ARABIA SAUDYJSKA

wybywam...

2011-06-10T00:34:00.000+03:00

Proszę Państwa,

Wybywam na bliżej nieokreśloną "chwilę" z internetowej przestrzeni.

Gdy wrócę, dam znać.

W związku z powyższym, opcja dodawania komentarzy zostaje wyłączona do odwołania.

Proszę wybaczyć - na pytania zadane w przeciągu ostatnich dni - nie jestem w stanie w chwili obecnej udzielić odpowiedzi.

w błękitne przestworza ulecieć!

2011-06-03T00:00:00.004+03:00

Na świecie mamy około
80 000 pilotów samolotów.

4000 to kobiety.

Dwie z nich to Saudyjki.

Pierwszą damą, która zasiadła za sterem samolotów księcia Walida Ibn Talala, jest Hanadi Al-Hindi,

zdjecie Arab News

której spenić marzenia umożliwiło wsparcie rodziny i... saudyjskiego milionera, który pokrył koszta jej nauki w Królewskiej Akademii Lotniczej w Jordanii. Od 2006 roku Hindi pilotuje prywatne samoloty księcia Ibn Talala. Poniżej krótki film zrealizowany przez arabską stację LBC

Drugą Saudyjką, która zamarzyła o zdobyciu przestworzy, jest Jasmin al-Majmani. Już jako mała dziewczynka od lalek, którymi bawiły się jej siostry, wolała samoloty. Po ukończeniu szkoły średniej, ojciec zabrał ją do Jordanii. Na miejscu okazało się... że spełnić chciał marzenie swej córki - zapisując do tej samej Akademii Lotniczej, która ukończyła Al-Hindi. Jasmin ukończyła szkołę z najwyższymi notami.

Niestety, Saudyjskie Linie Lotniczne nie zatrudniają kobiet na stanowiskach pilotów. Mogą realizować się w roli - stewardes.

Ps. Filmy raczej do pooglądania - tylko w wersji arabskiej.

bacik, sierotki z Medyny i Polskie Radio

2011-05-31T05:54:00.013+03:00

Pani Edyta prosi o ustosunkowanie się do artykułu: Dziewczynki skazane na chłostę za obronę przed gwałtem na portalu Polskiego Radia, pisząc:

"artykuł dotyczy 6 dziewczynek, sierot, które broniły się przed gwałtem ze strony dyrektora sierocińca. dzieci zostały skazane na karę 10 batów. Dlaczego nie ukarano gwałciciela tylko niewinne dziewczynki które broniły swojej czystości?"

A zatem... naprędce, pani Edyto się ustosunkowuję, sprawa istotna - rzetelność dziennikarska.

1. Polskie Radio publikuje na swoje stronie nieudolny przekład artykułu, który znalazałam w La Guardian: (słowo harassment - nie oznacza automatycznie: gwałt czy napastowanie o podłożu seksualnym, a director - niekoniecznie od razu mężczyzna, dyrektorem może też być w Arabii kobieta).

2. W sierocińcu w Medynie doszło kilka miesięcy temu do zamieszek, grupa dziewcząt zaatakowała dyrektorkę (r.ż) sierocińca - w Arabii jest rozdział płci, i w placówkach tego typu jest on ściśle przestrzegany - pracownicy administracyjni ośrodków opieki nad sierotami (dziewczynkami) oraz opieki społecznej dla kobiet (ofiar przemocy w rodzinie, itp) - to kobiety. W sprawie przeprowadzono dochodzenie. Pięć (wg prasy saudyjskiej, sześć wg Le Guardian) dziewcząt w wieku od 12 do 18 lat zostało skazanych na karę chłosty - każda otrzymała od (wg doniesień prasy saudyjskiej od 12 do 18 razów) za zaatakowanie i pobicie dyrektorki sierocińca. Karę wymierzono w więzieniu dla kobiet.
Saudi Gazette donosi, że o medyneńska organizacja broniąca praw człowieka, wydelegowała pracownika, który przygotować ma o stanie faktycznym raport. Niestety prasa lokalna nie odpowiada rzetelnie na pytania: dlaczego dziewczęta zaatakowały dyrektorkę, co było powodem wybuchu agresji (~~sądzę, że wykluczymy opcję, "obrony czystości przez niewinne dziewczynki"~~) oraz jakich obrażeń na ciele doznała poszkodowana.

za: 5 orphan girls lashed in Madina

3. W angielskiej wersji artykułu w Le Guardian znajduje się na końcu wzmianka: 'Awadh said the ministry would continue to care for the girls after the floggings were carried out. "What it will do is rehabilitate and take care of the girls' social wellbeing, which is part of its duties and responsibilities," he added", które autor przekładu na polski nie umieszcza.

3. Odnośnie ostatniego akapitu (w artykule Polskiego Radia) wzmiankującego o karze 90 batów, 2 miesięcy pozbawienia wolności - "za uderzenie nauczyciela (r.m.?) kubkiem, kiedy sięgała (kto sięgał?) po telefon komórkowy"... - O wydarzeniu tym pisała dość szczegółowo (m.in. podejmując wątek rzetelności reporterów) saudyjska dziennikarka, Sabria Jawhar: Lashing of Saudi student only part of the problem - w miejscowości Dżubajl, 20 letnia uczennica rozbiła kubek na głowie przełożonej (r.ż) w szkole (nota bene w obecności swojej matki) , dlatego, iż ta skonfiskowała jej uprzednio telefon komórkowy (jeden z dziwnych przepisów zabraniających wnoszenia takowych na teren szkół publicznych w Arabii) i dziewczę musiało później stawić się z matką w szkole.

Sabria zaznacza między innymi: "Najbardziej niepokojącym aspektem tego zdarzenia jest fakt, że atak nie wydaje się mieć miejsca w afekcie. Doszło do niego po pewnym czasie, kiedy wziąć górę powinny opanowanie i zdrowy rozsądek. Dykretorka skonfiskowała telefon, studentka udała się do domu i wróciła do szkoły z matką. Do incydentu doszło w trakcie spotkania trzech kobiet, kiedy to dziewczyna uderzyła kubkiem dyrektorkę".

Wymiar kary nie jest mi znany, co nie wyklucza, że tu dziennikarze relacjonują rzetelnie. Odnośnie zaś kwestii "bacika", pozwolę podsumować (i za mnie) Sabrii Jawhar. Można odnieść jej komentarz do obu wydarzeń.

"lashings in this case are counterproductive, unnecessarily humiliating and have no place in modern society. This student understood the rules of her school, knew the consequences, and decided to ignore them anyway. She deserves to be punished, but lashings are way over the top. Yet the young woman's temper tantrum and the authorities' overreaction point to larger issues: Saudi society's treatment of adult women, Saudi media's haphazard and lazy reporting, the lack of institutional transparency, the sense of entitlement among some Saudi families and lack of parental control."

"wymierzenie kary chlosty w takiej sytuacji przynosi skutek odwrotny do zamierzonego, jest poniżające, niepotrzebne i nie ma miejsca w postępowym społeczeństwie. Studentka wiedziala o obowiązujących zasadach, wiedziała o konsekwencjach i postanowiła je zignorować. Wybuch młodej kobiety i niewspółmierna reakcja wladz, wskazuje jednak na problemy o wiele bardziej poważnie: traktowania kobiet przez saudyjskie społeczeństwo, braku dziennikarskiego profesjonalizmu, instytucjonarnej transparencji, poczucia posiadania "specjalnych przywilejów" przez niektóre rodziny saudyjskie oraz braku rodzicielskiej kontroli."

Ps. Przyznając rację Teresie - rewiduję błędne założenie, że można w relacjach między przedstawiciedkami tej samej płci wykluczyć opcję obrony - szeroko rozumianej czystości - a zawężając: molestowania o podłożu seksualnym (harassement). Bóg wie lepiej. Przyznając się do błędu - fragment ten z treści ~~wykreślam~~.

update: Dlaczego Saudyjki nie będą prowadzić samochodów?

2011-05-23T13:28:00.006+03:00

Proste wnioski po lekturze:

http://arabnews.com/saudiarabia/article422616.ece

http://saudiwoman.wordpress.com/2011/05/22/update-on-manal-al-sherif/

Protest - w ramach kampanii

- mam prawo do własnego prawa jazdy

- organizowanej od pewnego czasu przez Saudyjczyków i Saudyjki,

(ok. 13 000 zwolenników)

jeśli się odbędzie owego 17 czerwca

- zostanie uznany za demonstrację nielegalną - bez zezwolenia władz,

czyli wbrew obowiązującemu prawu.

A to oznacza, że

odpowiednie władze mają prawo zaaresztować i postawić w stan oskarżenia wszystkie osoby,

biorące w takiej formie publicznego protestu,

naruszającego ustalony porządek publiczny.

Także, Pani Grażyno...

(re: komentarze pod: nie całuj cudzych dzieci za granicą)

To samo było te "parę" lat temu.

Mimo nasilającej się presji niektórych mediów oraz aktów odwagi desperowanych jednostek,

status quo - Saudyjka za kółkiem - równa(ć) się (będzie) status quo ante,

czyli bez zmian.

I update:

Saudi woman caught driving in Qassim

29.05. i świetny artykuł: Second Update on Manal Al Sherif

UPDATE: uprzedzam - opoźnienia mogą być

2011-05-16T16:18:00.005+03:00

Drodzy Czytelnicy, przepraszam z góry za opóznienia w akceptowaniu komentarzy - nie jest to bynajmniej wynikiem zlej woli czy lenistwa autorki bloga. Okolicznosci zyciowe plus problemy techniczne (zlosliwosc rzeczy martwych - tutaj: laptopa, ktory ostatnio sie mi sprzeniewierza - wlasnie odmowil wpisywania polskich znakow) wplywac moga na to, ze komentarze Panstwa publikowane moga byc z opóźnieniem.

I PRZEPRASZAM BARDZO: DO ODWOŁANIA - NIE GWARANTUJĘ, IŻ W NAJBLIŻSZYM CZASIE UDA MI SIĘ ODPOWIEDZIEĆ NA PAŃSTWA PYTANIA DOT. RÓŻNYCH ASPEKTÓW ŻYCIA W ARABII. ZWŁASZCZA PRZEPRASZAM BARDZO tych CZYTELNIKÓW, KTÓRZY NA ODPOWIEDZI CZEKAJĄ OD dłuższego CZASU...

Pamiętam o: niepełnosprawnych w Arabii, co robią kobiety podczas modlitwy piątkowej, o saudyjskich pilotkachi i generalnie - jachtingu ;) - czyli żeglarzach w Królestwie..

ataki terrorystyczne - ofiarą Arabia!

2011-05-05T12:08:00.003+03:00

Ciekawy artykuł, w kwestii terroryzmu.

Kingdom worst hit by Al-Qaeda terrorists

śmierć Osamy bin Ladena

2011-05-02T12:25:00.009+03:00

W związku z pytaniami, tak - o wydarzeniu tym donoszą saudyjskie media. Najwięcej artykułów pojawiło się w Arab News (poniżej zamieszczam linki tylko do 3; głównie są to przedruki z "światowych" anglojęzycznych gazet)

World cheers Bin Laden’s death as victory

Pakistan faces awkward questions over Bin Laden sanctuary

Mixed reactions to Binladen’s death in India

Oraz: Oil falls below $113 after Bin Laden's death

Saudi Press Agency również publikuje na ten temat notkę.

Arabskojęzyczna gazeta Ar-Riyadh:
http://www.alriyadh.com/net/article/629027
http://www.alriyadh.com/net/article/629039

Saudi Gazette, Asharq Alawsat - póki co milczą.

Do autorów komentarzy dotyczących śmierci Bin Ladena, możecie je Państwo umieszczać pod niniejszym artykułem, nie dotyczą tematycznie wydarzenia takiego jak Dżenadrija.

ślub Wiliama i Kate a saudyjskie media

2011-05-01T11:38:00.008+03:00

W związku z pytaniami odnośnie ślubu: nie orientuję się, czy saudyjskie media (stacje państwowe - KSA1 i KSA2 relacjonowały to wydarzenie), ci Saudyjczycy, którzy posiadają anteny satelitarne mogli oglądać relację w stacjach międzynarodowych i komercyjnych. Z doniesień lokalnych mediów wynika, iż Saudyjczycy po piątkowej modlitwie dżummah przykleili się do szklanych ekranów i trudno ich było od nich odciągnąć...

http://arabnews.com/lifestyle/offbeat/article377570.ece
http://arabnews.com/opinion/letters/article378388.ece
http://arabnews.com/lifestyle/offbeat/article378439.ece
http://www.saudigazette.com.sa/index.cfm?method=home.regcon&contentID=2011042499062
http://www.saudigazette.com.sa/index.cfm?method=home.regcon&contentID=2011042499062

Co do zaproszonych gości:
http://www.saudigazette.com.sa/index.cfm?method=home.regcon&contentID=2011042499062

W uroczystościach wziął udział saudyjski książe al-Waled bin Talal z żoną (obecni w Westminster Abbey), donosi o tym FORBES i publikuje zdjęcie książęcej pary.

A tutaj zdjęcie saudyjskiego księcia Mohameda bin Nawafa bin Abdulaziza (Ambasador Arabii w UK i Irlandii) (obok niego nie jego żona, lecz księżnicza Maroka, Lalla Salma), jak opuszcza Westminster Abbey. Zdjęcie prawa Reutersa, a umieszcza je: DAYLIFE

Saudyjska gazeta Riyadh News również publikuje zdjęcia ze ślubu:

http://www.alriyadh.com/net/article/628202

ujrzymy na nich przedstawicieli państw muzułmańskich, w tym - możliwe, że i Arabii Saudyjskiej, uczestniczących w uroczystościach (w tym wydaje mi się, że również obecnych właśnie w katedrze). Co do pytania, czy muzułmanin może uczestniczyć w uroczystości zaślubin w kościele (czy świątyni wyznawców innej religii), uczeni w islamie się różnią poglądami, aczkolwiek wielu dopuszcza uczestnictwo w uroczystości, pod warunkiem, iż nie odmawia się - co jasne modlitw oraz nie odprawia aktów czci charakterystycznych dla wyznawców innych religii.

I komentarz jednej z Saudyjek: "Cały świat cieszył się królewskim weselem, i tego samego dnia, zapomnieliśmy o wszystkich troskach radując się szczęściem królewskiej pary. Wspaniale było ogladać bajeczne sceny, niczym z filmu Disneya. Dowodzi to jednego: w centrum szaleństwa i zła na całym świecie, my, wszyscy ludzie pragniemy czuć się szczęśliwi i cieszyć się szczęściem innych".

Dżanadrija 2011

2011-04-25T14:17:00.001+03:00

W zeszły czwartek zrobiliśmy wypad na coroczny festiwal kulturowo-kulturalny :)

Było wyjątkowo, albowiem:
a) od zeszłego roku (bodajże) można zwiedzać całymi rodzinami (wcześniej był podział na dni dla panów i dla pań) - co ma swoje plusy, jak i minusy (tłok taki, że starając się przedrzeć na teren festiwalu przez bramę wejściową już chciałam zawracać ;)
b) mnóstwo Saudyjczyków robiło zdjęcia - choć wciąż nadal bardziej przyjęte jest pstykanie aparatem wbudowanym w komórkę, to zauważyłam co najmniej dziesięć (!) kobiet z profesjonalnymi aparatami
c) nie dostrzegałam ani jednego religijnego policjanta, co na imprezach tego typu jest ewenementem
d) byłam świadkiem prawdziwego koncertu, no może nie rockowego ;), ale z perkusją (bębny i talerze), gitarą i jeszcze jednym instrumentem, którego niestety nie rozpoznałam albowiem byliśmy na wylocie, kiedy zadudniło, tłum zafalował i pan zaśpiewał...

Poniżej kilka filmów ustrzelonych mym aparatem - proszę wybaczyć brak profesjonalizmu kamerzystki. Zdjęcia później.

FILMY: http://saudiarabiathrougthelens.blogspot.com/2011/04/janadriya-2011.html

prawo głosu!

2011-04-24T13:18:00.001+03:00

zdjęcie: AN photo by Abdullah Bazuhair

22 kwietnia rozpoczęła się w Arabii rejestracja mężczyzn, pragnących wziąć udział w wyborach do władz municypalnych. Tylko mężczyzn, albowiem mimo obietnic władz - przez pięć lat nie zdołano wdrożyć w życie procesu "logistycznego" umożliwiającego oddanie głosu przez kobiety, a tym bardziej startowania w wyborach. Choć zainteresowanie ogólne społeczeństwa wyborami jest nikłe, Saudyjki zorganizowały się i rozpoczęły kampanię Baladi (Mój kraj lub Moje Miasto), domagającą się umożliwienia kobietom udziału w wyborach, którego - jak to z wieloma rzeczami w Arabii bywa - prawo im NIE zabrania. Według Chuluud al-Fahd, jednej z organizatorek, społeczeństwo jest w pełni gotowe na uczestnictwo kobiet w wyborach. "Uniemożliwianie nam udziału w wyborach nas nie powstrzyma i w końcu nam się uda!" - zaznacza Chuluud al-Fahd. "W 2005, stosunkowo niewiele kobiet posiadało karty indentyfikacyjne niezbędne do otrzymania kart do głosowania, i to była zasadna przyczyna uniemożliwiająca nam oddanie głosu w wyborach. Tegoroczna wymówka 'nie jesteśmy jeszcze gotowi' jest bezsasadna". Al-Fahd zaznacza jednak, że kampania "Baladi" ma na celu umożliwienie kobietom udziału w głosowaniu, a nie - startowanie w wyborach.
W ramach kampanii grupa kobiet pojawiła się 23 kwietnia w punkcie rejestracyjnym w Dżeddzie, gdzie zabroniono paniom wstępu do budynku oraz wyjaśniono, że decyzja o odebraniu czy jak kto woli - nieprzyznaniu kobietom prawa głosu nie zależy od przewodniczącego tamtejszej komisji. Kobiety w Chobar postanowiły uniknąć konfrontacji z władzami, i ograniczyły się do pozostania w samochodach przed lokalnym punktem rejestracyjnym.
W ramach protestu National Society for Human Rights (Krajowe Stowarzyszenie na Rzecz Praw Człowieka) odmówiło monotorowania tegorocznych wyborów.

PIERWSZY RAZ: Saudyjczyk o sobie i Arabii

2011-04-09T22:44:00.004+03:00

photo credit: L.Kofiah

Póki co, wersja oryginalna, tłumaczenie na polski - jak znajdę wolną chwilę, Lou zgodził się - odpowiedzieć na Pań(stwa) :) pytania - niestety tylko Ci, kórzy znają angielski mogą zadawać je - przez komentarze - ale uwaga! - do angielskiej wersji opublikowanej tu http://saudiarabiathrougthelens.blogspot.com/2011/04/saudi-man-about-himself-and-saudi.html!

Bismillahi ar-Rahmani ar-Rahim

I came across a blog of Lou Kofiah not so long ago. What captured me first- was a wonderful design - no wonder - he IS a graphic designer, what impressed me more - was the way Lou writes and expresses his opinions. I decided to contact him through the contact form on his blog and boldly asked for an interview! He agreed and - believe me - he is professional and sticks to his word - I got the answers to my questions within a few days! He also sent me his photo - taken while he was skiing in Dubai! So, first time on the blog - interview with a SAUDI MAN!

Umm Latifa: Lou Kofiah – a Saudi, a man, an artist, an architect, a graphic designer, a professional… Perfect English. A very good writer. This, let us call it - basic – information everyone can retrieve from your Haphazard blog… Can you tell us more about yourself, your upbringing, background, education?

Lou Kofiah: I can honestly say that I came from a fairly average background. I lived in a half-Saudi home, like many others from Jeddah, and ‘am a byproduct of the Saudi public schooling system (from grade 4 all the way to college). I had my fair share of childhood drama, but none to the extent of labeling me a special case. I was very fortunate to have a very influential strong mother who was backing me up in every single experiment I went through (successful and failure alike), and it was a major contributor in the way I came to be. I can say that if it wasn’t for her, I wouldn’t be where I am right now.

Socially, I was seen with a different eye, being a half-Saudi, and was stereotyped for being different. I didn’t feel different, nor was it a factor that affected my view of the country or others with me. It didn’t even have an effect on the type of friends I had growing up. I had the chance to meet a fairly wide spectrum of people and cultures, and it gave me insight to how diverse this country is (despite the general monochromatic view many, including Saudis, have).

Umm Latifa: What for blogging? Why do you blog and who do you want to reach? Do you write for yourself, for a change? Why in English?
Lou Kofiah: Blogging, in my opinion, is your personalized public expression of “you”. You get the chance to express your ideas, dreams, fears and randomness with a collective public. You’re not bound by what your childhood peers think of your stories/ideas, but with a more global and culturally diverse look into your life from your point of view. Before, I had several different blogs, which I used to dedicate my personal thoughts and poetry. Now, it grew more to be my unified platform for my opinion in text format, and with the advances of Internet and social networking, I get the chance to reach many (increasing the feedback).
Although, until this day, most of my readers seem to be the silent spectator type whom rarely comment, but it didn’t stop me from expressing. I know that someone out there is reading (both by hunch and to the stalking-technologies of Google analytics lol). Having my opinion expressed, in that direct raw way, made me realize that I am part of a huge crowd of opinions that can be directly accessed, and discuss among each other. It’s like a big playground. No middle men, no hear say, if you want to know what a certain person thinks or how he/she reacted to something in their culture or the world in general, just type their address and you’re set.
Of course, the cases of alter egos can rise with such tools, but it depends on where YOU stand on what YOU believe in.
The reason why I chose English, despite being criticized for it, is mainly because of 4 factors:
1) English is an alien language to me, but between different cultures and opinions, it’s the language of choice and the most common linguistic denominator in a way.
2) Its still the most dominant programming and coding language, and its usage is the best utilization (for now) of all the features provided by the internet. Writing in English just makes it simpler.
3) We are increasingly being part of a universal culture with a universal view on each other, whether we like it or not. So instead of leaving my life open to interpretation and translation, I’d rather be heard and experienced in a way I can control.
4) As a digital graphic designer, English is very mature in its communication when compared to the current state of Arabic typography. But since it’s not really my field of interest to turn the table around, I try to make the best of it.

Umm Latifa: You are quite vocal about women rights in Saudi Arabia, and you seem to be a strong supporter of granting Saudi women rights they are supposed to enjoy in accordance with Islam. Why? A lot of people think, Saudi Men are concerned only with their own wellbeing. Is it really a rule and you are an exception?
Lou Kofiah: I believe in citizenship. My spirituality played a factor in influencing my thoughts and beliefs, and my consideration of different backgrounds and culture helped me consider the differences between people. Coming from a big family, with many women relatives, helped in maturing my view on what they go through. My conclusion, which didn’t contradict neither my spiritual or social analysis, that there is no preference or privileges for a Man over Woman that fairly justifies any difference in the rights they receive. We differ in some aesthetic duties, true, but our chromosomes shouldn’t control what we receive as citizens. It’s our level of dedication, care, and contribution, to society that controls the kind of citizens we are.
It’s true that the Stereotypical Saudi is still there in many scenarios, and it didn’t come out of nowhere. That doesn’t mean I should adhere to it, nor is it a reason for me to give up what I believe in or settle for the stereotypical norm. It just happens to be that that norm is being questioned and reconsidered progressively; I prefer to be part of that motion forward and embrace change.

Umm Latifa: Recently we face a growing number of campaigns initiated by Saudi Women – work is worship, citizenship for Saudi women. Do you think these movements could have an impact on the “mens’ world”? Can women without support of men achieve anything in Saudi Arabia?
Lou Kofiah: The odds of women changing society on their own, sadly, are unfair and difficult. Its not impossible, there are situations where women took the lead in iconic changes in society. However, society and the social-influenced system is designed in way where contribution is limited for all citizens, let alone the sexually discriminated citizen (because of tradition, culture and/or a narrow understanding of religion). So, it becomes a unisex duty for citizens to help each other achieve a common goal. Women aim to achieve the right of equal citizenship, and I aim to do the same for my fellow citizens. I have mothers, sisters, and relatives who I want to help. What kind of citizenship would we be aiming for if we didn’t look out for one another?

Umm Latifa: How would you comment on a statement: “women mean nothing in Saudi Arabia”?
Lou Kofiah: That sentence is true and false. True in a sense that those women are disregarded in many social and political aspects, but False in thinking that they’re completely removed from the social equation. Women in Saudi are partial citizens, and it’s that awkward status that is causing them grief in the most logical demands and the most basic struggles. I refuse to swallow it as “that’s the way it is” because there is no such thing as a partial citizen. When looking at international laws in general, and the Quranic law of Islam in specific, most of their God-given rights and civilian rights are disregarded for social, cultural, and/or traditional reasons, none of which stand clear on the prohibition and its validity. If you can’t convince me of a law, you won’t find an easy time enforcing me.
What’s funny is, in society, mothers are given the highest and utmost respect. This weird alienation of women shows that there’s a flaw in consciously realizing that she’s a woman in the end, so what’s the point of fighting what we’re socially obliged to respect?
That contradiction, and many other examples, shows that society needs more awareness about each other, than the system needing to immediately intervene. Still, government can play a role in causing major unquestionable change, but it’s the government’s distant stand points that make that change more up to us, the citizens.

Umm Latifa: I asked a few foreign women, how would they describe Saudi men. “Bad reputation. Extremist. Misogynists. Players. Lacking responsibility. Lazy. Controlling. Jealous”. Quite unpleasant labels stuck to the backs of Saudi men. How do You perceive Saudi men, what are your friends, relatives like? How can you describe an average Saudi Guy?
Lou Kofiah: Like I said, the stereotype didn’t appear out of the blue, it has some grounds to it. However, it would be foolish to generalize a stereotype as the ultimate situation, or else we wouldn’t be having this conversation in the first place.
“All generalizations are dangerous, even this one..” –Alexander Dumas
The average Saudi can’t stand the test of time, because the elements that make that Saudi average are always changing. So far, thank God, change is towards a more moderate socially aware individual.
And like I previously mentioned, I was blessed (well, almost blessed) to come across many different parts of the social spectrum. It gave me, and others, insight on what we’re dealing with, but always fueled the passion to find and establish common grounds between us. Still, fighting the norms of yesterday is social-cultural-tradition evolution in its basic form. Am glad am part of the generation spear heading the change. Not as fast as we hope, but several times faster than 5, 10 or even 15 years ago. Can’t blame me for being greedy for faster change, though. Especially when some struggles are an opinion-away from reform.

Umm Latifa: Let’s talk about marriage. Do you think it is easy for a man to get married in Saudi Arabia? What do you expect from the marriage? What is your idea of a husband-wife relationship? A lot of people assume, women are slaves of their husbands in Saudi Arabia – do you agree? Can a marriage in Saudi Arabia be described as a slavery?
Lou Kofiah: Because of factors like relative-marriages and the parental favoritism of arranged-marriages, marriage and finding a spouse isn’t difficult. However, society’s capacity to marry one another, fully realizing the rights and duties, is still an issue. The cultural and geographical backgrounds play a factor in how serious, or healthy, marriages are, and society is still adapting to understanding marriage as a two-sided partnership. Preconceived notions of what marriage should be, or what a spouse should do, based on examples both sides got used to growing up, is still the leading cause of divorce. Our rates of marriage are equal to, if not toppled by, our divorce rates.
And because of factors like: sexual discrimination, partial citizenship, and culture’s view of females in general, marriages tend to be a split between happy endings, and typical sad endings.
However, marriage doesn’t land a woman into automatic slavery. In Islam, she can ask for a divorce, and be granted one, once she can prove what makes this marriage problematic for her. In Saudi Law, that still exists, but for cultural/traditional reasons and the general lack of knowledge of law and religion, many tend to never consider that law as an option. So, you can say that because of that culture problem, it becomes technical slavery, but more awareness about cases like “Samar Badawi” is helping society realize where they stand and what they legally deserve.

Umm Latifa: One of the readers of my blog, asked a very interesting question recently, regarding religious police (hai’a): ‘Do you really think, Saudis need religious police to guard their morality? What would happen if it was dissolved? Would Saudis stop controlling themselves and KSA would be bursting with acts of immorality?”.
Lou Kofiah: The Committee of Prevention of Vice and Promotion of Virtue, the Religious police, is a clear representation of one of the problems in Saudi Arabia. Not in the establishment, or the original noble concept of the committee, but in the mentalities of the people functioning under the committee itself. Like I said, many Saudis have a problem defining the lines between what’s cultural, what’s traditional, and what’s purely religious, which leads to the inevitable clashes between the mainstream society and the committees school of thought. Which ends up in a very awkward place for a society that doesn’t understand its religion, and a committee that doesn’t understand as well. Thus, problems rise.
As for social morality, Islam asks all Muslims to Promote virtue and prevent vice (in peaceful forms and in advice forms). That promotion has guidelines and laws in Islam itself. Rendering some of the actions done by the committee, and their core beliefs, a complete opposite to how things should be carried out religiously.
There’s a common belief in Saudi that we love to create problems and then try to find solutions for them. The concept of the religious police (as an entity) is not heavily emphasized in religion as a social must, since all Muslims are asked to Promote Virtue and Prevent Vice. Somehow, society developed an unhealthy dependency on the committee, causing a divide between those who think the Police are useless, and those who think the police are extremely crucial.
The committee should’ve been a social NGO or an Awareness committee, instead of giving them more responsibility when it’s clear that the mentality of the country as a whole is problematic on where it stands on religion. It’s like asking for trouble. Which reflects on another part of Saudi, which is the love to break down the responsibilities into different divisions, instead of multitasking them. When the tasks overlap, that’s where it’s a problem more than a solution.
As for the government of Saudi Arabia, and where it stands regarding this issue, it’s not really clear. At one point, some decisions aim to limit the authority and influence of the Religious Police. At other points, some decisions seem to give them even more power and influence.
We are in a stage now where complete reform is needed, and a careful look into anyone’s background wanting to work for the committee. Having a kind heart or love for the religion isn’t really a good enough reason to defend the wrong doings of the committee, excuse them, or hire more of them. I believe if the government doesn’t feel that reform is a must, and doesn’t notice the damage to Islam’s image their faults are causing, then the government should dissolve the committee’s duties into the proper channels (give the policing and law enforcement work to the actual police, for example).
Saudi won’t break into immorality if the committee is gone. Jeddah is one of the cities where the influence of such a committee is minimal and hardly seen. But not all cities/villages in the kingdom are as open minded or progressive as Jeddah, so you can see where the problem lays. The committee and its socio-religious ideologies are like a broken bone that you still need (if healed properly); yet it hurts to have them around in their broken status. Why keep a broken bone if you don’t want to fix it? Or cant? That doesn’t mean other parts of Saudi would fall into chaos as well, but society still sees them crucial in a way, due to society’s mentality or the heavy media+government support. Their existence, or lack there of, is a control factor in who’s winning the reform debate (and the consequences of winning that debate, and the reaction to it).

Umm Latifa: Some people do think, Saudis still live in Middle-Ages… Could you tell us what changed in Saudi Arabia during last 20 years – from your perspective (for better, for worse – technology, development, society)? How do you feel, when you hear foreigners “pushing” for a change in Saudi state or criticizing Saudi customs and traditions? Do you feel offended?
Lou Kofiah: Saudi is transforming technically and physically in a slow pace, every 10-15 years there’s a moderately a new and improved Saudi compared to 10 years before. Mentally and culturally, the pace is faster, every 2 to 5 years kind of fast. However, not fast enough to realize problems and solutions, but not slow enough to the extent of deeming it on a standstill. The clash between the progressive mind and the culturally stubborn mind is the main causes why some incidents end up presenting Saudi as a backwards culture. Mostly deemed so by the citizens themselves who are not satisfied with the way things are, or might be.
The blurry lines and little awareness of culture and religion, sometimes, plays a factor. When progress is needed at points, because of that lack of awareness, can be seen as sacrilegious and dangerous. Fortunately, especially with advances implemented by a higher authority, the back-and-forth problems disappear faster than they regularly do. However, at points, the government doesn’t intervene as much as healthy progress demands, and thus the struggle stretches the timeframe of milestones.
As for your last question: If the “push” for change and attack on a certain tradition or custom is standing on valid logical and legal points, and doesn’t affect where religion stands on the issue, why would I be offended? We are trying to put our name on different maps, so a mature understanding of scrutiny shouldn’t stop us from embracing a global culture, and global understanding on where we come from. That is, in a way, the aim of government attempts like KAUST, but society is still selective.
Saudi Arabia is still the only country that bans women from driving, for example, and it’s mostly a social issue. But like Dylan says, Times are a Changing..

Umm Latifa: Since I remember, I was always interested in people’s expectations and dreams. What is your dream? What do you want from your life and what do you want to achieve? What do you think you have achieved so far? Can you say: “I am happy with my life”?
Lou Kofiah: I can’t say that I am fully happy, because life is still in an early stage for me to make such a claim. Life is a struggle, and nothing good comes easy anyways. I would be a bit more optimistic about “happiness with life” if society was leaning towards progression more than it already is, but am actually happy to be part of a phase in my country where my generation is spear heading the change.
My achievements, personally and professionally, are heading towards a good place al-hamdulilah, and so far I am not completely disappointed. The disappointed is usually because the country is not really tapping the piles and piles of hidden potential in its own citizens, causing many of them to shut down or simply leave.
As for me, I already set two imaginary timelines in my head. One for how much struggle I can take to help my country, and be part of whatever change I can be part of. The other is for me leaving this country for professional and personal gains that seem to be further down the line at the moment. I am allowed to be selfish to a certain extent. Yet again, I am standing here with the same passion fueling me to push for change, and I am eager to better fulfill my skills into their final stages.
I don’t really discuss my dreams and ambitions openly, but if I can look back at my life from my death bed and smile, I already achieved what I wanted insha’Allah.

Umm Latifa: On a footnote, maybe you would like to add something?
Lou Kofiah: Other than your wide-scope questions, and the book report I wrote above, I think we’re good here lol..

Thank you Louai, for time spent and for your willingness to share your views and opinions with my readers. Wish you all the best and in sha Allah, may your dreams come true!

Przypominam: pytania do Lou w języku angielskim - jako komentarze do: http://saudiarabiathrougthelens.blogspot.com/2011/04/saudi-man-about-himself-and-saudi.html

Poniżej możemy sobie dyskutować po polsku :)

Kampania: Work is Worship

2011-04-07T22:55:00.012+03:00

Stosunkowo niedawno na blogu pojawiły się artykuły (saudyjska żena za pultem, "trzymajcie się z dala od miejsc") dotyczące małego kroku naprzód - jaki odważyło się podjąć parę sklepów czy hipermarketów - głównie w Dżeddzie. Zatrudnienia kobiet na stanowiskach kasjerek. Wywołało to wśród wielu kobiet euforię, aczkolwiek szybko Rada Uczonych Seniorów ostudziła fatwą "trzymajcie się z dala od miejsc" - zapał. Niedawne doniesienia prasy, wskazują, iż fatwa - choć nie ustanowiła automatycznie przepisu prawnego w Arabii, wpłynęła na podejście właścicieli sklepów (nie mowiąc o wielu obywatelach Arabii) do "PROBLEMU": kobieta za ladą czy kasą. Wiele sklepów wstrzymało nabór nabór kobiet na stanowiska kasjerek, zaś niektóre dotychczas je zatrudniające - zamierzają podjąć się "reorganizacji"... Saudyjki nie poddają się, oto kampania 'Work is Worship' zainicjowana przez Saudyjkę, Hana'ę Saleh al-Fassi - młodą saudyjską reżyserkę filmową.

Na powyższym krótkim filmiku zrealizowanym przez Hana'ę, widzimy saudyjskiego ojca z synem płacącego za zakupy u młodego Saudyjczyka za kasą. Podjęcie się tej pracy przez młodzieńca wywołuje lawinę pochwał i gratulacji ze strony mężczyzny. Następnie ten sam, statecznie i miło wygladający pan widzi - w tym samym hipermarkecie - za kasą Saudyjkę (pada nawet z ust mężczyzny pytanie: - Jesteś Saudyjką?). Jak widzimy kobieta jest "przepisowo" ubrana oraz unika kontaktu wzrokowego z mężczyzną (co w Arabii jest znakiem tego, że nie jest zainteresowana interakcją z owymi), od którego otrzymuje ostrą reprymendę za podejmowanie się pracy w miejscu, w którym ma do czynienia z obcymi mężczyznami. (ps. u kobiet płacić mogą tylko kobiety lub "rodziny" - widzimy przy kasjerce napis "for families only" - termin "rodzina" obejmuje często w Arabii - same kobiety oraz kobiety ze spokrewnionymi z nimi mężczyznami; pan z synem powinien był skierować się do kasjera)

Rodzą się dwa pytania: dlaczego mężczyzna płaci u kobiety, skoro obok są kasjerzy - mężczyźni; czym różni się interakcja kobiety płacącej u kasjera - mężczyzny; a mężczyzny - płacącego u kasjerki kobiety. Na jakie zło wystawia się kobieta w miejscu publicznym, gdzie: zatrudnieni są stróże porządku (coś w rodzaju ochrony albowiem wygląd tych panów nie świadczy często o potencjale sił fizycznych), jak również pełno wokół "porządnych" muzułmanów.

I ps. bardzo ciekawy, filmik obrazujący ten pewien Saudyjski paradoks - na wesoło:

Umm Wanajjan - Amerykańska Beduinka, mama 14 dzieci. O Arabii.

2011-04-05T11:23:00.007+03:00

Umm Wanajjan jest amerykańską żoną Saudyjczyka. Nazywa się „amerykańską Beduinką”, albowiem mieszka ze swym mężem i czternaściorgiem dzieci na pustyni! Oto, co mówi o swoim życiu, małżeństwie i macierzyństwie w Arabii Saudyjskiej.

Umm Latifa: Jak długo mieszkasz w Arabii? Kiedy, gdzie i jak poznałaś swego saudyjskiego męża?

Umm Wanajjan: Assalam alaikum wa rahmatullahi wa barakatuh (pokój z wami, miłosierdzie i błogosławieństwo Allaha). Mieszkam w Arabii Saudyjskiej od 26 lat. Przyjechałam w 1985 roku, w lutym, z moim maleńkim synkiem, Wanajjan’em. Miał wtedy 10 miesięcy i dopiero co nauczył chodzić. To było przeżycie (nie cierpię latać)!

Mojego męża ujrzałam po raz pierwszy, kiedy miałam 13 lat. Robiliśmy grilla z okazji 4 lipca i zaprosiliśmy znajomego rodziny, by do nas dołączył. Zapytał, czy może przyjść z kuzynem, który przyleciał z Kalifornii. Moja mama powiedziała: „Pewnie! Im więcej tym lepiej!”. Byłam wtedy dzieckiem i nie zwracałam na nich uwagi, ale mój mężczyzna twierdzi, że tego dnia wiedział, że spotkał swoją żonę :-D. Wpadał do nas zawsze, kiedy był w mieście, i kiedy skończyłam 15 lat, zapytał, czy nie wyjdę za niego za mąż. Zgodziłam się, więc poprosił o moją rękę moją mamę. Zgodziła się, wiec zapytał mego ojczyma, a ten się upił.

Umm Latifa: Ile lat miałaś, kiedy wyszłaś za mąż? Czy łatwo było wówczas uzyskać pozwolnie na małżeństwo z saudyjskiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, czy w ogóle było wymagane?

Umm Wanajjan: 21 grudnia 1981 skończyłam szesnaście lat, i pobraliśmy się miesiąc później, 17 stycznia. Nie było zezwolenia na małżeństwo - mój mąż był wojskowym, i nie wolno mu było ożenić się z cudzoziemką. Później, kiedy składał wniosek o wizę dla mnie, musiał skłamać, że kiedy się ze mną ożenił, nic o tym przepisie nie wiedział, by nie wylądować w więzieniu :D! W zamian, mógł wybrać między żoną, synem a pracą. I tak nie lubił tej pracy. Mimo wszystko, wyrobienie dla mnie wizy zajęło 3 lata.

Umm Latifa: Przyjęłaś islam. Wiele osób zakłada, że kobiety Zachodu przyjmują islam ze względu lub – dla swych muzułmańskich mężów. Jak było w twoim przypadku? Czy twój mąż wpływ na zmianę twego wyznania?

Umm Wanajjan: Wychowywał mnie ojczym, który był wyznania rzymsko-katolickiego. Próbował wychować nas również na katolików, ale ja nigdy nie mogłam pojąć koncepcji trójcy, więc nie byłam dobrą katoliczką. Każdej niedzieli spałam w kościele! Dla mnie Jezus, (alajhi assalam) [pokój z nim – Umm Latifa] był po prostu wspaniałym człowiekiem. Nie Bogiem. Kiedy byłam w potrzebie, prosiłam Boga, nie Jezusa, o pomoc. Kiedy dziękowałam, to Bogu, a nie Jezusowi (alajhi as-salam). To sedno islamu. Od kiedy pamiętam, wierzyłam zgodnie z islamem, więc konwersja była rzeczą naturalną. Jak kropki łączące się w całość. Choć jestem pewna, iż są kobiety, które przyjmują islam raczej dla swych mężów, a nie przez wzgląd na Allaha, przeważająca większość konwersji jest szczera. Świadczy o tym jawna, skwapliwa praktyka religijna. Tak, mój mąż zachęcał mnie do podjęcia tej decyzji, ale to Allah jest Tym, Który prowadzi na drogę prostą. La Illaha illallah [nie ma boga poza Allahem, Allah oznacza “Jeden Bóg” w języku arabskim – Umm Latifa]. Kiedy miałam czternaście lat, błagałam Boga, by uwolnił mnie od nieszczęścia, z powodu którego cierpiałam. Przyprowadził do mnie mojego męża, a mnie – zaprowadził do islamu. Alhamdulillah [dzięki Bogu – Umm Latifa] za to wielkie błogosławieństwo.

Umm Latifa: Mieszane małżeństwa są nadal niemile widziane w Arabii, i większość rodzin, nie zaakceptuje nawet (cudzoziemskiej) Arabki jako żony ich saudyjskiego syna. Jak zareagowała rodzina Twego męża na wieści, że sprowadza do Królestwa Amerykankę – dwadzieścia sześć lat temu?

Umm Wanajjan: Kiedy mój mąż powiedział swoim rodzicom, że wziął Amerykankę za żonę, jego matka powiedziała: ‘Co?! Wprowadzisz KAFFIRA [niewierzącą – Umm Latifa] do rodziny?!", a on rzekł: ‘Poczekaj, ona jest muzułmanką!’. Choć generalnie, zaakceptowali mnie. Ale kiedy przyjechałam, i zobaczyli jak kompletnie zielona byłam w kwestii wszystkiego co kulturowo saudyjskie :-D! Zaczynając od języka! Byłam tak strasznie nieśmiała, że dopiero po trzech latach udało mi się sklecić proste zdanie. Nadal nie potrafię zrobić porządnego dzbanka arabskiej kawy… A i teraz moja amerykańska| java jest do niczego :-D

Moje relacje z teściami szybko się popsuły. Wina? Bariera językowa. Nie w sposób wyliczyć problemów, jakie pojawiły się w rezultacie tego, co powiedziałam lub zrobiłam, a co zostało źle zrozumiane lub przeinaczone. Pod koniec drugiego roku, byłam Nikczemną Wiedźmą z Zachodu, Meduzą i Lukrecją Borgią w jednej osobie :-D. Poza wszystkimi moimi ewidentnymi wadami charakteru, nie potrafiłam za grosz gotować, a moje biedne dzieci były poważnie niedożywione, ponieważ karmiąc piersią odmawiałam suplementacji formułą. Po trzech latach bieganiny mego biednego męża pod obstrzałem – między nimi a mną, zabrał nas z Rijadu do domu swego ojca na pustyni. W pewnym sensie nastał spokój. Mieszkamy tu od 23 lat. Ponad połowę mego życia.. Jestem oficjalnie amerykańską Beduinką :-D! Powinno to być zapisane na mojej wiecznie tracącej ważność iqamie [karta pobytu – Umm Latifa]. Tym nie mniej, moja teściowa umarła 3 lata temu, Allah jarhamha [niech Bóg będzie dla niej miłosierny – Umm Latifa], i naprawdę nie żywię do niej urazy. I choć przez ostatnie lata życia trawiła ją choroba, jestem pewna, że nie czuła jej również do mnie.

Umm Latifa: Naprawdę nie potrafiłaś gotować, a twoje dzieci były niedożywione?

Umm Wanajjan: :D To prawda – gotowałam potwornie! Moje dzieci były w rzeczy samej bardzo zdrowe na moim mleku, ale 20 lat temu powszechnie uważano, że dzieci karmione wyłącznie piersią są niedożywione i muszą być dokarmiane formułą, by były grube i zdrowe. Im grubsze, tym lepiej!

Umm Latifa: Jak wyglądają dzisiaj relacje między tobą a rodziną twego męża?

Umm Wanajjan: Moje relacje z resztą rodziny są teraz dobre. Czy dlatego, że zaakceptowali mnie taką, jaka jestem, czy dlatego, że nie widzimy się częściej niż raz w roku – nie jest jasne. Cieszę się, że wszystkie męczarnie minęły. Wiem również, że wiele problemów było z mojej winy. Byłam zbyt nieśmiała i zbyt przerażona, by próbować się dostosować i zasymilować. Dzięki Bogu za koniec wrogości!

Umm Latifa: Jak zareagowali – twoja rodzina i przyjaciele, kiedy zdecydowałaś: “Moim mężem będzie Saudyjczyk, i zamieszkam z nim w Saudyjskim Królestwie”?

Umm Wanajjan: Możesz mi wierzyć, lub nie…ale nikt zbytnio nie zareagował. Moja mama powiedziała tylko: “Dobrze, jeśli tego pragniesz, kochanie”. Mój tata nic nie powiedział, a moja przyjaciółka – będąc introwertyczką, nie miałam nigdy więcej niż jedną przyjaciółkę w tym samym czasie – powiedziała: „wow”! Jeden z moich wujów wpadł do nas na dzień przed moim wylotem, i poprosił, żebym nie jechała. Powiedział, że jeśli tam wyjadę, nigdy nie wrócę. W rzeczy samej miał rację. Wróciłam tylko raz, 13 lat temu.

Umm Latifa: Co sądzisz o życiu w Arabii Saudyjskiej? Co było, a może jest nadal najtrudniejsze do zaakceptowania, przystosowania? Co ci się podoba, a co nie jeśli chodzi o życie w Rijadzie?

Umm Wanajjan: Arabia Saudyjska jest moim domem od 26 lat, i naturalnie myślę o niej, kiedy mówię DOM. Nie czuję, by Ameryka była moim domem. Tego jednego razu, kiedy pojechałam w odwiedziny, spędziłam tam tylko 10 dni i histerycznie obdzwaniałam linie lotnicze szukając wolnego miejsca z powrotem. Choć nie zawsze tak było. Przez wiele lat bardzo pragnęłam pojechać do domu, ale nie mogłam. Teraz, nie odczuwam już takiej potrzeby, ale czuję się zobligowana, by znów tam pojechać i zobaczyć się z mamą, która jest zbyt chora by podróżować.

Najtrudniejszą rzeczą, z jaką musiałam się zmierzyć był saudyjski zwyczaj nadmiernej gościnności. Oczekuje się od nas, że będziemy nalegać, niemalże siłą, że nasi niezapowiedziani goście, który dopiero co spadli z krawędzi ziemi nie dzwoniąc wcześniej :D zostaną na obiad, czy tego chcą czy nie! Mnie wychowywano inaczej. Tam, skąd pochodzę, zapraszasz gości, nieoczekiwanych czy nie, by zostali wtedy, kiedy możesz. Ale jeśli powiedzą, że są zajęci i nie mogą, przyjmujesz to i tyle. Tutaj, to rodzaj tańca, naprawdę. Wygląda to tak:

- “Musisz zostać na obiad”,

- “Nie, nie mogę. Muszę już wracać”…

- ”Nie, nalegam, zostań na obiad”..

- “Niech Allah wynagrodzi ci to ponad 1000 razy, ale – nie mogę”…

- “Wallah [Na Boga – Umm Latifa]! Nie opuścisz mego domu dopóki nie zjesz z zadu mej największej owcy!”, i tak dalej, i tak dalej aż się poddadzą i zostaną. Chodzi o to, że tu oczekuje się od gospodarza (gospodyni), by przeszła przez te wszystkie trudności, by okazać, jak bardzo mile są widziani i ważni. To towarzyskie samobójstwo!

Najbardziej lubię, jeśli chodzi o życie tutaj, fakt, że mogę się zakrywać i nikt się na mnie nie patrzy, i niezależnie od tego, gdzie się jest, kiedy nastaje czas salat [modlitwy – Umm Latifa], wszystko się zamyka i jest w pobliżu masdżid [meczet – Umm Latifa], w którym można odmówić modlitwę.

Szczerze mogę powiedzieć, że wcale nie lubię życia w Rijadzie. Jestem w sercu wiejską dziewczyną i wolę świeże, pustynne powietrze. Nie lubię hałasu, korków, niekończącej się procesji centrów handlowych i wszechobecnych sieci fast foodów, nęcących do wydania uciułanych skromnych oszczędności.

Umm Latifa: Jesteś mamą czternaściorga dzieci! To dość niezwykła liczba nawet dla saudyjskiej rodziny! Jak dałaś sobie radę z tyloma ciążami, porodami i tonami pieluch?

Umm Wanajjan: Możesz wierzyć lub nie, czternaścioro dzieci to nie tak ciężko, jak się wielu osobom wydaje. Zapytajcie którąkolwiek mamę, która ma co najmniej pięcioro, a powie wam, że kolejne dodaje się tak samo łatwo, jak poprzednie. Po prostu, przyzwyczajasz się do takiej ilości osób i wypracowujesz rutynę. Kiedy zjawia się nowe dziecko, je i śpi. Kiedy rośnie i staje się bardziej aktywne, wpasowujesz je w grafik krok po kroku. Zanim się zorientujesz, twój dom pęka w szwach i z każdego okna, z każdej szczeliny wystają nogi i ręce! Co do pieluch, gdyby zwrócono mi koszty każdej kupionej, byłabym bogata! Dzieci urodziły się w różnych miejscach i w różnych okolicznościach. Mój pierworodny urodził się w Stanach, ale pozostałe przeważnie w małych, lokalnych szpitalach. Chcesz porozmawiać o naturalnym porodzie? Spróbuj tego: idziesz do szpitala (używam tego terminu pobieżnie :-D), wspinasz na łóżko, a kiedy czujesz ciemiączko dziecka, wołasz lekarkę! Jeśli jest na dyżurze, może uda się jej zdążyć, zanim uderzy o linoleum :-D

Umm Latifa: Kiedy czytałam wywiad z Tobą na łamach worldofumm – UmmWanayyan on raising 14 children – zastanawiałam się, jak wygląda rodzinna wyprawa do parku, czy macie mini bus? Jak wygląda rodzinny posiłek… Jak, jak, jak… jak sobie dajesz radę – ubrania, dom – opiekując się tak wieloma dziećmi?

Umm Wanajjan: Mieliśmy szereg pomocy domowych przez około 12 lat, ale ostatnia opuściła nas 4 lata temu, kiedy byłam w czternastej ciąży. Byłam przepracowana i wycieńczona, fizycznie i psychicznie. Dziecko urodziło się przez cesarskie cięcie. Moje ciało było zbyt wyczerpane, by zrobić to, co powinno. Nie nalegam na zatrudnienie pomocy domowej, z kilku powodów. Jeśli nie wolno nam pomagać innemu muzułmaninowi w popełnianiu grzechu, nie mogę, w pełni świadomie, płacić dziewczynie by podróżowała bez mahrama do obcego kraju i pracowała w moim zdominowanym przez testosteron domu, w którym byłaby źródłem fitna [próby i pokusy – Umm Latifa]. W zamian, wszystkie dzieci mają prace do wykonania, i zazwyczaj wykonują je dość dobrze, choć niechętnie :-D. Jeśli zaniżysz wystarczająco swe standardy, dasz sobie dość dobrze radę.

Umm Latifa: Masz 4 córki i 10 synów. Czy wychowujesz dziewczęta inaczej niż chłopców? Czy sądzisz, że łatwiej wychowywać dzieci w Arabii czy w Stanach? Czy Twoje (starsze) córki kiedykolwiek mówiły Ci, że chciałyby mieszkać w Twoim kraju?

Umm Wanajjan: Moje dzieci są wychowywane jak przeciętni Saudyjczycy. Naprawdę nie ma nic w amerykańskiej kulturze, czego nie warto zastąpić saudyjską. Chodzą do państwowych szkół i koledżów, co ma zasadnicze znaczeni dla dobrej znajomości arabskiego zarówno w mowie jak i piśmie. Nie ma różnicy między chłopcami a dziewczętami. Wszyscy kończą szkoły i kontynuują edukację w koledżach. Potem, będą pracować, in sza Allah. Od czasu do czasu, któreś wyrazi pragnienie życia w Stanach. Ja nigdy nie brałabym pod uwagę przeprowadzki do Stanów. Po prostu jest zbyt wiele fitna i przemocy, z która trzeba się zmierzyć, aby było to przyjemne doświadczenie.

Umm Latifa: Czy twoje dzieci miały problemy, w szkole, z innymi dziećmi, ponieważ ich matka jest Amerykanką?

Umm Wanajjan: Skarżyły się, że dzieci w szkole, a nawet jeden czy dwóch źle wychowanych kuzynów je przezywali. Ale wykształciły dość gruby pancerz ochronny i wypracowały barwny repertuar ripost :-D. Również, tubylcy nauczyli się, przez doświadczenie, że zadarcie z jednym oznacza zadarcie z nimi wszystkimi. A to zazwyczaj oznacza nie mniej niż pięciu chłopców na raz (aj)!

Umm Latifa: Pracujesz w domu - czy zgodzisz się, że termin "bezrobotna" jest nadużywany w odniesieniu do kobiet, które zajmują się domem i wychowaniem dzieci? To ciężka praca, a zwłaszcza w Twoim przypadku!

Umm Wanajjan: Określenie "bezrobotna" jest zasadne w mojej sytuacji. Nie pracuję poza domem za miesięczną pensję. To nie oznacza, że nie pracuję. Mój dzień zaczyna się z azanem [wezwanie na modlitwę – Umm Latifa] na modlitwę fadżr [pierwsza modlitwa o brzasku - Umm Latifa]. Budzę się i spuszczając stopy z łóżka od razu przebieram nogami. Po salat [modlitwie – Umm Latifa] schodzę do kuchni i zaczynam przygotowywać śniadanie. To zwykle oznacza przygotowanie ciasta na chleb, jako że raz popełniłam błąd piekąc chleb dla męża, i od tego czasu je tylko ten! Po porannej kawie, można bezpiecznie obudzić dzieci :-D. Kiedy wyjdą do szkoły, i szef do biura, mogę się zrelaksować i chwilę zająć się patchworkowaniem. Potem, oczywiście, jest sterta [w oryginale: Mount Rushmore] prania, łóżek do pościelenia, śmieci do zebrania i przejrzenia, odkurzanie, mycie podłóg, naczyń, itp.. ...Kiedy z tym się uporam, czas przygotować obiad…Dwa kurczaki, sześć szklanek ryżu i DUŻO sałaty lub zupy. Choć nie zarabiam, pensja nie jest mi potrzebna. Mój mąż i moi synowie kupują to, co jest mi potrzebne, alhamdulillah [dzięki Bogu - Umm Latifa]. I co dwa tygodnie robię zakupy spożywcze. Uzbrojona w kartę visę mego mężczyzny, kieruję się do Szarqa, miejscowości położonej w przeciwnym kierunku do Rijadu, godzinę drogi od nas. Znają mnie tam bardzo dobrze :-D....zawsze 3-4 wózki artykułów spożywczych i rachunek wynoszący 2,5 tys.! Po czterech latach w tym samym sklepie, nadal dziwnie się na mnie patrzą. Podczas tych podróży, zatrzymuje się tez w innych miejscach, wpadam do apteki, księgarni czy sklepu „2 rijale”. Dzień zakupów to zawsze dobra zabawa.

Umm Latifa: Życie nie jest "usłane różami"- dla mamy czternaściorga dzieci, a ponadto na "wygnaniu " w Arabii Saudyjskiej ... Nie dopadły Cię kryzysy? Jeśli tak, jak dałaś sobie z nimi radę?

Umm Wanayyan: Kto nie odczuł w pewnym momencie swego życia, że ugryzł więcej niż jest w stanie przeżuć? Choć jestem bardzo cierpliwą kobietą, otarłam się o kilka. Z tak dużą ilością ludzi i rzeczy dziejących się w tym samym czasie, to cud, że nie wylądowałam w bait al majanine [instytucji dla psychicznie chorych – Umm Latifa] na terapię szokową :-D! Na poważnie, bardzo często, podczas pierwszych lat tutaj, czułam się tak, jakbym nie przynależała ani tutaj ani tam… Jakbym utknęła na górze ogrodzenia, zwisając jedną nogą z jednej, a drugą z drugiej strony… Przez krótki okres czasu cierpiałam na pewnego rodzaju kryzys tożsamości. Zawsze zwracano się do mnie – Umm Wanajjan lub żona amira. A dla innych byłam po prostu „Amerykanką”. Czułam się, jakbym się gdzieś zagubiła. Dzięki Bogu, nie trwało to zbyt długo.

Umm Latifa: Czy kiedykolwiek żałowałaś, że tu przyjechałaś, że mieszkasz w Arabii?

Umm Wanajjan: Na początku naprawdę bardzo żałowałam, że tu przyjechałam. Szok kulturowy był czymś, czego nie oczekiwałam. Ale szok nie skutkował z zmiany liberalnego stylu życia na konserwatywny, wręcz odwrotnie. Przybyłam z bardzo spójnej, bardzo konserwatywnej społeczności muzułmańskiej w Portlandzie, w stanie Oregon. Założyłam, niesłuszne, że tutejsi muzułmanie są tacy sami jak ci, których zostawiłam za sobą. Byłam w będzie. Patrzono na mnie, jakbym była fanatyczką. Ale teraz, nie… Dom jest tam, gdzie jest twoje serce (lub łóżko ;-)).

Umm Latifa: Odnoszę wrażenie, że mamy do czynienia z rosnącym trendem zawierania małżeństw przez Saudyjczyków z cudzoziemkami. Jakiej rady mogłabyś udzielić cudzoziemkom rozważającym małżeństwo z Saudyjczykiem? Czy doradzałabyś takie małżeństwo, biorąc pod uwagę swój bagaż doświadczeń?

Umm Wanajjan: Każdej muzułmance rozważającej małżeństwo z Saudyjczykiem, doradzić mogę jedno: zwróć szczególną uwagę na jego praktykę religijną Prorok (salla Allahu alajhi wa sallam) [pokój i błogosławieństwo Allaha niech będą z nim – Umm Latifa] polecił nam zawierać małżeństwa w oparciu o iman [wiarę – Umm Latifa] – najpierw, a potem ze względu na majątek i pochodzenie. Jeśli o waszą rękę prosi pobożny i prawy mężczyzna, przyjmijcie oświadczyny. Tacy są dzisiaj trudni do znalezienia i warto dla nich się przeprowadzić :-). Pobożny i prawy mąż zawsze będzie się obawiał Allaha (subhanahu wa ta’ala) [wyniesiony i wychwalony niech będzie – Umm Latifa] i ułatwi swojej żonie aklimatyzację. Tak naprawdę, nie jest istotne, gdzie żyjesz, lecz, z kim decydujesz się wieść życie.

Umm Latifa: A może chciałabyś coś jeszcze dodać?

Umm Wanajjan: Na koniec, niektórzy z Czytelników mogą dojść do wniosku, że udało mi się przetrwać przez te ciężkie czasy wyłącznie dzięki własnej sile i wytrwałości. Nie. Otrzymałam ogromną ilość pomocy i wsparcia, od mojej, bardzo drogiej, wieloletniej przyjaciółki, Umm Saad. Bez jej częstych wizyt i stałego dopływu katalogów Keepsake Quilting, zwariowałabym lata temu! Dziękuję Ci, Umm Saad. Niech Allah wynagrodzi Cię Firdausem [wg islamu Raj składa się z poziomów, najwyższym i najbliższym Allahowi, jest poziom zwany Firdaus – Umm Latifa] :-).

Thank you Umm Wanayyan for your willingness to share your story and for finding time in your busy schedule to answer my questions!

Jeśli chcieliby Państwo powiedzieć coś Umm Wanajjan - proszę umieścić komentarz w jęz. angielskim, lub zaznaczyć (jeśli z angielskim jest problem) - "Do Umm Wanajjan" - ja przetłumaczę, przekażę - niestety Umm Wanajjan dostęp ma do internetu tylko przez komórkę - i nie mogła podjąć się ustosunkowania do komentarzy za pośrednictwem formularza google. Ale jeśli będą "palące" pytania, jesteśmy z Umm Wanajjan w kontakcie.

ORIGINAL/ORYGINALNA WERSJA

Obywatelstwo dla Saudyjek

2011-04-03T22:11:00.003+03:00

czego oczekują i pragną Saudyjki - kampania na rzecz zagwarantowania pełni praw obywatelskich kobietom w Arabii zorganizowana przez "anonimową" (póki co?) grupę Saudyjek

Lulu i Krakus!

2011-04-02T14:25:00.007+03:00

Kilka dni temu w Rijadzie pojawiło się nam nowe centrum handlowe o wdzięcznej nazwie Riyadh Avenue, a w nim - wyczekiwany (z różnych powodów) Lulu hipermarket z produktami spożywczymi (mamy już jeden z ubraniami i elektroniką)

Choć nie cierpię nowych centrów handlowych - ma się wrażenie, że cały Rijad w nich się gromadzi i tłumy nerwowo wykańczają nie tylko mnie, ale i mojego męża,

musiałam tam pojechać!

Toż Karolina, mieszkająca w Khobar, gdzie Lulu się wcześniej zakorzenił, powiedziała, że

są w nim: korniszony Krakusa i kiszona kapusta!

Jak nie pojechać?!

Wyruszyliśmy późno - M. tego dnia pracował.

Ale nic to. Dzieci wyśpią się dnia następnego.

No i...

Znaleziony przeze mnie w lokalnej gazecie adres nowego hiperkarketu okazał się być adresem 'starego' Lulu z elektroniką.

Zasięgnęliśmy tu języka, gdzie jest spożywczak.

Kiedy dotarliśmy na miejsce było po 22...

Dzieci przysypiały, ale światełek było tyle (zdjęcia), że obyło się bez marudzenia.

Moje ogórki i kapusta.

Koszmar. Tłumy, tłumy, tłumy.

Odniosłam też wrażenie, że przeniosłam się do Indii lub/i Pakistanu - Indusi i Pakistańczycy muszą uwielbiać Lulu!

Na skraju załamania nerwowego, popychana wózkami - nie byłam w stanie zlokalizować ani ogórków ani kapusty!

Wreszcie - hura!

Krakus - jako żywy zjawił mi się przed oczami.

Złapałam.

Mały słoik.

Prawie 17 Rijali.

Product of Poland.

A gdzie kapusta?

Nie ma. Nie znalazłam.

Ale i sił już nie miałam - nerwy na wyczerpaniu - na precyzyjne inspekcje pozostałych sekcji.

Skierowałam się do kasy, w której w kolejce miejsce zajął M.

Dotarliśmy do domu o północy.

Dzieci padły.

Zrobiłam sobie kanapkę.

Otworzyłam słoik, walcząc z mocno przymocowanym wieczkiem.

Ugryzłam.

I co?

I nic.

- korniszony American Garden są o wiele lepsze!-

Smakowo, chrupiące, a do tego większe i tańsze.

Zaaklimatyzowałam się!

(forma (anty)reklamy nie zamierzona, subiektywne i szczere odczucia konsumentki;)

Saudyjski książe i siostrzenica brytyjskiego księcia!

2011-03-31T13:01:00.005+03:00

Love story? Przepraszam, że po angielsku (ale nie mogłam się oprzeć i nie opublikować ;), ci z Państwa, którzy nie znają mogą użyć tłumacza google (chyba, że wśród Czytelniczek znajdzie się osoba chętna do przełożenia na polski dla ogółu) - ja teraz przekładam bardzo ciekawy wywiad dla Państwa... ;)

Pan młody jest synem Księcia Bandara, byłego ambasadora KSA w USA. Pan młody wychowywał się w Stanach...

zdjecie: INS News Agency

Saudi Prince Weds In Oxford Register Office

Oxford Times
29th March 2011

IT could have been a wedding to remember. A member of the Saudi Royal family marrying an English rose, the niece of the Duke of Northumberland. Together their families are worth multi-millions, but bizarrely, as reported yesterday, they tied the knot at Oxford Register Office, in Tidmarsh Lane, at a cost of £167. Prince Bandar Bin Khalid Bin Faisal al-Saud, a member of the super-rich Saudi Royal Family, wed Lucy Cuthbert at a ceremony attended by a handful of guests. Lucy, who shone in a thigh-length white dress with a cream jacket, is the niece of the Duke of Northumberland, whose fortune is estimated at £300m.

Her Middle-Eastern husband went for a classy European look, wearing a grey, three-piece suit with pale shirt and striped tie.
The couple arrived in a gleaming, chauffeur-driven Land Rover Discovery, but saved on the cost of a luxury limousine or romantic horse-drawn carriage, opting instead to leave the ceremony in a bus with their friends.
Lucy’s uncle, Ralph George Algernon Percy, was 229th in the 2010 Sunday Times Rich List. He owns Alnwick Castle, in Northumberland – the setting for Harry Potter’s Hogwarts – and her father Aidan owns Beaufront Castle 40 miles up the road. Khalid, 33, is destined to inherit a huge fortune. He is grandson to the Crown Prince of Saudi Arabia and heir to a share of £40bn oil wealth. Khalid is used to a more classier mode of transport than the hired £395 coach he travelled in to the wedding reception. He uses the family Airbus jet painted in the silver and blue colours of the Dallas Cowboys, his favourite American Football team. He even has landing rights at RAF Brize Norton, close to his 2,000-acre Glympton Park estate, near Woodstock. The occasion was a deliberately low-key affair, but still had a number of minders and drivers keeping watch for any sign of trouble on the pavements outside, one for an hour before the event. Lucy and her husband-to-be arrived together, heading straight inside for the half-hour ceremony in the Dexter Room at the register office in Oxford. The number of guests for the room is limited to 25 on weekdays. As they emerged into the sunlight the couple beamed with joy as family and friends threw confetti over them. Then they were straight into the “executive” coach, with personalised number plates and headed west out of the city, with the Land Rover and two Range Rovers swinging into the traffic behind it.

zmieniać weekend czy nie?

2011-03-31T10:51:00.003+03:00

Globalizacja tego wymaga! Wniosek pojawił się znów - by zmienić saudyjski weekend - zamiast czwartku i piątku na piątek i sobotę - więcej korzyści ekonomicznych i finansowych (giełda światowa). Debatować będzie ponownie Szura! Już raz analizowano możliwość przesunięcia dni "wolnych", ale nie podjęto decyzji. Problem znów ujrzał światło dzienne :).

Saudyjek małe kroki ku zmianom

2011-03-30T21:51:00.001+03:00

http://news.bbc.co.uk/2/hi/programmes/newsnight/9436522.stm

Film znajduję ciekawym.

Choć z tego, co obserwuję: zdecydowana większość Saudyjek, nie postrzega abaji jako ciężaru oraz utrudnienia, te, które chcą abaje zrzucić są w mniejszości

Większość popiera funkcjonujący rozdział płci i nie odbiera go jako formy odebrania kobietom praw (czy równouprawnienia), proszę nie utożsamiać rodziału płci z ograniczniem udziału kobiet w życiu publicznym

biurokracja - straszna, tak

odnośnie sprzedawców w sklepach - tak jest.

odnośnie biedy - tak jest.

odnośnie problemów z mahramem i brakiem mahrama - tak jest.

no i żesz... nie każda kobieta w Arabii (czy Saudyjka) ma kierowcę i samochód (jak to pan palący fajkę wodną oświadcza)

o policji religijnej ciąg dalszy

2011-03-30T10:50:00.006+03:00

W związku z artykułem, jaki ukazał się na jednym z polskich portali dotyczącym orzeczenia (rok temu) kary pozbawienia wolności i chłosty dla lekarza urologa - za przebywanie sam na sam z kobietą - oraz zarzutem, iż na blogu propaguje się idee, że policja religijna nic nie może (komentarz do artykułu: Małżeństwo na 100 lat) - polecam: lekturę wszystkich artykułów opatrzonych etykietą: policja religijna.

Z lektury uważny czytelnik wyniesie:
- policja religijna funkcjonuje w Arabii Saudyjskiej
- przywileje policjantów religijnych zostały ograniczone oraz uregulowane na przestrzeni ostatnich lat (nie można zastosować terminu "jest wszechmocna") co nie oznacza, że policja religijna nie funkcjonuje i nie ma określonych obowiązków
- policję religijną można przyrównać do znanej nam ogólnie policji obyczajowej, obyczajówki choć zakres działania policji "religijnej" w Arabii jest znacznie szerszy
- fakt powyższy nie oznacza, że nie istnieją przypadki nadużyć ze strony policjantów religijnych i wykraczania "poza określony zakres obowiązków"
- policja religijna może dokonać aresztowania osób, które naruszają surowe saudyjskie normy społeczne
- policja religijna może prowadzić dochodzenia
- policjanci religijni - ich postępowanie - jest przedmiotem krytyki mediów - i wszelkie "ekscesy" są w prasie odnotowywane (proszę nie mylić policji religijnej z uczonymi w islamie, wielu religijnych policjantów nie posiada odpowiedniego wykształcenia - nawet w zakresie islamu; co obecnie władze starają się zmienić)
- o ile Saudyjczycy ogólnie widzą zasadność funkcjonowania policji religijnej, nadal wiele osób podkreśla, że konieczna jest bardziej konkretna "reforma" tej instytucji (linki do artykułów znajdują się w notkach na blogu z etykietą "policja religijna")
- policja religijna jest bardziej lub mniej aktywna - w zależności od regionu Królestwa (a nawet miasta takiego jak Rijadh, w którym obecnie zamieszkuje prawie 4,5 miliona osób) - tutaj mieliśmy na blogu komentarz Polki, która w Dżeddzie bywa, i której mąż w Dżeddzie się urodził...
- z lektury artykułu "Jestem z Was dumny" - wynika, iż prawdopodobnym jest umocnienie się policji religijnej, w związku z dotacjami ze strony ekipy rządzącej - na budowę nowych biur i utworzenie nowych miejsc pracy.

Nie orientuję się, czy wymierzaniem kar ustanowionych przez sąd zajmują się policjanci religijni per se, czy jest to do tego wyznaczony odpowiedni "organ", aczkolwiek nie wolno religijnym policjantom samodzielnie, bez orzeczenia sądu wymierzać kar (co pewne policyjne jednostki czyniły z 15 lat temu - patyczkiem czy kijkiem).

Jeśli mają Państwo jakieś pytania dot. funkcjonowania policji religijnej, proszę zadać pod niniejszą notką.

Małżeństwo na...100 lat!

2011-03-22T19:36:00.005+03:00

Umm Latifa: Czy mogłabyś powiedzieć: kim jesteś i dlaczego zdecydowałaś się na udzielenie wywiadu?
E: Jestem pracownikiem dużej firmy telekomunikacyjnej. Moja praca polega przede wszystkim na analizie danych i wyciąganiu z nich wniosków. Zdecydowałam się udzielić wywiadu, aby dostarczyć danych osobom, które na podstawie ich braku, bądź na podstawie dostępu tylko do danych stereotypowych, wyciągają negatywne wnioski na temat ludzi pochodzenia arabskiego.

Umm Latifa: Kiedy i gdzie spotkałaś swojego męża?
E: Mojego męża poznałam półtora roku temu w Polsce… w autobusie ;).

Umm Latifa: Jak długo znałaś go, zanim podjęliście decyzję o małżeństwie? Jak się oświadczył?
E: Decyzję o ślubie (religijnym) podjęliśmy po ok. 5 m-cach związku. Nie były to standardowe oświadczyny z pierścionkiem i kolacją. Przeprowadziliśmy długą rozmowę, podczas której mój partner powiedział mi, że traktuje związek ze mnę bardzo poważnie i martwi go fakt, ze tyle czasu żyjemy w grzechu (bez ślubu). Zapytał, czy chciałabym być w przyszłości jego żoną (zaznaczając, ze to jeszcze nie są prawdziwe oświadczyny, bo do tych się lepiej przygotuje). Powiedziałam, że tak, chciałabym. Ponownie opowiedział mi o trudnościach jakie się wiążą z tą decyzją – małżeństwo Saudyjczyka z Niesaudyjką wymaga zgody z ichniejszego MSW i zapytał, czy do czasu, zanim będzie w stanie taką zgodę uzyskać zechciałabym wziąć z nim ślub tymczasowy (mój mąż jest Szyitą i tam takie rozwiązanie jest dozwolone).
Nie miałam wątpliwości, że to dobre rozwiązanie pod każdym względem:
- mój mąż nie żyje w grzechu,
- jego rodzina zaakceptowała mnie jako jego żonę i traktują mnie z największą serdecznością
- dla mnie nie wiązało się to z podpisaniem żadnych prawnych dokumentów.
Otrzymałam obrączkę i mahr, a nasz ślub tymczasowy został zawarty na okres 100 lat ;).

Umm Latifa: Saudyjczycy mają dość negatywną opinię, jeśli chodzi o poważne relacje damsko-męskie poza granicami kraju. Co sprawiło, że zaufałaś swemu mężowi? Czym się wyróżniał, czym Cię ujął?
E.: Od samego początku naszej relacji dużo czytałam nt związków z muzułmanami. Wiedziałam, że związek z Saudyjczykiem pod względem formalnym nie będzie łatwy i wiedziałam, jakie krążą o nich opinie. Nie miałam jednak żadnych wątpliwości co do intencji mojego partnera. Dlaczego? Sama nie wiem. Myślę, że poza jego sposobem bycia, traktowania innych ludzi i przede wszystkim mnie, w moim przekonaniu utwierdził mnie fakt, ze przedstawił mnie swojej rodzinie. Miałam możliwość porozmawiać z jego tatą, mamą i rodzeństwem, miałam okazje zobaczyć ich na zdjęciach i przez skypa. To przekonało mnie, ze jego intencje są poważne. Moi, zazwyczaj dość nieufni, rodzice (zwłaszcza tata) też nie mieli żadnych wątpliwości. Zaakceptowali mojego partnera jak swojego syna i często bywa, że jak dzwonią, to najpierw pytają jak on się miewa, a dopiero później ja ;)

Umm Latifa: Macie jedynie ślub religijny, na zawarcie oficjalnego musicie czekać na uzyskanie zezwolenia z saudyjskiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Czy wiedza, jak trudny jest to proces nie przeraża? Co jeśli nie uda się wam go uzyskać – czy rozważacie, jesteście przygotowani na taką opcję?
E: Wiedza o problemach formalnych mnie nie przeraża, co najwyżej martwi... Jeśli nie uda nam się uzyskać oficjalnego ślubu, to oczywiście nadal będziemy razem w ramach ślubu religijnego, „papierek” nie jest nam do niczego potrzebny. Wiemy na pewno, że nie będziemy mieszkać w Arabii Saudyjskiej, więc rejestracja ślubu w ichniejszych urzędach nie jest dla mnie sprawą priorytetową.

Umm Latifa: Mieszkacie na razie w Polsce, twój mąż tu studiuje. Czy chce wrócić do Arabii, jeśli tak – dlaczego?
E: Arabia Saudyjska nie jest naszym krajem docelowym, bierzemy jednak pod uwagę możliwość zamieszkania w którymś z krajów Zatoki Perskiej.

Umm Latifa: Co wiedziałaś o islamie i Arabii Saudyjskiej, zanim poznałaś twego męża? Czego dowiedziałaś się od niego o jego religii i kraju? Czy sama poszerzałaś wiedzę – jeśli tak, to w jaki sposób?
E.: O islamie wiedziałam tyle, co powiedziano mi na lekcji historii, czyli kiedy mniej więcej i jak powstał, co go przede wszystkim różni od chrześcijaństwa, co go łączy itp. Były to tylko suche fakty, bez oceniania.
Nigdy nie byłam osobą myślącą stereotypowo, więc wszelkie uogólnienia typu: „każdy Muzułmanin nie wypuszcza żony z domu”, „każdy Muzułmanin jest terrorystą” były mi bardzo dalekie.
O Arabii Saudyjskiej również wiedziałam przede wszystkim z lekcji geografii – gdzie leży jaka stolica, z czego czerpie główne zyski. Wiedziałam tez, że większość kobiet ubiera się tam w czarne chusty, które zakrywają praktycznie wszystko, ale jakoś się w to nie zagłębiałam.
Po poznaniu partnera zaczęłam oczywiście więcej czytać na temat jego religii i kraju pochodzenia, zaczęłam udzielać się na forach, aby zdobyć jak najszerszy pogląd na jego kulturę, religię i różnice, które mogą się między nami ujawnić. Wiele pozyskanych informacji weryfikowałam dopytując męża – zawsze z dużym zaangażowaniem starał się mi wszystko wytłumaczyć.

Umm Latifa: Czy perspektywa życia w kraju arabskim bądź w Arabii nie przeraża – kobiety wychowanej w Europie, chrześcijanki? Czy byłaś kiedykolwiek w kraju arabskim bądź zamieszkałym w większości przez muzułmanów?
E: Póki co z krajów arabskich odwiedziłam jedynie Egipt… Perspektywa życia w kraju arabskim z Zatoki Perskiej typu Dubaj czy Katar mnie nie przeraża, raczej fascynuje. Już nawiązałam kontakt z kilkoma Polkami, które tam stacjonują i „z pierwszej ręki” dostaję od nich informację jak wygląda tam życie Polki-Chrześcijanki. Znając siebie jestem przekonana, że czułabym się tam dobrze zarówno pod względem panującego klimatu jak i kultury. Nigdy nie byłam osobą, która lubi rzucać się w oczy, więc noszenie chusty jest dla mnie pewnego rodzaju udogodnieniem, z którego na pewno będę korzystać (uśmiech).

Umm Latifa: Jeśli chodzi o religię – jak wygląda związek chrześcijanki z muzułmaninem/ Polki z Saudyjczykiem – czy wymaga kompromisów – jeśli tak, to jakich? Co zmieniło się w Twoim życiu, kiedy poznałaś swego męża? Czy czujesz, że musiałaś coś zmienić wbrew swej woli?
E: Póki co moim jedynym kompromisem, który wynika z różnic kulturowo-religijnych było ograniczenie spożycia wieprzowiny i jest to jedynie efekt mojego lenistwa – nie mam ochoty gotować w dwóch garnkach (uśmiech). Wszystkie święta religijne, zarówno chrześcijańskie jak i muzułmańskie, obchodzimy wspólnie. Nawet moi teściowe składają mi życzenia z okazji „moich” świąt.

Umm Latifa: Wychowanie dzieci, choć jeszcze ich nie macie – czy rozmawialiście o tym, co będzie, kiedy się pojawią? Czy twój mąż chce by były wychowywane na muzułmanów?
E: Nasze dzieci będą muzułmanami wychowanymi w poszanowaniu dla wszystkich religii. Nie było pod tym względem żadnych sporów.

Umm Latifa: Czy poznałaś rodzinę Twego męża? Jak cię przyjęli? Jak wyglądało pierwsze spotkanie? Czy czujesz się w pełni akceptowana?
E: Pierwsze spotkanie z rodziną mojego męża było póki co tylko wirtualne. O ile dobrze pójdzie osobiście poznam ich w to lato.
Ich reakcja była bardzo pozytywna. Od samego początku dostaję od nich ogromna dawkę ciepła i akceptacji. Nigdy nie czułam się gorsza ze względu na inne pochodzenie czy religię. Po ogłoszeniu ślubu tymczasowego jego rodzice zaczęli się do mnie zwracać „dear daughter”

Umm Latifa: A jak zareagowali Twoi bliscy i znajomi na związek z Saudyjczykiem?
E: Zanim przedstawiłam mojego partnera moim rodzicom, traktowali ten związek jako cos abstrakcyjnego, jednak gdy przyprowadziłam go do domu, to była to niemal miłość od pierwszego wejrzenia ;)
Najbardziej zaskoczył mnie mój tata, którego zawsze postrzegałam jako osobę bardzo nietolerancyjną, a który już od dłuższego czasu powtarza nam uparcie, że zegar biologiczny tyka ;)

Umm Latifa: Jakiej rady udzieliłabyś kobietom, które są w związku z Saudyjczykiem lub/i rozważają z nim małżeństwo?
E: Hmm, trudno powiedzieć. Każdy człowiek jest inny i nie wiem, czy moje doświadczenia mogą mieć jakiekolwiek przełożenie na życie kogoś innego. Każdej jednak kobiecie wchodzącej w jakikolwiek związek należy chyba radzić, aby nie patrzyła na swojego partnera przez pryzmat różowych okularów. W przypadku związków mieszanych dodatkowa rada, to poznanie kultury i religii oraz zasad, którymi w życiu kieruje się partner aby już na początku można było szukać kompromisów lub się wycofać.

Umm Latifa: Może chciałabyś coś jeszcze dodać?
E: Chyba tylko to, że jestem bardzo szczęśliwa i tego samego życzę każdej osobie żyjącej na tym świecie ;)

Serdecznie dziękuję Ci, E. za chęci i czas poświęcony na odpowiedzi.

E. zgodziła się odpowiedzieć na Państwa pytania, pod warunkiem, iż nie będą naruszać granicy prywatności. Można je zadawać w formie komentarzy do niniejszego wywiadu.

"Jestem z was dumny!"

2011-03-18T11:34:00.000+03:00

zdjęcie SPA

- oświadczył Król Abudllah, Strażnik Dwóch Świętych Meczetów w telewizyjnym przemówieniu do narodu, wyemitowanym przez saudyjskie stacje telewizyjne, odnosząc się do powstrzymania się przez Saudyjczyków od masowych akcji protestacyjnych, oczekiwanych 11 marca.

"W pamięci narodowej należy zachować, że jesteści strażnikami jedności narodowej. Zawsze jesteście w moim sercu. Od Allaha i od was czerpię moją siłę i determinację" - zaznaczył Król

W uznaniu lojalności poddanych, ekipa rządząca wygospodarowała w budżecie pakiet sojalny w wysokości 500 mld rijali saudyjskich (sr). Środki przeznaczone zostaną na:

• jednorazową wypłatę dwóch miesięcznych pensji wszystkim pracownikom rządowym, w tym członkom armii, plus jednorazowy bonus dla studentów uczących się za granicą na koszt rządu w wysokości dwóch miesięcznych stypendiów
• wypłatę zasiłków dla bezrobotnych, w wysokości 2000 SR/miesięcznie, od początku miesięczny zasiłek dla bezrobotnych z SR2, 000 osób bezrobotnych od 26 listopada 2011 (będzie to pierwszy dzień muzułmańskiego kalendarza funkcjonującego w KSA)
• ustanowienie płacy minimalnej dla pracowników rządowych w wysokości 3,000 sr/miesięcznie
• 250 mld sr - na budowę 500.000 mieszkań w kraju.
• utworzenie w przeciągu 3 miesięcy komisji antykorupcyjnej, na czele której stanie były członek Organu Doradczego (Szura), Muhammad Abdullah Al-Sharif. Kiomisja będzie mieć za zadanie walkę z korupcją na poziomie organów administracji państwowej i odpowiadać będzie bezpośrednio przed Królem.
• 16 mld sr dla Ministerstwa Zdrowia, na rozwój i rozbudowę nowych klinik i szpitali w całym kraju.
• zwiększenie limitu pożyczek z 300 tyś - na 500 tyś. sr - na budowę domów w ramach Real Estate Development Fund.
• zwiększenie limitu pożyczek udzielanych szpitalom prywatnym z 50 mln sr do 200 mln sr.
• utworzenie 60.000 nowych miejsc pracy dla wojskowych w ramach Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.
• wzrost wynagrodzeń personelu wojskowego
• rozwój General Presidency for Scholarly Research and Ifta, między innymi poprzez utworzenie 300 nowych miejsc pracy
• 200 mln SR na rzecz Komisji Promomowania Cnoty i Zapobiegania Występkom (zwanej inaczej policją religijną) - na rzecz umocnienia i rozbudowy sieci przedstawicielstw w całym kraju
• utworzenie 500 nowych miejsc pracy w Ministerstwie Przemysłu i Handlu i Przemysłu w celu nadzoru cen rynkowych

Dekret królewski kładzie również nacisk na intensyfikację saudyzacji sektora prywatnego, oraz zawiera zalecenie dla mediów do powstrzymania się od krytyki przywódców religijnych.

na podstawie artykułu w Arab News

nominacja do The Tribute Award!

2011-03-15T17:23:00.003+03:00

Wow.

Miło mi bardzo - dziękuję Misfits za nominowanie Arabii Saudyjskiej do

The Tribute Award

tym bardziej, iż jest to jedyny polskojęzyczny blog (jak na razie) :).

Dla zainteresowanych: nominacje kończą się jutro (możecie zatem nominować swoje ulubione blogi prowadzone przez muzułmanki, nie mogłam nie skorzystać z tej okazji - i nie dodać do polskiej grupy autorek bloga Muzułmanki),

od 17go marca do 19 marca (włącznie)
będzie trwało głosowanie na łamach bloga:

http://muslim-women-exposed.blogspot.com/

ogłoszenie wyników 20 marca ;).

Mirra

2011-03-14T12:02:00.000+03:00

ENGLISH VERSION

Mirra (termin pochodzi od aramejskiego murr, "gorzka".) "Dawcy mirry" to niskie cierniste krzewy, rosnące na skalistym terenie - między innymi w Arabii Saudyjskiej, Jemenie. Podobnie jak kadzidło, jest wytwarzana przez drzewa w reakcji na nacięcią kory. Mirra - żywica wypływająca z drzewa ma konsystencję woskową i delikatną, później kruszeje, staje się twarda, błyszcząca - niekiedy przeźroczysta, o gamie barw od żółci po ciepłe bursztyny aż po ciemne brązy. Mirra w czasach starożytnych była bardzo wartościowa, porównywalna ze złotem. Używana była jako składnik perfum, kadzidło, stosowana w medycynie. Dzisiaj mirrę możemy znaleźć jako składnik płynów antyseptycznych do płukania gardła, past do zębów, środków do leczenia chorób dziąseł, ran - ze względu na jej działanie antyseptyczne. Polecana jako środek przeciwbólowy do zębów, może być stosowana jako maść na siniaki, bóle i zwichnięcia (na podstawie: wikipedia).

Saudyjki używają mirry do przyrządzania maseczek kosmetycznych, toników i płynów do higieny intymnej - te stosują głównie podczas miesiączki.

Kwałki mirry są zawsze dokładnie myte przed użyciem.

MASECZKA: 1 łyżka stołowa tahiny + 1 / 2 łyżki mirry (pokruszonej), wymieszać dobrze, nakładać na twarz - efekt ściągania skóry, usuwa nadmiar oleju, zwalcza wypryskisię zachować na twarzy - dobry dla miejsca, usuwa nadmiar oleju.

TONIK - 1 mała butelka wody, 1-2 szt. (jasne kawałki są najlepsze) mirry, umyć pod bieżącą wodą, zostawić w butelce, dobrze wymieszać (potrząsając) aż się rozpuści, nakładać wacikiem na oczyszczoną twarz - efekt sciągania skóry, po godzinie umyć twarz wodą.

PŁYN DO HIGIENY INTYMNEJ: Rozpuścić 2 duże kawałki mirry w 1 litrze wody, poczekać aż się rozpuszczą, myć intymne części ciała w trakcie miesiączki. Należy zużyć w ciągu 2 tygodni (w lodówce do 4 tygodni). Niektóre kobiety odczuwają zaczerwienienie i swędzenie intymnych części ciała (działania niepożądane).

Hamza Yusuf i kobiety w Arabii Saudyjskiej

2011-03-12T16:35:00.001+03:00

Hamza Yusuf jest Amerykaninem, przyjął islam w latach 70. Jest znaną osobistością w świecie islamu "z konwersji", wybitnym uczonym, studiował m.in w Arabii Saudyjskiej. (Więcej o nim w wikipedii). Poniższe filmy dokumentują spotkanie Hamzy Yusufa, z grupą kobiet mieszkających w Arabii, oscylują wokół kwestii konwersji, interpretacji islamu i pozycji kobiety w Królestwie.

wielożeństwo raz jeszcze...

2011-03-09T22:36:00.001+03:00

Ciekawy artykuł - w nawiązaniu do niedawnej wymiany komentarzy z Miśką17 (pod: http://arabiasaudyjska.blogspot.com/2011/03/soneczne-wyroznienie.html) - ukazał się w Arab News:

Women in polygamous marriages suffering psychological torture

- czy koncept 1 mąż + >1 żona może zdać egzamin?

Saudyjki nie chcą być kolejnymi żonami.
Jednak wiele z nich nie chcąc, musi... godzić się na ten los.

A Saudyjczycy mają zupełnie nieciekawą opinię jako mężowie... Czy to tylko znów media (?)