Heinasdo muss een raus. An d’Natur. Ech summen meeschtens schon um Wee dohinner „Zurück zum Beton“. Mä et hëlleft alles näischt, esou e Studium bréngt verschidden Exkursiounen mat, a je länger een domadder waard, emsou schlemmer gëtt et …

Download audio file (angschtaschrecken137.mp3)
mp3 download

Um 7 Auer sollt de Bus lassfueren.
Dat war am Fong schon dat schlemmst.
Vill Leit, déi dacks fréi mussen opstoen, wäerten elo de Kapp resselen. Mä just, well dir iech doropper ugepasst hutt, mat den Hinger schlofen ze goen, heescht dat net, dat et fir mech net onheemlech schrecklech ass, um 6 Auer moies opzestoen an mech op de Bus ze schleefen. Ech sinn relativ iwwerzeegt dovunner, dat mäi Kierper net dofir gemaach ass, fréi opzestoen, am Hallefschlof géi Hiwwelen eropzelaafen, an e Bus ze trellen an mat deem eng Stonn am Stau ze stoen.

Wisou een zur Haaptverkéierszäit mat zwee Reesbussen voll midd Studéirender well duerch Wien fueren, hunn ech net esou ganz verstaanen. Den Stop&Go-Stakkato vum Stau huet natierlech net dozou gefouert, dat ech hätt kéinte schlofen. Dunn, wéi mir endlech op der Autobunn waren an ech duecht, ech kéint lo nach eng Zäit raschten, hunn se éis Ennerlaagen verdeelt an eng Mini-Virliesung iwwert d’Anlag vum Bus gemaach. Eng immens gutt an haard Anlag, bei där en all Wuert verstaanen huet. Ech hunn op d’Ennerlaagen gekuckt. Do stoungen Wierder an Zuelen, déi all keen Sënn gemaach hunn. Wann een se virgelies hätt, hätt een wahrscheinlech en Dämon an/oder d’Enn vun der Welt eropbeschwuer. Oder ech war graad geeschteg net an der Laag, ze liesen. Angscht a Schrecken.

Mir sinn dunn bei enger Köhlerei ukomm. E Koup Holz, e Koup Buedem, Féier, Damp, Knascht. An duerno kommen schéi Grillkuelen raus. Déi natierlech vill besser sinn wéi déi aus Ungarn. Dat war wichteg an ass ëmmer erëm betount ginn. Ech wosst net emol, dat et nach Köhlereien géife ginn. Mä et stëmmt jo, et muss jo irgendeen ginn, deen déi ganz Kuelen fir ze grillen mécht.

Duerno ass et dunn weider gaangen, de Bierg erop. 500 Meter géife mir goen. Ech hunn mech emgekuckt an zum Gléck just een wierklech héige Bierg gesinn, déi 500 Meter sollten also déi esougenannten „Höhenmeter“ sinn. Leider waren déi 500 Meter an der Längt 80 Meter an der Héicht, wat heescht, dat e grousst Stéck vum Wee géi war. Angscht a Schrecken sinn opkomm. Verschidde Leit si gefall. Ech hu mech deen Bierg oder Hiwwel oder wat och ëmmer eropgeschleeft an hu mir exentialistesch Froe gestallt. Wee war ech? Wiesou war ech hei? Wiesou maache Leit esou eppes fräiwelleg a fannen dat och nach gutt? Wat ass de Sënn dovunner, e Bierg erop ze goen, fir dann erëm den selweschte Wee erof ze lafen? Wiesou gouf et nach Köhlereien? Wou géife mir higoen?
Angscht a Schrecken hate mech. An eng Méiglechkeet ze flüchten gouf et net. Et ass just ëmmer weider de Bierg erop, méi déif an de Bësch gaangen …

Download audio file (angschtaschrecken136.mp3)
download mp3

Wann een da scho bëssi éischter am Zuch setzt, gëtt een mat allerlee Informatioune vollgetrootert. Zum Beispill, wouhinner deen Zuch lo wäert fueren. Dat ass normalerweis jo net esou domm. Wann een sech zum Beispill virstellt, et ass een op enger TGV-Gare, wou 30 TGVen stinn, déi alleguerten d’ Selwecht ausgesinn. Mä zu Hendaye fiert all véier Stonne mol en Zuch. Ausserdeem ass et an dem Duerf ganz egal, wouhinner den Zuch genee fiert, Haaptsaach hie fiert fort. Esou ass et eis op mannst gaangen.

Ech war versicht ze klappen, wéi den Zuch Zentimeter fir Zentimeter aus der Gare geschlach ass. Mir sinn fortgefuer! Eis Flucht war gelongen!

Den Zuch ass lues laanscht d’Mier an Gänseziichtereie gefuer. Bis Bordeaux. Dat war eng ganz schéi Streck a mir hunn eis se mat schlofen, liesen, déiren Telefonsgespräicher an Kaartespillen verdriwwen. E bëssi frou war ech, dat meng Begleedung Däitsch geschwat huet, well Munchkin am ëffentleche Raum ze spillen, während all Mënsch mat kritt, wouvunner e schwätzt, wier dach e bëssi komesch.

Wien Munchkin net kennt: et ass eng Parodie op Pen&Paper-Rollenspiller wéi Dungeons and Dragons oder Das Schwarze Auge. Wien dat net kennt: wéi „World of Warcraft“ just ouni Computer a mat Fantasie a Wierfelen. Also zimlech komesch fir Leit déi net ageweit sinn.

Iergendwann huet den Zuch ugefaangen, ze vibréieren. Mir sinn op enger riichter Streck gefuer. An acceleréiert. An ëmmer méi. Bis mir wuel iergendwann 320 Stonnekilometer areecht hunn an wéi de sprëchwiertleche Blëtz duerch eidel franséisch Landschafte gezischt sinn.
Angscht a Schecke ware wuel mat u Bord komm.

574,79 Kilometer an der Stonn. Dat ass den aktuelle Rekord fir Gefierer déi mat engem Rad op enger Schinn fueren, als fir normal Zich. Déi japanesch Magneitschwiefbunn Maglev ass mat 581 km/h just e bëssi méi séier. Wahrscheinlech wier dat eenzegt, wat e kéint maachen, fir den Zuch nach méi schnell fueren ze loossen, eng Concorde fir drop ze schrauwen.
Leider gëtt d’Concorde net méi gebaut.

Oder zum Gléck. Et ass komesch, esou onheemlech schnell ze reesen. All Véirelstonn oder sou knuppt et eng Kéier. Dat ass net d’Schallmauer. Fir déi ze duerchbrieche bräicht een tatsächlech eng Concorde, op mannst awer eng Vitesse vu bëssi méi wéi der Vitesse vum Schall, 1235 km an der Stonn. Nee, et knuppt, well een aneren TVG op de Gleisen niewendrun laanscht fiert. Do kritt een dann e Gefill fir déi Vitesse, mat där een sech beweegt. Et ass verréckt. Wien net e bëssi Angscht a Schrecke verspiert, wann en sech mat 320 km/h an engem Feil aus Eisen op Paräis hin beweegt, ass ganz sécher verréckt.

Nieft eis huet e kleng Kand gespillt an sech gefreet, dat mir esou schnell géife fueren.
Géife mir den mutéierte Rieseläis aus Hendaye entkommen? A firwat sinn d’Dieren zwou Minutte virum Start zou gaangen? A virun allem: Hat schon ee probéiert, eng Concorde op een TGV ze strecken an ze kucken, wat géif passéieren?

Ech sinn also moies zu Hendaye, op der spuenesch-franséischer Grenz aus dem Zuch getrollt an wollt an een TGV ëmklammen. Vir deen, esou ass mir erklärt ginn, géif et awer keng Tickete méi ginn. Den nächste sollt an véier Stonne fueren …

Download audio file (angschtaschrecken135.mp3)
mp3 download

Véier Stonnen an engem Fëscherduerf am franséische Baskeland.
Meng zwee al Bekannter sinn wahrscheinlech hei opgewuess. Mir ware vir d’éischt mol frustréiert an hunn eis op eng Bänk an der klenger, kaler Gare gesat. Wéi op Bestellung ass d’Police komm an huet direkt mol eis Päss kontrolléiert. Ee jonke Mann, dee mat enger Wolldecken do souz, hunn se matgeholl. Hendaye war keng gutt Plaz. An de 60er hätten se wahrscheinlech gesot: Schlecht Vibratiounen.
Mir sinn also du mol e Kaffi drénke gaangen. Dat ass gaangen, dat konnt een hei maachen. Am Hannergrond ass eng Moiessendung um Fernseh gelaf. Ech konnt mech net drop konzentréieren. Mir hu probéiert iwwer Politik ze schwätzen. Mä et ass net gaangen. Ech konnt kee kloere Gedanke faassen. Eventuell géife mir zu Paräis keen Zuch méi op Lëtzebuerg kréien. Esoulaang mir aus dem komeschen Duerf rauskéimen, war mir dat nach bal egal.

Mir sinn also e bësse spadséire gaangen. Vläicht géife mer d’Mier gesinn. Nodeems mir rondrëm der Gare keng Bank mat Bankomat gesinn haten, huet de Recht vum Duerf just aus Banken, Blummebutteker an Immobilienagencë bestanen. Anscheinend gouf et zu Hendaye vill Haiser, déi eidel stoungen. A vill Leit, déi Blumme verschenkt hunn, mä dat hat wuel näischt mat dem éischte Problem ze dinn.

Mir hunn d’Mier fonnt. Oder e Pull, dee wuel d’Mier war. Et stoungen op mannst e puer Schëffer dran. Sollt also d’Mier sinn. Sécher war ech mir net. Normalerweis sinn déi meescht Leit frou, wann se d’Mier gesinn. Ech weess net, ob dat eng kulturell Saach ass oder ob dat bei eis Mënschen agebaut ass, mä d’Mier verbanne mir meeschtens mat positive Saachen.
Et war kal, et huet net schéin ausgesinn an esouguer d’Beem an d’Vigel rondrëm huet net glécklech ausgesinn. Angscht a Schrecke ware präsent.

Et war Fuesend am Duerf an eng kleng Parad ass duerch d’Stroossen gezunn. Oder soe mer esou: 10 Leit a Verkleedung an Instrumenter sinn duerch eng Strooss gaangen, hu Musek gemaach an sinn an engem Café verschwonnen.

Mir hunn probéiert, e Supermarché oder sou eppes ze fannen. Leider si mir just bei enger Schoul gelant, déi zou war. Un der Dier houng e Schëld. D’Läis wieren zeréck. Wahrscheinlech ass déi Schoul vun enger grausamer Kolonie vu gigantesche Mutanteläis iwwerholl ginn. Angscht a Schrecke sinn méi a méi grouss ginn.

Wat sollte mir hei? Wou war d’Mier hin? Sinn d’Leit all aus Hendaye erausgeplënnert? Wat war dat fir eng komesch Fuesend? Géif den Zuch iwwerhaapt nach fueren? A virun allem: Wéi kéinte mir eis géint gigantesch Mutanteläis verteidegen?

Angscht a Schrecken hate mech. Mir hu missen op d’Gare. Well dat eenzegt, wat elo nach gehollef huet, war d’Flucht mat dem schnellsten Zuch vun der Welt.

Download audio file (angschtaschrecken134.mp3)
download mp3

Vir d’éischt trefft een sech an der Wunneng vun enger Persoun an geet da weider. Ech war nach ni an der Wunneng a hu missen hin fannen. Um Telefon hunn ech d’Adress net ganz verstanen, mä um Plang huet et dann esou ausgesinn, wéi wann et just eng Strooss an der Géigend géif ginn, déi mat engem „H“ ufänkt. Ech maache mech also op de Wee dohinner an probéieren ënnerwee nach emol no ze froen, ob ech et richteg verstanen hätt. D’Strooss war eng aner. OK, och kee Problem. Soll ech nach eppes matbréngen, froen ech méi aus Héiflechkeet wéi wierklech mat der Intentioun, eppes matzehuelen. Natierlech, gären.

De russesche Buttek huet nach op. Dat ass komesch, well déi meescht Geschäfter maache Samschdes fréi zou, an Éisterräich ass een eben nach kathoulesch. Ech ginn eran an den zimlech eidele Buttek an fannen eng Fläsch Wodka fir 6 Euro. Eng al Fra setzt bei der Kees, ee Mann steet op enger Leeder a fleckt iergendeng Luucht.

Ech bezuelen de Wodka a gi gefrot: „Du wollen probieren fshikfdfidg?“
Ech maachen een dommt Gesiicht an hoffentlech och e gudden Androck.
„Ist mit Kartoffel und Fleisch.“
Ech soen Nee Merci, ech well och keng Tut, well ech hunn ee Rucksak. Ech maachen d’Fläsch trotzdem net dran, well ech mir iwwerleeën, ob et net besser wier, direkt eng Schlupp ze huelen. Mat der Fläsch an der Hand fannen ech de Wee och, kréien direkt mol e Kaffi an eng Bécks Béier, mir iwwerleeën an der verfëmmter Kichen, déi gläichzäiteg och Buedzëmmer ass, wat mir den Owend maachen. Ech kenne weder d’WG-Party nach d’Party vun den Uni-Gréngen, dofir ass et mir egal. Vläicht sinn ech och dofir, einfach d’Fläsch Wodka ze drénke bis et net méi wichteg ass, iergendwou hin ze goen.

No der halwer Fläsch Wodka ass dach wichteg, nach iergendwou hin ze goen an mir setzen eis an d’Ubahn, wou mir iwwer iergendeppes diskutéieren. Vläicht doriwwer, dat et ganz praktesch ass, an der Nuecht mat der U-Bahn fueren ze kennen. Vläicht och iwwert eppes ganz aneres. Bei Burggasse-Stadthalle klamme mir eraus. Komescherweis hu ganz vill Ubahn-Statiounen zu Wien Doubelnimm. Stadthalle oder Burggasse géif duer goen, genee esou wéi „Michelbeuren“ oder „AKH“ duer goe géifen. Mä anscheinend well een extra-kloer sinn. Kloer ass och de Wodka, an Wodka mécht hongereg, also séier eng „Pizzaschnitte“ giess an da weider op déi komesch WG-Party.

Déi ass an enger grousser Wunneng. Et stinn eng Millioun Puer Schung am Gang an ongeféier genee esou vill Jackette léien donieft. Nodeems mir eis Schung ausgedoen hunn an eng Bécks Béier aus der Buedbidde gefëscht hunn, sti mir virun engem ofgeseete Bamstamm, an deen et gëllt, ee Nol anzeschloen. Mat der spatzer Säit vun engem Hummer. Mir als fréiere Baamschüler kennt dat zwar bekannt vir, mä laang mécht dat net Spaass. An enger klenger Kummer fanne mir Leit, déi Kaarte spillen. Dann heescht et: An der Wunneng wunnt e Lëtzebuerger. Deen muss ech elo natierlech sichen. Wisou, dat weess ech net méi genee.

De Lëtzebuerger heescht Neckel oder Jang oder Pit an spillt Darts am Gang. Mir schwätze kuerz doriwwer, dat mir allen zwee Lëtzebuerger sinn, an dann entschléisst sech meng Begleedung fir d’Flucht. Mir sichen déi aner Persounen, déi mat eis komm sinn an soen, mir géife lo op d’Party vun deene Grénge goen. D’Fläsch Wodka ass nach zu engem Véirel voll. Ëmmerhin.

Angscht a Schrecke komme kuerz op, well mir verdächtegt ginn, enger Persoun hir Schung geklaut ze hunn. Nodeems sech erausstellt, dat déi Persoun hir Schung nach huet an just voll ass, gi mir. Allerdéngs ass eng Persoun bliwwen. Si wéilt danzen. Wou et an der Wunneng Plaz fir danze ginn ass, hunn ech ni erausfonnt, mä d’Liewe bleift jo nëmme spannend, wann et e puer Geheimnisser ginn. Genee dofir huet d’Kierch och déi helleg Dräifaltegkeet erfonnt. Eppes wat kee versteet an immens komesch klengt, dat hält d’Leit bei der Staang. Iwwregens hunn ech um Wee bei déi Gréng kuerz gemengt, den Toni ze gesinn. Konnt dat sinn? Konnt den Toni zu Wien sinn? Angscht a Schrecken si méi grouss ginn …

Déi Gréng op der Uni heeschen an Éisterräich „GRAS“. Dat ass eng Ofkierzung a steet fir Grüne Alternative Studierende“. Si reegen sech ëmmer e bëssi kënschtlech op, wann een no leet, dat hire Numm eppes mat Kiffe kéint ze dinn hunn. Wéi kéint een nëmmen dorobber kommen?

Mir sinn bei engem Gothicclub laanscht komm. Ech wollt do onbedéngt eran, mä leider war den Entrée ze déier. An dunn war Wodkasfläsch eidel. Bei engem gréngen Haus si mir stoe bliwwen. An hu gemierkt, dat mir falsch waren an erëm zeréck missten.

An engem Bannenhaff stoungen Akafsweenercher mat Alkohol, banne konnt een iessen. An Leit hu Musek opgeluecht. Mat „opgeluecht“ mengen ech: Se hunn se vu Youtube aus op eng grouss Anlag gespillt. Ech hunn dat nach ëmmer net verstanen, wisou esou vill Leit dat maachen an sech net vun iergendwou Musek a gudder Qualitéit besuergen. Mä bon: d’Stëmmung war gutt, Leit hu gedanzt an esouguer ech hu mech konnte bei dem engem oder anere Lidd austoben.

Iergendwann hate mir es du genuch a wollte goen. Dat huet wéi ëmmer méi laang gedauert wéi néideg. Op e mol huet d’Musek sech gedréint. Kommunistesch Arbeschterlidder sinn gelaf an d’Leit hunn all haart matgesongen. „Ohje“ hunn ech geduecht an meng zwee al Bekannter hunn genee esou haart matgesonge wéi de Recht.

E Kolleg vu mir wollt sech eng Fläsch Rum aus dem Akafsweenchen huelen.
„Du kanns deenen dach net einfach eng Fläsch Rum klauen!“
Hien huet mech e bëssi erstaunt gekuckt an sech eng Fläsch Béier fir den Heemwee geholl.
Ech hunn d’Fläsch Rum geholl a mir si gaangen.

Angscht a Schrecken hate mech. Wisou hunn déi Leit kommunistesch Lidder gesongen? War den Toni ieren ze Wien? Wisou ware mir dem Schongklau verdächtegt ginn? A virun allem: Wisou war d’Fläsch Wodka schon eidel?

Dat eenzegt, wat elo nach gehollef huet, war d’Flucht. D’Flucht an existenzialistesch Gespréicher iwwer Léift an Sexualitéit um Heemwee.

Während dem Summer sinn eng Rei Episoden zwar um Radio gelaf, awer meeschtens live ageschwat (oder getuddelt) ginn. Dowéinst hunn se natierlech hei um Site gefehlt. Domadder ass elo Schluss. An enger Tour de Force huet den Auteur dat fehlend Material nei ageschwat an d’Chronologie festgeluecht. Vläicht verëffentlechen mir och iergendwann déi Episoden, déi ni méi wäit wéi eng Idee komm sinn an aus Textdokumenter mat dräi Sätz (deelweis och méi) bestinn. D’Lescht vun den Episoden ass elo op mannst déi richteg, “offiziell” Chronologie. Falls iergendeen esou gutt opgepasst sollt hunn: D’Episoden 123 an 129 sinn um Radio béid ënnert dem Titel “beim Retour an de Grand-Duché” gelaf. Den “schonn erëm” am Titel vun der Episod 129 ass nodréiglech dra gebastelt ginn, fir der helleger Kontinuitéit ze huldegen.

Graffiti, d’Jugendsendungen vum Radio ARA hunn elo e néie Site an Radio ARA een Site fir Podcasts, wou och eis Mammesendung Crumble vertrueden ass. An dir kennt eis nach ëmmer op Facebook liken. Ah, an wann dir Angscht a Schrecken moralesch a finanziell wëllt ënnerstëtzen, et gëtt elo och e flattr-Knäppchen fir de ganze Podcast.

Hei eng Lescht mat deene “néien” Episoden, dei elo online sinn:

• #128 – Angst und Schrecken und Insekten am Bodensee (mp3)
• #129 – Angscht a Schrecken schonn erëm beim Retour an de Grand Duché (mp3)
• #130 – Angscht a Schrecken bei enger Véloscourse (mp3)
• #131 – Angscht a Schrecken bei enger Danzveranstaltung am MUDAM (mp3)
• #132 – Angscht a Schrecken zu Frankfurt (mp3)
• #133 – Angscht a Schrecken beim Joereswiesel am Süde vum Land (mp3)

Mä ech verstinn och de Wonsch, um Enn vum Joer nach eng Kéier esou richteg ze féieren an ze probéieren, déi béis Geeschter vum leschte Joer mat Alkohol a Knupperten ze verdreiwen. Esou war ech dëst Joer op eng Party am Süde vum Land agelueden. Ech hunn e puer Leit rose gemaach, well ech net ob hier Party gaange sinn, mä leider sinn ech nach net esou gutt, dat ech mech an dräi deelen oder teleportéiren kann. Dofir hei nach eng Kéier eng offiziell Entschëllegung un all déi Leit, mat deenen ech net geféiert hunn.

Wéi ech aus dem Zuch geklomme sinn, ass mir e Grupp vu laachende Jugendlecher opgefall. Ech hu mir natierlech näischt geduecht, mä nodeems ee Knuppert viru mir explodéiert ass, wosst ech, wisou si gelaacht hunn. De Wee bei déi Wunneng, an der ech sollt féieren, ass net laang, et geet een eng Véirel Stonn laang laanscht Caféen, Brëllegeschäfter an soss ominéis Boiten.
Mä ech wosst net, ob ech géif ganz ukommen. Natierlech hunn ech probéiert, méiglechst cool ze wierken. Dat ass awer zimlech schwiereg, wann vun all Säit Knupperten explodéieren an een all Moment domadder rechne muss, d’Nuecht am Amputatiounstrakt vun engem Spidol am Süde vum Land ze verbréngen.

Klengen Exkurs: Am Norde vum Land gëtt et eng Uertschaft mat e puer medizinesche Gebaier. Wann een do „am Spidol“ ass, ass een an der Psychiatrie. Also op de Vocabulaire oppassen. Enn vum Exkurs.

Iergendwéi hunn ech de Wee duerch de Schwefelniwwel fonnt an sinn op der besooter Party ukomm. Eng hallef Stonn ze spéit, mä als Éischten. Ech hat mech awer am Viraus entschëllegt. D’Etiquette wat „ze spéit“ ukommen ugeet, ass komplizéiert. Menger Meenung no ass et bei ugekënnegten Zäiten zwëschen 20 an 22 Auer absolut ok, och annerhallef Stonn „ze spéit“ ze kommen, ouni grouss Bescheed ze goen. Alles virdrun oder duerno ass sou serieux oder op Zerstéierung ausgeluecht, dat et wichteg ass, seng Verspéidung matzedeelen. Ze fréi kommen ass iwwregens ni gäre gesinn, well d’Chance grouss ass, dat een gesäit wéi de Gaaschtgeber oder d’Gaaschtgeberin staubsaugt oder eng Läich an Portiounen, déi an den Frigo passen, zerseet.

Mir hunn gutt giess, gedronk, eis Geschichten erzielt an sinn emmer erëm iwwert déi Zoustänn ëm Mëtternuecht gewarnt ginn. Angeblech waren d’Nooperen an dëser Strooss esou begeeschtert vun der Pyrotechnik, dat een menge géif, éischter an engem klengem Biergerkrich ze sinn. Wat, wann een bedenkt, dat zu Lëtzebuerg dach net esou man Leit sinn, déi een Biergerkrich materlieft hunn an vläicht net dorunner erënnert wëlle ginn, net onbedéngt déi allerbeschten Idee ass.

Et ass ëmmer méi no u Mëtternuecht gaangen an ech krut matgedeelt, dat Leit vun eiser Party sech och mat Knupperte bewaffnet hätten, fir net ganz ongeschützt do ze stoen.
10 Minutte virum Joreswiessel ass et lues a lues lass gaangen. Knupperte sinn geflunn, Schwefeldamp huet d’Stroossen ageniwwelt an déi éischt Rakéite sinn aus dem Keller geholl ginn.
Meng zwee al Bekannter hunn genee hei Silvester geféiert.

Mir hunn eis deemno och op d’Strooss gemaach. Präsenz weisen, soss kënnt eng Aluedung duerch de Bréifschlitz erageflunn.
Vis-à-vis vun eis stoung eng ganz Groussfamill op der Strooss an huet hiert ganzt Arsenal an d’Loft geschoss. Well dat mat de Rakéiten a Fläschen net kamoud genuch war, hunn si eng aner Technik entwéckelt: Si hunn d’Rakéite ganz einfach an d’Hand geholl, ugefaangen an réischt lassgelooss, wann den pyrotechneschen Marschflugkörper genuch Schub hat. Also genee dat Verhalen, dat herno am Amputatiounstrakt endegt. Angscht a Schrecke sinn opkomm. Schwiefelniwwel an der ganzer Strooss, all puer Sekonnen e Knuppert, eng Rakéit, e Féierrad, all Minutt een Baal-Accident.

Eng Rakéit ass an eng oppen Hausdier geflunn, een Hobby-Fussballspiller huet se zum Gléck mat Zäiten erëm rausgekickt. E puer Mëller hu versicht, mam Auto duerch d’Strooss ze fueren, wat och liicht hätt kéinte mat enger Explosioun ophalen. Verschidde Rakéiten hunn d’Diecher getraff. Angscht a Schrecke sinn méi a méi grouss ginn.

Wou war eigentlech meng schossséecher West, ob där „PRESS“ steet?
Wisou hunn d’Leit esou wëll geschoss? Kennt dat vum villen Dioxin an der Loft? An firwat hunn si all Sécherheetsmoossnam mat Glanz a Gloria ignoréiert?

Dat eenzegt, wat elo nach gehollef huet, war d’Flucht an d’neit Joer.

Download audio file (angschtaschrecken132.mp3)
download mp3

Mir setzen zu Frankfurt virun der Gare um Bueden. Zuch verpasst. Grënn dofir ginn et der genuch, wann sech vill Klengegkeeten opsumméiren kann dorausser eng mëttelgrouss Katastroph ginn. Esou ass et op de Finanzmäert, an esou ass et och bei Zuchreesen. Passend, an der Finanzmetropole um Bueden ze setzen an sech ze froen, wat een elo mëscht. Gläichzäiteg fueren se op der Bourse Achterbunn, schlëmmer wéi op der Fouer.

Meng zwee al Bekannten Angscht a Schrecken tauchen op. Well mir net wëlles hunn, um Buede setzen ze bleiwen, si mir opgestanen an hunn eis en Hostel gesicht. Glécklecherweis war direkt vis-a-vis vun der Gare een. Normalerweis sinn ech net esou de Frënd vun de Bezierker rondrëm Garen. Dat sinn meeschtens déi Platzen, op deenen sech Drogenverreckter an aner lusch Gestalten ophalen. An virun sou Leit hunn ech Angscht. Dat ass keng rational Angscht.

Am Fong hunn ech méi Angscht viru Leit am Costume, déi op der Bourse an an heigen Glaastierm komesch Saache maachen, déi ech nëmmen usazweis verstinn. Déi si nämlech menger Meenung no méi geféierlech wéi déi allermeescht Drogenverreckter. Mol ofgesinn dovunner, dat et extrem vill geféierlech Drogenverreckter ënnert deene ganze Banken- an Bourse-Leit ginn. Besonnesch zu Frankfurt, heescht et.

An dach. Et bleift ee komescht Gefill rondrëm Garen. Joerelaang Noriichten iwwert Drogeverreckter an Messerpickereien an Gaare-Quaritieren héieren hannerléisst seng Spueren.
Nieft dem Hostel war een Sexshop. Dofir hat den Hosteln awer den eenzege fuerenden Spiggelkabinet vun Europa. Wat näischt guddes war. Eis midd Gesiichter hunn sech onendlech gespigelt, ëmmer an ëmmer erëm. Am Fong misst virun dem Lift e Schëld hänken: NET ERAKLAMMEN, wann dir halluziogen Droge giess hutt. Zum Gléck hat de Nomëtten zoufällegerweis kee vun eis halluzionogen Droge giess.

Frankfurt also. Finanzmetropol. Et gëtt am Fong näischt ze kucken. Et sief dann, et steet een op protzeg phallussymbolhaft Bankentierm. Ech hunn eropgekuckt an mir geduecht, do géife lo op mannst e puer Banker a Bankerinne setzen, deenen ech schlecht geet, well se vill Suen op der Bourse verluer hunn. Villäicht géifen déi den Owend heem goen, iergendwou an enger vill ze chiquer Bar e Wodka-Martini (Doubel, ouni näischt) drénken an ze sinnéieren ufänken. An vläicht géif deen een oder aneren den komesche System, no deem eis Welt sech dréint, a Fro stellen.
E klengen Triumph zwëschen all dem Glas a Beton.

D’Europäesch Zentralbank huet een ellenen plastiks Eurozeechen virun der Dir. Aus ellenem bloe Plastik mat klenge giele Plastikstären.
Eng Bank, déi sech wahrscheinlech alles kéint kafen, wat et iwwerhaapt um Konschtmarché gëtt, well se d’Suen dofir einfach selwer drécke kann, stellt sech dann esou eppes virun d’Dier. Wisou net direkt eng chinesesch Winkekatze aus gëftegem Plastik? Oder e Hirsch, deen an der Nuecht neonblo liicht?

Angscht a Schrecken hate mech. D’Finanzkris huet sech an engem ellenen iwwerdimensionéiertem Plastikseurozeechen materialiséiert.
Dat eenzegt, wat elo nach gehollef huet, war d’Flucht. An den Quartier rondrëm d’Gare vu Frankfurt …

Download audio file (angschtaschrecken131.mp3)
mp3

Mä ech erzielen d’Geschicht am Beschte vu vir un:
Als Gonzojournalist sinn ech natierlech fir esou Musek-Visuals-interessant-Architektur-Kombinatiounen empfänglech. Dowéinst hunn ech mech op de Wee gemaach. Mam Bus op de Kierchbierg kommen, dat war an ass nach ëmmer eng Lotterie, well vun deene gefillten 10 Linnen, op deenen „Kierchbierg“ steet, fueren der villäicht 2 dohinner, wou een hi well. Ech sinn also bei der europäescher Investitiounsbank erausgeklommen. An du bei de MUDAM getrëppelt. De Kierchbierg ass nach ëmmer eng Baustell. Mëttlerweil ginn et nieft Büroen do och Caféen an Geschäfter. Iergendwann komme vläicht gescheit Leit drop, dat een do och kéint Wunnenge bauen, sou dat net jiddereen ëmmer mat komesche Buslinnen dohinner fuere misst.

Virum Mudam stinn e puer Beem, an deene Lautsprecher houngen. Ech duecht e Moment: ass et dat lo schonns? Et ass allerdéngs zimlech cool, sech duerch esou een mini Park ze beweegen an dobäi Computerspillähnlech Musek ze heiren. Ech mengen domadder keng Gameboymusek, mä déi opwenneg, vun 2.klassege Symphonieorchesteren agespillt Computerspillmusek.

„Become a MUDAMi“ begréisst mech dat Gebai, dat a mengem Pass op all Säit gedréckt ass. MUDAMi, dat klengt e bëssen wéi mäin Nonumm. Kuerz denken ech driwwer no, ob ech dem Mudam eng Kooperatioun oder eng Klo soll undréinen, mä ech verwerfen de Gedanken dann erëm.

Op enger Art Scheiterhaufen stinn eng Hellewull Vullenhaisercher. Dat gesäit impressionant aus. Drënner läit Stréi. Ech denken, dat Stréi ass extrem wichteg, well doduerch richt et an dem deieren Musée wéi an engem Stall. An dat mëscht aus eppes, wat een och mam Liewenswierk vun engem Messie hätt kéinte verwiesselen, Konscht.

Den Evenement selwer war zimlech louche. Also, d’Musek war wierklech gutt. „Alice in Knrrtzzland“ war den Titel an deen huet gutt gepasst. Och d’Visuals waren interessant, virun allem ass de Publique ëmmer erëm drop opgetaucht. An déi zwou Saache wiere jo cool gewiescht.

Se wieren och nach an engem „en ass esou deier gewiescht dat en an de Pass muss“-Musée cool gewiescht. Wier do net de Publique gewiescht. Gelangweilt Banker, bei deene mer oppasse sollten, dat se net eng lëtzebuergesch Adaptatioun vum Bret Easton Ellis sengem „American Psycho“ produzéieren. Hipp Konschtleit, déi entweder sou zougedröhnt waren, dat se näischt vun der Musek matkritt hunn oder esou hipp an cool waren, dat se keng Gefiller hunn dierfe weisen.

Iergendwou am Keller vum Mudam hunn Angscht a Schrecken op hirer grousser Uergel vun der Panik gespillt. Dat Leide war hiert doheem. Am Mudam sinn d’Poser-Idealer vun der ech-wier-esou-gären-eng-Groussstadt-Lëtzebuerg mam béierlech-ländlechen Hues-de-schon-héiren openeengestouss an hunn eng ideal Atmosphär fir meng zwee al Bekannte geschaf. Grad de Mudam! Och dat huet wéigedoen.

E läschte Bléck op Leit, déi sech Mullen als chic hors-d’oeuvre servéieren hu loossen.
Angscht a Schrecken hate mech.

Dat eenzegt, wat lo nach gehollef huet, war d’Flucht. D’Flucht an komesch italienesch Restauranten an philosopesch Gespréicher iwwer Lëtzebuerg.

Download audio file (angschtaschrecken130.mp3)
mp3

„Mir gewannen den Tour de France“ soen d’Leit. Mat „mir“ mengen se een vun de Gebridder Schleck. Déi den Tour zwar net gewonnen hunn, mä „Sieger der Herzen“ gi sinn. Den zweeten ass den éischte Verléierer, heescht et dacks. Dat hält de Grand-Duché awer net dovunner of, an engem Mier vu Fändele mam Roude Léiw ënnerzegoen. Wat d’Woope vum Grand-Duc mam Tour de France ze dinn huet, hunn ech nach net esou ganz verstanen, mä loosse mer net esou klenglech sinn.
An iwwerhaapt, kéinte meng Nolauschterinnen elo soen: Du kucks dat jo ni, wisou reegs de dech iwwerhaapt driwwer op?

Mol ofgesinn dovunner, dat ech Nationalismus a Patriotismus fir zimlech geféierlech halen an ech en Iwwermooss vu national Symboler an Zäite vu rietsem Terrorismus an Europa net onbedéngt fir pietéitsvoll halen: Ech hunn mer eng Etapp ugekuckt. An dat mol net express.

Et war op mannst déi drëtt ALLESENTSCHEEDENT Etapp. Dat huet Sportsjournalismus wuel esou u sech. Alles muss ëmmer op mannst esou spektakulär an epesch sinn wéi de Film „300“. Ni geet et ëm de Spaass oder net vill, mä ëmmer héiert et sech esou un, wéi wann et op mannst ëm d’Zukunft vum Universum géif goen.
A Wierklechkeet fuere e puer Männer mam Vëlo e Bierg erop. Also, vir d’éischt sinn se e Bierg erof gefuer, wahrscheinlech fir Ulaf ze huelen. Dat war net immens spektakulär. Um Fernseh ginn et lauter Ablendungen. Zäit op deen, den de giele Maillot huet. Ofstand vun enger Grupp op déi aner. Virtuellt Klassement. Ech fannen, se kéinte kleng Sonden op all Vëlosfuerer planzen, déi stänneg d’Bluttwäerter mossen an déi um Fernseh weisen. Dat géif déi ganzen Doping-Geschicht och méi transparent maachen. En plus kéint een sech da pensionéiert Coureure spueren, déi iergendeppes vu Laktose am Blutt sabbelen.

Esou wäit, esou verwirrend. Et huet een bei esou eng Liveiwwerdrohung net ëmmer den Iwwerbléck, wien vir a wien hannen ass. Well esou interessant déi Ablendungen all sinn, se kommen ëmmer zum falschen Zäitpunkt. Esouvill Plaatz ass eben net op engem Fernseh, wann een d’Vëlosfuerer och nach well gesinn. An heiansdo e bëssi Landschaft. Ech géif dat alles jo méi oft kucken, wann se méi Landschaft géife weisen. Wat interesséiere mech Vëlosfuerer, wann et interessant franséisch Skigebidder am Summer ze gesi gëtt?

Mä iergendwann war et dann awer spannend. Angscht a Schrecken. Hunn ech dat wierklech geduecht? Ech wollt mech mat der Fro net befaassen. Ech hunn op de Fernseh gekuckt – an et huet mech wierklech interesséiert, wat do geschitt ass. Wéi konnt dat sinn? Géif ech mir lo och een Fändel mam roude Léiw ëm d’Schëller bannen an mat fräiem Uewerkierper gröhlend duerch d’Stroossen tierkelen? Angscht a Schrecken hate mech. Dës Kéier misst ech d’Flucht vläicht um Vëlo untrieden …

Download audio file (angschtaschrecken129.mp3)

mp3

Am Reen stinn ech zu Saarbrecken a waarden op de Bus. Dat éischt, wat ech no laanger Zäit – et sinn méi wéi 7 Méint gewiescht – vu Lëtzebuerg gesi sollt, war d’Nummereplack vun engem Bus. Deen hat Verspéidung. Ëmmerhin hat ech sou Geléigenheet, mech ausgibeg op Lëtzebuerg ze preparéieren. Geeschteg.

Den Ëmweltministère mëscht Reklamm dofir, dat een säin Dréck net soll an d’Natur werfen. Ech fannen dat gutt. Oder soe mer sou: Ech hätt déi Reklamm an de 60er Joere vum vireschte Joerhonnert net schlecht fonnt. Haut sollte mer wesentlech méi wäit sinn. Mä wann een – sou als Natioun, wat ech perséinlech jo fir een geféierlecht Konstrukt halen – ni a populäre Sportaarten Weltmeeschter gëtt, da muss een eben am CO2-Ausstouss pro Kapp ganz wäit fir bäi sinn. Natierlech ass dat alles den Tanktourismus, an déi gefillte 3,7 Autoe pro Kapp hunn näischt domadder ze dinn. D’Lëtzebuergerinnen an d’Lëtzebuerger sinn frou mat der Emwelt. De Mann, de mat mir an de Bus klemmt, huet seng Eco-Tut net vergiess. Freet sech just, wéi ecologesch dat dann ass, wann een mam SUV akafe geet an eng Eco-Tut amplaz enger Plastikstut hellt. Meng zwee al Bekannter Angscht a Schrecke vergiessen hier Eco-Tut och ni.

Et dierft ville Nolauschterinne bekannt sinn, dat ech zu Wien studéieren. „Iergendeppes mat Emwelt, dat kee versteet“ huet et virun e puer Wochen op enger anerer Antenn iwwert de Studium geheescht. Raumplanung ass een Deel vun dem komesche Studium, dat kee versteet. Dat wier lo net weider tragesch, wann een dann net géif mat engem geschoulten Aen an de Grand-Duché zeréck géif kommen.

Mä ech zielen d’Geschicht vu vir: De Bus war just aus Saarbrécke raus, do sinn ech ageschlof. Erwächt sinn ech erëm, wéi mir just d’Grenz passéiert hunn. Um Horizont d’Killtierm vu Kettenuewen an um Radio dem Michael Jackson säin „Thriller“. A viru mir e Land, dat raumplangeresch eng eenzeg Katastrophe ass. Wann d’Banken iergendwann keng Loscht méi hunn, sech zu Lëtzebuerg ze langweilen an de Weltall voll mat eise Satellitten, déi schlecht Tëleesprogrammer iwwerdroen, ass, hu mer lo op mannst nach ee weidere Plang. Mir bauen een Zong rondrëm d’Land an froen Entrée. Da komme vill Professere mat hire Studéierenden, déi sech e Musterbeispill vu schlechter Raumplanung ukucke kenne. Cité-en ginn et jo genuch. Vläit kann een och deen een oder anere SUV nieft engem fräistoende Haus mat Tiermchen verraschte loossen, dat mëscht da richteg Androck.

Een iwwerliefensgrousse Panneau mam Lea Linster begréisst een am Grand-Duché, direkt donieft Fändele mat „eisem Andy“ an „eisem Fränk“. Angscht a Schrecken hunn een fest an der Hand, an u Flucht ass net ze denken.
Mä eppes guddes huet dat ganzt: Wa „mir“ am Tour de France gewannen, ginn „mir“ eise Versuch, Weltmeeschter am CO2-Ausstouss ze ginn, vläicht op.