Στα αρχικά βήματα της εγκατάστασης, ως λογαριασμό χρήστη επιλέγω τη δημιουργία ενός λογαριασμού με όνομα χρήστη labroot και δικαιώματα διαχειριστή. Όταν ολοκληρωθεί η εγκατάσταση σε κάθε υπολογιστή, εκτελώ [αυτό το script] το οποίο:
• ενεργοποιεί τη χρήση sudo χωρίς password για τον λογαριασμό διαχειριστή του σταθμού εργασίας (λογαριασμός labroot)
• προσθέτει μια εγγραφή στο αρχείο hosts που απεικονίζει το url sxoleio.pw στον υπολογιστή μου (192.168.1.200)
• προσθέτει έναν χρήστη με όνομα user για τον οποίο δεν ζητείται password όταν κάνει login
• ρυθμίζει proxy για το apt τον υπολογιστή μου (192.168.1.200) ώστε μην κατεβάζει ενημερώσεις και εφαρμογές απεύθείας από το διαδίκτυο αλλά μέσω proxy (βέλτιστη διαχείριση bandwidth)
• ρυθμίζει τις απαραίτητες άδειες ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί το hub του κιτ ρομποτικής Lego Wedo 1.0 (υπήρχε μια περίοδος που το χρησιμοποιούσα συστηματικά, πλέον το χρησιμοποιώ από ελάχιστα ως καθόλου).
• απενεργοποιεί τις αυτόματες ενημερώσεις (ώστε να γίνονται μόνο όταν το επιθυμώ) αλλά και τις ειδοποιήσεις τους
• ρωτάει τι IP να χρησιμοποιήσει για τον συγκεκριμένο σταθμό εργασίας (χρησιμοποιώ στατικές ip, όπως έχω αναφέρει στο προηγούμενο post)

Όταν ολοκληρωθεί η εκτέλεση του παραπάνω script, κάνω επανεκκίνηση και login ως user. Κάνω μια σειρά από ρυθμίσεις όπως απενεργοποίηση του screensaver, μεταφορά της taskbar στο κάτω μέρος της οθόνης, προσθήκη ενδεικτικού αλλαγής διάταξης πληκτρολογίου και ρύθμιση του firefox ώστε να μην διατηρεί ιστορικό.

Ο σταθμός εργασίας είναι σχεδόν έτοιμος. Απομένει να αντιγραφούν σε αυτόν μια σειρά από εφαρμογές (κυρίως standalone flash) οι οποίες αντιγράφονται από τον server με χρήση rsync.

Στο αρχικό post της σειράς [εδώ], είχα συγκεντρώσει μια λίστα από διαχειριστικές δυνατότητες τις οποίες θέλω να έχει το εργαστήριο μου ώστε να μπορώ να κάνω καλύτερα το μάθημα μου. Για να καλυφθούν όλα τα bullets της λίστας, χρησιμοποιώ 1 + 2 εφαρμογές. Τη μια την έχουν φτιάξει μια ομάδα από εξαιρετικά ταλαντούχους συναδέλφους [εδώ] ενώ οι άλλες 2 είναι δικές μου (και δυστυχώς δεν πλησιάζουν ούτε κατ’ ελάχιστον την τεχνική αρτιότητα της πρώτης).
Η πρώτη είναι οι epoptes [εδώ]. Νομίζω δεν χρειάζονται περισσότερα λόγια για την εφαρμογή αυτή. Είναι μια must have εφαρμογή σε εργαστήριο Πληροφορικής που βασίζεται σε Linux.
Οι 2 δικές μου εφαρμογές, βασίζονται στο ότι αν έχεις πρόσβαση ssh στους σταθμούς εργασίας, μπορείς να κάνεις κυριολεκτικά οτιδήποτε σε αυτούς χωρίς να χρειαστεί να σηκωθείς από την καρέκλα σου. Όπως θα γράψω και στο επόμενο post, που θα αφορά την εγκατάσταση του server, όταν τελειώσει η εγκατάσταση ενός βασικού σταθμού εργασίας, το πρώτο που θα κάνω από τον server μου είναι το ssh-copy-id ώστε να μπορώ να συνδέομαι ανά πάσα στιγμή χωρίς να χρειάζεται password. Η μη χρήση password έχει να κάνει και με την ευκολία του να μην χρειάζεται να πληκτρολογείς συνεχώς κωδικούς αλλά κυρίως έχει να κάνει με την αυτοματοποίηση των λειτουργιών. Πχ όταν πρέπει να γίνει μια συγκεκριμένη εργασία 13 ή 15 φορές (ή όσοι τέλος πάντων είναι οι σταθμοί εργασίας στο εργαστήριο), δεν μπορώ να είμαι πάνω στον υπολογιστή μου και να πληκτρολογώ κωδικούς. Οι εργασίες ξεκινούν και γίνονται με τη σειρά χωρίς να υπάρχει ανάγκη για πληκτρολόγηση κωδικών. Έτσι οι εργασίες αυτές μπορούν να γίνουν στο διάλειμμα μου ή ακόμη και στην ώρα του μαθήματος αφού δεν απαιτούν την προσοχή μου.
Η πρώτη “εφαρμογή” είναι ένα απλό bash script, το οποίο έχω ονομάσει run_command, διαθέσιμο [εδώ]. Αυτό το script ήταν η πρώτη προσπάθεια που έκανα να αυτοματοποιήσω μια σειρά από διαχειριστικές εργασίες όπως αποστολή αρχείων στην Επιφάνεια εργασίας των σταθμών εργασίας, λήψη αρχείων από την Επιφάνεια εργασίας, καθαρισμός επιφάνειας εργασίας, αλλαγή ρυθμίσεων εφαρμογών μαζικά κ.λ.π. Σαν τρόπος λειτουργούσε αποτελεσματικά αλλά λόγω της χρήσης bash αλλά και σειριακής (και όχι παράλληλης) εκτέλεσης των εργασιών ήταν λίγο αργός ορισμένες φορές. Σήμερα το χρησιμοποιώ λιγότερο απ’ ότι παλιότερα αλλά αποτελεί βασικότατο εργαλείο για το εργαστήριο μου. Το παραπάνω script, παίρνει 2 arguments: (0) τον αριθμό ή το id του σχολείου στο οποίο θέλω να γίνει η εργασία (κάθε χρόνο διδάσκω σε 3 Δημοτικά σχολεία και διαχειρίζομαι τα αντίστοιχα εργαστήρια υπολογιστών), και (1) το αναγνωριστικό του action. Στις πρώτες σειρές του script ορίζονται μια σειρά από αναγνωριστικά πχ screenshot όπου όταν εκτελείται παίρνει ένα screenshot της οθόνης του σταθμού εργασίας και στη συνέχεια ο server “μαζεύει” τα screenshots από τους επιμέρους υπολογιστές.
Η δεύτερη εφαρμογή, είναι μια πλήρης εφαρμογή με την έννοια ότι έχει και GUI. Την έχω ονομάσει lab_organizr και είναι διαθέσιμη [εδώ]. Η εφαρμογή αυτή είναι γραμμένη σε python3. Όπως έγραψα και παραπάνω, μετά τα πρώτα χρόνια ως υπεύθυνος εργαστηρίου και χρήσης του run_command, χρειαζόμουν ένα εργαλείο ακόμη πιο γρήγορο και εύχρηστο. Οπότε αποφάσισα να φτιάξω μια πλήρη εφαρμογή. Το lab_organizr είναι ο καρπός αυτής της προσπάθειας. Για να την χρησιμοποιήσει κάποιος στο εργαστήριο του πρέπει να μετονομάσει το αρχείο assets/settings.sample.json σε assets/settings.json να συμπληρώσει/αφαιρέσει σταθμούς εργασίας, IPs και συνδυασμούς usernames/passwords. Η εφαρμογή αυτή λειτουργεί με threads οπότε είναι πολύ πιο γρήγορη από το run_command. Επίσης απαιτεί την εγκατάσταση μιας σειράς πρόσθετων της python3 (προτείνεται η εγκατάσταση μέσω pip3) τα οποία μπορεί να δει κανείς στις πρώτες γραμμές του αρχείου [lab_organizr3.py].
Ο αναγνώστης που θα βρει τις παραπάνω εφαρμογές ενδιαφέρουσες και κάνει τον κόπο να μελετήσει τον κώδικα, σίγουρα θα βρει λάθη, παραλείψεις και αστοχίες. Θα χαρώ πολύ να μάθω ότι κάποιος συνάδελφος βρήκε τους παραπάνω κώδικες χρήσιμους και τους έχει βελτιώσει, τροποποιήσει ή έκανε οτιδήποτε άλλο σκέφτηκε με αυτούς. Σε περίπτωση bug, θα εκτιμήσω να με ενημερώσει ώστε να κάνω τις απαραίτητες διορθώσεις.
Πριν από 10 μέρες περίπου, έπεσα πάνω σε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα εφαρμογή το pussh [εδώ] και ήδη κάνω ριζικές αλλαγές ειδικά στο run_command ώστε να εκμεταλλευτώ αυτό το καταπληκτικό εργαλείο που με έχει ενθουσιάσει!
Κλείνοντας το άρθρο αυτό, θα αναπαράγω την bullet list με τις διαχειριστικές δυνατότητες που θέλω να υπάρχουν στο εργαστήριο μου και δίπλα στην καθεμιά θα γράψω ποια από τις εφαρμογές την καλύπτει.

ΜΕΡΟΣ Γ – Δυνατότητες διαχείρισης από τον Υπολογιστή του εκπαιδευτικού

Ως εκπαιδευτικός πληροφορικής θέλω:

(0) Να κλειδώνω τις οθόνες ώστε να τραβάω την προσοχή χωρίς να φωνάζω. (epoptes)

(1) Να προβάλω την οθόνη μου στις οθόνες των σταθμών εργασίας ως εναλλακτική προτζέκτορα. (epoptes)

(2) Να μπορώ να ανοίγω εφαρμογές από τον Υπολογιστή μου (εξαιρετικά χρήσιμο για μικρές τάξεις). (epoptes)

(3) Να μπορώ να κλείνω εφαρμογές (τερματισμός διεργασίας) απομακρυσμένα από τον Υπολογιστή μου. (lab_organizr)

(4) Να μπορώ να στέλνω συντομεύσεις εφαρμογών στην Επιφάνεια Εργασίας των σταθμών εργασίας απομακρυσμένα από τον Υπολογιστή μου. (lab_organizr)

(5) Να μπορώ να στέλνω συνδέσμους (links) για σελίδες στο διαδίκτυο στην Επιφάνεια εργασίας των σταθμών εργασίας απομακρυσμένα από τον Υπολογιστή μου. (lab_organizr)

(6) Να μπορώ να στέλνω και να λαμβάνω αρχεία από την Επιφάνεια εργασίας (ή άλλους φακέλους) των σταθμών εργασίας απομακρυσμένα από τον Υπολογιστή μου. (lab_organizr)

(7) Να μπορώ να εγκαθιστώ / απεγκαθιστώ εφαρμογές απομακρυσμένα από τον Υπολογιστή μου. Επίσης να μπορώ να συγχρονίζω τα αρχεία με τις ρυθμίσεις των εφαρμογών ώστε να ανοίγουν όλες με τις ίδιες, καθορισμένες από εμένα, ρυθμίσεις. (run_command)

(8) Να μπορώ να κάνω ενημερώσεις στους σταθμούς εργασίας απομακρυσμένα από τον Υπολογιστή μου. (run_command)

(9) Να μπορώ να cachάρω τις ενημερώσεις/εφαρμογές προς εγκατάσταση στον Υπολογιστή μου ώστε όταν γίνεται ενημέρωση να μην κατεβαίνουν ξανά και ξανά τα ίδια αρχεία (καλύτερη διαχείριση της σύνδεσης στο internet) (apt-cacher-ng)

(10) Να μπορώ να καθαρίζω την Επιφάνεια εργασίας των σταθμών εργασίας απομακρυσμένα από τον Υπολογιστή μου πριν μπει νέο τμήμα στο εργαστήριο. (lab_organizr)

(11) Να μπορώ να κλείνω ή να ανοίγω τον ήχο (mute off – mute on) απομακρυσμένα από τον Υπολογιστή μου. (lab_organizr)

(12) Να επανεκκινώ το GUI του Λειτουργικού συστήματος στην περίπτωση που κολλήσει (ναι το γραφικό περιβάλλον, όχι ο πυρήνας, του Linux μπορεί να κολλήσει 1-2 φορές κάθε σχολική χρονιά) απομακρυσμένα από τον Υπολογιστή μου. (lab_organizr)

(13) Να μπορώ να παίρνω screenshots των σταθμών εργασίας απομακρυσμένα από τον Υπολογιστή μου. (run_command)

(14) Να μπορώ να ρυθμίζω το wallpaper των σταθμών εργασίας απομακρυσμένα από τον Υπολογιστή μου. (run_command)

(15) Να βλέπω μια λίστα με τα ποσοστά μπαταριών των laptops (αν φυσικά υπάρχουν laptops) του εργαστηρίου απομακρυσμένα από τον Υπολογιστή μου. (run_command)

(16) Να βλέπω μια λίστα από ανοιχτά παράθυρα εφαρμογών του κάθε σταθμού εργασίας απομακρυσμένα από τον Υπολογιστή μου. (run_command)

Στο επόμενο, και τελευταίο post της σειράς, [Σχολικό εργαστήριο Πληροφορικής – Ρύθμιση server]

Στο προηγούμενο άρθρο λοιπόν και στο Μέρος Α – Γενικές προδιαγραφές έχω καταγράψει τα παρακάτω:

(0) Όλες οι εφαρμογές (Λειτουργικό Σύστημα & λογισμικό εφαρμογών) να είναι νόμιμες.

(1) Να λειτουργεί τουλάχιστον ικανοποιητικά σε παλιό hardware (ελάχιστο setup: CPU Intel Core2Duo, 4GB RAM, SSD disk)

Με βάση τα παραπάνω λοιπόν η επιλογή του Linux είναι μονόδρομος. Από το 2010 έχω επιλέξει Ubuntu και δεν έχω αλλάξει ποτέ διανομή. Το Ubuntu είναι μια από τις δημοφιλέστερες διανομές Linux. Πιθανά προβλήματα και δυσλειτουργίες που έρχονται μαζί με αναβαθμίσεις, εντοπίζονται και διορθώνονται συνήθως πάρα πολύ γρήγορα ενώ και η γενικότερη τεκμηρίωση της διανομής στο διαδίκτυο είναι πληρέστατη.

To Ubuntu βγαίνει σε μια τεράστια ποικιλία από εκδοχές (flavours). Το γραφικό περιβάλλον που προτιμώ είναι το XFCE οπότε χρησιμοποιώ το Xubuntu. Το XFCE είναι πολύ απλό και καθαρό. Μοιάζει πάρα πολύ με τα Windows 7. Ένα κουμπί μενού και ελάχιστα εικονίδια στο desktop. Τα τελευταία χρόνια στο αντίπαλο δέος, στα Windows της Microsoft εκδόσεις 10 και 11, πειραματίζονται συνεχώς με νέα μενού, widgets κλπ που, κατά την άποψη μου, περισσότερο μπερδεύουν τους χρήστες παρά τους βοηθούν να κάνουν τη δουλειά τους πιο αποδοτικά. Όπως έγραψα μάλιστα, το μεγαλύτερο κομμάτι της εκπαιδευτικής μου εμπειρίας είναι στην ηλικιακή ομάδα 6-12 ετών (Δημοτικό Σχολείο). Εδώ ξεκάθαρα χρειαζόμαστε ένα απλό και καθαρό γραφικό περιβάλλον χωρίς πολλά widgets. Το XFCE κάνει αυτό ακριβώς και μάλιστα με το ελάχιστο δυνατό κόστος σε υπολογιστικούς πόρους. Ακόμη και η βασική έκδοση του Ubuntu, έχει πειραματιστεί πολύ σε γραφικά περιβάλλοντα τα τελευταία χρόνια. Τα περισσότερα από αυτά ήταν σχετικά βαριά και δύσχρηστα (πχ Gnome shell) για μαθητές Δημοτικού. Οπότε ψηφίζω δαγκωτό Xubuntu.

Χρησιμοποιώ αποκλειστικά LTS (long term support) εκδόσεις. Αυτή την περίοδο στα εργαστήρια των σχολείων που εργάζομαι, χρησιμοποιώ το Xubuntu 22.04 LTS. Κάθε 2 χρόνια, στην αρχή της σχολικής χρονιάς, εγκαθιστώ σε όλους του Υπολογιστές των εργαστηρίων τη νεότερη έκδοση LTS. Δηλαδή τον Σεπτέμβριο του 2024 θα πάω στην 24.04 LTS. Προτιμώ καθαρές εγκαταστάσεις και όχι αναβαθμίσεις διανομών.

Επειδή κάνω εγκαταστάσεις σε πολλούς υπολογιστές (στο σχολείο της οργανικής μου έχω εργαστήριο Πληροφορικής με 13 σταθμούς εργασίας) προτιμώ ταυτόχρονες εγκαταστάσεις από usb sticks. Συνήθως ετοιμάζω στο σπίτι 5-6 στικάκια και σε 2,5 περάσματα περίπου έχω ολοκληρώσει όλο το εργαστήριο. Όπως μπορεί να φανταστεί κανείς η παραπάνω διαδικασία χρειάζεται τον χρόνο της οπότε ο καφές είναι απαραίτητος σύντροφος.

Μια άλλη τακτική που εξοικονομεί πολύ χρόνο, όταν μιλάμε για τόσους υπολογιστές, είναι το remix του βασικού iso του Xubuntu. Χρησιμοποιώ το cubic, το οποίο μου επιτρέπει να δημιουργώ custom iso το οποίο έχει εγκατεστημένες μια σειρά από εφαρμογές και εργαλεία συστήματος που χρησιμοποιώ στην τάξη μου. Έτσι δεν χρειάζεται να τις εγκαθιστώ μια μια μετά το τέλος της βασικής εγκατάστασης του κάθε υπολογιστή.

Το setup του εργαστηρίου είναι απλό: όλοι οι υπολογιστές χρησιμοποιούν στατικές IP. Συνήθως χρησιμοποιώ την περιοχή από 192.168.1.200 – 192.168.1.254. Τα περισσότερα σχολικά εργαστήρια πληροφορικής παίρνουν internet και δίκτυο από τα τυπικά router της Cosmote Speedport Entry 2i. Είναι πολύ εύκολο να εντοπίσεις (μέσα στο rack του εργαστηρίου) και να βρεις στο αυτοκόλλητο τους κωδικούς για την περιοχή διαχείρισης. Συνηθίζω να μπαίνω στις ρυθμίσεις του DHCP server και να ορίζω ως άνω όριο το 192.168.1.199 ώστε να μην έχω προβλήματα με τις στατικές IP που χρησιμοποιώ. Ο Υπολογιστής με IP 192.168.1.200 είναι ο δικός μου και έχει όνομα sxoleio.pw. Σε αυτή τη σελίδα λειτουργώ μεταξύ άλλων έναν apache web server στον οποίο φιλοξενούνται μια σειρά από αρχεία ανά τάξη και δικτυακές εφαρμογές που χρησιμοποιώ κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς. Για να μπουν οι μαθητές στη σελίδα, απλά ανοίγουν έναν browser και πληκτρολογούν στη γραμμή διεύθυνσης sxoleio.pw Επειδή δεν χρησιμοποιώ DNS Server στο εργαστήριο μου, η αντιστοίχιση του sxoleio.pw στην ip 192.168.1.200 γίνεται μέσω του αρχείου /etc/hosts του κάθε σταθμού εργασίας. Από 192.168.1.201 και πάνω αρχίζω να δίνω στατικές IP στους σταθμούς εργασίας του εργαστηρίου αναθέτοντας ονόματα pc01, pc02, pc03 κλπ.

Στη συνέχεια: [Σχολικό εργαστήριο Πληροφορικής – Διαχείριση σταθμών εργασίας]

Φέτος (2023) συμπληρώνω 18 χρόνια Εκπαιδευτικής υπηρεσίας, τα 13 των οποίων είναι αποκλειστικά σε σχολεία (τα 5 που λείπουν άφησαν πολύτιμη εμπειρία από αποσπάσεις σε διάφορους εκπαιδευτικούς φορείς): 3 χρόνια στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (έχω εργαστεί σε Γυμνάσιο και Γενικό Λύκειο) και 10 χρόνια στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση (Δημοτικά σχολεία).

Για έναν Πληροφορικό, το σχολικό εργαστήριο Πληροφορικής είναι εργαλείο δουλειάς. Ένα καλά ρυθμισμένο σχολικό εργαστήριο Πληροφορικής εγγυάται σε μεγάλο βαθμό μια καλή σχολική χρονιά. Ξεκινώντας από το θέμα του υλικού (hardware) ενός εργαστηρίου, είναι ελάχιστα τα σχολεία που διαθέτουν υπολογιστές “σύγχρονους”. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι υπολογιστές είναι άνω της 10ετίας ίσως και περισσότερο.

Από την πρώτη φορά που ανέλαβα υπεύθυνος σχολικού εργαστηρίου Πληροφορικής (το μακρινό 2010 στο Γενικό Λύκειο Νέας Βύσσας Έβρου), επένδυσα στο Linux και δεν με απογοήτευσε ποτέ. Αυτές τις μέρες, και με αφορμή την ερώτηση ενός συναδέλφου στην ομάδα Εκπαιδευτικών Πληροφορικής ΠΕ86 στο facebook, αποφάσισα να ετοιμάσω κάτι που ήθελα να ετοιμάσω εδώ και πολύ καιρό: μια λίστα προδιαγραφών που θέλω να πληροί το εργαστήριο Πληροφορικής του σχολείου (ή των σχολείων πλέον) που εργάζομαι.

Φέτος, σχολική χρονιά 2023-2024, εργάζομαι σε 3 Δημοτικά σχολεία. Και τα 3 εργαστήρια Πληροφορικής των σχολείων που εργάζομαι, πληρούν όλα τα points της παρακάτω λίστας:

ΜΕΡΟΣ Α – Γενικές προδιαγραφές

(0) Όλες οι εφαρμογές (Λειτουργικό Σύστημα & λογισμικό εφαρμογών) να είναι νόμιμες.

(1) Να λειτουργεί τουλάχιστον ικανοποιητικά σε παλιό hardware (ελάχιστο setup: CPU Intel Core2Duo, 4GB RAM, SSD disk)

ΜΕΡΟΣ Β – Εγκατεστημένες εφαρμογές

(0) LibreOffice με ribbon toolbar (για να μοιάζει με το M$ Office)

(1) Mind+, Pictoblox ή άλλο Scratch-clone

(2) Tuxpaint με πλήρεις σφραγίδες

(3) Gcompris με πλήρες σετ δραστηριοτήτων

(4) Eduactiv8

(5) Browser

(6) ScratchJr,

(7) Εκπαιδευτικό πακέτο εφαρμογών Δημοτικού ΠΙ

(8) Εφαρμογές flash (φωτόδενδρο κλπ)

ΜΕΡΟΣ Γ – Δυνατότητες διαχείρισης από τον Υπολογιστή του εκπαιδευτικού

Ως εκπαιδευτικός πληροφορικής θέλω:

(0) Να κλειδώνω τις οθόνες ώστε να τραβάω την προσοχή χωρίς να φωνάζω.

(1) Να προβάλω την οθόνη μου στις οθόνες των σταθμών εργασίας ως εναλλακτική προτζέκτορα.

(2) Να μπορώ να ανοίγω εφαρμογές από τον Υπολογιστή μου (εξαιρετικά χρήσιμο για μικρές τάξεις).

(3) Να μπορώ να κλείνω εφαρμογές (τερματισμός διεργασίας) απομακρυσμένα από τον Υπολογιστή μου.

(4) Να μπορώ να στέλνω συντομεύσεις εφαρμογών στην Επιφάνεια Εργασίας των σταθμών εργασίας απομακρυσμένα από τον Υπολογιστή μου.

(5) Να μπορώ να στέλνω συνδέσμους (links) για σελίδες στο διαδίκτυο στην Επιφάνεια εργασίας των σταθμών εργασίας απομακρυσμένα από τον Υπολογιστή μου.

(6) Να μπορώ να στέλνω και να λαμβάνω αρχεία από την Επιφάνεια εργασίας (ή άλλους φακέλους) των σταθμών εργασίας απομακρυσμένα από τον Υπολογιστή μου.

(7) Να μπορώ να εγκαθιστώ / απεγκαθιστώ εφαρμογές απομακρυσμένα από τον Υπολογιστή μου. Επίσης να μπορώ να συγχρονίζω τα αρχεία με τις ρυθμίσεις των εφαρμογών ώστε να ανοίγουν όλες με τις ίδιες, καθορισμένες από εμένα, ρυθμίσεις.

(8) Να μπορώ να κάνω ενημερώσεις στους σταθμούς εργασίας απομακρυσμένα από τον Υπολογιστή μου.

(9) Να μπορώ να cachάρω τις ενημερώσεις/εφαρμογές προς εγκατάσταση στον Υπολογιστή μου ώστε όταν γίνεται ενημέρωση να μην κατεβαίνουν ξανά και ξανά τα ίδια αρχεία (καλύτερη διαχείριση της σύνδεσης στο internet)

(10) Να μπορώ να καθαρίζω την Επιφάνεια εργασίας των σταθμών εργασίας απομακρυσμένα από τον Υπολογιστή μου πριν μπει νέο τμήμα στο εργαστήριο.

(11) Να μπορώ να κλείνω ή να ανοίγω τον ήχο (mute off – mute on) απομακρυσμένα από τον Υπολογιστή μου.

(12) Να επανεκκινώ το GUI του Λειτουργικού συστήματος στην περίπτωση που κολλήσει (ναι το γραφικό περιβάλλον, όχι ο πυρήνας, του Linux μπορεί να κολλήσει 1-2 φορές κάθε σχολική χρονιά) απομακρυσμένα από τον Υπολογιστή μου.

(13) Να μπορώ να παίρνω screenshots των σταθμών εργασίας απομακρυσμένα από τον Υπολογιστή μου.

(14) Να μπορώ να ρυθμίζω το wallpaper των σταθμών εργασίας απομακρυσμένα από τον Υπολογιστή μου.

(15) Να βλέπω μια λίστα με τα ποσοστά μπαταριών των laptops (αν φυσικά υπάρχουν laptops) του εργαστηρίου απομακρυσμένα από τον Υπολογιστή μου.

(16) Να βλέπω μια λίστα από ανοιχτά παράθυρα εφαρμογών του κάθε σταθμού εργασίας απομακρυσμένα από τον Υπολογιστή μου.

Ένα σχολικό εργαστήριο Πληροφορικής μπορεί να πληροί όλες τις παραπάνω προδιαγραφές και μάλιστα χωρίς κόστος κτήσης εφαρμογών. Απαιτεί όμως πολύ υπομονή, χρόνο και εξοικείωση με το “τέρας” που ονομάζεται Linux. Όταν το “τέρας” γίνει το αγαπημένο σου “κατοικίδιο”, θα έχεις το εργαστήριο που ονειρεύεσαι που θα μπορεί να κάνει όλα τα παραπάνω αλλά και πολλά πολλά περισσότερα.

Στη συνέχεια: [Σχολικό εργαστήριο Πληροφορικής – επιλογή λειτουργικού συστήματος και ρύθμιση δικτύου]