Amerika door mijn ogen

Niners

2012-01-24T22:02:00.000-08:00

Geloof het of niet, maar zondag ging ik naar Christine's huis om een American Football wedstrijd te kijken... en het was niet eens de Super Bowl. Ik moet ook eerlijk zeggen dat ik ging voor de gezelligheid, want er was een hele groep vriendinnen die ik sinds de kerst al niet meer gezien had.

De reden waarom iedereen de wedstrijd wilde zien, was omdat de San Francisco 49ers in de halve finale van de play-offs stonden. Bovendien speelden ze tegen de New York Giants, en iedereen hier kent wel iemand in New York of komt er zelf vandaan. Doordat ik beide steden goed ken, kijk ik toch heel anders naar zo'n wedstrijd dan wanneer je iets met de steden waar de teams vandaan komen hebt. Bovendien zou winnaar doorgaan naar de Super Bowl.

Tot voor vorig weekend, had ik hier totaal geen benul van. Maar toen ik vorige week zaterdagmiddag op Mission Street liep, werd het me al snel duidelijk dat de Niners (zoals het team door de fans genoemd wordt) een belangrijke wedstrijd gewonnen hadden. Minstens een uur lang reden de auto's met constante klaxons en mensen die uit de ramen hingen.

Maar de wedstrijd vond zelfs ik spannend. De stand ging lange tijd gelijk op, maar de Niners hebben in de verlenging uiteindelijk verloren.

CES 2012

2012-01-14T11:17:00.000-08:00

Voor het eerst in zes jaar was ik weer eens bij CES, de grote elektronikabeurs die elk jaar in Las Vegas plaatsvindt. Even twee dagen op en neer, want veel langer houd ik het in Vegas niet uit. Die stad is gewoon te onecht voor me: replica's van Parijs en New York, imitatie-daglicht en nepgoud in de casino's, veel te veel siliconen borsten en ontelbare mensen die voor al deze misleidingen gaan.

Nou is Vegas wel veranderd over de afgelopen jaren. De nieuwere hotels zijn veel smaakvoller ingericht met meer oog voor moderne architectuur en design. Dat nieuwe deel van Vegas heet City Center. Er zijn steeds meer goede restaurants van beroemde koks en delicatessen die van over de hele wereld worden ingevlogen. En naast gokken, zijn er tegenwoordig allerlei andere vormen van vertier. Zo heeft Cirque du Soleil hier een aantal permanente voorstellingen. In Vegas doen ze alles wat de rest van de wereld doet, maar allemaal op een plek en allemaal een tandje groter of beter, waardoor het iets onwerkelijks krijgt. Zo hebben de betere hotels elk een eigen conferentiecentrum, en zijn er superhippe nachtclubs in de luxere hotels waar New York aan kan tippen.

CES zelf is ook niet echt een lolletje. Hij is enorm groot, waardoor het moeilijk de weg vinden is en door de bommen het bos te zien. Door alle airconditioning krijg je droge ogen en huid, je voeten en rug doen zeer van de hele dag staan en lopen en je besteedt veel te veel tijd met wachten voor een taxi (de enige manier om ergens te komen). Dat laatste doe je overigens altijd netjes in de rij bij de uitgang van een hotel, want anders word je niet opgepikt.

Omdat de beurs veel vakgenoten, journalisten en bloggers aantrekt, ging ik er toch even heen. De eerste avond bracht ik door bij een soort mini-beurs die voor de pers gehouden werd. Via een vriendin kon ik er naar binnen. De volgende dag had ik een aantal afspraken en 's avonds naar een borrel voor bloggers in Tao, de nachtclub van de Venetian, ingericht met grote boedha-beelden. Daarna door naar de nachtclub van een van de luxere hotels in de stad: XS in de Wynn/Encore, want we hadden gehoord dat Tiësto daar speelde op het feestje van Intel en HP. We praatten onszelf naar binnen, want we waren te laat om te registreren. Dat was echt de moeite waard... heel cool om hem een keer live te zien.

De landingsbaan bij zonsondergang (bewerkt met wat iPhone foto-apps)

Het persevenement in een van de vele 'ballrooms' van een van de vele hotels in Vegas

Cathy, die me ervoor zorgde dat ik het mee kon maken

Natuurlijk is er gratis drank. Naast wijn en bier, wordt er van alles met vodka gemixt.

Een van de bloggers schoot nog even een video toen ik in gesprek was met twee andere bloggers....

CES zelf, in het 'convention center' van Las Vegas

De automerken waren dit jaar goed vertegenwoordigd

Het typische tapijt van het Las Vega Convention Center

Vegas bij nacht - het uitzicht van de kamer in Mandalay Bay.

De Venetian

Tiësto!

Rustdag

2012-01-10T17:41:00.000-08:00

Zaterdagavond was ik naar Jen gegaan, die in de bossen van die in Mill Valley woont. Mill Valley is een van de plaatjes in Marin County aan de overkant van de Golden Gate ten noorden van San Francisco. Ze woont een kwartierte rijden van het Zen Centrum 'The Green Gulch' vandaan, waar we zondagochtend heen gingen. Zen is de Japanse vorm van Boedisme en hier in de Bay Area is veel interesse voor Oosterse religies en gerelateerde zaken als meditatie, yoga en alternatieve geneeswijzen.

Om negen uur moesten we er zijn om met de meditatie mee te kunnen doen. Die duurde 45 minuten en werd gevolgd door toespraak van een dharma leraar over het leven van een van de boedha's. Na afloop was er thee voor iedereen. Omdat er een retraite gaande was, waren er geen muffins, die normaal gesproken ook gratis worden uitgedeeld.

Jen en ik vervolgde onze dag met een wandeling. We liepen over het enorme terrein van het Zen Centrum, waar van alles en nog wat biologisch verbouwd wordt naar het strand. Gewoon even in de zon zitten, want het was een uitzonderlijk mooie dag, en naar de golven kijken.

En toen was het tegen drie uur en hadden we honger. We gingen naar de Pelican Inn voor een hapje. Je waant je bijna in Engeland hier - het gebouw zou zo Engelse 'country side' kunnen staan, op het menu staan zaken als 'fish & chips' en 'shepherd's pie', en ze hebben er Engels bier van het fust. We genoten van onze vis en biertje op het gras in de zon. Een perfekte manier om de dg af te sluiten.

The Green Gulch

Thee na afloop

Op het terrein van de Green Gulch...

Duinen... bijna op het strand

Zonnebril vergeten...

De Pelican Inn

Iowa

2012-01-03T22:26:00.000-08:00

Vandaag was het zover: de eerste voorverkiezing van de Republikeinen vond plaats. Daarmee bepalen ze wie hun presidentskandidaat wordt. Nu nog 49 te gaan, want elke staat heeft z'n eigen voorverkiezingen. Iowa trapte af, zoals traditioneel gebruikelijk. Even zag het ernaar uit dat het ging veranderen toen sommige staten hun verkiezingen vervroegden, maar Iowa sprong voor alle andere staten. Vandaar dat verkiezingsseizoen een stuk vroeger begint dit jaar.

Iowa's methode om een kandidaat te kiezen is niet een kwestie van een stembiljet invullen. Daar hebben ze de 'caucuses', waarbij mensen samenkomen in buurthuizen, schoolgebouwen en sporthallen om te debatteren en elkaar te overtuigen van wie de beste kandidaat is. Stemmen vindt plaats door te gaan zitten of staan bij de andere supporters van een kandidaat.

Ondanks de vroege timing, wordt er al maandenlang afgeteld naar deze verkiezingen. Dagelijks op het nieuws hoorde je 'nog slechts 45 dagen tot de Iowa caucuses', 'nog slechts 40 dagen tot de Iowa caucuses' en tegen het einde 'nog slechts 48 uur tot de Iowa caucuses'. En constant waren er nieuwe peilingen, waarin steeds weer een andere kandidaat het voortouw leek te nemen.

De ene na de andere expert legde uit dat Iowa niet representatief is voor de rest van Amerika. Iowa staat bekend als een plattelandsstaat, waar vooral mais en sojabonen verbouwd worden. Veel van de boeren zijn van Noord-Europese afkomst en zijn streng protestants. Sinds ik dat weet, snap ik het bekende schilderij van Grand Wood 'American Gothic' een stuk beter.

Het is ook de reden waarom Rick Santorum er gewonnen heeft, al is het met een verschil van 18 stemmen op Mitt Romney. Rick kwam uit het niets, maar staat voor 'family values', ofwel de familie als de hoeksteen van de samenleving. In Amerika betekent dat, dat je tegen het openstellen van het huwlijk voor homoparen bent, tegen sex voor het huwlijk en daarmee ook tegen abortus en soms zelfs anti-conceptie. Onder deze groep is het ook populair om je kinderen thuis te scholen, want ouder zijn het meestal niet eens met het onderwijs op de openbare school.

Romney, die allom verwacht wordt het tegen Obama te gaan opnemen, won zijn stemmen omdat bij als het meest verkiesbaar in de landelijke verkiezingen gezien wordt. We zullen het zien...

UPDATE, 4 januari 2012: Vanochtend blijkt dat Romney de winnaar is met acht stemme.

Draadloos

2012-01-02T20:05:00.000-08:00

Na zes jaar heb ik de kabel opgezegd, voor zowel televisie als internet. In het afgelopen jaar heb nauwelijks op de bank gezeten om TV te kijken. Tegenwoordig kijk ik dat beetje televisie (vooral het nieuws) op mijn iPad of iPhone via podcasts of apps as Hulu en ABC Player. Maar daarvoor heb je een snelle internetverbinding nodig, dus ik moest een alternatief vinden voor Comcast, het kabelbedrijf hier. Natuurlijk is er ADSL van AT&T, maar da's minder snel en de klantenservice is net zo bagger.

Een collega vertelde me dat hij een jaar geleden geswitcht is naar Monkey Brains, een lokale internetprovider die een antenna op je dak plaatst voor een snelle verbinding. Vanaf nu betaal ik 35 dollar per maand, in plaats 120.

En het is niet zo dat ik geen TV meer kan kijken, want ik heb ook een Roku aangeschaft, een klein doosje dat TV programma's via internet binnenhaalt. Draadloos. Ik kan niet alles zien, maar genoeg voor die ene avond per maand. Ik kan er ook films on-demand mee zien, foto's op Facebook bekijken en naar mijn Pandora radiostations luisteren.

En nu ik toch bezig ben... ik heb ook een Sonos-speaker aangeschaft voor in mijn slaapkamer. Om eerlijk te zijn, ik wilde 'm aanschaffen, maar toen ik het erover had op Twitter, kreeg ik een reactie van iemand van dat bedrijf. Blijkbaar vond hij me interessant genoeg om me zo'n luidsprekersysteem gratis toe te sturen.

Je verbindt een klein apparaat, de bridge, met je draadloze router en vervolgens kun je in je hele huis de Sonos luidsprekers plaatsten. Ze hebben alleen een stopcontact nodig en maken draadloos contact met die bridge en zo met je netwerk en het internet.

Als mijn computer ook aanstaat kan ik naar alle muziek in mijn iTunes luisteren. Maar ik kan ook naar Spotify, Pandora en internationale radiostations luisteren. De keuzes zijn eindeloos. En mijn iPhone is de afstandsbediening. Echt super.

2012

2012-01-01T12:43:00.000-08:00

Oudejaarsavond heb ik met een groep vriendinnen doorgebracht in het huis van Alicia, net als vijf jaar geleden. Er was een buffet van hapjes die door iedereen waren gemaakt en meegebracht. Iemand had zelfs zelf zalm gerookt. Anderen hadden voor champagne en versiering gezorgd en zo bouwden we een gezellig feestje. Rond middernacht stonden we met z'n allen in de huiskamer te dansen.

Typisch voor San Francisco, waar iedereen super bewust is van gezondheid en milieu: met eten was rekening gehouden met ieders voorkeuren, gevoeligheden en allergien. Er waren heel wat vegetarische hapjes, glutenvrij brood en lactosevrij vanille-ijs. Locale bedrijven springen zelfs in op deze trend... zelfs op de verpakking van de wegwerpbordjes stond 'glutenfree' en op het wijnetiket werd vermeld dat de wijn 'vegan' was... gelukkig geen dierlijke producten in de wijn! ;-)

Roadtrip

2011-12-30T15:56:00.000-08:00

Op tweede kerstdag vertrok ik met Ember richting Santa Barbara. We hadden vier dagen voor onze 'roadtrp', ofwel een korte autovakantie. Het ging ons niet alleen om de bestemming, maar ook om alles wat we onderweg zouden zien.

Op de heenweg reden we grotendeels over Highway 1, langs de kust met prachtige uitzichten. Onze eerste stop was in Big Sur voor een glaasje wijn bij Nepenthe met een prachtig uitzicht over de rotsen en de oceaan. We besloten te overnachten in San Simeon, waar we in een Motel 6 verbleven. Da's een van de goedkopere motelketens, waar we voor 70 dollar een kamer met twee tweepersoonsbedden hadden. Geen luxe, maar schoon en met alle basisvoorzieningen.

De volgende dag stonden we vroeg op om Hearst Castle te zien. Dit huis met 165 kamers werd in 1947 gebouwd in opdracht van uitgever William Hearst. De architectuur en inrichting zijn geinspireerd door oude Europese stijlen, van oudheid en middeleuwen tot barrok. Tijdens onze toer zagen we een aantal van de logeerkamers, vergaderzaal en studeerkamer/bibliotheek. In de jaren '50 en '60 werden hier wilde feesten gehouden, waar Hollywood-sterren op afkwamen.

We vervolgenden onze reis naar het zuiden en aten lunch op een zonnig terras in San Luis Obispo, een gezellig universiteitsstadje. Zo'n 370 kilometer maakt al een flink verschil in de temperatuur.

Tegen half vijf kwamen we in Solvang aan, net voor zonsondergang. Solvang is een dorp gebouwd in de Deense stijl. Het is super toeristisch met vele souvenierswinkeltjes en banketbakkers, want dom dat laatste staat Denemarken hier bekend. Onder de souveniers zag ik trouwens Delfts Blauw waarop doodleuk Solvang geprint stond. Om de een of andere reden hebben Amerikanen altijd moeite om Nederland, Denemarken en Kopenhagen uit elkaar te houden.

Santa Barbara is ook een universiteitsstad, maar groter en nog een tikkeltje warmer dan San Luis Obispo. Bovendien ligt het aan zee, omgeven door wijngebieden en niet ver van Los Angeles, waardoor de stad een heel eigen sfeer heeft. Daar genoten we van lekker restaurants, massages, wijnproeven, winkelen en een lange strandwandeling.

Kerstdiner

2011-12-26T08:00:00.000-08:00

Kerstdiner 2011

Basketbal

2011-12-21T16:47:00.000-08:00

Gisteren was ik voor het eerst bij een dames basketbalwedstrijd. Het was tevens mijn eerste bezoek aan een wedstrijd van Stanford en mijn eerste 'college' sportevenement. Ik had het op Facebook gezegd dat ik er naartoe zou gaan en kreeg verschillende reacties waaruit blijkt dat heel wat van mijn vrienden en kennissen trouwe Stanford fans zijn. En natuurlijk zijn verschillende collega's supporters van de Stanford teams, want wij hebben verschillende mensen in dienst die naar die universiteit zijn geweest.

Bijna iedereen was in Stanford-rood ('cardinal' genoemd), een lichte bordeaux. Ik had mijn enige rode shirt maar aangetrokken, iets te fel, maar het kon ermee door. Het was een spannende wedstrijd tegen een van de beste teams: Tennessee. Dat wist ik natuurlijk niet als niet iemand me dat verteld had. Maar zelf ik was bekend met de coach van het team: Pat Summitt. Zij was namelijk eerder dit jaar in het nieuws omdat ze op relatief jonge leeftijd Alzheimers heeft. Desondanks heeft ze besloten coach te blijven.

Een basketbalwedstrijd wordt regelmatig onderbroken door time-outs en pauzes. Amerikanen. Dan werd de sfeer erin gehouden door een blaaskapel of er er knalde popmuziek door de speakers. Op de monitoren boven het midden van het veld komen dan mensen op de tribune in beeld, wat altijd voor hilariteit zorgt. Vooral als er grote oren op je geprojecteerd worden of als de 'zoen-camera' op je gericht is. Dan wordt het stel in beeld geacht te zoenen.

MKet Clarissa, die me het kaartje het bezorgd

Holiday season

2011-12-19T19:15:00.000-08:00

In Nederland klagen veel mensen over aankomen tijdens de feestdagen. Met al dat eten en zare maaltijden vliegen de kilo's eraan. Nou, da's hier misschien nog wel erger. De feestdagen beginnen voor Amerikanen namelijk al eind november met Thanksgiving. Da's het begin van 'the holiday season'.

In de weken tusen Thanksgiving en Kerst, worden er allerlei holiday party's gehouden. Je kunt beter geen kerstfeest zeggen, want niet iedereen viert dat... Met 'holiday' betrek je ook de mensen die Chanukah en Kwanzaa vieren rond deze tijd van het jaar.

Vorige week hadden we bij Flipboard ons feestje. Het was vrij simpel, niet zoals van veel ander bedrijven die op chic gaan zoals bij Edelman gebruikelijk was. We hadden een deel van het kantoor ontruimt foor het feest. Gewoon wat drinken met collega's na werk, met een hapje erbij. Natuurlijk met een hapje erbij. Partners en vrienden waren ook welkom. Het was een super relaxte sfeer, geheel des Flipboards.

Vorig weekend was ik ook al bij twee holiday parties, elk georganiseerd door een vriendin in een kroeg. Het begint ook steeds populairder te worden om een kersttrui te dragen naar zo'n feest. Het is iets ludieks, want die truien zijn foeilelijk. De 'ugly christmas sweater parties' steken de draak met de Amerikaanse burgerlijkheid in de Mid-West. Een van mijn collega's hard er eentje aan tijdens ons feest.

In de weken voor de kerst slaan Amerikanen ook aan het bakken van koekjes en andere zoetigheden. Bijna elke dag is er wel een collega die iets zelf-gemaakts van huis meebrengt. Probeer dan maar eens op je gewicht te letten. Daar heeft dus iedereen het over.

Ik bracht vandaag ook zelfgebakken koekjes mee naar kantoor. Ember had afgelopen gisteren namelijk een cookie party georganiseerd. Zij had het deeg gemaakt en met z'n allen maakten we daar koekjes van... kijk maar hoe mooi!

Launch-avond

2011-12-09T18:59:00.000-08:00

De afgelopen week was ik bijna elke dag tot laat op kantoor. Op maandag introduceerden we Flipboard in China en dinsdagavond was de launch van Flipboard voor de iPhone. Aangezien ik aan de aankondigingen hiervan gewerkt heb, was het topdrukte voor mij. Persberichten schrijven, journalisten en bloggers inlichten, video's en foto's beschikbaar maken, enzovoort.

De introductie van Flipboard voor de iPhone had voor het hele team hier veel voeten in aarde. Om 9 uur 's avonds was het zover en zette we de knop om in de App Store en was de nieuwe Flipboard te downloaden.

Op dat moment verstuurden we ook ons persbericht en kwamen de eerste artikelen uit. We hadden journalisten onder embargo ingelicht. Je vraagt dan aan een journalist om te wachten met publiceren tot een afgesproken tijdstip. Omdat journalisten graag de eersten willen zijn met nieuws, is het altijd een spannende situatie. Want als één van hen zich niet aan de afspraak houdt, zijn alle andere boos op ons en verliezen we veel van het opgebouwde vertrouwen. Want, of we zouden iemand niet aan de afspraken gehouden hebben, of we zouden iemand die niet te vertrouwen is ingelicht hebben.

Bijna iedereen was op kantoor die avond. Alle systemen moesten in de gaten gehouden worden - niet alleen onze servers maar ook Twitter en traditionele media. Sommige collega's waren er gewoon om erbij te zijn op het moment suprême. Muziek stond aan, computerschermen met Twitter en serververkeer werden op de muur geprojecteerd en er waren allerlei hapjes. Een collega had een vliegtuigkarretje meegebracht en kwam langs met cocktails. Het was een super gezellige sfeer.

Tegen negen uur verzamelden iedereen rondom Evan, een van de oprichters, die een toespraak hield. Onze CEO, Mike, was in Parijs voor LeWeb en werd er via Facetime bijgehaad. De gong werd geslagen, een Flipboard traditie om belangrijke momenten in te luiden, en champagne werd geopend. Verschillende investeerders en partners kwamen langs om het ook mee te maken.

De keuken alvast gezellig gemaakt.

Todd met zijn vliegtuigkarretje.

Twitter op de muur zodat we allemaal kunnen zien wat mensen te zeggen hebben over Flipboard voor de iPhone.

Half acht 's avonds: kantoor in full swung.

Evans toespraak

Iedereen wilde het moment vastleggen

Werken en vieren gingen hand in hand

Chocolade fontein!

The Sound of Music

2011-12-01T20:32:00.000-08:00

De Castro bioscoop heeft vaak bijzondere voorstellingen. Flimhuisfilms, kleine festival en klassiekers staan regelmatig op het programma. Op dit moment draait er de sing-a-long versie van de Sound of Music. Das precies wat je denkt: je wordt geacht mee te zingen!

Toen ik een collega hieronder vertelde was ze er meteen voor in. Uiteindelijk gingen we gisteravond met een hele groep van werk naar de film. Mijn eerste sing-a-long...

Het gaat trouwens veel verder dan meezingen. Dat werd voor de voorstelling uitgelegd door een vrouw die verkleed was als Maria en een man in lederhosen. Ook in het publiek waren heel wat mensen verkleed in het thema van de film. Bij binnenkomst kregen we een plastic zakje met een aantal attributen die we tijdens de film konden gebruiken. Zo was er een wit kunstbloemetje om mee te wuiven tijdens Edelweiss en klappertjes om af te laten gaan tijdens de eerste kus van Maria en de captain.

We werden ook aangemoedigd om tijdens de openingsscenes die vanuit een helikopter gefilmd zijn aanwijzigingen te geven om Maria in de bergen te vinden. Dus toen de film begon, hoorde je vanuit de zaal: 'naar rechts' en 'naar beneden' en 'inzoomen'! En toen Maria om stof vroeg voor speelkleren voor de kinderen maar nul op het rekest kreeg, riep het publiek 'de gordijnen, de gordijnen'! Dat leidde tot groot applaus toen ze zelf op het idee kwam om de gordijnen de gebruiken.

Naast deze ingestudeerde interacties, waren er heel wat reacties uit de zaal die de film erg grappig maakte. En natuurlijk werd er uit volle borst meegezongen. Gelukkig werden alle liedjes ondertiteld. De film is inmiddels zo oud dat ook mijn Amerikaanse collega's af en toe verbaast stonden van de teksten en zich realiseerden dat ze heel wat woorden zelf ingevuld hadden.

Iedereen die zich in het thema van de film verkleed had, werd op het podium geroepen. De man rechts had een speelgoedhond aan zijn broek vastgemaakt en beeldde daarmee 'when the dog bites' uit.

De groep Flipboarders

Coach

2011-11-29T21:46:00.000-08:00

De American Football wereld schudde een paar weken geleden op haar grondvesten toen de hoofdcoach van Penn State University werd ontslagen na zo'n 60 dienstjaren. Zijn assistent-coach wordt ervan beschuldigd jongens seksueel misbruikt te hebben; iets wat blijkbaar jarenlang duurde met medeweten van zijn baas.

De eerste reactie was stuitend. De coach was blijkbaar zo geliefd, dat studenten van Penn State en masse demonstreerden tegen zijn vertrek. Gelukkig gingen er al snel stemmen op over hoe ongepast en misplaatst dat protest was. Maar het geeft aan hoe belangrijk de rol van sport is in het Amerikaanse hoger onderwijs.

College football is in veel staten minstens zo populair als professioneel football en Penn State heeft al jarenlang een van de beste teams. Er gaan miljoenen dollars, zo niet miljarden, in om. Om een indruk te geven, zie je rechts een foto van het stadion - er kunnen bijna 110.000 mensen in; twee keer zoveel als in het Ajax stadion.

Er is een heel circuit van scholen waarvoor sport een enorm belangrijke inkomstenbron is. De sport is heilig. Dat blijkt in dit geval overduidelijk, want er is alles aan gedaan om het instituut te beschermen, ten koste van de slachtoffers. In de media hier is al de vergelijking getrokken met de katholieke kerk. Het schandaal heeft ook tot een publiek debat geleid over de rol van sport in colleges en het voorkomen dit soort situaties.

Het zal hier nog wel een tijd in het nieuws blijven, want er komen nog steeds nieuwe beschuldigingen binnen en de eerste rechtzaken worden nu pas aangespannen.

Thanksgiving

2011-11-25T20:49:00.001-08:00

Deze week zijn Amerikanen zich meer bewust van waarvoor ze dankbaar zijn. Het is namelijk de week van Thanksgiving. Deze feestdag is bij veel Amerikanen favoriet omdat hij het minst commercieel is. Het gaat om familie en vrienden, vandaar dat de dag ervoor een van de drukste reisdagen van het jaar is.

De vrijdag na Thanksgiving staat hier bekend als 'Black Friday' omdat het de eerste dag is om kerstinkopen te doen. Winkels stunten met enorme aanbiedingen een prijsverlagingen, waarvoor mensen voor de deur liggen want op = op. De naam komt trouwens van het feit dat de middenstand op die dag uit de rode cijfers komt voor het jaar.

Maar dit jaar gingen veel winkels donderdagavond al open. Op Thanksgiving Day! Daar was heel wat om te doen en er werd tegen geprotesteerd door werknemers en klanten. Dat mocht niet baten. Vandaag blijkt het een geslaagde actie te zijn geweest waar heel wat mensen gebruik van maakten dus de kans is groot dat het een nieuwe traditie wordt.

Een ander iets dat veel mensen doen op Thanksgiving is vrijwilligerswerk: helpen in een gaarkeuken of bejaarden bezoeken. Ik besloot dat dit jaar ook te doen voor Larkin Street Youth Services, een organisatie voor dakloze jongeren. Teresa sloot zich bij me aan en samen werden we ingedaald in de keuken van het Drop-In Center.

Daar waren we verantwoordelijk voor het opdienen van der borden op basis van de bestellingen van bijna honderd mensen. Alle traditionele ingredienten waren er: kalkoen, jus, aardappelpuree, zoete aardappels, cranberriesaus, boontjes, broccoli, broodjes en een salade. De ruimte was gezellig gemaakt met versieringen en tafelkleedjes. Uit privacy-overwegingen kon ik daar geen foto's van maken.

Na ruim drie uur zwoegen ging ik naar het huis van Dayna en Pam voor onze eigen kalkoen. Ik was er tegen half vier, wat betekende dat we een 'late dinner' hadden, want op Thanksgiving wordt het diner door de meeste mensen rond vier uur genuttigd. Ik vermoed dat dat met een andere traditie te maken heeft: die van American football kijken na het eten. Dat speelde voor ons geen rol, dus we deden rustig aan. De kalkoen moest twee uur in de oven en terwijl die gaarde, drinken wij een wijntje met een kaasje erbij.

Het was een super dag... kortom: ik heb veel om dankbaar voor te zijn.

San Francisco weekend

2011-11-21T18:05:00.000-08:00

Afgelopen weekend heeft me weer eens duidelijk gemaakt waarom het zo gaaf is om in San Francisco to wonen. Er is hier zoveel te doen! De hoogtepunten van het weekend geven er een goede indruk... en wellicht ook van waarom ik me hier zo thuis voel.

Vrijdagavond ging ik met Jen naar de musical Fela, een Broadway show over het leven van Nigeriaans muzikant Fela Kuti. Het was geen traditionele musical met veel bombarie, maar meer een dansvoorstelling waarvan ik ook nog veel geleerd heb over de geschiedenis van Nigeria. Ik was weer uitgenodigd door de promotor en had daarom ook weer de kans om met de makers te praten, wat erg indrukwekkend was. En deze keer had ik van het aanbod om een 'plus one' (een gast) mee te brengen.

Zaterdag ging ik met een groep vriendinnen uit eten om de verjaardag van Ember te vieren. Ze had een klein Latijns-Amerikaans restaurantje gevonden dat op loopafstand van mijn huis is, maar waar ik nog niet eerder geweest was. Op het oog leek het niet super bijzonder, maar het het eten was geweldig. Na afloop gingen we naar een groot dansfeest dat een vriendin van ons had georganiseerd, waar we tientallen bekenden tegenkwamen.

Gistermiddag had ik met Leslie afgesproken om weer eens bij te praten. We hadden elkaar al een tijdje niet gezien omdat ze voor haar werk veel moest reizen de afgelopen tijd. Het regende en was fris, dus we besloten dat het een perfekte musuemdag was. We gingen naar het DeYoung in Golden Gate Park voor lunch en de tentoonstelling met Meesters uit de Renaissance uit het Weens museum.

's Avonds reed ik over de Bay Bridge naar Oakland voor een concert van Goapele in Yoshi's. Ik heb haar muziek een paar weken geleden ontdekt en vind haar helemaal geweldig. Eerst heerlijk sushi gegeten met Clarissa, want Yoshi's stat niet alleen bekend om de jazz muziek, maar ook om de goede Japanse keuken.

En toen zat het weekend er weer op...

Gestemd

2011-11-10T18:46:00.000-08:00

Elke eerste dinsdag in november is verkiezingsdag in Amerika. In een oneven jaar gaat het echter alleen om lokale en staatsverkiezingen, en referenda; geen landelijke verkiezingen waardoor 2011 toch als een 'off-election year' beschouwd wordt.

San Franciscans gingen onder andere naar de stembus om een nieuwe burgermeester te kiezen. In tegenstelling tot de rest van Amerika, waar er vaak maar twee kandidaten zijn, waren er hier zestien. In de nationale media deden ze daar een beetje lacherig over, "typisch San Francisco". De stad heeft vanaf nu haar eerste burgermeester van Chinese afkomst, Edmund Lee.

In de landelijke media was ook aandacht voor andere in het oog springende verkiezingen en referenda. Zo was er in Ohio een referendum om een nieuwe wet terug te draaien. De Republikeinse gouveneur van die staat had collectief onderhandelen door vakbanden verboden, maar daar werd met 61 procent van de stemmen weer een einde aan gemaakt.

In Mississippi werd getemd op een voorstel om de definitie van menselijk leven te veranderen door het te laten beginnen bij de eerste bevruchting. Op het eerste oog iets wat alle abortussen illegaal zou maken (inclusief na incest en verkrachting, of als het leven van de moeder bedreigt wordt door de zwangerschap), maar bij nader inzicht zou die definitie verderstrekkende gevolgen hebben. Een miskraam zou tot verdenking tot moord kunnen leiden en IVF, waarbij meerder eitjes worden bevrucht maar niet allemaal ingepland, zou ook schier onmogelijk gemaakt worden. Gelukkig zagen genoeg Mississippiers dat ook in. Ondanks dat het de meest conservatieve (en waarschijnlijk de meest Christelijke) staat in de VS is heeft het 'personhood amendment' het niet gehaald.

Dit soort verkiezingen worden gezien indicatoren voor de presidentsverkiezingen van volgend jaar. De presidentskandidaten krijgen een graadmeter van welke ideeen aanspreken en welke niet.

De voorverkiezingen zijn hier overigens al maanden dagelijks in het nieuws. De Republikeinen die een gooi naar het presidentschap willen doen hebben zich de afgelopen tijd kandidaat gesteld en de een na de ander schiet omhoog in de peilingen en valt vervolgens naar beneden. Eerst was het Michelle Bachmann, toen Rick Perry en nu Herman Cain. De volgende is wellicht Newt Gingrich, want Herman lijkt ook alweer op z'm retour vanwege beschuldigingen van seksuele intimidatie in zijn vorige rol. De enige die op een constant niveau in de peilingen blijft is Mitt Romney, maar hij komt tot nu toe niet boven de 25 procent uit. Het wordt dus nog spannend en er zal nog met heel wat modder gegooid worden.

Liefde

2011-11-08T20:21:00.000-08:00

Als het gaat om het uitdrukken van je liefde voor iemand, zou ik zeggen dat 'ik ben verliefd op je' een minder sterke uitdrukking is dan 'ik hou van je'. Het duurt wel een tijdje voordat een Nederlander ik hou van jou zegt.

Ook heb ik altijd geleerd dat 'I'm in love with you' hetzelfde betekent als 'ik ben verliefd op je'. Da's dus net waar.

Ik had het er laatst met vriendinnen over. En ze zeiden allemaal, onafhankelijk van elkaar dat 'I'm in love with you' een sterkere uitdrukking van liefde is dan 'I love you'. En allemaal hadden ze dezelfde uitleg: 'I love you' kun je tegen iedereen zeggen; dat zeg je ook tegen je vrienden, maar 'I love you' zeg je maar tegen een persoon. Dat is een speciale vorm van liefde.

Wellicht vraag je je af wat Amerikanen dan zeggen als ze verliefd zijn; als het (nog) niet serieus is. Dan zeg je 'I have a crush on you'.

Flip-in

2011-11-05T14:06:00.000-07:00

Deze week hielden we onze eerste 'community meetup', oftewel een borrel voor Flipboard gebruikers. Veel internetbedrijven doen dat hier. Alleen in plaats van een meetup, noemden het een Flip-in.

Als je op het rode lintje in Flipboard klinkt (of beter, tapt) rolt er een gids uit met allerlei interessante dingen om in Flipboard te lezen. Dat zijn over het algemeen Twitter-accounts van uitgevers en individuen. Iemand die regelmatig links naar interessante dingen op internet tweet, kan zomaar in die gids terecht komen. We noemen dat soort mensen 'cool curators'. Curator is een beetje een 'buzz word' hier inb Silicon Valley. De beste Nederlandse vertaling is samensteller - het zijn mensen die rondom een onderwerp of thema content verzamelen. Steeds meer mensen beginnen in te zien dat je in aanvulling algoritmes, menselijke samenstellers van nieuws en andere content iets toevoegen.

Wij hadden een aantal van die cool curators uitgenodigd om mee kennis te maken. Ook waren er verschillende Flipboard medewerkers om uitleg te geven over Flipboard. Ik had ook nog een paar geinteresseerde journalisten en bloggers uitgenodigd. Al met al een geslaagd event. Na deze eerste Flip-in in San Francisco, doen we doe volgende waarschijnlijk elders in de VS over een paar maanden.

Maskerade

2011-11-01T22:40:00.000-07:00

Gisteren gingen mijn collega's met kinderen eerder weg van kantoor. Het was namelijk Halloween en dan gaan kinderen langs de deur voor 'trick or treat'. Bij mij ging ook regelmatig de deurbel - inmiddels ben ik daarop voorbereid en had ik een grote zak snoep om uit te delen. Er waren heel wat feesten, ondanks dat Halloween op maandag viel. Ik had vrijdag- en zaterdagavond al Halloween gevierd en bracht de avond liever thuis door. Cindy kwam een hapje eten.

Het feest zaterdagavond was bij mij thuis: een maskerade wijnproeverij ter ere van de verjaardagen van Ronnie, Gray en mezelf. De meesten hadden zich goed verkleed - een Halloween-feest met klasse zoals op de foto's te zien is... Anderen hebben ze genomen dus ik sta er deze keer vaak op.

Niet alleen verkleed, maar ook in haar rol op de foto

Allebei in hun rol: George Jefferson en de soldaat

De drie verjaardagsvarkens

Ook helemaal in haar rol van dom blondje...

Een paar vriendinnen hadden een verjaardagstaart geregeld

Aan het einde van de avond...

Hair

2011-10-28T13:30:00.000-07:00

De musical Hair opende woensdag in San Francisco's Golden Gate Theater. Het is een Broadway-produktie die rondtourt door Amerika en hier voor een maand is. Rachel, een kennis van me, doet de promotie en had me uitgenodigd voor de eerste voorstelling, samen met nog tien anderen die ook in de internetwereld werken. We kregen een VIP-behandeling met goede stoelen vooraan en gelegenheid om met een aantal van de acteurs na afloop de voorstelling te kletsen. Vermoedelijk in de hoop dat we erover zouden Tweeten, Instagrammen en Facebooken...

In de eerste acte, waarin de hippie-beweging neergezet wordt, voelde aan als een flashback. Veel van de scenes deden denken aan 'Occupy Wall Street': een ecelectisch gezelschap met zelfgemaakte borden met leuzen erop. Hoewel het destijds met name ging over de oorlog in Vietnam, ademde de scene een vergelijkbare sfeer uit.

Ondanks de serieuze boodschap, is Hair vooral een blij musical met leuke muziek. Aan het einde van de voorstelling nodigden de acteurs uit om op het podium te komen dansen. Daar werd een video van gemaakt die de volgende dag online stond. Ondanks dat ik me tegen het einde bij de dansende massa voegde, heb ik mezelf nog er nog niet in gevonden.

Rachel uit haar dak op het toneel

Vraaggesprek met de acteurs na afloop

(ik zit helemaal links)

Bridge School

2011-10-27T19:08:00.000-07:00

Het Bridge School Benefit concert werd zondag voor de vijfentwintigste keer gehouden en ik was er voor het eerst bij!

Dit jaarlijks concert wordt door Neil Young organiseert voor de school voor dubbel gehandicapte kinderen, die hij zelf heeft opgericht. Twee van zijn eigen kinderen hebben namelijk cerebrale parese.

Het concert vindt plaats in het Shoreline Theater in Mountain View, een groot, openlucht concertgebouw. Ik ben er eerder geweest voor Rihanna, Counting Crows en Lilith Fair. Het is zo groot dat ik er niet graag heenga, maar voor hele goede shows maak ik een uitzondering en dat was zondag ook weer het geval. En ik had er nog nooit zo vol gezien. Van het grote grasveld achter de tribunes was geen sprietje groen meer te zien.

Niet zo vreemd als je weet wie er speelden: Norah Jones, Foo Fighters, Eddie Vedder, Mumford &Sons, Tony Bennett, Dave Matthews, Arcade Fire, Santana en natuurlijk Neil Young stonden op het podium. Het concert duurder ruim zes uur en de ene grootheid volgde de andere op; bijna onwerkelijk... Ze speelden bijna allemaal een acoustische set en Neil speelde af en toe een nummer mee.

In de rij om naar binnen te gaan

Volle bak

Wat zaten op het gras, wat betekende dat we het concert via de schermen volgden.

Tussen all drukte toch een plekje gevonden

Het weer was perfect voor een openluchtconcert

Rolmodel

2011-10-20T23:35:00.000-07:00

Een tijdje geleden schreef ik over een video-shoot voor een reclamespotje voor dot429. Het is inmiddels af - hier is het resultaat:

Overigens heb ik eerder dit jaar ook aan een ander project van dot429 meegewerkt. Ze maakten een serie over uitkomen op je werk. Dat is hier in Amerika lang niet altijd vanzelfsprekend, vooral niet in staten waar je ontslagen kunt worden voor je seksuele geaardheid. Het idee erachter is dat het belangrijk is voor jongeren om rolmodellen te hebben en om te laten zien dat je geaardheid niet te maken heeft met de kwaliteit van je werk. Als je anoniem bent is het namelijk veel makkelijker om te discrimineren.

Steve Jobs

2011-10-18T18:30:00.000-07:00

Sinds het overlijden van Steve Jobs zijn de Apple winkels in kleine bedevaartsoorden veranderd. Ik had deze week eindelijk tijd om even langs de Apple winkel te gaan. Mensen hangen er post-its op de ramen met korte berichtjes en laten bloemen achter

De winkel in Palo Alto, de plaats waar Steve woonde, is op loopafstand van Flipboard. Het was indrukwekkend om te zien wat er in twee weken is gecreëerd. Ik heb er, heel gepast, foto's van gemaakt met mijn nieuwe iPhone 4S die ik online had besteld.

Het overlijden van Steve heeft grote impact hier. Zijn afwezigheid is voelbaar, mede omdat iedereen in Silicon Valley het over hem heeft. Ik heb verschillende mensen in mijn omgeving die hem persoonlijk gekend hebben, waaronder verschillende collega's. Steve is ook voor Flipboard heel belangrijk - we maken immers een app voor de iPad en hij is een grote insipratiebron voor de oprichters van Flipboard.

Branch House

2011-10-11T22:58:00.000-07:00

Nauwelijks thuis, vertrok ik vrijdagavond alweer. Om zes uur pikte ik Nicole op en reden we samen over de Golden Gate brug richting Napa Valley, naar een huis net ten zuiden van Calistoga. Daar waren Ember en Christine die middag al aangekomen. Het weekend stond in het teken van wat ze hier 'R&R' noemen... 'rest and relaxation'. En daar konden we geen betere omgeving voor hebben dan Branch House, waar ik in juni ook al eens was voor een concert.

Deze keer hadden we het hele landgoed voor onszelf.... het zwembad, de tennisbaan, de hot tub en het prachtige uitzicht. (Voor het eerst in minstens acht jaar weer eens getennist!) En het weer speelde ook nog mee. 's Middags even het dorp in en avonds heerlijk gekookt met een lekker wijntje erbij.

Zondagmiddag vertrokken we weer, maar we gingen nog niet naar huis. We reden een halfuurtje naar het westen; naar Guerneville. Daar had Crista, de eigenaar van Boon Hotel en inmiddels ook een vriendin, een muziek- en wijnfestival georganiseerd. Je kon Pinots, Chardonnays en Cabarnets van lokale wijnboeren gratis proeven onder het genot van singer-songwriters als Heather Combs, Natalia Zukerman en Raining Jane.

Waarschijnlijk een van de mooiste plekjes in de Bay Area.

Lekker van de zon genieten

Christine, Nicole en Ember

De hot tub

Even het dorp in voor een hapje en Prosecco bij de Calistoga Inn

Daar speelde we een potje 'horse shoe'. Je probeert een hoefijzer om een stalen paal te gooien. Dat is moeilijker dan het lijkt...

Uitzicht vanuit het keukenraam op zondagochtend

Het zwembad van Boon Hotel

Een van de wijnboeren

Muziek onder de Redwoods

Greenwich Village

2011-10-07T09:28:00.000-07:00

Na een supergaaf weekend, bleef ik nog een paar dagen in New York voor werk. De aanleiding voor de reis was immers zakelijk: AMC, een congres voor tijdschriftenuitgevers, en Advertising Week, een themaweek met panels, seminars en borrels.

Twee van mijn collega's spraken op deze bijeenkomsten, iets wat ik geregeld had. Veelal ging het om te toekomst van media, journalistiek en uitgeven. Daarvoor was ik op allerlei interessante plekken in de stad, zoals het kantoor van PWC op Madison Avenue en New York University, ofwel NYU, aan Washington Square in Greenwich Village. Deze wijk is heel gezellig met veel laagbouw van baksteen, en omdat er veel studenten wonen barst het er van de kroegjes, boetiekjes en eettentjes.

Uitzicht vanuit het gebouw van NYU

Daarnaast had ik een interview met een journalist op de agenda staan, en ik had ook nog een afspraak gemaakt met een bedrijf dat producten maakt om alle communicatie via Facebook makkelijker te monitoren en te managen. We hadden al per telefoon kennisgemaakt, maar nu ik toch in de buurt was, ging ik even op kantoor langs voor een demo.

Na het afgelopen weekend en vanwege vorige trips, begin ik me aardig thuis te voelen in New York. Het voelt niet zo heel veel anders hier te werken, hoewel ik me er heus wel van bewust ben dat het best bijzonder is om in deze veel grotere stad bekend te raken. Voor een ritje in de subway tijdens spitsuur draai ik mijn hand niet om. Maar ik weet inmiddels ook dat als je een taxi richting zuiden moet hebben en je staat langs Sixth Avenue, je beter een blok kunt lopen naar Fifth Avenue want vanwege het eenrichtingverkeer daar gaat het verkeer naar 'downtown'. En gelukkig kon ik ook af en toe iets te voet doen.

Naast dat New York veel groter is, zijn er ook andere verschillen. De mensen zijn er een stuk directer. Als ze iets niet aanstaat, zullen ze je dat laten weten zonder er doekje omheen te winden. Aan de westkust blijven mensen veel langer vriendelijk, maar moet je vaker tussen de regels door lezen. Een ander verschil is hoe mensen in het bedrijfsleven gekleed gaan. Terwijl je in Silicon Valley en San Francisco overal in je spijkerbroek kunt aankomen, zag ik bijna niemand in jeans bij de events waar ik was. Ik had ook voor het eerst sinds lange tijd weer eens een nette broek aan.

Wat trouwens ook bijdroeg aan het thuisvoelen, is dat ik maandagavond met een vriendin uit San Francisco had afgesproken. Ze woont een paar maanden in Manhattan en overweegt langer te blijven. Dat is niet ongewoon... ik ken inmiddels best veel mensen die een tijd in de ene stad wonen en dan de andere. Ook reizen mensen veel voor hun werk op en neer tussen San Francisco en New York, ondanks de 3000 mijl die ertussen zit.

Na de paneldiscussie bij NYU had ik genoeg tijd om rustig terug te lopen door Greenwich Village naar mijn hotel. Inmiddels was het weer prachtig en had ik zelfs tijd om wat Instgrams te nemen...