Inderdaad, om tal van redenen heb ik de voorbije maanden niet alleen nauwelijks geblogd, maar zelfs mijn fototoestel amper vastgehad.
Maar vandaag kwam het er dan toch een keer van, en meteen werd ik ervoor beloond!

Issoria lathonia | Kleine parelmoervlinder - Queen of Spain Fritillary

Ik koos een plekje in de buurt van de Buddleia, die hier altijd pas in de nazomer door vlinders wordt bezocht, en waar het vandaag een drukte van belang was.
De drie courante Witjes waren van de partij, een paar Citroentjes, een handvol Dagpauwogen, Atalanta’s, Gehakkelde aurelia’s…
En plots kreeg ik een Gehakkelde aurelia in de gaten die toch wat bleker was dan de andere. Een Gehakkelde aurelia die helemaal geen Gehakkelde aurelia bleek te zijn, maar wel een (enigszins gehakkelde) Kleine parelmoervlinder.
De Kleine parelmoervlinder is tegenwoordig een behoorlijk zeldzame vlinder, die vooral in de duinen tussen Nieuwpoort en de Franse grens voorkomt, maar die de laatste jaren ook weer af en toe wordt waargenomen in droge graslanden in de Kempen. In de duinen is het Duinviooltje de waardplant, in de Kempen zijn het de Akker- en Driekleurige viooltjes.
Jaren geleden is me eens verteld, dat op de oevers van het kanaal Dessel-Kwaadmechelen een kleine populatie van deze vlinders voorkwam, maar dat die waren verdwenen door slecht maaibeheer (het maaisel bleef niet enkele dagen liggen – zodat rupsen hun toevlucht elders konden zoeken – maar werd meteen opgezogen). Dat kanaal ligt hier een paar honderd meter verderop. Ik hoop dus, dat het bericht van enkele jaren geleden niet klopte, en dat er nog steeds een gezonde populatie leeft. (Overigens, ook in de Limburgse ‘Lage Kempen’ komen waarschijnlijk een paar kleine populaties voor.)

De naam ‘parelmoervlinder’ heeft de soort te danken aan de vlekken op de onderkant van de vleugel, die bij een bepaalde lichtinval een parelmoerglans krijgen.

(Dat is intussen de derde insectensoort die ik dit jaar in mijn tuin waarneem, die volgens ‘waarnemingen.be‘ in Vlaanderen zeldzaam is… En de ‘Biologische Waarderingskaart’ blijft maar beweren dat het hier een ‘biologisch minder waardevol gebied is’. Hoe durven ze !)

Oh ja… en doordat ik mijn camera dus al weken niet meer in mijn pollen had gehad, was het me aanvankelijk compleet ontgaan dat de ISO-waarde nog hoog stond… vandaar dus die verschrikkelijke ruis op enkele van de foto’s…

Issoria lathonia | Kleine parelmoervlinder - Queen of Spain Fritillary

Queen of Spain Fritillary

Yes I know, I have been very passive for the last few months. And I must admit, it wasn’t just blogging that I didn’t do, but I haven’t touched my camera for weeks.
But today, I finally went outside to take some pictures, and I must say I was rewarded!!!

I choose a spot near the Buddleia. In Juli and August, the butterflies all seem to choose other flowers to feed on, but in the last few days, they have finally decided to dine there, and there was quite a crowd there…
Several species of Whites were there, some Brimstones, European Peacock butterflies, Red admirals, Comma butterflies…
And suddenly I saw a Comma that was somewhat paler than the other Commas… It was a comma that definitely wasn’t a comma. Better: it was a Queen of Spain Butterfly. I really was excited, since this a rather rare kind in Flanders. It’s only find in a small coastal area, between the French border and Nieuwpoort, and in the last few years it is also found again in the Campine, the sandy region were I live.
The Queen of Spain Fritillary lays its eggs on several species of pansies, on Dune pansy (Viola curtisii) near the sea, on Wild pansy and Common field pansy elsewhere.

Issoria lathonia | Kleine parelmoervlinder - Queen of Spain Fritillary

(Since I hadn’t handled my camera in weeks, I found out too late that I had the ISO still turned up… and as a result several of my pictures are far too ‘noisy’… But I keep then, since I don’t know if I will ever see this butterfly again…)

Vorige zomer heb ik in het Mariposario del Drago in Icod de los Vinos vol bewondering staan kijken naar de Greta oto, een vlindertje zonder Nederlandse naam, dat in het Engels heel beeldend ‘Glasswing’ wordt genoemd.

Greta oto | Glasswing

Het is een vlindertje afkomstig uit Midden-Amerika waarvan delen van de vleugels transparant zijn omdat ze de kleurige schubben missen die andere vlinders hun prachtige patronen geven.

Maar vorig weekend kwam ik tot de ontdekking dat we ook in onze contreien zo’n transparant beestje hebben.
Zoonlief kwam naar binnen gerend op zoek naar een surrogaat-vlindernet, want ‘er vloog een soort rare hommel in de serre’.
Het beestje werd gevangen, en een paar minuten in een doosje in de koelkast (niet in de diepvries!) gezet. (De lichaamstemperatuur van het diertje daalt hierdoor een aantal graden, waardoor het korte tijd vlot te bekijken en zo nodig te fotograferen valt, zonder dat er agressieve methodes als verdoven of erger aan te pas komen…)
We gingen er voor het gemak van uit dat we met een nachtvlinder te maken hadden, en gingen op zoek op vlindernet.nl. Al na een paar muisklikken in het vlinderzoeksysteem vonden we wat we zochten: Zoonlief had een glasvleugelpijlstaart ontdekt, een dagactieve nachtvlinder die zijn eitjes legt op kamperfoelie en walstro (beiden in onze tuin te vinden). De glasvleugelpijlstaart kruipt uit de pop met ondoorzichtige vleugels, maar de dunne laag lichtbruine schubben in het midden van de vleugel laat al los bij de eerste vlucht, en ook hier blijft een doorzichtige vleugel over, als mist het beestje de elegantie van zijn Midden-Amerikaanse bijna-naamgenoot.

Hemaris fuciformis | Glasvleugelpijlstaart - Broad-bordered Bee Hawk-moth

Transparant Wings

Last summer, I saw a beautiful butterfly in the Mariposario del Drago in Icod de los Vinos. Greta oto, the Glasswing, is a butterfly from Middle-America, that obviously got its name through its transparant wings. It lacks the colourful scales that gives other butterflies their beautiful patterns. (See picture in the Dutch part of this post)

But last weekend, I found out that we have a ‘Glasswing’ in Europe, too…
On saturday, our son suddenly came out of the garden, as he had discovered ‘a weird kind of bumblebee in the greenhouse’. He searched for something that could serve him as a kind of butterfly net, and went on the hunt. After he caught the critter, he put it in the refrigerator (not the freezer!) for a few minutes: that’s a harmless method to immobilize an insect for a few minutes, which enables you to have a closer look, and eventually make a picture…

A short search on the internet revealed, that it was a moth (we often call them ‘night butterfly’ in Dutch). ‘Night butterfly’ sounds friendlier than ‘moth’, but isn’t very accurate, since several moths are day-flying, like this one. When it comes out of its chrysalis, its wings aren’t transparant, but already during its first flight, it looses the thin layer of pale-brown scales that line its wings on the afterwards transparants spots.

I do agree, that this Broad-bordered Bee Hawk-moth (‘Glasvleugelpijlstaart‘, Glasswing-arrowtail in Dutch) lacks the elegance of it’s American counterpart, but it doesn’t it look special too?

Pyrrhocoris apterus | Vuurwantsen - Firebugs

In onze voortuin, vooral in de strook vlak voor het huis, krioelt het van de vuurwantsen. Op een zonnige dag heb je er op minder dan geen tijd een honderdtal geteld.
Toen ik ze vorig jaar aantrof terwijl ze van een heerlijk hapje kruisspin aan het genieten waren, ging ik op zoek naar wat vuurwantsen zoal eten.
En hoewel vuurwantsen af en toe wel een dierlijk hapje niet versmaden, zijn het toch vooral vegetariërs met – zo leerde ik tenminste vorig jaar – een duidelijke voorliefde voor zaden van lindebomen.
Ik bleef me dus afvragen wat die vuurwantsen zo massaal vlak voor de zuidgevel van ons huis kwamen zoeken. Ik trof ze immers vooral bij de westelijke helft van die gevel aan. En nu staan er wel lindes in de buurt, maar die groeien op de oostgrens van ons perceel.

Maar afgelopen weekend was het raadsel opgelost:
Plots merkte ik, dat het op de onrijpe zaaddozen van de stokrozen krioelde van de vuurwantsen op de knoppen van de stokrozen zaten, die daar overduidelijk meer dan smakelijk zaten te eten.
Inderdaad, de informatie die ik vorig jaar had opgesnord bleek absoluut onvolledig: plots vond ik langs alle kanten vermeldingen van vuurwantsen op stokrozen en andere kaasjeskruidachtigen.

En jawel, de stokrozen (en groot kaasjeskruid, en muskuskaasjeskruid) zijn in flinke getale aanwezig in onze voortuin.
Raadsel opgelost…

The Riddle of the Firebug Invasion

In our front yard, along our house, you can find hundreds of firebugs – and that’s not an exaggeration.
Last year, after I found them feasting on a tasty plate of garden spider, I searched for the diet of those firebugs, and found out that they do appreciate a piece of meat once in a while, although they are merely vegetarian: linden-seeds are said to be their favorite food.

That kept me wondering, because there are some linden-trees nearby, but they grow at the eastern border of our garden, and I found the firebugs near the western half of the housefront.

Pyrrhocoris apterus | Vuurwants - Firebug

Of course it is wonderfull to go on holiday…

San Gimignano - Italy

En we zagen heel veel vlinders in Italie…

And there were lots of butterflies in Italy…

Cyaniris semiargus | Klaverblauwtje - Mazanine blue

Maar ik kan net zo goed genieten van een luie middag onder mijn appelboom… Ondanks de droogte ziet het er daar zelfs nog behoorlijk groen uit.

But I also enjoy a lazy afternoon under our appletree… And in spite of the lack of rain this summer, that part of the garden looks rather green, even the lawn…

Onder de appelboom | Under the appletree

En ook hier in de tuin vliegen tientallen vlinders… (al moet ik toegeven dat het niet zo’n overvloed is als vorige zomer.)

And yes, we have butterflies in abundance too… (although they are not so numerous as last summer.)

Lycaena phlaeas | Kleine vuurvlinder - Small copper

(Klik op de foto voor een groter formaat – Click on the picture for a larger format.)

Valnontey, Gran Paradiso (Italy)

Twee weken geleden wandelden we nog rond in de Italiaanse Alpen, en het was daar dat zoonlief plots uitriep: “Kijk daar! Een vos!”

Only two weeks ago, we were hiking in the Alps in Italy. And during one of those days, our son suddenly yelled: “Look there! A Fox!”

Manlief en ik zagen hem niet meteen, want we zochten aan de bosrand, meters verderop, terwijl hij bijna onder onze neus op een rotsblok zat.

My husband and I couldn’t spot him immediately, because we were searching at the edge of the forest, meters away, and the fox was on a boulder nearby.

Nieuwsgierig kwam hij even onze richting uit…

He looked at us curiously…

… en toen we als ongevaarlijk geclassificeerd leken te worden, paradeerde hij aan ons voorbij…

… and after having decided we were harmless, he slowly passed us by…

…draaide ons zijn rug toe, en met de neus in de lucht vervolgde hij zijn weg over de wildwissel.

… he turned his back, and with his nose in the air, he continued his way along the track.

(Een klik op de foto’s van de vos brengt je naar een groter formaat afbeelding. – Click on the pictures of the fox for a larger format)

The Broad-bodied chaser is a dragonfly that is often called a pioneer, as it is one of the first dragonflies/damselflies you can find near new ponds.
When you have spotted them, they are not difficult to photograph, as they tend to return to the same spot over and over again. The lady on the picture here, was sitting in my front yard for more than an hour, with only brief interuptions for a short flight over the border.
This dragonfly is very easy to identify, both males and females. The lady is wearing gold brocate, while the male one has a blue abdomen. (And I must say that I do appreciate the background they choose for their portraits!)

Libellula depressa ♀ | Platbuik - Broad-bodied chaser

Libellula depressa ♂ | Platbuik - Broad-bodied Chaser

The Provence in the Campine… even the temperature cooperates!

(Klik op de foto voor een groter formaat – Click on picture or a larger view)

Liposthenes glechomae | Hondsdrafsnoepje - Ground Ivy gall wasp (gall)

Liposthenes glechomae | Hondsdrafsnoepje - Ground Ivy gall wasp (gall)

Candy!

Take a look at the first picture of this post… Don’t you think these little pearls look rather sweet? In Dutch, they are called ‘hondsdrafsnoepjes’, Ground ivy candies, and I really like that name.
As you can guess, it’s some sort of gall, and it’s caused by the ground ivy gall wasp. Sounds obvious, isn’t it? Again in Dutch, its name is slightly different, we call it a ‘hondsdrafbesjesgalwesp’, ground ivy berries gall wasp.
Those galls are rather common, but unless you’re really looking for them, you won’t easily find them. I saw them a few times on an internet forum in the last few weeks, and probably for that reason I did notice them, when I was weeding in my shadowy border.
In a book (‘Nederlandse Oecologische Flora‘, Ecological flora of the Netherlands) I read that in the past, in France, those galls really have been eaten as candy by poor children. Unfortunately, I haven’t found a confirmation of that statement, so I wonder it it’s true.

En intussen bij de tomaten…
Jawel hoor, met mijn tomaten gaat het goed, prima zelfs. De eerste trossen van Gold Nugget zijn onderweg, en in de andere planten gaan stilletjes aan de bloemen aan het bloeien. Net zoals Barbeque-Peter heb ik in een heleboel planten vorken, maar veel trek ik me daar niet van aan.

Vorken… en reuzenbloemen…
Op Engelstalige tomatofiele sites vind ik daar de term ‘megablooms’ voor. Het is een verschijnsel dat zich vooral bij de grote tomatenrassen, de ‘vleestomaat’-types, zou voordoen en dat kan kloppen, want ik zie het bijvoorbeeld bij Ananas Noire, Cherokee green, Erdies family oxheart…
Ook zou het gewoonlijk beperkt blijven tot de allereerste tros die aan een plant komt. Dat kan ik dus nog niet bevestigen, want die planten hebben nog geen tweede tros. De toekomst zal het moeten leren.
De oorzaak van die megabloemen lijkt nog onbekend. Vermits het vooral die vleestomaten zijn die er gevoelig voor zijn, speelt een genetische factor allicht een rol, maar ik las ook ergens dat lage temperaturen in de periode van de knopvorming mede oorzaak zou kunnen zijn (en in mei was het inderdaad wel ongewoon koud).

De tomatenspecialist van de Vlaamse blogosfeer wist mij in wat heet een ‘persoonlijke communicatie’ te vertellen:

“De vergroeide bloemen, daar ben ik meestal geen liefhebber van. Na bestuiving vormen ze wel tomaten maar die zien er meestal niet te best uit; catfacing wordt dat wel eens genoemd dacht ik : een zeer geaccidenteerde tomaat (vel) soms tot ver in de vrucht. Meestal worden die bloemen er tussenuit gehaald, maar voor de soep kan je ze nog altijd gebruiken. Voor het nemen van zaden schijnen ze ook niet bijster geschikt maar daarvoor neem je sowieso beter de mooiste exemplaren. Ik heb er nog niet op gelet maar ik geloof dat er meestal ook niet al te veel zaden inzitten in die vruchten.”

Die slechte kwaliteit van het zaad, dat zou kunnen te maken hebben – aldus Daphne in een commentaar op een blogpost over ‘Battered tomatoes’ – met het feit dat er bij die megabloemen veel gemakkelijker kruisbestuiving optreedt, omdat de stampers verder uit de bloem uitsteken. Hierdoor is het zaad dus niet zo rasvast als we dat van tomaten gewend zijn.
Ik ga dus maar eens proberen mezelf te overtuigen die veel te grote bloemen weg te halen, maar of me dat gaat lukken moeten we afwachten!

Meanwhile at the Tomatoes – Megablooms

Oh yes, everything fine with my tomatoes… Excellent, I must admit. The first bunches of Gold Nugget will be ripe shortly, and the other plants have their first flowers. Just like Barbeque-Peter, I do have lots of bifurcations in the plants, but I don’t mind…

Bifurcations, and gigantic flowers…
I found out they are called ‘megablooms’, and they consist of a fusion of several flowers. I read that this phenomenon occurs mainly in those large fruited varieties, oxheart, beefsteak or however you call them. That might be true, as I see it in Ananas noire, Cherokee Green, Erdies family oxheart…
It’s also said, that it only occurs in the first clusters of flowers. I can’t confirm that, since the plants with megablooms all have only their first bunch.
The cause of those fused flowers is still largely unknown. A genetic factor is probably involved, since it’s mainly large varieties that are affected, but I also read somewhere that it seems to occur more frequently in plants that were exposed to cold temperatures during the weeks previous to the formation of the flowers. (And I can tell you, May was very cold here.)

The Tomato-expert of the Flemish blogosphere told me – in what is called a ‘personal communication’ the following (my translation):

“Those fused flowers… I don’t really like them. After pollination, tomatoes are formed eventually, but they look rather ugly. ‘Catfacing’ it’s called I seem to remember. A misshapen tomato with skin growing deep in the core… Often those flowers are taken away, although you could still use the tomatoes in a soup. They aren’t fit for seed-taking either, but for that purpose you better take the best looking fruits. I haven’t given it much attention yet, but I have the impression they only contain a small amount of seeds.”

In a comment on a blogpost on ‘battered tomatoes‘, I read that the bad quality of the seed is because the flowers tend to cross pollinate (their style sticks out farther than with the other flowers).
So I’m trying to convince myself to take these flowers away… Not sure if I’ll succeed, as I think they’re something special

Rosa 'Goldfinch'

Muggenbeet slaagde er daarstraks weer in mij jaloers te maken met de foto’s van de klimrozen in zijn tuin.
Vooral met zijn ‘Paul’s Himalayan Musk’ stak hij mij de ogen uit.

Rosa 'Goldfinch'

En eigenlijk was dat misschien niet eens zo erg…
In plaats van R. filipes ‘Kiftsgate’ was ik een R. ‘Goldfinch’ rijker geworden, en die mag er ook zijn.
Die goudvink heeft weliswaar halfgevulde bloemen in plaats van de enkele van Kiftsgate, maar krijgt ook nog veel insecten bezoek, en krijgt mooie kleine oranje botteltjes, maar bovendien – en daar doe je het toch voor – bloeit ze met een overvloed aan geurige bloemen. Die beginnen als een gele knop, en verbloeien langzaam naar roomwit.

En die roos die ‘Paul’s Himalayan Musk’ had moeten zijn? Dat bleek geen roos te zijn met bleek lilaroze, halfgevulde bloemen, maar met roomwitte enkele bloemen. Het was ook een goeie klimmer, maar die wist zich in no-time een weg te banen naar het ‘dak’ van onze gemengde (ongesnoeide) haag, en ligt daar nu meters hoog te bloeien, maar helaas bijna volledig aan ons oog onttrokken.

In onze voortuin zorgde ‘Honorine de Brabant’ dit jaar voor een verrassing. Dat is een roos waar ik een paar jaar geleden op slag verliefd op werd: een ouderwets aandoende Bourbonroos met gestreepte zwaar-geurende pomponnen. Die bloeide altijd al mooi, maar nog nooit zo overvloedig als dit jaar.

Maar er bloeien ook rozen in de tuin die er helemaal spontaan zijn opgedoken. De inheemse hondsroos bijvoorbeeld, maar ook een ander botanisch roosje, dat wij jarenlang gemeenzaam ‘Rosa van ‘t Kanaal’ hebben genoemd, omdat het allicht zaailingen waren van de rozen die als bermbegroeiing aangeplant werden langs het Kanaal Dessel-Kwaadmechelen een paar honderd meter verderop. Intussen weten we dat het de veelbloemige roos, Rosa multiflora, is. Net als de rimpelroos (R. rugosa) die we vooral kennen als ‘snelwegroos’, en als de roos die in de duinen helaas erg invasief kan zijn, is de veelbloemige roos in onze streken gelukkig geen invasieve exoot. In de Verenigde Staten daarentegen is het één van de vele ‘invasive species’.

Rosa 'Honorine de Brabant'

Vorige herfst startten we met de aanleg van een kleine rozentuin, waar tot nu toe vooral een aantal botanische rozen (allemaal afkomstig van de Bierkreek) staan. Maar die struiken zijn nog klein, dus foto’s zijn wellicht voor volgend jaar.

Een jaar of twee geleden kochten we nog eens een rambler, maar die heeft nog niet gebloeid, en klimt ook nog niet erg. Geen idee meer wat voor roos het was… En dit jaar heeft iets plots wel een trosje bloemen…
En nu zou ik de gelukkige bezitters van een Paul’s Himalayan musk eens willen vragen naar de allerlaatste foto bij dit bericht te kijken… Ik krijg ineens het idee dat dit die roos toch wel eens zou kunnen zijn…

A rose is a rose is more than a rose

Rosa multiflora

Their are other roses in my garden that are uninvited, but welcome guests, like the dogrose, that was self-sowing freely in the first years of our garden, and this Rosa multiflora, that is a seedling from the shrubs on the bank of the canal a few hundred yards from here.
This rose is not a native one, it originates from Asia, but unlike in the United States, it isn’t behaving invasive in Europe.

And then there is the jewel of our front yard (picture above). I fell in love for the bourbonrose ‘Honorine de Brabant’ a few years ago. It has loosely cupped flowers with reddish stripes on a pale pink background. There is a very nice fragrance. It has been flowering nice in previous years, but this year it is really starting to show off.

Last fall we started a rose-garden, but the roses there are still small shrubs, so pictures are for another year.

A few years ago, we bought yet another rambler, but forgot to keep the label (or at least a note somewhere). It hasn’t flowered until this years, and didn’t grow quite well, but this year there suddenly was that bunch of pink-flowers… And now I have a question for my readers who are the lucky owners of a Paul’s Himalayan musk… Could be it, is it possible, that this is the one…???

Paul's Himalayan musk???