത്തി ദിവസങ്ങള്‍ തള്ളിനീക്കി 29/30 ദിവസംപൂര്‍ത്തിയാകുന്നതിനു മുമ്പേ ശമ്പളം ചോദിച്ചു മുതലാളിയുടെ ഉറക്കംകെടുത്തിയത് കാരണം ആറ്മാസം പൂര്‍ത്തിയാക്കി മടങ്ങിയ മഹാന്‍.

. ബോസ്സിനെയും അനിയന്മാരെയും വേണ്ടുവോളം മണി അടിച്ചു സംസാരിച്ചു. തേനുംപാലുംപുരട്ടിയുള്ള മധുരമായ സംസാരം. പഴയ കാലം അവര്‍ മറന്നു .....അബ്ദുള്ളയുടെ നിയന്ത്രണത്തിലേ ക്ക്കാര്യങ്ങ ള്‍ വിദഗ്ദ്ധമായിനീങ്ങി..അല്ലഅബ്ദുള്ള നീക്കി...
ഞാന്‍ ഇപ്പൊ പുതിയ ഒരു ജോലി ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇവിടെ അടുത്തഒരു ക്ലിനിക്കില്‍ വര്‍ക്ക്‌ചെയ്യുന്നു....
"ദുക്തൂര്‍അല്‍-ധം" (Blood Doctor)............
യാറബ്ബുല്‍ ആലമീനായ തമ്പുരാനേ..... അറിയാതെ എന്റെ അടുത്തിരുന്ന സുഹൃത്ത് ഇത്കേട്ട കണ്ണ്മേല്പോട്ടുയര്ത്തിനീട്ടി വിളിച്ചു....അത്ഭുദം!
കേവലം രണ്ടു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുമുമ്പ് ആറ്മാസംഞങ്ങളുടെകൂടെജോലിചെയ്തഇദ്ദേഹംഅന്നൊന്നുംവെളിപ്പെടുത്തതിരുന്നഡോക്ടര്‍പട്ടംഎങ്ങിനെഒപ്പിച്ചെടുത്തു? ഇത്രയുംവിദഗ്ധനായഒരാളുടെകൂടെആണോഞങ്ങള്‍ജോലിചെയ്തത്? സംശയംഞങ്ങളെഇരുത്തിയുംനടത്തിയുംചിന്തിപ്പിച്ചു...മണിക്കൂറോളംമുതലാളിയുമായിസംസാരിച്ചു ,എന്തെല്ലാമോപറഞ്ഞുറപ്പിച്ചു.......തിരിച്ചുപുറത്തിറങ്ങുമ്പോള്‍കയറിപോയഅബ്ദുള്ളആയിരുന്നില്ലതിരിച്ചുവന്നത്. അല്പംഗൌരവം, അഹങ്കാരം, 'നീയൊക്കെപോടെ ' എന്നാനിസാരഭാവംഒക്കെകളിയാടിയിരുന്നുആമുഖത്ത്.
ഞാന്‍പതുക്കെഎന്റെബോസ്സിനെസമീപിച്ചു, കാര്യങ്ങളുടെനിജസ്ഥിതിഅറിയാനുള്ളആവേശം!
"അതെ,അബ്ദുള്ളഇപ്പൊഒരുഡോക്ടറാണ്കേട്ടോ. വിദഗ്ധനായഡോകടര്‍."
നാളെഞങ്ങള്‍എല്ലാവരുംഅദ്ധേഹത്തിന്റെക്ലിനികിലേക്ക്പോകുന്നുണ്ട്." എനിക്കോസുഹൃത്തിനോഒന്നുംപിടികിട്ടിയില്ല. കാത്തിരിക്കാം.
പിറ്റേദിവസംമുതലാളിയുംഅനിയന്മാരായകുഞ്ഞാടുകളുംഡോക്ടര്‍അബ്ദുള്ളയുടെക്ലിനിക്കില്‍എത്തി,വൈകുന്നേരംതിരിച്ചുവന്നപ്പോള്‍കണ്ടത്, മുതലാളിതലമൊട്ടഅടിച്ചിരിക്കുന്നു, പാവംഅനിയന്മാരും......കാര്യങ്ങള്‍തിരക്കിയപ്പോഴാണ്‌മനസ്സിലായത്... "കൊമ്പ്കുത്തുക " എന്നപഴയപരിപാടിയുടെപുതിയആള്‍രൂപമാണ്ഈഡോക്ടര്‍അബ്ദുള്ളഎന്ന്.
പാവംമുതലാളിപിന്നെ ഒരാഴ്ചത്തേക്ക്കടയിലേക്ക്വന്നില്ല......പിന്നീട്വരുമ്പോആപാവങ്ങള്‍ക്ഷീണിച്ചുഅവശരായിരുന്നു. കലശലായഎന്തോരോഗംപിടിപെട്ടിട്ടെന്നപോലെഎല്ലുംതോലുമായിപോയിരിക്കുന്നുഎന്റെസ്വന്തംമുതലാളി.(കരയണംഎന്നുണ്ടായിരുന്നു , കണ്ണീര്‍വന്നില്ല)
ശരീരത്തിന്റെവിവിധഭാഗങ്ങളില്‍പിന്‍ചെയ്തുവച്ചഒരുമെഷീന്‍ഉപയോഗിച്ച്ദൂഷിതരക്തംവലിച്ചെടുക്കുന്നഒരുപരിപാടിആണത്രേഇത്. പാവംഎന്റെമുതലാളിയുടെതലഅരിപ്പപോലെആകിയിരിക്കുന്നു. ക്രൂരന്‍..(പഴയദേഷ്യംതീര്തതാണോആവൊ?) പിന്നീട്അടുത്തമാസവുംഇവരെകൊണ്ട്അബ്ദുള്ളരക്തംഊറ്റിച്ചു.....എല്ലായിടത്തുംമുന്നൂറുറിയാല്‍വങ്ങുമ്പോള്‍അബ്ദുള്ളവെറുംഇരുനൂരിനുചെയ്തുകൊടുക്കുന്നതിലുള്ളസന്തോഷംകൊണ്ട്ഈപാവങ്ങള്‍അബ്ദുള്ളയുടെവാചകമടിയില്‍വീണുപോയി. പിന്നീട്അടുത്തപ്രാവശ്യംപോകുമ്പോള്‍മുതലാളിയുംകുഞ്ഞാടുകളും, പഞ്ചസാരകൂടിപോയ (sugar--diabetes) എന്റെസുഹൃത്തിനെയുംകൂടെകൂട്ടി .....രക്തംശുദ്ധീകരിച്ചാല്‍എല്ലാപഞ്ചസാരയുംപോയികിട്ടുംഎന്ന്പറഞ്ഞുവിശ്വസിപ്പിച്ചു. പൊതുവേരക്തംകുറവായിരുന്നസുഹൃത്തിന്റെരക്തവുംഅബ്ദുള്ളകണ്ടമാനംഊറ്റിയെടുത്തു. എഴുന്നേറ്റുനടക്കാന്‍ആവാതെവിറയല്‍പിടിച്ച പാവംസുഹൃത്തിനെതാങ്ങിപിടിച്ചുറൂമില്‍കൊണ്ടക്കുമ്പോള്‍, മുതലാളിപിരുപിരുക്കുന്നത്കേള്‍ക്കാമായിരുന്നു.."ഇനിമേലാല്‍നീഈപരിപാടിക്ക്നിക്കരുത്‌" അതോടെമുതലാളിമാരുംനിര്‍ത്തിആപരിപാടി.

നാളുകള്‍ക്കു ശേഷം അബ്ദുള്ളയുടെ വളരെ അടുത്ത സുഹൃത്തായിരുന്ന മാജിദ് അല്‍ മസരിയെ കണ്ടപ്പോള്‍ ചിത്രം പൂര്‍ണമായി മനസ്സിലായി. അബ്ദുള്ളയുടെ ഭാര്യ ഇപ്പൊ ഇവടെ അടുത്ത ഒരു ഹോസ്പിറ്റലില്‍ നേഴ്സ് ആയി വര്‍ക്ക്‌ ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്നും ജോലിയൊന്നുമില്ലാതെ തേരാ-പാര നടന്നിരുന്ന ഭര്‍ത്താവിനു ജോലി ഉണ്ടാക്കാനുള്ള അവരുടെ ബുദ്ധിയില്‍ ഉദിച്ച ഒരു ആശയമായിരുന്നു ഈ വ്യാജ ഡോക്ടര്‍ പട്ടം എന്നും അവന്‍ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന സുഹൃത്തിന്റെ കണ്ണ് മഞ്ഞളിക്കുന്നത് കാണാമായിരുന്നു. ശാസ്ത്രിയമായ യാതൊരു അറിവും ഇല്ലാതെ എത്രയോ അറബികളുടെ ശരീരത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളില്‍ കൂര്‍ത്തു മൂര്‍ത്ത സൂചികള്‍ തുളച്ചു കയറ്റി അതിലൂടെ തുള്ളികളായി രക്തം ഊറ്റി കാശ് ഉണ്ടാക്കി ജീവിക്കുന്ന ഡ്രാകുള അബ്ദുള്ളയുടെ തൊലിക്കട്ടിക്ക് മുന്നില്‍ നമോവാദം!

ഇന്ന്..ഇപ്പൊ വീണ്ടും അദ്ദേഹം ഞങ്ങളുടെ കടയിലേക്ക് കയറി വന്നിരിക്കുന്നു! ക്ഷീണിച്ചു അവശനായ അബ്ദുള്ളയുടെ മുഖത്തെ പ്രസരിപ്പും ചോടിപ്പും ഒക്കെ എങ്ങോ പോയി മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ദയനീയത മുറ്റിയ നോട്ടം, ...............സാകൂതം ഞാന്‍ അദ്ധേഹത്തിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി....... സകലതും നഷ്ടപെട്ടവന്റെ ദയനീയത ആ കണ്ണുകളില്‍ ഞാന്‍ വായിച്ചെടുത്തു.
"ഫീ ഖംസീന്‍ റിയാല്‍ മഹക്"(നിന്റെ കയ്യില്‍ ഒരു അമ്പതു രൂപ ഉണ്ടോ വായ്പ എടുക്കാന്‍?)
എന്ത്പറ്റി അബ്ദുള്ള (അറബിയില്‍).. അല്പം പേടി എന്നില്‍ ഇല്ലാതില്ല......ഞാന്‍ ആരാ മോന്‍....... ബലദിയ വന്നു പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കി, പോലീസ് അറസ്റ്റ് ചെയ്തു......... ആകെ പ്രശ്നം.....രണ്ടു ദിവസം മുംബ് ജയിലില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങി..... ഭാര്യക്ക്‌ ശമ്പളം കിട്ടിയാല്‍ കൊണ്ട് തരാം. സത്യത്തില്‍ വ്യാജ ഡോക്ടറെ പിടിച്ചു...............................................................
"ശമ്പളം കിട്ടിയില്ല അബ്ദുള്ള, കുറച്ചു ദിവസം കഴിഞാനെങ്കില്‍ നോക്കാം".....അപ്പോഴേക്കും അബ്ദുള്ള പുതിയ വേഷത്തില്‍ ,പുതിയ ഭാവത്തില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും എന്നരിയമായിരുന്ന ഞാന്‍ വിദഗ്ധമായി ഊരി എറിഞ്ഞു. (ഞാന്‍ വെറും ഹിന്ദി.?...!!!) . പുതിയ തട്ടിപ്പിന്റെ പദ്ധതികള്‍ മനസ്സില്‍ രൂപപ്പെടുത്താനുള്ള വ്യഗ്രതയുമായി അബ്ദുള്ള നീരസത്തോടെ എന്നോട് സലാം പറഞ്ഞു നീങ്ങുന്നത് നിര്‍നിമേഷനായി ഞാന്‍ നോക്കി നിന്നു....................................................................

posted by .c.t pakkar . alakkad

വിഷം കലര്‍ന്ന ഓണസദ്യ

2013-02-12T21:29:00.002-08:00

ഇന്ന്‍ ചൊവ്വാഴ്ച്ച. “അവീര്‍ “ ജയിലില്‍ തടവുകാരെ സന്ദര്‍ശിക്കാന്‍ അനുവദിക്കപ്പെട്ട ദിവസം. മാധവന്‍ അതി രാവിലെ തന്നെ ഒരു പൊതിയുമായി ജയിലില്‍ എത്തിയിരുന്നു. ഉയര്‍ന്ന കെട്ടിടസ്സമുച്ചയങ്ങള്‍ ഒന്നുമില്ലാത്ത ഈന്തപ്പനതോട്ടങ്ങളും ഫാം ഹൗസുകളുമുള്ള ദുബായിലെ ഒരു പ്രാന്തപ്രദേശം. വലിയ വിസ്തൃതിയില്‍ ജയില്‍ പരന്നു കിടക്കുന്നു. പതിവ് പോലെ സൂര്യന്‍ കത്തിജ്വലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അണയാന്‍ പോകുന്ന ദീപം ആളിക്കതുന്നതുപോലെ സൂര്യന്‍ കത്തിജ്വലിക്കുന്നതാണോ?. കെടാവിളക്കെന്നു അറിയപ്പെടുന്ന സൂര്യന്‍ ഒരിക്കല്‍ കത്തിയമരില്ലേ? എല്ലാ പ്രപഞ്ച രഹസ്യങ്ങളും അറിയുന്ന സര്‍വ്വശക്തനായ ദൈവത്തെ അയാള്‍ മനസ്സില്‍ സ്തുതിച്ചു. ജയില്‍ കാര്യാലയത്തിന്‍റെ പ്രധാന കവാടം തുറന്നതെയുള്ളൂ. അകത്ത് പ്രവേശിക്കാന്‍ തിടുക്കം കൂട്ടുന്ന സന്ദര്‍ശകരെ പോലീസുകാര്‍ വളരെ പാടു പെട്ട് നിയന്ത്രിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. റിസപ്ഷനില്‍ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുള്ള മെഷീനില്‍ നിന്ന് ടോക്കണ്‍ എടുത്ത് തന്‍റെ ഊഴവും കാത്ത് മാധവന്‍ കാത്തിരുന്നു. ജയിലില്‍ കഴിയുന്ന ബന്ധുക്കളെയും,സുഹൃത്തുക്കളെയും,സഹപ്രവര്‍ത്തകരെയും കാണാന്‍ വരുന്ന വിവിധ് ദേശക്കാരായ സന്ദര്‍ശകര്‍. എല്ലാ ആഴ്ചകളിലും പതിവായ്‌ വന്ന് പരസ്പരം വിശേഷങ്ങള്‍ കൈമാറുന്നവരുണ്ട്. വസ്ത്രങ്ങളും മറ്റ്‌ അവശ്യസാധനങ്ങളുമായി വരുന്നവരുണ്ട്. ഏതു ജയിലിലാണ് എന്നറിയാതെ സ്വന്തക്കാരെ തേടി വരുന്നവരുമുണ്ട്. വിസാനിയമങ്ങള്‍ ലംഘിച്ചുള്ള അനധികൃത താമസം, മദ്യപിച്ച് വാഹനമോടിക്കല്‍, മോഷണം, കൊലപാതകം, മയക്കുമരുന്ന് കച്ചവടം, പെണ്‍വാണിഭം, വ്യഭിചാരം ഇങ്ങനെ പല കുറ്റങ്ങളുടെയും പേരില്‍ കോടതി വിധി പ്രകാരം ശിക്ഷയനുഭവിക്കുന്ന തടവുപുള്ളികള്‍. “ നിങ്ങളുടെ ആരാണ് ജയിലിലുള്ളത്‌? എന്തിനാണ് അകത്തായത്‌?” അടുത്തിരുന്ന മലയാളി മാധവനോട്‌ ചോദിച്ചു. “എന്‍റെ ഒരു സുഹൃത്ത്, വാഹനാപകടവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് അകത്തായത്‌”. മാധവന്‍ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. “എന്‍റെ ഒരു കസിന്‍ കമ്പനിയില്‍ സാമ്പത്തിക തിരിമറി നടത്തിയതിനാ അകത്തായത്‌”. മാധവന്‍ ചോദിക്കുന്നതിനു മുന്‍പ്‌ തന്നെ ആ മലയാളി പറഞ്ഞുതുടങ്ങി. പ്രദര്‍ശന ഫലകത്തില്‍ ടോക്കന്‍ നമ്പര്‍ തെളിയുന്നത് വരെ അയാള്‍ മാധവനോട് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടെയിരുന്നു. അയാള്‍ പോയതിന് ശേഷം മാധവന്‍ ആരുമായും സംസാരിച്ചില്ല. പ്രദര്‍ശന ഫലകവും നോക്കികൊണ്ടയാള്‍ ഇരുപ്പ്‌ തുടര്‍ന്നു. കണ്ണുകള്‍ പ്രദര്‍ശന ഫലകത്തിലായിരുന്നെങ്കിലും അയാളുടെ ചിന്തകള്‍ മുഴുവനും തന്‍റെ സുഹൃത്ത് രഹുലിനെക്കുരിച്ചായിരുന്നു. രണ്ടു വര്‍ഷം മുന്‍പാണ് സുഹൃത്തിനെ പരിചയപ്പെടുന്നത്. സോനപൂരിലെ ലേബര്‍ ക്യാമ്പില്‍ തന്‍റെ സഹമുറിയനായി വന്നതായിരുന്നു രാഹുല്‍. സ്നേഹപൂര്‍വ്വമായ പെരുമാറ്റവും പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുള്ള ഇടപെടലുകളും രാഹുലിനെ എല്ലാവര്‍ക്കും പ്രിയങ്കരനാക്കി. ജോലിയില്‍ സമര്‍ത്ഥനായിരുന്ന രാഹുല്‍ കൃത്യനിഷ്ഠ പാലിക്കുന്നില്ല എന്ന്‍ തിരിച്ചറിയുവാന്‍ ഒരല്പം വൈകി. ആഘോഷ ദിവസങ്ങളിലെ മദ്യപാനം രാഹുലിന്‍റെ ഏറ്റവും വലിയ ബലഹീനതയായിരുന്നു. “ ജീവിതം ആഘോഷിച്ചു തന്നെ തീര്‍ക്കണം, ആഘോഷം..അത് കുടിച്ച് കുടിച്ചു തന്നെയായിരിക്കണം”. രാഹുല്‍ പലപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു. ഓണം തന്നെയായിരുന്നു രാഹുലിന്‍റെ ഏറ്റവും വലിയ ആഘോഷം. ചെറുപ്പകാലതിലെ ഓണത്തെക്കുറിചുള്ള മധുരസ്മരണകള്‍ എന്നും മനസ്സില്‍ തലോലിക്കുന്നവനായിരുന്നു തന്‍റെ സുഹൃത്ത്. തുമ്പപ്പൂക്കള്‍ ശേഖരിക്കുവാന്‍ വേണ്ടി തിരുവോണത്തിന് നാളുകള്‍ മുന്‍പ്‌ തന്നെ തന്‍റെ കൊച്ചു പെങ്ങളെയും കൂട്ടി പറമ്പായ പറമ്പോകെ കയറിയിറങ്ങുന്നതും,പൂക്കളമിടുന്നതും,പുതു വസ്ത്രമണിഞ്ഞ് കുടുംബക്കരുമായും കൂട്ടുകാരുമായും ഒത്തുകൂടുന്നതും സദ്യ ഉണ്ണുന്നതും എല്ലാം എന്നും അവനു മധുരതരമായ ഓര്‍മ്മകളായിരുന്നു. പിന്നെ എപ്പഴോ രാഹുലിന്‍റെ ഓണാഘോഷം മദ്യലഹരിയിലമര്‍ന്നുപോയി. പാല്‍പ്പായസത്തിന് മദ്യത്തിന്‍റെ ലഹരി വന്നു തുടങ്ങി. അന്ന് രാഹുലിന്‍റെ ഗള്‍ഫിലെ ആദ്യത്തെ ഓണമായിരുന്നു. ഓണം പ്രമാണിച്ച് എല്ലാവരും മുന്‍കൂട്ടി അവധിയെടുത്തിരുന്നു. ഹോട്ടലില്‍ നിന്നും വരുത്തിച്ച ഓണസദ്യ “വാഴ ഇലയില്‍” എല്ലാവരും വളരെ സമൃദ്ധമായി തന്നെ കഴിച്ചു. സന്ധ്യാനേരം കൂട്ടുകാരൊക്കെ വീണ്ടും ഒത്തുകൂടി. “ നിനക്കിത് ഡബിള്‍ ആഘോഷമാണ്,ഒന്ന് ഗള്‍ഫിലെ നിന്‍റെ ആദ്യത്തെ ഓണം പിന്നെ ഡ്രൈവിംഗ് ലൈസന്‍സ് കിട്ടിയതിന്‍റെതും...നമുക്കിന്നു അടിച്ചുപോളിക്കണം “ കൂട്ടുകാരിലോരാള്‍ രാഹുലിന്‍റെ പുറത്തു തട്ടിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു. ഉന്മേഷവാനായ രാഹുല്‍ തലേന്ന് വാങ്ങിയ മദ്യ കുപ്പികളൊക്കെ ഓരോന്നായി പുറത്തെടുത്തു. മദ്യ ലഹരിയില്‍ പലരും പലതും പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. “എന്താണി ഓണം ?” രാഹുല്‍ വളരെ പ്രസക്തമായ ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചു. “കുടിച്ചു കുടിച്ചു അര്മാദിക്കാനുള്ള ഒരു ദിവസം” കൂടുകാരിലോരാള്‍ രാഹുലിനെ ഉണ്മേഷവാനക്കുവാന്‍ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. പാട്ടും നൃത്തവും തമാശകളുമായി മദ്യപാനം അര്‍ദ്ധരാത്രിയോളം നീണ്ടു. എല്ലാ അതിരുകളും കടന്നു മദ്യപിച്ച രാഹുല്‍ കമ്പനിയുടെ പിക്കപ്പ് വണ്ടിയുമായി രാത്രിയില്‍ എപ്പഴോ നിരത്തിലിറങ്ങി. രാവിലെയാണ് ആ വിവരം അറിഞ്ഞത് .മദ്യലഹരിയിലായിരുന്ന രാഹുലിന്‍റെ വണ്ടിയിടിച്ച് ഒരു വഴിയാത്രക്കാരന്‍ മരിച്ചു. രാഹുല്‍ ജയിലിലായിട്ട് ഒരു വര്‍ഷം തികയുന്നു. “ ഹലോ ജീ ആപകാ നമ്പര്‍ ആഗയാ “അടുത്തിരുന്ന ഒരു പാകിസ്ഥാനി മാധവനെ തട്ടിയുണര്‍ത്തി. കൗണ്ടറില്‍ നിന്നും സന്ദര്‍ശകര്‍ക്കുള്ള തിരിച്ചറിയല്‍ കാര്‍ഡ്‌ വാങ്ങിയതിന് ശേഷം തിരിച്ചറിയല്‍ കാര്‍ഡുമായി നീങ്ങുന്നവരുടെ പിന്നാലെ മാധവനും നടന്നു. ജയില്‍ പറമ്പിനകത്തുള്ള ഒരു ബസ്സിലേക്കാണ് എല്ലാവരും എത്തിച്ചേര്‍ന്നത്. നിറയെ സന്ദര്‍ശകരുമായി സെന്‍ട്രല്‍ ജയിലും കടന്നു ബസ്‌ ഔട്ട്‌ ജയിലിന്‍റെ മുന്‍പില്‍ നിര്‍ത്തി. കവാടതിനരികിലുള്ള പോലീസുകാര്‍ തിരിച്ചറിയല്‍ കാര്‍ഡ്‌ നോക്കിയതിനു ശേഷം ഓരോരുത്തരെയും അകത്തേക്ക് കടത്തിവിട്ടു. വിശാലമായ ഹാളില്‍ കുറെ ടെലിഫോണ്‍ ബൂത്തുകള്‍ ദീര്‍ഘ ചതുരാകൃതിയില്‍ നിരത്തിവെച്ചത് പോലെ ഒരു സംവിധാനം. സന്ദര്‍ശകര്‍ ഓരോ ബൂത്തുകളില്‍ കയരിയിരിന്നു. തങ്ങളെ കാണാന്‍ വന്നവര്‍ ഏതു ബൂത്തിലാണ് എന്ന്‍ തെരഞ്ഞുപിടിക്കുകയാണ് തടവുകാര്‍. ബൂത്തിലെ ഗ്ലാസില്‍ കൂടി മാധവന്‍ അകത്തേക്ക് നോക്കി. തടിയും വളര്‍ത്തി തടവു പുള്ളിയുടെ വേഷത്തില്‍ രാഹുല്‍ ബൂത്തിനരികില്‍ എത്തിയപ്പോഴേക്കും മാധവന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞിരുന്നു. “ നീ എന്തിനാ മാധവാ കരയുന്നത്? കഴിഞ്ഞ തവണ വന്നപ്പോള്‍ ഇനി വരരുത് എന്ന്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ?” രാഹുല്‍ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തില്‍ ചോദിച്ചു. “അത് നാളെ തിരുവോണമല്ലേ? നാട്ടില്‍ നിന്നും അമ്മ ഓണക്കോടി കൊടുത്തയച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.” കയ്യിലുള്ള പൊതി കാണിച്ചുകൊണ്ട് മാധവന്‍ പറഞ്ഞു. “ എനിക്ക് ഇത് ഇവിടെ സ്വീകരിക്കാന്‍ കഴിയില്ല ..ആ കൗണ്ട്‌റില്‍ ഏല്പിച്ചിട്ട് മാധവന്‍ പൊയ്ക്കോളൂ” കണ്ണുകള്‍ തുടച്ചുകൊണ്ട് രാഹുല്‍ വിതുമ്പി. “പിന്നെ ഒരു സന്തോഷ വാര്‍ത്തയുണ്ട്” വളരെ ആവേശത്തോടെ മാധവന്‍ തുടര്‍ന്നു. “ മരിച്ചവന്‍റെ കുടുംബത്തിന് കൊടുക്കുവാനുള്ള ദിയാ ധനം ശരിയായിട്ടുണ്ട്. ഇനി ഏറി വന്നാല്‍ ഒരാഴ്ച ..നീ വിഷമിക്കേണ്ട “ മാധവന്‍ രാഹുലിനെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. “ നിങ്ങള്‍ എന്നോട് കാണിക്കുന്ന സ്നേഹത്തിന് ഞാന്‍ എന്നും കടപ്പെട്ടിരിക്കും. പക്ഷെ ഞാനിപ്പോള്‍ ജയില്‍മോജിതനാകാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.” വളരെ ഗൌരവത്തില്‍ രാഹുല്‍ തുടര്‍ന്നു. “ ഞാന്‍ ചില തീരുമാനങ്ങളൊക്കെ എടുത്തിട്ടുണ്ട്. കഴിഞ്ഞ ഒരു വര്‍ഷമായി ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു. ഇന്നത്തെ യുവ തലമുറ തെറ്റിധരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ ആധുനിക ലോകത്തിലെ ഓണം എന്താണ്? പുതു വസ്ത്രങ്ങള്‍ അണിഞ്ഞ് നല്ല ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന ഒരു ദിവസം...മദ്യം കഴിച്ചു കൂത്താടാനുള്ള ഒരു ദിവസം... മദ്യത്തിന്‍റെ റെക്കോര്‍ഡ്‌ വില്പന നടക്കുന്ന ദിവസം.... ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ മലയാളികള്‍ മദ്യം കുടിക്കുന്ന ദിവസം...അല്ലാതെ എന്താണ് ഇന്നത്തെ ഓണം?” രാഹുല്‍ കുപിതനായി തുടര്‍ന്നു. “ മഹാബലി രാജാവ് ആരായിരുന്നു എന്നും അന്നത്തെ രാജ ഭരണം എങ്ങനെയായിരുന്നു എന്നും ഇന്നത്തെ തലമുറക്ക്‌ അറിയില്ല. ഓണത്തിന്‍റെ മഹത്വമറിയാതെ നാം ഓണം ആഘോഷിക്കുന്നു. ജനങ്ങളെ ബോധവല്‍ക്കരിക്കണം . കളവും ചതിയും ഇല്ലാതെ ജനങ്ങളെല്ലാം സന്തോഷത്തോടെയും സമത്വതോടെയും ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു സമൂഹത്തെക്കുറിചുള്ള സന്ദേശം നല്‍കാതെ ഓണ ദിനത്തില്‍ മദ്യപ്പുഴ ഒഴുക്കി ജനങ്ങളുടെ ചിന്താശക്തിയെ മുരടിപ്പിക്കുന്ന ശക്തികള്‍ക്കും ഭരണകൂടത്തിനും എതിരെ ഉണര്‍ന്ന്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കണം. എനിക്ക് അനുവദിച്ചുതന്നിരിക്കുന്ന സമയം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.” രാഹുല്‍ യാത്ര പറഞ്ഞു നടന്നു. ഓണപ്പുടവ കൗണ്ടറില്‍ ഏല്പിച്ച ശേഷം മാധവന്‍ ഔട്ട് ജയിലിന്‍റെ പുറത്ത്‌ ബസിന്‍റെ വരവും കാത്ത് നിന്നു........ blogger....basheer kunhithiri

ഇന്നത്തെ പത്രം

2013-02-12T21:28:00.005-08:00

കുറച്ചു നാളുകളായി ദിവസവും പത്രം വായിക്കാന്‍ കഴിയാതെ വന്നാല്‍ വല്ലാത്ത ഒരു അസ്വസ്ഥതയാണ്. ഗള്‍ഫില്‍ എത്തിയിട്ട് വര്‍ഷങ്ങള്‍ പലതു കഴിഞ്ഞു. ഇതുവരെയും അനുഭവിക്കാത്ത ഒരു സംഘര്‍ഷം.ചുറ്റുപാടും നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സംഭവവികാസങ്ങള്‍ അയാളെ വല്ലാതെ സങ്കടപ്പെടുത്തുന്നു ,വേദനിപ്പിക്കുന്നു, പ്രകോപിപ്പിക്കുന്നു. ഗള്‍ഫിലെ ആദ്യനാളുകളില്‍ ഗൃഹാതുരത്വത്തിന്‍റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ അല്‍പമൊന്നു നൊമ്പരപ്പെടുത്തിയെങ്കിലും,ബാല്യകാലത്തെ ബോര്‍ഡിംഗ് ജീവിതത്തില്‍ നിന്നും കിട്ടിയ അനുഭവങ്ങളുടെ മുമ്പില്‍ ഈ ഗൃഹാതുരത്വം ഒന്നുമല്ലായിരുന്നു. മെച്ചപ്പെട്ട ജീവിത ചുറ്റുപാടുകള്‍ തേടിയുള്ള ദേശയത്രകള്‍ ജീവിത യാത്രയുടെ ഭാഗമാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഗൃഹാതുരത്വം ഒരു നോവുള്ള അനുഭവമായി. ഗള്‍ഫ്‌ ജീവിതത്തില്‍ സമ്പന്നതയുടെ തിമിര്‍പ്പ് മാത്രമേ കണ്ണില്‍ കണ്ടുള്ളൂ. സുഖസൌകര്യങ്ങള്‍ക്കനുസരിച്ച് ജീവിതശൈലികള്‍ മാറിത്തുടങ്ങി. ജോലി ചെയ്യുന്നു, ശമ്പളം കിട്ടുന്നു, നാട്ടില്‍ എത്തിക്കുന്നു കുടുംബം സുഖമായി ജീവിക്കുന്നു. ജീവിത ചക്രം തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു. ഞാന്‍...എന്‍റെ കുടുംബം ...അത് മാത്രമേ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. മനുഷ്യര്‍ എത്ര വലിയ സ്വാര്‍ത്ഥന്മാര്‍! ആഗോളസാമ്പത്തികമാന്ദ്യത്തിന്‍റെ നീരാളിപ്പിടുത്തത്തില്‍ അയാളും അമര്‍ന്നുപോയി. എത്രയെത്ര ജീവിതങ്ങള്‍ പൊലിഞ്ഞുപോയി, എത്രയെത്ര കുടുംബങ്ങള്‍ തകര്‍ന്നു, കണ്ണുകള്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും തുറന്നുനോക്കി. എങ്ങും സ്വാര്‍ത്ഥത. നിസ്വാര്‍ത്ഥമെന്നു നാം കെട്ടിഘോഷിക്കപ്പെടുന്ന സകല പ്രവൃത്തികളുടെയും പിന്നില്‍ സ്വാര്‍ത്ഥതയുടെ ഒരു മങ്ങിയ നിഴലെങ്കിലും കാണാതിരിക്കില്ല. സര്‍വ്വസംഗ പരിത്യാഗിയായ യോഗീശ്വരന്‍റെ ഉന്നം മോക്ഷപ്രാപ്തിയയിരുന്നില്ലേ? മാതൃരാജ്യത്തിനുവേണ്ടി ജീവന്‍ ബലിയര്‍പ്പിച്ച ധീര യോദ്ധാവിന്‍റെ ലക്‌ഷ്യം സ്വര്‍ഗ്ഗകവാടങ്ങള്‍ തുറക്കുകയെല്ലന്നു ആര്‍ക്കു പറയാന്‍ കഴിയും? അതെ അത് തന്നെയാണ് ധീരയോദ്ധാവിന്‍റെ ലക്‌ഷ്യം. പക്ഷെ സ്വര്‍ഗ്ഗകവാടങ്ങള്‍ തുറക്കുക എന്നത് സ്വാര്‍ത്ഥതയല്ല. ജീവിത ലക്ഷ്യമാണ്..ഈ ലോക ജീവിതത്തിന്‍റെ പൂര്‍ത്തീകരണമാണ്. തിരക്കിട്ട ജീവിതം ..എവിടെയും തിരക്കാണ്...എന്തിനു വേണ്ടിയാണി ധൃതി? ഇന്നും രാവിലെ ധൃതിപ്പെട്ട് റൂമില്‍ നിന്നിറങ്ങുമ്പോള്‍ ടി വി യില്‍ ന്യൂസ് കാണാന്‍ മറന്നുപോയി. പരസ്പരം പഴിചാരുന്ന ഇരു മുന്നണികളിലെയും നേതാക്കന്മാരുടെ വാചകകസര്‍ത്തു കണ്ടു രസിക്കാനല്ല ,മറിച്ചു സമൂഹത്തിനു നന്മ ലഭിക്കുന്ന വല്ലതും നമ്മുടെ പരിസരങ്ങളില്‍ സംഭവിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നറിയാന്‍ വേണ്ടിയാണു. ചുറ്റുപാടും എന്ത് സംഭവിക്കുന്നു എന്നറിയാന്‍ പോലും സമയം കിട്ടാത്ത വിധം ജീവിതം തിരക്ക് പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. അല്ലങ്കില്‍ നാം തിരക്ക് നടിക്കുന്നു. എട്ടു മണിക്ക് ശേഷം പേ പാര്‍ക്കിംഗ് ആണ്.അയാള്‍ ധൃതിയില്‍ റൂമില്‍ നിന്നും പാര്‍ക്കിങ്ങിലേക്ക് കുതിച്ചു. രാവിലെ ജോലിക്ക് പോകുന്നതിനു മുന്‍പേ ഭാര്യ ഉണ്ടാക്കിവെച്ചിരുന്ന ഓട്സ് പോലും അയാള്‍ക്ക് കഴിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. ധൃതിയില്‍ എല്ലാം മറന്നുപോകുന്നു. മയക്കവും ഉറക്കവും മറവിയും ബാധിക്കാത്ത സര്‍വ്വശക്തനായ തമ്പുരാനെ ഓര്‍മ്മിക്കാത്തതുകൊണ്ടാല്ലേ നാം ഇത്രാത്രം ദുര്‍ബലന്മാരാകുന്നത്. രാവിലെ ഒരുകൂട്ടം ജോലികളുണ്ട്. ദുബായ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ആന്‍ഡ്‌ വാട്ടര്‍ അതോരിടിയില്‍ പുതിയ പ്രൊജെക്ടിന്‍റെ ഷോപ്പ് ഡ്രോയിംഗ് സബ്മിറ്റ് ചെയ്യണം,എന്‍ജിനീയറുമായി ഡിസ്കഷന്‍ , എസ്ടിമേറ്റ് കളക്ഷന്‍ ,ഉച്ചക്ക് ശേഷം സൈറ്റ് മീറ്റിംഗ് .. പതിവുപോലെ ഇന്നത്തെ ദിവസവും അയാള്‍ തിരക്കില്‍ തന്നെയാണ്. ഖിസൈസ് ഷോപ്പിംഗ്‌ സെന്‍ററിലെ ഫുഡ്‌ കോര്‍ട്ടില്‍ ഉച്ചക്ക് ഭക്ഷണം കഴിക്കാനെത്തിയപ്പോള്‍ അടുത്തുള്ള ബുക്സ്റ്റാളില്‍ നിന്നും അയാള്‍ ഇന്നത്തെ ദിനപ്പത്രം ഓര്‍മ്മിച്ചു വാങ്ങി. രണ്ടു മണിക്ക് മീറ്റിംഗ് തുടങ്ങുന്നതിനു മുന്‍പ് തന്നെ സൈറ്റിലെത്തണം. വീണു കിട്ടിയ ചുരിങ്ങിയ സമയംകൊണ്ടയാള്‍ ധൃതിയില്‍ പത്രത്താളുകളില്‍ കണ്ണോടിച്ചു. “ ഇന്ത്യയും പാകിസ്ഥാനും തമ്മിലുള്ള ലോകകപ്പ്‌ ക്രിക്കറ്റ്‌ സെമി ഫൈനല്‍ കാണാന്‍ പാകിസ്ഥാന്‍ പ്രധാനമന്ത്രി മൊഹാലിയില്‍ എത്തുന്നു” ക്രിക്കറ്റ്‌ കളിയുടെ പേരില്‍ ഇന്ത്യാ പാകിസ്ഥാന്‍ നയതന്ത്രബന്ധം കൂടുതല്‍ ശക്തിപെടുന്നു. നല്ലൊരു കാര്യം തന്നെയാണത്. പക്ഷെ ഇ ക്രിക്കറ്റ് കളിക്ക് നല്‍കുന്ന അമിതപ്രാധാന്യം, അതിന്‍റെ പിന്നിലുള്ള വ്യാപാരം,ചൂതാട്ടം ഇതൊന്നും കണ്ടില്ലന്നു നടിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? “നിയമസഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ സീറ്റ്‌ കിട്ടാത്ത നേതാക്കന്മാര്‍ പാര്‍ട്ടി വിട്ടു ശത്രുപാള യത്തില്‍ എത്തിയിരിക്കുന്നു. രാഷ്ട്രീയക്കാരുടെ അധികാരമോഹം ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി തെളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രചരണത്തില്‍ ഹെലികോപ്ടര്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചു ഇരു മുന്നണികളും വാഗ്വാദങ്ങള്‍ നടത്തികൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ വേണ്ടിയോ അവരുടെ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടിയോ സംസാരിക്കാന്‍ ഇന്ന് നേതാക്കന്മാരില്ല. ഞങ്ങള്‍ അത് ചെയ്തു , ഇത് ചെയ്തു എന്നൊക്കെ വീമ്പിളക്കി നാണമില്ലാതെ ജനങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ വോട്ടു ചോദിക്കുന്ന ഇത്തരക്കാരുടെ തൊലിക്കട്ടി അപാരം തന്നെ! ഓരോ ഭരണകൂടത്തിനും ഓരോ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളെ അല്ലെങ്കില്‍ കടമകളെ ഭരണനേട്ടമായി ചിത്രീകരിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് ഇന്നത്തെ രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ അധപതിച്ചിരിക്കുന്നു. “സ്വതന്ത്രനായി പിറന്നു വീഴുന്ന മനുഷ്യരെ അടിമകളാക്കാന്‍ ആര്‍ക്കാണവകാശം “ എന്ന മഹാനായ ഖലീഫാ ഉമറിന്‍റെ ചോദ്യം ശരിവെക്കുന്നതരത്തില്‍ മുന്നേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന “അറബ് വസന്തം” എന്നറിയപ്പെടുന്ന ജനമുന്നേറ്റം നല്ല ഒരു തുടക്കം തന്നെയാണ്. പഞ്ചായത്തിലെ വിവിധ മേഖലകളില്‍ പ്രശസ്തരായവരെ ദുബായില്‍ വെച്ച് ആദരിക്കുന്ന ചടങ്ങിന്‍റെ റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ വായിച്ചപ്പോള്‍ അയാളൊന്നു ചിരിച്ചു. ചെയ്യാനൊന്നുമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് പണക്കാരായ ബന്ധുക്കളെയും സ്വന്തക്കാരെയും ആദരിക്കാന്‍ പ്രവാസി സംഘടനകള്‍ മത്സരിച്ചു ചടങ്ങുകള്‍ നടത്തുന്നു. “നിരന്തരമായ പട്ടിണിയും രോഗവും മൂലം മനം മടുത്ത്‌ ഭാര്യയെ ചുട്ടുകൊന്നു വൃദ്ധന്‍ ജീവനൊടുക്കി” ഒരു ഞെട്ടലോട് കൂടിയാണയാള്‍ ആ വാര്‍ത്ത‍ വായിച്ചത്. ഭരണസിരാകേന്ദ്രങ്ങള്‍ നിലകൊള്ളുന്ന തലസ്ഥാന നഗരിക്കടുത്തുള്ള ഒരു ഗ്രാമത്തില്‍ നടന്ന സംഭവം. എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇത്തരം സംഭവങ്ങള്‍ ആവര്‍ത്തിക്കപ്പെടുന്നത്? പട്ടിണിമൂലം മരിച്ച ഒരു മനുഷ്യന്‍റെ മരണത്തിനുത്തരവാദി അയല്‍വാസികളായ നാം തന്നെയല്ലേ? ഭരണകൂടത്തിനു ആ ഉത്തരവാദിത്തത്തില്‍ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞു മാറാന്‍ കഴിയുമോ? വാര്‍ഡു മെമ്പര്‍മാര്‍ എവിടെയാണ്? പഞ്ചായത്ത്‌ സമ്പ്രദായം എവിടെയാണ്? ജില്ല ഭരണകൂടങ്ങള്‍, സംസ്ഥാന കേന്ദ്ര ഭരണകൂടങ്ങള്‍ ഇവയൊക്കെ എന്തിനാണ്? വന്‍ അഴിമതികള്‍ നടത്തി പരസ്പരം പഴിചാരികൊണ്ട് ജനങ്ങളെ പമ്പര വിഡ്ഢികളാക്കിക്കൊണ്ട് സ്വന്തം കീശകള്‍ വീര്‍പ്പിക്കുകയല്ലേ ഇന്നത്തെ ഭരണകൂടങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നത്? ഇത് തന്നെയല്ലേ ആധുനിക രാഷ്ട്രീയതന്ത്രം? ദരിദ്രരും പട്ടിനിപ്പാവങ്ങളും നിരാലംബരുമായ ജനതയെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ പഞ്ചായത്ത്തലത്തില്‍ ഒരു പദ്ധതി നടപ്പിലാക്കാന്‍,അല്ലങ്കില്‍ നിലവിലുള്ള പദ്ധതികള്‍ ഫലപ്രദമായി നടപ്പിലാക്കാന്‍ , ക്രിക്കറ്റ്‌ കളിയില്‍ മറിയുന്ന കോടികളുടെ ഒരംശം,അല്ലങ്കില്‍ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രചാരണത്തിന് ഒഴുക്കുന്ന കോടികളുടെ ഒരംശം അതുമല്ലങ്കില്‍ പരസ്പരം പൊങ്ങച്ചം കാണിക്കാന്‍ നടത്തുന്ന ചടങ്ങുകള്‍ക്ക് ചെലെവക്കുന്നതിന്‍റെ ഒരംശം ..അത്രയും വേണോ? ഭരണാധികളുടെ കണ്ണുകളില്‍ തിമിരം ബാധിച്ചിരിക്കുകയാണോ? മൊബൈല്‍ ശബ്ദിച്ചു തുടങ്ങി. മീടിങ്ങിനു ഏത്താത്തതുകൊണ്ടുള്ള വിളിയാണ്. അയാള്‍ പത്രം മടക്കി വെച്ചു. വണ്ടി മുന്നോട്ടു നീങ്ങി.

ഭ്രാന്തന്‍ കുഞ്ഞാമു

2013-02-12T21:28:00.002-08:00

ഭ്രാന്തന്‍ കുഞ്ഞാമു മരിച്ചു. അന്പത്തെട്ടാമത്തെ വയസ്സില്‍ കുഞ്ഞാമുവിന്‍റെ ജീവിതയാത്ര അവസാനിച്ചു. “ഭ്രാന്തന്‍ കുഞ്ഞാമു” കഴിഞ്ഞ മുപ്പതു വര്‍ഷമായി അയാള്‍ അങ്ങിനെയാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. മെലിഞ്ഞു നീളം വെച്ച പ്രകൃതിയോട് കൂടിയ അയാള്‍ പലപ്പോഴും താടിയും മുടിയും നീട്ടി വളര്‍ത്തി മുഷിഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങളുമണിഞ്ഞ് അലസനായാണ് കാണപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. രാവിലെ സൂര്യന്‍ ഉദിച്ചാലും ഉദിച്ചില്ലെങ്കിലും കുഞ്ഞാമു രാവിലെ മൊയ്തീന്‍റെ കടയില്‍ ഏഴു മണിക്ക് തന്നെ ഹാജരായിരിക്കും.ഭക്ഷണത്തിന് നിര്‍ബ്ബന്ധം പിടിക്കില്ല. കിട്ടിയ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു രാവിലെ നടക്കാനിറങ്ങും. പഞ്ചായത്ത് സ്കൂളിന്‍റെ മുന്‍വശത്തുള്ള ബസ് സ്റ്റോപ്പില്‍ കുറച്ചുനേര ഇരിക്കും. “ഭ്രാന്തന്‍ കുഞ്ഞാമു” എന്ന് വിളിച്ചു കുട്ടികള്‍ പിന്നാലെ കൂടുമെങ്കിലും അയാള്‍ ഒന്നും പ്രതികരിക്കില്ല. അയാള്‍ ഒരിക്കലും ആരെയും ഉപദ്രവിച്ചിരുന്നില്ലെങ്കിലും ഭക്ഷണം കഴിക്കാന്‍ കൂട്ടാക്കാത്ത കുട്ടികളെയും ,രാത്രിയില്‍ പഠിക്കാന്‍ മടികാണിക്കുന്ന കുട്ടികളെയും ഉറങ്ങാതെ കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കുട്ടികളെയും “ഭ്രാന്തന്‍ കുഞ്ഞാമു” വരും എന്ന് പറഞ്ഞു നാട്ടുകാര്‍ പേടിപ്പിച്ചിരുന്നു. തെങ്ങിന്‍ തോപ്പുകളില്‍ കൂടിയും പുഞ്ച്നെല്‍പ്പാടങ്ങളില്‍ കൂടിയും നടന്നു ഉച്ചയാകുമ്പോള്‍ തന്‍റെ വീടിന്‍റെ അയല്‍പക്കത്തുള്ള ഏതെങ്കിലും ഒരു വീട്ടിന്‍റെ ഉമ്മറത്ത്‌ നിന്ന് “കുഞ്ഞാമു വന്നിട്ടുണ്ട്” എന്ന് ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറയും. വീട്ടുകാര്‍ ഭക്ഷണം വിളമ്പികൊടുക്കും. വരാന്തയിലിരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചതിനുശേഷം പാത്രവും കഴുകി വരാന്തയില്‍ വെച്ച് വീണ്ടും നടത്തം തുടരും. രണ്ടു കൈകളും പിന്നില്‍ കോര്‍ത്ത്‌ പിടിച്ചാണ് നടത്തം. കറങ്ങിത്തിരിഞ്ഞ്‌ വൈകുന്നേരം സ്കൂള്‍ വിടുന്ന സമയത്ത് വീണ്ടും ബസ്‌ സ്റ്റോപ്പില്‍ വന്നു കുട്ടികളെയും നോക്കിയിരിക്കും. രാത്രി കുഞ്ഞാമു വന്നു ഭക്ഷണം കഴിച്ചതിനുശേഷം മാത്രമേ മൊയ്തീന്‍ തന്‍റെ കട അടക്കാരുള്ളൂ. കടക്കു കാവല്‍ക്കാരനായി കുഞ്ഞാമു കടത്തിണ്ണയില്‍ അന്തിയുറങ്ങും. വേനല്‍ക്കാലത്ത് അപൂര്‍വ്വമായി കിട്ടുന്ന മഴപോലെ ചില മാസങ്ങളില്‍ വളരെ അപൂര്‍വ്വമായി കുഞ്ഞാമുവിന് സുബോധം തിരിച്ചുകിട്ടും. ആ ദിവസങ്ങളില്‍ താടിയും മുടിയും വൃത്തിയാക്കി നല്ല വസ്ത്രങ്ങള്‍ അണിഞ്ഞു മൊയ്തീന്‍റെ കടയില്‍ സഹായിക്കും. ആ ദിവസങ്ങളില്‍ കുഞ്ഞാമു വളരെ വാചാലനായിരിക്കും. പരിചയക്കാരോട് പണം കടം ചോദിക്കും.അങ്ങിനെ കിട്ടുന്ന പണം കൊണ്ട് മധുര പലഹാരങ്ങള്‍ വാങ്ങി സ്കൂള്‍കുട്ടികള്‍ക്ക് വിതരണംചെയ്യും. സുബോധം നഷ്ടപ്പെടുമ്പോള്‍ തീരെ സംസാരിക്കില്ല . തന്‍റെ സുഹൃത്ത്‌ മോയ്തീനോടുപോലും ഒന്നും മിണ്ടില്ല. നിശബ്ദനായി എന്തോ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടെയിരിക്കും. സുബോധമുള്ള നിമിഷങ്ങളില്‍ ഒരു സുഹൃത്തിനോടെന്നപോലെ ചിലപ്പോള്‍ അയാള്‍ മോയ്തീനോടു തന്‍റെ സങ്കടങ്ങള്‍ പങ്കിടും. ഭ്രാന്തില്ലയിരുന്നുവെങ്കില്‍ തനിക്കും ഒരു കുടുംബം ഉണ്ടാകുമായിരുന്നെന്നും കുട്ടികളെയും കൂട്ടി താനും സ്കൂളില്‍ പോകുമായിരുന്നെന്നും പറഞ്ഞു അയാള്‍ ഒരു പാട് തവണ കരഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ആശിച്ചിരുന്ന കുടുംബജീവിതം അസാദ്ധ്യമായപ്പോള്‍ മനസ്സിന്‍റെ സമചിത്തത കൂടുതല്‍ വഷളായി. തന്‍റെ ജീവിതം ഒരു സ്വപ്നമല്ല യാഥാര്‍ത്ഥ്യം തന്നെയാണെന്നറിയുമ്പോള്‍ അയാള്‍ കൂടുതല്‍ നിശബ്ദനാകുന്നു. ചിലപ്പോള്‍ കുഞ്ഞാമു ഗ്രാമത്തില്‍ നിന്നും അപ്രത്യക്ഷനാകും.എവിടേക്കും പോകുന്നതല്ല. ഒരു ശല്ല്യം ഒഴിവാക്കാന്‍ വേണ്ടി ചികില്‍സയുടെ പേരും പറഞ്ഞു കുടുംബക്കാര്‍ നാടുകടത്തുന്നതാണ്. കുറച്ചുദിവസങ്ങള്‍ ശേഷം കുഞ്ഞാമു എല്ലാവരെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തികൊണ്ട് തിരിച്ചെത്തും. പിന്നെ മൊയ്തീന്റെ കടയില്‍ രണ്ടു മൂന്ന് ദിവസം ഒളിച്ചിരിക്കും. അതിനു ശേഷം വീണ്ടും നടക്കാനിറങ്ങും. ഒരു ദിവസം ഇതുപോലെ അപ്രത്യക്ഷമായിട്ടു പിന്നെ കുറെ ദിവസത്തേക്ക് കുഞ്ഞാമുവിനെ കണ്ടില്ല. കുഞ്ഞാമുവിന് എന്ത് പറ്റി എന്നറിയാതെ മോയ്തീന്‍ വിഷമിച്ചു. ഒടുവില്‍ വിശദമായ അന്വേഷണത്തിനുശേഷം തമിഴ്നാട്ടിലെ ഏര്‍വാടിയില്‍ ചികിത്സയിലാണെന്നറിഞ്ഞു. പീഡന മുറകള്‍ ഉപയോഗിച്ച് ഭ്രാന്ത് മാറ്റുന്ന ചികില്‍സ!!. കന്നുകാലികളെ പോലെ സിമന്‍റ് തറയില്‍ കിടത്തി മര്‍ദിച്ചു അവശനാക്കി കൊല്ലുന്ന ചികില്‍സ!! ഏര്‍വാടിയിലെ അന്ധവിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ചും അനാചാരങ്ങളെ കുറിച്ചും പൂര്‍ണ്ണ ബോധവാന്മാരായ മൊയ്തീനും നാട്ടുകാരും കൂടി കുഞ്ഞാമുവിനെ അവിടെ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുത്തി. കുഞ്ഞാമു ഇരുപത്തിയെട്ടാമത്തെ വയസ്സില്‍ ഭ്രാന്തനായതിനെക്കുറിച്ചു നാട്ടുകാര്‍ക്കാര്‍ക്കും വ്യതസ്തങ്ങളായ കഥകളൊന്നും പറയാനുണ്ടായിരുന്നില്ല. എല്ലാവര്‍ക്കും പറയാനുണ്ടായിരുന്നത് ഒരേ ഒരു കഥ..ഒരു വഞ്ചനയുടെ കഥ. ധനം എന്ന ഭൌതീക നേട്ടത്തിന് വേണ്ടി സ്വന്തം സഹോദരനെ ചതിച്ച ഒരു സഹോദരിയുടെയും അവരുടെ ഭര്‍ത്താവിന്‍റെയും കഥ. മുഹമ്മദ്‌ കുഞ്ഞി എന്ന കുഞ്ഞാമു നാട്ടിലെ യുവാക്കളുടെ ഹരമായിരുന്നു. നല്ല കായികാഭ്യസിയും ഫുട്ടുബോള്‍ കളിക്കാരനുമായിരുന്ന കുഞ്ഞാമു നാട്ടുകാരുടെ കൂടെ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളുടെയും മുന്‍പന്തിയില്‍ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്ന. മൂത്ത സഹോദരിയുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ഒരു വര്ഷം കഴിയും മുന്‍പേ ബാപ്പ മരിച്ചു. ബാപ്പ മരിച്ചതോടെ കുടുംബത്തിന്‍റെ ഭാരവും പേറി ഏതൊരു മലയാളിയെയും പോലെ കുഞ്ഞാമുവും ഗള്‍ഫിലെത്തി. ആകാരസൌഷ്ടവവും വിവിധ ഭാഷാ നിപുണനുമായ കുഞ്ഞാമുവിന് വളരെ വേഗം തന്നെ നല്ല ജോലി കിട്ടി. ആത്മാര്‍ഥതയും വിശ്വസ്തതയും അയാളെ ഉയരങ്ങളിലെത്തിച്ചു. സമ്പാദിച്ചതെല്ലാം സ്നേഹനിധിയായ സഹോദരിയുടെ പേരില്‍ അയച്ചുകൊടുത്തു. ഓരോ തവണ നാട്ടില്‍ വരാന്‍ തയ്യാറെടുക്കുംപോഴും അവിടെ സ്ഥലമെടുക്കണം ഇവിടെ സ്ഥലമെടുക്കണം എന്നൊക്കെപ്പറഞ്ഞു പെങ്ങളും അളിയനും നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തി. ഒടുവില്‍ എട്ടു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുശേഷം കുഞ്ഞാമു നാട്ടിലെത്തി. എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ തന്നെ സ്വീകരിക്കാന്‍ വന്നവരില്‍ പെങ്ങളും അളിയനും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. നാട്ടില്‍ വരണ്ടാ എന്ന പെങ്ങളുടെ അഭ്യര്‍ത്ഥന മാനിക്കാത്തതിലുള്ള പ്രതിഷേധമായിരിക്കാം എന്ന് കുഞ്ഞാമു കരുതിയെങ്കിലും തന്‍റെ സുഹൃത്ത് മൊയ്തീന്‍റെ വിവരണത്തില്‍ നിന്നും കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പ് അയാള്‍ക്ക്‌ മനസ്സിലായി. അളിയന്‍ വലിയ ബംഗ്ലാവ് പണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു, നാട്ടില്‍ നിറയെ സ്ഥലങ്ങള്‍ വാങ്ങി ക്കൂട്ടിയിരിക്കുന്നു ,ദേശത്തെ വലിയ പ്രമാണിയും ബിസിനസ്സുകാരനുമായിരിക്കുന്നു. ബാപ്പയുടെ സ്ഥാനത്ത് കാണുന്നതിനാല്‍ അളിയന്‍റെ അവഗണന അയാള്‍ കാര്യമായി എടുത്തില്ല. കല്യാണം കഴിക്കണം എന്ന കുഞ്ഞാമുവിന്‍റെ ആവര്‍ത്തിച്ചുള്ള അഭ്യര്‍ത്ഥന അളിയനും പെങ്ങളും ശ്രദ്ധിച്ചതേയില്ല. രോഷാകുലനായ കുഞ്ഞാമു പഞ്ചായത്ത്‌ സ്കൂളിന്‍റെയരികില്‍ വാങ്ങിയ സ്ഥലത്ത് ചെറിയ കെട്ടിടം പണിയാനുള്ള പ്രാരംഭപണികള്‍ക്കായി താന്‍ അയച്ചു കൊടുത്ത സമ്പാദ്യത്തില്‍ നിന്നും അല്പം ചോദിച്ചപ്പോള്‍ പെങ്ങളും അളിയനും പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. ഏതു പണം? ഏതു സ്ഥലം? ആര്‍ക്കാണ് നീ പണം അയച്ചുകൊടുത്തത്? എന്താണതിനു തെളിവ്? പെങ്ങളുടെ ചോദ്യത്തിന് മുന്‍പില്‍ കുഞ്ഞാമു തരിച്ചുനിന്നുപോയി. കുഴല്‍ വഴി പണം അയച്ചതിനു എന്ത് തെളിവാനുള്ളത്? താന്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ സ്നേഹിക്കുന്ന തന്‍റെ സഹോദരിയില്‍ നിന്നും ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കാത്തത് കേട്ടപ്പോള്‍ കുഞ്ഞാമുവിന്റെ മാനസികനില തെറ്റി. അയാള്‍ നിശബ്ദനായി.. പിന്നെ ഒന്നും സംസാരിക്കതെയായി മുറിയില്‍ ഏകാന്തനായി ദിവസങ്ങള്‍ തള്ളി നീക്കി. അവധി കഴിഞ്ഞിട്ടും എത്താത്തതിനെ തുടര്‍ന്ന് ഗള്‍ഫില്‍ നിന്നും വിളികള്‍ വന്നു. നിരാശ മൂത്ത് ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളില്‍ നിന്നും ഒളിച്ചോടിതുടങ്ങി. താടിയും മുടിയും വളര്‍ന്നു. ഭക്ഷണം സമയാസമയം കഴിക്കാതെയായി. ആരോഗ്യം നശിച്ച് ഒരു പ്രാകൃതരൂപം പൂണ്ടു. “എന്‍റെ കെട്ടിടത്തിന്‍റെ പണി എന്തായി ?” എന്ന് പറഞ്ഞു ചില ദിവസങ്ങളില്‍ വീട്ടില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങിയോടും. ക്രമേണ അതൊരു പതിവായി. പിന്നെ പിന്നെ വീട്ടില്‍ വരതെയായി. മരിക്കുന്നതിനു ഏതാനും മണിക്കൂറുകള്‍ക്ക് മുന്‍പ്‌ കുഞ്ഞാമു മൊയ്തീനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് ഒരുപാട് കരഞ്ഞു. ജീവിതത്തില്‍ ഇത്രമാത്രം ദുഖം കടിച്ചമര്‍ത്തി വിങ്ങിപോട്ടുന്ന തന്‍റെ സുഹൃത്തിനെ മോയ്തീന്‍ മുന്‍പൊരിക്കലും കണ്ടിരുന്നില്ല. മുപ്പതു വര്‍ഷത്തോളം തനിക്ക് അഭയം നല്‍കിയ തന്‍റെ സുഹൃത്തിനോടുള്ള കടപ്പാടും നന്ദിയും എങ്ങിനെ തിരിച്ചുകൊടുക്കും എന്നോര്‍ത്ത് വിതുമ്പിയതാണോ? ഒടുവില്‍ കുഞ്ഞാമു സുഹൃത്തിന്‍റെ മടിയില്‍ കിടന്നു മരിക്കുകയായിരുന്നു. blogger... basheer kunhithiri

പ്രലോഭനങ്ങള്‍

2013-02-12T21:27:00.002-08:00

കരാമയിലെ ഒരു സിഗ്നലില്‍ വണ്ടി നിര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ അടുത്തുള്ള വണ്ടിയിലിരുന്ന ഒരാള്‍ അയാളോട് വണ്ടിയെ നോക്കികൊണ്ട് എന്തോ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വണ്ടിക്കു എന്തോ തകരാര് സംഭവിച്ചിരുക്കുന്നതായി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചതാവാം. ഏതായാലും അയാള്‍ കരുതലോടെ വണ്ടിയോടിച്ചു. വണ്ടി ഇടയ്ക്കിടെ പിടക്കുന്നതായി അയാള്‍ക്ക് തോന്നി. കരാമയിലെ ഗതാഗതക്കുരുക്കില്‍ വണ്ടി കുടുങ്ങുമോ എന്നയാള്‍ ഭയന്നു. കരാമയും കഴിഞ്ഞു വണ്ടി മക്തൂം ബ്രിഡ്ജില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ സ്ക്രീനില്‍ എന്തോ ഒരു അപായ സൂചനയും വന്നു. വണ്ടി കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ വിറച്ചുത്തുടങ്ങി. അതിവേഗതയില്‍ ചീറിപ്പായുന്ന വണ്ടികള്‍ക്കിടയില്‍പ്പെട്ടു അയാള്‍ നന്നേ വിഷമിച്ചു. വണ്ടി ഒതുക്കാന്‍ കഴിയാതെ അയാള്‍ വിഷമിച്ചു. രണ്ടുംകല്‍പിച്ചു അയാള്‍ വണ്ടി മുന്നോട്ട് തന്നെയെടുത്തു. ക്ലോക്ക്‌ ടവറിനടുത്തുള്ള ടണലില്‍ വണ്ടികള്‍ വളരെ കുറവായതിനാല്‍ ഇറങ്ങിയ അതേ വേഗതയില്‍ വണ്ടി ടണല്‍ കയറി. വണ്ടിയുടെ വേഗത കുറഞ്ഞു കുറഞ്ഞു വന്നു. പിന്നില്‍ നിന്നും വണ്ടികള്‍ ഹോണടിച്ചു ബഹളംവെച്ചു തുടങ്ങി. ഡബിള്‍ ഇന്‍ഡികേട്ടര്‍ ഇട്ട് അയാള്‍ വണ്ടിയെ മുന്നോട്ട് നയിച്ചു. സിഗ്നലും കഴിഞ്ഞ് അല്‍ കബായല്‍ സെന്‍റരിനടുത്തുള്ള പാര്‍കിങ്ങില്‍ വണ്ടി ഒതുക്കി നിര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ അയാള്‍ക്ക്‌ ആശ്വാസം തോന്നി. വണ്ടിയില്‍ നിന്നുമിറങ്ങി വണ്ടിയുടെ ബോണറ്റ് തുറന്നു. വെള്ളം തിളച്ച് പുകച്ചുരുളുകള്‍ ഉയരുന്നു. പുകച്ചുരുളുകള്‍ തീരുന്നതുവരെ അയാള്‍ അത് തന്നെ നോക്കിനിന്നു. ഈ വണ്ടിയിലാണല്ലോ താന്‍ അല്‍ ഖൂസില്‍ നിന്നും ഷെയ്ക്ക് സായിദ്‌ റോഡ്‌ വഴി ഇവിടം വരെ എത്തിയത് എന്നോര്‍ത്തപ്പോള്‍ അയാള്‍ ഭയന്നു വിറച്ചു. വഴിയിലെവിടെയും വണ്ടി നിന്നുപോകാതെ സുരക്ഷിതമായി ഒതുക്കിനിര്‍ത്താന്‍ കഴിഞ്ഞതില്‍ അയാള്‍ ദൈവത്തെ സ്തുതിച്ചു. ആ സമയത്തിനുള്ളില്‍ അയാള്‍ ഓഫീസില്‍ വിളിച്ചു കാര്യങ്ങള്‍ ധരിപ്പിച്ചിരുന്നു. ഓഫീസില്‍ നിന്നും ഏര്‍പ്പാടാക്കിയ റികവറി ഡ്രൈവര്‍ ഒന്നരമണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞേ എത്തുമെന്ന് അയാളെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. എന്ത് ചെയ്യാന്‍ ..കാത്തിരിക്കുകതന്നെ. തണുപ്പുകാലത്തിന്‍റെ തുടക്കമായതിനാല്‍ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ആകാശം ഇരുണ്ടു തുടങ്ങി. ഇന്ന് ജോലി കഴിഞ്ഞു നേരത്തെ വരാമെന്നു ഭാര്യക്ക് ഉറപ്പു കൊടുത്തിരുന്നു. മകന്‍റെ മുടി മുറിക്കണം പിന്നെ അവനെ ഒരു ദന്തിസ്റ്റിനെ കാണിക്കണം. മുന്‍നിരയിലെ പല്ലുകള്‍ക്ക്‌ പിന്നിലായി മറ്റു രണ്ടു പല്ലുകള്‍ കൂടി വളര്‍ന്നുവരുന്നു. രണ്ടു കാര്യങ്ങളും കുറെ ദിവസങ്ങളായി പലപല കാരണങ്ങളാല്‍ നീണ്ടുപോകുന്നു. അയാള്‍ ഭാര്യയെ വിളിച്ചു ഇന്നത്തെ അസൌകര്യം അറിയിച്ചു. തുറന്നിരിക്കുന്ന ബോണറ്റ് അടച്ചശേഷം അയാള്‍ വണ്ടിക്കകത്തു കയറിയിരുന്നു. വണ്ടി സ്റ്റാര്‍ട്ട്‌ ചെയ്തു. മൊബൈല്‍ ചാര്‍ജെറില്‍വെച്ചു. റേഡിയോയില്‍ നിന്നുമുള്ള പാട്ടുകള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ട് അയാള്‍മൊബൈലില്‍ ഗെയിം കളിച്ചുതുടങ്ങി. കണ്ണുകള്‍ കൂടുതല്‍ പ്രയത്നിക്കുന്നതുകൊണ്ടായിരിക്കാം അയാള്‍ക്ക് തലവേദന തോന്നിത്തുടങ്ങി. അയാള്‍ വണ്ടിയില്‍ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി. തണുത്ത കാറ്റ് അയാളെ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അയാള്‍ ഉന്മേഷവാനായി. അവിടെയുള്ള സിമന്‍റ് തറയില്‍ ഇരുപ്പുറപ്പിച്ചു. നിരവധി വാഹനങ്ങള്‍ പാര്‍കിങ്ങിലേക്ക് വരികയും അവിടെ നിന്ന് പോകുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. അതുവഴി കടന്നുപോകുന്ന വാഹനങ്ങളെയും പല ദേശക്കാരായ ജനങ്ങളെയും അയാള്‍ കൌതുകത്തോടെ നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു. മൊബൈലില്‍ യെസ്സംമസ് വഴി പാര്‍ക്കിംഗ് ടിക്കെറ്റ് എടുത്തതിനാല്‍ അതുവഴി പാര്‍ക്കിംഗ് എക്സാമിനാര്‍ പോയപ്പോള്‍ അയാള്‍ ഒരു കൂസലും ഇല്ലാതെ അവിടെതന്നെയിരുന്നു. പൂവിന് ചുറ്റും കറങ്ങുന്ന വണ്ടിനെപ്പോലെ ഒരു കറുത്ത സുന്ദരി അയാളെ വട്ടമിട്ടുനടന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ഉന്തിനില്‍ക്കുന്ന ഭാഗങ്ങള്‍ കൂടുതല്‍ ഉന്തിക്കൊണ്ടവള്‍ അയാളോട് ചിരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. അയാളുടെ കണ്ണുകള്‍ അവളെ ശ്രദ്ധിച്ചുതുടങ്ങിയപ്പോള്‍ അടുത്ത പള്ളിയില്‍ നിന്നുമുള്ള മഗരിബ് പ്രാര്‍ഥനക്കുള്ള വിളി അയാളുടെ കാതുകളില്‍ മുഴങ്ങി. “അല്ലാഹു അക്ബര്‍ (അള്ളാഹു വലിയവന്‍ )........ അല്ലാഹു അക്ബര്‍ (അള്ളാഹു വലിയവന്‍ )..... അതെ അല്ലാഹു തന്നെയാണ് വലിയവന്‍. അയാള്‍ സിഗനലും കടന്ന് പള്ളിയിലേക്ക് നടന്നു. മഗരിബ് പ്രാര്‍ത്ഥന കഴിഞ്ഞു പള്ളിയില്‍ നിന്നുമിറങ്ങുമ്പോള്‍ ഒരു വീല്‍ചെയറിലിരുന്നു ഭിക്ഷാടനം നടത്തുന്ന അവശയായ ഒരു വൃദ്ധ സ്ത്രീയെ അയാള്‍ കണ്ടു. ഒരു കാല്‍ നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആ വൃദ്ധ സ്ത്രീയുടെ അവശത അയാളെ സങ്കടപ്പെടുത്തി. ഈ വൃദ്ധ സ്ത്രീക്ക് തുണയായി ആരും ഇല്ലേ? ആരാണ് ഈ സ്ത്രീയെ അനാഥയാക്കിയത്? ഈ ധനികരാജ്യത്തും ഭിക്ഷാടനമോ? അവശതയനുഭവിക്കുന്ന സ്ത്രീജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ ഭരണകൂടങ്ങള്‍ക്കും ഭാരണാധിപന്മാര്‍ക്കും എന്തുകൊണ്ട് കഴിയുന്നില്ല. ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമകാര്യങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ കഴിയാത്തവിധത്തില്‍ ഭരണാധിപന്മാര്‍ എകാധിപതികളും ആഡംബരപ്രിയരുമായിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെയല്ലേ സര്‍വ്വശക്തനായ ദൈവം എകാധിപതികളെയൊക്കെ ദയനീയമായി നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഒരു മലബാരി ഹോട്ടല്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ ഒരു ചായ കുടിക്കാന്‍ മോഹം തോന്നി. മേശപ്പുറത്ത്‌ നിരത്തിവെച്ചിരിക്കുന്ന പക്കുവടയും,പഴംപൊരിയും,പരിപ്പുവടയും അയാളെ ഹോട്ടലിലേക്ക് ആകര്‍ഷിച്ചു. ചായയും കൂടെ കുറച്ചു പക്കുവടയും ഒരു പഴംപൊരിയും അയാള്‍ കഴിച്ചു.ക്യാഷ്‌ കൌണ്ടറില്‍ നിരത്തി വെച്ചിരിക്കുന്ന സിഗരട്ടുകളുടെയിടയില്‍ “വില്‍സ്” സിഗരറ്റ്‌ കണ്ടപ്പോള്‍ അയാളുടെ മനമൊന്നു പിടച്ചു. “സിഗരറ്റ് വേണോ?” ക്യാഷര്‍ ചോദിച്ചു. “അയ്യോ വേണ്ട ..ഞാന്‍ പുകവലി നിര്‍ത്തിയിട്ടു കുറച്ചായി..ഒന്ന് നോക്കിപ്പോയതാണ്.” അയാള്‍ അവിടെ നിന്നം ഇറങ്ങിനടന്നു. ഈ സിഗരറ്റുകള്‍ വലിക്കാന്‍ വേണ്ടി എന്തുമാത്രം ചായകള്‍ കുടിച്ചതാണ്. അയാള്‍ ഓര്‍ത്തു. നാട്ടില്‍ അവധിക്കുപോയപ്പോള്‍ ടൗണിലെ ഒരു ഹോട്ടലില്‍ ചെന്ന് ചായ കുടിച്ചതുപോലെ അയാള്‍ക്ക്‌ തോന്നി. പലപല പ്രശ്നങ്ങള്‍ മൂലം കഴിഞ്ഞകുറച്ചു വര്‍ഷമായി നാട്ടില്‍ പോകാന്‍ കഴിയാതിരുന്ന അയാളുടെ മനസ്സ് നാട്ടില്‍പോയി തിരിച്ചെത്തിയിരിക്കുന്നു. പാര്‍ക്കിങ്ങിലേക്ക് തിരിച്ചുനടക്കുമ്പോള്‍ അയാളുടെ മൊബൈല്‍ ശബ്ദിച്ചു.റിക്കവറി ഡ്രൈവറായിരുന്നു ഫോണില്‍. അഞ്ചുമിനിട്ടിനകം ഡ്രൈവര്‍ എത്താമെന്ന് പറഞ്ഞു. അപായ വിളക്കുകള്‍ തെളിയിച്ചുകൊണ്ട് റിക്കവറി വണ്ടിയെത്തി. പാര്‍ക്കിംഗ് വിശാലമായതിനാല്‍ റിക്കവറിക്ക് പാര്‍ക്ക്‌ ചെയ്യാന്‍ സൌകര്യമുണ്ടായിരുന്നു. കറുത്ത് തടിച്ച അല്പം താടി നീട്ടിവളര്‍ത്തി തൊപ്പി ധരിച്ച് മധ്യവയസ്കനായ ഡ്രൈവര്‍ വണ്ടിയില്‍ നിന്നുമിറങ്ങി. “സാറിന്‍റെ വണ്ടിക്കു എപ്പഴും പ്രശ്നമാണല്ലോ?” ഡ്രൈവര്‍ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. നിങ്ങള്‍ക്ക് ജോലി വേണ്ടേ?.....പിന്നെ എന്തിനാ റികവറിയും കൊണ്ട് നടക്കുന്നത്?” അയാളും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു. വണ്ടി റിക്കവറിയില്‍ കയറ്റിയശേഷം അവര്‍ വണ്ടിയില്‍ കയറി. “ഞാന്‍ വര്‍ക്ക്ഷോപ്പിലേക്കില്ല..നിങ്ങള്‍ തനിയെ പോയാല്‍ മതി ....വണ്ടിയില്‍ അല്പം സാധനങ്ങള്‍ ഉണ്ട്...പോകുന്നവഴി എന്നെ എന്‍റെ റൂമില്‍ ഇറക്കിയാല്‍ മതി...ഇവിടെ അടുത്ത് തന്നെയാണ് എന്‍റെ ഫ്ലാറ്റ്‌” അയാള്‍ ഡ്രൈവറോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. “അത്...ഇതുവഴി തിരിച്ചുപോയാല്‍ എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് എത്താം.....പിന്നെ ഡീസലും കുറെ ചിലവാകും.” ഡ്രൈവര്‍ വൈമനസ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു. ദൂരത്തിനനുസരിച്ചുള്ള കാശ് തരാം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഡ്രൈവര്‍ സമ്മതിച്ചു. “നിങ്ങളുടെ ബാഹ്യരൂപം കണ്ടിട്ട് നിങ്ങള്‍ നല്ല ഒരു മതവിശ്വാസിയാനെന്നു തോന്നുന്നു. ആന്തരികമായും നിങ്ങള്‍ അങ്ങിനെതന്നെയാണോ?” അയാള്‍ ചോദിച്ചു. “അതെന്താ നിങ്ങള്‍ അങ്ങിനെ ചോദിച്ചത്?” ഡ്രൈവര്‍ സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചു. “അതിനു ഒരു കാരണമുണ്ട്. വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനില്‍ ഒരു സൂക്തത്തില്‍ ഇങ്ങനെ പറയുന്നുണ്ട് “ സത്യവിശാസികളെ പണ്ഡിതന്മാരിലും പുരോഹിതന്മാരിലുംപെട്ട ധാരാളം പേര്‍ ജനങ്ങളുടെ ധനം അന്യായമായി തിന്നുകയും അല്ലാഹുവിന്‍റെ മാര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ നിന്ന് (അവരെ) തടയുകയും ചെയ്യുന്നു. സ്വര്‍ണ്ണവും വെള്ളിയും നിക്ഷേപമായിവെക്കുകയും അല്ലാഹുവിന്‍റെ മാര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ ചെലെവാക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാരാണോ അവര്‍ക്ക് വേദനയേറിയ ശിക്ഷയെപ്പറ്റി “സന്തോഷവാര്‍ത്ത” അറിയിക്കുക. അതായത് പണ്ഡിതന്‍മാര്‍ വേഷം കെട്ടുന്ന കാലമാണ്.” അപ്പോഴേക്കും വണ്ടി പാര്‍ക്കിങ്ങില്‍ എത്തിയിരുന്നു. റിക്കവറി വണ്ടിയില്‍ നിന്നുമിരങ്ങുമ്പോള്‍ അയാള്‍ ഡ്രൈവറോട് പറഞ്ഞു. “തന്‍റെ വിഷമാവസ്തയിലും മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കണം..അതിനുള്ള മനസ്സെങ്കിലും ഉണ്ടായിരിക്കണം ...അതാണ്‌ ഒരു യഥാര്‍ത്ഥ വിശ്വാസി.” അയാള്‍ കെട്ടിടത്തിന്‍റെ പടവുകള്‍ കയറി ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് നടന്നു. റിക്കവറി പാര്‍ക്കിങ്ങില്‍ നിന്നും മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. bloger.... basheer kunhithiri

നിറമില്ലാത്ത വെളിച്ചങ്ങള്‍ക്ക് പറയാനുള്ളത്.

2013-02-12T21:26:00.002-08:00

സൂര്യന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ അടഞ്ഞുതുടങ്ങി. ആകാശം ഇരുണ്ടു. സൂര്യപ്രഭയില്‍ അമര്‍ന്നുകഴിഞ്ഞിരുന്ന ചന്ദ്രന്‍ മെല്ലെമെല്ലെ തലപൊക്കിത്തുടങ്ങി. നിലാവെളിച്ചത്തില്‍ അനുഭവപ്പെട്ടിരുന്ന കാറ്റിന്‍റെ സുഖമുള്ള തലോടല്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് മാഷ്‌ വീടിന്‍റെ വരാന്തയില്‍ വന്നിരുന്നു. ആരുടെയോ വരവും കാത്തിരിക്കുന്നതുപോലെ ഇടയ്ക്കിടെ മാഷ്‌ ഇടവഴിയിലേക്കു നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു. മൂളിപ്പാട്ടും പാടി വരുന്ന കൊതുകുകള്‍ മാഷിന്‍റെ എകാന്തചിന്തകളെ അലോസരപ്പെടുതികൊണ്ടിരുന്നു. അധ്യാപനത്തില്‍ നിന്നും വിരമിച്ചതിനുശേഷമുള്ള സായഹ്നങ്ങളൊക്കെ ഇതുപോലെയായിരുന്നു. ചിന്തകളുടെയും വായനയുടെയും എഴുത്തുകളുടെയും ഇടയില്‍ ചിലപ്പോള്‍ “മാഷേ” എന്ന വിളിക്കായി അയാള്‍ കാതോര്‍ത്തിരിക്കും. ജോലിയും കുടുംബവുമായി മക്കളൊക്കെ ലോകത്തിന്‍റെ പല ഭാഗങ്ങളില്‍ താമസിക്കുന്നു. ബന്ധങ്ങളൊക്കെ വല്ലപ്പോഴും വരുന്ന ടെലിഫോണ്‍ വിളികളില്‍ ഒതുങ്ങി. ജീവിതത്തില്‍ എന്നും താങ്ങും തണലുമായിരുന്ന സന്തതസഹചാരിയും ഈ ലോകത്തോട് വിടപറഞ്ഞതോടെ മാഷ്‌ തീര്‍ത്തും ഒറ്റപ്പെട്ടു. ഏകാന്തതയുടെ തടവറയില്‍ നിരാശനായിരിക്കുമ്പോഴായിരുന്നു മാഷ്‌ അവനെ പരിചയപ്പെടുന്നത്. ഭാര്യയുടെ മരണശേഷം ഒറ്റപ്പെടലിന്‍റെ വീര്‍പ്പുമുട്ടലുകള്‍ അസഹ്യമായപ്പോള്‍ മാഷ്‌ ഒരു യാത്ര പുറപ്പെട്ടു. കുറച്ചകലെ പട്ടണത്തിലുള്ള ഒരു സുഹൃത്തിനെ കാണാന്‍. സുഹൃത്തിനെക്കണ്ട് തിരിച്ചുവരുമ്പോഴായിരുന്നു ആ സംഭവം. തീവണ്ടിയിലായിരുന്നു യാത്ര. കമ്പാര്‍ട്ടുമെന്റില്‍ സാമാന്യം നല്ല യാത്രക്കാരുണ്ടായിരുന്നു. ജനലിനരികിലുള്ള സീറ്റിലിരുന്നു മാഷ്‌ പുറം കാഴ്ചകള്‍ കണ്ടു ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. സാമാന്യം നല്ല രീതിയില്‍ വസ്ത്രധാരണം ചെയ്ത അന്ധനായ ഒരു പയ്യന്‍ എതിര്‍വശത്ത് ഇരിക്കുന്നത് മാഷ്‌ ശ്രദ്ധിച്ചതേയില്ല. ബധിരരും മൂകരും അന്ധരുമായവരെ ആരും ശ്രദ്ധിക്കാറില്ലല്ലോ?. അടുത്തിരിക്കുന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥരായ യാത്രക്കാരുടെ പൊട്ടിച്ചിരികളും ഉച്ചത്തിലുള്ള സംഭാഷണങ്ങളും മാഷിന്‍റെ ഏകാഗ്രതയെ തടസ്സപ്പെടുതിയെങ്കിലും ചിരിക്കാനും സംസാരിക്കാനുമുള്ള മറ്റുള്ളവരുടെ സ്വാതന്ത്രത്തില്‍ മാഷ്‌ കൈകടത്താന്‍ ആഗ്രഹിച്ചില്ല. യാത്രക്കാര്‍ പുകവലിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ അതിനെതിരെ പ്രതികരിക്കാന്‍ ഒരുങ്ങിയെങ്ങിലും “താനും ഒരു പുകവലിക്കാരനാനല്ലോ അവരോടു പുകവലിക്കരുത് എന്ന് പറയാന്‍ തനിക്കെന്താനവകാശം എന്നോര്‍ത്ത് മാഷ്‌ നിശബ്ദനായിരുന്നു. നൈരാശ്യം മൂലം കടമകള്‍ മറന്നുതുടങ്ങിയ ഒരു മനുഷ്യനില്‍ നിന്നും പ്രതികരണശേഷി എങ്ങിനെയാണ് പ്രതീക്ഷിക്കുക? യാത്രയിലുടനീളം നിശബ്ദനായിരുന്ന അന്ധനായ പയ്യന്‍ സീറ്റില്‍ നിന്നും മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു പുകവലിച്ചും ഉച്ചത്തില്‍ ശബ്ദിച്ചും യാത്രക്കാരെ ശല്ല്യപ്പെടുതുന്നവരുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് സൌമ്യമായി പറഞ്ഞു. “ചേട്ടന്മാരെ നിങ്ങളെല്ലാവരും ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാരാണെന്നു നിങ്ങളുടെ സംഭാഷണത്തില്‍ നിന്നും ഞാന്‍ മനസിലാക്കുന്നു. തീവണ്ടിയില്‍ പുകവലിക്കുന്നത് നിയമംമൂലം നിരോധിച്ചത് നിങ്ങള്‍ അറിയുമല്ലോ? ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാരായ നിങ്ങള്‍ തന്നെ നിയമം ലംഘിക്കുന്നത് ഇരിക്കുന്ന കൊമ്പ് മുറിക്കുന്നതിന് തുല്യമല്ലേ? ആരോഗ്യം പരിപോഷിക്കാനുള്ള അനേകായിരം വിഭവങ്ങള്‍ പ്രകൃതിയില്‍ സുലഭമായിരിക്കെ എന്തിനാണ് പുകവലിച്ചു ദൈവം അനുഗ്രഹിച്ചു തന്ന ആരോഗ്യം നശിപ്പിക്കുന്നത്? അന്ധനായ പയ്യന്‍ സീറ്റില്‍ വന്നിരുന്നു. പുകവലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നവരൊക്കെ സിഗരറ്റുകള്‍ കുത്തിക്കെടുത്തി. കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ കാഴ്ചയുണ്ടായിരുന്നിട്ടും ദൈവത്തിന്‍റെ അനുഗ്രഹങ്ങള്‍ നമുക്ക് തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയുന്നില്ല. ഒരിക്കല്‍ പോലും പ്രകാശം എന്തെന്നറിയാത്ത അന്ധനായ പയ്യന് ദൈവാനുഗ്രഹങ്ങള്‍ തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയുന്നു. എതിര്‍വശത്ത്‌ ഇരിക്കുന്ന അന്ധനായ പയ്യനെക്കുറിച്ചരറിയാന്‍ മാഷിനു തിടുക്കമായി. “നിന്‍റെ പേരെന്താണ്? നീ എവിടെ പോകുന്നു? എവിടുന്ന് വരുന്നു? എന്ത് ചെയ്യുന്നു?” എല്ലാം മാഷ്‌ ഒറ്റ ശ്വാസത്തില്‍ ചോദിച്ചു. അവന്‍ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി “ എന്‍റെ പേര് മജീദ്‌ .സ്വപ്നവ്യാഖ്യാനത്തില്‍ ഗവേഷണം നടത്തിയ നിര്‍ദ്ധ്നനായ ഒരു പുരോഹിതന്‍റെ ഏക മകനാണ്. നന്നേ ചെറുപ്പത്തിലെ മാതാവിനെ എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടു. കുടുംബക്കാരായി ആരും ഇല്ല. ആറു മാസം മുന്‍പ്‌ ബാപ്പ മരിച്ചതോടെ ഞാന്‍ തനിച്ചായി. ഈ കാലമത്രയും ബാപ്പയുടെ കൂടെ ഒരു മതസ്ഥാപനതിലായിരുന്നു താമസം. മരിക്കുന്നതിനു ഏതാനും ദിവസം മുന്‍പ്‌ ബാപ്പ എന്നോട് പറഞ്ഞു “എന്‍റെ കാലശേഷം നീ ഒരു യാത്ര പുറപ്പെടണം. ഇരുണ്ട വഴിയില്‍കൂടി കുറച്ചകലം നടന്നാല്‍ നിനക്ക് വെളിച്ചം കിട്ടും.” ഇരുണ്ട വഴിയില്‍ കൂടിയുള്ള യാത്ര ആറു മാസം കഴിഞ്ഞു. ബാപ്പ പറഞ്ഞ വെളിച്ചം നിങ്ങള്‍ തന്നെയായിരിക്കുമെന്ന് ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു.” വെളിച്ചമില്ലാത്ത കണ്ണുകളില്‍ നിന്നുതിരുന്ന കണ്ണീര്‍തുള്ളികള്‍ തുടച്ചുകൊണ്ട് മാഷ്‌ അവനെ കൂടെ കൂട്ടി. മജീദ്‌ മാഷിന്‍റെ കൂടെക്കൂടിയിട്ടു വര്ഷം പത്തു കഴിഞ്ഞു. നൈരാശ്യം മൂലം വിഷാദരോഗിയാകുമായിരുന്ന മാഷിന് മജീദ്‌ ജീവിതത്തിന്‍റെ പുതിയ വാതായനങ്ങള്‍ തുറന്നുകൊടുത്തു. വയസ്സുകാലത്തും മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് വേണ്ടി ജീവിക്കാന്‍ കഴിയുമെന്ന് മാഷ്‌ തെളിയിച്ചു. വിജ്ഞാനിയായ മജീദില്‍ നിന്നും ഒരു കുട്ടിയെപ്പോലെ മാഷ്‌ പലതും പഠിച്ചു. മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് വേണ്ടി ആത്മാര്‍ഥമായി ജീവിക്കുമ്പോള്‍ മനസ്സമാധാനം കിട്ടുമെന്ന് മാഷിന് മനസ്സിലായി. എല്ലാ സായാഹ്നങ്ങളിലും ജീവിതത്തിന്‍റെ വിവിധ അര്‍ത്ഥതലങ്ങലെക്കുറിച്ചു അവര്‍ പരസ്പരം സംവാദിച്ചു. പിതാവില്‍ നിന്നും അഭ്യസിച്ച സ്വപ്നവ്യാഖ്യാനം മാഷ്‌ ചെറിയതോതില്‍ മജീദില്‍ നിന്നും അഭ്യസിച്ചു. മകന്‍റെ ഉടമസ്ഥയിലുള്ള പട്ടണത്തിലെ തുണിക്കടയുടെ ചുമതല മാഷ്‌ മജീദിനെ ഏല്‍പ്പിച്ചു. മജീദിന്‍റെ വരവും കാത്ത് മാഷ്‌ വരാന്തയില്‍ എന്നും വൈകുന്നേരം കാത്തിരിക്കും. അതാത് ദിവസത്തെ സമ്പാദ്യം എണ്ണി നോക്കാനല്ല. അവനെയൊന്നു കാണാന്‍ ..അവനില്‍ നിന്നും ഓരോ പുതിയ പുതിയ കാര്യങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കാന്‍. കഴിഞ്ഞ ദിവസം കണ്ട ഒരു സ്വപ്നം മാഷ്‌ മജീദിനോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. “ഞാന്‍ ചന്ദ്രനെ നോക്കി നില്‍ക്കുന്നു..എന്നിട്ട് ചന്ദ്രനില്‍ ഞാന്‍ എന്‍റെ മുഖം കാണുന്നു.” ആ സ്വപ്നത്തിന്‍റെ അര്‍ത്ഥമെന്താനെന്നു മാഷ്‌ ചോദിച്ചപ്പോള്‍ അവന്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. മാഷ്‌ വീണ്ടും വീണ്ടും ചോദിച്ചപ്പോള്‍ അവന്‍ പറഞ്ഞു “ അത് ഒരു സന്തോഷ വാര്‍ത്തയല്ല.” “സാരമില്ല ജീവിതത്തില്‍ ഇതില്‍പരം ഇനി എന്ത് സന്തോഷമാണ് കിട്ടാനുള്ളത്? ദൈവത്തിന്‍റെ പ്രീതി മാത്രം പ്രതീക്ഷിച്ചു കഴിഞ്ഞ് പത്തു വര്‍ഷമായി ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സല്‍പ്രവര്‍ത്തികള്‍ മാത്രം മതി എനിക്ക്. ഇനി മരിച്ചാലും പ്രശ്നമില്ല. അതിനും ഞാന്‍ തയ്യാറെടുത്തുകഴിഞ്ഞു.” മാഷ്‌ വികാരാധീനനായി പറഞ്ഞു. “നിങ്ങള്‍ മരിക്കും അത് തന്നെയാണ് ഈ സ്വപ്നത്തിന്‍റെ വ്യാഖ്യാനം.” പതിഞ്ഞ സ്വരത്തില്‍ മജീദ്‌ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ മാഷ്‌ ഞെട്ടിയെങ്കിലും ആ പരിഭവം കാണിച്ചില്ല. പക്ഷെ മജീദ്‌ വളരെ ദുഖിതനായിരുന്നു. വരാന്തയില്‍ നിന്നും മാഷ്‌ ഇടയ്ക്കിടെ ഇടവഴിയിലേക്കു നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മജീദ്‌ വരേണ്ട സമയം കഴിഞ്ഞല്ലോ? മാഷ്‌ അസ്വസ്ഥനായി. വരാന്തയിലെ ട്യൂബ് ലൈറ്റിന്‍റെ സ്വിച്ച് ഓണ്‍ ചെയ്തു. നല്ല വെട്ടത്തോടെ ബള്‍ബുകള്‍ പ്രകാശിച്ചു. വോള്‍ട്ടേജ് ക്ഷാമം മൂലം കഴിഞ്ഞ ദിവസം വരെ ഈ ട്യുബുകളോന്നും പ്രകാശിച്ചിരുന്നില്ല. പുതിയ സബ്സ്റ്റേഷന്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചുതുടങ്ങിയാതോടെ നാട്ടിലെ വോള്‍ട്ടേജ് ക്ഷാമം തീര്‍ന്നു. മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തില്‍ മൂളിപ്പാട്ടും പാടി വന്നിരുന്ന കൊതുകുകള്‍ വെട്ടം കൂടിയതോടെ മൂളിപ്പാട്ടുകള്‍ പാടെതെയായി. കൊതുകുകളെ തുരത്തുന്നതിനിടയിലായിരുന്നു “മാഷേ” എന്ന വിളി കേട്ടത്. മാഷ്‌ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. മജീദ്‌ വടിയും ഊന്നി വാതില്‍ക്കല്‍ നില്‍ക്കുന്നു. “നീ എന്താ ഇന്ന് ഇത്രയും താമസിച്ചത്?” മജീദിന്‍റെ കൈകള്‍ പിടിച്ചു അകത്തേക്ക് കയറ്റിക്കൊണ്ടു മാഷ്‌ ചോദിച്ചു. “ഞാന്‍ അല്‍പനേരം പള്ളിയില്‍ പ്രാര്‍ഥനയിലലിരുന്നു.” “എന്താണ് നിന്‍റെ മുഖം വടിയിരിക്കുന്നത്? ആ സ്വപ്നമാണോ? അത് നീ ഇതുവരെയും മറന്നില്ലേ? ഇപ്പോള്‍ സന്തോഷിക്കേണ്ട സമയമാണ്. നിനക്കറിയുമോ ഇന്ന് ഈ നാട്ടുകാര്‍ എല്ലാവരും സന്തോഷത്തിലാണ്. വോള്‍ട്ടേജ് ക്ഷാമം തീര്‍ന്നു. എങ്ങും പ്രകാശം പരന്നിരിക്കുന്നു. എന്താണ് അതിന്‍റെ അര്‍ത്ഥമെന്ന് നിനക്കറിയുമോ?” “ഇല്ല” എന്നവന്‍ തലയാട്ടി. “അതായത് നിന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ കാഴ്ചശക്തി കിട്ടാന്‍ പോകുന്നു. എനിക്കും ചിലതൊക്കെ വ്യാഖ്യാനിക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ട്.” മാഷ്‌ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ചാരുകസേരയില്‍ ചാഞ്ഞിരിക്കുന്ന മാഷിന്‍റെ മടിയില്‍ തല വെച്ചുകൊണ്ട് മജീദ്‌ വിങ്ങിപ്പൊട്ടി. മജീദിന്‍റെ തല തടവിക്കൊണ്ട് മാഷ്‌ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തില്‍ പറഞ്ഞു. “ഞാന്‍ മരിക്കാന്‍ പോകുന്നു എന്ന വിവരം എനിക്കറിയാം. എന്‍റെ കാലശേഷം എന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ നിനക്കുള്ളതാണ്. അതിനുള്ള എല്ലാ ഏര്‍പ്പാടുകളും ഞാന്‍ ചെയ്തു വെച്ചിട്ടുണ്ട്. പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങള്‍ ദൈവത്തിന്‍റെ അനുഗ്രഹങ്ങളാണ്. ഇനി പ്രകാശിക്കുന്ന കണ്ണുകളോടു കൂടി നീ ലോകം കാണണം. ദൈവനുഗ്രഹങ്ങള്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് കാണിച്ചുകൊടുക്കണം.” പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ബള്‍ബുകള്‍ പെട്ടെന്ന് പ്രകാശിക്കാതെയായി. ചുറ്റുപാടും ഇരുട്ടു പരന്നു. Blogger.. BASHEER KUNHITHIRI

ഊട്ടി പോലീസിന്റെ ലാത്തിപ്പാട്!

2013-02-12T21:25:00.002-08:00

സത്യം പറയാലോ, പത്ത് പൈസ വരുമാനം ഇല്ലായിരുന്ന ആ നാളുകളിലും ആഘോഷവേളകള്‍ അടിച്ച് പൊളിച്ചു സന്തോഷിച്ചിരുന്ന ഞങ്ങളുടെ കഴിഞ്ഞ കാലം ഒരു പെരുന്നാള്‍ ദിനം ആഘോഷിക്കാന്‍ ഊട്ടിയില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ ,ഞങ്ങളുടെ പ്രിപെട്ട സുഹൃത്ത് ഇബ്രായി'ക്ക് കിട്ടിയ ഒരു ലാത്ത്തിയടിയുടെ വേദനിക്കുന്ന ഓര്‍മയിലേക്ക് അറിയാതെ മനസ്സു തെന്നിപ്പോയി............ഇന്നും ആ അടയാളം ഒരു അഭിമാനമായി കൊണ്ടു നടക്കുന്ന പാവം ഇബ്രായി ,"താന്‍ ഉപ്പ് സത്യാ ഗ്രഹത്തില്‍ പന്കെടുത്ത്തപ്പോള്‍ ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളക്കാരന്റെ അടി ഗാന്ധിജിക്ക് കൊള്ളാതിരിക്കാന്‍ ഉപ്പ തടഞ്ഞപ്പോള്‍ കിട്ടിയതാണെന്ന് " മകനോട് പറഞ്ഞു കൊടുകുന്നത് ദൂരെ നിന്നു കേട്ടിടുണ്ട് പലപ്പോഴും. അത് എന്തോ ആവട്ടെ..നമുക്കു ആ യാത്രയുടെ ആദ്യം മുതല്‍ തന്നെ തുടങ്ങാം. പെരുന്നാള്‍ ദിനം പതിവു കര്‍മങ്ങള്‍ ധൃതിയില്‍ ഒപ്പിച്ചു ഏകദേശംഎട്ടു പേരടങ്ങുന്ന ഒരു സംഘം ആര്തുലച്ചു കൊണ്ടു ഞങ്ങളുടെ മറ്റൊരു സുഹ്രിത്ത്തിന്റെ വണ്ടിയില്‍ യാത്ര ആരംഭിച്ചുയാത്ര തുടങ്ങുമ്പോള്‍ തന്നെ ഡ്രൈവറും മുതലാളിയും കൂടിയായിരുന്ന സുഹൃത്തിന്റെ കര്‍ശന നിര്‍ദേശങ്ങള്‍ വന്നു, "വണ്ടിയില്‍ എവിടെയും അടിക്കുകയോ പോട്ടിക്കുകയോ ഒന്നും ചെയ്യരുത്, പൊടി പോലും ഉണ്ടാകരുത് കടന് പിടിക്കാന്‍(വണ്ടി അത്രയും വൃത്തിയായി സൂക്ഷിക്കണം എന്നര്ത്ഥം), പോലീസിനെ കാണുമ്പൊള്‍ ഒച്ച വെക്കരുത്... "ആവാം" ഞങ്ങള്‍ തലകുലുക്കി സമ്മദിച്ചു. വണ്ടി സ്റ്റാര്‍ട്ട് ആയപ്പോള്‍ തന്നെ തുടങ്ങി" തുടങ്ങട്ടെ ബി ബിസ്മില്ലാ,സ്തുതി മുഴുവന്‍ നിനക്കല്ലാ " എല്ലാവരും സകല കല വല്ലഭന്മാര്‍ ആയതിനാല്‍ ആരും മിണ്ടാതിരുന്നില്ല. ബാക്കി ഉള്ളവരും ഏറ്റു പാടി. ഒരു നീണ്ട യാത്ര യുടെ തുടക്കം ....... അര്‍ദ്ധ രാത്രിയോടെ മൈസൂര്‍ എത്തിയ ഞങ്ങള്‍ക് ഒരു റൂമിന് വേണ്ടിയും നന്നേ വിഷമിക്കേണ്ടി വന്നു. വണ്ടി ഒരു ലോഡ്ജില്‍ അടുപ്പ്പിച്ചു റൂം അന്വേഷിച്ച ഞങ്ങള്‍ക്ക് നിരാശ തോന്നി "നോ റൂം" എന്ത് ചെയ്യും.....അടുത്തടുത്ത ലോഡ്ജില്‍ ഒക്കെ അന്വേഷിച്ചു. എല്ലാവര്കും ഒന്നിച്ചു താമസിക്കാന്‍ മാത്രം റൂം ഒഴിവു ഇല്ലായിരുന്നു എവിടെയും. അതിനിടയില്‍ മറൊരു ലോഡ്ജില്‍ റൂം അന്വേഷിക്കാന്‍ പോയ ഇബ്രയിയും ശിഹാസും വിയര്‍ത്തു കുളിച്ചു ഓടി ഞങ്ങളുടെ അടുത്തെത്തി . "എത്രയും പെട്ടെന്ന് നമുക്കു മറ്റെവിടെക്കെങ്ങിലും പോകാം, ഇവിടം അത്ര ശരി അല്ല" "എന്താ കാര്യം, നിങ്ങള്‍ കാര്യം പറ" ഞങ്ങള്‍ ഒന്നിച്ചു ചോദിച്ചു. റൂം അന്വേഷിച്ചു ഒരു പഴയ ലോഡ്ജില്‍ കയറിയ അവരെ റൂം കാണിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു മുകളിലേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ടു പോയി. ഇടുങ്ങിയ ഒരു മച്ചിന്‍ പുറത്തേക്ക് ആയിരുന്നു അവരെ നയിച്ചത്. അവിടെ വേറെ ഒന്നു രണ്ടു പേര്‍ കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ എത്തിയതും "അവരില്‍ ഒരു തടിമാടന്‍ ശിഹാസിന്റെ കുത്തിനു പിടിച്ചു കൊണ്ടു ചോദിച്ചു. "നിനക്കു റൂം വേണം അല്ലെ? തരാമെടാ അതിന് മുമ്പു നിന്റെ ഒക്കെ പോക്കറ്റില്‍ ഉള്ളത് പുരതെടുക്ക് ആദ്യം." പൊതുവെ പേടിതൊണ്ടനായ ശിഹാസും പാവം ഇബ്രയിയും നിന്നു വിറക്കാന്‍ തുടങ്ങി. മദ്യ ലഹരിയില്‍ ആയിരുന്ന തടിമടന്റെ കയ്യില്‍ നിന്നും എങ്ങിനെ എല്ലാമോ രക്ഷപെട്ടിട്ടാണ് അവരുടെ ഈ വരവ്. രണ്ടു പേരും നന്നേ പേടിച്ചിരുന്നു...അവര്‍ക്ക് എത്രയും പെട്ടെന്ന് റൂം കിട്ടി ഇല്ലയെന്കില്‍ എവിടെ എങ്കിലും ഇരുന്നു പോവും എന്ന് തോന്നി. അതോടു കൂടി ചെലവ് കുറഞ്ഞ റൂം എന്നത് വിട്ടു നല്ല ലോഡ്ജില്‍ തന്നെ മുറി എടുക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. സുരക്ഷിതം എന്ന് തോന്നിയ ഒരു വലിയ ലോഡ്ജില്‍ റൂം എടുത്തു കുളി ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു ശിഹാസിന്റെ കഥ പറഞ്ഞു മറ്റുള്ളവര്‍ ചിരിക്കുമ്പോഴും അവരുടെ രണ്ടു പേരുടേയും മുഖം മ്ലാനം ആയിരുന്നു. പിറ്റേ ദിവസം നാട്ടുകാരനും സുഹൃത്തും ആയിരുന്ന റോയിയെ തിരഞ്ഞു കണ്ടു പിടിച്ചു. കാരണം തലേ ദിവസത്തെ സംഭവം റോയിയെ പോലെ അവിടം പരിചയം ഉള്ള ഒരാളെ കൂടിയേ തീരു എന്നായി. റോയ് വന്നതോട് കൂടി അവിടെ ഉള്ള മിക്കവാറും എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളും ഞങ്ങളെ കൊണ്ടു പോയി കാണിക്കാനും, കാണാനും ഉള്ള അവസരം ഒത്തു വന്നു. അന്ന് വൈകുന്നേരം വൃന്ദാ വനം പാര്‍കില്‍ എത്തി. കാഴ്ചകള്‍ കണ്ടും ആസ്വദിച്ചും ഒരു പാടു നേരം ഞങ്ങള്‍ ആ പാര്‍കില്‍ ചിലവഴിച്ചു. ഒടുക്കം ലോഡ്ങിലെക്ക് മടങ്ങാനും അടുത്ത ദിവസം ടിപ്പുവിന്റെ കബറിടം സന്ദര്‍ശിക്കാനും തീരുമാനിച്ച് മടക്ക യാത്രയ്ക്കു വേണ്ടി ഞങ്ങള്‍ വണ്ടിയുടെ അടിത്ത്തെക്ക് നടക്കുകയായിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ക്ക് തൊട്ടു പിന്നിലായി നീങ്ങിയിരുന്ന ഒരു കൂട്ടം മലയാളി ചെറുപ്പക്കാര്‍ മദ്യ ലഹരിയില്‍ പാട്ടിനൊപ്പം കയ്യന്കളിയും തുടങ്ങി. അവരില്‍ ഒരുവന്‍ അതുവഴി വന്ന സുന്ദരിയായ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ കയറി പിടിച്ചതും പെണ്‍കുട്ടിയുടെ കൂടെയുണ്ടയിരുന്നവരുമായി പൊരിഞ്ഞ അടി തുടങ്ങി. പാവം ഇബ്രായി അതിനിടയില്‍ കുടിങ്ങിയെന്നു മാത്രമല്ല , പുള്ളിക്കാരന്‍ അടി ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ദ്യുട്ടിയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന പൊലീസുകാര്‍ തലങ്ങും വിലങ്ങും അടി തുടങ്ങി. ഇബ്രയിയെ കാണാതെ എങ്ങിനെ ഓടും? ഇബ്രായി എവിടെ? അപ്പോഴാണ് പൊടി പടലങ്ങല്കിട്യില്‍ നിന്നും രണ്ടു കയ്യും കൊണ്ടു തന്റെ പുറം തടവി കൊണ്ടു ഇബ്രായി ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി അടുത്തത്, "വിട്ടോ മക്കളെ പുറം വേണമെന്കില്‍ " എണ്ണ ഉപദേശവും ഒന്നും നോക്കാന്‍ നിക്കാതെ ലോഡ്ങിലെക്ക് വണ്ടി വിട്ടു. ലോഡ്ജില്‍ എത്തി ഇബ്രായി ഷര്‍ട്ട്‌ ഊറി നോകിയപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങളുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞിരുന്നു. വേദന കൊണ്ടു പുളയുന്ന ഇബ്രായിക്ക് ചൂടു പിടിച്ചും തടവി കൊടുത്തും അന്ന് നേരം നന്നേ വൈകുംവരെ ഞങ്ങള്‍ അടുത്തിരുന്നു. അന്നത്തെ ആ അടിയുടെ പാടു (അടയാളം) ഇന്നും ഇബ്രായിയുടെ പുറത്ത് ഒരു "ലത്ത്തിപ്പാട്" ആയി മായാതെ കിടക്കുന്നു.................തടവുംബോഴെക്കെയും ഈ കൂടുകരെയും ഇബ്രായി ഒര്കുന്നുണ്ടയിരിക്കണം.... posted by..ceeteepee.alakkad

SIBLING RAIVALRY

2013-02-12T21:24:00.000-08:00

അന്ന് ഞാന്‍ തറവാട്ട് വീടിലെത്തിയപ്പോള്‍ സാലി (മരുമകളുടെ മകന്‍) മുറ്റത്തു കളിക്കുകയാണ്. 1.5 വയസ്സേ അവനുള്ളൂ. ഇന്ന് അവനു പുതിയ ഒരു അതിഥി കൂടിയുണ്ട് .അനുജത്തി ഫാത്തിമ . ഒരാഴ്ച്ചയെ ആയിട്ടുള്ളൂ അവള്‍ വന്നിട്ട്. .അനുജത്തിയെ കാട്ടിത്തരുവാനുള്ള ഉത്സാഹത്തിലായിരിക്കും അവനെന്നു കരുതിയ എനിക്കാകെ തെറ്റിപ്പോയി. അവനെന്നെ വീട്ടിനകത്തേക്ക്‌ കയറാന്‍ വിട്ടില്ല. മുത്തുക്കാക്ക ബാ തോട്ടില്‍ പൊകാ. അവന്‍ വാശിയായി . അവന്‍റെ കൈ പിടിച്ചു ഞാന്‍ പറമ്പിലും തോട്ടിലുമായി കുറെ സമയം നടന്നു. ഞാന്‍ വീട്ടില്‍ കയറാതെ നോക്കാന്‍ അവന്‍ പരമാവധി ശ്രമിച്ചു. കയറിയപ്പോള്‍ അവന്‍റെ മുഖം മ്ലാനമായി.അവസാനം ഞാനും...
എനിക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി. ഞാന്‍ കുഞ്ഞു കിടക്കുന്ന മുറിയിലേക്ക് കുറെ സമയത്തേക്ക് പോകുകയോ കുഞ്ഞിനെ കുറിച്ച് അന്വഷിക്കുകയോ ചെയ്തില്ല. അത് അവനെ സന്തോഷവാനാക്കി. എന്നെ വീട്ടിനു പുറത്തെത്തിക്കാന്‍ അവന്‍ ഉത്സാഹിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു..അവസാനം അനിയത്തിയെ കാട്ടിത്തരാന്‍ ഞാന്‍ അവനോടു പറഞ്ഞു.മനമില്ലാ മനസ്സോടെ അവന്‍ വന്നു.
ഞാന്‍ മരുമകളോട് ചോദിച്ചു. അവള്‍ സാലിയെക്കുരിച്ചു പരാതി പറഞ്ഞു.അവന്‍റെ സ്വഭാവം ആകെ മാറിയിരിക്കുന്നു. മറ്റു കുട്ടികള്‍ ചെയ്യുന്നതിനുമുമ്പേ അവന്‍ കാര്യങ്ങള്‍ എല്ലാം ചെയ്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു. കക്കൂസില്‍ പോകനോ മൂത്രമോഴിക്കണോ തോന്നിയാല്‍ അവന്‍ അറിയിക്കും. ബാത്രൂം ഉപയോഗിക്കാന്‍ അറിയാം.എന്നാലിപ്പോള്‍ എല്ലാം മാറിയിരിക്കുന്നു. പരമാവധി കിടക്കയില്‍ സാദിക്കും. ഭയങ്കര വാശി.
സിബ്ലിംഗ് രിവല്രി യെക്കുറിച്ച് ഞാന്‍ അവള്‍ക്കു പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.
അമ്മയുടെ വയറില്‍ കയറിക്കളിക്കുന്ന കുട്ടിയെ ഒരു ദിവസം വിലക്കുന്നു. മറ്റൊരു ദിവസം പുലരുമ്പോള്‍ കാണുന്നത് തന്റെ സ്ഥാനത്തു പുതിയ ഒരാളെയാണ്. അതുവരെ അമ്മയുടെ ചൂട് പറ്റിക്കിടന്ന അവന്‍റെ കൊച്ചു മനസ്സ് വേദനിക്കുകയാണ്. ബന്ടുക്കളൊക്കെ സമ്മാനങ്ങളുമായി വരുന്നു. ചിലര്‍ കുത്തുവാക്കുകളും പറയും. ഇനിയെല്ലാം കുഞ്ഞുവാവയ്ക്ക്. നനക്കൊന്നുമില്ല.മുറിയുടെ അരികിലിരുന്നു,ആരുടെയെന്ഖിലും തോളതിരുന്നു അവന്‍ സങ്കടപ്പെടുന്നുണ്ടാകാം.

ഇതുവരെ തന്റെ കാര്യങ്ങള്‍ മാത്രം നോക്കിയിരുന്ന അമ്മയുടെ സമയം മറ്റാരോ കവര്ന്നിരിക്കുന്നു. അവന്റെ പക വളരുകയാണ്.പിതാവ് വീടിലേക്ക്‌ വരുമ്പോള്‍ ആരെയാണ് ആദ്യം നോക്കിയത് എന്നുപോലും അവന്‍ ഇപ്പോള്‍ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്. ഈ പ്രതിഭാസത്തിനാണ് psychologyil, sibling rivelry എന്ന് പറയുന്നത് .
സഹോദരങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള പക എന്ന് ഇതിനെ വേണമെങ്ങില്‍ പറയാം.ഇത് രണ്ടു തരത്തിലാണ് കുട്ടികളെ ബാധിക്കുന്നത്. ഒന്ന് കുട്ടികളുടെ മാനസിക വളര്‍ച്ചയെ തടയുന്നു. മറ്റേതു സഹോദരങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ ഉടലെടുക്കുന്ന പക, ജീവിതാവസാനം വരെ തുടരുന്നു.
രണ്ടാമത്തെ കുട്ടി ജനിക്കുമ്പോള്‍ മൂത്തവന് അതിനുള്ള വിദ്യാഭ്യാസം നല്‍കിയിരിക്കണമ് അവനുകിട്ടേണ്ട ശ്രദ്ധയിലും അങ്ങീകാരത്തിലും ഒരു കുറവും വന്നതായി അവനു തോന്നരുത്. എല്ലാ മക്കളോടും സ്നേഹം ഒരുപോലെ പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കുക.നമ്മുടെ മനസ്സില്‍ അത് ഉണ്ടായിട്ടു കാര്യമില്ല.കുട്ടികള്‍ക്കും അങ്ങനെ തോന്നിക്കെണ്ടതുണ്ട്.

blog by op musthafa masrer.alakkad

ഓര്‍മയിലെ ഒരു തെരഞ്ഞെടുപ്പ്

2013-02-12T21:22:00.002-08:00

സര്‍വ ശക്തിയും സംഭരിച്ചു ഓടുന്നതിനിടയിലും എന്റെ മനസ്സില്‍ ബൂത്തിനടുത്ത് ഹെല്പ് ഡെസ്കില്‍ (help desk) ഇരുന്നിരുന്ന എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ചങ്ങാതിയുടെ പേടിച്ചരണ്ട മുഖം മാത്രമായിരുന്നു മനസ്സില്‍ . പാതവക്കിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ പച്ചകളെ പോലും അല്പം ഭയത്തോടെ വകഞ്ഞു മാറ്റി ഓടുമ്പോള്‍ എതിരെ വോട്ട് ചെയ്യാനായി ബൂത്തിലേക്ക് പോകുന്നവര്‍ക്ക് മുഖം കൊടുക്കാതെ ലകഷ്യ സ്ഥാനനത്തെക്ക് കുതിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന . നേരെ റോഡിലൂടെ മുന്നോട്ടു പോയാല്‍ ശത്രു പാളയത്തില്‍ ആളുകള്‍ തടിച്ചു കൂടിയിട്ടുണ്ടെന്നും കൊട്ട് പോലും ബാക്കി കിട്ടില്ലെന്നും ആരോ വിളിച്ചു പറഞ്ഞതിനാല്‍ പുഴ കടന്നു അക്കരെ വഴി ഓടി പെങ്ങളുടെ വീട്ടില്‍ ചാടിക്കയറി, ആക്രയോടെ കിട്ടിയ പാത്രം നിറച്ചു വെള്ളം എടുത്തു കുടിക്കുന്നത് കണ്ട പെങ്ങള്‍ കാര്യം തിരക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും പറയാന്‍ പറ്റുന്ന പരുവത്തിലായിരുന്നില്ല ഞാന്‍. ഓടി തളര്‍ന്നു വന്ന ഞാന്‍ പുറത്തിട്ടിരുന്ന കസേരയില്‍ ഒന്നിരിക്കാന്‍ തുനിഞ്ഞെങ്കിലും ബൂത്തിലും പുറത്തും കണ്ട അനുഭവങ്ങള്‍ മനസ്സില്‍ ഓടിയെത്തി . നീളമുള്ള നാട്ട (വടി) കൊണ്ട് ജനലഴിയില്‍ കൂടി ഇട്ടു പ്രകാശന്റെയും നസീറിന്റെയും(യദാര്‍ത്ഥ പേരല്ല) വാരിയെല്ലിനും നട്ടെല്ലിനും നേര്‍ക്ക്‌ നോക്കി ആഞ്ഞു കുത്തി ആനന്ദിക്കുന്ന ജനാധിപത്യത്തിന്റെ "കാവല്‍ക്കാര്‍ " ആക്രോശിക്കുന്നത് അത്തരത്തില്‍ ആയിരുന്നല്ലോ!

"പുറത്ത് ഇറങ്ങി വാടാ നാറികളെ,നിനക്കൊക്കെ കാണിച്ചു തരാമെടാ........."

സത്യത്തില്‍ അവര്‍ ചെയ്ത തെറ്റ് എഴുംവയലില്‍ നിന്നും വന്ന ഒരു പുള്ളി അതെ പേരുള്ള മറ്റൊരു വോട്ടറുടെ വോട്ടു ചെയ്യാന്‍ ശ്രമിച്ചത് തടഞ്ഞു. ഇത് ജനാധിപത്യത്തില്‍ കൊടും പാതകം തന്നെ അല്ലെ !!!!!!!!!!!!! അങ്ങിനെ അവരെ തടയമോ,..ചാലഞ്ച് ചെയ്ത വോട്ടറുടെ ഡോകുമെന്റ്സ് അര മണിക്കൂറിനുള്ളില്‍ ഹാജരാക്കാന്‍ പ്രേസൈടിംഗ് ഓഫീസര്‍ ഉത്തരവിട്ടു. തടഞ്ഞു വെച്ച വോട്ടറെ വിട്ടില്ലെങ്കില്‍ തട്ടിക്കലയുമെന്ന ഭീഷണി യും ആക്രോശവും ഒരു ഭാഗത്ത് നിന്നും വന്നു കൊണ്ടിരിക്കെ ,ഒരിക്കലും അര മണിക്കൂറിനുള്ളില്‍ പ്രൂവ് ചെയ്യാന്‍ ആവില്ലെന്നരിയിച്ചു കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് വന്ന ഞാന്‍ കണ്ടത് എന്റെ കൂട്ടുകാരന്‍ രഫീകിന്റെ നേരെ ചാടി അടുക്കുന്ന ഏതാനും ക്രൂരന്മാരെയാണ്. അങ്ങോട്ട്‌ നീങ്ങിയ എന്നെ ആഞ്ഞു തള്ളി ദൂരെ തെറുപ്പിച്ച ക്രൂരനെ ഇന്നും മറന്നിട്ടില്ല.

"മടക്കി കെട്ടി സ്ഥലം വിട്ടോണം, ഇല്ലെങ്കില്‍, കുത്തി കുടല് മാല പുറത്ത്തെക്കിടും' നീട്ടിയ പിച്ചാത്തിയും കാട്ടിക്കൊണ്ട് rafeekinu നേരെ തിരിയുന്ന കുറെ ക്രൂര മുഘങ്ങലെയാണ് മുന്നില്‍ കണ്ടത്.
"എന്താ നിങ്ങള്ക്ക് മാത്രമേ ഇവിടെ നിക്കാന്‍ പാടുള്ളൂ എന്നുണ്ടോ? രഫീകും വിട്ടു കൊടുക്കാന്‍ ഭാവമില്ല (ഇതും ഒറിജിനല്‍ പേരല്ല കേട്ടോ,ഈ പുള്ളി ഇത് വായിച്ചു ഇന്ന് ചിരിച്ചേക്കാം , ) അപ്പോഴേക്കും പന്തല്‍ അടിച്ചു പൊളിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ബൂത്ത്‌ മൊത്തം വളഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന അനേകം പേരെ പിറകില്‍ കണ്ടതോട്‌ കൂടി ഓട്ടം തുടങ്ങിയ ഞാന്‍ ഇനി ഇരുന്നാല്‍ അവിടം അകപ്പെട്ടവര്‍എന്തും സംഭവിക്കാം. അന്നത്തെ സ്ഥാനാര്‍ഥിയുടെ "ചീഫ് എജന്റ്റ് "(cheep agent) ആയിരുന്ന ഈ ഓട്ടക്കാരന്‍ ആ ഓട്ടം ഏഷ്യാഡില്‍ ആയിരുന്നു ഓടിയതെങ്കില്‍ ആ കപ്പു കൊണ്ട് ഇന്ന് മക്കള്‍ മണ്ണ് വാരി കളിചേനെ....
ഓടിക്കിതച്ചു എത്തും മുമ്പേ പാതി വഴിയില്‍ കണ്ടു ആരോ വിവരം പറഞ്ഞതനുസരിച് നേതാവും ഒരു പറ്റം ധീരന്മാരും കൂടി പുലിക്കൂട്ടില്‍ അകപ്പെട്ട കുഞ്ഞാടുകളെ മുന്നിലാക്കി പ്രകടനമായി ആനയിക്കുന്നു. പിന്നീട് ഒരിക്കലും ചീഫ് എജെന്റ് ജോലി എനിക്ക് കിട്ടിയിട്ടില്ല, അല്ല,അതിനു പോയിട്ടില്ല. അതാണ് സത്യം.

by...ceeteepee..alakkad

STOKE..............STROKE

2013-02-12T21:21:00.001-08:00

വൈകുന്നേരം ഞാന്‍ വീട്ടില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ അയല്‍പക്കത്തെ മുഹമ്മദ്‌ വീട്ടില്‍ ഉണ്ട്.പച്ചക്കറിക്ക് വെള്ളം ഒഴിക്കല്‍ ,തുടങ്ങി ചെറു ചെറു ജോലികള്‍ വീട്ടില്‍ വന്നു ചെയ്യാന്‍ അവനു ഇഷ്ട്ടമാണ്.9 വയസ്സ് കാരനായ അവന്‍ ബുദ്ധിമാനാണ്.. എന്നാല്‍ അവന്റെ ഉമ്മാക്ക് അവനെക്കുറിച്ചു പരാതി മാത്രമേ ഉള്ളൂ.ഒരു വസ്തു അനുസരിക്കില്ല,മഹാ കുരുത്തക്കേട്‌,അനുജനെയും,ചേച്ചിയെയും അടിക്കും എന്നൊക്കെ.
രക്ഷിതാക്കള്‍ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കാര്യമാണ് സ്ട്രോക്ക്.അവ ഏതൊക്കെയെന്നു പറയാം.
1.പോസിറ്റീവ് സ്ട്രോക്ക്.;കുട്ടി ചെയ്ത നല്ല കാര്യങ്ങളെ അഭിനന്ദിക്കുകയും,എടുത്തു പറയുകയും ചെയ്യുക.,സമ്മാനങ്ങള്‍ നല്‍കുക,ഇവയൊക്കെ പോസിറ്റീവ് സ്ട്രോക്കാന്.ഇത് നിരന്തരം ലഭിക്കുന്ന കുട്ടികള്‍ മാത്രമേ ആത്മ വിശ്വാസത്തോടും,അനുസരണയോടും വലരുകയുളൂ.മിക്ക രക്ഷിതാക്കളും ഇക്കാര്യത്തില്‍ വളരെ വറ്റിതരം കാണിക്കുന്നവരാണ്.കുട്ടി അഹങ്ഗാരിയായെക്കുമോ എന്ന് പേടിച്ചിട്ടാണ് ഇത് പറയാത്തത്.എന്റെ മോന്‍ മിടുക്കനാണ്,ബുദ്ധിമാനാണ്,എന്നൊക്കെ കേള്‍ക്കാന്‍ കുട്ടി തീവ്രമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ട്.നിര്‍ലോഭം അത് നല്‍കുക.
2. നെഗറ്റീവ് സ്ട്രോക്ക്. ഇത് വേണ്ടതിലധികം കുട്ടിക്ക് ലഭിക്കുന്നു.കുട്ടി തൊട്ടതിനും എടുത്തതിനും വഴക്കാണ്,കുറ്റപ്പെടുത്തല്‍ ആണ്,വേണടാത്ത ശിക്ഷകള്‍ ആണ്.നെഗറ്റീവ് നിരന്തരം ലഭിക്കുന്ന കുട്ടികള്‍ അധമ ബോധം ഉള്ളവരും,അപകര്‍ഷതാ ബോധം ഉള്ളവരും തെറ്റ് ചെയ്യാന്‍ പ്രവണത യുള്ളവരും ആയി മാറും.
3.സീറോ സ്ട്രോക്ക്;സ്ട്രോക്കില്ലെങ്ങില്‍ ജീവിതം ഇല്ല എന്നാണു..നല്ലതും ചീതയും ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥയാണ് ഇത്.അതായത് സ്ടോക്കില്ല.പോസിറ്റീവ് കിട്ടാത്ത ഒരു കുട്ടി പിന്നെ ആഗ്രഹിക്കുക സീറോ അല്ല,നെഗറ്റീവ് ആണ്.താന്‍ ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണെന്നും,അതിനു ശിക്ഷ കിട്ടുമെന്നും അറിഞ്ഞിട്ടു തന്നെയാണ് മിക്ക കുട്ടികളും തെറ്റുകള്‍ ചെയ്യുന്നത്,തന്റെ രക്ഷിടഹാക്കളില്‍ നിന്നും ഒരിക്കലും പോസിറ്റീവ് സ്ട്രോക്ക് കിട്ടില്ല.നെഗറ്റിവ് അവര്‍ തരും.സ്ട്രോക്കില്ലാതെ അവനു ജീവിക്കാന്‍ പറ്റില്ല.അതുകൊണ്ട് അവന്‍ നെഗറ്റീവ് സ്ട്രോക്ക് ചോദിച്ചു വാങ്ങുന്നു.അങ്ങനെ പതുക്കെ ഒരു സാമൂഹ്യ ദ്രോഹി പിറക്കുന്നു.കൂട്ട് കുടുംബത്തില്‍ അമ്മാവന്മാര്‍ മരുമക്കള്‍ക്ക് നെഗടിവ് സ്ട്രോക്ക് കൊടുക്കുന്നതില്‍ വീരന്മാര്‍ ആണ്.പിന്നെ നമ്മുടെ മദ്രസാ...........
എല്ലാ മനുഷ്യ ജീവികള്‍ക്കും ഇത് ആവശ്യമാണ്‌.പോസിറ്റീവ് സ്ട്രോക്ക് ഒട്ടും ലഭിക്കാത്ത ഒരു വിഭാഗമാണ്‌ സ്ത്രീകള്‍.എത്ര നല്ല കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്താലും,എത്രയധികം കടിനാധ്വ്വനം ചെയ്താലും,ഭര്‍ത്താവോ,മക്കളോ, രക്ഷിതാക്കാലോ സ്ത്രീകള്‍ക്ക് + കൊടുക്കില്ല.അവര്‍ നെഗറ്റീവ് ചോദിച്ചു വാങ്ങുകയുമില്ല.പകരം ഇപ്പോഴും സീറോ സ്ട്രോക്കിലായിരിക്കും.ഫലമോ?എല്ലാ കഴിവുകളും നഷ്ട്ടപ്പെട്ട ഒരു അടുക്കള യന്ത്രമായി അവര്‍ മാറും.ചെറു പ്രായത്തില്‍ തന്നെ ചികിത്സിച്ചാല്‍ മാറാത്ത ധാരാളം രോഗങ്ങല്‍ക്കുടമയാകും.
ഞാനീ ലേഖനം എഴുതുമ്പോള്‍ എനിക്ക് നിഗളില്‍ നിന്നും സ്ട്രോക്കുകള്‍ ലഭിക്കും.മനുഷ്യന്‍ ചെയ്യുന്ന ഇതു നല്ല പ്രവര്തികളുടെയും അടിസ്ഥാനം സ്ട്രോക്കുകള്‍ക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ദാഹമാണ്.അത് കൊണ്ട് കൊടുക്കെണ്ടവര്‍ക്ക് മടിയില്ലാതെ കൊടുക്കുക.കിട്ടുമ്പോള്‍ രണ്ടു കയ്യും നീട്ടി സ്വീകരിക്കുക.നോ സ്ട്രോക്ക് നോ ലൈഫ്
By.. ഒ.പി.മുസ്തഫ മാസ്റ്റര്‍

പച്ച കുപ്പി

2013-02-12T21:20:00.001-08:00

എന്‍റെ കുട്ടിക്കാലത്ത് നടന്ന ഒരു സംഭവമാണ് ഞാനിവിടെ ഓര്‍മയില്‍ നിന്നും തപ്പിയെടുത്തു അവതരിപ്പിക്കാന്‍ മുതിരുന്നത്.ഞാന്‍ വളരെ ചെറുതായിരുന്നപ്പോള്‍ നടന്ന സംഭവമാണ് എന്നോര്മ്മോയുണ്ടെങ്കിലും അന്നെനിക്ക് എത്ര വയസ്സാണെന്ന് ഓര്മ്മ് കിട്ടുന്നില്ല.എന്നാലും ഏകദേശം അഞ്ചോ ആറോ വയസ്സായിരിക്കും എന്ന് തോന്നുന്നു. ആലക്കാട് എന്ന സുന്ദരമായ ഗ്രാമത്തില്‍ ഞാന്‍ ഓടിയും ചാടിയും ഉല്ലസിച്ച് നടന്നിരുന്ന എന്റെ കുട്ടിക്കാലം.തുമ്പികളുടെ പിറകെ ഓടിയും ക്രിക്കറ്റ്‌ കളിച്ചും 'കമ്മ്യുണിസ്റ്റ്‌' കാടുകള്‍ കൊണ്ട് 'വളയം' ഉണ്ടാക്കി ബസ്സോടിച്ചു കളിച്ചും ലോകത്തെ ഒരു ടെന്ഷനും അറിയാതെ മദിച്ചുല്ലസിച്ചു നടന്നിരുന്ന ഒരിക്കലും തിരിച്ചു വരാത്ത കുട്ടിക്കാലം. അക്കാലത്താണ് ഞങ്ങളുടെ നാട്ടില്‍ ഒരു പുതിയ ശീതളപാനീയം വിപണിയില്‍ ഇറങ്ങുന്നത്.എന്റെച ഓര്മീ ശരിയാണെങ്കില്‍ cola എന്നായിരുന്നു ആ പാനീയത്തിന്റെത പേര്.പച്ച നിറമുള്ള കുപ്പിയില്‍ ഇറങ്ങിയ ആ പാനീയം അന്ന് നാട്ടില്‍ ഭയങ്കര ചര്‍ച്ചാ വിഷയമായിരുന്നു. ഒരു വണ്ടിയില്‍ അനൌന്സ്മെന്റ്റ് ഒക്കെ നടത്തിയായിരുന്നു അന്നത് വിപണിയില്‍ ഇറക്കിയത്.ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്ക്ക് ആ പച്ചക്കുപ്പി പാനീയം ദൂരെ നിന്നും നോക്കിക്കാണാനുള്ള ഭാഗ്യം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.കാരണം അന്നൊക്കെ ഇന്നത്തെപ്പോലെ മാതാപിതാക്കള്‍ കുട്ടികള്ക്ക് കാശ് കൊടുക്കുക എന്ന കലാപരിപാടികള്‍ ഒന്നും തന്നെയില്ലായിരുന്നു.അതുപോലെ കുട്ടികള്‍ മാതാപിതാക്കളോട് കാശ് ചോദിക്കുന്ന പരിപാടിയും നന്നേ കുറവ് തന്നെ.വല്ലപ്പോളും പെരുന്നാളിന് കിട്ടുന്ന 'പെരുന്നാള്‍ പൈസ' മാത്രമായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികളുടെ ഏക ആശ്രയം.അത് കൊണ്ട് തന്നെ ആ പച്ചക്കുപ്പിപ്പാനീയം ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്ക്ക് ഒരു 'കിട്ടാക്കനി' യായിരുന്നുവെന്ന് പ്രത്യേകം പറയേണ്ടല്ലോ. എന്റെന നാട്ടില്‍ ശിഫാന സ്റ്റോര്‍ .(ഇപ്പോഴും ആ കടയുണ്ട്). എന്ന് പേരുള്ള ഒരു കടയുണ്ടായിരുന്നു. അലക്കാട്ന്റെഎ ഹൃദയ സ്ഥാനത്ത് തന്നെ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ആ കടയില്‍ ആയിരുന്നു ഈ പച്ചക്കുപ്പിപ്പാനീയം വിലപനക്ക് വെച്ചിരുന്നത്.ഞാന്‍ എന്നും ആ കടയുടെ മുന്നിലൂടെ പോകുമ്പോള്‍ ഈ പച്ചക്കുപ്പിയില്‍ ഒരു നോട്ടമിടും.ഈ പച്ചക്കുപ്പി നോക്കാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം ഞാന്‍ ആ കടയുടെ മുന്പിോലൂടെ പോകുന്നത് പതിവാക്കി.ഈ പച്ചക്കുപ്പി നോക്കി നോക്കി എന്നില്‍ ഒരു പാട് സംശയങ്ങള്‍ ഉടലെടുത്തു. കുപ്പിയുടെ നിറം പച്ചയാണ്.അകത്തുള്ള പാനീയവും പച്ചയായിരിക്കുമോ? ആ പാനീയത്തിന്റെ രുചി എന്തായിരിക്കും? മധുരമായിരിക്കുമോ? അതോ ഉപ്പ് രസമായിരിക്കുമോ? അതുമല്ല ചെറുനാരങ്ങയുടെ പുളി രുചിയായിരിക്കുമോ? ഇങ്ങനെ എന്റെി സംശയങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റ് നീണ്ട് നീണ്ട് പോയതല്ലാതെ എന്റെത സംശയങ്ങള്ക്ക് ഒരു അറുതി വന്നില്ല. അങ്ങിനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം ഞാന്‍ ശിഫാന സ്റ്റോര്‍ ന്റെ‍ മുന്പിെലൂടെ നടന്നു പോകുമ്പോള്‍ അതാ ഒരാള്‍ കടയില്‍ ഇരുന്ന്‌ ആ പച്ചക്കുപ്പിപ്പാനീയം കുടിക്കുന്നു.ഒരു നിമിഷം ഞാന്‍ ആലോചിച്ചു നിന്നു.എന്റെക സംശയങ്ങള്‍ തീര്ക്കാ ന്‍ ഇത് തന്നെ അവസരം.ഞാന്‍ ഒട്ടും മടിച്ചു നിന്നില്ല.ഓടി ആ കടയില്‍ കയറി ചെന്ന് ആ പാനീയം കുടിക്കുന്ന ആളോട് ചോദിച്ചു: "ഏയ്‌..ഇക്കാ ..ഈ കുപ്പിയുടെ നിറം പച്ചയാണല്ലോ..അപ്പോള്‍ ഇതിനകത്തുള്ള പാനീയവും പച്ചയാണോ?" അയാള്‍ ഒരു മടിയും കൂടാതെ മറുപടി നല്‍കി .. "അല്ല..മോനെ..വെള്ളയാ..." ആദ്യത്തെ സംശയത്തിന് മറുപടി കിട്ടിയ ധൈര്യത്തില്‍ ഞാന്‍ അടുത്ത സംശയവും തൊടുത്തു വിട്ടു: "ഈ പാനീയം മധുരമാണോ...അതോ ഉപ്പിക്കുന്നതാണോ?" ഇപ്രാവശ്യവും അയാള്‍ സഹകരിച്ചു: "മധുരമാ..." എന്റെച സംശയങ്ങള്ക്ക് മറുപടി ലഭിച്ച സന്തോഷത്തില്‍ ഞാന്‍ ആ കടയില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി ഓടി.ആ ഓട്ടം ഞാന്‍ അവസാനിപ്പിച്ചത് എന്റെ് കൂട്ടുകാരുടെ അടുത്ത് എത്തിയിട്ടായിരുന്നു. ആ പച്ചക്കുപ്പി യെ ക്കുറിച്ച് ഞാന്‍ ശേഖരിച്ച മഹത്തായ വിവരങ്ങള്‍ അവര്ക്ക് കൈമാറുകയായിരുന്നു എന്റെത ലക്‌ഷ്യം.അന്ന് ഞാന്‍ കൂട്ടുകാരുടെ അടുത്ത വലിയ ആളായി.എന്തോ മഹാ കാര്യം അന്വേഷിച്ച് കണ്ടെത്തിയ ആത്മസംതൃപ്തിയും അന്നെനിക്കുണ്ടായിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ എന്തിനാണ് ഈ കാര്യം ഇവിടെ അവതരിപ്പിച്ചത് എന്ന് ചിലപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ ചോദിച്ചേക്കാം.കാരണമുണ്ട്.ഈ സംഭവം നടന്ന നാളിലൊന്നും എനിക്ക് തോന്നാത്ത ഒരു ചോദ്യം ഇപ്പോള്‍ എന്റെവ മനസ്സില്‍ കിടന്നു അമ്മാനമാടുകയാണ്.എന്താണ് അന്നൊന്നും തോന്നാത്ത ആ ചോദ്യം എന്നല്ലേ? അതിതാണ്..." കൊച്ചുകുട്ടിയായ ഞാന്‍ ഇത്രയൊക്കെ ചോദ്യങ്ങള്‍ ചോദിച്ചിട്ടും അയാള്‍ എന്നോട് എന്ത് കൊണ്ട് ഒരല്പംെ കുടിച്ചു നോക്കുന്നോ എന്ന് ചോദിച്ചില്ല? blogger.. jaffer farooqnagar

സീ.ടീ.യുടെ ബിന്‍ ലാദന്‍

2013-02-12T21:18:00.002-08:00

വിശാലമായ നടുത്തളത്തില്‍ നീട്ടി വിരിച്ച മനോഹരമായ പരവതാനി, അതിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാന പൊയന്റില്‍ ഖത്തീബ് ഉസ്താദ്, തൊട്ടടുത്ത് മുക്രി ഉസ്താദിന്റെ സ്ഥാനം, അതിനടുത്തായി ഏതു മൌലിതും നേര്‍ച്ചയും വിവിധ രീതികളിലും താളത്തിലും ചൊല്ലാന്‍ കഴിവുള്ള "കാണാപ്പാഠം"വിദഗ്ധര്‍, അവിടം വിട്ടാല്‍ ആദ്യ രണ്ടു വരി കഴിയുന്നത്ര ഉച്ചത്തില്‍ ചൊല്ലി നേര്ച്ച സങ്കടിപ്പിച്ച വീട്ടുകാരന്റെ ദൃഷ്ടിയില്‍ പെടാന്‍ പെടാപാട് പെടുന്ന ചിലര്‍, അവിടുന്നങ്ങോട്ട് ഭക്ഷണ സമയം കാത്തു അക്ഷമയോടെ അസ്വസ്ഥത യോടെ പിച്ചും പേയും പറഞ്ഞു അടുക്കള ഭാഗത്തേക്കും തിരിച്ചും ഉലാത്തുന്ന ഭക്ഷണ പ്രിയര്‍. സത്യത്തില്‍ ഏറ്റവും പ്രയാസം അനുഭവിക്കുന്ന ഒരു വിഭാഗം അവര്‍ തന്നെയാണെന്ന് പലപ്പോഴും എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. കാരണം, പല ആനുകുല്യങ്ങളും ലഭിക്കാതെ പോകുന്ന ഒരു വിഭാഗമാണ് ഇക്കുട്ടര്‍. സദസ്സില്‍ എത്തുന്ന കല്‍ക്കന്ധം കുരുമുളക് മിശ്രിതം സ്വാദ് നോക്കാന്‍ പോലും കിട്ടില്ല,,, നല്ല എരുവോട് കൂടി ചൂടുള്ള "ചുക്ക് കാപ്പി"ചൂടാറ്റി കുടിക്കുന്നത് നോക്കി കാണാന്‍ മാത്രം വിധിക്കപ്പെട്ടവര്‍ ഇവര്‍, ഇത്തരം അവകാശ നിഷേധം ഒക്കെ അനുഭവിക്കുന്ന കൂട്ടര്‍ ആണെങ്കിലും കാലത്തിനൊത്ത് ഇവര്‍ക്കും ഇപ്പൊ ചില ആനുകുല്യങ്ങള്‍ കിട്ടി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അതിലൊന്ന് നേര്ച്ച അകത്തു തുടങ്ങുന്നതിനു മുമ്പ് തന്നെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു സ്ഥലം വിടാം എന്നതാണ്. ഇതിലൊന്നും അല്ല എന്റെ കാര്യം കേട്ടോ.. സന്ദര്‍ഭം വിവരിക്കാന്‍ വേണ്ടി ചുരുക്കി പറഞ്ഞെന്നെ ഉള്ളു. (ഇത് കൊണ്ട് മൌലുതും നേര്‍ച്ചയും കഴിപ്പിക്കുന്നവരോടും, ചൊല്ലുന്നവരോടും വിരോധി ആണെന്നോനും നുണ പറഞ്ഞു പരത്തിയെക്കല്ലേ!.) ഇനി കാര്യത്തിലേക്ക് കടക്കാം. ഇത്രയും രംഗങ്ങള്‍ ഞാന്‍ കണ്ടത് നാട്ടിലെ ഒരു മാന്യ ദേഹത്തിന്റെ വീട്ടില്‍ വച്ച്. ഞാന്‍ അവിടെ എങ്ങിനെ എത്തിയെന്നും അവിടുന്ന് ഉണ്ടായ ഒരു അനുഭവം ഓര്‍മയില്‍ വരുമ്പോഴൊക്കെ അടുത്ത സുഹൃത്തായ "തൊലിക്കട്ടി റഹീം" അടുത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ തല്ലിയാല്‍ അവനോളം എത്തില്ലെങ്കിലും ആളെ വച്ച് കൊടുത്തേനെ രണ്ടെണ്ണം (ചുമ്മാ!!)എന്തിനെന്നോ....... കാരണം അവന്‍ ഒരുത്തന്‍ വരുത്തി വച്ച ഒരു പോല്ലാപ്പായിരുന്നു അന്നത്തെ സംഭവം. (ഇനി സംഭവത്തിലേക്ക് കടക്കാം, അല്ലെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ എന്നെ കൈ വക്കും........) നേര്‍ച്ച ഏകദേശം മുക്കാല്‍ ഭാഗവും ചൊല്ലി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പുറത്താണെങ്കില്‍ ആളുകളുടെ തള്ളിച്ച കൂടി വരുന്നു. വീട്ടുകാരനെ മുഖം കാണിക്കാന്‍ എന്തോ ഒരു മടി കാരണം ഞാന്‍ പുറത്ത് തന്നെ "ഭക്ഷണ പ്രിയരുടെ" കൂടെ ആയിരുന്നു. (മടിയുടെ കാരണം ഒടുക്കം പറഞ്ഞാല്‍ പോരെ?) പുറത്താണെങ്കില്‍ ചാറ്റല്‍ മഴ ... കൊതുകുകള്‍ ലഷ്കറെ ത്വയിബ പരിശീലനം കിട്ടിയിട്ടെന്ന പോലെ ഞാന്‍ അടക്കം ഉള്ളവരെ ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും ആക്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു തരത്തിലും അവരോടു യുദ്ധം ചെയ്യാനുള്ള ശേഷി കായികംയോ, ശരീരികംയോ എനിക്കില്ലായിരുന്നു. ഒന്ന്, അന്ന് ഉച്ച ഭക്ഷണം ഒഴിവാക്കാന്‍ തൊലിക്കട്ടി റഹീം ആദ്യമേ ഉപദേശിച്ചിരുന്നു. അത് മനസാ വാചാ അനുസരിച്ചിരുന്നു രണ്ടു, വെയ്കുന്നേരം ഉമ്മ വച്ച് നീട്ടിയ ചൂട് ചായ പോലും രാത്രിയിലുള്ള നേര്‍ച്ചയുടെ വിശേഷം എടുത്തു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് സ്നേഹ പൂര്‍വ്വം നിരസിച്ചതും എന്നെ നന്നായി ക്ഷീണിപ്പിക്കുന്നു. സമയം കടന്നു പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു. നേര്ച്ച കഴിഞ്ഞു ഒന്നും രണ്ടും ട്രിപ്പുകള്‍ ചോറ് വിളമ്പി കൊണ്ടിരുന്നു....പ്രധാനികള്‍ എല്ലാവരും സ്ഥലം വിട്ടു. ഉപ പ്രധാനികളും സലാം ചൊല്ലി കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.... മൂന്നാം ട്രിപ്പും കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ആരും വിളിക്കില്ലെന്നരിയാം, എങ്കിലും ഇടയ്ക്കിടെ തല അകത്തേക്കിട്ടു എത്തി വലിഞ്ഞു നോക്കി. ആരും ദയ കാണിച്ചില്ല. അതിനിടയില്‍ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന തൊലിക്കട്ടി റഹിം കിട്ടിയ ചാന്‍സില്‍ ഒരു സീറ്റില്‍ കയറി ഇരിപ്പുരപ്പിച്ച്ചിരുന്നു. അല്പം പുച്ച്ചതോടെ അതിലേറെ നീരസത്തോടെ എന്നെ നോക്കി ഇളിച്ചു കാണിച്ചു കൊണ്ട് ഉപദേശിച്ചു, "എവിടെ എങ്കിലും കയറി ഇരിക്കാന്‍ നോക്കിഷ്ടാ..........വായും നോക്കി ഇരുന്നാല്‍ കാര്യം നടക്കില്ലാ" ഞാന്‍ അവനെ ദയനീയമായി നോക്കി. ഉള്ളില്‍ സങ്കടം വന്നു തുടങ്ങി. ബിന്‍ ലാദന്റെ അനുയായി എന്ന് തോന്നിക്കുന്ന ഒരു ഭീമാകാരന്‍ കൊതുക് എന്റെ പുറത്തിട്ടു ആഞ്ഞു കുത്തി ' മുക്കാല മുകബല' പാടി തലയ്ക്കു ചുറ്റും ബഹിരാകാശ നിരീക്ഷണം നടത്തി കൊണ്ടിരുന്നു. ഇനിയും ഇവരോട് യുദ്ധം ചെയ്യാനുള്ള ത്രാണി ഇല്ലായിരുന്നു. ..രാത്രി ഏറെ വൈകി. വീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്രയും മനസ്സിനെ പേടിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. കാരണം അവന്റെ കയ്യിലുള്ള സ്വിച്ച് ഇല്ലാത്ത ഒരു ടോര്‍ച്ച് തന്നാലെ എനിക്ക് എന്റെ കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് പോകാന്‍ കഴിയുകയുള്ളൂ എന്നാ ചിന്ത അവനെ കൂടുതല്‍ അഹങ്കാരി ആക്കിയോ എന്തോ? അധികാര ദാര്ഷ്ട്യത്ത്തിന്റെ ഹുങ്ക് അവന്റെ കല്പനയില്‍ കാണാമായിരുന്നു. മുമ്പില്‍ വിനയത്തോടെ നിക്കുന്ന അടിയാന്റെ ഭാവത്തില്‍ അവനെ ഒരിക്കല്‍ കൂടി നോക്കി.. അതിര്‍ത്തിയില്‍ പട വെട്ടുന്ന സെയ്നികന്റെ ആവേശത്തോടെ ,അതിലേറെ ആക്രയോടെ വെട്ടി വിഴുങ്ങുന്നത് വായ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞ വെള്ളം നിയന്ത്രിച്ചു കൊണ്ട് ഞാന്‍ സാകൂതം നോക്കി നിന്ന്. അങ്ങിനെ നാലും അഞ്ചും ട്രിപ്പ് വിളമ്പും കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. എന്നിട്ടും എന്റെ ഊഴം വന്നില്ല. എന്നെ പോലെ ഏതാനും പേര്‍ ഊഴം കാത്ത് നിക്കുന്നു. ഇവരൊക്കെയും തന്നെ പോലെ "uninvited" category ആണോ ആവൊ? ശരിക്കും ഞാന്‍ ക്ഷണിതാവ് തെന്നെയാനെന്നാണ് ഞാന്‍ വിശ്വസിച്ചതും അവിടെ എത്തിപെട്ടതും. അപ്പോഴാണ്‌ റഹീമിന്റെ തീറ്റ കഴിഞ്ഞുള്ള വരവും ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന ഒന്ന് രണ്ടു വിവരങ്ങളുടെ വെളിപ്പെടുത്തലുകളും ഉണ്ടായത്. "ഇനിയും നീ കാത്തു നിക്കുന്നത് കൊണ്ട് പ്രയോജനം ഉണ്ടെന്നു തോന്നുന്നില്ല , കാരണം ഉണ്ടാക്കിയ ചോറ് തീര്‍ന്നിരിക്കുന്നു,വാ നമുക്ക് പോകാം" യാതൊരു ഭാവ മാറ്റവും ഇല്ലാതെ അവനതു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഒരു തടിയന്ടവിട നസീര്‍ ആവാതിരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ഉള്ളുരുകി പ്രാര്‍ഥിച്ചു . എന്റെ സകല നിയന്ത്രണവും വിട്ടു പോകുമോ എന്നെനിക്കു തോന്നി. സമൂഹത്തില്‍ ഗുണ്ടകളെയും അക്രമികളെയും സൃഷ്ടിക്കുന്നതില്‍ ഇത്തരം 'തൊലിക്കട്ടി നാവുകാര്‍ " ഒരു കാരണം തന്നെയല്ലേ എന്ന് ചിന്തിക്കാതിരുന്നില്ല. ആകെ അന്ധാളിച്ചു നിക്കുന്ന എന്റെ അപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥയിലും യാതൊരു ദയയും കാട്ടാതെ അവന്‍ തടര്‍ന്നു........ "ഇവിടെ നിന്നെ പോലെ വിളിക്കാതെ വന്നവരാണ് അധികവും, അതാ ഇങ്ങിനെ ഒക്കെ സംഭവിച്ചത്, വീട്ടുകാരനെ പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല" "എന്ത്? നീ അല്ലെ പറഞ്ഞത് എന്നെയും കൂട്ടി ചെല്ലാന്‍ ഇദ്ദേഹം പ്രത്യേകം പറഞ്ഞെന്നും എന്നെ കണ്ടു കിട്ടാത്തത് കൊണ്ട് നിന്നെ ഏല്പിച്ചത് ആണെന്നും? ഇളഭ്യനായി ,അതിലേറെ ദേഷ്യത്തോടെ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ പിറ് പിറുത്തു. "അതിനു അയാള്‍ എന്നെ വിളിച്ചിട്ട് വേണ്ടേ? എന്നിട്ടല്ലേ നീ?" സദാം ഹുസൈനെ പിടിച്ച ബുഷിന്റെ മുഖത്ത് കണ്ട കൊലച്ചിരി ഭക്ഷണം കഴിച്ച അവന്റെ മുഖത്ത് ഞാന്‍ കണ്ടു..... "എന്നെ വിളിപ്പിക്കാന്‍ പലവട്ടം ഞാന്‍ ഇയാളുടെ മുന്നിലൂടെ തലങ്ങും വിലങ്ങും നടന്നിട്ടും ഈ ഇയാള്‍ എന്നെ മൈന്‍ഡ് ചെയ്തില്ല, അതും പോരഞ്ഞു സൈക്കിള്‍ ചവിട്ടി വന്നു ഈ മനുഷ്യന്റെ മുന്നില്‍ വീണു നോക്കി, എന്നിട്ടും ഈ നേര്ച്ചക്ക് വിളിക്കാന്‍ ഇയാള്‍ തയ്യാറായില്ല. അന്നേ ഞാന്‍ കരുതിയതാ നിന്നെയും കൂട്ടി ഇവിടെ വന്നു ചോറ് തിന്നണം എന്ന്. "ദ്വന്ദ യുദ്ധത്തില്‍ ജയിച്ച മല്ലന്റെ ആവേശത്തോടെ അവന്റെ പ്രസംഗം വാചകമടി തുടര്‍ന്ന് കൊണ്ടിരുന്നു. ഭാഗ്യമെന്നു പറയട്ടെ, വീട്ടുകാരന്‍ അപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങളുടെ മുന്നിലെത്തി. എന്നെ കണ്ടു, " നീ വന്നിട്ടുണ്ടോ? നന്നായി" സ്നേഹപൂര്‍വ്വം അകത്തു കൂട്ടി കൊണ്ട് പോയി എവിടുന്നോ നല്ല ഒരു പ്ലേറ്റ് നെയ്ച്ചോറും കോഴിക്കറിയും സങ്ങടിപ്പിച്ചു തന്നു. ആവേശത്തോടെ അതിലേറെ ആക്രയോടെ അത് വരി വലിച്ചു അകത്താക്കുമ്പോള്‍, ആ നല്ല മനുഷ്യനെ തോല്പിക്കാന്‍ ആണല്ലോ തൊലിക്കട്ടിയും അവനെ പോലെ ഉള്ള കുറെ ആള്കാരും അന്ന് ക്ഷണിക്കാതെ അവിടെ എത്തിയത് എന്നോര്‍ത്തപ്പോള്‍ വേദന തോന്നി. വയറു നിറച്ചു കൈ കഴുകാനായി ചെന്നപ്പോഴേക്കും അവിടെ കാത്തു നിന്നിരുന്ന പഴയ ബിന്‍ ലാദിന്‍ കൊതുക് പുതിയ ഒരു താളവും ഇട്ടു കൊണ്ട് എന്റെ അടുത്ത എത്തി, വയറു നിറഞ്ഞ ആവേശത്തില്‍ സര്‍വ ശക്തിയുമെടുത്ത് ആഞ്ഞു വീശിയപ്പോള്‍ താജ് ഹോട്ടലില്‍ ഇന്ത്യന്‍ വീര്യത്തിന് മുന്നില്‍ ചത്തൊടുങ്ങിയ തീവ്രവാതികളെ പോലെ എന്റെ കയ്യില്‍ ആ കൊതുക് ചതഞ്ഞരഞ്ഞു.ഒപ്പം തൊലിക്കട്ടി രഹീമിനോട് അല്പം ആദരവും..........................................*************** by..cee.tee.pee..alakkad

നാട്ടുകാരെ പേടിപ്പിച്ച ഉടുമ്പ് കുമാരന്‍

2013-02-12T21:17:00.002-08:00

നേരം വെളുത്തു തുടങ്ങിയതെ ഉള്ളു... പ്രകാശ വേഗതയില്‍ ആ വാര്‍ത്ത നാട് മുഴുക്കെ പരന്നു,"കുമാരന്‍ കിണറില്‍ ചാടി".!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! കേട്ട പാതി കേള്‍ക്കാത്ത പാതി ഞാനും ഓടി... 'മേജര്‍ കുമാരിയമ്മയുടെ' വീടും പരിസരവും ആളുകളെ കൊണ്ട് തിങ്ങി നിറഞ്ഞു.(മേജര്‍ കുമാരിയമ്മ, ആജാനു ഭാഹു, പേടിപ്പെടുത്തുന്ന ശരീര പ്രകൃതി,ആരെയും കൂസാതെയുള്ള ആ തന്റേടം, ഇത് കൊണ്ടൊക്കെ തന്നെ ആവും "മേജര്‍ കുമാരിയമ്മ "എന്ന സ്ഥാനപ്പേര് നാട്ടുകാര്‍ കല്പിച്ചു നല്‍കിയത്) കുമാരിയമ്മയുടെ ഒരേ ഒരു മകളുടെ ഭര്‍ത്താവ്, കുമാരന്‍ എല്ലാം ത്യജിച്ചു കൊണ്ട് ,ഭൌതിക ആസക്തി വെടിഞ്ഞു കൊണ്ട് ജിവിതം അവസാനിപ്പിക്കാന്‍ എടുത്ത തീരുമാനത്തിനു പിറകിലെ ചേതോ വികാരം എന്തായിരിക്കും? ഉത്തരം ലളിതം....അമ്മായി അമ്മയുടെ ക്രൂര പീഡനം..പകലന്തിയോളം പണിയെടുത്തു കിട്ടുന്ന കാശിനു കണക്കായി നാടന്‍ ചാരായം മോന്തി വീട്ടില്‍ എത്തുന്ന കുമാരന്റെ ചെയ്തികള്‍ സഹിക്ക വയ്യതവുമ്പോള്‍ കുമാരിയമ്മ തന്റെ കക്ഷത്തില്‍ ഇറുക്കി ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക പീഡന മുറ തന്നെ സ്വീകരിച്ചിരുന്നു പോല്‍!!!!!! യാതൊന്നും സംബവിചില്ലെന്ന മട്ടില്‍ കുമാരിയമ്മ മുറ്റത്തു അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും ഉലാത്തുന്നു.... വന്നവര്‍ വന്നവര്‍ കിണറിലേക്ക് എത്തി നോക്കി ദൂരെ മാറി നിന്ന് പിറുപിറുക്കുന്നു. ഇല്ല ..എനിക്ക് അത് കാണുവാനുള്ള മനക്കട്ടി കിട്ടുന്നില്ല.....രക്ത പങ്കിലമായ കിണറിലെ വെള്ളം!!! വെള്ളത്തില്‍ പൊങ്ങി കിടക്കുന്ന കുമാരന്റെ ശവ ശരീരം...ഇത്രയും ആഴത്തിലുള്ള ആ കിണറില്‍ അത്രക്കും ഭീകരമായ അവസ്ഥയിലെ കുമാരനെ കാണാന്‍ ഒക്കു......അല്പം മനക്കട്ടിയും തൊലിക്കട്ടിയും കൂടുതലുള്ള ചന്ദ്രന്‍ എന്ന സുഹൃത്തിനോട് കിണറിലെ അവസ്ഥയെ കുറിച്ച് ചോദിച്ചു.......ഇല്ല അങ്ങിനെ ഉള്ള അവസ്ഥ പോയിട്ട് കിണറില്‍ കുമാരനെ കാണാനേ ഇല്ല...കിണറിന്റെ ഒരു വശത്തേക്ക് വലിയ ഒരു മാളം (ഗുഹ ) ഉണ്ട്..ചിലപ്പോള്‍ അങ്ങോട്ട്‌ നീങ്ങി കാണും..അവന്‍ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. കിണറു പണിക്കാരന്‍ രാമേട്ടന്‍ പോലും കിണറില്‍ ഇറങ്ങാന്‍ പേടിച്ചു,അത്രക്കും ആഴമേറിയ കിണര്‍. അവസാനം അതിനു മാത്രം നീളമുള്ള വലിയ വടം(കയര്‍) എവിടെ കിട്ടും? ക്ലബ്ബിലെ വടം വലിക്കു ഉപയോഗിക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ വലിയ കയര്‍ കൊണ്ട് വന്നു, ഒന്ന് രണ്ടു സുഹൃത്തുക്കള്‍ കിണറില്‍ ഇറങ്ങി നോക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ജനങ്ങള്‍ ആ വലിയ കിണറിനു ചുറ്റും വേവലാതിയോടെ കാത്തു നിന്ന്..... കിണറില്‍ ഇറങ്ങിയ ചന്ദ്രന്‍ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു,,,,,,,കിട്ടി,,കിട്ടി,, ആളെ കിട്ടി. ഒരു പൊട്ടി ചിരിയോടെ ആയിരുന്നു അവന്‍ മുകളിലേക്ക് അത് വിളിച്ചു പറഞ്ഞത്.!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ഒപ്പം കിണറിന്റെ ഇടതു ഭാഗത്തുള്ള വലിയ മാളത്തിലേക്ക് നോക്കി ചന്ദ്രന്‍ ആക്രോശിച്ചു........ഇറങ്ങി വാടാ നാറി....മുകളില്‍ എത്തിയിട്ട് ബാക്കി ..... കുമാരന്‍ മരിച്ചിട്ടില്ല.....എല്ലാവരുടെ മുഖത്തും സന്തോഷം.... ഗുഹയില്‍ നിന്നും കുമാരന്‍ കയ്യില്‍ ഒരു പലകയുമായി ഇറങ്ങി വന്നു. ചന്ദ്രനും ഗംഗനും കൂടി വടം ഇല്ലാതെ തന്നെ മുകളിലോട്ടു കയറെടാ എന്നാക്രോശിച്ചു....ഒന്നും മിണ്ടാതെ , കുമാരന്‍ മുകളിലേക്ക് ഒരു ഉടുമ്പിനെ എന്ന പോല്‍ കിണറിന്റെ പടികള്‍ പിടിച്ചു മുകളില്‍ എത്തി. ടപേ........ആദ്യത്തെ അടി പൊട്ടി ......പറയെടാ..എന്തിനയിരുന്നുന്നു ,എങ്ങിനെ നീ കിണറില്‍ ഇറങ്ങി.? "ഈ ഒടുക്കത്തെ തള്ളയുടെ ശല്യം സഹിക്ക വയ്യാതായപ്പോള്‍ ഒന്ന് പേടിപ്പിക്കാന്‍ വേണ്ടി കിണറിന്റെ പകുതിയോളം ഇറങ്ങി നിന്ന് അവിടുന്ന് താഴോട്ട് ചാടി, ഗുഹയില്‍ കയറി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു ഞാന്‍. ഇരിക്കാനുള്ള പലക കയ്യില്‍ കരുതിയിരുന്നു,ഒപ്പം തിന്നാന്‍ ഒരു പാക്കറ്റ് റൊട്ടിയും " വീണ്ടും തലക്കിട്ടു കിട്ടുന്ന മേട്ടം കണ്ടു നില്ക്കാന്‍ ആവാതെ ഞാന്‍ പോയി പല്ല് തേച്ചു ചായ കുടിച്ചു............. blogger cee.tee pakkar.alakkad

പാമ്പിന്‍റെ തലയുള്ള കുതിര

2013-02-12T21:15:00.001-08:00

രാവിലെ ആരോ എവിടെയോ വെച്ച് ഒരു പാമ്പിനെ കുറിച്ച് പരാമര്‍ശിച്ചപ്പോഴാണ് തലേന്ന് ദര്‍ശിച്ച സ്വപ്നത്തെ കുറിച്ച് അയാള്‍ക്ക് ഓര്‍മ്മ വന്നത്.
“ നേര്‍ വഴിയില്‍ ഒരു ധീര യോദ്ധാവിന്‍റെ വീറോടും ഉശിരോടും കൂടി മുന്നേറുന്ന കുതിര. വഴിമദ്ധ്യേ ഉഗ്രവിഷമുള്ള ഒരു പാമ്പ്‌ തലയുയര്‍ത്തിനില്‍ക്കുന്നു. നന്മയും തിന്മയും മുഖാമുഖം നില്‍ക്കുന്നു. പാമ്പിനെ ഗൌനിക്കാതെ പോയ കുതിരയുടെ പിന്നാലെ പാമ്പ്‌ അതി വേഗതയില്‍ ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങി വഴിയില്‍ തടസ്സങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിച്ചു. കാലു കൊണ്ടു തൊഴിച്ചു കുതിര പാമ്പിനെ ഒഴിവാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. ചവിട്ടേറ്റ പാമ്പ്‌ തിരിച്ചു പോയില്ല. അത് പിന്നാലെതന്നെ കൂടി. ഓരോ തവണ തോഴിക്കുമ്പോഴും പാമ്പ്‌ കുതിരയുടെ കാലില്‍ ചുറ്റാന്‍ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു. പാമ്പിനെ ഒഴിവാക്കാനുള്ള കുതിരയുടെ എല്ലാ പ്രയത്നങ്ങളും പരാജയപ്പെട്ടു. വേദന സഹിച്ചുകൊണ്ടു പാമ്പ്‌ കുതിരയുടെ കാലില്‍ ചുറ്റാന്‍ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. ക്ഷമയറ്റ്‌ കുതിര പാമ്പിനെ കൊന്നു തിന്നുവാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. സസ്യലതാദികള്‍ കഴിച്ചിരുന്ന കുതിര പാമ്പിന്‍റെ വാലറ്റം മുതല്‍ കഴിച്ചു തുടങ്ങി. വേദന കൊണ്ട് പാമ്പ്‌ പുളഞ്ഞില്ല. ഒരു ചെറുത്തുനില്പും നടത്തിയില്ല. പാമ്പിന്‍റെ തലയും കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ കുതിരയുടെ പ്രകൃതം മാറിത്തുടങ്ങി. കുതിരയുടെ തല ക്രമേണ പാമ്പിന്‍റെ തലയായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടു. രൌദ്രഭാവത്തോടെ പാമ്പിന്‍റെ തലയുള്ള കുതിര നില്‍ക്കുന്നു “.
തലേന്ന് കിടന്നുറങ്ങുമ്പോള്‍ മനസ്സ്‌ പ്രക്ഷുബ്ധമായിരുന്നില്ല,ശാന്തമായ മനസ്സില്‍ കണ്ട ഈ സ്വപ്നത്തിന്‍റെ അര്‍ത്ഥമെന്താണ്? രാവിലെ ജോലിക്ക് പോകുമ്പോഴും , വണ്ടി ഡ്രൈവ്‌ ചെയ്യുമ്പോഴും,ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോഴും എല്ലായ്പ്പോഴും അയാള്‍ അതിനെക്കുറിച്ച്തന്നെ ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
“ നന്മക്കെതിരെ തിന്മ നേടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന വിജയം സ്വപ്നമല്ല , യാഥാര്‍ത്ഥ്യം തന്നെയല്ലേ എന്നല്ലേ അതിന്‍റെ വിവക്ഷ. സത്യത്തിനും നീതിക്കും, മാത്രുരാജ്യതിനുവേണ്ടിയും നിലകൊണ്ടിരുന്ന ധീര യോദ്ധാക്കളില്‍ പിശാചിന്‍റെ നിരന്തര പരിശ്രമത്തിലൂടെ തീവ്രവാതം എന്ന വിഷം കുത്തിയമര്‍ത്തി ഭീകരവാദികളായി രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്നു. ലോകത്തിന്‍റെ വിവിധ ദേശങ്ങളില്‍ ഇത്തരത്തില്‍ പാമ്പിന്‍റെ തലയുള്ള കുതിരകള്‍ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു. തീവ്രവാതം അടിച്ചമര്‍ത്തുകയന്ന വ്യാജേന ലോകരാഷ്ട്രങ്ങളില്‍ കടന്നാക്രമണം നടത്തി ലോക മേധാവിത്തം സ്ഥാപിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന അധികാരമോഹികള്‍....ആയുധ കച്ചവടക്കാര്‍...കുതിരയെ പാമ്പിന്‍റെ തലയുള്ള കുതിരകളാക്കുന്നവര്‍. സമൂഹത്തിലെ എല്ലാ മേഖലകളിലും പാമ്പിന്‍റെ തലയുള്ള കുതിരകള്‍ മുന്‍പന്തിയില്‍ തന്നെ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. നന്മയുടെ വക്താക്കളെന്ന് പറഞ്ഞു ആരും അറിയാതെ തിന്മയുടെ വിത്തുകള്‍ വിതക്കുന്നു. ഭരണകര്‍ത്താക്കള്‍,രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍,പോലീസുകാര്‍,ന്യായാധിപന്മാര്‍,ഉദ്യോഗാര്‍ത്ഥികള്‍, മത്പന്ധിതന്മാര്‍ അങ്ങിനെ എല്ലാ വിഭാഗത്തിലും ഈ പാമ്പിന്‍റെ തലയുള്ള കുതിരകള്‍ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. നന്മയുടെയും സമാധാനത്തിന്‍റെയും പേരും പറഞ്ഞ് ലോകത്താകമാനം തിന്മയുടെ വിഷം ചീറ്റുന്ന പാമ്പിന്‍റെ തലയുള്ള കുതിരകള്‍ക്കെതിരെ ജാഗരൂകരായിരിക്കുക.

കടപ്പാട് ..basheer kunjithiri

നിറമില്ലാത്ത വെളിച്ചങ്ങള്‍ക്ക് പറയാനുള്ളത്.

2013-02-11T10:04:00.005-08:00

സ്സിലായി. എല്ലാ സായാഹ്നങ്ങളിലും ജീവിതത്തിന്‍റെ വിവിധ അര്‍ത്ഥതലങ്ങലെക്കുറിച്ചു അവര്‍ പരസ്പരം സംവാദിച്ചു. പിതാവില്‍ നിന്നും അഭ്യസിച്ച സ്വപ്നവ്യാഖ്യാനം മാഷ്‌ ചെറിയതോതില്‍ മജീദില്‍ നിന്നും അഭ്യസിച്ചു. മകന്‍റെ ഉടമസ്ഥയിലുള്ള പട്ടണത്തിലെ തുണിക്കടയുടെ ചുമതല മാഷ്‌ മജീദിനെ ഏല്‍പ്പിച്ചു. മജീദിന്‍റെ വരവും കാത്ത് മാഷ്‌ വരാന്തയില്‍ എന്നും വൈകുന്നേരം കാത്തിരിക്കും. അതാത് ദിവസത്തെ സമ്പാദ്യം എണ്ണി നോക്കാനല്ല. അവനെയൊന്നു കാണാന്‍ ..അവനില്‍ നിന്നും ഓരോ പുതിയ പുതിയ കാര്യങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കാന്‍. കഴിഞ്ഞ ദിവസം കണ്ട ഒരു സ്വപ്നം മാഷ്‌ മജീദിനോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. “ഞാന്‍ ചന്ദ്രനെ നോക്കി നില്‍ക്കുന്നു..എന്നിട്ട് ചന്ദ്രനില്‍ ഞാന്‍ എന്‍റെ മുഖം കാണുന്നു.” ആ സ്വപ്നത്തിന്‍റെ അര്‍ത്ഥമെന്താനെന്നു മാഷ്‌ ചോദിച്ചപ്പോള്‍ അവന്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. മാഷ്‌ വീണ്ടും വീണ്ടും ചോദിച്ചപ്പോള്‍ അവന്‍ പറഞ്ഞു “ അത് ഒരു സന്തോഷ വാര്‍ത്തയല്ല.” “സാരമില്ല ജീവിതത്തില്‍ ഇതില്‍പരം ഇനി എന്ത് സന്തോഷമാണ് കിട്ടാനുള്ളത്? ദൈവത്തിന്‍റെ പ്രീതി മാത്രം പ്രതീക്ഷിച്ചു കഴിഞ്ഞ് പത്തു വര്‍ഷമായി ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സല്‍പ്രവര്‍ത്തികള്‍ മാത്രം മതി എനിക്ക്. ഇനി മരിച്ചാലും പ്രശ്നമില്ല. അതിനും ഞാന്‍ തയ്യാറെടുത്തുകഴിഞ്ഞു.” മാഷ്‌ വികാരാധീനനായി

നിറമില്ലാത്ത വെളിച്ചങ്ങള്‍ക്ക് പറയാനുള്ളത്.

2013-02-11T10:04:00.002-08:00