Of course it is wonderfull to go on holiday…

San Gimignano - Italy

En we zagen heel veel vlinders in Italie…

And there were lots of butterflies in Italy…

Cyaniris semiargus | Klaverblauwtje - Mazanine blue

Maar ik kan net zo goed genieten van een luie middag onder mijn appelboom… Ondanks de droogte ziet het er daar zelfs nog behoorlijk groen uit.

But I also enjoy a lazy afternoon under our appletree… And in spite of the lack of rain this summer, that part of the garden looks rather green, even the lawn…

Onder de appelboom | Under the appletree

En ook hier in de tuin vliegen tientallen vlinders… (al moet ik toegeven dat het niet zo’n overvloed is als vorige zomer.)

And yes, we have butterflies in abundance too… (although they are not so numerous as last summer.)

Lycaena phlaeas | Kleine vuurvlinder - Small copper

(Klik op de foto voor een groter formaat – Click on the picture for a larger format.)

Valnontey, Gran Paradiso (Italy)

Twee weken geleden wandelden we nog rond in de Italiaanse Alpen, en het was daar dat zoonlief plots uitriep: “Kijk daar! Een vos!”

Only two weeks ago, we were hiking in the Alps in Italy. And during one of those days, our son suddenly yelled: “Look there! A Fox!”

Manlief en ik zagen hem niet meteen, want we zochten aan de bosrand, meters verderop, terwijl hij bijna onder onze neus op een rotsblok zat.

My husband and I couldn’t spot him immediately, because we were searching at the edge of the forest, meters away, and the fox was on a boulder nearby.

Nieuwsgierig kwam hij even onze richting uit…

He looked at us curiously…

… en toen we als ongevaarlijk geclassificeerd leken te worden, paradeerde hij aan ons voorbij…

… and after having decided we were harmless, he slowly passed us by…

…draaide ons zijn rug toe, en met de neus in de lucht vervolgde hij zijn weg over de wildwissel.

… he turned his back, and with his nose in the air, he continued his way along the track.

(Een klik op de foto’s van de vos brengt je naar een groter formaat afbeelding. – Click on the pictures of the fox for a larger format)

The Broad-bodied chaser is a dragonfly that is often called a pioneer, as it is one of the first dragonflies/damselflies you can find near new ponds.
When you have spotted them, they are not difficult to photograph, as they tend to return to the same spot over and over again. The lady on the picture here, was sitting in my front yard for more than an hour, with only brief interuptions for a short flight over the border.
This dragonfly is very easy to identify, both males and females. The lady is wearing gold brocate, while the male one has a blue abdomen. (And I must say that I do appreciate the background they choose for their portraits!)

Libellula depressa ♀ | Platbuik - Broad-bodied chaser

Libellula depressa ♂ | Platbuik - Broad-bodied Chaser

The Provence in the Campine… even the temperature cooperates!

(Klik op de foto voor een groter formaat – Click on picture or a larger view)

Liposthenes glechomae | Hondsdrafsnoepje - Ground Ivy gall wasp (gall)

Liposthenes glechomae | Hondsdrafsnoepje - Ground Ivy gall wasp (gall)

Candy!

Take a look at the first picture of this post… Don’t you think these little pearls look rather sweet? In Dutch, they are called ‘hondsdrafsnoepjes’, Ground ivy candies, and I really like that name.
As you can guess, it’s some sort of gall, and it’s caused by the ground ivy gall wasp. Sounds obvious, isn’t it? Again in Dutch, its name is slightly different, we call it a ‘hondsdrafbesjesgalwesp’, ground ivy berries gall wasp.
Those galls are rather common, but unless you’re really looking for them, you won’t easily find them. I saw them a few times on an internet forum in the last few weeks, and probably for that reason I did notice them, when I was weeding in my shadowy border.
In a book (‘Nederlandse Oecologische Flora‘, Ecological flora of the Netherlands) I read that in the past, in France, those galls really have been eaten as candy by poor children. Unfortunately, I haven’t found a confirmation of that statement, so I wonder it it’s true.

En intussen bij de tomaten…
Jawel hoor, met mijn tomaten gaat het goed, prima zelfs. De eerste trossen van Gold Nugget zijn onderweg, en in de andere planten gaan stilletjes aan de bloemen aan het bloeien. Net zoals Barbeque-Peter heb ik in een heleboel planten vorken, maar veel trek ik me daar niet van aan.

Vorken… en reuzenbloemen…
Op Engelstalige tomatofiele sites vind ik daar de term ‘megablooms’ voor. Het is een verschijnsel dat zich vooral bij de grote tomatenrassen, de ‘vleestomaat’-types, zou voordoen en dat kan kloppen, want ik zie het bijvoorbeeld bij Ananas Noire, Cherokee green, Erdies family oxheart…
Ook zou het gewoonlijk beperkt blijven tot de allereerste tros die aan een plant komt. Dat kan ik dus nog niet bevestigen, want die planten hebben nog geen tweede tros. De toekomst zal het moeten leren.
De oorzaak van die megabloemen lijkt nog onbekend. Vermits het vooral die vleestomaten zijn die er gevoelig voor zijn, speelt een genetische factor allicht een rol, maar ik las ook ergens dat lage temperaturen in de periode van de knopvorming mede oorzaak zou kunnen zijn (en in mei was het inderdaad wel ongewoon koud).

De tomatenspecialist van de Vlaamse blogosfeer wist mij in wat heet een ‘persoonlijke communicatie’ te vertellen:

“De vergroeide bloemen, daar ben ik meestal geen liefhebber van. Na bestuiving vormen ze wel tomaten maar die zien er meestal niet te best uit; catfacing wordt dat wel eens genoemd dacht ik : een zeer geaccidenteerde tomaat (vel) soms tot ver in de vrucht. Meestal worden die bloemen er tussenuit gehaald, maar voor de soep kan je ze nog altijd gebruiken. Voor het nemen van zaden schijnen ze ook niet bijster geschikt maar daarvoor neem je sowieso beter de mooiste exemplaren. Ik heb er nog niet op gelet maar ik geloof dat er meestal ook niet al te veel zaden inzitten in die vruchten.”

Die slechte kwaliteit van het zaad, dat zou kunnen te maken hebben – aldus Daphne in een commentaar op een blogpost over ‘Battered tomatoes’ – met het feit dat er bij die megabloemen veel gemakkelijker kruisbestuiving optreedt, omdat de stampers verder uit de bloem uitsteken. Hierdoor is het zaad dus niet zo rasvast als we dat van tomaten gewend zijn.
Ik ga dus maar eens proberen mezelf te overtuigen die veel te grote bloemen weg te halen, maar of me dat gaat lukken moeten we afwachten!

Meanwhile at the Tomatoes – Megablooms

Oh yes, everything fine with my tomatoes… Excellent, I must admit. The first bunches of Gold Nugget will be ripe shortly, and the other plants have their first flowers. Just like Barbeque-Peter, I do have lots of bifurcations in the plants, but I don’t mind…

Bifurcations, and gigantic flowers…
I found out they are called ‘megablooms’, and they consist of a fusion of several flowers. I read that this phenomenon occurs mainly in those large fruited varieties, oxheart, beefsteak or however you call them. That might be true, as I see it in Ananas noire, Cherokee Green, Erdies family oxheart…
It’s also said, that it only occurs in the first clusters of flowers. I can’t confirm that, since the plants with megablooms all have only their first bunch.
The cause of those fused flowers is still largely unknown. A genetic factor is probably involved, since it’s mainly large varieties that are affected, but I also read somewhere that it seems to occur more frequently in plants that were exposed to cold temperatures during the weeks previous to the formation of the flowers. (And I can tell you, May was very cold here.)

The Tomato-expert of the Flemish blogosphere told me – in what is called a ‘personal communication’ the following (my translation):

“Those fused flowers… I don’t really like them. After pollination, tomatoes are formed eventually, but they look rather ugly. ‘Catfacing’ it’s called I seem to remember. A misshapen tomato with skin growing deep in the core… Often those flowers are taken away, although you could still use the tomatoes in a soup. They aren’t fit for seed-taking either, but for that purpose you better take the best looking fruits. I haven’t given it much attention yet, but I have the impression they only contain a small amount of seeds.”

In a comment on a blogpost on ‘battered tomatoes‘, I read that the bad quality of the seed is because the flowers tend to cross pollinate (their style sticks out farther than with the other flowers).
So I’m trying to convince myself to take these flowers away… Not sure if I’ll succeed, as I think they’re something special

Rosa 'Goldfinch'

Muggenbeet slaagde er daarstraks weer in mij jaloers te maken met de foto’s van de klimrozen in zijn tuin.
Vooral met zijn ‘Paul’s Himalayan Musk’ stak hij mij de ogen uit.

Rosa 'Goldfinch'

En eigenlijk was dat misschien niet eens zo erg…
In plaats van R. filipes ‘Kiftsgate’ was ik een R. ‘Goldfinch’ rijker geworden, en die mag er ook zijn.
Die goudvink heeft weliswaar halfgevulde bloemen in plaats van de enkele van Kiftsgate, maar krijgt ook nog veel insecten bezoek, en krijgt mooie kleine oranje botteltjes, maar bovendien – en daar doe je het toch voor – bloeit ze met een overvloed aan geurige bloemen. Die beginnen als een gele knop, en verbloeien langzaam naar roomwit.

En die roos die ‘Paul’s Himalayan Musk’ had moeten zijn? Dat bleek geen roos te zijn met bleek lilaroze, halfgevulde bloemen, maar met roomwitte enkele bloemen. Het was ook een goeie klimmer, maar die wist zich in no-time een weg te banen naar het ‘dak’ van onze gemengde (ongesnoeide) haag, en ligt daar nu meters hoog te bloeien, maar helaas bijna volledig aan ons oog onttrokken.

In onze voortuin zorgde ‘Honorine de Brabant’ dit jaar voor een verrassing. Dat is een roos waar ik een paar jaar geleden op slag verliefd op werd: een ouderwets aandoende Bourbonroos met gestreepte zwaar-geurende pomponnen. Die bloeide altijd al mooi, maar nog nooit zo overvloedig als dit jaar.

Maar er bloeien ook rozen in de tuin die er helemaal spontaan zijn opgedoken. De inheemse hondsroos bijvoorbeeld, maar ook een ander botanisch roosje, dat wij jarenlang gemeenzaam ‘Rosa van ‘t Kanaal’ hebben genoemd, omdat het allicht zaailingen waren van de rozen die als bermbegroeiing aangeplant werden langs het Kanaal Dessel-Kwaadmechelen een paar honderd meter verderop. Intussen weten we dat het de veelbloemige roos, Rosa multiflora, is. Net als de rimpelroos (R. rugosa) die we vooral kennen als ‘snelwegroos’, en als de roos die in de duinen helaas erg invasief kan zijn, is de veelbloemige roos in onze streken gelukkig geen invasieve exoot. In de Verenigde Staten daarentegen is het één van de vele ‘invasive species’.

Rosa 'Honorine de Brabant'

Vorige herfst startten we met de aanleg van een kleine rozentuin, waar tot nu toe vooral een aantal botanische rozen (allemaal afkomstig van de Bierkreek) staan. Maar die struiken zijn nog klein, dus foto’s zijn wellicht voor volgend jaar.

Een jaar of twee geleden kochten we nog eens een rambler, maar die heeft nog niet gebloeid, en klimt ook nog niet erg. Geen idee meer wat voor roos het was… En dit jaar heeft iets plots wel een trosje bloemen…
En nu zou ik de gelukkige bezitters van een Paul’s Himalayan musk eens willen vragen naar de allerlaatste foto bij dit bericht te kijken… Ik krijg ineens het idee dat dit die roos toch wel eens zou kunnen zijn…

A rose is a rose is more than a rose

Rosa multiflora

Their are other roses in my garden that are uninvited, but welcome guests, like the dogrose, that was self-sowing freely in the first years of our garden, and this Rosa multiflora, that is a seedling from the shrubs on the bank of the canal a few hundred yards from here.
This rose is not a native one, it originates from Asia, but unlike in the United States, it isn’t behaving invasive in Europe.

And then there is the jewel of our front yard (picture above). I fell in love for the bourbonrose ‘Honorine de Brabant’ a few years ago. It has loosely cupped flowers with reddish stripes on a pale pink background. There is a very nice fragrance. It has been flowering nice in previous years, but this year it is really starting to show off.

Last fall we started a rose-garden, but the roses there are still small shrubs, so pictures are for another year.

A few years ago, we bought yet another rambler, but forgot to keep the label (or at least a note somewhere). It hasn’t flowered until this years, and didn’t grow quite well, but this year there suddenly was that bunch of pink-flowers… And now I have a question for my readers who are the lucky owners of a Paul’s Himalayan musk… Could be it, is it possible, that this is the one…???

Paul's Himalayan musk???

Not because the picture is of great quality, but because I like the contrast between the names and the sizes of the butterflies:
The large one is the Small tortoiseshell, the small one is the Large skipper. And I’m lucky this is both the case in Dutch and in English!

No, the list of guests of the Sheep’s bit Inn I gave you yesterday was far from complete.

Corymbia rubra | Rode smalbok - Longhorn beetle

We eindigden gisteren met een kever, en daar beginnen we ook mee. Deze rode smalbok heeft uren op de bloemhoofdjes doorgebracht, en net als de penseelkevers van gisteren heeft hij zich toen het ‘s avonds koeler werd letterlijk in zo’n bloemhoofdje ingegraven. Toen de zon de volgende morgen de pol bloemen bereikte, is hij weer uit zijn bloemenbedje gekropen.

The last insect I showed yesterday was a beetle, so let’s start with beetles again. This longhorn beetle has spend hours on the flowerheads of the Sheep’s bit, and when temperatures started to drop in the evening, he literally burrowed himself between the flowers. And only as soon as the first sunrays reached the patch of flowers in the morning, he rose from his flowerbed.

Oedemera nobilis ♂ | Fraaie schijnbok - Thick legged flower beetle

De Nederlandse naam van deze kever is niet mis… maar ik vind de Engelse helemaal prachtig! (Alleen de mannetjes hebben die dikke dijen waar de naam naar verwijst.)

I really like the English name of this beetle! (Only the males have those thick legs.)

Lucilia caesar | Groene vleesvlieg - Common Greenbottle

Van deze vlieg zijn we vaak vies, omdat haar maden aaseters zijn (en ze dus haar eitjes in dood vlees legt), maar de volwassen vlieg voedt zich met nectar en stuifmeel.

We often dislike this fly, as her maggots feed on carrion (and because she lays her eggs in dead meat), but the adult fly feeds on nectar and pollen.

Onbekend spinnetje - Unknown spider

Niet alle gasten hebben mij hun naam verteld. Naar die van dit spinnetje heb ik nog steeds het raden…

Not every guest has told me his name. I’m still searching for this fellow’s name…

En wie is deze vlieg? | And who's this fly?

En deze vlieg heeft zich ook niet aan mij voorgesteld…

Neither did this fly introduce himself…

Autographa gamma | Gamma-uiltje - Silver Y

Ik startte de reeks gisteren met een vlinder, maar het groot dikkopje was niet de enige: ook het eerste gamma-uiltje (een dagactieve nachtvlinder) van deze zomer was van de partij (toogpraat verkopend met een fraaie schijnbok ♀).

I started this series yesterday with a butterfly, but the Large Skipper was not the only one: the first Silver Y of this summer was there too (yes, in Dutch we sometimes call moths ‘night-butterfly’, and this moth is active by day, so I call it a butterfly too…), he’s chatting with a Thick Legged Flower Beetle (♀, hence no thick legs…).

Aglais urticae | Kleine Vos - Small Tortoiseshell

Aglais urticae | Kleine Vos - Small Tortoiseshell

Maar dit vond ik de allermooiste verrassing: de Kleine Vos was tot een paar jaar geleden een vrij algemene vlinder in onze streken, maar in de zomer van 2008 zijn er nauwelijks exemplaren opgemerkt in Vlaanderen, en ook in 2009 waren er erg weinig. Het is dan ook van 2007 geleden dat ik er nog een in mijn tuin zag, en ik ben dan ook zo content als een klein kind dat er nu weer eentje rondfladderde!

And this was a really beautiful surprise: the Small Tortoiseshell was, until recently, a very common butterfly in our country, but during the summer of 2008 there were only very few observations in Flanders, and in 2009 too, not many of them have been seen. It was in 2007 that I saw the last one in my garden, and I’m so happy it came back!

Only since last summer I have Sheep’s bit (Jasione montana), and is is really thriving. And the insects seem to be quite happy with it…
Let me show you some pictures of the regulars!

Ochlodes sylvanus ♂ | Groot dikkopje - Large Skipper

De grote dikkopjes zijn nog maar net uit hun poppen gekropen, maar ze hebben de herberg al ontdekt!

The Large Skippers only just emerged from their pupa, but they already have discovered the inn!

Ochlodes sylvanus ♂ | Groot dikkopje - Large skipper

Bombus lucorum | Veldhommel - White-tailed Bubmblebee

Sommige veldhommels zijn trouwe gasten, dat zie je aan de paarse stuifmeelkorfjes aan hun poten…

Some White-tailed bumblebees are regulars that don’t visit other pubs… (Proof are the purple pollen-deposits.)

Bombus lucorum | Veldhommel - White-tailed Bumblebee

Maar sommige van hun kameraden doen ook alle andere kroegen in de buurt aan!

But some of their friends also drop by in every other pub in the neighbourhood!

Merodon equestris | Grote narcisvlieg - Greater bulb fly

En deze probeerde mij om de tuin te leiden, en deed alsof ie ook een hommel was…

And this one tried to lure me into thinking he was a bumblebee too…

Merodon equestris | Grote narcisvlieg - Greater bulbfly

Tot ik ontdekte dat het een zweefvlieg is! (Grote narcisvlieg – legt haar eitjes in de buurt van uitgebloeide bolgewassen, en de larven eten zich een weg naar de bol.)

Until I discovered it is a species of hoverfly… (Greater bulb fly – it lays its eggs near springbulbs, like daffodils and bluebells, and the larvae eat themself a way through the bulb.)

Volucella bombylans | Hommelreus, hommelvlieg - Hoverfly

…en nog eentje die mij in de waan wilde laten dat ie een hommel was!

…and yet another one that wanted me to think he was a bumblebee!

Volucella bombylans | Hommelreus, hommelvlieg - Hoverfly

Maar los van zijn vliegen-ogen, waren het hier ook zijn veervormige antennes die niet ‘des hommels’ waren!

But apart from his eyes that really look like those of a fly, he has those featherlike antennae that aren’t a bumblebee’s antennae. (I’ve already learned that many species of insects that do exist in the UK, don’t have an English common name… so sorry I can only speak of a ‘hoverfly’ here… The Dutch ‘Hommelreus’ means ‘Bumblebee giant’, and ‘hommelvlieg’ means just Bumblebee-fly.)

Eristalis interrupta (?) | Puntbijvlieg - Hoverfly

Andere zweefvliegen doen geen moeite om hun ware ‘zweef’-aard te verbergen (zie mijn vorig berichtje).

Other hoverflies don’t try to disguise their true ‘hovering’ nature (see my previous blogpost). (In English this is simply a hoverfly too. In Dutch we call it a ‘puntbijvlieg’, meaning something like ‘a fly (vlieg) resembling a bee (bij) , with a dot (punt) on its wing’. OK, I don’t know yet where to look for that dot, but that’s its name…

Apis mellifera | Honingbij - Honeybee

Honingbijen behoren ook tot de stamgasten…

Honeybees are among the regulars too…

Trichius zonatus | Penseelkever - Bee beetle

Van penseelkevers wordt vaak gezegd dat ze een voorkeur hebben voor witte bloemen.

Bee beetles are often said to prefer white flowers.

Trichius zonatus | Penseelkever -Bee beetle

Dus het feit dat gisteren alle penseelkevers (4 stuks) te vinden waren in herberg ‘t Zandblauwtje, en geen enkel in Café Margriet, luttele meters verderop, is toch een serieus compliment voor de eerste.

So the fact that yesterday all bee beetle (4 of them) could be found in the Sheep’s Bit Inn, and none of them in Ox-eyed Daisy’s pub, is quite a compliment for the former…

En nog heb je niet alle stamgasten van het Zandblauwtje ontmoet… maar morgen komt er nog een dag!

And now you haven’t met al the Sheep’s bit regular customers yet… but tomorrow there’s another day!