Asli'nin günlüğü

Yarıyıl tatilinde ne yapmalı?

noreply@blogger.com (Aslı Cin) — Sun, 22 Jan 2012 15:52:00 +0000

Annem hep, oğlun okula başlayınca yılların nasıl da çabucak geçtiğini anlayacaksın derdi.

Gerçekten de daha dün doğum yapmış gibi hisseden ben oğlum anasınıfına başlarken yaşadığım şaşkınlığı atlatamadan 1. sınıf bitti de 2.sınıfın yarıyılına geldik.

Tabii yaş büyüyüp yıllar geçtikçe yarıyıldan beklentileri de farklılaşıyor.

Bizi pek bahtiyar eden fevkaladenin fevkinde karne için alınacak oyuncaktan ziyade onu hem oyalayacak hem de zamanını değerlendireceği bir takım fikirler bulmalıyım.

Öğretmenimizin verdiği testler ve hikaye kitapları, İngilizce çalışmalar çerez gibi onlar için.

Arkadaşlarıyla görüşmeleri için bol bol zamanları var şimdi.

Evde sorumluluk alıp, çoktandır dip köşe temizlemedikleri odalarında, oynamadıkları oyuncakları ayırıp oyuncağı olmayan çocuklara göndermek için iyi bir fırsat.

Birlikte resim yapabilirsiniz fırsatınız varsa. Biz çok keyif alıyoruz.

Ama tabii dışarı çıkmak da lazım.

Bu yarıyıl için satranç, resim ve spor kurslarının hızlandırılmış kursları var. Biz geçen hafta atlattığımız soğukalgınlığına bağlı bronşitten sonra vücudu biraz dinlenmeye aldık, havalar da oldukça soğuk olunca spor faliyetlerimiz malesef Wii board üzerinde sınırlı kalacak.

Ama bu dışarıdaki workshop, müze ve gösterilere gitmek için engel değil.

Bizim film olarak önerimiz Çizmeli Kedi. Bunu reklamını gördüğümüz 6 ay öncesinden beri bekliyorduk. Ben de Kerem'le izlerken çok keyif aldım.

Bizim planlarımızda İstanbul Akvaryum ve Oyuncak müzesi de var.

Dolmabahçe sarayına ve Jurassic Land e dinazorları görmeye gittik.

Çocuklarla katılabileceğiniz çikolata yapımı çalışmaları da varmış, neden olmasın?

Bu arada Disney gösterisi de iyi bir alternatif olabilir. Özellikle Oyuncak hikayesi kahramanlarının katılımı ile bu filmin fanlarının kaçırmaması gerektiğini düşünüyorum. Danslı gösteri ilgilerini çekecektir. Gösteri Ora Arena'da sergileniyormuş.

Şimdilik bizim programımızda en önemli yeri bize yarıyıl tatili için gelecek olan kuzenlerimizin ziyareti ile planlayacaklarımız ve puzzle merakımız alıyor.

Küçük puzzleları sıkıcı gelmeye başlayınca birlikte yaparız diye 1000 parçalık bir puzzle aldım cuma günü. Ama iki günde bana ellettirmeden yarısını bitirdi. Anlaşılan o ki bir iki çerçeveletecek puzzle avına daha çıkmam gerekli...

Bakalım bu tatili nasıl geçireceğiz...

Benim gibi pzt sendromlulara ...

noreply@blogger.com (Aslı Cin) — Sun, 15 Jan 2012 20:45:00 +0000

Hayranlık

noreply@blogger.com (Aslı Cin) — Mon, 09 Jan 2012 18:49:00 +0000

Bugüne kadar kimseye derin bir hayranlık duymadım.

Kabul ediyorum, şunun için çok yakışıklı, bunun için Allah için çok güzel bir kadın dediğim zamanlar oldu. Kiminin mutfaktaki yeteneğini övdüm, kiminin kariyeri beni şaşırttı. Zeki ve sanatsal yönleri gelişmiş insanları takdir ettim her zaman.

Ama hayranlık?

Hayır.

Taa ki anne olana kadar.

Ki ben öyle oğluna körü körüne aşık annelerden değilim.

Çirkin olduğu zamanlarda çirkin ama sevimli demeyi bildim. Şimdi yakışıklı dönemlerinde ama bluğ çağı ne gösterir bilmem.

Akıllı uslu durduğu zamanlar kadar zor zamanları da oldu, en çok ben eleştirdim onu yüzüne karşı olmasa da.

Ama gel gör ki zekasına hiç bir zaman söyleyecek şey bulamadım.

Her geçen gün de daha çok hayran oluyorum.

Evde benim çözemediğim her şeye pretik zekasıyla çözüm getirmesi, farklı bakış açılarıyla bakması, yaptığı her şeye estetik ya da mantıklı bir şeyler katması, ödevlerindeki sorumluluk duygusu, adaletli davranışları, doğru olanı yapmaktaki ısrarı, eski inadını akılcı çözümleri ile kendi kendine yenmesi ve öğle tatillerinde oynamak için her gün okula satranç çantasını taşıması, diğer sınıf arkadaşlarına da bu konuda örnek olması beni sınavlardan getirdiği yanlışsız sonuçlar kadar mutlu ediyor.

Öğretmeni onunla gurur duyduğunu belirten cümleler sarfettikçe dah da mutlu oluyorum.

Her geçen gün söylediği şeylere hayran oluyorum.

Buna rağmen büyük hayallerim var mı?

Yok !

Aman oğlum şu olsun bu olsun demiyorum.

Ünv bitirsin ister pizzacı olsun, ister çocukluk hayalindeki gibi oyuncakçı dükkanı açsın.

Sanatçı, sporcu ya da gezgin olursa ne ala !

Bir ofise tıkılmasın isterim sadece,

aman o pek fena...

Zira hayramlık duyulacak bir zeka bırakmıyor insanda...

Mutlu yıllar !

noreply@blogger.com (Aslı Cin) — Sat, 31 Dec 2011 12:30:00 +0000

Bizim evin yeni yılı karşılayan halleri... Bugünü seviyorum, annemin yemeklerini, eşimin uzaaak işinden gelip her anı dolu dolu geçirme çabasını, Kerem'in gözlerindeki ışıltıyı, evdeki kurabiye kokusunu, o kurabiyeleri oğlumun güzelce süsleme çabasını, aşacımıza her sene eklenen renkli süslerini, cama astığımız ışıl ışıl parlayan yıldızları, eşle dostla erken yılbaşı kutlamalarını, ama yılbaşı gecesini illa ki sevdiklerimizle evde geçirmeyi, o eve o gece gelen çat kapı dostlarını, ya da gelemeyen ama kalbinin bizimle olduğunu söyleyen uzaklardaki sevdiklerimizi anmayı, açılmayı bekleyen hediye paketlerini, şimdi şu satırları yazarken sıcak çikolata içip yarına ya da yarınlara dair umuttan başka hiç bir şey düşünmemeyi ve bu püripak mutlu hisleri veren her şeyi seviyorum.

En kötü günümüz böyle olsun...

Şans olsun, sıhhat olsun, para, aşk, mutlukuk, huzur ve kahkaha olsun...

İstiyorum meleklerim olsun...

Adalet nerede?

noreply@blogger.com (Aslı Cin) — Mon, 05 Dec 2011 17:37:00 +0000

Artık bir adalet sistemi istiyorum Türkiye'de !!!

Terör örgütü üyeleri 27 yılla yargılanmıyor, hakkını savunan üniversiteli gençleri suçu ne ki 27 yıl isteniyor?

O çocuklar sadece sokaklarda bağırdılar diye bu kadar yılla anılırken, dün gazetelerde okumuş olabileceğiniz 18 yaşın altındaki ehliyetsi ve içkili genç, ezdiği adam hastahanede can çekişirken serbest bırakılıyor.

ADALET NEREDE???

Toyzz'a bir tebrik de bizden...

noreply@blogger.com (Aslı Cin) — Wed, 30 Nov 2011 21:54:00 +0000

Bir alışveriş merkezine gittiğimizde belli markaların vitrinleri nasıl beni mıknatıs gibi çekiyorsa, oğlum için de vazgeçilmez iki yer var.

Pizzacısı ve Toyyz Shop'ı.

İçine giriyor, bıkmadan usanmadan dolaşıyor inceliyor, inceliyor, inceliyor, sonra Hot Wheels'lerin önüne kamp kuruyor. Almadığımız yeni bir ürün varsa, Shrek'teki çizmeli kedi gibi yalvaran gözlerle en yakın kutlanacak günün ( Doğumgünü, yılbaşı, bayram ya da tatil hediyesi gibi ) hediyesini şimdiden alıp alamayacağımızı soruyor.

Ancak malum her haftasonumuzu alışveriş merkezlerinde geçirmediğimizden okulların açık olduğu dönemde bu merakını markanın internet sitesinde gideriyor.

Bizim gibi meraklıları biliyordur ama bilmeyenler için not edelim, site WMA Web ödüllerinden sıradışı Websitesi ödülü almış. Oldukça fazla markanın yer aldığı bu rekabet ortemında renkli ve kolay ulaşılabilir sitenin bu ödülü hak ettiği aşikar. Daha önce web üzerinden yaptığım alışverişlerde her konuda bana yardımcı oldukları ve son zamanlarda sosyal medyayı da doğru kullandıklarını düşünürsek bu habere şaşırmamalı.

Darısı diğerlerinin başına...

Dip sos: Kutu ödüllerinde indirim varmış, meraklılarına duyurulur...

Hiç bir şey göründüğü gibi değil...

noreply@blogger.com (Aslı Cin) — Mon, 21 Nov 2011 19:34:00 +0000

Ben saf.

Siz saf...

Kendimizi akıllı zannediyoruz, belki sizi IQ, benim EQ ortalamanın üzerinde. Belki kimileriniz de kurnaz. Hani bizim milletin çok akıllı dediklerinden.

Ama ne olursa olsun, bildiklerimiz sadece bize anlatılanlar kadar...

Ben misal konu Doktorlar, ilaçlar vb olunca, anlamadığım konu ya, herkese inanırım.

Eminim tekstil bilginiz yoksa, siz de "Organik" diye satılan hemen hemen hiç bir şeyin gerçekte organik olmadığını, hadi diyelim ki organikler, deterjanla makinada yıkadığınız an daha fazla organik olmadıklarını bilmiyorsunuzdur.

Gıda da misal. Cahilizdir. Bu sebeple ne derse inanırız. Aktarları arşınlarız. İçeriklere kanarız. Supermarkettekilerin paketlerine aldanırız. Her nevi aburcuburu mideye indirir, sonra kimyasal adı yazıyor diye içinde bilmemne varmış diyerek karalanmış bir şeyi almayız.

Ama beni ne bunlar ne de benzerlerini bilmiyor olmak rahatsız eder. Beni ülkemde saman altından su yürütülen işler ve bizi ilgilendiren başka ülkeler konusundaki cehaletimiz daha çok rahatsız ediyor.

Aptal gibi hissediyorum kendimi.

Ve insanların tepkisiz kalması, her şeye inanması, kabullenmesi kendimi daha da kötü hissetmeme yol açıyor.

İnsanların uğraştığı saçmalıkları görünce, onların kendilerini benden daha çok aptal yerine koyduklarını görünce, tüm bunları görünce...

Velhasıl gidişatı çok sevimsiz buluyorum.

Çok...

Senden... Ondan...

noreply@blogger.com (Aslı Cin) — Tue, 11 Oct 2011 19:46:00 +0000

Benden...

Dil sürçmesi

noreply@blogger.com (Aslı Cin) — Sun, 09 Oct 2011 16:32:00 +0000

Türkiye'de her 12 kişiden birinin belinde ateşli silah var.

Türkiye kadına şiddetin en hızlı arttığı ülke.

Türkiye'de sesini yükseltmenin bedeli 19 ay.

Rutkay Aziz'in söylediklerini tartışıyormuş Türkiye,

söyledikleri çok garip ya !

Şükretsinler dili sürçtü de 19 yerine 16 ay dedi.

Vicdansızların yapamadığı indirimi hayal de olsa o yaptı.

Benim söylediklerinden aklımda kalan bir tek o.

Kimileri bırakın dinlemeyi duymamış, tınmamıştır bile...

Tuzumuz kuru tabii, bize ne !

Yeni

noreply@blogger.com (Aslı Cin) — Tue, 27 Sep 2011 18:20:00 +0000

Bugün benim doğum günüm.

Her yeni yaşın getirdiği gibi bir çok hediye getirdi bu yaş da.

Misal bu yaş, biraz hayalkırıklığı sosuyla samimi arkadaşların aslında çok da samimi olmadığını öğrendim.

Bulaşıcı bencilliğin benim gibi düşünceleri altında ezilenlere ağır geldiğini.

Biraz daha kötü biri olmaya çalıştım, daha kaba, ya da daha düşüncesiz.

Daha fazla kırılmamak için.

Elimden geldiğince.

Daha kolay kabullenmeye çalıştım herkesi.

Bu cehalet, bu terbiyesizlik, bu görgüsüzlük olağan şeylermiş gibi düşünmeye çalıştım.

Enneagrama merak saldım.

3 numara o na'apsın elinde değil demeye çalıştım.

Ne olursan ol gel demeye.

Zor ama sanırım başardım.

Hayatı akışına bırakmayı öğrendim.

Yarına bile plan yapmamaya, bavulumu bir hafta önceden hazırlamamaya, olanları takmamaya çalıştım.

Kaybettiğim hayallerimi kovalamaya başladım.

Eskisi gibi hayal kurmaya çalıştım.

Ama elimdekinin de sonuna kadar tadını çıkarmaya.

Her şeye karışmamayı öğrendim, aynı zamanda hakkımı aramayı da.

Unutmayı öğrendim, kabullenmeyi, sakin olmayı, sinirlenmek yerine söylenmeyi, sessizliği.

...

Hayat geçip gidiyor.

Elimde bir şeyler kaldığı için mutluyum.

Bieaz acıtsa da...

Bir Converse kaç TC vatandaşı eder.

noreply@blogger.com (Aslı Cin) — Sat, 17 Sep 2011 14:53:00 +0000

Haber şurada buyrun...

Ayol bizim hayatımızı biçseler bile bu kadar değer biçilmez katlimize. Kaza derler kaza...

Alimallah kaçar maçar...

noreply@blogger.com (Aslı Cin) — Fri, 16 Sep 2011 16:28:00 +0000

Yurdakul eşinin cenazesi için izinli olarak evine gönderildi ya...

80 küsür yaşındaki adam sanki kaçacak, kapının önünde kapının arkasında jandarmaları bekletmişler.

İzinli çıkmayı o istememiş bile...

Gururlular içeri, diğer güruhlar dışarı.

Vesselam Adalet partisi bizi yönetenlerin adı...

Davul Zurna

noreply@blogger.com (Aslı Cin) — Thu, 15 Sep 2011 17:18:00 +0000

- Bu teröristler neden bu kadar azdılar yine anlamıyorum.

diyorlar.

Ne diyebilirim ki?

Yüz verirsen astarını da isterler.

Domuz derisi post olmaz, eski düşman dost olmaz.

Aç bırakma hırsız edersin, çok söyleme arsız (yüzsüz) edersin.

Hmmm bu da size...

Anlayana sivri sinek saz, anlamayana davul zurna az...

Merak

noreply@blogger.com (Aslı Cin) — Wed, 14 Sep 2011 19:34:00 +0000

Kanuni'nin ardından Selim değil de Şehzade Mustafa tahta çıksaydı acaba tarih nasıl yazılırdı?

Hürrem'i İstanbul'a varmadan denize atıverselerdi.

Sliding Doors misali.

Pek merak ettim.

Trafikomik...

noreply@blogger.com (Aslı Cin) — Thu, 08 Sep 2011 16:06:00 +0000

Bizim kadar hem cahil, hem ukala, hem kel hem fodul başka bir millet var mı?

Son bir ayda her gün terör haberi var ama terörden daha çok vefat trafik kazalarından geldi.

Eve gelip haberleri izlemek zulüm zira, trafik kazası haberinden de çok 15 yılla yargılandı, 5 ayda çıktı haberleri var.

Adam hızla gelmiş çarpmış, anneler çocuksuz, çocuklar anasız ya da babasız kalmış.

Aaaa ama o da ne, adam yada kadın dışarıda hala direksiyonda.

Adaletsizlik diz boyu.

Bizi yöneten partinin adı da Adalet partisi.

Komik...

Aslolan aşktır hayatta. gerisi, lâf ü güzaf

noreply@blogger.com (Aslı Cin) — Mon, 29 Aug 2011 08:21:00 +0000

dü ibrâhîm âmed be-deyr-i cihân
yekî büt-şiken şud yekî büt-nişân...

Okulda zoraki okuduğum edebiyat şimdi başucumda.

Tarih de sevmediğim derslerden biriydi ama şimdi bir de kitaplığıma bak...

?

noreply@blogger.com (Aslı Cin) — Sat, 27 Aug 2011 09:59:00 +0000

Sevgili Güzin abla,

Bir arkadaşım, okuldan oğlumun arkadaşı olan bir çocuğun babası ile aynı yerde çalışıyor olsa, bana o adamın iş yerinde başka kızlarla flört ettiğini söylese, ve ben de çocuğun annesini tanıyor olsam, ama çok da samimi olmasam, arada sırada görüşüyor olsam ne yapmalıydım?

Hani mesela diyorum !?

Şaka...

noreply@blogger.com (Aslı Cin) — Thu, 25 Aug 2011 19:11:00 +0000

Dünya borsalarında geçtiğimiz 2 haftada 8 trilyon dolarlık varlık erimesi yaşanmış.

Somali'de 12 milyon insanın açlığının sona ermesi için gereken meblağ ise 1,3 milyar dolarmış.

Hayat bu işte.

Koca bir şaka !...

Öyle böyle...

noreply@blogger.com (Aslı Cin) — Wed, 17 Aug 2011 19:31:00 +0000

Tama , tamam diyorum yazacağım kendime dair bir şeyler, koyacağım bir kaç fotoğraf, ballandıracağım tatilimi. Yok olmuyor. İlle canımı sıkacak bir manşet çıkıyor.

Velhasıl keyfim kaçtı yine.

Eşimin yıllar önce "savaştığı" yerlerde, bugün birileri "savaşamadan" gitti.

Bu ne ilk, ne son olacak. Hatta her geçen gün daha da arttığı gibi, belli ki artacak.

Bir şeyler yapılmazsa...

Bir şeyler...

Socialist Men Under Red Flag

noreply@blogger.com (Aslı Cin) — Fri, 12 Aug 2011 21:45:00 +0000

Küçüklüğümün çizgi filmi büyümüş de 3D olmuş.

Geçen haftasonu oğlumla berbaer gidip, çok eğlendiğimiz filme Kerem bugün yaz okulundan arkadaşları ile gitti, yarın da kız arkadaşı ile gidecek. O kadar beğendi anlayacağınız.

Küçükken bizim için eğlenceli sahneleri ile hatırlardık, biraz büyüyünce arkasındaki siyasi hikayeleri dinledik. Şimdi ise onları yeni yüzyılın yumuşamış sosyalistleri olarak görüyoruz.

Şehir efsanesi olarak günümüze kadar gelen bu iddia, aşağıdaki maddelere dikkat edersek kulağa çok da yabancı gelmiyor aslında.

Şirinlerde para olmadan komünal bir yaşam sürülüyor. Şirinler köyünde para kullanılmaz, ama herkes kendine gerekli olan şeyleri bedava edinir.
Tembel Şirin bile hiçbir iş yapmadığı halde bütün şirinlerle aynı standartlarda yaşamaktadır. Bu da tembellik hakkını ifade eder.
Şirinler köyünde bir tek bile ibadethane bulunmaz. Ne kilise, ne cami, ne sinagog, ne de hayali bir tapınak.
Şirin çileği tarlaları sadece bir şirine ait değildir, bütün şirinler bu tarlada hak sahibidir.
Şirinlerin her birinin temsil ettiği çok farklı unsurlar vardır. Örneğin; Şirine feminizmi, Süslü eşcinselliği, Güçlü Şirin maço erkeği temsil eder.

Bu animasyonda özellikle 5-6 şirin üzerine dönse de konu,gelin küçüklüğümüzün Şirinlerini de hatırlayalım:

Şirin Baba, Şirinlerin lideridir ve kırmızı kıyafetleri ile beyaz sakalı sayesinde diğer şirinlerden kolaylıkla ayırt edilebilir. Kötü bir durum söz konusu olduğunda Şirin Köyü'ndeki herkes Şirin Baba'ya danışır. Şirin Baba, büyü ve iksir yapımında oldukça başarılıdır.

Tabii ki hemcinsim Şirine. Şirin Köyü'ndeki üç kızdan biri ve en eskisidir. Şirine, yüksek topuklu ayakkabılar ile etekli elbise giyer ve saçları sarı, kirpikleri uzundur. Olaylar karşısında diğer Şirinlerden daha hassastır. Pek çok Şirin, Şirine'ye aşık olmuştur. Şirine, aslında Gargamel tarafından Şirinleri yok etmek için yaratılmıştır. Şirin Baba bir büyü yaparak Şirine'nin iyi bir Şirin olmasını sağlar. Büyünün etkisiyle Şirine sarışın olur.

Güçlü Şirin, adından da anlaşılacağı gibi en güçlü şirindir. Kolunda kalp şeklinde bir dövme bulunur. Ağırlık kaldırıp, spor yapan bir şirindir.

Gözlüklü Şirin, genelde yanlış şeyler yapmasına rağmen, kendini Şirin Köyü'nün en zeki Şirini olarak görür. Saçma fikirlerinden dolayı diğer Şirinler tarafından tekmelenerek köyden atıldığı sıklıkla görülür.

Şakacı Şirin, diğer Şirinlerle eğlenmekten zevk alan bir Şirindir. Daima aynı hileyi kullanır: sarı-kırmızı renklerde bir kutuyu kurbanına hediye olarak verir. Kutuyu alan Şirin, onu açtığında kutu siyah dumanlar çıkararak patlar ve Şirinin yüzünün ya da patlamanın şiddetine göre tüm vücudunun kararmasına neden olur.

Somurtkan Şirin, Şirin Köyü'nün asosyal Şirinidir. Genellikle "...dan nefret ediyorum" tarzında cümleler kurar.

Hayalci Şirin daima diğe yerlerde yaşamakla ilgili hayaller kurar.

Sakar Şirin, yaptığı her işi mutlaka sakarlığıyla en az bir kez bozan, dikkatsiz bir Şirindir.

Obur, adı üzerinde, Şirin Köyü'nün en obur şirinidir. Kek, pasta ve diğer Şirin yemeklerini yemekten çok hoşlanır. Şirin Köyü'nün aşçısıdır. Yüzlerce yemek tarifi bilir ve pek çoğunu Şirinler için pişirir. Şirinler vejeteryan olduklarından yemeklerinde asla et kullanmaz, ama yemeklerinde genellikle yumurta vardır. Başında daima bir aşçı sapkası bulunur.

Süslü, dış görünüşe çok önem veren, şapkasında pembe bir çiçekle dolaşan bir Şirindir. Günümüz terimlerinden metroseksüelliğin bir temsilcisi olarak görülür. Genellike elinde bir ayna vardır ve bu aynada çok beğendiği kendi görüntüsünü sık sık öper.

Korkak Şirin, en ufak bir şeyden bile hemen korkan çekingen bir Şirindir. Bazen küçük bir böcek, bazen de gök gürültüsünün sesi onu korkutmaya yeter. Bu özelliğinden ötürü diğer Şirinler tarafından korkutulmaktan asla kurtulamaz.

Müzisyen Şirin, müzik yeteneği pek elvermese de trompet çalmaktan özellikle hoşlanan, müzikle uğraşan bir Şirindir. Genellikle bir şey çalmaya başladıktan çok kısa bir süre sonra durması istenir.

Ressam Şirin, pek çok görsel sanatta yetenekli, başarılı bir ressamdır. Genellikle kırmızı bir ceket ve siyah bir kravat takarken görülür. Fransız aksanıyla konuşur.

Şair Şirin, Şirin Köyü'nde yaşayan sanatçı ruhlu bir şairdir. Zamanının çoğunu doğada şiirlerine malzeme arayarak geçirir. Bazen dizeler arasında uyak kurmakta zorlanır.

Bebek Şirin, mavi ay gecesinde, Şirin Köyü'ne bir leylek tarafından getirilmiştir. Bebeğin bazı sihirli güçleri vardır ve aynen küçük bir çocuk gibi konuşur.

Uykucu Şirin de gençleşme iksiri içerek Küçük Uykucu Şirin'e dönüşmüştür. Olaylar karşısında pek de hevesli ya da meraklı bir Şirin değildir. Genellikle fazla rahattır ve gözleri de yarı kapalıdır. Kırmızı bir tişört giyip yana kaymış ve sarkmış bir Şirin Şapkası takar.

Aşık Şirin, Şirine köye geldiğinden beri ona aşıktır. Rüyalarında onu görür, ismini ağaçlara kazır ve "seviyor, sevmiyor..." diyerek papatya falları bakar. Şirine ona ters davrandığı zaman bütün gece ağlar.

Meraklı Şirin, daima her şeye burnunu sokar ve her şeyi bilmek ister. Aslında diğer Şirinlerin yaptıkları hakkında daha çok şey öğrenmek için işlerine engel olur ve bazen küçük problemler yaşanmasına sebep olur.

Daha onlarca Şirin vardı. Şimdi düşünüyorum da o zamanlar çizgi filmler bambaşkaydı.

Şu karakterlere baksanıza.

Adeta ruhları var.

Belki oğlumun da, hala benim de bu filmden keyif almamızın sebebi bu...

Marilyn...

noreply@blogger.com (Aslı Cin) — Sun, 07 Aug 2011 20:09:00 +0000

Son zamanlarda yazamıyorum ama sebebi var. İş güç, tatil bir tarafa, kendimi seyretmediğim filmlere ve okuyamadığım kitaplara verdim. Fantastik "Game of thrones" un sadece ilk kitabının Türkçe'ye çevrildiğini, ve bir kaç kitap sitesinde bu çevirinin de pek doyurucu olmadığını okuyunca Amazon'dan ilk 3 kitabı aldım. Şimdi ikinci kitaba geçtim. Bu araya da iki biyografi sığdırdım. Biri başlayıpta sonuna kadar geldiğim halde bitiremediğim ve nihayet geçtiğimiz günlerde bitirdiğim Coco Chanel'inki, diğeri de dün başlayıp bu akşam bitirmeyi planladığım Marily'ninki.

Coco'ya daha sonra dönelim, Marily'nin hayatı okumaya değer. Kitap akıcı bir dille yazılmış ve çevrilmiş, hem Hollywood endüstrisine meraklı benim gibiler için bilgi verici, hem de hiç bir şeyin göründüğü gibi olmadığını ortaya koyan bir hayat hikayesi sunması ile ibret verici.

Marilyn'in fotoğraflarına bakınca ne görüyorsunuz bilmiyorum, ama belki de insanların önce gözlerinin içine baktığım için, ben ona bakınca seksapelin ardında hep hüzün gördüm. Bu kitapta da beni haklı çıkaran bir hikaye var.

Onun için bir çok kitap yazılmış. Yalan yanlış, ama her biri bir diğerinden farklı. Şu anda okuduğum kitap her açıdan ele alıyor, ve her iddiayı ortaya koyuyor. Tabii hangisinin doğru olduğunu bilemiyoruz ama sanki bu, onunla biraz daha empati kurmamızı sağlıyor. Öyle ki kitabı okuduktan sonra insan elimde olsa da o zamana, oraya gidebilsem, ve kollarından tutup sarssam, silkelesem, kendine gel desem diyor.

Hayat zor, kimileri için daha da zor.

Belki de bir çoklarının güzel ve şanslı olarak nitelendirdiği bu kadın için çok daha zor olmuş.

Hiç bir şey göründüğü gibi değil.

O şansını kendisi yaratmış aslında. Coco'yu okuduktan sonra asıl şanslının Chanel olduğunu düşündüm.

O da daha sonraki bir yazıda.

Şimdi büyük foto arşivi ve ona çok yakışan bir şarkı eşliğinde Marilyn...

Ooooooooooooooo !

noreply@blogger.com (Aslı Cin) — Sun, 31 Jul 2011 19:06:00 +0000

Ne kadar çok olmuş yazmayalı.

Ne çok şey yaşanmış.

Ne çok şey yaşlanmış.

Ne çok şey yazılmamış...

Yazmalı...

Bayram değil seyran değil...

noreply@blogger.com (Aslı Cin) — Fri, 17 Jun 2011 21:23:00 +0000

Angelina bizi neden öptü?

Bakalım altından ne çıkacak...

Bu arada,

okunası...

noreply@blogger.com (Aslı Cin) — Sat, 11 Jun 2011 10:38:00 +0000

Biri bana anlatsın...

noreply@blogger.com (Aslı Cin) — Fri, 10 Jun 2011 21:24:00 +0000

Anlayamıyorum Laik, demokratik, cumhuriyetle yönetilen bir ülkenin başbakanı niçin laik, demokratik, cumhuriyet değerlerine sahip çıkan insanlardan rahatsız olur ki?