Alper.nl

Joi Ito – De wereld redden door iedereen in staat te stellen om te innoveren

2010-03-14T07:43:51Z

Joi Ito 2010 SXSW Talk on Prezi

Joi Ito is niet zozeer een man, maar een beweging. Hij leidt, stuurt en overal waar hij komt heeft hij veel gelijkgestemden. In dit tijdslot wat in het programma alleen maar Joi Ito Presentation heet omdat hij nog geen naam (en ook geen presentatie of verhaal) had vult hij in zijn eentje een uur met een samenhangend verhaal en vele anekdotes uit zijn leven als wereldreiziger en cultuurproever.

We hadden altijd al complexiteit maar nu het met elkaar verbonden wordt moeten we ermee omgaan. Elke cultuur heeft lagen en lagen van eigen idiosnycratische details die anders werken dan je verwacht. De enige manier om complexiteit aan te pakken is decentraal.

Joshua Ramo schreef “The Age of the Unthinkable” dat gaat over deze culturele complexiteit.

Hezbollah werkt gedistribueerd en bevat heel veel slimme mensen die geen andere kansen of perspectieven hebben. Daarom zijn ze zo goed.

Om de problemen van de wereld en internationale betrekkingen op te lossen moeten we zorgen voor non-lineaire veranderingen.

McGonigal’s spel: World Without Oil
Simulatie van leven in een virtuele wereld zonder olie met bewustwording in de echte wereld van hun energiegebruik.

Mensen die in die cultureel-economische contexten leven en met die details te maken hebben -zoals in Beirut verzinnen vaak hele creatieve oplossingen die op geen enkele andere van boven opgelegde manier bedacht hadden kunnen worden. Interessant perspectief op ontwikkelingshulp.

Het concept ‘positive deviance’ van Jerry Sternin waar je je richt op de paar mensen die het goed doen in plaats van iedereen die het fout doet. Voorbeeld van genitale verminking bij vrouwen in Egypte.

Nodig voor sociale verandering:
- Mensen financieel zelf in staat stellen (empoweren)
- Mensen een stem geven

Joi: Internet is my religion. Ik zou hier niet staan zonder het internet. (Geldt voor iedereen in de zaal, dat en een pessimistische blik op het onvermogen van overheden.)

Open Source werkt pas goed dmv het internet en het heeft de kosten van dingen uitproberen drastisch verlaagd.

Stack:
- Creative Commons
- The Web
- The Internet
Stelt mensen in staat om te participieren en concurreren met elkaar zonder dat mensen toestemming hoeven te vragen. Zonder inmenging van grote logge bedrijven, overheden en instanties.

Standaarden werden vroeger door bureaucratische commissies gemaakt en probeerden elk gebruiksdoel te voorzien. We maken nu standaarden op een losse manier, om te zorgen voor participatie en we zijn blij als mensen gebruiksdoelen vinden die we niet hadden voorzien.

Het netwerk is nu zo ontzettend goedkoop dat de kosten in snelheid en bandbreedte samenwerking en content-collaboratie niet meer in de weg staan. Alleen als mensen nu willen samenwerken zijn er vanwege de auteursrechten juridische kosten die zo hoog zijn dat ze de waarde van de samenwerking teniet doen.

Creative Commons is bedacht om de kosten van het samenwerken in content verder te verlagen. Auteursrechten zegt nu dat je toestemming moet vragen om iets te gebruiken en die toestemming moet je heel nauwkeurig specificeren. Sommige mensen willen niks delen, maar veel mensen willen misschien wel iets delen op de een of andere manier.

Interoperabiliteit is belangrijk. Dat we één internet hebben is handig, omdat we dan samen kunnen werken. De lobby om iedereen aan boord van CC te krijgen is om ervoor te zorgen dat iedereen onder één licentie-verzameling met elkaar kan samenwerken.

Hoe kleiner je bent hoe lager de kosten van falen zijn. Dit is de compleet chaotische non-lineaire innovatie die gedreven wordt door ondernemers. De kosten van falen in tijd en geld voor overheden en grote bedrijven zijn gigantisch. Je kunt nu heel snel en zonder een bak geld iets maken wat werkt.

Hij somt een hele rij kleine organisaties op die met behulp van het internet de wereld proberen te veranderen. De grote landen in de wereld ( zeg VS, China, Japan etc.) zijn veelal te corrupt, arrogant en disfunctioneel om daadwerkelijke verandering te kunnen bewerkstelligen. Hij werkt liever om de overheid heen en zegt dat je binnen de overheid moet werken als je de energie ertoe hebt. Volgens hem zijn kleinere landen wel in staat zijn om te luisteren, te leren en te veranderen.

Mensenrechten zijn belangrijk maar kunnen niet ingevoerd worden zonder oog voor de bredere sociale context en gevolgen. In de Arabische wereld gaan dingen langzamerhand de goede kant op.

(Deze blog is snel geschreven door Alper na een sessie op SxSWi in Austin, Texas. En tevens gecrosspost naar het groepsblog voor alle Nederlandse aanwezigen.)

In code we trust — Vertrouwen in de overheid, bureaucratie en technologie

2010-03-12T22:02:52Z

Boeiende vinger aan de pols in open overheid Amerika met Noel Hidalgo (New York), Dmitry Kachaev (Washington D.C.) en Alissa Black (San Francisco).

Allissa Black (erg tof!) geeft een overzicht van de verschillende initiatieven die de stad San Francisco (met Twitter-burgermeester Gavin Newsom) heeft genomen om open overheid te bevorderen. Misschien een goed idee om als nieuwe burgermeester van Amsterdam ook iemand te kiezen die tenminste snapt wat internet is.

San Francisco loopt uiteraard buitengewoon voorop in dit soort dingen —noblesse oblige. Ze hebben een data-inventaris en -richtlijn aangenomen en er wordt elk kwartaal een verslag uitgebracht van de stand van zaken. Ze maken sites zoals: DataSF, RecoverySF en een Citypedia om kennis te delen binnen de stad.

Haar stappen die je moet nemen:

Stel een team aan om het initiatief te doen groeien
Breng richtlijnen uit
Zorg dat het een verwachting van de overheid is.
Voer beleid door.

Ook nog op de vraag welke software men gebruikt om participatie van burgers te bevorderen het antwoord: Uservoice en IdeaScale.

En de tip om te participeren in de O’Reilly online conferentie voor Gov 2.0 International.

In Amerika zijn heel veel initiatieven op allerlei niveau’s: stad, staat, federaal die hiermee bezig zijn en er lijkt heel veel ‘web literacy’ (mediawijsheid) te zijn en ook budget voor al dit soort dingen. Toch moet ik gevoelsmatig zeggen dat we in Nederland nauwelijks achterlopen.

Op overheidsniveau hebben we Ambtenaar 2.0, Hack de Overheid, en nog een serie initiatieven (ik wacht nog op data.gov.nl). In Amsterdam zouden we bijvoorbeeld het Open City manifest kunnen aannemen maar iets als Amsterdam Opent is al heel tof.

Waar het in Nederland beter kan:
1. Duurzame web-platformen die gebouwd zijn door bedrijven die het snappen op open technologie met een blik vooruit op (ipv één keer oplevern en iets onbruikbaars over de schutting gooien).
2. Vaste, aanspreekbare teams die de materie beheersen aanstellen voor deze onderwerpen.

(Deze blog is snel geschreven door Alper na een sessie op SxSWi in Austin, Texas. En tevens gecrosspost naar het groepsblog voor alle Nederlandse aanwezigen.)

Sea fare

2010-03-06T14:52:01Z

Just saw this picture of the Wellington RFID farecard system at Adam Greenfield’s Flickr stream (CC-by-nc-sa photograph):

It’s called a Snapper card.

Compare this to the London based Oyster card:

And the Hong Kong Octopus card:

This international sea food theme makes me think that we have definitely missed a branding opportunity here (and this for a country of fishermen). Our entire OV-chipkaart system has been grossly underdesigned on all fronts, so no surprises there.

So I’ve got two proposed alternative names for our low countries farecard system:

Herring card (Haringkaart)

Mussel card (Mosselkaart)

How do we get this change implemented? And anybody care to mockup a concept?

Municipal boundaries of the Netherlands

2010-03-08T15:06:30Z

Goal

I want to create a simple visualization tool for Processing so I can input a set of values for each Dutch municipality and then color a map based on those values.

This is harder than it seems because there is no convenient source for the cartographic data for the boundaries of the Dutch municipalities. So the first step is to acquire those boundaries.

OSM

This blogpost in Dutch put me on track for this dataset. OpenStreetMap has a pretty complete picture of the Netherlands and they track municipal boundaries under boundary admin_level=8.

The data dump contains all administrative boundaries on several levels and is something of a mess. The informationfreeway link on the blogpost which should generate an OSM file with only the relations with admin_level=8 but that specific API seems to be down. Also the approach of importing the OSM file back into a PostGIS database before rendering anything struck me as somewhat too cumbersome. So an alternative approach was called for.

There are some readily available dumps at CloudMade both with OSM files (format) and Shapefiles for these administrative boundaries. That seemed to be a useful starting point.

An OSM file is just an XML file with series of nodes, ways and relations in it. It is filterable by the generic processing tool Osmosis with the options that I guessed --way-key-value to filter ways with the admin_level tag and --node-key-value to do the same for nodes. Osmosis does not specify anything for relations which I want to preserve to be able to identify each boundary by the name of the municipality.

Having done that, the resulting OSM file needed to be drawn to the screen. I made a simple XML reader in Processing to display the resulting boundaries. The result did not seem to be completely what I wanted both with missing and unlinked geographical features and I think not everything properly labelled. For this particular application a wiki-map does not seem like the most suitable source of data.

CBS

CBS (the Dutch statistics office) also provides a dataset with administrative boundaries of the Netherlands. It is a bit hard to track down on the site and there’s a reference to the Kadaster which isn’t entirely clear, but the generalized Shapefile is workable.

One problem is that Shapefiles are only understood properly by GIS people and there are hardly any libraries for web developers to work with the data format. Sunlight Labs recently released their ClearMaps library to aid developers wanting to work with Shapefiles, which is a big step in the right direction.

Another problem is that the file on the CBS site is from 2006 and that several municipalities have merged/split, so that adds some problems for correlating it to data. And come to think of it, this municipal rejiggering makes any historical data view of the Netherlands a daunting task. Somebody on Wikipedia has generated a similar map of the Netherlands for 2010 supposedly using data from the CBS, but I can’t find that dataset on the site.

Oddly enough there’s also nothing readily available to draw Shapefiles in Processing. Perusing the forum yields this post which points to Geotools which is a massive set of Java libraries consisting mostly of a huge dependency nightmare mitigated somewhat by Eclipse and Maven.

Geographical data

Viewing the Shapefile in qGIS shows that it does indeed contain the municipal boundaries with correct labeling. Having verified that, we need to extract the geographical data from the file into a format for easier reuse. Linking all the Geotools dependencies to my Processing sketch does not seem like an attractive proposition. Using the Geotools quickstart to setup Eclipse to pull in the libraries and run the Java code, did work pretty conveniently.

Poking around the Shapefile with Java and using the very poor javadocs (the User Guide’s usefulness turned out to be extremely limited) and sources posted online that are available of Geotools yielded something worthwhile after a full day’s work. I also found lots of forum posts of very confused people with few replies and little insight to be gleaned from them. This really seems to be an underdeveloped field.

It turns out the Shapefile read with Geotools contains SimpleFeature classes (UML for those, and the Wikipedia lemma for the OpenGIS standard) of which you can call the getDefaultGeometry() methods.

Geotools also provides a default Drawer.java which you can use to display the features (via LiteShapes) in the Shapefile using Java AWT Graphics. This turned out to be useful mainly for debugging purposes and to verify that Geotools does indeed properly read in the Shapefile. Using a GeomCollectionIterator to walk through the points and extract the coordinates that way turned out to be a dead end (especially because I didn’t get the role of the various Transforms).

Another idea was to generate SVG from the Shapefile but the GenerateSVG class did not seem to be included in my library checkout and fiddling with the maven file seemed risky.

Finally the following piece of code yielded for me the two pieces of data I was looking for, the names of the municipalities and the content of the SimpleFeatures as MULTIPOLYGONs.


  String gemShapefile = "/Users/alper/Documents/projects/muniboundaries/cbs/buurt_2008_gen2/gem_2008_gn2.shp";
  File file = new File(gemShapefile);

  FileDataStore store = FileDataStoreFinder.getDataStore(file);
  FeatureSource featureSource = store.getFeatureSource();

  FeatureCollection features = featureSource.getFeatures();
  FeatureIterator iter = features.features();

  int counter = 0;

  PrintWriter pw = new PrintWriter(new FileWriter("/tmp/geo.txt"));

  while(iter.hasNext()) {
  	SimpleFeature feature = iter.next();

  	Collection props = feature.getProperties();

  	if (counter > 0) {
  		String gemNaam = "";
  		String geoWKT = "";

    	for (Iterator it = props.iterator(); it.hasNext();) {
		Property property = it.next();

		if (property.getName().getLocalPart().equals("the_geom")) {
			geoWKT = property.getValue().toString();
		}

		if (property.getName().getLocalPart().equals("GM_NAAM")) {
			gemNaam = property.getValue().toString();
		}
	}

    	pw.println(gemNaam + "; " + geoWKT);

    	System.out.println(gemNaam);
  	}

  	counter++;
  }

  pw.close();

The funny thing is every feature has a property “the_geom” which contains the geometry data and its toString() method yields the geometry data as Well-known text. That turned out to be all we needed.

It turns out the coordinates in the Shapefile are in Rijksdriehoekscoördinaten which are cartesian coordinates based on a custom projection and associated rectangular grid for the Netherlands. This is easily verified using this web form to convert a pair back to GPS and looking that up in Google Maps.

The above code produces lines such as:
Leek; MULTIPOLYGON ( ( (224599.999985 582499.999985, 224999.999985 581299.999985, […] 223366.621185 581866.621185, 223499.999985 581999.999985, 224440.97068499998 582470.485385, 224499.999985 582499.999985, 224599.999985 582499.999985)))

This is a simple list of coordinates that define the boundaries of the polygons. A MULTIPOLYGON contains one or more POLYGONS. A POLYGON is one list of the boundary with zero or more lists defining any holes within that boundary. I figured that out looking at the specification for GeoJSON (same data model, different markup) which is the format I am going to republish this information in.

Drawing

With these coordinates, it became quite easy to write a Processing sketch to draw these boundaries. I looked up a datasource for the last European elections and hooked that up for the colors.

Making iterative sketches in Processing with Eclipse is somewhat cumbersome because you need to utilize quite a high level of abstraction if you don’t want your classes to interfere with each other but still Eclipse allows me to work quickly and lets you write Java 1.5 level code against the Processing core.jar (that alone is worth the effort).

I’m going to release a generic Processing sketch where you only need to add a data file with colors or values for each name. Publication as these boundaries as both GeoJSON and SVG is also forthcoming. I’m also looking for the more recent 2010 Shapefile from the CBS with all the current municipal boundaries in it. If there’s demand I can also extract the living quarter and neighborhood level administrative boundaries which are in the other Shapefiles.

Update: Some research shows there’s a very promising avenue to do this stuff by converting the entire Shapefile to GeoJSON as explained in this StackOverflow post and then drawing thath using either ProcessingJS or OpenLayers.

Update: Managed to convert the data to GeoJSON and draw it using ProcessingJS:

This opens up a ton of possibilities for interactive visualization and sharing. More to follow.

Verkiezingsuitslagen Grootste Partijen Gevisualiseerd

2010-03-05T13:53:15Z

Snel een visualisatie in elkaar gedraaid op basis van mijn Europees Parlement visualisatie van vorige week. De huidige verkiezingen voor de gemeenteraad 2010 (klik voor groot):

Grootste landelijke partijen per gemeente genomen waar mogelijk. Sommige gemeenten doen nu niet mee, zie Wikipedia voor het lijstje en van 22 gemeenten moet de uitslag nog komen.

De kaart met de grootste partijen van de vorige verkiezingen (voor het Europees Parlement in 2009):

Het is lastig vergelijken met de Europese verkiezingen omdat dat een heel ander soort verkiezingen is met een nog lagere opkomst (en zichtbaar meer winst voor het CDA). Wilders deed bij die verkiezingen op een stuk meer plaatsen mee en dat is duidelijk zichtbaar. Je ziet dat de PVV nu vervangen is door de VVD, maar als Wilders in al die gemeenten wel meedeed, had het heel heel anders af kunnen lopen.

Beide plaatjes mogen overgenomen worden onder een Creative Commons Naamsvermeldingslicentie voor Alper Cugun en een link naar http://alper.nl.

Stuur dit door op Twitter!

Update om 02:00. Volgende en laatste update morgenochtend.

Update: Bezig met de laatste ronde invoer en het is zelfs nog wachten op enkele laatste uitslagen die niet op teletekst staan. Daarna misschien ook de gegevens van de vorige gemeenteraadsverkiezingen overnemen omdat dat beter vergelijkt dan de Europese verkiezingen.

Update: Nog steeds aan het wachten op de uitslagen van Geldrop-Mierlo en Lelystad.

Update: Laatste verlate uitslagen ook verwerkt.

Update: NRC heeft ook een verkiezingskaart die er leuk uitziet maar hier en daar wat lastig werkt.

Toename in veiligheid door de ov-chipkaart

2010-03-01T15:37:47Z

De OV-chipkaart is een groot succes in de Amsterdamse metro. Het aantal zwartrijders is afgenomen en navenant ook het aantal geweldsincidenten.

Mooi en nog meer onbegrip voor de mensen die tegen de ov-chipkaart zijn. Hij mag nog wel verbeterd worden, maar de waarde van de chipkaart is nu duidelijk bewezen.

De GVB zegt in de pers dat het niet mogelijk is om de harde kern van zwartrijders aan te pakken. Ik denk meer dat het een kwestie is van niet willen of dat de kosten niet opwegen tegen de baten. Het is de vraag in hoeverre je de kieren dicht van een veiligheidssysteem.

Ik post dit even hier omdat de GVB een van de meest gesloten en niet web-savvy bedrijven van Nederland is, dus voor de lezers zonder enige hoop van wederhoor.

Wat mij een paar keer is gebeurd is dat er een marginaal iemand vlak achter je mee door de poortjes glipt. Ik ben meestal te in gedachten verzonken met muziek op om het snel op te merken, maar de mensen van het GVB die bij die poortjes staan DOEN NIKS. Wat hebben ze dan voor zin? En wat kan ik er dan van zeggen als de mensen van het GVB het goed vinden wat er gebeurt?

Evenzo mensen die poortjes intrappen: doorseinen via beveiligingscamera’s, metro waar ze in zitten subtiel vertraging laten oplopen en ze door politie op het volgende station uit de metro laten trekken, onder curatele stellen en dwingen schade te vergoeden.

Het kan wél als je het maar wilt.

Red Amsterdam van de kortzichtigheid

2010-02-28T19:38:49Z

Er is een beweging in Amsterdam van onverstandige en enigszins bekende mensen die tegen de Noord/Zuidlijn zijn.

Afgelopen week nog een flyer op de site van Thomas Schlijper. Schlijper is een fotograaf die leuke foto’s maakt van het centrum van Amsterdam. Voor de grootstedelijke ontwikkeling moeten we iets verder kijken.

picture by Wynand van Poortvliet

Zeker nu kunnen we het ons niet permitteren om dan €3.1 miljard weg te gooien. Amsterdam heeft dringend beter openbaar vervoer nodig om de verschillende stadsdelen en vooral het Amsterdam bínnen de ring met het Amsterdam búiten de ring te verbinden.

Tegen zijn is zó makkelijk. De partijen die tegen zijn, zijn de SP en enkele marginale politieke bewegingen. ‘Politici’ met een gebrek aan basale economische kennis (en een dosis gezond verstand). Voor hen hier een klein lesje.

Sunk Cost

De economische term Sunk cost gaat over wat je al hebt uitgegeven aan een project. Aangezien je dat geld niet terug kunt krijgen kun je het uitgegeven bedrag voor toekomstige beslissingen beter negeren.

Dit gaat niet blind op maar het is een handig concept om in het achterhoofd te houden. Zeker in grote projecten kan er op een gegeven moment niet meer gestopt worden door de sunk cost. Daar komen het Sunk Cost dilemma en de uitspraak ‘throwing good money after bad’ vandaan.

Er is dus geen kant en klaar kort antwoord op dit probleem. De afweging of je door moet gaan met het project moet uiteindelijk gemaakt op basis van de waarde van het uiteindelijke resultaat.

Wat zijn dus de totale kosten van stoppen?

Afwikkelingskosten: afbetalen van bouwbedrijven, tunnels dichtstoppen, stations omkatten. Geen triviaal bedrag en over het precieze bedrag (‘de besparing’) is nog enige onenigheid. Dit zijn (ten onrechte) de enige kosten waar de discussie over gaat.
Opportunity cost: Deze kosten zijn gelijk aan de waarde van het beste alternatief nl. de lijn afbouwen. De kosten van het niet hebben van een goede Noord-Zuidverbinding door de stad in tegenstelling tot wel. De kosten van het hebben van een suboptimaal openbaar vervoerssysteem en stedelijke ontwikkeling in tegenstelling tot wel. De kosten van al die mensen die de komende 50 jaar tijd verliezen en dingen niet kunnen doen omdat deze lijn er dan niet ligt in tegenstelling tot wel.
Daar komt nog de vertraging bij van het herplannen van de hele stad en het in gang zetten van de alternatieven. Voordat dat allemaal goed en wel op de rails staat zijn we 5-10 jaar verder en dan had je de N/Z-lijn net zo goed af kunnen bouwen.
Morele kosten: Zoals ik al zei: je maakt dat af waar je aan begint. Ik denk dat stoppen een grote weerslag heeft op het moreel van de stad. Het zal als een schaduw over elk volgend project hangen zó politici ooit nog aan dit soort grote projecten durven te beginnen.

De discussie moet zich richten op hoe groot je alle kosten schat. Ik schat de Afwikkelingskosten als verwaarloosbaar, de Opportunity cost als gigantisch en de Morele kosten als onverteerbaar. In de discussie gevoerd door de tegenstanders richt men zich op het beetje ongemak wat we nu in de stad hebben en de kosten die er de komende tien jaar nog te verwachten zijn.

Een partij oprichten en wat schreeuwen voor de verkiezingen kunnen heel veel mensen hebben we gezien. Vijftig jaar ver kijken, een visie formuleren en impopulaire beslissingen nemen is veel minder mensen gegeven.

Verkiezingen

2010-02-26T15:52:05Z

Een overzicht van de uitslagen van de Europese Verkiezingen 2009 per gemeente:

Een uitleg hoe ik deze kaart gemaakt heb volgt binnenkort.

Ik maak me klaar om woensdag nog zo’n kaart uit te draaien voor de gemeenteraadsverkiezingen. Ik ben alleen bang dat het nog een pessimistischer beeld zal opleveren.

This Happened #5 — Brief Impressions

2010-02-23T11:40:30Z

Yesterday I attended the fifth edition of This Happened in Utrecht city. It was a great new iteration with more polish even though it was also a big step up moving the entire event to a new venue.

See the This Happened site for the presentations of this session.

The Papercakes presentation was interesting, though I would have wished that they’d focused more on the creative process and not so much on the implementation and user testing. It is a very compelling game and I’m now even more seriously considering buying a Bamboo for my desk.

The Love Hate Punch punching bag hit close to home for me as I used to have a bag like that at home and I definitely can relate to the aggression remediating effects of such a bag. It was an epic story of how to create something interesting using mostly home brew and tenacity.

The Swinxs is impossible not to like. The presentation was oddly paced, but still everybody thought it was great and got a great look behind the process of putting a digital toy on the store shelves (quite a feat!).

Daan Roosegaarde went off in all kinds of tangents talking about creating poetic interactions for public space. His installations are in a league of their own and are a custom designed experience for a certain area. I have experienced LiquidSpace but I had a hard time getting much more out of it than its novelty.

This Happens seems to have arrived at a next level with a space that is comfortable and organizers that are comfortable within that space. Let’s see what’s next.

Een drakenschip voor informatievrijheid

2010-02-17T09:46:45Z

Of: Hoe IJsland ondanks ons gekoeioneer onze informatievrijheid gaat veiligstellen.

Misschien heb je weleens gehoord van Wikileaks. Ze zijn een relatief recente ontwikkeling (gelanceerd in 2007) maar in deze periode van journalistieke kaalslag zijn ze één van de belangrijkste instituten voor de persvrijheid geworden. Ze geven elk jaar op de conferentie van de Chaos Computing club een presentatie. De video van afgelopen jaar (MP4, 740M) van de sessie van Wikileaks op de 26C3 begint vanaf minuut 26 pas echt interessant te worden. Dan gaan ze het “Here be dragons”-deel van hun presentatie in.

Foto onder Creative Commons Naamsvermeldingslicentie door Andy McGee.

In dat deel van de presentatie kondigen ze aan dat ze in overleg zijn met IJslandse politici om van het land een journalistieke informatie-vrijhaven te maken door wetgeving voor verregaande vrijheid van meningsuiting en vrijheid van informatie samen met bescherming voor bronnen en klokkenluiders in te voeren. Dat wetsvoorstel staat nu online op IMMI.is en het wordt vandaag ingediend. Julian Assange —redacteur van Wikileaks— schrijft bij the Guardian over dit voorstel en de aanleiding ertoe en zegt dat het brede steun heeft in het parlement en dus hoogstwaarschijnlijk aangenomen zal worden.

Wikileaks is voorzover ik kan zien nog steeds veel te weinig bekend in Nederland. Dus daarom voor wie geen tijd heeft om de video te bekijken, hier een kleine doorloop.

Wikileaks

De presentatie begint met een overzicht van wat Wikileaks is en wat ze het afgelopen jaar gedaan hebben. Ze hebben deze presentatie ook gegeven in 2008 toen ik erbij was en die leek erg op deze. Wikileaks heeft tot missie om klokkenluiders te helpen gevoelige informatie vrij te geven zonder persoonlijke gevolgen. Dat houdt in dat Wikileaks verkregen documenten anoniem maakt, ze vrijgeeft via hun netwerk van webservers en alle juridische gevolgen die publicatie van deze documenten teweeg brengt draagt.

Het idee is dat er documenten zijn waarvan de openbaarmaking een publiek belang dient. Dus niet de patientgegevens van een ziekenhuis maar wel de procedures van een martelkamp of de bewijzen van giflozingen in Afrika. Dat ze hierbij regelmatig op de tenen van overheden, bedrijven en andere machthebbers staan nemen ze dan maar voor lief.

Voor het werk dat ze doen hebben ze talrijke journalistieke prijzen gekregen. De aanwezigen op de 26C3 dragen de mensen van Wikileaks op handen zoals je kunt zien in de video. Ze krijgen een staande ovatie en een vragensteller noemt het een ‘prayer meeting.’ Dat is niet zo’n gekke term want als er voor hackers en internet-activisten één gospel bestaat, dan is het wel: ‘information wants to be free.’

De macht van informatie en de kosten van onderzoeksjournalistiek

Ze leggen ook uit dat Wikileaks steun (in natura) krijgt van nieuwsorganisaties omdat ze het gezamenlijke doel hebben om onderzoeksjournalistiek makkelijker te maken. Wikileaks accepteert geen geld van overheden en bedrijven om onpartijdig te blijven (wel van privé-personen). De afwegingen die ze daarbij moeten maken, waarom ze het werk doen en wat ervoor nodig is in geld en middelen is te lezen in dit interview “The Economy of Wikileaks” afgenomen na hun presentatie.

Uit dat interview blijkt dat ze naast het aantrekkelijk maken voor klokkenluiders om informatie vrij te geven het ook aantrekkelijk moeten maken voor journalisten om er aandacht aan te besteden. Zodra een stuk informatie voor iedereen beschikbaar is (op Wikileaks) dan is de nieuwswaarde ervan nul. Wikileaks is dan ook aan het experimenteren met manieren van vrijgeven om ervoor te zorgen dat hun documenten een zo groot mogelijk publiek bereiken.

Het gaat in het interview ook om de donaties die Wikileaks nodig heeft om zelf te kunnen draaien (zie ook “Dig Deep for Wikileaks”). Op dit moment ligt de site van Wikileaks plat om geld in te zamelen zodat ze weer een jaar kunnen draaien. Één van de systemen die ze daarvoor succesvol gebruiken is onze donatiesite TipiT. De enkele tonnen die ze nodig hebben om minimaal te kunnen draaien hebben ze nu al binnen maar meer is welkom. Het is goed om te zien hoe breed internationaal het doel van Wikileaks om de journalistiek te ondersteunen gedragen wordt.

Het IJslandse Moderne Media Initiatief

Het “Here be dragons” gedeelte van hun presentatie is wat mij betreft het interessantste. Zoals Assange schrijft in the Guardian was Wikileaks betrokken bij de publicatie van het leenboek van Kaupthing vlak voor deze bank omviel:

Then, on 31 July last year, WikiLeaks released Kaupthing’s confidential large loan book, which exposed €6bn of loans. Kaupthing threatened us and our source with a year in prison under Icelandic banking secrecy law. The leak was to become a major story, but five minutes before the national broadcaster, RÚV, could report it, the news desk was slapped with an injunction by Kaupthing. The first such Icelandic newsdesk injunction in living memory. Lost for words, RÚV filled the time with an image of WikiLeaks, outraging the public, who could all access a copy of the primary source document. (the Guardian)

Door de gigantische financiele crisis die daarop volgde is de bevolking van IJsland geradicaliseerd. We hebben hier op het journaal de beelden gezien van de rellen in IJsland. Daar komt nog de druk van het IMF en van onder andere Groot-Brittannië, Nederland en Denemarken bij om het geld dat spaarders hier verloren hebben terug te betalen. De crisis en het politiek vloeibare klimaat zorgen er volgens Wikileaks voor dat de politiek ontvankelijk is voor oplossingen om te zorgen dat dit niet weer kan gebeuren en om economische ontwikkeling aan te trekken.

Wikileaks trekt dan de parallel met offshore belastingparadijzen waar je met vrijheid van belastingen je geld kunt laten bewaren. Dit zijn meestal eilanden omdat die een kleine bevolking hebben —en dus makkelijker wetgeving kunnen doorvoeren— en ze geen buurlanden hebben die zich er erg aan kunnen storen. IJsland voldoet aan die voorwaarden maar in plaats van een belastingparadijs is Wikileaks aan het praten met politici om er een ‘censuurparadijs’ van te maken. Door de sterkste informatievrijheids en bronnenbeschermingsregels ter wereld te nemen —een mix van Zweden en België blijkt—en dat pakket in IJsland door te voeren wordt het een informatievrijhaven voor de wereld. Dit moet dan ook gebeuren voor een eventuele toetreding tot de EU omdat zo’n pakket anders verzandt in het moeras van het Europese Parlement.

Dat voorstel hebben ze nu dus geschreven in de IMMI en het wordt vandaag ingediend in het IJslandse parlement. Het is afwachten of het daadwerkelijk aangenomen zal worden, maar we kunnen optimistisch zijn. We zien dat informatie-vrijheid in Europa om uiteenlopende redenen aangetast wordt. Gegevens moeten bewaard, anonimiteit is verdacht en in Engeland kun je nauwelijks iets publiceren uit angst voor een smaadaanklacht (zie ook Trafigura).

Ik denk dat in het huidige klimaat het goed is als er tenminste één plek is waar je je informatie vrijelijk kwijt kunt. En als een land als IJsland het dan kan gebruiken als economische motor is dat alleen maar mooi meegenomen. Ik ben in ieder geval trots mijn steentje bij te hebben gedragen en jullie kunnen nog steeds doneren op de site van Wikileaks.

Full Disclosure: Zoals in het artikel genoemd ben ik mede-eigenaar van één donatie-site die door Wikileaks gebruikt wordt.

Update: Artikel op NPR. Nog een artikel in the Guardian.

Stemwijzers en verschillen tussen partijen, punt voor punt

2010-02-15T00:42:39Z

Ik ben sinds een tijdje lid van D66 tot redelijke tevredenheid. Maar nu doe ik net de Stemwijzer voor de gemeente Amsterdam en daar komt het volgende uit:

Nu kloppen Stemwijzers nooit helemaal, maar ik heb toch redelijk wat verschillen met D66 in Amsterdam. Dat boeit me niet heel veel, want ik ben vooral geïnteresseerd in de landelijke politiek maar het heeft toch wel wat toelichting nodig.

Ik doe dit uit aardigheid met D66 en met het idee dat je juist naar je eigen partij kritisch moet zijn. Elke andere partij (ook GroenLinks) zou er veel bekaaider van afkomen.

Hier de verschillen:

5. De Parkeertarieven moeten omlaag.

Ik: Oneens
D66: Eens

Wat mij betreft mogen de parkeertarieven in Amsterdam geleidelijk opgehoogd wordt net zoals je een kikker in een pan kunt koken door geleidelijk de temperatuur omhoog te doen en mogen de vrijblijvende parkeerplaatsen langzamerhand teruggegeven worden aan de burgers van Amsterdam. Het is mijn mening dat het getuigt van enigszins beperkte verstandelijke vermogens als je je in Amsterdam voortbeweegt met de auto.

Het blijkt dus dat D66 nogal een partij is voor de autobelangen. Daar komen we zo nog eens op terug.

8. Het autovrije gebied in de binnenstad moet worden uitgebreid.

Ik: Eens
D66: Geen van beide

Zie vorig punt. Hoe minder auto’s in de stad hoe beter.

9. Vrouwen moeten apart van mannen kunnen inburgeren.

Ik: Oneens
D66: Geen van beide

Geen uitgesproken mening van D66 wel van mij. Als je al begint met segregatie en minderwaardigheid in de inburgeringscursus, waar blijf je dan? Als ze dan wegblijven, ze met zachte tot harde dwang toch naar de cursus halen.

11. Amsterdam moet veel meer topsport-evenementen binnenhalen.

Ik: Eens
D66: Oneens

Ik vind topsport vet. Wat mij betreft niet echt een breekpunt.

13. Om de veiligheid op straat te vergroten moet het cameratoezicht worden uitgebreid.

Ik: Oneens
D66: Geen van beide

Cameratoezicht op straat draagt er weinig aan bij de veiligheid te vergroten zeggen alle mensen die er verstand van hebben. En we hadden het al over het zwakke privacy-track record van D66, daar kun je deze dan weer bij optellen.

14. Een nieuwe verbinding met Almere door het IJmeer mag alleen in de vorm van een tunnel worden aangelegd.

Ik: Eens
D66: Geen van beide

Tunnels zijn cool. En als je dan wegen moet aanleggen waarom dan niet uit het zicht?

15. Amsterdam moet weer homohoofdstad van Europa worden.

Ik: Oneens
D66: Eens

Ik heb geen idee welke criteria hiervoor gehaald moeten worden en waarom de overheid zich hiermee zou moeten bemoeien.

16. Kraken mag als panden langer dan een jaar leegstaan

Ik: Eens
D66: Geen van beide

In de verziekte vastgoedmarkt moeten er dingen blijven om de macht van speculanten in te perken. Dat CDA/VVD allebei voor een kraakverbod zijn is al genoeg reden om er tegen te zijn.

17. De gemeente mag circussen met wilde dieren geen vergunning geven.

Ik: Oneens
D66: Eens

Diversiteit van amusement en ervaringen hoort wat mij betreft bij een grote stad. Ik ben er ook niet voor om Artis te sluiten.

18. Voor uitbreiding van fietspaden en speelplekken mogen parkeerplaatsen verdwijnen.

Ik: Eens
D66: Oneens

Onbegrijpelijk. D66 is gewoon een autopartij. Parkeerplaatsen in de stad zijn dode ruimte. Er is op veel plaatsen nauwelijks ruimte om je fiets neer te zetten en meer speelruimte in de stad is ook eenzijdig goed.

19. Vanaf 2010 moet alle nieuwbouw klimaatneutraal zijn, door goede isolatie, groene daken en zonnepanelen.

Ik: Oneens
D66: Geen van beide

Ik ben hier eigenlijk voor maar ik vind het dom om dingen verplicht te stellen waar je met een stevige (structurele, eenvoudige) subsidie hetzelfde effect zou kunnen bereiken.

22. De deelraad Centrum moet onmiddelijk worden opgeheven.

Ik: Geen van beide
D66: Oneens

Ik heb geen flauw idee welke bestuurlijk kwesties hier spelen. Het kan me eerlijk gezegd ook niet heel veel schelen.

23. Nieuwbouwprojecten moeten voor 30 procent uit goedkope huurwoningen bestaan.

Ik: Eens
D66: Oneens

Ik heb heel veel bezwaren op de stedelijk ontwikkeling zoals die in Amsterdam plaats vindt. Voor diversiteit in je buurt lijkt het me toch noodzakelijk dat er gemengd gebouwd wordt.

Op de Zuidas komen bijvoorbeeld series woontorens met alleen maar dure huizen waardoor je een yuppie-ghetto krijgt. Het resultaat is een gebied met een ontzettende schrale publieke ruimte.

29. De stadswacht moet onderdeel van de politie worden en daardoor meer bevoegdheden krijgen

Ik: Oneens
D66: Eens

Wat mij betreft is de stadswacht een werkverschaffingsproject met beperkt nut waar mensen al teveel bevoegdheden hebben. Ze blinken erin uit om fietsers terecht te wijzen maar op probleemlocaties en moeilijke tijden (’s nachts) zijn ze nooit te vinden. Nog meer bevoegdheden is een slecht plan.

Update: En uit Kieskompas komen eerst een paar vage randpartijen bovenaan voor er een half zinnig resultaat uit rolt. Zoals Frank zegt inderdaad kansloos en nodig toe aan verbetering. Mochten de organisaties advies willen voor een statistisch beter resultaat en een gebruiksvriendelijkere site, kunnen ze altijd contact opnemen.

Interactive Environments

2010-02-04T18:23:32Z

A small post about the Interactive Environments exhibit at my alma mater. I had to be in Rotterdam anyway that day so I decided to drop by.

There’s some confusion at Delft Science Center whether the exhibit is really open to the public, but it isn’t locked, so just head there and take the first door on your right. Maybe because of the confusion, the machines aren’t turned on, so it’s a rather static display of interactive environments.

Some pictures:

Let it rain

2010-02-04T14:22:19Z

A long held dream came true for me with the delivery this week of my first light stand and umbrella combination. I wanted to play with studio photography longer already, but what really brought it home was following Dustin Diaz’s Project 365 where he did an interesting strobist setup for every day of 2009. I learned so much from that.

So now I can shoot portraits with off camera soft directed light. This is just the beginning:

Big Data makes me horny

2010-01-28T18:16:17Z

Today at an event called ‘What makes you horny?’ (#wmyh), I gave a presentation about my inspiration: Big Data.

What Makes You Horny? Big Data!

View more presentations from alper.

Data coupled with Design is more or less my field of choice, my work and passion.

This is the same thinking that is behind my proposition that websites are not the most important thing online anymore. Websites are important in so far as they get data and facilitate interaction on that data, but both of those are taking place more and more on completely different locations. It is far more useful to think of the web as streams of data and actors that interact with that data.

The talk was well received though (as always) it stands to be improved greatly under the influences of feedback and ripening.

Update: This presentation is now in Slideshare’s top presentations of the day.

TipiT on Wikileaks

2010-01-26T18:13:27Z

One of the more important online projects Wikileaks got hit by a block this weekend but we at TipiT could quickly respond and get them up and running again. Read the write-up over at the TipiT blog.

Nasr doet een nieuwjaarsgroet

2010-01-21T19:31:41Z

Aangezien onze dichter des vaderlands zijn eigen blog niet zo goed bijhoudt moet het goede volk zijn gedichten hier en daar bij elkaar schrapen of speciaal voor dat handjevol een abonnement nemen op de NRC. Geen doen dus.

Speciaal voor de fans herhaal en link ik zijn gedichten hier ook maar. Dan heb ik ze tenminste ergens waar ik erbij kan, en jullie ook. Hieronder ook het fragment waar Ramsey Nasr het zelf voordraagt:

Nieuwsjaarsgroet

Zo JP, hoe voelt het om te liegen
en dan te moeten zien dat het gedrukt staat?
Hoe voelt dat, om als christen-democraat
de zijde van Herodes te verkiezen

en honderdduizend kinderen te doden
omwille van één koning? Volkenrecht?
Ik ken een land dat dozen resoluties
juist dankzij ons al jaren naast zich neerlegt.

Ziehier onze premier, hij lees de krant
en denkt: klaat ze maar lullen, mijn geweten
is zuiver. En geen koren zonder kaf.

’t Is goed te liegen voor het vaderland.
De beste wensen nog van alle Irakezen
massaal vernietigd en bevrijd in ’t graf.

Daar heeft ook Frits Barend niet van terug denk ik.

Een bar en boos klimaat voor privacy

2010-01-21T10:37:51Z

Aan de hand van diepgravend parlementair onderzoek van Steeph van Sargasso lanceerde onlangs de Privacy Barometer. Een ruwe indicator van de privacy-houding van de verschillende politieke partijen op basis van historisch stemgedrag.

In de Privacy Barometer valt af te lezen dat vrijwel elke politieke partij tegen de privacy is behalve de drie ‘echte linkse’ partijen. Opvallend is dat een partij als D66 die zich uitspreekt voor de privacy zo slecht scoort.

Plein66

Op het D66-discussieforum zoeken mensen uiteraard weer de nuance. Je kunt op basis van een voorstel in de Tweede Kamer niet zo makkelijk met een 0-1 waardering dit soort dingen afmeten. Het probleem is alleen dat dit onderzoek al bijzonder ingewikkeld is. Er ook nog een bijzonder complexe waardering gebaseerd op de uitvoering aan hangen, maakt het niet simpeler.

Steeph zegt: “dat ze gewoon de lijst moeten overnemen op hun site en per punt toelichting geven.”

Natuurlijk hebben de drie partijen met een pro-privacy track record gemeen dat ze alledrie nog nooit enige verantwoordelijkheid hebben genomen en dat ze zich meer dan gemiddeld tegen voorstellen uitspreken. Dat vind ik laakbaar. Vooruitgang in een informatiesamenleving brengt compromissen met zich mee in het bijzonder op het gebied van privacy. Als we allemaal in een hut op de hei leefden dan hadden we ook geen last van privacy-schendingen.

Verbetering

Maar het ligt dieper en de situatie is echt wel beroerd. Zoals ik ook op Plein66 zeg, moet het in zo’n bar klimaat voor een pro-privacy-partij niet moeilijk zijn om positief op te vallen.

Hoe je dat precies doet maakt niet heel veel uit. Op Plein66 zegt iemand ook dat er niet zoveel maatregelen vóór de privacy te treffen zijn. Dit is onjuist. Er zijn een heleboel fundamentele maatregelen te verzinnen die in brede zin privacy waarborgen en de uitvoering van potentieel privacyschendende maatregelen belemmeren. Bits of Freedom is nu bezig met zo’n maatregel: de meldplicht datalekken.

Maar het kan nog beter. Ik ben benieuwd of het mogelijk is om van D66 een capabalere partij wat betreft informatierecht te maken. Dus nog uitgesprokener zijn op privacy, maar ook duidelijk stelling nemen in netneutraliteit en auteursrechten.

ICTs for Europe

2010-01-21T01:08:42Z

The hearings for the various European Commissioners were held last week. Our Dutch representative Neelie Kroes (known from her ferocious busting of Microsoft’s balls) was given a hard time mainly due to political getting back from the Christian and Socialist European fractions for the grilling of their candidates.

Kroes is slated to be the European Commissioner for the Digital Agenda. Thought by some to be a lightweight portfolio, we in the internet business know that it is of course at the heart of most important things: media, science, trade, communication.

Baroso’s brief is as follows (in part):

You will take the lead in preparing the European Digital Agenda, to promote an integrated ICT policy framework, addressing both supply and demand for digital services, products and contents, ensuring that Europe remains at the technological forefront in this area.

The EU needs high speed internet networks to realise the potential of ICTs. Therefore, I would like you to elaborate a policy framework to promote investment in high speed internet and set up a coordinated spectrum policy.

I would also like you to establish an integrated single market for the delivery of electronic services. The EU possesses massive creative, cultural and multilingual potential, which efficient ICT tools can help to tap and transform into productivity gains.

Europe must also invest in the ICT skills of its citizens. Your role will be to avoid a ‘digital divide’ and to give the possibility to all citizens to acquire e-skills.

(Mission Statement)

Her answers to the questions are here in Dutch, you may be able to find documents in other languages at the main site for the hearings.

I’d read about the question session and the next day Dutch public television put this debriefing with her online:

In one interview she kept saying something about ‘ICTs’ (Maarten said it sounded something like the interwebs) and in the above fragment she excells in vagueness. A lot of criticism on her has been indeed focused on her grasp of the field and her plans for the Digital Agenda which were termed weak.
More video here and audio about the second term this week.

The other criticism that she would not be a champion of the consumer but would take side with the big companies put forward by the Euro Socialists is frankly ludicrous (Dennis de Jong is our Dutch socialist —say no— representative), if you look at her record battling Microsoft.

Dutch pride of having at least one Commissioner in the EC is nice and all, but it would be nice for Europe to have a commissioner for the Digital Agenda who would actually use the internet? One who has at least a first hand idea what this stuff is about.

Given the vast out of touch Kafka-esque bureaucratic monstrosity that is the European Union, putting somebody in charge of the internet who both has a clue to the subject matter and can navigate the treacherous passages of European politics may be too much to hope for. Given that, Kroes may be a very good second and if she displays the same fervor to promote an open internet as she did attacking Microsoft, she may not be that bad at all.

Update: Today’s hearings went a lot better and it looks like she will get the post for Euro Commissioner for the Digital Agenda:

Update: And now it is almost a done deal according to this post on NOS.nl where they also mention that her advanced age may not make her the most suitable candidate for an internet portfolio.

A Film in one Week

2010-01-18T12:59:16Z

Friends of motion studio Eelke Dekker and design agency Booreiland have gone into seclusion for a week in the East of the Netherlands to concept, shoot and produce a movie within that week, project .mov. No ulterior motives, just making a movie for the love of making a movie (and having made that movie).

Some years ago without a budget and far less experience they’d already produced the classic Frag. It took some time however to find the right moment and opportunity to make another one. Now that moment is there with more time, better gear, actually better everything and a recipe for awesome.

Now, any movie needs an audience, but the fun part of this project is that you can track the making of as it goes along. It is all being documented in glorious HD, tweets and photographs. You can checkout the progress of the movie on the tumbleblog for dotmov or follow the dotmov account on Twitter. As this video testifies, even if you can’t be there, it is really fun and insightful to follow the creative process from afar:

Briefing Scenario from dotmov on Vimeo.

Pitching Scenario aan Scriptwriters

More to follow and I can’t wait to see the end result (or more in progress movies for that matter).

Foursquare nu in beeld

2010-01-12T17:16:49Z

Na het radio-item van vorige week staat nu het filmpje dat Lody en Annejan vanochtend van me schoten bij Dwaze Zaken nu online op NOS Headlines.

Ik weet nog niet helemaal wat ik ervan moet denken dat ik hiervoor gevraagd wordt, maar het is wel erg leuk om te doen.

TipiT in het Nederlands

2010-01-12T17:05:07Z

Zoals al op het TipiT blog te lezen is TipiT nu ook beschikbaar in het Nederlands. Dat heeft wel aardig wat werk gekost, maar een site vertalen blijkt toch best wel leuk werk te zijn (al moet je wel je hoofd er goed bij houden).

Dus een Nederlandstalige site én iDeal, waar wacht je nog op?

D66 Televisie

2010-01-11T11:31:33Z

Afgelopen weekend was ik ook bij de nieuwjaarsborrel van D66 Amsterdam in het kader van de gemeenteraadsverkiezingen die er aankomen. Ik heb toen samen met wat anderen wat video’s gemaakt van de verschillende lijsttrekkers, gemeenteraadsleden en andere belangrijke D66′ers (ook van Alexander Pechtold en Boris van der Ham) in de komende periode voor het D66 Amsterdam videokanaal.

Simpele middelen, een Kodak Zi8 met externe microfoon en one-takes zonder nabewerking. Videotechnisch is het dan ook niet geweldig, maar inhoudelijk is het resultaat (gezien de middelen) meer dan aardig.

Foursquare spelen op de radio

2010-01-11T11:52:40Z

Afgelopen donderdag werd ik samen met de manager van Dwaze Zaken en de burgermeester geïnterviewd (Radio 1 link) voor Radio1 over Foursquare. Foursquare het mobiele spel, vrienden-vinder en sociale gids die we afgelopen jaar naar Amsterdam hebben gehaald en dat nu ook overal speelbaar is.

Leuk om het terug te horen van vrienden. Ik wist zelf niet wanneer het uitgezonden zou worden. Ik had wel een uur over toepassingen van internet in horeca en locatie gebaseerde diensten en spellen kunnen praten denk ik, maar als je maar een minuutje hebt dan sneuvelen er nogal wat leuke dingen bij de montage.

Hier nog even het belang van mobiele spellen. Dit soort mobiele toepassingen en spellen werkt om drie redenen (die elkaar versterken):

Meetbaar
Foursquare —maar ook bijvoorbeeld de Nike Plus en Last.fm— maken handelingen (automatisch) meetbaar die dat daarvoor niet waren. Je koppelt een sensor of een software knop (check in!) aan een database en slaat alles op. Daar kun je dan statistisch interessante dingen aan afleiden en nog veel meer. Gegevens zijn goud.
Sociaal
Door middel van internet en al bestaande sociale netwerken wordt het makkelijk om deze handelingen en de significante afgeleide resultaten (het beëindigen van een run, iemand van zijn mayor-troon stoten), te delen met vrienden. Hierdoor crëeer je sociaal relevante informatie en waarde.
De journaalverslaggever vroeg al het standaard bagatelliserende: “Wat heb je eraan? Is het niet suf, treurig, exhibitionisme?” Het standaard antwoord daarop is dat deze handelingen voor bepaalde zenders en ontvangers een sociale waarde vertegenwoordigen en dat dat alleen al het de moeite waard maakt. Daarnaast zijn deze handelingen feitelijk niet heel veel anders dan sociale communicatie die al bestond maar omdat dit digitaal wordt overgebracht zijn de kwaliteiten van schaal, snelheid e.d. anders.
Mobiel
Het meetbaar maken van de handelingen en het sociaal kunnen sturen en ontvangen van berichten vindt meer en meer mobiel plaats. Mobiel is dan niet alleen meer via de mobiele telefoon maar ook via andere apparaten of ingebouwde sensoren in de omgeving.
Hierdoor is alles ook toegankelijk als je niet thuis achter de computer zit. Dat is makkelijker dan je hardloop rondje op te moeten schrijven en het achteraf thuis te moeten invoeren of veel te laat horen dat iemand in een bepaald café was. Maar belangrijker nog, het koppelt een fysieke context aan een digitale interactie waardoor het geheel beter blijft hangen bij de gebruiker.

Dat past niet in twee minuten radio.

Enterprise is wrong

2010-01-08T11:14:42Z

Tim Bray speaks out on what those of us without a vested interest in the disfunctional business practices of enterprise software already knew and have been saying for years:

The community of developers whose work you see on the Web […] deploy better systems at less cost in less time at lower risk than we see in the Enterprise.

It’s a sham and it’s crumbling but slowly enough that if you’re mediocre developer you will not want for work for the foreseeable future (but you will not be doing interesting things either).

Absurd heroism in innovation

2010-01-05T13:38:00Z

Sjors Timmer writes a nice piece about the futility of innovation and the inevitability of failure.

He says:

“Who in their right mind would ever want to be sacrificed in the name of innovation, who in full knowledge would accept an seventy hour work week for unhealthy low pay, who educated by the best would spend their days in cheap office space with Spartan furniture.”

Sjors comes to the same conclusion, but I would answer (free after Camus) that both choices are absurd, both being a cog in a cubicle of bureaucracy and the hopeless railing against the windmills of the upstart.

But if both are absurd, you ought to accept that and choose the more glorious one.

Year in Cities 2009

2010-01-02T14:20:57Z

It’s that time of the year again, a modest list this time compared to some:

London, and again in September for dConstruct, crashing at Cristiano and Melinda’s place
Austin, first visit to SxSWi, definitely not the last
Copenhagen, yearly Reboot, this time crashing at Mark’s awesome place
Amsterdam, moving house over from Delft finally!
Casablanca, flying in and out with Air Arabia on this Morrocan holiday
Rabat
Marrakech
Agadir
Essaouira

I hope to travel more in this coming year. Austin, Copenhagen and Brighton are definitely in again. A new visit to the Middle East is in order and a big trip.

Developers are so important

2009-12-30T14:08:19Z

Of course I agree with this article: “Why front-end developers are so important to the future of businesses on the web” pleading for t-shaped webdevelopers being treated as such. Though that would seem like a fairly obvious point.

I take it as a given to only collaborate with people who have very broad skill sets and who are great at communication, though people who can do all of the things in this list are very rare:

up-to-date knowledge of available and emerging technologies

extensive experience of implementing de facto web standards and programming patterns

database configuration and data manipulation

implementation across multiple platforms and legacy software applications

provisioning for mobile devices

data aggregation

graphics sourcing and creation

search engine optimisation (SEO)

a thorough understanding of the aesthetics and parameters of designing for the web

Carvill goes on to lump most of the UX profession’s skills into this set which seems to me to be something of a hard sell because people with all of these skills are even rarer. I am one and I know a handful of them. Many of the people who can do this are either in startup life or working for themselves in some other way because their abilities do not easily fit into the conceptual cubicles offered by corporate life.

Business relevance

The web is the most important business asset any company will have and they’d better get ready for it. Outsourcing your issues is rarely the answer unless you’re willing to enter in a long term relationship with a firm and build the entire stack on open standards, so when the relationship sours it does not turn into a choke hold.

Good businesses realise what an asset they have in their front-end web development team, and welcome their input into the product development process.

If this is what good businesses do, —which I believe— how many good business do we have? Being good right now may not be the most important criterium, but how many businesses have a coherent vision on their web strategy to move forward to a better situation?

The other thing that stood out to me was:

Even better businesses have a User Experience team which encapsulates all those values, skills and judgements necessary to make great websites.

If having a UX team is not a given in this day and age, then the article starts to make a lot more sense.

Future

Like Carvill says, knowing your value and receiving the recognition for that can be two widely different things. I very quickly got fed up with railing against existing infrastructures and arbitrary corporate structures. The way forward for me is making cool new stuff in ad-hoc collaborations with nice people for money and fame.

Principles, solutions, measures, recommendations from Taleb for our money

2009-12-30T21:13:04Z

Yet another discussion about banks regarding the Huffington Post call to remove your money from the major American banks. There is in fact no reason why your money should be managed by a multinational public corporation (and many reasons why it shouldn’t). It is partly why my banking is handled by the Rabobank, a cooperative banking institution.

Keeping money safe is not rocket science and can be done perfectly on a local (city/province) scale with proper safeguards and insurance. Matt Mullenweg also wrote a post about how he would improve the state of banking using common (web) sense.

For the discussion I was looking for Nassim Nicholas Taleb’s recommendations for not getting out of this crisis, but making sure it never happens again. I had a hard time finding them with Google, but they’re in a PDF on Taleb’s site Fooled by Randomness.

I don’t think we can read these principles often enough (at least until they are implemented by our legislators), that is why I have taken the liberty to copy out the headlines here from the PDF:

What is fragile should break early while it is still small.
No socialisation of losses and privatisation of gains.
People who were driving a school bus blindfolded (and crashed it) should never be given a new bus.
Do not let someone making an “incentive” bonus manage a nuclear plant – or your financial risks.
Counter-balance complexity with simplicity.
Do not give children sticks of dynamite, even if they come with a warning.
Only Ponzi schemes should depend on confidence. Governments should never need to “restore confidence.”
Do not give an addict more drugs if he has withdrawal pains.
Citizens should not depend on financial assets or fallible “expert” advice for their retirement.
Make an omelette with the broken eggs.

These are only the headlines. Be sure to read the full recommendations in the PDF.

Het gebrek aan kaizen in het openbaar vervoer

2009-12-28T11:29:15Z

Ik schreef hier al eerder dat de ov-chipkaart kut is. Het is nog steeds kut.

Trage poortjes

Hier moet ik even een filmpje van schieten om het voelbaar te maken. Er staan tijdens de spits rijen voor de poortjes. Op station Amstel blokkeren groepen mensen de roltrappen boven op de perrons omdat ze daar in- en uitchecken (wat niet de bedoeling is). En de poortjes zijn gewoonweg niet snel genoeg.

Je kunt niet op spits-snelheid door een poortje heen lopen. Als ik dan probeer om het poortje open te beuken krijg ik een grote bek van de beveiliging die natuurlijk ook niet beter weet.

Woud van poortjes

Laatst kwam ik met de trein aan op Amstel en wilde toen overstappen op de metro. Inderhaast kon ik niet de juiste terminal vinden of lukte het chippen niet. Gevolg is dat ik bij het uitchecken bij de metro vervolgens €4 kwijt was.

In- en uitchecken bij het overstappen is een ronduit achterlijk ontwerpfalen en legt de complexiteit bij de gebruiker. Een gigantische no-no in user centered design. Verbeterscenario: je checkt op één plek in en ergens anders uit en het systeem berekent zelf de goedkoopste route tussen die twee punten en brengt dat in rekening.

Een automatisch betalingssysteem moet minder werk opleveren voor eindgebruikers, niet meer.

GVB-formulier

Nu wil ik die €4 terugclaimen bij de GVB (meer uit principe dan wat dan ook). Nu is het al bizar dat dat bij de GVB moet en niet bij de centrale betalingsafhandelaar: de ov-chipkaart.

Bij het GVB moet je een PDF-formulier downloaden, uitprinten en terugsturen. Als je ze opbelt, willen ze je wel een formulier met antwoordenvelop toesturen.

De transactie waar het om gaat kan ik op ov-chipkaart.nl nog steeds niet zien. Daarvoor kreeg ik van GVB het nummer van TLS 0900-0980 zodat ik met hen kon bellen over de website. Die website is zó slecht, dat het goed zou zijn als iedereen dat nummer belde over de website. Misschien dat ze er dan iets aan doen.

Kaizen

Het is niet erg dat dit allemaal niet perfect is gelukt in de eerste poging. Het is een complex proces en de eerste versie is redelijk goed gelukt. Het systeem heeft geen grootschalige outages gehad, en saldo opladen en reizen met de ov-chipkaart werkt.

Het is wel erg dat de ontwikkeling nu compleet gestagneerd is en er niet geluisterd wordt naar gebruikerswensen. Er was een forum waarop mensen hun ideeën, wensen en bezwaren kwijt konden, maar de terugkoppeling daar was bijzonder slecht en het is nu ook opgeheven.

Het neerzetten van een ov-chipkaart is het begin, daarna begint een continu proces van kaizen, van het verbeteren van de dienstverlening, en het beter aanpassen aan de gebruikerswensen. Dat is de enige manier om een gebruiksvriendelijk systeem te krijgen en te houden en dat is toch wat we willen?

Necessities for digital magazines

2009-12-28T11:51:42Z

Ben Hammersley poses the question which has been on my mind for a while (tweet) now after seeing the various concept demoes of rich magazines on high resolution tablets.

There have been a couple of these concepts floated around recently among which the digital Sports Illustrated and the Mag+ demo for Bonnier:

Mag+ from Bonnier on Vimeo.

These magazines with rich media and builtin games and other interactions look great, but who’s going to make them? From what I know assembling a publication is an efficient but quite messy proces. It gets the thing out the door before the deadline, but not much more.

The web part of the publication is usually bolted on and content is copy pasted from one into the other usually to the detriment of the web versions. And now we need to add another layer of richness somewhere inside this flow?

Like Hammersley says digital publications are just a symptom of a bigger problem. And the bigger problem of assembling such a magazine is just part of the transition from the old process of creating, assembling and publishing print media to the new way of doing things.

Device capabilities

Of course everybody is waiting for Apple’s tablet offering which will most likely set the industry standard, but imagining what a flat high resolution interactive tablet will look and work like, is not too difficult. A (multi-)touch screen, some hardware buttons, network connectivity and HD image and video display. Do you need much more?

Using that hardware to reimagine the concept and use of a magazine including its more indirect properties such as coffee table displayability, spine information etc. are what Jack Schulze talks about in the Mag+ video by BERG.

Toolmaker and platform

Being a more technically inclined, I’m very interested which platform will be used for these publications. Right now two obvious contenders would be:

A Flash/AIR version which is not very hopeful from an openness point of view. And also what we’ve seen from the current Flash web magazines and applications, the user experience will probable be nothing to write home about (page turn animations anybody?).
If the current state of Flash on the iPhone is an indication, Apple will not allow this.
A HTML5 version which seems a very likely contender. Apple is already pushing this hard for advanced stuff using HTML5 on the iPhone and with a similar sprinkling of Webkit specific extensions it should be more than possible to deliver the experiences enivisioned in these prototypes.
Native applications seem too cumbersome for the publication release cycle and building a CMS-like solution for digital magazines in a native language yields the same problem: how to markup the magazine in the CMS? Which would result in a more or less complex markup language (such as HTML).

Adobe probably already has tools that make it ‘easy’ to create rich publications from their existing publication tools such as InDesign and Flash though I can’t find anything about such tools except this news release on a collaboration with Condé Nast. If I go to Adobe.com, there’s nothing about what I can do to ready my business for this transition.

It seems that there is a big opportunity for new toolmakers working from agile principles and using open standards to create the authoring and collaboration environments for the publications of the future.

What’s also interesting is how much of the magazine will be downloaded offline (like the podcast, App Store model) and how much of it will rely on a web connection. And how big will a Sports Illustrated filled with high res images and HD video be? Probably more than 1G. How does that impact your immediate reading experience?

Photo-/Videographers

Another thought is that because most of the publications are not as space constrained as print media, they can allow much more space for beautiful photography and video material (as the Sports Illustrated issue does). Depending on the compensations paid, the increased demand could at least herald an interesting new age for professional photographers.

Future

I’m interested in what Hammersley will write as a solution to all this. I have no experience in print and am writing this as a bystander with an interest in the web.

Opleving van de privacy

2009-12-26T00:17:32Z

Een bijzonder sterk artikel een tijdje terug op Binnenlands Bestuur dat eigenlijk een soort voorbode was van deze opleving van de privacy: “Iedereen verdacht” door Martijn Delaere (via).

Gelukkig is Bits of Freedom op stoom en aan het uitbreiden en wordt er aan de linkerzijde van het politieke spectrum nu eindelijk geluisterd. Politiek links staat vanzelfsprekend aan de goede kant, maar privacy was tot op heden geen prioriteit en kennis van het internet schaars.

In de privacy-discussie lopen heel veel dingen door elkaar. Er worden nu meer gegevens dan ooit vastgelegd, zowel door ons, onze vrienden, bedrijven en overheden. Bruce Schneier maakte hier pas een aardige classificatie van bínnen een sociaal netwerk wat niet veel uitmaakt aangezien elk sociaal netwerk de ambitie heeft om het gehele internet te gaan vervangen.

De kans is nul dat deze gegevens niet gaan lekken of gecombineerd gaan worden. Het niet permanent vastleggen van deze gegevens en mensen de controle geven wat ze ermee doen, is de enige manier om in de toekomst een milde vorm van privacy te bewaren.

Die controle is niet alleen goed voor onze privacy. Veel gegevens waar we normaal niet bij kunnen zouden we zelf kunnen gebruiken om onze levens beter in te richten. Pleidooi bij Freek Bijl:

Er is nog een andere dimensie, er is data die niet door ons maar door onze acties wordt gegenereerd, publieke data ofwel over ons vastgelegd in databanken van anderen (Bank, Albert Heijn, OV-chipkaart) ofwel data gemaakt in opdracht van ons allen (begrotingen, schoolinformatie, openbaar vervoer etc.).

De data die we zelf genereren hebben we meer en meer de beschikking over, maar de data die dagelijks ontstaat in interacties met derde partijen, vaak niet. We moeten toe naar een wereld waarin het vanzelfsprekend is dat je daar ook bij kunt. Ten eerste om te weten wat er wordt vastgelegd (en dat te kunnen verwijderen), maar ook om onze levens en onze wereld makkelijker en handiger in te kunnen richten.

Als we onze APIs krijgen en er komen mooie toepassingen dan ontstaat er een win-win situatie. Gegevens die je zelf nuttig in kunt zetten, zul je niet laten wissen en daarmee is het bedrijf dat ze verzamelt ook weer blij.

(Onsamenhangend bericht uit wat eigenlijk een linkdump van de eerste link had moeten worden.)

Onrealistische en onwenselijke maatregelen

2009-12-22T16:19:34Z

In een vergelijkbaar filmpje zoals je ze ook voor je film ziet wanneer je legaal DVDs koopt/huurt, komt er weer een stukje propaganda van de entertainment-industrie:

Er valt veel te zeggen in deze discussie maar vast staat dat het letterlijk onmogelijk is om het delen van bestanden te voorkomen zonder een (digitale) politieagent bij elke computer neer te zetten. En dan nog is het onbegonnen werk.

Waar het mij om ging: Op een gegeven moment zegt iemand in het filmpje dat het zonde is dat er een generatie leert dat je niet hoeft te betalen voor content. Dat lijkt me wel meevallen. Ten eerste zijn mensen best bereid te betalen voor gemakkelijke toegang tot online media wanneer dat mogelijk is (die opties zijn nu extreem beperkt) en is downloaden vooral de toevlucht van mensen met meer tijd dan geld (en die gingen toch al niet betalen). Jongeren leren nu al dat content gratis kan zijn van televisie en de gratis kranten die overal verkrijgbaar zijn.

Het lijkt me veel erger nog als er in de toekomst een generatie ontstaat die het normaal vindt dat alles wat zij doen online en offline (wat bijna niet meer bestaat), vast wordt gelegd. Dat ze dat accepteren en dat ze zichzelf censureren om binnen dat keurslijf niet al teveel op te vallen.
We weten dat dit soort gegevens te lang worden bewaard en dat ze uiteindelijk lekken, misbruikt worden of als basis dienen voor foutieve vervolgingen. Willen we dat toekomstige generaties aandoen?

NextMuni — Wanneer komt de volgende tram?

2009-12-21T11:24:49Z

De vervoersmaatschappij van San Francisco geeft de voorspelde aankomsttijd van het volgende voertuig op een willekeurige halte vrij in een handig XML-formaat. Daarmee kun je leuke dingen bouwen, zoals bijvoorbeeld een horloge wat de volgende tram aangeeft.

In Amsterdam leven we in vergelijking nog in de Middeleeuwen. Daar zit ik buiten de Coffee Company in de vrieskou mijn espresso te drinken om de lijn 4 aan te kunnen zien komen.

In gerelateerd nieuws: gegeven goede data, kun je ook hele vette displays maken. Zoals dit live project-overzicht bij een bureau op een muur geprojecteerd.

Dit zijn dingen waar ik elke dag mee te maken heb en ik wil ze met plezier helpen beter te maken. Ideeën en suggesties zijn welkom in de commentaren.

Kansen in de journalistiek

2009-12-18T14:15:12Z

Leuk om een link en een commentaar naar mijn ‘anatomie van het nieuws’ stukje te krijgen van Olaf Koens op het Vlaamse weblog Werktitel over journalistieke vernieuwing.

Dat boek ‘Onderzoeksjournalistiek’ van Luuk Sengers wil ik trouwens wel hebben.

UX Book Club Amsterdam #1

2009-12-22T12:44:21Z

Tuesday, December 8th, we had the first issue of the UX Book Club Amsterdam chapter.

Dirk Geurs and myself along with Bart Schoenmakers had seen the runaway international success of UX Book Clubs and wondered why there wasn’t an Amsterdam edition yet. I visited the Zuid-Holland edition organized by Jeroen van Geel when I was still living in Delft and that was definitely a lot of fun.

Because it’s an open source initiative, having this itch means you get to scratch it yourself. So we got cracking. We rounded up some interest (thanks Peter Boersma), made a page on the wiki and one on LinkedIn (Join the LinkedIn Group if you want to participate!) and got it underway.

One hurdle (or maybe I should call it an advantage) is that because none of us can provide a location, we need somebody in the book club to sponsor every event. This is some extra work but it also adds some variety to every event. Also, if you want to participate and your office has room to spare to have 10-15 people talk about a book for an hour or two, get in touch!

The event

The first event was graciously hosted by Stijn Nieuwendijk from valsplat. An awesome user research (very important!) firm based in Amsterdam.

The first book the group chose to read was “The Back of the Napkin” by Dan Roam about clarifying ideas and solving problems using simple drawing and visual methods.

There was food (though we shouldn’t count on this in the future):

There was discussion:

And there were back of the napkin sketches, this one depicting the UX Book Club process:

The discussion was too wide spread and far to summarize coherently, but I think I can try a one paragraph version:

The main concensus was that The Back of the Napkin was not a complicated but still quite a good book with some simple methods to use drawing and visual problem solving in a business context. For UX practitioners who are already well versed with visual methods, drawing and dealing with large amounts of information, the techniques laid out in the book may be overly familiar. I still thought it was nice to have everything laid out in a coherent framework. All in all an interesting book, but more suited for our non-visual colleagues.

Looking forward

The event being a success we are now looking forward to the next one. It’s not a very difficult event to organize (though it is a lot more work than you would suspect) but having one under the belt can only make the next one easier and better. We now already have a venue for the next event (to be announced shortly) and will be starting the book choice.

For the book choice we are still looking for a method that will ensure enough interest so that the people voting for the final book will also be present for the event.

So stay tuned, watch the LinkedIn group and I hope to see you at a future UX Book Club.

Where is the money?

2009-12-16T11:00:47Z

Last week I trod off to Haarlem along with most of the usual suspects for the Rethinking Media event: “Show me the Money” organized by Dutch Media professionals. Along with the people from the Dutch online scene, there were a lot of professionals from the media industry present which proved to be an interesting mix.

I had been interviewed for this event a couple of weeks earlier talking about how TipiT could be a business model for new online media initiatives. Video (in Dutch):

Alper Çugun (TipiT.to): Micropayments werken als je maker webcontent kent | Show me the Money #2 from Mediacontainer on Vimeo.

It was a nice event, with some very interesting keynotes. A lot of fun was to see a large part of the Mediaminds together for a live taping of the podcast:

Matt Thompson had a great talk:

But I would recommend you watch the video for Chris Thompson’s talk (twitter) about the Guardian Platform. The things they’re doing there are really very inspiring:

My biggest takeaway from these industry events is that the industry is in nowhere near as bad a shape as they claim to be. The whole ‘the media is dying’ thing is mostly fear mongering. Money is still being made in the media industry, just not the same ridiculous amounts as they used to make and not wholly by the same people. I understand that this may upset some incumbents, but it’s not the disaster it’s made out to be.

Noord-Zuid-Lijn hard doorzetten

2009-12-15T12:36:37Z

Veel geluiden over de NZ-lijn de laatste tijd: “besluit aanleg Noord-Zuidlijn was verkeerd”. Azijnpissers die op elke fout in het proces zeiken, mensen die twijfelen aan het nut van de operatie. Er is zelfs serieus overwogen om ermee te stoppen door bijv. een nieuwe politieke partij.

Wat mij betreft moet de NZ-lijn er komen en nog tien door de hele Randstad heen. Bereikbaarheid is essentieel en die paar verzakte huizen zijn geen ramp, de stad is wel meer veranderd gedurende de afgelopen honderd jaar.

De mensen die voor het stoppen zijn getuigen van een onbeschrijfelijke lafheid die ik niet kan toestaan in mijn stad. Nu stoppen zou heel Amsterdam opzadelen met een collectief trauma voor de komende 50 jaar.

Er is nog wel meer over te zeggen en natuurlijk moet het proces beter aangepakt worden, maar er zijn zoveel mensen tegen alle verandering dat ik me als tegenwicht genoodzaakt zie vóór elke verandering te zijn (tweet).

Some salon reading

2009-12-08T11:30:03Z

Never enough time for reading, but thanks to Instapaper got around to reading some stuff that was due coincidentally both of these are from Salon:

Book review: “An End to Evil” by David Frum and Richard Perle — Very interesting to read these neocon perspectives in an time when the world and America have shifted away from a position when those points of view were desirable and feasible.

Maxed out — Interesting take on pornography and how it reflects on society.

OV-chipkaart: kansen voor verbetering

2009-12-06T14:15:52Z

Ik ben eenduidig voor de ov-chipkaart. De cognitieve moeite die het bespaart bij het reizen in het openbaar vervoer (temminste als je simpele routes gebruikt en niet overstapt op de trein) is geweldig.

Maar er zijn toch nog wel genoeg irritaties. Dus ik ben voor de ov-chipkaart maar ik ben zeker ook voor een betere ov-chipkaart dan dat we nu hebben. In de implementatie hebben de ontwerpers van het systeem de bal grof laten vallen.

Brenno de Winter somt mijn irritaties en meer netjes op in dit artikel op Webwereld, met als belangrijkste:

24. De vervoerder staat centraal
Het hele systeem lijkt er vooral zo gemaakt dat het de vervoerders het leven makkelijker maakt en de reizigers maar ten dele, en soms geheel niet. De vervoerder krijgt ‘eerlijker’ betaald voor zijn geleverde diensten. Overal waar problemen ontstaan, wordt de hete aardappel naar de reiziger geschoven. Niet de klant, maar de leverancier is koning. (Webwereld)

Er heeft geen enkel inclusief, toegankelijk, gebruikersgericht ontwerp plaats gevonden (of als het dat heeft gedaan, zijn de resultaten bijzonder mager ).

Voor wie werken die vervoerders nu eigenlijk?

Fake subway of Amsterdam

2009-12-09T10:12:30Z

Like I said yesterday, I added support for the Amsterdam subway to fakesubwayapis and fakesubwayapis-data. My forks: gae-fakesubwayapis and gae-fakesubwayapis-data.

I hope Aaron includes this code sometime soon.

Further support including all the other transit modalities, GPS coordinates and routes should follow but no idea yet when I’ll find the time.

Thanks Kilian for the indispensable git-advice.

And Kars noticed that there’s a flurry of activity around the digital city these weeks in the Netherlands. Tonight Visible Cities in De Verdieping, Urban Screens this Friday at the same and Terrains Vagues next week at Tumult in Utrecht.

Update: And my code and data are now in the mainline and browsable at the application.

Vergeet niet het inchecken

2009-11-30T14:08:26Z

We hadden het pas nog in de kroeg over om de ov-chipkaart te hijacken en te gebruiken als unieke id voor interactieve digitale projecten. Ik had lang geleden een vergelijkbaar idee om hetzelfde te doen met bijvoorbeeld de AH-bonuskaart. Het zijn allebei machine-leesbare tokens met een uniek nummer die (bijna) iedereen altijd bij zich heeft.

Toen kreeg ik gisteren deze link door met een serie API-implementaties van Foursquare waaronder: FourTap van Dan. Dan leest dus met een RFID reader zijn Oyster uit en met een vooraf gelegde koppeling tussen die id en zijn account op Foursquare, kan hij dan een actie uitvoeren zoals bijvoorbeeld inchecken in een venue.

FourTap – Checking in to Foursquare using an Oystercard from danw on Vimeo.

De OV-chipkaart is een vergelijkbare technologie, dus het zou mogelijk moeten zijn om hetzelfde te doen. Meer toepassingen voor verschillende applicaties en databases met correspondenties tussen je OV-chipkaart en Hyves/Facebook, laten op zich wachten.

Geolocatie

Nog een andere leuke toepassing zou het zijn wanneer het transactie-overzicht op ov-chipkaart.nl niet zo ontzettend vertraagd zou zijn. In het ideale geval zou elke checkin en checkout via een pubsubhubbub naar geïnteresseerde en geautoriseerde partijen gestuurd worden.

Je zou dan bijvoorbeeld een automatische Foursquare of Google Latitude inchecker kunnen bouwen die je locatie op die manier automatisch doorkrijgt.
Of een kleurrijk spel in de stad.
Of een mobiele applicatie die via GPS ziet wanneer je vergeten bent uit te checken en je erop attendeert zodat je naar het poortje terug kunt lopen.

Voorlopig lijkt het erop dat het systeem goed draaiende krijgen prioriteit heeft (terecht) en dat dat al moeilijk genoeg is (jammer) zodat we nog even moeten wachten op dit soort technologische hoogstandjes.

Update: Lees net bij de goede mensen van Stamen over het project Fake Subway APIs (source) want:

you know, for when realtime proper APIs are an assumed part of digital civic infrastructure, just like electricity

Van de week maar even een patch toevoegen voor de Amsterdamse metro. We hebben hier ook afkortingen.

En woensdag kunnen we over dit soort dingen praten in de Verdieping.

Even verder over het kanaal

2009-12-09T10:16:39Z

Wij doen hier ons best, maar we kunnen nog wat leren van Engeland. Daar gaat gewoon premier Gordon Brown om de tafel zitten met de uitvinder van het internet en semweb visionair Tim Berners-Lee en daar komt politieke wil en helder beleid uit:

“Mid-range” maps, with resolutions from 1:10,000 upwards, will be made available for re-use, under the plans announced by the prime minister, along with information on postcode areas and electoral and council boundaries. -Guardian

Adres-, kaart- en postcode-gegevens zijn de grootste gemene deler waarmee we de meeste gegevens van de overheid, het bedrijfsleven en van privé-personen aan elkaar kunnen koppelen. Er wordt nu door enkele partijen (bijv. Postcode.nl) een bescheiden winst gemaakt op het uitbaten van deze gegevens. De potentiele winst voor de samenleving als we deze gegevens vrij zouden kunnen gebruiken, is vele malen groter.

Engeland doet het, waarom doen wij het niet?

Update: En nog meer informatie over de stap om de Postzon (postcode naar GPS) gegevens vrij te geven. Nog geen inforamtie over de Postcode Address File (postcode naar adres).

Reisadvies ov moet beter

2009-11-12T20:36:49Z

Ik zou zeggen “duh!”, maar je kunt net zo goed zeggen dat dit een revolutie inluidt:

Heel vet. Laten we zien wat er gebeurt.

Gone surfing, come back later

2009-10-30T16:06:26Z

By the time you’re reading this I’ll be on a brief holiday to Morocco to surf and eat local cuisine. It’s been too long.

CC picture by Grace Oda

Creating an audiogeography from walks through the silence

2009-10-30T15:25:13Z

Recently I worked together with longtime professional friend Kars Alfrink on a small side project. Now that we’ve finished it, it is time to show what we have done.

Brief

The brief was by a friend of a friend for Sarah van Sonsbeeck, artist in residence at the Amsterdam Rijksakademie. Sarah does a lot of work in making sound —its presence and its absence— visible, tangible and experience-able in unexpected ways.

For a recent project she was going to walk through part of Monickendam with some people while both discussing their experience of the sounds and also simultaneously measuring sound levels and recording GPS coordinates. For the sake of simplicity we ignored measurement error and interference. This was not an attempt to make a scientifically accurate measurement of the dB levels (though such attempts do exist).

Map of the various walk paths through the area

Silence Area picture by Sarah van Sonsbeeck

We would then take the data generated from these walks and plot them into a computer representation of the area and generate visualisations from that. Building an audiogeography superimposed on the physical landscape with the sound levels as experienced by somebody who would walk through the area.

A small project, limited in scope and budget, we took the challenge to see what we could make.

Background

CabSpotting was the original very conceptual brief for this project where the streets are defined with data from a derivative activity providing a skeleton landscape similar to the physical world. Adding intensity to this mix would naturally lead to something like a physical intensity (= height) map of a landscape:

Or a suitable realistic representation of a landscape such as the Moon would already display visual indications of its height:

Sound and its different representations are treated more often in art. Sarah pointed us towards work of Simon Elvins and Justin Bennett curated on the weblog “Displaced Sounds”.

In computers, representation of sound usually is in the form of jagged edges like these found in professional audio systems and music visualizers:

We didn’t look very much into the treatment of sound and its perception in architecture, but previous work by the artist and brief inquiries with friends would suggest that it is a niche and often ignored part of that field.

Methods

The first task at hand was to find a dB value for the entire area based on the samples given to us by Sarah. She had made some circumnavigations and cross sections of the area, but she (of course) hadn’t been everywhere.

After some tries we found out that this is a non-trivial problem which is not solved well by a naive approach. It is a common problem and its solution is similar to a simple sum of squares linear regression of a set of data points in two dimensions.

The best way (according to GIS people) to do this is called Kriging and it’s implemented in proprietary GIS packages. The open source implementations in R and C are quite hard to use and figure out in terms of input and output values.

We found a post on Stack Overflow with a fairly thorough discussion of this problem and a set of approaches which led us finally to an Inverse Distance Weighted interpolation of the data points which was fairly straight forward to implement and performant enough.

This method yielded the following interpolation which we could corroborate with the area and some of its features:

After the interpolation we would have a matrix of arbitrary detail with a smooth set of values for the entire measurement area. It is easy to color these values based on a scale to show ‘height’. Transforming these values into a 3D mesh as a landscape based representation turned out to be somewhat more complex. Kars took most of this work upon himself emulating the properties of a seasoned 3D programmer.

Processing turned out to have a library called unlekkerlib which can be used to create and output 3D models based on generated data for visual display and output into formats suitable for re-use in other 3D modelling packages or to put straight to a fablab.

Generated mesh

Some of the work Watz himself has made with unlekker are in this Flickr set.

We then exported this mesh into a DXF file which could be read by Google SketchUp and re-exported into something renderable by Sunflow, a high performance raytracer written in Java.

Render from Sketchup

Results

The end results were 2D and 3D versions of the silence landscape both from straight interpolation with some filters added to it to make it resemble a heightmap:

Remapped silence landscape

And a high quality raytrace of the same landscape:

Sunflow render

Delivered to the artist to be repurposed and recontextualized in her own work for the project Een Dijk van een Kust with this map.

The 3D and 2D models can also be fablabbed into various forms which was one of our recommendations. By changing the medium of the data and therefore the modality of the experience alternative insight may follow. We are very curious how that is going to turn out and how this will add tangibility to the data.

Reflection

This was a fun project to do because of its limited scope and free form. It gave Kars and myself a good reason to work together (which worked out quite well). We took it far and wide to see what we could create using our skills and ready-to-use tools and we think the end results are pleasing.

One of our limitations is that both of us are not graphic designers. This means we may not be the best fit for a mostly aesthetically driven visualization project. Given our Tuftean sensibilities, we like to let the data speak for itself with integrity and without overmuch visual embellishment.

Our focus as interaction designers and our skills in programming the Processing visual environment, would direct us towards more dynamic and interactive visualizations where our iterative interaction with the data builds up layers of meaning and we add controls and affordances to the final product so a user can interact with the data themselves and find their own meaning.

Collaborating with an artist is very interesting because the story and the context of her art imbue your work directly with more depth. Aligning technical possibilities and visual output with an artistic vision is however difficult and probably served better by more attunement and iteration than we could invest in this project.

De anatomie van het nieuws

2009-10-29T17:42:41Z

Shirky schreef pas zijn anatomie van het nieuws in: “Rescuing the Reporters” waarin hij een krant ontleed in nieuws en restmateriaal en dan ook nog dat nieuws splitst in zelf-gemaakt en uit andere bronnen afkomstig.

Het leek me boeiend om dat hier ook te doen, dus kocht ik afgelopen vrijdag twee gedrukte exemplaren van nrc.next en wegens tijdgebrek knipte ik ze dinsdag aan stukken.

Ik kwam daarbij wat interessante dilemma’s tegen. Wat Shirky hard nieuws noemt komt voor, maar daarnaast staat er in onze kranten ook veel lifestyle-achtig achtergrond materiaal. Het is dus een beetje onduidelijk in sommige gevallen waar dat bij zou moeten.

Maar hier eerst even de resultaten van mijn steekproef:

nrc.next totaal	103g	100%
Advertenties	19,5g	19%
Anders	37,5g	36%
Nieuws	46g	44%
Nieuws uit eigen productie	34g	33%

Ik vind dat er nogal wat dingen in staan waarvan ik vrij zeker weet dat het niet behoort tot de ‘iron core of news’ zoals een stukje over de inhoud van het kerstpakket, wat over freefighting, een pagina grote illustratie en een dagboek van wat politici in Suriname. Als ik die weglaat, dan hou je 18,5g (18%) stricter nieuws uit eigen productie over.

Het is de vraag of we hier dezelfde conclusies uit kunnen trekken als Shirky doet voor zijn krant. Maar zijn betoog dat er weinig origineel nieuws is en dat de verslaggevers gered kunnen worden in non-profit instanties is misschien zo gek nog niet.

Kranten maken een herdefinitie door offline en online en de hoeveelheid écht eigen nieuws wordt minder. Wat ze dan wel doen: becommentariëren van nieuws op blogs, smaakgids zijn voor mensen met weinig tijd, lifestyle magazine spelen. Daarnaast wordt er strak gestuurd op de kosten en weinig geïnvesteerd in digitale infrastructuur vanwege het korte termijn-winstoogmerk. Terwijl het volgens sommigen niet eens zó slecht gaat met de krant.

In ieder geval kan ik hier nog wel veel over schrijven maar ik ga zaterdag op vakantie en bewaar het voor volgende posts. De gegevens van het verknippen wilde ik alvast publiceren.

City Hopping

2009-10-23T00:04:00Z

Jumping all over the randstad these past weeks. Some gems to be found:

Transitioning

2009-10-23T00:01:50Z

New city, new group, same rituals:

Where’s our rumpus?

2009-10-19T23:42:21Z

Taplin regularly writes that the entertainment business is in crisis because people outside of the USA are not willing to pay for their intellectual property.

Now here’s a case of a new movie “Where The Wild Things Are” which gets extremely favorable reviews both by him and by the Times but which is set to release January 14th, 2010 in the Netherlands (almost three months after its premiere).

I’m especially thrilled with the fact that the creators of this movie are uncompromising to mediocrity and dare to be great. From the Times:

[…] a film that often dazzles during its quietest moments, as when Max sets sail, and you intuit his pluck and will from the close-ups of him staring into the unknown. He looms large here, as we do inside our heads. But when the view abruptly shifts to an overhead shot, you see that the boat is simply a speck amid an overwhelming vastness. This is the human condition, in two eloquent images.

I’m quite sure I want to experience this movie in all its splendour in a cinematic environment but I don’t know if I can resist the inevitable torrents coming our way much much earlier than halfway into January.

The studios are complaining about declining revenues but it looks like it’s their own fault.

Krantenarchieven op het internet

2009-10-13T11:54:38Z

Ik weet niet of kranten te redden zijn door middel van techniek, maar ik denk wel dat het een poging waard is. Dit was ook de teneur van de sessie “Get Me Rewrite! Developing APIs and the Changing Face of News” (podcast nu beschikbaar) op SxSW dit jaar waar ik bij was. In die sessie gaven ontwikkelaars van de New York Times, NPR en the Guardian voorbeelden van en hun visie op het belang van een solide internet-infrastructuur voor nieuws producerende bedrijven.

Als last minute invaller in dat panel presenteerde Simon Willison de Content API van the Guardian (onderdeel van het Guardian Open Platform) die hij recent had gebouwd waarmee het gehele digitale archief (vanaf 1999) op te vragen en te hergebruiken is. De API geeft toegang tot de inhoud van de artikelen en maakt het mogelijk om te filteren op de tekst, data, de bestaande taxonomie van the Guardian en andere zoekcriteria.

Met deze API kunnen anderen dus interessante toepassingen bouwen, dingen verduidelijken en onderzoek doen.

Maar waarom zou the Guardian dit aanbieden? Dit kost toch alleen maar geld?

Maatschappelijk relevantie

Als je ervan overtuigd bent dat kranten een maatschappelijk belang dienen dan zou het vanzelfsprekend moeten zijn dat in een tijd waarin papieren mediadragers minder en minder belangrijk worden, je maatschappelijke relevantie ook afneemt.

Wil je die maatschappelijke relevantie behouden dan zul je op het internet net zo een hoogwaardig, (her)bruikbaar, informatiedicht alternatief moeten aanbieden als een papieren krant in de offline wereld is. Niet alleen dat, daarnaast moet je ook nog eens gebruik maken van alle mogelijkheden van dat internet om daar op gelijke voet te kunnen concurreren. Dat is niet makkelijk maar zeker ook niet onmogelijk.

Microfiche

Een Content API is het hedendaagse equivalent van het doorzoeken van krantenarchieven en hergebruiken van krantenknipsels (maar dan zoveel schaalbaarder). Het is niet genoeg, maar het is wel een begin.

Er zullen ontzettend veel meer gebruiksgevallen ontstaan zodra je daadwerkelijk een First Class Citizen van het internet wordt dat dat alleen al misschien wel de moeite waard is.

Verdienmodel

Een van de voorwaarden die the Guardian verbindt aan het gebruik van hun API is dat ze op een later moment hun eigen advertenties kunnen toevoegen aan de content die jij gebruikt. Ze zijn dus bezig een eigen advertentienetwerk te bouwen.

Ik geloof niet dat kranten offline hun advertenties uitbesteden aan een derde partij en die een kwart van hun inkomsten geven. Waarom zouden ze dat online dan wel doen?

Het is de vraag of the Guardian op deze manier de kosten van hun API en hun nieuws eruit zullen halen maar ze hebben een grote berg relevante content en ze proberen dingen. Daar heb ik respect voor.

(Dit bericht is een antwoord op een vraag van Paul Vereijken.)

Innocence

2009-10-13T11:23:17Z

Interesting on the part of the sub-team adding extra information to clarify references, cultural differences and even tone of voice. There were enough of these notes to be distracting, which makes it a mixed blessing. I think a movie is experienced better without.

And here another interesting image in a movie littered with them:

Content Syndicatie Workshop

2009-10-13T11:15:10Z

Vorige week een presentatie gegeven als ‘expert’ op het gebied van Content Syndicatie. Laten we er maar voor zorgen dat het beter gaat, dat scheelt voor heel veel mensen in de toekomst een hoop frustratie.

Content Syndicatie

View more presentations from alper.

een stittie die stilstaat

2009-10-05T20:41:40Z

Ramsey Nasr bewijst met zijn nieuwste gedicht ‘mi have een droom’ dat hij overduidelijk de beste Dichter des Vaderlands is die we ons maar hadden kunnen wensen:

Volledige tekst en meer uitleg op nrcnext en op nrc.tv wat achtergrond met ook zijn andere Koninginnedag-gedicht ‘In het land der koningen’.

De combinatie straattaal en lyriek wordt heel soms wat dissonant maar toch biggie props hoe hij het zich eigen heeft gemaakt. Ik ben wel een beetje benieuwd hoe hij dat gedaan heeft. In het andere filmpje kun je zien dat hij in Antwerpen woont en bijna alleen maar klassieke muziek heeft.

Goed om te zien dat hij net zo goed als in Antwerpen en beter nog voor ons dicht. Ik vraag me af hoeveel PVV’ers de spiegel in dit gedicht voor zich zullen zien.

Wappie rond Antwerpen

2009-10-02T12:29:21Z

De laatste paar dagen meer en meer op StuBru berichten over BAM en dat schijnt te maken te hebben met de voorgenomen sluiting van de ring R1 rond Antwerpen. Vandaag lees ik de stellingname van Pietel die me heel terecht lijkt, kiezen voor leefbaarheid en geen verkeerschaos over de stad trekken.

Veel onbekende termen en rare Vlaamse namen. Interessant om eens rond te kijken op Wikipedia en Google waar het nu eigenlijk over gaat. De R1 is de open kleine ring rond Antwerpen. De meeste Nederlanders zullen er weleens overheen zijn gereden of erop vast gestaan (wat een redelijk normale gebeurtenis is). Nu wil men de ring aan de noordwest-kant sluiten via de zogenaamde “Oosterweelverbinding” en de vraag staat open hoe dat moet gebeuren. BAM heeft voorgesteld om daar een forse brug over de Schelde tegen de stad aan te schurken de “Lange Wapperbrug”. Als alternatief van een actiegroep de stRaten-Generaal en van ARUP/SUM is er het voorstel om een tunnel te maken onder de haven en die op de A12 aan te sluiten.

De brug ziet er mooi uit maar in de uiteindelijke uitwerking zouden er veel concessies gedaan worden volgens dit bericht bij ArchiNed.

Knooppunt en Lange Wapper brug

En wie weleens op de ringen bij Antwerpen en Brussel gereden heeft, kan dit soort chaotische knooppunten wel voor de ogen halen. Het lijkt erop dat het er niet simpeler op gaat worden (het idee was eerst ook om er een dubbeldeksbrug van te maken):

Wirwar van wegen voor de brug

Het lijkt me in ieder geval onhandig om met een grote berg beton een grote stroom verkeer je stad in te halen en de boel te splitsen. De alternatieve tunnels zijn moeilijker maar lijken wel de voorkeur te hebben zeker ook omdat twee van die voorstellen de verbinding naar het Noorden trekken. De Standaard zet de voor- en nadelen op een rijtje en heeft ook een serie kaartjes met de alternatieven.

De twee hoofdzakelijke tracés, brug en tunnel

The Long View of Media

2009-09-30T11:13:42Z

Listening to a conversation between Jon Taplin and Peter Chermin and Gordon Crawford. Crawford lashes out at newspapers (index 33:40):

“Newpapers are so dead. Aside from the Wall Street Journal and stuff. Honestly just think about the concept of a newspaper. You cut down a bunch of trees, you boil them, you make paper out of them. In the old days oyou used to have lead movable type, and a bunch of ink and a unionized shop printing them out. Then you get a bunch of trucks and you drive around the neighborhood and you throw them onto somebody’s driveway, you throw onto somebody’s driveway yesterday’s news. That’s what we’re trying to defend.”

It’s a cheap shot but the group offers some great high level business perspectives on the media industry in music, film and news with a final word of advice to young people starting out in the business. Summary: media is changing, nobody knows how to pay for it.

Update: I had already made a circumstantial argument why I don’t read newspapers anymore but now I’m also beginning to doubt entire quality argument. Newspapers are always paraded as bastions of objectivity and quality, but I don’t think this has ever really been the case. The only difference is that for most of history we did not have an alternative. The recent financial crisis has only served to punctuate the lack of quality and in depth analysis.
I see room (and necessity) for one quality newspaper in the Netherlands similar to the Guardian in the UK but I don’t know who’s going to bring it. To even make an attempt, all the current newspapers need to significantly up their game, the current standard is just not good enough.

Shared bicycle transit systems

2009-09-28T15:19:31Z

I’ve recently used my first OV-fiets and it was a fantastic experience. It’s a great way to bridge the last couple of miles on your transit experience and I think an important addition to the public transportation system.

CC picture by Anne Helmond

Paris has its vélib system and other major metropolitan cities may have similar bicycle sharing systems, but ov-fiets (literally ‘public transportation bike’) is Netherlands wide and has a great service design backing it up.

The idea is you get a subscription (based on your id and bank account to prevent abuse) for €9,50/year which is hooked up to your rail card so you can use that same card to get your bike. With one card you can get up to two very decent bikes at any issuing point (most larger railway stations in the Netherlands and more). Payment is deducted automatically from your bank account, so that eliminates another step from the checkout process which is very quick indeed. At stations which don’t have a large bike facility and for return at night there are also unmanned facilities where you can get a bike from a locker using your secret code.

CC picture by FaceMePLS

Most importantly for us Dutch, the system is very cheap. Renting one bike for 20 hours costs you €2,85. If you have multiple errands to run in a city, this is cheaper than using public transportation (and you have more freedom and you don’t have to wait for buses). Most people I tell about the system can’t believe how cheap it is. I do hope it is cost effective. I will gladly pay more per ride if it means the system will be around in the future.

OV-fiets is a great solution for me. I visit various cities irregularly. My method of entry, is almost always by train and that part of the journey is usually relatively quick, clear and comfortable. After that part comes the hell of navigating and waiting for local public transportation. There isn’t a city in the Netherlands that can’t be biked around, so a bike —if you have access to one— is almost always preferrable.

This is a great example of our urban future where objects that used to be our property are abstracted into a network of services.

San Francisco

An afterthought: When I was in San Francisco last year, I had some appointments in the Valley which I tried to do using Caltrain and then either taking the bus or walking. This turned out to be impossibly time consuming.

I tried to rent a bike to take with me on the Caltrain but most bike rental places were not open as early as I needed them to be. A system where you could rent a bike at the Caltrain stations similar to OV-fiets would have been perfect. (Hint.)

Locative privacy measures

2009-09-25T09:59:53Z

Robert Scoble hits a point (two actually) that I’d been meaning to write-up as well about anti-features and privacy wich are very very important for mainstream adoption of your webservice.

There is a movement in design which says that design and the affordances it creates has values embedded in it. Not considering the potential for abuse your design allows, can be deemed bad (because negligent) design work in itself.

Scoble addresses the fact that location tracking applications and games such as Google Latitude, Bliin, Plazes, Brightkite, Foursquare, Gowalla and the like freak normal people out.

Among the techminded early adopters I know, use of such applications already isn’t as clearcut as some of us would like to think. A lot of people aren’t comfortable broadcasting their location to the world at large (or to a massive American company). Just talk to a ‘normal’ person about this and see if they don’t get absolutely freaked out.

There are two aspects which are both very important though they may not seem so at first.

The Presentation of Self in Everyday Life

Firstly “presenting [yourself to] people as you’d like others to see you” is very important as discussed in Goffman and countless studies on social posturing and signaling that have followed. This is an important human need and basic freedom.

Privacy of Location

But more pregnantly for the mainstreaming of your application Scoble says: “(and if I’m freaked out, imagine how freaked out the average user is)”.

Privacy is important for quality of life. People leading more interesting/complicated lives than I do and people trapped in abusive power relations (corporate, domestic or otherwise) cannot afford to use this type of software.

The software may be pre-installed on the rom, it may be baked into the baseband itself. The fact that it is present on cell phones, may lead to an implicit social practice it is impossible to opt out of without social ostracism. It can and does encroach more and more into our lives.

Questions and the pre-empting of them will lead to self-censorship and (self-)limitation of freedoms which used to exist. The possibility to create some leeway in your day to day obligations to make life more pleasant/tolerable will disappear.

Just try to figure out all the edge cases, the ambiguity, the risk and the potential for catastrophic error. This is not a solvable problem and I think we need a hard design principle here: Any location based social application needs to provide a way for transparent spoofing to prevent socio-technological tyranny.

The fine art of telco wrangling

2009-09-23T14:05:29Z

Much to my dismay I found out that with the update to iPhone OS 3.1 Apple had disabled the workaround to be able to tether using the iPhone. Tethering was a very nice way to get online while on the go and a feature I would even be willing to pay a (small) amount of money for.

I think it’s more likely that AT&T asked for them to remove it, than T-Mobile but it was definitely a telco because Apple has zero interest in making their hardware less capable.

User Experience

Apple probably needed to remove this ‘feature’ because of pre-existing agreements with telcos and to be seen as a reliable partner now and in the future and be able to operate in this space. So the fact that Apple is in an abusive relationship with the telcos, means users are getting shafted.

Apple’s control over the hardware platform which I’m mistakenly supposing I own is making me consider and reconsider switching to another company for my next cell phone but that is only presuming Android ever get their act together.

Industry Play

We shouldn’t forget that Apple with their iPhone introduction and deals with telcos made it possible for a large audience to use a capable cell phone with an unlimited internet plan. Something never seen before. That they needed to give some concessions in this phase of the development of the industry was to be expected.

So my experience with tethering being a bad one, doesn’t mean I should be mad at Apple. Without Apple, mobile internet on the cell phone would still suck. If Apple could offer free tethering, they probably would and they would move more units of their own product.

Business Case

Personally I wouldn’t mind paying €5-10 a month for this capability which is already in my cell phone and in the network (it worked fine for the past couple of months) and not have to carry around (and forget) a 3G dongle. I don’t use it that much, but on occasion when I need it, it is very useful to have.

T-Mobile could try to sell me one of their more general laptop dongle solutions, but I’m not interested in dragging around another gadget and already being a user of the T-Mobile network means I don’t want to pay through the nose for the privilege of using their piss poor 3G coverage network.

Restauranten gevraagd

2009-09-24T18:29:25Z

Ik hou van veel en lekker eten en ik merk dat ik daarmee in het buitenland beter terecht kan dan in Amsterdam. Hier een paar restaurant-tips die voor mij in Amsterdam ontbreken en waarvan ik denk dat ze weleens een succes kunnen worden.

Mochten ze al bestaan dan hoor ik het graag. Mocht iemand ze willen beginnen dan zou ik het erg op prijs stellen.

Burgermeester

CC foto door tjeemz

De Burgermeester is mijn voorbeeld van zo’n niche in de Amsterdamse horeca die niet bediend werd. Hier is recent de Burgermesteer geopend en deze loopt nu prima.

Voordat de Burgermeester er was, moest je heel goed zoeken in Amsterdam om een grote culinaire burger te kunnen vinden. De burger had hier blijkbaar teveel een fast food associatie en was verplicht smerig.

Succesvoorbeelden uit het buitenland genoeg en dan in het bijzonder de Burgermeister, Marienburger en Kreuzburger-achtige tenten in Berlijn.

Taqueria

Je ziet ze heel veel in Californië en Texas, de taquerías waar je voor weinig geld een goed gevulde burrito met vlees, bonen en rijst met daarbij hete sausen, guacamole en nachos kunt krijgen. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan een burrito denk. Toen ik in San Francisco was at ik het ongeveer om de dag. Als ik er ooit heen zou verhuizen, zouden de taquerías een belangrijke reden daarvoo zijn.

CC foto door bovinity

In Europa bestaat er al een imitatie in de vorm van Dolores vlakbij Alexanderplatz in Berlijn. Kenners vinden het misschien niet vergelijkbaar, maar het is heel fijn om in de Duitse winterkou dit stukje Californië tegen te komen.

In Amsterdam is er bij mij in de buurt de Taco Shop die ik nog moet uitproberen, maar meer keuze zou niet gek zijn.

Update: The Taco Shop uitgeprobeerd en deze was best ok en ook goede prijs/kwantiteitsverhouding. Geen burritos verpakt in aluminiumfolie zoals ik gewend ben, maar goed te eten. Volgende keer de Chimichanga bestellen.

24h Diner

CC foto door MBK

Meestal moet ik er niet aan denken om na het uitgaan complete burgermaaltijden of stacks van pannekoeken met maple syrup weg te moeten werken, maar als het dan ergens kan, dan in het comfort van een mooie klassieke diner.

Soms heb je gewoon laat nog honger en trek in lekker eten. Daar is in Amsterdam nog steeds moeilijk aan te komen. Waar ga je heen na 0:00 voor niet-shoarma of patat? Ik denk dat één diner-achtig restaurant wat 24 uur per dag open is ergens in het centrum, op heel veel bezoekers kan rekenen.

In ‘n Out Burger

CC foto door Thomas Hawk

Het ‘gezonde’ fast food van de In ‘n Out Burger heeft als West-Amerikaans fenomeen een allure die moeilijk uit te leggen is. Feit is wel dat de burgers en de frieten er heel lekker zijn en dat het een sympathiek concept is tussen de grote ketens in de Verenigde Staten.

Greasy Spoon

Pas in Shepherdess Cafe in Hackney het klassieke Engelse eten geprobeerd en dat was een succes! Alleen zó jammer dat we dat hier niet hebben; niet een goede plek om Engels eten te eten, niet een serie greasy spoons en eigenlijk helemaal geen plaatsen waar je voor £7 ( = €7) kunt zitten en lekker veel kunt eten.

Ik denk dat deze concepten mits goed uitgevoerd grote successen kunnen worden en in de meeste gevallen niche-vullers zullen zijn (zoals de Burgermeester nu is). Dus een slimme restaurateur kan hier zijn slag slaan en mijn buik vullen. Of moet ik toch naar San Francisco verhuizen?

Een stukje vrijheid in onze tijd

2009-09-16T20:04:06Z

Bits of Freedom leeft weer en stuurt een brief naar het Ministerie van Justitie met aanbevelingen om de privacy van burgers te waarborgen. Het doel van justitie is geen samenleving zonder misdaad, het is een samenleving zonder misdaad maar mét vrijheid.

Ik had Ot van Dalen al gesproken vlak voor de herstart en ik ben blij dat een goede groep mensen het op zich heeft genomen om te waken over de privacy in Nederland. De verontwaardiging en de bewustwording is in Nederland ver onder de maat.

De brief

De beperkingen in de vrijheid die geschetst worden in de brief:

Ten eerste zullen burgers hierdoor terughoudender zijn in het vormgeven van hun eigen leven, in de wetenschap dat hun leven wordt vastgelegd en in de gaten wordt gehouden, en uit angst voor chantage, represailles etc.

Ten tweede leidt dit tot een verstoorde machtsbalans tussen de burger en de beheerders van deze databanken: de beheerders van deze databanken weten vrijwel alles over een burger, maar de burger weet vrijwel niets over de beheerders van deze databanken.

Ten derde is niet uitgesloten dat de burger verstrikt raakt in een Kafkaësk web van digitale informatie dat over hem of haar beschikbaar is, nu deze informatie deels incorrect is en het vaak moeilijk is om deze informatie te corrigeren.

Tot slot is niet uitgesloten dat deze infrastructuur misbruikt wordt tegen de burger. Dit zal nu nog incidenteel van aard zijn. Op termijn kan dit structurele vormen aannemen, net zoals het persoonsregister in de Tweede Wereldoorlog is gebruikt voor de Jodenvervolging. Zoals hierboven is aangegeven is het veel moeilijker digitale informatie te vernietigen dan deze te genereren en te verspreiden, dus op het moment dat deze informatie misbruikt gaat worden is het al te laat en kan dit niet meer worden teruggedraaid.

Deze zijn reëel en zullen begrepen worden door de ontvangers van deze brief maar om de gevolgen van privacyinperking bij het grote publiek concreet te maken moeten deze denk ik een stuk invoelbaarder worden verwoord. Zeker als je bedenkt dat de rhetoriek van de tegenpartij gaat over ontploffende winkelcentra en kinderverkrachters.

Daarna komt de aanbeveling: “Veiligheid databanken zou verder moeten worden gewaarborgd”. Daar is niks op af te dingen maar het gaat mee in het paradigma waarin de aanleg van databanken al als voldongen feit wordt aangenomen. In de veiligheid is het bekend dat de enige veilige databank geen databank is. Alle andere vormen van persoonsgegevens zijn in zeker zin radioactief met een hoge besmettingsgraad en halfwaardetijd (Schneier en Doctorow noemen de incidenten in Groot-Brittanië een “privacy Tsjernobyl”). Zodra gegevens zijn opgeslagen kom je er lastig vanaf. Er zwerft altijd nog wel ergens een backup-DVD of een USB-stick rond.

Deze afweging staat als nagedachte aan het einde van dit segment terwijl het misschien wel de inleiding zou moeten zijn:

Voor de goede orde merkt Bits of Freedom op dat zelfs als de veiligheid van een databank met persoonsgegevens gewaarborgd is, dit niet automatisch betekent dat het aanleggen van die databank en het daaruit opvragen van gegevens, ook acceptabel is. Grote terughoudendheid bij de aanleg en bevraging van databanken met persoonsgegevens is op zijn plaats, ook als deze goed beveiligd zijn.

Een tussenweg is om per databank alle gegevens anoniem op te slaan en de benodigde persoonsgegevens apart versleuteld te associëren met de geheime dataset en die koppeling met extreme terughoudendheid en alleen waar nodig te maken. Dat is denk ik ook wat er bedoeld word met “privacy by design”. Maar dan nog zullen lekken blijven optreden en een meldingsplicht en een afschrikwekkende sanctie zijn inderdaad de enige maatregelen die dan helpen. Waarom zouden anders implementeerders niet de goedkoopste en makkelijkste oplossing kiezen?

Verder wordt gepleit voor de introductie van een privacy effect rapportage omdat:

Zoals hierboven is opgemerkt, dient iedere ontwikkeling die inbreuk maakt op de privacy niet op zich beschouwd te worden, maar in plaats daarvan beschouwd te worden als onderdeel van een complex systeem van persoonsgegevens, technologieën en bevoegdheden dat ook in de toekomst nog zal bestaan en zich verder zal ontwikkelen.

Informatiestructuren bouwen op elkaar door en zijn simpel aan elkaar te koppelen. Het privacy effect van nieuwe maatregelen kan dan ook erg ingrijpend zijn. Systeemdenken is dus belangrijker dan ooit (maar dat wisten we al).

De aanbeveling van een “sunset clause”, eigenlijk een houdbaarheidsdatum voor maatregelen, is denk ik essentieel zodat we niet vastzitten op een glijdende schaal naar beneden, maar dat het af en toe ook mogelijk is om dingen terug te draaien zonder dat daar complete rampen voor nodig zijn.

De handhavingsbevoegdheid van het CBP uitbreiden lijkt me ook goed. Het wordt hoog tijd dat onze burgerrechten tanden krijgen.

Interessant ook dat Nederland inderdaad een controlesamenleving kan worden omdat het bedrijfsleven heel efficient iedereen in kaart brengt en dan gedwongen deze gegevens af moet staan aan de overheid als deze erom vraagt, zoals gesignaleerd aan het einde van de brief:

(i) de toenemende hoeveelheid databanken met persoonsgegevens die door de overheid en het bedrijfsleven worden aangelegd, (ii) de toenemende koppeling tussen deze databanken en (iii) de toenemende bevoegdheden van opsporings-, inlichtingen- en veiligheidsdiensten om hieruit gegevens op te vragen, een zeer zorgwekkende ontwikkeling.

Maar kwalijkst is inderdaad de toon die het publieke debat over privacy in Nederland heeft genomen en het ontbreken van een goed weerwoord tegen de handhavingslobby:

De stelling dat een burger die “niets te verbergen heeft, ook niets te vrezen heeft”, heeft een stevige plaats in het debat verworven.

Ik hoop dat BoF ook het voortouw neemt om de negatieve toon waarop het debat nu gevoerd wordt om te buigen. Niet iedereen die iets wil verbergen is een misdadiger (of een piraat). Het heeft ook niet geholpen dat de organisatie de laatste jaren stil lag en dus geen woordvoerder had terwijl er altijd wel een politiewoordvoerder of commissaris te vinden was om de andere kant van het verhaal te belichten.

Goed dus dat ze weer bezig zijn. De enige vraag die openstaat is of de mensen in Nederland niet te bang geslagen zijn door populistische media en politici om te kunnen luisteren naar rationele argumenten.

Nooit meer met de trein naar Londen

2009-12-21T10:41:32Z

Ik denk niet dat ik binnenkort nog met de trein naar Londen ga.

Het is al niet de meest aantrekkelijke propositie. Van Amsterdam naar London St. Pancras kost je toch een uur of zes en een half. De treinen hebben geen stroomaansluitingen, dus je kunt niet voluit laptoppen. Verder moet je uiterlijk een half uur van tevoren op Brussel inchecken, anders mag je niet mee.

Waarom doen we het dan? Treinreizen heeft iets fijns, het is continu met minder wachten en veiligheidsmaatregelen dan je hebt als je vliegt én je komt middenin Londen uit in plaats van op een vliegveld ergens in een buitenwijk.

Het was tot nu toe allemaal nog wel te harden. Maar dit weekend ben ik naar Londen heen en weer geweest en vrienden zeiden het al, de internationale trein naar Brussel-Midi is gewoon te onbetrouwbaar.

Heenweg

Op de heenweg had mijn trein van Rotterdam naar Brussel 53 minuten vertraging. Vragen bij de Hispeed balie zorgde dat ze naar Brussel belden zodat ze daar rekening hielden met me met de checkin.
De vertraging die ik had was net genoeg dat ik direct de trein in kon. Tien minuten later en ik had hem gemist, maar dan kon ik me laten omboeken zeiden ze.

Terugweg

Terug uit Londen was mijn aansluitende trein naar Amsterdam op Brussel geannuleerd. Hij reed gewoon niet en de informatievoorziening was erg matig. Met wat hulp van de mensen op de balie via Antwerpen de volgende trein genomen met dus weer een uur vertraging.

Reinier ging een paar dagen later terug en hij had iets vergelijkbaars.

Ik weet niet wat het is, maar de Eurostar zelf rijdt precies op tijd. Waarom Nederland en België dan geen fatsoenlijk rijdende treinverbinding in stand kunnen houden, is me een raadsel. Zeven-en-een-half uur plus stress voor dit korte stukje is niet acceptabel.

De volgende keer doe ik het wel via Easyjet over Stansted/Gatwick/Luton. Het kost een half uur van Amsterdam af en is volgens mij nog goedkoper ook. Het milieu zoekt het maar even uit. Natuurlijk mocht er verandering komen in de situatie dan hoor ik het graag.

De Groene Keuze

Wat mensen die zich bezig houden met groene initiatieven vaak vergeten is dat de Groene Keuze minstens net zo goedkoop, makkelijk en mooi moet zijn als de ‘slechte’ keuze. Het is misschien moeilijk, maar mainstream gaan ís moeilijk. Als je niet voldoet aan die voorwaarden blijft de groene oplossing een marginaal alternatief dat alleen maar door eco-freaks gebruikt wordt.

Update (21/12/2009): En ik ben blij dat ik het heb afgezworen. Deze week zijn een heleboel mensen door de vrieskou een uur of 16 in de tunnel vast komen te zitten (BBC News). Niet meer doen die trein.

micro-Lokale stukjes nieuws

2009-09-01T18:18:21Z

Ik zit op mijn balkon in de namiddagzon te bellen met een vriend als op de kruising Bertrand Russellstraat / Maliebaan een fietser geraakt wordt door een auto. Die weg gaat vanaf Julianaplein heuvel af de Maliebaan in en fietsers hebben voorrang op auto’s die uit die wijk en vooral uit het kantoorgebouw van Fortis komen maar in de praktijk moet je dondersgoed uitkijken.

Het afsluiten van die weg voor auto’s is geen optie maar de drempels die er nu liggen zijn wel erg laf. Dus ik heb de situatie meteen aangemeld bij ‘Verbeter de buurt’. Zien of daar iets mee gebeurt.

Lokaal nieuws

Het leek me ook boeiend om te kijken of het Parool of AT5 iets doen met dit soort dingen maar dat is vrij karig. Ik heb het opgestuurd als tip naar AT5 bij ‘weer en verkeer’.

Een fietser die aangereden wordt op een kruising is geen nieuws, behalve voor die fietser zelf (ze was flink boos) en voor ons in de wijk die elke dag over die kruising heen moeten fietsen. Iets wat ook in lijn ligt met dit stuk van Adam Greenfield in Urban Omnibus over Everyblock een site die alles wat er bij jou in de buurt gebeurt verzamelt. Het is geen nieuws dat je in een krant wil lezen, maar het is wel verdomde interessant als je je op die plek bevindt.

Het is helemaal geen gekke gedachte dat een lokaal medium zoals AT5 of het Parool alle noemenswaardige gebeurtenissen, misdaden, ongelukken, vergunningen maar ook buurtzoekertjes en feesten etc. etc. zou verzamelen en gebruiken als lokale context voor het gebied waarover ze schrijven.
Maar gezien de rommeligheid van beide sites, is dat misschien een iets te hoog ambitieniveau. Over het gebrek aan IT-capaciteit bij veel Nederlandse media zit hier nog een stukje in de pijplijn maar het is veelzeggend dat Everyblock is overgenomen door MSNBC.

De broncode voor Everyblock is dankzij de beurs die ze hebben gekregen van de Knight Foundation onder een open licentie beschikbaar gesteld. Ik zeg maar, het is zeker niet makkelijk om een versie voor Nederland te bouwen maar het is wel de toekomst van nieuws dus wel de moeite waard.

[the City] has incredible resources of data and information

2009-08-26T10:41:53Z

Recently DataSF launched and I’m not very familiar with the concept, but it looks like a step in the right direction for city based data initiatives more or less in line with the “Cities That Think Like the Web” initiative. I still think the holy grail of reusability for government websites is a bit off and can only be combined with excellent websites and web literacy, but we are making progress.

We could pass the Open City Motion here in Amsterdam but there is in fact nothing in it which is new or contradicts current legislature and initiatives regarding open data and open source. It’s all already in place, it just is not being done (properly).
The biggest problem is that the issue is mudlded by a bunch of directives —is this NOIV or some other initiative?—, a lot of people don’t know what they’re doing and the political will and prioritization from the top is missing.

After a significant enough portion of the populace has become more web literate and one or more election cycles have passed we may get a group that will implement this, but I and my early adopter tech friends can’t really wait for that. So what to do?

Playing capoeira and eating lots of meat

2009-08-25T23:35:04Z

I’ve never come as close to a depiction of paradise as with this picture:

Last weekend I went to my fourth —I guess, I lost count— annual capoeira camping in Wapse and it was again a resounding success. I’ve got the pictures to prove it.

Sketching User Experiences part I — notes

2009-08-18T12:09:04Z

I recently reread part I of Sketching User Experiences by Bill Buxton for UX Book Club Zuid-Holland and made notes during the proces. ‘Sketching’ is one of my favorite UX books and well worth a reread which I found reveals different layers and gets you to reflect differently with the experience you have accumulated since the last time I read it.

I thought it may be worthwhile to share those notes here, so here goes.

Coming change to more digital behaviour embedded in the fabric of everyday life is going to force us to focus on context.

How do you design for context?

Does Buxton deliver on the promise he makes at the start of the book? He tells a nice story but where’s the sketching for software?

He talks about designing agents systems and complex behaviours. Doesn’t emergence play a large part? Don’t we need foundational guidelines more than anything?

p. 13 This is a start. It is a rough sketch.

Many participants of the bookclub thought the book fell short and was overly meandering. No it is not a howto guide to designing user experiences.
By Buxton’s own admission it is a sketch an initial concept for how a book like this should look. But still I don’t know any other book which provides such a broad view on the field of UX and such an in depth treatment of one of its foundational processes (sketching).

Physical devices can recast a problem in a new light.

p. 37 We must make our best efforts to understand the larger social and physical context within which it is intended to function.

p. 37 We ideally need to be able to experience our designs in the wild during the early stages of the process.

p. 38 Without informed design, technology is more likely to be bad than good.

p. 47 Why shouldn’t executives want to have their company create breakthrough products that generate great returns?

Great realistic analysis of the Apple design process for executives. In that light the piece “You can’t innovate like Apple” is also worth a read.

p. 53 Everyone is essential but no person or group is sufficient on his or her own.

What’s the relevance of (software) product design with its version iterations to website projects which are unfortunately mostly one off?

p. 71 My underlying approach in what follows will be to put forward a holistic approach to experience-based design. Along the way, I will show how the weaknesses of software product development can be complemented by the strengths of traditional product design, and likewise, how the weaknesses of traditional product design can be complemented by the very real strengths of software developers. But my strongest argument is for the need for an explicit and distinct design process, integrated into the larger organization, supported by appropriate executive leadership.

p. 78 Get the right design. Get the design right.

p. 80 It takes very strong and brave management to admit that we don’t know what we are doing at the start, and therefore need to accomodate that in our process.

My addition: The act of sketching constrains your freedom. Every stroke you make in a sketch finalizes something. That is the whole point and that what makes the process converge. Then if the result doesn’t please you start anew with a blank sheet.

p. 105 [a sketch is] a graphic means of technical exploration

p. 111-2 Sketches are:

Quick

Timely

Inexpensive

Disposable

Plentiful

Clear vocabulary

Distinct gesture

Minimal detail

Appropriate degree of refinement

Suggest and explore rather than confirm

Ambiguity

p. 117 By examining the externalizations, designers can spot problems they may not have anticipated.

Ambiguity but also the resolution of complexity.

p. 135 “Sketching Interaction”

How do you sketch tone of voice? For instance by employing product personas that act out the interactions your product has with users.

How do you sketch look and feel? By creating broad mockups supported by mood boards?

p. 139 “Sketches are not prototypes”

Prototypes may be less disposable but they can also be very agile and reusable. But admittedly prototyping would take place post-sketching.

p. 143 Arguing for the need for user involvement in a modern book on product design is as pointless as a discussion about the need to know the rules of arithmetic in an advanced mathematics textbook.

p. 147 A healthy team is made up of people who have the attitude that it is better to learn something new than to be right.

p. 151 “You make that sound like a negative thing”

Design rationale and strong criticism are essential to move forward but hard to find.

p. 154 “If someone made a sketch in the forest and nobody saw it”

A communal corkboard provides:

Shared awareness
Baking in
Collaboration
Communication
Juxtaposition
Critique

Enjoyment of Public Space

2009-08-16T13:33:58Z

Jan Chipchase had asked this question recently in a post on this street scene which already had me thinking.

Yesterday I was present at a lecture by Dirk Overduin on some succesful interventions around the use of public space.

It’s hard to strike a balance between the use and abuse/overuse of public space. Mostly perceived ‘abuse’ of public space stems from other social problems (homelessness etc.) and regulating public space too rigidly impoverishes all of us.

Looking at the street scene from China, I’m disappointed that we do not have similar uses of public space here. To be able to play tavla on the sidewalk in the city while drinking çay…

Gecekondu on the island at ARCAM is a fun initiative and they have a full program for the next couple of days so be sure to visit them.

De krant is stuk. Wat nu?

2009-08-11T11:52:51Z

Van het weekend gebeurden er weer een paar dingen die me met de neus op de feiten drukten hoe kapot het concept ‘papieren krant’ wel niet is. Ik zeg het al een tijdje en heb opgeschreven waarom ik principieel tegen de papieren krant ben (alle argumenten), maar dit was wel saillant.

Plek in het leven

Net een stuk in de Times dat het ochtendritueel van veel Amerikaanse gezinnen wordt verstoord door gadgets en sociale media:

Technology is morning’s first priority: […] “After six to eight hours of network deprivation — also known as sleep — people are increasingly waking up and lunging for cellphones and laptops, sometimes even before swinging their legs to the floor and tending to more biologically urgent activities.”

Hetzelfde voor mij. Mijn laatste proefabonnement NRC.next bleef braaf in de bus liggen tot ik ’s avonds weer thuis kwam als ik hem er dan al uit haalde. In het weekend een weekje kranten bijlezen is leuk, maar tijdrovend. Mijn ochtendkrant is (in bed) het teruglezen van 8 uur tweets uit verschillende tijdzones met links en artikelen en filmpjes die geplaatst zijn door een groep mensen die ik daarop heb uitgekozen, een groep mensen die ik grotendeels ken. En als ik ’s ochtends al bewegend beeld zou kijken dan zou dat geen ontbijt-tv zijn maar oude Daily Shows.

Ontbijttafel, krant, rust? Dat is allemaal voorbij, maar het wordt nog erger.

Actioneerbaar nieuws

Afgelopen weekend las ik deze tweet van Jaap Stronks over een goed stuk van Jort Kelder dat in de NRC zou staan. Dat leek me wel interessant en het leek me leuk om naar de kiosk te gaan en een krant te kopen. Dat plezier werd me ontnomen toen dezelfde Jaap even later de link naar het artikel retweette. Dus niet het weekendritueel maar gewoon internet.

Sommige mensen zien het verdwijnen van dat ritueel als een verlies. Je zou ook kunnen zeggen dat de tweede tweet het NRC omzet door de neus heeft geboord. Hadden ze het maar niet online moeten zetten… Maar het alternatief is erger.

Stel je hebt een papieren krant en je leest er iets in, dan heb je er niks aan. Papieren krantenkartikelen zijn niet actioneerbaar en zeker niet zo makkelijk sociaal actioneerbaar als we tegenwoordig gewend zijn.

Dit terwijl als ik iets online lees, de kans al groot is dat ik het via een sociaal medium tot me heb genomen. RSS lees ik al nauwelijks meer, het meeste komt binnen via Twitter en het is op die manier gericht of ongericht weer makkelijk te herverspreiden.

Het stuk heeft een link en rondom die link kunnen mensen weer dingen opbouwen. Bijvoorbeeld een levendige ge-engageerde discussie op Sargasso over het stuk. Jammer alleen dat het discussieformaat op Sargasso stuk is maar ze doen het beter dan bijvoorbeeld next zelf waar ik tussen de vele artikelen over Twitter niks over dit stuk kan vinden.

Dat zijn acties, de tijd van het passief consumeren van media is voorbij. Een papieren krant is zo’n passief medium en het voelt anachronistisch en te-weinig-interactief. Wanneer is dat duidelijk en hebben we dan een alternatief?

Social Drinking in Print

2009-08-05T22:00:33Z

Things are a bit slow in Amsterdam, this being high summer. Having Foursquare (see previous post) and being able to drink some beers in the city now and then does make it a lot more relaxed.

Robert Gaal and I initiated the launch in Amsterdam and it looks like it is really taking off right now. Dutch daily NRC.next wrote a two page spread on the site and quoted me and some others in it. Normally I don’t bother with papers, but I went to our neighborhood store and bought a copy:

It’s a nice balanced overview piece of the service and the trends towards more ubicomp in your nightlife experience. The big question is, these guys have delivered, will anybody else match them in the foreseeable future?

Local social network Hyves is bluffing they will introduce similar functionality but it begs the question why they didn’t already? I’ve seen this concept come by in briefings more times than I care to count and nobody has been able to get the buy-in and pull off the experience.
And when was the last update of the Hyves iPhone App? Or of the Facebook App for that matter?

In other news: There was some drama recently with people from outside of Amsterdam adding venues outside of Amsterdam and getting rebuked by some people within AMS.

Foursquare’s policy is that anybody who wants to play in whatever fashion should be allowed to do so. The data generated can always be filtered better later on using better algorithms and more insight. Just think twice about friending me if you plan on checking in outside of Amsterdam.

Urban Teleportation Device

2009-08-03T21:14:18Z

I can’t say enough how pleased I am to be riding this bike through the city.

I’ve given her a name but it functions mostly as a teleport to a random location in the city where t < 15m. Already being familiar with the topography of Amsterdam is a plus and tearing through the city, riding faster than most people without any effort is fantastic.

Now comes the more difficult task of keeping this bike in this city.

Back where I began

2009-08-03T09:38:26Z

Last Sunday we did a big haul and carried most of our stuff over to the new place in Amsterdam. Now we’re almost done with the tedious process of making sure the basics are taken care of, sorting through stuff, eliminating duplicates.

My story in Delft had been finished for a while now. Loads of friends but also a lot of dead ends. Being in Amsterdam gives a fresh perspective and breathing space.

The only thing is, I don’t usually mind giving up comfort, but the comfiness of ten year’s worth of accrued social contacts, friends, loose acquintainces, class mates, colleagues and the likes is a real loss. I hope to be able to build something similar quickly over here (and lose that again as well).

So this is new beginnings in familiar places with lots of fun.

Four Square or can you smell the beer already?

2009-07-23T13:44:46Z

This week returning from my new haunt in Amsterdam back to Delft, walking the streets with an appetite for beer I felt strangely disconnected.

Together with Robert we persuaded the kind people of Four Square to open up a branch in Amsterdam. Being one of the starters of the service here means I’m friends with tons of people. Knowing what is happening in the city, where the cool bars and restaurants are and immediately knowing who’s having a beer right now and where, is fantastic.

S&W say that being able to see through a city is a superpower. If so, Four Square is the superpower of being able to smell beer miles away.

Once you’re used to a service such as this and the peripheral vision it provides —and does ever so unintrusively— walking around a city which doesn’t have it feels like having blinders on.

Tour de France live online, of toch niet?

2009-07-18T15:58:52Z

Tof van de NOS dat ze de Tour de Frace live uitzenden zowel online als op de iPhone. Zo zie je maar dat als ze willen, ze het wel kunnen. De enige vraag die nog overblijft is waarom niet het complete programmaanbod van de Nederlandse publieke omroep live en on-demand device-onafhankelijk te kijken is.

Wat nog een onplesant detail is bij de live uitzending van de Tour de France is dat deze pas een uur of wat na de start van de etappe begint. Op de zender kan ik snappen dat er ruimte moet zijn, maar de online stream rijdt toch niemand in de wielen?

Mijn vraag:

—–Oorspronkelijk bericht—–
Van: Alper Çugun [mailto:xxxxxxxxxxxxx] Namens Alper Çugun
Verzonden: donderdag 16 juli 2009 14:37
Aan: NOS Publieksvoorlichting
Onderwerp: live tour

Hoi,

Waarom is de live tour de france online niet in zijn geheel te kijken en vallen we er altijd na een half uur/uur in?

Groet,

Het non-antwoord van de NOS:

Geachte

Dank u voor uw e-mail. Het heeft er o.a. mee te maken met de toegemeten zendtijd van de zendercoördinator.

Met vriendelijke groet

N. K. (Volledige naam geredigeerd. -AÇ)

NOS Publieksvoorlichting

Mijn verbijsterde antwoord:

Maar dit is toch online? Wat heeft dat met zendtijd te maken?

Met vriendelijke groet,
Alper Çugun

Ik heb tot op heden hierop geen antwoord gekregen.

Daarbij moet ik toevoegen dat het een crime is om een bestemming te vinden waar je een vraag als deze heen kunt sturen. De Tour de France 2009 site van de NOS is aardig, maar biedt geen enkele mogelijkheid tot zinnige interactie. De commentatoren van de NOS hebben het geregeld over kijkersvragen maar ik heb geen idee waar je die kunt stellen. Dezelfde vraag als hierboven die ik op een van de tour-weblogs heb gesteld, bij gebrek aan een betere plek, is zonder wederhoor verwijderd.

Het is allemaal niet heel erg ofzo, maar suf is het wel.

Augmented reality in HTML5

2009-07-16T11:31:51Z

One of the last bastions of Flash and native apps is the processing of video from outside sources such as webcams. It does not at all seem difficult to add this functionality to HTML5.

I don’t have much of any experience in designing these kind of specs (though I did request <audio> and <video> elements some two and a half years ago), but here are some design notes which seem to make some sense:

Get outside video

Create a specific src parameter for video, for instance src=”webcam” to get image data from a current installed webcam. The user-agent can mediate the presence of cameras and the routing of sources. This gives the user-agent a way to get device video into the web application.

Besides augmented reality this could be used for most webcam related applications on websites but for that some more facilities for retrieving and transmitting the video stream will be necessary.

Get at the frames

Now to get at the raw video data the addition to HTMLVideoElement of a method (like the canvas already has) would seem to fit:
ImageData getImageData();
that returns an ImageData object for the current frame of video. This would either work for the current frame when the video is paused or the current frame unpredictably when the video is playing (for applications to retrieve frames of video as fast as they can process them).
Alternatively register a callback function to the <video> element where every video frame is pushed to.

Update: Mark points out below this is already possible using the drawImage function of the canvas rendering context which accepts a video element and draws the current playback position.

If you can reliably extract all video frames and store them locally, you may even be able to build a non-linear video editing application.

Process and redraw

Processing the frames to create an augmented reality is left as an exercise for the reader.

Ideally each frame of video could also be rendered into a canvas where the client could draw other primitives on top of the video frames. This seems to be necessary for the augmented part of the augmented reality.

Update: This already seems to be possible by putting the image back into a canvas, but I don’t think that would sync up the audio properly.

So all that is needed is the addition of an extra source and an extra method to the <video> element. Doesn’t seem like that much, does it?

Nationale Databank Wegverkeersgegevens

2009-07-08T09:21:56Z

Via Gerard het nieuws over het NDW dat geopend is door Minister Eurlings. Het eerste resultaat is een warrige site: Nationaaldatawarehouse.nl.

Het lijkt me boeiend om de intensiteit van het wegverkeer in Nederland globaal te visualiseren, en het lijkt erop dat het NDW die gegevens beheert en aanbiedt. Nergens op de site is te vinden hoe je dan als potentiele afnemer aan die gegevens komt. Wellicht zijn hier marktpartijen hier —zoals wel vaker— nauw gedefinieerd als een soort ons-kent-ons clubje waar men elkaar wél weet te vinden.

Hier toch maar mijn vraag:

Beste,

Ik begreep dat het NDW onlangs geopend is. Ik zou graag toegang willen tot de actuele gegevens over het verkeer op de Nederlandse weg. Ik kan op uw site een verzameling vragen en antwoorden vinden: http://www.nationaaldatawarehouse.nl/index.cfm?page=FAQ
maar nergens staat uitgelegd wat ik moet doen om een afnemer te worden.

Via deze e-mail dus mijn vraag hoe ik afnemer kan worden van gegevens uit het NDW, welke gegevens ik dan kan verkrijgen en onder welke voorwaarden en in welke formaten.

Bij voorbaat dank voor uw antwoord,

Ik hou mijn adem niet in, maar we kunnen zien.

De Geest van de Webrichtlijnen

2009-07-07T09:42:04Z

Vorige week dinsdag gaf ik een presentatie op de Barcamp Webrichtlijnen over waar wat mij betreft de prioriteit moet liggen in het ontwikkelen met het oog op de webrichtlijnen.

Ik kwam er terecht via Ferry en het widgetproject wat ik voor Tam Tam heb gedaan en het evenement werd georganiseerd door de vriendelijke mensen van Cinnamon. Een grote vraag is of veel Web 2.0 technieken zoals AJAX en crowdsourcing etc. wel compatibel zijn met de webrichtlijnen, zoals ook beschreven in Ferry’s verslag.

Zoals ik al zei, ging ik in tegen de heersende orthodoxie dat de huidige praktijk dat alleen maar XHTML opleveren goed is.

Mijn argumentatie betreft twee stellingen en ik hoop niet dat die zo vaag was als Don schrijft:

De webrichtlijnen die het beste (automatisch) te meten zijn, zijn niet de belangrijkste. Mensen zijn geneigd om zich blind te staren op wat makkelijk meetbaar is en verliezen uit het oog waar het echt om gaat.
We hebben meer dan genoeg te doen om de user experience op het internet te verbeteren zonder ons per se te conformeren aan elke webrichtlijn. Het maken van een standaarden-gebaseerde website is niet het moeilijkste. Moeilijker is het om een site te maken met mooi design, heldere tekst en goed interactieontwerp waar mensen op zitten te wachten.

Die twee punten zijn terug te vinden in mijn presentatie (op Slideshare kun je de notities uit de Keynote teruglezen):

De Geest van de Webrichtlijnen

View more documents from alper.

De webrichtlijnen zijn wat mij betreft een goed middel voor zover ze je helpen om betere user experiences te creëren, maar ze zijn bij lange na niet het enige waar je naar moet kijken.

Binnen de kleine organisaties waarin ik gewend ben te werken is al veel kennis aanwezig zowel bij opdrachtgevers als uitvoerders over wat goede webervaringen zijn. Het maken van standaarden-gebaseerde website is daar verondersteld en ik denk niet dat de webrichtlijnen daar veel toegevoegde waarde bieden.

Bij grotere organisaties met minder kennis over de techniek van de materie, kunnen webrichtlijnen een goed (of het enige) middel zijn om te af te lezen wat wel en wat niet goed is, wie een goede uitvoerder is en wie niet. Maar dan nog is het een illusie om te denken dat als je organisatie-kennis niet op niveau is, je met de webrichtlijnen alleen een goede website kunt neerzetten.

De Heilige Graal

Bij Tam Tam is later die week ook Michèlle Thonen afgestudeerd op hetzelfde onderwerp en ik kan haar aanbevelingen alleen maar van harte ondersteunen:

Focus op de doelen
Stichting Webrichtlijnen: niet alleen de overheid, maar iedereen
Andere indeling Webrichtlijnen
Andere toetsingsregeling
Campagne (voeren)
Community (of practice opbouwen)

Met daarbij de opmerking dat ik niet denk dat kleine snel bewegende bedrijven zich kunnen conformeren aan de webrichtlijnen of dat ook maar willen doen. Het lijkt me beter als de webrichtlijnen zich langzamerhand conformeren aan hen. De webrichtlijnen zijn een serie bests practices voor het internet in het algemeen, dat internet wordt uitgevonden door de kleine innovatieve bedrijven. Daarna kan dat vastgelegd worden en kan de rest navolgen.

XHTML is dood — lang leve (X)HTML5!

Op de barcamp had ik nog een discussie over de toekomst van HTML en het gebrek daaraan bij XHTML. Het is wat mij betreft al enkele jaren apert duidelijk dat XHTML een doodlopend spoor is en dat de HTML5 werkgroep de ontwikkeling van het internet vooruit drijft.

Het toeval wil dat twee dagen later de W3 aankondigde de ontwikkeling van XHTML2 af te bouwen en zich te richten op HTML5. Dit nieuws was de bron van nogal wat discussie hier en daar over wat de gevolgen zullen zijn, of we dit hadden kunnen zien aankomen en wat we met al die oude troep moeten doen.

Mark Pilgrim heeft een goed overzicht van de issues en legt weer uit waarom validerende XHTML niet het belangrijkste is, zoek maar op ‘snake oil’ in de tekst voor de misverstanden. Een kort stukje vraag en antwoord over XHTML vs. HTML en wat discussie bij Simon Willison over het onderwerp.

Webpagina’s zullen nog steeds blijven werken, maar het is zonde dat we op dit moment een industrienorm hebben waar XHTML standaard maar achterhaald is. Standaard is goed, nu nog even zien hoe we dat achterhaalde op kunnen lossen.

120

2009-07-03T14:44:25Z

I had my Yashica D repaired and also recently acquired a lightmeter to make the process of shooting easier and now I’m slowly but surely shooting stuff with it.

Mony is helping me out scanner-wise and I must say I’m amazed at the quality, the vibrance and sharpness this ‘old piece of junk’ shoots and this archaic process returns.

And added to that I’m completely untrained and have hardly any experience with this stuff, so who knows how much improvement is still possible. Here’s to film in a digital age.

Rebooted

2009-07-03T17:15:59Z

Last week I got Rebooted in Copenhagen again. Drove up with Peter and Iskander.

After your fourth time attending such a great and small conference as Reboot, it becomes familiar like a reunion. This year’s action theme meaned the two days were completely packed. There was so much to do and so much going on that the first day was over already before you knew it.

The one thing that struck me as being odd was the fact that many speakers on the large stage weren’t asked any questions (I had one or two for Richard Falkvinge). If anything, Reboot does not strike me as an event where one person can rain down the gospel unquestioned. So for a next time more interactive maybe even adversarial formats may be nice.

It was a great event and a lot of fun cruising around like a local on the Yahoo! bike and crashing at Mark’s place with Anne (his writeup). The opening talk by Matt was great (as always) and the Bruce Sterling’s closing talk was also fantastic. Ton has a great writeup.

But yes it was very awesome. I don’t know many tech conferences that can pull off a street party like this one:

Update: And the talk by Bruce Sterling just got posted:

Friendlier and more open government data

2009-06-24T23:30:45Z

This is an English rewording of a post in Dutch earlier this week just in time for this Reboot session.

I’ve recently been involved with several government initiatives to make government data more accessible and to show what’s possible if that data is publicly available. The premise is that if government data is open, developers and other third parties kan reuse that data and make useful stuff with it. Stuff that can for instance serve as inspiration for our Dutch show us a better way contest: Dat Zou Handig Zijn.

Most recently we had a Hack the Government devcamp/unconference where people interested in this stuff could exchange ideas and build stuff.

photograph by Anne Helmond

A while back I did a project on widgets which was mostly a supply side initiative triggered by a listing of readily available data.

Simultaneously Ton and James did a project on process recommendations for the public sector when it comes to releasing their data. As a part of that project I helped them sift through the currently available data sources from a technical point of view and to see which of those sources could be repackaged in an interesting and more user and developer friendly way.

That wasn’t very easy. Dutch government does publish a ton of data online but usually in rather unaccessible formats and interfaces and without clear descriptions on what it is. We picked two data sources and we managed to realize two new websites based on that data: Schoolvinder (‘School finder’) and Vervuilingsalarm (‘Pollution alert’).

School finder

A Dutch institution called the CFI already has a store with a lot of data on schools. We used their search interface and output (which though ugly and slow was remarkably reusable) and rebranded that into a simplest possible school search engine which is easily understood by parents looking for schools in their area.

Besides that we also create a canonical URL for every school in the Netherlands so other parties can refer to that and we can build stuff on top of those school pages.

The first problem this fixes is that the website is poorly usable and worded almost exclusively in jargon. Employees from the ministry of education told us later that the CFI data is not meant to be used by the public but we think this is still a fix.

Secondly it fixes the fact that this information is quite hard to find and to refer to. Our search engine is easy and open and school data is republished at unique URLs using microformats.

We would have liked to link our school pages to some numerical data from another database of the CFI but that was too hard to realize within the alotted time. Even linking to that other site proved to be too hard because those webpages were shielded in a needlessly complex ASP.NET environment.

Pollution alert

Pollution alert takes the predicted particulate values for a number of sensor stations and makes those accessible. I made a scraper to take the predicted data from the RIVM site and store it in Google App Engine. From our own store in Google App Engine, we show the geocoded stations, we push alerts out to Pachube and Twitter, graph the data and provide an API. We believe there is a lot of latent interest in the general public for this kind of data but that usable presentation forms have not been forthcoming.

RIVM to their credit does publish most of their data online, but definitely not in the most accessible formats nor in ways that enable normal people to audit their living environment.

Principles

The sites we built are very advanced prototypes which are completely functional and even highly scalable. During building we followed some principles which may be interesting to touch upon here.

Friendly design

Both sites have a pleasant and friendly design created by Buro Pony. This is important because people are more inclined to use sites that look nice and experience those sites as being more user friendly.

A nice design needs to be accompanied by clear and simple writing without jargon that connects with the way people think about the stuff you’re describing.

Most websites can be improved massively by just implementing these two points.

Playing well with others

Both websites also connect with a bunch of other sites that improve upon the concept. They’ve been built on Google App Engine a system which is easy to develop for and which is readily scalable. Maps are retrieved from Google Maps, graphs are provided by Google Charts and sensor data is pushed to Pachube and Twitter.

The experience on the main site is just a part of the whole. The data needs to be accessible from and easily pushable to where it’s needed most.

On the Hack the Government event somebody said something along these lines: ‘systems integration is difficult and complicated and if you’re good at it, you can make a lot of money with it’. This is a well known Enterprise IT mantra but if there’s one thing that the abundances of mashups proves, it’s that integrating systems on the open web is everything but complex.

On the open web we have usable and developer friendly API standards with tooling, besides that we have proper standards for identity and authentication.

If you don’t dig yourself into a hole, it really doesn’t have to be that difficult. And none of this is exactly new, this technology has been around for ages and it just builds on the strengths of the internet.

Standards based

Both sites are completely standards based. As an experiment I wrote both in a conservative form of HTML5 (and validated that) partly out of curiosity to see how it would turn out and partly because I think that our current Dutch industry standard XHTML is a dead end.

Added to that I have sprinkled in some microformats in places where it was obvious to do so (e.g. school addresses). The notion that it takes significant extra time to add microformats to a project is absurd and these days the advantages of adding them keep piling up.

Yes, it takes some effort to learn to use standards and microformats properly, but once learned I think it actually takes more effort not to use them.

Quickly

Finally, both sites have been built in a couple of days over the course of about a week and a half. We wanted to show that when we’re talking about a quick project, it really can be quick and that building a non-trivial usable beautiful website does not need to cost a lot of time or money.

All of this can be improved. Let’s get at it.

Overheidsgegevens opener en vriendelijker

2009-06-23T12:49:20Z

Ik ben pas bezig geweest met verschillende overheidsinitiatieven om overheidsgegevens makkelijker toegankelijk te maken en te laten zien wat er mogelijk is als die gegevens toegankelijk zijn. Het idee is dat als de gegevens van de overheid open zijn, ontwikkelaars en andere partijen die kunnen hergebruiken en dingen kunnen maken waar andere mensen behoefte aan hebben. En dat zou weleens handig kunnen zijn.

foto door Anne Helmond

Pas was er al het widget-project wat een initiatief was gedacht vanuit het aanbod: ‘Wat hebben we waar we iets van kunnen maken?’

Parallel daaraan liep Ton en James hun project over aanbevelingen voor de publieke sector wat betreft het vrijgeven van data. Als onderdeel van dat project heb ik meegeholpen met een inventarisatie van de al online beschikbare gegevensbronnen in Nederland en kijken welke gegevens we op een interessante manier zouden kunnen heraanbieden.

Dat viel nog redelijk tegen. Er zijn online wel veel gegevens beschikbaar maar meestal zitten ze in relatief ontoegankelijke formaten en zonder veel uitleg erbij wat het is en wat je ermee kunt. Uiteindelijk hebben we twee diensten gerealiseerd Schoolvinder en Vervuilingsalarm.

Schoolvinder

Zoals op de over-pagina van Schoolvinder al staat hebben we de gegevens die bij het CFI al geregistreerd staan over scholen versimpeld aangeboden met een simpel zoekscherm wat aan zal sluiten bij de ideeën van de gemiddelde ouder.

Daarnaast doen we een poging om voor elke school in Nederland een canonieke URL —een basisbehoefte op het internet— te definieren waar je naar kunt refereren en waar je dingen bovenop kunt bouwen.

Dit is een probleem wat we bij de overheid vaker tegenkomen, dat webpagina’s slecht samenwerken maar ook dat ze niet mooi zijn en vaak omkomen in jargon. Later hebben we van mensen van MinOCW begrepen dat de CFI gegevens niet voor het bredere publiek bedoeld zijn en dat schoolgegevens ook op andere plaatsen (en dan vaak ook op andere aggregatieniveau’s) bijgehouden worden.

Dat is misschien onhandig maar waarschijnlijk verklaarbaar waarom de gegevens dubbel bijgehouden worden maar dat de site voor werknemers bedoeld is doet er niks aan af dat hij moeilijk bruikbaar is. De herbruikbaarheid is redelijk ok —we hebben immers onze dienst er bovenop kunnen bouwen— maar het kan zeker veel beter.

En we hadden graag ook elke school gekoppeld met de database Onderwijs in Cijfers maar dat viel niet te realiseren omdat die webpagina’s (onnodig) ver weg zijn weggestopt in een complexe ASP.NET omgeving.

Vervuilingsalarm

Bij Vervuilingsalarm hebben we de gegevens uit een webpagina van het RIVM geplukt. We denken dat de interesse voor dit soort gegevens uit de omgeving bij het publiek potentieel groot is maar dat het tot nu toe te weinig op een gebruiksvriendelijke manier wordt weergegeven.

Bij het RIVM staan wel veel bestanden online maar ik kan niet zeggen dat ze in de meest toegankelijke formaten beschikbaar zijn of dat ze gewone mensen in staat stellen hun leefomgeving door te lichten.

Principes

De sites die we gemaakt hebben zijn vergevorderde prototypes die compleet bruikbaar en schaalbaar zijn. Bij het bouwen hebben we een paar principes gehanteerd die misschien interessant zijn om aan te stippen.

Vriendelijk ontwerp

De sites hebben een mooi en vriendelijk ontwerp gemaakt door Buro Pony. Dit is belangrijk omdat mensen een site die er mooi uitziet liever gebruiken en ervaren als gebruiksvriendelijker.

Bij dat mooi ontwerp hoort ook kopij met simpel en helder taalgebruik zonder jargon, die aansluit bij de belevingswereld van mensen.

De meeste websites kun je met deze twee verbeteringen al gigantisch vooruit helpen.

Integratie met anderen

Beide websites integreren zonder al teveel problemen met een serie andere sites die het concept versterken. Het is gebouwd op Google App Engine een systeem wat bijzonder schaalbaar en betrouwbaar is en zonder veel problemen worden kaarten opgehaald van Google Maps, grafieken van Google Charts en sensorgegevens worden doorgestuurd naar Pachube

Op het Hack de Overheid event zei iemand dat ‘het integreren van systemen moeilijk en complex is en dat als je dat goed kunt je er veel geld mee kunt verdienen’. Dit is een bekende algemene wijsheid in de enterprise IT maar als er één ding is wat de mashups die online normaal zijn bewijzen, is het dat integratie op het open web alles behalve moeilijk is.

Er zijn bruikbare API-standaarden met tooling, daarnaast zijn er goede standaarden voor identiteit en authenticatie en als je het jezelf niet te ingewikkeld maakt hoeft het echt niet moeilijk te zijn. En dit is niet nieuw ofzo, deze technologie bestaat al lang en bouwt gewoon door op wat het internet al goed doet.

Standaarden gebaseerd

De sites die we gebouwd zijn zijn compleet op standaarden gebaseerd. Ik heb de pagina’s als experiment geschreven in HTML5 (en gevalideerd) deels uit interesse en deels omdat ik van mening ben dat het nu gangbare XHTML een dood spoor is.

Verder heb ik waar ik het gepast vond ook gegevens (bijvoorbeeld de contactgegevens van de scholen) met microformats geannoteerd. Het idee dat microformats toevoegen aan een project significante extra tijd kost is wat mij betreft achterhaald en tegenwoordig is er een hard reëel voordeel aan te voeren.

Het kost even moeite om jezelf aan te leren om standaarden en microformats te gebruiken, maar als je het kunt is het bijna meer moeite om het niet te doen.

Snel

Verder heb ik beide sites gebouwd in een tijdspanne van een paar dagen. Waarmee we wilden aangeven dat een snel project ook echt snel kan en dat het maken van een gebruiksvriendelijke niet-triviale site niet veel tijd en geld hoeft te kosten.

Het kan allemaal wél beter. Laten we het dus gaan doen.

Opera do Malandro

2009-06-18T22:37:04Z

Zondag waren we naar de “Opera do Malandro” opvoering van Chico Buarque door CODARTS in Rotterdam. Het was een erg tof muzikaal optreden en een leuke dag. Het was onderdeel van het Brazil Contemporary festival dat nog doorloopt in Rotterdam.

Thuis kwam ik erachter hoe klassiek dit muziekstuk is maar ik kon er bijna niks van vinden op Spotify. Het arrangement en de manier van spelen zondag waren iets minder klassiek maar eigenlijk wel veel leuker. Ik zou het aanraden, maar ik weet niet of ze het nog een keer spelen. Ze hadden vorige week 3 optredens en het lijkt er een beetje op dat dat het was.

Ik heb tijdens het optreden met mijn iPhone wat opgenomen, nauwelijks representatief en hele slechte kwaliteit, maar beter dan niks:

“O Meu Amor”

En het hele leuke “O Casamento dos Pequenos Burgueses”:

Wat rondklikkend online kwam ik op wat vage MP3-websites ook bestanden tegen voor twee andere leuke liedjes uit de opera:

Het prettig nare “Geni en de Zeppelin”:

En de uitsmijter van de avond “Las Muchachas de Copacabana” met hun ‘loura muçulmana’:

Hier op Youtube uit een ander optreden:

De audiobestanden staan in dit bericht gelinked met <audio> elementen en zijn op dit moment alleen te bekijken met Safari of met een development versie van Firefox. Hier komt langzaamaan verbetering in, zeg maar dat dit toekomstbereid is.

Bewakers van de journalistiek

2009-06-18T21:39:21Z

Het Britse parlement heeft als antwoord op de onkostenaffaire 700′000 documenten vrijgegeven met daarin alle uitgaven van de MPs. Normaal gesproken zou dat een maatregel zijn waarmee een volledig onderzoek naar de uitgaven getraineerd wordt. Wie gaat er nou 700′000 documenten bekijken? Journalisten zouden misschien wat bekende politici doorlichten of steekproefsgewijs wat bekijken.

Toen kwam de Guardian met deze website waar het publiek de documenten kan bekijken en annoteren. Zoek op (jouw) parlementariër, of per partij en blader dan scans bladeren, classificeer documenten, haal bedragen omschrijvingen en andere belangrijke gegevens eruit en sla ze op in een gestructureerd formaat én rapporteer fouten/sabotage van anderen. Beetje voor beetje, totdat alle documenten bekeken zijn. Van de 700′000 staan er nu 70′000 online en ze worden snel verwerkt. Toen de site net live was, kregen ze ze niet aangesleept.

Dit is een fantastisch voorbeeld van het feit dat mensen online best tot grote dingen kunnen komen, als de manier waarop ze dat moeten doen maar begrijpbaar en behapbaar is. Collectieve actie naar een gezamenlijk doel gebruik makend van ons cognitieve surplus, zoals beschreven in Shirky’s “Here Comes Everybody”. En bedenk: Is dit nu echt zo complex?

De middelen

Ik was in Austin bij een sessie over kranten en Simon Willison van the Guardian kondigde toen of had toen net de API van the Guardian aangekondigd. Via die API, het Guardian ‘Open Platform’ kun je de gehele inhoud van de Guardian doorzoeken, filteren en de artikelen hergebruiken bijvoorbeeld op je eigen website. Dat is al redelijk revolutionair.

Ze draaien er ook een datablog over gegevens die ze verzamelen wat erg interessant is en laat zien hoe journalisten gegevens gebruiken en uitnodigt om zelf meer te doen met diezelfde gegevens.

Kort gezegd ze zijn daar redelijk goed en goed bezig wat internet betreft. Dat is wel ten dele sinds Simon Willison er werkt, die een groot deel van de API en andere programmeertaken voor zijn rekening neemt.

We kunnen een vergelijkbare manier van journalistiek in Nederland die het internet snapt en het weet in te zetten goed gebruiken. Internet gaat niet weg. Je leert er gedijen of er volgt een marginaal bestaan ergens aan de zijlijn. De vraag is: welke Nederlandse krant heeft de ambitie om dit soort dingen te doen? Mijn zegen en —zo nodig— hulp kunnen ze krijgen.

I come not to save Flash

2009-06-18T21:00:48Z

Adobe’s CEO said that Flash is safe from HTLM5. Just the fact that Adobe made a board level comment on this is telling enough, the answer itself is somewhat lacking.

It’s nice that they’re optimistic for improvements in HTML. Seeing what disasters both the XHTML and in a somewhat lesser extent SVG tracks of the W3C standardization process have been, we could definitely use them. They should admit though, that a full fledged HTML5 with rich CSS3+ is the death knell for Flash.

The more sites we see like the Holland Festival one the more it means that clients are choosing for an open and more semantic website with gradual improvements in JavaScript and CSS. It may take ten years, but we may see the first signs of a shift in this industry.

No mobile?

He’s right to say that it’s difficult to deliver a consistent HTML5 experience across browsers on the desktop. The fact that he conveniently ignores mobile browsers is more than a bit misleading.

Mobile internet usage is exploding and most of that usage is centered around Webkit based browsers. Mobile webkit is also pretty rapidly incorporating HTML5 features and things like CSS transitions. This gives developers who want to make a great mobile site for a big and important part of their audience a single very compelling target to develop for.

Like Gruber said, one of the most noteworthy non-announcements for iPhone 3.0 was no Flash. Who really needs it anyway on the iPhone? And why would Apple let somebody else in on their platform?

Is Flash dead? No. Is there for the first time a clear path forward to a world without Flash? Yes, finally!

Een middel tegen Wilders

2009-06-17T11:09:13Z

Ik heb al lang niet over politiek geschreven hier omdat het redelijk suf is en ik het niet bijzonder meer volg. Vroeger keek ik wel een stapel actualiteiten en journaals per dag, maar sinds ik geen tv meer heb komt het er niet meer zo van. Dat is zeker niet erg, dit is zeker een beter leven.

Alleen ik erger me meer en meer aan Wilders en naar blijkt ben ik niet de enige. De politiek heeft geen antwoord (behalve D’66 een beetje met Pechtold). De meeste mensen die ik ken zijn niet politiek actief, maar die vinden het ook allemaal van de zotte en verschrikkelijk dat er mensen bestaan die op de PVV stemmen.

Er is inhoudelijk veel over te zeggen over hoe verwerpelijk de standpunten zijn en hoe de politiek zich beweegt in reactie. Daar ga ik het nu niet over hebben. Ik vind het interessanter om te zien dat er in feite al een cordon sanitair is gevormd in de samenleving en dat dat tegenproductief werkt.

Zo zag ik vanochtend via @jaapstronks een bericht op Prettige Voortzetting over een motie van wantrouwen tegen Wilders.

Prettige Voortzetting is een goed initiatief. Journalistieke media zijn over het algemeen teveel bezig met de waan van de dag en te weinig met reflectie, feiten controleren en teruggrijpen. Een weblog wat alle uitlatingen van Wilders (of om het even welke politicus) fileert kan een bijzonder waardevol middel zijn. Vergelijk het bijvoorbeeld met PolitiFact die Obama’s beloftes bijhoudt en een Pullitzer heeft gewonnen.

Over die motie ben ik een stuk minder positief en ik schoot tegen Jaap ook uit mijn slof. Dat verdient uitleg dus daarom schrijf ik dit.

Zoals ik al schreef is er een feitelijk cordon sanitair namelijk dat niemand iets te maken wil hebben met Wilders, mensen die op Wilders stemmen en de bijbehorende standpunten. We vinden het allemaal heel erg maar we blijven lekker zitten in de ivoren toren van onze linkse kerk.

Deze motie van wantrouwen doet precies dat: preken voor eigen parochie. Het is hartstikke leuk maar je bereikt er niks mee. De motie gaat niks veranderen aan de standpunten van de mensen die op Wilders stemmen en hij gaat denk ik ook niet veel invloed hebben op de mensen die erover denken om op Wilders te stemmen.
De mensen die nooit op Wilders zouden stemmen vinden de motie geweldig en ‘steunen hem van harte’ maar die gingen toch al niet op Wilders stemmen. Je kunt je een beetje op de borst kloppen maar je negeert de realiteit en je schiet niks op.

Wat is dan de oplossing? In gesprek te gaan met Wilders zelf en met de mensen die op hem stemmen lijkt me het beste idee. Wilders ontloopt het debat vaak omdat hij dan door de mand valt. In gesprek met PVV-stemmers zullen die vaak nog sneller door de mand vallen. Maar daarmee bedoel ik niet dat je erop moet gaan staan dat je gelijk hebt. Onderken liever dat er echte problemen zijn máár dat die niet worden opgelost door de maatregelen van Wilders.

Dat zal niet makkelijk zijn. Ik heb het PVV-gelul in de trein een half uur mogen aanhoren en dat soort mensen gaat niet luisteren naar moties van wantrouwen of andere onzin. En wat het cordon betreft, dat is door onszelf opgelegd in de zin van ‘wij willen niks met dat soort mensen te maken hebben.’ Ja, PVV-stemmers zijn over het algemeen vieze nare onontwikkelde mensen maar het zijn wel mensen.

Als je echt serieus bent over het ‘probleem Wilders’ dan begin je een beweging die tot doel heeft om te praten met hem en vooral met zijn aanhang en ze te betrekken bij de oplossingen van de problemen. Dat lijkt me moeilijk maar op de langere termijn zinniger. We kunnen de boel ook negeren maar gezien wat er met de PvdA gebeurd is, is dat misschien niet de beste strategie.