athensville

Αρχή '16, σαρανταδυό εικόνες

noreply@blogger.com (athensville) — Sat, 05 Mar 2016 19:58:00 +0000

Άθενς μιξ: τρεις ναοί, τρεις θρησκείες, σε ένα μόλις κάδρο
-Μοναστηράκι

-Νύχτα Ερμού και Βουλής
/όσο να ναι κάνανε μερακλιδικη δουλειά/

Όμορφη πόλη,
-Πατησίων

Αθηνά Νερατζιώτισσα
-Ακαδημία

Μονοπάτι, δρόμοι
-Φιλοπάππου, Καλλιθέα, Σαρωνικός

Δεν είναι αδιάφορα, φέρουν μια σκέψη, αρμονία στούς όγκους, ρυθμό στις γραμμές, το αρχιτεκτονικό σχέδιο είναι κι αυτό καλλιτέχνικο έργο. Μια σκέψη για οσους θεωρούν ασήμαντα σύνολα τέτοια κτίρια και παρεμβαίνουν στους τοίχους αδικωντας την αισθητική τους αξία. Δες, παρατήρησε, σκεψου
-Κάτω Πατήσια

Μεσημέρι στο Μεταξουργείο
-Αγησιλάου

Σαν θαλασσογραφία, νυχτώνει #live
-Ελευσίνα

Κρύα κι έρημη, νύχτα στην Σοφοκλέους

To κρίμα να μην έχεις μαζί σου την καλή ψηφιακή: Σαν ανατολή, μεσημέρι στο τρίγωνο
-Καρορη

"Athenian cool" θα γραφανε τα έξω. "Χαρα θεου" οι Αθηναίοι
-Κεραμεικού, Μεταξουργείο

Μακρες μεσημέριατικες σκιές
-Πλ. Αυδή/Μεταξουργείο

Θλιμμένη ομορφιά
-Αχαρνών

Γκραντιοζα ινβερναλε Σταδίου

Εδώ στου δρόμου τα μισά // absolute Greek flag// no, Finnish flag? Τα διλήμματα της λεζάντας, ζορικη διαδικασία κάθε φορά για τον μπλόγκερ, στο τέλος καταλήγει σε μια σειρά, ΑΣΕ την φωτογραφία να μιλήσει απλως. emoticon smile
-Σταυροδρόμι στην Κυψέλη

Μεσημέρι στην Άγια Ειρήνη

Πηγη προβληματισμού τα εξωραϊστικα πάνελ στα κτίρια. Άλλου σώζουν καταστάσεις (πχ αδιάφορα κτίρια 60-70ς του τότε σωρού σε εμπορικούς δρόμους όπως Ερμού) και άλλου βιαζουν τον σχεδιασμό μοντέρνων κυρίως κτιρίων που δεν χαίρουν της πάνδημης αποδοχής των νεοκλασικών. Να εδώ ένα ωραίο δείγμα που ακολουθεί την αισθητική ενότητα και συνέχεια οποιουδήποτε σχεδιαστικού παραγώγου: Πάνελ τοποθετημένα με μελετημένη ασυμμετρια και ρυθμό ταιριαστά στο κτίριο, σε υλικό δε που κάνει ζεστές αντανακλάσεις ιδίως στον απογευματινό γλυκουλη αθηναϊκό ήλιο.
-Βασιλίσσης Σοφίας

Το πιο συγκινητικό μ' στην πόλη; αυτοί που αντιστεκονται που παραβλέπουν το αστικό πηχτο τσιμέντο, την παραίτηση, τις σκονισμένες όψεις και κάνουν το παραμυθι τους μ ένα πρασινισμενο μπαλκόνι. Κόντρα στην πραγματικότητα, κοτσια να φροντίζεις ένα τέτοιο συναίσθημα στην Αθήνα, σήμερα.
-Μαρνη κι Αχαρνών

Κυριακάτικο μεσημέρι, Ελευσίνα

Μεσημέρι, Αθηνάς & Σοφοκλέους

Πως μπορείς στο σκοτάδι να φανταστεις και να εκτιμήσεις; Πως το σκέφτηκαν σε μια περιοχή την πιο υποβαθμισμένη του κέντρου ανάμεσα σε Ομόνοια και Βάθη και οι άνθρωποι τόλμησαν και ανέδειξαν ένα ιδιαίτερο λόγω της στένας του αλλά και πολυ όμορφο δειγμα ευαίσθητης αθηναϊκής αρχιτεκτονικής. Ή αλλαγή είναι δραματική (ήταν οι πάνω όροφοι ρημαδι), η ανακατασκευη χαζεύοντας-περνώντας, μερακλιδικη και επι... Δείτε περισσότερα

Τίποτα πιο ερωτικό: μια βόλτα στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου, ένα ζωντανό μουσείο ερώτων που σημάδεψαν τον τόπο

"Αδιόρατες" συνδέσεις, δυο μουστακια στου Ψυρρή
-Αγιας Θέκλας

Ή νύχτα πέφτει στη Βάθη, οι παλιές επιγραφές στα φτηνά ξενοδοχεία δίνουν εξτρα λάγνα ατμόσφαιρα στην περιοχή
-Καποδιστρίου

Ο μυστηριωδης πύργος της Πλ. Βάθης
-Αλκιβιάδου

Από γαλάζιο ως το μπλε, εν Ελλαδι μεσημέρι
-Δίον. Αρεοπαγίτου & Ερεχθείου

Ναυάρχου Νικοδήμου - μια στραβη γραμμή που συνδέει κρυφά Σύνταγμα με Πλάκα και φιλοξενεί απ τα ωραιότερα σερί κτιρίων σε όλο το εύρος της. Να μην ήταν και τόσο στενα τα πεζοδρόμια να χούμε μάτια να τα χαζευουμε, αχμ

Αγαπημενες μικρές πλατείες: Ή πλ. Τράιμπερ με το μεθυστικό άρωμα των γαζιων, κι εδώ ή πλατεία Αυδή με τις κλαιουσες και τον εκφραστικό και κομψό τους φύλλωμα που δίνουν χαρακτήρα στο αστικο τοπίο. Καλα δειγματα σοφής επιλογής της δημοτικης κηποτεχνίας που εδώ φυτεψαν ένα συγκεκριμένο δέντρο σε επανάληψη, σχεδιαστική αποφαση που χαρίζει οπτική ενότητα και όχι το αρτζι μπούρτζι που συμβαίνει σε όλες τις άλλες πλατείες που με το "λίγο απ ολα" δέντρων και την μη στοίχιση τους δείχνουν αμηχανες,με στοιχεία ατάκτως ερριμενα.
-Πλ. Αυδή, Μεταξουργείο

Μπουγάδα, μια ιστορία προσωπική
-Πετράλωνα

Ο μήνας των ανθισμένων αμυγδαλιών μάς τελειώνει, λιγοι αστοι το αντιληφθηκαν μιας και δύσκολο να τις πετύχεις στο κέντρο, και στο πολύ κέντρο υπαρχει μόνο μια: αυτή της οδού Ομήρου που τα λεπτά της - διαφορετικά απο τα συνηθη- κλαδιά της δίνουν μοναδική χάρη κάνοντας την δέντρο τοποσημο, ίσως το ομορφότερο του κέντρου. Όσοι περάσετε έχετε λίγες μέρες να χαζεψετε τη χάρη της
-Ομηρου

Εξαιρετικη η φετινη χρονια του Stmts, η καλλιτεχνικη γραφή του έφερε ανανέωση και εμπλούτισε την αθηναϊκή στρητ αρτ σκηνή
-Ψαρομηλιγκου, Κάτω Ψυρρή

Παλ, ευχές για μια βδομάδα παλ (20°+C καθ'ολη)
- Lodewijk van Heiden street, Victoria Square

Μαζί /ανάμεσα στα εκατομμύρια/ μαζί.
-Εραστές στου Φιλοπάππου, στο βάθος ο αισθησιακός Βύρωνας.

Μπέλλα Ομόνοια
-Αθηνάς

Στο πλάι του γαληνιου Κεραμεικού, στην αρχή της σχετικά διασωσμενης άρα και όμορφης Σαλαμίνος ένα απ τα ωραιοτερα σπίτια της Αθήνας, οίκημα και περιβάλλων χώρος

Συννεφιες ομορφιές σήμερα, σ ένα κλασικό αθηναϊκό κάδρο

Τέλη Φλεβάρη κι ο γνωστός μας ήλιος επιστρέφει, μεσημέρι στο Μεταξουργείο
-Πηλεως

Όμορφο πρωινό στο κέντρο
-Ευριπίδου

Ήλιος χάζι, Κυριακή για βόλτες
-Θερμοπυλών

Υπάρχει πια αθηναϊκό στυλ; Έχει προκύψει κάτι ιδιαίτερο μ' αυτό το μοναδικό μας μιξ; Πάντως φαίνεται να υπάρχει ματς, απ' αυτό που παράγουν ολοζώντανες πόλεις. Βίβα Αθ!
-Aθηναϊδος

Καλή εβδομάδα απ την κινηματογραφική Μητροπόλεως

Στα δυτικά νυχτώνει
-Ασπρόπυργος

Φωτογραφίες και σχόλια του Γενάρη και Φλεβάρη του 2016 όπως δημοσιεύτηκαν στην athensville facebook σελίδα. Περισσότερο υλικό κάθε μέρα εκεί

To κορίτσι στην Αιόλου: παραμονή χριστουγέννων

noreply@blogger.com (athensville) — Wed, 06 Jan 2016 10:03:00 +0000

Τα ετερόκλητα συναισθήματα μιας παραμονής Χριστουγέννων στην καρδιά της πόλης . 24/11/2015

Τέλος 15' και τι κατάλαβες; 56 ματιές διμήνου

noreply@blogger.com (athensville) — Mon, 04 Jan 2016 20:28:00 +0000

Λόφος Σκουζέ και λόφος Κολωνού, τα κρυμμένα διαμάντια της πόλης στην δυτική Αθήνα. Όχι μόνο για το πράσινο αλλά και για την εξαιρετική αρχιτεκτονική των άλλοτε εξοχικών κατοικιών που φέρουν μια σπάνια, χαμένη, αττική γαλήνη
-Ιωαννίνων, Κολωνός

Αποπερατωνεται επιτέλους,- 15 χρόνια τράβηξε-, η ανακαίνιση του σημαντικού αθηναϊκού ναού του Αγίου Κώνσταντινου στην ομώνυμη οδό. Κυριολεκτικά και μόνο από το μέρος που αποκαλύφθηκε, η περιοχή έλαμψε και ολοκληρωμένο θα αναδείξει μια πλατεία με εξαιρετικά κτίρια τριγύρω που τα διαφορετικά αρχιτεκτονικά στυλ της δίνουν ιδιαίτερο χαρακτήρα

πουρνό, σε μικρό στενάκι του Μεταξουργείου
- Σφακτηρίας

Στον καλόγουστο -συγκριτικά- φετινό στολισμό του Συντάγματος, το έξτρα το δίνει ο γλυκύς φωτισμός με της Μεγάλης Βρετάνιας, το απαλό αυτό φως κάνει μαγικά τα μαρμάρινα φουρούσια με τους λέοντες

Ο μήνας με τις φορτωμένες νερατζιες, τα ωραιότερα στολιδια
-Ακαδημία Πλάτωνος

Η ξεχασμένη αστική ομορφιά μιας λεωφόρου
-Αχαρνών & Φερρών

Νύχτα, εν κινήσει
- Αγίου Κωνσταντίνου

-Μαραθώνος, Μεταξουργείο

Σ Κ Ο Υ Ρ Ο
Όλο γκρι που αναδεικνύει υφές και σχήματα*
-Βοτανικός
__________
*ενιαία μονοχρωμία: το απολυτο ντεκο τιπ για όσους αισθάνονται ότι το σπίτι τους έχει μια "παλαιίλα" που τους ενοχλεί (γύψινα, μπορντούρες κλπ). Ομογενοποιήστε το όλο και κάντε τα μοντέρνα βάφοντάς το στο ίδιο χρώμα, έτσι μονο σχήματα, γραμμές, υφές θα αναδειχθούν, κουλ!

Χα, αστική φάρσα ορ γουατ; Συμβαίνει τώρα:
Στην Τοσίτσα ανάμεσα σε Μουσείο και Πολυτεχνείο εμφανίστηκε εγκατεστημένη στάση του Μετρό!!! Ή δε γραμμή, κίτρινου χρώματος, ολοκαίνουργια.

Μεσημέρι σ ένα από τα πιο αισθαντικά κτίρια της πόλης
-Μιχαήλ Βόδα & Ηπείρου

Ήσυχο χειμωνιάτικο μεσημέρι
-Αγ. Μαρκου & Ευριπίδου

Άλλη μια ηλιόλουστη Κυριακή, ένα ήσυχο φθινοπωρινο πρωινό στην Αιολου

O φωτισμός μπορεί να είναι από μόνος του ένας πολύ δυνατός παράγοντας ανανέωσης και απόδοσης περσονας σε ένα κτίριο. Το Stanley στο Μεταξουργείο απογειώθηκε από ένα γνωστουλι οφφ Μπρόντγουεϊ ξενοδοχείο στον κυρίαρχο της όμορφης (αν μη τι άλλο φροντισμένης) πλατείας Καραϊσκάκη και έδωσε πραγματικά χαρακτήρα στο γύρω. Και τι ήταν; Μια επένδυση σε καθόλου ενεργοβορα led, εφέ που ανεβάζει οψη, αξία χωρίς πολλά.

Ευχάριστα νεα: το πείραμα των πεζοδρόμων που φτιάχτηκαν επί Κακλαμάνη πέτυχε να αλλάξει προς το θετικότερο το εμπορικό τρίγωνο και είναι σήμερα πιο ζωντανό από ποτέ (με τα καλά και τα κακά του αυτό αλλά το να αποκτήσει ζωή ήταν το ζωτικό) .
Έτσι το πρόγραμμα προχωρά με νέες πεζοδρομήσεις στην περιοχή, ιδίως στο κάτω κομμάτι της Αθηνάς που πεζοδρομειται εξ ολοκλήρου (ροζ γραμμές) ενώ ανακατασκευάζονται όλα τα πεζοδρόμια

Ο ήλιος δύει, απ την Ομόνοια ως τη θάλασσα
-Πειραιως

Ηλιόλουστη παρασκευή, εικόνες στην Αποστόλου Παύλου

Καλη μέρα, μήνα, βδομάδα απο μια μανταλωμενη μα ατμοσφαιρική στοά (φόκους στην παλιά πινακίδα του τυπογραφείου)
-Ευριπίδου

Καλή εβδομάδα, δευτεριάτικα και η πόλη πάλι εν κινήσει (και ηλιόλουστη φυσικά)
- Πανεπιστημίου, η κίτρινη

Ανεβαίνοντας ψηλά, ο πανέμορφος σημερινός ουρανός ακόμη πιο εντυπωσιακός
- Ομόνοια

100% Αθήνα
-Λυκαβηττος, νυχτώνει

Αγία Ειρήνη, κεραμοσκεπές και Λυκαβηττός, συνταγή για ομορφιές

Τυπική αθηναϊκή ταράτσα , νυχτώνει

Μια πόλη: Πύργος κι ατάκτως ερριμμένα

Αυτό το στεναχωρο Σαββατόβραδο μια υπεροχή αθηναϊκή εξέλιξη: μετά από ολόκληρες δεκαετίες το Μπαγκειον, κτίριο βαριά ιστορία της πόλης (όπως και το δίδυμο του Μέγας Αλέξανδρος) είναι φωτισμενο και είναι πραγματικά πανέμορφο μ αυτό τον παλιό ήπιο, γλαρό εσωτερικο του φωτισμό. Προφανώς ετοιμάζεται για την μπιενάλε που θα φιλοξενήσει, και ακόμα πιο προφανώς συμβαλλει σημαντικά στο να ξαναζωντανέψει η Ομόνοια που με την συγκυρία της πολυκοσμης ανθοκομικης θυμίζει κάτι απ το παλιο της ολοζώντανο χαρακτήρα.

Κυριακή πρωί, Βοτανικός

Αναμενόμενο ήταν να διατηρηθεί το κτίριο εσωτερικά με όλο τον παλιό διάκοσμο και επενδύσεις, αλλά το δούλεψαν, το φροντισανε χωρίς αμηχανία το έξω και βγήκε ποίημα στο ολο του το νέο h&m (πρώην Φωκάς) της Ερμού. Ή πινακίδουλα όσο πρέπει σιωπηλή, ενταγμένη, με σεβασμό στην ιστορία κάνει το κατάστημα να μοιάζει από πάντα εκεί. Εύγε, πάντα τέτοια κε Ίνγκβαρ μου
-Ερμού & Νίκης

Μεσημέρι στην βέρα καρδιά της πόλης
-Βαρβάκειος Ιχθυαγορά

Όπως πολλές φορές έχουμε πει εδώ, δεν προσπερνάμε ποτέ τα σκουπίδια, κρύβουν θησαυρούς μιας και καθημερινά στον δρόμο πετιουνται θησαυροί μιας παλιάς Αθήνας που το έπιπλο ήταν για μια ζωή, γερό και περιποιημένο, και στα απ το 50 ως 70ς με μοντέρνο εντελώς ντηζαιν.
Όχι έπιπλο, όπως έχω ξανανεβασει αυτή τη φορά, αλλά τα παλιά αθάνατα ξύλινα ρολλα που πετυχαίνουμε συνέχεια στον δρόμο ( τι κρίμα ). Μέσα στην ψεσινη καταιγίδα την βαριά λοιπόν, γυρνώντας σπίτι τα πετυχα και ήρθε από το πουθενά φλασια: αντί για τις κιτς καλαμωτές αυτά τα μοναδικά ρολά. Βάζοντας/δένοντάς τα το πρωί ήρθε και η δικαίωση: δες εδώ τι προβηγκίλα ζεστη προέκυψε, σαν να χουχουλιασε η βεραντα σαν τα δεντρολιβανα, ή λεβάντα, οι ελιές και οι φανταστικοί μωβ τηλέγραφοι να βρήκαν το τέλειο φόντο.
Παρφαι; Παρφαι!

Ευλογημένος τόπος: τέλος Νοεμβρη ηλιολουστο, αστραφτερης ομορφιάς Χρυσοσπηλιωτισσα, πατρικό και φροντισμένο με μοκαμβιλιες παρεκκλήσι της Αγ. Παρασκευής, γεμάτη κόσμο Αιόλου, ένα χαλαρό ελληνικό μεσημέρι. Τι άλλο;

Φουλ βράδυ
- Πλατεία Κοτζιά

Ή εντυπωσιακή αίθουσα δεξιωσεων του Μπαγκειου στην Ομόνοια
***Αξίζει την επίσκεψη, ανοιχτά μόνο αυτό το Σ.Κ 14:00 – 20:00

Δείτε όλο το εκπληκτικό εσωτερικό στο
http://athensville.blogspot.gr/2015/11/mpagkeion.html

Όλα τα καλά.
-Κουλουρτζιδικο, Σύνταγμα

"Αν βαλεις ένα παράθυρο, ένα ξεφτισμενο ωχρινο σοβα και λάμπες σκετες...." που θα λεγε
-Ιάκχου, Γκάζι

Σαν σκηνικό ή απ τις σπάνιες φορές που μπορείς να φωτογραφήσεις την καθαρη σκέψη του αρχιτέκτονα χωρίς τα αυτοκίνητα να το καταστρέφουν όλο.
-Μιχαήλ Βόδα, Αγ. Παντελεήμονας

Μάρνη χειμερινή

Αστικη κληρονομιά και οι λεπτομέρειες, αθάνατα ασανσέρ Schlieren, απολαυστική καθαρεύουσα

Ήσυχο κυριακατικο πρωινό
-Πραξιτέλους

Καταμεσήμερο -κι αλλη μια δεκεμβριατικη λιακάδα- στο τέρμα Πατησίων, στο εξαιρετικό κτίριο της γωνίας Λασκαράτου που σηματοδοτεί το τέρμα της μεγάλης λεωφόρου και τη στροφή για Γαλάτσι. Μερακλιδικη τρυφερή αρχιτεκτονική, υπόμνηση του εξοχικού χαρακτήρα των Πατησίων στο πάλαι ποτέ (παρφαι πλακάκια παρφαι)

► Ναι, έβαλε ο Δήμος καμια πενηνταριά ζαρντινιέρες και κάπως ομόρφυνε η πλατεία Ομονοίας. Αλλά από την άλλη η απάντηση δεν ειναι τα μπαλώματα αλλά επιτέλους να ληφθεί από τον Δήμο μια πρωτοβουλία για τον ανασχεδιασμό της,

► Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι μέχρι τότε πρέπει να μένει ανενεργή. Όχι, δείτε: στην εντυπωσιακή μακρά λίστα με τις εκατοντάδες χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις* και πατώντας ένα search στο αρχείο δεν βρήκε ούτε μια φορά τη λέξη Ομόνοια και κάτι να διοργανώνεται σ' αυτή,
Μοιάζει απίστευτο αλλά τελικά ο επίσημος φορέας της πόλης την έχει του πε-τα-μα-τού, τόσο απλά και γλαφυρά. Ας έμπαινε τουλάχιστον το πολύ καλό και δυνατό εικαστικά Α Θ Η Ν Α με νέον λαμπτήρες που εμφανίστηκε τα χμας του '13. Αντ' αυτού ένα ξερό φωτεινό καράβι, αισθητικής συμπληρωματικού χριστουγεννιάτικου διάκοσμου σε τουαλέτες mall.

► Και κλείνοντας με το κτίριο της φώτο, το ιδιοκτησίας Γηροκομείου Αθηνών κλειστό ξενοδοχείο Fashion House Hotel (αρχικά στα 60ς hotel Asty) πρόκειται να ξαναλειτουργήσει την Άνοιξη λογικά (ενοικίασή του για 40 χρόνια)

Στη φουφού του Καστανά: καλαμπόκια, φυστίκια, κάστανα, πασατέμπος, η παλιά χτυπημένη αλατιέρα, πιάστρες, δυο χιλιοδουλεμένα χέρια που πια ξέρουν
-Εθνικός Κήπος

Αρκετά με την περίφημη χμας φωτό της Σταδίου του '60!
Ιδού, Σταδίου λαηβ, Χριστούγεννα 2015, εξίσου λαχταριστη, φτιαχτειτε!

Στο χειμωνιάτικο τοπίο μια ζέστη σουπιτσα με φρέσκα λαχανικά και ταξιαδιαρικο κίμινο και έτσι στο ξαφνικά, παραδίπλα ένα λαχταριστο πιντε (πεινιρλι). Είναι οι πρώτες υλες, οι πλήρως φανερες, η ειλικρίνεια και φιλικότητα και η γνώση ή σπιτισια της λιβανέζικης κουζίνας που κάνει το μέρος διαμαντακι του κέντρου. Το ξέρετε οι κεντρώοι, όσοι κατεβαίνετε στη μοδατη πια Αιόλου απ τα προάστια αναζήτηστε κάτι αληθινό γεύση και ψυχή. Οι πάγκοι στο τρίστρατο κι ή μεγάλη τζαμαρια θέση για την καλύτερη αστική παρατήρηση δε.
-Φεϊρουζ, Καρορη 23 & Αγάθωνος

Φρέσκο φρέσκο μόλις αποκαλύφθηκε το Ακροπόλ Παλλάς, ένα από τα σπουδαιότερα ξενοδοχεία στην Αθηναϊκή ιστορία. Ή μεγαλοπρέπεια του φανερή και δίνει μια ώθηση φροντίδας που τόσο χρειαζεται ή ευρύτερη περιοχή της Ομόνοια ως Βικτώρια. Μικρή αισθητική αθενσβιλ ένσταση το χρώμα που επελέγη που δεν κάνει καλό κοντραστ και αναδεικνύει τα ξύλινα ρολά και παράθυρα ( ένα υπόλευκο, ή ανοιχτό γκρίζο; ) . Οπως και να χει καλωσόρισε ξανά!

Ο ήλιος πέφτει
-Ομόνοια

Εξαιρετικο και σπανιο το καμπύλο κιγκλίδωμα, θρίαμβος του απλού οι χρωματικοί τόνοι. 10!
-Οδος Γερμανικού, Μεταξουργείο

Absolut Athens: πολη κι ουρανός, φως και σκιές

Περιμένοντας στον ΗΣΑΠ Ομονοια μια αστική παρατήρηση δεκαετιών που πρέπει επιτέλους να ειπωθεί: ποσό απεχθές είδος Αθηναίων αυτοί που περιμένουν στην αποβάθρα εξόδου παρά την απαγόρευση, για να μπουν πρώτοι και να βρουν στα σιγουρα θέση εις βάρος των νομοταγων κοροιδων απέναντι που θα συνωστισθουν σαν σαρδελες. Και είναι αμετανόητοι, μπορεί στην τωρα κοινωνία μας οι δημοσίοι καβγάδες να λιγοστευουν, αλλά στα 90s θυμάμαι ομηρικές ύβρεις για αυτούς, ιδίως κάτι μεσημέρια που όλοι κουρασμένοι φορτωμένοι στις μπλε σακούλες με φέτα ελιές φρούτα από την κεντρική αγορά βιάζονταν να πάνε μια ώρα αρχιτερα σπιτι στα παιδιά οι μανάδες, για ύπνο οι πατεράδες.

Απίστευτα φορτωμένες οι νερατζιες φέτος, αγκαλιασμενη με ανθηρή βουκαμβίλια, σοβατισμενοι τοίχοι και η παλια πορτα. Το χαμένο μέτρο, η γλύκα ρε συ. Καλημέρα
-Γρεβενών, Βοτανικός

Πανεπιστημίου αδεια, Πανεπιστημίου όμορφη, Πανεπιστημίου χαμένη στο rethinking

Νύχτωσε, η παλιά μαρμάρινη κρηνη
-Γλαδστωνος & Κάνιγγος

Σαν να το δουλευει ο Δήμος καλύτερα τελευταία και εστιάζει περισσότερο στη συντήρηση και επαναφορά στην αρχική κατάσταση συντριβανιωνι, αγαλμάτων, όψεων κτιρίων υπηρεσιών του και μη. Στα πλαίσια αυτά ο καλός καθαρισμός και το βάψιμο της δεξαμενής του συντριβανιού στη Κοτζιά ήρθε και έδειξε, πετυχημένη η επιλογή του ανοιχτογαλαζου δε, λάμπει στο μάτι από τα μακριά της Αιόλου. Έργα και αρχιτεκτονική καλή υπαρχουν στην πολη, ας στρεψουμε το βλέμμα στη φροντίδα, επαναφορά, συντήρηση να αποκατασταθεί ή εμπιστοσύνη στο τι έχουμε

Αν μη τι άλλο όμορφα
-Χριστούγεννα στο Σύνταγμα

Όχι μαρμάρινη να τρελαθουμε, αλλά όμορφη και δίνει χαρακτήρα (λιγο βαριετέ βρε αδερφέ!)
-Πατησίων

Μια από τις πιο ατμοσφαιρικές στοές της πόλης (σίγουρα με την πιο ιδιαίτερη πινακίδα) παραγνωρισμενη στην πίσω αυλή της πόλης.
-Στοα Δεκανεα, Σατωβριάνδου

Καλή χρόνια Athensvillers εντός κι εκτος, μια γεμάτη με δύσκολα η χρόνια που πέρασε, το 16 με τη προσπάθεια όλων μας μπορεί να ειναι καλύτερο. Απλό: Αισιόδοξειτε όσο αυτή η εδώ σελίδα λοιπόν.
Keep athensvilling

Φωτογραφίες και σχόλια του Νοέμβρη και Δεκέμβρη του 2015 όπως δημοσιεύτηκαν στην athensville facebook σελίδα. Περισσότερο υλικό κάθε μέρα εκεί

Μετά τη βροχή: Από την Oμόνοια στην Πλάκα

noreply@blogger.com (athensville) — Mon, 16 Nov 2015 10:47:00 +0000

Mια σωστή κάμερα, απ' αυτές που αγκαλιάζουν το ωραίο φως ιδίως μιας συννεφιάς και μια μικρήα διαδρομή, απ' την Ομόνοια στην Πλάκα.

Σεπτοκτώβρης 15, έν' οβερβιου _FB

noreply@blogger.com (athensville) — Sat, 14 Nov 2015 15:20:00 +0000

Η Αθηνα στον ηλιο του Οκτώβρη, Absolute Athens

Πως είναι όλα τα σουβλατζίδικα να 'ναι ίδια; Μπλια, κουραστικη η μετριοτητα. Υπαρχουν ομως και λίγοι που υπηρετούν το παλιό απλουστατα νόστιμο σουβλάκι όπως ο κ. Δημήτρης που με τη λευκή ποδια και την σχάρα του αποτελεί κλασσική εικόνα της Ευριπίδου. Σε ένα πυρέξ το μπιφτέκι μαριναροψηνεται γιαβας γιαβας σε μυστικά ζουμια, και το αποτέλεσμα, το αναμενόμενο, γευστικοτατο, σε πίτα με όποιον συνδυασμό ζητησεις.
-Ευριπίδου & Μενάνδρου, Γερανοψυρρή

Αψογη χρωματικη παλετα, αυτή είναι για καλημέρα!
-Ομόνοια, ανθοκομική

Να ταν όλη η Αθήνα Στρέιτ;

Μετά τη βροχή
-Ταύρος, προσφυγικά

Βροχερές αντανακλάσεις
-Εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο, Λεωφ. Αθηνών

Αψεγάδιαστο νυχτερινό ντούο
-Μενάνδρου & Αγίου Κωνσταντίνου

Πολλά βολικα τα νέα μίνι κουτιά της ΔΕΗ στην θέση των πρασινοβαμμενων γκουμουτσων του άλλοτε, μιας και το ύψος τους τα κάνει ιδανικά καθίσματα, ιδίως όταν βρίσκονται στη στάση. Φυσικά και αποκλείεται να το σκέφτηκαν όταν τα επέλεξαν οι υπεύθυνοι, αλλά να που από τύχη, όπως όλα πια στον τόπο μας, κάτι πρακτικό που διευκολύνει προέκυψε.

Απόλυτα μοναδικές, μίξεις της Αθήνας
-Μεταξουργείο

Δειλινο στα ήπια χρώματα του φθινοπώρου
-Σκαραμαγκάς #live

Athensville αγνοείται στα βάθη της Τουρκίας. Το αθηναϊκό βασανιζομαι εμφανίστηκε όμως και κατέκτησε και την Πόλη.
-Istiklal caddesi /μεγάλη οδός του Πέρα

Ανεπαντεχο νυχτερινό ντουο
- Ακροπόλη και το πολύχρωμο κανάλι της Γερανίου

Ας το δεχθούμε, μάλλον χειμωνιαζει
-Πλάκα

Ίσως το πιο χαρακτηριστικό κτίριο της Πλάκας, μιας και η χρωματική επιλογή στους τοίχους είναι πολύ ιδιαίτερη και τολμηρή αλλά τόσο ταιριαστή με το αρχιτεκτονικό ύφος (οθωμανικής περιόδου; μάλλον, στην τελειότητα των νεοκλασικών θα κλωτσουσε μια τέτοια επιλογή). Ποίημα, ιδίως κάτω απ το γλαρό φως του φθινοπώρου
-Διοσκούρων

Πετυχημένο αθηναϊκό στερεότυπο: περίτεχνη πορτα + γιασεμί
- Πλακα

Σκύλος στο μπαλκόνι
-Αλκαμενους, Πλ. Αττικής

Ενα γιγάντιο παρατημενο σχεδόν δεκαετια εργοταξιο στον Ελαιωνα, ενα απροσμενο δωρο στο φυσικο περιβαλλον της πολης. Μια τεχνητη λιμνη κρυμμενη στον Ελαιωνα, σιμά στην Πειραιως, μεχρι και καλαμιες φυτρωσαν στις οχθες για να καπαρωσει η φυση το σημειο.

Ή αισθαντικότητα του παλιού, φθινοπωρινα φώτα της ησυχης Αιόλου

Κουλ Μπριτάνια. Μπράβο στα M&S που αφήνουν τα σκυλακια να δροσιστουν στην είσοδο. Στο τζάμπα 'κοινωνική ευθυνη' , ατραξιον για τους ζωοφιλους και να η καταναλωτική συμπάθεια

Να που προσέχεις για πρώτη φορά, περιμένοντας το μετρό: Αυτό πάλι πως προέκυψε; Κλίμα; Όλα τα νοσοκομεία της Αθήνας, τα μεγάλα κλασσικά δε, στον ίδιο άξονα

Με μια αστραφτερη πινελιά στο βάθος η θάλασσα, με μια ευθεία γραμμή η ένωση της με την πόλη
-Οδός Πειραιώς

Ψίψα και κόρη επιθεωρώντας τα τρένα
-Σταθμός Λαρίσης

Αθηνάς & Ευριπίδου, το πιο τυχερό αδρανες κτίριο της πόλης, αστικό ποίημα νύχτα μέρα

Πρώτο απόγευμα στη ήδη Σωκράτους. Από τις 4 ερημιά, τα ρολά πεσμένα, και σιωπή μέχρι το πρωί. Μέχρι πριν μια δεκαετία μια δεύτερη ζωή του δρόμου ξεκινούσε εκείνη την ώρα. Τα ξενοδοχεία της νεαράς πρωτεύουσας του 19ου αρχές 20ου αιώνα, φτηνυναν με τον χρόνο, στα 60ς φιλοξένησαν τους εσωτερικούς μετανάστες, και έπειτα τα μουχλιασμενα σανίδια, οι σπασμένοι μεντεσέδες, τα πρόχειρα κολλημένα με ταινία τζάμια υπέδειξαν μοίρα στα κτίρια και φιλοξενησαν τις πόρνες του τότε. Θύμηση μικρή έχω μιας και με τους ολυμπιακούς εξαφανίστηκαν με τελευταίο το ιστορικό βασιλικόν στη γωνία της Ικτίνου που ήταν το τελευταίο μπουρδελοξενοδοχειο της περιοχής. Ή θύμηση ή κύρια όμως, οι ηλικιωμένες πόρνες στο χωλακι του Βαλκάνια, Σερραιον, Πίνδαρος που χτίσανε στο μυαλό την εικόνα της Αθήνας σπαρταριστης, ζωντανής, σκοτεινής αλλά κι 'αγιοποιημενης' μες στην αγαθότητα των άσχημα βαμμένων πρόσωπων τους. Οσοι αγαπάνε το βαθύ κέντρο οφείλουν και σ εκείνες τις γυναικες αυτήν την αγάπη, το 'παράλογο' για πολλούς τσιγκλισμα που νιώθουμε όταν γίνονται οι μνήμες μας στέκια μοδάτα.
-Ξενοδοχείον Βαλκάνια, Σωκράτους & Σοφοκλέους

Πολύ όμορφα, καλοφτιαγμένα (εξαιρετικό το 44 σαν σύλληψη, τι όμορφο οπτικό στοιχείο) τα σταντς που μπήκανε σε σημεία του κέντρου υποδεικνύοντας σημαντικά σημεία της Αθήνας της κατοχής. Αυριο 12/10 επέτειος απελευθέρωσης της Αθήνας από τους Γερμανούς

Φθινοπωρινο σούρουπο, λαηβ
-Πλ. Τράιμπερ, Άγιος Παύλος

Περιστέρια στη Βάθη

Φθινοπωρινό απόγευμα στη Βικτώρια, η ατμοσφαιρική οδός Χεϋδεν

Μεταξουργείο, αναποφάσιστος στα μπουρδελα
-Ιασωνος

Ή δημοτική αστυνομία επιτέλους επέστρεψε. Αισθητή η απουσία της μιας και εμείς οι αθώοι φανταστικοί πολίτες καταλάβαμε πιο πολύ από ποτε πεζοδρόμια, μπάρες αμεα, διαβάσεις τυφλων, πλατείες που γίνανε τραπεζολανδες ανεξάρτητες από νόμο που τραπέζι τραπέζι κατελαμβαναν κάθε βδομαδα πλατείες (Μοναστηράκι, ομόνοια κλπ) . ΚΑΙ ΤΙ ΛΥΠΗ, εμεις που ζησαμε μια ζωη εδω και συνειδητοποιούμε το τραγικο μιας απαράλλακτης αστικής συμπεριφοράς που δεκαετίες καφριζει απτοητη, να κρινουμε απαραιτητο τον 'βουρδουλα' για να λειτουργήσουμε, και να μην γινεται χωρίς. Καλή θητεία, χωρίς εκπτώσεις πoρ φαβορ

Μεσημέρι, στου Ψυρρή, -Αισώπου

* Φωτογραφίες και λεζάντες όπως δημοσιεύτηκαν στη athensville σελίδα του facebook

Aρχή Αχαρνών

noreply@blogger.com (athensville) — Wed, 04 Nov 2015 11:22:00 +0000

Αρχή Αχαρνών: η ευρύτερη περιοχή της Πλατείας Βάθης, του πιο υποβαθμισμένου σημείου της Αθήνας. Ένα ενδιάμεσο κενό που οικοδομήθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα εξυπηρετώντας τους εισερχόμενους στην πόλη από τους Σταθμούς Λαρίοης και Πελοποννήσου και λειτουργώντας ως υποδοχέας και χωνευτήρι αρχικά ταξιδιωτών έως τον μεσοπόλεμο, ελλήνων επαρχιωτών μεταναστών από το '60 και μετά, μέχρι τις αρχές του '90 οπότε και καταφθάνουν οι πρώτοι αλλοδαποί μετανάστες. Οι τρεις περίοδοι και το σμίξιμο τους παρουσιάζονται οτην αφηγηματική έκθεση τριάντα φωτογραφιών με τίτλο "Αρχή Αχαρνών".

•H αφηγηματική συλλογή φωτογραφιών "Αρχή Αχαρνών" ήταν η συμμετοχή του athensville στην έκθεση"a New Athens State of mind" που παριουσιάστηκε τον από 22/9 έως 27/10 στο metamatic:Taf.

Στα έγκατα του Μπάγκειου, ένας συγκινητικός αθηναϊκος τόπος

noreply@blogger.com (athensville) — Sun, 01 Nov 2015 18:41:00 +0000

Αυτή η εικόνα του Μπάγκειου χτύπησε δυνατά στο μέσα δυο βδομάδες πριν. Με ζωή, φωτισμένο. Με συγκίνηση, περπατώντας χρόνια μπροστά του μη έχοντας το δει ποτέ ενεργό. Ένα αριστουργηματικό Τσίλερ κτίριο (1890) στην όψη, που μαζί με το δίδυμό του Μέγα Αλέξανδρο στην άλλη πλευρά της Αθηνάς, φέρουν το βάρος της ιστορίας πόλης και χώρας. Παρόντα σε όλες τις εικονογραφήσεις/φωτογραφήσεις στη διάρκεια του χρόνο, παρ' ολα αυτα αφημενα, δεκαετίες τώρα, σε παραλογη εγκατάλειψη.
Η χαρά παρέμεινε με τις μέρες, μα το φως αυτό με βασάνιζε, κάτι μου κανε οικείο μιας και δεν το είχα δει ποτέ. Μετά από σκέψη ξεπροβαλε η συνδεση, είναι αυτό το γλαρό, ήπιο, κολακευτικό για το κτίριο φως που είχε καταγράψει ο Τσαρούχης στον πίνακά του "Νέον", το θρυλικό ομονοιακο καφενείο.

Στα προκαταρκτικά πλαίσια λοιπόν της επερχόμενης Μπιενάλε -που θα 'χει βάση την Ομόνοια- το κτίριο άνοιξε για 10 μέρες, και η επίσκεψη επιβαλλόταν.

Πρώτα βήματα στα σκαλιά και μετά σιωπή. Κυρίαρχη η βαθειά, ατόφια ομορφιά! Μπορεί η φθορά του χρόνου να 'ναι ολοφάνερη, το κρίμα στην σκέψη "τι κτίρια έχουμε στην καρδιά της πόλης παρατημένα", αλλά ο πλούτος ολοφάνερος. Στον διάκοσμο των γύψινων Ερμήδων, στους σκαλιστούς καθρέπτες, στις μαρμάρινες σκάλες με τα εξαιρετικά κιγκλιδώματα, στις καλυμμένες τοιχογραφίες που μισοαποκαλύπτονταν κάτω απ' την πρόχειρη "συγχρονη" ταπετσαρία, και πάνω απ' όλα στην αίθουσα των δεξιώσεων, εκεί που το μυαλό μπορεί να βουτήξει στη φαντασία, στο τώρα που στέκεσαι στην ερημιά της να φανταστείς, σπουδαίες βραδιές, μουσικές, σχέσεις, πάθη, όλα τα φθαρτά στον χρόνο που ... πέρασαν.

Γέλια στο διάδρομο, πάμε στο παρόν: το κτίριο ενεργό με νέους ανθρώπους, που με σεβασμό άγγιζαν και ενεργούσαν στο μέσα του. Δύο γενιές Αθηναίων σε επικοινωνία, , σκότωναν την αδιαφορία των ενδιάμεσων δεκαετιών, και το Μπάγκειον γέμισε κι άλλο φως.

Αθηναίοι, κι όσοι σκέπτεστε τον χρόνο, αξίζει να επισκεφθείτε αυτό το γλαφυρό 'Μουσείο' της αθηναϊκής ζωής. Φέρει κάτι βαθύ αυτή η φθαρμένη εκθαμβωτική ομορφιά.

► Ευκαιρία να δείτε το Μπάγκειον; Ανοικτό μόνο αυτό το Σαββατοκύριακο 28-29 Νοεμβρίου.

(+ κλικ σε φώτο για μεγέθυνση)

Μες στην κάψα του Kασμίρ

noreply@blogger.com (athensville) — Tue, 13 Oct 2015 07:06:00 +0000

Πλατεία Θεάτρου βράδυ, το "ψυχή" είναι η μόνη έκφραση που ταιριάζει στο γύρω. Κι αν κάτι σπάει τη νέκρα είναι οι ελαφρές ορδές που συρρέουν στην κροκί αυλή της "Κληματαριάς", μια πολύ καλή ταβέρνα, αθηνέζικη με τα όλα της, αλλά πολύ μέηνστρημ πια, ταινίες, διαφήμίσεις έχουν παίξει. Aυτό δεν είναι athensville καθόλου, κι έτσι το μπλογκ σκαπανέας του άγνωστου, πήρε μια παρέα με σκοπό να την μυήσει στο κούρδικο εστιατόριο της Σαπφούς, που ήτο πασίγνωστο αλλά τελικά έκλεισε.
Στο πόστο του ένα ασιατικό εστιατόριο που η γραφή το κανε κάτι σε Ινδοπακιστανικό. Το πιο σπέσιαλ είναι όμως ότι είναι αποκλειστικά μεταναστών από το Κασμίρ, μια διαφιλονικουμενη περιοχή μεταξύ των δύο κρατών, θέση κλειδί απο αρχαιοτάτων κλπ για το wikipedia.
Έτσι η τουρνέ στις γεύσεις του αποδείχθηκε καυτη, καυτερή, καδτρα, αλλά όσο επρεπε Η αίσθηση της κάψας είναι πάνω απ' την περιγραφή των φαγητών: σαν να τρέχεις με μοτοσυκλέτα και να αλλάζεις διαρκώς στροφές βουτώντας στα πιάτα που παραγγείλαμε στην μέση. Καυτερό-δροσερό-ήπια καυτερό-σβήσε την κάψα με ψωμί, "γιουχού", χέρια να κουνιούνται με το σώμα να παίρνει τον έλεγχο από μόνο του. Συναρπαστικό; Ναι, ήταν τελικά σεξ.
Στα του φαγητού, ας βάλουμε σαν βάση το λεπτόκοκκο ρύζι και το μπόλιασμά του είτε με κάρι, είτε με λαχανικά, μαγειρεμένο με μοσχάρι ή κοτόπουλο ή το τοπ τοπ τοπ με τις σταφίδες που του δίνε μια ιδιαίτερη γλύκα. Από κρεατικά παρόντα τα ανατολίτικα κεμπάπ μ' αρνί, και από κει και πέρα κοτόπουλο κάργα: καταπληκτικό το κατακίτρινο με το κάρυ, και στην σουβλίτσα επίσης, ενώ εξαιρετική σε βερσιόν ελαφρά τηγανισμένο και σβησμένο με γάλα καρύδας και τζιντζερ. Ιδιαίτερα μου τράβηξε την προσοχή το πολτοποιημένο σπανάκι που χε μαγειρευτεί σε ταψί με πατατούλες, βαθειά ξεχωριστή γεύση. Οι πατάτες κάτι σε γιαχνί αλλά στο εξωτικό καταπληκτικές ενώ αν και επρόκειτο για εντόπια λαχανικά η σαλάτα ήταν τέλεια φροντισμένη με ανατολίτικη λεπτοδουλειά, όμορφος ο ανθός από φλούδα ντομάτας στο κέντρο. Τέλος, αξιομνημόνευτη εικόνα το να ζυμώνουν το ψωμί άμεσα και σε 10 λεπτά να ναι στο τραπέζι, ζεστό, αφράτο ποίημα που μπορείς να το βουτήξεις στην συνοδευτικο πιάτο που σερβίρεται πρώτο με κυρίαρχη μια σως με κύμινο και από δίπλα γιαούρτι.
Ένα τσαγάκι με λίγο κάρδαμο κέρασμα για το τέλος και χορτασμένοι πληρώσαμε μόλις 5 ευρώ το άτομο. Για πολλούς που θα αναρωτηθούν και θα εκδηλώσουν έναν υφέρποντα ρατσισμό (γιατί είναι ρατσισμός να υποτιμάς το πόσο τηρούν συνθήκες υγιεινής κάποιοι λαοί, εκεί φαίνεται πόσο ανοιχτόμυαλος είσαι και όχι στα ηρωικά σμάρτφοούν τιτιβίσματα), όχι για μια ακόμη φορά να ξαναπώ, δεν πάθανε τίποτα τα εντεράκια μας, ήταν όλα καταπληκτικά (έλεος!). Βγαίνοντας έρημη η Σαπφούς, η Μενάνδρου, γυμνές και ήσυχες κάτω απ' τα λίγα πορτοκαλί φώτα. Στην κληματαριά συνέχιζε να συρρέει ο κόσμος...
• Σαπφούς 5, Πλ. Θεάτρου όπισθεν
σορρυ για τις κακές φώτος του κινητού, κάμερα όχι εύκαιρη :-)

Hταν το καλοκαίρι του δεκαπέντε

noreply@blogger.com (athensville) — Mon, 05 Oct 2015 11:01:00 +0000

Κυριακή μεσημέρι -Ακ. Πλάτωνος

Με άδειους τους δρόμους, ευκαιρία για ποδηλατάδα. Ή περατζάδα κάτω απ' τα πλατάνια της κάτω Πανεπιστημίου (λέμε τώρα, όχι τόσο ειδυλλιακό στην πραγματικότητα) emoticon smile - Εθν. Βιβλιοθήκη

Μερικές εικόνες από σημερινή επίσκεψη στο πάρκο κονσεπτ του ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος. Αρχικά άψογα οργανωμένο το ιβεντ, εύσημα σε ότι κάνουν. Όσο για τον κήπο είναι ένα ποίημα μεσογειακών φυτών, κυριολεκτικά μοσχοβολα λεβάντα. Από την άλλη όμως αυτό το μεσογειακό βάζει σε σκέψεις: ήταν μια σαφής επιλογή να είναι βιώσιμο όσον αφορά τις υδροδοτικες του ανάγκες, αλλά από την άλλη είναι περίεργα φλατ. Και κάτω από τον καυτό ήλιο ποιος θα κάτσει; Πως θα λειτουργήσει; Ίσως είναι βιαστικό συμπέρασμα ίσως ο αρχιτέκτονας έχει εντάξει στο σχέδιο του λύσεις πραγματικής χρήσης του. Γιατί πάνω απ όλα, παραμονεύει η πρόθεση να αναλάβει το ελληνικό δημόσιο τη διαχείριση του, με ο,τι αυτό σημαίνει (όσοι προσεγγίσετε τον χώρο από το ταεκβοντό της πλήρους ζεχνας κι εγκατάλειψης γυρω καταλαβαίνετε τι εννοώ). Όχι όμως γκρίνια, καλώς να μας έρθει, είναι πλούτος για την Αθήνα το συγκρότημα. -

Αθηναϊκή εξώπορτα, φυλλάδια μάρτυρες απουσίας *Τιπ: γίνεται ωραίο wallpaper στο κινητό σας, Λήψη!*

Α, τα αγάλματα στην Ερμού συντηρήθηκαν και μόλις αποκαλύφθηκαν. Το εικονιζόμενο έργο σαφως παραμένει τουρλουμπουκι μεν (aka τσοντα δήμου με κάτι να γεμίσουμε, καμία σχέση δε με την περιοχή κι αισθητικά δεν κολλα) αλλά το να ναι φροντισμένο δείχνει κάτι περισσότερο, μια πόλη πολιτισμένη που σέβεται καλλιτέχνες και το βασικο τον εαυτό της. Πολιτισμός, χμμμμ, δεν είναι τόσο ασχημος τελικά .

Νυχτερινό -Ιάσωνος, Μεταξουργείο

O βασιλικός, οι εφημερίδες, η ταμειακή, η ατημέλητη στοίβα από πολλές ιδιες μερες

-Μικρές ώρες σε μαγερειό, Λιοσίων.

Νυχτώνει -Λεωφ. Αθηνών, Ελαιώνας

Πειραιας σαν καταφυγιο, μια τέρρα ινκογκνιτα για πολλούς Αθηναίους που θέλουν ωρες ώρες να αφήσουν εαυτό τους στην Αθήνα, να καθισουν με την γαλήνια ακροθαλασσιά κι ολα να μοιάσουν για λίγο μακριά

Η εποχή των μωβ ανθών της Τζακαράντας (έχουν αποθεωθεί δε τόσο που οπουδήποτε απαιτείται επαναφύτευση δένδρου ο Δήμος τοποθετεί τζακαράντες και κάθε γειτονιά γέμισε με το μαγικό μωβ χαλί)

- Καπνικαρέα

Ήσυχο γιουλιατικο Δευτερονυχτο -Αριστοφάνους, Ψυρρή

Γλυκόπιοτη αρτ ντεκό θύρα -Κάτω Πατήσια

'Φως' στο σκοτάδι -Νύχτα στην οδό Μενάνδρου

1948 όταν κατασκευαζεται ο σταθμός της Βικτώριας. Μοναδικά γερμανικά πλακακια και ταμπέλες (οποίος τις πλησιάσει βλέπει εργοστάσιο κατασκευής) και κιγκλιδώματα συνθέτουν μια ευρωπαϊκή μεσοπολεμική αρχιτεκτονικη ματια πριν φθάσει στην Ελλάδα ο μοντερνισμός. Ο πιο ατμοσφαιρικός σταθμος του δικτύου (και ποσο βολική η άμεση πρόσβαση, μόλις λιγα σκαλιά και τσουπ στην πόλη)

Υπέροχη πόλη! Ανθισμένες φουλ ακακίες ("ακακίες Κων/πόλεως" ή γκιουλμπιρσίμ τις λέγανε στην Πόλη) της ομονοιακής οδού Αθηνάς με φόντο τα εξαιρετικά ψηφιδωτά του κτιρίου του Μετ. Ταμείου. Ποίημα!

Καταμεσήμερο, η βέρα αθηνιά βεράντα του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου -Φειδίου και Χαρ. Τρικούπη

Έχετε το νού σας στον δρομο. Παλιές πινακίδες, πεταμένες στο πλάι των σκουπιδιών φέρουν ιστορία, καλλιτεχνία, ντόπιο χρώμα και δίνουν άμεσα χαρακτήρα στο σπίτι! Το τελευταίο απόκτημα, πεταμένο κάπου στον Πειραιά, έδεσε ταμάμ!

Απρόσμενο ψήγμα παλιάς Αθήνας στον Αγιο Παντελεήμονα. Απρόσμενη η φροντιδα δηλαδή, στις όμορφες γειτονιές που αφέθηκαν, έχει μονο ποιήματα η περιοχή. Θα ανακαλύψουμε και σεβαστουμε επιτέλους τι πραγματικά είναι σημαντικο στην πόλη; -Διογένους Λαέρτιου

Παιδιά, τριανταφυλλιές, χαρά - Νυχτώνει όμορφα στο Μουσείο #live

Καλη εβδομάδα ξεκινώντας απ' το κτίριο αδυναμία της οδού Αθηνάς, γωνία με Ευριπίδου. Ειναι η εξαιρετική ανακατασκευή, είναι που οι ιδιοκτήτες το διατηρούνε φροντισμένο και κούκλα, ειναι τα περίτεχνα στέγαστρα, είναι τα κρεμαστά φανάρια, είναι που ένα κατάστημα "όλα ένα ευρώ" το είχε ντύσει κανονικά με ασχήμια μετακόμισε λίγο πιο κάτω και το άφησε να λάμψει. Αστικό ποίημα.

Αθήνα φροντισμένη, Αθήνα στις γλύκες της -Αχαρνών & Μαυρογένους

Αύγουστος ΙΙ, στο Μετρό: ψυχή, μόνος θόρυβος οι σκάλες

Ξέρεις υπάρχει ένας ισχυρός μανταμσουσουδισμος στην αθηναϊκή φεσημπουκικη ατζέντα (πηγές του τέσσαρια των Βριλησσίων, Νέας Σμύρνης, Βουλιαγμένης) που φαν δεν είμαι . Αλλά αυτό σχωρεστε δεν ανήκει στην κατηγορία. Ελλείψει δημοτικής αστυνομίας και σοφτ δημοτικής θέλησης να υπερασπιστουν τον δημόσιο χώρο (ναι βγες και ούρλιαξε στα κανάλια) οι πλατείες έχουν γίνει καφετέριες, οχι στο εύλογο γύρω τους αλλα στο κύριο σωμα τους: Μοναστηράκι, Ομόνοια παντού. Εδώ έχουμε το κορυφαιο, την Κοραή: σχεδιασμένη εξ αρχής να αναδεικνύει την τριλογία, επανασχεδιασμένη στα χρόνια του μετρο με την ίδια λογική να οδηγείται ανενόχλητο, με ελεύθερο πεδιο, το μάτι σ αυτή να σέβεται την παρουσία τους . Έτσι οποίος βρεθεί στην πλατεία βλέπει σαν κυρίαρχο μνημείο την γιγάντια ομπρέλα γύρος, πίτσα, ση φουντς, και μια τεράστια εγκατάσταση τραπεζοκαθίσματων, αυτό το βαρύ στο μάτι, και αποπνικτικό για την αίσθηση του κοινού χώρου βαρύ ντεκ. Τραγική εικόνα του μόνιμου και ασηκωτου και κουραστικου οτιναναι η περίπτωση, ποιος να σε υπερασπιστει καλή μου πολη, ποιος να νοιαστει; ΠΟΙΟΣ ΣΕ ΝΟΙΑΖΕΤΑΙ; Να χει την ευαισθησία να σεβαστεί τα λιγοστά κοσμήματα σου;

Η ζωή σε κακή ανάλυση -Νυχτερινο, Πειραιώς

Αφ' υψηλού, η οδός Αθηνάς

Αγίοι Απόστολοι του Σολάκη (αρχ. Αγορά), Αγία Μαρίνα, Αστεροσκοπείο σε αυγουστιάτικο τρίο.

Γκάζι νυχτερινό

Κλεισαμε για καλοκαίρι -Λιοσίων

Άδειο κουφάρι, ένας τόπος μετα το έγκλημα σιωπηλός, μια κενή σκηνή: ψάχνοντας ακριβή χαρακτηρισμό για την Αθήνα του δεκαπενταύγουστου και την περιήγηση (με το αεράκι του ποδηλάτου το ιδανικό) σ αυτήν, τις μερες που όλα είναι έρημα, καμία έκπληξη πιθανή, συνθήκη τοσο χαλαρωτικη σε μια πόλη που όλο το χρόνο ζητά. Βίβα σε όσους είναι εδώ, γευονται το κενό και μπορούν να επανεκτιμησουν πόλη, αποφάσεις, ζωές, στον τόπο του εγκλήματος τους (τελικά)

Αύγουστος στη Δροσοπούλου -Κυψέλη

Στο συγκρότημα της Χρωπει το εργοστάσιο "Ήβη" υπέροχο και ατμοσφαιρικό δείγμα βιομηχανικής αρχιτεκτονικής των αρχών του περασμενου αιώνα. Βέβαια ποιοι ζαβοι προσέχουμε το κρίμα της μη διάσωσης του, ποσό σημαντικα κτιρια της νεότερης ελληνικής ιστορίας είναι αυτά, ποσο γλαφυρά αποδίδει τον χαρακτήρα της βιομηχανικής οδού Πειραιώς & τη σύνδεση Αθήνας λιμανιού του τότε. Λίγοι

Καταπληκτική φώτο από τη σημερινή μετεγκατάσταση στον Ελαιώνα. Κουδούνα γερή η φώτο, για να μην ξεχνάμε ότι έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους που είναι σε ανάγκη, με παιδιά που το μέλλον τους τώρα φτιάχνεται.

Η πολη, ο Λυκαβηττός, ο Υμηττός, -Πανσέληνος στην Αθηνα

* Φωτογραφίες και λεζάντες όπως δημοσιεύτηκαν στη athensville σελίδα του facebook

Στρήτ Αρτ Ναός της Επικούρου

noreply@blogger.com (athensville) — Tue, 21 Oct 2014 12:30:00 +0000

Θέλει δύο: δυνατούς street artists έχουμε και η αθηναϊκή σκηνή είναι απ' τις κορυφαίες. Απαιτείται όμως και φιλότεχνος, ανοιχτομυαλος ιδιοκτήτης. Ψυρρή, Eπικούρου σκόρδων & Τέλη και Ευμορφοπούλου, μια ούτως ή άλλως, ενδιαφέρουσα κατοικία στην αρχικτεκτονική της ακόμα και στην φθορά της, γίνεται σχεδόν αξιοθέατο δωσμένη σε καλλιτέχνη-(ες;) που την έντυσαν αριστοτεχνικά, με καθαρές, φόρμες χρώματα, καλλιτεχνικη γραφή γραφίστικη και σαφή που ταιριάζει στην πόλη.
Ευχή: κι άλλα τέτοια, κι άλλα τέτοια ολοκληρωμένα, σε μια πόλη που βρίθει αστικών καμβάδων και χρειάζεται αυτή τη πνοή, με έργα χειροποίητα, που ανανεώνουν γερά το κτίριο και αναδεικνύουν την αρχιτεκτονική της Αθήνας, μη πω και περισσότερο από την κλασσική ανακαίνιση της παντού ώχρας.
κλικ φώτος για μεγέθυνση

+έξτρα: η αγαπημένη Σαρρή με την street art gallery της έχει επηρεάσει το γύρω σε εξαιρετικού επιπέδου τέχνη, άλλα δύο έργα της οδού Επικούρου.

FB posts: Ντέκα Ντεσαμπρ 13

noreply@blogger.com (athensville) — Tue, 31 Dec 2013 09:23:00 +0000

Κουλερ λοκάλ, Βρεττός και μπακαλιαράκια του Δαμίγου, Κυδαθηναιων

#live, νύχτα στον πύργο της αρχής Αλκιβιάδου στην Βαθη, ένα απο τα,πιο παράξενα και φαντασιογονα κτίρια του κέντρου

Καλημέρα, αν είσαι κέντρο και εχεις χρόνο για ξόδεμα, η καλύτερη επιλογή είναι ο Παπασωτηρίου στην Πανεπιστήμιου, και πολυθροναρες έχει και φόντο τη λαχταριστή Εθνική Βιβλιοθήκη μαζί με το πάνω κάτω βουητό των αλαφιασμένων"να προλάβουν" Αθηναίων. Μυστικό τιπ όπως μπαίνεις δεξια στη βιτρίνα ο πάγκος με αθηναϊκή βιβλιογραφία, εξαιρετικά δε τα μεγάλα πανάκριβα βιβλία που δεν μπορείς ν,αγορασεις αλλα μπορείς να διαβασεις τζάμπα στο σικ αυτο περιβάλλον (κάποιο τοπ αμερικανικο έντυπο το χε βγαλει στα κορυφαία βιβλιοπωλεία του κόσμου #otinanai_universalis)

Ο ήλιος πέφτει
-Πλατεία Κουμουνδούρου

Απο τις κλασσικότερες αθηναϊκές εισόδους, στου Χυτήρογλου στην Μητροπόλεως, τέτοιες μέρες στο παρελθόν συνωστίζονταν εκεί δισεκατομμύρια Αθηναίες μανες

Ένα απο τα καλά που έφερε το μετρό είναι το ποσο κοντά είναι πια το μακρινό θεωρητικά όπως αποδειχτηκε Αιγάλεω. Έχει το ωραίο να βρίσκεσαι σε ξένα μέρη που κανεις δεν σε ξέρει, κι έχουν δε την υγεία της γειτονιάς άκρως ζωντανής. Οι 2 βασικοί όμως λόγοι προσωπικής επισκεψης είναι το άθικτο δεκαετιες (κουκλες καλαθια φοντανιερες στη βιτρινα, χαμηλος νωχελικος φωτισμος) γκραντε ζαχαροπλαστείο του Βαζάκα πάνω στην πλατεία του μετρό με εξαιρετικό ρυζόγαλο (1€) και το απεναντι επί της Ιεράς μαγαζάκι με,παραδοσιακούς κρητικούς λουκουμάδες. Γιαμυ λέμε και σε 9 λεπτά είσαι πίσω στο Σύνταγμα. -Ιερά οδός #live

Χριστουγεννιατικαι Αθήναι, η οδός του Σταδίου

Νύχτα, η Ακαδημία στολισμένη με την ευφορία των νεραντζιών

Καφενείο, Πλάκα

Εγώ το πρωί κοιτάχτηκα στον καθρεπτη και είπα Θεέ πως γέρασα, κι η Λίτσα που την εβλεπα στο 90ς Λύκειο ποζάρει πειστικά χρυσοποίκιλτη σαν το απολυτο κωλ γκερλ σε ξενοδοχείο μπαρ της Σανγκάης

Κυριακή στη πιο γνωστή βουκαμβίλια του Κέντρου, Μητροπόλεως

Μπέλλο φώς στη γαλήνη του χειμώνα, Κυδαθηναίων

Είναι κτίρια που σου προκαλούν φαντασιώσεις, σε κάνουν να σκέφτεσαι τις ένδοξες μέρες πριν την παρακμή, θυελλώδεις συνεδριάσεις διοικητικών συμβουλίων, τον επιγραφοποιό που σχεδίασε αυτην την άψογη αρτ ντεκο γραμματοσειρά που έδεσε τόσο κι ανέδειξε το κτίριο . Όσο προσπερνάμε και δεν κοιτάμε ψηλά, τόσο αδικούμε την Αθήνα -Ζήνωνος και Κουμουνδούρου

Ένα αγαπημένο μου τρίο στην πόλη αυτο το ανέπαφο απ το χρόνο εξαιρετικό μέτωπο μεσοπολεμικής αρχιτεκτονικής στην Πλατεία Βάθης, περιοχή με τοπ δείγματα της περιόδου το οποίο λόγω της απαξίωσης της περιοχής κινδυνεύει απ τον φθοριαρη χρόνο. Κρίμα λοιπόν και συνεχίζουμε

Νυχτώνει,Πραξιτέλους η παραδοσιακή γειτονια των φωτιστικών στην πόλη, τα εναπομείναντα μαγαζιά γιορτάζουν θεαματικά τα Χριστούγεννα #live

Μικρή Αθήνα

Σωκράτους, το μοναδικό αβγαδικο της πόλης

Καλημέρα με λίγη Ανάφη κάτω απ' τον Βράχο

Μεσάνυχτα στην Casa d' Italia, Via Patission

Είσοδος της εφημερίδας "Εστία", Ανθιμου Γαζή

Το μπισκότο των γεμιστών Παπαδοπουλου παίζει να είναι το πιο ισχυρό ντόπιο διατροφικό ντηζαιν, κι έτσι είναι εξαιρετική η επιλογή τους να βγαλουν το συλλεκτικό κουτί που είναι απο μόνο του είναι ντηζαιν ομπζεκτ και στέκεται καταπληκτικά όπου κι αν το βάλετε. Είναι καλοφτιαγμένο και ωραιοτατα αναγλυφοτατο δε• συλλέκτες τσιμπήστε το ασυζητητί

Απλα, ομορφα, μετρημένα, αναφιωτικα ξανά

Ωραία μέρα, ωραία ντρουζοβσκα, , με παπαρούνοσπορους και κρέμα απο τη μια και ήπια γλυκο τυρι απο την αλλη, στην,Ιουλιανού 75. Στον ίδιο δρόμο και γύρω πολλά μαγαζιά της πολωνικής παροικίας, έχουν εξαιρετικής ποιότητας προϊόντα και καταπληκτικές σοκολάτες, μπείτε μπείτε!

Και βουνά και σύννεφα κι η χτισμένη πεδιάδα, η ξεχασμένη σύνδεση ενός αστού με το αττικό τοπίο

Εθνικο Θέατρο, Αγίου Κωνσταντίνου

Χειμώνας στο μνημείο του Λυσικράτους

Μικρή κίνηση, μεγαλύτερος αντίκτυπος: στην Πλατεία του Ψυρρή γλάστρες κρεμασμένες στα κολωνάκια, άμεσο χαμόγελο κι έκπληξη στον περαστικό, θετικός αντίκτυπος για τον καταστηματάρχη, ένα μόλις λεπτό τη μέρα να τα ποτίσεις (άσε την αίσθηση φροντίδας στα φυτά και το άνθισμά τους που είναι ανεκτίμητης ψυχικά αξίας). Απορώ με όσους έχουν μαγαζιά και δεν φροντίζουν τον ευρύτερο εξωτερικό χώρο τους. Μπράβο-μπράβο!

Καλημέρα, μ ένα καφεδάκι στους "Διόσκουρους"

Ο μήνας με τις φορτωμένες νεραντζιές, Πλατεία Καρύτση μπροστά απ' τον Παρνασσό

Κηφισός, νυχτώνει. Τα λευκά φώτα γυρίζουν στα προάστια.

Πολύ του πάει του Ελευθερουδάκη η επιστροφή στο παλιό κατάστημα διπλα. Το προηγούμενο μοιάζει με άψυχο φαραωνικο show off σε σχέση με το τωρινό που είναι πολύ πιο μικρό αλλα και πολύ πιο ζεστό, με την κλίμακα που ταιριάζει σε ένα βιβλιοπωλείο, με ανθρώπους δηλαδή γύρω σου: που συνομιλούν, που ρωτουν, που χαζεύουν και εντρυφούν στα βιβλία.

Απο χθες αλλη μια επιστροφή: το πρώην baby grand επέστρεψε σαν grecotel, προσθέτοντας κι αλλο φως στην Αθηνάς

Καρουζελ, Πλατεία Κλαυθμώνος #live#γκουχου_αιθαλομίχλη_φουλ

Και λίγο πιο πέρα, ολόφρεσκος + καταπληκτικός Sonke στην Πλάκα

Ωραίο! Σταδίου και Πεσματζόγλου, έκθεση φωτογραφίας και πληροφοριακό υλικό για Σταδίου στη βιτρίνα. Αξιζει τη βιζιτα

Ευριπίδου και Αισχύλου, Έργο wd με αναφορα στο κόψιμο των μουστακιων των κουτσαβάκηδων απο τον αδέκαστο επικεφαλής της αστυφυλακής Μπαϊρακτάρη

Άθικτο συνεχές μέτωπο με εξαιρετική- εμφανώς πιο μεγαλοπρεπή- αρχιτεκτονική τέλους 19ου-αρχών 20ου
- Μονής Αστερίου

Τελευταίο ποστ της χρονιάς φυσικά στον δρομο. Απ τα σκοτεινά της πόλης ευχές για νέα ξεκινήματα με μπόλικο σθένος, αυτα προσδιορίζουν τις χρονιές της ζωής μας και όχι τα ημερολόγια.
-Αγγελος σε μεσοτοιχία, έργo wd, Βάθη

* Φωτογραφίες και λεζάντες όπως δημοσιεύτηκαν στη athensville σελίδα του facebook

FB posts: Νοβέμπρης Δεκατρίο!

noreply@blogger.com (athensville) — Thu, 12 Dec 2013 11:38:00 +0000

55 φώτο σχόλια από την Αθήνα του Νοέμβρη του 2013

Δεν είναι Ευρυτανία,είναι ξεχασμένος παράδρομος της Ακαδημίας Πλάτωνος, εικόνα που μεταφέρει στο κλασσικό αθηναϊκό τοπίο γύρω απ τον Κηφισό με την οργιώδη βλάστηση όπως γραφουν αρχαια κείμενα. Φανταστείτε μια αποκατάσταση φυσικού περιβάλλοντος της περιοχής, ποιος δεν θα θέλε έναν περίπατο σε τέτοιο δρόμο;

Αθηνάς, απόψε: το εκκλησάκι της Αγίας Κυριακής ορθάνοιχτο και φωτισμένο είναι υπερβολικά όμορφο• χαρακτηριστικό του τα φωτοστέφανα-πέταλα στην οροφή, 3d και με έξτρα χρυσόσκονη κάνουν δυνατό εφέ

Είναι πάνω στην απόλυτα χοτ Κολοκοτρώνη και διατηρείται ακόμα ζωντανό. Το "Γαλακτοπωλείο Ανθός" μου χει προκαλέσει χρόνια απορία πως κρατιέται μιας και το φαγητό είναι αδιάφορο στην καλύτερη, αλλά διασώζει ανέπαφη την αισθητική του αυθεντικού ελληνικου μαγερειού που πρέπει φυσικά να διατηρηθεί. Αναμένεται λοιπόν με ενδιαφέρον η εξέλιξή του, αν θα αντέξει την πίεση που θα δεχτεί από νυχτομαγαζάτορες που επελαύνουν.

Xα, ωραία κολωνάκια στην Πιττάκη, Ψυρρή

Πάρκο Τρίτση, τόσο κοντά ένα καταπληκτικό ανοιγμα στην πόλη που θα μπορούσε να ναι 200 φορές καλύτερο

Κολωνός, ένα τετράγωνο πίσω από τη Λένορμαν, ο τελευταίος λαχανόκηπος της Αθήνας

Εξαιρετικό street art έργο στην αρχή της Σόλωνος

Πειραιάς, η "ανεξήγητη" γοητεία της ντεκαντάνς

Φεύγοντας, Αγίων Αναργύρων Ψυρρή

λοιπόν πολύ ωραία είναι αυτα τα κεραμεικα που έχουν τα 1€ shops, παραδόξως έχουν μια σωστή σχεδίαση, με θέματα ελληνικαρί που τα κάνει καλτ, τα δινεις και στα παιδιά και τα βάφουν, ή απλά τα αφήνεις γυμνα κι ακατέργαστα να λειτουργήσει η αλαθητη στην αφή μας αισθηση του χωματένιου. Ενδεικτικά, θα τα βρείτε Αθηνάς και Ευριπίδου μπόλικα. *σκέτα,καλύτερα

Κλεισθένους, ομπρέλες

Φθινοπωρινή Πατησίων

τα τελευταία φωτεινά μεσημέρια του Νοέμβρη, σε πολύ περιποιημένο παλαιοπωλείο του Ψυρρή, Καραϊσκάκη και Αγίας Θέκλας

Εξαιρετικής μεσοπολεμικής αρχιτεκτονικής κλίμακα στο καταπληκτικά και με πίστη στο πρώτο σχεδιασμό ανακαινισμένο κτίριο του Ρομαντσο

Μια ξαφνική βροχη είναι παντα μια εξαιρετική αφορμη να γευτείς τους λουκουμάδες του κρίνου, το τόσο ρετρό ταιριάζει γάντι στις ψιχάλες

Μενεξεδενια Δύση από τα Αναφιώτικα

Και νυχτερινό σκότος που αναδεικνύει την φωτισμένη απλή καλοφτιαγμένη αρχιτετούρα

Έχει ένα βαθυ στοιχείο συγκίνησης και σκέψης σου στον χωρόχρονο, όταν μπαίνεις σε ένα ξεχασμένο, παντελώς αγνωστο σημείο στην πόλη για πρώτη φορά. Ελαιώνας, ένα απο τα δεκαδες παρατημένα εκκλησάκια. Τα χωματα, απο προσχώσεις δεκαετιών του Κηφισού, φέρουν το γλαφυρό σχήμα των κυμάτων.

Βροχερή Σωκράτους

και σικ, εορταστική, πρεμιέρας, Βουκουρεστίου

Μεσημέρι στου Ψυρρή, Χριστοκοπίδου, φωλιά των Ναξιωτών της περιοχής και περιστεριών

Αιώνιο ψαράδικο, Λέκκα και Κολοκοτρώνη

Το καινούργιο έργο του ino.net στην Αχιλλέως, Πλατεία Μεταξουργείου

Κομμάτι της σύγχρονης αθηναϊκής λαογραφίας κι ένα απ' τα τελευταία τσοντάδικα, το Αβέρωφ διατηρεί ατόφια την πρόσοψη, επιγραφές, ταμείο, φωτισμούς των σινεμά των αθηναϊκών 60s.
- Λυκούργου

Ωραία δουλειά (με μικρά θεματάκια στην επιλογή των γραμματοσειρών στο κάτω μέρος) στις νέες αφίσες του Εθνικού: αποτύπωση πιο αρτιστίκ-με την κλασσική έννοια- και με ισχυρό ντόπιο χρώμα, διαφοροποιημένη από την προηγούμενη -κι αυτή καλή- εικόνα της γυμνής τυπογραφίας των ημερών Χουβαρδά. Καλό δείγμα, κι ας δοθεί μια ευκαιρία και στον Χατζάκη που το σύστημα, το αλτέρνατιβ, που κι αυτό σύστημα είναι και καρα-προωθεί τους δικούς του, έπεσε να τον φάει

Είναι στιγμές που λες "φτου, που ξέχασα την κανονική κάμερα" . Αλλα και πάλι καταλήγω πως στο συναίσθημα και τη συνθεση της φωτογραφίας δεν είναι απαραιτητη η τεχνική τελειότητα, όπως εδώ νομίζω. Καληνύχτα και καλη βδομαδα απο 2 μοναχικά φώτα σε έναν ασήμαντο φωταγωγό της κυψελης.

Μια νύχτα, το πιο κουλ κορίτσι της πόλης, Καπνικαρέα

Εθνικό Θέατρο μεσημέρι, η κάτω πλευρά της οδού Κουμουνδούρου, εντελώς παραπλανητική φώτο που λέμε

Ωραία σωσμένη παλιά γραμματογραφία στα τζάμια, με τους τόνους όλους

Κάποια στιγμή πρέπει να,γραφτεί εγχειρίδιο στρατηγικής πως μπορείς να παραγγείλεις στα McDonalds του συντάγματος. Θέλει αμεση αναγνωση του χώρου, ταχύτητα σκέψης για να επιλέξεις το σωστό ταμείο (προσοχή δεν είναι το πιο άδειο), ευελιξία στο να χωθείς σε ανύποπτη στιγμή στην ακαθόριστη ουρα, και τέλος θράσος και συγχρονισμό για να ανταποκριθείς πρώτος αλλα χωρίς να φαίνεσαι ότι εκβιάζεις κατάσταση στο άκουσμα του "παρακαλω, ποιος έχει σειρά". Διαφορετικα, δεν τρως

Σαββατοκύριακο στην Αδριανού είναι τελικά η σταθερή αξία που ξεχνάμε κακως, γιατι πέρα απ το απεναντι μεγαλειώδες σκηνικό, τα καφέ ολόγυρα είναι πολύ καλοφτιαγμένα προσφέροντας κάτι παραπάνω απο κουλερ τουριστικ, φλερτάροντας με το αθηναϊκό μποέμ όπως θα το αποτύπωνε ενας Γουντης Αλεν.

Ελαιώνας, γύρω απειρα παρκινγκ φορτηγών και σε ένα ρέμα η φύση ν αντιστέκεται. Είμαστε,τυχεροί, αυτα μπορούν να σωθούν ακόμη

Μόνη και μακριά στο τόσο κοντινό βουητό της πόλης
-Ξούθου, Ομόνοια

To απόλυτα τέλειο, Πλάκα

Ηλιόλουστο πρωινό και τον Νοέμβρη, Συνοικιακό Καφενείο

Ινσταγκραμ και κουραφέξαλα, τα καλύτερα εφέ τα κάνει η άχνα του λεωφορείου

Φρέσκο, παιχνιδιάρικο, το πιο ωραίο μαγαζί της Αιόλου

Τρίστρατο Αγ. Ασωμάτων, Λεπενιωτου, Σαρρή: η είσοδος στου Ψυρρη, ένα ωραιότατο κάδρο,μόνο με κτίρια 60ετιας και βαλε #live

Μάρνη, κάτι από Παρί

Ενα φως κάνει την διαφορά στην φωτογραφία, Μεσημέρι Μοναστηράκι

Η αμαρτωλή Ξούθου, στην γωνια του γκρεμισμένου του Κακλαμάνη πεζοδρομηθηκε και μοιάζει για πρώτη φορά στα χρονικά φροντισμένη. Προβλεψη : Βαζουμε στενάκι, πεζοδρόμηση, χαμηλά πολύ ενοίκια και βγάζουμε μια επανάληψη του ψυρρη των 90ς. Γιατι δυστυχως στην Ελλάδα ο αστικός σχεδιασμος εξαρτάται μόνο απ τα μπουζουξιδικα

Στο κάτω μέρος της αδιάφορης Λιοσίων κρύβεται η πολύ ωραία και ευτυχώς για τους κατοίκους αγνωστη ευρέως γειτονια του Αγίου Παύλου. Εκεί λοιπόν βρίσκεται ένα ομορφο παρκακι, της Πλατείας Τραιμπερ, όπου έχει φυτεμένες δεκαδες γαζίες. Αυτη την εποχή είναι ανθισμένες, αυτη την ώρα βρεγμένες και το αρωμα τους είναι κυριολεκτικά μεθυστικό. Αν θέλετε κάτι αληθινα διαφορετικό επισκεφτείτε, και καθίστε στα παγκάκια η στο βουλγαρικό εστιατοριο στη γωνία, μη παραλείποντας την επίσκεψη στο διπλα καφέ που το εσωτερικό του είναι σαν σπηλιά

Ενδιαφέρουσα εξέλιξη στο κάτω, αμήχανο ασφάλτινο κομμάτι της Ερμού. Το μέγα σουβλατζίδικο "Σάββας" πήρε το ένα ωραιότατο κτίριο που είχε πέσει σε αχρηστία 5 χρόνια απ' τα Applebee's και θα ανοίξει (= φέρει κόσμο) νέο μαγαζί και σ' αυτό το ύψος. Btw άλλη μια: θα πρέπε να πεζοδρομηθεί και αυτό το κομμάτι και να γίνει μια ευθεία για σουλατσάρισμα το Σύνταγμα Γκάζι

Tι είναι ιστορία μιας πόλης;
Η άθικτη 60s ταμπέλα στο Μαμ σίγουρα!
-Πεσματζόγλου

Nύχτα, Μουσείο Πόλεως Αθηνών

Νύχτα, στην σαν λαϊκή ζωγραφιά του Θεόφιλου Πλατεία Θεάτρου

Στα σκαλιά της Μεγάλης Βρετάνιας κι εκεί νύχτα

Ένα βασικό κομμάτι του athensville, είναι οι βόλτες στη νυχτερινή άδεια Αθήνα, και μια προσωπική αδυναμία τα 2-3 συγκεκριμένα ξεχασμένα καφενεία κάτω απ' την Ομόνοια• με τους ίδιους θαμώνες κάθε μέρα, άλλοτε σκυθρωπούς και μεθυσμένους, άλλοτε να καβγαδίζουν με άλλους και τον εαυτό τους. Και μετά τα μεσάνυχτα η γλαφυρή απουσία τους, ένα αφημένο σκηνικό ησυχίας που την επομένη στις στις ίδιες καρέκλες, που ακόμα κι αυτές δύσκολα θ' αλλάξουν θέση,θα πουν ξανά τα ίδια. σαν το ποίημα "Μοιραίοι" του Βάρναλη

Είναι το τέλειο κεντράρισμα στο Λυκαβηττό που χουν εκεί τα Αναφιώτικα που λέτε

Ωραίο δειλινάκι στο Γκάζι

Αέρηδες, νυχτώνει. Δεν είναι μια μυθική πόλη η Αθήνα; στο ίδιο κάδρο αρχαιοελληνικά, ρωμαϊκά, οθωμανικά, νεοκλασικά κτίσματα

Σωκράτους, σφραγιστο ξενοδοχείο Βαλκάνια, με τα τόσο λάγνα χρωματα, σαν να μιλά για τα πάθη που φιλοξένησε. Ήταν πιο σέξι η Αθήνα τότε• ενοχική, τίποτα πιο ερωτικο

Αυτό λέγεται η τέλεια σύνθεση, η ευφυία στην απλότητα, η τέλεια χρωματική αρμονία

Τα εκπληκτικά φουρούσια της Μεγάλης Βρετάνιας, τρομακτικά αλλά και όμορφα, γεννούν φήλινγκς όπως βγαίνεις απ' την σκάλα του Μετρό.

Χειμώνιασε ήρθανε και οι καρακάξες, Ρωμαϊκή Αγορά

Ο χρόνος το χει κρίνει πια, η ανάπλαση της Πλατείας Μοναστηρακίου είναι η πιο πετυχημένη επέμβαση των τελευταίων δεκαετιών, το δε ψηφιδωτό δάπεδο ιδιοφυώς ταιριαστή επιλογή. Να παραδειγματιστούν απ αυτο οι Ολλανδοί στην Ομόνοια, όχι το ίδιο, αλλα να λάβει τόσο πετυχημένα υπ,οψιν το γύρω του και τις στρώσεις της ιστορίας των σημείων

Μπορεί να μην τρώγεται αλλά φωτίστηκε εξαιρετικά το Άττικα εφέτος

Κι οι πιο δυνατές φωτογραφικά στιγμές έιναι εκεί που δεν το περίμενεις, Πατησίων, 2 παιδιά

Κομψότητα που προσπερνάμε, Εθνικό Θέατρο

• Σ' άρεσε; Δες αλλά δύο φώτο-άρθρα για τον Οκτώβρη και τον Σεπτέμβρη του 2013.

Φωτογραφίες όπως δημοσιεύτηκαν τον Νοέμβρη του 13 στην σελίδα του athensville sto facebook. Με ένα λάικ θα χεις καθημερινά athensville υλικό στη ροή του fb σου, λίγο είναι;

AΘΗΝΑ, έτσι με μεγάλα!

noreply@blogger.com (athensville) — Tue, 10 Dec 2013 20:40:00 +0000

Ωραία ιδέα! Τη αντέγραψαν απ' τα ξένα, το σκέφτηκε κάποιος της ομάδας των Χριστουγέννων της Αθήνας στον Δήμο, το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό. Ναι μεν, το Σύνταγμα στολίστηκε με το παραδοσιακό καραβάκι απόψε, με μπάντες, γιορτές και Δήμαρχο αλλά το κόνσεπτ της Ομόνοιαςν κατά μεγάλη βεβαιότητα θα κλέψει την παράσταση. Με τεράστια φωτισμένα γράμματα το ΑΘΗΝΑ, μια παράξενη εικόνα και διαφορετική που αλλάζει παιχνιδιάρικα στο μάτι τις αναλογίες, που από τις πρώτες ώρες τα κινητά σηκώνονται και τραβάνε αβέρτα. Άπειροι σταματήσανε στη διάρκεια της παρουσίας μου όπως και τα κεφάλια που στρέφανε ανυποψίαστοι οι οδηγοί περνώντας δίπλα απ' τα τεράστια γράμματα. Ένα στοιχείο έκπληξης στην πόλη που τόσο λείπει.
Άλλες πόλεις όπως π.χ. Amsterdam έχουν εντάξει αυτή την χρήση της τεράστιας γλυπτής τυπογραφίας μέσα στην πόλη και έχουν δημιουργήσει "τοπόσημα" και τα φλας παίρνουν φωτιά με τους τουρίστες και ντόπιους να ποζάρουν με κέφι. 'Η στη Νέα Υόρκη, το τεράστιο γλυπτό LOVE που αποτελεί αξιοθέατο πια και η αναμνηστική φώτο εμπρός του επιβάλλεται.
Δεν θα ταν κακή ιδέα να κρατηθεί εκεί μέχρι να αρχίσουν τα έργα της ανάπλασης, μόνο δροσιά στα μάτια όσων περνούν τα στεγνά, κενά τσιμέντα.

Τουρλού τ' Οκτόμπερ

noreply@blogger.com (athensville) — Mon, 11 Nov 2013 12:19:00 +0000

55 φώτο σχόλια από την Αθήνα του Οκτώβρη του 2013

Πανεπιστήμιου live, επιτέλους,ανοιξανε τα φώτα του Ρεξ. Άλλος αέρας, αλλο στυλ, μια κρυμμένη πόλη φωτίστηκε!

Καπνικαρέα, νύχτα

Αρχη ακαδημιας, Κάνιγγος, στο μαγαζί αυτο δε σταματά να χτυπά η ταμειακή, χάρη στις χαμηλές τιμές π.χ. Νεράκι on the go 0.30 σάντουιτς με 1 κλπ. Επίσης Ενδιαφέρουσα η απολαυστικά "κιτς" συλλογή με αντικείμενα όλα με 1€. Γενικά το μαγαζάκι αυτο έχει ένα αξιοσημειωτο κονσεπτ επιχειρηματικοτητας με μικρό περιθώριο κερδους που όμως προσφέρει θέσεις εργασίας και μέχρι στιγμής του βγαίνει

Το Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά είναι από κοντά αριστούργημα. Και το βράδυ εκθαμβωτικά περισσότερο, ακόμα κι αυτή η φώτο το αδικεί

Ένα απ' τα χίλια πρόσωπα της Αθήνας: οδός Ξούθου, Ομόνοια

Ωραίες οι αψίδες, δίνουν ωραία αίσθηση βάθους στο αστικό τοπίο και δημιουργούν layers κι ενδιαφέρον στο μάτι.- Κανάρη & Σόλωνος, Κολωνάκι

Περιστέρια στον ακάλυπτο

Γάτα που υπερτονίζει το στυλ της κιγκαλερίας του παραθύρου, Χριστοκοπίδου, Ψυρρή

Αγαπώ τα παλιά καλά γλυπτά: "Θησεύς σώζων Ιπποδάμειαν" του Γιοχάνες Πφουλ, τοπ άγαλμα της πόλης,
- Πλατεία Βικτωρίας

Έτσι γίνεται: μια στιγμή στρηταρτινγκ του Ψυρρή.

Σσσ νύχτα στην Πλάκα, αισθησιασμός στο μαξιμουμ

Μια νύχτα στο Μουσείο, ένα είναι το Μουσείο

Λατερνατζής στην Κοτζιά

Τρύπες, σκιές, ωραία σύνθεση στο παγκάκι του ΟΑΣΑ

Τώρα μεσημέρι στα ριζά του βράχου της Ακρόπολης, το φως του ήλιου ξεθυμαίνει τα πράσινα αιώνες τώρα, μαζί και μια σεμνή αττική βίλλα

Καλημέρα με μια εικόνα πριν λίγο στην Ομόνοια που σου γεννά τόσες σκέψεις: ένα μέρος χιλιοϊδωμένο για μένα, ένα παντελώς ξένο γι' αυτή την οικογένεια που ξεκινά την άγνωστη πορεία της εδώ, στην Ομόνοια, το σημείο εκκίνησης για κάθε ξενιτεμένο, στην ίδια πορεία που ακολούθησαν -δεκαετίες τώρα- χιλιάδες πριν απ' αυτούς. Καλή τους τύχη!

Φεύγουμε; -Κολοκοτρώνη

Κτίριο αδυναμια Αιολοσταδιου, το συμπονώ το κακόμοιρο που μετά την @#€αναπλαση=~>} της Ομόνοιας και την αλλαγή ροής μετατράπηκε σε ένα άχρηστο εμπορικά σημείο που δεν περνά κυριολεκτικά κανείς κι αφέθηκε φουλ. Κρίμα, έχει στην ούγια του βαθειά αρχοντιά

'Aσήμαντο' αρχιτεκτονικά, ταπεινό· αλλά τόσο όμορφο απλώς γιατί είναι φροντισμένο, καθαρό και βρίσκει το βλέμμα κάπου να ηρεμεί. Τα στοιχειωδώς βασικά να τηρούσαμε, άλλη πόλη, άλλη ψυχολογία. Κολωνός,

Χαοτική αρμονία, καλαθάδικο στην Αγίου Δημητρίου, Ψυρρή

έχουν μια παριζιανιά που πολύ μ' αρέσει τα τραπεζάκια που είναι ακριβώς δίπλα στον δρόμο, σαν να βρίσκεσαι εντελώς μέσα στην ζωή της πόλης- Πατησίων

/Στην ίδια πόλη/

Λεωφ. Βασιλίσσης Σοφίας 122, η περίφημη πολυκατοικία με τους κισσούς

Την ίδια ώρα στον Εθνικό Κήπο, λίγη απ' τη τρυφερότητα της μητρότητας

Κα-τα-πλη-κτι-κό το logo του φρέσκου ποδηλατόφιλου HandleBar στο κρυφό και τόσο ιδιαίτερο στενάκι της Μελανθίου στου Ψυρρή!

Αντανακλάσεις, γραμμές, Ακαδημία

Πλατεία Αμερικής & Λευκωσίας 1 Είσοδος ίσως της πιο όμορφης πολυκατοικίας της περιοχής

Μόνος

Mικρό, ανέξοδο αλλά σημαντικό: Καλαμιώτου στο αναβράζον και βραδιάτικα μοδάτο Τρίγωνο, οι καταστηματάρχες πήραν τα στεγνά δημοτικά παρτέρια, τα βαψαν, τα φύτεψαν, βάζουν μαξιλαράκια και με το τίποτα κάνουν πιο θελκτική τη γειτονιά και τα μαγαζιά τους. Φαντάσου, κάθε μαγαζάτορας να φρόντιζε το γύρω χώρο του, κάθε πολυκατοικία την είσοδό της, με το τίποτα πάλι, άλλη πόλη!

Η θέα του Φαληρικού όρμου από Φιλοππάππου

Βροχερή Ομόνοια

Και αλλιώς τις νύχτες

Kι όμως είναι Αθήνα: πριν μια βδομάδα άνοιξε στην Κολοκοτρώνη το Montalbano, και μάλλον είναι το πιο όμορφο μαγαζί του Τριγώνου πια!

Κοίτα ωραίο: το παρτέρι ποτίζεται ούτως ή άλλως κι ένας μαγαζάτορας φύτεψε τριανταφυλλιά και ξεπετάχτηκε το ποίημα

Λοιπόν το διαμαντάκι της καταβεβλημένης (που συνέρχεται, θα σας τα πω οσονούπω) Ομόνοιας παραμένει η 'Στάνη' στο πεζόδρομο της Κοτοπούλη (πλάι στον Χόντο για να συνεννοηθούμε με τους προάστια φανς). Έχουν το δικό τους γάλα οι άνθρωποι και έτσι τα κεσεδάκια τους γεμίζουν ηδονές, όπως το κορυφαίο ρυζόγαλο, η σκέτη κρέμα και με σοκολάτα βερσιόν. Επίσης λαχταριστή, διαφορευτική η μουσταλευριά με το καρυδάκι από 'πα, το τούβλο μιλφέιγ, η σπανακόπιτα με τραγανό φύλλο, ενώ αν το πετύχετε είναι καταπληκτικό το καλτσούνι, πλούσια γεύση η μπουκιά, λουκουμάδες επίσης και το πολύ καλό γιαούρτι με το καιμάκι του και μέλι στο γυάλινο ποτηράκι.

Βλέπεις στο ράφι αυτή την ομορφιά, είναι δυνατόν να μην είναι θελκτική, να μην έχει προβάδισμα να την πάρεις; Ο λόγος απλός εμποράδες: εξαιρετικό ντηζάιν, εγχώριο δε που συνεχίζει να εντυπωσιάζει. Υπέροχες οι νέες συσκευασίες του Ούζου Μίνι, το κορίτσι κλασσικά στα ερυθρόλευκα, συνδέοντας παρελθόν, και το γύρω μια ζωγραφιά. Εύγε!

Γωνιά Ευριπίδου & Αθηνάς, ένα υπέροχο κτίριο, ένα άσχημο μαγαζί στο μέσα.

Δυτική Αθήνα, Ελαιώνας, η θέα της Ακρόπολης από μάντρα. Αυτό το σετ του βράχου με θέα τον Υμηττό και τον γύρω ανοιχτό ορίζοντα δεν το συναντάς πουθενά πια στην πόλη

Καλημέρα, εικαστικα δρωμενα παντου στην πόλη. Εδώ βλέπετε το έργο "Τέσσερις Ελληνίδες Μανες"

Κατηγορίας Ε", Ομόνοια. ταξιδιώτες, μετανάστες ή εραστές; Φτωχοί πρώτα

Ίσως το τελευταίο ηλιόλουστο σκ της χρονιάς, ας το γευθούμε ξεκινώντας με μια μπουγάτσα απ την Πλατεία ψυρρη, πολύ καλή κι ολοφρεσκια παντα

επιθετικό μάρκετινγκ στην κάτω λαϊκιά Ερμού

Ευλογημένος αττικος ήλιος! Έχεις κρυώσει; στηνεις την πλάτη σου μισή ώρα στον ήλιο κι έχεις γειανει. Στις ευρώπες πως την παλεύουνε;

Επιτέλους. Απο σήμερα (και,είναι ήδη τίγκα) tiger στην Ερμού. Νέα ικεα, θα βαρεθείτε να τα βλεπετε σε σπίτια φίλων, απο σήμερα θα σταματήσουν να με ρωτούν " απο που το πήρες αυτο;" τες πα η Καλλιθέα ήταν μακριά, καλορίζικα

Το θέμα δεν είναι η βροχη, αλλά να χεις σούπερ ομπρέλα

Τσιφούτης, ρατσιστής και με ρετιρέ οσονουπω. Κορίτσια τρέξτε, κελεπούρι!

Γκάζι την ώρα που νυχτώνει

Ποια Είναι η καλύτερη αφίσα; αυτή που σου τραβα την προσοχή απο μακριά, αυτη που εκπέμπει με φορμες ξεκάθαρες το περιεχόμενο του "έργου", αυτη που λαμβάνει υπόψιν το βεβαρυμένο οπτικά περιβάλλον της Αθήνας και ξεχωρίζει με χρωματική της λιτότητα. Χρειάζεται αλλη υπόδειξη ποια είναι εδώ;

Όλα τα καλά, Μοναστηράκι

Η Σαλαμίνα σε εκπλήσσει ευχάριστα, τόσο κοντά, τόσο όμορφο φυσικό τοπίο και τόσο αδικήμενη.

Αιόλου υφασματάδικο

Οι μακριές σκιές του μεσημεριού στην Πλάκα

Πετάω την σκούφια μου όταν: #256, πετυχαίνω κτίριο χωρίς αυτοκίνητό μπροστά του και μπορώ να αποτυπώσω φωτογραφικά το σχέδιο του αρχιτέκτονα. Ομορφιά στην απλότητα, ε; - Σεπόλια

Mall, απέξω

Καταγγείλτε όπου βρείτε αυτές τις πίτσες! Κυκλοφορούν πια σε όλα τα τυροπιτοφουρνάδικα, δελεάζουν με την πολύ χαμηλή τιμή τους και έχουν ένα γλοιώδες τυροζελέ για τυρί, που αφήνει μια χημικίλα στο στόμα. Μπλιά!

Μάρνη και Αβέρωφ, η εκπληκτικής ομορφιάς είσοδος, χρόνια νεκρή

ΟWA: Γεύσεις του Κέντρου, 21 λαχταριστά σημεία!

noreply@blogger.com (athensville) — Wed, 23 Oct 2013 09:33:00 +0000

Αρχικά, τα αποφεύγω τα ατενιστοθέματα. Το να βλογάς τα γένια σου το κάνανε οι τριχωτές θειάδες και μου χάριζαν μεγάλη βαρεμάρα και μια εγωιστίλα απωθητική. Αλλά αυτό της Κυριακής, πέρα από το στοιχείο της προσωπικής συγκίνησης, είναι μια εξαιρετική περίσταση για παρασπονδία. Οκ, ήταν η μεγάλη δουλειά ενός μηνός που ρίξαμε 30 άτομα για το 'πανηγύρι' της Κυριακής, και αξίζει προβολής αλλά πολύ περισσότερο ήταν η αίσθηση της γιορτής στην πόλη. Για 6 ώρες το κέντρο γέμισε κόσμο, νέα παιδιά που από άγνοια το αποφεύγουν και το φοβούνται, μεγαλύτερους που αποχώρησαν προς τα πράσινα του λεκανοπεδίου, μαγαζάτορες που βγάλαν έξω την καρδιά τους και με πολύ κέφι δείξανε σ' αυτούς τους ανθρώπους τον πλούτο της πόλης, και την αδικία του να πλήττεται ακόμη απ' τις μηντιακές υπερβολές.
Δεν θα συζητήσω δε, στα του ίδιου του περιπάτου, το πόσο εξαιρετικές γεύσεις και ιδιαίτερες βρίσκονται γύρω μας κι υποτιμούμε. Τα περίτεχνα χειροποίητα σοκολατάκια του "Αριστοκρατικόν", το ψωμί της Πνύκας, το γιαούρτι της Στάνης, τα λικέρ του Πολυκαλά, οι λουκουμάδες του Κτιστάκη, οι ελιές της Αριάνας, τα μέλια της Στρέιτ, η φέτα του Ζαφόλια, καλούδια απ' όλη την Ελλάδα, ένας γαστρονομικός πλούτος που μπορεί να προσθέσει, πέρα από την καθημερινότητά μας, κάργα στο τουριστικό προιόν της Αθήνας (και πρέπει με κάποιό τρόπο να προστατευθούν, αυτά είναι ιστορία όχι για μοδάτα τηςΑγίας Ε.).
Σπαρταρούσε χαρά της ζωής αυτή η βόλτα, και ήταν ολοφάνερα ένα ζωντανό, γεμάτο νέους ανθρώπους σουλατσάρισμα στον πλούτο της πόλης. Όσοι το ζησαν το ξέρουν, τσιμπήστε τις πληροφορίες που ακολουθούν για τα 21 σημεία του ΟWA, που αξίζουν την στήριξή γι' αυτό το τόσο ιδιαίτερο που προσφέρουν.

Αριστοκρατικόν
Βουλής 7

Το Αριστοκρατικόν ξεκίνησε το 1928 όταν ο παππούς Παναγιώτης Καρράς ήρθε από το Βασιλικό Πωγωνίου της Ηπείρου στην Αθήνα, για να επενδύσει το επιχειρηματικό του δαιμόνιο σ᾽ ένα σοκολατένιο όνειρο. Ξεκίνησε στον αριθμό 2 της οδού Βουκουρεστίου δίπλα στο καφενείο του Ζαχαράτου, θριάμβευσε, έγινε το σήμα κατατεθέν των μπον βιβέρ, έδωσε το δυναμικό ελληνικό παρόν στη διεθνή αριστοκρατία της σοκολάτας και άνοιξε νέους δρόμους γεύσης, ποιότητας κι έμπνευσης στη ζαχαροπλαστική. Το Φεβρουάριο του 1939 ήρθε και η επίσημη αναγνώριση με την απονομή του Χρυσού Μετάλλιου στη Διεθνή Βιομηχανική και Ειδική Έκθεση Ζαχαροπλαστικής της Άθήνας. Η Μαρία Κάλλας προμηθευόταν ανελλιπώς το αγαπημένο της κουτί με γροθιές από φιστίκια, η Τζάκι Κέννεντυ προτιμούσε λουκούμια με άρωμα τριαντάφυλλο και βανίλια, και η Γκρέις Κέλλυ φιστίκια καραμελέ. Οι παραδοσιακοί τρόποι παραγωγής και τα αγνά υλικά προσφέρουν στη σοκολάτα του Αριστοκρατικόν ιδιαίτερη γεύση. Η τέταρτη γενιά απογόνων του παππού Παναγιώτη Καρρά θα σας εντυπωσιάσει με τις νέες γεύσεις, παραμένοντας πιστοί στα μυστικά των αναλογιών και αναμείξεων.

Μητροπολιτικόν
Βουλής 39
Το ζαχαροπλαστείο Μητροπολιτικόν άνοιξε τις πόρτες του το 1930 από τον Γιώργο Γεροντόπουλο -μέχρι τότε τεχνίτη ζαχαροπλάστη στο ζαχαροπλαστείο του “Γιαννάκη”- ακριβώς κάτω από το πατρικό του σπίτι. Η σύζυγός του έφερε την πιο χαρακτηριστική συνταγή του μαγαζιού από το όμορφο νησί της Ύδρας, απ’ όπου καταγόταν: τα υδραίικα αμυγδαλωτά, και καθιέρωσε το σήμα κατατεθέν τους. Το Μητροπολιτικόν παραμένει πάντα στη θέση του στην οδό Βουλής 39 και στη θέση της καρδιάς παλαιών και νέων πιστών του αμυγδαλωτού και των φρεσκότατων γλυκών με ξηρούς καρπούς και σοκολάτα.Ο Δημήτρης Γεροντόπουλος, γιός του ιδρυτή της εταιρείας, θυμάται πως όταν στον Μεσοπόλεμο πολλά ζαχαροπλαστεία ξεκίνησαν να χρησιμοποιούν ημιεπεξεργασμένα υλικά από την Ευρώπη, το Μητροπολιτικόν επέμεινε στη χρήση φρέσκων πρώτων υλών και την παρασκευή των γλυκών στο εργαστήριο του ζαχαροπλαστείου, που στεγάζεται στο ίδιο κτίριο με το κατάστημα αλλά σε άλλο όροφο. Κι έτσι, συνεχίζει την πορεία του μέχρι σήμερα με την τρίτη γενία πλέον, τον κο Γιώργο Γεροντόπουλο, τον νέο, εφαρμόζοντας επακριβώς τις παλιές συνταγές και τις μεθόδους παρασκευής.

Η Πνύκα
Πετράκη 24

Η Πνύκα άνοιξε πρώτη φορά το 1981 στο Σύνταγμα, σε ένα καταστημα που συνεχίζει να υπάρχει μέχρι σήμερα. Ιδρυτής της ο κ. Δημήτρης Κότσαρης. Το βάρος δίνεται στα αγνά υλικά που χρησιμοποιούν ως πρώτη ύλη, στην υγιεινή και την καθαριότητα Η εξέχουσα καινοτομία του αρτοποιείου είναι ο παραδοσιακός πετρόμυλος που αλέθει το βιολογικό σιτάρι καθώς και ο τελευταίας τεχνολογίας φούρνος που ψήνει με τον καλύτερο και υγιεινότερο τρόπο. Με αυτόν τον τρόπο έχουμε τον καλύτερο συνδυασμό της παράδοσης και της τεχνολογίας μέσα στον κατάλληλα διαμορφωμένο εργασιακό χώρο. Εκτός από το χωριάτικο ψωμί, όπου αποτελεί και τη σπεσιαλιτέ του καταστήματος, όλες οι άλλες ζύμες είναι με προζύμι, που σημαίνει ότι η δουλειά ξεκινάει από πολύ νωρίς ή από το προηγούμενο βράδυ. Σήμερα, ο κ. Κότσαρης, παραμένει υπερδραστήριος μεταφέροντας τις γνώσεις και την εμπειρία του ακόμα και εκτός Ελλάδος. Έχει επισκεφθεί αρκετές φορές στο πανεπιστήμιο Harvard της Βοστόνης για να δώσει διαλέξεις για το ψωμί και τη μεσογειακή διατροφή. Από το κατάστημα έχουν περάσει εξέχουσες προσωπικότητες όπως κορυφαίοι επιστήμονες, γιατροί, συγγραφείς, πανεπιστημιακοί, δημοσιογράφοι και πλήθος άλλων προσώπων εντός και εκτός Ελλάδος, που εκτιμούν την ποιότητα και την υγιεινή διατροφή.

Περί Λέσβου
Αθηνάς 27

Το παντοπωλείο Περί Λέσβου είναι μια νέα επιχείρηση - ιδρύθηκε μόλις το 2011 – η οποία στήθηκε από δυο φίλους, τον Λευτέρη Αντωνάκα και τον Ανδρέα Καραπατάκη. Το κατάστημα, που φέρνει στο νου κάτι από παλιό μπακάλικο, εμπορεύεται αποκλειστικά λεσβιακά προϊόντα: ούζο, τυροκομικά, γιαούρτια, παξιμάδια, χειροποίητα ζυμαρικά, γλυκά του κουταλιού, καθώς και ελαιόλαδο δικής τους παραγωγής. Στα άμεσα σχέδια των ιδιοκτητών είναι η πώληση προϊόντων (σάλτσες, ζυμαρικά, μαρμελάδες, παξιμάδια, κλπ) τα οποία θα παράγουν οι ίδιοι σε εργαστήρι που ήδη οργανώνουν στο Πλωμάρι. Το Περί Λέσβου είναι το μοναδικό παντοπωλείο τέτοιου είδους στην Αθήνα. Εκτός από τους μόνιμους πελάτες του, κατά κύριο λόγο Μυτιληνιούς ή άτομα με καταγωγή από το νησί, οι Αθηναίοι δοκιμάζουν τις νοστιμιές του και το επισκέπτονται με σταθερή πλέον συχνότητα.

Ελιξήριο
Ευριπίδου 41

Η επιχείρηση Elixir: Spices & Herbs ιδρύθηκε πριν από 50 περίπου χρόνια από τον πεθερό της σημερινής ιδιοκτήτριας, Μαρίας Γκλαβάρα. Το κατάστημα, που βρίσκεται σταθερά στο ίδιο σημείο, πουλούσε αρχικά ρίγανη και κάποια αρωματικά, προϊόντα εμπορίου χύμα, απορρυπαντικά, κλπ. όπως τα μπακάλικα της εποχής. Η σημερινή ιδιοκτήτρια, η οποία το ανέλαβε τα τελευταία 12 χρόνια, επέλεξε να το ανακαινίσει διατηρώντας ανέπαφο το ύφος του, αλλά προστατεύοντας τα μπαχαρικά από τις σκόνες σε προθήκες. Το κατάστημα εξειδικεύεται σε βότανα, μπαχαρικά, μυρωδικά, πολλές ποικιλίες αλατιού, αλλά και super foods, μια ειδική αντιοξειδωτική κατηγορία τροφών με άμεση δράση στον οργανισμό. Επίσης, εμπορεύεται σαπούνι ελαιόλαδου ιδίας παραγωγής από τη Μάνη. Η πελατεία της επιχείρησης αποτελούνταν παλιότερα από ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας, αλλά τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι νέοι, Έλληνες και ξένοι, την επισκέπτονται.

Μιράν
Ευριπίδου 45

Το ‘Μιράν’ με παράδοση 90 χρόνων ξεκίνησε από το μεράκι, το πάθος και την τέχνη του Μιράν Κουρουνλιάν, του ιδρυτή και εμπνευστή του μαγαζιού αυτού. Ο Κουρουνλιάν, από την Καισαρεία της Καππαδοκίας, το 1915 με την γενοκτονία των Αρμενίων περιπλανήθηκε στην Κωνσταντινούπολη κι από εκεί στη Χίο και κατέληξε στον Πειραιά και την Παλιά Κοκκινιά. Εκεί όπου ο παππούς Μιράν καταπιάστηκε με την τέχνη που γνώριζε περισσότερο από καθετί, να φτιάχνει παστουρμά και σουτζούκι με όλη του τη μαεστρία και όλα τα μυστικά που, όπως αποδείχθηκε, έκαναν τον κόσμο να τα προτιμήσει και να τα λατρέψει. Με εφόδιο το μεράκι και τη φήμη που σιγά σιγά αποκτούσε, ο Μιράν Κουρουνλιάν κατάφερε να στεγάσει τα προϊόντα του στην οδό Ευριπίδου 45 σε ένα μικροσκοπικό κατάστημα μόλις 3 τετραγωνικών μέτρων που δημιουργούσε ουρές από τους λάτρεις των εδεσμάτων που παρήγαγε ο ίδιος. Η επιχείρηση πέρασε από γενιά σε γενιά και γρήγορα επεκτάθηκε. Το 1950 δημιουργήθηκε ένα πρότυπο εργοστάσιο για την παραγωγή των προϊόντων Μιράν, καταφέρνοντας έτσι να φτάσουν τα προϊόντα τους σχεδόν σε όλη την Ελλάδα. Το 1983 επεκτείνουν το εργοστάσιο τους και δημιουργούν μια σύγχρονη μονάδα που μπορούν να παράγουν μεγαλύτερες ποσότητες από τα δύο κλασικά προϊόντα τους, τον παστουρμά και το σουτζούκι. Τώρα την επιχείρηση έχουν αναλάβει οι «κληρονόμοι» της παράδοσης του παππού Μιράν και προσπαθούν να ξεπεράσουν τα όρια της Ελλάδας ώστε τα προϊόντα Μιράν να γίνουν γνωστά και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες και να επεκτείνουν το ιστορικό πλέον κατάστημα τους, στην Οδό Ευριπίδου, προσφέροντας και άλλα ντόπια προϊόντα όπως μπαχαρικά, τυριά, αλλαντικά και εκλεκτά εδέσματα από Μικρούς Έλληνες παραγωγούς.

Γιαννιώτικο
Σωκράτους 2

Το παραδοσιακό παντοπωλείο «Γιαννιώτικο» ιδρύθηκε τη δεκαετία του ‘70. Αρχικά λειτούργησε κάνοντας αποκλειστικά τυρεμπόριο. Ήταν από τα πρώτα καταστήματα στην Αθήνα που προμηθευόταν τυριά, βούτυρα και γιαούρτια από συνεταιρισμούς της επαρχίας και τα πωλούσε στα μεγάλα σούπερ μάρκετ. Σήμερα εμπορεύονται λιανικώς προϊόντα παντοπωλείου, ενώ ταυτόχρονα φέρνουν γαλακτοκομικά είδη από μικρά παραδοσιακά τυροκομεία απ’ όλη την Ελλάδα και προμηθεύουν χονδρικώς μικρά boutique ξενοδοχεία. Το Γιαννιώτικο φημίζεται για ορισμένα διακεκριμένα προϊόντα του, όπως το βούτυρο, η ξηρή μυζήθρα και το γιαούρτι. Το βούτυρο το προμηθεύονται ορισμένα παραδοσιακά ζαχαροπλαστεία που έχουν αντέξει στο χρόνο, όπως είναι το Αριστοκρατικόν.

Στου... Μεϊδάνη
Σωκράτους 3 & Ευριπίδου

Στου... Μεϊδάνη, πρόκειται για ένα παραδοσιακό μεζεδοπωλείο δίπλα στην κεντρική αγορά της Αθήνας, κάτω απ’ τη Βαρβάκειο αγορά. Ιδρύθηκε το 1964 από τον πατέρα του σημερινού ιδιοκτήτη. Αρχικά βρισκόταν στην Ομόνοια λειτουργώντας ως καφενείο και από το ‘94 και έπειτα ως μεζεδοπωλείο. Το 2006 μεταφέρεται στη σημερινή του θέση, στο νεοκλασικό σπίτι του ζωγράφου και εικαστικού Β. Κανιάρη. Η πελατεία του είναι σταθερή, συμπεριλαμβανομένου και των εκάστοτε δημάρχων. Το μαγαζί είναι ιδιαίτερα γνωστό και έχει καταχωρηθεί στο Γαλλικό οδηγό “Guide du Routard”. Το μαγαζί διαθέτει μεζέδες και λίγα πιάτα με το χοιρινό κότσι και το χαλβά με πορτοκάλι να ξεχωρίζουν. Τα υλικά που χρησιμοποιούν, λαχανικά, κρέατα, ψάρια, είναι όλα φρεσκότατα μιας και βρίσκεται δίπλα στη Βαρβάκειο αγορά. Φημίζεται, επίσης, για την καθαριότητα και το γεγονός ότι εξακολουθεί να είναι οικογενειακό μαγαζί.

Αριάνα
Θεάτρου 3

Η επιχείρηση ιδρύθηκε το 1921 από τον Ανδρέα Καλοθανάση συνεχίζοντας την πορεία της μέσω οικογενειακής διαδοχής. Λειτουργεί -τρίτη γενιά πλέον- από τους εγγονούς του ιδρυτή της. Φυσική συνέπεια της αδιάλειπτης παρουσίας της, για σχεδόν έναν αιώνα, στην Κεντρική Αγορά της Αθήνας είναι πως τη γνωρίζουν σχεδόν όλοι οι Αθηναίοι που ενδιαφέρονται να βρουν ποιότητα και καλή τιμή στο συγκεκριμένο προϊόν. Η πελατεία είναι σταθερή, κυρίως κάτοικοι της πόλης, μεταξύ των οποίων και ο Θανάσης Βέγγος που πάντα ψώνιζε τις ελιές του από δω. Συχνές, όμως, είναι και οι επισκέψεις τουριστικών ομάδων, αφού το κατάστημα είναι ενταγμένο σε πολλά προγράμματα περιπάτου στο ’Ιστορικό Κέντρο’ της πόλης. Το αντικείμενό της είναι η εμπορία ελιών, λαδιού και τουρσιών. Τα περισσότερα από αυτά παράγονται στον ‘Παραδοσιακό Ελαιώνα’ της Άμφισσας και η επεξεργασία τους γίνεται στις κεντρικές εγκαταστάσεις της εταιρείας που βρίσκονται εκεί. Επίσης, είναι η τελευταία επιχείρηση στο είδος της η οποία έχει απομείνει στην περιοχή της και η μοναδική όπου μπορεί ο καταναλωτής να βρει τόσο μεγάλη ποικιλία ελιών και τουρσιών στην Αθήνα.

Κληματαριά
Πλατεία Θεάτρου 2

Η ταβέρνα Κληματαριά διανύει μια ιστορία που καλά κρατεί από το 1927. Τότε ήταν που ο κ. Γεροδήμος μετέτρεψε το καφενείο του Ι. Ν. Αγ. Ιωάννη σε οινομαγειρείο και έκτοτε στέριωσε. Στα 85 χρόνια λειτουργίας της συνεχίζει να φιλοξενεί καλοφαγάδες εμπόρους, τεχνίτες, ανθρώπους από τη γύρω αγορά και μουσικούς, όπως ο Βαμβακάρης και ο Παπαϊωάννου, καθότι ο χαρακτήρας της Κληματαριάς ήταν και είναι πολύ μουσικός. Έτσι και σήμερα, η μουσική είναι αδιάσπαστο κομμάτι της, γι’ αυτό και φιλοξενεί αξιόλογα μουσικά σύνολα που ολοκληρώνουν τον ζεστό και παραδοσιακό χώρο της. Φανερό παράδειγμα της αγάπης του κόσμου είναι η προσπάθεια μεταφοράς του εστιατορίου «Κοσμικό» το 1961 από την Ομόνοια στον χώρο της Κληματαριάς στην πλατεία Θεάτρου ως «Νέο Κοσμικό». Το νέο όνομα ποτέ δεν καθιερώθηκε γιατί ο κόσμος επέστρεφε στην «Κληματαριά» που αγαπούσε. Μια δεύτερη προσπάθεια αλλαγής του ονόματος γίνεται το 1996, όταν αναλαμβάνει την ταβέρνα ο κος Περικλής, και σημερινός ιδιοκτήτης, ονομάζοντάς την «Νέα Αγορά». Η προσπάθεια μετονομασίας πέφτει και πάλι στο κενό. Στην Κληματαριά οι γεύσεις ταυτίζονται με αυτές του παραδοσιακού, σπιτικού φαγητού: ζυμωτό ψωμί, φαγητό στη γάστρα, σπιτικές πίτες, μεζέδες και άφθονο κρασί και ρακή.

Μόκκα
Αθηνάς 44
Ιστορικό μαγαζί που υποδέχτηκε τους πρώτους του πελάτες το 1922, όταν ο Χρήστος Σαμούρκας άνοιξε εκεί το πρώτο οικογενειακό καφεκοπτείο. Στη μεταπολεμική περίοδο, γύρω στο 1950, ο Δημήτριος Αποστολίδης και ο Θεόδωρος Σαμούρκας ξεκίνησαν να ανοίγουν αλυσίδα καφεκοπτείων, τα οποία είχαν δικό τους καβουρντιστήρι για να είναι ο καφές πάντα φρεσκο-καβουρντισμένος. Ο καφές τους μετονομάστηκε στο γνωστό σε όλους μας “BRAVO” και ήταν οι πρώτοι που είπαν τον καφέ ‘Ελληνικό’. Το πρώτο καφεκοπτείο συνέχισε τη λειτουργία του έως το 1998 υπό την διεύθυνση του Δημητρίου Αποστολίδη και του εγγονού του Νικόλαου Ψωμά. Το 1999 ανακαινίστηκε το γνωστό Νεοκλασικό κτήριο, το καφέ και το παλιό καφεκοπτείο δημιουργώντας ένα κέντρο 1000τ.μ. επεξεργασίας καφέδων ανώτατης ποιότητας στο ιστορικό εμπορικό κέντρο της Αθήνας.

Βορριάς
Ευριπίδου 22

Η επιχείρηση εμπορίας Ξηρών καρπών ιδρύθηκε το 1980 από τον Γεώργιο Βορριά και το 2009 την ανέλαβε η κόρη του, Μαρία. Η επιχείρηση εμπορευόταν αρχικά μόνο ξηρούς καρπούς, ενώ στην πορεία άρχισαν να προστίθενται κι άλλα είδη. Γνώρισε μεγάλη άνθηση τις δεκαετίες 1980-2000, κι έκτοτε η ζήτηση έχει διαφοροποιηθεί. Στο κατάστημα μπορεί να βρει κανείς παραδοσιακά γλυκά του κουταλιού από τη Χίο, τόπο καταγωγής του ιδρυτή της, ελληνικές σοκολάτες, καραμέλες, αλκοόλ, αποξηραμένα φρούτα, κλπ. Οι πελάτες γνωρίζουν και ψωνίζουν από την οικογενειακή επιχείρηση σταθερά εδώ και 30 χρόνια.

Κρίνος
Αιόλου 87

Ένα από τα παλαιότερα και ιστορικότερα ζαχαροπλαστεία – λουκουματζίδικα της Αθήνας, ο «Κρίνος», είναι μια επιχείρηση, που λειτουργεί συνεχώς από το 1923 στο ίδιο κτίριο και με την ίδια διεύθυνση, από την ίδια οικογένεια. Το κτίριο, στο οποίο στεγάζεται η επιχείρηση κτίστηκε το 1855 από τον Σταμάτη Κρίνο ως διώροφη κατοικία με κατάστημα στο ισόγειο. Τότε φιλοξένησε το πρώτο φαρμακείο της Αθήνας, το Φαρμακείο του Κρίνου. Στη συνέχεια το 1923 ο Μηνάς Κασιμάτης, πατέρας των τωρινών ιδιοκτητών του ζαχαροπλαστείου, ερχόμενος στην Αθήνα ως πρόσφυγας από τη Σμύρνη της Μικράς Ασίας αγόρασε το κατάστημα και ίδρυσε στο χώρο αυτό το ζαχαροπλαστείο «Ο Κρίνος». Κύριο προϊόν της επιχείρησης αποτελούν οι παραδοσιακοί, ποιοτικοί λουκουμάδες, που φτιάχνονται καθημερινά φρέσκοι στο κατάστημα με παλιά συνταγή, που μεταφέρεται μέχρι σήμερα από γενιά σε γενιά. Σταθερά όλα αυτά τα χρόνια ο Κρίνος έχει πιστούς πελάτες, που έρχονται για να ξεκουραστούν στο ζαχαροπλαστείο μετά τη βόλτα τους στα μαγαζιά του κέντρου της πόλης.

Παντοπωλείο Μεσογειακής Διατροφής
Σοφοκλέους 1 & Αριστείδου 11
«Το Παντοπωλείον της Μεσογειακής Διατροφής» ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 2005 από τον Γιάννη Μπαρμπαλιά και στεγάζεται στη συμβολή των οδών Σοφοκλέους και Αριστείδου, στοιστορικό κέντρο της Αθήνας, Στα ράφια του «Παντοπωλείου» θα βρείτε μια πληθώρα ελληνικών, παραδοσιακών και βιολογικών προϊόντων προερχόμενα από οικοτεχνίες, συλλόγους γυναικών και αγροτικούς συνεταιρισμούς. Το κοινό χαρακτηριστικό όλων των προϊόντων είναι ότι παρασκευάζονται σύμφωνα με παραδοσιακές, σπιτικές συνταγές και με τα πιο αγνά υλικά. Επιπλέον στο χώρο του καταστήματος πραγματοποιούνται καθημερινά γευσιγνωσίες, θεματικές εκδηλώσεις και ενημερωτικά σεμινάρια, όπου καθένας μπορεί να γνωρίσει τις μοναδικές αυθεντικές γεύσεις της ελληνικής γης. Φέρνοντας την αγνότητα του χωριού κοντά στον άνθρωπο της πόλης, το «Παντοπωλείο», έχει καταφέρει να χτίσει μια σταθερή πελατεία η οποία συνεχώς αυξάνεται με την πάροδο των χρόνων. Επιπλέον αποτελεί μια από τις αγαπημένες επιλογές των τουριστών κατά την διάρκεια των γαστρονομικών τους περιπάτων στην Αθήνα.

Ζαφόλιας
Σοφοκλέους 17

Ένα από τα πιο ιστορικά καταστήματα του κέντρου είναι αναμφισβήτητα ο Ζαφόλιας. Το πρώτο κατάστημα άνοιξε ο Απόστολος Ζαφόλιας το 1916, στο ίδιο σημείο που είναι και τώρα, στη Σοφοκλέους δίπλα στη Βαρβάκειο Αγορά, και από τον Ιανουάριο το 1965 είχε στο πλευρό του τον γιό του, Δημήτρη Ζαφόλια. Στο παρελθόν η εταιρεία είχε και δική της παραγωγή, αλλά τα τελευταία χρόνια, έχει επικεντρωθεί στο να βρίσκει και να πωλεί γνήσια Ελληνική φέτα, αγνό βούτυρο και πολλά άλλα ξεχωριστά προϊόντα απ’ όλη την Ελλάδα δίνοντας έμφαση στην καλύτερη ποιότητα και γεύση. Είναι ένα από τα πολύ λίγα μαγαζιά που επιμένουν παραδοσιακά, με εξυπηρέτηση που θυμίζει την παλιά Αθήνα. Ενδεικτικά, μπορεί κανείς να βρει φέτα από την Πελοπόννησο και τη Σπάρτη, φέτα δοχείου, παραδοσιακό κασέρι και βούτυρο γάλακτος λιωμένο από τη Μυτιλήνη, κεφαλοτύρι και πεκορίνο απ’ την Αμφιλοχία, γραβιέρες από την Κρήτη, τη Νάξο και το Μέτσοβο, τελεμέ από τα Τρίκαλα, όπως επίσης βούτυρο νωπό από το Βόλο, μετσοβόνε καπνιστό και άλλα πολλά. Διατηρεί μακροχρόνιες συνεργασίες με τους περισσότερους προμηθευτές και εξακολουθεί να προμηθεύει ξενοδοχεία και εστιατόρια της Αθήνας αλλά και τη σταθερή πελατεία του κέντρου.

Η Φωλιά του Μελιού
Σοφοκλέους & Στρέιτ 1-3

Η Φωλιά του Μελιού ιδρύθηκε το 1980 από τον Ζήση και την Ευδοξία Μάλλιου. Αρχικά η επιχείρηση βρισκόταν στην οδό Σοφοκλέους 18, σχεδόν δίπλα από τη σημερινή, ιδιόκτητη πλέον, θέση της. Οι δυο γιοι του ζευγαριού έχουν αναλάβει εδώ και χρόνια τα ηνία και μετέτρεψαν το απλό κατάστημα σε εταιρία που όχι μόνο πουλά, αλλά και παράγει μέλι. Οι ιδιοκτήτες διαθέτουν περίπου 500 μελίσσια στην Εύβοια, την Αττική και τα Χάνια του Πηλίου. Εκτός από μέλι, παράγουν και εμπορεύονται βασιλικό πολτό (όπου φέρνουν κάθε εβδομάδα μικρές ποσότητες), γύρη, κηρήθρα και κηραλοιφή (όπου μας εκμυστηρεύτηκαν ότι είναι το καλύτερο γιατρικό για ανοιχτές πληγές και κατακλύσεις). Το κατάστημα δουλεύει με σταθερή πελατεία, κυρίως μόνιμους κατοίκους της πόλης, η οποία ανανεώνεται όσο η φήμη του διαδίδεται από στόμα σε στόμα. Λόγω της ιδιαιτερότητας της φύσης του μελιού, η παραγωγή αυξομειώνεται κάθε χρονιά ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες. Ίσως αυτός να είναι κι ο λόγος που η Φωλιά του Μελιού είναι από τις λίγες επιχειρήσεις στο κέντρο της Αθήνας που ασχολείται αποκλειστικά με το μέλι.

Λημνία Γη
Σοφοκλέους 18 και Αθηνάς
Στο νούμερο 18 της οδού Σοφοκλέους, λίγο πριν τη συμβολή της με την οδό Αθηνάς, βρίσκεται η Λημνία Γη. Εκεί, από τις αρχές του 2000, μας υποδέχεται ο ιδιοκτήτης της Δημήτρης Ψαρρής με ποικίλες γεύσεις από την ιδιαίτερη πατρίδα του τη Λήμνο. Το κατάστημα εμπορεύεται αποκλειστικά Λημνιακά προϊόντα κι αν ο ίδιος έπρεπε να ξεχωρίσει τρία θα διάλεγε το κρασί και το τσίπουρο, που παράγονται από το αποστακτήριό του στην Αγία Σοφία Λήμνου, το ψωμί και τα παξιμάδια, και το τυρί από παλιές ράτσες προβάτων στη Λήμνο, στις οποίες οφείλει και την ιδιαίτερη γεύση του. Οι πελάτες του είναι κυρίως Λημνίοι, αλλά και Αθηναίοι που το μαθαίνουν, ακόμα και κάποιοι επισκέπτες από το εξωτερικό που άκουσαν γι’αυτό το μικρό μαγαζί με το καλό κρασί. Σκοπός του, μέσα από τα προϊόντα και τις γεύσεις, να μάθει ο κόσμος περισσότερα για το νησί, να το επισκεφθεί, να το αγαπήσει και να νιώσει αυτό που λένε και του αρέσει και του ίδιου, «για τη Λήμνο κλαις δυο φορές: μία όταν πηγαίνεις κι άλλη μία όταν φεύγεις”.

Μπαχλάς
Σοφοκλέους 25
Λίγο πιο χαμηλά στη Σοφοκλέους, στο νούμερο 25, ο δρόμος γεμίζει με διάφορες γνώριμες κι αγαπημένες μυρωδιές: κανέλλα, ρίγανη, φασκόμηλο, δενδρολίβανο κι ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς. Στο κατάστημα αυτό, που θυμίζει κάτι από παλιές εποχές, μας περιμένει με αγάπη και συνέπεια εδώ και πενήντα περίπου χρόνια, από το 1964, ο Κώστας Μπάχλας, για να μας μιλήσει για τα μπαχαρικά και τα βότανα που εμπορεύεται, τις χρήσεις τους και τις ιδιότητές τους, αλλά και για να μας μάθει κάτι ακόμα «δεν προσπαθώ να έχω κάτι ξεχωριστό, θέλω να εξυπηρετώ τον κόσμο. Αν του γείτονα στο πιο πάνω μαγαζί του τελειώσει κάτι θα τον προμηθεύσω εγώ για να δώσει στους πελάτες του. Το ίδιο κάνουμε όλοι εδώ γύρω».

Πολυκαλάς
Κλεισθένους 7

H ποτοποιΐα Πολυκαλά ξεκίνησε την ιστορία της στο Ληξούρι της Κεφαλονιάς στα τέλη του προπερασμένου αιώνα. Εκεί ο Βασίλης Πολυκαλάς, έμπορος κρασιών την εποχή εκείνη, άρχισε να συγκεντρώνει παραδοσιακές συνταγές για λικέρ απ’ όλα τα μέρη της Ελλάδας που επισκεπτόταν. Μελετώντας προσεκτικά τα συστατικά τους, βρήκε τρόπους για να τις κάνει ακόμα καλύτερες, τρόπους τους οποίους κατέγραφε σχολαστικά στα μυστικά του συνταγολόγια. Το ανήσυχο πνεύμα και η λαχτάρα του για ανακάλυψη και δημιουργία τον ώθησαν στην ίδρυση της ποτοποιίας Πολυκαλά στο Ληξούρι, το 1897. Τα προϊόντα του έγιναν γρήγορα γνωστά για την εξαιρετική ποιότητά τους και η ποτοποιία απόκτησε μεγάλη πελατεία γεγονός που τον οδήγησε στην μεταφορά της επιχείρησης στην Αθήνα. Η φήμη των προϊόντων του καλόκαρδου Κεφαλλονίτη εξαπλώθηκε γρήγορα, μετατρέποντας το μαγαζί του σε σημείο συνάντησης, ακόμα και για γνωστά ονόματα της τότε πολιτικής και κοινωνικής εποχής, οι οποίοι μαζευόντουσαν στο Ποτοποιείο για να πιούνε το ποτό ή το κρασί τους απευθείας από τα βαρέλια, και να συζητήσουν τα προβλήματα που απασχολούσαν την χώρα. Ένα καθαρά ελληνικό προϊόν, άριστης ποιότητας, σε καλόγουστες συσκευασίες.

Κτιστάκης
Σωκράτους 59
ιστορία των λουκουμάδων Κτιστάκη ξεκίνησε το 1912 στα Χανιά, όπου ο Κτιστάκης Θεόδωρος άνοιξε την οικογενειακή επιχείρηση. Το 1951, τα παιδιά του ερχόμενα στην Αθήνα έφεραν μαζί τους την τέχνη της οικογένειας, ανοίγοντας το μαγαζί τους στην οδό Αγ. Κωνσταντίνου 7. Στην οδό Σωκράτους το μαγαζί μεταφέρθηκε το 1997, από τον εγγονό της οικογένειας, Κτιστάκη Θεόδωρο. Όλα αυτά τα χρόνια, το κατάστημα έχει καταφέρει να χτίσει μια σταθερή πελατεία όπου απολαμβάνει τους παραδοσιακούς λουκουμάδες από τα Χανιά. Περνώντας από το λουκουματζίδικο Κτιστάκη, πολύ πιθανόν να συναντήσετε και ηθοποιούς του Εθνικού Θεάτρου, όπου συχνά κάνουν μια «στάση» για να πάρουν ενέργεια πριν από τις παραστάσεις τους. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτών των λουκουμάδων είναι ότι είναι γεμιστοί με σιρόπι και βέβαια πασπαλισμένοι με μπόλικη κανέλα και σουσάμι! Οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να δοκιμάσουν αυτούς τους λαχταριστούς λουκουμάδες που φτιάχνονται με μεράκι για πάνω από 100 χρόνια.

Η Στανη
Μ. Κοτοπουλη 10

Η επιχείρηση ιδρύθηκε από τον κ. Νικολάου Καραγεώργου στον Πειραιά, όπου δραστηριοποιήθηκε στο χώρο των γαλακτοκομικών προϊόντων. Το 1949 αναγκάστηκε να μετεγκατασταθεί στην Ομόνοια, στην οδό Μ. Κοτοπούλη όπου συνεχίζει να λειτουργεί έως και σήμερα. Το καινούργιο κατάστημα αγαπήθηκε γρήγορα από τους Αθηναίους και οι πρώτες επιτυχίες δεν καθυστέρησαν να έρθουν. Το 1953 απονέμεται στην Στάνη δίπλωμα και χρυσό μετάλλιο από την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης για το πρόβειο παραδοσιακό γιαούρτι και λίγο αργότερα δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για το ίδιο προϊόν .Το 2005 ανακαινίσθηκε ριζικά υιοθετώντας τους αυστηρότερους υγειονομικούς κανονισμούς διατηρώντας όμως το ύφος του παραδοσιακού γαλακτοπωλείου. Σήμερα, εξακολουθεί να λειτουργεί από την ίδια οικογένεια , συγκεντρώνοντας την αγάπη του κόσμου για εξήντα συνεχόμενα χρόνια. Την πελατεία της αποτελούν κάτοικοι της Αττικής αλλά και της επαρχίας. Μεγάλη όμως είναι και η ανταπόκριση των ξένων επισκεπτών καθώς η Στάνη τυγχάνει σημαντικής προβολής από έντυπα μέσα του εξωτερικού. Οι πελάτες μπορούν να προμηθευτούν γιαούρτι, βούτυρο, κρέμες, ρυζόγαλο, γαλακτομπούρεκο αλλά και λουκουμάδες και άλλα γλυκά.

O χάρτης

Πήρε μπρος η Oμόνοια;

noreply@blogger.com (athensville) — Fri, 18 Oct 2013 10:00:00 +0000

Πήρε μπρος η Ομόνοια; Μ' αυτό τον καημό ζούμε οι Αθηναίοι, που ναι μεν τις μέρες της η Ο έχει πολυκοσμία καταναγκαστική, αλλά τα βράδια της έρημα, σκοτεινά, κι ήταν αυτά που την κακολόγησαν. Φαίνεται πια πως κύμα της Αγ. Ειρήνης ανεβαίνει την Αιόλου (όπως το ville έλεγε στην αρχή της χρονιάς) και φτάνει ως τη συνοικία, εμφανίζοντας -μικρά ή μεγάλα, εσείς κρίνετε-, σημάδια ουσιαστικής επανένταξης της περιοχής στην πόλη.

Πάνω στην πλατεία οι εργασίες στο ιστορικό ΝΕΟΝ ξανάρχισαν και ο Βενέτης που είναι ο ενοικιαστής έχει βάλει σκοπό να ανοίξει σύντομα. Μακάρι να κρατήσει, έστω τιμής ένεκεν, και τον τίτλο "Νέον".

Απέναντι, η φρικτή στοά του Ειρηνοδικείου είναι κενή δραστηριότητας πια. Το κομμάτι της Λυκούργου άδειασε από τα μαγαζάκια που βρήκαν στέγη απέναντι, και παίρνοντας μια κλασσικά καλή τυρόπιτα "Δωδώνη" έμαθα για τον γδικιωμό πως "το κτίριο είναι του Υπουργείου Εργασίας που θα στεγάσει υπηρεσίες του εδώ, ακόμα και στο ισόγειο των μαγαζιών".

Στην άλλη πλευρά της στοάς παραμένουν σταθερά Α (κεφαλαίο) η εσάνς κάτουρο και β. το θρυλικό 'παρακμιακό' καφενείο Τζανέιρο, που εδώ έμαθαν μυστικά του επαγγέλματος δικηγόροι τα πρωινά και το βράδυ ζουμερά κορίτσια δίδασκαν με τα μπούτια τους φλέρτ σε άντρες τσαρουχικά λαϊκούς. Πάντως το κτίριο ειναι ωραίο και οι διαγώνιες δυναμικές του με λίγο azax θα συγκλονίσουν.

Στην Αθηνάς, το χιλιοταγκαρισμένο ισόγειο του ΗΣΑΠ μέσα σε δύο βδομάδες καθαρίστηκε και φιλοξενεί καλοταϊσμένους μα σκίννυ αλλοδαπούς με κοκκάλινα γυαλιά και μακμπουκ αρτίστες που βρέθηκαν για ένα πρότζεκτ ReActivate ATH, που όσο κι αν γκούγκλαρα δεν βρήκα ίνφο παραπάνω. Ωραία χρήση του χώρου όμως, ανάσα comtemporary δίπλα στους πάγκους με τις κυλότες της Αθηνάς.

Αμέσως μετά, το Δασκαλαντωνακέικο -με ό,τι σημαίνει αυτό- ξενοδοχείο Baby Grand βρίσκεται σε φουλ οργασμό ανακαίνισης. Κοπανήματα κάργα και οσονούπω θα ξανανοίξει. Για να μαλώσει το σόι και να ξανακλείσει.

Τη θέση της στην Αθηνάς εγκατέλειψε, αλλά πήγε σε κτίριο καλύτερο νεοκλασσίκ η ΕΥΔΑΠ, που στεγάζεται πια στην αρχή Γ' Σεπτεμβρίου.

Στη γωνία απέναντι άνοιξε ολοκαίνουργιος φούρνος της αλυσίδας "Bakery" (πολύ τζενέρικ όνομα, γιατί;) ο οποίος είναι πολύ καλός πραγματικά και σαφώς ο πιο οικονομικός του κέντρου· μπιφτεκόπιτες, πατσαβουρόπιτες, γαλατόπιτες τα σφολιατοειδή -πέρα απ' τα αναμενόμενα- ιδιαίτερά του, και μια τεράστια συλλογή από καλοφτιαγμένα γλυκάκια από 1€ έως 2€. Μένει μέχρι αργά το βράδυ ανοικτό και φωτίζει τη γωνία Σατωβριάνδου που σταμάτησε να κατουριέται και με κάνει να νιώθω ανοίκειος στην πόλη.

Ένα αργό νταμπα-ντούμπα ακούγεται απ' τα έγκατα της θρυλικής ανακαίνισης του Μινιόν. Κάτι γίνεται, αλλά με ρυθμούς δημοσίου. Θα φιλοξενήσει δε το Υπουργείο Ενέργειας κλπ πολύ προσεχώς...τον Σεπτέμβρη του 2012 (έτσι είχαν εξαγγείλει) σε μια συνέντευξη τύπου με εξαιρετικό μπουφέ (αρκεί αυτός στις εξαγγελίες τελικά). Γιάμμυ, άλλη μια πληζ.

Το Ρεξ ανακαινίσθηκε φουλ και απέκτησε την παλιά του δόξα. Θ' ανοίξει όπου να'ναι μαζί με τα μπροντγουήσια φώτα του, που ανυπομονούμε να δώσουμε ραντεβού από κάτω του.

Τέλος στο σκληρό κομμάτι του Γερανίου, του Bios το Ρομαντσο σιγά σιγά εποικίζεται απ' τους ενοίκους της θερμοκοιτίδας του και η ζήτηση είναι πραγματικά μεγάλη.

Και δεν ξέρω κατά πόσο είναι ενδεικτικό αλλά μου φάνηκε περίεργο μέσα στην τόσο παρατημένη Σοφοκλέους παραδίπλα, κάποιος να ανακατασκευάζει τροχάδην μέσα στον Οκτώβρη ένα ωραιότατο κτιριάκι. Να 'ναι σημάδι αναγέννησης του Γερανίου ή κάποιος έχασε τα λεφτά του; Για πρώτη φορά συγκλίνω περισσότερο στο πρώτο.

Βέβαια το σημαντικότερο στην πόλη είναι οι άνθρωποι, και εντύπωση μ' κάνε η εικόνα να επιστρέφω 1 το βράδυ Παρασκευής προς τα κάτω και η Πανεπιστημίου μέχρι και την Ομόνοια ολόκληρη να' ναι γεμάτη κόσμο που σουλατσάριζε χαλαρά. Μάλλον αποκαθίσταται η σιγά σιγά η εμπιστοσύνη του κόσμου προς τις περιοχές αυτές.

Κλείνοντας, ένα άσχετο φαινομενικά, αλλά τόσο σχετικό με το στόρυ της Ομόνοιας: ο μοντερνισμός της στα 60s, καλύτερη περιόδός της, απεικονίζεται στην αγαπημένη μου γραμματοσειρά του Αρνοκούρου στην Πανεπιστημίου, που βρίσκεται από τότε εκεί. Νομίζω, έτσι όπως έχει χτίστηκε το πάλαι ποτέ, αυτός είναι ο σκοπός της, να αγκαλιάζει το τωρινό, το μοντέρνο, το μελλοντικό. Άντε, μακάρι!

Η άβατη παιδική χαρά έσπασε!

noreply@blogger.com (athensville) — Wed, 09 Oct 2013 07:58:00 +0000

Επιτέλους τα λουκέτα σπάσανε, ο Δήμος είναι πια μέσα στην παιδική χαρά του Αγίου Παντελεήμονα! Και όχι αμήχανος, όπως εδώ και 4 χρόνια που παραμένει κλειστή, αλλά αποφασιμένος κατά πως φάνηκε σήμερα το πρωί να αλλάξει την κατάσταση. Απ' το πρωί συνεργεία του Δήμου επιμελούνται του χώρου: κλαδεύουν δέντρα, καθαρίζουν, μετράνε τον χώρο και μετά από ρεπορτάζ ο χώρος θα αποδοθεί άμεσα στους κατοίκους. Αρχικά, κι αφού απομακρυνθούν τα κατεστραμμένα και επικίνδυνα όργανα της παιδικής χαράς, θα είναι ανοικτός στην περατζάδα, ενώ θα ακολουθήσει το γκρέμισμα των καγκέλων της περίφραξης και η ενοποίηση όλης της πλατείας, ενέργεια λογική, θα ανοίξει ο χώρος και θα δοθεί η έμφαση που πρέπει στο ιδιαίτερο το να φιλοξενεί η περιοχή την "μεγαλύτερη εκκλησία των Βαλκανίων" με ότι αυτό σημαίνει ως προς την χρήση του ως αξιοθέατο πια της πόλης. Το αίτημα της τοπικής ομάδας "Αετός" για μπασκέτες στο σημείο μάλλον δεν βρίσκει πρόσφορο έδαφος, ενώ προς αντικατάσταση της παλιάς χρήσης θα δημιουργηθεί παιδότόπος, όπως είχε από παλιά χωροθετηθεί, στην άλλη πλευρά του Ναού.
Επιτέλους ο παραλογισμός καθημερινά δεκάδες παιδιά της πυκνοδομημένης γειτονιάς να στριμώχνονται στο ελεύθερο μέρος της πλατείας για να παίξουν, θα λήξει κι ευκαιρία στην αδικήμένη -από πραγματικά μειοψηφίες- γειτονιά να αποτινάξει την φήμη που απέκτησε προσφάτως.

Σεπτέμβρης '13: όλα μα όλα!

noreply@blogger.com (athensville) — Thu, 03 Oct 2013 09:15:00 +0000

Η ευκολία του facebook, αυτή το τρώει το εδώ athensville σποτ: δημοσιεύεις με μοναδική ευκολία, έχεις άμεση ανταπόκριση, αναπαράγεται πιο εύκολα όποιο θέμα, όλοι μπαίνουν fb καθημερινά και η ματιά τους αναγκαστικά θα συναντήσει ένα ποστ σου, ενώ σε μια συγκεκριμένη διεύθυνση όπως εδώ, πόσοι να μπουν; Δικαιολογίες θα 'λεγε κάποιος και εγώ στον εαυτό μου θεωρώντας τον τεμπέλη. Αλλά 'να δεν είμαι! Ιδού πόσο υλικό μαζεύτηκε από την σελίδα του athensville στο fb, τόσο που παράγεται ένα τουρλού που περιγράφει γλαφυρότατα την πόλη τον Σεπτέμβρη του '13. 80 φωτογραφίες/σχόλια τα λένε όλα :

Γερανίου, μικρή ομορφιά στον πιο υποβαθμισμένο δρόμο

Νύχτα Διονυσίου Αρεοπαγίτου

Κάνιγγος, κάποιος συστηματικα αφηνει σαντουιτσακια σε σακούλες στους κάδους

Κι άλλο φρέσκο: ολοκληρώθηκε η ανακαίνιση και βουαλά το νέο κτίριο του ΚΕΘΕΑ στην πιο παρατημένη γειτονιά της πόλης, αυτή του Εθνικού Θεάτρου (οδός Κουμουνδούρου) κι είναι στολίδι σκέτο. Το αποτέλεσμα από κοντά είναι 200 φορές καλύτερο από την εικόνα, η επιλογή των χρωμάτων ανέδειξε ένα ούτως ή άλλως εξαιρετικό κτίριο.

Συννέφιασε, Κυψέλη

O OAΣΑ/ΟΣΥ ξεκίνησε την αντικατάσταση των παλιών πλαστικών "πως λέγονται" κυρίως στις στάσεις που υπάρχουν τρόλεϊ.
Κρατήστε τες καθαρές παρακαλώ, να βλέπουμε τι ώρα είναι το τελευταιο δρομολογιάκι εμείς οι φτωχοαστοί

Καλά νέα για την ταλαίπωρη Ομονοιακή Γ' Σεπτεμβρίου: τα δύο κτίρια εκατέρωθεν της γωνίας με την Σατωβριάνδου μετά από χρόνια απέκτησαν ζωή. Στο νεοκλασσικό, ορφανό απ' την τρ. Πειραιώς, στεγάζεται η ΕΥΔΑΠ (ωραίο κόνσεπτ, δημόσιες υπηρεσίες σε νεοκλασσικά, και αποκτούν χρήση και συντηρούνται/σώζονται) ενώ στο απέναντι -δείγμα αρχιτεκτονικής λιτότητας ταιριαστή στην Αττική και σίγουρα αρχαιότερο του νεοκλασσικού- θα λειτουργήσει μετά από δεκαετία κάτι σε φαγάδικο. *Αγαπάμε Γ' Σεπτεμβρίου, βουλεβάρτο με τα όλα της!

Νέα εκπαιδευτική στήλη "Αληθεια το ξέρατε;" Μεταξουργειο: Οι Κινέζοι θεωρούν το 4 γρουσούζικο αριθμο κι έτσι επιλέγουν αριθμούς χωρίς αυτο (poor Vodafone!)

Πραξιτέλους, γλάστρα σε αρτ ντεκό κτίριο

Βικτώρια, ό,τι πιο Παρί στο Κέντρο της Αθήνας

Ακαδημία, Αθηνά

Λιοσίων, απέναντι από το νέο δημαρχείο, αντικειμενικα ενα από τα πιο όμορφα κτίρια της πόλης μαραζώνει, κρίμα μεγάλο

Αθηναίοι, τα αποξηραμενα φρούτα Ματσουκα είναι συγκλονιστικά (ιδίως το μήλο πασπαλισμενο με κανέλα)!

Ποίημα! Iδιαίτερου σχεδιασμού αλλα αρμονικου αποτελέσματος κομψοτεχνημα στην οδό Πολυτεχνείου, Πολυτεχνείο

Ψυρρή, ευφάνταστη προσθήκη στο κλιματιστικό

Κυψέλη, νύχτα

ποτίζεις μόνο όταν το χωμα στεγνο" η σοφότερη ρηση για τα μεσογειακά φυτά live απο την Ευριπίδου.

Βγαζουν τα κινητά καλές φωτογραφίες; (Μοναστηράκι λαιβ)

Εθνική βιβλιοθηκη: 'δεδομενη' αλλά όμορφη

Πρωί πρωί: O αγώνας για το μεροκάματο ξεκινά (Μπογιατζής, Ομόνοια)

Ευχαριστά νέα και από την Πειραιώς, το κτίριο του ΙΚΑ ανακατασκευάζεται σε φουλ ρυθμούς. Ήδη, και μόνο με την αφαίρεση των έξτρα μεταγενέστερων στοιχείων που 'χε στην προσοψή του, φανερώθηκε ο λιτός & μοντέρνος σχεδιασμός του κτιρίου και ναι, δικαιότατα ανακηρύχθηκε διατηρητέο τελικά.

Ο δρόμος προς το λιμάνι έχει πάντα μοναδικά ηλιοβασιλέματα!
- Πειραιώς από Ομόνοια

Το κορυφαίο το μέντιουμ απο το ονομα του φαίνεται

Bombay chic στην Σοφοκλέους: καταπληκτικοί ανεμιστήρες σε τεράστιο μέγεθος που δεν,βρισκεις πουθενά στην αγορα με κιτς χρυσές λεπτομέρειες που τους κάνουν αριστουργήματα βιομηχανικού ντηζαιν. Όποιος θέλει περσονα στο σπίτι πρέπει να τσιμπήσει τουλάχιστον δυο.

Εθνικός Κήπος

Τέτοια βλέπεις και μερικές φορές σκέφτεσαι πως ξοδεύεις τη ζωή σου εδώ...

Eίναι μεσημέρι. Αποκαμωμένα τα κορίτσια της Πειραιώς βγαίνουν στο μπαλκόνι για τσιγάρο και χαζεύουν την πόλη

Aι Αθήναι, άποψις Πλατείας του Συντάγματος

Χα, σοκολάτα κανείς;(καταπληκτικά μπλόκακια πέτυχα χθες στο tiger Καλλιθέας, μόνο 1&2€)

Η πανάρχαια ελληνική εταιρεία γλυφιτζουριων λαβδας αποτινάσσει την ασεξουαλ βαρετή εικόνα της και κυκλοφορεί με καταπληκτικού ντηζαιν συσκευασίες, εύγε!
Συμπέρασμα, να παίρνετε γραφίστες για ολες τις δουλειες, απο προσκλητήρια μέχρι πιτσαρίες κι οινοποιία, όλα είναι εικόνα πια ( και μη πεις όχι, γιατι νομίζεις ότι είσαι εδώ;).

Καλημέρα μ ευχάριστα απο την Πατησίων: τα έργα στο Acropole Palace ξεκίνησαν για τα καλά, μπουλντόζες, γερανοί και πλήθος να κοπανάει στο εσωτερικό του. Η μεγαλοπρέπεια του κτιρίου ολοφάνερη, όταν ολοκληρωθεί θα κάνει πάταγο.

Mπιενάλε, Σάββατο Εγκαινίων, ήταν πάλι όλοι εκεί όλοι πάλι.

Παλιά η κακομοίρα ήταν αθέατη, ήσυχη, πιο κοντά στην φτιασιά της, τώρα η τόση βαβούρα δεν της πάει καθόλου. Λίγο κρίμα...

Λίγη από Πατησίων, με λίγη φαντασία και μάτι διακρίνεις την 60s αστική της γοητεία

Τι παίρνετε χάρτινα κουτιά απο ικεα; ιδού εξαιρετικό μεταλλικό κουτί, με το γνώριμο λοκαλ μοτίβο με 3ευρω στη Σοφοκλέους

Αθηνάς, απόγευμα

Πλατεία Κοτζιά, αντανακλάσεις

To νεό 'γλυκατζίδικο' στην Πανεπιστημίου & Χαρ.Τρικούπη ειναι εξωφρενικά όμορφο, παλαμάκια για τον διακοσμητή!

Πιάτσα Κοτζιά

Σαλιγκαράς Βαρβάκειος

Αιόλου street, ultra chic

Kαπνικαρέα

Εξαιρετικό street art έργο στην Πλάκα

Κυριακή πρωί στην Πλάκα, τα κλασσικά...

Αbsolut Athens

Mεσημέρι, Πλατεία Βάθης

Συνομιλία

Κυριακές του Συντάγματος

Εθνικός κήπος

Φωτογραφικό τιπ #158 : Μερικές φορές η ομορφιά είναι θέμα καδραρίσματος (ε, και σύνθεσης, ε και αρμονιών)

Αγανάκτησε η γυναίκα!

Αγιος Γεώργιος στον Κεραμεικο, τέτοιες καλοφτιαγμενες και ιδιαιτερες εκκλησίες δεν έχουμε πολλές,· η βαβουρα της Πειραιώς και το γιγάντιο κι αμηχανο συγκρότημα πολυκατοικιών της Μυλλερου την αδικούν κατάφωρα

Κεραμεικός, νύχτα

Ψυρρή, έργο του Sonke

Nύχτωσε, Κυψέλη

To στενάκι της Γ. Σταύρου, απ' την Σταδίου

Είναι το πιο χοτ μαγαζί αυτή τη στιγμή στο Κέντρο, ουρές να περιμένουν Κολοκοτρώνη & Πραξιτέλους γωνιά. Στις ήσυχες ώρες δοκίμασα και όντως αξίζει τον ντόρο, το burger του είναι φρεσκότατο και δεν υπάρχει τίποτα πιο νόστιμο απ' το φρέσκο. Αλλά και καλοφτιαγμένο και οι σως, όπως η Bbq, ταιριαστές. Το classic με τα 2€ είναι μια χαρά, για να μη φτάσετε στα 4€ που κάνουν πάνω κάτω τ' άλλα. Το μόνο σίγουρο, θ' ανοίξουν άλλα διακόσια τριγύρω

Σαν να είχαν κουρνιάσει όλοι για δύο τρία χρόνια και τη φετινή σαιζόν ξαναπαίρνουν θέση στην αγορά. Βουαλά και το Baby Classical στην Αθηνάς που εδώ και μια βδομάδα και σ' αυτό εργάτες το ανακαινίζουν για τα καλά και μάλλον πάει προς άνοιγμα. Το ίδιο πιθανό και για τα άλλα δύο των Δασκαλαντωνάκηδων (ποιανού, ποιανής, μ' έχει μπερδέψει αυτή η ενδοοικογενειακή 'Δυναστεία") στην αρχή Πειραιώς Acropole και Fashion που τα συντηρούν αν και κλειστά σε πολύ καλή κατάσταση.

Μπαρολάνδη γίνεται, αλλα το κάνουν τόσο καλαίσθητα και με σεβασμό στον χαρακτήρα της περιοχής που δεν σε παίρνει να πεις και πολλά . Πρώην χρωματοπωλείο Ευριπιδου- Πραξιτελους-Αγίου Μάρκου, νυν Sq cafe

Η θέα απ' τo Σινε Παρί με το καταπληκτικό αεράκι!

Kunsthalle Athena, Μεταξουργείο

- 4, George Str., Canning Sq:
Η πιο κομψη είσοδος π'χω δει στην πόλη,

Αθηνάς & Λυκούργου, ψηδιφωτά εκεί ψηλά που δύσκολα τα προσέχεις στο κτίριο κόσμημα του Μετ. Ταμείου Πολ. Υπαλ.

Βουλής live, ομορφιές: απ όπου και να το πιάσεις είναι να τρέχουμε στο Ελ Βελ

Όσα χρόνια κι αν περάσουν, απλως αξεπέραστο

Κανε την διαφορα: ιδιοκτήτης πάρκινγκ στην Ομόνοια, αντί για τέντες έστησε πλέγμα από κληματα κι έφτιαξε φυσικό σκιαστρο και ναααα κάτι τσαμπια σταφύλια .

O μικρότερος δρόμος της Αθήνας είναι Στρέιτ

Tι είναι μικρή χαρά; να δινεις τρία ευρώ στην Ευριπίδου, να τιναζεις τον βασιλικό όλο τον χειμώνα και να σου ορμά η θεία μυρωδιά του

Athens classics#1, υπάρχει τίποτα πιο αθηναϊκό;

Χα, η πιο χαριτωμένη πινακίδα της πόλης, Kεραμεικός

Αχαρνών και Αβέρωφ, αλλη μια ωραία αποκατάσταση

Ελευσίνα

Πανσέληνος, Πλατεία Κοτζιά

• Ακόμα περισσότερα καθημερινά νέα από την πόλη και φώτος στο www.facebook.com/athensville

Tο ολοκαίνουργιο NEON (Βενέτης) στην Ομόνοια

noreply@blogger.com (athensville) — Sat, 21 Sep 2013 10:46:00 +0000

Επιτέλους ξανάνοιξε. Το πιο ιστορικό κτίριο της πλατείας (γιατί κι άλλα είναι παλιά αλλά αυτό φέρει το φορτίο των ανθρώπων που πέρασαν από εκεί έναν αιώνα) είναι πια φωτεινό. Oι φούρνοι Βενέτης προχώρησαν για πολλούς μια τολμηρή επιλογή αλλά κατ' εμέ δεν είναι και τόσο έτσι. Η Ομόνοια έχει κόσμο, τις καθημερινές μέχρι τ' απόγευμα ασφυκτιά, επιχειρήσεις, υπηρεσίες τριγύρω πάμπολλες κι έτσι εμπορικά είναι εξαιρετικά καλό πόστο. Το μόνο που το μάρκαρε είναι η βραδυνή ερημιά κι ακόμη περισσότερο η βαθειά ριζωμένη πια κακή φήμη, που όχι, δεν είναι τρομακτική, επικίνδυνη η πλατεία και ας μιλάμε πια όσοι την ζούμε την περιοχή κι όχι τα δελτία.
Στα της ανακαίνισης, διατήρήθηκε θα λέγαμε το ύφος της τελευταίας απόπειρας που έριξε ρολά πριν 2 χρόνια. Χρυσές κολώνες, γύψινα στην οροφή ενισχυμένα όμως με εντυπωσιακούς πολυελαίους, ο πρώτος όροφος ατμοσφαιρικότατος με τραπεζοκαθίσματα μοντέρνα ρετρό, στους τοίχους δε, εικόνες της παλιάς Ομόνοιας που εξέφραζαν μια σαφή σχεδιαστική απόφαση να δοθεί σεβασμός στην ιστορία του κτιρίου.
Η διαφοροποίηση αφορά το ισόγειο όπου δεν υπάρχουν τα κλασσικά τραπεζοκαθίσματα του παρελθόντος αλλά μια απλωμένη πραμάτεια σε γυάλινες βιτρίνες με ό,τι μπορείς να βρείς σε ένα φούρνο ζαχαροπλαστείο στην πλήρη του έκταση. Η όλη αίσθηση εκπέμπει πολυτέλεια, τα γλυκά, ψωμιά, άπαντα, τέλεια φωτισμένα έχεις την αίσθηση ότι είσαι σε κοσμηματοπωλείο. Ωραίες λεπτομέρειες πέτρινες στα κομμάτια του αρτοποιείου, με πραγματικούς παλιούς φούρνους και καρότσι με ξύλα να τονίζουν το παραδοσιακό στυλ, η γωνιά με χυμούς και γρήγορα γεύματα πιο ζωηρή και μ' αίσθηση ορθάδικου.
Δυστυχώς οι χαρακτηριστικές σφίγγες δεν υπάρχουν αφού η ιδιοκτησία του κτιρίου τις απέσυρε για λόγους συλλεκτικούς μάλλον, ενώ υπάρχει το ΕΥΤΥΧΕΣ ενδεχόμενο να μπει και η ιστορική ονομασία ΝΕΟΝ μιας και Βενέτηδες υπάρχουν άπειροι, το ΝΕΟΝ όμως αξεπέραστα ένα. Επίσης πρόθεση είναι να μπουν και τραπεζοκαθίσματα και στο απέξω.
Μια πολύ δυνατή και καίρια προσθήκη στην πόλη λοιπόν, είναι νομίζω το ομορφότερο καφε -φούρνο-ζαχαροπλαστείο μακράν στην Αθήνα τόσο που μπορεί να κομπλάρει μέχρι και τουρίστες (οι υπεύθυνοι ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο στην Ευρώπη, κι ίσως δεν έχουν άδικο μιας και οι φούρνοι έχουν άλλη, μικρότερη, κλίμακα).
Με το καλό και να μην ξανασβήσουν τα φώτα του, έχουν την ψυχή της Ομόνοιας μέσα.

Pasok Wallpapers yeah!

noreply@blogger.com (athensville) — Tue, 03 Sep 2013 14:02:00 +0000

Δόξα τω θεώ, δουλειές λιγοστές, ο χρόνος αρκετός και μια εξάσκηση πάντα απαραίτητη σε ένα μοντέλο δια βίου δραστηριοποίησης που είναι το ζητούμενο για μας τους ΝοτιοΔανούς. Αγαπημένη επέτειος λοιπόν η 3η του Σεπτέμβρη, των 180 χρόνων Πασοκ, που χάρισε αυτόν τον υπέροχο ελεύθερο χρόνο. Πέρα από την ειρωνεία πάντως, καλλιτεχνικά, μπορούμε να κρατήσουμε το καταπληκτικό του λόγκο που πραγματικά είναι ατέρμονο δυνατοτήτων γραφιστικά, εξαιρετικά παττερνς, μοναδική βάση για παιχνίδισμα.
Μέρα γιορτινή αποκλειστικά στο athensville ΠΑΣΟΚ ΓΟΥΟΛΠΕΗΠΕΡΣ! :-) ! (κλικ και κατέβασε: ανάλυση 1600x900)

Greece: vintage poster με θέμα την Ελλάδα!

noreply@blogger.com (athensville) — Mon, 15 Jul 2013 16:33:00 +0000

Γραφίστας ων, λάτρης πολύ περισσότερο της βιντάζ παλιάς καλής απλής γραφιστικής της εικονογράφησης, (μακριά από την εύκολη λύση της φωτογραφίας), πέτυχα μια αφίσα Greece απ' τα παλιά και αναζήτησα στο δίκτυο παλιές αφίσες που παρουσίαζαν την Ελλάδα. Με τα λιγότερα τότε μέσα οι εικονογράφοι αποτυπώνουν εξαιρετικά τον μύθο, τον πλούτο και την απλότητα της χώρας. Απόλαυση!

Τα τελευταία μαγαζιά/βιοτεχνίες του ιστορικού κέντρου - OpenWalkAthens

noreply@blogger.com (athensville) — Thu, 16 May 2013 15:59:00 +0000

"Δεν υπάρχει πιο συναρπαστικό πράγμα από την έρευνα" είχε πει σε μια παρέα μια συγγραφέας και δίκιο είχε. Η σκέψη της μου επιβεβαιωνόταν εδώ και δύο μήνες όταν πρωτομπήκε η ιδέα να γίνει μια δράση ανάδειξης των μαγαζιών που χάνονται είτε αυτά αφορούν μια τέχνη που ξεφυσά τα τελευταία της είτε γιατί έχουν σπάνιο και ιδιαίτερο αντικείμενο. Μια κοπέλα μίλησε αρχικά για ένα μαγαζάκι που εξειδικεύεται σε υδρογείους κι απο κεί ξετυλίχτηκε το κουβάρι της -αλήθεια σούπερ συναρπαστικής- έρευνας. Μπήκα σε μέρη που προσπερνώ χρόνια καθημερινά και δεν φανταζόμουν τα σκηνικά που κρύβουν πίσω από τους τοίχους. Από εργαστήρια άθικτα στην εικόνα τους δεκαετίες, μέχρι τεχνίτες και καλούπια μαστοριών χαμένων, που διατηρούνται από μια γηραιά πελατεία που δεν τα παίρνει ετοιματζίδικα απ' τα σουπερ μάρκετ, αλλά έρχεται σ' αυτά τα εξειδικευμένα εργαστήρια και ζητά ακόμα και σήμερα το συγκεκριμένο.
Ήταν λοιπόν ένα πακέτο από ιδιαίτερες στιγμές που γεύτηκα αυτοί οι δύο μήνες, να τριγυρίσω σχεδόν όλα τα εργαστήρια της βιοτεχνικής περιοχής της Αθήνας, κυρίως στου Ψυρρή και στο Εμπορικό Τρίγωνο, και να γνωρίσω ανθρώπους με ενδιαφέρουσες ιστορίες, ντυμένες άλλοτε με πόνο και νοσταλγία, αλλά το σημαντικότερο, φέρουσες τη σύγχρονη ιστορία της πόλης.
Αυτή την Κυριακή η όλη δουλειά που κάναμε 20 άτομα τον τελευταίο μήνα, μετουσιώνεται στο πρώτο OpenWalkAthens "βιοτεχνίες/καταστήματα με σπάνιο αντικείμενο στο κέντρο" που πιστεύω δεν πρέπει να χάσετε. Σε 2 ώρες θα δείτε συμπυκνωμένη άγνωστη, νοσταλγική αλλά και σύγχρονη ιστορία της πόλης, και μαγαζιών, που στέκουν ταπεινοί φρουροί της πλούσιας βιοτεχνικής παράδοσης των κάτω αυτών γειτονιών.

Μερικά τιπς για τα σημεία του Owa:

Σιδηρουργείο-Μηχανουργείο, Χριστοκοπίδου 8
Ίσως το πιο ιδιαίτερο σημείο του OpenWalk, σέρνοντας την σιδερένια πόρτα μεταφέρεστε 100 χρόνια πίσω. Ακόμη χρησιμοποιείτε απ' τους τεχνίτες της ναξιώτικης οικογένειας των Λιοφάγων, το καμίνι που αχνίζει στο κέντρο τους, μαζί με το βαρύ αμόνι. Αξίζει να χαζέψετε τον τοίχο με τις κρεμαστές φωτογραφίες, και όλη την ιστορία της οικογένειας απ' την Νάξο ως του Ψυρρή και το άνοιγμα του Σιδηρουργείου το 1948.

Παραδοσιακό Τυπογραφείο, Αριστείδου 10-12, ημιυπόγεια στοά
Το ενδιαφέρον εδώ ότι έχει διατηρηθεί ατόφιο ένα τυπογραφείο απ' τα παλιά. Ο τρόπος σύνθεσης αυτής της βαριάς και απαιτητικής δουλειάς ήταν πραγματικά δύσκολος. Ψηφίδα-ψηφίδα, μεταλλικά στοιχεία στη σειρά σχημάτιζαν τα κείμενα, αυτά που πληκτρολογούμε εμείς στα 5 δεύτερα, ε, έπαιρνε και μισή ώρα για τον παλιό τυπογράφο για να τα στήσει.

Bιοτεχνία Κηροπλαστικής, Αριστοφάνους 28
Κηροπλάστες δεν έχουν μείνει πολλοί. Τα περισσότερα βιομηχανοποιημένα ετοιματζίδικα πια. Πίσω απ' το μπροστά χώρο κρύβεται το εργαστήριο με τα κρεμαστά καλούπια, και τ' αρώματα κεριών και λιβανιών ζεστά ζεστά να αγκαλιάζουν σαν λάβα το σώμα.

Κατάστημα Φελιζόλ, Άνθιμου Γαζή 9, Στοά Καρύτση
Η περίφημη λέξη φελιζόλ είναι δημιούργημα ακριβώς αυτού του καταστήματος, που έχει πατεντάρει και την ονομασία. Σήμερα φτιάχνει ντηζαϊνάτα αντικείμενα απο φελιζόλ κυρίως το μαγαζί στο κέντρο, η βιοτεχνία του Βοτανικού ασχολείται κυρίως με μονώσεις.

Τροχιστής ψαλιδιών/μαχαιριών, Κολοκοτρώνη 49
Απ' το 1926 στο Εμπορικό Τρίγωνο ο προπάππος Κοντοπίδης και ο εγγονός έχει διατηρήσει το μαγαζί μέχρι σήμερα. Το ενδιαφέρον ότι έχει δημιουργήσει μια συλλογή, μικρό μουσείο, με όλα τα εργαλεία τροχίσματος στον ημιόροφο που αξίζει τρελό έπαινο.

Μαλλιά για πλέξιμο, Κολοκοτρώνη 30
Οι Σακαλάκ είναι στην Κολοκοτρώνη από το 1935. Μοντέρνο μεν το κτίριο πια, αλλά είναι συνώνυμο του μαλλιού για τις Αθηναίες το μαγαζί αυτό. Το ενδιαφέρον ότι κάνει δωρεάν μαθήματα πλεκτικής και τη μέρα του ανοικτού περιπάτου θα κάνει επίδειξη.

Είδη Ραπτικής, Πλατεία Αγίας Ειρήνης 5
Απ' τα αγαπημένα μου σποτ. Ανάμεσα στο μπαρομάνι, διασώζεται ακόμη το μαγαζί ειδών ραπτικής των Αγγελοπουλέων, στην ίδια θέση απ' το 1925. Οι αδελφές Αγγελοπούλου το διατηρούν μέχρι σήμερα και όσοι το προσπερνάτε κακό του κεφαλιού σας. Αναλλοίωτο από τότε στο εσωτερικό του θα δείτε είδη ραπτικής και ρουχισμού ακόμη απ' την εποχή του Μεσοπολέμου. Αναζητήστε τα κουτιά με τις γαλλικές κάλτσες, είναι 70 χρόνια εκεί!

Εργαστήρι Ξυλογλυπτικής, Χριστοκοπίδου 2, υπόγειο
Ακόμα και η ξυλογλυπτική έχει αντικατασταθεί από βιομηχανική παραγωγή. Αλλά δεν μπορεί να φτάσει την ευαισθησία ενός χειροποίητου γλυπτού, από γερό τεχνίτη όπως είναι ο κ. Βασίλης, ένας πολυ φιλικός, καταπληκτικός άνθρωπος που αξίζει να γνωρίσετε.

Οργανοποιείο Καρελλάς, Λουκά Νίκα 14 & Αγ. Αναργύρων
Ίσως ο τελευταίος που κατασκευάζει χειροποίητα όργανα, αφού μαθήτευσε δίπλα σε μαστόρους παλιούς της ρεμπετομάνας περιοχής Ψυρρή/Αθηνάς, άνοιξε το εργαστήριο μιας απαιτητικής τέχνης το 1992. Και δεν είναι μόνο η ακουστική σημαντική, αλλά και τα ιδιαίτερα σκαλίσματα που ζητάνε οι πελάτες στα όργανά τους.

Xειροποίητα παπούτσια μπαλέτου, Αριστοφάνους 14
Παπούτσια μπαλέτου, ίσον Τζοάνα, για οποιονδήποτε ασχολείται μ' αυτόν τον χορό. Τα παπούτσια αυτά πάντα χειροποίητα, στα μέτρα των χορευτών κι η ιδιοκτήτρια θα δείξει πως φτιάχνονται.

Εργαστήριο μπαούλων, Παλλάδος 21, υπόγειο
Ένα υπογειάκι που δεν πιάνει το μάτι σου κοντά στην πλατεία Ηρώων φιλοξενεί από το 1966 το εργαστήρι μπαούλων του κ. Γιώργου. Ίσως το πιο εξειδικευμένο μαγαζί του OpenWalk που αποδεικνύεται ακόμη χρήσιμο, αφού σε πολλές παραστάσεις το Εθνικό και η Λυρική έχουν βρει εδώ παλιές βαλίτσες και μπαούλα. Ο κ. Γιώργος επίσης είναι ο μοναδικός που τα επισκευάζει πια σε ολόκληρη την Ελλάδα!

Ψάθινα καπέλα, Αγίας Ελεούσης 7, 1ος
Τα καπέλα είναι ότι πιο ετοιματζίδικο πια, αλλά ευτυχώς υπάρχει 3-4 πιλοποιϊα στο κέντρο που ακόμα κρατάνε. Ένα απ' αυτά της οικογένειας Σαρηγιαννίδη που έχει μεγαλύτερη εξειδίκευση στα ψάθινα καπέλα και θα δείξει πως φτιάχνονται.

Λευκοσιδηρουργείο, Κακουργοδικείου 2 (Αθηνάς 17 γωνία) υπόγειο
Απ' τα παραδείγματα που χαίρεσαι. Ο πιτσιρικάς εγγονός της οικογένειας Τερίκογλου διατηρεί ατόφια την ατμόσφαιρα του εργαστηρίου του παππού που άνοιξε το 1957 και είναι απ' τους πιο ανοιχτόκαρδους στο να μιλήσουν και να μυήσουν τον κόσμο σ' αυτή την ωραία τέχνη. Μακάρι να 'ταν όλοι έτσι πραγματικά. Το μαγαζί αυτό σίγουρα τα πάει περίφημα και θα συνεχίσει έτσι. Μπράβο του!

Τσιγκογραφείο, Χρυσοσπηλιωτίσσης 7, 3ος
Απ' τα τελευταία 3 της Αθήνας. Η τσιγκογραφία ήταν η τέχνη αποτύπωσης της φωτογραφίας σε τσίγκο κλισέ και ήταν άμεση η εξάρτησή της από την τυπογραφία. Με την αλλαγή της τεχνολογίας στην τελευταία, η τσιγκογραφία ουσιαστικά αχρηστεύτηκε και έστρεψε το αντικείμενό της σε ιδιαίτερες ανάγλυφες εκτυπώσεις όπως η χρυσοτυπία.

Αμπαζούρ, Ευριπίδου 1
Πολύ ωραίο σποτ. Η οικογένεια Περβολαράκη δέχτηκε με λαχτάρα να συμμετέχει. Όλη η οικογένεια απασχολείται στο μαγαζί που φτιάχνει 60 χρόνια τώρα αριστουργηματικά αμπαζούρ. Στις βιτρίνες του φιλοξενεί πραγματικά αμπαζούρ έργα τέχνης, ενώ την μέρα του owa θα φέρει και αμπαζούρ που έχουν πρωταγωνιστήσει σε παλιές ελληνικές ταινίες!

Κουρείο, Σοφοκλέους 5, στοά
Άλλο παράδειγμα με μέλλον. Ο ιδιοκτήτης κουρέας του, έχει διατηρήσει όλη την ατμόσφαιρα του παλιού κουρείου και όχι μόνο αυτό αλλά το γουστάρει τόσο που βρήκε, αγόρασε και θα επιδείξει ποδήλατο-κουρείο απ' την Ιταλία!

Περισσότερες πληροφορίες για το OpenWalkAthens στο http://atenistas.org/2013/05/14/openwalk/

Αθηναιολάτρεις μη το χάσετε!

Ανθρωποι στην πόλη, οι 80 φωτογραφίες

noreply@blogger.com (athensville) — Mon, 22 Apr 2013 08:41:00 +0000

"Άνθρωποι στην πόλη" διαγωνισμός φωτογραφίας atenistas. Aπίστευτα κουραστικό και ψυχοφθόρο το όλο σαν διοργάνωση αλλά άξιζε τον κόπο. Σπάνια ανταμοιβή να χαζεύεις από μια άκρη κόσμο άπειρο να στέκεται να και χαζεύει τις διαφορετικές ματιές των φωτογράφων, το πως αποτύπωναν την πραγματικότητα της πόλης που ξετυλίγεται εύγλωττα στις 80 αυτές φωτογραφίες. Voila, η πόλη μας, τρέχουσα, γλαφυρή, τα σκοτάδια και το φως της
* Μακάρι το Μετρό μετά απ' αυτό να ξανασκεφτεί την χρήση της απολαυστικά μεγάλης εξόδου στην Αμαλίας, μπορεί να είναι μια γκαλερί που μπορεί να φιλοξενεί την εικαστική δραστηριότητα των άπειρων καλλιτεχνών της πόλης και να συστήνει μια πόλη ζωντανή και ενδιαφέρουσα στους βιαστικούς περαστικούς.

Viva Σκανδιναβικό design, τι άλλο;

noreply@blogger.com (athensville) — Wed, 10 Apr 2013 10:06:00 +0000

Ήταν Σάββατο 7 και κάτι στην Θεσσαλονίκη, και σουλατσάροντας στην πόλη μπήκα για ν' αποφύγω την βροχή σ' ένα ε, έτσι μαγαζί. Tiger το όνομά του, όχι τόσο ιδιαίτερος τίτλος, κάτι ελληνικο με διακοσμητικά, ε ας το δω. Αυτό ήταν, ένα σταδιακό εγκεφαλικό από όμορφα αντικείμενα, με απλό σχεδιασμό και φουλ στην εξυπνάδα και το φαν, μ' έκαναν να νιώσω στον παράδεισό μου.
Αρχικά βλέποντας τα δίφθογγα στ' αλφάβητα ήμουν έτοιμος να υμνήσω ξανά την θεία Σουηδία, αλλά και το .dk στις συσκευασίες περίπου στην ίδια γειτονιά μ' άφησε. Το 'χουν τόσο οι Σκανδιναβοί σε όλα τους. Θέτουν τόσο ωραία την πρακτικότητα/βολικότητα στην φόρμα και μετά το χρωματίζουν με χαρά, πλάκα, κέφι ή κι εκεί που δεν χρειάζεται αφαιρώντας τελείως οποιαδήποτε εξτραδάκι (λευκά/μαύρα αντικείμενα που αναδεικνύουν το σχήμα).
Πολλές φορές είχα σκεφτεί τι καλά αντί να τρέχουμε στα αεροδρόμια και Κηφισούς τι καλά θα 'ταν τα μικρά αντικείμενα του ικεα, να φιλοξενούντο σε έναν χώρο στο κέντρο της πόλης. Ε, αυτή την ιδέα πήρε προφανώς η tiger αλλά την εξέλιξε με μια πιο κεφάτη και εξωστρεφή διάθεση. Οι τιμές τους δε, είναι πραγματικά σούπερ, κινέζικες αλλά δεν πληρώνεις το ντιζάιν.
Α, και νόμιζα ότι έχει μόνο στην Θεσσαλονίκη. Μετά από επικοινωνία ανακάλυψα ότι έχει δύο μαγαζιά στο Λεκανοπέδιο Καλλιθέα και Νέα Ιωνία. Άντε και στο κέντρο, αλλά μέχρι τότε συρρεύστε εκεί αν θέλετε μοναδικά αντικείμενα πριν τα δείτε σ' όλα σπιτικά της πόλης.

Ακολουθεί συλλογή από σπέσιαλ αντικείμενα που μου χάρισαν ντηζάιν κέφι!

κουλ σφήνα πόρτας

iphone θήκες, σκανντι μοτίβα και ωραία αυτά τα δίφθογγα τα συνενωμένα

Σκανδιναβιά: Τι έχεις; Ένα απλό σαπούνι, δεν χρειάζονται τζιριντζάντουλες και κρίνα, απλή τυπογραφία και άσε το χρώμα των γραμμάτων να μεταδώσει την αίσθηση.

"Μα τι τέλειες που 'ναι" θα ανακράξει το Μαράκι στην καφετέρια σαν τα δει τα φαν χαρτομάντηλα.

Ντόγκυ ντοορστοπερ, χα!

Δαχτυλίδια η θήκη, εγώ στο γραφείο το κανα βάση με λαστιχάκια.

Μπαμπού κάλτσες, άλλη σκανδιναβιά οικολογικής ευαισθητοποίησης

κουλ κάρτες γραφιστικά απλές και αστεράτες

Το σωστό κοκταίηλ θέλει τον αντίστοιχο εντυπωσιασμό

Ο λεμονοστίφτης χειρός έχει μια τόσο ιδιαίτερη και ισχυρή φόρμα. Απλώς τον κάνεις μόνοχρωμο και αναδεικνύεις την περσόνα του ακόμη περισσότερο.

Ταμάμ, ποτέ δεν τα κατάφερα να βράσω στην ώρα του ένα αυγό, πάντα έσπαγαν

Κλό!

Και οι μινιμαλιστές κάτι θ' αρπάξουν!

Και οι θείες (λέμε τώρα)

Αλατοπιπεράκι με χαρακτήρα

Ωραία και κολορφουλ, σημαντικό ότι δεν τα παίρνεις σε συσκευασία ντουζίνας

Λολ!

Και γιατί να μην έχει πλάκα η ζωή;

Κακάκια για να τρομάζουν τα κορίτσια

Βάλτο κρυφά στην θέση του και μόλις κάτσει διασκέδασέ το

Καταπληκτική και μεγάλη η συλλογή με ιδιαίτερα μπαχαρια

Λευκή συσκευασία= people συγκεντρωθείτε στο περιεχόμενο. Την παιχνιδιάρικη διάθεση εκπέμπει η 'χειροποιήτη' γραμματοσειρά.

Δανέζικα γλυκά, έχει και τα μπισκοτάκια βουτύρου φυσικά δίπλα.

Αυτή η τετράδα ιδιαίτερων χρωμάτων, παίζει παντού

φανταστικού ντηζάιν μεταλλικά σκαμπώ με 8€. Δυστυχώς φεύγουν γρήγορα!

Ομπρέλα που ο στύλος της έχει φως.

Σκάντι φαν γραφίστικο μοτίβο

Κι εδώ, απλή όμορφη πρακτική φόρμα κι ένα χρώμα να της δίνει χαρακτήρα.

Ένα χρυσό αντικείμενο πάντα χρειάζεται, έχει άμεσο χαρακτήρα και με το χρώμα του εδώ, έχει μια ειρωνική διάθεση.

Καρδιά που μετρά τον χρόνο μακριά από τ' αμόρε.

Μασάζ συσκευές έχουμε ματαδεί στους αντέννες, τόσο στυλάτη ποτές.

Έτσι για το γυμνασιόπαιδο εντός μας ρε γμτ

Μεγάλωσες μεν, αλλά παίξε ακόμα. Αυτό το μήνυμα σε όλο το μαγαζί θα 'λεγα

Το παλιό, κλασσικό, πως το πουλάς στυλάτα.

Κλασσικά παιχνίδια πολλά

Άσε το δώρο, εστίασε στην σακούλα για περισσότερη σορπρέζα.

Έχει ένα σταντ καταπληκτικό με είδη ποδηλάτου, χρηστικά αλλά λουσμένα με ντηζάιν. Καταπληκτικά κουδούνια με γραφίστικα κλήαρ μοτίβα

ή κάτι σε ρετρό

περιβραχιόνιο ασφαλείας φωσφοριζέ

καταπληκτικές οι χάντρες για τις ρόδες

Καλύμματα σέλας

στυλάτο το ψυγείο

Πρέπει κάποια στιγμή, να κάτσουμε και να σκεφτούμε , να αναλογιστούμε προσωπικά και σαν κοινωνία, πόσο σημαντικά είναι τα πόμολα και πως μια αλλαγή τους κάνει τα έπιπλα πραγματικά ΑΛΛΑ!

Ωραία ξύλινα γράμματα, κακά φωτογραφημένα

Το νο1 που μου κλεψε την καρδιά σ' όλο το μαγαζί, αυτές οι φανταστικές λευκές/μαύρες κρεμάστρες τοίχου!

Η σκούπα, χρηστική αλλά γιατί να μην φορά φλοράλ.

Χα, τα απλά ποστ ιτ και σημειωματάρια μόνο στα Υπουργεία!

Μανταλάρα, που μόλις την δει ένας πελάτης στο γραφείο, γελά και θέλει να παίξει. Χαρά φίλοι μου, χαρά! Όπως και τα γιγαντιαία στυλό ακριβώς από πάνω.

Ξύλο και σκανδιναβία, ένα κομμάτι με τρύπες, μια ευφάνταστη μολυβοθήκη.

Ταινίες όχι πια μπεζοκαφέ, αλλά με περσόνα. Γιατί τα αντικείμενα της καθημερινότητας να μην έχουν κι αυτά ντηζάιν ρε μάνα;

Εξαίσιο σημειωματάριο με χοντρό εξωφυλλο/οπισθόφυλλο από μπαμπού

Έξυπνα δικέφαλα μολύβια.

Διακοσμητικό χαρτί σκέτο, φανταστείτε γράμματα κομμένα με τέτοιο.

Σελιδοδείκτες σούπερ στην απλότητά τους

Έξυπνη γόμα, έξυπνη, με βουρτσάκι αντί να κάνεις 'φου!' και να ενοχλείς τον κοσμάκη

φτιάξε μόνος σου το παζλ που θες

Για όσους σχεδιάζουν, βρήκα εκπληκτικά αυτά τα μπλοκ, προστασία με γερό stock χαρτί απέξω, και ιδανικά για μολυβιές φύλλα εντός.

Στυλος φωτισμού με νέον

usb λαμπάκι για λαπτοπ

περσονάτη χτένα, μονοχρωμία που αναδεικνύει το σχήμα, οι κινέζοι θα το 'χαν γεμίσει στρασάκια.

Αυτό είναι εντελώς σκανδιναβικό

Τσα!

Πολλές σφήνες για πόρτα πάντως, σχεδόν εμμονή!

Αυτά τα βετέξ που λέει η μάνα μου, κι αυτά έχουν ψυχή, λίγη ντηζαϊνιά πορ φαβόρ.

Έχετε δεί καλύτερο πιγκάλ;

Οκ, πολύ γκέρλυ αυτό!

Δανοί, δανοί, αλλά μια χαρά συλλογή πασχαλινή έχουν (βέβαια τους λείπει η σούβλα)

Προσωποποιημένο σουπλά, ευκαιρία για μια μάνα να βάλει φώτος από παιδιά της.

Το σκέτο φαν που λέγαμε!

Έτοιμα βρώσιμα ντεκό

Μεγάλη συλλογή από καραμέλες γενικά σε σακουλάκια του 1€

Σωστή οπτική, είναι και φαϊ επίσης ένα μαγαζί με είδη σπιτιού.

Τα συγκλονιστικά χειροποίητα πατατάκια γνωστά από ικεα.

Το τσάι. Προσέξτε κι εδώ πως έχει τοποθετηθεί η χρωματική παλέττα της ανοιξιάτικης συλλογής, οπτική ενότητα και επανάληψη, μυστικό του ντηζάιν που σας πουλά κρυφά η οπτική γλώσσα καταναλωτές!

Φαν σκέτο, ένα καλειδοσκόπιο

Χα, ωραία θήκη για τσάι

μανταλάκια, κι αυτά ας αποκτήσουν την πλάκα τους!

Τελευταίο, άχρηστο, αλλά πόσο FUN! Πάρτε να σας βρίσκονται!

•Τiger, Καλλιθέα Ελ. Βενιζέλου 130, Νέα Ιωνία Λ. Ηρακλείου 300

Πολίτικες γεύσεις του Φαλήρου

noreply@blogger.com (athensville) — Mon, 08 Apr 2013 08:05:00 +0000

guest post: του Νίκου Νικολαΐδη*
Το Φάληρο, μαζί με την Κηφισιά, ήταν ο κατεξοχήν τόπος παραθερισμού της αθηναϊκής μπουρζουαζίας. Οι επιφανείς και εύποροι αθηναίοι θα επιλέξουν το Φάληρο για να κατασκευάσουν τις παραθεριστικές τους οικίες ενώ οι όχι και τόσο εύποροι θα καταφεύγουν στις παραλίες του για τα καλοκαιρινά τους μπάνια. Σήμερα ελάχιστα από αυτά τα μέγαρα επιβιώνουν, συνυπάρχοντας με πολυώροφες πολυκατοικίες και χωρίς να έχουν χάσει την αίγλη τους στέκουν ως μνημεία της αθηναϊκής Belle Époque. Την αίσθηση νοσταλγίας μιας χαμένης παλαιό-αστικής κληρονομιάς επιτείνει η παρουσία των εκπατρισμένων Ρωμιών της Πόλης.
Οι Ρωμιοί θα καταφτάσουν στην Αθήνα στα μέσα της δεκαετίας του 60 όταν η Τουρκία απελαύνει μαζικά τους Ρωμιούς που ήταν κάτοχοι ελληνικών διαβατηρίων. Περισσότερα από 10.000 άτομα θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν την Τουρκία μέσα στο χρονικό περιθώριο 24 ωρών. Η έξαρση του κυπριακού απλώς θα επιτείνει το αίσθημα ανασφάλειας και κατά συνέπεια τη φυγή με αποτέλεσμα η άλλοτε πολυπληθής κοινότητα να αριθμεί σήμερα λιγότερα από 5.000 μέλη σε μία πόλη των δεκατριών εκατομμυρίων. Οι εκπατρισμένοι Κωνσταντινουπολίτες θα εγκατασταθούν στο Φάληρο, όπου οι βόλτες στην ακροθαλασσιά θα φέρνουν στο νου την θαλασσινή αύρα του Βοσπόρου.
Για αρκετούς η Πόλη θα παραμείνει μία ανάμνηση ενώ άλλοι θα συνεχίσουν να διατηρούν σχέσεις με τον τόπο τους, ταξιδεύοντας στην Πόλη για να επισκεφθούν συγγενείς, για λόγους επαγγελματικούς ή απλά για διακοπές. Οι ταξιδιώτες επέστρεφαν στην Αθήνα έχοντας στις αποσκευές τους, ένα φάκελο με τη σύνταξη κάποιου ηλικιωμένου συγγενή, limon kolonyası (κολόνια λεμόνι), αγίασμα από το Μπαλουκλή για ίαση πάσας νόσου και ασθενείας, φύλλο γιουφκά για πίττες, φρεσκοκομμένα τριαντάφυλλα για γλυκό του κουταλιού και σιτάρι για κόλλυβα.
Μέτα την εγκατάσταση πολλοί ήταν εκείνοι που άνοιξαν εστιατόρια, μπακάλικα και ζαχαροπλαστεία συνεχίζοντας στην Αθήνα γαστριμαργική παράδοση της Πόλης. Ένα από τα πιο γνωστά πολίτικα ζαχαροπλαστεία του Φαλήρου είναι το “Riviera” που εδώ και 36 χρόνια βρίσκεται στη γωνία Τρίτωνος και Ζαΐμη. Ιδρυτής, ο Στέλιος Καραπιπέρης ο οποίος από 13 μόλις χρονών ξεκίνησε να εργάζεται στα φημισμένα ζαχαροπλαστεία της Πόλης “Baylan” και “Tilla”, ο γιός του Γιάννης ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του. Στο “Riviera” φτιάχνουν εξαιρετικό προφιτερόλ, εκμέκ αλλά και αφράτο πολίτικο τσουρέκι αρωματισμένο με μαστίχα και μαχλέπι.

Άλλο ένα πολίτικο ζαχαροπλαστείο είναι το “Divan” όπου οι ιδιοκτήτες Κώστας και Χρήστος Λεμοντζόγλου κατάφεραν να παρέχουν στους απαιτητικούς ρωμιούς πελάτες τους καϊμάκι όπως αυτό της Πόλης. το καϊμάκι, που δεν έχει καμία σχέση με το ελληνικό ομώνυμο παγωτό, είναι μια εξαιρετικά γευστική και αρκετά συμπαγής κρέμα που σχηματίζεται στην επιφάνεια του χτυπημένου γάλακτος νεροβούβαλου. Το καϊμάκι συνοδεύει εξαιρετικά όλα τα σιροπιαστά γλυκά αλλά είναι γευστικότατο και σκέτο, σερβιρισμένο με λίγο μέλι. Πέρα από το καϊμάκι εξαιρετικά είναι και τα υπόλοιπα γαλακτερά του ζαχαροπλαστείου “Divan”, όπως ταούκ γιογσού, καζάντιπί και το κατά το θέρος παγωτό.
Το γαστριμαργικό χάρτη του Φαλήρου συμπληρώνει το delicatessen του κύριου Benito Sangioni. Ο κύριος Benito λεβαντίνος ο ίδιος, ένα κράμα ρωμαίικου και ιταλικού αίματος, μετέφερε στο Φάληρο την επιχείρηση που ξεκίνησε το 1958 στην Πόλη. Η λεβαντίνικη κληρονομιά του ιδιοκτήτη είναι εμφανής πίσω από τις βιτρίνες του καταστήματος όπου μπορεί κανείς να βρει ιταλικό προσούτο, βαυαρέζικα λουκάνικα αλλά και σουτζούκι και παστουρμά. Η κυρία Ευδοκία Sangioni, σύζυγος του Benito, έχει επιμεληθεί τους πολίτικους μεζέδες που προσφέρει το κατάστημα όπως ντολμαδάκια γιαλαντζί, μελιτζανοσαλάτα, γαύρο μαριναρισμένο, πιπερίτσες γεμιστές με πικάντικη κρέμα τυριού και πολλά άλλα εδέσματα εκλεκτά.
Εδώ και τέσσερα περίπου χρόνια άλλο ένα πολίτικο μαγαζί ξεφύτρωσε στο Φάληρο, είναι το “Αιαλίς” της Αγγελίκας Βίγγα. Η Αγγελίκα σταμάτησε να εργάζεται ως ξεναγός στην Πόλη και αποφάσισε να ανοίξει το δικό της ταβερνάκι στην Αθήνα. Οι συνταγές της είναι αυθεντικά πολίτικες σαν αυτές που θα έτρωγε ένας μουσαφίρης στο σπίτι μιας καλής πολίτισσας νοικοκυράς. Σαν άλλη Λωξάνδρα βγαίνει από την κουζίνα της κρατώντας στα χέρια της πιάτα γεμάτα με χιουνκιάρ μπεγιεντί, τραγανά τυροπιτάκια γεμιστά με τελεμέ (οι πολίτες ποτέ δεν συμπάθησαν τη φέτα), πίττα Καισαρείας και μπακαλιάρο τηγανιτό συνοδευμένο με πολίτικη σκορδαλιά, φτιαγμένη από ξερό ψωμί και κοπανισμένα αμύγδαλα.

Μία βόλτα στο Φάληρο είναι ένα ταξίδι στη μνήμη για κάθε εκπατρισμένο Κωνσταντινούπολιτη της Αθήνας, οι γεύσεις και οι μυρουδιές των κατααστημάτων του Φαλήρου φέρνουν αναμνήσεις από την Πόλη των ονείρων τους και τα φαγητά μετουσιώνονται σε εκθέματα ενός προσωπικού Μουσείου της Αθωότητας.

Διευθύνσεις:
Ζαχαροπλαστείο Riviera, Τρίτωνος 119, Π. Φάληρο, τηλ.: 2109826 670
Ζαχαροπλαστείο Divan, Ναϊάδων 51-53, Π. Φάληρο, τηλ.: 2109821927
Benito Delicatessen, Θέτιδος 22, Π. Φάληρο, τηλ.: 2109837677
Aialis Café & Meze, Αλκυόνης 24, Π. Φάληρο, τηλ.: 212 100 3311

* Ευχαριστίες για την παραχώρηση και απόδοση στα ελληνικά του ενδιαφέροντος άρθρου στο Culinary Backstreets Athens, έναν οδηγό γεύσης που ανιχνεύει τα σοκάκια της νοστιμιάς της πόλης μας (φώτος:. Βρείτε το αγγλόφωνο άρθρο εδώ