An Ex-Bossing.

#WalangForever

noreply@blogger.com (XBossing) — Thu, 23 Apr 2015 04:25:00 +0000

Sorry for not letting anyone know but I don't think I can continue writing on this blog anymore.

I've tried to revive my interest on this blog, but it seems like it isn't right to write here anymore since it doesn't suit my current situation.

So, I would say bye blog for now. Will keep you just for the sake of good memories.

I'm moving. :)

An MD from Baguio

noreply@blogger.com (XBossing) — Sun, 14 Dec 2014 02:54:00 +0000

Its been 3 years na ata. Tagal nang walang communication and then bigla ko lang nakita vid niyang ito. Enjoy!

Vid

noreply@blogger.com (XBossing) — Sat, 13 Dec 2014 02:49:00 +0000

Tagal ko di nakapost dito. Hahaha.

Share ko muna ito, mga lalaking aking natatanaw sa bintana ni jowa.

Matitikman ko din kayo lahat! CHAR!

Hahaha.

Status Update: Emil and Ken, Pagbibigay Linaw

noreply@blogger.com (XBossing) — Sun, 13 Apr 2014 17:32:00 +0000

Makikita ang unang entry for Emil and Ken dito.

Emil
Decided to stop dreaming about him. Ang kumag, on and off pala ang relationship sa ka-live in partner nya. Medyo na-trauma pa ako kay Bistro kaya bye bye na kay papa Emil.

Ken
Stopped na ang communication namin. Nanghihingi na ng load eh di pa naman kami nagsesex, ESTE, I mean nagkikita. Wahahahaha.

Mitchel: Pagbibigay Linaw

noreply@blogger.com (XBossing) — Sat, 12 Apr 2014 17:26:00 +0000

Kinabukasan after ng encounter namin ni Mitchel (mababasa ang entry about kay Mitchel dito), tinawag ako ng ate niya sa kadahilanang hindi ko alam.

Ang bakla naman ay aligagang pumunta sa bahay nila only to find out na need lang daw nila ng kalabaw na maghahatid sa kanila ng jowa niya sa bayan.

Nalokah ako. Ginawa akong barker ng kalabaw.

Nung pasakay na kami ulet sa kalabaw, sabi ni ate eh maiwan na lamang daw ako dun sa balur nila. Andun daw si Mitchel, mag isa lang niya.

Ang bakla naman ay nasexcited. Umagree, at feeling blessed na tinanaw na lamang ang kalabaw na papalayo.

Pagdating ko sa balur nila Mitchel, may naaninag akong sumilip sa kanilang bintana pero bigla ring nawala. Hindi ko pinansin.

Pagdating ko sa door nila, kumatok ako.

Walang sumasagot.

Katok ulet ang bakla.

Wala pa ring sagot.

Sinubukang buksan ang pinto. Abah bumukas! And since invited naman ako ni ate, pumasok na rin ako.

Tawag dito, tawag doon ng name ni Mitchel, wala pa rin sagot.

Sinubukan kong buksan ang isang pinto.

BULAGA!

Letseng Mitchel, nagtatago lang pala sa likod ng pinto.

Base sa nakita kong pagtanggap nya sa akin, i know something is wrong. So I asked him ano ginagawa nya sa pinto. Sabi niya wala.

Hindi ako nakuntento sa sagot nya, tinanong ko sya ulet kung may problema ba. Sabi niya wala.

Hindi pa rin ako nakuntento, tinanong ko sya ulet kung nagsisisi ba siya sa nangyari samin kagabi. Sagot nya OO.

Ngumiti ako, nagpaalam at saka umalis.

Status Update: BISTRO

noreply@blogger.com (XBossing) — Fri, 11 Apr 2014 17:03:00 +0000

Silent Goodbye.

Three weeks ago nag-krus ang landas namin ni Bistro. I was invited sa birthday ng isang friend namin na malapit lang sa balur nila.

He was also there.

Based sa reaction niya nung nagkita kami, I know he wanted to talk to me. Pero since madaming matang nakapaligid, hindi siya makaporma.

During kainan, tahimik lang akong nakikisalo sa mga kakilala ko. Until one of them blurted out, "Di ba si Bistro yun?". Napatingin kaming lahat sa direksiyong itinuro pero sa sulok ng aking mata nakita kong nakatingin sa akin ang aming host.

"Yup. Di ba type mo yun?", sabi naman ng isa pang friend.

"Oo, bayaw ko yun. Asawa ng insan ko, kaya huwag niyo na siyang pangarapin.", sabi naman ng aming host. Nagtawanan lang ang lahat at tuloy ang huntahan at kainan.

"Boss, may sasabihin ako sayo. Doon tayo.", bulong sakin ng host. Tumayo kami, nag excuse sa mga ka-table at lumayo sa kanila.

"Boss, may sasabihin ako sayo at gusto ko huwag ka munang mag react sa mga sasabihin ko.", pauna ng bday celebrant. Tumango lang ako ng tahimik pero parang alam ko na kung ano ang sasabihin nya sa akin.

"Boss, alam mo bang maraming nagbago kay Bistro magmula noong pinakilala ko kayo sa isa't isa sa bday ni insang J? Hindi ko na pinuna yun. Pero nung December nahuli si Bistro ng asawa niya na may sinasabihan siya ng aylabyu sa cp niya. Nag-away silang mag asawa at sinira ng asawa niya ang cellphone nya. Malakas ang kutob ko na sayo nag aaylabyu si Bistro, Boss.".

Katahimikan.

"O bakit hindi ka nagrereact diyan?", biglaang sabi ng bday celebrant.

"E sabi mo huwag akong magreact sa mga sasabihin mo eh.", sagot ko.

"Buang ka talaga!", Sabay tawa. "Pero gusto ko marinig sayo ngayon kung totoo ba ang hinala ko o hinde.", paseryosong tanong ng bday celebrant.

"Sigurado akong hindi ako yun. Hinde po kami.", maikling sagot ko naman.

"Eh kung hindi ikaw yun, kanino kaya nag aaylabyu ang Bistro na yun?", tanong ulet ng bday celebrant.

"Aba malay ko?", sagot ko at saka inayang bumalik na kami sa table namin.

Hindi na ako nag usisa kung paano sya nahuli ng asawa nya. Hindi na ako nagtanong kung ano ang aftermath ng pagkakahuli niyang yun. Kunwari hindi ako interesado. Mahirap na, baka lalo lamang akong mabuko.

Pagkatapos ng celebration, lahat ng cousin ng celebrant na may sasakyan ay nagvolunteer na i-drive pauwi ang mga walang sasakyan (kasi nasa liblib na bundok nanaman kami, wala ng masasakyan nung time na yun at wala naman akong sasakyan). Isa si Bistro sa mga may motorcycle. Tinawag nya ako casually na sumakay na sa kanya but I declined and opted to ride sa back ng isang cousin ng bday celebrant.

Status Update: Feb 28, 2014

noreply@blogger.com (XBossing) — Fri, 28 Feb 2014 00:45:00 +0000

Status Update in case nagwowonder kayo kung buhay pa ako. Nyahahaha.

BISTRO: NO COMMUNICATION
Di ko na alam status namin ni Bistro to be honest. Since nung nanganak ang misis nya nung December, wala na ako narinig sa kanya. Nagpapasalamat na lang ako kung anuman naging past namin. Though kung magpaparamdam man siya, di ko na alam how will I react.

MITCH: FRIENDS
Yes. Friends lungs. F*cking Friends. WTF! Nakakalokah. After ng nangyari ganun na lang yun???

EMIL (New Entry): Unknown
I just met him sa isang inuman sa bukid. Well crush ko siya pero di ko alam kung crush nya ako. Nyahahahaha. Waiting in vain lang peg ko kung kelan ulet magku-krus ang aming landas.

Ken(New Entry): TEXT MATES
I like him. He is nice. Pero I haven't met him yet. Need ko pa bumiyahe ng ilang bundok para lamang ma-meet siya. Very interesting package if you ask me.

Image taken from his facebook account.

PITS (New Entry): UNCHARTERED WATERS
Last night he gave me four roses. First time ko makatanggap ng roses na ang rason is courtship. Super kilig. Hihihihi. We're getting to know each other ang peg namin. Will post later kung paano kami nagmeet.

Blogpost ng Isang Baklang Nakainum: Si Mitchel

noreply@blogger.com (XBossing) — Tue, 11 Feb 2014 18:34:00 +0000

Nangyari lamang ito kanina. Alas sais ng gabi nagtxt ang isang Babaitang Diwata ng looban. Inuman daw. Kaso nasa bukid pa ako at gagabihin na ako ng uwi. Ang siste, alas nuebe na nung nakarating ako sa inuman ng Babaitang diwata sa looban.

Pagdating ko, umalis na raw karamihan ng kainuman nilang lalaki. Ang naiwan na lang ay ang yummy daddy na jowa ni babaitang diwata at ang kanyang kapatid.

Sige lang, inum lang ng inum. Daming kulitan, inuman at tawanan. Since alas sais pa nag iinuman ang mga natira, nalasing ang yummy daddy ni babaitang diwata. Siyempre nung nag aya ng tulog ang yummy daddy, sumama na rin ang nasabing diwata.

Natira kami ng kapatid ng diwata. Cute naman si kapatid niya. 25years old. Balingkinitan ang katawan at sunog sa araw ang balat dahil sa trabaho. Mga 5'6 ang height at mga 5 inches ang titi.

Paano ko naman nalaman na 5 inches si kuya? Nung dalawa nalang kami umihi ako at umihi din siya. Kulitan at tawanan pa rin drama namin. Kaso mo, nakainum na ako. Being a natural makulit, natural din akong daring. So kinulit ko sya.

"Gusto mo ba akong maging jowa?" Sabi ko.

"Hinde." Sagot niya.

"Talaga lang ha? Bakit sobrang tigas ng ari mo?" Sabi ko habang sinisipat ang titi niyang umiihi sa ilalim ng sinag ng buwan. Hindi siya umimik.

Lumapit ako. "Gusto kita, ariin mo ako. Angkinin mo ako." Hindi pa rin siya umimik. Isang pulgada na lamang ang layo ko sa kanya, hinalikan ko ang likod ng ng tenga nya.

"Angkinin mo ako. Gusto kita." Sabi ko. Ang aking mga kamay ay naglalakbay sa kabuuan ng kanyang katawan. Patuloy lamang siya sa pag ihi. Halik halik ko pa rin ang likod ng tenga nya.
Natapos na sya umihi.

Hinawakan ko ang ari niya. Hindi siya pumalag. Pinagpag ko ang ari niya. Umungol siya. Sa ilalim ng buwan, lumuhod ako sa harapan niya at sinubo ko sya. Ungol na lamang ang aking narinig sa kanya. Nang biglang may dumaan sa looban.

Tumigil kami at nagbalik sa mesa. Tuloy ang inum. Tuloy ang inuman. TUloy ang kulitan. Parang walang nangyari. May dumating para makiinum, hinayaan namin. Pero batid naming, pareho na kaming mainit sa nangyari kanina.

Nang naubos ang alak, nag aya na kaming umuwi. Inutusan namin ang huling nakiinum na maghanap ng yosi at kami ay iihi. Pero di kami umihi, pinaluhod nya ako sa harapan niya at saka itinuloy ang naudlot na pag subo.

Nasa kainitan na siya nang dumating ulit yung inutusan namin. Biglang hinugot ni Mitchel ang ari niya saka biglang umalis. Nalungkot ako.

Kaya pinauwi ko na rin ang kasama namin at nagpasyang mag txt sa gitna ng looban bago umuwi.

Di ko pa napapadala ang aking txt nang may biglang sumitsit sakin. Napatigil ako. Sa kadiliman ng gabi sinubukan kong aninagin ang paligid. Wala ako makita.

Nagpatuloy akong magtxt at biglang may sumitsit ulit sakin. Sinundan ko ang tunog ng sitsit, at sa pinaka madilim na parte ng daanan ng looban nakita ko kung sino ang nagtatawag sakin. Si Mitch, hubo na ang kanyang shorts at nakalabas ang nag iinit niyang ari.

Sa ilalim ng buwan, sa gitna ng madilim na looban. Walang sali salita, naganap ang mga bagay bagay.

Nakaraos na siya. Nagpahinga kami. Nagpalitan ng mga saloobin. At nagbitaw ng mga pangako sa isa't isa.

Siya na nga ba ang pupuno sa iniwang na puwang ni Bistro? Hindi ko alam. Pero ngayong gabing ito. Uuwi akong may baong matamis na alaala.

Urban Hada VS Provincial Rampage

noreply@blogger.com (XBossing) — Mon, 25 Nov 2013 11:00:00 +0000

Dedicated to QTC, sa mga nagTITI-feed at nagkukuripot. CHOZ!

Heto lang mga napansin ko of what I enjoy before and what I enjoy now ditey sa bukid:

URBAN HADA (Sa kalye, QTC Peg):
Hada: Ordinary Tambay. Madalas makikita lang sa kalsada. Plus points kung gwapo, sexy at malaki ang talong. So-so kung either gwapo lang or sexy lang or malaki lang ang talong.
Venue: According to QTC, sa likod or loob ng nakaparadang jeep, sa construction site or pwede rin sa malago at madalim na halamanan. Yes, yan talaga ang peg ni QTC
Damage: Php200-300 or kung mahina sa haggling umaabot pa ng 500 plus meryenda or load.

PROVINCIAL RAMPAGE(Sa kalsada malapit sa bukid, Kendra Peg):
Hada: Typical promdi boys. Plus points kung pogi, sexy, malaki ang talong at nag-aaral or nakapag-aral. Yes, rare ang mga otoko sa prabins nag-schooling or umabot man lang ng highschool kaya plus pogi points yan.
Venue: Halos lahat ng parte ng prabins ay masukal. Strike anywhere lang ang peg, wag lang maarte. Need lang iwasan ang mga tae ng hayop na nagkalat. Haha.
Damage: Php20-50 depende ulet sa haggling capabilities mo.

URBAN HADA (Sites, CBs, MPs, MDs etc)
Hada: Madaming may hitsura at katawan.
Venue: Hotel (plus Php300 damage) or kung mayaman ka sa condo.
Damage: Php1.5k-5k. Plus food and shopping galore kung galante. Sa mga MDs plus sabit at men's drink. Kung ordinaryong bakla ka lang humada na lang sa kalye ala QTC. Else, go go go!

PROVINCIAL RAMPAGE (Through Promdi Diosas)
Hada: Typical promdi boys. Pero karamihan na eh either currently schooling or undergraduate. Meron din mga saling pusang sumasali sa mga pageants.
Damage: Usually mga painum at pang pang yosi lang ang kapalit ng serbisyo nila. Kumbaga kapag nalasing at nalibugan on the dot eh gorabels na. Kung galante ka, pwede na rin ang pang allowance Php100 and up.
Venue: Again, halos lahat ng parte ng prabins ay masukal. Strike anywhere wag lang maarte. Just like this:

Hodevah! Ambonggah!

Pag-ibig Na Nga Ba?

noreply@blogger.com (XBossing) — Sat, 23 Nov 2013 09:05:00 +0000

May kwento ako.

Nag-start ito nung dumating kagabi ang Mahal na Reyna ng Kamao, ang Fisting Queen dito sa kabundukan. As usual, kapag dumarating siya, aligaga ang hampas lupa (ako). Kung sinu sinong mga diwata ang kinontak para mapaligaya ang reyna. Kaso mukang pinagsakluban siya ng langit at that moment.

So since wala akong maiharap na alay, nakarating kami sa lugar ng Cornetto, sa mga 20 pesos boys. Pero pagdating doon, ang kontak naming diwata ay abala sa mga boyscouts. Kalokah! Sinugod namin ang camping grounds, but to no avail pa rin. Epic Fail in short.

3hours din kaming palakad lakad, kain ng mga street foods, inum sa mga bukal at sight seeing ng mga otoko. Madaming nagpapalipad hangin actually, pero di namin gawaing lumafang ng walang blessing ng any diwata. Mahirap na. Ayaw naming matabloid kinabukasan ng ganito, "MGA BAKLA MINARDER DAHIL SA HADA! BOTE NG SARSI NAKASAKSAK SA KANILANG PUWET!"

HUMAYGAS! IMAGINE THE SCANDAL! Di namin kering mapicturan ng hindi nagpapaparlor ano?

So heniwi, since epic fail ang lugar ng mga Cornetto naisip kong kontakin si J1. Sino si J1? Ah eh... akshuwali, mahabang istorya sya... Siguro next time ko na sya kukuwento.

Heniwi di ko rin makontak ang J1 that time. So naisip ko, since TBA (to-be advised) ang status ko kay Bistro kasi nga buntis asawa niya, maybe its about time na start na akong mag move on sa kahihintay sa kanya. And maybe baka maging blessing na rin samin kung magkakilala sila. For friendship's sake ika nga nila since malabo na rin naman na ang status ko nga.

So text ako kay Bistro, asking kung ok lang bang may ipakilala akong maperang bakla sa kanya. Emphasis sa "ma-PERA" kasi naisip ko mas kakagatin ng mga otoko ang mga maperang bakla.

Lo and behold! Heto ang mga sandamakmak niyang text:

"Ayaw ko yung tanong mo if ok lang ba?

Kahit kasama mo friend mo kilalanin ko lang siya.

Ok lang ba sayo?

Now wait na lang kita dito, sunduin mo ako ano?

Pinapamigay mo ako eh bakit ganun?"

At uminit pa nga ang usapan namin.

"Ako ayaw ko ng ganyan. Ano ako sa tingin mo?

Bayarang lalake? Di ako ganon Boss."

At kayo na rin mag isip sa mga sumunod pa niyang text.

"Basta wait kita dito. Sundo mo ako kahit kasama mo yang friend mo.

Basta wait kita. Sundo mo ako. Bakit ka ganyan?"

"Bakit ganyan sinasabi mo sa akin huh?

Mahihintay ba kita? Kahit saglit lang tayo. Please.

Ginagawa mo ata akong pokpok eh di naman ah.

Kung naiintindihan mo ako naiintindihan naman kita eh.

Wag naman ganyan Boss. Ano mahihintay ba kita?"

"Ngayon lang naman kasi ayaw ko kasing pinamimigay ako.

Ok lang ba sayo wait kita dito? Ngayon lang ako nagrequest sayo Boss."

" Now na ok lang po ba? Wait kita now na po. Usap tayo. "

"Basta yung ipapakilala mo sakin na kasama mo ha isnabin ko.

Basta wait kita now na ok? "

"Pakibilisan lang po. I love you po.

Text mo nalang kapag malapit ka na po Boss.

Kahit isama mo yung sinasabi mo sakin isnabin ko lang siya, sinasabi ko sayo.

Wag mo lang akong ibenta Boss, ayaw ko ng ganun."

Pagdating ko sa tagpuan namin. Hinahanap niya ang ipapakilala ko sanang si Kendra, pero pinauwi ko na si madam, showing her all the sms exchanges. She graciously understood naman. so umuwi na ang madam ahead.

Heniwi, pagsakay ni Bistro sa baboydamong sasakyan, sinungngaban niya ako ng halik at mahigpit na niyakap.

Matagal na halik.

Mainit.

Mapusok.

Walang pakialam maski nasa lugar lang nila kami.

Nang naputol ang halikan, maluha luha niyang sinabing, "Wag mo akong ipapamigay sa iba please. Please please. Mahal kita. Wag mo akong ipapamigay. Wag mo akong iiwan."

At that point naguilty naman ako sa ginawa ko. Ang ending? Para kaming bagong kasal na nag honeymoon sa kabukiran. Nakakalokah. Ganun pala un, mas intense ang love-making kapag katatapos lang mag away.

Nung naghiwalay na kami, nag I love ako sa kanya. Heto naman ang sagot niya:

It's Complicated

noreply@blogger.com (XBossing) — Mon, 16 Sep 2013 15:15:00 +0000

Ang sweet noh? Pero kumplikado ang relasyon ko sa kanya.

Sa totoo lang, sa sobrang kumplikado hindi ko alam na kami na pala. Nagulat na lang ako nung huli kami magkita, inaway nya ako kasi bakit daw ang tagal kong makipag-shake ng hand sa guy friend kong nakilala niya. Di daw dapat ganun lalo na kung nakaharap daw ang 'boyfriend' ko. -_-

Pero go with the flow na lang muna ang peg ko ngayon. Observe observe din pag may time. Malay natin, maging masaya pala ako sa kaniya.

Hehehe, simpatiko ang kumag. Hirap i-resist. Dedicated kay Abelardo Hilagang Kanluran at sa mga becky friends sa fb ang pic niyang ito. O hayan mga baklah, sensiya 1/4 of your request lang kaya kong i-grant. Hehehe.

Promdi Kabayo

noreply@blogger.com (XBossing) — Thu, 05 Sep 2013 15:05:00 +0000

Dedicated to Jack Dawson. Ang baklang nangangarap tumira ng gurlash. Hihihi.

With a speysiyal partisipasyon ng reigning Fisting Queen, Kendra James. Next time change venue na tayo ng gubat na hahalughugin. Kinukumusta ka ng room attendant sa motmot na pinuntahan nyo nung dumaan kami dun kanina. KALOKAH!

*ubo* *ubo* *ubo*

Sa mahal na diwatang tiga-Maynila, heto na po ang promdi kabayo as promised. I hope matuwa ka. Pasensiya na po wala pong unicorn at the moment. :p

Hmmm. Pansin ko lang parang puro titi na ata ang mga post ko lately... Need ko nanaman atang maghanap ng drama...

#TBT

noreply@blogger.com (XBossing) — Wed, 28 Aug 2013 17:22:00 +0000

At isa pang patalastas. #THROWBACKTHURSDAY !

This is GJ, he was 19 and this picture was taken around late 2008. I met him during the birthday ng dati kong katrabaho from Cavite. Unusual story nga kasi during that birthday inuman sa Cavite, kasama niya gf niya which is parati silang on and off. Since lasing lasing na ang lahat, nagkaron ng heart to heart talk ang mga manginginum and I was asked kung ano daw ang say ko sa kanilang dalawa ng gf nya. So prinangka ko, I told them na sa tingin ko wala silang future dahil lahat ng maliliit na bagay na pinag aawayan nila eh pinapapalaki nila at dahil na rin sa lahat ng past issues nila ay ibinabalik pa nila kapag nag aaway sila. After less than a week of that inuman, I received a text from him. Kinuha daw niya number ko sa katrabaho ko at totally wala na raw sila ng gf niya at ayun nga naging textmates kami. In about a month, bumalik ako ulet sa lugar nila sa Cavite para sa isa nanamang inuman bash. He was there and before pa mag umpisa ang inuman ay binakuran na niya ako. Sayang nga kasi mas type ko yung isang katropa nila. Naging kami for about 2 months. Usually magkikita kami either sa bahay nila sa Cavite or sa balur ko. We parted ways when nawala CP nya eh nagpapabili siya sakin ng cellphone to which hindi ko rin keri bumili that time. So nawalan kami ng communcation until I heard na nagkabalikan daw sila ng ex-gf niya. I confirmed it nung sumama ako sa katrabaho. He is already living with that girl. Di na ako naghabol pa.

#TBT

noreply@blogger.com (XBossing) — Wed, 21 Aug 2013 17:02:00 +0000

Patalastas ulet! #THROWBACKTHURSDAY !

Pic was taken around mid 2007. He was a model of the defunct first forum of BT. Part siya actually ng mga hidden models na gusto magpahire yet ayaw magpalagay sa blog. Itatago ko na lang siya sa pangalang VC. Hehehe. Well we met nga through that forum. Ako daw ang first client nya ever. Mabait naman siya and we only had our thryst ng once lang. Mura pa lang noon ang mga services, around 800-1k. Pasok na pasok sa budget. Hahaha. Anyway, more than the service, we have outgrown the usual cliend-model relationship. Malalim siyang tao at marami siyang pangarap. Hindi nga siya nagtagal sa forum na yun kasi mga 1-2 months lang siya naging active. Kung pupunta siya ng balur ko dati ng weekends, tatambay lang siya maghapon ng kasama ako. He is a cuddler. Yakap ng yakap, yapos ng yapos then kiss ng kiss sa pisngi maski sobrang pawis na ako sa init. We never became an item but I can say na we are more than friends and yet less than lovers. We parted ways when he decided to work in Pampanga. Unfortunately, nung nagkalayo kami, the communication also drifted away. I last saw him around late 2008 or early 2009 sa Shaw Blvd. Nagkasalubong lang kami by chance. We greeted each other and I got his new number. But I guess I have outgrown him because I never texted him after that fateful day.

#TBT

noreply@blogger.com (XBossing) — Wed, 14 Aug 2013 16:47:00 +0000

Patalastas muna. #THROWBACKTHURSDAY !

Picture was taken around early 2007. Itatago ko na lang siya sa initials na KP. Hehehe. He was a fresh gradute of Nautical when we met around late 2006 sa Luneta. He was 19 years old and was serving his company sa Manila prior to his embarkation. At first parang chat chat lang at text text lang peg namin. Until one night, he was asking kung pwede ko daw siyang patuluyin sa balur ko kasi umuwi na daw mga kasama niya at ginabihan na siya sa pinapagawa ng company nya to which place ko daw ang nearest sa kanya at the moment. Umuo naman ako kasi friends naman kami. Pagdating niya sa balur, ang otoko pala ay nakainum. Una usap usap lang until dumating ang topic namin sa mga bakla. Aarte pa ba ako? Right on the spot umamin akong attracted din ako sa mga lalaki at naganap ang mga dapat maganap. He is a passionate kisser and a good student. Sa kanya ko yata narealize na pwede pala akong magtrain ng lalaki kung paano magpaligaya ng bading. BWAHAHAHAHA! Naulit ng about 5 times ang pagtulog niya sa balur ko until sumampa na siya sa barko. Sadly, ito na lang ang nakakapagpapaalala sakin about sa kanya dahil after niya makasampa eh wala na rin kaming communication. If my calculation is correct, siguro may ranggo na rin siya sa barko kung natuloy man mga sinabi niyang plans niya sakin before. I sincerely hope all is well with him.

Jun: A Failed Attempt Part II

noreply@blogger.com (XBossing) — Sun, 11 Aug 2013 16:54:00 +0000

Para sa mga hindi nakasubaybay, pwede niyong makita ang Part I DITO.
==========

Lumarga na nga ako papunta sa lugar nila Jun. Pagdating sa gubat na iyon, dumiretso muna ako sa Mahal na Diwata (MND). Mahirap na at baka sabihin niyang bina-bypass ko ang kanyang authority. At saka never din ako gumala sa isang lugar na di naaabisuhan ang tigabantay kasi this serves as my protection to any unpleasant things that might come. Kumbaga sa lugar na kung tutuusin ay stranger ka, mahihiya ang mga hayop na gumawa ng kalokohan sayo if makita nila na isa kang bisita.

Pagdating kay MND, pleasantries were exchanged of course. Nagtagal ng 20 minutes ang courtesy call. Exchange of updates saka nakinig na rin ng mga latest na balita. Super tsismosa ng MND, lahat na lang ng mga otokong dumaan sa harapan namin ay dinescribe ang cock size through hand gestures! At hindi din nawala ang mga side notes niya sa bawat isa: ohm = straight na lalaki; pam = pamintang durog; beks = bakla din; aray = must taste. Hodevah! Kumusta naman ang mga codes namin?

Ini-engganyo rin ako ng MND na i-check ko daw mga new found subjects nya to which I respectfully declined. I have a schedule to keep kasi. So with MND in tow, lumarga ang dalawang beauties sa kasukalan. Actually maulan noon nung nagpunta ako. Super mafutek ang kalupaan. Nakakalokah! Parang bloated na fekfek lang ang peg, super basa na nga pero pashower shower pa rin ang ulan.

Nang nakarating na kami kina Jun, tinawag ko name niya sa gitna ng ulan. 'Jun! Asan ka, -ka, -ka, -ka... Andito na ako, -ko, -ko, -ko...', kumusta naman, naaliw lang ako sa echo. Sa ikalawang pagtawag ko, 'Jun! Asa - AY FUTEK!', biglang na out of focus ang tingin ko, nabitawan ko ang maganda kong payong, napahawak sa pinakamalapit na makakapitan, at biglang napaupo. XET! Nadulas ang lolah nyo! Futek na ulan yan! Lumingon ako bigla sa paligid. Walang mga hayop maliban kay MND na nagpipigil ng tawa. Sarap batukan ng MND na to. Unti unti akong tumayo, kinompose ang sarili at nagcheck na rin ng damage sa suot kong gown. Buti nalang sa batuhan ako nadulas, at least hindi ako naputikan. Nakakalokah!

So dumiretso na lang kami ulet sa bahay ni Jun at kumatok. Linabas kami ng bunsong kapatid ni Jun and we found out na hindi daw doon yung party. Need pa raw namin magpunta sa house ng cousin nila. And as per instruction need daw naming bumalik, turn left, then straight, another left at tumawid sa ikalawang ilog. AY! LETSE TONG GABING TOH! PARANG GUSTO KO NA MAG BACK OUT! At uuwi na sana talaga ako kungdi lang ako hinila hila ni MND.

Gorah ulet ang dalawang beauties papunta sa venue. Nasa 3/4 na siguro kami ng way nang nasalubong namin si Jun. Nakangisi ang loko. Hindi ko alam kung gutom lang ba siya or napapraning lang. So mega hinto kami kung saan siya nakatayo. Pagkalapit, pinauna na niya si MND sa venue, sunod na lang daw kami. Noong nakalayo na si MND nag-usap naman kami ni Jun.

'O ano pa ginagawa natin dito? Di na lang tayo nagsabay nila MND.'

'Wala naman, natutuwa lang ako kasi dumating ka. Kala ko kasi di ka darating.', sagot niya nakangisi pa rin ang mokong.

'Eh andito na ako. Tara nah.', umakma na akong maglakad ulet. Nang bigla niya hinawakan ang kaliwang kamay ko. Napahinto ako saglit, pero parang alam ko na rin kung ano ang gagawin niya at hindi na ako nagpapigil. 'O ano pa ginagawa mo diyan? Tara na at naghihintay na mga kasama natin. Baka maubusan tayo ng alak.' pajoke kong sabi.

At para rin siyang nahimasmasan sa sinabi ko, 'Tara na nga.' nasambit na lamang niya.

Pagdating namin sa bahay ng pinsan niya, konti na lang ang tao. Well, hapon daw ginanap ang para sa kainan ng mga bata at puro mga bagets na lang ang naiwan para sa inuman. Hinagilap na agad ng aking mga mata si Junior. Mostly ng mga cousins nila ay andun pero wala akong Junior na makita. Napansin ko rin na wala rin ang kapatid ni Junior. I smell a conspiracy!

Nom-nom-nom-nom. Hayun Nag iinuman na rin kami sa wakas. Gin lang at tubig na malamig ang inumin pero lahat masaya. Nagkukuwentuhan ng kung ano ano. Nag-aasaran. Medyo tamed lang ang naging drama ko that night. Pero si Jun medyo agresibo. Katabi ko si Jun. Feeling ko binakuran talaga niya ako. Nakaharap sa mesa ang posisyon ko, pero si Jun pinagitna nya ako sa dalawang hita niya saking left side, meaning nakaharap siya sakin. Madalas niyang hagurin ang likod ko. May mga padaplis daplis ng tuhod. Pasadyang pahaplos sa kamay kapag inaabot ang tagay ko. At madalas kung kausapin niya ako puro pabulong sa kaliwang tenga ko. Medyo asar nga eh. Alam kong may mga ibig sabihin na tingin sakin ng mga pinsan niya. Pero wala ako magawa, ayaw ko namang mag iskandalo. Birthday ipinunta ko dun di naman bugbugan. #feelingvirginal lang ang peg! hehe.

Si MND at around 10pm ay nagpaalam na agad. May booking ang bakla sa jowa jowaan niyang kargador sa plaza. Sumasama na ako para makapag pahinga na rin ako kaso si Jun pinigilan ako dahil siya daw maghahatid sakin pauwi at dala na rin siguro ng nainum, nagpatianod na lang ako sa agos. Nang naubos ang dalawang Gin litro na inumin namin, hinde pa kuntento ang magpipinsan. Hayun, lumabas na kami ng haus ng pinsan nila at nagpunta kami sa tindahan ng isang tiyuhin nila.

Pagdating sa tindahan, si tiyo ay super ready na. In 1 minute nai-ready agad ni tiyo ang pag-iinuman namin. Complete with electric fan pa na sadyang ikinalokah ko nanaman! Gusto ko ngang itanong sa kanila kung gusto na ba nila mamatay kami sa pulmonya eh. Hong lamig lamig na nga lang ng paligid may electric fan pa?

Nom-nom-nom-nom. Inuman nanaman ang mga lasenggo. Tawanan, kwentuhan at asaran pa. At ganun pa rin ang posisyon ni Jun. Nakakalahati pa lang kami ng iniinom ng biglang may humahangos na dumating sa pinag iinuman namin. Nagulat ang lahat pero mas nagulat ako. Si Junior ang dumating, nakatingin siya sa akin at nakatingin rin ako sa kanya. Pero sandali lang yun. Dahil bigla siyang pinalibutan ng mga pinsan nila. Si Junior ay may dugo sa labi at sa ilong. Putok din ang labi niya, gulo gulo ang buhok at may punit ang damit. Binugbog daw siya ng kapitbahay niyang kainuman nila at kaya siya andun ay para humingi ng resbak. Paalis na sila at tatayo na rin sana ako para sumama pero pinigilan ako Jun. Huwag daw akong aalis at ibinilin na niya ako sa tiyo nila.

Wala na lang akong nagawa at naupo. Ang siste, yung tiyahin nila ang kinainuman ko. 30minutes na ang lumipas, naubos na naming dalawa yung natira sa alak pero di pa rin sila bumabalik. Sa pagtantiya ko, baka matagalan pa sila. Buti na lang dumating bigla si mamang magbabalut at sa kanya namin nasagap ang balita na nasa barangay hall na pala sila. Nagdecide na ako na umalis na, nagpaalam at nagpasama kay mamang magbabalut sa barangay hall.

Habang tinatahak namin ang daan nasa kalagitnaan ako ng pag iisip. Naiisip ko kung ano ang iniisip sakin ngayon ni Junior ngayon at kung bakit sa ibang lugar siya nakipag inuman eh may inuman naman sa pinsan niya. Habang nagkakalkula ako ng mga pangyayari, biglang na out of focus nanaman ang tingin ko, nabitawan ko ang maganda kong payong, napahawak sa pinakamalapit na makakapitan, at biglang napaupo. XET! Nadulas naman AKO! AAAAAAHHHHHH!!!!! THIS IS NOT MY NIGHT!!! Napatakbo na lang si mamang magbabalut para asistahan ako. Pero alam ko nagpipigil din ng tawa ang mokong na yun. Nakakalokah! Buti nalang walang ibang nakakita!

Pagdating sa barangay hall nagkakagulo ang dalawang panig dun. Mahaba at masinsinan ang usapin nila. Pero ang mas madrama ng mga oras na iyon ay ako. Nakita ko si Junior at si Jun na halos magkatabi lang. Nakikipagdiskusyon sa mga barangay tanod. Sa totoo lang, mas gusto ko ang ugali ni Junior mas tahimik lang kung dumiskarte. Pero di ko rin naman maikakaila na nag eenjoy din ako sa atensiyon na ibinibigay sakin ni Jun. Pagdating sa hitsura at appeal, lamang din ng malayo si Jun PERO pagdating naman ag pagbibigay ng sarili si Junior ang lamang. Bakit nga ba yung pusang gala na naglalakad eh kulay pink? Saka yung asong kabuntot niya eh tumatawa? Xet lasing na ako. Kaya kesa sumakit pa ang ulo ko sa pag iisip, nagdecide na akong umuwi ng di nagpapaalam sa kanino man sa kanila. Tama lang yun, para iwas hassle.

Heto pala si Jun.

Dalawang linggo na rin ang nakaraan actually since nangyari ito. Sa totoo lang si Jun lang ang nakakatext ko kasi si Junior ay walang hilig sa cellphone. Sa sitwasyon naming tatlo ngayon, hindi ko alam kung ano ang mangyayari sa next na punta ko sa lugar nila. Hay. Sana lang... Sana lang...

#TBT

noreply@blogger.com (XBossing) — Thu, 08 Aug 2013 00:17:00 +0000

Patalastas muna. #THROWBACKTHURSDAY !

This picture was taken around last quarter of 2006. To be honest di ko na nga rin remember kung ano name nya. We met noon sa Friendster. He was a nursing student sa UE. We dated around 2-3 times sa Mcdo-Ever sa QC area. Hanggang date lang naman kami at never kami humantong sa more than a smack sa lips. I was a firm believer of 'love' then. Madami siyang problema noong naging kami. I don't know if all of them were true. We parted ways, I would always text him but wala akong reply na natanggap from him since I turned down his requests of __________. Fill in the blanks na lang para may thrill. Hehehe.

Jun: A Failed Attempt Part I

noreply@blogger.com (XBossing) — Sat, 03 Aug 2013 17:57:00 +0000

Two days after Junior's birthday inuman, nagtext si Jun.

At talagang ginawa ko pa siyang status sa peysbuk.

FLASHBACK:
Masayang masaya ang lahat habang nag-iinuman. Kanya-kanyang kuwento ng mga nakakatawa at nakatutuwang mga pangyayari sa buhay nila. Ngunit lingid sa kaalaman ng lahat, may dalawang pares ng mga matang nag-uusap. Ang isa ay nagsusumamo habang ang isa naman ay nalilito.

Bago pa matapos ang inuman, biglang tumabi si Jun sakin. Bumulong. "Sabay ka sakin. Uwi na tayo. Ihahatid na kita".

Gustuhin ko man, pero parang hindi pa ako makaalis ng hindi ko napapatapos ang inuman. "Sige Jun. Mauna ka na. Andito pa kasi si Diwata eh. Nakakahiya naman na iwanan ko siya. Next time mo na lang siguro ako ihatid Jun".

Halos paangas siyang sumagot, "Si Diwata ba ang di mo maiwan o si Junior."

Bigla kong napisil ang hita niya, "Shhh. Boses mo. Marinig ka."

Bumulong din siya, "Natatakot ka ba sa 'boyfriend' mo?". May diin sa pagkakabanggit niya ng salitang boyfriend.

Sumagot ako, "Hindi nga kami. Okay? Alam mo namang joker yun. Pinapatulan mo pa. At saka ito nga tanong ko sayo, tayo ba?"

Lumapit siya sa tenga ko at bumulong, "Gusto ko maging tayo. Ako ba gusto mo?"

Sumagot ako, "Makapagsalita ka naman para kang walang kang asawa ah."

Hindi siya nakaimik ng ilang sandali. "Hindi pa kami kasal. Sige, mag usap na lang tayo sa ibang araw. Uwi na ako." Sabay paalam na siya sa mga kaharap namin at mabilis na umalis.

FASTFORWARD:
Hindi ko siya actually sinagot sa text niyang iyon. Inignore ko lang. Sa tingin ko puro drama lang kasi aabutan ko sa birthday na yun. Kaya di ko binalak pang pumunta. Pero makulit siya. Habang lumalapit ang araw ng Biyernes. Iba't ibang number ang naglitawan sa celpown kong N3210. Since di ko kilala ang mga number, natural na magtanong ako kung sino sila. Late ko na lang malalaman na si Jun pala ang nagtetext.

"Bakit kapag ako nagtext di ka sumasagot pero kapag ibang number sumasagot ka naman?" Text niya a day before Friday.

"Eh kasi busy ako kaya di pa kita maharap itext. Akala ko kasi mga kamag-anak ko nagtext kaya tinetext ko mga number na bago. Kanino bang mga number yung ginagamit mo?" Textback ko.

"Sa pinsan ko, kapatid at bayaw ko. Paano, hintayin na lang kita sa Friday ha?" Text niya ulet.

"O sige, tignan ko na lang kung wala akong lakad. Pasundo nalang ako sayo kapag pupunta ako." Textback ko.

"Hihintayin kita. Huwag kang mawawala. Ako susundo at maghahatid sayo pauwi." Text niya ulet. At di na ako sumagot.

Hay! ANG KULET!

Come Friday, umaga pa lang nagtext na siya. Di ako sumagot. Lunch, text ulit siya. Deadma pa rin ako. Hapon, text at miskol na ginagawa nya at sinama pa ang pinsan, kapatid at bayaw niya sa pangungulit sakin. Deadma pa rin. Hanggang sa nastruck ako sa huling text niya, "Asan ka na? Bakit di mo ako pinapansin? Basta dito lang ako antayin kita maski anong oras ka dumating."

Its not everyday that I get the chance to meet people who would actually wait for me. Usually, ako ang parating naghihintay. Madalas on-time ako parati sa mga usapan. At madalas din naghihintay ako ng kung ilang oras para sa mga taong sa tingin ko ay mahalaga sakin. Minsan nasubukan kong maghintay ng kung ilang taon sa isang tao para lang mapansin niya ako. Kaso sa iba siya parati nakatingin. Kaya hayun, iniwan ko na rin ang puso ko sa kanya, yung puso ko na lang muna pinaghintay ko kasi yung katawang lupa ko eh naglandi na muna.

Heniwi, base na rin sa mga diwatang chismosang friends sa peysbuk. Gora na daw ako. Wag daw matakot. Magdala daw ako ng madaming lube. Eh di GORAH! Okay, payn! Bihis na nga eh. So sa madaling sabi, pumunta ako.

To be continued...

Junior: July 2013 Birthday Boy

noreply@blogger.com (XBossing) — Fri, 26 Jul 2013 08:40:00 +0000

I have already posted before that lucky are our sisters na parlolistas dahil sila talaga ang namamayagpag sa mga probinsiya. Madalas, marami pa ring patago pagdating sa ating mga lupang sinilangan, nakakapagladlad lamang kung nagtatrabaho na sa ibayong lugar. Well, hindi niyo naman masisisi ang mga discreet dahil pinahahalagahan lamang nila ang mga pangalan na kakambal na ng pamilya nila.

Siguro may suwerte lang ako dahil maski hindi ko hinahanap, may mga guys pa ring lumalapit sakin. CHOS! Even ako ay sobrang nagtataka bakit nga ba maraming pagkakataon kong naeencounter na meron at merong magiging tulay for me para makakilala ng mga otoko.

I have already mentioned one parlolista friend here before. At talaga namang kung saan saan niya ako dinadala. Lately, I've met a group of cousins through her sa isang liblib na lugar. They are all gay friendly and too gay accomodating. Sa grupo ng magpipinsan na ito, I came to like a few; Junior, Jun, Mac, Ed and Ty (all names were changed for their privacy.)

Heto pala si Junior.

FLASHBACK!
Last July 12, I was called by the diwata of their place. May inuman daw. Apparently, bday ni Junior. So ako naman mega gow ang peg ko. Bday daw eh, nasayangan ako sa fuds. Haha. PG-ng PG lang ang dating ko.

Suot suot ang aking blusang itim, dumating ako sa lugar. So mega inuman na pala ang mga boylet that time. Kasama pa nila ang mga katrabaho nila sa isang constru site. Namersmerized ako, hondaming pawisang lalaki. Super glistening pa mga pumuputok nilang muscles dahil kagagaling lang pala nila ng work nila.

During the inuman I was treated like a queen. Kakalokah ang mga nods and smiles nila. Somehow double meaning. But 'not yet boys', bulong ko sa sarili ko. I have to make courtesy call na muna. Go ako kay madam Diwata at inabot ang aking alay, isang litrong empi at isang supot ng boy bawang. Kaso di niya tinanggap. Di daw kasi siya ang magbibirthday. So tinawag niya si Junior.

Pagkabati, beso-beso at abot ko kay Junior ng empi at boy bawang bigla niyang hinawakan ang kamay ko. Pinisil ng bahagya. Akala ko i-kikiss niya ako. Pero bigla na lang niya akong hinila. Ipinakilala nya ako sa parents nya.

"Tatang, Inang, heto po si J**. Girlfriend ko po." sabay akbay sakin ni Junior.

Nawindang lang ako. Speechless. Namula. Kulang na lang eh matunaw ako sa hiya habang kinakamayan ko parents niya. "Anubeh! Tong macho kong gumalaw GIRLFRIEND pa talaga pagpapakilala nya sakin. Wait. Humandah ka mamaya sakin." nabulong ko na lang sa sarili ko.

Pagkatalikod namin at nung natantiya kong malayo na kami sa parents niya siniko ko siya. "Hoy! Anung girlfriend ang sinasabi mo dun?"

"Ha? Sorry naman kung nabigla kita. Eh parang ganun kasi dating mo sakin eh." sabi habang nagkakamot ng ulo.

"Hay naku! Pag usapan natin iyan pagkatapos ng inuman. Pasalamat ka bday mo. Hmpf" Ismid ko. Tumawa na lamang siya.

So mega inum na ang lahat. Masaya ang birthday. Lahat umiinom habang namumulutan ng dinuguang pato, soup #5, dinakdakan at mga chichirya.

Kalagitnaan ng inuman nung naiihi ako. Mega excuse ako sa mga kaharap ko at tumungo sa Golden Banyo nila Junior, sa likod ng puno ng mangga sa likod ng bahay nila. Habang nagbababa ako ng aking miniskirt, biglang lumitaw si Jun sa likuran ko.

"Andito ka pala." sabi niya.

"Yup. Naiihi na ako eh." sagot ko sabay ayos ng aking miniskirt.

"Lasing ka na ba?" tanong niya.

"Di pa naman." sagot ko.

"Dinig ko kayo na daw ni Junior. Kayo na ba?" malungkot nyang tanong. Mega gulat ako sa tanong niya. Pero keep cool lang din drama ko.

"Naku, di yun totoo. Alam mo namang joker un." sagot ko.

"Paano na ako?" tanong nya ulet. Nagulat nanaman ako. Naloka talaga ako sa tanong nya.

"Haha. Anong ikaw? Bakit ikaw? Di kita maintindihan." patawa at maang maangan kong sagot sa kanya.

"Alam kong birthday ni Junior ngayon, sige pag usapan natin ito sa ibang araw. Sa ngayon magbibigay na muna ako." Iyon lang at umalis na siya.

Pagbalik ko sa inuman andun na si Jun. Masayang nakikipagkuwentuhan sa mga kainuman namin na parang wala lang nangyaring drama samin.

Natapos na ang inuman, umuwi na halos ang lahat except for me, ang Diwata, si Junior at ang family niya. Nagpapaalam na ako kay Diwata at sa parents ni Junior. Dahil medyo senglot na rin ako. Lalakad pa kasi ako ng tatlong bundok para lang makauwi. Nagprisinta ang tatay ni Junior na ihatid ako pero pinigilan siya ng asawa niya. Lasing na raw kasi. So si Junior na lang daw maghahatid sakin.

Nasa lubak lubak na daan na kami noon nung inihinto nya ang motor niya sa gitna ng fields.

"O bakit tayo tumigil? May problema ba? Wag mong patayin ang makina lintik BUKID ITO! BAKA MANUNU TAYO!" medyo papanik kong sabi.

"Hehe, wag ka mag alala ako bahala sayo." sabi niya habang pababa siya ng sasakyan.

"Ano ba gagawin natin dito?" Tanong ko ulet na medyo natatakot. Kasi naman ang daming kuwento ng mga kababalaghan sa bukid kaya iyon agad naisip ko.

"Gusto ko lang sanang magpasalamat sayo kasi dumating ka ngayong birthday ko. Akala ko nga di ka na darating kasi nag umpisa na kami'y wala ka pa." Sabay halik sa labi ko. Hindi ako nakaimik, hinayaan ko na lang siya sa trip nya. To be honest? Nag-enjoy ako. Medyo virginal ang peg ng halik nya. Sloppy but sincere.

"Para saan yun?" tanong ko.

"Di ba gf kita?" sabi niya. "Patutunayan ko sayo na totoo sakin yung pagpapakilala ko sayo sa inang at tatang ko." Sumakay na ulet siya ng motor.

"Huy! Hindi pa ako umuoo sayo ah! At saka nanligaw ka ba? At ano ba pinaplano mo ngayon ha?" sunod sunod kong tanong.

"Basta akong bahala. Iyakap mo nga kamay mo sa bewang ko. Di kita nararamdaman diyan sa likod eh." sabi niya sabay hila sa dalawang kamay ko at iniyakap niya mga ito sa bewang niya. At nagpaharurot ng motor patungo sa pinakamalapit na motel.

My Bonbon

noreply@blogger.com (XBossing) — Mon, 24 Jun 2013 07:58:00 +0000

After a day of errands yesterday, I visited a friend’s computer shop to unwind. I missed playing Garena LOL so I decided that today is a good day to go online and play. After sometime, out of nowhere, two familiar faces popped-up in the shop. It’s Bonbon and Bourbon.

Flashback: Bonbon and Bourbon are actually twin brothers. I first saw them in high-school but we’re never friends yet at that time. Well, they don’t know me since I’m actually a nobody in high school. They both are members of our baseball team and they are quite popular especially with the girls. They are cute, half Chinese, and tall and not to mention they have nice athletic bodies too. They are 2 years my senior. I guess I developed a crush to both of them then. But I was too naïve to understand what I felt towards them.

Come college, I saw them again in the same university I went to. Bonbon and I were in the same block section. I learned they stopped for about 2 years because of money issues. Bourbon is taking up a different course so I never got the chance to be close to him. Anyway, Bonbon and I became friends. Since coming from the same high school, we just clicked and usually be seated together in most of our classes. For about 1 semester, he bugged me about joining him to a choir group in our local church. At first, I hesitated. I don’t know if I have what it takes to be one of them but he insist. So to shut him up, I gave in.

Fast Forward: “Hey J**!” Bonbon called me with my old nickname. “Andito ka lang pala! Di mo man lang ako tinetext.” He said with his charming frown.

I shot back and said, “Eh alam kong busy ka sa choir eh.”

He came to my back with Bourbon following him and put his arms around my neck. “Ang daya mo! Sabi mo papupuntahin mo ako sa bahay niyo sa birthday mo. Bakit di mo ako tinawag?”

I almost choked and yet the body contact we made gave me a ticklish feel. “Bonbon! Mamamatay na tong nilalaro ko sa ginagawa mo.”

He tugged my neck a little more tight. “Ah basta ilibre mo ako ngayon! Kailangan mapakain mo ako.”

I struggled a bit. “Pakyu Bonbon! Parang di ka nagbirthday ah. Eh isang lingo lang naman kaya pagitan ng birthday natin. Sandali nga mamamatay nako dito eh,” Pertaining to my game.

He loosened his grip on my neck, got the nearest chair he could grab, sat down and gave me a brotherly hug from the back. “Eh alam mo namang mas masinop ka pagdating sa pera. Natalo nga ako sa pustahan ng Miami at Spurs eh.” He rested his head on my shoulder.

“Adik ka Bon! Kelan ka pa naging sugarol?” I shot him with a mean look.

“Tol uwi muna tayo. Nagtext si Mama. Belated happy birthday na lang J**.” Bourbon chipped in.

”Sige kuya Bourbon. Thank you at belated happy birthday din. Huy Bon, uwi na raw kayo.” I said non-chalantly.

Bon stood-up. “Babalik ako. Huwag kang aalis diyan babalik ako.”

Flashback: In the choir, I met a lot of people. One in particular who stood out is Ninetails. Ninetails is actually a gay guy of the same age as Bonbon. We get along just fine and became friends. Ninetails is very much my opposite on a lot of things. He is comfortable with what he is and unlike me; Ninetails is very much vocal about him liking Bonbon. But Bonbon never wanted to do anything with Ninetails when it comes to a deeper relationship. Bonbon only sees Ninetails as a friend. He is straight as hell.

But Ninetails wanted them to be more than friends. He needed acknowledgement. This love - no-love relationship of theirs has actually escalated. The group became affected. More members of the choir have become involved, even I. Factions have been made from “let’s all just be friends” group, “pansinin mo na kasi siya” group to “no-to gay relationships” group. But whatever others might say, I just stood neutral.

According to Ninetails with one of our “heart-to-heart” talks, he did everything he could to please Bonbon. He said that all he needed is to be acknowledged and be given the chance to do more things for Bonbon. He said everything hurts especially if his love is just being ignored.

Bonbon on the other hand told me that Ninetails will always be a friend. He is very much thankful for the things that Ninetails did to him but he is very sorry that he can’t give more than a friend should. He is a straight guy and never in his life has he intended to start a relationship with a gay guy.

Fast Forward: “Buti di mo ako tinakbuhan. Hahuntingin kita sa bahay niyo kung iniwan mo ako.” Bonbon just came back.

“Eh busy pa ako eh.” I said while I clicked my mouse furiously.

Bonbon took a chair and seated at the right beside me. “Matagal ka pa?”.

“Medyo,” I said still busy with my game.

He put his left hand on my back and did a circular motion on it. “Bukas na lang kasi yan. Kain muna tayo.”

“Tapusin ko lang game na to.” I said again still busy with the clicking.

“Sige na nga. Kuya pa time ako dito sa pc na to.” He told the guy manning the computer shop.

Flashback: The two never had any closure until 6 years had passed. Both wanted different things, while I end up loving Bonbon. It took me about 2 years to admit to myself that I love that guy. But I was afraid of what I felt. Basically, I know what Bonbon wants with guys like Ninetails - friendship only. And I thought if I followed what Ninetails had done and confronted my feelings I had, then I might end up just like him. I would have felt nothing but remorse for this kind of emotion for a long period of time. Not to mention what others might think of me as well. So, I boxed that emotion, put our friendship first and just enjoyed each other’s company.

When we graduated college, Bonbon already knew of my preference. But he never mind. We never really discussed anything about it. I am quite relieved about that. Although IF he is going to ask me this question, “Minahal mo rin ba ako tulad nang kay Ninetails?” I will answer, “OO, Sobra. Pero kaibigan kita eh. At sa tingin ko, kaya ko naman ipakita ang pagmamahal ko sayo maski magkaibigan lang tayo. Pero kung liligawan mo ako, ako na siguro ang magiging pinakamasayang bakla sa mundo. :-)”

Fast Forward: “O san tayo kakain?” I asked while walking out of the computer shop.

“Ikaw, san mo ba gusto?” He asked me back.

I shot him a mocking glare, “Loko loko ka talaga! Ako na nga magbabayad tapos ako pa mag iisip?”

He hugged me while he laughed, “Haha! Sorry naman. O sige dun lang tayo sa tambayan natin dati. Dun sa pigar-pigar sa plaza. Hati tayo sa bayad.” He gave me a teasing glare.

“Sige ako na lang. Tutal 8 years mo ring hindi natikman pabirthday ko.” And we walked exchanging stories of who, what and where of our common friends. With his arms on my shoulder and my hands on his waist, I never felt happier to be with my first love again.

Bistro: Perks of Being Friends with a Parlolista

noreply@blogger.com (XBossing) — Wed, 19 Jun 2013 04:16:00 +0000

FB Status

Through the initiative of a Parlolista becky friend. I met a guy. Ito kasing baklang ito ay kung saan saan ako kinakaladkad. Parang QTC lang ang peg. Madalas jamming at inuman sa mga liblib na barangay with the boys kami napupunta. Through one of those inumans I met Bistro.

Bistro is one heck of guy. Unang tingin pa lang nahalina na ako sa kanyang ngiti. He is around 5'9" ang height. Really mighty meaty at pinoy na pinoy ang peg. And since si parlolistang becky friend ang kasama ko that time, hindi na ako nagpaka-Maria Clara effect. I told him that I like him at doon kami nagkapalitan ng numbers.

Sa aming convo in over a month, I learned that he is 23, straight and married. Wala pa daw experience sa bakla but willing to explore daw. And currently preggy ang misis. The night of Jun14, biglang nagtext ang otoko sa dis-oras ng gabi.

Ay! Anung free yan? Can I taste you?

Bilis mo naman. Strict ang parents ko eh. Gabi nah.

Yes tinawagan niya talaga ako. It is where I sensed his urgency. Hihihi.

Ay! Usapang motmot rate na itu!

Ay ulit! Sa akin na niya inalay ang mga oras na dapat ay nasa piling siya ng asawa niya!

Ay wait lang! Hinahanap ko pa wig at stilleto ko!

Kumusta naman ang mga txt niya di ba? Nagmamadali na siya, aarte pa ba ako? Kaya hayun mega labas ako ng kubo namin, sabay sutsot sa baboy damo na nagdaan. Sabi ko may susunduin kami sa ikalimang-bundok at babayaran ko na lang siya ng isang kilong feeds. Walang sabi sabi humarurot na ang baboy damo papunta sa ikalimang-bundok.

So hinde ko na siguro ididetalye kung anuman ang namagitan sa amin. Baka ma-elya lang ako. Hihihi. Iiwanan ko na lang sa imahinasyon ninyo. Iiwanan ko rin itong isang munting alaala sa nakaw na sandaling iyon.

Siya nga pala, status namin right now is "friends with benefits". No money involved. Inuman lang. Hihihi.

It's Been A Fun Ride

noreply@blogger.com (XBossing) — Thu, 31 Jan 2013 16:57:00 +0000

"One always has to know when a stage comes to an end. If we insist on staying longer than the necessary time, we lose the happiness and the meaning of the other stages we have to go through.
Closing cycles, shutting doors, ending chapters – whatever name we give it, what matters is to leave in the past the moments of life that have finished." - Paulo Coelho

Today I have officially announced to the becky world that I have given away one of my previous endeavors.

I wish to stay for it but unfortunately I no longer have the heart to do the things that I used to do.

It’s been more than 1 year and 2 months since I lost my enthusiasm for it. And since then I have been struggling to find that same passion I used to have. I have asked some becky friends to manage it for me until I found that fervor again, but it seems fate have other plans for me as well.

I admit it’s been a fun and wild ride, but I'm afraid I have already reached my limit.

I admit it’s sad to let go of something that you were used to do, but sometimes when you no longer have the same satisfaction that you used to have, then you should just go on without it.

Before and After: Jolo

noreply@blogger.com (XBossing) — Thu, 24 Jan 2013 19:02:00 +0000

Habang naglilinis ako ng baul ko, nakita ko ang picture ni Jolo taken around December 2009.

2009

2012

So what do you think? Mas hot ba siya noon or ngayon?

Boylet Spotting: Kalaw 3

noreply@blogger.com (XBossing) — Mon, 07 Jan 2013 05:33:00 +0000

Masarap talagang tumambay sa Kalaw paminsan minsan.

Boylet Spotting: Kalaw 1

noreply@blogger.com (XBossing) — Sat, 05 Jan 2013 07:56:00 +0000

He is a seaman.