Mijn nieuwkes

Buienalarm (geeft een seintje wanneer en hoeveel het de volgende 2 uur zal regenen, ideaal om te beslissen wanneer ik naar huis ga fietsen)

Goodreads (om in de bib te kijken welke boeken ik nog wil lezen … alfabetisch gerangschikt per auteur)

Instagram (leuk, maar ik snap nog steeds niet wat deze app beter maakt dan bv een Pixlr-o-matic, ik weet ook nog altijd niet waar ik online mijn foto’s kan raadplegen)

Train Info (voor die enkele keren dat ik de trein nam, vond ik dit wel handig)

Yahoo weer (om depressief van te worden, maar daar kan de app natuurlijk niet aan doen, deze app is vooral visueel zeer sterk)

Realcalc (een rekentoestel … dat eigenlijk veel meer functies geeft dan ik werkelijk gebruik, maar ‘t komt goed van pas)

Golden oldies

App 2 SD (gebruikte ik vroeger om mijn app’s onder controle te houden en te checken waar ik nog ruimte kon winnen, welke app ik het beste kon wissen, …. nu -sinds de herprogrammering- gebruik ik hem vooral om verbaasd te zijn hoeveel intern geheugen ik nog vrij heb)

Alkido (ook op een smartphone kan je lezen, maar ik veronderstel dat e-reader net iets aangenamer leest)

Astrid taken (alhoewel ik twijfel naar een overstap naar de ‘producteev app’)

Birthdays (blijft handig en het toffe is dat je direct ook een standaard gepersonaliseerd bericht via SMS … kan sturen)

Collect&Go (geweldig, je shampoo is op, je scant de streepjescode en ‘t staat op de boodschappenlijst, wat een uitvinding)

Unit Converter (voor de naaisters van inch naar cm … of voor de ingenieurs natuurlijk)

Endomondo (ondertussen ben ik al pro, een geweldige app, wordt hier minimum 3 keer per week gebruikt …. en nu ook met intervaltraining)

Evernote (belangrijke documenten, visitekaartjes, … vliegen allemaal hierin)

Facebook (bezigheidstherapie)

Greader (google feedreader, ideaal voor dode momenten)

Google maps (het voordeel aan mobiel internet is dat je je gsm als gps kan gebruiken, is al dikwijls van pas gekomen)

WordPress (in tijden van 366-dagenprojecten is dit altijd praktisch)

In testfase

Samsung remote control (om onze nieuwe tv te bedienen)

Pomodroido (een lifehacking appke, in het kort gezegd is dit gewoon een fancy eierwekker om aan te geven hoe lang je je nog moet concentreren op een taak, meer lees je hier)

Yelo TV: tv kijken op je smartphone

Gewist

Foursquare (inchecken op welke plaats je komt … hiervan heb ik de meerwaarde echt niet gevonden, zegt met niets)

Alle spellekes (anders vinden mijn kinders mijn gsm veel te interessant … en hij is al genoeg op de grond gevallen)

Tasker (en dat had ik nochtans gekocht, omdat ik vind dat het niet goed werkt, binnen een jaartje nog eens proberen)

WhatsApp (ik heb geen behoefte aan nog een nieuw kanaal om bereikbaar te zijn en ik denk ook niet dat mijn omgeving dit echt gebruikt, misschien behoor ik gewoon niet tot de doelgroep)

Nog op zoek

Naar een handige en gebruiksvriendelijke app voor de fietsknooppunten, ofwel moet ik hopen dat deze nog verbeterd wordt

Een goei fotogallerij

Jullie selectie, hulp in mijn zoektocht of pareltjes die jullie aanraden, dit alles wordt met graagte gelezen in de commentaren

Ik mag mezelf een schouderklopje geven … ik ben weer goed bezig

Hij is immers nogal fleurig en zomers.

Gemaakt met een stofke dat ik ooit op het stoffenspektakel kocht … en nu kan ik weer assortie gaan doen met de dochter. Ik dacht feitelijk eens een schoon stofke bij Vermiljoen te bestellen, maar aangezien ik toch ‘een beetje’ (ik zou niet willen dat jullie me verkeerd begrijpen) in de ban ben van het ‘stoppen met shoppen’, besloot ik iets te gebruiken dat ik nog liggen had.

Ik heb me trouwens ook voorgenomen om minder stofkes te kopen, zonder te weten wat ermee te doen, want mijn ervaring leert me, dat ik de stofkes die in mijn bezit zijn, snel beu ben gezien, en ik dan altijd het gevoel heb dat ik beter iets nieuws kan kopen. Niet zo economisch en ecologisch dus (om het nog niet te hebben over de plaats die dat inneemt)

Het model komt uit de knipspecial van Knipmode mei 2009 (rokn°109), maar kan ook als los patroon (rok 18) worden aangekocht op de knipsite. Op het los patroon staan echter nog meer fouten dan in ‘t boekske.
Niets onoverkomelijk echter, enkel wat storend. Wat panden die verkeerd genummerd zijn, of gespiegeld op het patroon staan afgebeeld. Niets wat u zal verhinderen om deze rok tot een goed einde te brengen.
Maar als ik dan toch een kleine aanpassing mag voorstellen. Verleng de bovenzak (het voeringgedeelte) , zodat deze uit 1 stuk bestaat ipv 2 stukken. Achteraf kan je dit doorstikken op de gewenste afstand). Deze aanpassing zorgt ervoor dat de rok veel gemakkelijker te strijken is.

En ook heeft mijn rok ook 2 goei zakken, ik maak er geen meer zonder!!!!

Het bewijs dat meikevers nog bestaan

Een boeket bloemen van mijn man met mijn lievelingsbloemen (alhoewel ik zijn moeder niet ben, ben ik dat blijkbaar toch waard)

Het inrichten van ons huis wordt een feit, sinds vandaag hebben we ook een zakdoekenlade met allemaal schoon zakdoekskes (van de meter) … daar word ik gelukkig van

Een portret van mezelf

Naar Manu Mundo, met de fiets, de knooppunten volgend.
Super, mits als enige minpuntje dat het vrij koud was en dat Liv -ondanks winterjas en sjaal-  na 21km bijna huilde van miserie omdat ze het zo koud had.

Ter plaatse was er voor ieder wat wils…
Een draai-hem-zelf-molen.

Goei muziek en zeer toegankelijk (Hannelore Bedert is het rood)

Drank

Op hun blote voetjes zien ‘t er echte festivalgangers uit !!! Het weer mag volgen !!!

Deze stelling bleef me altijd bij, want geef nu toe, dat is toch wel best intrigerend.

En enkele dagen geleden las ik dit in mijn boek … fascinerend gegeven … hoogtevrees!!!

Ik ben kapot, de week duurt me te lang.

Gelukkig heb ik nog zo’n grappige kinderen die erin slaagden me nog te doen lachen

• Liv die vertelde dat ze me gemist had (terwijl ze op voorhand standhield dat ze me zeker niet zou missen)
• Mijn zoon die kei snel fietst om dan zijn benen van de trappers te halen en van ‘wiiiiiiiiieeeew’ te doen
• Mijn dochter die mijn verstopte moederdagkado boven haalde (omdat ik het niet wou zoeken), in mijn handen duwde en boos was omdat ik het nog niet wou opendoen.
• De reacties van de kinders toen ik deed of ik een cupcake -gemaakt van zeep- wou opeten.
  Liv in paniek “Neee, neee, mama, dat is niet eetbaar”.
  Vic -met zijn schalkse* karakter- die “jaaa, jaaaaa, opeten” gilde.
• Vic die ging biechten in de kerk en van mij moest zeggen dat hij zijn zusje had geduwd.  Hij deed dat ook zonder morren waarna hij guitig, al op voorhand genietend zei “En nu is ‘t aan u, zusje”

“Je bent er niet geweest als je er niet hebt gelopen”.

Voila, ik ben in een industriewijk van Parijs geweest, maar ik kan u garanderen, dat is niet zo’n aanrader !!

Morgen ga ik naar Parijs
… voor het werk
… wedden dat ik de Eiffeltoren niet zal te zien krijgen !!!

Dit weekend (dat voor mij 3 dagen telde) stond in het teken van ‘klussen’.
Zo werd onze toilet goud geverfd (één muur toch) en ik ben best content met het resultaat.
Liv vond ook dat ik mooi in goud en paars geschilderd had, en Vic was vooral onder den indruk dat de WC-knop verwijderd was.

Zo werden de terrassteentjes volledig verwijderd uit de tuin (met als doel deze authentieke  en zeer schoon steentjes te recupereren na de heraanleg van onze tuin)

Ook hebben we een tweede kamer met plinten. Den buro is volledig af (maar nog niet in functie want eerst mag hij nog even als logeerkamer dienen)

Het leuke is -en hier verbaasde ik mezelf- dat ik terug goesting heb in de werken (en zeker in de inrichting).
(Het jammere is echter wel, dat het huishouden zo lijdt onder die werkzaamheden)
Ik ben gestart met het afschuimen van pinterest, kopen van woonboekjes, en maken van todo-lijstjes.

Op dit todo-lijstje staat ook ‘het vinden van leuke kinderstoeltjes’. En met leuke kinderstoeltjes bedoel ik iets in de genre van onderstaande foto (nog steeds verliefd op deze prachtige stoeltjes)
Moest u mij kunnen helpen in mijn zoektocht naar iets gelijkaardigs, iets retro, of iets in dat genre (met ev. nog wat oplapwerk), dan zou ik me zeer blij maken

 Foto ongeveer 2 jaar geleden … toen Vic nog klein en ook nog overdag aan de tut was.

Mijn dochter is gefascineerd door wildbreien.

Zo kreeg ik van haar dit boekje als verjaardagskado. Grappig, luchtig en aanstekelijk.

Aanstekelijk dan vooral bij de dochter die persé wil dat ik ook mijn priemen terug bovenhaal om iets aan haar fiets te breien (wat ik dan ook maar zal doen zekerst, en als ik al een beetje geoefend ben, tune ik mijn fiets natuurlijk ook)

Echter, nu is er een snelheidsbeperking van 30km/u, waar we vroeger 70 mochten. Logisch dat er trager moet gereden worden, doch 30km/u is soms wel héél traag,  vooral als er niemand aan het werk is (voetgangers zijn er zoiezo al vrij weinig en als ze er zijn, dan zie je ze ook aankomen)

Maar goed, waar ik het nu moeilijk mee heb … waarom staan ze daar met een patrouille van 10 man te flitsen, op een vrijdag 21u, terwijl de werken al lang stilliggen, dus het gevaar voor wegenwerkers er niet meer is?

Dat zijn toch gewoon pesterijen, of gemakkelijk verdiend geld. Elke chauffeur past toch bewust of onbewust zijn snelheid aan, aan het werkelijk gevaar.

Ik heb de flitser bijna bij elke auto zien afgaan en bij meerdere wagens, volgde een zwaantje om direct het rijbewijs in beslag te nemen.

Even ter verduidelijking, ik werd niet geflitst, want het was tijdens ‘t joggen, maar ik passeerde de baan enkele uren voordien, en ik ben er niet zeker van of ik er zonder boete zou zijn vanaf gekomen. Maar ik ben er wel van overtuigd dat ik op elk moment de veiligheid in acht nam.

Leuk detail, ineens merkte ik dat alle auto’s zich wel aan de verkeersregels hielden. Niet moeilijk om tot de conclusie te komen dat iemand ze waarschuwde. En inderdaad, een kilometer verder stond een groep jongeren teken te doen naar de aanrijdende automobilisten. Ik heb ze gewaarschuwd dat ze moesten zorgen dat ze zelf geen boete kregen, maar ik denk niet dat ze onder de indruk waren. Ik vraag me feitelijk af, of dat strafbaar is … volgens mij wel.

Velen moeten erdoor, de fase van de denkbeeldige vriendjes.
Zo ook Liv. Allé, ‘t is te zeggen. Liv vindt haar vriendin precies niet erg leuk. In de badkamer is ‘t telkens

“ho, Charlei, waarom doe je mij nu weer na!!!! Je moet niet altijd hetzelfde als ik doen”
“Ga weg Charlei”

Gelukkig doet dat geen zeer … zot zijn

Een nieuwe motivatie om terug wat meer te fietsen moet dit zijn. Dit jaar wil ik immers terug meedoen aan de lollepotters mini-triatlon 300m zwemmen, 18km fietsen en 4km lopen. Al enkele keren deed ik mee aan deze wedstrijd en alhoewel ik altijd bij de laatsten eindig, vind ik deze wedstrijd super.

Op vlak van lopen zit ik echter nog steeds op schema, deze maand liep ik 136km, niet slecht. Maar ik moet toegeven dat mijn motivatie een beetje begint te slinken. Ik word trager en heb minder goesting. Misschien is het tijd om wat meer variatie in mijn trainingsschema in te lassen en me eens aan den interval te wagen.

 Prestaties in april

loopkilometers: 136 km
fietskilometers: 179 km

dat brengt het totaal van 2012 op

loopkilometers: 418 km
fietskilometers: 732 km

Desalniettemin ik niet volledig content ben, mag ik wel concluderen dat ik nog steeds goed bezig ben.

Dag van de arbeid .. zoals in ‘congé om thuis ook wat te werken’.

Ik nam het schilderwerk voor mijn rekening en de rest legde de eerste hand aan de tuin.
Weet iemand trouwens hoe lang het duurt eer gezaaid gras mag worden betreden? … en welk gras je best kiest?

Liv is een gezelschapsbeest, zo spreekt ze iedereen aan. Een uitje met haar is gegarandeerd pret. Zo ging ik naar ‘t WC en toen ik terugkwam was Liv aan het toeren op een elektrisch wagentje van een wildvreemde … dolle pret natuurlijk.

Hier zie je Liv ten voeten uit

En Vic ten voeten uit

Ook merkten we dat Vic goed kan acteren

En ziehier, een eerste sneak preview van ‘operatie soepjurk’

Ooit wil ik een reflexcamera, maar deze foto geeft een beetje de illusie dat ik er al één heb.

Allemaal jongens tussen 6 en 12 belanden samen op een onbewoond eiland …

Het idee op zich vond ik wel leuk. Iedereen heeft zijn dada’s  en het fenomeen ‘verglijdende moraal’, dat boeit me wel.

Toen ik de commentaren op goodreads zag, vreesde ik dat dit echt een eng verhaal ging zijn dat me echt angst ging aanjagen (want soms kan een boek zo diep onder mijn huid kruipen dat ik het niet meer alleen in mijn bed durf lezen), gelukkig was dit niet het geval.

Toch kon het verhaal me niet helemaal meenemen in zijn wereld. Op één of andere manier, zat ik niet helemaal in het verhaal en had ik constant het gevoel dat ik een schakel vergeten lezen was waardoor ik niet meer kon volgen.

Desalniettemin, content dit gelezen te hebben, want dit is een boek dat tot nadenken stemt en aanleiding geeft tot een boeiend gesprek.

En zo heb ik ook eens een boek gelezen van een nobelprijswinnaar literatuur.

Een hele tijd geleden was ik met de kinders uitgenodigd op een event van Danone in de zoo van Antwerpen. Onder de week jammer genoeg, dus enkel voor mensen met teveel tijd .
Maar geen  getreur, het promotiepakket kreeg ik toegestuurd.

Het vernieuwende is, dat de verpakking van de danone ook kan gebruikt worden om te knutselen, binnenin is er immers van alles om uit te knippen en in te kleuren.
Onze kinderen zijn echter meer geïnteresseerd om bloemekes te planten in de pottekes.

En natuurlijk is het hier voorlopig elke dag feest.
Sinds mijn schoonzus -de dietiste- me ooit vertelde dat ze in ‘t ziekenhuis Danio aan de mensen geven, om gewicht bij te winnen, en dat een Danio evenveel calorieën bevat als een magnum, komt er in dit huis niet veel platte kaas meer binnen.

Mits een leuke uitzondering natuurlijk!!!

Hoofdpijn is geen excuus om niet te lopen.

Weer veel te hard nagedacht op ‘t werk, tegen de middag had ik al hoofdpijn. Op de fiets bonkte mijn hoofd bij elke bult die ik nam (en aangezien de fietspaden er niet zo goed bijliggen was dat vrij veel). 

Het lopen ging ik echter niet skippen, en terecht … een kwartiertje later was ik ontspannen, en was de hoofdpijn weg.

Hoofdpijn is vanaf nu geen excuus meer om niet te gaan lopen, jammer kan ik mezelf daar volgende keer waarschijnlijk niet meer van overtuigen.
Zo is dat immers met lopen … de moeilijkste meters zijn die van uwe zetel naar de voordeur

Morgen beter, morgen niet meer veralgemenen (dat is nooit goed), morgen vrijdag