<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><rss xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/" xmlns:blogger="http://schemas.google.com/blogger/2008" xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0" version="2.0"><channel><atom:id>tag:blogger.com,1999:blog-20906805</atom:id><lastBuildDate>Sat, 07 Sep 2024 23:10:37 +0000</lastBuildDate><title>Antes, yo era vanidoso, pero me cure y ahora soy perfecto.</title><description>Porque algunas ideas se escriben...</description><link>http://luisescutia.blogspot.com/</link><managingEditor>noreply@blogger.com (Luis Escutia)</managingEditor><generator>Blogger</generator><openSearch:totalResults>54</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-20906805.post-7335330587272115472</guid><pubDate>Wed, 05 Feb 2014 15:39:00 +0000</pubDate><atom:updated>2014-02-05T09:39:02.351-06:00</atom:updated><title>El Silencio</title><description>Pocas veces nos detenemos. Muy rara vez frenamos este ritmo acelerado. Desde tu lugar todo se ve tan lejano, tan distante, tan ajeno.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Cuando sucede. Todo se quiebra, todo se cae, todo se silencia...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
El Silencio&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;de José Emilio Pacheco&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
La silenciosa noche. Aquí en el bosque&lt;br /&gt;
no distingo rumores, no, de ninguna especie.&lt;br /&gt;
Los gusanos trabajan.&lt;br /&gt;
Los pájaros de presa hacen lo suyo&lt;br /&gt;
(seguramente).&lt;br /&gt;
Pero no escucho nada.&lt;br /&gt;
Sólo el silencio que da miedo. Tan raro,&lt;br /&gt;
tan raro, tan escaso se ha vuelto en este mundo&lt;br /&gt;
que ya nadie se acuerda como suena,&lt;br /&gt;
ya nadie quiere&lt;br /&gt;
estar consigo mismo un instante.&lt;br /&gt;
Mañana&lt;br /&gt;
dejaremos de nuevo la verdadera vida para&lt;br /&gt;
mañana.&lt;br /&gt;
No asco de ser ni pesadumbre de estar vivo:&lt;br /&gt;
extrañeza de hallarse aquí y ahora en esta hora tan muda.&lt;br /&gt;
Silencio en este bosque, en esta casa&lt;br /&gt;
a la mitad del bosque.&lt;br /&gt;
¿Se habrá acabado el mundo?</description><link>http://luisescutia.blogspot.com/2014/02/el-silencio.html</link><author>noreply@blogger.com (Luis Escutia)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-20906805.post-2750292122615876124</guid><pubDate>Tue, 11 Jan 2011 04:26:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-01-11T05:18:33.892-06:00</atom:updated><title>U...</title><description>&lt;p&gt;&lt;/p&gt;Cada segundo sin ti parece una eternidad. Cada suspiro me hace  necesitarte aún más. Y con cada sueño a tú lado, me enamoró más. Te amo  mi vida. Un beso.</description><link>http://luisescutia.blogspot.com/2011/01/cada-segundo-sin-ti-parece-una.html</link><author>noreply@blogger.com (Luis Escutia)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-20906805.post-7867355402601174523</guid><pubDate>Sun, 02 Jan 2011 00:00:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-01-02T20:40:18.878-06:00</atom:updated><title>La temporalidad de tu ausencia - Día 12</title><description>Ya &lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_0&quot;&gt;casiiiiiiiii&lt;/span&gt;!! Es &lt;span class=&quot;blsp-spelling-corrected&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_1&quot;&gt;increíble&lt;/span&gt; la sensación de proximidad!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A dormir soñando contigo, en ti.</description><link>http://luisescutia.blogspot.com/2011/01/la-temporalidad-de-tu-ausencia-dia-12.html</link><author>noreply@blogger.com (Luis Escutia)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-20906805.post-3054199732126375925</guid><pubDate>Sat, 01 Jan 2011 04:30:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-01-02T20:30:49.478-06:00</atom:updated><title>La temporalidad de tu ausencia - Día 11</title><description>Cada vez falta menos para poder tenerte entre mis brazos. Recibí un correo con los mejores deseos de año nuevo. Y me pone inmensamente feliz que parte de esos deseos son en conjunto, tu y yo!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No me gusta la idea de realizar propósitos. Una mejor persona se construye día a día. Una mejor persona se hace, trabajando en ello; no creando buenas intenciones.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sin embargo, me gusta hacer balance de lo que me dejo el año que termina. Siempre hay gente, acciones, eventos que marcan nuestras vidas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;El balance del 2010 es perfecto. Tu, ahora estas estas en mi vida. Comenzamos a cambiar la historia, nuestra historia.</description><link>http://luisescutia.blogspot.com/2010/12/la-temporalidad-de-tu-ausencia-dia-11.html</link><author>noreply@blogger.com (Luis Escutia)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-20906805.post-4018226920725552452</guid><pubDate>Fri, 31 Dec 2010 04:22:00 +0000</pubDate><atom:updated>2010-12-30T22:22:00.487-06:00</atom:updated><title>La temporalidad de tu ausencia - Día 10</title><description>Otro día mas sin saber de ti. Por supuesto te escribi. Yo se que tarde o temprano revisaras tu correo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Yo espero leer tus palabras de todos esos días que has estado ausente.&lt;br /&gt;Un día menos para tenerte entre mis labios.</description><link>http://luisescutia.blogspot.com/2010/12/la-temporalidad-de-tu-ausencia-dia-10.html</link><author>noreply@blogger.com (Luis Escutia)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-20906805.post-719189768213112508</guid><pubDate>Thu, 30 Dec 2010 05:20:00 +0000</pubDate><atom:updated>2010-12-30T21:21:56.903-06:00</atom:updated><title>La temporalidad de tu ausencia - Día 9</title><description>&lt;span class=&quot;blsp-spelling-error&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_0&quot;&gt;Wow&lt;/span&gt;, hoy me sorprendiste con ese correo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Me levantaste el ánimo y sobre todo, me hiciste recordar que cada vez falta menos para tenerte de nuevo entre mis brazos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ya necesito que &lt;span class=&quot;blsp-spelling-corrected&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_1&quot;&gt;estés&lt;/span&gt; &lt;span class=&quot;blsp-spelling-corrected&quot; id=&quot;SPELLING_ERROR_2&quot;&gt;aquí&lt;/span&gt; conmigo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Te quiero.</description><link>http://luisescutia.blogspot.com/2010/12/la-temporalidad-de-tu-ausencia-dia-9.html</link><author>noreply@blogger.com (Luis Escutia)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-20906805.post-7476722343083219390</guid><pubDate>Wed, 29 Dec 2010 03:19:00 +0000</pubDate><atom:updated>2010-12-30T21:20:19.025-06:00</atom:updated><title>La temporalidad de tu ausencia - Día 8</title><description>Y hoy de nuevo no se nada de ti. Te extraño. =(</description><link>http://luisescutia.blogspot.com/2010/12/la-temporalidad-de-tu-ausencia-dia-8.html</link><author>noreply@blogger.com (Luis Escutia)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-20906805.post-6962036066293902292</guid><pubDate>Tue, 28 Dec 2010 05:30:00 +0000</pubDate><atom:updated>2010-12-28T17:12:24.349-06:00</atom:updated><title>La temporalidad de tu ausencia - Día 7</title><description>Hoy es el primer día de toda tu ausencia en la que no tuvimos contacto. Debo confesar que te he extrañado mucho.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Traté de ocuparme para no extrañarte, pero sólo lo logré por breves periodos. Las consecuencias de pensarte todo el tiempo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Te quiero.</description><link>http://luisescutia.blogspot.com/2010/12/la-temporalidad-de-tu-ausencia-dia-7.html</link><author>noreply@blogger.com (Luis Escutia)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-20906805.post-8015456398252428489</guid><pubDate>Mon, 27 Dec 2010 04:46:00 +0000</pubDate><atom:updated>2010-12-26T22:50:38.924-06:00</atom:updated><title>La temporalidad de tu ausencia - Día 6</title><description>Hoy fue de esos días mágicos donde pasan las horas y es como si no pasaran. Lastimosamente estas un poco enfermita. Esperemos mejores pronto para gozar al 100%.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hoy es uno de esos días memorables. Hoy me lo dijiste por primera vez, es importante.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;También te quiero!</description><link>http://luisescutia.blogspot.com/2010/12/la-temporalidad-de-tu-ausencia-dia-6.html</link><author>noreply@blogger.com (Luis Escutia)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-20906805.post-9209524112748485489</guid><pubDate>Sun, 26 Dec 2010 02:42:00 +0000</pubDate><atom:updated>2010-12-26T22:46:19.934-06:00</atom:updated><title>La temporalidad de tu ausencia - Día 5</title><description>El quinto día. En estos momentos es cuando adoro el internet movil. Así, donde quiera que este podemos estar en contacto.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Me encanta saber de ti, de pronto pasaba el tiempo y no tenia noticias. Que exagerado sueno, pero me gustaría estar contigo todo el tiempo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Antojos de comida llegaron, jejeje. A mi sólo me dieron ganas de postre.</description><link>http://luisescutia.blogspot.com/2010/12/la-temporalidad-de-tu-ausencia-dia-5.html</link><author>noreply@blogger.com (Luis Escutia)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-20906805.post-7002456347877240067</guid><pubDate>Sat, 25 Dec 2010 04:42:00 +0000</pubDate><atom:updated>2010-12-24T22:42:48.416-06:00</atom:updated><title>La temporalidad de tu ausencia - Día 4</title><description>Hoy es el cuarto d&amp;#237;a. De los cuatro en el que menos contacto hemos tenido. Sin embargo las palabras dichas con el coraz&amp;#243;n son el mejor regalo.&lt;p&gt;Tus palabras, tus acciones, tus pensamientos expresados hacen que mis d&amp;#237;as sean maravillosos. Hacen que crea de nuevo en eso que le llaman amor.&lt;p&gt;Luis Escutia.&lt;br&gt;_______________________________&lt;br&gt;E-mail enviado desde mi&lt;br&gt;smartphone (N97).</description><link>http://luisescutia.blogspot.com/2010/12/la-temporalidad-de-tu-ausencia-dia-4.html</link><author>noreply@blogger.com (Luis Escutia)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-20906805.post-7286552589144082173</guid><pubDate>Fri, 24 Dec 2010 21:55:00 +0000</pubDate><atom:updated>2010-12-24T15:55:41.343-06:00</atom:updated><title>Te extraño.</title><description>Pasa el tiempo y no tengo noticias de ti. &amp;#161;Te extra&amp;#241;o nena!&lt;p&gt;Pero estoy feliz, cada minuto que pasa es un minuto menos para verte!&lt;p&gt;Luis Escutia.&lt;br&gt;_______________________________&lt;br&gt;E-mail enviado desde mi&lt;br&gt;smartphone (N97).</description><link>http://luisescutia.blogspot.com/2010/12/te-extrano.html</link><author>noreply@blogger.com (Luis Escutia)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-20906805.post-4752744024932108801</guid><pubDate>Fri, 24 Dec 2010 15:27:00 +0000</pubDate><atom:updated>2010-12-24T09:30:57.673-06:00</atom:updated><title>La temporalidad de tu ausencia - Día 3</title><description>Este día ha quedado resaltado la cantidad impresionante deudas. Tan sólo pensando en cobrarte hace que anhele con locura estes de regreso.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Por supuesto que el hecho de que yo tenga que pagarte me ocasiona un poco de emoción. Quizá necesite muuucho tiempo para pagarte.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Gran viaje.</description><link>http://luisescutia.blogspot.com/2010/12/la-temporalidad-de-tu-ausencia-dia-3.html</link><author>noreply@blogger.com (Luis Escutia)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-20906805.post-82009073753647664</guid><pubDate>Wed, 22 Dec 2010 22:37:00 +0000</pubDate><atom:updated>2010-12-22T16:50:28.953-06:00</atom:updated><title>La temporalidad de tu ausencia - Día 2</title><description>Y así de pronto ya estamos en el segundo día. Lastimosamente los problemas técnicos han impedido una fluidez en el dialogo intercontinental.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A pesar de ello el contacto logrado fue hermoso. No cabe duda que las palabras acompañadas de la imagen perfecta pueden generar emociones simplemente maravillosas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Optimismo puro, la cuenta regresiva en progreso y que crees, falta menos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Anhelandote intensamente...</description><link>http://luisescutia.blogspot.com/2010/12/la-temporalidad-de-tu-ausencia-dia-2.html</link><author>noreply@blogger.com (Luis Escutia)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-20906805.post-8040933434432581674</guid><pubDate>Tue, 21 Dec 2010 19:13:00 +0000</pubDate><atom:updated>2010-12-21T16:17:02.700-06:00</atom:updated><title>Music for me...</title><description>&lt;span style=&quot;line-height: 20px; font-size: 14px; font-family: arial,tahoma,verdana;&quot;&gt;...te comenzé por extrañar&lt;br /&gt;pero empezé a necesitarte luego...&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;</description><link>http://luisescutia.blogspot.com/2010/12/music-for-me.html</link><author>noreply@blogger.com (Luis Escutia)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-20906805.post-8226947731345178784</guid><pubDate>Tue, 21 Dec 2010 17:06:00 +0000</pubDate><atom:updated>2010-12-22T10:48:45.498-06:00</atom:updated><title>La temporalidad de tu ausencia - Día 1</title><description>&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;  &lt;w:worddocument&gt;   &lt;w:view&gt;Normal&lt;/w:View&gt;   &lt;w:zoom&gt;0&lt;/w:Zoom&gt;   &lt;w:punctuationkerning/&gt;   &lt;w:validateagainstschemas/&gt;   &lt;w:saveifxmlinvalid&gt;false&lt;/w:SaveIfXMLInvalid&gt;   &lt;w:ignoremixedcontent&gt;false&lt;/w:IgnoreMixedContent&gt;   &lt;w:alwaysshowplaceholdertext&gt;false&lt;/w:AlwaysShowPlaceholderText&gt;   &lt;w:compatibility&gt;    &lt;w:breakwrappedtables/&gt;    &lt;w:snaptogridincell/&gt;    &lt;w:wraptextwithpunct/&gt;    &lt;w:useasianbreakrules/&gt;    &lt;w:dontgrowautofit/&gt;   &lt;/w:Compatibility&gt;   &lt;w:browserlevel&gt;MicrosoftInternetExplorer4&lt;/w:BrowserLevel&gt;  &lt;/w:WordDocument&gt; &lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;  &lt;w:latentstyles deflockedstate=&quot;false&quot; latentstylecount=&quot;156&quot;&gt;  &lt;/w:LatentStyles&gt; &lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 10]&gt; &lt;style&gt;  /* Style Definitions */  table.MsoNormalTable  {mso-style-name:&quot;Table Normal&quot;;  mso-tstyle-rowband-size:0;  mso-tstyle-colband-size:0;  mso-style-noshow:yes;  mso-style-parent:&quot;&quot;;  mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;  mso-para-margin:0in;  mso-para-margin-bottom:.0001pt;  mso-pagination:widow-orphan;  font-size:10.0pt;  font-family:&quot;Times New Roman&quot;;  mso-ansi-language:#0400;  mso-fareast-language:#0400;  mso-bidi-language:#0400;} &lt;/style&gt; &lt;![endif]--&gt;  &lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;span style=&quot;&quot; lang=&quot;ES-MX&quot;&gt;Hoy es el primer día donde la distancia es un océano. Mentalizado completamente. La diferencia entre sufrir y sobrellevar el sentimiento de pertenencia, la sensación de añoranza es el punto de vista. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;span style=&quot;&quot; lang=&quot;ES-MX&quot;&gt; No contaré los días que llevo sin verte, llevaré la cuenta de los días que faltan para que estés de regreso.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;span style=&quot;&quot; lang=&quot;ES-MX&quot;&gt; Anhelo goces la experiencia, agradezco que existas y ahora formes parte de mi vida. Sin lugar a dudas, me estoy enamorando de ti.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;</description><link>http://luisescutia.blogspot.com/2010/12/la-temporalidad-de-tu-ausencia-dia-1.html</link><author>noreply@blogger.com (Luis Escutia)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-20906805.post-685646507830067213</guid><pubDate>Sun, 19 Dec 2010 20:09:00 +0000</pubDate><atom:updated>2010-12-19T14:09:39.296-06:00</atom:updated><title>Aquí vamos de nuevo...</title><description>Y todo por tu culpa... a partir de hoy.&lt;br /&gt;Un nuevo comienzo en este humilde, pero suyo, blog.</description><link>http://luisescutia.blogspot.com/2010/12/aqui-vamos-de-nuevo_176.html</link><author>noreply@blogger.com (Luis Escutia)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-20906805.post-518155815349249010</guid><pubDate>Wed, 04 Mar 2009 17:12:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-03-04T11:15:23.854-06:00</atom:updated><title>...</title><description>&lt;p align=&quot;center&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.blogger.com/www.telcel.com&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;center&quot;&gt;&lt;table border=&quot;0&quot;&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td&gt;&lt;hr color=&quot;#8181db&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td align=&quot;middle&quot;&gt;Te amo. Necesito decírtelo, pero hoy no. Aguanta corazón.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;----&lt;br /&gt;Enviado desde mi dispositivo móvil.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Luis Eduardo Escutia Hdez.&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td&gt;&lt;hr color=&quot;#8181db&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;/p&gt;</description><link>http://luisescutia.blogspot.com/2009/03/blog-post.html</link><author>noreply@blogger.com (Luis Escutia)</author><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-20906805.post-6797596721378819759</guid><pubDate>Sat, 28 Feb 2009 04:50:00 +0000</pubDate><atom:updated>2009-03-04T10:57:22.377-06:00</atom:updated><title>La subjetividad del amor...</title><description>Todo comenzó así, una idea que provoca emociones, ese cúmulo de emociones que provocan pensamientos. Y al final, pensamientos que necesitan ser hablados, al menos escritos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;¿Cómo sé que me quieren?, pero más interesante aún, ¿cómo sé que me aman?&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No discutiré respecto a la intensidad, lealtad, relevancia y valía de cada uno de los sentimientos, al final, todo es subjetivo. Cada quien tendrá su propia versión de la realidad. Podrá haber cosas comunes, pero creo que jamás normales.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Cuando me refiero a la subjetividad del amor quizá no sea lo que quiero decir, pero tiene completa relación. Como parte de la naturaleza humana se requiere satisfacer necesidades. Una necesidad existente, pero un tanto perturbadora, es aquella hambre de &lt;em&gt;certeza absoluta.&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;¿Perturbadora? ¡Si! Simplemente lo es, las acciones y palabras que muchas veces se requieren para satisfacer esta necesidad suelen ser complejas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Siempre me detengo a pensar sobre aquello que debería expresar para que la otra persona satisfaga su necesidad. Trato de enfocarme en los detalles para que cada mirada, cada palabra, cada acción evoque lo que siente mi corazón. ¿Por qué me esfuerzo?, porque jamás sabré si lo he conseguido. Probablemente esa persona tenga gestos que me hagan entender que lo hago bien, quizá esos gestos no sean lo que creo que son. O pero aún, tal vez esos gestos ni sean para mi.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;El esfuerzo ahí esta…&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pero, ¿cuando me he detenido a pensar en lo que necesito para tener certeza absoluta de lo que dice la otra persona sentir por mí? Creo que muy pocas veces porque cada vez que lo hago requiero algo más, y la siguiente será algo más.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nada tiene que ver con exigencia, simplemente con mi realidad. Mi punto de vista completamente subjetivo cree que ciertos actos y comentarios son necesarios. Por irrelevantes que puedan parecer al resto de la gente para mi son una necesidad.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Si alguien sabe como hacer que esa necesidad que probablemente en muchas ocasiones no será cubierta no cause problemas en mi forma de percibir las cosas, que me lo diga…&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Por favor...</description><link>http://luisescutia.blogspot.com/2009/02/la-subjetividad-del-amor_27.html</link><author>noreply@blogger.com (Luis Escutia)</author><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-20906805.post-7086392039004591364</guid><pubDate>Tue, 18 Nov 2008 19:18:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-11-18T13:18:16.344-06:00</atom:updated><title>Sólo mirarte.</title><description>Con tan s&amp;#243;lo mirarte a los ojos, siento la necesidad de decirte que&lt;br&gt;quiero hacerlo eternamente.&lt;p&gt;-- &lt;br&gt;Enviado desde mi dispositivo m&amp;#243;vil&lt;p&gt;Luis Eduardo Escutia Hdez.</description><link>http://luisescutia.blogspot.com/2008/11/slo-mirarte.html</link><author>noreply@blogger.com (Luis Escutia)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-20906805.post-3904952232590104317</guid><pubDate>Fri, 20 Jun 2008 04:55:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-07-05T16:57:07.570-05:00</atom:updated><title>Al final, suena justo...</title><description>&lt;span style=&quot;color: rgb(255, 255, 255); font-family: georgia;font-size:100%;&quot; &gt;Hagamos un trato&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-size:85%;&quot;&gt;(Mario Benedetti)&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Compañera,&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(255, 255, 255); font-family: georgia;font-size:100%;&quot; &gt;usted sabe&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(255, 255, 255); font-family: georgia;font-size:100%;&quot; &gt;que puede contar conmigo,&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(255, 255, 255); font-family: georgia;font-size:100%;&quot; &gt;no hasta dos ni hasta diez&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(255, 255, 255); font-family: georgia;font-size:100%;&quot; &gt;sino contar conmigo.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(255, 255, 255); font-family: georgia;font-size:100%;&quot; &gt;Si algunas veces&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(255, 255, 255); font-family: georgia;font-size:100%;&quot; &gt;advierte&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(255, 255, 255); font-family: georgia;font-size:100%;&quot; &gt;que la miro a los ojos,&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(255, 255, 255); font-family: georgia;font-size:100%;&quot; &gt;y una veta de amor&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(255, 255, 255); font-family: georgia;font-size:100%;&quot; &gt;reconoce en los míos,&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(255, 255, 255); font-family: georgia;font-size:100%;&quot; &gt;no alerte sus fusiles&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(255, 255, 255); font-family: georgia;font-size:100%;&quot; &gt;ni piense que deliro;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(255, 255, 255); font-family: georgia;font-size:100%;&quot; &gt;a pesar de la veta,&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(255, 255, 255); font-family: georgia;font-size:100%;&quot; &gt;o tal vez porque existe,&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(255, 255, 255); font-family: georgia;font-size:100%;&quot; &gt;usted puede contar&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(255, 255, 255); font-family: georgia;font-size:100%;&quot; &gt;conmigo.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(255, 255, 255); font-family: georgia;font-size:100%;&quot; &gt;&lt;br /&gt;Si otras veces&lt;br /&gt;me encuentra&lt;br /&gt;huraño sin motivo,&lt;br /&gt;no piense que es flojera&lt;br /&gt;igual puede contar conmigo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pero hagamos un trato:&lt;br /&gt;yo quisiera contar con usted,&lt;br /&gt;es tan lindo&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(255, 255, 255); font-family: georgia;font-size:100%;&quot; &gt;saber que usted existe,&lt;br /&gt;uno se siente vivo;&lt;br /&gt;y cuando digo esto&lt;br /&gt;quiero decir contar&lt;br /&gt;aunque sea hasta dos,&lt;br /&gt;aunque sea hasta cinco.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No ya para que acuda&lt;br /&gt;presurosa en mi auxilio,&lt;br /&gt;sino para saber&lt;br /&gt;a ciencia cierta&lt;br /&gt;que usted sabe que puede&lt;br /&gt;contar conmigo.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;</description><link>http://luisescutia.blogspot.com/2008/06/al-final-suena-justo.html</link><author>noreply@blogger.com (Luis Escutia)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-20906805.post-3268356434004535435</guid><pubDate>Thu, 19 Jun 2008 04:00:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-07-05T16:58:16.514-05:00</atom:updated><title>Lo que dicen las pastillitas de menta...</title><description>&lt;span style=&quot;color: rgb(255, 255, 255); font-family: georgia;font-family:georgia;font-size:100%;&quot;  &gt;Así es.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(255, 255, 255); font-family: georgia;font-family:georgia;font-size:100%;&quot;  &gt;Las pastillitas de menta que me tocaron en el &quot;restaurant&quot; dijeron:&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(255, 255, 255); font-family: georgia;font-family:georgia;font-size:100%;&quot;  &gt;&quot;No desperdicies a quien poco es, que algún día mucho podrá ser&quot;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(255, 255, 255); font-family: georgia;font-family:georgia;font-size:100%;&quot;  &gt;¿Será?&lt;/span&gt;</description><link>http://luisescutia.blogspot.com/2008/06/lo-que-dicen-las-pastillitas-de-menta.html</link><author>noreply@blogger.com (Luis Escutia)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-20906805.post-5952265634309963543</guid><pubDate>Sat, 19 Apr 2008 18:58:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-07-05T16:58:36.031-05:00</atom:updated><title>Te amo...</title><description>&lt;span style=&quot;color: rgb(255, 255, 255); font-family: georgia;font-size:100%;&quot; &gt;Serías esa parte de mi ser que me da vida, esa mujer capaz de cambiar cualquier decisión tomada con una simple sonrisa.&lt;br /&gt;Tan sólo serías mi necesidad, la mujer que generaría en mi la capacidad de sentir, de reír, de ser feliz.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tanto te amaría que no me importaría morir a tus pies, aunque, preferiría morir en tus labios, morir en tus brazos, morir en ti.&lt;br /&gt;Amaría tu hermoso cabello, el bello silencio que se escucha cuando tus ojos se encuentran con los mios.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sería imposible vivir sin mirar tu rostro, sin tus lindos ojos. Sería una necedad intentar respirar sin tu amor, sin tus labios, sin tu cuerpo. Simplemente sería un insolencia pretender existir sin tu pasión, tu calor, tu paz.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Por la eternidad te sería fiel, a donde fueras, ten por seguro que iría. Sin ti, no soy nada. Si acaso tu te alejaras de mi, mi mundo culminaría, simplemente ya no tendría sentido vivir.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Y al final, esto solo es un intento de hacerte saber cuanto te amaría. Si te conociera, sin duda te amaría; si fueras mia, te amaría aun más. Si existieras serías perfecta.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pronto, yo se que pronto dejarás de ser la imagen perfecta en mi mente, y te volverás la dueña de mi corazón, de mi vida; nuestra vida. Te amo.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;</description><link>http://luisescutia.blogspot.com/2008/04/te-amo.html</link><author>noreply@blogger.com (Luis Escutia)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-20906805.post-4886206884906423233</guid><pubDate>Thu, 10 Apr 2008 02:58:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-07-05T16:59:28.337-05:00</atom:updated><title>No cabe duda, el mundo esta lleno de pendejos.</title><description>&lt;span style=&quot;color: rgb(255, 255, 255); font-family: georgia;font-family:georgia;font-size:100%;&quot;  &gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(102, 102, 102);&quot;&gt;Pues no cabe duda que el Maestro Facundo Cabral tiene toda la razón. Aqui les dejo este video que es la neta del planeta.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;object width=&quot;425&quot; height=&quot;355&quot;&gt;&lt;param name=&quot;movie&quot; value=&quot;http://www.youtube.com/v/eu3o-4sdSis&amp;amp;hl=es&quot;&gt;&lt;param name=&quot;wmode&quot; value=&quot;transparent&quot;&gt;&lt;embed src=&quot;http://www.youtube.com/v/eu3o-4sdSis&amp;amp;hl=es&quot; type=&quot;application/x-shockwave-flash&quot; wmode=&quot;transparent&quot; width=&quot;425&quot; height=&quot;355&quot;&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/span&gt;</description><link>http://luisescutia.blogspot.com/2008/04/hola.html</link><author>noreply@blogger.com (Luis Escutia)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-20906805.post-8277459607564401032</guid><pubDate>Tue, 01 Apr 2008 15:57:00 +0000</pubDate><atom:updated>2008-07-05T17:01:34.091-05:00</atom:updated><title>Soñé...</title><description>&lt;span style=&quot;color: rgb(255, 255, 255); font-family: georgia;font-family:georgia;font-size:100%;&quot;  &gt;Mañana, sí mañana soñé que tu me hablabas con tus dulces labios, que me acariciabas con tus tiernas manos, que me tocabas con tu dulce corazón.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(255, 255, 255); font-family: georgia;font-size:100%;&quot; &gt;Y sabes, me encantaría...&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(255, 255, 255); font-family: georgia;font-size:100%;&quot; &gt;Demonios...&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:100%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: rgb(255, 255, 255); font-family: georgia;font-size:100%;&quot; &gt;Calma, calma...&lt;/span&gt;</description><link>http://luisescutia.blogspot.com/2008/04/so.html</link><author>noreply@blogger.com (Luis Escutia)</author><thr:total>0</thr:total></item></channel></rss>