ANTZERKIA HAUR HEZKUNTZAN

Antzerki saio bat

2008-08-30T19:41:00.006+01:00

Sarrerako ariketa

Umeak lurrean etzaten dira begiak itxita eta musika lasaia jarri

Gorputzarekin jolasean

Haizezko errotak izango gara, besoak aurrerantza eta atzerantza mogituaz

Joko dramatikoa

Katuak eta txakurrak izango gara eta beraien moduan ibili eta beraien moduko soinuak aterako ditugu

Bukaerako ariketa

Musika jarriko dugu eta gorputzak dantzan jarriko ditugu, askatasunean

Antzerkiaren onurak umeentzako

2008-08-27T08:32:00.002+01:00

Ondoren Power point aurkezpena

Teatro Infantil

View SlideShare presentation or Upload your own.

Haurrei antzerkia erakusterakoan izandako esperientzia

2008-08-25T08:39:00.000+01:00

Haurrentzako antzerkia euskaraz azken urteotan pertsona eta talde ezberdinen lanari esker gero eta ohikoagoa da. Egia da antzerkia egiten pertsonek oraindik ere testuak euskaraz lortzeko zailtasunak dituztela, sormena euskaldundu beharra dago, horrelako ekimena adibidez Nafarroako Antzerki Eskolak izan du, urtero haur antzerkirako testuen lehiaketa antolatzen du.
Irakasle izango garen hontatik, antzerkia eskolan txertatzeko egokitasuna azpimarratu nahiko nuke, antzerkia bere osotasunean, ez soilik testu batean oinarriturik. Ez gara hemen hasiko antzerkia zer den eta zer ez den eztabaidatzen. Nik izandako esperientzia urria baldin bada ere, haurrei antzerki ikastaroetan ulertu dut, 2 eta 5 urte bitarteko haurrek testuekin gozatu beharrean, beraien gorputzaren gozatzen dute, gorputz adierazpena ahozkotasuna baino lehenago menperatzen dute, are gehiago ama hizkuntza gaztelania duten haurrek euskaraz adierazi behar dutenean. Horretaz aparte, testu laburra bada ere esan behar dutena, besteen aurrean esateak lotsa dakarkie maskara gisa. Testu liburuak badaude antzerkia eskolan irakasteko, ariketa mordoa daude. Nik egin izan dodana haurrekin lanean egon nazenean, besteei egindako lana erakusterakoan, istorio bat asmatu eta nik narratzaile lanak egin haurrek istorioa antzezteko

Antzerkia, hezkuntza baliabide egokia

2008-08-24T12:59:00.000+01:00

Anterkia, hezkuntza baliabide egokia izan daitekelakoaren usteak anitzak dira eta ondoren agertzen den artikulua David Barberok idatzi zuen Argian 2002-10-06:

Hezkuntza prozesu ezberdinetan irakasleek erabili dezaketen baliabide bat dugu antzerkia, oso eraginkorra izaten baita batez ere formazioko lehen urteetan. Baina bereziki interesgarria dena antzerkia hezkuntza berezian lantzea da, hau da, urritasunen bat duten umeekin lantzea.

Besteak beste, ondorio hauetara iritsi dira Donostian Euskal Unibertsitateak gai honen inguruan antolatutako udako ikastaroan, Europako, Latinoamerikako eta baita Euskal Herriko eta Iberiar penintsulako adituen partehartzearekin antolatutako ikastaroan, alegia.
Hasieratik argi geratu zen ez zirela mintzo eskolako jaialdietan edota beraien edo besteen seme-alaben abilezia ikusteko Gurasoen Elkarteek babesturik antzezten diren haur antzerki emanaldi tipikoetaz.
Umeen garapen pertsonalarekiko antzerkiaren ekarpen nagusia, edo orokorrean arte eszenikoena, talde joko batean parte hartzeko gaitasunak lantzean datza, norbere irudimena garatu eta inprobisazioaren bitartez mundu propioak sortzean, alegia.

HELBURUA ez da izaten umeek eta gazteek antzezlan klasiko edo garaikide batean beraiek antzeztu behar dituzten pertsonaiei dagozkien testua buruz ikastea. Aitzitik, ume eta gazte horiek pertsonaia baten karakterizazioan euren sormen gaitasuna garatzea, sentimenduak adieraztea, beste kideekiko harremana lantzea eta eurek sortu behar duten istorio bat komunikatzea izaten da xedea.

Gaitasun pertsonal hauen garapena primeran lantzen da joko dramatikoaren bidez, nagusien zuzendaritzapean, baina beraiek askatasun osoz gauzatua azken finean.
Era honetan, umeek ikastetxeetan ez dituzte formula kimikoak eta arau matematikoak bakarrik ikasiko. Ez dituzte errege godoen edo aditz irregularren zerrendak bakarrik buruz ikasiko. Ez dituzte adimenari dagozkion gaitasunak soilik eskuratuko. Euren emozioak azalarazteko eta zentzu guztien bidez gauzak aditzera emateko gaitasunak ere jorratu ahal izango dituzte.
Barne gaitasun hauen garapenaz gain, joko dramatikoaren bidez umeek euren ahotsaren adierazkortasun ahalmena eta pertsonen arteko komunikazio zeinu ororen erabilera ere lantzen dute.
Era berean, joko dramatikoak irudien erabileraren hobekuntzan, hauen atzemate prozesuan eta komunikaziorako tresna gisaren erabileran laguntzen du.
Antzerkiak umeei eskaini diezazkiekeen beste ekarpen bat, artearen, espresioaren eta adierazpen eta komunikazio artistikoaren mundurako ateak ere zabaltzea da. Arte eszenikoek txiki-txikitatik iratzar baitezakete gaitasun artistikoa, edertasunaren bilaketa, balore estetikoen ulermena eta gizakien arteko komunikazioa.

ARE GEHIAGO, beraien bizitzaren hasieratik beste aktoreen antzezpenak ikustearen plazerra edota istorio bat kontatu edo aurkezteko gaitasuna garatu dezakete.

Ekarpen hauek guztiak oso garrantzitsuak izanik, ikastaroaren baitan ikusitako eragin ikusgarrienak, aipagarrienak, emozionanteenak edo inpresio handiena sortutakoak urritasun fisiko zein mentalak dituzten umeekiko arte eszenikoen ekarpenak izan ziren.
Maiz urritasun hauek gainditzea euren sentimendu eta emozioak azaleratzeko baliabideen erabileran datza, eta era horretan bilakaerak izugarriak izaten dira.
Berriz ere eszenatokien gaineko antzerkiaren krisiaz hitz egiten den une honetan, antzerkiak erabilera itxaropentsu bat aurki dezake ikasgeletan

David Barbero, kazetari eta antzerkigilea

Bideoa

2008-08-23T20:15:00.003+01:00

Bideo honetan gazte batzuk agertzen dira animali ezberdinak gorputzez eta soinuz adierazten. Ariketa sinplea da baina, antzerkia adierazpena bada, gorputz adierapena beharrezkoa da, adierazpen integrala lortzeko. Honelako ariketak ohikoak izaten dira antzerki ikastaroetan.Ariketa hauek oso baliagarriak dira haurrentzako, gustoko izaten dituzte, gorputzaren gaitasun ezberdinak zeintzuk diren deskubritzen joateko,beharrezkoak dira, antzerkiaren hurbilpena posible izan dadin haurrentzako.

Antzerkizaleen elkartea sortzera goaz, ba al zatoz?

2008-08-22T20:37:00.001+01:00

Donostiako Zurriolako Antzerki eskola, Lasarte-Oriako Landaberriko(Joxe Mari Agirretxe “Porrotx”) eta Bilboko Kafe Antzokia antzerki eskoletan zenbait urte daramate antzerkizaletasuna euskaraz haur, gazte zein helduengan lantzen. Ondorioz Antzerkizaleen Elkartea sortzeko asmoz 2008ko uztailaren 2rako deialdi zabal bat egin zioten euskal antzergintzan aritzen direnei. Beraien deialdia honakoa izan zen:

Jakitun gara jende asko, bakarka edo taldeka, ari dela ildo honetan lan eta lan Euskal Herri osoan. Ez dugu elkarren arteko ezagutzarik, ondorioz, ezta elkarren arteko koordinaziorik ere.

Euskal Herriko historian zehar, interpretazio era ezberdinak erabili dira egoerak adierazteko, sentimenduak azalarazteko edota gorputzaren barneko indarra eta nahia kanporatzeko; alegia, gure herrian aspalditik antzerkia egin dugu eta egiten jarraitzen dugu.

Leku, txoko eta espazio askotan, adin tarte ezberdinetako pertsonak eta kolektiboak biltzen dira, barruan daukaten zaletasuna praktikan ipintzeko eta horretaz gozatzeko. Kasu batzuetan profesionalak dira, gehienetan aldiz, zaleak dira; batzuk teknika zehatzak erabiltzen dituzte, beste batzuk aldiz, borondatea eta gogoak besterik ez. Beraz, mota batean zein bestean antzerkigintzaren inguruan ehunka pertsona mugitzen dira eta norberak ahal duen modua egiten du.

Baina zoritxarrez, herri, auzo eta talde ezberdinetan egiten diren ahalegin guzti horiek sakabanaturik aurkitzen dira, inolako koordinaziorik gabe, hainbat esperientzia, informazio, ideiak eta egitasmoak galtzen direlarik.

Bestetik, instituzioetatik eta estamento ofizialetatik emandako urratsak oso urriak izan dira. Esatebaterako, gaur egun hezkuntza sisteman dramatizazioa agertu agertzen da, egia da, baina errealitateak bestelakoa esaten digu, behin eta berriro, hau da, irakasleria prestatua, testu egokiak, programazio curricularrak, esperientzien trukaketa, eduki eta helbururen zehaztapen mailakatua eta beste hainbat atal bilakatu, bultzatu eta burutu gabe daudela.

Urteak joan urteak etorri, ikastetxe gehienetan daukagun errealitatea hauxe da: antzerkigintza oso leku gutxietan ematen dela, eta gainera ez beti “curriculum” zati bat lez, baizik eta eskolaz kanpoko edota bigarren mailako gaitzat hartuta.

Azken bolada honetan oso aireatua izan da Bilboko Alondigan Goi Mailako Arte Eszenikoen Lizentziatura abian jarriko dela, eta egia esan poztekoa da, nola ez, baina gauza batek ez du bestea kentzen, are gehiago, unibertsitatera joango diren gazte horiek aurretik zenbait teknika, ezagupen, hurbilpen eta gozamen eskuratu beharko lituzkete antzerkiaren mundu honetan (bere zentzu zabalenean).

Bestetik, badira dozenaka herri beraien tailerrak, antzerki eskolak, antzerki taldeak edo dena delakoak antolatuak dituztenak, bertan haur, gazte zein helduek parte hartzen dutelarik. Alegia, Euskal Herrian, antzerkigintzan, gauza asko egin dira, egiten ari dira, baina oraindik askoz gehiago egiteke daude. Hala ere, gabeziak oso nabariak dira; kasu batzuetan gauzak egiteko gogoak dauden arren, batzuk ez dakitelako nondik jo eta zer nolako urratsak eman behar dituzten; eta beste batzuetan, mundu honetan ibiltzen garenok ez dugulako ardura hartu ekimen bateratu bat bultzatzeko, norbera bera kabuz ibiliz eta funtzionatuz. Horregatik, Antzerkizale elkartetik eragozpen hauei aurre egin nahi diegu: indarrak batuz, ikasleei irakatsiz, irakasle eta monitoreak formatuz, programazioak landuz,, etab.. Ildo honetatik jarraiki, titulazio baten beharra ikusten dugu, hain zuzen, oinarrizko mailetan jardungo duen jendeak eskuratu ahal dezan. Titulazio honen atzean irakasle horientzako lanabes eta tresna egokiak ziurtatuko dira, egitasmo ezberdinak burutu ahal izateko.

Beraz, indarrak batzeko garaia da euskal antzerkigintza bere osotasunean eta arlo ezberdinetan dagokion lekura hel dadin.

EZAUGARRIAK

-Zaletasuna: Elkarte honetako eremua oso zabala da, bertan, funtzio ezberdinak burutuko direlako, betiere, ideia baten inguruan mugituz, hau da, antzerkiarekiko zaletasuna. Beraz, jende esperientziaduna, esperientziagabekoa, haurrak, helduak, profesionalak (aktoreak, zuzendariak, antzerki irakasleak, eszenografoak,…), amateurrak edota inoiz antzerkia egin ez duena baina antzerkia gustukoa duena. Izan ere, antzerkizaletasuna bultzatzeak motibazioa lantzea esan nahi du, edonongo lehiakortasunetik urrunduz

Euskara hizkuntza ardatza: inguruan ditugun hizkuntza zein kultur ezberdinak kontuan harturik eta begirunez begiratuta, Euskal Herri osorako hedatu nahi dugun egitasmo hezitzaile eta kultural honek euskararen herria eta bere berezko hizkuntza ardatzat hartzen du. Zentzu honetan, egin beharreko ahalegina handiagoa izango bada ere (euskarazko testu ezagatik, euskarazko ekoizpen mugatuagatik, eta abarrengatik), gure erronka eta talde honen sorrera, hain zuzen, testu inguru honetan kokatu behar dugu, alegia, ez dagoena sortu eta dagoen apurra zaindu eta bultzatu.

HELBURUAK

- Helburu artistiko eta pedagogikoak: txanpon bereko bi aldeak dira; izan ere, arlo dramatizatzailean urrats sendoak ematearekin batera, zenbait kontzeptu sortzen lagunduko dugu, era berean, beraiek barruan daukaten atera dezaten eta taula gainean interpreta dezaten.

- Elkargune aktiboa: mundu honetan gabiltzanok jauzi bat eman behar dugu, norberaren esperientzia, jakituria, ideiak eta proposamenak kolektiboki konpartitu ditzagun. Horregatik, denok elkar ezagutu behar du eta norberak bere esparrutik egiten duena besteekin trukatu, azken finean guztion onerako izango baita. Horretarako, materialak, baliabideak, ideiak, zirkuitoak, etab, sendotu eta bultzatu beharrean gaude. Halaber, Antzerkizale elkartean pertsonak gaudenez, gure helburu inportanteenetariko bat norbera hezi edo formatzea izango litzateke, aurrerantzean lortu nahi ditugun era eraginkorrean egin ahal izan dezagun.

Udako antzerkia

2008-08-20T19:49:00.000+01:00

Ikasturtea amaitu da eta haurrek oporrak izaten dituzte. Eguraldi ona dela eta Euskal Herriko hainbat txokotan jaiak daude eta horretaz aparte badaude kale antzerki jaialdiak, txontxongilo topaketak.. Antzerki eta espektakuluen aniztasuna aberasgarria da uda garai honetan, haurrek beraientzako sortutako produktuez gain, hau da, Haur antzerkia deritzonaz gain, bestelako sormen lanak ikustea eta hoietaz gozatzea interesgarria litzateke. Antzerkiak hainbat iturritatik edaten duelako eta haurrek iturri guztietatik, beraiek gainezka egiten ez duen urtegia direlako, eraikitzear dagoen urtegiak direlako. Nire ustez, kale antzerkia bere osotasunean emankorra da, haurrentzako ulertezinak (eta haurrak ez direnentzako be) izan daitezkeen espektakuloetatik hasita, malabaretaino, irudimenak hegan egin dezake, kalean. Kale antzerkijaialdien arloan gertu dugu,Lekeitioko Kale antzerkia.Badaude hainbat eta hainbat jaialdi, Araiako Umore Azoka,Bilboko Txontxongilo Jaialdia,..Eguzkitako krema bota eta kalera!