ALMANYA'DA İLK GÜNLER

2017-01-08T13:38:00.002-08:00

Şanslı olduğum konular da bulunuyor. Mesela Türk kökenli bir eşim ve ne olur ne olmaz diye zamanında Almanya da doğumunu gerçekleştirdiğim iki çocuğum var. Yaşım 45, "bu yaştan sonra memleket mi değiştirilir?" diye sorarsanız, Evet değiştirilir. Sebeplerini ayrıca yazarım hak verirsiniz.

Zengin değilim. Hatta bu blogu bir iş fırsatı olarak görüyorum. Blog çok takip edilirse parayı bu yaştan sonra vurmayı planlıyorum :) Böyle bir çabam var, çünkü işsizim doğal olarak. Oturum ve çalışma iznimi yine aile durumundan dolayı kolayca aldım. Önce bir yıl verdiler, ki ilk bir yıl Almanya da kayın validemin evinde ikametimi gösterdim ama Türkiye'ye döndüm. Almanya da hiç kalmadım dersem yeridir. Altı ay içinde giriş çıkış yapmam lazımdı onuda yapmadım, hatta ilk bir yıl doldu ve ben yine Almanya'ya giriş yapmadım. Oturumun iptal oldu mu dersen okumaya devan et derim.

İş durumum ve problemlerimle ilgili (eşim tarafından tabi ki Almanca, çünkü ben Almanca bilmiyorum) bir mail attım yetkili Alman kuruma, onlarda randevu günü verdi. Randevu günü tabi oturum iznimin süresinin bitmesinden çok sonraki bir tarihe verilmişti. Sağa sola eşe dosta bilene bilmeyene sordum, sonunda bu şekilde Almanya'ya gitmeye karar verdim. Aldım uçak biletlerini. Eşim ve çocuklarda yanımda. İndik gündüz gözüyle Frankfurt hava alanına. Bu arada iki hava alanı var bu şehirde. Sonunda a.m yazana inmek daha mantıklı. Ötekisi şehre uzak, daha çok ucuz ve konforsuz uçakların indiği bir yermiş diye duymuşluğum var.

Ben memleketten tedbirli geldim. Bir sırt çantası aldım yanıma. Tüm gerekli eşya ve evraklarımı uçak sırt çantası hakkım olan bu 6 kg. lık çantaya koydum. Eğer oturum sürem doldu diye beni içeri almazlarsa çanta sırtımda kös kös geri döneceğim plan bu! Ailecek girdik pasaport sırasına. İki türlü pasaport sırası var. Birincisi Avrupa birliği vatandaşların bir tür vip giriş yaptığı sıra, ikincisi ise daha çok göçmenlerin ve bilumum gayri Avrupa'lıların olduğu ezik sıra.

Eşim ve çocuklar da benden dolayı bu sıraya girdi. Normalde hepsi AB vatandaşı içlerinde has Türk ben :) Ben çocukları biraz öne çıkardım. Kızım 2 yaşında feci tatlı, onun şirinliğini kullanmayı uçakta koydum kafaya. Çocuk istismarı falan demeyin Allah aşkına, denize düştüm çocuğuma sarıldım mevzu bu, hem servet yatırdığım b..k bezlerinin hakkını versin :) Tabi sıra bize gelince beni aldı bir heyecan, elim ayağım buz. Sonuçta geri gönderirlerse tekrar geri gelmem için bi dünya evrak hazırlamam gerek ve tekrar vize vs. işlerle uğraşmam gerekecek. Ayrıca Suriye'lilerden dolayı yoğun ve sıkı bir kontrol de var. Yani benim Avrupa hayalim başka bahara kalabilirdi.

Kontrolde sıra bize geldi. Ailecek hareket edip çocuklar önde topluca memurun bulunduğu yere gittik, Memur bizim çocuklara bayıldı, şakalaştı, Evrakları aldı, Benim evraka baktı, sonra yüzüme baktı, sonra "danke" dedi evrakları geri uzattı. Geçtik. Otuz saniye falan sürdü bu anlattıklarım ama bana çok çok uzun geldi :) Kontrolü geçince sevinçten dedim ki eşime "Almanya beni çağırıyor" artık nasıl bir hislendimse Almanya'yı bana hibe ettiler falan sandım

Şimdi, bir bilgiye göre böyle süresi geçmiş evraklarınız varsa Aile ile girişte pek sorun çıkarmıyorlarmış.

Bu blog içinde hem benim Almanya günlerimi bulacağınız gibi hemde okurken bir çok bilgi sahibi olmanızı sağlayacağım. Bir gün buraya yolunuz düşerse veya gelme planlarınız varsa benim sayemde epey bir kolaylık yaşayacaksınız. Burda yazacaklarımı sayfa sayfa ayırabilirdim ama ben bir tür günlük kıvamında sunmaya karar verdim. Her telden yazılar yazmayı planlıyorum.

Ben yazdıkça, siz de beni takip ettikçe eklemelerim daha da artacak. Bu Blog bazen bir blog bazen bir haber sitesi olacak. Diğer sosyal mecraları da kullanacağım. Takipçi ve beğeni sayısını bilmem için Facebook gibi yerlerden beni mutlaka takip ettiğinizi bilmek istiyorum.

Şimdiden teşekkürlerinizi kabul ediyorum..

İletişim için: almanyamerkez@gmail.com

kalmanya.blogspot.com

ALMANYA'DA İLK GÜNLER