FREE TO PLAY

Ang Hindi Namamatay na Masamang Damo

noreply@blogger.com ([ a n t h o n y ]) — Wed, 07 Mar 2012 03:36:00 +0000

...at ako nga ang masamang damo na ýon.

Sabi ng kaibigan ko, bakit hindi daw ako sumulat ng libro, o kaya maging guro, natuwa naman ako sa sinabi nya. Akala ko ay pinupuri nya ako sa husay at abilidad na meron ako, pero isang malaking sampal ang tinuran nyang "nakapadami ko raw alam!" at ang dahilan kaya ako namimisinterpret ng nakararami.

Anong masama sa maraming alam?

Wala namang masama. Sadya lamang akong pakialamero. Pinanganak na ako para mambwiset sa kapwa. Dumadaloy sa nerves ko ang kagustuhan na maging bida sa lahat ng bagay. At hindi nagpapatalo ang opinionated kong utak sa tuwing may isang tao na nakikipag-argumento sa akin.

Ok, dati yon.

Syempre, tumatanda tayo at natututo sa ating mga pagkakamali. Nagbago na ako (choz). Seryoso, malaki ang nagawa sa akin ng taong iyon. Ang taong iyon na minsan ko lamang nakilala ay naging parte na ng aking buhay. Ang taong iyon na sa hinagap ng aking panaginip ay hindi ko inasahan na makikilala ko pa. Ang taong bumago sa poging nilalang na tulad ko.

Mahirap akong pasukuin. Mahirap akong payukuin. Hindi ako basta-basta nagtitiwala sa ibang tao. Hindi ako naghihintay ng matagal sa mga late na tao. Hindi ako nagbibitbit ng gamit ng ibang tao. Hindi mo ako mapapagastos.

Ikaw lang ang nagpabago sa akin.

Salamat.

Si Ama

noreply@blogger.com ([ a n t h o n y ]) — Mon, 14 Mar 2011 11:49:00 +0000

Kailan mo masasabi sa sarili mo na dapat ka nang magbago?

Minsan, naiisip ko kung pantay-pantay nga lang ba ang mga tao? Na walang nakakataas o hinahamak. Walang nasa posisyon o nasa pinakamababang antas. Totoo ba na dapat ay pantay ang tingin mo sa lahat? Fair ika nga. Walang kinikilingan. Hindi bias. Paano kung sila ay hindi ganun ang iniisip sa'yo?

Mula noon pa, sinisikap kung lumaban ng parehas. Kumbaga, fair and square lang. Walang inaagrabyadong panig. Nasa tama ang posisyon. Hindi nagmamalaki, hindi nanglalait. Isang pananaw na natutunan ko sa aking ama. Isang kaisipan na aking hinangaan at ginagaya. Ganun si ama, patas kung makipag-ugnayan.

Simula noon, inidolo ko si ama. Sa kanyang mga ideya na pabor sa lahat, kinagiliwan at naging lider ng karamihan. Ang kanyang mga punto-de-bista ay makatwiran. Hindi maikakaila na naging huwaran si ama sa mga tao sa pagiging patas at walang kinikilingan. Ganun si ama, laging walang nakalalamang sa kanya.

Pinalaki kami ni ama sa ganitong paraan. Sa apat na magkakapatid, ipinaramdam niya ang kanyang pagmamahal ng pantay-pantay. Kung ano ang meron sa isa ay nagkakaroon din ang lahat. Palagi niyang pinaaalala sa amin ang pagbibigayan. Ang panlalamang sa kapwa ay walang maidudulot na kabutihan. Minulat niya kami sa konseptong ganito. Mula pagkabata ay hindi nagkulang si ama sa pagmamahal at mga pangaral.

Sa aming lugar ay idolo si ama. Madalas siya ang pinupuntahan kung may komusyon o pagtatalo. Sa kanyang makatwirang hatol, lahat ay nareresolba. Hindi naglaon ay ibinoto siya bilang puno sa aming lugar. Dito ay lalo siyang hinangaan at naging modelo ng isang makatwirang pinuno. Ganyan si ama, lahat ay pantay-pantay sa kanya.

Sa simula ay tinatanggap ko ang ideya na ito. Nakikita ko ang pagiging mabait ng lahat kay ama, ngunit hindi ko maiwasang isipin sa sarili ko kung hanggang kelan niya ito gagawin? Hanggang kailan siya magbibigay sa lahat? Paano kung maubusan na si ama, saan na siya kukuha? Paano kaming pamilya niya?

Magtatapos na ako nang aking pag-aaral sa kolehiyo 'nun nang sumulat ako sa aking mga magulang upang imbitahan sila sa aking gradweysyon. Natuwa si ama. Sa wakas ay akin nang maipagmamalaki si ama sa lahat ng aking mga guro at kaibigan. Sa wakas ay maihaharap ko sa lahat ng tao sa unibersidad na iyon ang aking ama. Magtatapos ako bilan Cum Laude.

Araw ng pagtatapos at wala si ama. Nagkaroon daw ng sunog sa kabilang baryo at tumulong ang aming lugar sa kanila, sa pamumuno ni ama. Ang aking ina, kasama si ate at kuya ay nagsilbing buhay na saksi sa aking mga parangal at speech. Wala si ama.

Dito ko napagtanto na hindi ganun kagaling si ama...

Hindi naglaon ay bumuti ang aking lagay sa buhay. Nagkaroon ng mabuting trabaho at mabuting kabiyak sa buhay. Kahit may tampo kay ama, sinikap kong magpakabuti dahil sa mga turo niya na talaga namang tama. Ngunit ang lahat ng iyon ay nawala sa isang iglap ng aking buhay. Kahit anong sipag ko at tyaga sa aking trabaho, ako ay napili pa rin na tanggalin ng aking boss, sa hindi paring maliwanag na kadahilanan.

Naisip ko, saang punto ba ako nagkamali? Mali ba ang ginagawa ko?

Bumalik ako upang makita si ama. Ngunit pumanaw na ito. Marami akong tanong na hindi nasagot. Marami akong nais maliwanagan na hindi nabigyan ng kasugutan. Sagot na tanging si ama lamang ang makapagbibigay.

Pagkauwi ay tinanong ko si ina. "Bakit may mga tao na nanlalaman sa kanilang kapwa?" Sumandali ay dumungaw si ina sa bintana, "Matagal ko na iyang sinasabi sa iyong ama, ngunit matigas ang kanyang paninidigan.." Oo, alam ko na ganun nga si ama. Alam ko na tama si ina, hindi maitatanggi ang prinsipyong iyon ni ama. "Pero nakikita ko ang ngiti at saya ng iyong ama sa tuwing ginagawa niya iyon.." "Marahil, tama na rin siya." Bumalik sa mga alaala ko ang mga pangaral ni ama. Nagtatalo sa aking isipan ang aking karanasan sa syudad at ang mga pangaral na aking kinalakihan.

Dapat pa ba akong magpatuloy? O gumaya na lamang sa takbo ng panahon?

Ano ang kinamatay ni ama? Sumagot si ina, "Nahawa ng TB sa isang pasyente na kanyang inalagaan sa health center"

Magagalit ba ako, o matutuwa?

Umuwi ako sa aking pamilya na puno ng mga tanong na ito. Pero minabuti kong ngumiti. Nakikita ko sa isipan ko ang mukha ng aking ama. Nakangiti. Kontento. Sa puntong iyon, kahit papano ay nasagot ang ilan sa mga tanong ko.

Ngunit, wala pa rin akong trabaho.

Buhok

noreply@blogger.com ([ a n t h o n y ]) — Thu, 10 Mar 2011 11:40:00 +0000

Ang inyong mababasa ay mula sa Vagina Monologue ni Eve Ensler at isinalin sa wikang tagalog. Nang simulang basahin sa aming klase ng aming Filipino prof ang monologo na ito, iniwasan ko talagang hindi tumawa o ngumisi man lang, baka kasi ako ang pagbuntunan at malaman pang hindi ako masyadong nakikinig. Ang mga salitang ginamit ay maaaring hindi angkop sa inyong konserbatibong pag-iisip. Mas minabuti kong ipakita ng buo ang mga salitang ito upang malaman ang tunay na nais ipahayag ng monologo na ito. Binasa ito ng aming guro bilang tugon sa pagdiriwang sa buwan ng Pandaigdigang Karapatan ng mga Kababaihan.

Kayo na ang mag "dig" ng nais iparating ng monologo na ito, kasi ipinaliwanag na ito sa amin.

BUHOK

Imposibleng mahalin o magustuhan mo ang isang puke kung galit ka sa bulbol. Maraming tao ang ayaw sa bulbol , kagaya ng una kong napangasawa, magulo daw ito at marumi ayun sa kanya. Kaya’t pinilit niyang ahitin ang puke ko. Nagmukha tuloy itong namamaga, pakiramdam ko nabilad ang puke ko at isa akong batang paslit ng mga oras na iyun. Pero ikinatuwa niya pa ito, at nang angkinin niya ako pakiramdam ko para akong nag-ahit ng balbas, masarap salatin at himas-himasin pero masakit na para bang kagat ng lamok na kinamot, mahapdi, masakit.

Pakiramdam ko napaso ako ng mga oras na iyun, namula ito at humapdi. Simula noon hindi na ako pumayag na ahitin muli ang puke ko. Hanggang sa magkaroon ng kabit ang asawa ko. At napagpasyahan naming sumangguni sa isang "marital therapy". Ayun sa kanya, kaya daw siya nagloko dahil hindi ko siya kayang paligayahin sa kama. At dahil daw hindi ako nag-aahit ng puke ko. Naramdaman kong nagulat ang kausap naming doctor sa sinabi niya, at naramdaman ko rin kung paano niya binalewala ang paliwanag ko, pakiramdam ko hindi niya ako naintidihan at para bang sinisisi niya pa ako sa nangyari sa aming mag-asawa. Tinanong niya ako kung bakit hindi ko raw kayang pagbigyan ang asawa ko.

Pinaliwanag ko sa kanyang nanliliit ako kapag nakikita kong wala ang buhok ko doon, nagpaliwanag ako na kahit anong lotion ang gamitin ko para maalis ang kati at pamumula hindi pa rin ito tumatalab at nahihirapan lamang ako. Sabi naman ng kausap ko, ang pagpapakasal daw ay isang malaking kompromiso at nararapat lamang na gawin ko ang lahat para sa ikabubuti ng relasyon namin ng asawa ko. Tinanong ko ang counselor kung makakatulong ba sa relasyon naming mag-asawa kung mag-aahit ako ng buhok sa puke ko. Nagtanong na rin ako sa kanya kung may mga ganitong kaso na rin siyang nahawakan.

Sinagot niya ako na ang mga ganung klaseng tanong ay hindi makakatulong sa kaso naming mag-asawa. Wala akong nagawa kailangan kong sumunod para sa pamilya ko. Natuwa naman ang counselor at nagsabing magandang simula raw ito para sa amin ng asawa ko. Pagdating namin sa bahay, hindi na ako tumutol nang ahitin ng asawa ko ang puke ko. Para bang ang pagpunta namin sa therapist ay isang dahilan para alisan ako ng karapatang tumutol at magsalita.

Walang pakundangan ang ginawang pag-ahit ng asawa ko sa bulbol ko, hangang sa maramdaman kong nasugatan na pala ako, pero balewala sa asawa ko ang ilang patak ng dugo na tumulo mula sa mga sugat, patuloy pa rin siya sa ginagawa niyang paglapastangan sa puke ko. Nang angkinin ako ng asawa ko ng gabing iyun naramdaman ko ang sakit ng pagkiskis ng ari niya sa namamaga at hubad kong kaangkinan. Walang proteksyon at pakiramdam ko nilapastangan ako ng gabing iyun pero wala akong nagawa.

Napagtanto kong may dahilan kung bakit may bulbol tayo, kung sa bulaklak ito ang magsisilbing dahon na nakapalibot dito, nagsisilbi naman itong bakuran para sa isang bahay. Kailangan matuto tayong tanggapin at mahalin ang mga buhok na ito o ang bulbol upang lubusan nating matanggap at mahalin ang mga puke at titi natin. Hindi maaring piliiin at gustuhin lang natin ang mga bagay o parte na gusto natin. Sa kabuuan ang bulbol ay parte ng kaangkinan ng isang babae. Nawa’y matanggap o magustuhan natin ito katulad ng kung gaano tayo nababaliw sa puke ng mga babae.

Waiting for the End

noreply@blogger.com ([ a n t h o n y ]) — Fri, 25 Feb 2011 04:27:00 +0000

This is not the end
This is not the beginning
Just a voice like a riot
Rocking every revision
But you listen to the tone
And the violent rhythm
Though the words sound steady
Something emptys within em

We say yeah

With fists flying up in the air
Like we’re holding onto something that’s invisible there
Cuz we’re living at the mercy of the pain and the fear
Until we dead it forget it
Let it all disappear

Waiting for the end to come
Wishing I had strenght to stand
This is not what I had planned
It’s out of my control

Flying at the speed of light
Thoughts were spinning in my head
So many things were left unsaid
It’s hard to let you go

I know what it takes to move on
I know how it feels to lie
All I wanna do is trade this life for something new
Holding on to what I haven’t got

Sitting in an empty room
Trying to forget the past
This was never meant to last
I wish it wasn’t so

What was left when that fire was gone
I thought it felt right but that right was wrong
All caught up in the eye of the storm
And trying to figure out what it’s like moving on

And I don’t even know what kind of things I said
My mouth kept moving and my mind went dead
Picking up those pieces now where to begin
The hardest part of ending is starting again

All I wanna do is trade this life for something new
Holding on to what I haven’t got

This is not the end
This is not the beginning
Just a voice like a riot
Rocking every revision
But you listen to the tone
And the violent rhythm
Though the words sound steady
Something emptys within em

We say yeah

With fists flying up in the air
Like we’re holding onto something that’s invisible there
Cuz we’re living at the mercy of the pain and the fear
Until we dead it forget it
Let it all disappear...

Busy mode

noreply@blogger.com ([ a n t h o n y ]) — Sun, 16 Jan 2011 03:30:00 +0000

Medyo busy busy-han ang papel ko sa mundong ito ngayon. May mga kailangan akong tapusin na riserts na kaylangan ipasa sa takdang oras

(ako yung naka-black, mukhang problema pero ang totoo eh nagugutom na yan..lol)

Ayan, sana ay matapos ng mas maaga ng walang halong kakulitan :D

What?

noreply@blogger.com ([ a n t h o n y ]) — Wed, 12 Jan 2011 08:57:00 +0000

Ano ba?

Kasisimula pa lamang ng taong 2011 sa akin ay blangkong blangko pa rin ang isip ko. Siguro natabunan na ang "sipag" kong sumulat dito sa aking blog. Ano ba? Ano nga ba? Tinanong ko ang sarili ko at malutong na isinumbat niya sa aking na tamad akong tao!

Hindi naman sa tinatamad pero imbes na sumulat ay nawiwili akong mag-aral. Takte! Sino ba ang nakaimbento ng salitang "busy"? Hindi sa pagyayabang pero mas kinakain ang utak ko ng mga ideyang isinusuksok sa akin ng aking guro, at kapag may naiisip akong paksa na gusto kong i-blog ay agad naman itong natatabunan ng aking mga leksyon.

At kagaya ng laman ng bag ko ngayon, wala akong ideya o paksa man lamang sa post na ito (hindi ako mahilig magdala ng maraming gamit sa paaralan, isang notebuk, isang bolpen, dilaw na papel at makakapal na "seroks")

Pero gusto ko pa ding sumulat. At ipahayag ang laman ng aking utak.

*****

Dumadalas ang aking pagsisentimyento sa bintana.

Marahil sa mga nangyayari na rin sa akin. May magaganda ngunit ang ilan ay mga eksam ni God para sa akin, at mahirap talaga siyang magbigay ng eksam! Hay. Pero kahit papano naman ay ok pa din, ako pa! Sa dami ng aking nalagpasan na eksam ay tiwala akong masasagutan ko din ito.

Yun lang, hindi pa rin maiiwasan na makaramdam ng pagkalungkot sa tuwing ako ay nag-iisa..

*****

Wala akong pera.

Ano ba ang mga nagastos ko nitong mga nakaraaang araw at ang nipis na nang aking pitaka? Parang ang laman na lamang nito ay ilang mga resibo at id.

Paano ba ang mag-ipon? (Hard Question)

*****

Ispiking op eksam, kakatapos lamang ng aming midterms...

Wala akong nakopyahan kanina.

*****

Kumalat ang balita na magsasara na daw ang pinakasikat na "social networking site" na Facebook. Kaya naman nag-react na ang kanyang mortal na kalaban

*****
END OF POST

P-Noy' s New Year Message

noreply@blogger.com ([ a n t h o n y ]) — Sun, 02 Jan 2011 02:43:00 +0000

Anthony: Hindi pa tapos ang aking ipinagmamalaking "New Year's Resolution" at alam ko sa sarili ko na matutupad ko na sila ngayon, lol. After kong matapos ay akin pong isi-share sa lahat ang aking kalokohan. :)

Year End Post

noreply@blogger.com ([ a n t h o n y ]) — Thu, 30 Dec 2010 01:50:00 +0000

Ok, im sorry.

Halos isang buwan at kalahati akong hindi nakadaan sa blog kong ito. Tampong tampo na si "free to play" at mukhang makikipag-break na sa akin...

Anthony: 1 year? 1 year tapos ganun na lang yun? itatapon mo na lang ba ang lahat ng pinagsamahan natin? Your asking for too much! Ang hinihiling mo mawala ka sa buhay ko...

Freetoplay: Wala na akong magagawa...kaylangan ko ito...

Anthony: Pero ikaw ang kaylangan ko..hindi mo na ba ako pwedeng bigyan ng isa pang pagkakataon para maayos ko ito?...

Freetoplay: He love me at my worst, you had me at my best at binalewala mo lang lahat yon...

Anthony: But I have to make a choice...

Freetoplay: ...but you chose to break my heart...

Ok, tama na ang drama. Ang post na ito para sa pagtatapos ng aking 2010! Naging mahirap man at masalimuot ang taon na ito sa akin ay hindi parin matatawaran ang mga magagandang pangyayari na ibinigay ng ating Maykapal sa inyo pong lingkod. Siguro bilangin at pagtuunan na lamang natin ng pansin ang mga mabubuting nangyari kesa malungkot sa ilang mga kamalasang sinapit.

Magbilang tayo ng mga swerteng vibes...

Ang taon na ito ay napaswerte sa akin hindi lamang dahil sa Year of the Tiger ako eh sa taon ding ito, nakabalik muli ako sa pag-aaral. Matapos ang ilang pagiipon at mga dasal ay pinagkaloob sa akin ng Maykapal ang pagkakataon na tapusin na rin ang aking kolehiyo. Hindi ako natatakot makipagsapalaran muli sa mundo ng karunungan at alam kong ito rin ang kagustuhan ng Maykapal.

Ang taon ring ito ay nagbigay sa akin ng lubos ng kasiyahan sa mga taong aking nakasalamuha na lubhang nagdulot at nagparamdam sa akin na hindi na ako nag-iisa (insert dramatic sound) Noon sanay akong gumawa ng lahat ng bagay ng nag-iisa, sariling diskarte ika nga pero mas maige (at mas enjoy) ang may mga kapalitan ng tawa. Totoong saya. Maraming ~~salamas~~ salamat sa isang taon ng masayang aura!

Isa pa, ang taon din ito ay nagbukas sa akin sa maraming opurtunidad, iskolarsyip na siyang ginagamit ko ngayon upang makapag-aral.

Higit, masaya ako dahil sa taon na ito, nakilala at opisyal na akong tumiwalag sa Samahan ng mga Malalamig ang Pasko! lol Yes! at masaya akong nakahabol bago magtapos ang taon.

Ayokong idetalye pa ang mga bad vibes, baka sumama pa sa pagpapalit ng taon.

Excited at positibo ang aking pananaw sa 2011, lage naman.

Oh sya, dito na muna nagtatapos ang aking sentimyento at ako ay tutungo pa sa bayan kung saan mura ang paputok :) gusto kong makita ng personal yung binalita sa news kagabi na paputok, yung "Goodbye Earth" at Goodbye Universe!" lol

Signing off for this year.

No Excuses

noreply@blogger.com ([ a n t h o n y ]) — Sat, 13 Nov 2010 01:46:00 +0000

Ano bang pwede kong idahilan kaya ngayon lang ako nakapag-update ng blog kong ito?

Nagtungo ako nang ibang bansa, hindi ko alam kung paano bumalik.
Kinidnap po ako ng isang sindikato sa pag-aakalang mayaman akong nilalang.
Natulog ako, at ngayon lang ako nagising.
Kinain ako ng pating.
Naglakbay ako sa himpapawid.
Sinundo ako ni Peter Pan kasama si Wendy na ubod ng seksi at niyaya nila akong maglaro sa Neverland.
Umatend ako ng convention ng mga alien sa buwan.
Sinubukan kong tumawid sa manipis na harang sa pagitan ng mundo ng mga tao at mundo ng mga espiritu.
Nag-apply ako bilang astronaut at magsisimula na ang adventure ko sa isang parallel galaxy.
Nag bungee jumping kaso walang humila sakin pataas uli, kaya tyinaga kong iangat ang sarili ko. Ngayon lang ako natapos.

Nahh.. sino ba ang nagpauso ng salitang "busy". Napadaan lang ako kinukumusta ang inaagiw kong blog site. Sana bakasyon na ule.

Fun Run

noreply@blogger.com ([ a n t h o n y ]) — Thu, 28 Oct 2010 05:38:00 +0000

Usong uso ang mga fun run sa panahon ngayon. Bukod kasi sa nakabubuti ito sa ating kalusugan dala ng ang pagtakbo ay nakapagpapalakas ng ating puso, ay isa rin itong mabisang pagkukunan ng pondo ng isang grupo para sa kanilang mga gawain. Gaya na lamang ng Takbo Para sa Pasig, na inilunsad para sa ikalilinis at ikagaganda ng ating ilog Pasig. Napakabuti ng layuning ito na muling buhayin ang patay nang ilog. Sana nga lamang ay matupad at hindi masayang ang oras ng maraming lumahok sa fun run na iyon. Hanggad ng blog na ito ang ikatatagumpay ng paglilinis ng ilog Pasig.

Naisip ko lang, kung maglunsad din kaya ako ng isang fun run, kung saan ang mga kalahok ay ang mga jobless nating kababayan. Tiyak kong jampack ang kalalabasan. Buong Pilipinas 'to ah! Dadagsa ang mga taong walang trabaho sa buong Pilipinas, imagine mo na lang kung ilang porsyento ng populasyon 'yun, lol. Syempre, libre ang registration, hindi na magbabayad, wala ngang trabaho eh. Tapos, ang magwawagi sa takbuhan eh magkakatrabaho! Lol, sa tulong ng DOLE. Sa finish line ay may naghihintay na job fair para sa lahat. Ang saya!

Pwede rin kayang fun run ng mga snatcher, holdaper, "agaw-bag gang", yung mga ganun. Paano kaya sila tumakbo? Kulasan sa bawat eskinita ang mangyayari, haha. Kanya-kanyang tago ang mga loko.

O kaya fun run ng mga may tungkod, naka-wheel chair, senior citizens...

<*walang maisip na ikwento*>

TELEBONG!

noreply@blogger.com ([ a n t h o n y ]) — Sun, 24 Oct 2010 01:45:00 +0000

Inip na inip na ako ngayong sembreak, at kapag naiinip ako, nahahanap ko ang mga ganitong video.. HEY! lol

Huwag Kang Aalon...

noreply@blogger.com ([ a n t h o n y ]) — Mon, 18 Oct 2010 07:45:00 +0000

Tunghayan po natin ang liham na ito na mula sa aking e-mail.

Dear Papa Anthony,

Eow pohzz...

Ako nga po pala ay si <*pangalan ay itinago*>. Isa po ako sa masugid na tagabasa ng inyong ~~napakapanget~~ napakagandang blog. Mula pagkabata ko po ay binabasa ko na ang inyong mga post, at lubha po akong humahanga sa talas ng inyong kaalaman at sa inyo pong angking kakayahan sa pagsulat. Dahil po dun ay ginawan ko po kayo ng altar sa aming bahay. Tuwing martes at biyernes ay tinitirikan ko po ng kandilang itim ang inyong larawan. Lubos po akong magagalak kung mapipili nyo po ang liham kong ito sa bilyong bilyon sumusulat sa inyo. At dahil binabasa mo na ito ngayon, ibig sabihin lang eh napili mo nga ang sulat ko. Sana ay nadala ka sa mga pambobola ko.

Isa po akong mag-aaral sa isang bulok na unibersidad. Marumi ang cr, mga sirang silya, kulang na libro sa library at mga vandal ng frat sa pader ay ilan lamang sa maipagmamalaki ng aking paaralan. Kahit magkaganun, pinagbubuti ko po ang aking pag-aaral sa kabila ng pagbebenta ng yema ng aking prof sa aming klase. Bukod dun, masigla po akong lumalahok sa mga gawaing pampaaralan ng may pagkukusa at hindi dahil sa obligado lang dahil may grade. Itinatapon ko rin sa tamang tapunan ang aking basura habang nasa loob ng campus. Isisiksik ko po ito sa ilalim ng aking arm chair.

Mayroon lamang po akong ilang mga nais liwanagin sa inyo. Mga hinala na gusto kong mabigyan ng linaw ng mataba ninyong utak. Nais ko po sanang malaman kung totoo po bang may kanang-kamay si Satanas? Kung meron, sino po sya? Masama rin po ba sya? Gaano sya kasama? At ano po ba ang talagang itsura ng impyerno? Paano po ba pinarurusahan ang mga tao sa impyerno? Sana ay makakuha ako ng matinong sagot mula sa inyo.

Thanks! Muahhugzz!

Sana may matinong reply,
<*pangalan ay itinago*>

PS. Pahingi naman po ng mga tips kasi naboboring na ako sa buhay ko.

********************

Dear <*pangalan ay itinago*>

Natutuwa naman ako sau, brod. Daig mo pa ang batang may 10 puyo sa ulo sa kulet. Mantakin mong i-flood mo ng message ang inbox ng e-mail ko! May choice pa ba ako kundi piliin na kita at ang liham mong ito. Pero ayos ka brod, nakikita ko sa'yo ang isang matalino at isang mapag-isip na nilalang, parang ako. Lol. Salamat sa pagbabasa ng aking mga sinusulat. Hayaan mo, hindi ko titigilan sa ginagawa kong ito, belat! Dahil dyan ay nanalo ka ng prepaid load, worth 300 pesos! Pasaload mo muna ako sa number ko para ma-claim ang iyong premyo. O kaya alltext 20, pwede na yon.

Punta tayo sa kinukunsulta mo sa mataba kong utak. Uhm, uhm.. ah, uhm.. ang dami mong tanong! Ano ka ba, showbiz talkshow host? Hindi ko masasagot yan. Dun ka sumulat sa ibang blogger, o kaya sa AM Station...

Pero nasa mood naman akong sumagot ng mga tanong ngayon kaya papatulan ko yan. Una, ang kapal ng mukha mo para punuin ang inbox ng e-mail ko, hehe. Wala ka bang life? Get a life. At humirit ka pa sa "PS." mo ha.. Ano bang maibibigay kong tips sa'yo? Eh kahit ako sawang-sawa na rin sa buhay ko. Paulit-ulit lang. Nandyan na gigising ka ng maaga, maliligo, magkakape, sisinghot ng maruming hangin ng lansangan, magpapaalipin sa isang kapitalistang kompanya at maliligo sa sermon ng iyong boss. Kung estudyante ka naman, nandyan ang araw-araw na pagmumukha ng bading at maingay mong kaklase. Makikipagchikahan sa katabi kung ano na ba ang updates sa hiwalayang Kris-James Yap, titingin sa relo na sana ay uwian na, matutulog at uulitin na naman ang ginawa kahapon. Saklap.

Pero wala tayong magagawa. Nakatira ka sa Pilipinas. Nakapaluob ka sa isang inaanay na pamahalaan. Ang tanging magagawa mo na lang ay magsumikap kesa naman tumulad sa mga araw-araw na nagrarally sa kalye, puro salungat, walang nakikiisa.

Sagutin natin ang tanong mo,

1. Nais ko po sanang malaman kung totoo po bang may kanang-kamay si Satanas?
Meron, iho. Sa maniwala ka man o hindi, merong kanang kamay si Satanas!

2. Kung meron, sino po sya?
Si Joker! Ang kanang kamay ni Satanas sa impyerno ay si Joker.

3. Masama rin po ba sya?
Natural! Mapupunta ba sya sa impyerno kung hindi sya masama? Tsk! Umaatend ka ba ng mga klase mo o namimitas ka lang yata ng bayabas sa likod ng skul nyo?

4. Gaano sya kasama?
Hay, naku. Si Joker ang napili ni Taning na maging kanang-kamay dahil sa angking kasamaan na kanyang ginagawa. Mantakin mo bang pagkatapos kang patayin ni Joker, eh pagtatawanan ka pa! Ansama noh?...

5. Ano po ba ang talagang itsura ng impyerno?
Madilim, lol. Pero ang totoo, ang impyerno ay may tatlong pinto. Pagkapasok mo sa tarangkahan, mamimili ka sa tatlong pinto na nasa harapan mo at dun ka papasok. Nakabatay dun kung anong parusa ang igagawad sa'yo ni Taning. (parang nakapunta na talaga sa impyerno eh no..)

6.Paano po ba pinarurusahan ang mga tao sa impyerno?
Ah, madali lang ang sagot sa tanong mong iyan. Nabanggit kong may tatlong pintuan kang papasukan upang malaman kung anong parusa ang igagawad sa iyo sa impyerno.

Unang pinto, sa loob nito ay ang tipikal na impyerno. Dito sinusunog ang mga kaluluwa sa nagbabagang apoy, hanggang sa walang hanggan. Hindi mo nanaising mag-stay sa lugar na ito. Walang electric-fan. Hindi ka makakatulog.

Ikalawang pinto, may maririnig kang mga sumisigaw ng "yipeeee!" Pagsilip mo ay makikita ang mga nagtataasang slide kung saan sila ay nagpapadulasan. Sing taas ng mga slide sa Splash Island. Kung tatangkaing magpadulas, mapapansin na may mga blade ang padulasan. Habang pababa ka ng pababa, humihiwa sa iyong likuran ang blade. Swimming pool din naman ang iyong babagsakan, yun nga lang eh hindi tubig ang laman. Alcohol, rubbing alcohol. Obligado silang ulit-ulitin ang pagpapadulas.

Ikatlong pinto, may maririnig kang mga kumakanta ng "huwag kang aalon, huwag kang aalon". Pagsilip mo ay makikita ang mga kaluluwa na nakatayo, habang abot leeg ang bagay na kanilang pinaglulubluban. Kung sakaling umalon, ikalulunod nila ito ng bonggang bongga. Ipinagdarasal nila na sana ay huwag umuga ang lupa upang hindi umalon. Puno ng luga, ebs at plema ang kwarto na ito. Para hindi malunod, steady lang sa pagkakatayo.

Oh ayan, nasagot ko ba ang mga tanong mo? Ukol naman sa request mong tips kasi naboboring kana sa buhay mo, madali lang yan. Una, tigilan mo na ang pagpa-flood sa email ko. Ikalawa, sundin mo ang mga tips na ito:

1. Kunin ang cellphone. Ibenta bigla. Pagkatapos ay bilhin din kagad. May brand new ka nang cellphone. Bagong bili.

2. Kunin ang iyong wallet. Ibigay mo ito sa iyong makakatabi kung nasaan ka man ngayon. Pagkatapos ay sumigaw ng "holdap!"

3. Makipaglaro ng taguan sa mga kaklase o sa paborito mong bata sa inyong lugar, habang hinahanap ka nila, umuwi ka bigla sa bahay ninyo.

4. Subukang uminom ng kape. Limang baso. Tapos matulog ka.

5. Kapag hindi makatulog, kuhain at subukang paghiwa-hiwalayin ang sangkap ng "3 in 1" coffee.

6. Kurutin ang kapatid at bago pa siya umiyak sa sakit, unahan mo na!

7. Makipag- jack en poy sa salamin hanggang sa manalo.

Siguro naman titigilan mo na ang pagpa-flood sa inbox ko sa mga tips kong yan. Takte ka. Nasa sa'yo na yan kung maniniwala ka sakin. Pero parang mauuna pa akong mapunta sa impyerno kesa sa'yo sa mga pinagsasasabi kong ito. Atlis kapag nandun na ako, pipiliin ko yung ikalawang pinto, kesa naman dun sa "huwag kang aalon", hehe. Yun ibang mga ideya dyan, narinig ko lang sa radyo, pero nakakatuwa.

Meron na naman po tayong natulungan na tao, mga kaibigan. Sana ay naliwanagan na ang iyong mga pag-aalinlangan sa buhay. Pero brod, seryoso, pagbutihan mo ang pag-aaral mo. Kasalanan mo yan, dyan ka nag-enrol eh, pagtiisan mo ang bulok mong unibersidad. Pero kapag nakapagtapos ka, hindi mo na maiisip ang kabulukan ng skul mo, bagkus eh ang kakaharapin mo nang kinabukasan hawak ang diploma mo. Malay mo magtagumpay ka, tapos makapagpatyo ka ng sarili mo na ring unibersidad. Di ba mas ayos yun? At saka, hayaan mo na lang ang prof mo sa pagtitinda nya ng yema. Wala kang magagawa kasi nakasalalay sa kanya ang ikapapasa mo. Brain food kaya yan sabi nun titser ko nun elementary..

Go to hell! <*para iyan sa mga naging titser kong pinagbentahan ako ng yema*>

[REBLOG] Tuldok

noreply@blogger.com ([ a n t h o n y ]) — Thu, 14 Oct 2010 10:16:00 +0000

tuldokanung ibig ipahiwatig?maliit.bilog.tuldokisang guhit patayo sa ibabaw,isang bugso ng damdamin~~kayang manakit, matinding galit~~tuldoksa dulo ng isang pangungusap,ito ba'y paghinto na?sa mahabang usapan,tuldok ang magsasarangunit kung ang tatlong tuldokay pinagtabi-tabi umaasang tutugon, baka sakali maghihintay mulitutuldok...tuldoktuldokmaliitmasakit...

[tulain isip ni Anthony]

Behind

noreply@blogger.com ([ a n t h o n y ]) — Wed, 13 Oct 2010 03:38:00 +0000

Habang nagbabasa ako (ng palihim) sa isang kilalang tindahan ng libro, umagaw ng atensyon sa akin ang (pwet) lalaki na ito na walang pakundangan sa pagtuwad at pagpapakita ng kanyang behind sa lahat.

Nakaka-eskandalo, lol. Tawang tawa ako sa lalakeng ito habang kumekembot pa at hindi nararamdamang lumalabas na ang kanyang behind sa madla.

At ayan, dahil pinatawa mo ako ng bonggang bongga sa'yo tol, ikaw ang bida sa post kong ito!

Ano kayang size ng brief nito? XD

Komiks

noreply@blogger.com ([ a n t h o n y ]) — Fri, 08 Oct 2010 02:33:00 +0000

Imortal ang Talong ni Manong

noreply@blogger.com ([ a n t h o n y ]) — Wed, 29 Sep 2010 03:25:00 +0000

GREAT!!

Nakatapos na rin ng talumpati. Kahit lumagpas ng 3 minuto sa itinakdang oras at hindi ko natapos, ok na rin. Atleast na-establish ko ang kumpiyansa sa sarili at daloy ng paksa. Petiks na sa Filipino hanggang matapos ang semester na ito. Thank you Lord sa paggabay!

******

Kanina habang pauwi ay may nakasalubong akong nagtitinda ng talong, yung nilalako sa kariton. Dinumog siya ng mga bibili at talaga namang bentang benta ang talong ni Manong. Malalaki at matataba, lol.

Manong: Teh, pa'no mo malalaman kung virgin pa ang babae sa paghawak lang ng talong?

Ale: Eh paano naman?

Manong: (kumuha ng talong, hinawakan ng dalawang daliri lamang, yung hintuturo at hinlalaki) Ganito pag virgin pa ang babae..

Ale: Eh 'pag hindi na?

Manong: (sinakal sa pagkakahawak yung talong) Ganito! Hahaha...

Ale: ....

******

IMORTAL!

Meron na naman palang serye ang katoto kong si Lloydie na hindi naman kami nagkakalayo ng itsura, lol. Alam naman natin na ginawa (o ginaya?) ang konsepto sa sikat na aklat at pelikula na kinahuhumalingan ng lahat, Twilight. Pero parang ilang porsyento lang ng kakornihan ang aking nararamdaman sa serye na ito, marahil siguro kasi kay Angel. Fan ako mula pa 'nun suotin nya ang kanyang darna costume. Napakabait nya ring artista.

Darna!!

mula [ dito ] ang larawan ni darna

Talumpati

noreply@blogger.com ([ a n t h o n y ]) — Tue, 28 Sep 2010 01:23:00 +0000

Ito ang kopya ng aking talumpati. Mga ilan araw din akong pumetiks tapos sinipag na tapusin na ang bagay na ito. Mabuti at umabot naman ako sa deadline. Sobrang pinaikli, bahala na kayo sa kawalang kwentang pinagsasasabi ko dito.

PISIKA AT BLOGS: Daan sa Pagkatuto
Ika-21 siglo, ang palitan ng impormasyon ay mas pinabilis. Dahil na lamang sa pag-usbong ng teknolohiya at sa pag-arok sa pinakamataas na karunungan ng bawat isa sa atin. Ang mga ideya at kaalaman na iyong maibabahagi ay maaari mo ng ilathala upang mabasa ng mundo. Bunga ng makabagong paraan, ang internet ay nagsisilbing tulay, tulay na nag-uugnay sa atin at sa pagkatuto. Ang pagkakaroon ng matibay na kaalaman ay nagsisilbing pundasyon sa mga suliraning nangangailangan din ng matibay na solusyon. Isang pagtahak sa daang matuwid. Isang hamon sa makabagong landas. Isang landas na bukas sa konsepto ng pagbabago, ideyang liberal, tuwirang kapitalismo at pagtuligsa sa mga nakasanayang paniniwala. Ito nga ba ang daang matuwid? Dito nga ba ang tamang daan na dapat nating tahakin? Ito ang ideolohiya ng makabagong panahon.
Ang mga blogs, mga artikulo mula sa ideya at opinyon ng may latha. Maaaring naglalaman ng saloobin sa isang paksa. Pagbabahagi ng kanyang kaalaman, karanasan at emosyon o sadyang nanlilibang lamang. Ano man ang layunin, ang mga blogs ay isa sa matibay na pinagmumulan ng impormasyon at ng mga bagong kaalaman. Nagsasama-sama ang may iisang pananaw at may ilan na naninindigan sa kanilang paniniwala. Ang mga kuro-kuro at puna ay hindi maiiwasan sa pagkakaiba ng opinyon. Gayunpaman, ang kaalaman ay mabisang naibabahagi sa lahat.
Ayon kay Sean Carrol, pangunahing contributor ng CosmicVariance.org, isang blog ng mga dalubhasa sa larangan ng Pisika ay nagpahayag na sa pamamagitan ng blogs ay naipapamahagi ang tamang impormasyon at naiwawasto ang mga maling opinyon. Nagkakaroon ng patas na pagkilala ang pananaliksik ng iba. Nabibigyan din ng pantay na karapatan ang lahat sa mahahalagang impormasyon, ikaw man ay isang dalubhasa o mag-aaral ng Pisika. Ang pakikilahok sa mga diskusyon at debate ay lubhang nagpapataas ng kalidad ng pagkatuto. Patunay dito ang dumaraming blogs tulad ng CosmicVariance.org, QuantumDiaries.org at iba pang may temang Pisika ay mas doble ang bilang kumpara sa blogs na may ibang tema, ayon sa pananaliksik ng Pharyngula.org.
Ngunit, kailan ba natin masasabi na hindi na kakailanganin pa ang Diyos para ipaliwanag ang pinagmulan ng lahat?
Sa blog ni James Dacey sa Physicsworld.com na may paksa ukol sa aklat ni Stephen Hawking na may titulong “The Grand Design” kung saan ito ay tahasang sumasalungat sa makadiyos na paniniwala ng pinagmulan ng lahat. Matibay man ang kanilang ebidensya, ito ay pinag-uugatan ng isang malalim na diskusyon. Umani ng batikos at puna ang naturang paksa, kabilang ang mga punong kasapi ng simbahan ng iba’t ibang relihiyon. Ika nila, ito raw ay tahasan at makasalanang gawain sa hindi pagkilala sa kapangyarihan ng Maylikha.
Patuloy ang pananaliksik, ang pagtuklas. Kabi-kabila ang diskusyon at pagtatalo. Lumalawak ang sakop ng kaalaman. Tumataas. Ano ang ating maibabahagi sa lumalawak na agham at pagkatuto? Tayo ay makilahok. Dapat.
Magkakaiba man ang mga punto, salungat o pagsang-ayon, ang mahalaga ay ang pagkatuto. Ang iyong mga natutuhan, ito man ay galing sa mga blogs o sa librong iyong nabasa ay lubhang kapaki-pakinabang. Ito ay magsisilbing daang matuwid na dapat nating tahakin. Ang daang baluktot ay ahas na magliligaw sa ating patutunguhan. Tayo ang pipili ng ating daan, ng ating paniniwalaan at lalo na ang ating kinabukasan. Magbasa. Makilahok. Magbigay-puna. Matuto.
Marami pong salamat. Muli, magandang umaga sa inyong lahat.

ALEXANDRIA

noreply@blogger.com ([ a n t h o n y ]) — Mon, 27 Sep 2010 05:21:00 +0000

I miss you Alexandria
I miss playing Ragnarok Online

Kabobohan

noreply@blogger.com ([ a n t h o n y ]) — Fri, 24 Sep 2010 04:07:00 +0000

Kahapon ay naglatha ako ng isang blog na tungkol sa limang tanong na akin din namang sinagot.
Sa hindi malaman na kadahilanan, ako po ay nagkamali. Ako po ay humihingi ng pasensya sa pagpapakita ng aking kabobohan sa internet. Ako po ay nagkamali ng spelling.

"Past"
Dapat eh PASS.
Dala na rin nang multi-tasking habang nag-iinternet at panunuod ng "art film" sa kabilang side ng monitor ko, hindi ko namalayan na na-type ko pala ay mali.

Pasensya.

Wala na, na-edit ko na kaya tingnan mo na lamang ang larawan sa itaas para remembrance :)

Tanong ko, Sagot ko

noreply@blogger.com ([ a n t h o n y ]) — Thu, 23 Sep 2010 04:53:00 +0000

1. Ano ang pinaka "crazy" na iyong ginawa para sa pag-ibig?

Uhm, pinaka crazy? Yung mainlab pa nga lang, as in, ay pinakawalang kwenta ko nang ginawa sa simula pa lang. Pero maikokonsidera kong pinaka wasak sa lahat ay nang ginaya ko ang isang eksena sa sikat na pelikula ni Bea at John Lloyd (One More Chance) na kung saan si Popoy ay nasa labas ng bahay ni Basha, malapit sa bintana at hinihiling na kahit 10 seconds lang (10 ba?) ay lingunin sya nito.

2. Pera o puso?

Naisip ko lang yung bolpen at lapis. Kung sigurado ka sa mga ginagawa mo at walang pag-aalinlangan, bolpen ang gamitin mo. Kung bukas ang iyong isipan sa pagbabago at pagtanggap ng pagkakamali, lapis ang gamitin (with pambura).

Pero sa pagitan ng puso o pera, medyo cheesy pero sa puso ako. Gusto kong piliin yung pera eh, lol, pero parang boring naman kung nuknukan na sa dami ang pera mo at walang nagmamahal sa'yo. Naniniwala pa rin naman ako sa ilang mga bagay na hindi mabibili ng pera, tulad ng kaligayahan.

3. Kung papipiliin, babaeng napakasexy na may malaking boobs pero panget ang mukha, o babaeng chubby pero cute?

Yung totoo? Dun ako sa chubby na may cute na mukha. Wala lang. Marami akong kaibigan na chubby at talagang napakasaya nilang kasama. May positibong pananaw sa buhay. Eh ano naman kung mataba? Ok nga eh kasi nalilibre ako lage ng pagkain, lol.

4. Matalino o komedyana?

Yung totoo ulit? Dun ako sa komedyana. Matalino na kasi ako, lol kaya hindi na kailangan pa ng isa. Matalinong kabisado ang mga formula sa Physics at mga elements sa periodic table? Nahh.. Magbabanggaan lang ang aming mga ideya na maaaring mauwi sa mga hindi pagkakaunawaan. Maige talaga sa akin ang mga taong may masayahin pananaw sa buhay. Na kahit marami ang problema ay nakukuha pa ring magbiro kahit korni. Mas humahanga ako sa mga taong ganun. Tsaka ang pagiging komedyante ay maituturing na rin naman na matalinong tao di ba?

5. Iibig muli o hindi na?

Pass. Next Question.

Brewrats for Sale?

noreply@blogger.com ([ a n t h o n y ]) — Tue, 21 Sep 2010 02:32:00 +0000

Fan na fan talaga ako ng tatlong DJ na ito. Sa tuwing umuuwi ako ng pagod at stressed sa isang araw na pakikipagsapalaran ay sila ang aking nakakasama. Nagbibigay ng lubos na kasiyahan kahit ang kanilang mga pinagsasasabi ay talagang walang kwenta, walang kwenta sa iba pero ang tunay na layunin ay malaman mo ang tunay na nangyayari sa ating bayan. Dig? Pakinggan mo lang sila, ang Brewrats!

Mula sa sikat na tv show, ang Strangebrew ay nabuo muli ang trio na ito na nagbibigay ng makabuluhang papanaw sa buhay sa kanilang mga taga-pakinig. Kaya nga kaming mga brewster ay lubhang nalulungkot sa parating na alisan na naman at lipatan ng estasyon. Ngunit kahit saan man estasyon kayo mapunta, ang 155k nyong friends sa FB ay mananatiling solid sa inyo! Mabuhay, tama!

Natawa talaga ako sa AD na ito. Galing ni sir RA Rivera. Bebenta 'to sa lahat ng estasyon.

Trivia: Kay DJ Angel ko talaga unang narinig ang salitang "tama" at ginamit bilang tugon o pagsang-ayon. Matagal na niyang expression iyon. Siya ang orig!

Para kay A

noreply@blogger.com ([ a n t h o n y ]) — Tue, 14 Sep 2010 01:46:00 +0000

Hindi na talaga ako natututo. Para itong aral na paulit-ulit kong tinatanggap at kapag nakuha ko na ang moral lesson ay makakalimutang muli at babalik na naman sa simula. Paulit-ulit ang proseso. Isa na naman akong napakalaking sira. Tumataya muli sa isang sugal na alam kong magdudulot sa akin nang labis na kapahamakan. Itinataya ko na naman ang aking puso.

Pero sa araw-araw na lamang na ginawa ng Diyos at ikaw ang nakikita kong nakangiti, magpapakasira na lang siguro ulit ako.

Nuknukan parin ako ng torpe. Magaling lang ako sa "text" ngunit hindi na makapagsalita sa tuwing nilalapitan mo. Nagmumukhang estatwang tulala. Marahil, takot ako sa'yo. Kuyom at nadadaig nang iyong presensya. Pero ito ang nais kong iparating sa'yo. Ikaw na aking pinangakuan na hindi magsasawa at umasa kang aking tutuparin iyon hanggang sa huli.

Para kay A,

Umayos ka. Sa isang libo't isang binitawan kong biro sa'yo, dito lang ako magseseryoso, kaya seryosohin mo 'to. Seryoso ka na ba? Sisimulan ko dito, pero marahil ay ito na rin ang huli. Ayoko nang dumagdag sa mga iniisip mo. Hindi naman lingid sa akin ang iyong sitwasyon, at naiintindihan kita ng buong puso. Minsan sinabi ko sa'yo na kaya mo yan! Na huwag kang susuko sa mga pagsubok dahil ang pagsubok ay binibigay sa atin ni Lord para subukan ang ating pananampalataya sa kanya. Pero, sa akin na yata ibinigay ni Lord ang isang mabigat na pagsubok. At alam mo kung ano yun? Ikaw.

Kelan ba tayo unang nagkakilala? Mahina ako sa mga petsa pero naaalala ko na ikaw yung hindi umiimik sa lahat. Napakasimple. Napakaganda. Ngingiti lang at tatawa ng kaunti. Ilang araw, linggo, buwan ang lumipas ay parang isang mahabang pagpapakilala sa ating dalawa.

Weh?

Nakakamiss din ang salitang iyan kung barahin mo ako sa aking mga biro. Hindi ako manalo sa iyo. Lagi kang may ganti sa pang-aasar ko. Kanino ka ba nagmana sa pambabara? Kay Vice Ganda? Biro, sabi mo nakakatawa ako. Tawa naman ako. Sabi mo ang sarap ko kasama, sabi mo napapatawa kita, sabi mo para kang walang problema... Sabi ko mahal kita. Ang sabi mo, weh?

Nagsinungaling ako. Hindi ako ganung kabuting tao. Hindi ako ang inaakala mong ako. Hindi rin naman ako nagpapanggap sa'yo. Basta mahirap ipaliwanag. At hindi ko na rin iniisip kung ano pa ang kahihinatnan natin. Para kasing hindi kita matanaw. Nasa kabilang dako ka ba nang pader na naghihiwalay pa sa ating dalawa? Pader ng pagkakaibigan.

Hindi man pormal, pero sincere. Mahal kita. Hindi naman ako tanga (nagpapakatanga?) at marunong ka naman sigurong bumasa. Ayokong manghinayang at magsisi sa huli sa isang damdamin na hindi ko nasabi. Dinadaan ko sa biro ang tunay na nararamdaman, kaya siguro hindi mo sineryoso. Pero ayos lang, ang mahalaga lang sa'kin ay 'yung maniwala ka. Kung minsan ay filing na ako, patawarin mo ako. Ewan ko kung bakit sinalo mo na lahat ng pagiging friendly dito sa mundo. Selos na walang karapatan. Sa huli, ikaw rin naman ang magdedesisyon. Alam mo naman na nandito lang ako, wala naman akong ibang pupuntahan. Naghihintay uli sa hindi dumarating na pagkakataon.

Malakas ang loob kong sabihin ang lahat ng ito dahil alam kong hindi ka naman nagbabasa ng blog ko. Parang wala kang social life sa web. Pati Facebook account mo, ako na lang ang nag-oopen. Busy ka rin sa weekend activities mo sa church. Pero kahit ganun, sana ay naiisip mong alagaan ang sarili mo. Huwag ka na ulit kakanta (choir) kasi umuulan. At sana tubuan ka naman ng pagkamiss sa katawan mo. Hindi 'yun sila at sya na lamang ang naiisip mo. Minsan andito ako, oh? Hindi nga ako kasing gwapo ni John Lloyd at kasing swabe ni Robin Padilla pero seryoso ako, wala na 'tong biro-biro, sana hindi ka na magduda.

Anthony

Baka sakali, aksidente mong ma-click ang link na ito habang ikaw ay nag-iinternet at magawi ka sa lugar na ito, please naman huwag kang maging manhid! Champion ka 'dun eh. At saka sorry, wala pa akong gift 'nun birthday mo. Walang pera eh. Bawi ako sa Araw ng mga Puso. Ice-cream ko?

Si Halaman

noreply@blogger.com ([ a n t h o n y ]) — Mon, 13 Sep 2010 02:39:00 +0000

Halaman

Ikaw man ay nasa sulok,
Sa hindi mapapansin na bahagi ng kwarto...

Hindi nadidiligan...

Hindi naaalagaan...
Walang pumapansin...

Sa blog ko, ikaw naman ang bida! :)

Kokon ban at Pulis at si Lock Jaw Girl

noreply@blogger.com ([ a n t h o n y ]) — Mon, 06 Sep 2010 06:26:00 +0000

Hindi ko alam kung ano ang ilalagay ko dito.

Totoo. Blangko tulad ng isang malinis at puting puti na"kokon ban". Hindi yung ni-recycle na papel, dugyot at batik-batik.Lahat naman siguro tayo ay nakaranas na nang pagka-blangko. Halimbawa, kapag bigla kang tinawag ng professor mo sa Math at hindi mo alam ang isasagot. Nahuli kang nakatunganga sa bintana at tulo laway. Halimbawa rin sa pagkakataong bigla kang sinagot ng babaeng limang taon mong nililigawan at inaaksayahan ng iyong allowance. Ang tagal mong hinintay ang mga salitang "oo" at kapag ito'y narinig mo na ay umariba ang iyong pagkatyope.

Blangko.

Walang laman. Kumbaga sa estado ng "matter" ay empty space. Hangin.
Utot.

Magda-download na lang muna ng ~~virus~~ kanta para sa aking music player.

-------------

Promise, last na 'tong mga patutsada ko sa mga pulis...

(Sa isang computer shop, dalawang pulis ang nagdodota)

Pulis 1: Hello, Kapitan nandito po kami sa presinto, secure na secure ang area, wala pong nangyayaring gulo! Owning po kami dito, Kapitan!

LOL!

-------------

HULING BUGSO NI LOCK JAW GIRL: Part 2

Kung inyong matatandaan, sa aking nakaraang post tungkol sa babaeng ito na hindi maisara ang kanyang napakalaking bunganga at sikat na sikat sa isang thread na aking pinupuntahan. Ang binansagan nilang si Lock Jaw Girl ay nagbabalik para ibuka nyang muli ang kanyang bibig at magpakyut sa picture. Mabighani sa kanyang ~~bunganga~~ este kagandahan.

Ang sakit na sa ulo, stop na...

nagmula ang mga larawan [dito]

nagustuhan mo na si Lock Jaw Girl? [heto] ang ilan pa nyang larawan

Ang puso ko ay parang Rubik’s cube

noreply@blogger.com ([ a n t h o n y ]) — Mon, 06 Sep 2010 02:24:00 +0000

Ang puso ko ay parang Rubik’s cube.

May susubok bumuo pero susuko rin.
May pipilit bumuo pero iiwan rin.
May taong dadaan at aayusin.

At kapag nabuo na,
bigla ulit sisirain...