Türk Psikologlar Derneği (TPD), 28 Eylül 2010 salı günü resmi sitesinde yaptığı açıklamada meslektaşlarımızı maalesef en kibar ifadeyle yine yanlış bilgilendirerek, büyük bir gafa daha imza atmıştır. Her zaman ifade ettiğimiz gibi; amacımız üzüm yemektir, bağcıyı dövmek değildir. Her türlü kişisel mülahazalardan uzak olarak, isim vermeden, olayları şahsileştirmeden, kişisel olarak kimseyi incitmeden net bir biçimde TPD’nin gündemdeki yasa tasarısı ve elinde bulundurduğuna inandığı sertifika imparatorluğu ile ilgili somut açıklamalarının mesnetsizliğini delilleriyle anlatalım.

Öncelikle TPD, yaptığı resmi açıklamada; “Alanımızdaki son gelişmeler hakkında bilgi vermek istiyoruz. Bu gelişmeler mesleğimiz adına önemli gelişmelerdir ve hepinizden destek ve geri bildirim bekliyoruz” ifadelerine yer veriyor.

İlk okuduğumuzda oldukça masum gibi gelen bu cümleyi ve TPD’nin aynı açıklamasındaki ayrıntılarla birlikte madde madde analiz edelim;

1- Mesleğimizi yakından ilgilendiren ve son aylarda gündemde olan “Sağlık Meslekleri Yasası” ile ilgili bir çalışma yapılmaktadır. Bu çalışmaların toplantıları sona ermiştir.

TPD, madem meslektaşlarımızın geniş katılımlı bir destek ve geri bildirimini BU KADAR önemsiyor; Bugüne dek yasa çalışmaları ile ilgili toplantılar başlamadan ya da başladığı süreçte meslektaşlarımızdan NEDEN herhangi bir destek ve geri bildirim istememiştir?

2- Aynı açıklamanın giriş cümlesinde yer alan “destek ve geri bildirim isteyen” TPD, Giriş cümlesinin altında yer alan 1. madde ise adeta kendini yalanlamaktadır. TPD’nin yayınladığı bildirideki 1. Madde aynen şöyle; “Bu yasa tasarısı çalışmalarına Derneğimiz adına alandan gelen ve akademisyenlerden oluşan bir grubumuz değişik tarihlerde Derneğimizi temsilen katılmışlar ve görüşlerimizi iletmişlerdir.” Madem bu çalışmalar bitti ve yasa tarsısında derneği temsilen “akademisyenler” katıldı ve her şey olup bitti. Neden şimdi hiçbir rasyonel değer ifade etmediği halde meslektaşlarımızdan (sözde) bir geri bildirim isteniyor? Şimdi biz, “Bu ne perhiz, bu ne lahana turşusu” desek haksız mıyız?

3- TPD’nin açıklamasının 1. maddesinin 2. paragrafında; adı geçen toplantılarda sadece “psikolog ve klinik psikolog tanımları üzerinde durulduğu ve eğitimler ile serbest çalışma şartları Bakanlığa ait” olduğu öne sürülmüştür. Oysa TPD’nin iddiasının aksine bu toplantıların ilkinde bütün bu konular konuşulmuş ve serbest çalışma şartlarına dair alternatifler de ortaya konulmuştur. Ne gariptir ki; TPD’nin serbest çalışma için öne sürdüğü şartlar tamamen meslektaşlarımızın aleyhinedir ve Sağlık Bakanlığı bünyesinde çalışan bizlerin yoğun çabası üzerine yeni alternatifler eklenmiş ve Psikologların haklarını korumakla yola çıktığını iddia eden TPD’nin Psikoloji lisans mezunu olmayan yüksek lisans ve/veya doktora almış kişilere de verilmesi düşünülen serbest çalışma hakkını savunmuş; ancak TPD’nin bu fikrine toplantıya katılan Sağlık Bakanlığında çalışan Psikologlar şiddetle karşı çıkılmış ve şerh düşülmüştür. Bu konuyla ilgili resmi tutanak Sağlık Eğitimi Genel Müdürlüğünde mevcuttur ve toplantıya ait görüşlerin yer aldığı e-postalar da TPD yetkilisi tarafından maille katılımcılara ilgili tarihte gönderilmiştir. Bütün bunların ispatı mevcutken, TPD’nin meslektaşlarımızı yanıltma gayreti içine girmesi manidardır.

4-TPD, bahsi geçen açıklamasının 2. maddesinin üst başlığında bu yasa tasarısının Psikologlar yasası olmadığını ifade ederek hedef saptırma gayretine girmiştir. Oysaki bu yasa tasarısının adı “Sağlık Meslekleri Yasası” olarak duyurulmuş ve yasa tasarısının her bölümünde ayrı ayrı meslek gruplarını kapsadığını bilmeyen kalmamıştır. Hem bu yasa tasarının psikologlarla ilgisi yoksa TPD neden bu yasa çalışmalarına katılmıştır, soruyoruz?

5-TPD açıklamasının 2. ve 3. maddelerinde sağlık çalışanlarının performans, katsayı ve ek ödeme konularında dava açıldığını, aynı zamanda YÖK’ün psikoloji bölümlerinin akreditasyonu yetkisini Türk Psikologlar Derneğine verdiğini, TPD’nin bu yetkiyle çalışmalarını genişleterek sürdürdüğünü iddia etmiştir.

TPD, bugüne kadar Psikologların özlük haklarına dair hangi yıl hangi çalışmayı yapmıştırü detaylıca açıklamasını bekliyoruz.Bu konularda vereceğimiz cevaplar çok net olacaktır. Ayrıca, YÖK’ün herhangi bir sivil toplum örgütünden ayrıcalığı olmayan Türk Psikologlar Derneği’ne “özel” bir yetki vermesi söz konusu değildir, YÖK’ün Sağlık Bakanlığı yetkilerine tecavüz ederek böyle bir yetkiyi, hiçbir resmi sıfatı bulunmayan tek bir sivil toplum örgütüne vermesi kanunlarında ötesinde anayasal olarak da imkânsızdır.

SAĞLIK BAKANLIĞI AĞUSTOS AYINDA YAYINLADIĞI BİR YÖNETMELİKLE ARTIK BÜTÜN SAĞLIK SERTİFİKALARINI VERME YETKİSİNİN KENDİSİNE AİT OLDUĞUNU BELİRTMİŞTİR. Bakanlığın kendisinin ve onayının olmadığı her türlü sertifikanın geçersizliğini net olarak vurgulamıştır. Ayrıntılar için tıklayınız; http://www.facebook.com/l/0250bop3BCSG0WQYwMQwhw87UMA;www.saglik.gov.tr/TR/Genel/BelgeGoster.aspx?F6E10F8892433CFFF88F742D0D7112512CFAACA57CB3F9E6

6- TPD’nin 5. maddesinde yer alan çeşitli eğitim çalışmalarının (Sağlık Bakanlığında) resmi bir geçerliliğinin olmadığını belirtelim. Daha önceden pek çok meslektaşımızı ihbar eden TPD, geçmiş dönemlerde Sağlık Bakanlığı tarafından resmen uyarılmıştır. TPD, bunların aksini iddia ettiği takdirde resmi belgelerle bunu kamuoyuna sunabiliriz. TPD adı geçen aynı resmi açıklamasının 1. maddesinde; “sertifika gerekliliğinden söz edilmiş ama ayrıntılar tartışılmamıştır. Bakanlık yetkilileri, bu belirlenen tanımlar konusunda yeniden değişik kurum ve kuruluşlardan fikir alacağını, gerekirse ayrıntıların yönetmelik çalışmaları ile belirleneceğini söyleyerek toplantıları bitirmiştir” diyerek kendi verdiği sertifikaların herhangi bir geçerliliği olmadığını kendisi de itiraf etmiştir.

Sevgili Meslektaşlarım; bütün samimiyetimle ve her türlü politik/partizan yaklaşımdan uzak olarak belirtmek istiyorum ki; Sağlık Bakanı Sayın Recep Akdağ’ın kafasındaki düzenleme “meslektaşlarımızın oldukça lehine” bir düzenlemedir. Bunu Sayın Bakan’ın kendi el yazısıyla TPD’nin aleyhimize olan düzenlemeleri çizdiği metni gördüğümden rahatlıkla söylüyorum. Bununla birlikte, Mesleğimize ve meslektaşlarımıza yönelik psikiyatristlerin, Sağlık Bakanlığının bazı bürokratlarının önyargılı bir biçimde olumsuz bir tutum sergilediklerini ve Sayın Bakan’a bu yönde fikirlerini sunduğunu üzüntüyle gözlemliyoruz. Ancak, üyelerinin çoğunluğu Psikoloji Lisans mezunlarının oluşturduğu TPD’nin, lisans mezunlarının hakkını korumaması ve kamuoyunu yanlış bilgilendirmesi ise bizleri daha da çok üzmektedir. Bütün arkadaşlardan ricam; TPD’nin resmi açıklamasını ile bizim açıklamamızı okumasını ve ona göre bir analiz yapmasıdır. TPD açıklamasın tam metni; http://www.facebook.com/l/0250bRNZhvSXVZBpBZl7bYiX53w;www.psikolog.org.tr/ayrinti_haber.php?id=87

Emek harcanmadan, bedel ödenmeden hiçbir başarı elde edemeyiz. Birkaç hafta içinde Ankara’da toplanarak bir basın açıklaması yapmayı düşünmekteyiz, bu konuyla ilgili gerekli yasal izin alındıktan sonra sevgili meslektaşlarımıza, meslektaş adaylarımıza bilgilendirmede bulunacağım. Bir kez daha bütün arkadaşlarıma tek tek teşekkür eder saygılarımı sunarım..

-Psk. Nedim Yüksel ÇAKIR

1- Bu sayede bütün meslektaşlarımız hazırlanmakta olan bir meslek yasasının varlığından haberdar oldu. Eleştirileri ve görüşleri görme imkanıoldu

2-TPD’nin, psikologları bunca yıl adeta hipnotize ettiğinin farkına varıldı ve yayınladığı bildiride (ilk kez) savunmaya geçerek, satır aralarında bugüne kadar psikologlar için bir şeyler yap(a)madığını kendileri de resmen kabul etti.

3- TPD’nin yaptığı resmi açıklamada, TPD’nin bugüne dek yasa çalışması ile hiç bir zaman ‘lokomotif’ olmadığı, sadece siyasilerin istediği zaman görüş sunulduğu yazılmıştır. Hatta 1976 yılında kurulan derneğin, siyasilerin 1990′lı yıllardaki mesleki yasa çalışmalarına kadar, TPD’nin hiç bir şey yapmadığı kendileri tarafından dolaylı olarak itiraf edilmiştir. Bu imza kampanyası olmasaydı bunlar da olmayacaktı, hala maskeler arkasına saklanan yüzlerden geniş kitlelerin bilgisi olmayacaktı.

Bu vesileyle, Derneğin resmi açıklamasının 2. ve 3. paragrafı dikkatle okunduğunda bunlar apaçık görülmektedir; http://www.facebook.com/l/7eaa3_sdqb_ItyTiR50Ef37EJaw;www.psikolog.org.tr/ayrinti_haber.php?id=80

4-Düşünün; hangi meslek birliği/odası/derneği üyelerinin çoğunluğunun hakkını korumak yerine mutlu bir azınlığın hakkını korumakla bu denli meşguldür? Ve 4 yıllık psikoloji lisans eğitimini yeterli görmeyen TPD yöneticileri, hiç psikoloji eğitimi alt yapısı olamayan bir coğrafya lisans mezununa 2 yıllık klinik psikoloji eğitiminde hangi insanüstü dersleri kaç saatte verip bu kişileri, dört yıl psikoloji eğitimi almış kişilere tercih etmektedir ve bir de sıkılmadan adeta alay eder gibi psikoloji lisans eğitimi alanların da yüksek lisans hakkı olduğunu (sanki bu hakkı kendileri vermiş gibi) vurgulama ihtiyacı hissetmişlerdir?

-Bu cümlelerime inanmayan/inanamayanlara TPD’nin resmi açıklamasının ALTINCI Paragrafını aynen aktarıyorum;

“Klinik psikolog unvanının alınabilmesi için iki koşul önerilmiştir:

a. Dört yıllık psikoloji eğitimi üzerine klinik psikoloji alanında yüksek lisans derecesi almış olma (4+2),

b. Lisans eğitimi psikoloji olmayıp klinik psikoloji yüksek lisans eğitimi üzerine klinik psikoloji doktora derecesi almış olma (2+4)” !

BU İMZA KAMPANYASI OLMASA BİZ BU GERCEKLERİ NASIL ÖGRENEBİLİRDİK?

5-Amacımız üzüm yemektir, bağcıyı dövmek değildir. TPD, artık gerçekleri görmelidir; üyelerinin yüzde 95′i Lisans mezunu olduğu iddia edilen bir yerde, lisans mezunlarına teknik lise mezunu muamelesi yapılması adil midir? Artık TPD, ya asli görevine dönmelidir ya da derneğin adını “Türk Psikologlar Derneği” yerine “Türk Akademisyen Psikologların Hakkını Koruma Derneği” olarak değiştirmelidir.

6-Toplanan imzalarımız haftaya teslim edilecektir; ama asıl görevimiz bundan sonra başlayacaktır. Daha organize olarak, daha cesur davranarak ve daha çok fedakarlık yaparak çıkması bu yıl bitmeden muhtemel meslek yasamızla ilgili çabamızı hem bizim hem de bizden sonrakiler için göstermeliyiz.

7-Yakında, daha ciddi organizasyonlarla bizim hiç kimse tarafından adeta hipnotize edilemeyeceğimizi göstereceğiz.
Kişisel olarak, ulusal yayın yapan 5 haber/tematik TV kanalı yetkilileriyle görüştüm; çabalarımızı anlattım ve hepsi ilgi gösterdi. Bu kanalların 4′ü konuyla ilgili bir program yapabileceklerini, 1′i de program yapmasalar bile bültenleri içinde önemli sayılabilecek bir yer vereceklerini söylediler.

Lütfen, bundan sonra hepimiz mesleki konularda ayrılığa/ayrmcılığa düşmeden “birimiz hepimiz , hepimiz birimiz için” anlayışı içinde hareket etmeğe devam edelim.
Bütün meslektaşlarımıza, bir kez daha teşekkür ederken; Meslek yasamız, Meslek yasımız olmasın diyorum.. Saygılarımla..

- Nedim Yüksel ÇAKIR

Sağ. Psi

Tuncay bey,  ulaştığınız düşük puanla başka lisans+ ücretli yüksek lisans -doktora = yaldızlı klinik psikolog formulasyonu pek çok eksikliklerle dolu olduğunu farkediyorum. Bu formulasyona bakıldığında haksızlık uğradığınız duygusuna kapılabileceğinizi tahmin etmek güç değil.  Çünkü bu formulasyona göre akademik başarısı düşük bir takım kimseler düşük puanlarla girdikleri lisans bölümlerinden sonra sırf paraları olduğu için özel klinik psikoloji programlarına giriyorlar, böylece de klinik psikolog oluyorlar. Yani gereken ücret neyse verip  fazla bir çabaya gerek kalmadan bir unvan elde ediyorlar.  Eğer durum böyleyse, haklısınız, size yapılan büyük bir haksızlık.

Tuncay bey gerçek tablo ne yazık ki böyle değil.  Böyle olmadığı daha önce defalarca bu mail grubunda açıklanmaya çalışıldı. Geçen senelerde bir hocamız  kendi okulundaki klinik psikoloji programına nasıl bir süreçten sonra öğrenci kabul edildiğini ve alan dışından gelen öğrencilerin kabul edilme prosedürlerini çok detaylı bir şekilde anlattı. Bir kez daha ve umarım son kez ben de açıklamaya çalışayım.

Sizin formulasyonunuzun düşük puanlı başka lisans bölümünden başlayayım önce. ben türkiyenin oldukça yüksek puanla öğrenci alan bir devlet okulunda ve yüksek puanlı bir bölümünde farklı alanda lisansı okudum,  bu okula benim zamanımda ÖSS+ÖYS sınavında alınan yüksek Sayısal puanlarıyla giriliyordu, hala da öyle. Benimle birlikte klinik okuyan ve ‘alan dışı’ olarak tarif edilen birkaç arkadaşım daha aynı şekilde ülkemizin bilinen iyi okullarında iyi puanlarla girilen bölümlerini bitirmişlerdi. Bizi klinik psikoloji yüksek lisansı programı başvurularında buluşturan ortak motif paramızın çokluğu değil, varoluşsal kaygılardı. 30’unu geçmiş, hatta belki 40’ına yaklaşmış insanlar olarak yaşamımızda bir kırılma noktasındaydık. Klinik psikolog olmak istiyorduk, mesleklerimiz, işlerimiz, ailelerimiz, çoluk çocuklarımız varken bu sorumlulukların yanında çok ciddi akademik yükü olan ve emek isteyen bir eğitim sürecine dahil olup bu sürecin sonunda hayatta asıl yapmayı istediğimiz mesleğe adım  atabilmeyi umut ediyorduk.

Özel üniversitelerde klinik psikoloji programlarında yaldızlı ünvanlar için ücret ödemeye başlamadan önce, programa katılmaya hak kazanmanız gerekir. Programa kabul için de,  hayli zorlu bir süreçten geçmek gerekir. Ben programa başvurduğumda lisansı psikoloji olan diğer meslektaşlarımla aynı sınav aşamalarından geçtim. Başvuru sürecinin ilk aşaması bildiğiniz gibi Bilim Sınavı. Bu sınavda psikoloji lisans eğitimin temel alanlarını kapsayan bir çok soru soruluyor. Bu sınavda yüksek bir puan almak programa kabul edilme aşamasında elbette çok etkili. Bende bu sınavda başarılıydım, ve görünüşe göre lisansı da psikoloji olan bazı meslektaşlarımdan kantitatif olarak daha  başarılıydım.  Programa kabule etki eden diğer iki faktör İngilizce ve ALES puanları. Bunlardan yüksek puanlar elde etmeniz seçilebilirliğinize olumlu katkıda bulunuyor, benim durumumda da aynı olumlu katkı geçerli oldu. Kabul sürecinin son aşaması ve bana göre en zorlu aşamasıda hocalarımızla yaptığımız mülakattı. Mülakatta hocalarımın sorularını yanıtladım, neden klinisyen olmak istediğimi anlatmaya çalıştım. Onlarda kendi perspektiflerinden beni anlamaya ve değerlendirmeye çalıştılar, Değerlendirme kriterlerinin ne olduğunu benim tahmin edebilmem mümkün değil elbette. Ancak mülakattaki hocalarımız mesleğe yıllarını vermiş, mesleğimizin saygınlığı ve bu mesleği icra edecek kişilerin nitelikleri konusunda en az siz değerli liste üyeleri kadar duyarlı kimselerdi, bunu söyleyebilirim.  Bu aşamalardan sonra 50 civarında başvurunun olduğu klinik psikoloji programına kabul edilenler açıklandı. Programı kazananlardan birisi de bendim. Şunu da eklememde fayda var. Başvuranlar içerisinde lisansı psikoloji olmayan kişiler sadece ben ve diğer birkaç arkadaşım değildi, başka kimselerde vardı. Ancak seçim sürecinde elendiler, programa kabul edilmediler.

Benim durumumdaki meslektaşlarım hakkında tartışma yapılırken eğitim sürecimizle ilgili daha önce defaten anlatıldığı halde gözden kaçırılan önemli bir ayrıntı var. O da bir yılı kapsayan bilimsel hazırlık adı verilen, yüksek lisanstan önceki ek eğitim dönemimiz. Bilimsel Hazırlık yılında kazandığım okulun Psikoloji lisansında verilen bazı zorunlu meslek derslerini aldım yani: Gelişim psikolojisi I &II, Psikopataloji I & II,  Kişilik Kuramları I & II, Araştırma Teknikleri I& II, Bilişsel Psikoloji ve Algı. Aldığım bu dersler toplam 30 krediydi.  (Önceki eğitimimde psikoloji lisans’ta da yer alan inklap tarihi, Türk dili, ingilizce, antropoloji, sosyoloji, ileri matematik I & II, istatistik I & II derslerini de zaten almıştım.) Bilimsel hazırlıktaki derslerin herhangi birinde başarılı olamazsanız, zaten yüksek lisansa devam edemiyorsunuz, bu derslerde başarı programa devam için ön şart. Bilimsel hazırlık senesinin sonunda zorunlu dersleri başarıyla vererek, yüksek lisansa devam edebildim.

Ben özel bir üniversitede klinik psikolojiyi okuduğum için devlet okullarındaki eğitimle karşılaştıramıyorum. Belki daha iyidir, belki daha kötüdür, belki her ikisinin de kendi içerisinde olumlu ve olumsuz tarafları vardır. Kendi deneyimlerime göre özel üniversite de akademik yükü hayli fazla bir eğitim veriyordu. Eğitimin detayları hakkında eminim herkes bir fikir sahibidir, ders içerikleri, paper’lar, süpervizyonlar, bitirme projesi detaylarını herhalde size açıklamam yersiz olur.  Benim açımdan programın yoğunluğunun yanında, programa kabul edilmeden önce sürdürdüğüm hayatın sorumluluklarının da hala devam ediyor olması da zorlayıcıydı. Tabi bu benim zaten göze aldığım bir şeydi, ancak sizin formulasyonunuzdaki parayla elde edilen unvan bölümü tamda burayla ilgili olduğundan bir şeyler söyleme ihtiyacı hissediyorum. Ben kendi eğitim ücretimi,  o dönem 30 yaşında bir yetişkin olarak elbette kendim karşıladım. 3 yıl boyunca ödediğim okul ücreti ve hayatımı idame ettirmem için gerekli diğer masrafları karşılayabilmek için kendim çalıştım, eğitim süreci  ciddi maddi sıkıntılarla geçti, ama öte yandan yaşadığım manevi tatmin her şeyi olmasa bile birçok şeyi unutturdu. Yaşadığım bir diğer zorlukta o dönemde çalıştığım kurumdan yüksek lisans yapmak için izin almaktı. O kurum bu duruma pek sıcak bakmadı ve izin kullanmam çok zor oldu. İdari izin vermediklerinden yıllık izinleri kullanmak zorunda kaldım, bu nedenle de 3 yıl süresince okula gittiğim günler hariç hiç tatil izni kullanamadım.  Üstelik gene de yüksek lisans için izin kullanmam nedeniyle çalıştığım kurumda çok ağır mobbing’e maruz kalmaktan da kurtulamadım. Kendimle ilgili kalpleri burkan bu dramatik detayları aktarmamın sebebi benim durumumdaki meslektaşlarımın  eğitimlerine devam ederken verdikleri emeği biraz olsun gözle görünür kılmak istemem.  İronik bir detayı daha aktarmak isterim:  okuduğum dönemde bölümü en yüksek ortalama ile bitiren kişiler ‘alan dışı’ diye nitelenen meslektaşlarımızdı, süpervizyon derslerinde en yüksek notu alanlarda öyle.  Aktardığım akademik başarılar, takdir edebileceğiniz gibi ne devlet üniversitelerinde ne de özel üniversitelerde kolaylıkla elde edilebilen şeyler değil.

Şu anda iki ayrı özel kurumda psikolog olarak çalışıyorum. Kazandığım ücret eski mesleğimi icra ederken kazandığım ücretin ancak yarısına yaklaşabiliyor. Ama şikayetçi değilim. Ait olduğum yerde yapmam gereken şeyi yaptığımı hissediyorum. Mesleğime aşığım.

Geri planında ciddi emekler ve çabalar bulunan diplomaları ücretle edinilen yaldızlı ünvanlar olarak etiketlediğinizde sadece benim durumumdaki arkadaşların emeklerini indirgemiş olmuyorsunuz, lisanları psikoloji olan ve bizimle yüksek lisans yapan diğer meslektaşlarımın da ünvanları da bu haksız eleştiriden payını almış oluyor. Geçen günlerde Nedret Hanım’ın özgeçmişinin ‘bakın lisansı psikoloji değil’ diyerek ifşa edilmesini şaşkınlıkla izledim. Sosyoloji lisansının üzerinde yükselen psikoloji yüksek lisansı, doktorası ve daha bir çok akademik çalışmaların yer aldığı bu özgeçmişin sanki bir suç deliliymiş havası yaratılarak listeye gönderilmesi, çok üzücüydü.

Klinik psikolog olmak için  psikoloji lisansının muhakkak gerekli olması, bir görüş. Dünyada farklı uygulamalar var. Psikoloji bilimine ve psikoterapi pratiğine en önemli katkılarda bulunduğu düşünülen ülkelerde böylesi katı bir şart bulunmuyor. Aslında doktora en ciddi kabul gören eğitimdir çoğu ülkede. Size yanıt olarak yazdığım daha önceki bir mailde, alanda hepimizin ‘üstadı’ konumundaki bir çok psikoloğun lisansları farklı  olmasına rağmen psikoloji yüksek lisansı ya da doktorası yaptığını ve böylece psikolog olduklarını söylemiştim. Sizin yanıtınızdan anladığıma göre onlara psikolog denmemesi gerektiğini düşünüyorsunuz. Bana göre onlar oldukça psikolog. Aslına bakarsanız literatüre göre de öyleler. Bizlerde ülkemizdeki psikoloji lisans ya da lisansüstü eğitimlerinde onların kuramlarını okuyoruz ve mezun olduktan sonra da klinik pratiğimizde uyguluyoruz. Albert Ellis’e ne diyelim bundan sonra? Psikolojiye önemli katkıları bulunmuş işletmeci mi? Sanırım Carl Rogers’a da danışan odaklı terapinin kurucusu ziraatçi demek gerekiyor. Duygu Odaklı Terapi yaklaşımının kurucusu mühendis Leslie Greenberg’i de unutmayalım.

Klinik psikoloji programlarının sayıcı azlığı, ve varolan programların bir kısmının özel üniversitelerde olması bir dezavantaj, sanırım sizde bunu bir sorun olarak görüyorsunuz, bu konuda sizinle hem fikirim. Sayıca az bu programların kontenjanları da az. Üstüne birde ücretler eklendiğinde birçoğumuz için programlara devam zorlaşabiliyor.  Benim durumumdaki kişilere verilen sert tepkilerin kökeni de büyük ölçüde buradan geliyor diye düşünüyorum. Bu kadar sınırlı kaynak varken sanki o kaynakları birileri kolay ve basit yollarla ulaşarak para karşılığı kullanıyorlar gibi bir algı oluşuyor. Durumun böyle olmadığını anlatmaya çalıştım şu ana kadar. İnandığım bir şey var. Eğer ülkemizde klinik alanda yüksek lisans programları özellikle devlet üniversitelerinde sayıca artarsa, kontenjanlar da aynı oranda yükseltilirse bu sert tepkilerinde şiddeti azalacaktır. Şu andaki katı ve sert yaklaşım büyük ölçüde, yüksek lisans olanaklarının kısıtlılığından kaynaklanıyor bana göre. Gene inandığım bir başka şey de, benimle ya da benim geçtiğim süreçten geçerek klinik psikolojiye adım atan diğer arkadaşlarımdan herhangi birisiyle karşılıklı olarak konuştuğunuzda ve iletişiminizi arttırdığınızda, şu andaki önyargılarınızın değişeceği. Birlikte okuduğum lisans’ı da psikoloji olan sevgili arkadaşlarım da belki başlangıçta soru işaretleriyle yaklaştılar bizlere. Ama onlardan olumsuz hiçbir tepki almadık, muhtemelen bizi tanıdıkça, idealizmimizi, disiplinimizi ve gayretimizi gördükçe akıllarındaki olası soru işaretleri de giderildi. Bir fırsat doğarsa eğer sizinle de yüz yüze bu konuyu konuşmayı inanın çok isterim.

Sevgiyle

Pelin Çatak

Merhabalar Ferhat Bey,

Tartışmış olduğumuz ve eyleme geçtiğimiz bir durumun  kişileştirilmesi hiçbir şekilde çözüm sağlamayacağı gibi bizleri hedefimizden uzaklaştırır diye düşünüyorum. İfadelerinizin bir kısmı benim gibi bakanlığa karşı bilgilendirici dilekçeler veren arkadaşlarımızı ilgilendirdiği için sizin isminizle başladım.

Öncelikle bizim harekete geçirmeye çalıştığımız meslektaşlarımız “TPD bizim haklarımızı savunuyor, TPD nin yetkisi yok ki, Bu maddeler TPD ye dayatıldı, TPD bu maddeleri kabul etmek zorunda kaldı, TPD her durumda öncelikle lisans mezunlarının haklarını savunur” düşüncesi içerisinde olan arkadaşlarımız değil. Nasıl ki bizler bir şeylere kanaat getirdik, sizin gibi düşünen değerli arkadaşlarımızın düşünceleride önemli. Sizlerde bakanlığa ” Bu yasa çalışması bizlerin özlük haklarımıza kavuşmamıza katkı sağlar, bu taslak bütün meslektaşlarımızın ilerlemesini sağlar” ı ifade eden   bir kampanya başlatabilirsiniz.

İfadelerinize kısa kısa çevap yazmak istiyorum.

1: Alan dışı meslek mensuplarının Klink Psk. unvanını kullanması önerisi , Sağ. Bakanlığından veya başka bir merciden gelmemiştir, bu öneri TPD nin kendisinden gelmiştir. Hatta  bu maddeye çekince koyan (yani bu maddenin böyle geçmemesi gerektiğini  ifade eden) Psikiyatrist olan Ruh Sağlığı Daire Başkanımızdır . TPD nin koymuş olduğu madde  orada,  bakanlık çalışanların çekincesi de orda .  Bu yayınlanan metinlerde açıkca gözlemlenmekte , “kişisel bir eleştiri gibi olacak Ferhat bey  fakat, bilgilendirmek için ifade ediyorum” konuyla alakalı geçmiş yazılara bakarsanız bu bilgilendirmeleri bizlere kimlerin ulaştırdığını açıkça görebilir ve cevaplanması gerekli  soruların birikmesini önleyebilirsiniz.

2:TPD nin yıllarca savunduğu tez ” bu alanda biz muhatap alınan bir merci değiliz” dir.  Madem TPD bu şekilde düşünüyor neden bakanlık TPD den görüş talep ediyor, şu ana kadar bizlerin eğitimini üstlenen merci kim,  neden TPD toplantılara aktif şekilde katılıyor, madem TPD dikkate alınmıyor TPD nin önerileri (belli bir zümreye, bazı hocalarımıza  ve bazı özel üniversitelere hitap eden )neden taslakta yer alıyor. bunları hiç düşündük mü?

3: Daha öncede belirttiğimiz gibi ne yazık ki bütün değerli meslektaşlarımızın ulaşmasının imkansız olduğu veya bu günün şartlarında bizlerin sadece % 1 veya 3 üne hitap eden bir Klinik Psikoloji yüksek lisans proramına bizleri zorlamak nekadar gerçekci . Sadece yılda lisans mezunu sayımız nedir , şu andaki yüksek lisans eğitimi olmayan meslektaşlarımızın toplam sayısı nedir ve acaba yılda kaç kişi klinik yüksek lisans yapabiliyora sayısal olarak bir kağıt üzerinde baksa TPD,  savundukları araya bilimsellik ve etik ilkeleri ifade eden kelimeleride şıkıştırdıkları maddeleri , düşüncelerini acaba telaffuz edebilirler mi değerli meslektaşlarım.

4: Bir başka husus TPD den bir sürü testler falan alıyoruz ve  şu test eğitiminede gitmemiz gerektiği planlarımız mevcut ve yinede eksik bir alan herzaman mevcut. TPD gerçek amacı bizleri geliştirmekse bizlere gerekli olan ve bazılarının telif haklarınıda kendisinde bulunduran  TPD  neden bu test eğitimlerini lisans  eğitimine sokmuyor bunun için üniversitelerle lobi yapmıyor bunun yanıtını bulabiliyormusunuz ? bu şekilde mezun bütün arkadaşlarımıza ulaşılmaz mı?

5:Alt yapı oluşturulmadan meslektaşlarımıza bazı dayatmaların olması bizleri üzüyor. Bütün mezun arkadaşlarıma Yük lis eğitimi şansı sunulsa eminimki bu şansı bütün meslektaşlarım kullanır, fakat bu şans sadece %1 veya 2 ye sunuluyor.  Bizler mezun olmuş ve bazı hakları elde etmiş ve yüksek lisans  yapan bireyler olarak kazanılmış ve hiçbir şekilde kaybetmeyeceğimiz haklarımız mevcut. Bu taslak bu şekilde geçerse yeni mezun bir arkadaşımızın durumunu hayal edebiliyormuyuz ve bu arkadaşımız ülkemizin üçra bir köşesindeyse ve belli bir maddi birikimi yoksa , psikoloji lisans mezunu arkadaşımızın durumu ne olacak. Belli bir yüzdeye girerek , önemli bir başarı götererek psikoloji bölümünü kazanıyor fakat maddi gücü olmadığından dolayı dayatılan eğitimi tamamlayamıyor ve dolayısıyla ünvanını kullanamıyor. Diğer taraftan çok düşük puanlarla bir başka  lisans eğitimi+ ücretli yük lis+ ücretli doktora ve  “yaldızlı klinik psikolog”  ünvanı  . Bumu adalet bumu bizim geldiğimiz nokta. TPD ve değerli hocalarımız bunu mu savunuyorlar bize.

Diğer taraftan  başında “klinik” terimi kullanılan bir uzmanlık alanının çalışma alanı galiba klinik olmalı ve bu alanda ünvanını kullanma yetkisi sadece ” sosyal bilimler” enstitüsüne verilmesi düşündürücü. Asıl çalışma alanı olan kliniği bünyesinde barındıran “sağlık bilimleri entitüsü ” mezunlarını nasıl  görmezden gelindiğini çözmeye çalışıyoruz, biz unutulmuş diye düşünüyoruz veya yazım hatası olduğunu düşünüyoruz yoksa bu maddenin bu şekilde yazılması sürecine TPD nin katkı sağlayacağını düşünemiyoruz.  Burada bir mantık hatası olmuş galiba!

Bizleri düşündüren ve bizleri eyleme geçiren bu düşünçeler ve kaygılardır.

Şunuda belirtmeliyim ki TPD ve değerli hocalarımızın bütün eylemleri yanlış ve TPD nin bizlere hiçbir katkısı yokturu  ifade etmiyorum.  Değerli Hocalarımızın hakkını saklı tutarak, bu sürecin başarısızlıkla sonuçlandığını ifade ediyorum ve ediyoruz.  Bu güne kadar Bakanlığımız tarafından bizlere hiç sorulmayan çok değerli bir soruyla karşılaştık ” sizin talebiniz nedir veya ne yapabiliriz”,   fakat  TPD nin vermiş olduğu yanıt neyazık ki bizlerin büyük bir çoğunluğunu üzmüştür ve TPD bu süreci iyi yönetememiştir ve  bu çalışmadan bizler haberdar edilmedik . Bakanlığa ulaşan veya paylaşım gruplarındaki eleştirilerin hiç mi önemi yok. Bu eleştirileri okuyan Değerli Hocalarımızında bulunduğu  TPD yönetiminin gerçekten ne düşündüğünü merak ediyorum.  Bu konuda TPD nin geri adım atmaması ve bizlerden özür dilememeside başka bir vaka. Acaba  dernek başkanımızın bizlere gönderdiği taslağı yanlış mı okuyoruz, bukadar çok sayıda insanın aynı anda yanlış okuması mümkün olabilir mi ?Birçok meslektaşlarımızın belli bir konudaki mutabakatı o alanda bir problemin olduğunu belirtmek için yeterli olmaz mı acaba!

Yük lis eğitimi olan bir meslektaşınız olarak görmüş olduğum eğitimi ifade eden dersler hizmet içi eğitimle diğer meslektaşlarıma sunulsa  ve aynı ünvanı kullansa hiçbir şekilde rahatsızlık duymam  çünkü yılda 1 veya 2 öğrenci alan bir programa nasıl girecek benim değerli meslektaşım , şöylemi düşünmeliyim ” ben kazandım banane , ne  yaparsan yap” diye mi düşünmeliyim çok açı vericidir ki yüksek lisan eğitimine  sahip ve bu şekilde düşünen azınlıktada olsa meslektaşlarımız mevcut . Bu nedenle Yük lis eğitimi almış veya almakta olan arkadaşlarımızın bu sınırlı düzeydeki kontejanlara ulaşma  imkanı olmayan hatta İMKANSIZ olan arkadaşlarımıza destek oması ve eylemimize katılması  gerekmektedir.

Bakanlığa ulaşan dilekçelerimiz artık yüzlerle ifade ediliyor bu konuya duyarsız kalmayan , kısacıkta olsa buraya eleştirisini yazan  ve  bu duyarlılığa bakanlığa dilekçe göndererek destek olan tüm meslektaşlarıma teşekkür ediyorum. Bu ayın sonuda kadar bakanlıktaki arkadaşımıza Bakan Beye sunulmak üzere dilekçelerimizi  gönderebiliriz. Mümkünse kendi dilekçemizin yanına en az bir başka arkadaşımızında dilekçesini eklersek tepkimiz daha hızlı büyüyecektir. Dilekçeye ulaşmak isteyen arkadaşlarıma gönderebilirim .

Tüm meslektaşlarıma iyi çalışmalar

Psk. Tuncay TIĞCI

Sizi 5 yıldır psikiyatri kliniğinde çalistiginiz icin tebrik ederim ama malesef bu 5 senelik calisma sonrasinda edindiginiz uslubunuz su siralar meslegimiz icin yapici olmaktan cok uzak.

Size kimse yasa çalışmalarının iyi niyetli oldugunu soylemedi zaten. Kotu niyetli oldugunu da soylemedi. Hatta dernegin yasa calismalarinda belirleyici rolu oldugunu da soylemedi. Psikologlari temsilen sadece Turk Psikologlar Dernegi’nin muhatap alinmadigi defalarca vurgulandi daha once. Saglik Bakanligi’nda calisan psikologlarin (sizin deyiminizle klinikci) da toplantida oldugu vurgulandi.

“Dernegin bakanliga dayattigi maddeleri” biliyorsunuz anladigim kadariyla. Lutfen aciklar misiniz nelerdir o maddeler?

Klinik Psikoloji’nin derhal(?) saglik bilimleri enstitusu programi olmasina gelince… Lutfen bu onerinizi de daha acik bir sekilde nedenleriyle ortaya koyunuz.

Size gore Klinik Psikolog nedir Sayın Canan Citlakoglu? Sizin taniminizi duymayi isterim. Bu tanimi lutfen referanslarla destekleyiniz. Bu tanima uygun gorev yapan klinik psikologlara ornekler veriniz.

Hepsinden de onemlisi, bu grupta galeyana gelen butun Psikolog arkadaslara sesleniyorum. Bir dusunun lutfen, bilgi kaynaklariniz ne kadar saglam? Yoksa bir arkadastan mi duydunuz?

Ferhat Yarar
Psikoloji Yuksek Lisans Ogrencisi

5 yıldır psikiyatri kliniğinde çalışıyorum

BDT VE CETAD eğitimlerim var ve hala devam ediyor.

Klinik görmeyen insanlar klinikçi olacak öyle mi?  Buna kargalar bile güler.

Kimse bu yasa çalışmalarının iyi niyetli olduğunu söylemesin bana, inanmam mümkün değil. İyi niyetli olsalardı, birileri olan biteni ifşa etmeden çok önce dernek bize bu bilgileri verirdi. Ayrıntıları soğolsun arkadaşlardan duyduk. Derneğin sayfasından açıklama yarım ağız şeklinde yapılıyor daha yeni. Derneğin bakanlığa dayattığı maddelerin neden daha önce derneğin sayfasından duyurulmadığı şimdi anlaşılıyor.

Klinik yüksek lisansı Türkiye de adam gibi veren tek yer Adnan Menderes Üniversitesidir. Klinik psikoloji derhal sosyal bilimler enst. çıkarılıp sağlık bilimleri ens. yapılmaıdır. Model alınacaksa Adnan Menderes Üniversitesine ve nasıl eğitim verdiğine iyi bakılması gerekir. Tam zamanlı psikiyatri kliniğinde. Sınıflarda oturup ders dinleyerek ve staj adı altında kıytırık yerlerde danışan görerek  klinik psikolog olunmaz. Ama anlaşılan o ki derneğin amacı üzüm yemek değil bağcıyı dövmek.
Şunun cevabı verilirse çok iyi olur. Yasa çalışmaları sırasında psikologlar ile ilgili maddeler ayrınıtlı olarak neden dernek sayfasından duyurulmadı şimdi duyuruluyor? Unutuldu mu, önemsenmedi mi, bize bir süpriz mi hazırlanıyordu?

Güzel ülkemde demokrası beklerken daha üyesi olduğum meslek grubunda demokrasi sağlanamamış.Ülkemde şeffaflık beklerken daha meslek grubumda şeffaflık yokmuş.Bilgi edinme bilgilendirilme hakkımızın gasp edildiği aşikar ve akademisyenlere daha çok hizmet eden derneğin beni ve benim gibi alanda çalışanları ne zaman temsil edeceğini merakla bekliyorum.

İlgili yasa taslağının derhal geri çekilmesini ve konu ile ilgili refarandum yapılmasını öneriyorum.

( 12 eylül refarandumu bizi ne kadar ilgilendiriyorsa bu da o kadar ilgilendirmeli.

( İlgili metnin daha fazla sayıda gönderilmesi için elimden gelen çabayı gösreceğim )

Psikolog Canan Çıtlakoğlu

Mersin Devlet Hastanesi Psikiyatri Kliniği

Arkadaşlar, imza kampayamıza gösterdiğiniz ilgiden dolayı çok teşekkür ederiz. 1 haftalık bu sınırlı teşebbüsümüz, yaptığımız istişareler sonucu sayımızı daha büyük bir rakama ulaştırabileceğimizi düşüncesini doğurduğundan İMZALARIMIZI GÖNDERME SÜRESİNİ 31 Ağustos Salı gününe kadar UZATTIK.
Şu ana dek sadece Kargo/Aps/Posta yoluyla gelen imzalarınız, 1 hafta içinde (Ankara hariç) 50 rakamına yaklaştı. Ay sonuna kadar imza sayımızı maksimum seviyeye ulaştırıp Sayın Bakan’a öyle takdim etmenin daha etkin olacağını düşündük. Her ilde bir arkadaş bu işi sahiplenir ve ilinden imzaları ayrı ayrı çıktısı alınmış metinlerle toplarsa daha çok sonuç elde ederiz. Bu vesileyle, illerinde bu işi can- gönülden sahiplenen meslektaşlarımız Trabzon’dan Faruk Bozkır ve Uşak’tan Vildan Temelkuran’a çok teşekkür ederiz.

ORTAK METİN ve GÖNDERİLECEK ADRES İÇİN AŞAĞIDAKİ LİNKE TIKLAYINIZ..

http://www.facebook.com/group.php?gid=35820952632&v=app_2373072738#!/topic.php?uid=35820952632&topic=14149

SAYIN SAĞLIK BAKANIMIZ RECEP AKDAĞ’IN DİKKATİNE

…Sağlık Meslek yasasındaki yapılacak değişiklikler ile psikologların tabi olacağı kanuni düzenlemeler üzerinde bakanlığınızca yapılan çalışmaları dikkatle izliyoruz. Şu ana kadar girişimde bulunulmamış olması ve 2010 yılında dahi yasasız ve odasız bir meslek grubu olmanın sıkıntısını yıllardır yaşamaktayız. Ümit ediyoruz ki bakanlığınız bu son girişim ile acil bir ihtiyaç olan yasal düzenlemeleri hayata geçirir. Bugüne kadarki yapmış olduğunuz gayretleriniz için psikologlar olarak içtenlikle teşekkür ederiz.

Bu esnada tabi ki farklı görüş ve önerilerle karşılaşmamanız imkânsız olacaktır. Ancak biz hastane ve kliniklerde çalışan psikologlar, sorun ve problemlerimizi her zaman anlatma ve anlaşılma imkânı bulamadık. Psikologları temsil ettiğine inanılan Türk Psikologlar Derneği de daha çok akademik camia ve üniversitelere yönelik sorunlara eğilmekten, alanda çalışan ve lisans mezunu olan binlerce psikologdan habersiz bir şekilde çalışmalarını şimdiye kadar sürdürmüştür.

Yasal düzenlemelerin yapılmaya çalışıldığı bu dönemde, haberdar olduğumuz kanun önerileri de bizi derinden sarsmış ve yaralamıştır. Bir kez daha; psikolog mesleğini sadece klinik alanda yerine getiren binlerce psikoloğun hiçe sayıldığı ve haklarının gasp edilmeye çalışıldığı görülmektedir.

Her ne kadar psikiyatri uzmanlarıyla psikologların meslek tarifi ve görev tanımı ile ilgili tartışmaları sürüyorsa da, Türk Psikologlar Derneği’nin önerdiği kanun teklifi ve maddeleri, özellikle klinikte çalışan arkadaşlara ve mesleğimize zarar verebilecek özellikler taşımaktadır. Özetle Türk Psikologlar Derneği’nin önerdiği kanun teklifinde şu maddelerin yıkıcı ve olumsuz özellikler taşıdığına inanmaktayız:

1. Lisans diploması psikoloji bölümlerinden olmasa da, yüksek lisans ve doktora programını klinik psikolojide tamamlamış olanlara klinik psikolog unvanı verilmesi önerilmektedir.
2. Psikoloji bölümü mezunları, sertifika eğitimini tamamlamış olmalarına rağmen, klinik psikolog ünvanı kazanamamakta, sadece sertifikalı psikolog ünvanı taşıyabilmektedir.
3. Sadece Sosyal Bilimler Enstitüleri tarafından verilen yüksek lisans ve doktora eğitimleri değerlendirmeye alınmaktadır.
4. Serbest çalışmak için akademik unvan ön şart olarak getirilmek istenmektedir.

Bu önerilerle ilgili çekincelerimizi şu şekilde özetleyebilirim:
1. Lisans diploması psikoloji bölümünden olmayanlara yüksek lisans veya doktora ile klinik psikolog ünvanı verilmesi, bu bölümlerde okuyan arkadaşlara yapılmış haksızlıktır. Anayasanın eşitlik ilkesine de aykırıdır. Diğer taraftan lisans eğitimi boyunca elde edilen ciddi bir psikoloji eğitimi ve buna yönelik bilgi ve beceriler hiçe sayılmakta, yıllara dayanan çaba ve gayretler önemsenmemektedir. Klinik alanda çalışan tüm arkadaşların sadece klinik eğitime değil, aynı zamanda temel psikoloji eğitimine de (dikkat, motivasyon, gelişim, sosyal, vs.) ihtiyaç duyduğu gözardı edilmektedir. Ayrıca böyle bir önerinin şu anda bu durumda öğretim üyesi olan bazı akademisyenleri kurtarmak adına tasarlandığını da düşünmekteyiz.
2. Klinik psikolog, klinik alanda çalışan ve çalışma yeterliliği olan psikolog anlamı taşımaktadır. Bunu belirlemek için de belirli bir akademik ünvana ihtiyaç yoktur. Daha çok bu alanın gerektirdiği bilgi ve beceri eğitimi ile deneyim esas teşkil etmektedir. Buna göre verilecek bir akademik derecenin (master) gereksiz ve yersiz olduğu açıktır. Gerçekten de alanda yıllarca çalışmış ve bu alanda herhangi bir akademik çalışması olmasa da, çaba ve emeği yoğun olan ciddi bir meslek mensubunu haksızlığa uğratmaktadır. Diğer yandan klinik psikolojinin önem taşıdığı bir çok Avrupa ülkesinde (Almanya, Avusturya, Hollanda) de klinik psikolog herhangi bir akademik ünvana değil, mesleki bilgi ve beceri yeterliliğine bağlanmaktadır. Bu bağlamda şunu da ifade etmeliyiz ki, psikoloji eğitimi en az 5 yıla çıkartılmalı, 2 yıl temel psikoloji eğitimi ve üzerine alan eğitimi planlanmalıdır ki, bu alan eğitimleri muhakkak klinik deneyim ve çalışmasını da kapsamalıdır. Bu bağlamda kanun teklifi ile önerilen 1 yıllık ek eğitim bu açığı kapatmak içindir. Son olarak, nasıl bir hukuk fakültesi mezunu 1 yıllık avukatlık stajı yaptıktan sonra avukat olma niteliği taşıyorsa, psikolog arkadaşların da böyle bir hakkının mevcut olduğu görüşündeyiz.
3. Bugün Türkiye’de klinik psikoloji alanında çok kısıtlı üniversitede kısıtlı sayıda klinik yüksek lisans ve doktora eğitimi verilmektedir. Verilen eğitimin kısıtlılığı dışında klinik bilgi ve becerilerin verilmesi için gerekli klinik koşullar da bir çoğunda mevcut değildir. Bu nedenle sadece sosyal bilimler enstitülerine bağlı değil, sağlık bilimleri enstitülerine bağlı yüksek lisans ve doktora eğitimlerinin de kabul edilmesi, mesleğimizin kalitesi ve gelişimi açısından büyük önem taşımaktadır.
4. Son olarak da serbest çalışmanın belirli bir akademik ünvana bağlanmasını çok anlamlı bulmuyorum. Bilinir ki; akademik unvan ile uygulama birbirinden çok farklıdır. Sağlık alanında çalışacak klinik psikolog arkadaşların mesleki yeterlilik kazanması sadece bilgiye değil, deneyim ve beceri eğitimlerine bağlıdır. Diğer taraftan bilgi de sadece üniversitelerde değil, klinik ve eğitim kurumlarında da kazanılır. Üniversitelerin temel amacı; araştırma ve bilgi geliştirme-üretme olduğunu düşünürsek, uygulamaya dönük böyle bir yapılaşmada bu kadar öne çıkmasını olumlu bulmak anlamlı olmaz.

Son olarak kısaca özetlemeye çalıştığımız bu anlamlı ve gerçekçi endişelerimizin dikkate alınarak, Türk Psikologlar Deneği’nin teklif ettiği maddelerin geri çekilmesini, Türkiye’de ruh sağlığı hizmetinin kalite ve gücünü arttırarak, meslek mensubu psikologların haklarını da koruyacak şekilde düzenleme yapılmasını umut ediyoruz.

Saygılarımızla

Türkiye Cumhuriyetine Hizmet Eden Tüm Psikologlar Adına

Ad – Soyad Çalıştığı Yer İmza

———————————————

* Kargo Gönderilecek Adres;

-N.Yüksel ÇAKIR
T.C. Sağlık Bakanlığı
Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü
Koruyucu Ruh Sağlığı Şube Müdürlüğü
B- Blok Kat:4 No: 25
Sıhhiye /ANKARA

Psikologların meslek yasasına dair Sağlık Bakanlığı’yla yürütülen görüşmeler ve bu konudaki son gelişmeler hakkında Toplumsal Dayanışma için Psikologlar Derneği Girişimi olarak bir metin ve bir eylem planı oluşturmaya karar verdik.

Eylem programımız,

- 20 Ağustos’ta İstanbul’da yapılacak bir basın açıklamasını,

- Eylül ayında Ankara’da Sağlık Bakanlığı önünde yapılacak bir basın açıklamasını,

- Kasım ayında düzenlenecek, meslek yasamızın tüm muhataplarının ve bu konuda çalışmalar yürüten tüm bileşenlerin katılımcısı olduğu bir konferansı içermektedir.

Genel hatlarıyla belirlenmiş olan bu programın detaylarını belirlemek üzere öncelikle sizlere sorumuz 20 Ağustos’ta düzenlenecek basın açıklamasının öğle saatlerinde İstanbul İl Sağlık Müdürlüğü’nün önünde mi yoksa mesai saatleri sonrasında Taksim’de mi yapılmasının daha uygun olacağıdır. 15 Ağustos Pazar gününe kadar bu soruya gelecek yanıtlara göre ilk etkinliğimizi netleştireceğiz. Lütfen zaman ve yer tercihlerinizi bize todap.der@gmail.com adresinden ulaştırın.

Daha sonraki etkinliklerimizin ve olası yeni önerilerin detaylarını da bu şekilde, geniş iletişim ağları üzerinden oluşturmayı planlıyoruz. Amacımız meslek yasası tartışmalarının demokratik ve katılımcı bir şekilde örgütlenmesinin önünü açmak ve nihayetinde de tüm meslektaşlarımızın haklarını koruyan bir meslek yasasının ortaya çıkmasını sağlamaktır. Bu konuya dair hazırlanan metin de aşağıda yer almaktadır.

Metinlerimiz ve eylem planlarımız sadece mevcut görüşmecilerin tutumlarını eleştirmek üzerine kurulu olmayacaktır. Bu metin ve basın açıklamasının birer başlangıç niteliğinde olduğunu vurgular, meslek yasasının muhataplarının çeşitli mecralarda ve düzenlenecek konferansta yapacağı tartışmaların ve birlikte oluşturulacak meslek yasası tasarılarının büyük önem taşıdığını düşündüğümüzü bildiririz.

Metnimiz:

PSİKOLOGLAR TOPLUMDAN VE EMEKTEN YANA MESLEK YASASI İSTİYOR!

Ruh sağlığı çalışanları ile Sağlık Bakanlığı’nın meslek yasası kapsamında yürüttüğü görüşmelere psikologları temsilen meslek örgütü olma iddiasındaki Türk Psikologlar Derneği katıldı. Bu görüşmelerin öncesinde TPD yöneticileri psikologların geniş kesimlerinin görüş ve taleplerini almak yönünde herhangi bir girişimde bulunmadı. Daha da ötesi, TPD temsilcilerinin bu görüşmelerde sundukları şartlardan bazıları bu şartlara maruz bırakılacak olan psikologların ve hatta kendi yönetici kurul üyelerinden bir kısmının bilgisine toplantıda bulunan diğer meslektaşlarımız aracılığıyla sunuldu.  Öncelikle TPD’nin bu tutumu katılımcılık ve demokrasiye yönelik tüm ihlaller için olduğu gibi etik dışı ve affedilmezdir.  Bunun da ötesinde TPD’nin önerileri meslek grubunun ezici çoğunluğunu oluşturan lisans mezunu psikologlar başta olmak üzere psikologların büyük kısmını mağdur edecek uygulamalardır.

Bu sene üniversitelerin psikoloji bölümleri 2000′in üzerinde öğrenci kabul etmişken, 2008 verilerine göre sadece 1600 psikologun üye olduğu TPD’nin psikologları temsil yetkisi hem nicel hem de nitel açıdan tartışmalıdır. Meslek Yasası görüşmelerinde psikologların geniş kesimlerinin çıkarlarından yana tutum alacak temsilcilere ihtiyaç duyulmaktadır.  Bu ihtiyaç sadece demokratik işleyiş sorunlarından değil, TPD’nin bugüne dek ağırlıklı olarak sergiledği politik ve sınıfsal tercihlerden de kaynaklanmaktadır.

TPD dar bir akademisyen ve terapist kesimin çıkarlarını temsil ettiğini bir kez daha göstermiştir. Psikologların meslek örgütü olma iddiasındaki dernek, meslek yasası sürecini hak ve etik alanında verilecek bir mücadeleden çok, terapistliği kimin yapacağına ilişkin bir ayrıcalık ve rant kavgası olarak kavramaktadır.  Azınlık bir psikolog grubunu ilgilendiren mesleğin serbest icra yetkisini  tartışırken, psikologların çoğunun çalışma hakkını ellerinden alacak düzenlemeleri dayatmaktan çekinmemektedir.

TPD psikoloji mezunlarının psikolog ünvanını kullanma yetkisinin 1 yıllık sertifikasyon ve sınav koşuluna bağlanmasını kabul ederek psikoloji mezunlarının işsizleşmesini ve psikoloji lisans eğitiminin değersizleşmesini kabul etmektedir. Psikologluk ünvanı, bir ayrıcalık değil  psikoloji mezunlarının çalışma haklarının garantisidir. Tasarı bu şekliyle yasalaşırsa, dört yıllık lisans programından mezun olan bir psikolog bu ünvanla çalışabilmek için 1 yıllık sertifika programı ve sınava tabi tutulacaktır. Bu programı hazırlama yetkisi talep eden TPD’nin başkanı programın ücretlendirilip ücretlendirilmeyeceği konusunu ise “henüz tartışmadıkları”nı söylemiştir. Eğitim ve kongre gibi mesleki etkinlikler konusundaki ücret politikası herkesin malumu olan TPD’nin bu sertifikasyona erişimi eşit yani ücretsiz sağlaması ihtimali bugünden bakıldığında oldukça düşüktür. Lisans eğitimini tamamen değersizleştiren bu uygulamanın psikoloji mezunlarının bir kısmını işsizliğe mahkûm edeceği açıktır.

Çalışma etiği ve psikoloji lisans eğitiminin yeterliliğine ilişkin kaygılarla gerekçelendirilen bu tasarının lisans eğitiminin birçok açıdan daha da niteliksizleşmesini beraberinde getireceği ortadadır.  Bugün psikologların gerekli mesleki bilgiyi yüksek ücretler karşılığında ve bazen de üniversitede hocaları olmuş akademisyenler tarafından verilen eğitimlerden alması yıllardır normalleştirilmiştir. Gerek kamu kuruluşlarında gerekse özel sektörde psikologlardan öncelikli olarak test uygulayabiliyor ve yorumlayabiliyor olmaların beklendiği halde bu testlerin eğitimlerinin lisans dersleri olmaktan çıkarılıp, TPD başta olmak üzere çeşitli kurum ve kişilerden alınmasının mecbur hale getirilmesi bunun en çarpıcı örneği olarak karşımızda durmaktadır.  TPD kontrolsüz bir şekilde büyüyen bu eğitim pazarında meslektaşlarını istismardan korumak konusundaki ataleti bir yana, bu pazarda büyük bir pay sahibi olarak durmaktadır. “Sınav” uygulaması ise mesleki bilgiyi ölçmek konusunda uyandırdığı şüphelerin yanı sıra, defalarca görüldüğü gibi  hazırlık kursları ve özel dersler gibi ticari uygulamaları da beraberinde getirmektedir.  Bu tasarı psikologların mesleki eğitimine yıllardır hakim olan piyasa mantığının hukuki güvence altına alınmasından başka bir şey değildir.

Bu tasarının eğitimin ticarileşmesine yönelik hizmetleri bununla da sınırlı kalmamakta, bugün psikologlarının büyük çoğunluğunun hedefi olan “klinik psikolog” ünvanı da alandaki deneyimi ve hatta psikologluğu bile önemsizleştiren bir biçimde tamamen akademik titrlere tahvil edilmektedir. Tasarı “klinik psikolog” ünvanını sadece bu alanda uzmanlık derecesi olan psikologlara tanırken, TPD yetkilileri aynı ünvanı lisansı psikoloji dışından olup da yüksek lisans ve doktorasını bu alanda tamamlamış kişilere de verilmesini talep etmektedir. Verili durumda, devlet üniversitelerinin  klinik psikoloji lisansüstü programlarının kontenjanlarının sınırlılığı ve sayısı her geçen gün artan özel üniversitelerin bu eğitim sektöründe kapladığı alan düşünüldüğünde bu tasarının hayata geçirilmesinden çıkar sağlayacak olanların kim oldukları açıkça görülmektedir. Özellikle 2004′ten sonra psikologlar arasında yayılan meslek yasası beklentisi bu alandaki yüksek lisansa duyulan ilginin artmasına yol açmış, bununla beraber birçok vakıf üniversitesi psikoloji lisans bölümlerinin yanı sıra,  sayısız lisansüstü eğitim seçeneğiyle de terapist olmak isteyen psikologlar için seçenek haline gelmiştir. Özel üniversitelerin birçoğunun bu alandaki lisansüstü programları, bünyesindeki diğer programlardan daha yüksek ücretlere verilmekte, lisansı başka alanlardan olan öğrenciler bilimsel hazırlık programına tabi tutularak daha da “karlı” öğrenciler olagelmektedir. Bilim, öğrenci ve hoca’nın yerini ticaret, müşteri ve pazarlamacının aldığı  şirketlerde ise kar her zaman nitelik ve etikten önceliklidir.

TPD’nin bakanlığa sunduğu şartlar psikologların var olan haklarını da kaybedeceği  koşulları olası kılmakta ve psikoloji eğitiminin her düzeyde ticarileşmesine dolayısıyla da eşitsizleşmesinin yanı sıra niteliksizleşmesine de kapı aralamaktadır.

Bugün çoğunluğu klinik alanın dışında çalışan psikologlar çalışma koşullarını düzenleyen ve mesleğinin yeterli bir tanımını yapabilen bir yasadan yoksun olmanın da etkisiyle işsizlik, güvencesiz çalışma ve  görev dışında çalıştırılma gibi birçok hak ihlaliyle karşı karşıya gelmektedir. Bunun yanısıra psikologlar çalıştıkları yerlerde hak ve etik ihlallerine sebep olabilmekte, meslek odasının eksikliği yüzünden bu kişilere yaptırım uygulanamamaktadır. Tüm bunlar emekten ve toplumdan yana bir meslek yasasına duyulan ihtiyacı açıkça ortaya koymaktadır.

Psikoloji mezunlarının “psikolog” ünvanını kullanma hakkı ellerinden alınamaz. Sertifikalı psikologluk uygulamasına yönelik girişimler durdurulmalıdır.

Psikoloji lisans eğitiminin niteliği arttırılmalıdır.

Mesleki eğitim meslek mensuplarının hakkıdır ve ücretlendirilemez.

Klinik alanda çalışma yetkisinin akademik ünvanlar üzerinden belirlenmesinin önü kesilmelidir.

Meslek yasası çerçevesinde yürüyen görüşmelere psikologları temsilen çoğunluğun çıkarlarını temsil eden temsilciler katılmalıdır.

Toplumsal Dayanışma İçin Psikologlar Derneği Girişimi (TODAP)

iletişim: todap.der@gmail.com

blog: eleps.info

link: http://eleps.info/?p=568

”

ülkemizdeki psikoloji bölüm sayısı son 10 yılda inanılmaz derecede artmıştır ve bu artışın büyük çoğunluğu özel üniversitelerin kontenjanlarına dayanmaktadır. tahmini olarak 4000 civarında psikolog mezun olmaktadır. klinik psikoloji master programlarını özel üniversiteler ve devlet üniversiteleri diye ikiye ayırdığımzıda  ege üniv ortalama 6 yılda bir 8 kişi, ankara üniv 2-3 yılda bir 10 kişi , hacettepe her yıl 10 kişi ODTÜ ve Boğaziçi düzensiz aralılarla 5-10 kişi, istanbul Üniv 3 yılda bir 5-10 arasında kişi, Uludağ Üniv. 3-5 yılda bir 6-8 kişi almaktadır. (sayılar ortalamadır). bunun anlamı ülkemizde yılda en fazla 20 ila 30 klinik psikolog mezun olacaktır. bunların bir bölümü doktoraya devam edip klinik alanda belkide hiç çalışmayacaklardır. özel üniversitelerin fahiş fiyat uygulamarı ise aylık 1000-2000 tl geliri bulunan bir çok meslekdaşımız için masterı imkansız kılmaktadır. kişisel gözlemim özel üniversitelerde master yapan bir çok meslekdaşımızın lisansınında yine özel üniversiteden olmasıdır. özel üniversitelere karşı değilim ancak maddi yetersizlikten dolayı sınırlı olan devlet üniversitelerine bir çok meslekdaşımız klinik masterına giremezken, maddi durumu daha iyi bir meslekdaşımın özel üniversitede klinik masterı yaparak dışarda çalışma hakkı kazanarak çok daha fazla para kazanma şansına sahip oluyor olmasının tek açıklamasının kapitalizm olduğu düşüncesindeyim. şöyle düşünün ÖSS de ilk 5000 ine girmiş ve türkiyenin en iyi üniversitelerinde psikoloji bölümünden mezun bir kişi kontenjan azlığı nedeni ile devlet üniversitesinde yada maddi yetersizlik nedeni ile özel üniversitede klinik masterı yapamayıp düz psikolog (artık ne demekse) olarak kalırken. ÖSS de 400000. sırada yer alan birinin özel üniversitede lisansın ardından yine özel üniversitede klinik master yapıyor olmasını açıkçası adil ve insan temelli bir meslek elamanı olarak onaylamıyorum. özel ya da devlet üniversitesinden mezun herkese okudukları lisans eğitminin hakkı olan ünvan ve haklar verilmelidir.

–
Psk. Mehmet KILIÇ
9 Eylül Üniv. Aile Eğt. ve Danışmanlığı Y.L
İzmir Adliyesi 2. Aile Mahkemesi

(Şerh) Çekince:”veya lisans eğitimi psikoloji dışı bir alan olup klinik psikoloji alanında yüksek lisans eğitimi üzerine klinik psikoloji alanında doktora derecesi alan” psikoloji lisans mezunu olmayanların psikoloji yüksek lisans veya doktora derecesi alarak klinik psikolog unvanı kullanmaları etik ve doğru değildir.

‎2) Klinik Psikolog; objektif ve projektif ölçüm araçları, gözlem ve görüşme teknikleri kullanarak psikolojik değerlendirme yapılmasında; psikolog sorunların tanısal değerlendirmesinde tanımlanmasında,
ve bu sorunların giderilmsinde psikoloji ve psikoterapi kuramlarına dayalı psikoterapi uygulamalarının yürütülmesinde g…erektiğinde ilgili uzmana yönlendirilmesinde yetkin ve yetkili olan, psikoloji lisans
eğitimi üzerine klinik psikoloji alanında en az yüksek lisans eğitimini tamamlayan veya lisans eğitimi psikoloji dışı bir alan olup klinik psikoloji alanında yüksek lisans eğitimi üzerin klinik psikoloji alanında doktora derecesine sahip sağlık meslek mensubudur.

(Şerh) Çekince: tanısal değerlendirmenin ilgili uzman hekimlere değerlendirilmesi gerekmektedir. (Psikiyatristlerin görüşü)