tag:blogger.com,1999:blog-91139270084132959512026-05-04T00:41:16.506-07:00Լույսը բացվում է: Ինչ եմ անում: Ուր եմ: Ես կամ: Մենք: Մինչև կմթնի:Varazdathttp://www.blogger.com/profile/00993959378793346529noreply@blogger.comBlogger91125tag:blogger.com,1999:blog-9113927008413295951.post-45629567739476846592013-04-14T08:10:00.001-07:002013-04-14T08:10:39.207-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> Փոշի է բարձրանում: Հողը չոր է: Կոպիտ կոշիկների տակ ճզմվում է հատիկը, մխրճվում: Ճաքճքած ափի մեջ լցնում է ցորենը, շաղախում աղոթքով, անեծքով, տալիս է հողին:<br /> Ու երկնում է հատիկը, ցավից տնքում, ծիլ տալիս: Մեծանում են աղթոքն ու անեծքը, դարդն ու ցավը, երազանքն ու իղձը: Հատիկը մահանում է:<br /> Հոգսից ճաքճքած ձեռքերի ծալքերում շաբաթներով կուտակվում են փոշին, հողը, արյունն ու քրտինքը: Չորանում: Ու մաքրվում է միայն խմորը հունցելիս:<br /> Հաց՝ աղոթքով, անեծքով, արյամբ ու քրտինքով:<br /> Հաց Մարդ:&nbsp;</div> Varazdathttp://www.blogger.com/profile/00993959378793346529noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9113927008413295951.post-13136540699131821042011-05-17T20:40:00.000-07:002011-05-17T20:40:22.019-07:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiRtetNTxoIQ_BJ2sAmfVN0TDTWL2jJjjdnXZ37DN7PteAJYXlao3HhbbPuOhZhEEt2IKv-2uBESY_B0XpNnopaSD4FKh1Odm9rD5ms5ABOfCH8OR63COrjXN3mn_dnM7lkI_qrT5-HNBWW/s1600/IMG_0760.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiRtetNTxoIQ_BJ2sAmfVN0TDTWL2jJjjdnXZ37DN7PteAJYXlao3HhbbPuOhZhEEt2IKv-2uBESY_B0XpNnopaSD4FKh1Odm9rD5ms5ABOfCH8OR63COrjXN3mn_dnM7lkI_qrT5-HNBWW/s320/IMG_0760.JPG" width="320" /></a></div></div>Varazdathttp://www.blogger.com/profile/00993959378793346529noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-9113927008413295951.post-27091959109366699702011-03-08T10:41:00.000-08:002011-03-08T10:41:16.322-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Զգացողություններս ի սկզբանե սպանվել են: Իմ և հարազատ մարդկանց կողմից:<br /> Հիմա էլ չկան: Կամ՝ կան, բայց ես դրանց հետ էլ կապ չունեմ, կապը կորցրել եմ:<br /> Հիմա ո'չ ինձ, ո'չ այլոց չեմ զգում:<br /> ՄՏԱԾՈՒՄ եմ: Ինձ եմ մտածում, մտերիմներիս եմ մտածում...<br /> Ու էլ չեմ զգում:<br /> <br /> Ու դարձել եմ ԴՈՒՐՍ, ՆԵՐՍՍ կորցրել եմ:<br /> <br /> <br /> <br /> </div>Varazdathttp://www.blogger.com/profile/00993959378793346529noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-9113927008413295951.post-86831554252775210452011-02-27T11:58:00.000-08:002011-02-27T11:58:40.005-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Ասում են, թե դու երկնքում ես:<br /> Բայց ի՞նչ կանի երկինքը առանց քեզ:<br /> <br /> Չէ', դու հենց երկինքն ես՝ անստեղծ, անսկիզբ, անվերջ:<br /> Երկինքը, որին նայելու համար մաքս չեմ տալիս, որը չենք մաս- մաս արել, բաժանել իրար մեջ, որը սահմաններ չունի:<br /> Դու երկինքն ես, որը երազելու համար նյութը անզոր է, զորեղ է ՀՈԳԻՆ:<br /> <br /> Իսկ մենք գետինն ենք՝ սահմաններով, պատերազմներով, գաղափարախոսություններով, կեղծիքով...<br /> <br /> Ի՞նչ անենք, որ էս գետինն էլ քո՝ Երկնքի նման լինի:<br /> </div>Varazdathttp://www.blogger.com/profile/00993959378793346529noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9113927008413295951.post-70403926583860176062011-01-22T01:02:00.000-08:002011-01-22T01:02:01.535-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">հոգու ծնող:<br /> <div>Անմարմին Հոգիս քեզ հե՞տ է: &nbsp;</div><div>Քո անբաժան մասը...</div><div>Թե՞ դու անմարմին հոգիների միջավայրն ես:&nbsp;</div><div>Նրանց հոգեղեն սնունդը, օդը, ջուրը....</div><div>Թե՞ դու այն կանոնն ես, որով գոյություն ունեն անմարմին հոգիները:&nbsp;</div><div>Նրանց անմահության կանոնը...</div><div>Հոգիս վախենու՞մ է քեզնից: Սիրու՞մ է: Հարգու՞մ է:&nbsp;</div><div>Թե՞ դու լուսեղեն այն ուղին ես, որով շարժվում է հոգիս:&nbsp;</div><div>Անսահման լույսի ուղղորդումը...</div><div>Թե՞ իմ հոգին հենց քեզնից է:&nbsp;</div><div>Քո մասնիկը...</div><div>Հա'յր: Հոգու' Հայր:&nbsp;</div><div>Հոգին կյանք ունի՞:&nbsp;</div><div>Թե՞ կյանքը միայն մարմնինն է:</div><div>&nbsp;</div><div><br /> <div><div><div><br /> </div></div></div></div></div>Varazdathttp://www.blogger.com/profile/00993959378793346529noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-9113927008413295951.post-12105632485766196202011-01-14T00:28:00.000-08:002011-01-14T00:29:32.237-08:00Եթե պարտք ենք, ուրեմն՝<br /> - տալուց առաջ մեզ հարցրել են,<br /> - պայմանավորվել ենք,<br /> - տվել են,<br /> - մենք համարժեք չենք պատասխանել:<br /> <br /> Եթե սա աղոթք է, ապա՝<br /> - մենք համարժեք չէինք էլ կարող պատասխանել:<br /> <br /> Մենք համաձայնվել ենք, որ մեզ տան մի բան, որի համար մենք համարժեք պատասխան չենք կարող տալ: &nbsp;Եվ դա ծրագրավորվել է մեր մեջ:<br /> (իսկ եթե չենք համաձայնվել, ուրեմն պարտքի մասին խոսք լինել չի կարող)<br /> <br /> Հիմա պատկերացնենք, որ հայրը պայմանավորվում է որդու հետ՝ մինչև ծնունդը՝<br /> - ես քեզ կտամ ԿՅԱՆՔ, ապրելու ու հիանալու ունակություն, երջանկության հնարավորություն, ԻՄ ՆՄԱՆԸ ԼԻՆԵԼՈՒ ԿԱՐՈՂՈՒԹՅՈՒՆ, փոխարենը դու ինձ կտաս ... Ի՞ՆՉ:<br /> <br /> Կարող է լինել, օրինակ՝<br /> - փոխարենը դու պարտավորվում ես ԵՐՋԱՆԻԿ լինել:<br /> Կամ՝<br /> - Փոխարենը դու ինձ հավատա: Հավատա, որ իմ նման ես:<br /> <br /> Իսկ եթե չես հավատում, ուրեմն.... պա՞րտք ես:<br /> <br /> Չի ստացվում:<br /> Իսկ գուցե տրված ՀԱՑԻ դիմա՞ց ենք պարտք:<br /> Դժվար թե այդքան մանրանայինք:<br /> <br /> Իսկ միգուցե մեզ չեն էլ հարցրե՞լ տալուց:<br /> Ինչպես մենք՝ մեր զավակներին չենք հարցնում....Varazdathttp://www.blogger.com/profile/00993959378793346529noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-9113927008413295951.post-29704335769275268242011-01-09T00:39:00.000-08:002011-01-09T00:39:07.491-08:00... Լիներ մանկան քաղցր քուն...."<br /> Օջախս սկսել է ամեն երեկո ինձ քաշել իր գիրքը:<br /> Տաք, հաճելի...<br /> Ամեն օր սրտատրոփ տուն եմ գնում, որ վայելեմ այդ խաղաղությունը...<br /> ՇՆՈՐՀԱԿԱԼ եմ:Varazdathttp://www.blogger.com/profile/00993959378793346529noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-9113927008413295951.post-44051898106395443162010-12-23T01:50:00.000-08:002010-12-23T01:50:12.909-08:00Երկու օր է պետք, որ կանգ առնեմ ու մտածեմ, թե ուր եմ գնում:<br /> Ու եթե բախտս բերի ու այդ երկու օրը սարերում լինեմ, կարող եմ անգամ զգալ դա:<br /> Վերջին շրջանում ընթացքս վազք է հիշեցնում, իսկ այստեղ սխալվելու հավանականությունը մեծանում է:<br /> ԿԱՆԳԱՌ է պետք:Varazdathttp://www.blogger.com/profile/00993959378793346529noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9113927008413295951.post-45733452911590232992010-12-15T02:56:00.000-08:002010-12-15T02:56:58.561-08:00որ մենակ մնամ:<br /> Լրիվ մենակ:<br /> Տաք լինի, ջերմ: Տաք՝ ինչպես մայրական գիրկը:<br /> <br /> Մի վառարան, տալաշած կարտոֆիլ, ու... քամու գվվոցը վառարանի մեջ:<br /> <br /> Իմ մեծ ընկեր Արարատը մահացել է: Նա Հաղարծնի պահակն էր:Varazdathttp://www.blogger.com/profile/00993959378793346529noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-9113927008413295951.post-43576182627886852942010-12-10T03:39:00.001-08:002010-12-15T02:37:15.140-08:00Ալֆային էլ եմ հանում այստեղից:<br /> Մնում եմ մենակ:<br /> Հետո հետ կդառնամ, կկարդամ, կհասկանամ:<br /> ԹԵ ՈՒՐ ԵՄ ԳՆՈՒՄ:Varazdathttp://www.blogger.com/profile/00993959378793346529noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-9113927008413295951.post-76295526550440192922010-12-10T03:36:00.000-08:002010-12-10T03:37:04.395-08:00Էնքան եմ ասել՝ մարդ պետք է անկեղծ լինի, որ հասկացել եմ, որ ավելի շատ, ամենաշատը, դա ինձ է պետք:<br /> <div>Հանեմ կյանքիս կեղծիքները, շարեմ դարակս:&nbsp;</div><div>Նայեմ այդ կեղծիքներին:&nbsp;</div><div>Նայեմ: Նայեմ:&nbsp;</div><div>Հասկանամ, որ առանց ինձ դրանք չկան:&nbsp;</div><div>Որ եթե շարել եմ, ուրեմն դեռ մեջս են:&nbsp;</div><div>Մեջիս դարակներում:</div><div>Ուղեղիս:&nbsp;</div><div>Մարմինիս:&nbsp;</div><div>Բջջի մակարդակի վրա: Կեղծիք կա:&nbsp;</div><div>Կամք, ոգի չունեմ դրանք հանելու:&nbsp;</div><div>Ու գանլով ավելի ու ավելի քիչ է հավանական, որ կհանեմ:&nbsp;</div><div>Բայց դա ինձ շատ է պետք:&nbsp;</div><div><br /> </div>Varazdathttp://www.blogger.com/profile/00993959378793346529noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-9113927008413295951.post-86195149337652171252010-11-04T01:42:00.000-07:002010-11-04T01:42:28.065-07:00<span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Tahoma Armenian', 'Arian AMU', 'Arial AMU', Tahoma; font-size: 13px; line-height: 19px;"></span><br /> <div class="comment-text" style="border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 13px; margin-bottom: 0px; margin-left: 1px; margin-right: 0px; margin-top: 0.4em; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;"><object height="385" style="border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 13px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;" width="480"><embed src="http://www.youtube.com/v/B0Owl_X-m8I?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" width="480" height="385" allowscriptaccess="never" style="visibility: visible; "></object></div><div class="comment-menu" style="border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; font-size: 0.75em; margin-bottom: 11px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0.1em; outline-color: initial; outline-style: initial; outline-width: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;"><br /> </div>Varazdathttp://www.blogger.com/profile/00993959378793346529noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-9113927008413295951.post-30731379489672213082010-10-12T19:13:00.000-07:002010-10-12T19:13:30.931-07:00Չիլիում սկսվեց հանքափորների փրկարարական գործողության վերջնական փուլը:<br /> Օգոստոսի 5- ից 33 մարդ 700 մետր խորության վրա են:<br /> Մարդկությունը միացել է գործողությանը: Երկու հազար լրագրող կա վայրում, Չիլիի նախագահը, Բոլիվիայի նախագահը, Եվրոնյուզը ուղիղ եթերում ցուցադրում է փրկարարական գործողությունը...<br /> Բերել են աշխարհի ամենաժամանակակից տեխնոլոգիաները, ամենալավ մասնագետներին...<br /> Կապսուլան ներքև են իջեցնում...<br /> Բոլոր հանքափորների հարազատները այստեղ են:<br /> Իրականում հուզիչ պահ է:<br /> Ինչի~ է ընդունակ մարդկությունը՝ փրկելու համար իր զավակներին:<br /> .....<br /> Երեկ Իրաքում յոթանասուն մարդ է զոհվել ականի պայթեցման հետևանքով:<br /> Երեկ Ուկրաինայում քառասուն մարդ է զոհվել ավտոպատահարի հետևանքով...<br /> Ամեն օր հինգ հարյուր երեխա սովամահ է լինում:<br /> Ու այս 33- ին էլ կենդանի կթաղեին, եթե հանքի փլուզումից քսան օր հետո հանքափորները հրաշքով նամակ չուղարկեին և չմատնանշեին իրենց տեղը: Ու եթե նրան հարազատները համառորեն չմնային հանքի տարածքում՝ վրանային ճամբար ստեղծելով:Varazdathttp://www.blogger.com/profile/00993959378793346529noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-9113927008413295951.post-31720250000903439872010-10-10T03:42:00.000-07:002010-10-10T03:42:37.569-07:00Մեր ժողովրդին որ հարց տվող լինի.<br /> - Տա՞նն ես:<br /> Ի՞նչ է պատասխանելու:<br /> Մեկի տունը Վանում է, մյուսինը՝ Սալմաստում, մեկը Բայազետից է....<br /> Ու տանը չենք:<br /> Ու այս տեղը այդպես էլ հարազատ տուն չի դառնում:<br /> ....<br /> լուսամուտից պապիրոզի ակուրկեն կտտցնում...Varazdathttp://www.blogger.com/profile/00993959378793346529noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-9113927008413295951.post-67710276311642433122010-09-13T23:49:00.000-07:002010-09-14T04:40:53.948-07:00Փորձում եմ գրել ալիքի ձայնը:<br /> Չի ստացվում:<br /> Լսում եմ, բայց գրել չեմ կարող:<br /> Լսում, բայց չեմ գրում ... էլի շատ բաներ:<br /> Մի փքված ճայ է կռնչում:<br /> Իր ձայնն էլ չեմ կարող գրել:<br /> - Գյա, էտա սետկեն թալ ջուրը:<br /> Սա լսում եմ և գրում եմ:<br /> Պայթած լոդկով երկու ձկնորս ռակ են բռնում:<br /> ...<br /> Սրտիս մեջ է'լ մի ձայն կա:<br /> Չէ, սա հաստատ չեմ կարող գրել:<br /> <br /> ....<br /> Փոքր աղջիկս լալիս է:<br /> Ձայնը լսում եմ, բայց չեմ կարող գրել:<br /> Մեծն է լալիս՝<br /> - Էդ շորը չե'մ հագնիիիիի:<br /> ...<br /> Ու էդպես էլ ճշմարտությունը մնում է ԱՆԳԻՐ:<br /> Ծվարում է մեր սրտերի մեջ և մեկ- մեկ անհանգստացնում իր պարապ թրթիռներով:<br /> ...<br /> - Քաշի աջ, կանգնի', - լսում եմ մայրուղու կողմից:<br /> ՀԻմա գայիշնիկը սրտի խորքից ճշմարիտ քարոզ է կարդում....Varazdathttp://www.blogger.com/profile/00993959378793346529noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-9113927008413295951.post-40795715078515063272010-08-09T09:05:00.000-07:002010-08-09T09:05:44.484-07:00դրանից չէ՞, որ այսքան շարունակվում ենք<br /> այսքան ապագայոտ ենք<br /> այսքան ԱՌԱՔԵԼԱԿԱՆ ենքVarazdathttp://www.blogger.com/profile/00993959378793346529noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9113927008413295951.post-58892436521564374732010-08-09T09:01:00.000-07:002010-08-09T09:01:41.942-07:00կտրտված ենք<br /> իրարից հեռու<br /> արմատից հեռու<br /> տեսլականից հեռու<br /> բայց գիտենք<br /> որ արմատ կա<br /> հիմա կա<br /> տեսիլք կա<br /> ու երբ զգում ենք, որ արմատը, տեսլականն ու այսօրը կարող են կորչել,<br /> ԲՅՈՒՐԵՂԱՆՈՒՄ ենք<br /> ու էական են դառնում հարևանը, ընկերը, ընտանիքը, <br /> հայրենքը, արմատը, տեսլականը, առաքելությունը<br /> ԲՅՈՒՐԵՂԱՆՒՄ ենք:Varazdathttp://www.blogger.com/profile/00993959378793346529noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-9113927008413295951.post-79584716913457877342010-08-09T08:55:00.000-07:002010-08-09T08:55:49.538-07:00ՄԵՆՔ ՈՒԺԵՂ ԵՆՔ<br /> ԵՐԲ ՆՎԻՐՎՈՒՄ ԵՆՔ <br /> ԵՐԲ ՁԳՏՈՒՄ ԵՆՔ ԻՐԱՐ<br /> ԵՐԲ ՍԻՐՈՒՄ ԵՆՔ<br /> ԵՐԲ ԶԳՈՒՄ ԵՆՔ ԻՐԱՐ<br /> ԶԳՈՒՄ ԵՆՔ<br /> ՈՐ ԴԻՄԱՑԸ ՄԱՐԴ ԿԱ<br /> ԱՊՐՈՂ ԷԱԿ<br /> ՄԵՆՔ ՈՒԺԵՂ ԵՆՔ<br /> ԵՐԲ ՔՐԻՍՏՈՍԸ ԴԱՎԹԻ ԿԵՐՊԱՐԱՆՔՆ Է ԱՌՆՈՒՄ<br /> ԵՐԲ ԱՄԵՆ ՔԱՐԱՅՐԻ ՆԱՅԵԼԻՍ ՄՀԵՐԻ ԴՈՒՌՆ ԵՆՔ ՏԵՍՆՈՒՄ<br /> ՈՒ&nbsp;ԳԻՏԵՆՔ<br /> ՈՐ ԿՈՂՔԸ ՄԱՐԴ ԿԱ...Varazdathttp://www.blogger.com/profile/00993959378793346529noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-9113927008413295951.post-40731389701423536212010-07-13T04:13:00.000-07:002010-07-13T04:13:41.140-07:00մեռնեմ, և Աստված հարցնի, թե ինչ եմ արել, ի՞նչ կպատասխանեմ:<br /> Ու արդեն քանի օր է, չգիտեմ, թե ի՞նչ եմ ասելու: <br /> Ու ի՞նչ եմ արել ինձ տրված կյանքը:<br /> ... բլոտ եմ խաղացել<br /> ...լողացել եմ...<br /> ... երեխա եմ ունեցել...<br /> ու չգիտեմ, թե էլ ինչ եմ արել...<br /> բայց Աստծո պատասխանը չունեմ:<br /> ՉՈՒՆԵՄ:Varazdathttp://www.blogger.com/profile/00993959378793346529noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-9113927008413295951.post-25571751890321285052010-07-10T00:42:00.000-07:002010-07-10T00:42:41.888-07:00Ինչի՞ց է, չգիտեմ: <br /> Կյանքս մի կողմից վազում է, մյուս կողմից՝ մեռած է: <br /> Երեկ վազում էր, այսօր՝ մեռած:<br /> Հիմա չգիտեմ, ինչու՞ վազեմ: <br /> Հիմա մեռել եմ: <br /> Կյաքը կանգ է առել: <br /> Հեռավոր անկյուն: <br /> Մի՞թե հայրենիքը արժեք է: <br /> Իսկ ընտանի՞քը:<br /> Իսկ երեխանե՞րը:<br /> ԿԱՄ ՄԻ՞ԹԵ ԱՐԺԵՔԸ ՃԱՆԱՉԵԼՈՒ ՀԱՄԱՐ ՊԵՏՔ Է ԴԱ ԿՈՐՑՆԵԼՈՒ ԻՐԱԿԱՆ ՎՏԱՆԳ:<br /> <br /> Հիմա կյանքը մեռած է: Կանգնած: Շարժ չկա: <br /> Սա՞ է իրականը: Ոչ մի ծպտուն: <br /> Ոչ մի շշուկ, շրշյուն անգամ: <br /> Եվ հիմա չգիտեմ, ու՞ր եմ վազում:Varazdathttp://www.blogger.com/profile/00993959378793346529noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-9113927008413295951.post-55837268577715514182010-06-29T03:31:00.000-07:002010-06-29T03:31:02.389-07:00Անտեր երկիր՝ անկանոն, անտեսիլք, անհետևողական, անդաստիարակ, քոչվոր: Ենթակա: <br /> Կեղծ կրթություն՝ անորակ, ձևական, անփորձ, անդպրոց: Ճորտ: <br /> Անմխիթար հավատ՝ հեթանոս, կռապաշտ, անհույս, անսեր, չմկրտված: Խավար: <br /> Կեղտոտ փողոցներ՝ անկարգ, անխնամ, անմշակ, քարուքանդ: Գաղջ: <br /> Անծառ քաղաք՝ բզկտված, փոշոտ, ցաքուցրիվ, անճոռնի: Հիվանդ: <br /> <br /> …..<br /> <br /> Մոլախոտերով լեցուն այգի: <br /> Պլաստիկ շշերով լի ավտոտնակ: <br /> Պատերից դուրս ցցված վարդակներ:<br /> Ամենուր աչք ծակող լարեր:<br /> Ծխախոտի մնացորդներով լեցուն մոխրամաններ:<br /> Պահարանների կոտրված դռներ: <br /> Մշտապես ծլծլացող ծորակներ:<br /> Խոհանոց՝ անպետք արկղերով, մութ, յուղոտ: <br /> Զուգարան՝ օգտագործված, անջուր, մոծակներով ու ճանճերով:Varazdathttp://www.blogger.com/profile/00993959378793346529noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-9113927008413295951.post-50556656911848748222010-06-23T22:56:00.001-07:002010-06-23T22:58:12.825-07:00Նա սրտի շրջանում ծակոցներ էր զգում: Որոշ ժամանակ անց ստուգվեց. տեղեկացավ, որ հիվանդ է: Շրջապատում գրեթե բոլորը գիտեին նրա հիվանդության մասին: <br /> <br /> <br /> Չէր դժգոհում, ընդունում էր ու հավատարիմ էր իր հիվանդությանը: Համբերատար սպասում էր, թե երբ է առողջանալու, չնայած բժիշկը հույս չէր տալիս: <br /> <br /> Այդ հիվանդությամբ շատերն են հիվանդանում, պարզապես հիվանդության ստադիաներն են տարբեր: Շատերը բուժվում են, իսկ եթե ոչ, ապա երկար չեն ապրում` մաքսիմում 3 տարի: <br /> <br /> Այս դեպքում անցել է ավելի քան 3 տարի: Նա դեռ հիվանդ է, բայց ապրում է: Մի քանի շաբաթ առաջ նա ծանոթացավ նույն ոլորտի մեկ այլ բժշկի հետ: Որոշեց գաղտնի այցելել նաև այս մեկին: Ընթացքում հասկացավ, որ նույն մեթոդներով են աշխատում: Մի քանի օր անց տեղեկացավ, որ նախկին բժիշկը վերջնականպես հրաժարվել է շարունակել բուժումը: Այս փաստը ծանր տարավ: Մյուս կողմից ուրախ էր, որ նոր բժիշկ ունի: <br /> <br /> Հաջորդ օրվանից նոր բժիշկը պարզապես անհետացավ …<br /> <br /> "Ուսանողուհու օրագիր" շարքիցVarazdathttp://www.blogger.com/profile/00993959378793346529noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-9113927008413295951.post-90984632239406910702010-06-04T23:21:00.000-07:002010-06-04T23:21:45.363-07:00Տանից դուրս գալիս հասկանում եմ, որ պետք եմ ձեզ:<br /> Որ պատասխանատու եմ: Ու իմ մասնիկը ձեզ տալու համար ձեզ հետ պետք է լինեմ: <br /> <br /> Ամեն առավոտ զգում եմ, որ եթե&nbsp;ձեզ հետ չեմ, ուրեմն ավելի մեծ գործ պետք է անեմ, քան ձեզ հետ լինելն է: <br /> <br /> Ու առաքելության գիտակցումը մշտավառ է:Varazdathttp://www.blogger.com/profile/00993959378793346529noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-9113927008413295951.post-65633198430220783262010-06-04T23:16:00.000-07:002010-06-04T23:16:44.209-07:00Երկու օր է, զգում եմ, որ տեսել եմ քեզ, բայց ձեռք չեմ մեկնել: <br /> Դու կանգնած էիր ճանապարհին. հաշմանդամ: Փորձում էիր փոխել քո մեքենայի անիվը: <br /> Տեսա: Ճանաչեցի: Չկանգնեցի: <br /> <br /> Էական չէ, թե ով էր իրականում այդ մարդը: <br /> Հիմա հաստատ գիտեմ, դա ԴՈՒ էիր: <br /> <br /> Էլ ինչ խղճով խնդրեմ քեզնից:Varazdathttp://www.blogger.com/profile/00993959378793346529noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-9113927008413295951.post-62329385441178996692010-06-01T12:27:00.000-07:002010-06-01T12:27:27.747-07:00Երեկոյան դուրս էի գալիս տնից:<br /> - Պապ, զգույշ կլինես, պաձեստը շուն կա, համ էլ կատու:<br /> Համբուրեցի, դուրս եկա: <br /> Քայլեցի աննպատակ, անարդյունք...<br /> Սկսել է իմ մասին հոգ տանել: <br /> Տակավին չորս տարեկան է: Դեռ չեմ էլ հասցրել ինքս արդարև հոգալ իր մասին, բայց, արդեն... "պապ, զգույշ կլինես":<br /> Նուրբ, քնքուշ զգացողություն: <br /> Նա իմ մասին է հոգում:<br /> Նա արդեն մարդ է: Ինչպես՝ ես:<br /> Ես նոր աշխարհ եմ ծնել:Varazdathttp://www.blogger.com/profile/00993959378793346529noreply@blogger.com4