A.Cyrkulewski | Webmaster, miłośnik podróży i dobrego marketingu

Białoruś. Grodno

Sat, 28 Jan 2012 13:29:06 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/belarus-grodno.html

Dania. Kopenhaga

Sun, 08 Jan 2012 22:06:01 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/dania-kopenhaga.html

Norwegia. Oslo

Sat, 07 Jan 2012 17:28:51 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/norway-oslo.html

Szwecja. Trosa

Mon, 19 Dec 2011 21:40:56 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-trosa.html

Szwecja. Uppsala—Älvkarleby

Fri, 09 Dec 2011 13:39:31 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-uppsala-alvkarleby.html

Szwecja. Kościół w Yttergran. Enköping

Fri, 02 Dec 2011 23:18:46 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-yttergran-church-enkoping.html

Szwecja. Rimbo. Jezioro Skedviken

Sat, 29 Oct 2011 09:31:01 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-rimbo.html

Szwecja. Gustavsberg

Sat, 22 Oct 2011 16:41:10 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-gustavsberg.html

Podsumowanie finansowe do wyjazdu do Korei Południowej

Sat, 22 Oct 2011 16:31:45 +0200

Jeździliśmy tam we dwójkę z żoną. Wylot był ze Sztokholmu, powrót też tutaj. Bilety kupowałem jakieś 2-3 miesiące przed podróżą. W Seulu mieszkaliśmy za darmo u mojego kolegi. Tyle na wstęp, teraz do szczegółów.

Bilety na samolot = 12500 SEK. Najtaniej lecieć tam byłoby chyba z ChinaAir.

Nocleg w motelu na wyspie Jeju = 40 USD za pokój dwuosobowy.

Przejazd metrem, Seul = 1 USD.

Wstęp do większości muzeów = 10-15 USD.

Kolacja na 2 osoby w «zwykłej» restauracji = 15-20 USD. Ciekawe spostrzeżenie — koszt wyżywienia na własną rękę jest tylko nieznacznie niższy w porównaniu do cen w restauracjach.

W Korei byliśmy dokładnie 18 dni. Według moich przybliżonych wyliczeń na wszystko-wszystko (łącznie z biletami) wydaliśmy około 2500-2800 EUR.

Szwecja. Skokloster

Wed, 14 Sep 2011 21:24:55 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-skokloster.html

Szwecja. Birka

Mon, 05 Sep 2011 10:56:37 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-birka.html

Korea Południowa. VI. Seul. Transport publiczny

Sun, 28 Aug 2011 10:58:41 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/south-korea-seoul-public-transport.html

Korea Południowa. V. Co zobaczyć w Seulu?

Sat, 20 Aug 2011 13:41:51 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/south-korea-seoul-what-to-see.html

Encyklopedia wiedzy

Mon, 15 Aug 2011 06:00:00 +0200

Dla spełnienia tego pomysłu są potrzebne 2 osoby dobre w swoim fachu: webmaster oraz redaktor.

Nie tak dawno trafiłem na przykład encyklopedii wiedzy na określony wąski temat: www.gazprominfo.ru Jest po rosyjsku, strona opowiada na wiele pytań o gazie: czym jest, jak się go wydobywa, jakie są rodzaje, jak i dlaczego się używa w przemyśle itd. Wydaje mi się, że dla dużych i średnich firm stworzenie podobnych encyklopedii może być bardzo dobrą formą autoreklamy.

Dla przykładu, firma produkująca rowery spokojnie może stworzyć encyklopedię rowerową; drukarnia — wszystko o druku; piekarnia — opisać w szczegółach proces powstania dobrego chleba, zaczynając jeszcze od ziarna; budowlana — o dachach, oknach i sam Bóg wie o czym jeszcze. Jest nieskończenie wiele różnych płaszczyzn, dla których brak jest porządnej, fachowej, głębokiej wiedzy za darmo. Dlatego, jeżeli spotkają się w jednym miejscu: producent (z wiedzą), redaktor (który wie jak tą wiedzę opisać) oraz webmaster (który wie jak ją przekazać wizualnie) może powstać ciekawy produkt na korzyść każdego z nich.

Uważam, że może to być ciekawym biznesem.

Korea Południowa. IV. Wyspa Jeju

Thu, 11 Aug 2011 22:52:10 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/south-korea-jeju.html

Korea Południowa. III. Drogi

Sat, 06 Aug 2011 22:51:55 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/south-korea-roads.html

Korea Południowa. II. Seul. Jedzenie

Sun, 31 Jul 2011 22:51:40 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/south-korea-food.html

Korea Południowa. I. Seul. Szczegóły miejskie

Tue, 26 Jul 2011 22:50:58 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/south-korea-seoul-details.html

Ambasadowe wiadomosci z Korei

Tue, 12 Jul 2011 16:22:38 +0200

Przyjechalem wczoraj na lotnisko w Seule odebrac zarezerwowany samochod. Smakowalem juz w myslach podroz przez kraj. Natrafilem jednak na klode pod nogi z zupelnie nieoczekiwanej strony. A mianowicie — polskie prawo jazdy nie jest miedzynarodowe. W Korei (zarowno jak i w wiekszosci krajow na swiecie) ten kawalek plastika na nic sie nie przyda. Moge wynajac samochod jedynie posiadajac ksiazke papierowa, zwana miedzynarodowym prawem jazdy. Malo tego, nawet gowniany motorower tez jest poza zasiegiem.

2 godziny wydzwanialem do ambasady polskiej. Jak juz dodzwonilem sie do sekretariatu ambasadora, Koreanka nie mowiaca po polsku probowala mnie splawic. Musialem uzyc metody perswazyjnej — wysylajc przez sluchawke pare mocniejszych wyrazow po angielsku. Zadzialalo, przelaczyla mnie do innej Koreanki, troche mowiacej po polsku, ktora wolala jednak porozmawiac ze mna po angielsku. Zrozumialem, ze musze byc poslem na Sejm, zeby dotrzec do jakiegos Polaka w polskiej ambasadzie.

Cala historia skonczyla sie slowami: «I’m so sorry, we can’t help you. You have to have international driver license». — Dziekuje, juz wiem, ze nie jestem zbyt rozgarniety.

Wniosek z powyzszego.

1. Polskie prawo jazdy w plastikowej postaci za granica na nic sie nie przyda (UE juz od dawna nie jest zagranica). Trzeba wyrobic dodatkowe, ktore wygladem przypomina ksiazke ZUS-owska.

2. Zeby dodzwonic sie do ambasady, trzeba wykupic sobie pol litra kawy oraz karte telefoniczna polmetrowej dlugosci.

Szwecja. Ösmo. Jezioro Muskån

Thu, 23 Jun 2011 13:12:36 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-osmo-muskan-lake-trip.html

Selkar. Książkowe królestwo

Tue, 14 Jun 2011 13:45:20 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/selkar-ksiazkowe-krolestwo.html

Dear Wizzair passangers

Tue, 24 May 2011 19:14:02 +0200

Siedzę właśnie na lotnisku w Wilnie. Niespodziewanie znalazłem darmowy Wi-Fi. Co pięć minut (specjalnie sprawdziłem) puszczają straszący komunikat, że możesz zabrać do samolotu tylko jedną walizkę (maks 10 kg) itd... bla-bla...

Co, kurwa, 5 minut!

Przed tym jechałem jakieś półgodziny «marszrutką». Ostatnim razem widziałem tak szybki transport publiczny w Tunezji.

Ogólne wrażenie o Litwie mam takie, że jedną nogą kraj już jest w kapitalizmie. Ale drugą: chorą, starą, nie zginającą się wciąż ciągnie za sobą.

Białoruś — Litwa

Mon, 16 May 2011 19:30:46 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/belarus-lithuania.html

Siermiężna Białoruś, cz.IV

Mon, 02 May 2011 15:39:20 +0200

Białoruś opętana.

26 kwietnia jechałem samochodem od jednego niewielkiego miasteczka do innego. Zarówno pierwsze jak i drugie jest oddalone od Mińska o około 200 km. Na wylotówce z miasta zatrzymuję mnie znajomy policjant z drogówki. Mówi, że dziś ma być akcja opozycyjna w Mińsku («Czarnobylski szlach»). Dlatego drogówka w każdym rejonie pilnuje dróg w kierunku stolicy i zatrzymuje większość samochodów. Mają sprawdzać, czy ktoś nie daj Boże nie jedzie na wiec opozycyjny i nie wiezie ze sobą materiałów opozycyjnych. Każdy podejrzany samochód ma być zatrzymany na co najmniej kilka godzin. «A powód zatrzymania?» — pytam — «To nie problem, zawsze się coś znajdzie. Jakaś usterka, albo powiem, że samochód został zgłoszony jako kradziony.»

Studentka L. z wojewódzkiego uniwersytetu opowiada: «Od razu po wybuchu w metrze w Mińsku u nas na uniwerku zaczęto zbierać kasę na pomoc ofiarom wypadku. Najpierw «proszono« ile kto może dać. Za drugim razem koniecznie miało to być 10000 rubli (około 2,5€). Za trzecim razem znów, kto ile może... Tak sobie myślę, gdzie są te pieniądze?»

Kolega A., budowlaniec w firmie państwowej, mówi: «W zeszłym tygodniu ogłoszono nam, iż będzie potrącono 15% następnej wypłaty na naprawę metra po wybuchu. Powiedziano nam, że dotyczy to każdego budżetowca w kraju. Kurwa, metro zostało naprawione w 3 dni! 15% od miesięcznej pensji 2-3 mln osób — przecież to kupa pieniędzy, gdzie to pójdzie? I dlaczego nikt nie pyta mnie o zdanie? A jeżeli się postawię — stracę pracę. Gdzie wtedy pójdę?»

Znajomy K., pracuje na traktorze w kołchozie: «Teraz jest czas posiewu. Pracuję od 8 do 21 przez 7 dni w tygodniu. Cały dzień zapierdalam traktorem w polu — dowożę ziarno innym traktorom. Wiesz ile dostaje? — 20000 rubli na dzień (około 4€)! Kurwa, jak tutaj przeżyć?»

TED, cz.I

Mon, 28 Mar 2011 22:07:51 +0200

Dla tych, którzy nie wiedzą o ted.com — jest to serwis internetowy, na którym można obejrzeć przemówienia bardzo ciekawych ludzi. Posłuchać ich wniosków na temat tematów, krzymi się zajmują wiele lat. Jednym słowem — warto obejrzenia. Czas od czasu będę publikować linki do najciekawszych wystąpień. Jest też pewien problem — większość jest po angielsku.

Hans Rosling: Hans Rosling and the magic washing machine

Facet jest geniuszem od statystyki. W tym video opowiada o rewolucji, której dokonała pralka w życiu ludzi.

Alan Siegel: Let’s simplify legal jargon!

Alan pokazuje jak można przerobić nieczytelne, «kwaśne» urzędowe dokumenty na poste, łatwe do zrozumienia oraz przejrzyste dokumenty.

Christopher McDougall: Are we born to run?

Bardzo ciekawy pogląd na bieganie. Mówca przekonuję, iż powinniśmy biegać na boso oraz, że jesteśmy stworzeni do o wiele dłuższych dystansów niż pokonujemy obecnie (mówi o odległościach ponad 100 km).

Listy najdziwniejszych oraz najzwyczajniejszych rzeczy

Sat, 26 Mar 2011 06:00:00 +0100

Dowiedziałem się od znajomych o istnieniu ciekawego pomysłu. Chodzi o stronę internetową lista.se Jak sama nazwa wskazuje, chodzi tu o zbiór przeróżnych list:

10 najdziwniejszych ubrań Kadafiego
5 najbardziej kasowych filmów
4 najwyższe osoby na ziemi
8 sklepów obuwniczych w centrum Sztokholmu
7 najlepszych kin w Szwecji

I tak dalej, i tak dalej. Strona podobnie zawiera prawie 1400 różnych list. Z racji swojej zawartości oraz trafnych tytułów (na bank dostosowują je do wyszukiwarek) strona ma niezły ruch.

Zarabia na reklamach oraz tworzeniu list «pod klienta». Dla przykładu: «10 najbardziej sprzedawanych książek minionego dziesięciolecia» z linkiem do księgarni internetowej.

Oda do strat i porażek

Mon, 14 Mar 2011 11:22:27 +0100

Myślę, iż droga większości ludzi jest właściwie pasmem strat — nie zwycięstw. Jedynie gdzie-nigdzie na tym szlaku pojawiają się małe (aczkolwiek bardzo istotne) zwycięstwa. Zwyczajnie jesteśmy loserami. Z resztą, to dotyczy również całej historii ludzkiej. Wystarczy pobrać do badań dowolnie wybrany odcinek życia dowolnie wybranego człowieka i będziemy mieli jedno zwycięstwo przypadające na wiele strat i porażek.

Na przykład — studia. Większość z nas kończy je zwycięstwem, otrzymując jakiś tam dyplom. W porządku. Ale ile razy potknęliśmy się na tej drodze? Ile razy trafiła się dwója, czy też ciągle niezaliczony kolokwium, albo nieudana miłość, która całkowicie przysłoniła na jakiś czas obowiązki studenckie?

Pójdźmy dalej. Praca. Tylko nieliczni wiedzą na pewno co zrobić ze sobą po ukończeniu nauki. A nawet jak wiedzą, to w całe nie oznacza, że mogą. A jak mogą, to w całe nie oznacza, że zrobią. A jak zrobią, to może się okazać właśnie błędem.

W którym kierunku powinienem podążać? Mi na przykład, ta decyzja zajęła jakieś 6-7 lat. Czyli na jedno-jedyne małe zwycięstwo — prawidłowy wybór kierunku zawodowego — przypadło dla mnie co najmniej 10 ślepych uliczek.

Kurwa mać, jak ciężko się zdobywa to cholerne, niezbędne, czasami nawet niechciane doświadczenie!

To ciekawe, ale nikt nie mówi: «Próbowałem to zrobić 15 razy, dopiero na 16-tym wypaliło.» Wszyscy mówią: «Udało się! Osiągnąłem!» Co w zasadzie skupia uwagę rozmówcy na samym fakcie dokonania czegoś, na jego ostatnim stadium. Całkowicie pomijając przy tym niezrównanie większą liczbę nieudanych prób i strat oraz często olbrzymi odcinek czasowy. Nie jest rzadkością sytuacja, iż ten udany wynik na samym końcu jest właściwie niczym innym niż przypadkiem. Nieoczekiwanym, bocznym skutkiem poprzednich działań.

Chwała więc stratom i porażkom. Są to nasi wielcy przyjaciele, kształtujące charakter, wiedzę, nas samych. Chwała codziennemu szaremu życiu, które jest pełne małych potknięć, gdyż właśnie one prowadzą nas do zwycięstw. Gdyż właśnie one dają tą wielką radość i satysfakcję posiadania zwycięstwa.

Seks i bluźnierstwo w botanice

Mon, 07 Mar 2011 10:13:49 +0100

W roku 1707 w Szwecji urodził się pewien facet — Carl Linné. W Polsce jest znany jako Linneusz, tego się też będę trzymał. Jego ojciec — biedny luterański wikariusz — skierował go do szkoły, gdzie ów chłopiec był tak beznadziejny, że wkrótce głowa rodziny zmienił zdanie. Zdecydował, iż odda syna w naukę do szewca. Carl tak się przestraszył owej perspektywy, że wybłagał ojca o jeszcze jedną szansę. Wysłano go wówczas na studia medyczne.

I to się okazało strzałem w dziesiątkę. Carl Linneusz stworzył botaniczny system klasyfikacyjny. Tłumacząc to na język ludzki — wynalazł sposób jak nazwać wszystkie rośliny świata, utrzymując prosty i zwięzły porządek. W owej dziedzinie był geniuszem.

Ponadto Carl był wielkim pasjonatem seksu. Częścią ciała pewnego gatunku mięczaków nadał nazwy vulva — srom, labia — wargi, pubes — łono, anus — odbyt. A jego opis zapłodnienia kwiatów spokojnie się nadaje na miano lekkiej książki erotycznej.

Jeszcze jedna ciekawostka. Przed wymyśleniem systemu klasyfikacyjnego (z którego Carl Linneusz jest znany), wiele roślin miały nazwy wręcz ekstrawaganckie. Na przykład: pierdnięcie klaczy, nagie damy, skurcz jaj, siki ogara, otwarta dupa, zadni ręcznik.

Historia nauki jest wielce ciekawa. Polecam «Krótką historię prawie wszystkiego» Billa Brysona. Niezwykłe interesująca książka.

Run, Forest, Run!

Fri, 04 Mar 2011 17:38:14 +0100

Na początku 2010 roku zaplanowałem na lato ekspedycję rowerową na Gotlandię na 10 dni. Nie byłem (wciąż nie jestem) żadnym rowerowym mistrzem, dlatego jeszcze w maju zacząłem biegać. W końcu trzeba było przygotować osłabione nogi programisty do wysiłku fizycznego.

Zacząłem biegać. Na początek — około 1 km. Ale nawet ten odcinek był dla mnie zbyt długi, coraz z biegu przechodziłem na szybki spacer. Z czasem jednak dałem sobie rady i zacząłem stopniowo zwiększać odległość. Doszło do tego, iż po ekspedycji już nie chciało mi się przerywać moich małych porannych maratonów. No i tak zostałem «biegaczem». Nadal nie jestem długodystansowcem, zadawałam się po 4 km 3-4 razy w tygodniu + raz w tygodniu trochę większy dystans — 6 km.

Próbowałem zacząć z biegiem kilka lat temu, mieszkając w Białymstoku. Wtedy nie wypaliło. I teraz wiem dlaczego. Po pierwsze, buty — muszą być wygodne, miękkie, lekkie. Po drugie, czas — z rana, wieczorem, czy w dzień? No i trzecie, miejsce — ulica miasta, dróżka w lesie, wybrzeże itd. Kilka lat temu wszystko zrobiłem źle: biegałem wieczorami w starych butach ulicami miasta. Teraz już wiem, że to nie było moje, gdyż lubię biegać z rana w lesie lub parku, wiadomo — w wygodnych butach.

Nie jest to żadna Ameryka, ale wygląda na to, iż warto testować różne sposoby.

Szwecja. Sztokholm. Historia transportu publicznego

Mon, 28 Feb 2011 15:52:05 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-stockholm-transport-museum.html

Goodbye Facebook

Mon, 21 Feb 2011 11:51:50 +0100

Z wielką szyderczą przyjemnością de aktywowałem własne konto na Facebooku. Dzisiaj nie rozumiem po co go założyłem kilka lat temu, nie rozumiem po co go używałem, nie rozumiem co mi w ogóle może dać posiadanie konta na jakimkolwiek serwisie społecznościowym? Uważam Facebook oraz setki jego klonów za domenę nastolatków, którzy jeszcze nie wiedzą co robić z własnym życiem oraz polityków, dla których ważna jest liczba osób, klikających «lubię to».

Zamierzam z resztą wkrótce skasować wszystkie własne konta na podobnych serwisach: polskich, rosyjskich i angielskich.

Zrozumiałem, iż w pewnym sensie serwis społecznościowy jest takie same zło jak i seriale telewizyjne: wciągają w moment, po jakimś czasie zaczynasz utożsamiasz się z bohaterami, uczestniczysz w ICH życiu. Aż nagle rozumiesz (albo też i nie), że poprzez TV straciłeś kilka dni/miesięcy/lat własnego życia. Rozumiesz, iż swoje własne emocje, uczucia, doświadczenie zastąpiłeś ich kopią telewizyjną, spędzając setki godzin z popcornem, gapiąc się na płaski ekran — tfu!

Finlandia. Helsinki

Wed, 16 Feb 2011 09:43:30 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/finland-helsinki.html

Oda do strefy komfortu

Tue, 08 Feb 2011 13:21:15 +0100

Przeczytałem ostatnio bardzo ciekawy przykład o zachowaniu małego kotka. Kotek ów spędził początek swojego życia w sklepie zoologicznym w klatce. Następnie kupiono go i przyniesiono do domu w pudełku kartonowym. Po czym ustawiono pudełko na podłogę oraz wyjęto kotka na zewnątrz. Ten posiedział przez chwilę i wlazł do kartonu z powrotem. Po krótkim czasie znów wyciągnięto go i znów to samo — kotek wraca do swojego pudełka. Dlaczego?

Po prostu małe zwierzątko czuje się dobrze w klatce. Ale dlaczego? — bo nigdy w życiu nic innego nie widziało. Pudełko jest dla niego «strefą komfortu», on ją zna i czuje się w nim dobrze. Kotek potrzebuje czasu, żeby uświadomić sobie, że na zewnątrz też jest świat, i że świat ten jest wielki i interesujący. Po pewnym czasie zacznie wychodzić na zewnątrz i tam już zostanie, będzie wręcz ciężko wsadzić go z powrotem w razie potrzeby.

Każdy z nas ma własną strefę komfortu. Do której jesteśmy przyzwyczajeni, znamy dobrze i poruszamy się w niej z pewnością. Jednak mamy ten sam problem co i kotek. Nie dostrzegamy (lub dostrzegamy, ale boimy się), że na zewnątrz jest znacznie większy świat. Świat ciekawszy, pełny kolorów, nowych nieznanych dotychczas wartości.

Jak rozszerzyć własne pudełko? Jak doświadczyć i poznać ten świat zewnętrzny? Wystarczy czas od czasu wychodzić na zewnątrz, w «nieznane». Sporadycznie trzeba zmuszać siebie do rezygnacji z wygodniejszego życia i wrzucać siebie do innej płaszczyzny. To rozwija niezwykłe i praktycznie momentalnie poszerza horyzonty.

Oczywiście każdy człowiek ma swoje własne granice pudełka. Na własnym przykładzie, stwierdzam, iż był to jeden z istotniejszych powodów, dla którego wyjechałem do Szwecji z ciepłej i przytulnej Polski. Chyba po prostu dostrzegłem ściany i zrozumiałem, że czas wyjść po za ich granicy. Oraz nie umiałem znaleźć wówczas innego rozwiązania, żeby poszerzyć swoją strefę komfortu.

Za każdym razem patrzę na swoje dotychczasowe «granice» i nie mogę uwierzyć, że aż tak długo tkwiłem w tym. Nie mogę uwierzyć, jak mogłem myśleć, iż świat się kończy właśnie tu. Teraz stwierdzam, iż warto wychodzić z pudełka, warto inwestować w samego siebie, rozwój, rozszerzenie granic umysłowych.

Dzieci inkubatorów akademickich

Fri, 04 Feb 2011 06:00:00 +0100

Koleżanka podesłała linka do listy projektów biznesowych, uruchomionych w Akademickich Inkubatorach Przedsiębiorczości. Oczywiście lista zawiera tylko pomysły wybrane.

Nie podoba mi się język, którym opisano te biznesy: zbyt urzędowy i sztywniacki. Ale jako źródło do przemyśleń, inspiracji może być. Również, nie każdy z nich nadaję się do wykorzystania: odrzuciłem specyficzne biznesy (chemia, biologia, inżynieria...)

Jednym słowem, polecam się przyjrzeć numerom: 7, 13, 14, 16, 18, 25, 28, 35, 37.

A oto link: www.przeznaukedobiznesu.pl

Niemcy. Berlin. Szczegóły miejskie oraz Hauptbahnhof

Fri, 21 Jan 2011 12:39:18 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/germany-berlin3.html

Szwecja. Sylwester w Sztokholmie

Fri, 31 Dec 2010 23:36:07 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-newyear-2011.html

Szwecja. Södertälje. Skansen

Tue, 28 Dec 2010 15:24:29 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-sodertalje2.html

Szwecja. Sigtuna. Jarmark świąteczny

Tue, 07 Dec 2010 18:05:24 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-sigtuna-christmas.html

Szwecja. Hallstavik

Fri, 03 Dec 2010 15:24:52 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-hallstavik.html

Agregator weselny

Mon, 29 Nov 2010 06:00:00 +0100

Ciekawy pomysł, związany z weselem (jedzeniem, wystrojem wnętrz). Strona agregująca informacje na hasło «wesele». Czy to post gdzieś na blogu, czy to strona fotografa, czy restauracja — wszystko pasuje do formatu tego pomysłu. Każdy wpis, okazujący się na weddinggawker zawiera link na stronę zewnętrzną z jakąś ciekawą informacją, związaną z weselem.

Nie musi to być koniecznie link na stronę z «interesem». Często są to linki na różne blogi, gdzie ludzie publikują zdjęcia, opisy różnych ciekawych sytuacji, pomysły. Jednym słowem zbiórka różnych rzeczy w jednym miejscu, ale związana pewnym tematem.

Zdjęcia są elementem wyróżniającym. Każdy post je zawiera. Większość ludzi są wzrokowcami, często wystarczy więc tylko obejrzeć owe zdjęcie i wiadomo czy temat jest dla interesujący czy też nie.

Pomysł nadaje się do wykorzystania w wielu dziedzinach: jedzenie, moda, wystrój wnętrz itd. Na czym kasa? — oczywiście reklama, nawet AdSense, oraz publikacje sponsorowane. Jedynie nad czym myślę, czy rynek polski nie jest zbyt mały dla takiego pomysłu?

Przykład: weddinggawker

Warszawa, Białystok, bania w Białowieży

Sun, 21 Nov 2010 21:03:34 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/warszawa-bialystok-bialowieza.html

Niemcy. Berlin. Transport publiczny

Tue, 09 Nov 2010 21:02:21 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/germany-berlin2.html

Wiadomości blogowe

Tue, 26 Oct 2010 17:39:53 +0200

W zupełnie zwyczajny słoneczny październikowy dzień (26.10.2010) mój przytulny podróżniczo-rozwojowy blog osiągnął liczbę w 100 000 wizyt. Nawet niezłe miasto może wyjść z tego. Dziękuję wam wszystkim, szczególnie za ciekawe komentarze i jeszcze bardziej szczególnie — za komentarze z krytyką. Dzięki temu mam okazję uczyć się na własnych błędach.

Tydzień temu kupiłem nareszcie kamerę, o której marzyłem w ciągu ostatnich kilku miesięcy: Canon EOS 50D. Od dnia dzisiejszego publikowane przeze mnie zdjęcia będą produkowane właśnie tą lustrzanką. Dzięki temu fotoreportaże będą ostre jak żyleta oraz porywające jak północny wiatr ;)

Twardym zdecydowanym krokiem wszedł w moje życie również iPhone 4. Planuję intensywnie używać go podczas podróży: mapy, opisy, ciekawostki i takie tam... A wszystko dlaczego? — żeby zrobić fotoreportaże ostre jak żyleta oraz porywające jak północny wiatr.

Do książeczki z pomysłami zapisałem również kilka zmian do bloga. Wprowadzę je zimą (mam nadzieję, iż będzie trochę więcej wolnego czasu). Co nadchodzi? Wymienię tylko jedną rzecz — najważniejszą. Chcę wprowadzić dodatkową kategorię z linkami do innych blogów z ciekawymi reportażami, opisami podróży w różne części świata oraz ogólnie wszystkim co jest z tym związane. Każdy link będzie bezwzględnie zbadany i oceniony przeze mnie. Dbam o was, moi kochani czytelnicy, dlatego śmiecia zostawię w koszu, a na światło dzienne wyjdzie tylko wartościowy materiał.

Na tym kończę wiadomości blogowe. Dodam tylko iż najbardziej popularny post wszystkich czasów przeczytało ponad 15 000 osób. Jest to fotoreportaż o szwedzkim mieście Uppsala.

Szwecja. Codzienny Sztokholm

Mon, 25 Oct 2010 10:44:07 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-stockholm-2.html

20 różnic pomiędzy Polską a Szwecją, cz. II

Fri, 22 Oct 2010 16:24:34 +0200

Kontynuacja. Początek — 20 różnic pomiędzy Polską a Szwecją, cz. I

W SE istnieje program do słuchania muzyki — Spotify: wszyscy, wszędzie używają go (działa na komputerach oraz smartfonach).
W SE często i gęsto podaje się kawę parzoną w ekspresie przelewowym (nie ciśnieniowym). Z tym jest związana pewna różnica: za kawę «przelewową» płacisz raz i pijesz ile chcesz: możesz uzupełniać swój kubek tyle razy ile chcesz.
W PL żeby przewietrzyć pokój okna uchylają się u góry (z reguły oczywiście). W SE zaś w tradycyjny sposób — zwyczajnie otwierasz okno na zewnątrz.
Szwedzi absolutnie nie troszczą się o światło elektryczne. Często w mieszkaniach są zapalone wszystkie światła, nawet gdy cała rodzina przesiaduje w jednym pokoju.
Nie powiem, że zupełnie wszędzie, jednak z reguły w SE segregacja śmieci jest bardzo rozpowszechniona: oddzielne pojemniki na papier, szkło jasne, szkło ciemne, metal itd.
Drzwi do klatek schodowych czy do biur w PL najczęściej są zamykane na klucz: zwykły czy elektroniczny. W SE bardziej rozpowszechniona metoda to zamek kodowy, należy wbić PIN, żeby dostać się do środka.
Olbrzymia ilość klubów golfowych w SE. Szwecja bowiem jest w pierwszej dziesiątce krajów z największą ilością kursów golfowych per capita (http://www.playnewzealandgolf.com/Golf-Statistics.asp).
Psy w SE wyprowadza się bez kagańca, ale na smyczy.
W blokach (najczęściej w piwnicy, ale może to być również i zewnętrzny budynek) są pralnie. Każda rodzina mieszkająca w bloku ma klucz dostępu i może prać rzeczy w tej wspólnej pralni. Oczywiście jest ona w pełni zautomatyzowana: profesjonalne pralki, suszarki, magiel (SE).
W każdym większym sklepie można kupić Godis. Są to żelowe cukierki w różnych smakach i wzorach. Masz możliwość sam skomponować mieszankę, dobierając cukierki z różnych boksów (SE).
Do autobusu się wsiada tylko przez przednie drzwi. Kierowca bowiem kontroluje bilety (SE). Wiem, iż w niektórych miastach w Polsce ten system też już działa.
W SE jest możliwa sytuacja, gdy w stosunkowo wielkim biurze (około 100 osób) znajduje się lodówka z Colą. Za każdą puszkę należy zapłacić, wrzucając monetę do zwykłego słoiku. Monety oraz puszki nikt nie kradnie.
Bardzo popularny i lubiany jest ser (SE).
W SE mleko kiśnie po 2-3 dniach.
Kościół w SE bardziej przypomina klub. Po mszy można zostać, napić się kawy czy herbaty w gronie inny wierzących. Tu nawet kościół katolicki jest taki. Przy wejściu na mszę możesz wziąć modlitewnik, przy wyjściu — odłożysz go z powrotem.
SE jest bardziej «otwartym» krajem. Np. możesz sprawdzić dochody każdego rezydenta, wraz z adresem, wiekiem, stanem cywilnym. Gazety czas od czasu publikują listę najwięcej zarabiających osób wg regionów (nie na podstawie empirycznych założeń, tylko bazując na danych Urzędu Skarbowego).
W mieszkaniach w łazienkach w podłodze jest zlew (czy jak tam inaczej się nazywa dziura, przez którą woda ucieka do kanalizacji). Owa dziurka w podłodze jest szczególnie przydatna przy myciu podłogi. Można po prostu wyłać wiadro wody, trochę przetrzeć i gotowe (SE).
W SE jest najwięcej koni na świecie w przeliczeniu na jednego mieszkańca.
Sport. 45% mieszkańców w SE deklaruje, iż ćwiczą regularnie (najmniej 2 razy w tygodniu).
Szwedzi nie jedzą kaszy gryczanej. Można ją znaleźć jedynie w bardzo wielkich sklepach w działe z importowaną produkcją.

Czytaj również pierwszą część różnic: 20 różnic pomiędzy Polską a Szwecją, cz. I

Szwecja. Österhaninge

Mon, 18 Oct 2010 09:47:28 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-osterhaninge.html

Szwecja. Mariefred

Tue, 05 Oct 2010 14:31:52 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-mariefred.html

Językoznawcze

Thu, 30 Sep 2010 13:34:50 +0200

Zauważyłem ostatnio, że już nie potrafię prawidłowo się wysłowić w żadnym z języków, które znam. Najlepiej ze wszystkich jeszcze stoi rosyjski — pierwszy język, który poznałem. Ale nawet ten, który niejako uznaje za macierzysty już nie jest wystarczająco «czysty».

Dostrzegłem też ciekawą prawidłowość, którą używam teraz w miarę potrzeby. Jeżeli z rana czytam w transporcie książkę angielską — w ciągu dnia zdecydowanie łatwiej mówię właśnie po angielsku. Jeżeli będzie to książka polska — na drugi plan odchodzi rosyjski oraz angielski (przy czym angielski traci najwięcej, bo znam go najsłabiej). Jeżeli będzie to książka rosyjska — myślę w tym dniu po rosyjsku.

Metodę tą szczególnie polecam przy nauce języka. Czytasz z rana przez jakieś 20-30 min książkę i cały dzień masz już z górki. Słowa same się układają w głowie.

Szwecja. Uppsala

Fri, 24 Sep 2010 19:21:05 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-uppsala.html

Aktualności skrótowe

Tue, 21 Sep 2010 15:51:43 +0200

Nie wszyscy wiedzą iż jestem autorem online-słownika skrótów i skrótowców języka polskiego: www.slownikskrotow.pl

Jest to projekt stricte niekomercyjny, zrobiony w celu samo-edukacyjnym. Między innymi w ten sposób uczę się języka polskiego. Chyba nie ma lepszej metody na nauczenie się, niż nauczanie innych :) Dlatego też uruchomiłem na stronie dział z regułami pisowni skrótów i skrótowców. Trwa walka o czyste słowo polskie w internecie!

Zostaje jeszcze dodać iż słownik zawiera prawie 4000 skrótów i skrótowców oraz, że jego baza zwiększa się codziennie.

Jeżeli znasz jakiś skrót, którego nie ma w bazie danych — proszę, wyślij go do mnie, czy też skorzystaj z formularza na stronie słownika: dodaj skrót.

Dzięki!

P.S. Oddzielne gorące pozdrowienia dla mojej żony, która pracuje nad nim ostatnio więcej niż ja sam.

Internet a bilet na pociąg w Szwecji

Mon, 20 Sep 2010 15:09:38 +0200

Trafiłem nie tak dawno na ciekawą statystykę dotyczącą sprzedaży biletów na pociągi w Szwecji. Wyciągnąłem dla siebie dwie interesujące liczby. A dokładniej — ile biletów się sprzedaje automatycznie (to znaczy nie w okienku). Okazało się iż: 44% biletów sprzedawanych jest przez internet na stronie internetowej sj.se; 9% — to udział automatów biletowych. Te ostatnie trochę przypominają bankomat: podchodzisz, wybierasz kierunek jazdy, płacisz, drukujesz.

W sumie aż 53% biletów sprzedaje się automatycznie bez udziału pracowników kolej.

Do przemyślenia na później.

Siermiężna Białoruś, cz.III

Wed, 15 Sep 2010 13:24:04 +0200

Zbliżają się wybory prezydenckie na Białorusi. Wczoraj «parlamentarzyści» ustalili datę — 19 grudnia 2010. Jest to dobra okazja dla kilku następnych opowieści, wyborczej tematyki.

Na początek — krótkie wyjaśnienie. Niektórzy wiedzą, iż na Białorusi głosować można w ciągu całego tygodnia. Właściwie tam nie ma dnia wyborczego, jest natomiast tydzień wyborczy. Głosowanie najczęściej odbywają się w szkołach. Urny z kartkami wyborczymi są w szkołach przez tydzień. W nocy są niestrzeżone. Przedstawiciele opozycji są w komisjach wyborczych tylko w największych miastach.

Mała wieś D. Kierownictwo rejonowe z miasta M. dzwoni do lokalnego szefa poczty i nakazuje, żeby wszyscy pracownicy poczty przegłosowali w ciągu tygodnia (do niedzieli). Jeżeli tak się nie stanie — uprzedzają iż zostanie zwolniony z «wilczym biletem». Szef poczty olewa tą sprawę, jego ludzi głosują więc w niedzielę. Po kilku tygodniach zostaje zwolniony.

Kierownik kołchozu w wiosce L. zbiera ~~pańszczyźnianych chłopów~~ pracowników przed kilkoma dniami przed wyborami i wygłasza mowę o tym, jak dobra jest obecna władza. O tym jak łukaszenko uratował Białoruś przed zagładą gospodarczą, o tym, że kapitaliści tylko i czekają jak kupić wszystko i wszystkich, no itd. Na koniec mówi, że będzie wiedział dokładnie kto i na kogo zagłosował! I że wyciągnie odpowiednie wnioski o tych, którzy głosowali nie na wszechobecne lubiane słoneczko białoruskie.

Później w prywatnej rozmowie z moim przyjacielem mówi: «Nie lubię dzisiejszej władzy, nie lubię łukaszenki, uważam, że już najwyższy czas na zmiany, ale... Dzwoni do mnie kierownictwo rejonu i «informuje«, że jeżeli będą «złe« wyniki u mnie — zostanę zwolniony dyscyplinarnie (powód zawsze się znajdzie). A to oznacza, że nie znajdę żadnej normalnej posady w całej okolicy. A to oznacza, że moja żona i moje dzieci pójdą na bruk! Jak mogę dopuścić do tego? Głowa mi puchnie od tego wszystkiego. A z drugiej strony, wiem, że na kierownictwo rejonu są naciski z województwa; tamci z kolei są naciskani ze stolicy; no a w Mińsku wiadomo kto pociąga za wszystkie sznurki. Koło się zamyka.»

Mój przyjaciel A. akurat na czas wyborów jedzie w sprawach biznesowych do Ukrainy do Kijowa. Nie zamierza brać udział w głosowaniu. Jednak w Kijowie uświadamia sobie, że przecież chyba może pójść do konsulatu i zrobić to tam. Przychodzi, pisze formalne podanie, że jest za granicą i że prosi o pozwolenie na oddanie głosu. Głosuje. Po jakimś czasie wraca do domu na Białoruś. I co się okazuje? Że jego siostra, podczas głosowała, powiedziała komisji, iż brat jest za granicą i czy może ona oddać głos również i za niego?! Oczywiście, nie ma żadnego problemu. Siostra głosuje za swojego brata. O tak, po prostu.

A później łukaszenko powie: «Naród się zdenerwował na tych wszystkich domorosłych «demokratów«, poszedł i zagłosował na mnie.»

Siermiężna Białoruś, cz.II

Sun, 12 Sep 2010 14:10:51 +0200

Moi przyjaciele często pytają, dlaczego ludzie na Białorusi są tak ulegli wobec łukaszenki? Dlaczego nie podniosą się, nie zbuntują się, nie wyjdą razem na ulicę? Pytania jak najbardziej prawidłowe i zawsze spuszczałem oczy do dołu nie mając odpowiedzi. Jednak poniżej przedstawiam pewien przykład z życia wzięty, który, mam nadzieję, potrafi odpowiedzieć za mnie?

Ryneczek lokalny w niewielkim miasteczku M. Sytuacja niespokojna, gdyż wczoraj weszła w życie ustawa mocno ograniczająca prawa wolnego handlu (podobnych ustaw było wiele, nie pamiętam o którą dokładnie chodziło, weźmy dla przykładu ustawę, która zabrania przedsiębiorcy brać do pracy kogokolwiek poza rodziną). Otóż właściciele straganów są wielce niezadowoleni. Ustawa bowiem oznacza, iż całość prac spadnie na ich barki. Przedtem — czyli do dnia dzisiejszego — właściciel jeździł za granicę (Rosja, Ukraina, Litwa czy Polska) po towar; na miejscu wynajęty sprzedawca sprzedawał go za stoiskiem. Od teraz wszystkim: zakupami, sprzedażą, papierami itd. musi zajmować się sam właściciel (już nie wspominam o tym, ile osób straciło pracę w wyniku tej ustawy; proszę sobie wyobrazić co oznacza dla małej miejscowości kilkaset dodatkowych bezrobotnych!).

Wszyscy są «w pracy», ale nikt nie pracuję. Gorące dyskusję, wykrzyki, cała gorycz ostatnich lat coraz swobodniej pokazuje się na twarzach ludzi. Pewna kobieta, samotna matka dwójki dzieci, wskakuje na stół i mówi, że w końcu przyszedł czas coś zmienić. Że dłużej już nie można wytrzymać i czeka ich dalej biedota i nędza. Mówi długo, przekonująco i szczerze. Na końcu wszyscy podejmują decyzję przyjść jutro na rynek, ale nie rozpoczynać pracy.

Następnie ta kobieta przychodzi do domu, do swoich dzieci. Jest z nimi jakąś godzinę czy dwie, po których dostaje telefon z urzędu miasta M. «Zapraszają» ją tego samego dnia na rozmowę. Jedzie tam. Rozmowa jest krótka i zarazem baaardzo intensywna.

— Masz dzieci? Lubisz je? Chcesz je wychować na dobrych ludzi? Chcesz, żeby dostali się wkrótce na studia?

Na następny dzień już nie wskakiwała na stół. Przyszła i ze łzami w oczach stanęła pod ścianą. Tłum ludzi rzucił się w jedną stronę, w drugą, emocje coraz to opadały, administracja zapewniała o własnej wyrozumiałości, o pewnych ułatwieniach... Czym jest tłum bez lidera? — niczym, ciemną masą ludzi, groźną ale pasywną siłą, która nie wie co ma robić i gdzie się podziać.

Już po południu wszystkie stoiska były otwarte.

Siermiężna Białoruś, cz.I

Mon, 06 Sep 2010 18:15:40 +0200

— Jaka ta Białoruś w końcu jest? — bardzo często słyszałem to pytanie będąc w Polsce. Odpowiadałem różnie. Zależnie od sytuacji, ale mówiłem generalnie o tym, że jest nie za bardzo. Teraz wiem, że byłem w błędzie. Gdyż było i jest cholernie źle. Ale nie to było moim największym błędem. Opowiadałem o polityce, o PKB, milicji, statystyce itd., a powinienem był mówić o szczegółach. O tym jak się żyje na co dzień, o tym z jakimi problemami walczą ludzie każdego ranka, dnia i popołudnia. Dopiero ten obraz pokaże w jak głębokiej dupie jest Białoruś.

Dziś kontynuuję swoje małe opowieści o małych ludziach. Nie są to anegdoty czy wymyślone opowieści. Tylko świat, który codziennie napotykają moi znajomi oraz ich znajomi.

Do pewnej jednostki wojskowej ulokowanej w lesie coraz to przyjeżdża kontrola. Najczęściej jest to jeden z dwóch generałów: X lub Y (sprawdzają oni różne działy działalności jednostki). Kiedy przyjeżdża generał X — ogrodzenie jest malowane na zielono. Jeżeli przyjeżdża natomiast generał Y — przemalowywane jest na czerwono. I tak za każdym razem.

L. straciła pracę. Przyszła do lokalnego Urzędu pracy zarejestrować się jako bezrobotna. Co usłyszała od urzędnika? «Przepraszamy, ale na ten miesiąc już wykorzystaliśmy kwotę nowych rejestracji (!?), nie mogę Pani zarejestrować, zapraszam w następnym miesiącu.» Zarejestrowano ją dopiero 2 miesiące później. Chodziło o statystykę, żeby gmina nie wypadła zbyt źle na tle innych.

Moja żona, będąc na krótkich wakacjach u rodziców, postanowiła sprawdzić poziom pewnego hormonu w krwi. W Polsce co się robi w tym przypadku: idzie się do przychodni, płaci się określoną stawkę i oddaje się krew do badania. Po jakimś czasie są wyniki. Jakie należy wykonać czynności na Białorusi: pójść do przychodni, zrobić fluorografię, okresowe badania u ginekologa, wziąć u lekarza skierowanie, opłacić usługę w kasie szpitalnej, oddać krew. Po jakimś czasie są wyniki. W Polsce są to 3 czynności, na Białorusi zaś — 6. Nie wspominając o tym iż zajęło to 3 dni + czas oczekiwania na wyniki! Jeżeli masz znajomości, to się sprowadza to 2 czynności: zadzwonić i przyjść oddać krew. Koszt: 2 czekoladki + oficjalna opłata.

Początkujący nauczyciel zarabia równowartość 100€. Co zrobić, żeby przeżyć za te pieniądze? Wcisnąć każdemu dziecku świadomość, iż musi brać prywatne lekcje w celu dostania się na studia. Powtarza się to ciągle, przy każdej pasującej okazji. Bogatsi rodzice — wynajmują korepetytora. Biedniejsi mogą wysłać swoje dziecko na wieczorowe dodatkowe zajęcia, oczywiście odpłatne.

Mój kolega G. z działalnością gospodarczą, który sprzedaje ciuchy na lokalnym ryneczku w niewielkiej miejscowości. Ma arendowany namiot, za miejsce co miesiąc płaci określoną stawkę administracji rynku. Ma obowiązek (!) otworzyć i zamknąć go o określonej godzinie. Jeżeli z jakiegoś powodu nie chce wyjść do pracy musi (!) napisać podanie do dyrekcji rynku z wyjaśnieniem przyczyny. Przy czym dyrekcja nie jest jego pracodawca. G. jest niezależny przedsiębiorca.

5 pytań do Świętego Mikołaja

Sat, 04 Sep 2010 17:22:11 +0200

Dlaczego w Sztokholmie muszę godzinę szukać kawiarni z darmowym Wi-Fi? I to w kraju, gdzie chyba co trzeci mieszkaniec ma iPhona.

Dlaczego w Polsce nie mogę podać publicznie numeru rejestracyjnego samochodu, który jakiś gnojek zaparkował, na przykład, w poprzek drogi?

Dlaczego pewna menelska rodzina, brudna i śmierdząca, która stałe żebra w samym centrum Sztokholmu (w przejściu do metra na Gamla Stanie) pochodzi akurat z Polski? Dodam, iż tylko oni są stałymi bywalcami tego przejścia. Jeżeli i pojawiają się inni bezdomni, to po kilku dniach gdzieś znikają.

W Polsce jest «Instytut matki i dziecka». Dlaczego on, przyznając pozytywną opinię jakiemuś produktowi, zezwala na umieszczenie informacji o tym na etykiecie, ale, broń Boże, nie w reklamie? Kara jaka grozi za ów haniebny czyn — to 50 tys. złotych!

Dlaczego jedynymi rzeczami, które możemy wyeksportować do Szwecji, są kapusta kiszona oraz kiełbasa Krakowska? Asortyment na pewno jest szerszy, ale tylko te wyroby prawie codziennie widzę w sklepach w Sztokholmie. Natomiast, dla porównania, samych włoskich wędlin w każdym większym markecie będzie cała lodówka (od kiedy to Włosi są mistrzami od wędlin?).

PoloniaInfo.se. Kto, kiedy oraz jak?

Tue, 31 Aug 2010 15:02:51 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/poloniainfo-kto-kiedy-oraz-jak.html

BlogDay 2010

Tue, 31 Aug 2010 14:56:57 +0200

Dzisiaj jest BlogDay, czyli dzień przedstawienia się blogerów.

Oto piątka blogów, które czytam i z czystym sumieniem polecam każdemu:

mediacafepl (PL) — blog o mediach w Polsce: gazety, portale, koncerny. Dużo informacji jest o kuchni, którą ciężko dostrzec.

webhosting.pl (PL) — wiele informacji z branży IT

Dewarist (RU) — nie jest blog, mówiąc dokładnie. Jest to «community», w którym się udziela sporo ciekawych wartościowych osób.

swiatoobrazy.pl (PL) — podróż dwóch Polaków przez świat

springwise.com (EN) — blog-magazyn z ciekawymi, niecodziennymi pomysłami na biznes.

Gdzie są drogowskazy do lotniska?

Mon, 30 Aug 2010 12:15:59 +0200

Jaka to stolica z Warszawy, jeżeli brak jest nawet drogowskazów do lotniska!

Sam budynek jest piękny, duży, nowoczesny, przestronny. Kosztował zapewne fortunę. I, kurwa, drogowskazów do niego nie postawić?! To jest właśnie poziom myślenia urzędnika: «mieszkam w Wa-wie, znam drogę, to po co wydawać kasę na zbędne tablice?» Fakt, iż 36 mln polaków mieszka poza miastem i może nie znać drogi do nich nie przemawia.

Mały wyciąg z wyjazdu łukaszenki

Fri, 27 Aug 2010 17:41:10 +0200

Nie tak dawno zostałem oskarżony przez moją koleżankę, że bardzo mało piszę o Białorusi. Właśnie wróciłem ze swojej pierwszej ojczyzny i pragnę naprawić przykre niedociągnięcie.

***

łukaszenko wybiera się na inspekcję do pewnej miejscowości. Najczęściej wykorzystuje do tego helikopter. Przylatuje do jakiegoś punktu, łąduje i dalej podróżuje samochodem. Cała wojewódzka milicja ma pełne ręcę roboty w tym czasie. Trzeba sprawdzić każdy (!) dom po drodze; zajrzeć do każdego okna, strychu — przecież gdzieś może ukrywać się snajper; zabrać na tymczasowe przechowanie broń myśliwską w całym rejonie — bo jak znamy z klasyki, broń czasami strzela; wysłać pijaków, prostytutek, psychicznie chorych oraz inne niebiezpieczne elementy za miasto (do sanatorium, znajomych itd.), jeżeli ktoś się nie zgadza na wyjazd — może zostać tymczasowo zatrzymany.

Kilka lat temu w Postawach pewna psychicznie chora kobieta zaczeła publicznie zadawać «ciężkie» pytania podczas spotkania łukaszenki z ludem. Mało tego, padły ostre oskarżenia na temat władzy lokalnej. Sytuację wówczas udało się jakoś uratować. Jednak przed następnym przyjazdem białoruskiego słoneczka wysłano ją — na koszt biudżetu oczywiście — do sanatorium na jakiś czas.

Drogi, płoty przy drodzę, place miejskie, budynki publiczne i prywatne są odnawiane w wielkim pośpiechu. Władza nie liczy się z kosztami: ma być ładnie, świeżo oraz przyjemnie pachnąć. Prace trwają od świtu do zmierzchu, 7 dni w tygodniu. Jakość odnowienia w takim tempie jest oczywiście bardzo słaba — już rok później zostaną tylko nikłe ślady po całym zajściu.

Mój znajomy K., milicjant drogówki, opowiada:

— Ludzie o tym nie wiedzą, ale my [milicja] wiemy co za tym stoi. W sąsiedniej gminie przez półroku remontowano pewien wiadukt. W końcu jeden pas został ukończony. Wtedy dowiedziano się, iż właśnie tu będzie jechać łukaszenko. W ciągu jednej doby (!) ukończono budowę, położono asfalt oraz namalowano pasy. Następnie przyjechał samochód wojskowy z wyszkolonym psem i saperem. Sprawdzono, czy nie ma bomby. Później pod mostem umiejscowiono zamaskowanego milicjanta, żeby nie pozwolił ewentualnemu zamachowcy na podłożenie ładunku wybuchowego.

Robi przerwę i pyta mnie:

— Wy, tam w Polsce czy Szwecji, pewnie nie macie czegoś takiego?

— No raczej nie.

— Widzisz! Ale to przezież nie wszystko. Wzdłuż drogi, po której ma przejechać łukaszenko, co jakieś 200-300 metrów ma stać milicjant, ubrany po cywilu. Kiedy przychodzi sygnał, że samochody już są blisko, ma się schować gdzieś w krzakach. Przy tym, nie daj Boże, żeby ktoś czy coś wyskoczyło na drogę przed orszakiem. Jakiś czas temu, w innej gminie pies wyskoczył na drogę przed samochodami. Zrobiono z tego bardzo wielki problem i kilka osób ledwo nie straciło pracę w milicji! Przecież to jest chore!

Tak sobie myślę: łukaszenko przez 16 lat buduje Państwo pod swoją miarę; dobiera, zmienia ludzi; nie ufa nikomu we własnym otoczeniu; zastrasza i dominuję w każdej dziedzinie; rządzi twardą autokratyczną ręką. I co teraz ma? Przecież on już nie zna Białorusi! Nie zna jej problemów, historii, nastroju. Mieszka w kraju, ogrodzony wielkim murem od własnego ludu. Czyż nie jest to największa porażka dla człowieka?

Autokomisowe

Thu, 26 Aug 2010 16:23:18 +0200

Nie wiem jak mam to wytłumaczyć, ale po kontaktach z komisem samochodowym zawsze czuje się wydymany w dupę. I co najciekawsze — nie mam pojęcia jak mogę temu zaradzić? Mnie nie oszukano, o nie — tego nie zarzucam. Ale wydymano i to z miłym uśmiechem na twarzy.

Wyjeżdżając do Szwecji 10 miesięcy temu wstawiłem auto do komisu, przyjeli go z miłą chęcia, o nic nie pytając, powiedzieli, iż dowolna cena będzie ok (cena 9000 zł). Tak zrobiłem. Po 3-4 miesiącach przyjechałem, zobaczyłem, iż nie ma żadnych zmian. Zmiejszyłem cenę (8000 zł). Mineło jeszcze parę miesięcy — wynik zerowy. Zadzwoniłem i poprosiłem jeszcze zmniejszyć cenę (7000 zł). «Jasne, nie ma problemu» — usłyszałem w odpowiedzi. Przyjedżam kilka dni temu do Polski i co widzę? Stara cena (8000 zł), samochód stoi w kącie. W przeciągu 10 miesięcy samochód gnił w komisie, nie było żadnego kontaktu ze strony właściciela, nie było żadnej rady, że trzeba obniżyć cenę.

Ok, decyduje się na zmianę komisu. Jadę do innego. Facet ogląda dokumenty i stwierdza, iż nie może przyjąć auta, bo adres zameldowania na dowodzie osobistym i rejestracyjnym różni się. Że miałem obowiązek zmienić adres itd. Pytam, czy mogę wysłać list do urzędu z prośbą o zmianę adresu — jasne, że nie. Przecież kurwa jesteśmy jeszcze w wieku papieru i liczydła. Do okienka muszę stawić się osobiście. Ale dobra, to już inna historia.

Jadę do następnego komisu. Dla nich różnica w adresach już nie jest problemem. Zapytano mnie tylko, który z nich jest aktualny. I co się dowiaduję w trzecim już w ciągu dnia komisie? Że w pierwszym przyjeli mój samochód tylko dla «zastawienia wolnej przestrzeni». Że w dupie oni mają mnie i mój samochód, i że nawet nie są zainteresowani w jego sprzedaży. Cały plac jest zastawiony — ładnie to wygląda w oczach klientów. Dlatego nie pytano mnie o adresy, nie radzono zmiejszyć cenę, dodawano własną wysoką marżę (ponad 11% wartości auta) oraz stawiano go w najdalszy kąt. I wszystko z miłym uśmiechem na twarzy.

W trzecim komisie powiedziałem znów 7000 zł, wyśmiali mnie. «5000 zł — to maksymum. A jak nie będzie żadnego zainteresowania w przeciągu 1-2 miesięcy, cenę trzeba jeszcze obniżyć.» — usłyszałem. A na koniec facet jeszcze dodał: «Jeżeli nie sprzedamy go do stycznia-lutego, będzie musiał pan zabrać auto.»

Już nie wspominam o tym, iż w żadnym komisie się nie dowiesz nawet półprawdy o kupowanym samochodzie. Każde auto jest w doskonałym stanie, mało użytkowane itd. Kurwa, co za świat!

Przekrój profesji polskiej emigracji w Szwecji

Wed, 18 Aug 2010 13:47:38 +0200

Każdy Polak w Szwecji zna portal www.poloniainfo.se. Wszyscy załatwiają różne swoje sprawy z jego pomocą: czy to wynajęcie mieszkania, czy pytanie odnośnie załatwiania spraw w urzędach, czy ogłoszenie o kupnie pieska. Oczywiście — poszukiwanie pracy. Powiedziałbymn nawet, iż dział z ogłoszeniami potrzebujących zatrudnienia jest jeden z najważniejszych. Dzisiaj sprawdziłem przekrój tych ogłoszeń. Poloniainfo szukam pracy.

Wziąłem tylko jeden tydzień: 10-18 sierpnia 2010. W tym czasie dodano około 160 zaakceptowanych ogłoszeń. Dlaczego — około? Niektóre ogłoszenia powtarzają się, niektóre zawierają ofertę od dwóch i więcej osób. Prawie każda oferta mówi o tym, że osoba ta może pracować na różnych stanowiskach. Na przykład, sprzątanie, lub pilnowanie dzieci, lub ogrodnictwo itd.

Wynik mojego małego badania jest przeciekawy. Po pierwsze, więcej mężczyzn szuka zatrudnienia — 62% (99 ogłoszeń), kobiety — 38% (61 ogłoszenie).

Po drugie, jakiej pracy szukają Polacy w Szwecji? Dla 79% poszukujących jest to praca z zakresu: budownictwo/sprzątanie/opieka nad dziećmi/dowolna. Nie jesteśmy zbyt wymagającym narodem. Jeżeli się przyjrzeć całej liście dokładniej, to można zobaczyć, iż tylko 3 (!) osoby poszukują pracy, nie związanej z pracą fizyczną. A dokładniej: artystyczne malowanie, pośrednictwo oraz tłumaczenia, hotelarstwo oraz turystyka.

Na koniec kilka ciekawostek. 11 osób dodało ogłoszenie, będąc jeszcze w Polsce lub innym kraju. 6 osób wyraźnie napisało iż nie piją alkoholu (oczywiście, prawie każde ogłoszenie zawiera wpis, że osoba ta nie ma nałogów, że jest punktualna, sumienna, pracowita, puszysta, cud-miód itd.). Jeden chłopak, mający 22 lata (!) wymienia swoje zawody oraz umiejętności: «ochrona, były wojskowy saper, 6 języków, budowlanka, ogrodnictwo, architektor krajobrazu, ciężka praca fizyczna, operator koparki, gastronomia».

Jeszcze tylko 2 cytaty (ortografia zachowana): «Jestem super zadzwoń», «Tylko poważne oferty». Z tymi «poważnymi ofertami» to ja nie rozumiem do końca: o co tym ludziom chodzi? Dodawanie czegoś takiego do własnego ogłoszenia jest, w moim rozumieniu, przejawem największego ograniczenia umysłowego i degradacji.

Koniec kropka.

Szwecja. Överby. Crayfish party

Tue, 10 Aug 2010 11:05:42 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-overby-crayfish-party.html

Gotland 2010. V. Visby

Sun, 08 Aug 2010 20:58:44 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/gotland-2010-visby.html

Gotland 2010. IV. Wyspa kościołów

Sat, 07 Aug 2010 20:35:59 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/gotland-2010-churches.html

Stop debilom w Urzędach!

Thu, 05 Aug 2010 13:27:02 +0200

Nie zna granic patafiaństwo niektórych urzędników Państwowych. Przypadkowo trafiłem dziś na stronę internetową Urzędu Pracy Powiatu Krakowskiego. Jest dziecinna, zrobiona we Flashu, beznadziejna, bezgustowna... Po prostu, kurwa, wszystko najgorsze, co może spotkać informacyjny serwis internetowy, jest na stronie UPPK!

Osobę, która zaakceptowała coś takiego należy wywalić na bruk teraz, nie czekając a ni chwili dłużej. I nigdy więcej żadnej posady Państwowej. A dzieciak, który to coś «zaprojektował», niech spierdala z zawodu grafika na budowę przewalać cegły.

Co mnie najbardziej wnerwia — za to «coś» zapłacono moimi pieniędzmi z podatków.

PS. Chyba zacznę zbierać przykłady marnotrawstwa pieniędzy publicznych.

Rocznica blogu. Statystyka, plany

Wed, 04 Aug 2010 11:23:22 +0200

Czas na podsumowanie rocznicy mojego bloga. Czy można być dumnym za samego siebie? Okazuje się, iż tak. Ale przed tym — małe wytłumaczenie.

Kamienie milowe

Pewnego dnia myślałem o kamieniach milowych w moim życiu. Innymi słowy — o pewnych punktach, po których przychodziły wielkie zmiany. Nie były one odczuwalne w tym samym czasie. Często wręcz musiałem czekać ponad rok aż mój mózg zrozumie zaistniałą sytuację, ułoży wszystkie części w pewną całość.

Najnowszym odkryciem było zrozumienie tego, jak mocny wpływ okazał na moje życie aparat fotograficzny. Najpierw nawet nie chciałem w to wierzyć, a jednak. Najpierw zacząłem myśleć, co z nim mam robić? Później, że warto chyba gdzieś wybrać się i coś ciekawego zobaczyć. Następnie wymyśliłem sobie «mini-podróże» po okolicy. No a teraz, proszę bardzo: reportaże z wyprawy do Gotlandii przeczytało około 9000 osób.

Podsumowanie

Wizyt za ostatni rok — około 60000.
Najbardziej popularny post: Szwecja. Szczegóły życia codziennego, przeczytano prawie 17000 razy.
3 razy w TOP wykopu: Szwecja. Szczegóły życia codziennego, Sztokholm. Metro oczami maszynisty, Gotland 2010. Etnografia
Łącznie prawie 700 komentarzy

Co w przyszłości?

Zamierzam zmienić aparat na lepszy. Używam teraz Panasonic Lumix DMC-FZ50. Nic szczególnego, z drugiej zaś strony jest to bardzo dobry dla kogoś z zerowym doświadczeniem w fotografii. Planuje w niedalekiej przyszłości kupić Canona 50D. Jestem ciekaw, czy jakość reportaży się polepszy? ;)

Prawie skończyłem czytać Kapuścińskiego. Kogo jeszcze warto przeczytać?

Będą jeszcze reportaże o metrze w Sztokholmie. Chcę pisać o policji, polskim konsulacie w Szwecji, pracy marynarzy... Ech, planów aż za wiele.

10 czy 12 pieczątek?

Tue, 03 Aug 2010 10:09:58 +0200

Ciekawy i barzdo prosty przykład, o którym musi pamiętać każdy marketingowiec.
Wszyscy wiedzą o specjalnych kartkach do zbierania pieczątek za zakupione towary lub usługi. Najczęściej je można spotkać w kawiarniach (osobiście mam kilka takich karteczek z różnych miejsc). Za każdą zakupioną kawę (lub cokolwiek innego) dostajesz pieczątkę do karteczki. Kiedy nazbierasz X pieczątek — następna kawa będzie za darmo.

Według mnie, narzędzie to działa bardzo skutecznie. Jak już wspomniałem, mam kilka różnych karteczek; moi znajomi w biurze również je mają i używają regularnie. Ale nie o tym sprawa. Pytanie: «jak zrobić, żeby klient szybciej wypełniał karteczkę pieczątkami?» Tym samym kupując więcej i zwiększając obroty firmy.

Trafilem w internecie na eleganckie rozwiązanie. Otóż zamiast dawać klientowi karteczkę z 10 pustymi kwadratami należy zaproponować mu tą samą karteczke, ale z 12 kwadratami, z tym że będzie ona zawierała już 2 pieczątki. W pierwszym i drugim rozwiązaniu klient musi kupić 10 kaw. Jednak w drugim przypadku zrobi to szybciej.

Przeczytałem, iż ta zasada «Im bliżej do celu tym szybciej» działa we wszystkich płaszczyznach życia człowieka. Warto skorzystać.

Gotland 2010. III. Stara wieś rybacka

Sun, 25 Jul 2010 20:36:33 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/gotland-2010-old-fishing-village.html

Gotland 2010. II. Etnografia

Sun, 18 Jul 2010 20:37:25 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/gotland-2010-ethnography.html

20 różnic pomiędzy Polską a Szwecją, cz. I

Thu, 15 Jul 2010 16:53:28 +0200

Sól w Szwecji (SE) jest mniej słona niż w Polsce (PL).
Włączniki światła w toaletach zawsze są w środku (SE).
W PL kwiaty przy domach rosną w ziemi na gródkach. W SE zaś są wystawiane w wiaderkach różnej wielkości. Ziemia przed domem jest więc wielkim gazonem z wystawionymi pojemnikami z kwiatami.
W SE jest więcej obcokrajowców.
Chleb w SE jest cholernie drogi (około 2€) i nie smaczny. Rzadko da się trafić na ręcznie pieczony, który da się jako tako spożywać. W PL z resztą chleb też jest taki sobie. Najlepszy robią Litwini, szczególnie polecam Pałangę.
Szwedzi są cholernie cierpliwi.
Ciężko jest spotkać grubego Szweda.
Na sprzedaż alkoholu mocniejszego od 3,5% jest monopol państwowy. Wino, wódkę, mocniejsze piwo, likiery, wisky itd. można kupić tylko i wyłącznie w sieci Systembolaget. Alkohol jest drogi, ale za to wybór — ogromny. Sklepy te mają raczej niekorzystne godziny pracy (poniedziałek-piątek: 10:00-19:00, sobota: 10:00-15:00, niedziela: nieczynne).
Kupując bilet miesięczny możesz poruszać się za darmo na dowolnym transporcie publicznym w obrębie województwa: autobusy, metro, tramwaje, kolej podmiejska (SE).
«Kranówa» nadaje się do picia prawie w całym kraju (SE).
Wskaźnik rozpiętości dochodów w SE jest najniższy w świecie. To oznacza, iż wszyscy mniej-więcej zarabiają tyle samo. Brak jest dużych, rażących różnic w dochodach.
Za budowę murowanego domu zapłacisz większy podatek niż budując dom drewniany (SE).
Większość spraw urzędowych możesz załatwić siedząc w domu i wysyłając odpowiednie formularze pocztą (SE).
Jeżeli gdzieś są schody obok koniecznie będzie winda (SE).
Kawa z ekspesu w knajpach generalnie jest gówniana, w PL można znaleźć lepszą. Herbata natomiast lepsza jest w SE (prawdziwa, sypana, często w czajniczkach).
Bankomaty są za darmo. Nie ma znaczenia do kogo należy — za podejmowanie gotówki nic nie płacisz (SE). Ogólnie mówiąc, obrót bezgotówkowy jest zdecydowanie bardziej rozpowszechniony.
W SE za butelki płastikowe oraz puszki jest pobierana kaucja przy sprzedaży (0,05€-0,2€). Każdy większy sklep posiada specjalne maszyny, do których możesz później wrzucić owe butelki, dostać kwitek i zapłacić tym za późniejsze zakupy.
Przerwa obiadowa nie jest wliczana do czasu pracy. Czyli nominalnie dzień roboczy ma 9 godzin (wliczając godzinową przerwę) (SE).
Można łowić ryby bez zezwoleń i opłat (SE) — nie dotyczy oczywiście rezerwatów przyrody.
Każdy może postawić namiot na trzy dni w dowolnym nieogrodzonym miejscu. Warunek — pozostawić wszystko po sobie w należytym stanie (SE).

Czytaj również następną część: 20 różnic pomiędzy Polską a Szwecją, cz. II

Podsumowanie ekspedycji na Gotland

Wed, 14 Jul 2010 00:19:56 +0200

Tram-bam-bam! Ekspedycja na Gotland została ukończona pomyślnie (zdążyłem już nawet napisać pierwszy reportaż — Gotland 2010. I. Pierwsze wrażenia). Co było? Jakie wnioski? Itd.

Otóż przejechaliśmy rowerami około 400 km. Złapałem raz gumę. Wyłupałem nożem kleszcza z nogi (dokładnie tak jak Rambo). Natarłem sobie dupę (co ciekawe, żona nie miała tego problemu). Poznaliśmy dobre i złe strony gotlandczyków: życzliwa pomoc z problemem z rowerem oraz pewna babcia nakrzyczała na mnie, że oparłem rower o jej piękny dom.

Cała imprezka kosztowała 600€ (łącznie z biletami oraz wypożyczeniem rowerów).

Ale za najważniejszy wniosek z podróży uznaję co innego. Mianowicie to, że nie rozumiem ludzi odpoczywających w X-gwiazdkowych hotelach leżąc plackiem dupą w kierunku słońca. Jedyne usprawiedliwienie mam dla tych, którzy pracują fizycznie. Ciężko sobie wyobrazić gościa, który zasuwa na traktorze przez cały rok, a później wybiera się na rowerowe wakacje. Pozostali (ci właśnie, którzy pracują umysłowo), wybierające te właśnie hotele i leżenie plackiem więcej niż na 2-3 dni są beznadziejnymi patafianami. Ale cóż mi do tego? Chcą nudnie spędzić swoje życie — Welcome! Ja będę miał więcej przestrzeni na moje fajne i ciekawe podróże.

Co czeka moją przytulną stronę wkrótce? Mianowicie 4 dodatkowe reportaże o Gotland. Na mój gust to będą te ciekawsze. W pierwszym zdecydowałem umieścić ogólne «fajowe» zdjęcia oraz trochę «problemowych»: śmierdząca trawa i ciężki przemysł. Pozostałe natomiast będą zawierać to co lubię: szczegóły życia, kościoły, ciekawe stare wioski rybackie oraz ogólny zarys Visby. Visby to stolica Gotland, małe miasteczko (około 22 tys. mieszkańców). Ale bajecznie piękne, ze zdumiewająco dobrze zachowaną średniowieczną starówką. Na samo całkowite jego zbadanie warto poświęcić kilka dni. Nie miałem tyle czasu, dlatego będzie tylko zarys.

Cóż, to be continued...

Gotland 2010. I. Ogólne wrażenia

Tue, 13 Jul 2010 20:37:50 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/gotland-2010-ogolne-wrazenia.html

Gotland. Start

Tue, 29 Jun 2010 23:20:00 +0200

Jutro o 9:45 wyruszamy z domu w ekspedycję na Gotland. Najpierw około 2 godzin metrem oraz pociągiem podmiejskim. Później około 3 godzin promem. No i nareszcie 10 dni rowerem :)

Komputer postanowiłem zostawić w domu. W tym czasie więc nie będzie reportaży oraz wiadomości. Wszystko zostanie opublikowane już po powrocie: jak trzeba się przygotować, co trzeba zabrać, ile kosztują bilety oraz — najważniejsze — co ciekawego zobaczyć.

He-he, sam już nie mogę się doczekać.

Szwecja. Grisslehamn — Älmsta (Roslagsleden)

Sun, 27 Jun 2010 00:02:47 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-roslagsleden.html

Sztokholm. Metro oczami maszynisty

Mon, 21 Jun 2010 23:19:42 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-stockholm-metro.html

Warzywo-owocarnia internetowa

Thu, 17 Jun 2010 06:00:00 +0200

Trafiłem nie tak dawno na bardzo ciekawy projekt, który wypadało by zrealizować również w Polsce. Chodzi o sklep internetowy z warzywami i owocami. Tu jest przykład (Rosja): www.fruktovoz.ru

Wygląda mi na to, że istnieją na rynku dość krótko oraz biznes jest trochę nie pewny. Ale pomysł mi się bardzo podoba.

«Fruktowoz» deklaruję, iż dostarcza swoim klientom tylko świeże, «około-ekologiczne» produkty. Dostawa jest z rana (między 6:00 a 12:00) na następny dzień po zamówieniu. Ceny trochę wyższe od rynkowych.
Według mnie można myśleć o skopiowaniu pomysłu.

Reklama kraju: Islandia

Thu, 10 Jun 2010 11:38:01 +0200

Niesamowita reklama Islandii jako pięknej, ciekawej, niezwykłej wyspy do zwiedzania.

Szwecja. Årsta Havsbad

Sun, 06 Jun 2010 23:07:50 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-arsta-havsbad.html

Studniówka po szwedzku

Fri, 04 Jun 2010 16:14:47 +0200

Kolejny dzień z rzędu, jadąc rano do pracy, widzę w metrze młodych dziewczyn ubranych w czapki marynarskie oraz chłopaków w krawatach. Są grzeczne, uśmiechnięte. Koło południa, siedząc w biurze słyszę ich.

W Sztokholmie bardzo popularną metodą po ukończeniu szkoły jest wynajęcie wielkiej ciężarówki dla całej klasy oraz kilkugodzinna przejażdżka ulicami miasta. Po drodze oblewają wodą wszystkich, kto okaże się w zasięgu. Krzyczą, śpiewają, słuchają muzyki, świętują uwolnienie od nauki w szkole.

Happy time.

Gotland. Bilety, przygotowania

Tue, 01 Jun 2010 11:46:51 +0200

Zamówiłem wczoraj bilety na prom oraz zarezerwowałem 2 rowery. Ekspedycja odbędzie się w dniach 30 czerwca — 11 lipca 2010.

Nie jestem zapaleńcem rowerowym. Nie mam nawet własnego tu w Szwecji. Dlatego od miesiąca już przygotowuje się do podróży biegając. Zastanawiam się, czy nie wymięknę po dwóch dniach jazdy rowerem? :)

Myślę również nad tym co muszę zabrać ze sobą?

— namiot

— śpiwory

— garnek do gotowania, nóż

— latarkę

— ciepłe ubrania

— okulary przeciwsłoneczne

Co koniecznie trzeba dodać do listy? O czym zapomniałem?

Po ukończeniu ekspedycji opiszę dokładnie przygotowania, wraz z cenami, adresami stron internetowych itd.

Szwecja. Södertälje

Sun, 30 May 2010 09:10:47 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-sodertalje.html

Ciepłe grzejniki

Thu, 27 May 2010 10:34:34 +0200

Nie wiem o co chodzi, ale przypadkowo dotknąłem grzejnik dziś rano. Był ciepły. To znaczy, że w Szwecji na koniec maja mieszkania są ogrzewane?

Nie był gorący, wręcz powiedziałbym — ledwo ciepły, ale... Swoją drogą, jest to niezłe marnotrawstwo.

Pomysłowe podejście do poszukiwania pracy

Wed, 26 May 2010 20:55:10 +0200

Nie mogę o tym nie napisać.

Pewien facet (Jonathan Volk) szukał pracy w New Yorku. Najlepiej w agencji reklamowej, a jeszcze lepiej — w jednej z pięciu najlepszych agencji na rynku. Dlatego sprawdził imiona i nazwiska dyrektorów tych agencji. Następnie wykupił link sponsorowany w Google AdWords, wydając na to zaledwie 6$.

Reklama, którą kupił, miała się pokazywać przy wpisaniu nazwisk dyrektorów w wyszukiwarce google. W treści reklamy mówił o tym, że szuka pracy. To wszystko.

Jonathan liczył na to, że dyrektorzy czas od czasu szukają informacji o sobie w google. I się nie pomylił. Cztery z nich zaprosili go na rozmowę kwalifikacyjną. Dostał dwie propozycję o pracę. I pracuję teraz w znanej agencji reklamowej.

To jest niesamowite.

Wstęp do ekspedycji Gotland 2010

Mon, 24 May 2010 23:41:22 +0200

Beta-plan ekspedycji «Gotland 2010».

Przykładowe ustalenie planu zajęło mi 2 dni. Jeszcze 2 dni poszło na tworzenie maili do potencjalnych sponsorów (i jeszcze nie skończyłem z tym). Napisałem maila do poloniainfo.se z prośbą o partnerstwo medialne. Wygląda na to, że się zgodzą — a to oznacza, że co najmniej kilka tysięcy osób przeczyta reportaże z Gotland.

Zastanawiam się do kogo jeszcze napisać w Polsce (mam na myśli gazetę lub magazyn). Ciekawa informacja: parę tygodni temu napisałem do Kuriera Porannego (dziennik w Białymstoku) — w końcu identyfikuje się z Podlasiem. Napisałem, że planuje ekspedycję na Gotland, że mam już za sobą udany projekt «Podlasie oczami obcokrajowca», że sporo ludzi to czyta i komentuje, że może byliby zainteresowani w stworzeniu kilku publikacji typu «ekspedycja białostoczanina na Gotland» (niezły tytuł, swoją drogą :) Ale nie odpowiedzieli mi. Nie ma «dziękuję», nie ma również «fuck you». Tak sobie siedzę teraz i myślę: zarząd metra w Sztokholmie znalazł czas i odpowiedział na mail od polskiego blogera; podlaska gazeta — nie.

Plan ekspedycyjny jest wielki, cholernie ambitny. Stawiam sobie za cel, zobaczyć wszystko i o wszystkim napisać. Co byście chcieli wiedzieć o Gotland? Wiedzieliście, na przykład, iż w średniowieczu tu była kryjówka piratów?

Ekologiczny sklep internetowy

Thu, 20 May 2010 06:00:00 +0200

Do tytułu jeszcze można tylko dodać dobry przykład. Może to być strona: www.biomelifestyle.com

Chodzi mi o uruchomienie sklepu tylko i wyłącznie z «ekologicznymi» produktami. To znaczy, przy produkcji których wykorzystywano tylko zdrowe, odnawiane elementy, czystą energię itd. Kierunek jak najbardziej słuszny, popularny i co najważniejsze — rozwojowy.

Z resztą sam coraz bardziej zwracam uwagę na podobne atrybuty.

Na rynku polskim wielkiej konkurencji jeszcze nie ma. Dodatkowy plus — wymaga bardzo małych nakładów.

Rzeczy do naprawy

Thu, 06 May 2010 06:00:00 +0200

Pomysł, jak i wiele innych, pochodzi ze Stanów. Otóż, pewien webmaster wpadł na idee stworzenia serwisu, na którym każdy może umieścić informację o czymś, co jest zepsute w okolicy. Na przykład, graffiti na domu, zniszczony słup elektryczny, wyboje w drodze itd.

Wszystkie te zgłoszenia są monitorowane przez lokalne media (które w ten sposób mogą dopiec władzy) oraz przez przedstawicieli odpowiednich służb miejskich: drogowcy, elektrycy itd.

Serwis w USA rozwija się z powodzeniem. Adres: seeclickfix.com

Gdzie pieniądze? Po-pierwsze, «normalny» urząd lokalny powinien być zainteresowany w szybkiej reakcji na podobne zgłoszenia, więc, płaci za dostęp do bazy. Następne źródło dochodów — media. Mają one bowiem ten sam cel jak i lokalny urząd tylko że z «przeciwnej» strony.

Szwecja. Ösmo

Sun, 02 May 2010 11:53:16 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-osmo.html

Oda do alkoholu

Thu, 29 Apr 2010 19:35:24 +0200

— Myślę sobie, no nie, zostaje dłużej. Wypiję trochę więcej szampana, poczytam newsy w necie. Będę sam gdzieś w centrum wielkiego świata, w potężnym mieście. W samym sercu Sztokholmu. A bo niby co mam robić w domu?

Następna myśl dotyczy «domu», w którym obecnie mieszkam.

— Jaki to jest, kurwa, dom? Mieszkam z ludźmi, których ledwie znam. Wszystko, dosłownie wszystko jest w nim obce. Inne. Nie moje. Czuje się w nim jak w wielkiej dziurze, w której wygodnie się śpi. Używam własnej szczoteczki, mam dżinsy, książki, plecak, marzenia.

Wypiłem prawie butelkę drogiego szampana (pożegnalna impreza w firmie) i wydaje mi się, że zrozumiałem dlaczego ludzie stają się alkoholikami. Wytłumaczenie jest proste, jak i wszystkie najlepsze wytłumaczenia na ziemi — bo nie mają nic do roboty. Nie ma żadnego, totalnie żadnego sposobu na zajęcie własnego umysłu.

Wiem z doświadczenia, że w imigracji pije się więcej niż w domu. Znałem sporo Białorusinów/Ukraińców/Rosjan w Polsce, znam sporo Polaków/Białorusinów/Ukraińców w Szwecji. Za dużo alkoholu. Dlaczego? Od teraz już wiem.

Codziennie przychodzę do «domu», robię kolację, rozmawiam z obcymi ludźmi, tęsknię za przyjaciółmi i rodziną, marzę, czytam, robię pranie. I tak codziennie. CODZIENNIE to samo, przez 6 ostatnich miesięcy. Każdy dzień w 100% jest kopią dnia poprzedniego. Tylko spróbuj to sobie wyobrazić. A to nie jest GUŁAG, nie jest nawet więzienie, to jest tylko imigracja.

Od 10 dni mam w pokoju sąsiada. Jest to imigrant ze sporym doświadczeniem. Ostanie 7 lat wyjeżdża za granicę pracować na budowę. Jak sam powiedział, zarabia tu w 3 miesiące tyle co w domu w ciągu całego roku. Przywiózł ze sobą 2 litry wódki, 2 litry whisky, 4 litra piwa. Przez 10 dni pili s kolegą (mieszka w sąsiednim pokoju) codziennie. Codziennie pytałem ich: «dlaczego»? Po co im to? Odpowiedź była zawsze ta sama: «Nie rozumiesz, jesteś zbyt młody. Przecież tylko siedzimy i rozmawiamy.»

Żeby dojrzeć do normalnego poziomu życia za granicą w normalnych warunkach musi minąć kilka lat. Kto mówi, że poczuł się jak w domu zaledwie w parę miesięcy — kłamie. Ale co robi większość imigrantów, żeby zabić codzienną wielką tęsknotę w sercu? Tęsknotę, która wypija resztkę sił, wypruwa umysł od środka, powoli ale stanowczo podkopuje twoje przekonania. Najlepsza metoda — browarek wieczorem.

Jakie to mylne!

Sprzedaż miodu poprzez internet

Thu, 29 Apr 2010 06:00:00 +0200

Pewna niemiecka firma stworzyła serwis, na którym sprzedaje miód, wyprodukowany przez niewielkie lokalne gospodarstwa farmerskie.

Pomysł niezwykłe sprytny. Zakłada on, że większość gospodarstw nie stać na uruchomienie własnego sklepu internetowego. Zaproponowano im stworzenie profilu na stronie firmy. Farmerzy sami wprowadzają opis wyrobów, zdjęcia, warunki przechowywania itd. Sklep internetowy zajmuje się jedynie dystrybucją oraz prezentacją produktów, pobierając za to marżę od farmerów. Adres strony: www.heimathonig.de

Wydaje mi się, że podobny model doskonale sprawdziłby się w Polsce.

Marketingowe smaczki

Fri, 23 Apr 2010 21:55:41 +0200

Właściwie cały ten post «należy» do mojego kolegi Pawła. Jednak całkowicie się podpisuję pod każdym jego słowem. Dzięki za info, Pawle.
-------------------------------------------------—
Pierwsza niespodzianka to oznaczenie miejsca konferencji (Centrum Zielna). Google w wyjątkowy sposób daje do zrozumienia wszystkim uczestnikom, że stoją przed właściwym budynkiem :). Stosują całkiem realny, kilkumetrowy znacznik, który spotyka się na GoogleMaps. Dzięki temu z dość daleka dostrzegłem wejście i poszedłem prosto do celu. Podobne instalacje znajdują się na całym świecie — kiedyś widziałem zdjęcie takiego znaczniki «wbitego» w stolik w ogródku restauracyjnym. Bardzo oryginalna reklama knajpki.

Kilkadziesiąt metrów dalej (obok stacji Metra Świętokrzyska) natknąłem się na ambientową instalację reklamującą film 2012. Napis na głazie mówi «2012 już na DVD i Blu-Ray». Świetna promocja i dodatkowo urozmaicenie krajobrazu miasta.

Opinie i porady wąskobranżowe

Thu, 22 Apr 2010 06:00:00 +0200

Zacznę od przykładu: www.bottletalk.com

Jest to serwis (teraz już nawet z nutą społecznościowości) opisujący wina. Każdy przykład jest opisany, oceniony i sfotografowany. Osobiście bardzo lubię wino, jednak absolutnie się na nim nie znam, więc, dla mnie coś podobnego w języku polskim byłoby bardzo przydatne.

Pomysł nadaje się do rozszerzenia: nie brakuje u nas «znawców» browarów, wódki, telefonów itd.

Wszystko się opiera o wybór tematu, w którym musiałbym być naprawdę niezły. Zarobek — oczywiście reklama oraz współpraca z producentami opisywanego produktu.

Szwecja. Vallentuna

Tue, 20 Apr 2010 15:56:59 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-vallentuna.html

Początek wiosny w Sztokholmie

Thu, 08 Apr 2010 17:43:56 +0200

Sprawozdanie z sytuacji. Byłem w Polsce i czułem już początek wiosny. Przyleciałem do Szwecji — jak znów wróciłem do zimy. Jednak mrozu już nie ma, a to oznacza, że zaczyna się sezon kawiarniano-barowy. Właścicieli knajp wystawiają już krzesełka na zewnątrz.

Strona z rankingiem

Thu, 08 Apr 2010 06:00:00 +0200

Strona-ranking czegoś. Mam dobry przykład ze Szwecji. Na początku kilku chłopaków założyło biznes, w którym obecnie pracuje kilkaset(!) osób. Jest to www.pokerlistings.com.

W sumie ranking może być w dowolnej branży, warunek jest tylko jeden — branża musi być w miarę «konkurencyjna». Mam na myśli to, że nie może to być biznes, w którym jest kilka «ciężkich» graczy i morze drobnych. Oczywiście wszędzie są liderzy, jednak trzeba by było wybrać taką gdzie rozpiętość jest najmniejsza.

Zarobek na reklamie, na przekierowaniu użytkowników, sprzedaży komplementarnych produktów.

Sprzedaż biletów do nieba

Thu, 01 Apr 2010 06:00:00 +0200

Zacznę od przykładu: www.reserveaspotinheaven.com. Na tej stronie są sprzedawane bilety do raju :) Cena — 12,79$. Wiadomo, nikt nie odbiera tego poważnie. Jednak jako zabawny prezent — dlaczego nie? Szczególnie w Polsce, kraju, który jest bardzo mocno powiązany z religią. Może warto, więc, stworzyć podobny biznes i u nas?

Fort Piątnica (Twierdza Łomża)

Sun, 28 Mar 2010 09:51:47 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/fort-piatnica-twierdza-lomza.html

Katalog firm remontujących samochody

Thu, 25 Mar 2010 06:00:00 +0100

Ten pomysł jest ciekawy gdyż sam do końca nie wiem jak ma wyglądać :) Jednak doskonałe znam problem, który ewentualnie ma rozwiązać. Generalnie nie znam się na samochodach i ów temat mało mnie interesuje. Więc, jak coś psuło się w moim — zawsze miałem problem ze znalezieniem firmy remontowej. Czy to była mechanika, czy elektryka, czy zawieszenie — zawsze ten sam problem.

Zastanawiałem się przez pewien okres nad stworzeniem serwisu z katalogiem firm remontowych, żeby można było wejść do niego i szybko znaleźć wszystkie firmy, zajmujące się przykładowo elektryką. Wypadałoby również zaimplementować jakiś ranking. Szczyt sukcesu — dać możliwość dowiedzieć się kiedy mają wolny termin (chociaż szczerze w to wątpię — wszędzie gdzie byłem zapisywano terminy na karteczkach).

Notabene, czy nie warto przy okazji pomyśleć nad oprogramowaniem do rezerwacji stanowisk i prowadzenia odpowiedniej ewidencji?

Przykładów nie znalazłem. Może ktoś zna?

UE-migrantki na PoloniaInfo

Sun, 21 Mar 2010 21:10:27 +0100

Niestety, na PoloniaInfo nie można komentować artykułów (chociaż niektóre bardzo bym chciał). Dlatego skomentuje pewien artykuł na swojej stronie. Tytuł brzmi «UE-migrantki» z dnia 9 marca 2010. Generalnie mówi się w nim o trzech «pięknych i inteligentnych kobietach», które niedawno przyjechały do Szwecji na stałe.

Ogólne zdanie — popieram podobne publikacje. Nie wiem jak wam, ale mi osobiście zawsze jest ciekawie poczytać o tym jak się układa życie innym. Z jakimi problemami się spotykają, jak sobie radzą oraz jak szukają wyjścia z różnych sytuacji.

Z ciekawością dowiedziałem się z artykułu o UE-migrantkach, że fajnie jest mieć męża, który pracuje w lesie, fajnie jest przyjechać do niego i siedzieć w ciepłym domku. Mąż pracuje, zarabia na życie; na żonę pracują inni — ona dostaje socjał. I mówi, że jak tu fajnie i pięknie, że życie płynie sobie spokojnie. Że w Polsce nie mogła się odnaleźć: tempo pracy, małe zarobki itd.

Myślę sobie, no pewnie że wszystko jest fajnie. Mężowie pracują (a niby co mają robić?). One od dwóch lat uczą się języka (co najmniej jedna z «pięknych i inteligentnych» jest tyle w Szwecji).

Koniec. Kropka.

P.S. Ale dostanę wpier... od własnej żony.

P.P.S. Dla porównania z UE-migrantkami oraz wyczucia subtelnej a zarazem wieloznacznej różnicy w podejściu do tematu dobrze jest przeczytać również artykuł «Żyć i umrzeć... na szwedzkiej wsi»

Szwecja. Gnesta

Sat, 20 Mar 2010 20:33:37 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-gnesta.html

Sklep internetowy z niezwykłymi prezentami

Thu, 18 Mar 2010 06:00:00 +0100

Jest wiele sklepów z przeróżnymi prezentami: zabawki, ubrania, gadżety, sprzęt komputerowy, telefonia itd. Lista jest naprawdę długa. Wraz z poszerzaniem się tych «standardowych» ofert brakuje w polskim internecie naprawdę niezwykłych prezentów. Takich jak: lot samolotem/balonem/gliderem, przejazd samochodem wyścigowym, cruise ekskluzywną łódką, kolacja romantyczna na czubku góry itd.

Problem nie polega na tym, że brakuje firm, świadczących podobne «ciekawe» usługi. Problem polega na tym, że nie ma serwisu, który oferuje to wszystko w jednym miejscu. Tak jak, na przykład, firma w USA: XpierenceDays. Lub też w Rosji: Smile-smile.

Schemat działania tego typu sklepów internetowych niczym się nie różni od pozostałych. Trzeba znaleźć dostawcę niezwykłych usług, dogadać się co do ceny, podpisać umowę, zrobić zdjęcia, ciekawie opisać zabawę, i... sprzedać to.

Strony internetowe dla farmerów

Thu, 11 Mar 2010 06:00:00 +0100

Pomysł podciągnięty ze stanów. Polega na tym, żeby stworzyć narzędzie do założenia oraz zarządzania własną stroną internetową (design, treść). Przy czym wszystko ma być cholernie przyjazne użytkownikom. Mam na myśli to, że większość farmerów wręcz boi się komputerów i rzeczy z tym związanych. Należy więc tak skonstruować serwis, żeby osoby dalekie od Internetu mogli łatwo go obsługiwać.

Wiele osób, prowadzących własną gospodarkę, chciałoby mieć stronę internetową. Problem polega na tym, że nie znają się na tym, nie za bardzo wiedzą, co tam ma być i jak to wszystko obsługiwać. Często sądzą też, że musi to wszystko słono kosztować. I te problemy należy właśnie rozwiązać. Czyli: musi być tanie i proste w obsłudze. Reszta — kwestia techniki :)

Przykład zrealizowanego pomysłu: smallfarmcentral.com (facet deklaruje, że ma ponad 200 klientów, którzy miesięcznie płacą za usługi serwisu 20–50$).

Szwecja. Nieznany znany Sztokholm. Gamla stan

Sat, 06 Mar 2010 15:11:16 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-gamla-stan.html

Blog o CRM

Thu, 04 Mar 2010 06:00:00 +0100

Zarządzanie relacjami z klientami lub System relacji z klientami, CRM (ang. Customer Relationship Management) to zestaw narzędzi i procedur istotnych w zarządzaniu kontaktami z klientami. (Wikipedia)

Blog o CRM: tłumaczenia angielskich artykułów, testowanie wszystkich dostępnych rozwiązań na rynku, komentarze ekspertów (czyli myślę, producentów tych programów). Ogólnie, przeróżnych CRMów jest wiele, nawet w Polsce w ciągu 15 minut poszukiwań naliczyłem co najmniej 10:

Zarobek: AdSense + prowizje od programów, które będą opisane w blogu. Słaby przykład (crm.pl), dobry przykład: www.salesforce.com (ale to już nie jest blog). Zwrócić uwagę: www.qtrack.ru, www.funnela.com

Potencjalny problem: może być zbyt małe zainteresowanie tematem.

Serwis dla obozów/kolonii młodzieżowych

Thu, 25 Feb 2010 06:00:00 +0100

Strona internetowa z bazą danych kolonii, obozów wszelkiego rodzaju. Oczywiście głównie dla dzieci i młodzieży. Ale to nie wszystko. Należałoby stworzyć pewne narzędzie dla właścicieli/pracowników obozów. Za jego pomocą mogliby oni umieszczać codziennie lub okresowo, co dokładnie w tej chwili robią pociechy klientów. Wyglądałoby to mniej-więcej jako sprawozdanie z dnia/tygodnia. Rodzice dostają specjalny login i hasło i po wejściu na tą stronę mogą zobaczyć swoje dziecko na zdjęciach na przeróżnych zajęciach.

Oczywiście dochodzi do tego rejestracja dziecka online, oferty pracy dla pracowników obozowych i jeszcze inne różne okoliczne tematy.

Przykład: www.bunk1.com

Myślę, że na początku wymagane jest sporo pracy. W zasadzie trzeba by było «edukować» właścicieli obozów. Ale to, uważam, jest tylko kwestią czasu. Wystarczy wspomnieć chociażby przykład szkół, internetowych dzienników, oraz rejestracji dzieci do szkół na początku roku.

Pocztówki z okazji urodzenia dziecka

Thu, 25 Feb 2010 06:00:00 +0100

Chodzi o serwis na którym można zamówić pocztówki o rodzeniu dziecka z unikalnym designem (na przykład, jak poster filmowy). Przykład: www.5starbaby.com/details

Minimalny nakład: kilkadziesiąt sztuk, tani druk można znaleźć na allegro.

Każdy rodzic jest walnięty na punkcie swoich dzieci (szczególnie pierwszych :) Wydaje się, że byłby szczęśliwy oznajmić znajomym o urodzeniu właśnie w ten sposób.

Wstęp do pomysłów biznesowych

Wed, 24 Feb 2010 06:00:00 +0100

Od parę lat prowadzę specjalny notatnik z pomysłami na biznesy, które wpadali mi w oko przy różnych okazjach. Zapisywałem kilka zdań, opisujących sedno sprawy, ewentualne pytania na temat finansowania i funkcjonalności oraz linki do przykładów (o ile istnieją). Pomysły są przeróżne, jednak mają kilka wspólnych cech: nie wymagają większych inwestycji oraz w ten czy inny sposób są powiązane z internetem.

Przejrzałem nie tak dawno całą listę, stwierdziłem z przerażeniem, że jest tam dokładnie 110 wpisów! Co prawda, prawie połowę zaznaczyłem jako słabe, już zrobione przez kogoś lub też zupełnie nieopłacalne. Cóż, czas nieubłaganie leci do przodu i wszystko się zmienia.

Następnie pokazałem listę mojej żonie. Komentarz od niej nie był zbyt pochlebny. Tyle wszystkiego jest na tej liście i skoro ja jej nie wykorzystuje to powinienem oddać pomysły innym. A nuż ktoś w Polsce zrealizuje chociaż jeden?

Reasumując, zaczynając od dzisiaj w każdy czwartek będę publikować pomysł na biznes ze swojej listy. Zdecydowanie nie będą to gotowe recepty na sukces (nie mam takowej nawet na własny użytek). Będzie to raczej dodatkowy powód do myślenia, pożywienie dla pytającej, szukającej osoby. Sądzę nawet, iż będzie w nich więcej pytań niż odpowiedzi.

Liczę również na wasze opinię. Dodatkowa «gimnastyka mózgowa» jeszcze nikomu nie zaszkodziła :)

W pierwszy dzień na zachętę — 2 pomysły.

Czarna skrzynka partyzanckiego marketingu

Thu, 18 Feb 2010 13:20:19 +0100

Będąc w cafe i popijając włoską kawę zobaczyłem bardzo ciekawy sposób na promocję. Było to kartonowe pudełko z dziurą na górze. Obok dziury były przylepione karteczki z pustym formularzem: imię, wiek, telefon, mail. Dodatkowo pudełko miało z prawej strony dołączony długopis oraz z tyłu reklamę siłowni.

Logika tego wszystkiego bardzo prosta. Jest napisane, że dostaniesz 7 dni darmowego treningu, jeżeli wypełnisz karteczkę i wrzucisz ją do pudełka. Raz na jakiś czas pracownicy cafe wyciągają zebrane karteczki i przekazują je do siłowni. Tamci mają teraz numer telefonu/mail do osoby, zainteresowanej ćwiczeniami. Zostaje tylko zadzwonić z zaproszeniem i ciekawą ofertą.

Jest to dobry przykład «partyzanckiego» marketingu. Cały pomysł wymaga minimalnych nakładów i, co najciekawsze, pobudza potencjalnego klienta od razu do działania. Widzisz reklamę, jesteś zainteresowany, wypełniasz karteczkę. Nie odkładasz na później (na 100% zapomnisz), nie musisz teraz sam dzwonić (bez sensu, jestem w cafe oraz lepiej niech oni sami zadzwonią do mnie). Dodam, że cafe było młodzieżowe, więc potencjalna grupa docelowa w jednym miejscu.

Doskonale pasuje do reklamy siłowni, masażu, basenu, szkoły tańców, szkoły językowej... dla wielu różnych biznesów.

Poniżej zdjęcie. Niestety, zrobione telefonem, więc, jakość taka sobie.

Finlandia. Mariehamn

Sun, 14 Feb 2010 19:33:10 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/finland-mariehamn.html

2 pytania o różnicach kulturowych

Thu, 11 Feb 2010 10:53:18 +0100

Kultura — to nie gówno na patyku. Dlatego, zastanawiam się nad pewnymi różnicami kulturalnymi między Szwecją a Polską. Dlatego też poniższe dwa pytania przeszkadzają mi w spokojnym i równym przebiegu snu przez ostatnie 3 miesiące.

Dlaczego w Szwecji włącznik światła w toalecie prawie zawsze jest w środku? (To znaczy, najpierw musisz wejść do pokoju, dopiero po tym masz możliwość włączenia światła w nim.) W Polsce zaś prawie zawsze jest na zewnątrz.

Dlaczego w Polsce większość pokoi jest oświetlane przez jedną «wielką» żarówkę? (To znaczy, że zazwyczaj jest jedna jasna lampa na suficie.) W Szwecji zaś jest wiele lamp, produkujących rozproszone światło w różnych miejscach w pokoju.

Oda do wyboru

Sun, 07 Feb 2010 14:21:05 +0100

«No i co ty tam takiego masz w tej swojej Polsce czy Szwecji, czego ja tutaj nie mam?» — pyta mnie pewien stary przyjaciel na Białorusi. — «No może oprócz tego, że generalnie tam się zarabia trochę więcej i pracuje się mniej. Chociaż i u nas też można dobrze zarobić, jak się ma głowę na karku.» (Dodam, że kolega ów stracił pracę 3 miesiące temu i ciągle bezskutecznie jej szuka.)

«Cóż, to fakt — więcej zarabiam; kupuje dobrą żywność; sporo podróżuje; widzę więcej uśmiechających się twarzy, niż ty w Mińsku; mam dłuższy urlop. Ciężko to ująć w parę zdań, najlepiej, żebyś sam to zobaczył; żebyś sam to mógł przeżyć i poczuć,» — odpowiadam.

«Przestań, to wszystko jest i u nas. Życie za granicą nie ma sensu» — definitywnie podsumowuje mój przyjaciel.

Ostatnio sporo myślałem na ten temat. Przecież muszę mieć odpowiedź na to pytanie chociażby dla samego siebie! Bo inaczej faktycznie się okaże że ta cała «zagraniczna» walka była kompletnie bez sensu. Nie szczycę się zbytnio inteligencją, więc, myślenie nad tym zajęło mi prawie miesiąc. Ale mam to co szukałem. Chodzi o wybór.

Im bardziej zamożny jest kraj, tym większy wybór mają jego obywatele. Chodzi o każdą, dosłownie każdą płaszczyznę życia. Od podstawowych: jedzenia, ubrania, transportu, pracy itd. Do zapotrzebowań «wysokiej klasy»: samorealizacji, akceptacji przez społeczeństwo, twórczości, edukacji...

Urodziłem się w ZSSR, pamiętam jeszcze czasy komunizmu. Pamiętam jak mama kupiła mi zimową kurtkę jakiegoś różowego koloru. Może dziewczęca, może chłopięca, takie niewiadomo co. Ale ni ona, ni ja nie mieliśmy wyboru. Ona kupiła tylko to co było w sklepie i na co było ją stać. Ja musiałem ją nakładać, gdyż nie miałem nic po za nią. Poszedłem na studia, na które miałem szansę się dostać (ciotka po znajomości załatwiła skierowanie). Miałem pracować tylko tam gdzie mnie skierują po nauce; miałem zasadzać ziemniaki na ogródku, bo brakowało na jedzenie; miałem jeździć autobusem lub rowerem gdyż nie stać nas było na nic więcej. I tak ze wszystkim i codziennie. Bez wyjątków i bez dni wolnych.

Kraj rozwinięty daje to słodką, lekką, ledwo wyczuwalną, ależ bardzo istotną możliwość wyboru. Zabierz to prawo i człowiek się zmieni nie do poznania. Zostanie tylko szkielet, ciało, które będzie się poruszać wyznaczonymi korytarzami.

Polska jest 20–30 lat do przodu w porównaniu do Białorusi. Szwecja — kolejne 20 przed Polską. Tak to widzę.

Ale nasuwa się kolejne ciekawe pytanie: «Czy, mając wybór, ludzie są bardziej szczęśliwe? Czują go? Doceniają?»

Prezent za przejazd tramwajem

Fri, 05 Feb 2010 13:18:25 +0100

Kolejny interesujący pomysł na reklamę firmy. Niestety, można go zrobić tylko w mieście, które ma transport publiczny z opłatą konduktorom. Lub ewentualnie, wymyślić, jak to zrobić w zwykłym autobusie.

Trzeba wynająć na jeden dzień tramwaj lub inny środek transportu oraz wysłać go na jego zwykłą codzienną trasę. Z tą różnicą, że konduktor zamiast pobierać opłatę będzie coś rozdawać pasażerom za darmo.

Prezenty zależą od profilu działalności firmy. W przypadku banku mogą to być, na przykład, kupony/bony, który przy założeniu konta zwiększa jego saldo o X zł. Restauracja może rozdawać banany/pączki/jabłka/kiełbaski. Księgarnia może się pozbyć zalegających książek. Właściwie, rozdawać można wszystko :) dołączając do tego jakąś informacje o firmie.

Po takiej akcji można być pewnym, że prawie każda osoba powie o tym przypadku u siebie w pracy/szkole/wśród przyjaciół. Nie codziennie się zdarza, że konduktor zamiast pobierania opłaty — rozdaje prezenty.

Szwecja. Lunch

Fri, 05 Feb 2010 08:26:34 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-lunch.html

3000$ za ciekawy pomysł

Tue, 02 Feb 2010 13:11:00 +0100

Bardzo interesującą metodę na organizację dyskusji podejrzałem w pewnym rosyjskim blogu. Post z tym pomysłem w ciągu jednej doby zebrał prawie 3000 komentarzy. Ciekawe jak to będzie się rozwijało dalej? — Oryginalny post

Tradycyjnie, wszystko genialne jest bardzo proste. Facet deklaruje, że odda 3000$ temu kto wymyśli jak najlepiej wydać tą kasę. Oczywiście wybór będzie bardzo subiektywny. Jednak tysiące! ludzi się zainteresowało. Pomysły na wydanie pieniędzy są przeróżne. Od zabawnych: własna rzeźba ze śniegu w parku; nakupić cukierków, zapełnić wannę i wykąpać się w tym; wyrzucić z dachu itd. Po dramatyczne: brakuję mi na jedzenie; ratowanie życia w klinice X; pomóc psom i kotom... (Przykłady najlepszych pomysłów).

Ten sam pomysł można przełożyć zarówno i na komercyjne tory. Dokładnie tak samo jak i na owej rosyjskiej stronie. Jest ona wymyślona przez producenta wiski Dewar. Firma ogłasza, że odda X zł za ciekawy pomysł wydania kasy i zostaje tylko czekać na nagły wzrost zainteresowania firmą. Z drugiej strony, ciekawe jak to się przekłada na sprzedaż oraz rozpoznawanie marki?

Świat ma wiele kolorów

Sat, 30 Jan 2010 01:34:46 +0100

Czyżbym zaczął dorastać?

Rozmawiałem teraz przez 2 godziny z Urugwajczykiem. Opowiadał mi o życiu w jego kraju. Chociaż, który to kraj jest jego? Ojciec — Urugwajczyk, matka — szwedka. Połowę życia spędził tam, połowę — tu. Ale mówi, że planuje wrócić do siebie, do ciepłego oceanu, do bardziej otwartych ludzi, do ciekawszego, pełniejszego życia. A Szwecja? Jest pięknym, ułożonym, prostym, zorganizowanym krajem, ale chyba nie dla niego.

Zagadałem również z jego dziewczyną, Niemką. Powiedziałem, że wygląda mi na Słowiankę. «No co ty? Powiedziałeś teraz największy komplement, jaki może istnieć dla mnie. Nie lubię Niemców, nie lubię, kiedy zachowuję się jak oni. Jesteśmy sztywni, nieciekawi, samolubni. Chcę być inna.»

Słuchając irlandzkiej muzyki nie da się stać w jednym miejscu, nie da się nie czuć rytmu, nie da się nie czuć pozwu krwi w środku, nie da się zapanować nad nogami. Patrzę teraz na ludzi w pubie, większość tańczy, chociaż nogi przesuwa, stojąc w miejscu. Nawet barmen tańczy podając browar.

Kilka azjatów patrzy wielkimi? oczami na to co się dzieje na około. Są zdziwieni. Nie przekonani. Europejczycy są dziwni.

Znajomy francuz stoi trochę z boku, trzyma szklankę białego wina w reku. Jako jedyny w pubie piję wino. Nie to że w Szwecji nie pije się wina. Nie pije się go w irlandzkim pubie. Jest to królestwo piwa, browaru, chmielu.

Kilka pianych dziewczyn tańczy w samym środku. Angielki? Irlandki? Wchłaniają piwo za piwem i cały czas są w ruchu.

Urugwajczyk opowiada, że ma zapewnie część krwi Charrua. 500 lat temu hiszpańscy koloniści wytępili je co do jednego — plemię było zbyt nieobliczalne, agresywne. Bronili ziemię, na której mieszkali od zawszę. Teraz po nich nie pozostało nic. Dosłownie nic. Urugwaj jest krajem zbudowanym na gruzach poprzedniej kultury, o której nikt nic nie wie. Nawet język utracono. Jest teraz tylko 3,5 mln Urugwajczyków, które uważają się za ich potomków.

Zacząłem dorastać? Stojąc w jednym miejscu w barze słyszę jednocześnie 3 różne języki. Widzę różne kultury. Widzę, jak bardzo różnie odbierają zwyczajne dla człowieka zjawiska. Inaczej reagują, inaczej siedzą, mają inne gesty i inaczej się uśmiechają. Jeszcze w Związku Radzieckim w szkole uczono mnie, że świat «ma wiele kolorów». To zastanawiające, ale te kolory zobaczyłem dopiero w Stockholmie. Kiedy mam 31 lat.

Szwecja. Stockholm. Drottningholm

Sat, 23 Jan 2010 18:59:38 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-drottningholm.html

Szkice w stockholmskim transporcie

Fri, 22 Jan 2010 13:13:20 +0100

Wsiadam dziś do pociągu w metrze (akurat było sporo osób na przystanku) i naglę słyszę komunikat maszynisty. Coś w stylu: «Raz, dwa, trzy, trala-la-la, kto nie zdążył wejść — zostanie na przystanku, tru-lu-lu». Cały wagon wybucha śmiechem. Dzień zaczyna się pozytywnie od wyliczanki maszynisty.

Albo też, pewnego razu siedzę obok dwóch 60-letnich kobiet. Wracają widocznie z jakieś imprezy, z lekka «na gazie». Jedna i druga trzyma w ręku iPhona, są obecnie załogowani do Facebooku i pokazują sobie nawzajem jakieś zdjęcia z własnych profili.

Mężczyzna i kobieta, oboje mają około pięćdziesiątki. Przez całą podróż zakochanie patrzą na siebie, cicho rozmawiając. Na jednym z przystanków kobieta wychodzi, obraca się do zamykających się drzwi i, z delikatnie spuszczonymi oczkami, z rumieńcem na policzkach, rysuje w powietrzu serduszko dla swojego mężczyzny.

I jeszcze jeden szczegół, na który zwróciłem uwagę. W Polsce i na Białorusi w transporcie publicznym wszyscy przygotowują się do wyjścia przed przystankiem. To znaczy, że w większości sytuacji, podczas jazdy (przed przystankiem) pasażerowie kierują się do drzwi. W Szwecji zaś — wstają ze swoich miejsc dopiero po jego zatrzymaniu na przystanku.

Imperium oczami Kapuścińskiego

Mon, 18 Jan 2010 13:02:35 +0100

Czytam obecnie «Imperium» Ryszarda Kapuścińskiego. Jeszcze nie skończyłem, ale już teraz mogę powiedzieć, że wielce podziwiam autora. Książka jest niesamowita. Przedtem sądziłem, że nie da się ciekawie opisać jakiegoś miejsca tylko słowami. Myślałem, że tekst nie zmieści w sobie zapachy, kolory, ludzkie twarze, materiał, klimat i wiele innych czynników, z których składa się podróż. Byłem pewny, że to się nie uda bez zdjęć lub video.

I tu proszę, czytam książkę z reportażem o podróżach, łykając każde jego słowo. Czując i widząc wszystko oczami Kapuścińskiego jak własnymi.

Polecam: Imperium, Ryszard Kapuściński

Szwecja. Vaxholm

Sun, 17 Jan 2010 10:17:30 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-vaxholm.html

Pomysł dla restauracji na pozyskanie odbiorców newslettera

Fri, 15 Jan 2010 17:35:28 +0100

Pewien Amerykanin (Kris Baggot) podaje ciekawy przykład pozyskania nowych odbiorców do newslettera.

Po przeciwnej stronie ulicy dokładnie naprzeciw mojego biura jest restauracja meksykańska. Która notabene, prawie zawsze jest pełna. Na blacie obok kasy stoi plastikowy pojemnik z czarującą ofertą: «Otrzymaj od nas darmowy lunch». Dlatego trzeba jedynie wrzucić do niego swoją wizytówkę. Codziennie ów kontener jest pełen wizytówek.

Po jakimś czasie klient, który zostawił swoją wizytówkę, otrzymuję podobny do poniższego list.

Szanowny Aleksandrze!

Dziękujemy za obiad u nas. Niestety, w tym tygodniu nie wygrałeś darmowego lunchu. Zwycięzcą jest Pan Piotr Kowalski.

Co tydzień wysyłamy emaiy z różnymi ofertami, dzięki którym można sporo zaoszczędzić stołując się u nas.

Dziękujemy i zapraszamy ponownie!

Zalet tej metody jest wiele:

Próba przywiązania przypadkowego klienta.
Otrzymaj coś od nas za darmo — stara, działająca i sprawdzona metoda.
Email zawiera informacje korzystne dla potencjalnego klienta, czyli tłumaczy jakie korzyści on osiągnie, jeżeli będzie otrzymywał newsletter.
Pomysł oraz wykonanie prawie za darmo.
Już nie wspominam o tym, że oferowanie czegoś na początku również skutecznie przyciąga klientów.

Do wykorzystania w przyszłości.

Pomysły na temat organizacji pracy

Thu, 14 Jan 2010 09:33:53 +0100

Do wykorzystania w przyszłości. Obecnie są one z sukcesem wprowadzone w firmie, w której pracuje.

Mini-biblioteka dla pracowników

W jednym z pokoi stoi szafka z książkami tematyki pasującej do branży oraz ogólno rozwojowe. Przykładowo: «Jak zwiększyć wydajność pracy», «Skuteczna reklama», «Myśl strategicznie» itd. Każdy pracownik może wziąć dowolną książkę, poczytać i zwrócić ją z powrotem na półkę. Jest to bardzo prosta metoda na zwiększenie kwalifikacji pracowników. Dodam, że praktycznie za darmo.

Witaminy

W kuchni w specjalnym pojemniku leży cała kupa rozpuszczalnych w wodzie witamin. Każdy kto chce ma możliwość darmowego zwiększania odporności organizmu. Jako skutek, pracownicy mniej chorują oraz czują, że pracodawca dba o nie.

Świeże owoce

To samo co z witaminami. Co prawda nie zawsze, ale często jest pojemnik ze zbiorem różnych owoców. Niezła przekąska w czasie pracy.

Nowości Okęcia

Tue, 12 Jan 2010 10:22:09 +0100

Wylatując do Stockholmu zobaczyłem na lotnisku ciekawy automat do ładowania telefonów komórkowych. 5 zł i możesz ładować przez 30 minut. Co ciekawe, skrytka zamykana i otwierana jest czytnikiem linii papilarnych palca.

Po sprawdzeniu moich bagaży poszedłem do bramy od której odlatywałem ostatnim razem. Okazało się, iż trafiłem zupełnie w inną część lotniska niż powinienem. Zapytałem kogoś z obsługi skąd wylatuje mój samolot. I... uwaga... Pan z personelu odprowadził mnie osobiście na drugi koniec budynku do odpowiedniej bramy!

Miałem nadwagę w bagażu rejestrowanym (0,5 kg). Nie czyniono żadnych problemów z tego.

Jednak, z czasem coś się zmienia na lepsze.

Suraż

Fri, 08 Jan 2010 11:46:33 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/suraz.html

49 fotoreportaży w roku 2009

Thu, 31 Dec 2009 10:04:56 +0100

W roku 2009 stworzyłem 49 fotoreportaży o różnych miejscach. Odwiedziłem 5 krajów. Bardzo dobrze poznałem Podlasie, zacząłem poznawać Stockholm i okolice. Stworzyłem własną stronę oraz ułożyłem swoje wyjazdy w logiczną strukturę.

Przyznam, że jestem bardzo dumny z tych drobnych osiągnięć.

W roku 2010 trzeba będzie przejechać przez całą Skandynawię. Rozważam pomysł na 2-tygodniową ekspedycję samochodową. Chciałbym zobaczyć życie ludzi mieszkających na północy, małe miasteczka, poranne łowienie ryby, ciężką pracę ludzi różnych zawodów. Ech, jeszcze tyle wszystkiego do poznania!

Życzę wam spełnienia marzeń w Nowym Roku. I wiary we własną siłę!

Białoruś. Postawy

Mon, 28 Dec 2009 20:43:38 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/bialorus-postawy2.html

Szwecja. Co mi się nie podoba

Thu, 17 Dec 2009 11:48:16 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-negatives.html

Jak w prosty sposób zrobiłem własne życie ciekawsze

Mon, 14 Dec 2009 16:29:33 +0100

W pewnym momencie, kiedy życie zaczęło się stabilizować, zrozumiałem, że robi się cholernie nudne. Jeszcze nie tak dawno jeździłem ciągle do Białorusi, przemycałem przez granicę różne rzeczy, miałem kilka własnych małych działalności i studiowałem dziennie na dodatek. Cały obraz jeszcze należy dopełnić brakiem pewności sytuacji finansowej ani też formalnej (ciągle miałem problemy z kończącymi się wizami do Polski).

Potem biznesy i wyjazdy się skończyły, dostałem polskie obywatelstwo, zacząłem pracować normalnie w biurze w Białymstoku.

Praca — dom, dom — praca, pieniędzy wystarcza tylko na życie i ciągle nic się nie dzieję. Żeby jakoś urozmaicić wolny czas, postanowiliśmy z żoną, że zaczniemy wyjeżdżać w weekendy do lasu na obiady. Zarówno w ciepłą i zimną pogodę. Przygotowywaliśmy obiad w domu, wsiadaliśmy do samochodu i odjeżdżaliśmy jakieś 20 km od miasta. Dni, spędzone właśnie w ten sposób nabierali zupełnie innego sensu. Czekaliśmy na weekendy z niecierpliwością. Dodam, że ten pomysł prawie nic nie kosztuje.

Potem nagle uświadomiliśmy, że już tyle lat jesteśmy w Białymstoku, ale ciągle prawie nic nie znamy o jego okolicach. Zaczęliśmy od krótkich jednodniowych wypadów jakieś 20–50 km od miasta, co raz zwiększając zasięg. Robiliśmy zdjęcia, czytaliśmy o historii, ciekawych zdarzeniach i miejscach. Podczas wyjazdów spotykaliśmy ciekawych ludzi oraz przeżywaliśmy różne małe przygody. Teraz wręcz nie wyobrażam sobie życia bez regularnych podróży (bez znaczenia małych czy wielkich). Wiem, że wcale nie koniecznie jechać za granicę, żeby nabrać dodatkowych emocji. Wystarczy trochę się rozejrzeć dookoła siebie, to wszystko. Właśnie te wyjazdy i są moim mało-budżetowym sposobem na wzbogacenie życia i zabicia «szarej» codzienności.

Aha, i nadal nienawidzę telewizji. Kompletnie bezwartościowe spędzanie czasu.

Często słyszę dookoła jakie to życie nudne: beznadziejna praca, mało pieniędzy, ciągle problemy itd. Absolutnie nie mam współczucia do takich ludzi. Zgadzam się z nimi całkowicie. Jest nudne. Ale wiem, że problemem tego jest zwyczajna leń. Brak chęci ruszenia własną dupą. Więc, w czym problem?

Stop doing list

Fri, 11 Dec 2009 09:41:18 +0100

Dzisiejszy post jest bardzo krótki, lecz niezwykłe «treściwy» :)

«Stop doing» lists are more important than «to do» lists.
Good to Great, Jim Collins

Oda do strachu

Mon, 07 Dec 2009 23:20:36 +0100

Strach jest poważnie wkurwiający. Potrafi zawładnąć całym mózgiem, każdą, dosłownie każdą jego częścią i zablokować wszystkie rozsądne posunięcia. Bardzo się bałem przed wyjazdem do Szwecji. Chodziłem ciągle nie pewny swojej decyzji, nie mogąc znaleźć sobie miejsca. Ostatnie dni nawet nie spałem normalnie.

Jak przyjechałem do Stockholmu, prawie codziennie miewałem mocne zmiany nastroju. Od «Bez sensu. Co ja tutaj w końcu robię?» do wręcz samo destrukcyjnych myśli «Zrobię wszystko, żeby wytrzymać». I codziennie czułem ten chłodek w środku samego siebie. Wiedziałem, że jeżeli się rozwinie — będę sparaliżowany, po prostu zablokuje mnie, nie będę w stanie nic zrobić.

Pierwsze dni w pracy siedziałem za biurkiem patrzyłem tępo przed siebie z jedyną ciągłe wracającą myślą w głowie: «Nic nie rozumiem, do licha, gdzie ja jestem? Co się dzieję, co ci ludzie mówią do siebie, do mnie? Nie dam rady, przecież nawet nie wiem jak spytać drogę do sklepu.»

Strach jest zawsze we mnie. Gdzieś między wątrobą i płucami. Nigdy nie udało mi się pozbyć go, nie czuć. Dlatego też uważam, że jest on rzeczą normalną. Codzienną. Zwykłą. To jest część mnie samego. Rozumiem, że on przecież podświadomie broni moje życie. Broni przed wszystkim co jest dla niego nieznane lub obce. Dla niego najważniejsze jest, żebym siedział w ciepełku i pił piwko oglądając telewizję. Wtedy ten chłodek odchodzi.

Ale czy o to chodzi w moim życiu? Czy mam być ciągle niewolnikiem własnych obaw? Czy mam się zamknąć w jego (nie moich) czterech ścianach? Mam pozwolić decydować za mnie? Uważam, że ta walka trwa i będzie trwała przez całe życie.

Moja najlepsza metoda jest robienie dokładnie na odwrót. Chcesz żebym został w wygodnym Białymstoku? — nie ma opcji, zaryzykuję! Chcesz, żebym się poddał i wrócił już teraz — nie ma opcji, wytrzymam do końca! Chcesz, żebym powiedział, że nie dam rady już na samym początku? — nie ma opcji, będę próbował do skutku!

Wiem, że popełniam sporo błędów w swojej walce. Wiem, że przez to nie wszystkie drogi są najprostsze i najłatwiejsze. Wiem, że nie jest łatwo ludziom, których kocham (szczególnie mojej wyjątkowej żonie). Ale wiem też, że walczę, że niezależnie od porażek, myślę i idę znów naprzód. Że nie poddanie się strachowi rozwija i kształci 3 razy szybciej. I że marzenia się spełniają.

Ciekawe jest to, że w Stockholmie w ciągu 2-ch miesięcy spotkałem więcej ludzi z podobnym podejściem do życia niż za 9 lat w Białymstoku i za całe życie na Białorusi. Ciekawe jest to, że strach w dzisiejszych czasach prawie zawsze jest bezpodstawny. Ciekawe to, że z każdym takim małym zwycięstwem przesuwasz się o jeden poziom wyżej.

Dlatego marzę o czerwonym domku na brzegu jeziora, o locie balonem, o nauce dwóch nowych języków, o podróży łódką dookoła świata, o kilku miesiącach w Indonezji, o zobaczeniu wielkich lasów, jezior, gór, lodu, piachu. A niby dlaczego nie? Dlatego, że mam ten chłodek w środku? — Nie ma takiej opcji!

Szwecja. Norrtälje

Sun, 06 Dec 2009 20:33:23 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-norrtalje.html

5 najciekawszych wyrazów kluczowych

Sat, 05 Dec 2009 12:23:28 +0100

Sprawdzałem dziś wyrazy kluczowe z których część ludzi trafia na moją stronę z wyszukiwarek. Wziąłem pod uwagę ostatnie 4 miesiące. Zaskakująca i pouczająca lektura poniekąd.

Oto 5 najciekawszych wyrazów (ortografia zachowana):

brud w szaletach we wrocławiu
jak wygladaja zapełnione jelita
gdzie stoja prostytutki w Londynie
obrona praw człowieka w supraslu
zabawki zrobione ze śmieci

Próbuje, ale nie mogę sobie wyobrazić adekwatnej osoby, która się interesuje wyglądem zapełnionych jelit. I co najważniejsze — dlaczego trafia na moją stronę? Czy ja jestem miłośnikiem zapełnionych jelit? Świat jest porąbany.

Dania na wynos

Fri, 04 Dec 2009 13:45:47 +0100

Jak można dodatkowo zarobić przy 100% wykorzystaniu powierzchni lokalu? Kiedy i tak już każdy stolik jest zajęty i kelnerzy mają pełne ręce roboty?

Sprzedawać dania na wynos z X% rabatem.

W Stockholmie (widziałem to również w Londynie) ten pomysł jest wykorzystywany nagminnie. Na przykład, obiad w tajwańskiej restauracji na Gamla Stanie (starówka) kosztuje 80 SEK (8€), na wynos — 65 SEK (6,5€). Myślę, że dania dla pory obiadowej są przygotowywane trochę wcześniej. Więc, kelner i kuchnia nie mają żadnej dodatkowej pracy (nie trzeba też zmywać naczynia, sprzątnąć stolik). Dodatkowo pracuje tylko kasjer.

Taniej na wynos można kupić kawę w kawiarni, obiad w restauracji, ale piwo w barze już niestety nie :)

Wiem, że ów system wchodzi do Polski. Jednak osobiście nie przypominam przykładów z tym związanych. A szkoda, dodatkowe zarobki przechodzą obok nosa wielu restauratorom.

Szwecja. Dalarö

Sun, 29 Nov 2009 18:27:08 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-dalaro.html

Mr. Freeman

Fri, 27 Nov 2009 22:34:13 +0100

Nie wiadomo kto to stworzył, nie wiadomo też w jakim celu. Jednak zwała z nóg. W rosyjskim internecie wywołał całą falę oddźwięku. Niestety, żeby w pełni zrozumieć, trzeba bardzo dobrze znać rosyjski. Napisy trochę pomogą, jednak to nie jest to samo.

Moja opinia jest krótka: jest nieznośny, przyciągający i wprowadza w stupor.

Link do oryginału.

Part 0

Part 63

Co wspólnego mają 10000 sedesów i reklama?

Fri, 27 Nov 2009 17:53:43 +0100

Co może zrobić miasto, które nic ciekawego nie ma, żeby zachęcić turystów do przyjazdu? Co wykorzystać, żeby wszystkie media napisały o nim za darmo? I tłumy zdumionych obywateli fotografowało ów «produkt»?

Pewne miasto w Chinach wpadło na oryginalny i genialny pomysł. Fontanna z 10000 sedesów i innej ceramiki łazienkowej. Pomysł na tyle niecodzienny, że nie może nie przyciągnąć uwagę.

Nie muszę chyba dodawać, że ta sama zasada działa i w biznesie też.

Jak zniechęcić klienta do targowania się o cenę

Thu, 26 Nov 2009 12:09:07 +0100

Przeczytałem o ciekawym pomyśle na lekki manewr z ceną :)

— Jak zrobić tak, żeby klient nie targował się przy kupowaniu jakiegoś produktu?
— Jak zniechęcić go do walki o pieniądze?

Jedno z rozwiązań może być podawanie ceny i jednocześnie informowanie o tym, że ona już zawiera specjalny rabat dla klienta. Że cena już jest obniżona w porównaniu do swojej normalnej wartości. Ów patent jest często, nagminnie i z sukcesem wykorzystywany w telemagazynach.

Oczywiście, cena w cale nie musi być obniżona. Istotne jest to, że informujemy o tym od razu po podaniu liczb. Dla większości ludzi ten argument wystarcza, żeby nie myśleć o targowaniu się.

11 ciekawostek o codziennej pracy szwedów

Tue, 24 Nov 2009 22:33:32 +0100

Generalnie nie codziennie się rozpoczyna nową pracę, szczególnie w innym kraju. Więc, praktycznie codziennie dowiaduje się czegoś ciekawego. Chodzi o metodę pracy, komunikacji, zachowania i kultury. Poniżej przedstawiam listę moich osobistych nowości. Ale najpierw kilka wyjaśnień.

Pracuję w firmie Entrypark, produkującej i sprzedającej de facto tylko produkt wirtualny (pośrednictwo na rynku pracy pomiędzy wielkimi koncernami i studentami z lepszych uczelni). Jest około 20 pracowników, nie znam dokładnej liczby, gdyż część osób pracuję w różnych krajach: w Polsce, Niemczech, Francji, Singapurze, przyjeżdżając tylko okresowo. Biuro się mieści s centrum Stockholmu, na Gamla Stanie (starówka) w budynku z XVII wieku i przedstawia sobą wielopoziomowe piętro. Lokuje się tam kilka firm (na tym samym poziomie, za tymi samymi drzwiami, z wspólnymi kuchnią i toaletami, ale z własnymi pokojami). To wygląda jak jedno wielkie mieszkanie, w którym różne firmy wynajmują od jednego do kilku pokoi.

No i nareszcie lista nowości w pracy:

Prawie połowa biura przychodząc do pracy, zdejmuje buty i chodzi w skarpetkach. Od razu ucinam interesujące pytanie: nie śmierdzi :)
W kuchni jest kilka opakowań z różnymi witaminami, każdy pracownik może dodawać je do wody i pić ile wlezie
Brak stałych godzin pracy. Możesz przyjść kiedy chcesz, ale raczej nie później niż o 9:00. Możesz również wyjść kiedy chcesz, ale raczej nie wcześniej niż o 15:00. Jeżeli potrzebujesz wyjść gdzieś w ciągu dnia — nawet nie musisz nikogo pytać. Co ciekawe, wszyscy pracują więcej niż 8 godzin. Dobrowolnie!
Brak odczuwalnej i widocznej kontroli. Musisz po prostu zrobić swoje
Jest w pełni wyposażona nowoczesna kuchnia (2 mikrofale, 2 automatu do kawy, zmywarka, 3 lodówki, full naczyć itd.). Brak specjalnej osoby, odpowiedzialnej za zmywarkę. Zebrało się trochę brudnych naczyń, ktoś pakuje je do maszyny i uruchamia. Po jakimś czasie, ktoś, kto zobaczy, że już skończyła pracować, wyciągnie wszystko i wystawi w szafki
Jedna z lodówek jest pełna różnych napoi: cola, soki, woda. Do jej drzwi przylepiona kartka: «Każdy napój kosztuje 10 SEK (1€), wrzuć pieniądze do pojemnika na górze». Na lodówce zaś stoi metalowa miska z pieniędzmi. Faktycznie, każdy kto bierze napój wrzuca tam monetę. Popatrzyłem, na oko była tam moja cała miesięczna pensja
Piątek traktuje się z przymrużeniem oka. To oznacza, że żadnych poważnych spraw się nie załatwia, a po lunchu już można pić piwo lub wino bezpośrednio przed komputerem. Po 17:00, przy chęci, wchodzą w grę mocniejsze trunki
Często w piątki (od razu po lunchu) rozpoczyna się coś, co jest nazywane jako «fika». Jest to rodzaj picia kawy ze słodyczami. Pracownicy siedzą razem za stołem, piją kawe, wcinają słodycze (zafundowane przez szefa, bądź też przyniesione przez pracowników) i luźnie rozmawiają o pracy i nowych pomysłach
Zebrania są powszechnie lubiane. W firmie gdzie pracuję, codziennie są zebrania działu handlowego (15–30 min). Do tegoż co tydzień: zebrania developerskie; developerskie + pushing forvard team; pushing forvard team; kadra kierownicza; wybrane sprzedawcy; wszyscy sprzedawcy i jeszcze sam-nie-wiem-jak-dokładnie-mam-je-nazwać
Każdy, nawet mały sukces (nowy klient, ukończona nowa funkcja, przygotowane badania), jest gratulowany owacjami
Lunch, czyli obiad — święta część dnia. Między 12:00 a 13:00 nie robi się ważnych telefonów i nie ustawia się żadnych spotkań

Na dzień dzisiejszy, chyba nic więcej nie przychodzi mi do głowy. Jeszcze tylko 2 zdjęcia :)

Zebranie działu handlowego
Lunch w kuchnie. W tle — lodówka z napojami, kartką i pojemnikiem z kasą na górze

Szwecja. Nynäshamn

Sun, 22 Nov 2009 18:40:54 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-nynashamn.html

Blog medialny i geograficzny feed

Thu, 19 Nov 2009 23:01:55 +0100

Czego brakuje dla mojego prawie perfekcyjnego życia internetowego? Właściwie tylko dwóch serwisów, które by nareszcie mogła wprowadzić jedna ze spółek medialnych w Polsce. A może już wprowadziła, tylko nie zostałem o tym poinformowany? :)

Chciałbym wejść na stronę www, podać miejscowość, która mnie interesuje i w tym momencie dostałbym listę wszystkich wiadomości, związanych z nią. Ze wszystkich gazet w Polsce, z ciekawszych blogów. Najlepiej tylko tytuły, po najechaniu na które wyświetlałby się pierwszy akapit wiadomości. Nawet zgodziłbym się na reklamę wkomponowaną pomiędzy te wiadomości.

Przecież to nie jest ciężko zaprogramować. Wystarczy zrobić własny importer feedów z pewną segregacją i wyszukiwarką.

Chcę być stałym «readerem» bloga, na którym codziennie są umieszczane ciekawe zdjęcia z agencji informacyjnych z całego świata. Mogą to być jedno-dwa zdjęcia dziennie z krótką notatką, opisującą je.

Uruchomić coś takiego można nawet w ciągu jednego dnia: redakcja przydziela to zadanie jednemu z dziennikarzy z dobrym poczuciem humoru; programista instaluje WordPress i wuala! Tłumy znudzonych internautów zamiast dyskutować o piersiach Dody, wzroście Kaczyńskiego i opaleniźnie Leppera dowie się nareszcie czegoś ciekawego.

Kiedy te koncerny wezmą się do roboty i pomyślą o moim internetowym szczęściu konsumenckim?

Szwecja. Stockholm. Składanka

Tue, 17 Nov 2009 00:00:00 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-miscellaneous.html

Szwecja. Sigtuna

Sun, 15 Nov 2009 16:05:47 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-sigtuna.html

Saga o poszukiwaniu pracy w Stockholmie

Sat, 14 Nov 2009 21:28:24 +0100

Założenia
Szukałem pracy jako programista PHP + MySQL, który właśnie przyjechał do Stockholmu z Polski. Rozmawiający płynnie po polsku i rosyjsku. Również (ale już nie płynnie) po angielsku. Z doświadczeniem, portfolio i wielkim pragnieniem nauczenia się nowej wiedzy. Raczej nie interesowała mnie praca fizyczna: budowa, sprzątanie, gastronomia itd. Odstępując trochę od tego, zapytałem w jednym z McDonaldów o pracę. Kierownik powiedział, żebym wysłał do niego swoje CV i że ma takich z 200 osób. Zaniechałem więc tych prób.

Proces
Pierwszą rzeczą, którą musiałem załatwić w Stockholmie (oprócz mieszkania oczywiście) był Internet. Z tym jednak tu nie ma problemów. Dowiedziałem się, że każdy może się zapisać za darmo do biblioteki publicznej. Każda biblioteka ma na swoim terenie darmowy Wi-Fi, loginem jest twój numer karty + hasło, które sam definiujesz przy rejestracji. Jeździłem więc codziennie do biblioteki, żeby sprawdzać strony internetowe z ogłoszeniami pracy.

Druga metoda dostępu — to darmowe hot-spoty w różnych barach i cafe. Najtańszą kawę w Szwecji można kupić w McDonald’s, więc, w poszukiwaniach darmowego surfowania przesiadywałem u nich. No i jeszcze zostały do wymienienia: T-Centralen (centrum komunikacyjne Stockholmu: dworzec autobusowy, kolej i metro), niektóre miejsca na Gamla Stanie (starówka).

Strony, które wykorzystywałem (kolejność nie ma znaczenia):

Jest ich oczywiście więcej. Jednak po pewnym czasie zrozumiałem, że oferty się powtarzają i że te 3 strony pokrywają zdecydowaną większość rynku pracy.

Więc, sprawdzałem codziennie te strony i wysyłałem swoje CV. List motywacyjny uważam za patafiański pomysł chorych pracowników od HR, nie mam go, i (to oczywiste) nie używałem.

Umieściłem również ogłoszenie na www.poloniainfo.se oraz www.sweden4rus.nu. Na trzeci dzień zadzwonili do mnie z ogłoszenia na www.poloniainfo.se. Była to firma, założona przez polaka i produkująca żaluzje. Powiedzieli, że potrzebują pomocy z instalacja i uruchomieniem sklepu internetowego i czy nie mógłbym im pomóc. Pewnie, że mogłem :) I tak właśnie zarobiłem pierwsze pieniądze w Stockholmie.

Oprócz wysyłania CV w odpowiedzi na ogłoszenia, szukałem również innych możliwości znalezienia pracodawcy. Między innymi sprawdziłem strony internetowe kilku gazet i magazynów (lokalnych i większych) i jeżeli dałem rady znaleźć tam kontakt do działu online — wysyłałem do nich swoje CV, zaznaczając w emailu, że w Polsce przez jakiś czas pracowałem w gazecie.

Postanowiłem również udać się na spotkanie polonijne. Chociaż określając go precyzyjniej było to spotkanie sympatyków www.poloniainfo.se. Myślałem, że może któryś z mieszkających tu polaków przez przypadek będzie mógł mi pomóc. Ale to też była ślepa uliczka. Ludzie spotykali się w tym gronie w celu towarzyskim, wypić razem piwa, pogadać po polsku, często też o Polsce, o życiu polaków za granicą itd. Poznałem kilka ciekawych osób, ale to tyle. Niestety, nie byli oni w stanie pomóc z zatrudnieniem.

Sprzed dwóch lat znałem tylko jednego «oryginalnego» Szweda. Do niego też napisałem, że właśnie jestem w Stockholmie i szukam pracy jako programista PHP. Jego odpowiedź była obiecująca, gdyż napisał, że pracuje w firmie, która wkrótce będzie szukała kogoś z podobnymi do moich kwalifikacji.

Reasumując, szukałem pracy na cztery sposoby:

Strony internetowe
Kontakt bezpośredni z potencjalnymi pracodawcami
Ogłoszenia na stronach polonijnych i rosyjskojęzycznych
Osobiste znajomości

Wyniki
Po 40 dniach poszukiwań podpisałem kontrakt na 6-miesięczny okres próbny. Uznaję, więc, swoje próby za udane :) W jaki sposób znalazłem pracę? Ze stron internetowych miałem zerowy odzew. Z kontaktów bezpośrednich też. Z ogłoszeń na stronach miałem jednego tymczasowego klienta. Osobista znajomość przekształciła się w zatrudnienie (dzięki, Andrzej).

Tamten Szwed (jedyny, którego znałem) zadzwonił pewnego dnia i poprosił mnie o wysłanie do niego CV i linków do prac. Następnie wymieniłem parę maili z ich głównym developerem. Później było spotkanie z właścicielem. Po tygodniu jeszcze jedno spotkanie z właścicielem i oferta pracy. Po dwóch kolejnych dniach już miałem własne biurko u nich w biurze.

Podsumowujący morał
Wiem, że miałem wiele szczęścia. Całkowicie się z tym zgadzam. Ale też wiem i wierzę, że jemu trzeba pomagać. Trzeba wychodzić naprzeciw, szukać, pytać, myśleć, pragnąć, walczyć ze strachem, popełniać błędy i iść dalej. Myślę, że kombinacja tych czynników i jest szczęściem w osiągnięciu własnego celu.

Alkohol-tester

Fri, 13 Nov 2009 18:19:34 +0100

Pilne! Wiadomość we wszystkie newsowe agencje. Właśnie pije wódkę z gościem, który robi to zawodowo i zarabia na tym. Biuro jego wygląda jak super-mega wyposażony sklep monopolowy.

Co ciekawe, dowiedziałem się, że polska wódka jest bardzo ceniona przez znawców. Oczywiście, tylko niektóre marki :) Aha, piłem coś co kolorem przypomina normalną wódkę, pochodzi z Nowej Zelandii i smakuje jak wybuch w ustach.

Niemiec, Włoch i Hiszpan odpadli po 2 kieliszkach. Jestem zaskoczony.

40 dni na znalezienie pracy

Thu, 12 Nov 2009 22:21:38 +0100

Większość ludzi spotykanych przeze mnie w Stockholmie robiło kwadratowe oczy, kiedy mówiłem, że szukam pracy nie na budowie, lecz jako programista w jakieś ciekawej firmie. Fakt, nie było łatwo. Ale, teraz zabawa ze zwiedzaniem świata trwa dalej. Dokładnie po 40 dniach poszukiwań podpisałem kontrakt na pracę jako developer w niewielkiej szwedzkiej firmie.

A dokładniej, mam zajmować się stroną internetową www.entrypark.com. Zespół firmy to 16–20 osób z całej Europy: Niemcy, Ukraina, Dania, Włochy, Polska, Hiszpania, Bułgaria, Szwecja. Językiem «urzędowym» jest angielski.

Więc, jeżeli uda mi się nie zwariować od ilości nowej wiedzy i informacji — zrobię poważny profesjonalny krok naprzód: współczesne metody programowania, język angielski, organizacja biznesu po-szwedzku, kontakty :)

Poznaj swojego klienta i zarabiaj więcej

Wed, 11 Nov 2009 23:29:18 +0100

Ten post jest kontynuacją poprzedniego tematu «Dlaczego 90% klientów zostaje z nami».

Prosty przykład z życia wzięty na potwierdzenie faktu, iż im mniej anonimowy klient — tym więcej pieniędzy on zostawia.

W Stockholmie wiele knajp mają face control przed wejściem. Chodzi bowiem o to, że wiele z nich zabrania wejścia do środka osobom poniżej 21 lat. Pewien irlandzki pub, który polubiłem (The Liffey — patrz fotoreportaż), też ma ochronę na zewnątrz. Pierwszy raz przyszedłem do niego z moim przyjacielem z Białorusi, który miał 20 lat i obawiał się, że go nie wpuszczą. Jednak udało się, gdyż facet przy bramce był chwilowo czymś zajęty i nie sprawdził dokumentów.

Później, tego samego wieczoru kilka razy wychodziliśmy na zewnątrz (mój kolega pali, w Szwecji w pubach i restauracjach stanowczo palić nie wolno — piękna rzecz, swoją drogą, od dawna trzeba wprowadzić ten zakaz na całym świecie).

Następnym razem (za tydzień i później), ochroniarz, pamiętając go z widzenia nie pytał więcej o dokumenty, witając jak starego przyjaciela. Kolega mój był na tyle zafascynowany faktem iż go pamiętają, że przy każdej okazji opowiadał wszystkim na około, jaka to fajna knajpa, z cudowną obsługą, pracownicy mają niesamowitą pamięć wizualną, jak go tam witają itd.

A co ci «cudowni» pracownicy zrobili dla tego? — nic. Ochroniarz zapamiętał go twarz i tyle.

Dlaczego 90% klientów zostaje z nami

Sat, 07 Nov 2009 21:17:50 +0100

Znalazłem ciekawą publikację na temat zatrzymania klientów u siebie. Oryginał jest w języku rosyjskim, więc, postanowiłem przetłumaczyć część tekstu (reszta nie pasuje wg mnie do realiów Polski). Poniższe punkty dotyczą pewnej małej sieci taksówek w Sankt-Petersburgu. Ale większość założeń z pewnością da się łatwo przetransponować na inne biznesy.

Dlaczego 90% klientów zostaje z nami

My znamy każdego klienta. Podczas pierwszego kontaktu pytamy o imię i w przyszłości inaczej niż po imieniu nie zwracamy się do niego.
Przy następnym kontakcie operator ma informacje na temat poprzednich zamówień, oraz, co najważniejsze, zna szczegóły, dotyczące każdego klienta (na przykład, gdzie dokładnie ma się zatrzymać taksówka).
Mówimy klientom imię kierowcy: «do Państwa wyjeżdża Paweł, srebrny Mercedes». Kierowca nie jest już anonimowy, ma większy kredyt zaufania poprzez to.
Staramy się wysyłać do klienta tego samego kierowcę. Ludziom podoba się, że mogą skończyć zaczętą kiedyś rozmowę, kierowca zna ich upodobania.
Oczywiście, kierowca zawsze pomaga z bagażem.
Do klientów, którzy jechali z nami pierwszy raz, zawsze oddzwaniamy i pytamy, czy są zadowoleni jakością usług.
Kierowca nigdy nie pali w obecności pasażera, nawet jeżeli sam pasażer pali.
Każdy kierowca ma ładowarki do kilku różnych telefonów komórkowych oraz uniwersalną ładowarkę do notebooków.
Zawsze zwracamy zapominalskim ich rzeczy. Przywozimy je do domu. Oczywiście za darmo.
Jeżeli jest ciemno, taksówka podjeżdża maksymalnie blisko do klatki. Kierowca proponuje odprowadzenie do domu, poświeci światłami.
Zawsze proponujemy klientowi ten wariant drogi, który jest najkorzystniejszy dla niego.
Nigdy nie zapominamy o tym, iż zysk jest nieosiągalny, jeżeli klient został niezadowolony jakością usługi.

Bardzo proste zasady, które powodują, iż zdecydowana większość klientów przynosi stałe dochody. Warto przymierzyć je do swojego biznesu.

Edukacyjny portal dla kierowców

Thu, 05 Nov 2009 23:09:48 +0100

Szkoda, że w Polsce nie ma edukacyjnego portalu dla kierowców, może powiem nawet szerzej — dla wszystkich uczestników ruchu drogowego :) A może ja po prostu nie wiem o jego istnieniu?

Chodzi mi o to, że często widzę w Internecie informację o wypadkach, o dylematach z budową dróg, o kradzieżach, niewypalonych przetargach, przekrętach itd. Zgadzam się, że naświetlenie tych problemów jest wręcz niezbędne. W szczególności i przede wszystkim dla ich zwalczania.

Ale brakuje mi w tym wszystkim propozycji co należy robić. Co każdy z uczestników ruchu drogowego może i musi zrobić dla poprawienia bezpieczeństwa. Brak miejsca w tej chwili dla konstruktywnych propozycji i zwykłych porad jak się zachowywać w tej czy innej sytuacji na drodze. A w szkole nauki jazdy tego nie uczą.

Tak, wiem: znaki drogowe, umiejętności kierowcy, doświadczenie, sprawny samochód, bla-bla-bla... To wszystko musi być. Ale niezależnie od tego, często widzę, że ktoś jest zagubiony na drodze, czasami sam nie jestem pewien swoich własnych decyzji. I czy nie warto tym ludziom pomóc? Tym samym zrobić drogę bezpieczniejszą?

Znalazłem dość ciekawy projekt, poświęcony temu tematowi na Białorusi. www.60.by Ciekawe, czy miałby szanse na życie ów portal w Polsce?

Szwecja. Stockholm. Spacer w parku

Thu, 05 Nov 2009 00:00:00 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-promenade.html

Dzwońcie do nas

Wed, 04 Nov 2009 11:36:44 +0100

Od teraz we wszystkich swoich projektach będę pisał zamiast
«tel: NNN-NNN-NNN»
«dzwońcie do nas: NNN-NNN-NNN».

To zadziwiające, jak najprostsze metody wpływają na decyzji klientów. «Dzwońcie do nas» jest z tej samej dziedziny co i ceny typu 14,99 zł. Każdy wie, że to jest 15 zł, ale psychologia i tak robi swoje i cena wydaje się jednak mniejsza niż 15 zł.

Nawoływanie do podjęcia akcji również działa na podświadomość. Pierwszy kontakt dla wielu ludzi jest pewnym wyzwaniem. Wystarczy popatrzeć jak wielu boi się podejść i porozmawiać z osobą, która się podoba. «Dzwońcie do nas» przełamuję tą pierwszą barierę. Wprost mówi: «nie zastanawiaj się; nie myśl, czy wypada, czy nie wypada — tylko dzwoń!»

Oczywiście, nie twierdzę, że każdy od razu sięgnie po telefon. To jest absurd. Chodzi tylko o bardzo mały, pozytywny ruch marketingowy.

Szwecja. Stockholm. Skansen

Sun, 01 Nov 2009 00:00:00 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-skansen.html

Szwecja. Krótka wycieczka do sklepu

Sat, 31 Oct 2009 00:00:00 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-shops.html

Reklamowe pocztówki w hotelach

Fri, 30 Oct 2009 13:16:46 +0100

Każdy gość, zatrzymujący się w hotelu dostaje u portiera pocztówkę (lub kilka) z widokiem na miasto (oczywiście z reklamą hotelu). Klient jest informowany o tym, że po podpisaniu pocztówki wystarczy zostawić ją na dole w recepcji. Pracownicy sami dokleją znaczek i wyślą ja pod podany adres.

Co ma hotel z tego? Bazę adresową potencjalnych klientów, przede wszystkim. Można w późniejszym czasie wysłać ofertę na adres, który już jest w bazie danych. Oraz oczywiste: gustowną pocztówkę z widokiem na miasto wraz z reklamą hotelu.

Wykopany

Thu, 29 Oct 2009 19:04:47 +0100

Kilka dni temu wrzuciłem link na jeden ze swoich reportaży (o szczegółach życia codziennego w Szwecji) na Wykop.pl Eksperyment został ukończony z sukcesem, gdyż publikacja moja dostała się w TOP. Ogólny wynik jest dla mnie wielce zaskakujący i niezwykłe przyjemny:

Około 13000 przejść na stronę w ciągu zaledwie 48 godzin
Ogólnie prawie 100 komentarzy
90% internautów obejrzało tylko tą jedną stronę o szczegółach życia w Szwecji
Każdy z pozostałych 10% zobaczył średnio po około 4 strony, to oznacza, że prawie 1500 osób było zainteresowanych również innymi moimi publikacjami
Nowych subskrybentów na newsletter nie przybyło, jednak zwiększyła się liczba rss-readerów (dokładnie nie wiem ile, coś między 10 a 20 osób)

Ciekawe, czy efekt wykopu jeszcze będzie działać i w przyszłości?

Na drugi dzień po fale odsłon hoster-skubaniec ograniczył ruch do strony.

Oda do irytacji

Thu, 29 Oct 2009 14:02:25 +0100

Nic mnie tak nie irytuje jak ciągła praca nad czymś, co już setny raz próbuję i nadal się nie udaję. Walczysz, szukasz, myślisz, pamiętasz, a i tak cały wysiłek na nic.

Nic mnie tak nie cieszy, jak pozytywnie ukończona praca. Kiedy cała włożona energia zaczyna pracować i przynosi efekt, kiedy czujesz, że zwyciężyłeś Problem.

Nic mnie tak nie kształci i nie rozwija jak wykańczające poszukiwanie rozwiązania.

Tramwaj-restauracja

Mon, 26 Oct 2009 19:39:34 +0100

Mega-interesujący pomysł — doczepienie do tramwaju wagonu przerobionego na cafe. W centrum Stockholmu widziałem kilka podobnych. W pierwszym wagonie obowiązuję normalny bilet miejski. W drugim zaś trzeba zapłacić za wejście (w tym przypadku — około 6€). Cena zawiera dowolną ilość kawy/herbaty oraz pyszną francuską bułeczkę. O bardziej wygodnych siedzeniach, kelnerze, przyjemnym zapachu nie wspominam :)

Ciekawy pomysł na zwiększenie przychodów komunikacji miejskiej.

Szwecja. Stockholm. Wystawa łodzi ratowniczych

Sun, 25 Oct 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sweden-liveboats.html

Masowe kretyństwo

Thu, 22 Oct 2009 15:41:15 +0200

Strasznie mnie denerwują ci imigranci, którzy poniżają godność rdzennych mieszkańców kraju. W Polsce słyszałem czasami, jak Białorusini czy Rosjanie ponoszą Polaków. W Szwecji dzieje się to samo, z tą różnicą, że tu poniżają Szwedów Białorusini, Rosjanie, Polacy oraz, jestem przekonany, jeszcze cała kupa imigrantów różnych narodowości.

Siedzi taki «znawca świata» i mówi jaki ten typowy Szwed jest beznadziejny. Że jest skąpy, głupi, słaby itd. A z rana pakuję kanapeczki i zasuwa na budowę.

Gotuje się we mnie, kiedy słyszę jaka to «jego własna» narodowość jest sprytna. Jaka jest wysoka, inteligentna, wykształcona, pełna kultury i szacunku. Jednak po chwili uspakajam się. Rozumiem, że jest to swoista metoda dobudowania własnego Ego. Cóż jeszcze zostaje temu człowiekowi, który nie poradził z organizacją godnego życia w swoim kraju i nie może poradzić, będąc za granicą? Który jest skazany na żywot na samym dole społecznym. A umysł jego nie może ogarnąć tego, że odbicie się od tego dna powinno się zacząć od szacunku. Szacunku do siebie i innych.

Szkoda.

A+B=Zysk

Tue, 20 Oct 2009 22:52:30 +0200

A może tak — zrobić akcję? Na przykład, zacząć sprzedawać na CPN-ach snikersy razem z małą butelką koli? Albo worek ziemniaków połączyć z przyprawą? Czy też kartridż do drukarki z papierem? Książkę z małą podróżną latareczką? Rybę z cytryną? Prawdopodobnie w komplecie cena pojedynczej sztuki jest korzystniejsza niż oddzielnie, ale to nie jest warunek konieczny. Obroty rosną, klient — szczęśliwszy.

Kurde, jest to stara jak świat metoda, którą trzeba gwałcić, wykorzystywać, macać, przewracać, obracać oraz cisnąć bez przerwy. W każdym biznesie można i należy znaleźć swoje połączenie.

Oda do Zmian

Mon, 19 Oct 2009 23:35:44 +0200

Zmiana w sobie szablonu zachowania, charakteru życia, argumentacji decyzji, języka, wrzucenie siebie w wiór czegoś dotychczas nieznanego zawsze wzbogaca. Daje możliwość rozwoju nowych umiejętności, otwiera nieznane drogi rozwiązania problemów, kształci. Oraz najbardziej istotne — rzeczywiście pomaga zdefiniować, co w twoim własnym życiu jest najważniejsze.

Wyjście poza granice własnej wyobraźni, poza granice komfortu są istotne dla każdego rozwoju. Wystarczy porównać dwie osoby. Pierwszą, która siedzi w «ciepełku», wcina czekoladkę, ma stabilną pracę oraz czas od czasu czyta książki edukacyjne. Oraz drugą, która ciągle zmienia warunki własnej gry, która stawia sobie wysokie wymagania i ciągle nie może je osiągnąć. Szczerze uważam, że pierwsza osoba twórczo degraduje.

Szwecja. Niektóre szczegóły życia codziennego

Sun, 18 Oct 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/szwecja-szczegoly-zycia-codziennego.html

Szwecja. Irlandzki pub i polonia

Fri, 16 Oct 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/szwecja-irlandzki-pub-i-polonia.html

Zagadka o uratowanie generała

Thu, 15 Oct 2009 16:02:14 +0200

Jakiś czas temu ubiegałem się o stanowisko programisty PHP w pewnej firmie w Gdańsku. Jednym z testowych zadań było dać prawidłową odpowiedź na poniższą zagadkę. Zadanie to przeszedłem pomyślnie, pracy jednak nie dostałem.

***

Podczas wojny pojmano ważnego generała. Zgodnie z obowiązującym protokołem pozwolono wybrać mu sposób w jaki zostanie zgładzony: może powiedzieć ostatnie zdanie tzw. złotą myśl.

Jeśli będzie ona prawdziwa to zostanie rozstrzelany, w innym przypadku otruty. Co generał powiedział, że wrogowie go uwolnili?

***

Magia słów

Wed, 14 Oct 2009 01:17:20 +0200

Prosty przykład użycia różnych słów/wyrazów. Porównajcie sobie następne wyrazy: «sok z dużą zawartością witaminy C», «sok z dużą zawartością askorbinian sodu» oraz «sok z dużą zawartością E301». Dla mnie było wielkim odkryciem, iż jest to praktycznie to samo. Kwas askorbowy (witamina C) jest często i gęsto używany w przemyśle spożywczym jako przeciwutleniacz w postaci askorbinianu sodu (E301). Więcej w Wikipedii.

Co ciekawe, praktycznie każdy sok zawiera E301. Ale tylko niektórzy producenci przedstawiają ten fakt w pozytywnym dla siebie świetle (pisząc o witaminie C).

Czasem warto zwrócić uwagę na coś, co jest oczywiste dla producenta lecz jest nieznane szerszemu gronu konsumentów. Klasyką marketingu stała się reklama jednego z światowych browarów, iż przed rozlewem piwa butelki są dodatkowo myte gorącą parą lub wodą (nie pamiętam dokładnie). Zdumiewającym faktem jest to, iż KAŻDY browar to robi. Ale tylko ten jeden zdołał wykorzystać ten proces na swoją korzyść w reklamie.

Często widuję na opakowaniu napis podobny do tego: «białka tylko/aż X%; tłuszcz — tylko/aż Y% oraz węglowodany — tylko/aż Z%». Przy czym to jest podawane jako wielka zaleta tego właśnie produktu. Producent zapomina o jednym: mam gdzieś jego wszystkie zalety wraz z samym producentem. Interesuję mnie tylko jedno pytanie: co ów produkt da dobrego mojemu organizmowi?

Czy nie warto więc napisać, że białka wpływa pozytywnie na... tłuszcz jest niezbędny do... oraz węglowodany wspomagają... Decyzja konsumenta o kupnie właśnie tego a nie innego produktu będzie zdecydowanie łatwiejsza.

Łącz produkty i zarabiaj więcej

Tue, 13 Oct 2009 09:47:18 +0200

Jak zarobić trochę więcej, nic nie wydając na reklamę i nic nie robiąc?

W wielu sklepach na całym świecie przy kasie są sprzedawane drobne rzeczy. Często są to słodycze, zapalniczki, papierosy itd. W Polsce rzadko można zobaczyć te produkty w promocji (gdyż i tak kosztują nie drogo). W Szwecji natomiast często można kupić przykładowo 1 batonik za 10 SEK lub 3 za 25 SEK. I często widziałem, że klienci kupują właśnie po kilka sztuk, żeby wyszło taniej za jedną.

Pierwsza praca, szwedzki stół, praktyczne podejście i tęsknota

Fri, 09 Oct 2009 09:51:19 +0200

Czas na podsumowanie pierwszych dni w Stockholmie. Normalnym trybem w życiu jest obecność pozytywnych i negatywnych informacji, więc w skrócie o tym wszystkim po kolei.

Pracę udało mi się znaleźć na 3-ci dzień poszukiwań. Postanowiłem, że przez pierwszy miesiąc będę próbował znaleźć wolny etat jako informatyk. Wysyłałem więc CV, pisałem ogłoszenia na forum. I, szczęście mi dopisało. Webmaster freelancer jest potrzebny i tu. Ciekawym faktem jest to, iż na miesięczne koszty swojego utrzymania (około 800€) muszę pracować zaledwie tydzień (chyba nawet nie cały).

Nieciekawą wiadomością jest to, że pierwszego klienta znalazłem na forum, a praca jest tymczasowa. I jak na razie, żadna szwedzka firma w żaden sposób nie odreagowała na moje CV (wysłałem trochę ponad 20). Więc, może to być tylko i wyłącznie szczęśliwy przypadek o niczym nie mówiący.

Zobaczyłem na własne oczy w jakich warunkach pracują ludzie przy produkcji czegoś lub na magazynie większego przedsiębiorstwa. Sauna, hala sportowa, siłownia, korty tenisowe — za darmo, kiedy i ile chcesz. Dzień pracy zaczyna się od tego, że wszyscy siadają i piją kawę. Takich przerw w ciągu dnia jest 2 lub 3. Swoją drogą jest oczywiście przerwa na lunch, który można zjeść w pobliskiej restauracji. O tym trochę niżej. Ubrania firmowe, palenie papierosów, bardzo spokojny tryb pracy są na porządku dziennym.

Teraz lunch. W centrum miasta płaciłem za niego około 8,5€, na obrzeżu — 7€. Za tą kwotę dostajesz dostęp do prawdziwego «szwedzkiego stołu». Co prawda, nie miałem możliwości go sfotografować, ale postaram się uczynić to później. Mówiąc krótko: wiele dań, ciekawe napoje, niespotykane przyprawy oraz niezwykłe łączenie produktów. I to wszystko dostajesz za kwotę, która u zdecydowanej większości pracowników jest mniejsza niż on zarabia za 1 godzinę pracy.

Dbanie o pracowników firmy poczułem nawet i ja, chociaż nie jestem pracownikiem żadnego przedsiębiorstwa. Z mojego punktu widzenia jest to wielce przyjemnie, niezwykłe, czasami nawet przerażające. Jak na przykład fakt, iż w ciągu przerwy możesz wybrać się sobie i zagrać w tenisa.

Należy również wspomnieć o niezwykłej dbałości o szczegóły, ułatwiające codzienne życie każdego obywatela. Co więcej, w wielu przypadkach, prawidłowa organizacja niektórych prostych czynności przynosi (wedle moich obliczeń) sporą oszczędność w zużyciu energii, lub też zmniejszeniu czasu pracy, lub zwiększeniu wydajności pracy. Na ten temat też przewiduję odrębną publikację, dlatego tylko podam jeden mały przykład.

Szwedzki stół w restauracji obsługującej pracowników kilku większych przedsiębiorstw. Płacisz, bierzesz jedzenie, siadasz do stolika, zjadasz i odstawiasz naczynia. Kiedy odstawiasz naczynia, to najpierw zrzucasz resztki jedzenia do pojemnika, potem wrzucasz sztućce do innego pojemnika, większe talerze ustawiasz do specjalnej tacy, mniejsze — do innej, kubki — do trzeciej, resztki napojów wylewasz też oddzielnie. Wszystko to jest ustawione po kolei, bardzo poręcznie. Z resztą, opisanie tego wszystkiego zajęło mi więcej czasu niż zrobienie. Naprawdę, te czynności zajmują kilkadziesiąt sekund. I w żadnej mierzę nie są uciążliwe.

Organizacja tego właśnie w ten sposób pozwala na kilkakrotne zmniejszenie czasu pracy obsługi, segregacji odpadów oraz w konsekwencji obniżenie kosztów pojedynczego obiadu. Każdy na tym zyskuję. Proszę pamiętać, że mówię tu o zwykłej stołówce-restauracji dla pracowników, gdzie większość z nich odżywia się codziennie.

Reasumując pierwsze dni. Mój mózg dostaję więcej informacji w kilka razy niż zwykle. Codziennie oglądam pięknie, ciekawe widoki, przeżywam interesujące doświadczenia, cieszę się z różnych okazji i martwię się o dzień jutrzejszy. Czytam «Krzyżaków» i bardzo tęsknię za moją cudowną żoną. Warto jednak w takie wyjazdy jechać razem.

Dodatkowa bułeczka zwiększa sprzedaż

Mon, 05 Oct 2009 12:06:55 +0200

Przy wejściu do metra w Stockholmie zwróciłem uwagę na pewien plakat reklamowy. Przedstawia on kubek z gorącą kawą oraz 2 francuskie bułeczki obok. Bułeczki są różne — to jest istotne. Napis głosi: «Kup zestaw na śniadanie — tylko 20 kron». Ciekawostką tego jest to, iż ów zestaw składa się z kawy i jednej z bułeczek (do wyboru), a nie dwie, jak przedstawia plakat.

Chwyt marketingowy balansujący na granicy z oszustwem, ale jest skuteczny.

2 klasyczne manewry z ceną

Sat, 03 Oct 2009 13:45:55 +0200

Manewr 1.

W sytuacji gdy w sklepie są ceny w rodzaju 3,87 lub 12,63 lub 43,56 itd. warto zmienić je wszystkie na wzór: 3,99; 12,99; 43,99. Dla klienta ostatecznego kilka lub kilkadziesiąt groszy nie ma żadnego znaczenia. Dla właściciela jednak ten prosty ruch może zdecydowanie zwiększyć przychody.

Manewr 2.

Często widuje na cennikach napis w postaci: 12,89 lub 3,64 itd. Warto wprowadzić małą zmianę, zacząć pisać cenniki następująco 12⁸⁹ lub też 3⁶⁴. Wizualnie pierwszy wariant (12,89) jest gorszy, gdyż klient widzi kilka liczb jednej wielkości, jest ich aż 4. Cena psychologicznie wydaje się większa niż jest. W drugim wariancie (12⁸⁹) duże są tylko złotówki, więc, podświadomie produkt kosztuje 12 złotych i jeszcze coś tam. Wzrok przyciąga się tylko do tych 12 złotych. Cena więc wydaje się mniejsza.

Pierwsi znajomi w Stockholmie

Sat, 03 Oct 2009 10:03:17 +0200

Pierwszego dnia pobytu w Stockholmie poznałem 3 osoby (kobietę i dwójkę mężczyzn). Wszyscy pochodzą z Białorusi. Jeden to starszy facet około 50-ki, pracuje na budowie, drugi młody — ma dopiero 19 lat i jest w Szwecji od 3 miesięcy i kobieta, trochę ponad 40 lat, sprzątaczka.

Ci starsi mają już swoje przeżycia, lepsze, ale częściej gorsze doświadczenia, rozwalone małżeństwa, oraz w miarę ułożone życie w Stockholmie. Młodszy chłopak dopiero próbuje odnaleźć siebie w obcym kraju. Jednak wszyscy oni mają jedną cechę: każdy z nich chciał, żebym go wysłuchał. Wysłuchał z grubsza skrócony życiorys, esencję z własnych doświadczeń oraz zdania na temat życia za granicą.

Więc w ciągu całego wieczora powiedziałem zaledwie kilkanaście zdań. Ciekawe, że nikt z nich nie zwrócił uwagę na to, że mam większe od nich doświadczenie: przecież 9 lat temu przyjechałem do Polski, będąc takim samym emigrantem.

Przypomniałem sobie ostatnie spotkania z polakami w Londynie. Teraz sobie uświadomiłem, że też słuchałem tam każdego, prawie nic nie mówiąc o własnej osobie. Też dowiedziałem się o porzuconych rodzinach, dzieciach czekających na rodziców, stracone lata nauki i pracy, oszustwach biznesowych, zawodach miłosnych itd.

Chęć wypowiedzenia się, wyrzucenia z siebie całej fali przemyśleń życiowych, doświadczeń nieznanych wcześniej jest choroba zawodowa emigrantów? Swoistą reakcją na samotność?

Szwecja. Stockholm

Fri, 02 Oct 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/szwecja-stockholm1.html

Cele na najbliższy czas w Szwecji

Thu, 01 Oct 2009 15:07:00 +0200

~~Zacząć w końcu rozmawiać po angielsku~~
Wypracować swoje własne zdanie o Szwedach i Szwecji
~~Sprawdzić, czy faktycznie metro w Stockholmie jest tak piękne~~
XVII wieczny budynek siedziby sejmu Czterech Stanów (1668-1865) z 2,5 tysiącem herbów szlacheckich rodów szwedzkich — Riddarhuset
~~Kościół Storkyrkan konsekrowany w 1306 r~~
~~Muzeum starożytności (Medelhavsmuseet)~~ — okazało się, że byłem w nim 2 lata temu
~~Skansen pod otwartym niebem (wyspa Djurgården)~~ — patrz fotoreportaż
~~Gamla Stan (byłem, ale warto znów zobaczyć)~~
~~Spróbować mięsne kulki oraz placki ziemniaczane z dżemem~~

Jeżeli będą pieniądze:

Największe w kraju jezioro Vanern
Wyspa Gotland
Muzeum VASA (już tu byłem, ale warto zobaczyć statek jeszcze raz)
Rysunki naskalne w Tanum
Odlewnia żelaza w Engelsberg
Przylądek Północny (Nordkapp) — prawie najdalej na północ wysunięty punkt Europy, co prawda, to już nie jest Szwecja tylko Norwegia, jednak postaram się zobaczyć go teraz

Lista oczywiście nie jest sztywna i będzie zmieniana wraz ze zmianą warunków mojego życia w Stockholmie.

Ostatnie formalności przed wyjazdem

Wed, 30 Sep 2009 19:15:27 +0200

Zawieszenie działalności gospodarczej trwa cudownie krótko — wystarczy wypełnić jeden prosty formularz w Urzędzie Miasta. I tyle. ZUS, Urząd Skarbowy, Urząd Statystyczny oraz inne zainteresowane moją działalnością instytucje będą poinformowane przez Urząd Miasta.

Następnym krokiem było zarejestrowanie się bezrobotnym (chodziło mi o ubezpieczenie zdrowotne). Poszedłem więc do Urzędu Pracy w Białymstoku. Oczywiście przy wejściu nie ma żadnej tabliczki napisanej po polsku «rejestracja w UP». Na I piętrze znalazłem drzwi z napisem «Rejestracja». Jednak okazało się, że nie może być tak proste. Żeby się zarejestrować, trzeba najpierw się zarejestrować do rejestracji. Otóż kartka obok drzwi «rejestracja» uprzejmie mnie poinformowała, iż muszę się najpierw zarejestrować w jednym z kabinetów na parterze.

Wracam na parter, odnajduję drzwi. Obok widzę kolejkę. Grzecznie stoję przez 10 min, aż nagle uświadamiam sobie, że wszyscy w niej są po «zaświadczenie». Że do tego samego gabinetu powinny być 2 kolejki: z prawej strony — po zaświadczenie i z lewej strony — do rejestracji. Z lewej strony nikogo nie było, więc od razu wszedłem do środka.

Podszedłem do Pani, zapytałem, jak mogę się zarejestrować się jako bezrobotny.

— Czy pracował Pan przed tym?
— Tak, prowadziłem działalność gospodarczą.
— Potrzebne jest więc zaświadczenie z Urzędu o zaprzestaniu działalności.
— Zawiesiłem swoją firmę, ale żadnego zaświadczenia nie dostałem.
— W takim razie nie może Pan zostać uznany za bezrobotnego. Ma Pan zawieszoną działalność. Jaki ZUS był opłacany? Normalny czy pomniejszony?
— Pomniejszony.
— W takim razie, w przypadku zarejestrowania się bezrobotnym, nie dostanie Pan również żadnych świadczeń finansowych.
— No dobrze, jak wobec powyższego mogę określić swój stan? Kim ja jestem? Nie pracuję, nie prowadzę działalności, nie jestem bezrobotnym, nie jestem też studentem, uczniem, czy emerytem.
— Nie wiem.

Pięknie.

Wyjazd do Szwecji

Wed, 30 Sep 2009 09:30:42 +0200

Przyjaciele. 2 października wyjeżdżam do Szwecji.

Głównym powodem tego są czynniki finansowe. Przyznaje, iż nie stać mnie na płacenie ZUS-u (około 800 zł/miesięcznie) + koszty utrzymania działalności (około 300 zł/miesięcznie) + podatki (19% zysku) + pieniądze na normalne życie (co najmniej 2500 zł/miesięcznie). Poświęciłem swojemu biznesowi 2 lata i stwierdzam w tej chwili, iż przegrałem. Nie mam siły ciupciać po kilkaset złotych, martwiąc się, czy nazbieram chociaż na ZUS i kredyt za mieszkanie.

Do tegoż, wydaje mi się, że straciłem gdzieś po drodze poczucie realności własnego życia, jego prawdziwej wartości. Muszę i chcę zobaczyć siebie z nowej perspektywy oraz wyciągnąć wnioski z błędów, które popełniłem.

Mam pieniędzy na 2 miesiące życia w Stockholmie. W tym czasie zamierzam aktywnie szukać pracy. Jeżeli znajdę coś, co będzie mnie zadawalać — wielce prawdopodobnie iż zostanę tam. Jeżeli nie znajdę — wrócę z powrotem do Polski.

Podczas mojego pobytu w Szwecji zamierzam nadal pracować nad fotoreportażami i wpisami do notatek. Będę również opisywać swoje poszukiwania. Mam wielką nadzieję, iż ten wyjazd tylko wzbogaci ich wartość. A zatem — do dzieła!

Kawa w Orlenie

Mon, 28 Sep 2009 18:20:52 +0200

Przy wjeździe do Augustowa ze strony Białegostoku jest stacja paliw Orlen. Od jakiegoś czasu w niektórych stacjach tej marki zaczęto sprzedawać niezłą kawę. Będąc w drodze, często kupuje sobie kubeczek cudownego napoju właśnie u nich.

We wszystkich Orlenach najpierw robisz sobie kawę, później płacisz. Przynajmniej ja tak zawsze robiłem. W Augustowie jednak sytuacja jest odmienna. Okazało się, że najpierw trzeba zapłacić, później używać automat do kawy. Widocznie niektórzy klienci po prostu skorzystali z tej możliwości i nie zapłacili.

No i nareszcie do czego zmierzam. Same fakty. Wszedłem do stacji, podszedłem do aparatu do kawy, chcąc zrobić sobie cafe mocha, jedna z pracownic powiedziała, żebym najpierw zapłacił. Popatrzyłem na kolejkę do kasy, podrapałem się w głowę i wyszedłem nic nie kupując. Jakiś chłopak, który wszedł do budynku po kawę od razu po mnie, zrobił tak samo.

Morał. Jeżeli zrobiłbym sobie tą kawę, nie miałbym wyjścia — stanąłbym do kolejki i w końcu zapłaciłbym za napój, oraz prawdopodobnie kupił jeszcze batonika. Warto jednak najpierw «wepchnąć» swój produkt klientowi do ręki, zwiększy to sprzedaż.

Kotwica cenowa

Wed, 23 Sep 2009 14:39:59 +0200

Prosty, stary i skuteczny myk reklamowy.

Wyłożyć przy stosunkowo drogim towarze jeden bardzo drogi, dzięki temu ten pierwszy będzie wyglądać taniej.

Przykład. Markowe długopisy o wartości 100–200 zł. Z jednej strony nie są tanie, z drugiej zdecydowanie nie są drogie. Ale, jeżeli obok będzie leżeć długopis o wartości 1000–1500 zł, sprzedaż tych za 100–200 zł wzrośnie.

Jest to działanie, które można nazwać jak «kotwica cenowa». Klient ma w tej sytuacji porównanie. Porównanie, że długopisy za 100–200 zł (które normalnie byłyby dla niego zbyt drogie) wcale nie są takie drogie, są inne o wiele droższe.

Drogowskaz ku sprzedaży

Tue, 22 Sep 2009 10:19:52 +0200

Jak i większość z was często jeżdżę samochodem do różnych miejscowości w różnych sprawach. Sporadycznie widuję obok drogi sprzedawców grzybów/jagód/jabłek itd. Często wygląda to w ten sposób: sprzedawca leży sobie na trawce, czytając książkę i dłubając w nosie. Przy czym ma do sprzedania tylko jeden słoik jagód/grzybów.

W większości przypadków nie kupuję te produkty z jednego tylko powodu: nie chcę mi się nagle hamować przy 90–100 km/godzinę i cofać samochód do tyłu i pytać o cenę. Ale jest na to proste i skuteczne rozwiązanie. Sprzedawca musiałby przejechać rowerem 1 km i wystawić kartonową tabliczkę, że za 1 km można coś tam kupić w jakieś tam cenie. Ten jeden ruch zaoszczędzi wszystkim sporo czasu, sił oraz, co najważniejsze, pozwoli szybciej sprzedać towar.

To nie jest mój pomysł, znalazłem go w blogu u pewnego Rosjanina. Jednak w myślach swoich poszedłem o drobinę dalej. Największe korporację handlowe robią przecież ten sam myk! Mc’Donalds, na przykład. W Białymstoku są dwie restauracje, ale wszędzie na obrzeżach miasta są wywieszone tabliczki i kierunkowskazy, jak trafić do nich. Żadna inna restauracja w sercu podlaskiego tego nie zrobiła.

Myślę, że jeżeli duży obrót generują firmie przypadkowi klienci, zdecydowanie warto zrobić tak samo. Serwisy samochodowe, kawiarnie, wielkie sklepy, nawet księgarnie powinni ustawiać drogowskazy.

Większość blędnych kroków robione są stojąc w miejscu

Sat, 19 Sep 2009 12:41:24 +0200

Chyba zakochałem się w «dewaryzmach». Więcej informacji o ich twórcy.

Każda z poniższych cytatów zawiera w sobie cały świat. Świat doświadczenia, uczuć, błędów, sukcesów, porażek i przemyśleń. Każdym z nich należy się wprost delektować się.

Dewaryzmów jest oczywiście więcej. Wybrałem tylko kilka najbardziej aktualnych w moim życiu :)

Z dwóch przeciwności losu wybieraj najciekawszą.
Cierpienie nie jest kluczem do sukcesu.
Jeżeli wydaje Ci się, że wiesz wszystko, to o czymś zapomniałeś.
Reklamuj się lub giń.
Ciesz się chwilą, za chwilę przyjdzie kolejna.
Jedyną rzeczą, jaką możesz osiągnąć w pośpiechu, są kłopoty.
Popełnienie błędu również jest osiągnięciem.
Czasami krok do przodu wymaga zrobienia kroku do tyłu.

Tommy Dewar

Czarodziejski dotyk klienta

Fri, 18 Sep 2009 10:39:08 +0200

Będąc w Tunezji dostrzegłem pewien prosty ale bardzo sprytny pomysł na sprzedaż towaru. Dokładniej nie na sprzedaż, tylko dodatkowy czynnik do «popchnięcia» klienta do kupna.

Wchodząc do sklepiku sprzedawca ciągle coś oferuje. Przy tym próbuje dać mi ten towar do ręki.

Jest to bardzo sprytna zagrywka psychologiczna. Kiedy widzimy coś na witrynie mamy dość nieokreślony stosunek do tego towaru. Jasno odczuwamy, że nie należy on do mnie, że jest daleko, że muszę być ostrożny itd.

Jeżeli natomiast trafi to coś do ręki pozycja nasza od razu się zmienia. Towar delikatnie zmienia swoją przynależność w świadomości. Teraz to już prawie mój produkt, już prawie z niego korzystam. Jeżeli dodać do tego fakt, iż mając go w ręku, przeglądamy się produktowi wszystkimi receptorami, którymi obdarzyła nas przyroda — decyzja o kupnie staje się zdecydowanie łatwiejsza.

Między innymi właśnie dlatego sklepy, w których klient chodzi między półkami i wybiera co chcę kupić są na wygranej pozycji w porównaniu do sklepów, w których jesteśmy oddzieleni od towaru ładą ze sprzedawcą.

Białoruś. Postawy

Fri, 11 Sep 2009 18:46:31 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/bialorus-postawy.html

Tunezja

Thu, 03 Sep 2009 09:31:39 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/tunezja.html

Pracownicy mają masę pomysłów

Wed, 02 Sep 2009 20:17:03 +0200

Każdy pracownik może mieć pomysł na ulepszenie działalności firmy. Większy lub mniejszy, bardziej lub mniej istotny, warty bądź mniej istotny. Dobrą praktyką ze strony pracodawcy jest motywowanie każdego podwładnego do próby uproszczenie/oszczędzania/zwiększenia sprzedaży itd.

Warto wprowadzić opłaty pracownikom za wdrążenie ich pomysłów. Nie muszą to być duże kwoty, jednak muszą być adekwatne do przyniesionych korzyści.

Żeby zbierać pomysły oraz przypomnieć wszystkim, że pracodawca oczekuję na współpracę w tym zakresie można, na przykład, zawiesić tablicę korkową, do której każdy może przypiąć karteczkę.
---------------
Już jutro będę w Tunezji na urlopie — czas przewietrzyć swój mózg. Będzie więc krótka przerwa w aktualizacji strony. Zapraszam na nowe reportaże po 13 września.

Pracownik miesiąca

Tue, 01 Sep 2009 13:27:40 +0200

W ZSSR kult dobrego pracownika był wyprowadzony do potęgi. W każdej miejscowości w centrum była wielka tablica, na której widniały mętne zdjęcia the Best pracowników regionu. Tak zwanych przodowników produkcji przemysłowej i handlu.

Kapitalizm okazał się bardziej oszczędny w tej dziedzinie. Przedsiębiorstwa nie inwestowały w tą intrygującą metodę motywacji pracowników oddając przewagę finansowym czynnikom. Ma to sporo racji w sobie. Pieniądze zawsze byli i będą bardzo mocnym motywatorem działania człowieka.

Ale... Jak kiedyś powiedział Łysiak, nie ma ludzi odpornych na pochlebstwo. Każdy w większej lub mniejszej mierzę «płynie», słysząc pozytywne opinie skierowane w swój adres. Dlatego, na przykład, w Mc’Donalds zawsze jest wyróżniany pracownik miesiąca, oraz jego zdjęcie spogląda misiakowatym, ciepłym wzrokiem na produkt własnej pracy.

Wprowadzenia pojęcia «pracownik miesiąca» w średnich i większych firmach wpływa pozytywnie na motywację. Pracodawcy to nic nie kosztuje. Warto przemyśleć.

Kupon za korzystanie z WC

Sun, 30 Aug 2009 10:42:09 +0200

Kilka dni temu wracałem z Londynu (patrz fotoreportaż) samochodem. Jechałem autostradą A2. Jadąc przez Niemcy kilka razy zatrzymywałem się na postojach zatankować samochód oraz coś przekąsić. Tyle na wstęp, teraz do rzeczy :)

Zatrzymywałem się zawsze na postojach należących do tej samej firmy — Sanifair (jakoś tak chyba). Po-pierwsze, mają sterylną lazienkę. Po drugie, duży wybór ciepłych dań. Po trzecie, wszystko jest czyste, ładne, schludne.

Korzystanie z WC kosztuje 0,5€. W momencie opłaty dostajesz kupon, warty tyle samo. Na odwrocie są wymienione 3 produkty (tani, średni i drogi), kupując które możesz zapłacić tym kuponem. Bardzo sprytny i wyjątkowo dobry pomysł.

Jadąc przez cały kraj można zebrać kilka sztuk kuponów i wykorzystać je, na przykład, do kupienia kanapki. Niektóre osoby może i nie zamierzali kupować sobie jedzenia, jednak jestem przekonany, że mając możliwość skorzystania ze zniżki, skorzystali z tego.

Bardzo prosty i elegancki sposób na pobudzenie sprzedaży.

WB. Londyn. Angielski pub

Sun, 23 Aug 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/londyn-angielski-pub.html

WB. Londyn. Riksha driver

Sat, 22 Aug 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/londyn-riksha-driver.html

WB. Londyn. Ogólne wrażenia

Fri, 21 Aug 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/londyn-ogolne-wrazenia.html

Skorzystaj z opinii znanych specjalistów

Thu, 20 Aug 2009 11:47:28 +0200

Często nie znam jakiegoś tematu, ale chcę coś zrobić w jego kierunku, chcę rozpocząć coś nowego, zacząć nowy biznes, udoskonalić siebie samego… — nieźle zakręciłem początek! Już podaje przykład.

Interesuje mnie rynek akcji. Chcę zacząć grać na giełdzie, ale nie mam zielonego pojęcia o temacie. Zacznę więc od przeczytania parę-trójki książek. Ale jak wybrać odpowiednie książki? Która jest dobra na początek, która bardziej pasuje zaawansowanym graczom, która jest zwykłym bezsensownym bełkotem i td.?

Chciałbym więc, żeby istniała księgarnia, która podaje listy książek polecanych przez uznanych mistrzów w swojej dziedzinie.

Wracając do mojego przykładu, żeby np. minister finansów polecał kilka książek do przeczytania wszystkim, kogo interesuje dany temat. Oczywiście, nie musi to być od razu minister, wystarczy dla mnie opinia profesora ekonomii lub doświadczonego gracza na rynku papierów wartościowych.
Jeżeli chcę nauczyć się robić ciasta, chciałbym dowiedzieć się które książki poleca mistrz kuchni w najlepszej restauracji w mieście. Jeżeli interesuję mnie ogrodnictwo, dobrze by było wiedzieć od czego mam zacząć od znanych ogrodników.

Wydaje się, że żadna księgarnia w Polsce nie praktykuje czegoś takiego? A szkoda, temat jest ciekawy, pozwala na wyróżnienie się na tle innych oraz zwiększenia sprzedaży.

Księgarnie, do dzieła!

Zajęty sprzedawca — martwy sprzedawca

Wed, 19 Aug 2009 13:06:49 +0200

Czy wiedzieliście kiedyś jak do firmy przychodzi zdecydowany na kupno klient i wychodzi z przekonaniem, że już tutaj nie wróci? Właśnie byłem świadkiem czegoś takiego.

Mój kolega chcę wymienić samochód, chodzi dokładnie o FORDa (Henry Ford właśnie przekręca się w grobie). Ma teraz Mondeo i chcę mieć jeszcze większy — mini van tej samej marki. Nie może wybrać pomiędzy dwoma wersjami tego samego samochodu. Właśnie dlatego pojechaliśmy do salonu obejrzeć je oba.

Kupowanie nowego samochodu z salonu jest chyba jedną z najpiękniejszych rzeczy w życiu faceta. Co może być lepsze kiedy wsiadasz do nowego samochodu z poczuciem, że możesz za chwilę stać się jego właścicielem. Zapach nowej tapicerki naprawdę potrafi podgrzać krew. Co zostaje dla sprzedawcy w tej chwili? — rozgrzać te emocje do czerwoności, «wylizać» klienta i sprzedać mu samochód. Zebrać plony pracy tysięcy ludzi. Tyle.

Rzeczywistość w salonie FORDa na Składowej w Białymstoku przebiega jednak w innej płaszczyźnie (Henry Ford jeszcze raz się przekręca w miejscu spoczynku). Byliśmy tam 15 minut. Cały czas kręciliśmy się obok dwóch mini vanów. Oczywiście nikt nie podszedł. Każdy ze sprzedawców był zajęty: rozmową przez telefon, wypisywaniem papierów, przeglądaniem istotnych informacji w komputerze bądź po prostu bieganiem tam i z powrotem. Na nasze prośby nikt nie zareagował.

Dodam jeszcze tylko, że ten mini van kosztuje prawie 100.000 zł.

Właściciel firmy powinien myśleć o jej wizerunku w oczach klienta. Mało tego, niedbanie o to jest jak odcinanie siekierą od drzewa gałęzi, na której się siedzi. Klienci zostawią swoje pieniądze gdzieś indziej.

Jedno zdanie, które zwiększa przychody

Tue, 18 Aug 2009 13:39:35 +0200

Ja, będąc klientem, często nie wiem czego chcę. Poważnie. I tu nie chodzi o jakieś wymysły tylko o moją ograniczoną wyobraźnię.

Ostatni przykład: muszę wymienić olej w samochodzie, wiem, że taniej jest kupić go w sklepie motoryzacyjnym niż u firmy, która będzie fizycznie wymieniać. Jadę, więc do sklepu i kupuje olej. 2 dni później nagle mi przychodzi do głowy, że przecież potrzebuje jeszcze filtr (też będzie taniej w sklepie). Ale już nie jadę tam, bo mi się nie chcę. Sklep stracił w ten sposób kilka złotych dochodu.

Co mógł zrobić sprzedawca w sklepie motoryzacyjnym? Oczywiście, zaproponować mi filtr, przecież nie kupuje sobie olej dla wypicia go wieczorem przy kominku. A ile jest takich osób jak i ja? Większość. Jedno krótkie zdanie, powiedziane przez sprzedawcę i sklep zarabia parę złotych więcej.

Właśnie dlatego w Mc’Donalds ciągle proponują kupić coś słodkiego do kawy, bądź jeszcze małe frytki… Właśnie dlatego w Orlenie zawsze usłyszę, że mają płyn do spryskiwaczy w dobrej cenie.

Proponowanie klientowi czegoś dodatkowego procentuje. Tym magicznym zdaniem jest więc:

— A może jeszcze...?

Ełk. II Mazurskie Zawody Balonowe. Ełk i okolice

Sun, 16 Aug 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/ii-mazurskie-zawody-balonowe-elk-okolice.html

Ełk. II Mazurskie Zawody Balonowe. Balony

Sat, 15 Aug 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/elk-ii-mazurskie-zawody-balonowe.html

Powiedziane-usłyszane-zrozumiane-zaakceptowane

Thu, 13 Aug 2009 09:44:44 +0200

Usłyszałem od mojego kolegi ciekawą myśl-metodę.

Powiedziane nie oznacza usłyszane, usłyszane nie oznacza zrozumiane, zrozumiane nie oznacza zaakceptowane.

Jest to metoda używana w szkoleniach zarządzania zasobami ludzkimi. Jednak wyjątkowo dobrze pasuje również i do branży marketingowej. Większość reklam egzystuje na etapie «powiedziane» tego modelu. Dlatego nie są skuteczne.

Właściciele firm myślą, że wystarczy powiedzieć, iż mają w ofercie nowe wiertarki/możliwość doboru koloru/tanie bilety, a klienci będą szturmować drzwi jego sklepu/biura. Mało kto próbuję dotrzeć do «uszu» potencjalnych klientów. Prawie nikt nie stara się, żeby klient zrozumiał co do niego mówi reklama. I już naprawdę jednostki dążą do zrozumienia przesłania przez odbiorcę. Jest to jednocześnie największy kunszt branży marketingowej.

Połowy błędnych reklam można by było uniknąć, jeżeli przestrzegać dwie proste zasady. Przed zrobieniem reklamy trzeba stać się swoim klientem. Pomyśleć, co może trafić do niego. Jaka treść będzie zrozumiana i zaakceptowana przez niego? Następnie zrobić reklamę i pokazać kilku osobom, czy to «przemawia» do nich? Jeżeli nie — warto pomyśleć czy nie wrócić do pierwszego kroku.

Z drugiej strony, takim «przypadkowym» klientom też nie można do końca ufać, gdyż nie są to warunki «bojowe», lecz tylko pewne przypuszczenia. Ale nikt nie mówi, że znalezienie złotego środka jest łatwe :)

Reklama przeczytana 100 razy

Wed, 12 Aug 2009 14:53:46 +0200

Odwieczny problem każdego reklamodawcy — jak zmusić/zainteresować/zachęcić odbiorców do przeczytania reklamy? Jedną z prawidłowych odpowiedzi jest — wciągnąć ich do gry.

Tak właśnie postąpił Joseph Sugarman z reklamą maszyny do pisania (to było jeszcze w czasach kiedy nie było personalnych komputerów).

Joseph napisał tekst reklamowy i umieścił go w The Washington Post wraz z krótką adnotacją iż w tekście tym są błędy ortograficzne. I że każdy może zaznaczyć te błędy, wyciąć reklamę i wysłać do producenta maszyny do pisania. Ile błędów znajdzie osoba — taką zniżkę otrzyma (na przykład, 5 błędów — 5% zniżki).

Reklamę tą czytano do dziur w gazecie. Joseph mówi, że dzwonili do niego przyjaciele i mówili:

— Stary, ja nie potrzebuje tej maszyny, ale, kurde, już 2 godziny siedzę i szukam błędy w treści twojej reklamy!

Ciekawe, jaka by była skuteczność podobnej akcji teraz?

Złota reguła profesjonalizmu

Tue, 11 Aug 2009 14:46:46 +0200

Żeby stać się geniuszem gry w szachy wystarczy, że będziesz grał w nie codziennie od dzieciństwa. Talent tu nie ma nic do rzeczy.

Dokładnie taka sama formula dotyczy profesjonalizmu w każdym rodzaju działalności ludzkiej. No, może prawie każdym.

Autobus miejski jadący pod prąd

Mon, 10 Aug 2009 20:47:30 +0200

Nie jest to mój pomysł, ale na 100% nie był realizowany w Białymstoku — na pewno zwróciłbym na to uwagę.

Sfotografować przód autobusu miejskiego i nanieść owe zdjęcie na jego tył, można nawet z kierowcą — chyba nawet trzeba z kierowcą. Osoby w samochodach, jadących za autobusem, będą mieli wrażenie, że autobus jedzie pod prąd. Nie ma opcji, żeby uczestnicy ruchu drogowego nie zwrócili na to uwagę. Nie ma opcji, żeby się nie uśmiechnęli pod wpływem swoich pierwszych wrażeń.

Jest to niedroga forma reklamy (oklejany tylko tył autobusu) i jeżeli jednocześnie puścić ją na kilka-kilkanaście autobusach, można ogarnąć całe miasto niewielkim kosztem.

Sądzę, że wyjątkowo pasuję do wielkich marketów. Napisać na autobusie coś w stylu: «Wracam do Auchan, bo zapomniałem kupić arbuz dla żony».

Sejny, Puńsk

Sat, 08 Aug 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/sejny-punsk.html

2 pomysły na reklamę szkoły tańca

Fri, 07 Aug 2009 19:52:07 +0200

Spotykałem się wczoraj z właścicielem jednej ze szkół tańca w Białymstoku. Rozmawialiśmy oczywiście o Internecie i ogólnych możliwościach reklamowych owego biznesu na terenie miasta. Pominę podstawowe nośniki reklamowe (gazety, portale, plakaty itp.), mam kilka pomysłów, które konkurencja jego na pewno nie stosuje :)

Pisałem o tym wcześniej — zakładki do książek. Najliczniejsza grupa klientów dla tego typu biznesu są dzieci w różnym wieku. Jeżeli chodzi o mojego klienta, to 9–12 lat. No to cóż może być prościej: wydrukować odpowiednie zakładki i porozmawiać z kilkoma księgarniami w mieście, żeby włożyli te zakładki do kompletów podręczników, przygotowanych właśnie pod tą grupę wiekową? W jaki inny sposób można jeszcze bardziej trafić do tej wybranej grupy docelowej?

Następny pomysł jest bardziej złożony i nie jestem pewien na 100% jego efektu — trzeba koniecznie najpierw przetestować. Tym razem grupą docelową są studenci. Więc pod obstrzał idą akademiki. Większość akademików ma również większe sale, w których można by było poprowadzić zajęcia. Otóż, najpierw rozmowa z władzami uczelni, następnie plakat oraz małe ulotki o pierwszych 2-ch darmowych lekcjach tańca w budynku akademika. No i wreszcie same zajęcia.

Zalety tego pomysłu:

Klienci nigdzie nie muszą jechać, tylko mają zajęcia na miejscu

Uczelnia może udostępnić salę «za darmo» w zamian za mocną obniżkę cenową za zajęcia dla swoich studentów — co może wykorzystać we własnej reklamie

Mniejszy koszt dla szkoły tańca, gdyż nie płaci za salę, nie obciąża swoją podstawowe miejsce zajęć

Masa potencjalnych klientów w jednym miejscu

Miałem oczywiście jeszcze kilka drobniejszych pomyslików. Jednak nie było to nic szczególnego: chodziło o szkoły językowe oraz dyskoteki.

Uważam, że te mniej tradycyjne formy reklamowe są zdecydowanie skuteczniejsze od zwykłej reklamy oraz, co najważniejsze, są bardzo tanie i łatwe do zrobienia.

Notabene, szkoda, że kiedy mieszkałem w akademiku nikt nie wpadł na ten pomysł i może teraz umiałbym tańczyć :)

Ewolucja reklamy w Białymstoku

Fri, 07 Aug 2009 14:16:52 +0200

Przeglądając stare reklamy w książce «Białystok przewodnik historyczny» Andrzeja Lechowskiego. Pisownia oryginału zachowana.
-------
Chrześcijańskie Stowarzyszenie Spółdzielcze «ZJEDNOCZENIE» w Białymstoku egzystuje od r. 1919. (1919–1938)
-------
Najstarszy, najsłynniejszy na całą rzplitę dom towarowo-eksportowy (1927)
-------
Ceny b. przystępne (1932)
-------
Pierwszorzędny HOTEL POLSKI w Białymstoku, ul. Niemiecka
...
N.B. Dorożkarzom, którzy wmawiają przyjeżdżającym do Białegostoku, jakoby wszystkie pokoje w Hotelu Polskim są zajęte, prosimy nie wierzyć. W Hotelu Polskim zawsze można dostać numer, o czem Szanowna Publiczność może się przekonać telefonicznie na stacji «Białystok». (1912)
-------
Dla urzędników na raty (1930)
-------
Ukończyłem szkołę kroju po najnowszej metodzie, w Warszawie. (1934)
-------
Celowo i najpraktyczniej umieszczać ogłoszenie w «Ost. Wiad. Biał.» gdyż jest to naprawdę najpoczytniejsze pismo w Białymstoku. (1932)
-------
Pralnia chemiczna ... ma zaszczyt przypomnieć Szanownej Klienteli, że po kuracji zdrowotnej właścicielki wznowiła swoją pracę, wykonywaną solidnie i terminowo. (1934)
-------

Poczta pantoflowa za jedno jabłko

Wed, 05 Aug 2009 14:49:15 +0200

10 lat temu, kupując jabłka na bazarze w Mińsku, dostawałem dokładnie tyle, ile prosiłem. Często ich waga była oczywiście odrobinę większa, musiałem więc dopłacić parę groszy za tą delikatną nadwagę. Przyjechałem później do Polski i kupując jabłka tutaj, prawie zawsze dostawałem odrobinę więcej niż prosiłem. Sprzedawca jednak prosił o opłatę dokładnie za 1 kg.

Byłem bardzo zaskoczony na początku. Dostaje więcej, ale nie dopłacam? Przecież sprzedawca traci na tym. Dopiero później zrozumiałem «drugie dno» — jak mówi jeden mój kolega.

Dużo obiecywać, ale jeszcze więcej zrobić — jest najlepszą metodą, żeby twoi klienci zaczęli mówić o tobie.

Najważniejszym jest właśnie zadowolić klienta jeszcze odrobinę więcej. Dołożyć za darmo jedno jabłko, zrobić coś szybciej niż było dogadane, jakaś drobnostka gratis, drobny gest. Procentuje niesamowicie.

Wyniki badania moczu i wymiana oleju w samochodzie

Mon, 03 Aug 2009 13:51:24 +0200

Nie rozumiem, dlaczego nie mogę dostać wynik badania moczu na swojego emaila? Żeby sprawdzić poziom cukru, muszę pojechać do szpitala co najmniej 2 razy. Przy czym, w zupełności wystarczy chyba jednego. Dotyczy to oczywiście większości innych różnych badań: krew, kał, nasienie, itd.

Nie rozumiem, dlaczego firma u której wymieniam olej silnikowy w samochodzie nie przesyła do mnie emaila, że już minęło X czasu po ostatniej wymianie i że najwyższy czas zadbać o silnik. Nadmienię, iż olej wymieniam od kilku lat w tym samym miejscu.

Wydaje się, że jest to cholernie łatwe do zrobienia i cholernie przyjemne w życiu codziennym. O znaczeniu marketingowym nawet nie wspominam.

Rajgród

Sat, 01 Aug 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/rajgrod.html

Złota zasada oferty reklamowej

Fri, 31 Jul 2009 17:38:57 +0200

Najpierw coś zaproponuj.

Większość reklam na rynku czegoś chce od nas. «Kup», «Zamów», «Zadzwoń», «Przyjdź» itd. Nic najpierw nie oferując w zamian, tylko ciągnąc rękę do portfela konsumenta. W większości przypadków jest to raczej błędna metoda. Lepiej jest najpierw coś zaoferować. Za darmo.

«Pierwsza konsultacja gratis», «1 kg mięsa za darmo, przy zakupie 9 kg» — właśnie, nie «Kup 9 kg, a otrzymasz 1 kg za darmo», «Ściągnij katalog za darmo». Wariacji jest wiele. Ale złota zasada — jedna.

Najpierw coś zaproponuj.

PRL na służbie szkoły językowej

Fri, 31 Jul 2009 09:35:46 +0200

Pomysł podciągnięty z Rosji. Video-reklama szkoły językowej.

Pospolite mieszkanie, siedzą 4 pospolite babcie oraz jeden pospolity dziadek. Wszystko wygląda jak najbardziej nieprofesjonalnie. Na stole — jedzenie, wódka, widać, że trwa właśnie «imprezka».

Dziadek wyciąga akordeon:
— No to co, dziewczynki, zaśpiewamy naszą piosenkę?

Troskliwie i z rozmachem bierze pierwsze akordy, babcie zaczynają śpiewać z wielkim wyczuciem. W tym momencie widz pada z krzesła: one śpiewają po angielsku! Piosenkę Britney Spears. Widok jest oszałamiający: siermiężne warunki, PRL-owskie babcie i dziadek, wódka ze śledziem na stole i piosenka Britney.

No i później reklama szkoły językowej, coś w stylu, że z nami każdy język będzie jak ojczysty.

Ale na koniec dzieje się najciekawsze. Po ukończeniu piosenki, babcie mówią toast, no i po kieliszeczku. U jednej z nich kieliszek nagle wyślizguje się z ręki i wódka przelewa się. Wiadomo jak odreaguje każdy normalny polak: «kur**!». Ale babcia dobija widza i tak leżącego już na podłodzę: «Jesus!» (w najczystszym języku Szekspira).

Im wyżej — tym wyżej

Thu, 30 Jul 2009 19:54:45 +0200

Stary morał, który sprawdziłem już niejednokrotnie na sobie. Chciałbym mieć go przed sobą zawsze przy podejmowaniu decyzji (małych i dużych). Sprawdza się w każdej dziedzinie życia. Oczywiście w biznesie również.

Morał jest następujący:

— Im wyżej stawiasz sobie poprzeczkę — tym wyżej sięgniesz.

Czy grzejnik został naprawiony?

Wed, 29 Jul 2009 10:28:42 +0200

Mam kredyt w PEKAO S.A. Ze względu na ten kredyt muszę mieć w tym banku konto. Co miesiąc strasznie denerwowało mnie, kiedy dostawałem list z wyciągiem z konta od nich. Właściwie, chodziło o jedną pozycję: «prowadzenie rachunku» — 11 złotych!

Powtórzę jeszcze raz: 11 złotych miesięcznie za prowadzenie rachunku bankowego!

Jednak jest jeden haczyk, bank domyślnie ubezpiecza właściciela rachunku: chodzi o mieszkanie, samochód, zdrowotne za granicą.

Jakiś czas temu z grzejnika w mieszkaniu zaczęła kapać woda. Potrzebna była pomóc hydraulika. I tu przypomniałem sobie o tych 11 złotych. Niezwłocznie zadzwoniłem pod podany przez bank numer telefonu. I tu się zaczął cud. Przechodzę nareszcie do sedna tej notatki.

Operator zadał kilka pytań, w ciągu 5 minut oddzwonił do mnie hydraulik, po 1,5 godzinie był już u mnie w domu i problem został rozwiązany. Praca specjalisty — za darmo. Ale to jeszcze nie wszystko. Najważniejsze: wieczorem dzwoni do mnie ten sam operator i pyta, jak poszło? Czy problem rozwiązano szybko? Czy jestem zadowolony? I że bardzo dziękuję za zwrócenie się do nich o pomoc.

Wiem doskonale, że zwisa mu i powiewa, co jest u mnie z grzejnikiem. Ale fakt tego, że dzwoni i pyta jak został rozwiązany MÓJ problem sprawił, że nagle stałem się zwolennikiem tego banku. Cud.

Czy muszę dodawać, że ów baaardzo prosty manewr mogą z powodzeniem wykorzystać 50% firm na rynku?

Najwięcej, najtaniej i najlepiej

Mon, 27 Jul 2009 12:18:02 +0200

Jak mnie denerwują reklamy typu: «Tylko u nas: najtańsze kawałeczki cukierków», «Największy wybór widelców kamiennych» lub «Najlepsza oferta niebiesko-pomarańczowa».

Czy autor takich reklam myśli, że ktoś się skusi na te teksty? Że ja, idąc ulicą, naglę zdecyduje się na zakup najlepszych i najtańszych widelców? Że informacja o największym wyborze sukni ślubnych pobudzi mnie do sięgnięcia po portfel?

Tak się zastanawiam, czy to jest ciężko znaleźć coś, co odróżnia twoją firmę od konkurencji i skupić się właśnie na tym? Po co płacić patafiańskim agencjom reklamowym za patafiańską reklamę, która i tak nie działa?

A jeżeli nie masz nic, co by cię odróżniało od konkurencji i nie stać cię na porządny pomysł reklamowy, wymyśl jakiś atut. Lub wyeksponuj coś, co i tak wszyscy mają, ale nie zwracają na to uwagę. «Tylko u nas — wszystko od ręki», «52 wzory widelców», «Pierwsza konsultacja — za darmo», «Zawsze sprzątamy po sobie».

Siemiatycze, Grabarka

Sun, 26 Jul 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/siemiatycze.html

Reklama w lodówkach na wystawie

Sat, 25 Jul 2009 19:32:52 +0200

Dobrym pomysłem na reklamę produktu, związanego z lodówką jest umieszczenie atrapy/ulotki w lodówkach na wystawie w sklepach.

Chcę, przykładowo, kupić lodówkę. Idę do MediaMarktu do działu AGD. Oczywiście nie ma opcji żebym nie zajrzał do środka większości wystawionych lodówek. A tam w każdej leży środek do czyszczenia/atrapa kiełbasy/sok itd.

Ta reklama podobna jest do AdWords w google: jest tematyczna, na miejscu, oraz klient może potrzebować tego produktu teraz lub wkrótce (po kupieniu lodówki).

Businesswomen

Fri, 24 Jul 2009 22:56:20 +0200

Zawsze się zastanawiałem, jest magazyn businessman.pl — dlaczego brak natomiast businesswomen.pl?

Właściwie to mogło być to samo, tylko w wersji kobiecej. Ciekawe, czy sprawdziłoby się?

Ten pomysł można przenieść i na inne płaszczyzny. Jeżeli istnieje coś z dodatkiem «men», to prawdopodobnie może istnieć coś z dodatkiem «women».

Czy to jest XXL? Nie — XL!

Fri, 24 Jul 2009 22:49:06 +0200

Dla sklepu z ubraniami.

Skoro wszyscy są walnięci na punkcie grubości i otyłości, to może warto zaniżyć siatkę rozmiarową? Ja, na przykład, kupuję XXL lub XL — w zależności od wyrobu i producenta. Przykładowo, mam też fiola na punkcie własnego brzucha (a delikatnego mam :)) to chciałbym kupować L lub XL — zawsze to przyjemniej. Że niby nagle stałem się mniejszy :)

Sklep z ubraniami może na tym dobrze wyjść. Szczególnie jeżeli chodzi o ubrania damskie.

Przepraszam, ale kierownik właśnie rozmawia z klientem

Fri, 24 Jul 2009 22:25:47 +0200

Pomysł ten doskonałe usprawni pracę osoby, zajmującą się wyceną różnych usług przez telefon (catering, fryzjer, prawnik...)

Sytuacja: dzwoni do nas klient, pyta o koszt usługi. Oczywiście, dla dokładnej wyceny potrzebujemy więcej szczegółów: ilość dań, napoje; na kiedy potrzebna fryzura, kolor włosów itp. Zapisujemy te dane i później mówimy, że kierownik właśnie rozmawia z klientem przez inny telefon. Prosimy klienta zostawić kontakt do siebie z zapewnieniem, że za chwilę kierownik oddzwoni.

Po krótkim czasie ktoś od nas oddzwania i podaję cenę. Taki, a nie inny przebieg sprawy daje nam potrzebę klienta oraz kontakt do niego. Więc, jeżeli nie skorzysta on w najbliższym czasie z naszych usług — zawsze możemy zadzwonić ponownie i powiedzieć, że mamy nową ofertę itd. To daje szanse na kontynuację walki o klienta.

sipaz ynocórwdO

Fri, 24 Jul 2009 22:10:07 +0200

He-he, trochę dziwny pomysł, no nie?

Jeżeli reklamujemy coś, co można opisać bardzo krótko: jedno lub dwa słowa. Można zapisać ten wyraz w reklamie odwrotnie. Na przykład, swoją stronę zareklamował bym w ten sposób: lp.ikswelukryc.www

Na tle innych standardowych ogłoszeń wygląda ciekawiej. Jednak koniecznie trzeba sprawdzić efekt.

Beznadziejne pożegnanie Plusa

Thu, 23 Jul 2009 15:53:14 +0200

Zmieniłem operatora GSM. Przeniosłem swój numer z Plusa do Playa.

Proces ten trwał ponad 2 miesiące: podanie w Play, informacja w Plusie, czekać..., umowa Play, karta SIM Play, jestem w Play.

Byłem w Plusie ponad 6 lat! Jak myślicie, czy próbowano mnie zatrzymać? Dostałem smsika: przyjdź do salonu Plusa, a będzie ci szczęście. Przyszedłem (mniej-więcej po miesiącu od złożenia wypowiedzenia), Pani powiedziała, że to pomyłka, że to zwykły SPAM.

Podpisałem umowę w Play, czekam cierpliwie na koniec ślubu z Plusem, zostaje 2 dni do momentu przeniesienia, jak nagle dzwoni telefon. Okazało się, że jest to Pan z Plusa, mówi, że ma fajną ofertę dla mnie i czy ja już mam podpisaną umowę z innym operatorem?

Oczywiście, że mam! Przecież 2 miesiące temu napisałem do was w podaniu, że przenoszę numer do Play. Czekałem na ofertę od was przez półtora miesiąca. A wy dzwonicie za 2 dni do przeniesienia?

— A to nic, w takim razie, do widzenia — pożegnanie tego Pana było bardzo krótkim.

Płaciłem Plusowi przez ponad 72 miesiące 130–200 zł miesięcznie. Ciężko było powiedzieć swojemu stałemu klientowi, że zawsze będzie miłe widziany w Plusie? Że zapraszają itd. Beznadzieja.

Zostań admirałem

Thu, 23 Jul 2009 14:59:05 +0200

Byłem nie tak dawno na spływie kajakowym. Co organizator mógł zrobić (ale oczywiście nie zrobił), żeby nadal został jego klientem?

Odpowiedzi może być dużo, no i mam jedną, prostą w realizacji i, wydaje się, bardzo sprytną.

Wystarczyłoby, żebym dostał od niego «dyplom marynarza» — ładny, wydrukowany na papierze, do zawieszenia na ścianie. I informację o tym, że po następnym spływie będę już starszym marynarzem, później — bosmanem itd.

Po jakimś czasie, myśląc o następnej wyprawie, na pewno wziąłbym pod uwagę własną karierę marynarską.

Tani sklep musi wyglądać tanio

Thu, 23 Jul 2009 14:45:04 +0200

To nie jest moja myśl. Ale na pewno warta jest przemyślenia.

Był sobie sklep z zabawkami. Bardzo tani, wszystko porozrzucane, ceny nalepione nalepkami, gdzieś w mało atrakcyjnym rejonie miasta. Jednym słowem, wygląda gówniane, ale baaardzo niedrogo.

Przychodzilli do niego oczywiście niezbyt zamożni klienci, ale sprzedaż była bardzo dobra.

Po jakimś czasie właściciel podejmuje decyzję o całkowitym remoncie sklepu, prawidłowej organizacji sprzedaży (ładne półki, piękne cenniki, super zapachy i takie tam...)

Remont zakończony, sklep otwarty. Mija jakiś czas, a sprzedaż cały czas idzie w dół. Nie odwrotnie, jak było oczekiwane. Przy czym, ceny nie były zmienione.

Smutny morał. Poprzednia klientela zaczęła myśleć, że skoro sklep teraz jest taki piękny, to i ceny będą odpowiednie. Przestali tam wchodzić i kupować. A nowa klientela, która szuka czegoś «wyjątkowego» po odpowiedniej cenie nadal tam nie zagląda, gdyż sklep znajduje się w tyłku miasta.

Bądź ubrany jak my!

Thu, 23 Jul 2009 14:33:26 +0200

Sklep z ubraniami, najlepiej sieciowy.

Przyjdź na zakupy do nas, ubrany we wszystko nasze: koszula, spodnie, majtki, kurtka — dostaniesz 30% upustu na dowolne/określone ubranie.

Jeżeli ktoś przyjdzie faktycznie ubrany tylko w wyroby danej firmy — musi być wariatem. Musi kochać tą firmę, warto odwdzięczyć się za to.

Dodatkowy argument reklamowy dla obozu młodzieżowego

Thu, 23 Jul 2009 13:53:07 +0200

Obozów jest dużo. Wydaje się, że mało czym odróżniają się od siebie.

Można używać w reklamie, że my codziennie wrzucamy zdjęcia z obozu na stronę internetową. Chodzi o to, że rodzice są walnięci na punkcie swoich pociech, na bank będą co wieczór sprawdzać zdjęcia na stronie, żeby znaleźć swoje dziecko i dowiedzieć się, czym się zajmowało w ciągu dnia. To może (lecz nie musi) przesądzić o wyborze właśnie tego obozu.

Zdjęcia te mogą być ogólnodostępne, mogą być pod hasłem — mało istotne. Organizacja tego też wydaje się być prostą — wystarczy zapłacić 100 zł więcej dla któregoś z pracowników.

Tańsze zabawki z reklamą

Thu, 23 Jul 2009 13:33:00 +0200

Producent jedzenia dla dzieci, lub czegoś tam dla dzieci (kosmetyka?).

Nanieść swoje logo na niedrogie zabawki (piłki, długopisy, klocki...) i sprzedawać je po cenie, niższej niż średnia rynkowa. W sklepach firmowych, w sklepach patronackich — tam gdzie można kupić podstawowy produkt.

Zakładki do książek

Thu, 23 Jul 2009 13:14:17 +0200

Niedoceniony nośnik reklamowy.

Zdrowa żywność, kosmetyki → powinni wydrukować fajne zakładki i dogadać się z księgarniami, żeby ci włożyli je do książek z odpowiednią tematyką.

Firma budowlana, producent leków, szkoła językowa — pomysł pasuje praktycznie do każdej branży.

Wydaje się być prostą i tanią formą reklamy.

UPD: Przykłady pomysłowych zakładek.

Spływ kajakowy Rospudą: 2, 3, 4 dzień

Fri, 10 Jul 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/splyw-rospuda2.html

Spływ kajakowy Rospudą: przygotowania, dzień pierwszy

Thu, 09 Jul 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/splyw-rospuda1.html

Gdynia. The Tall Ships’ Races 2009. Częśc II

Thu, 02 Jul 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/tallshipsraces2.html

Gdynia. The Tall Ships’ Races 2009. Częśc I

Wed, 01 Jul 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/tallshipsraces1.html

Gazeciarsko-drukarski dzień: czyli jak się drukuje codzienne wydanie gazety

Mon, 29 Jun 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/drukarnia-ignatki.html

Korycin, Suchowola, Dąbrowa Białostocka, Różanystok

Sun, 28 Jun 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/korycin-suchowola.html

Ełk — Biała Piska II. Orzysz, Wojnowo, Ruciane Nida, Pisz, Biała Piska

Mon, 22 Jun 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/elk-pisz2.html

Ełk — Biała Piska I. Nowa Wieś Ełcka, Ełk, Straduny

Sun, 21 Jun 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/elk-pisz1.html

30 minut w Supraślu

Tue, 16 Jun 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/suprasl.html

Białoruś. Berestawica — Wierejki

Mon, 15 Jun 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/berestawica.html

Łódź

Sat, 13 Jun 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/lodz3.html

Korycińsko-serowy dzień: czyli jak się produkuje ser koryciński swojski

Fri, 12 Jun 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/korycinski-ser.html

Królowy Most, Załuki, Waliły, Gródek, Bobrowniki, Mostowlany, Jałówka

Thu, 11 Jun 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/krolowy-most.html

Choroszcz

Sun, 07 Jun 2009 11:46:09 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/choroszcz.html

Wędliniarsko-garmażeryjno-kiełbasiany dzień

Wed, 03 Jun 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/wedliny.html

Supraśl, Krynki, Kruszyniany, Szlak tatarski

Sun, 31 May 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/suprasl-szlak-tatarski.html

Narew. Kraina otwartych okiennic

Sat, 30 May 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/narew.html

Surażkowo, Poczopek, okolice Supraśla

Mon, 25 May 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/surazkowo.html

Łódź

Sat, 23 May 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/lodz2.html

Warszawa, Kielce

Thu, 14 May 2009 16:20:26 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/warszawa-kielce.html

Łódź

Sat, 09 May 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/lodz1.html

Spływ Waliły-Stacja — Załuki

Fri, 01 May 2009 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/splyw-walily.html

Gdańsk — Wilno — Postawy — Mińsk

Tue, 17 Mar 2009 00:00:00 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/gdansk-postawy.html

Drohiczyn

Sat, 07 Mar 2009 00:00:00 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/drohiczyn.html

Ełk

Sat, 31 Jan 2009 00:00:00 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/elks-small.html

Niemcy. Berlin

Tue, 18 Nov 2008 00:00:00 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/niemcy2.html

Trójmiasto, Malbork

Fri, 15 Aug 2008 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/trojmiasto.html

Białoruś. Mińsk — Litwa. Wilno

Thu, 07 Aug 2008 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/minsk-wilno.html

Grecja V. Wyspa Nisos Evia, Chalkida

Thu, 08 May 2008 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/grecja5.html

Grecja IV. Korynf, Nafplio

Wed, 07 May 2008 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/grecja4.html

Grecja III. Teby, Porto Germeno

Tue, 06 May 2008 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/grecja3.html

Grecja II. Meteory, Delfy

Mon, 05 May 2008 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/grecja2.html

Grecja I. Ateny

Sun, 04 May 2008 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/grecja.html

Niemcy. Seelow, Berlin, Frankfurt nad Odrą

Fri, 07 Mar 2008 19:29:33 +0100

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/niemcy.html

Warszawa

Fri, 21 Sep 2007 00:00:00 +0200

Już jest dostępny nowy fotoreportaż: http://www.cyrkulewski.pl/travel/view/warszawa.html