Gra Internetowa Apocalypse - Blog

Rekrutacja beta-testerów

Wojtek Szkutnik — Mon, 05 Jul 2010 12:12:59 +0000

Z wielką radością informujemy, że faza zamkniętych beta testów zbliża się coraz szybciej. Aby umożliwić jak największej ilości graczy uczestnictwo w tym wydarzeniu, wśród wszystkich graczy, zapisanych do naszego newslettera, dostępnego na stronie apocalypse.pl rozlosujemy specjalną pulę kont, z których będzie można korzystać przed oficjalną premierą.

Mamy nadzieję, że przekazane przez testerów informacje pomogą nam dopracować grę w jak największym stopniu i przygotować na otwarcie jej dla wszystkich graczy. Jeśli nie zasubskrybowałeś jeszcze naszego newslettera – zrób to teraz!

Zobacz także:

Historia Jima Travisa

Wojtek Szkutnik — Mon, 31 May 2010 16:09:16 +0000

Nazywam się Jim Travis. Pochodzę z Teksasu. Przed Katastrofą byłem uznanym właścicielem firmy przewozowej w Amarillo. Moje ciężarówki przemierzały cały kraj, dostarczając towary punktualnie niczym w szwajcarskim zegarku. Wszyscy w okolicy wiedzieli, że Travis znaczy “niezawodny”. Prowadziłem ciężkie, ale uczciwe życie – do czasu, aż wszystko stanęło na głowie.

Początkowo z radością odizolowaliśmy się od zewnętrznego świata – zamknięcie schronów oznaczało, że cały chaos, obecny na zewnątrz, zniknął dla nas jak za machnięciem magicznej różdżki. Niestety, wkrótce okazało się, że natura ludzka zawsze pozostaje taka sama.

Ograniczony dostęp do zasobów takich jak woda czy jedzenie spowodował, że ludzie zamienili się w bestie – każdy walczył o własne przetrwanie, nie zastanawiając się nad losem innych. Słabsi zostali skazani na życie w biedzie i odosobnieniu, z dala od reszty naszej społeczności. Ja zawsze starałem się trzymać z daleka od kłopotów. Wiedziałem, że co bardziej agresywni mieszkańcy schronów tylko czekają na okazję, aby przetrącić komuś kark. Do tej pory udawało mi się to dosyć dobrze – miałem własny kawałek przestrzeni, w którym mogłem się spokojnie zaszyć. Racje żywnościowe rozdawane były dwa razy w tygodniu – trzeba się było po nie stawić do pilnie strzeżonego magazynu. Poza tym, i obowiązkowym liczeniem stanu osobowego naszego schronu raz w miesiącu, mogłem spędzać swój czas w dowolny sposób.

Dużo czytałem, czasem chodziłem na spacery po długich korytarzach, stojących otworem dla każdego żądnego przestrzeni samotnika. Znalazłem sobie hobby – konstruowałem drobne, a z czasem coraz większe zdalnie sterowane roboty, które mogły zastępować człowieka przy prostszych zajęciach. Moim szczytowym osiągnięciem były dwa mechaniczne ramiona – nazwałem je “Jamie” i “Anna”, grające przeciwko sobie w szachy. Kilka osób proponowało mi odkupienie ich za całkiem pokaźne sumki ale odmówiłem, nie chcąc pozbywać się swoich jedynych wiernych towarzyszy.

Jak się miało okazać, to właśnie moje hobby wpędziło mnie w obecne kłopoty. Czasem pomagałem mieszkańcom schronu naprawiać różne urządzenia elektroniczne i mechaniczne. Większość z nich z wdzięczności chciała mi się odpłacić. Dolary straciły jakąkolwiek wartość, a nową walutą stały się pixy – tak określamy tabletki. Antybiotyki, leki, ecstasy. Białe, żółte, niebieskie, czerwone… we wszystkich kolorach tęczy. Niektórzy potrzebują ich z powodu różnych chorób, inni sięgają po nie w nadziei na złudne sny o życiu na powierzchni. Przez pierwsze miesiące zgromadziłem ich całkiem pokaźną kolekcję. Byłem w pełni zdrowy, a widok nieprzytomnych ćpunów odstraszał mnie od jakichkolwiek eksperymentów z substancjami psychoaktywnymi.

Nie upłynęło dużo czasu, kiedy przyplątał się do mnie młody Jackie. Miał może 17 lat, szeroko otwarte przekrwione oczy i zjadał wszystkie tabletki, jakie trafiły w jego ręce. Zorientował się, że trzymam gdzieś swój mały dobytek i liczył na łatwy łup. Pewnej nocy zakradł się do mojej kabiny otwierając wytrychem zamek w drzwiach i próbował poderżnąć mi gardło nożem kuchennym. Nie przewidział tego, że nawet we śnie nie rozstaję się ze swoją “czterdziestką piątką”. Kula przewierciła mu czaszkę, wylatując po drugiej stronie i zatrzymując się dopiero na ścianie.

Następnego dnia zebrała się Rada, rozstrzygająca spory i wymierzająca kary na terenie naszej podziemnej kolonii. Zostałem osądzony nie tylko za zabójstwo nieletniego mieszkańca schronu, ale także za nielegalne posiadanie broni, którą nosić mogą jedynie upoważnieni strażnicy. Całej sprawie nie pomogło też dalekie pokrewieństwo Jackiego z jednym z członków Rady. Oto opuszczam Was na zawsze, traktowany jak najgorszy przestępca i kanalia. Ja i moja wierna “czterdziestka piątka”.

Brak powiązanych wpisów.

Warsztat – niezbędny dla szybkiej rozbudowy

Dominik L. Marzec — Wed, 05 May 2010 12:57:05 +0000

Oficer stuknął kościstym palcem w pokreśloną i zalaną kawą mapę – Wejdą z północnej strony, więc musimy się wzmocnić od wschodniej ściany – narysował palcem półkole – aż do skał – zamilkł na moment w zamyśleniu – Tu i tu postawimy gniazda karabinów… Muszą przyjąć cały impet, postawcie tam co macie, pancerze, wraki samochodów… Wszystko. Poza tym na całej długości worki z piaskiem, wysoko, jak najwyżej – znów zamilkł. Po chwili zastanowienia wskazał obszar z boku – tu chcę mieć miny, jedna przy drugiej. Wpuścimy ich między ściany, i dopiero wtedy odsłonimy Molocha, tu, między skałami. Będą musieli wycofać się prosto na… – uśmiechnął się zerkając na żołnierza stojącego po drugiej stronie mapy. Zobaczył jego wahanie na twarzy – Do roboty żołnierzu. Macie tylko tą jedną noc. Rozdajcie ludziom cały sprzęt z warsztatu, nie oszczędzajcie nikogo. Musimy zdążyć…

Kolejne poziomy rozbudowy tego budynku przyspieszają proces rozbudowy innych budynków, tak więc Warsztat przydaje się szczególnie wtedy, gdy zmierza do Twojej kolonii duża armia wroga, i potrzebujesz szybko wzmocnić swoją infrastrukturę. Dodatkowo rozbudowa na odpowiedni poziom umożliwia budowanie 2 budynków na raz.

Zobacz także:

Rafineria – pompuje krew kolonii

Dominik L. Marzec — Sun, 25 Apr 2010 15:32:43 +0000

Przyłożył dłoń do zardzewiałej chropowatej rury. Zamarł na chwilę, całym ciałem nasłuchując drgań. Na umorusane czoło wypłynęły kropelki potu. Zacisnął zęby… Niestety, nic nie czuł… Jego twarz przebiegł niewyraźny grymas… W głowie zaczął odtwarzać całą hydraulikę rafinerii. Jego twarz pokryta zmarszczkami jak pajęcza sieć, podkreślonymi przez nagromadzony w nich czarny smar i brud, nabrała szaleńczego wyrazu. Oczy, dwa białe punkciki z czarnymi jak smoła węgielkami pośrodku, poczęły się wybałuszać i obracać na wszelkie strony, analizując całą strukturę rur.

Nagle poczuł pod palcami lekkie pulsowanie. Z oddali dobiegł go lekki szum. Przyłożył ucho do rury… Czekał… Zamknął oczy… Wyobrażał sobie siebie jako chirurga, który naprawi ten popsuty organizm. Przywróci mu życie. Puści krew w ruch. Ożywi serce bestii… Słuchał… Rura drgała już coraz wyraźniej. Wyobrażał sobie siebie, jako czarny oleisty płyn, przelewający się przez żyły rafinerii. “Co mnie powstrzymuje?” – myślał – “Co mi nie pozwala płynąć, co mnie więzi…?”. Odczytywał z drgań alfabet bestii. Alfabet, który tylko on mógł zrozumieć. Prowadził dłonią po chropowatej rdzy. Szedł w kierunku, który szeptała mu jego Rafineria.

Rafineria odpowiada za wydobycie i produkcję ropy dla kolonii. Bez niej byłbyś skazany na powolną śmierć.

Zobacz także:

Magazyn – tu leżą Twoje towary

Wojtek Szkutnik — Mon, 19 Apr 2010 06:00:04 +0000

Sztuką jest nie tylko zdobyć surowce, ale również je utrzymać. Hordy wędrownych złodziei rozkradną Twoje zasoby stali w mgnieniu oka jeśli przestaniesz ich pilnować choćby na kilka minut.

Ropa, czekająca na wykorzystanie w beczkach, może łatwo spłonąć, jeśli nie będziesz jej przechowywać w specjalnych pomieszczeniach. Bez trudu można sobie też wyobrazić, co się stanie z delikatnymi układami elektronicznymi, jeśli nie odizolujesz ich od brudu post-nuklearnej pustyni. Drobny pył przedostanie się pomiędzy cienkie obwody i spowoduje niejedno zwarcie, sprawiając że o sprawnych jednostkach mechanicznych będziesz mógł jedynie pomarzyć.

Zobacz także:

Apocalypse Team w Czarnobylu

Wojtek Szkutnik — Thu, 15 Apr 2010 19:26:38 +0000

Z drobnym opóźnieniem, ale – udało się. Z dumą przedstawiamy galerię zdjęć, wykonanych podczas naszej wizyty w Czarnobylu.

Wszystkich, zainteresowanych szczegółami dotyczącymi wyjazdu, zdjęć, możliwości odwiedzenia Czarnobyla zapraszamy do kontaktu – postaramy się odpowiedzieć na wszelkie pytania.

Aby obejrzeć galerię, kliknij tutaj.

Zobacz także:

Fabryka – pracujesz dla fabryki, fabryka żywi

Dominik L. Marzec — Sat, 10 Apr 2010 00:49:55 +0000

Gęste powietrze drgało od ryku wielkiego silnika spalinowego. Pomieszczenie było oświetlone przez brzęczące świetlówki, i śmierdziało brudem i benzyną. Pięciu umorusanych smarem robotników w zniszczonych kombinezonach nerwowo krzątało się przy taśmie produkcyjnej. Nad nimi na metalowym mostku stał nadzorca, raz na kilka minut urozmaicając piekielny hałas wiązanką przekleństw. Po taśmie powoli sunęły elementy różnych broni.

Cała maszyneria z pewnością nie była cudem techniki, po ziemi walały się kable, śrubki i kawałki blachy. Jednak dla nich, mieszkańców Schronu Północnego, było to wszystko o czym mogli marzyć. Wiedzieli, że ta mała fabryka, ich oczko w głowie, może być jedynym sposobem na przetrwanie na tym skrawku pustyni, targanym burzami, i nieustannie atakowanym przez dzikie bandy i zwierzęta. Właśnie dlatego praca przy taśmie była uznawana za największy honor.

Fabryka jest kluczowym budynkiem każdej kolonii. Jest niezbędna dla produkcji większości bardziej zaawansowanych jednostek wojskowych. Każdy kolejny poziom rozbudowy wpływa na szybkość produkcji, oraz umożliwia produkcję kolejnych typów.

Zobacz także:

Koszary – trenują najlepszych żołnierzy

Wojtek Szkutnik — Wed, 07 Apr 2010 10:21:21 +0000

“A więc nas otoczyli! Dobrze, teraz możemy strzelać w każdą stronę, tym razem ci dranie nam nie uciekną!”

Żołnierzom wytrenowanym w koszarach niestraszny jest żaden wróg. Jeśli trzeba staną oko w oko ze śmiercią, aby dobrze spełnić swój obowiązek. Wielu twierdzi, że pomimo przewagi technologicznej robotów i zmechanizowanych pojazdów, nic nie zastąpi żądnego krwi człowieka. Warunki, które panują w środku są z pewnością dalekie od standardów, obowiązujących przed katastrofą, ale morale w środku jest równie wysokie.

Rozbudowa tego budynku wpływa na szybkość trenowania oddziałów, a także jednostki dostępne w puli.

Zobacz także:

Stacja nasłuchowa – informacje cenniejsze niż uran

Dominik L. Marzec — Sun, 04 Apr 2010 12:04:49 +0000

W stacji panowało gorączkowe poruszenie, odkąd zwiadowcy wykryli mały oddział Madsów na zachód od rafinerii. Zarośnięty oficer nachylił się nad wielką poznaczoną ołówkiem mapą i niepewnie wskazał jeden z obrysowanych czerwonym kołem obszarów – “Tu.” – powiedział – “Tu musimy ich odciąć” – słychać było wahanie w głosie. W odpowiedzi dwóch innych oficerów zaczęło przekrzykiwać się nawzajem, nerwowo gestykulując. Tylko dowódca milczał, wpatrując się w mapę… Gdyby tylko znał cel misji nieprzyjaciela… Czy to tylko zwiad, czy może próba odbicia rafinerii? A może to jedynie fortel, mający na celu odwrócenie uwagi od prawdziwego ataku bezpośrednio na kolonię? Gdyby tylko wiedział…

W tym momencie drzwi do ciemnego pokoju otwarły się z hukiem i wpadł przez nie radiotelegrafista. Nachylił się przy dowódcy i zaczął szeptem relacjonować najnowsze zdekodowane informacje od szpiegów w szeregach wroga. Twarz dowódcy rozjaśniła się lekko, po czym wyszeptał “Czyli rafineria…”. Podniósł oczy na towarzyszących mu w pokoju oficerów i powiedział zdecydowanym głosem “Celem jest rafineria. Wyślijcie Molocha“.

Stacja nasłuchowa jest niezbędna do prowadzenia zaawansowanych działań militarnych. Dostarcza kolonii szpiegów, niezbędnych do prowadzenia infiltracji wroga. Dzięki niej możesz poznać zawartość magazynu wrogich kolonii, poznać potencjał militarny, a także sabotować budynki lub kraść technologie!

Zobacz także:

Laboratorium – kuźnia szalonych pomysłów

Wojtek Szkutnik — Wed, 31 Mar 2010 07:59:55 +0000

Nie ma drugiego budynku tak przyczyniającego się do rozwoju kolonii jak laboratorium. Praca nie ustaje tu nawet w późnych godzinach nocnych, a naukowcy nie uznają pojęcia snu.

Każdy kolejny dzień przynosi nowe odkrycia, pozwalające na wykorzystywanie wcześniej niedostępnych możliwości techniki. Opracowywane w laboratorium technologie pozwalają nie tylko na teoretyczne badania, ale mają także szeroki zakres zastosowań w praktyce. Możesz być pewien, że dzięki tym dziwakom w białych płaszczach lufa Twojej broni będzie miotała coraz celniejsze pociski, pojazd będzie poruszał się coraz szybciej a wydobycie surowców będzie efektywne jak nigdy.

Laboratorium posiada jeszcze jedną kluczową funkcję. To tu odbywają się prace nad produkcją niezwykle szczegółowych podzespołów elektronicznych, które utrzymują przy życiu wszystkie mechaniczne jednostki i automatyczne elementy wykorzystywane w budynkach.